καράβι κόκκινο

τα μαύρα τα μαλλιά μας και αν ασπρίσαν δεν μας τρομάζει η βαρυχειμωνιά

  • Ε, το λοιπόν, ο,τι και να είναι τ’ άστρα, εγώ τη γλώσσα μου τους βγάζω. Για μένα, το λοιπόν, το πιο εκπληκτικό, πιο επιβλητικό, πιο μυστηριακό και πιο μεγάλο, είναι ένας άνθρωπος που τον μποδίζουν να βαδίζει. Είναι ένας άνθρωπος που τον αλυσοδένουνε

  • Γιάννης Ρίτσος

    Να με θυμόσαστε - είπε. Χιλιάδες χιλιόμετρα περπάτησα χωρίς ψωμί, χωρίς νερό, πάνω σε πέτρες κι αγκάθια, για να φέρω ψωμί και νερό και τριαντάφυλλα. την ομορφιά ποτές μου δεν την πρόδωσα. Όλο το βιος μου το μοίρασα δίκαια. Μερτικό εγώ δεν κράτησα. Πάμπτωχος. Μ' ένα κρινάκι του αγρού τις πιο άγριες νύχτες μας φώτισα. Να με θυμάστε.

  • κώστας βάρναλης

    Δε λυπάμαι τα γηρατειά που φεύγουν - τα μωράκια που έρχονται άθελά τους να ζήσουν σκλάβοι, να πεθάνουν σκλάβοι, σ' έναν κόσμο ελεύθερων αφεντάδων. Θα τους μαθαίνουν: η σκλαβιά τους χρέος εθνικόν και σοφία του Πανάγαθου!... Πότε θ' αναστηθούν οι σκοτωμένοι; ΚΩΣΤΑ ΒΑΡΝΑΛΗΣ 20.10.1973

  • ------------------------------- Την πόρτα αν δεν ανοίγει, τη σπαν, σας είπα. Τι στέκεστε, τι γέρνετε σκυφτοί; Λαέ σκλάβε, δειλέ, ανανιώσου, χτύπα! Και κέρδισε μονάχος το ψωμί -------------------------------- -------------------------------- ''Aν το δίκιο θες, καλέ μου, με το δίκιο του πολέμου θα το βρής. Όπου ποθεί λευτεριά, παίρνει σπαθί''
  • κομαντάντε Μάρκος

  • «Ο Μάρκος είναι γκέι στο Σαν Φρανσίσκο, μαύρος στη Νότια Αφρική, ασιάτης στην Ευρώπη, αναρχικός στην Ισπανία, Παλαιστίνιος στο Ισραήλ, γύφτος στην Πολωνία, ειρηνιστής στη Βοσνία, Εβραίος στη Γερμανία, μια γυναίκα μόνη στο Μετρό τα ξημερώματα, με άλλα λόγια ο Κομαντάτε Μάρκος είμαστε εμείς, το πρόσωπο του κάθε καταπιεσμένου ανθρώπου πάνω στον πλανήτη»
  • μπερτολντ μπρεχτ

    Δεν είμαι άδικος, μα ούτε και τολμηρός και να που σήμερα μου δείξανε τον κόσμο τους μόνο το ματωμένο δάκτυλό τους είδα μπρος και είπα ευθύς: “μ’αρέσει ο νόμος τους” Τον κόσμο αντίκρυσα μέσ’απ’ τα ρόπαλά τους Στάθηκα κι είδα, ολημερίς με προσοχή. Είδα χασάπηδες που ήταν ξεφτέρια στη δουλειά τους. και σαν με ρώτησαν “σε διασκεδάζει;” είπα “πολύ”! Κι από την ώρα εκείνη, λέω “ναι” σε όλα, κάλλιο δειλός, παρά νεκρός να μείνω. Για να μη με τυλίξουνε σε καμιά κόλλα, ό,τι κανένας δεν εγκρίνει το εγκρίνω Φονιάδες είδα, κι είδα πλήθος θύματα, μου λείπει θάρρος, μα όχι και συμπόνια Και φώναξα, βλέποντας τόσα μνήματα: “καλά τους κάνουν -για του έθνους την ομόνοια!” Να φτάνουν είδα δολοφόνων στρατιές κι ήθελα να φωνάξω “σταματήστε!” Μα ξέροντας πως κρυφοκοίταζε ο χαφιές, μ’άκουσα να φωνάζω: “Ζήτω!Προχωρήστε!” Δε μου αρέσει η φτήνια και η κακομοιριά Γι’αυτό κι έχει στερέψει η έμπνευσή μου. Αλλά στου βρώμικού σας κόσμου τη βρωμιά ταιριάζει, βέβαια-το ξέρω-κι η έγκρισή μου

  • Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας

    Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας κι αφήνει άλλους ν' αγωνιστούν για τη υπόθεσή του πρέπει προετοιμασμένος να ' ναι : γιατί όποιος δεν έχει τον αγώνα μοιραστεί Θα μοιραστεί την ήττα . Ούτε μια φορά δεν αποφεύγει τον αγώνα αυτός που θέλει τον αγώνα ν' αποφύγει : γιατί θ' αγωνιστεί για την υπόθεση του εχτρού όποιος για τη δικιά του υπόθεση δεν έχει αγωνιστεί .
  • εγκώμιο στον κομμουνισμό – μπέρτολτ μπρέχτ

    Είναι λογικός, καθένας τον καταλαβαίνει. Ειν' εύκολος. Μια και δεν είσαι εκμεταλλευτής, μπορείς να τον συλλάβεις. Είναι καλός για σένα, μάθαινε γι' αυτόν. Οι ηλίθιοι ηλίθιο τον αποκαλούνε, και οι βρωμεροί τον λένε βρωμερό. Αυτός είναι ενάντια στη βρωμιά και την ηλιθιότητα. Οι εκμεταλλευτές έγκλημα τον ονοματίζουν. Αλλά εμείς ξέρουμε: Είναι το τέλος κάθε εγκλήματος. Δεν είναι παραφροσύνη, μα Το τέλος της παραφροσύνης. Δεν είναι χάος Μα η τάξη. Είναι το απλό Που είναι δύσκολο να γίνει.
  • οι δικαστές

    Να οι κύριοι δικαστές τους λέμε οι καταπιεστές πως δίκαιο είναι τον λαό τι συμφέρει μα αυτοί δεν ξέρουν ποιο είναι αυτό κι έτσι δικάζουν στο σωρό μέχρι να βάλουν το λαό ολόκληρο στο χέρι
  • ———–

    Εχουνε νομικά βιβλία και διατάγματα Εχουνε φυλακές και οχυρώσεις Εχουνε δεσμοφύλακες και δικαστές Που παίρνουνε πολλά λεφτά κι έτοιμοι για όλα είναι. Μπ. Μπρεχτ
  • ———————

    "Όταν ήρθαν να πάρουν τους Εβραίους, δεν διαμαρτυρήθηκα, γιατί δεν ήμουν Εβραίος. Όταν ήρθαν για τους κομμουνιστές δεν φώναξα, γιατί δεν ήμουν κομμουνιστής. Όταν κατεδίωξαν τους τσιγγάνους, ούτε τότε φώναξα, γιατί δεν ήμουν τσιγγάνος. Όταν ο Χίτλερ φυλάκιζε ομοφυλόφιλους δεν αντέδρασα γιατί δεν ήμουν ομοφυλόφιλος Όταν έκλεισαν το στόμα των Ρωμαιοκαθολικών που αντιτάσσονταν στο φασισμό, δεν έκανα τίποτα γιατί δεν ήμουν καθολικός. Μετά ήρθαν να συλλάβουν εμένα, αλλά δεν υπήρχε πια κανείς να αντισταθεί μαζί μου"
  • ========================

    Λες: Πολύ καιρό αγωνίστηκες. Δεν μπορείς άλλο πια ν’ αγωνιστείς. Άκου λοιπόν: Είτε φταις είτε όχι: Σαν δε μπορείς άλλο να παλέψεις, θα πεθάνεις. Λες: Πολύ καιρό έλπιζες. Δεν μπορείς άλλο πια να ελπίσεις. Έλπιζες τi; Πως ο αγώνας θαν’ εύκολος; Δεν είν’ έτσι. Η θέση μας είναι χειρότερη απ’ όσο νόμιζες. Είναι τέτοια που: Αν δεν καταφέρουμε το αδύνατο Δεν έχουμε ελπίδα. Αν δεν κάνουμε αυτό που κανείς δεν μπορεί να μας ζητήσει Θα χαθούμε. Οι εχθροί μας περιμένουν να κουραστούμε. Όταν ο αγώνας είναι στην πιο σκληρή καμπή του. Οι αγωνιστές έχουν την πιο μεγάλη κούραση. Οι κουρασμένοι, χάνουν τη μάχη.
  • Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους

    Αυτοί που βρίσκονται ψηλά θεωρούν ταπεινό να μιλάς για το φαΐ. Ο λόγος; έχουνε κιόλας φάει. Αν δε νοιαστούν οι ταπεινοί γι' αυτό που είναι ταπεινό ποτέ δεν θα υψωθούν. Αυτοί που αρπάνε το φαϊ απ’ το τραπέζι κηρύχνουν τη λιτότητα. Αυτοί που παίρνουν όλα τα δοσίματα ζητάν θυσίες. Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους για τις μεγάλες εποχές που θά 'ρθουν.
  • che

    Πιστεύω στην ένοπλη πάλη σαν μοναδική λύση για τους λαούς που αγωνίζονται για την απελευθέρωσή τους και είμαι συνεπής με τις πεποιθήσεις μου. Πολλοί θα με πουν τυχοδιώκτη και είμαι, μόνο που είμαι άλλου είδους τυχοδιώκτης, ένας από εκείνους που προβάλλουν τα στήθη τους για να αποδείξουν τις αλήθειες τους.

  • Αξίζει για ένα όνειρο να ζεις, κι ας είναι η φωτιά του να σε κάψει
  • pablo neruda

    όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας, επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές, όποιος δεν αλλάζει περπατησιά, όποιος δεν διακινδυνεύει και δεν αλλάζει χρώμα στα ρούχα του, όποιος δεν μιλεί σε όποιον δεν γνωρίζει. όποιος αποφεύγει ένα πάθος, όποιος δεν είναι ευτυχισμένος στη δουλειά του, όποιος δεν διακινδυνεύει τη βεβαιότητα για την αβεβαιότητα για να κυνηγήσει ένα όνειρο, όποιος δεν επιτρέπει στον εαυτό του τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του να αποφύγει τις εχέφρονες συμβουλές. όποιος δεν ταξιδεύει, όποιος δεν διαβάζει, όποιος δεν ακούει μουσική, όποιος δεν βρίσκει σαγήνη στον εαυτό του όποιος καταστρέφει τον έρωτά του, όποιος δεν επιτρέπει να τον βοηθήσουν, όποιος περνάει τις μέρες του παραπονούμενος για τη τύχη του ή για την ασταμάτητη βροχή. όποιος εγκαταλείπει μια ιδέα του πριν την αρχίσει, όποιος δεν ρωτά για πράγματα που δεν γνωρίζει. Αποφεύγουμε τον θάνατο σε μικρές δόσεις, όταν θυμόμαστε πάντοτε ότι για να είσαι ζωντανός χρειάζεται μια προσπάθεια πολύ μεγαλύτερη από το απλό γεγονός της αναπνοής. Μόνο η ένθερμη υπομονή θα οδηγήσει στην επίτευξη μιας λαμπρής ευτυχίας.

  • από το Canto general

    Μπορεί να κόψουν όλα τα λουλούδια, αλλά δεν θα γίνουν ποτέ αφέντες της Άνοιξης
  • κ. καβάφης

    Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις
  • κωστής παλαμάς

    Και τους τρέμουνε των κάμπων οι κιοτήδες και μ’ ονόματα τους κράζουν πονηρά κλέφτες κι απελάτες και προδότες. Τους μισούν οι βασιλιάδες κι όλοι οι τύραννοι κι είναι μέσα στους σκυφτούς τα παλληκάρια κι είναι μες στους κοιμισμένους οι στρατιώτες…” Κ . Παλαμάς στο Δωδεκάλογο του Γύφτου.
  • διαμοιρασμός του blog

    Bookmark and Share
  • διαχείριση

  • on line επισκέπτες

  • ημερολόγιο άρθρων

    Απρίλιος 2017
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Οκτ.    
     12
    3456789
    10111213141516
    17181920212223
    24252627282930
  • Εγγραφή

Posts Tagged ‘χυδαιότητα και φασισμός χέρι-χέρι’

Ας μιλήσουμε για φασίστες

Posted by redship στο 28 Ιουνίου , 2016

 

αναδημοσίευση από τον ημεροδρόμο

 

 

 

 

Ο Τζήμερος μίλησε για τον Παύλο Φύσσα.  Τον χαρακτήρισε… φασίστα. Μίλησε επίσης για την μητέρα του Παύλου Φύσσα, που εδώ  και αρκετούς μήνες έχει την μόνη της ελπίδα ώστε να δικαιωθεί από τα δικαστήρια, καθώς ο γιος της δολοφονήθηκε από φασίστες.

O Θάνος Τζήμερος, είναι γνωστός για την «ευγένεια» του γι αυτό και έδειξε πως ενοχλήθηκε από τα τραγούδια του Φύσσα.

Βέβαια ο ίδιος διακατέχεται από μια  «ευγένεια»  στην οποία κυριαρχεί ο αντικομμουνισμός και ο μισανθρωπισμός.

Ο Τζήμερος όμως για κάποιους  έχει το ακαταλόγιστο, αφού θεωρείται μια γραφική φιγούρα.

Αλλά και έτσι να είναι, τα πράγματα είναι πολύ σοβαρά όταν μια μεγάλη μερίδα της  ντόπιας  ολιγαρχίας, έχει για πολιορκητικό κριό τέτοιες φιγούρες.

Έγραψε στο facebook τόσο για τον Παύλο, όσο και για ην μητέρα του.tsimeros gia fyssa 1

tzimeros gia fyssa 2

Για τον Τζήμερο, ο Φύσσας ήταν φασίστας που απλά δεν κρατούσε μαχαίρι. Για τον Τζήμερο, όσοι έχουν μαχητική στάση και βγάζουν την οργή τους στους φασίστες, είναι και αυτοί φασίστες.

Είναι γνωστές οι απόψεις του Τζήμερου.

Για τον Τζήμερο, ούτως ή άλλως και οι  αγωνιστές,  και οι κομμουνιστές που παλεύουν ενάντια στην αδικία, στον φασισμό  και στην κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο, είναι φασίστες. Έτσι η έννοια του φασισμού δια χειρός Τζήμερου, γίνεται λάστιχο για να χαρακτηρίζει όποιον ο ίδιος γουστάρει.

Δεν είμαστε αφελείς… Προφανώς  ο Τζήμερος  ξέρει πως ο φασισμός είναι συγκεκριμένη ιδεολογία. Ξέρει ότι έχει πολιτική έκφραση και συγκεκριμένα χαρακτηριστικά που είναι βγαλμένα από τα πιο βρώμικα μπαούλα των υποστηρικτών του καπιταλιστικού συστήματος.  

Ο  Ιταλός δικτάτορας Μπενίτο Μουσολίνι, και κύριος εκφραστής της φασιστικής ιδεολογίας  στο μανιφέστο του «Το δόγμα του Φασισμού» έγραφε, μεταξύ άλλων. «Μια τέτοια αντίληψις της ζωής κάνει τον φασισμό ν’ αρνείται απόλυτα αυτό το δόγμα που αποτελούσε τη βάση του ψευδο – επιστημονικού σοσιαλισμού ή μαρξισμού: Το δόγμα του ιστορικού υλισμού, κατά το οποίον η ιστορία του ανθρώπινου πολιτισμού δεν θα εξηγείτο παρά από τους αγώνας συμφερόντων μεταξύ των διαφόρων κοινωνικών ομάδων και από το μετασχηματισμό (αλλαγή) των μέσων παραγωγής… Ο φασισμός πιστεύει ακόμη και πάντα στην αγιότητα και τον ηρωισμόν, δηλαδή σε πράξεις μέσα εις τας οποίας δεν δρα κανένα οικονομικό μοτίβο κοντινό ή μακρυνό.

Η άρνησις του ιστορικού υλισμού …όταν στο βάθος δρουν κι εργάζονται αι ηθικαί κατευθυντήριοι δυνάμεις, συνεπάγεται τη διαρκή και αναπόφευκτων άρνηση της πάλης των τάξεων… και ιδιαίτερα της αρνήσεως της πάλης των τάξεων θεωρουμένης σαν παράγοντος επικρατούντος εις τας κοινωνικάς μεταβολάς» (Μπ. Μουσολίνι: «Το δόγμα του Φασισμού», Εκδοτικόν «ΕΛΛΑΣ» – ΕΓΕ (έκδοση του Μεσοπολέμου σε μετάφραση Α. Παπασαραντόπουλου), σελ. 20 – 21)

Από την μεριά του ο Γεώργιος Β. Πάμπουκας, ο έλληνας φανατικός υποστηρικτής του φασισμού γράφει : «Εύκολον είναι να ευρεθούν αι ριζικαί διαφοραί μεταξύ σοσιαλισμού και κομμουνισμού αφ’ ενός και φασισμού αφ’ ετέρου. Ο φασισμός εστηρίχθη επί της αστικής τάξεως, ο κομμουνισμός την κατέλυσεν. Ο κομμουνισμός πραγματοποίησε τον περιορισμόν του κεφαλαιοκρατισμού διά καταργήσεως της ιδιωτικής οικονομίας, ο φασισμός δι’ οργανώσεως αυτής. Ο φασισμός διά των πολιτικών και οικονομικών θεσμών ους εισήγαγε επέτυχε την συνεργασίαν όλων των κοινωνικών τάξεων, ο κομμουνισμός την εξαφάνισιν όλων των τάξεων και την υποδούλωσίν των εις το προλεταριάτον…».. Γεωργίου (Β. Πάμπουκα: «Ο φασισμός και αι ιδεολογικαί του βάσεις», εκδόσεις «Κατάστημα ΝΙΚ. ΤΙΛΠΕΡΟΓΛΟΥ», 1940, σελ. 19 – 20

Για όλα αυτά ο Τζήμερος δεν βγάζει μιλιά. Δεν βγάζει μιλιά πως ο φασισμός είναι καπιταλισμός. Ο πιο θρασύς και ο πιο δόλιος καπιταλισμός, όπως έλεγε και Μπρεχτ

Μα γιατί άλλωστε να μιλήσει, αφού το πάθος του για την υπεράσπιση του συστήματος που γεννάει φασίστες, νεοναζί και χρυσαυγίτες είναι αυτό που τον καθοδηγεί.

Το ζήτημα συνεπώς δεν είναι ποιος είναι ο Τζήμερος.

Το ζήτημα είναι αν ο Τζήμερος και ο κάθε Τζήμερος,  έχει την στοιχειώδη ευγένεια να μην καθυβρίζει τους νεκρούς αντιφασίστες που δολοφονούνται από τα μαχαίρια και τα όπλα των φασιστών, ξεπλένοντας  τους τελευταίους.

Είναι προφανές πως  ο Τζήμερος,  δεν την έχει αυτή την ευγένεια. Γιατί ακόμα και αυτή η ευγένεια, είναι αδύνατον να την βρει κανείς στους σφουγγοκωλάριους του συστήματος.

Ο Βασίλης Ραφαηλίδης πάντως είχε μιλήσει για αυτή την  ευγένεια, όταν  αναφερόταν στους αστούς.

Έλεγε ο Ραφαηλίδης …»Κάποτε θα μάθουν και οι αστοί να είναι εκτός από γραμματικά ευγενικοί και κοινωνικοί άνθρωποι, που νοιάζονται ουσιαστικά για τους συνανθρώπους. Αν δεν το μάθουν με το καλό, θα το μάθουν με το κακό, ή το πολύ κακό. Ξέρετε. Ο σοσιαλισμός είναι μια σειρά από κανόνες καλής κοινωνικής συμπεριφοράς για άγρια ζώα αστικής ράτσας»…

Κατάλαβες, κύριε Τζήμερε;

Posted in «Ο φασισμός είναι καπιταλισμός», τα ζώα του '' πολιτισμού μας '', τζήμερος, φασισμός | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

Η ολοκληρωτική θεωρία των άκρων. Ο σκεπτόμενος Καλλιτέχνης και τα κόπρανα που νόμιζαν πως ήταν ακριβό άρωμα

Posted by redship στο 14 Μαρτίου , 2014

Νότης Σφακιανάκης Αλκίνοος Ιωαννίδης notis sfakianakis alkinoos

Ο Αλκίνοος Ιωαννίδης γράφει στίχους, συνθέτει μουσική, τραγουδά και ΣΚΕΦΤΕΤΑΙ. Μόνος του και μακριά από lifestyle πάνελ. Ο Notis Σφακιανάκης δεν γράφει, δεν συνθέτει, και απλά τραγουδά ότι του δίνουν αυτοί που γράφουν και συνθέτουν. Θεωρεί τον εαυτό του τον μεγαλύτερο τραγουδιστή της τελευταίας 20ετίας. Επίσης ο Notis Σφακιανάκης αυτοεξυμνείται ως ένας από τους απειροελάχιστους Έλληνες που ΣΚΕΦΤΕΤΑΙ και δεν πιάνεται κορόιδο κανενός. Μαζί με αυτές του τις «ψαγμένες» σκέψεις κάνει σκληρή κριτική και στον νεοελληνικό βόθρο της κοινωνίας των τελευταίων 40χρόνων. Αυτές του τις σκέψεις τις κάνει συνήθως απέναντι από ανθρώπους όπως ο Λιάγκας, ο Μπογδάνος, η Τατιάνα Στεφανίδου και ο Θέμος Κομιστής Αναστασιάδης.

Το άστρο του Notis Σφακιανάκης ως «μεγαλύτερος τραγουδιστής της τελευταίας 20ετίας» έλαμψε στην καρδιά της εποχής του -κατ΄ αυτόν- νεοελληνικού βόθρου. Το άστρο του Notis Σφακιανάκης ως «μεγαλύτερος τραγουδιστής της τελευταίας 20ετίας» έλαμψε σε μαγαζιά με τόνους γαρύφαλλα, 200 ευρώ το μπουκάλι, 15.000 ευρώ νυχτοκάματο, νεοελληνική επιδειξιομανία, βλαχομπαρόκ νεοπλουτίστικη αισθητική, διεφθαρμένους πολιτικούς, εθνικούς εργολάβους-νταβατζήδες, καναλάρχες, τραπεζίτες, μπράβους και αρχιμαφιόζους στα πρώτα τραπέζια πίστα.

Ο βόθρος τότε δεν ενοχλούσε τον Notis γιατί έπαιρνε 15.000 ευρώ κάθε βράδυ για να πλατσουρίζει στην επιφάνειά του. Ο βόθρος ενοχλεί τώρα τον Notis γιατί αυτός γέρασε και βρέθηκαν κάποιοι άλλοι νεώτεροι να πλατσουρίζουν στην επιφάνειά του και τον αντικατέστησαν. Αν και αδικημένοι σε σχέση με τον Notis, με πολύ μικρότερα πλέον νυχτοκάματα. Ο Notis είναι το αντιπροσωπευτικότερο δείγμα της σαπισμένης ως το κόκαλο ελληνικής κοινωνίας.

* Το λατινικό «Notis» είναι επιλογή αυτοβάφτισης του ίδιου του Περήφανου Έλλην Καλλιτέχνη, από τα πρώτα βήματα της καριέρας του. Το ελληνικό «Νότης» δεν του προσέδιδε την ίδια μεγαλοπρέπεια.

αναδημοσίευση από projector revolt

Posted in χυδαιότητα και φασισμός χέρι-χέρι, μουσική παίδεία | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

Πουλικάκος στον «Ανταφασίστα» Πρετεντέρη: Δεν τους ξέρατε τέτοια αθωότητα στις μέρες μας ?

Posted by redship στο 1 Οκτωβρίου , 2013

Posted in Η «Δημοκρατία του φερετζέ», ΧρυσαυΧίτες, εκβαρβαρισμός της κοινωνίας, η "δημοκρατία" των αστών, η βρώμικη ηθική των αστών, ηλίθια φασιστοειδή, ο φασισμός δεν έρχεται απ΄το μέλλον | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »

Ένας ακροδεξιός Σαμαράς προς Άνθιμο: «…τους ενοχλεί η θρησκευτική παράδοση της Ορθοδοξίας […] Παναγιώτατε, τέλος όλα αυτά!»

Posted by redship στο 9 Σεπτεμβρίου , 2013

αναδημοσίευση από roides.wordpress.com

Μια φιλο-φασιστική Λειτουργία Κυριακής -από την ομιλία του κ.Σαμαρά χτες στη ΔΕΘ…

samaras-anthimos

[Τάξη κι Ασφάλεια]
«Τέλος η Ελλάδα που σαρωνόταν από κύματα λαθρομεταναστών και όπου κυριαρχούσε ο φόβος για την ασφάλεια του πολίτη. Στο εξής η Ελλάδα θα είναι φιλόξενη για όλους, αλλά και αυστηρή με όσους δεν σέβονται τα σύνορα και τους νόμους της. Και οι πολίτες θα νιώθουν την ασφάλεια που τους χρωστά η Πολιτεία».

[Πατρίς-Θρησκεία-Οικογένεια]
«Τέλος η εποχή που κάποιοι προσπαθούσαν να απαλλαγούν από την εθνική μας παράδοση κι από την πολιτιστική μας ταυτότητα, για να γίνουν τάχα “ψευτο-Ευρωπαίοι’. Άλλους τους ενοχλούσε η σχολική ιστορία μας και προσπαθούσαν να την ξαναγράψουν με απίστευτες στρεβλώσεις. Άλλους τους ενοχλεί η θρησκευτική παράδοση της Ορθοδοξίας» ανέφερε και στο σημείο αυτό, μάλιστα, απευθύνθηκε στον μητροπολίτη Άνθιμο και είπε: «Παναγιώτατε, τέλος όλα αυτά!».

Σημείωση: Από την επίσημη πρωθυπουργική ιστοσελίδα έχει αφαιρεθεί το «Παναγιώτατε»! ( γ ι α τ ί άραγε;;; )

-αλλά την σήμερον ημέραν ουδέν κρυπτόν, στο Megatv.com (αλλά και παντού! όπως και στο youtube…) αναφέρεται καθαρά: «Παναγιώτατε, τέλος όλα αυτά!»

Posted in χυδαιότητα και φασισμός χέρι-χέρι | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

Εύρηκα!

Posted by redship στο 15 Νοεμβρίου , 2012

 

 

 

 

Από όταν άρχισα να καταλαβαίνω την μη ματαιότητα του προσωρινού κόσμου τούτου, ένα ερώτημα με βασάνιζε. Ένα ερώτημα που όσο περνούσαν τα χρόνια διατυπωνόταν εντονότερα μέσα μου και σίγουρα πιεστικότερα.

Πως κάπου εκεί μετά το 1920 και μέχρι το 1940, στον περίφημο μεσοπόλεμο, οι  άνθρωποι, είχαν «τυφλωθεί». Πως εκατομμύρια άνθρωποι, κυρίως στην Ευρώπη, είχαν χάσει το φως τους και  δεν έβλεπαν αυτό που ερχόταν. Πως σε χώρες όπως η Γερμανία, η  Ιταλία, αλλά και σε όλες σχεδόν τις χώρες της Ευρώπης, η πλειοψηφία του κόσμου, δεχόταν την άποψη κάποιας ηγεσίας και αποδεχόταν ως εχθρό τον απέναντι, έβλεπε ως εχθρό τον διαφορετικό και χαιρόταν με την σκέψη και την πράξη της συντριβής και εξόντωσης, αυτού του διαφορετικού.

Με το πέρασμα των χρόνων και μελετώντας, αυτήν την πάρα πολύ ενδιαφέρουσα ιστορική περίοδο, κατανοούσα κάποιες από τις αιτίες, που είχαν αναγκάσει τον κόσμο να  «τυφλωθεί». Η φτώχεια, η εξαθλίωση, η οικονομική κατάρρευση, τα αποτελέσματα ενός καταστροφικού πολέμου (του Α παγκόσμιου), οι ασφυκτικοί όροι που επέβαλαν οι νικητές του πρώτου πολέμου στην ηττημένη Γερμανία. Όλα αυτά και οι προεκτάσεις τους είναι μια κάποια απάντηση στο αρχικό ερώτημα, αλλά δεν ήταν για μένα συνολική απάντηση. Πως το άσχημο οικονομικό περιβάλλον, η εθνική ταπείνωση, οι στρατιές ανέργων, φτωχών, μπορούν να οδηγηθούν σε κάτι πιο τρομερό, όπως είναι η σφαγή ενός νέου πολέμου. Πως οι λαοί, επιλέγουν τις δυνάμεις εκείνες που χτυπάνε, σκοτώνουν, τρομοκρατούν, σπάνε, διώκουν και δηλώνουν ανοιχτά ότι αν χρειαστεί μπορεί και να εξαφανίσουν λαούς και οτιδήποτε άλλο, θεωρούν διαφορετικό.

Δεν μπορούσα να κατανοήσω πως άνθρωποι που περιέρχονται σε τραγικά δύσκολη οικονομική και κοινωνική κατάσταση, αντί να αγωνιστούν να καλυτερεύσουν την ζωή τους, επιλέγουν μια χειρότερη, καταστροφικότερη και αιματηρή λύση. Στην πορεία μεγαλώνοντας, μελέτησα και την οικονομική κρίση του 1929, και τις επιπτώσεις που είχε αυτή στο έτσι κι αλλιώς εύφλεκτο κλίμα, στις έτσι κι αλλιώς έτοιμες για φωτιά συνειδήσεις. Εμπλούτισα τα επιχειρήματά μου, τα έκανα πιο πολύπλοκα, αλλά το ερώτημα παρέμενε. Πως τόσα εκατομμύρια, «ξύνονταν» για να σκοτωθούν και να σκοτώσουν; Γιατί στο μυαλό μου, αυτό που δεν σβήστηκε ποτέ, παρά το πέρασμα των χρόνων, ήταν η εξίσωση: Φασισμός ίσον θάνατος. Δικός μου, του απέναντι, του άλλου, όλων, δεν έχει σημασία. Ο φασισμός ήταν ΜΟΝΟ θάνατος και καταστροφή.

Μεγαλώνοντας ακόμη περισσότερο, το θέμα μου εστιάστηκε, στην ανοχή των ανθρώπων. Διότι για την συμπεριφορά αυτών που είχαν δράση βίας και μίσους, γι αυτούς που ήταν ενεργά ενταγμένοι, στις ομάδες των φασιστικών κομμάτων, τρομοκρατώντας, σφάζοντας και δολοφονώντας, είχα απαντήσεις. Με ενδιέφερε πια να έχω απαντήσεις, για την ανοχή της πλειοψηφίας. Δεν έβλεπαν τι έρχεται; Δεν ανησυχούσαν; Δεν φοβόντουσαν; Τι σκέφτονταν η Γερμανίδα μάνα, όταν έντυνε το γιό της για να πάει στην γιορτή του Ναζιστικού κόμματος; Περνούσε από το μυαλό της ότι σε 10 χρόνια, θα φέρουν το καμάρι της  σε φέρετρο. Τι υπήρχε στο μυαλό του 20χρονου, νεολαίου του Ναζιστικού κόμματος, σχετικά με τον πόλεμο; Τον θεωρούσε τολμηρό παιχνίδι ή είχε επίγνωση ότι  θα πεθάνει από μια σφαίρα που θα του τρυπήσει το κεφάλι, πριν γίνει 30 χρονών; Οι περαστικοί έξω από τα σπασμένα μαγαζιά των Εβραίων, μετά τη νύχτα των Κρυστάλλων, τι σκέψεις είχαν στο μυαλό τους, πατώντας τα σπασμένα τζάμια. Ικανοποίησης, χαιρεκακίας, χαράς, φόβου; Πως ένιωθε ο Πολωνός κάτοικος Κρακοβίας, όταν έβλεπε τον γείτονά του Εβραίο, σημαδεμένο με το γνωστό αστέρι στο μπράτσο, να περπατά σκυμμένος στην άκρη του δρόμου, γιατί υπήρχε απαγόρευση βαδίσματος, των Εβραίων  στο πεζοδρόμιο!!! (στα πρώτα στάδια των διώξεων…). Και τι ένιωσε μετά από μήνες όταν το διπλανό διαμέρισμα ήταν άδειο, επειδή οι αρχές είχαν μαζέψει τους εβραίους ενοίκους και τους είχαν συγκεντρώσει στο Γκέτο;

Και αναρωτιόμουν για όλα αυτά, επειδή οι λαοί, επέλεγαν και τότε την ηγεσία τους. Με την ψήφο τους, ο Χίτλερ και οι Ναζί, αύξησαν το ποσοστό τους από 2%, στο 43,9%, μέσα σε 5 χρόνια! Με την έγκρισή τους άφησαν να εξελιχθούν και να ολοκληρωθούν πρωτοφανείς φρικαλεότητες.

Αυτές οι σκέψεις, με διάφορες μορφές ανάλογα την ηλικία και την γνώση,  και συνεχώς εμπλουτισμένες, με απορίες για την φύση του ανθρώπου, την φύση κοινωνικών καθεστώτων, την αλληλεπίδραση τους,  κυριαρχούσαν στο μυαλό μου, μέχρι πρόσφατα.

Ε λοιπόν, έχω για μένα ευχάριστα νέα και θέλω να τα μοιραστώ μαζί σας. Δεν έχω πια απορίες. Μου απαντήθηκαν  όλες! Μου απαντήθηκαν με όσα βλέπω, όσα ακούω, όσα νιώθω και όσα αντιλαμβάνομαι και ζω, τα τελευταία 3 χρόνια στην χώρα μας.

Οι ερωτήσεις μου, γέμισαν απαντήσεις. Και γι αυτό είμαι πολύ χαρούμενος.

Το θέμα είναι ότι είμαι και πολύ ανήσυχος. Όχι για όσα θα γίνουν. Αυτά τα έχω απαντήσει.

Είμαι ανήσυχος γιατί πια δεν έχω άλλες ερωτήσεις.

 

Θύμιος Κ.

Posted in Ελληνοφρένεια, Θύμιος Καλαμούκης, ο φασισμός δεν έρχεται απ΄το μέλλον, ο βιασμός της ανθρωπότητας | Με ετικέτα: , , , | 1 Comment »

ΚΚΕ: Η Χρυσή Αυγή λέει τα ίδια αισχρά ψέματα με τη δικτατορία

Posted by redship στο 14 Νοεμβρίου , 2012

 

 

 

«Η ναζιστική Χρυσή Αυγή επιχειρεί να λασπώσει την ηρωική εξέγερση του λαού και της νεολαίας στο Πολυτεχνείο το 1973 ενάντια στη στρατιωτική δικτατορία, λέγοντας τα ίδια αισχρά ψέματα που χρησιμοποίησε η δικτατορία για να κρύψει το μεγάλο της έγκλημα. Επιχειρεί να αθωώσει τη στρατιωτική δικτατορία, που με τη βία και τα βασανιστήρια κατά του αγωνιζόμενου λαού υπηρέτησε τα μονοπώλια και το ΝΑΤΟ» υπογραμμίζει το ΚΚΕ με σχόλιο του Γραφείου Τύπου της ΚΕ του «για τις συκοφαντίες της «Χρυσής Αυγής» για το Πολυτεχνείο 1973».

«Οι εργαζόμενοι και η νεολαία πρέπει να τους δώσουν την απάντηση που τους ταιριάζει» τονίζει το ΚΚΕ.

Posted in ο φασισμός δεν έρχεται απ΄το μέλλον, οι απόγονοι του γκαίμπελς | Με ετικέτα: , , | 1 Comment »

«Φασισμός: Ο πιο ωμός, ο πιο καταπιεστικός, ο πιο θρασύς, ο πιο δόλιος καπιταλισμός» (Μπ. Μπρεχτ)

Posted by redship στο 31 Οκτωβρίου , 2012

 

 

 

 

«Εμείς ήμασταν το καθεστώς εκείνο το οποίο εμείς εκφράζουμε ιδεολογικά, το καθεστώς της 4ης Αυγούστου του Ιωάννη Μεταξά».

(Ν. Μιχαλολιάκος, ΣΚΑΪ, 24/10/2012).

 

Θυμίζουμε:

 

1) Ο Μεταξάς ήταν αυτός που το 1936, λίγους μήνες πριν κηρύξει επίσημα τη φασιστική δικτατορία, είχε διοριστεί πρωθυπουργός από τον βασιλιά Γεώργιο και είχε λάβει την ψήφο εμπιστοσύνης όλων των αστικών κομμάτων, αν και το Γενάρη του ίδιου χρόνου στις εκλογές που είχαν προηγηθεί είχε λάβει μόλις 50.000 ψήφους και κατείχε μόλις 7 έδρες στη Βουλή.

Χαρακτηριστική είναι η δήλωση του τότε βουλευτή Ηλείας του Λαϊκού Κόμματος, Βάσου Στεφανόπουλου:

«Χρεωκοπήσαμεν ως κοινοβουλευτισμός, εξεπέσαμεν ως συνέλευσις και χάσαμε τον ψυχικόν σύνδεσμο προς τον λαόν. Διότι τι είδους ψυχικός σύνδεσμος είναι δυνατόν να διατηρηθή όταν ο μεν λαός φωνάζη δεν θέλω να με κυβερνήση ο Μεταξάς, ημείς δε αδιαφορούντες του απαντώμεν: Και όμως θα σε κυβερνήσει ο Μεταξάς».

 

Τόσο… «αντισυστημικός», λοιπόν, ο διορισμένος από τα ανάκτορα και εκλεκτός της άρχουσας τάξης Μεταξάς. Οσο και οι χρυσαυγίτες απόγονοί του…

 

2) Μετά τη στάση πληρωμών του 1932, η Ελλάδα πλήρωνε μετά από συμφωνίες με τους δανειστές το 30% των τόκων που χρωστούσε. Το καθεστώς Μεταξά είναι αυτό που εξασφάλισε σε τοκογλύφους και κερδοσκόπους αποπληρωμές που έφτασαν μέχρι και το 43%.

 

Τόσο… «πατριωτικό» το καθεστώς Μεταξά. Οσο και οι χρυσαυγίτες απόγονοί του…

 

3)«Εκτός από τους χώρους της πολιτικής και του στρατεύματος, το καθεστώς (σ.σ. Μεταξά) άντλησε τα στελέχη του και από τον επιχειρηματικό κόσμο του αντιβενιζελικού χώρου και τους τραπεζιτικούς και χρηματιστικούς κύκλους, κυρίως από τα υψηλόβαθμα κλιμάκια της Εθνικής Τραπέζης της Ελλάδος (ΕΤΕ), του μεγαλύτερου χρηματοπιστωτικού ιδρύματος της χώρας, και δευτερευόντως της Τραπέζης της Ελλάδος (ΤτΕ). Οι βιομήχανοι Ανδρέας Χατζηκυριάκος (ως πρόεδρος του Συνδέσμου Ελλήνων Βιομηχάνων και Βιοτεχνών αλλά και ως υπουργός Εθνικής Οικονομίας μέχρι τις 24 Ιουλίου 1937), Επαμεινώνδας Χαρίλαος και Πρόδρομος («Μποδοσάκης») Αθανασιάδης στήριξαν ενεργά την άνοδο και την οικονομική πορεία της μεταξικής κυβέρνησης. Ο Αλέξανδρος Κορυζής, υποδιοικητής (και από το 1939 διοικητής) της ΕΤΕ, ανέλαβε το υπουργείο Προνοίας (αργότερα μετονομασθέν σε Κρατικής Υγιεινής και Αντιλήψεως) και το 1941 διαδέχθηκε τον Μεταξά στην πρωθυπουργία. Από τον χώρο της ΕΤΕ προήλθε και ο διάδοχος του Χατζηκυριάκου στο υπουργείο Εθνικής Οικονομίας (ο Ιωάννης Αρβανίτης, ο οποίος τον Απρίλιο του 1938 ανέλαβε παράλληλα το υπουργείο Οικονομικών και παρέμεινε εκεί, στα δύο οικονομικά υπουργεία, μέχρι τον Απρίλιο του 1941). Ο οικονομολόγος καθηγητής Κυριάκος Βαρβαρέσος διατήρησε τη θέση του υποδιοικητή της Τραπέζης της Ελλάδος, μέχρι την παραίτηση του Εμμ. Τσουδερού το 1939 – στον Βαρβαρέσο είχε προσφερθεί το αξίωμα του υπουργού Εθνικής Οικονομίας, αλλά εκείνος το αρνήθηκε, προσφέροντας ωστόσο ανελλιπώς τις οικονομικές του συμβουλές στην κυβέρνηση. Ο Αλέξανδρος Ν. Κανελλόπουλος, διευθύνων σύμβουλος της Ανωνύμου Ελληνικής Εταιρείας Χημικών Προϊόντων και Λιπασμάτων (ΑΕΕΧΠΛ), διατέλεσε κυβερνητικός επίτροπος της ΕΟΝ (1937-41)».

(Σπυρίδων Πλουμίδης, «Το καθεστώς Μεταξά», 1936-1940)

 

Τόσο… «αντικεφαλαιοκράτης» ο Μεταξάς. Οσο και οι χρυσαυγίτες απόγονοί του…

Posted in ο φασισμός δεν έρχεται απ΄το μέλλον, ο βιασμός της ανθρωπότητας | Με ετικέτα: , | 1 Comment »

Είμεθα «κράτος» και ουχί «ξέφραγο αμπέλι»!

Posted by redship στο 30 Οκτωβρίου , 2012

 

Γράφει   ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

 

 

Οπως και στην περίπτωση του «γέροντα Παστίτσιου»

έτσι και στην περίπτωση του Βαξεβάνη, του εκδότη του

περιοδικού που δημοσίευσε τη φερόμενη ως «λίστα Λαγκάρντ»,

το κράτος κινήθηκε με υποδειγματική ετοιμότητα.

Εισαγγελείς, ανακριτές, χωροφυλάκοι, δικαστές, «κοριοί»

δούλεψαν στην εντέλεια,

συνεργάστηκαν άψογα,

εντόπισαν τους «εγκληματίες»

και τους βούτηξαν στο άψε – σβήσε.

Θα έπρεπε να το περιμένει κανείς. Αλλωστε με την ίδια ακριβώς

ετοιμότητα ξέρει να δουλεύει το κράτος μας σε όλες τις περιπτώσεις.

Οπως, για παράδειγμα, όταν πρέπει να διερευνήσει (πραγματικά) εγκλήματα,

αλλά ατυχώς «χάνει τους φακέλους» (π.χ. υπόθεση «Φαράν»).

‘Η όταν πρέπει να εξιχνιάσει σκάνδαλα, αλλά ατυχώς «χάνει τις λίστες» (π.χ. «λίστα Λαγκάρντ»).

‘Η όταν πρέπει να αντιμετωπίσει το σκοταδισμό, αλλά ατυχώς

«χάνει κρατουμένους» μετά από παρεμβάσεις χρυσαυγιτών βουλευτών (π.χ. «Χυτήριο»).

‘Η όταν πρέπει να διασφαλίσει την απρόσκοπτη ελευθερία της έκφρασης

και το δικαίωμα της ενημέρωσης, αλλά ατυχώς «χάνει» ακόμα και το ελάχιστο

φύλλο συκής (π.χ. κόψιμο ενοχλητικών εκπομπών από την κρατική τηλεόραση)…

Αλλωστε το είχε ξεκαθαρίσει και ο πρωθυπουργός:

«Δεν θα γίνουμε ξέφραγο αμπέλι», κύριοι!

Posted in πολιτικη, τα παπαγαλάκια του κεφαλαίου, χυδαιότητα και φασισμός χέρι-χέρι, όταν το κράτος τρομοκρατεί, Η «Δημοκρατία του φερετζέ», Η «κοινωνική ειρήνη» τους είναι ο ταξικός τους πόλεμος, Η απειθαρχία και η ανυπακοή είναι πλέον ο μόνος δρόμος για το λαό μας | Με ετικέτα: , , , | 2 Σχόλια »

Μήπως η υπογραφή υπ’ αριθμόν 9788 στο km.kke.gr ήταν η αιτία;…

Posted by redship στο 30 Οκτωβρίου , 2012

 αναδημοσίευση από fadomduck2

Αναρωτιέμαι αν τα σχόλια του Κώστα Αρβανίτη για τον υπουργό Δένδια, ήταν απλά η αφορμή για να κοπεί η εκπομπή «Πρωινή ενημέρωση» και όχι η πραγματική αιτία. Ή τουλάχιστον όχι η μοναδική. Αν ανατρέξει κανείς στον μακρύ κατάλογο αυτών που υπέγραψαν υπέρ της πρότασης νόμου του ΚΚΕ ενάντια στα μνημόνια, στον αριθμό 9788 θα διαβάσει:

9788
Κώστας
Αρβανίτης
δημοσιογράφος
Άλλο
Αττικής

Διαβάζω στο μπλογκ Δε δίνω λέξεις παρηγόρια… :

«Φαντάζομαι ότι αυτή η υπογραφή με αριθμό 9789 (σημ. Οικ. το σωστό είναι 9788) Κώστας Αρβανίτης δημοσιογράφος Άλλο Αττικής στην ιστοσελίδα km.kke.gr ήταν «η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι» και η συγκυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ προχώρησε στο κόψιμο της εκπομπής «Πρωινή ενημέρωση» της ΝΕΤ με τους δημοσιογράφους Κ. Αρβανίτη και Μ. Κατσίμη. Η «δημοκρατική τους ευαισθησία» δεν άντεξε το «ανείπωτο». Δημοσιογράφος της κρατικής τηλεόρασης να υπογράφει κείμενο υποστήριξης πρότασης νόμου του Κ.Κ.Ε. Πως τόλμησε ; Εμείς τον πληρώνουμε για να προωθεί το θεάρεστο έργο της συγκυβέρνησης, όχι να βάζει την υπογραφή σε τέτοια κείμενα…»

Λέτε να είναι έτσι;… Αναρτήθηκε από oikodomos

Βλέπε ακόμη:
Ομολογία Λιάτσου για πολιτική απόλυση Αρβανίτη-Κατσίμη

Posted in πολιτικη, τα παπαγαλάκια του κεφαλαίου, Δημοκρατία για ποια τάξη;, Η «Δημοκρατία του φερετζέ» | Με ετικέτα: , , , , , | 1 Comment »

Ο Ιωάννης Μεταξάς και το «Κοινωνικό Κράτος»

Posted by redship στο 27 Οκτωβρίου , 2012

 

ΤουΔιονύση ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗ
μέλους της ΚΕ του ΚΚΕ και του Τμήματος Ιστορίας της

 

 

Εξόριστοι από το καθεστώς του Μεταξά στην Ανάφη

Οι απόγονοι του φασισμού – ναζισμού, της 4ηςΑυγούστου και της δικτατορίας του 1967, η «Χρυσή Αυγή» (ΧΑ), ο ΛΑ.Ο.Σ. κ.ά. πολλές φορές, με ιστορικές αναδρομές σε περιόδους των προγόνων τους, επιδιώκουν να δώσουν στις πολιτικές τους προτάσεις για την «εθνική ανάπτυξη» της χώρας ιστορικό προηγούμενο εφαρμογής και αποτελεσματικότητας.

Μια τέτοια αναφορά αναρτήθηκε πρόσφατα στο σάιτ της ΧΑ, με τίτλο: «Η καθιέρωση του κοινωνικού κράτους τότε και η ολοκληρωτική αποδόμησή του σήμερα». Εκτός από το θαυμασμό των φασιστοειδών στον Βίσμαρκ («θεμελιωτής του μοντέρνου κοινωνικού κράτους θεωρείται ο Γερμανός καγκελάριος Οττο φον Βίσμαρκ (1815-1898)»), μεταξύ άλλων αναφέρουν: «Στην πατρίδα μας, πρωτεργάτης του κοινωνικού κράτους υπήρξε ο Ιωάννης Μεταξάς».

Το «κοινωνικό κράτος» και η «κοινωνική μεταρρύθμιση» για τα οποία υπερηφανευόταν ο δικτάτορας, με τα ίδια επιχειρήματα και μέτρα που αράδιασαν στο σάιτ τους οι απόγονοί του είναι: το 8ωρο, οι συλλογικές συμβάσεις, η λειτουργία του ΙΚΑ, η καταπολέμηση της ανεργίας, η ρύθμιση των αγροτικών χρεών κ.ά.

Η προπαγάνδα της 4ηςΑυγούστου προσπάθησε σταθερά και με χοντροκομμένα ιδεολογήματα, όπως π.χ. «Ελληνικός Πολιτισμός», να δημιουργήσει την εντύπωση ότι εξασφάλισε τη συνέχεια του ελληνικού έθνους, γιατί ήρθε σε ρήξη με το προηγούμενο διεφθαρμένο καθεστώς, όμως δεν ήταν καμιά ρήξη με το παρελθόν, αλλά η αναγκαία μπροστά στις εξελίξεις συνέχειά του.

Φυλακισμένοι στην Ακροναυπλία στη Μεταξική δικτατορία

Η τεταρτοαυγουστιανή δικτατορία ήταν η πολιτική έκφραση των συμφερόντων της αστικής τάξης στο επίπεδο της διακυβέρνησης. Ηταν αναγκαιότητα για τη στήριξη και ενίσχυση του ελληνικού καπιταλισμού, στο πλαίσιο του ιμπεριαλισμού, σε συνθήκες προετοιμασίας του Β΄ Παγκοσμίου ιμπεριαλιστικού πολέμου, λύνοντας προσωρινά τις ενδοαστικές αντιθέσεις των αστικών «κοινοβουλευτικών» κομμάτων της εποχής που της ανέθεσαν μέσω του κοινοβουλίου την εξουσία.

Ο ίδιος ο Μεταξάς, μέσα από ομιλίες του, αρκετές φορές είχε δώσει με σαφήνεια το περιεχόμενο της 4ης Αυγούστου:

«Η αδιάκοπος φροντίς διά την στερέωσιν του αστικού καθεστώτος με όλας τας αναγκαίας θυσίας διά το σύνολον της κοινωνίας και ιδίως διά τας ενδεείς τάξεις».

«Εστηρίξαμεν το αστικόν καθεστώς της Ελλάδος και του εδώσαμεν να εννοήσει ότι το πρώτον καθήκον ενός τιμίου και πραγματικού πατριωτικού αστικού κόσμου, είναι, το να είναι αλληλέγγυος με τους δύο κλάδους, τον κόσμον τον εργατικόν και τον κόσμον τον αγροτικόν και εζητήσαμεν από τους αστούς, από τους βιομήχανους… θυσίας τας οποίας ο αστικός κόσμος μας τας έδωσε προθύμως». (Σπ. Λιναρδάτου, «4η Αυγούστου», «Π.Λ.Ε.», 1967, σελ. 104).

Το καθεστώς του Ι. Μεταξά με την προπαγάνδα περί «εθνικής επανάστασης» και «κοινωνικής ευημερίας» εφάρμοσε πλευρές της κεϊνσιανής θεωρίας περί «κρατικής ρύθμισης της καπιταλιστικής οικονομίας», όπως έκαναν τότε διάφορες αστικές κυβερνήσεις, από τον Χίτλερ μέχρι τον Ρούσβελτ (new deal) μετά την οικονομική κρίση 1929 – 1933. Η προσωρινή οικονομική ανάκαμψη του καπιταλισμού μέχρι τη νέα κρίση του το 1939, έδωσε, σε συμφωνία με τους καπιταλιστές, τη δυνατότητα μικροπαραχωρήσεων στους εργαζόμενους, με στόχο τη γενικότερη στήριξη του καπιταλισμού.

Φυλακισμένοι κομμουνιστές και άλλοι αγωνιστές στην Ακροναυπλία

Η 4η Αυγούστου ήταν ένα αντικομμουνιστικό, αστικό, ταξικό κράτος. Παρενέβη κατασταλτικά αλλά και με την άμεση ανάληψη από το κράτος ενός μέρους της αναπαραγωγής της εργατικής δύναμης με κρατική κοινωνική πολιτική, με στόχο την ενσωμάτωση στην πολιτική του των λαϊκών στρωμάτων.

Η καθιέρωση του 8ωρου και οι Συλλογικές Συμβάσεις

Στην Ελλάδα, η καθιέρωση του 8ωρου έγινε με το νόμο 2269 το 1920, με τη νομοθετική κύρωση της Διεθνούς Σύμβασης Εργασίας. Για να εφαρμοστεί σταδιακά χρειάστηκαν οι πολύχρονοι αγώνες των εργατών με πρωτοπόρους τους κομμουνιστές. Χύθηκε πολύ αίμα στις συγκρούσεις των εργατών με το αστικό κράτος.

Αργότερα, με Προεδρικό Διάταγμα (ΠΔ) στις 27/6/1932, έγινε η επέκταση και η κωδικοποίηση όλων των διατάξεων που ίσχυαν γι’ αυτό μέχρι τότε στους διάφορους κλάδους.

Αυτό που έκανε η κυβέρνηση Μεταξά ήταν με το βασιλικό διάταγμα 368/24/8/1936 να επεκτείνει την εφαρμογή του και σ’ άλλες κατηγορίες μισθωτών.

– Οπως προκύπτει, λοιπόν, δεν είναι αλήθεια ότι ο Μεταξάς καθιέρωσε το 8ωρο, αλλά ότι επέκτεινε την εφαρμογή του. Εκεί, όμως, που επιχειρείται η πλήρης αντιστροφή της πραγματικότητας από τη ΧΑ είναι ότι «ο Μεταξάς καθιέρωσε την Κυριακή αργία». Η κυριακάτικη αργία έχει καθιερωθεί από το 1911. Αυτό που έκανε η κυβέρνηση Μεταξά ήταν να καταργήσει την Κυριακή αργία και το κυριακάτικο μεροκάματο να δίνεται στο κράτος για την «Εθνική Αμυνα».

– Οι ελεύθερες Συλλογικές Συμβάσεις ήταν άλλη μια παλιά εργατική διεκδίκηση. Το 1927 είχε υποβληθεί στη Βουλή νομοσχέδιο για την καθιέρωσή τους, όμως η ψήφισή του δεν έγινε λόγω διάλυσης της Βουλής. Αναγκαστικός Νόμος (ΑΝ) περί Συλλογικών Συμβάσεων ψηφίστηκε στη δικτατορία του Γεωρ. Κονδύλη στις 16/1/1935, που κάθε άλλο παρά ελεύθερες Συλλογικές Συμβάσεις επέτρεπε. Τον ίδιο χρόνο με τον ΑΝ 539/1935 καθιερώθηκαν και οι άδειες των εργαζομένων με αποδοχές. Αλλο ένα ψέμα του σάιτ των φασιστοειδών: «καθιέρωση αδείας μετ’ αποδοχών» από Ι. Μεταξά!

Το συνδικαλιστικό κίνημα επέμενε να διεκδικεί ελεύθερες Συλλογικές Συμβάσεις. Ο Μεταξάς, πριν καταργήσει τον κοινοβουλευτισμό (4 Αυγούστου 1936), ετοίμασε νέο νόμο περί υποχρεωτικής διαιτησίας, κάτι ανάλογο με αυτά που γίνονται στις μέρες μας με τις Συλλογικές Συμβάσεις, που προκάλεσε – όπως ήταν επόμενο – θύελλα αντιδράσεων από τα εργατικά σωματεία (Μάης 1936).

Με την εγκαθίδρυση της δικτατορίας, οι «συλλογικές συμβάσεις» μεταξύ των κεφαλαιοκρατών και των διορισμένων από τη δικτατορία συνδικαλιστών αποκτούν ισχύ νόμου 2045/7/9/1936 και με τίτλο «κατώτατον όριον μισθών των Ιδιωτικών Υπαλλήλων και ελάχιστον ημερομίσθιον εργατών Βιομηχανίας».

Κάτω από τις συνθήκες που επέβαλε η δικτατορία, της αναγκαστικής διαιτησίας, της απαγόρευσης των απεργιών και της φασιστικοποίησης των συνδικάτων, «αι Εθνικαί Συμβάσεις Εργασίας», όπως τις αποκαλούσε ο Μεταξάς, ήταν καθαρός εμπαιγμός, όπως είναι και τα αντισυστημικά παραμύθια των Χρυσαυγιτών θαυμαστών του.

Οπως σχολιάζουν αναλυτές της περιόδου, η αύξηση των ημερομισθίων κατά τα έτη 1935 – 1940 υπολογίζεται σε 50%. Η ονομαστική δύναμη των μισθών των εργαζομένων ήταν πολύ κάτω από το επίπεδο του 1929, παρά την αύξηση της παραγωγικότητας και την οικονομική ανάπτυξη. (Γ. Τρίμη, «Η κοινωνική πολιτική της τελευταίας οκταετίας», Αθήνα 1947).

Ο Γ. Τρίμης, τέως διευθυντής του υπουργείου Εργασίας, αναφέρει εξάλλου χαρακτηριστικά: «Εάν η ωφελιμότης των συλλογικών συμβάσεων (…) δεν κατέστη έκδηλος τούτο αποδοτέον εις το γεγονός ότι από της 4ης Αυγούστου 1936 ανεστάλησαν αι συνδικαλιστικαί ελευθερίαι». (Γ. Τρίμη, «Αι διεκδικήσεις των εργαζομένων», Αθήναι, 1948, σελ. 29).

Την περίοδο 1936 – 1939, λόγω της οικονομικής ανάκαμψης και των έργων πολεμικής ετοιμασίας, περιορίστηκε η ανεργία, όμως δεν εξαλείφθηκε, όπως διακήρυσσε η προπαγάνδα του καθεστώτος του «πρώτου εργάτου» (Μεταξάς). Ο ίδιος ο δικτάτορας σε λόγο του την Πρωτομαγιά του 1940 σε συγκέντρωση στον Πειραιά, ισχυριζόταν ότι κατόρθωσε να εξαλείψει την ανεργία, ενώ ταυτόχρονα ανέφερε ότι «από τον Οκτώβριον του 1939 έως τον Φεβρουάριον του 1940 έγιναν 135.000 απολύσεις λόγω της κήρυξης του παγκοσμίου πολέμου και την δημιουργημένην ψυχολογίαν». («Τέσσερα χρόνια διακυβέρνησης Ι. Μεταξά», τόμ. Α’, σελ. 222).

Για την καταπολέμηση της ανεργίας, ο Μεταξάς θέσπισε κάτι ανάλογο με τις σημερινές αστικές κυβερνήσεις, το σύστημα της «εκ περιτροπής εργασίας» με τον ΑΝ 2000/1939 και με τον τίτλο «περί λήψεως μέτρων καταπολεμήσεως της ανεργίας». Ο Γ. Τρίμης κάνει για το νόμο αυτό το εξής σχόλιο:

«Το σύστημα της εκ περιτροπής εργασίας (…) είτε υπό την μορφήν του περιορισμού των ωρών της ημερησίας εργασίας, είτε υπό την μορφήν του αριθμού των ημερομισθίων (…) συνηπάγετο πάντοτε την περικοπήν εισοδήματος των εργαζομένων προς συντήρησιν των ανέργων». (Γ. Τρίμη, «Αι διεκδικήσεις των εργαζομένων», Αθήναι, 1948, σελ. 108 – 109).

Οι Κοινωνικές Ασφαλίσεις και το ΙΚΑ

Μετά από πολύμορφους αγώνες της εργατικής τάξης, για πρώτη φορά το 1922 ψηφίστηκε ο νόμος 2868 για τις Κοινωνικές Ασφαλίσεις. Με βάση το νόμο αυτό έως το 1929 ιδρύθηκαν τα κλαδικά επαγγελματικά ασφαλιστικά ταμεία διάφορων κλάδων, όπως καπνεργατών, αρτεργατών κ.ά. Με τη συνεχή δε πίεση του συνδικαλιστικού κινήματος, το 1932 η κυβέρνηση Βενιζέλου ψήφισε το νόμο 5733 «περί κοινωνικών ασφαλίσεων». Ο νόμος δεν εφαρμόστηκε, γιατί η κυβέρνηση έπεσε το Μάρτιο του 1933. Το Σεπτέμβριο του 1934, η κυβέρνηση του Λαϊκού Κόμματος ψήφισε τον 6298 που δεν εφαρμόστηκε λόγω των αντιδράσεων του κεφαλαίου και της όξυνσης των ενδοαστικών αντιθέσεων (κίνημα 1935, πραξικόπημα Γ. Κονδύλη, επαναφορά βασιλείας κ.ά.).

Η εφαρμογή του νόμου της Κοινωνικής Ασφάλισης συνέχισε να είναι βασικό αίτημα των εργατικών αγώνων. Ηταν βασικό αίτημα της προκήρυξης και ετοιμασίας της πανεργατικής απεργίας της 5ηςΑυγούστου και από τις δύο Εργατικές Συνομοσπονδίες. Τι έκανε η κυβέρνηση Μεταξά μπροστά σ’ αυτό το αίτημα; Κήρυξε δικτατορία την προηγούμενη μέρα, στις 4 Αυγούστου, με το πρόσχημα της «κομμουνιστικής στάσης».

Τελικά, σε εφαρμογή του 6298/34 ιδρύθηκε το ΙΚΑ την 1/11/1937 και λειτούργησε από 1/12/1937 έως το τέλος του χρόνου σε Αθήνα, Πειραιά, Θεσσαλονίκη και από τα τέλη του 1938 άρχισε η επέκτασή του στις άλλες πόλεις.

Οι παροχές του συστήματος, αν και πενιχρές και σε μικρό αριθμό εργαζομένων, ήταν μια ανακούφιση που όμως με τη νέα κρίση του 1939 σταμάτησαν, γιατί το σύστημα κατέρρευσε.

Με το πρόσχημα της «Εθνικής Αμυνας», έγινε κάτι ανάλογο με το σημερινό «κούρεμα» των αποθεματικών των ασφαλιστικών ταμείων. Η δικτατορία κατάσχεσε, με τη μορφή δανείου προς το κράτος, όλα τα αποθεματικά των ασφαλιστικών οργανισμών που έφταναν «τα 850 εκατομμύρια δραχμές, από τα οποία τα 500 εκατομμύρια ήταν του ΙΚΑ» (Σπ. Λιναρδάτου, «4η Αυγούστου», σελ. 110).

Αυτό, όμως, που αποτελεί μια πρωτοτυπία της αστικής διακυβέρνησης της 4ηςΑυγούστου είναι οι παροχές και τα τεράστια για την εποχή χρηματικά ποσά, που διέθεσε το καθεστώς στους διάφορους εργατοπατέρες επικεφαλής των διορισμένων, κρατικοποιημένων, φασιστικοποιημένων συνδικάτων. Ο νόμος 971/1937, εκτός από την ίδρυση του ταμείου συντάξεων των εργατοπατέρων συνδικαλιστών, προέβλεπε την κρατική επιχορήγηση για «στέγασιν και ΕΥΠΡΟΣΩΠΟΝ ΠΑΡΑΣΤΑΣΙΝ των επαγγελματικών και εργατικών οργανώσεων». (Σπ. Λιναρδάτου, «4η Αυγούστου», σελ. 110).

Οι αγρότες και ο Ι. Μεταξάς

Η δικτατορία διατυμπάνισε ως σταθμό στην ιστορία της ελληνικής γεωργίας και ως λύση του αγροτικού προβλήματος το νόμο 677/14/5/1937, για τη ρύθμιση των αγροτικών χρεών.

Ενώ οι αγρότες πριν τη δικτατορία πάλευαν για διαγραφή όλων των χρεών, με το συγκεκριμένο νόμο έγινε διαγραφή καθυστερούμενων τόκων και μόνο προς τους ιδιώτες πιστωτές, για χρέη συναφθέντα από την 1η Ιανουαρίου 1935 και έδινε τη δυνατότητα νέας εξόφλησης κεφαλαίου σε 12 ετήσιες δόσεις με τόκο 3%.

Ηταν μια σταγόνα στον ωκεανό της οικονομικής καταχρέωσης των φτωχών αγροτών και μια προσπάθεια εξυγίανσης, στήριξης της ελληνικής βιομηχανίας που είχε δυσκολίες από τα ληξιπρόθεσμα χρέη και τα χρωστούμενα τοκοχρεολύσια του εξαθλιωμένου αγροτικού πληθυσμού.

«Δεν είναι συμπτωματικό ότι μία από τις μεγαλύτερες βιομηχανικές επιχειρήσεις της χώρας, η εταιρεία Χημικών Προϊόντων και Λιπασμάτων (ο γιος του ιδιοκτήτη Νικολάου Κανελλόπουλου, Αλέξανδρος, ήταν πρόεδρος της φασιστικής νεολαίας Εθνική Οργάνωσις Νέων (ΕΟΝ) που ήταν κρατική οργάνωση), βρισκόταν σε εξαιρετικά δύσκολη θέση εξαιτίας των αγροτικών οφειλών, ενώ σε αντίστοιχη θέση βρίσκονταν μηχανολογικές/μηχανουργικές εταιρείες που κατασκεύαζαν γεωργικές μηχανές και εργαλεία». (Κ. Κωστή, «Η οικονομία, 1932-1940», στο ένθετο ΤΑ ΝΕΑ, ΙΣΤΟΡΙΑ, «ΕΞΙ ΣΤΙΓΜΕΣ ΤΟΥ ΕΙΚΟΣΤΟΥ ΑΙΩΝΑ», σελ. 89).

Οπως παραδέχεται και ο καθηγητής Χρ. Ευελπίδης, τα καλλιεργητικά δάνεια αποτέλεσαν «άντλησιν επί τον πίθον των Δαναΐδων», το τραπεζικό κεφάλαιο προτιμά τα βραχυπρόθεσμα δάνεια που του αποδίδουν με τη μορφή τόκων, τόκων υπερημερίας ασφαλίστρων και προμηθειών 15%. (Σπ. Λιναρδάτου, «4η Αυγούστου», σελ. 113»).

Η 4η Αυγούστου και η οικονομική ολιγαρχία

Η τετραετία της δικτατορίας ήταν χρυσή εποχή για το μεγάλο κεφάλαιο. Η ένταση της εκμετάλλευσης των δεμένων χειροπόδαρα εργαζομένων, η καπιταλιστική οικονομική αναθέρμανση της περιόδου και η άμεση κρατική παρέμβαση με νέα Δημόσια Εργα πολεμικών προπαρασκευών αύξησαν την καπιταλιστική κερδοφορία.

Τα διάφορα τμήματα του κεφαλαίου – βιομηχανικό, πιστωτικό, εμπορικό – αποκόμισαν τεράστια κέρδη και ταυτόχρονα προχώρησε σημαντικά η συγκέντρωση και συγκεντροποίησή τους. Οι Αφοί Ηλιάσκοι, μέσω της Τράπεζας Αθηνών, το 1949 ήταν κάτοχοι του 15% όλων των ανώνυμων εταιρειών της χώρας. Η Εθνική Τράπεζα, η Τράπεζα Αθηνών, η Εταιρεία Λιπασμάτων, το Καλυκοποιείο, η «Πάουερ», οι εταιρείες Λαναρά, καπνέμποροι, η ΑΓΕΤ Ηρακλής κ.ά. στήριξαν ανοιχτά τη δικτατορία. Μερικοί κεφαλαιοκράτες και με απαίτησή τους πήραν επίκαιρες κυβερνητικές θέσεις. Π.χ. ο Ανδρέας Χατζηκυριάκος της ΑΓΕΤ έγινε υπουργός Εθνικής Οικονομίας, ο Κων/νος Ζαβιτσάνος, διοικητής της Εθνικής Τράπεζας, έγινε υπουργός Οικονομικών, ο Δημ. Μάξιμος, διευθυντής της Εθνικής, έγινε υπουργός Εσωτερικών, ο Αλέξανδρος Κορυζής, εκτός από υπουργός Υγείας – Πρόνοιας, έγινε πρωθυπουργός μετά το θάνατο του Μεταξά.

Η 4η Αυγούστου, που παρουσιαζόταν σαν «Εθνική Επανάσταση» και κατηγορούσε τα παλιά αστικά κόμματα ως «προδότες», συνέχισε τις διασυνδέσεις του ελληνικού καπιταλισμού με το ξένο κεφάλαιο. Μια από τις πρώτες πράξεις της ήταν η συμφωνία της με τους ομολογιούχους και δανειστές. Η προσφορά του καθεστώτος ήταν να πληρώσει τοκοχρεολύσιο για τα έτη 1935 – 1937 40% από 30% που πλήρωναν οι προηγούμενες αστικές κυβερνήσεις, αργότερα δε το 1940 το τοκοχρεολύσιο έφτασε 43%. Εκανε νέα ανοίγματα για ξένες επενδύσεις, με στόχο «ένα νέο μοντέλο ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας, το οποίο θα στηρίζονταν στην αξιοποίηση των εγχώριων πλουτοπαραγωγικών πηγών». (Κ. Κωστή, ό.π., σελ. 98).

 

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in πολιτικη, ριζασπάστης | Με ετικέτα: , , , | 1 Comment »

Έτσι φουντώνει ο φασισμός, εργαστήρι δημοσιογραφίας ΣΚΑΙ…

Posted by redship στο 26 Οκτωβρίου , 2012

αναδημοσίευση  από  redfly planet

Έβλεπα το βιντεάκι-απάντηση της Κανέλλη στο ΣΚΑΙ σχετικά με την «φάρσα» που της έκαναν. Κάποια

στιγμή είχα γράψει ότι τα κανάλια πλέκουν το εγκώμιο της Χ.Α, ε δεν θα μπορούσε να υπάρξει καλύτερο
παράδειγμα-απόδειξη του συγκεκριμένου ισχυρισμού.

Γιατί τι άλλο μπορεί να υποθέσει κανείς όταν αυτά τα βρωμοκάναλα αναπαράγουν τις

εγκληματικές + άνανδρες πράξεις των φασιστοειδών, και μάλιστα με θύματα ίδια τα άτομα
που τις υπέστησαν, έτσι, για να σπάσουν πλάκα…

Δεν θα σχολιάσω ιδιαίτερα τα όσα έλεγε η Τσαπανίδου στο συγκεκριμένο βιντεάκι, μόνο δυο

τρεις προτάσεις. «Ήταν άντρες»!?!? είπε, «δεν το είχαν προσχεδιάσει» είπε, «δεν ήθελαν να σε
αναστατώσουν» είπε… Υπάρχει μια παροιμία που λέει ότι στου κρεμασμένου το σπίτι δεν
μιλάνε για σχοινί, όμως δεν είναι μόνο αυτό που θα έπρεπε να σεβαστεί πριν προχωρήσει
σε αυτόν τον υπέρτατο δημοσιογραφικό κρετινισμό η Τσαπανίδου, ούτε καν το στοιχειώδες
ότι έχει ευθύνες απέναντι στον φιλοξενούμενο της εκπομπής. Θα έπρεπε να γνώριζε και τις
πολιτικές συνέπειες των πράξεων των συναδέλφων της πριν επιδοθεί σε ένα αγώνα για να
περάσει στο ντούκου το όλο συμβάν(και να βγει και ο ΣΚΑΙ λάδι αφού υποτίθεται δεν ήταν
προσχεδιασμένο άρα κανείς στο σταθμό δεν γνώριζε). Πάλι καλά που δεν είπε στην Λιάνα
ότι το παράκανε κιόλας, αν και στην ουσία αυτό υπονοούσε.

Αλλά αρκετά με την Τσαπανίδου

Όταν είχε γίνει το γνωστό επεισόδιο με την Κανέλλη και τον Κασιδιάρη ήταν προεκλογική

περίοδος και εμείς οι ΚΚΕδες βγαίναμε στις λαϊκές και στους χώρους εργασίας για να
μοιράσουμε υλικό του κόμματος και με την αφορμή αυτή συζητούσαμε και με τον κόσμο.
Ε λοιπόν πολύς κόσμος τότε είχε απολαύσει αυτό που είχε συμβεί στην βουλευτή μας,
έσπευδαν μάλιστα να μας λοιδορήσουν, σημειωτέον μεταξύ αυτών και πολλές γυναίκες.
Προσωπικά δεν είχα σοκαριστεί γιατί την είχα δει νωρίτερα την φασιστοποίηση που ερχόταν
πετώντας με τον αέρα της αγανάκτησης καβάλα στο μαγικό χαλί της βλακείας και της
αμορφωσιάς. Εκτός λοιπόν από την προβολή της Χ.Α και των πράξεων της από τα κανάλια,
μεγάλο ρόλο έπαιξε το γεγονός ότι είχαν προετοιμαστεί από πρωτύτερα οι «θύλακες» στους
εγκεφάλους των τηλεθεατών που κατέστησαν τον φασισμό προσφιλή και ευκολοχώνευτο.

Κανάλια όπως τον ΣΚΑΙ καλλιεργούν εδώ και χρόνια τα πιο ποταπά ένστικτα των ανθρώπων

την ξενοφοβία

τον ρατσισμό

την μισαλλοδοξία

τον εκθειασμό της επιβολής του δυνατότερου πάνω στον αδύναμο

παρουσιάζουν την ανισοκατανομή δικαίου ανάμεσα στους αδύναμους και τους δυνατούς

σαν κάτι φυσικό (για να μην πω θεμιτό)

προβάλουν την «γυναίκα αντικείμενο» και τον «άντρα αντικείμενο»

τον άνθρωπο που όχι απλά ζει για να καταναλώνει αλλά ζει καλά όταν καταναλώνει

Και γενικά οτιδήποτε φτηνό και άδειο, προκειμένου να απονευρώσουν τον ανθρώπινο εγκέφαλο

από τη διαδικασία «εκτίμησης» μιας κατάστασης και να τον κάνουν υποδοχέα έτοιμων συνταγών
που στοχεύουν στο θυμικό του.

Αυτός είναι ο μοντέρνος τύπος ανθρώπου που θέλουν να φτιάξουν, ένας άνθρωπος που βλέπει

τους άλλους σαν ανώτερους και κατώτερους και που είναι ικανοποιημένος με όλους αυτούς τους
διαχωρισμούς αρκεί να υπάρχει και για αυτόν κάποιος κατώτερος να μπορεί να του ρίχνει μια
σφαλιάρα που και που. Κάποτε, του ίδιου ανθρώπου, όταν μπορούσε ακόμα να ονειρεύεται για
τον εαυτό του, του είχαν πουλήσει το όνειρο ότι μπορεί και εκείνος να γίνει Μαντόνα, Μαραντόνα,
Μεγαλέξανδρος και ότι άλλο, και που τώρα αντλεί απόλαυση όχι από το να βγει ο ίδιος από τα
σκατά αλλά από το να βλέπει τους άλλους να μπαίνουν βαθύτερα και αν είναι δυνατόν να τους
ρίξει και ο ίδιος κάνα κλώτσο. Για τα παιδιά του έχει ο θεός βουλευτάκος(όλο και κάποια τρίμινη
σύμβαση με 300 ευρώ θα του εξασφαλίσει ή έστω να πει μια καλή κουβέντα, ή να του δώσει μια
τσάντα πατάτες βρε αδερφέ), τα παιδιά του που με τη στάση ζωής του ακόμα και αν δεν το
καταλαβαίνει, τα έχει καταδικάσει από την πλευρά του, να ζήσουν στον πάτο του σκατόλακκου.

Είχα διαβάσει κάποτε μια φράση που μου είχε αρέσει πολύ:

«Ο άνθρωπος πρέπει να χρησιμοποιεί τα αντικείμενα και να αγαπά τους ανθρώπους και όχι

το αντίθετο»

Δυστυχώς στις μέρες μας γεμίζουμε τα κενά που μας δημιουργεί το σύστημα με προϊόντα

κονσέρβες και κάνουμε ότι μπορούμε για να συντηρήσουμε αυτό το στερνό πλαστικό μας όνειρο.

Κονσέρβα αγάπη

Κονσέρβα ψυχαγωγία

Κονσέρβα φιλία

Και γενικά πολύ κονσέρβα και φαστ φούντ ενώ η αλλοτρίωση όσο πάει επεκτείνεται,

με χορηγό επικοινωνίας πάντα κανάλια σαν το ΣΚΑΙ για να μην ξεχνιόμαστε, αλλά όχι μόνο.

Έτσι λοιπόν όταν οι διάφοροι δημοσιογραφίσκοι καταγγέλλουν για του κώλου τα μάτια

εγκληματικές ενέργειες όπως εκείνη του Κασσιδιάρη καλό θα είναι να μην υπερασπίζονται
τα αφεντικά τους όταν εκπομπές που προβάλλουν τα κανάλια τους αναπαράγουν τις ενέργειες
αυτές σαν «αστείο». Διότι έτσι ακριβώς φουσκώνει ο φασισμός, με την «νορμαλοποίηση» του,
«έλα μωρέ δεν έγινε και τίποτα»…

Εκατομμύρια εβραίοι και κομμουνιστές νεκροί από τον Χίτλερ στους κλίβανους, επειδή δεν

έγινε και τίποτα…στο κάτω κάτω όλοι το ξέρουμε πως το καλύτερο σαπούνι το κάνει το κομμούνι
και πως FA πάει να πει From auschwitz

Οι ξεπουλημένοι δημοσιογράφοι το μόνο που ξέρουν να κατακρίνουν συνεπέστατα και

συντονισμένα είναι το ΠΑΜΕ που κλείνει τα λιμάνια και δεν αφήνει τους πτωχευμένους
έλληνες να κάνουν διακοπές ή εναλλακτικά τους εκατοντάδες χιλιάδες άνεργους να πάνε
στις δουλειές τους. …α ναι και να προστατεύουν το δικαίωμα στην εργασία(όποτε τους
συμφέρει το λένε εργασία όποτε τους συμφέρει απασχόληση για αυτό που έχουν μετατρέψει
σε δουλεία) που πάντα το καταπατάνε οι απεργοί και ποτέ τα αφεντικά.

Οι δημοσιογράφοι αυτοί που προβάλλουν την Χ.Α το κάνουν εις γνώση τους, είναι στα πλαίσια

του συμβολαίου που υπέγραψαν όταν ξεπούλησαν και το παραμικρό ίχνος συνείδησης για
να δουλέψουν στα μεγάλα κανάλια, it goes with the job. Το πρόβλημα είναι με τον υπόλοιπο
λαό, που από τη μια βρίζει μέρα νύχτα τον Πρετεντέρη και τον κάθε Πρετεντέρη και που χωρίς
καλά καλά να το καταλαβαίνει γίνεται τελικά φερέφωνο του.

Λαγωνικάκης Φραγκίσκος(Poexania)

Posted in ο φασισμός δεν έρχεται απ΄το μέλλον, ο βιασμός της ανθρωπότητας | Με ετικέτα: , , | 1 Comment »

O Big Sofo και οι μικρές αλεπούδες..

Posted by redship στο 26 Οκτωβρίου , 2012

Πάνε καμιά δεκαριά χρόνια που μαζί με το ερασιτεχνικό σωματείο της γειτονιάς όπου τα
παιδιά μας έπαιζαν μπάσκετ, πήγαμε κι οι γονείς σ’ ένα επίσημο ματς ΑΕΚ – Ηρακλή θαρρώ
, για λόγους «εκπαιδευτικούς» και ψυχαγωγίας. Σ’ ένα γήπεδο σχεδόν κατάμεστο,
ξεχώρισε ένας 17χρονος, σωματώδης, φανταστικός παίκτης, ονόματι Σοφοκλής Σχορτσιανίτης.
Οι μπόμπιρες είχαν εντυπωσιαστεί. Αλλοι έλεγαν ότι φαίνεται μεγαλύτερος.
Αλλοι τον ήθελαν στις ομάδες των οποίων ήταν οπαδοί. Ενας ρώτησε όμως, πώς γίνεται
να είναι μαύρος και Ελληνας… Κι η συζήτηση ξεστράτισε στις κερκίδες. Ο μπόμπιρας της
συγκεκριμένης απορίας ζήτησε πατρική βοήθεια για …εξηγήσεις. Στην απορία τη δική μας
«γιατί το είδες και τι σε κόφτει», το πράγμα στράβωσε. Το ματς τελείωσε. Το μπάσκετ πήγε
περίπατο. Μερικά παιδάκια έμαθαν τι εστί ρατσισμός. Ο Γαβριήλ έφυγε τον επόμενο χρόνο
απ’ την ομαδούλα στην οποία ο προπονητής έδινε οδηγίες αντιμετώπισης του αντιπάλου
ως εξής: «Προσέξτε το Κρυονέρι, έχει τον Αλβανό που είναι δαίμονας και θα μας νικήσουν».
Εκείνη την ημέρα μάλιστα που έκανα κερκίδα με πανό και φώναζα με την πιτσιρικαρία,
τσακώθηκα με μερικά παιδιά γιατί έπνιξα κάτι συνθηματάκια που ψιλοφώναζαν, ρατσιστικά,
μόλις το 7 έβαζε καλάθι.

 

Πέρασε καιρός. Ο Σοφοκλής έγινε Big Sofo, δόξασε τον Ολυμπιακό και την Εθνική Ελλάδος.
Απ’ την ώρα που έγινε Big – μεγάλος, ουδείς αναρωτήθηκε πώς γίνεται να είσαι μελαμψός,
Αφρικανός, αλλόχρωμος του «χλομού ανθρώπου» τέλος πάντων – που λένε κι οι ευγενείς
Ινδιάνοι – και συνάμα Ελλην. Χα! Χα! Το τερπνόν μετά του ωφελίμου.
Οταν πλακώνουν Αραβες συν γυναιξί και τέκνοις στη Βουκουρεστίου για ακριβά ψώνια
και μαύροι ή Ισπανοαμερικάνοι στην Τσιμισκή για τον ίδιο λόγο, ουδείς αναρωτιέται αν
άλλαξε χρώμα η …κουλτούρα της επιτόπιας κοινωνίας. Ο Ρώσος που παντρεύτηκε η
Ωνάση ήταν «εξωτικός» λεφτάς και …«Σοβιετικός» ακόμη!!! Ο Ρώσος στην καφετέρια
της Φωκίωνος Νέγρη που σερβίρει με δυο Πακιστανούς τις φραπεδιές κι ύστερα ξεμαγαρίζει
το δρόμο απ’ τα σκουπίδια, είναι εξ ορισμού «μαφιόζος», σκέτος υπόκοσμος. Ο πραγματικός
και καλλιεργημένος ρατσισμός, η ξενοφοβία, στη χώρα που έλεγε «παστρικιές» τις γυναίκες
(δηλαδή πουτάνες) και «τουρκόσπορους» τους άντρες που συσσωρεύτηκαν εξαθλιωμένοι εν
πολλοίς στην «πατρίδα» το 1922, σταματάει μόλις ο Σοφοκλής γίνει Big Sofo κι επαναποκτήσε
ι τα δικαιώματα που έχει, είχε και οφείλει να έχει, ως άνθρωπος, πολίτης, αθλητής, εργάτης, ζωντανός…
Τα κριτήρια είναι βαθιά ταξικά. Κι οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια την κοινωνία σε
αποσύνθεση, παρακμή και εκφυλισμό. Στο Χόλιγουντ, ουδείς αναρωτήθηκε, απ’ τον
Λούθερ Κινγκ κι εδώθε, για «χρώμα» των όσκαρ ή εθνική καταγωγή. Στις φτωχές συνοικίες
όμως και στις αμερικάνικες φυλακές ο …Μισισιπής ακόμη φλέγεται.
Ουδείς εκ των νικητών που γράφουν ιστορία στα μέτρα τους σκέφτηκε ποτέ ότι θα χάσει
το δικαίωμα να φορά, σε γενιές ολόκληρες, τα απαραίτητα για τα συμφέροντα της αστικής
τάξης, γυαλιά εκείνης της άθλιας υποκειμενικής μυωπίας. Ετσι ο άνθρωπος δεν έχει
μορφή, έχει όψη. Τέτοια διαστρέβλωση ακόμη και του Πλάτωνα απ’ τους Ελληναράδες.
Δεν έχει μάτια, χέρια, πόδια, μύτη, ανάγκες, δικαιώματα. Εχει τη στάμπα του αρεστού και
βολικού, του υποταγμένου φαλού και του άνομου όταν περπατάει όρθιος κι απαιτεί ελεύθερα.
Ο Big Sofo τώρα παίζει στο Ισραήλ. Δεν ξέρω μόνο τι απέγινε εκείνη η μετανάστρια κομμώτρια
που συνόδεψε το νεαρό αρχηγό στο Προεδρικό. Για τη δεξίωση, της είχαν δώσει και μια
Λουί Βιττόν, τσάντα δανεική. Λένε πως ήταν «γνήσια» κι όχι απ’ τον πάγκο των
Νιγηριανών στα πεζοδρόμια, μικροπωλητών.

 Κυριακή 30 Γενάρη 2011

Της
Λιάνας ΚΑΝΕΛΛΗ

Posted in ο φασισμός δεν έρχεται απ΄το μέλλον, ο βιασμός της ανθρωπότητας | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

«Στους εργάτες, ξέρετε…»

Posted by redship στο 25 Οκτωβρίου , 2012

Στους εργάτες ξέρετε (ειδικά σε όσους δουλεύουν στα πιο σκληρά εργοδοτικά κάτεργα, σε εργοστάσια, εργαστήρια και γιαπιά), δεν κάνει και τόσο μεγάλη εντύπωση ο θρασύδειλος τσαμπουκάς, η χυδαιότητα των επιχειρημάτων αυτών των μαυροφορεμένων τύπων, το απειλητικό και ωμό τους ύφος που βλέπουμε να προβάλλεται ύπουλα στα ΜΜΕ.

Με την ίδια θρασυδειλία, χυδαιότητα και ωμότητα έρχονται σε επαφή οι περισσότεροι εργάτες και υπάλληλοι κάθε μέρα μέσα στον …όμορφο κι αγγελικά πλασμένο κόσμο της «ιδιωτικής πρωτοβουλίας». Την καθημερινή βία του αφεντικού, του επιστάτη και του ρουφιάνου βγάζουν σήμερα στην επιφάνεια και στον δρόμο αυτοί οι ναζήδες. Το μίσος και τη παρενόχληση απέναντι στον μετανάστη, στη γυναίκα, στον νέο ειδικευόμενο ή υποαπασχολούμενο, σε κάθε έναν που δείχνει πιο ευάλωτος τα ζούν πολλοί εργαζόμενοι στους εργασιακούς μας χώρους κάθε μέρα. 

Οι χρυσαυγίτες δεν κάνουν τίποτε άλλο από το να μιλούν αυτή την καθημερινή γλώσσα των αφεντικών που με κάθε ευκαιρία εκφράζονται υποτιμητικά (όπου τους παίρνει) για τον μετανάστη, τη γυναίκα, τον άνθρωπο με ανάγκη, απειλούν έμμεσα ή άμεσα με το θα σε στείλω στη χώρα σου, στην κουζίνα σου ή στο σπίτι σου για να τους κρατούν στο χέρι, για να τους εκμεταλλεύονται όσο μπορούν, για να μην απεργούν, για να τους πείθουν να κάνουν απλήρωτες υπερωρίες κι ό,τι άλλο τους ζητήσουν. Δεν είναι τυχαίο που αυτή η φασιστική ωμότητα βγαίνει στην επιφάνεια ακριβώς τη στιγμή που το ίδιο το αστικό κράτος με τα μνημόνιά του μας λέει ουσιαστικά ότι για να ζήσουν και να αναπτυχθούν οι επιχειρήσεις πρέπει να τους επιτραπεί να κάνουν νόμιμα ό,τι μέχρι χτες έκαναν παράνομα, δηλαδή να επεκτείνουν τα ωράρια όπως τους βολεύει, να υπερεκμεταλλεύονται την εργατική δύναμη και να την υποαμείβουν. Το αστικό κράτος μαζί με τη μαύρη εργασία νομιμοποιεί σήμερα τον μαύρο φασισμό.

Νίκος Ζαρταμόπουλος, Ομιλία στην απεργιακή συγκέντρωση του ΠΑΜΕ, Μυτιλήνη.

Posted in ταξικός πόλεμος, ο φασισμός δεν έρχεται απ΄το μέλλον, ο βιασμός της ανθρωπότητας | Με ετικέτα: , , , | 1 Comment »

Καταδικάζουμε τον φασισμό από όπου κι αν προέρχεται: Η φαλάκρα είναι γοητεία

Posted by redship στο 25 Οκτωβρίου , 2012

από  2310net

Φασισμός-φαιδρότητα-φαρισαϊσμός-φανατισμός-φαλάκρα.

Όλα ξεκινάνε από ένα αθώο «φα». Υποκριτικά ακούγεται αυτές τις μέρες

η καταγγελία της πολιτικής βίας από όπου κι αν προέρχεται. Εντελώς

υποκριτικά, αφού όλοι οι νοήμονες (δεν έχουμε μείνει και πολλοί)

κάτοικοι αυτής της χώρας ξέρουμε λίγο-πολύ από πού προέρχεται

η φασιστική, πολιτική βία.

 

Ο μεγάλος αστός κοινωνιολόγος Μαξ Βέμπερ, έλεγε πως το κράτος

έχει το μονοπώλιο στην άσκηση νόμιμης βίας. Βίας που μπορεί να

πάρει τη μορφή της άμεσης φυσικής βίας (βλέπε καταστολή, ξύλο,

συλλήψεις, περιορισμός δικαιωμάτων κτλ.), είτε τη μορφή του

καταναγκασμού (κανείς δεν θα επέλεγε να πληρώσει την εφορία και

να αφήσει το παιδί του νηστικό αν δεν του το επέβαλε με καταναγκαστικό

τρόπο το κράτος). Φυσικά η βεμπεριανή ανάλυση δεν μπόρεσε ποτέ

να υπερβεί την μαρξική σύλληψη, ότι το κράτος δεν είναι τίποτα άλλο

από την επιτροπή διαχείρισης των υποθέσεων της αστικής τάξης,

αλλά αυτό είναι άλλο θέμα. Στο σημερινό ελληνικό κράτος η βία γίνετα

ι ολοένα και πιο αναπόσπαστο κομμάτι της λειτουργίας του. Ξύλο

σε απεργούς, ξύλο σε διαδηλωτές, ξύλο σε ανάπηρους, κυνήγι

μεταναστών, χημικά, δακρυγόνα, χειροβομβίδες κρότου, συλλήψεις,

προσαγωγές, αστυνομοκρατία, και ταυτόχρονα επιβολή φόρων,

επιβολή εξοντωτικών μέτρων, χαράτσια και πολλά άλλα. Μπορεί

το κράτος μας να είναι ανίκανο σε πολλούς τομείς (όπως την

εξασφάλιση της στοιχειώδους περίθαλψης των καρκινοπαθών),

αλλά όταν πρόκειται να επιτελέσει το πραγματικό του έργο, την

βία, όλοι πρέπει να παραδεχθούμε ότι διαθέτει περισσή φαντασία.

 

Ένας από τους βασικούς εκφραστές αυτής της πολιτικής του κράτους,

τόσο ως προς την ιδεολογική σύλληψη όσο και προς την εκτέλεση είναι

το φαλακρό αγόρι νούμερο ένα, ο υπουργός δημόσιας τάξης, ο αξιότιμος

κύριος Δένδιας. Το πρώτο πράγμα που έκανε ως υπουργός ήταν να

αμολήσει τους Δίας, Δέλτα, Ζήτα, Ήττα, Θήτα να κυνηγήσουν μετανάστες.

Το δεύτερο ήταν να παραγγείλει υδροφόρες για να προετοιμαστεί μπροστά

στην απειλή των κακών ανθρώπων που διαδηλώνουν ενάντια στα νέα μέτρα,

και το τρίτο να πνίξει τους κατοίκους της Χαλκιδικής στο χημικό γιατί ο

χρυσός πρέπει να βγει από τα βουνά και να προστεθεί στα βουνά εκατομμυρίων

που έχουν οι Μπόμπολες. Ενδιάμεσα φρόντισε να δηλώσει σε όλους τους

τόνους ότι η Χρυσή Αυγή τον ζηλεύει γιατί κάνει αυτό που θέλουν να κάνουν

εκείνοι! Αν η βία είναι κύριο γνώρισμα του φασισμού, γιατί αυτό θα πρέπει

να αποτελεί εξαίρεση όταν ασκείται συντεταγμένα από τους αρμόδιους υπουργούς;

 

Και περνάμε στο φαλακρό αγόρι νούμερο δύο. Ο αξιότιμος βουλευτής

Παναγιώταρος προ ημερών απείλησε και εξύβρισε σκηνοθέτες και ηθοποιούς,

δήλωσε ότι θα βγάλει με τη βία τα παιδιά των μεταναστών από τους

βρεφονηπιακούς σταθμούς, μίλησε στους αλλοδαπούς δημοσιογράφους

για εμφύλιο πόλεμο και γενικά έκανε πολλά τα οποία δεν χρειάζεται να

αναφέρουμε ως παραδείγματα φασιστικής δράσης. Άλλωστε δεν το αρνήθηκε

ποτέ. Στην θέση του Παναγιώταρου μπορούμε να βάλουμε οποιονδήποτε

φαλακρό χρυσαυγίτη, απλά διαλέγω αυτόν, αναγνωρίζοντας τον αγώνα του

να υπερκαλύψει την γοητεία που του λείπει έναντι του έτερου προβεβλημένου

φασίστα Κασιδιάρη.

 

Και πάμε στο φαλακρό αγόρι νούμερο τρία. Ο αξιότιμος δημοσιογράφος

του ΣΚΑΙ κύριος Μπάμπης. Σε αυτή τη ζωή μπορείς να είσαι ό,τι θέλεις.

Δεν σου απαγορεύει κανείς να είσαι τροϊκανός, δεν σου απαγορεύει

κανείς να είσαι νεοφιλελεύθερο τσιράκι των «αγορών», δεν σου απαγορεύει

κανείς σε τελική ανάλυση να είσαι πιστό σκυλί του αφεντικού σου. Όταν όμως

το κάνεις με γλοιώδη και γκεμπελίστικο τρόπο, όταν υποτίθεται ότι μιλάς ως

δημοσιογράφος που επιτελεί λειτούργημα, όταν η δημοσιογραφική σου

ύπαρξη εκτείνεται από την υπεράσπιση των μνημονίων μέχρι την εξόντωση

του λαού τότε δεν διαφέρεις σε τίποτα από τους υπόλοιπους φαλακρούς,

φαιδρούς, φαρισαίους. Στην πραγματικότητα ασκείς βία. Και η βία που

ασκείς είναι ο μόνος σκοπός της ύπαρξής σου. Βία είναι ο φόβος, βία είναι

το ψέμα, βία είναι η παραχάραξη της πραγματικότητας, βία είναι η

συκοφαντία, βία είναι η τρομοκράτηση του λαού.

 

Ας επιστρέψουμε στον Μαξ Βέμπερ. Αν ο Βέμπερ ήταν μαρξιστής θα είχε

κατανοήσει έγκαιρα ότι το κράτος δεν έχει μια αυθύπαρκτη υπόσταση που

απλά ξεχωρίζει επειδή η βία του είναι νόμιμη. Θα μπορούσε να έχει

διαπιστώσει πως η νομιμοποιημένη βία έχει βαθύτερες βάσεις από την

συνταγματική κατοχύρωση. Είναι η βία ολόκληρου του συστήματος

που παρά τους διαφορετικούς του βραχίονες καταφέρνει να λειτουργήσει

αποτελεσματικά ασκώντας μια μόνιμη νόμιμη βία σε βάρος αυτών που

εκμεταλλεύεται. Από την «δημοκρατική αστυνομία» του Δένδια, στο

μαχαίρι του Χρυσαυγίτη και το μικρόφωνο του δημοσιογράφου η απόσταση είναι πολύ μικρή.

 

Όμως ας μην είμαστε υπερβολικοί. Το μόνο κοινό που έχουν ο Δένδιας,

ο Παναγιώταρος και ο Μπάμπης είναι ότι η φαλάκρα τους κάνει γοητευτικούς…

Posted in ο φασισμός δεν έρχεται απ΄το μέλλον, ο βιασμός της ανθρωπότητας | Με ετικέτα: , , | 1 Comment »

Φοίβος Δεληβοριάς κατά της Χρυσής Αυγής !

Posted by redship στο 12 Οκτωβρίου , 2012

από  γλόμπινγκ

 

 Στα πρωτοφανή χτεσινοβραδινά επεισόδια που σημειώθηκαν έξω από το θέατρο «Χυτήριο», με αφορμή την αμφιλεγόμενη παράσταση «Corpus Christi», αναφέρθηκε με ανάρτησή του στο facebook ο Φοίβος Δεληβοριάς, ξεσπώντας κατά της Χρυσής Αυγής και όλων όσων επιτρέπουν «στη λογοκρισία να πάρει τη θέση της κριτικής και στην αυτοδικία να πάρει τη θέση τηςδικαιοσύνης».
«Δεν μου αρέσει να ρητορεύω μέσα απ’τα socialmedia -πάντα πίστευα πως τα τραγούδια, για τύπους σαν κι εμένα, αρκούν. Δεν μπορώ, όμως, να κάνω πως αγνοώ αυτό που πάει να συμβεί. Ούτε και να μην πάρω -και από δω- αυτή τη θέση: Λυπάμαι πάρα πολύ τους δειλούς ανθρώπους που στηρίζουν τη Χρυσή Αυγή και τα -φανερά ή κρυφά- εγκλήματά της. Λυπάμαι πάρα πολύ την Ελληνική Αστυνομία και τους ηγέτες της Εκκλησίας μας, που κατάντησαν ακόμα πιο δειλά της όργανα. Λυπάμαι πάρα πολύ τους καλλιτέχνες και τους δημοσιογράφους που κάνουν περιουσίες κολακεύοντας τα χαμηλότερα ένστικτα, μιλώντας για την «ανωτερότητα του λαού μας», «αγανακτώντας» και σηκώνοντας εύκολα την παχουλή γροθιά: είναι αυτοί που οδηγούν τον κόσμο στα φασιστικά μορφώματα και στις πράξεις αυτοδικίας» έγραψε ο γνωστός τραγουδιστής και τραγουδοποιός.

«Πάνω απ’ όλα όμως λυπάμαι όλους εμάς, που τόσα χρόνια δηλητηριαζόμασταν απ’ την ιδέα του χαρισματικού κλέφτη και καταφερτζή: τώρα, δείχνουμε πανέτοιμοι να δηλητηριαστούμε κι απ’ την ιδέα του αυτόκλητου δολοφόνου «προστάτη». Ο «λαός», που επικαλούνται ιστορικά όλοι οι υποκριτές του τόπου, δεν είναι κάτι αφηρημένο: είμαστε εμείς, οι άνθρωποι που ζούνε, δουλεύουνε και σκέπτονται εδώ. Aν επιτρέψουμε στη λογοκρισία να πάρει τη θέση της κριτικής και στην αυτοδικία να πάρει τη θέση της δικαιοσύνης, έχουμε κατέβει και το τελευταίο σκαλί: αν το κατέβουμε κι αυτό, έχουμε τελειώσει -και ως Έθνος και ως Λαός και (το κυριότερο) ως άνθρωποι. Συγνώμη για το βαρύ μου κείμενο (μόνο βαρύγδουπα παίρνει, δυστυχώς, κανείς δημόσια θέση)…» κατέληξε.

Posted in πολιτισμός, ο φασισμός δεν έρχεται απ΄το μέλλον, ο βιασμός της ανθρωπότητας | Με ετικέτα: , , , , , | 1 Comment »

«Παστίτσιος»

Posted by redship στο 27 Σεπτεμβρίου , 2012

 

Γράφει   ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

 

 

Στις παρασυνάξεις που διοργανώνουν κάθε χρόνο τα φασιστοειδή στο Γράμμο, όπου επιδίδονται στους συνήθεις αλαλαγμούς επί τη επετείω της ήττας του ΔΣΕ,

το κράτος μας (τους) είναι πολύ ανεκτικό,

όπως φέτος, όταν

η ατμόσφαιρα ρυπάνθηκε

– χοροστατούντος του μητροπολίτη Κονίτσης –

από τις ιαχές του τύπου

«θέλουμε να εξοντώσουμε τα ερυθρά σκουπίδια».

Στα «πανηγύρια» της μισαλλοδοξίας και της παραχάραξης της αλήθειας, όπως (και) τα φετινά στο Μελιγαλά,

το κράτος τους είναι πολύ ανεκτικό,

όταν η ατμόσφαιρα

– με το παπαδαριό να κρατά το «ίσο» –

ρυπαίνεται από τις ιαχές του τύπου

«τσεκούρι και φωτιά στα κόκκινα σκυλιά».

Εν ολίγοις,

στις περιπτώσεις που κάθε άλλο παρά δυσδιάκριτα είναι τα όρια ανάμεσα στο κήρυγμα της αγάπης, της συναλληλίας και της καταλλαγής και στο άλλο κήρυγμα,

δηλαδή στο «κήρυγμα» – προτροπή στο έγκλημα,

τότε, σε αυτές τις περιπτώσεις,

το κράτος μας (τους) παραμένει νηφάλιο, ψύχραιμο, επιδεικνύει αταραξία… Βούδα.

Αντίθετα, στις άλλες περιπτώσεις, όταν πρόκειται για τη σάτιρα που στρέφεται ενάντια στις προκαταλήψεις της θρησκοληψίας, στο εμπόριο του θρησκευτικού συναισθήματος και του σκοταδισμού

τότε το κράτος μας (τους)

– και μάλιστα κατόπιν παρέμβασης των ναζιστών της «Χρυσής Αυγής» –

τίθεται ολόκληρο σε κατάσταση συναγερμού και αποκαλύπτεται ως το γνωστό αδελφάκι (κατά τη Θεογονία του Ησίοδου) της Βίας:

Τότε, δηλαδή, εν ριπή οφθαλμού

– όπως συνέβη με τον 27χρονο που συνελήφθη (!) για «βλασφημία» (!) επειδή σατίριζε φωτογραφίες και αποκαλούσε «Παστίτσιο» τον λεγόμενο Γέροντα Παΐσιο –

κινητοποιούνται οι πάντες:

Από τη Δίωξη Ηλεκτρονικού Εγκλήματος μέχρι τους εισαγγελείς και από τους εισαγγελείς μέχρι τους κατά τόπον «χωροφύλακες»!

Επομένως, το κράτος μας (τους) ξέρει

και ποιος είναι ο «εχθρός»

και πότε να ανασύρει και να στρέφει εναντίον του «εχθρού» τους βρικολακιασμένους νόμους του «Πατρίς – Θρησκεία – Τρομοκρατία».

Το κράτος μας (τους) είτε υπουργός Δημόσιας Τάξης είναι ο ΠΑΣΟΚος, είτε είναι ο Νεοδημοκράτης, είτε υπουργός Δικαιοσύνης είναι σήμερα ο ΔΗΜΑΡιστερός κ. Ρουπακιώτης,

αυτό είναι – θα πείτε.

Και θα έχετε δίκιο…

Posted in ριζασπάστης, χυδαιότητα και φασισμός χέρι-χέρι, Η «Δημοκρατία του φερετζέ», Νίκος Μπογιόπουλος | Με ετικέτα: , , , , , | Leave a Comment »

«ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ» Χρήσιμη για τους κεφαλαιοκράτες ενάντια στους εργάτες

Posted by redship στο 23 Σεπτεμβρίου , 2012

Η «Χρυσή Αυγή» με την εγκληματική της δράση, προσφέρει καλές υπηρεσίες, στη «δημοκρατία» αναφωνούν τα αστικά ΜΜΕ γιατί συμβάλλει στην «καταδίκη της ανομίας» («Καθημερινή» 19/9/2012) που πρώτο το εργατικό κίνημα με τις μορφές πάλης προάγει. Δεν είναι καινούριο ζήτημα αυτό, ότι το εργατικό κίνημα που με δημοκρατικότατες διαδικασίες αποφασίζει να αντισταθεί σε αντεργατικούς νόμους, να διεκδικήσει και βεβαίως αυτό αποφασίζει και τις μορφές πάλης και την υπεράσπιση των αγώνων του όπως π.χ. η περιφρούρηση των απεργιών από την εργοδοτική απεργοσπασία, να προπαγανδίζουν οι αστοί ότι παρανομεί. Αλλά γιατί είναι νόμιμο να περικόπτονται δραστικά οι μισθοί, τα επιδόματα, οι συντάξεις, να δουλεύουν οι εργάτες όπως και όσο θέλουν οι μεγαλοεπιχειρηματίες, να είναι άνεργοι, να σκοτώνονται στη δουλειά επειδή δεν υπάρχουν μέτρα υγιεινής και ασφάλειας, άρα να γίνεται η ζωή τους κόλαση σε όφελος των κερδών και να πληρώνουν τις συνέπειες της κρίσης, και δεν είναι νόμιμο να μπορούν να ζουν οι εργάτες, οι οικογένειές τους καλύπτοντας όλες τις σύγχρονες ανάγκες τους; Αυτό οι αστοί δημοσιολόγοι το απαντούν ως εξής: «Ο νόμος είναι νόμος και ας σε σκοτώνει». Αλλά τι διαφορετικό κάνει η «Χρυσή Αυγή» σήμερα; Βεβαίως εγκληματεί ενάντια σε μετανάστες, όχι σε Ελληνες. Για την ώρα… Αλλά ποια η διαφορά για τα αστικά ΜΜΕ; Μήπως η «καθαρότητα της φυλής», («Καθημερινή» 19/9/2012), που λένε ότι ως θεωρία είναι πολύ παλιά, προηγείται της ταξικότητας άρα υπερτερεί; Να λοιπόν ποιο είναι το πρόβλημα και τι επιδιώκουν να αντιμετωπίσουν οι αστοί με την προπαγάνδα τους. Οτι οι εργαζόμενοι πρέπει να υποτάσσονται στους μεγαλοεπιχειρηματίες, αυτή είναι η δημοκρατία τους και ας τους στέλνουν στην κόλαση. Και αν είναι αυτό να επιτυγχάνεται με τη ναζιστική θεωρία της «καθαρότητας της φυλής» και τη ναζιστική δολοφονική δράση της «Χρυσής Αυγής», αυτό είναι χρήσιμο για την «αστική δημοκρατία» που γεννά και αναπαράγει τέτοια φαινόμενα και τέτοιες δυνάμεις. Και ταυτόχρονα τους βολεύει να αναπαράγουν τη θεωρία των άκρων ταυτίζοντας εγκληματικές ενέργειες μιας δύναμης του δικού τους συστήματος κατά των μεταναστών με την ταξική πάλη, επιδιώκοντας να καλλιεργήσουν φόβο στους εργαζόμενους και αποστροφή στους αγώνες για τα συμφέροντα και το δίκιο τους.

Εγραφε την Τετάρτη 19/9/2012 στο πρωτοσέλιδο σχόλιό της η «Καθημερινή»: «Κανένα κόμμα του ελληνικού Κοινοβουλίου δεν μπορεί να ενθαρρύνει, να συμμετέχει ή να συγκαλύπτει πράξεις βίας που αντιβαίνουν στους νόμους της Ελληνικής Δημοκρατίας (…) Επιτέλους, έχει έλθει η ώρα να τεθεί ένα τέλος στην ανομία των ακραίων δυνάμεων, που θεωρούν δικαίωμά τους να παίρνουν το νόμο στα χέρια τους ή να τον τσαλαπατούν θεαματικά». Πράγματι η «Χρυσή Αυγή» τους προσφέρει υπηρεσίες. Σαν αυτή της αναπαραγωγής της θεωρίας των άκρων. Της ταύτισης της ταξικής πάλης του οργανωμένου εργατικού, λαϊκού κινήματος με τις δολοφονικές ενέργειες ενός μηχανισμού του κεφαλαίου που με κοινοβουλευτικό μανδύα και μάλιστα με επικεφαλής βουλευτές του κάνει δολοφονικές επιθέσεις, στη Ραφήνα, στο Μεσολόγγι και αλλού ενάντια σε μετανάστες μικροπωλητές. Ακόμη χειρότερα. Πάνε να ταυτίσουν τη συγκεκριμένη δράση των βουλευτών της «Χρυσής Αυγής», τη συμμετοχή τους σε εγκληματικές ενέργειες, με τη συμμετοχή βουλευτών π.χ. του ΚΚΕ που παρευρίσκεται και συμπαραστέκεται σε απεργούς που περιφρουρούν την απεργία τους ή π.χ. στους καταπέλτες των βαποριών μαζί με τους ναυτεργάτες όταν απεργούν, γιατί η συγκεκριμένη μορφή πάλης σύμφωνα με τους αστούς και τα συμφέροντά τους είναι παράνομη. Δηλητήριο η συγκεκριμένη προπαγάνδα για τις λαϊκές συνειδήσεις. Το λιγότερο που θέλουν είναι η αποστροφή των εργατών από το ταξικό κίνημα και από το ΚΚΕ. Το κυριότερο που θέλουν είναι να καλλιεργήσουν ψυχολογία στήριξης της «Χρυσής Αυγής» από λαϊκές δυνάμεις που στην απελπισία τους από την κόλαση που τους καταδικάζει η κρίση και η πολιτική υπέρ του κεφαλαίου, σε συνδυασμό με την άτιμη προπαγάνδα ότι οι ταξικοί αγώνες κλείνουν τα εργοστάσια, άρα το ταξικό κίνημα είναι ο εχθρός τους, να στηρίζουν τη «Χρυσή Αυγή» όταν οι καπιταλιστές χρησιμοποιήσουν την εγκληματική της δράση ενάντια στο οργανωμένο εργατικό αντικαπιταλιστικό αντιμονοπωλιακό κίνημα.

Γιατί τη «φουσκώνουν»

Τους χρειάζεται ταυτόχρονα και η προβολή της δήθεν κοινωνικής δράσης, όπως το μοίρασμα τροφίμων αλλά μόνο σε Ελληνες ή η αιμοδοσία αλλά μόνο σε Ελληνες, ακόμη και η αρπαγή τροφίμων απο μαγαζί μετανάστη για να τα δώσουν σε Ελληνες που εξαθλιώνει και εγκαταλείπει το αστικό κράτος, η «δημοκρατία» τους. Τους ενισχύει στην προσπάθεια να αποκτήσουν λαϊκό έρεισμα που θα νομιμοποιεί την εγκληματική τους δράση.Τους χρειάζεται επίσης και καλλιέργεια τρόμου στο λαό από τη δράση της για να τσακίσουν ακόμη και την ιδέα οργανωμένης αντιπαράθεσης μαζί της. Είναι μια μέθοδος καλλιέργειας ψυχολογίας της υποταγής στο κεφάλαιο και στο κράτος του.

Και την ενισχύει η ίδια η «Χρυσή Αυγή», εδώ είναι σαν «το ‘να χέρι νίβει τ’ άλλο», με τη θεωρία «κάτω το κράτος ζήτω το έθνος». Γι’ αυτό και η δράση της προβάλλεται δεόντως και αναπαράγεται από τα αστικά ΜΜΕ, για να δείξουν τάχα το «αποκρουστικό της πρόσωπο» και κυρίως να πολεμήσουν τάχα τη ρατσιστική της δράση. Αλλά αυτό που κάνουν συνειδητά, είναι να εμφανίζουν τη «Χρυσή Αυγή» ως μηχανισμό που αντικαθιστά λειτουργίες του αστικού κράτους, σε όφελος ιδιαίτερα των εξαθλιωμένων τμημάτων της εργατικής τάξης, του λαού. Και μάλιστα ως δύναμη που δε διστάζει ακόμη και με τη βία να λύσει τέτοια προβλήματα. Γιατί για την εγκατάλειψη των εξαθλιωμένων από το κράτος, λένε ότι ευθύνεται «το σάπιο κατεστημένο», οι «πολιτικοί της διαφθοράς», που «παραδίδουν τη χώρα στους ξένους».

Ενάντια σ’ αυτούς, λοιπόν, λέει η «Χρυσή Αυγή» και όχι όμως ενάντια στο καπιταλιστικό σύστημα, ούτε στους μεγαλοεπιχειρηματίες, που δημιουργούν και αναπαράγουν τα τεράστια προβλήματα ανεργίας, φτώχειας των εργαζομένων. Σ’ αυτούς συμπαραστέκονται, επειδή έχουν ζόρια στην κερδοφορία, λόγω κρίσης. Γι’ αυτό προτρέπουν Ελληνες εργαζόμενους να δουλέψουν με μισθούς πείνας, αντί να διεκδικήσουν, μεσολαβώντας τάχα στο να τους βρουν δουλειά, όπως έκαναν στη Χαλκίδα. Που βεβαίως με μισθούς 400 ευρώ δεν έχουν κανένα πρόβλημα να διώξουν τους μετανάστες αφού τους ξεζούμισαν και να ξεζουμίζουν Ελληνες. Να γιατί οι εργαζόμενοι πρέπει να καταλάβουν την ύπουλη θεωρία των «Χρυσαυγιτών» περί «έθνους», ότι Ελληνες καπιταλιστές και εργάτες ενάντια στους ξένους που λυμαίνονται την οικονομία θα αναπτύξουν τη χώρα, αλλά οι Ελληνες εργάτες θα φυτοζωούν ενώ οι Ελληνες καπιταλιστές μαζί με ξένους καπιταλιστές θα κερδοφορούν. Γι’ αυτό επίσης στήριξαν συνειδητά τον ιδιοκτήτη της «Χαλυβουργίας» στη Μαγνησία, όταν το κλαδικό συνδικάτο αποφάσισε την κήρυξη απεργίας αλληλεγγύης και κοινής πάλης με τους χαλυβουργούς του Ασπροπύργου.

Η συγκεκριμένη δράση της «Χρυσής Αυγής» δεν είναι ούτε τυχαία ούτε αυθόρμητη. Είναι καλά μελετημένη και οργανωμένη από το σύστημα. Είναι στρατηγική του κεφαλαίου και του αστικού πολιτικού συστήματος, για να συσπειρώνει, εν μέσω κρίσης, αδύναμες και εξαθλιωμένες λαϊκές δυνάμεις, που αναζητούν διέξοδο. Και τους δίνει τάχα διέξοδο, προβάλλοντας ως δύναμη κρούσης για τη δική τους προστασία από τις συνέπειες της κρίσης, προσφέροντας τάχα «κοινωνικό έργο», κόντρα όμως σε άλλα αδύναμα και εξαθλιωμένα τμήματα όπως οι μετανάστες. Ταυτόχρονα, καλλιεργεί ψυχολογία αποστροφής στην αναγκαιότητα διεκδίκησης, ανάπτυξης πάλης για την ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών. Αλλο που δε θέλει το αστικό πολιτικό σύστημα και το κεφάλαιο. Να γιατί είναι δύναμη «νύχι-κρέας» με τους καπιταλιστές και το πολιτικό τους σύστημα. Ολη αυτή η εξελισσόμενη πραγματικότητα είναι η προετοιμασία των ταγμάτων εφόδου, για την καταστολή της ταξικής πάλης του εργατικού κινήματος.

 

Ι.
από  τον ριζοσπάστη

Posted in ο φασισμός δεν έρχεται απ΄το μέλλον, ο βιασμός της ανθρωπότητας | Με ετικέτα: , , , | 1 Comment »

μαρτυρία: Βασανιστήρια από ΜΑΤ-Εγκληματική συμπεριφορά δημάρχου-Βομβιστική επίθεση στο ΚΕΝ Κορίνθου!

Posted by redship στο 27 Αυγούστου , 2012

από  το  κουτί

 

 

ΓΡΑΜΜΑ ΕΝΟΣ ΣΤΡΑΤΙΩΤΗ ΤΟΥ 6ου ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΠΕΖΙΚΟΥ

Καλησπέρα σε όλους

Είμαι στρατιώτης από 6ο σύνταγμα πεζικού Κορίνθου. Βρίσκομαι στο στρατόπεδο εδώ και 15 μέρες μετά από μετάθεση. Θα ήθελα να σας δώσω μια πλήρη εικόνα του τι γίνεται εκεί μέσα, όπως και για ποιο λόγο μας μεταθέσανε στο συγκεκριμένο στρατόπεδο, διότι αυτές τις μέρες έχω ακούσει τα πάντα από τα ΜΜΕ και την προπαγάνδα της Χρυσής Αυγής. Ας με συγχωρέσετε για τον όγκο του κειμένου.

Λοιπόν, εδώ και 2 βδομάδες όλοι μας είμαστε με 3, μάξιμουμ 4 ώρες ύπνο την ημέρα, οι «βαθμοφόροι» σε κατάσταση πανικού φτύνουν όλοι μέρα διαταγές και δίνουν φυλακές για ψηλού πήδημα, μας έχουν βάλει να καθαρίσουμε και να γυαλίσουμε όλο το στρατόπεδο και τις εγκαταστάσεις του. Από το πρωί μέχρι αργά το βράδυ κουβαλάμε ό,τι εξοπλισμό, έπιπλα κτλπ έχει μέσα το στρατόπεδο. Είμαστε γύρω στα 80 άτομα, μέσα σε πλήρη εξάντληση. Πολλές φορές κατά την διάρκεια της μεσημεριανής αναφοράς παιδιά λιποθυμάνε από την κούραση. Οι «ανώτεροι μας» το μόνο που κάνουν είναι να λένε «παρτον στο αναρρωτήριο». Την Τετάρτη τα ξημερώματα προς Πέμπτη 12:30 η ώρα πέσαμε για ύπνο κομμάτια όλοι μας. Στις 2 παρά δέκα έρχονται και μας ξυπνάνε λέγοντάς… μας πως έρχεται ο μέραρχος για επιθεώρηση, ντυνόμαστε βγαίνουμε έξω για αναφορά τέρμα εξαντλημένοι όλοι μας.

Δεκάδες κλούβες των ΜΑΤ αρχίζουν και περνάνε μέσα στο στρατόπεδο όπως επίσης και λεωφορεία με μετανάστες μέσα. Σας υπενθυμίζω πως μέχρι εκείνη την στιγμή δεν είχαμε την παραμικρή ιδέα για το τι πρόκειται να γίνει. Αρχίζουν και περιφράζουν 3 λοξούς με συρματοπλέγματα και τα ΜΑΤ αρχίζουν να «ξεφορτώνουν» τους μετανάστες ρίχνοντας τους φάπες, μπινελίκια και κλοτσίδια. Εμάς μας χώνουν να βοηθήσουμε στην περίφραξη και στο κουβάλημα ( κλασσικά ).

3 η ώρα τα ξημερώματα, μετά από 2 ώρες και αν ύπνο. δουλεύαμε μέχρι την επόμενη μέρα το απόγευμα. Το πρωί έγινε ένας καβγάς μεταξύ των φυλακισμένων και τα ΜΑΤ μπήκαν μέσα στα λουτρά που κάνανε μπάνιο και τους σαπακιάσανε στο ξύλο όλους. Κατά της 9 η ώρα το πρωί χρυσαυγίτες αρχίζουν και μαζεύονται σαν τα σκουλήκια έξω από την πύλη του στρατοπέδου, δίνεται η εντολή να φύγουν οι φαντάροι από την κεντρική πύλη και να μπουν τα ΜΑΤ στη θέση τους, αργότερα ακολούθησαν κάποιες μικρο συμπλοκές μεταξύ των μπάτσων και των χρυσών αυγών. Την Πέμπτη το βράδυ πετάξανε εκρηκτικό μηχανισμό μέσα στο στρατόπεδο με αποτέλεσμα να πάρει φωτιά και να τρέχουμε να την σβήσουμε. Ο δήμαρχος κόβει την υδροδότηση του στρατοπέδου με αποτέλεσμα να παίρνουμε νερά από το καψιμί που λόγω των μπάτσων κάποια στιγμή τελείωσαν και αυτά.

Θα σας περιγράψω άλλο ένα σκηνικό που είδα χθες το απόγευμα κατά την διάρκεια της συγκέντρωσης έξω από την κεντρική πύλη, το οποίο αν είχα κινητό με κάμερα δε θα δίσταζα να το τραβήξω. Ενώ έξω από την πύλη γίνεται η συγκέντρωση, σε κάποια φάση βλέπω ΜΕΣΑ στο στρατόπεδο που απαγορεύεται να μπούνε όχι μόνο πολίτες αλλά και μπάτσοι ένα από τους επικεφαλής της Χρυσής Αυγής «με την μαύρη μπλούζα και τα αρχαία ελληνικά γράμματα» και τον μαίανδρο, να συνομιλεί με έναν επικεφαλή των ΜΑΤ και του στρατού – το τονίζω – ΕΝΤΟΣ του στρατοπέδου. Απορώ με την απόφαση του δημάρχου να κόψει το νερό στο στρατόπεδο, εδώ μιλάμε για πρόθεση ανθρωποκτονίας και εντάξει εμείς οι φαντάροι και οι μπάτσοι κάπως θα μας βολέψουν, τις υπόλοιπες 800 ψυχές εκεί μέσα ποιος θα τις βολέψει;

Τέλος πάντων, αυτά είχα να σας πω. Τα συμπεράσματα δικά σας.

Η παραπάνω επιστολή του συναδέλφου στρατιώτη αποκαλύπτει την παράνομη-ενεργή συμμετοχή του Ελληνικού Στρατού στον πόλεμο που κήρυξε η συγκυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ κατά των μεταναστών. Οι συνάδελφοι χωρίς να το ξέρουν, διατάχθηκαν να συμμετέχουν στη μετατροπή του ΚΕΝ Κορίνθου σε ένα κολασμένο Στρατόπεδο Συγκέντρωσης, όπου ΜΑΤ βασανίζουν μετανάστες, περικυκλωμένοι οι ίδιοι οι στρατιώτες, το μόνιμο προσωπικό και οι δυστυχισμένοι μετανάστες από τους αγανακτισμένους οικονομικούς και πολιτικούς παράγοντες, που έχασαν τη μάσα από την εκμετάλλευση των Νεοσύλλεκτων του ΚΕΝ Κορίνθου, το Δήμαρχο που προχωρά στην εγκληματική ενέργεια να κλείσει το νερό και τους φασίστες της Χρυσής Αυγής.

Είναι χαρακτηριστικό ότι όλοι αυτοί που μάχονται για τα όσια και ιερά της φυλής, σύμφωνα με τις καταγγελίες επιτέθηκαν με εκρηκτικό μηχανισμό κατά Στρατοπέδου του Ελληνικού Στρατού, γεγονός που απέκρυψαν τα καθεστωτικά ΜΜΕ, μια τρομοκρατική ενέργεια που συγκάλυψαν οι επίσημες αρχές.

Εμείς απαιτούμε: καμιά συμμετοχή των φαντάρων και του μόνιμου προσωπικού στην ρατσιστική εκστρατεία κατά μεταναστών. Να βγουν τώρα παραπονούμενοι και να δηλώσουν την άρνηση τους όπως έχουν κάθε δικαίωμα. Ο όρκος που έδωσαν είναι να προστατεύουν την Άμυνα και τους νόμους και όχι να αναλαμβάνουν αστυνομικά καθήκοντα.

Εμείς απατούμε να κλείσουν τώρα όλα τα Στρατόπεδα Συγκέντρωσης και να σταματήσει η ρατσιστική-αυταρχική εκστρατεία της ελληνικής κυβέρνησης. Αποκλειστικά υπεύθυνοι για την ένταση του μεταναστευτικού ζητήματος είναι το ελληνικό κράτος και τα κόμματα εξουσίας που οικοδομούν το Τείχος του Αίσχους, αναλαμβάνοντας επί χρήμασι τη φύλαξη των ευρωπαϊκών συνόρων. Είναι όλοι αυτοί που υπογράφουν και εφαρμόζουν τις αντιμεταναστευτικές συνθήκες, δε δίνουν χαρτιά και άσυλο στους μετανάστες, τους κρατούν όμηρους και τους πετούν στα δίκτυα των δουλεμπόρων. Αυτοί μετέτρεψαν ολόκληρη την Ελλάδα σε ένα τεράστιο στρατόπεδο συγκέντρωσης εμποδίζοντας τους μετανάστες να μετακινηθούν στις ευρωπαϊκές χώρες που επιθυμούν. Είναι η Ε.Ε. που ενώ μαζί με το ΝΑΤΟ και τις ΗΠΑ πραγματοποιεί ιμπεριαλιστικές εκστρατείες και στηρίζει αυταρχικά καθεστώτα, στην συνέχεια χτίζει την Ευρώπη Φρούριο απέναντι στα ποτάμια των απελπισμένων προσφύγων. Το δράμα των προσφύγων-μεταναστών από τις εμπόλεμες ζώνες και τις κατεστραμμένες από την καπιταλιστική κρίση χώρες της Ασίας και της Αφρικής, το ζήσαμε πρόσφατα με τη Λιβύη, θα τα ξαναζήσουμε τώρα με την Συρία.

Εμείς απαιτούμε: ανοικτά σύνορα για όλους τους εργαζόμενους. Αναγνώριση όλων των δικαιωμάτων των μεταναστών, παροχή Πολιτικού Ασύλου σε όσους το έχουν ανάγκη, διάλυση των ΝΑΤΟ-Ε.Ε.

Μόνο με τους κοινούς μας αγώνες μπορούμε να διεκδικήσουμε τα κοινά μας δικαιώματα.

ΔΙΚΤΥΟ ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΦΑΝΤΑΡΩΝ ΣΠΑΡΤΑΚΟΣ

ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΡΑΤΕΥΜΕΝΩΝ

Posted in ο φασισμός δεν έρχεται απ΄το μέλλον, ο βιασμός της ανθρωπότητας | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »

Χρυσή Αυγή : Στείρωση και ευθανασία σε άτομα με ειδικές ανάγκες

Posted by redship στο 13 Αυγούστου , 2012

 

αναδημοσίευση  από    alterthess.gr

 

prasinepteruga_5.jpg

 

Υπέρ της στείρωσης ακόμη και της ευθανασίας στα άτομα με ειδικές ανάγκες τάσσεται η Χρυσή Αυγή προκειμένου να προστατευτεί η «λευκή φυλή» σύμφωνα με άρθρο που βρίσκεται αναρτημένο από το 2007 στην επίσημη ιστοσελίδα της Χρυσής Αυγής για την «Οικολογία» την «Πράσινη Πτέρυγα»

Πρόκειται για άρθρο του Dr Jacqes Bauge-Prevost (N.M.D.) μέλος του Ινστιτούτου Ψυχοσωματικών, Βιολογικών και Φυλετικών Επιστημών υπό τον τίτλο «H Δημοκρατία καταδικάζει αθώα πλάσματα σε ισόβιο βασανισμό», δημοσιευμένο το 1985 σε γαλλικό επιστημονικό περιοδικό  και με το οποίο η Χρυσή Αυγή φαίνεται να συμφωνεί. Στο άρθρο αυτό επισημαίνονται μεταξύ άλλων τα εξής:

«Τα περισσότερα είναι προϊόντα κληρονομικών παθήσεων. Κάθε χρόνο τα θύματα αυτά της επιπολαιότητος γονέων και κοινωνίας πληθαίνουν, χάρις στην επίσημη ιατρική επιστήμη, η οποία λόγω της ποδηγετήσεώς της από μία ομάδα μανιακών υποχονδρίων, προστατεύει κάθε ελαττωματικό πλάσμα, που σε οποιαδήποτε άλλη περίπτωση η φύσις θα το είχε καταδικάσει σε θάνατο.», «IV. Τα κληρονομικώς βεβαρημένα άτομα όπως οι παρανοϊκοί, οι πνευματικώς καθυστερημένοι, οι σχιζοφρενείς, οι επιληπτικοί, οι φορείς μεταλλαχθέντων γονιδίων, οι αθεράπευτοι αλκοολικοί, οι προχωρημένοι τοξικομανείς και άλλοι, θα πρέπει να υποβάλλωνται σε στείρωση.»,»V. Η φυσική επιλογή, η στείρωσις και η ευθανασία είναι ορθές εφ’ όσον συνδυάζουν σοβαρές νομικές εγγυήσεις, υπεύθυνο ιατρικό έλεγχο και βιολογικώς ηθική βάση.

 

Ακολουθεί ολόκληρο το κείμενο.

 

H Δημοκρατία καταδικάζει αθώα πλάσματα σε ισόβιο βασανισμό .

ΒΙΟΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΑΙ ΕΥΓΟΝΙΚΗ

 

Κάθε ημέρα σε κάθε γωνία της γης, σε κάθε κοινωνικοοικονομικό επίπεδο, έρχονται στη ζωή, όντα απροσάρμοστα και ανίκανα για τον αγώνα της επιβιώσεως, προορισμένα να υποφέρουν χωρίς καμμία ελπίδα σωτηρίας. Το αποτέλεσμα του γεγονότος αυτού είναι να εμφανίζονται άτομα υποχρεωμένα εκ των πραγμάτων σε μία αρνητική διαβίωση, τα οποία αποτελούν συγχρόνως ένα βαρύτατο συναισθηματικό και οικονομικό φορτίο για την οικογένειά τους και την κοινωνία. Τα περισσότερα είναι προϊόντα κληρονομικών παθήσεων. Κάθε χρόνο τα θύματα αυτά της επιπολαιότητος γονέων και κοινωνίας πληθαίνουν, χάρις στην επίσημη ιατρική επιστήμη, η οποία λόγω της ποδηγετήσεώς της από μία ομάδα μανιακών υποχονδρίων, προστατεύει κάθε ελαττωματικό πλάσμα, που σε οποιαδήποτε άλλη περίπτωση η φύσις θα το είχε καταδικάσει σε θάνατο.

Δεν είναι, λοιπόν, καθόλου περίεργο το γεγονός ότι τίποτε ή σχεδόν τίποτε δεν έχει γίνει από τα λεγόμενα «δημοκρατικά» καθεστώτα για να αποτραπεί η μεσαιωνική αυτή εγκληματικότης της κοινωνίας, η οποία καταδικάζει σε ισόβιο βασανισμό πλάσματα αθώα, που το μόνο τους ελάττωμα έγκειται στα βεβαρημένα κληρονομικώς γονίδιά τους, ενώ από την άλλη πλευρά καταβάλλονται τεράστιες προσπάθειες για την γενετική και επομένως ποιοτική βελτίωση των δημητριακών, των βοοειδών, των κυνοειδών, των ιπποειδών και άλλων ειδών του φυτικού και ζωικού βασιλείου. Στην πραγματικότητα οι «δημοκρατίες» διαχωρίζουν το ανθρώπινο είδος από κάθε δυνατή επαφή του με την ιεραρχία της Φύσεως. Η «δημοκρατία» ενώνει με υποκρισία και ανευθυνότητα τους ανθρώπους χάριν συγκεκριμένων οικονομικών συμφερόντων και τους απομονώνει όταν η έννοια του συμφέροντος παύει να υφίσταται ή όταν δεν εκπληρούνται οι αρχικές τους προσδοκίες.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in ο φασισμός δεν έρχεται απ΄το μέλλον, ο βιασμός της ανθρωπότητας | Με ετικέτα: , | 4 Σχόλια »

«ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ» Κόμμα επικίνδυνο και αντιδραστικό για Ελληνες και μετανάστες

Posted by redship στο 22 Ιουλίου , 2012

Αποκαλυπτικός ο λόγος τους από την πρώτη κιόλας συνεδρίαση της Βουλής

 
Παπαγεωργίου Βασίλης
Το συστημικό και βαθιά αντιδραστικό της ρόλο, σαν δύναμη κρούσης κατά των εργαζομένων -Ελλήνων και μεταναστών- επιβεβαίωσε η «Χρυσή Αυγή» και κατά τη συζήτηση των προγραμματικών δηλώσεων της συγκυβέρνησης.

Στις παρεμβάσεις των βουλευτών της ξεχείλιζε το μίσος κατά των μεταναστών, που αποτελεί προκάλυμμα και όχημα για κλιμάκωση της επίθεσης συνολικά σε βάρος της εργατικής τάξης. Παράλληλα, η «Χρυσή Αυγή» έδωσε όλα τα απαραίτητα διαπιστευτήρια στο αστικό πολιτικό σύστημα και την ΕΕ, τα οποία στα λόγια υποτίθεται ότι καταγγέλλει.

Ο ίδιος ο πρόεδρός της, Ν. Μιχαλολιάκος, στην ομιλία του ξεκαθάρισε ότι «ευχόμαστε στη συγκυβέρνηση πράγματι να επιτύχει τουλάχιστον εις ό,τι αφορά το οικονομικό ζήτημα». Για ποιον όμως θα μετρήσει θετικά αυτή η επιτυχία; Αυτονόητα όχι για τους εργαζόμενους και το λαό, αφού όλες οι κυβερνητικές εξαγγελίες, αν εφαρμοστούν, οδηγούν στην παραπέρα εξαθλίωση του λαού για να σωθεί το κεφάλαιο. Ετσι, ενώ η «Χρυσή Αυγή» εμφανίζεται δημαγωγικά να καταγγέλλει την πολιτική της κυβέρνησης, την ίδια ώρα εύχεται αυτή να εφαρμοστεί με επιτυχία, σε βάρος δηλαδή των λαϊκών οικογενειών που στενάζουν.

Ο Ν. Μιχαλολιάκος ανέδειξε ακόμα την «ανάγκη για ένα εθνικό όραμα», τσουβαλιάζοντας -όπως και τα αστικά κόμματα- το κεφάλαιο και το λαό, που έχουν όμως συγκρουόμενα ταξικά συμφέροντα. Ο ίδιος στις προγραμματικές δηλώσεις της κυβέρνησης είδε «…μόνο γενικές εξαγγελίες, οι οποίες θα δούμε κατά πόσο θα γίνουν πραγματικότητα και κατά πόσο θα εφαρμοστούν», συμβάλλοντας -στο μέτρο που του αναλογεί- στον εφησυχασμό του λαού και στην καλλιέργεια στάσης ανοχής απέναντι στη βαθιά αντιλαϊκή συγκυβέρνηση.

Στον εξωραϊσμό της κυβερνητικής πολιτικής στοχεύει και η δέσμευση του Μιχαλολιάκου πως «εις ό,τι αφορά την ελάφρυνση κατώτερων κοινωνικών στρωμάτων, το θέμα των δανειοληπτών, όλα αυτά είναι θετικά και εφόσον γίνουν πραγματικότητα, εμείς ασφαλώς θα συμφωνήσουμε».

Καλλιεργεί δηλαδή συνειδητά την αυταπάτη ότι μια αστική κυβέρνηση και μάλιστα σε συνθήκες κρίσης, μπορεί να ψηφίσει μέτρα που θα ανακουφίζουν ουσιαστικά το λαό, χωρίς οι όποιες «ελαφρύνσεις» να απορροφώνται σε πολλαπλάσιο βαθμό από το σύνολο των βάρβαρων μέτρων, στο πλαίσιο της διαχείρισης υπέρ του κεφαλαίου.

Ζήτω οι Ελληνες καπιταλιστές!

Οσο για το γενικό πωλητήριο που έβαλε ο πρωθυπουργός στη δημόσια περιουσία και τις επιχειρήσεις, στις οποίες στον ένα ή τον άλλο βαθμό μετέχει το Δημόσιο, ο επικεφαλής της «Χρυσής Αυγής» φάνηκε να ανησυχεί μόνο για «να μην πουληθούν σε ξένους», λες και αν πουληθούν σε ντόπιους κεφαλαιοκράτες, οι συνέπειες για τους εργαζόμενους και το λαό θα είναι λιγότερο επώδυνες.

Πιστός στις στρατηγικές επιλογές του συστήματος και της Ευρωπαϊκής Ενωσης, τις οποίες υπηρετεί, ξεκαθάρισε ευθαρσώς ότι «δεν είμαστε υπέρ της εξόδου από το Ευρώ, αυτό πρέπει να διασωθεί και νομίζω ότι η κρίση είναι μια ευκαιρία». Με την ίδια παρρησία συντάχθηκε και αυτός στο μέτωπο της αναδιαπραγμάτευσης, μαζί με τη συγκυβέρνηση και τους άλλους, λέγοντας στην ομιλία του ότι «θα μπορούσαμε να πιέσουμε στην κατεύθυνση της διαπραγμάτευσης με την τρόικα».

Μέχρι εκεί φτάνει ο αντιμνημονιακός τάχα λόγος και της «Χρυσής Αυγής», με τον οποίο προσπάθησε προεκλογικά να φιλοτεχνήσει αντισυστημικό προφίλ και να κλέψει ψήφους.

Εκεί που ξεσάλωσαν στην κυριολεξία οι βουλευτές της «Χρυσής Αυγής», ήταν στο θέμα των μεταναστών, με τον Ηλ. Κασιδιάρη να δίνει τον τόνο και να προτείνει την άμεση απέλασή τους και τη λήψη μέτρων που «πρέπει να έχουν ως κύριο στόχο την σκλήρυνση των μέτρων καταστολής και σωφρονισμού».

Ανάμεσα στα μέτρα που πρότεινε ήταν ακόμα η «μεταφορά Ειδικών Δυνάμεων του στρατού στον Εβρο που και τον εξοπλισμό διαθέτουν και την κατάλληλη εκπαίδευση έχουν για να δώσουν λύση στο πρόβλημα», ενώ «εξίσου σημαντική είναι η εκ νέου διασπορά των ελληνικών ναρκοπεδίων κατά προσωπικού».

Πρότεινε μάλιστα μια πιο ανατριχιαστική εκδοχή των στρατοπέδων συγκέντρωσης που σπέρνει η συγκυβέρνηση σε όλη τη χώρα, λέγοντας ότι «οι ποινές (σ.σ. των μεταναστών) δεν θα πρέπει να εκτίονται σε φυλακές αλλά σε ειδικούς χώρους κράτησης, όπου παράλληλα θα παράγεται έργο υπέρ του Δημοσίου».

Σε άλλο σημείο του αντιμεταναστευτικού – φασιστικού παραληρήματος, ο Κασιδιάρης είπε: «Κάποιοι σκοτεινοί κύκλοι έχουν θέσει πράγματι ως στόχο – και το δηλώνω μετά λόγου γνώσεως – να μετατρέψουν τη χώρα μας σε ένα άθλιο προτεκτοράτο κατοικούμενο από υπανθρώπους, χωρίς συνείδηση, χωρίς πατρίδα, χωρίς πολιτισμό, χωρίς ψυχή στην ουσία, διότι άνθρωποι χωρίς ψυχή, δηλαδή χωρίς φυλή αρώμενη εκ των έσω, είναι το έρμα στο αιώνιο ταξίδι της ιστορίας».

Μεγάλη η ευθύνη της κυβέρνησης

Με βάση τα παραπάνω, έχει ιδιαίτερη σημασία η κατάληξη της ομιλίας της ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Αλ. Παπαρήγα, την προηγούμενη Κυριακή, κατά τη συζήτηση στη Βουλή των προγραμματικών δηλώσεων της συγκυβέρνησης, όπου απευθυνόμενη στη κυβέρνηση, τόνισε:

«Εμείς προειδοποιούμε για το εξής: Τώρα γυμνάζονται οι «Χρυσαυγίτες» -όχι μόνο κακώς, αλλά απαράδεκτα- πάνω στα σώματα των μεταναστών, αλλά αύριο θα γυμναστούν πάνω στα σώματα των Ελλήνων εργαζομένων. Δεν είναι θέμα αν είναι Ελληνες, μετανάστες, ξένοι ή μη ξένοι κλπ. Είναι όλοι εργαζόμενοι και κάτω από το δέρμα τους το αίμα είναι κόκκινο, και στους μαύρους και στους κίτρινους και όποιους να είναι.

Επομένως έχετε πολύ μεγάλη ευθύνη απέναντι σε αυτό που λέμε «Χρυσή Αυγή», καθαρά πράγματα… Ακουσα υπουργό της κυβέρνησης να λέει ότι χαιρετίζει όλους τους εκπροσώπους (σ.σ. στη Βουλή). Βεβαίως ο λαός τους έστειλε. Πάντως εγώ δεν τους χαιρετίζω. Το ΚΚΕ δεν τους χαιρετίζει. Βεβαίως, τους ψήφισε ο λαός, δεν τα βάζουμε με τους ανθρώπους που τους ψήφισαν, αλλά δεν τους χαιρετίζουμε. Τι να κάνουμε δηλαδή; Για να επιδείξουμε δημοκρατία θα χαιρετίζουμε τους «Χρυσαυγίτες» που αυτή τη στιγμή κάνουν λεκτική και σωματική βία και απειλούν;

Εν πάση περιπτώσει, είναι άλλο πράγμα, και η ταξική πάλη έχει και αυτή τους όρους της. Ναι, βεβαίως, μην εξισώνετε -γιατί θα πλήξετε ολόκληρο τον ελληνικό λαό- τη βία της «Χρυσής Αυγής» και την όποια βία αναγκάζονται να ασκήσουν οι εργαζόμενοι για να υπερασπίσουν τα δικαιώματά τους. Και εξίσωση κομμουνισμού και φασισμού μη δοκιμάσετε στην Ελλάδα, όπως έχει γίνει επίσημη κρατική ιδεολογία στην Ευρώπη. Εμείς δεν φοβόμαστε, αλλά δεν είναι εκεί το θέμα. Δεν αφορά άλλωστε το ΚΚΕ».

Posted in ο φασισμός δεν έρχεται απ΄το μέλλον, ο βιασμός της ανθρωπότητας | Με ετικέτα: , | 1 Comment »