καράβι κόκκινο

τα μαύρα τα μαλλιά μας και αν ασπρίσαν δεν μας τρομάζει η βαρυχειμωνιά

  • Ε, το λοιπόν, ο,τι και να είναι τ’ άστρα, εγώ τη γλώσσα μου τους βγάζω. Για μένα, το λοιπόν, το πιο εκπληκτικό, πιο επιβλητικό, πιο μυστηριακό και πιο μεγάλο, είναι ένας άνθρωπος που τον μποδίζουν να βαδίζει. Είναι ένας άνθρωπος που τον αλυσοδένουνε

  • Γιάννης Ρίτσος

    Να με θυμόσαστε - είπε. Χιλιάδες χιλιόμετρα περπάτησα χωρίς ψωμί, χωρίς νερό, πάνω σε πέτρες κι αγκάθια, για να φέρω ψωμί και νερό και τριαντάφυλλα. την ομορφιά ποτές μου δεν την πρόδωσα. Όλο το βιος μου το μοίρασα δίκαια. Μερτικό εγώ δεν κράτησα. Πάμπτωχος. Μ' ένα κρινάκι του αγρού τις πιο άγριες νύχτες μας φώτισα. Να με θυμάστε.

  • κώστας βάρναλης

    Δε λυπάμαι τα γηρατειά που φεύγουν - τα μωράκια που έρχονται άθελά τους να ζήσουν σκλάβοι, να πεθάνουν σκλάβοι, σ' έναν κόσμο ελεύθερων αφεντάδων. Θα τους μαθαίνουν: η σκλαβιά τους χρέος εθνικόν και σοφία του Πανάγαθου!... Πότε θ' αναστηθούν οι σκοτωμένοι; ΚΩΣΤΑ ΒΑΡΝΑΛΗΣ 20.10.1973

  • ------------------------------- Την πόρτα αν δεν ανοίγει, τη σπαν, σας είπα. Τι στέκεστε, τι γέρνετε σκυφτοί; Λαέ σκλάβε, δειλέ, ανανιώσου, χτύπα! Και κέρδισε μονάχος το ψωμί -------------------------------- -------------------------------- ''Aν το δίκιο θες, καλέ μου, με το δίκιο του πολέμου θα το βρής. Όπου ποθεί λευτεριά, παίρνει σπαθί''
  • κομαντάντε Μάρκος

  • «Ο Μάρκος είναι γκέι στο Σαν Φρανσίσκο, μαύρος στη Νότια Αφρική, ασιάτης στην Ευρώπη, αναρχικός στην Ισπανία, Παλαιστίνιος στο Ισραήλ, γύφτος στην Πολωνία, ειρηνιστής στη Βοσνία, Εβραίος στη Γερμανία, μια γυναίκα μόνη στο Μετρό τα ξημερώματα, με άλλα λόγια ο Κομαντάτε Μάρκος είμαστε εμείς, το πρόσωπο του κάθε καταπιεσμένου ανθρώπου πάνω στον πλανήτη»
  • μπερτολντ μπρεχτ

    Δεν είμαι άδικος, μα ούτε και τολμηρός και να που σήμερα μου δείξανε τον κόσμο τους μόνο το ματωμένο δάκτυλό τους είδα μπρος και είπα ευθύς: “μ’αρέσει ο νόμος τους” Τον κόσμο αντίκρυσα μέσ’απ’ τα ρόπαλά τους Στάθηκα κι είδα, ολημερίς με προσοχή. Είδα χασάπηδες που ήταν ξεφτέρια στη δουλειά τους. και σαν με ρώτησαν “σε διασκεδάζει;” είπα “πολύ”! Κι από την ώρα εκείνη, λέω “ναι” σε όλα, κάλλιο δειλός, παρά νεκρός να μείνω. Για να μη με τυλίξουνε σε καμιά κόλλα, ό,τι κανένας δεν εγκρίνει το εγκρίνω Φονιάδες είδα, κι είδα πλήθος θύματα, μου λείπει θάρρος, μα όχι και συμπόνια Και φώναξα, βλέποντας τόσα μνήματα: “καλά τους κάνουν -για του έθνους την ομόνοια!” Να φτάνουν είδα δολοφόνων στρατιές κι ήθελα να φωνάξω “σταματήστε!” Μα ξέροντας πως κρυφοκοίταζε ο χαφιές, μ’άκουσα να φωνάζω: “Ζήτω!Προχωρήστε!” Δε μου αρέσει η φτήνια και η κακομοιριά Γι’αυτό κι έχει στερέψει η έμπνευσή μου. Αλλά στου βρώμικού σας κόσμου τη βρωμιά ταιριάζει, βέβαια-το ξέρω-κι η έγκρισή μου

  • Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας

    Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας κι αφήνει άλλους ν' αγωνιστούν για τη υπόθεσή του πρέπει προετοιμασμένος να ' ναι : γιατί όποιος δεν έχει τον αγώνα μοιραστεί Θα μοιραστεί την ήττα . Ούτε μια φορά δεν αποφεύγει τον αγώνα αυτός που θέλει τον αγώνα ν' αποφύγει : γιατί θ' αγωνιστεί για την υπόθεση του εχτρού όποιος για τη δικιά του υπόθεση δεν έχει αγωνιστεί .
  • εγκώμιο στον κομμουνισμό – μπέρτολτ μπρέχτ

    Είναι λογικός, καθένας τον καταλαβαίνει. Ειν' εύκολος. Μια και δεν είσαι εκμεταλλευτής, μπορείς να τον συλλάβεις. Είναι καλός για σένα, μάθαινε γι' αυτόν. Οι ηλίθιοι ηλίθιο τον αποκαλούνε, και οι βρωμεροί τον λένε βρωμερό. Αυτός είναι ενάντια στη βρωμιά και την ηλιθιότητα. Οι εκμεταλλευτές έγκλημα τον ονοματίζουν. Αλλά εμείς ξέρουμε: Είναι το τέλος κάθε εγκλήματος. Δεν είναι παραφροσύνη, μα Το τέλος της παραφροσύνης. Δεν είναι χάος Μα η τάξη. Είναι το απλό Που είναι δύσκολο να γίνει.
  • οι δικαστές

    Να οι κύριοι δικαστές τους λέμε οι καταπιεστές πως δίκαιο είναι τον λαό τι συμφέρει μα αυτοί δεν ξέρουν ποιο είναι αυτό κι έτσι δικάζουν στο σωρό μέχρι να βάλουν το λαό ολόκληρο στο χέρι
  • ———–

    Εχουνε νομικά βιβλία και διατάγματα Εχουνε φυλακές και οχυρώσεις Εχουνε δεσμοφύλακες και δικαστές Που παίρνουνε πολλά λεφτά κι έτοιμοι για όλα είναι. Μπ. Μπρεχτ
  • ———————

    "Όταν ήρθαν να πάρουν τους Εβραίους, δεν διαμαρτυρήθηκα, γιατί δεν ήμουν Εβραίος. Όταν ήρθαν για τους κομμουνιστές δεν φώναξα, γιατί δεν ήμουν κομμουνιστής. Όταν κατεδίωξαν τους τσιγγάνους, ούτε τότε φώναξα, γιατί δεν ήμουν τσιγγάνος. Όταν ο Χίτλερ φυλάκιζε ομοφυλόφιλους δεν αντέδρασα γιατί δεν ήμουν ομοφυλόφιλος Όταν έκλεισαν το στόμα των Ρωμαιοκαθολικών που αντιτάσσονταν στο φασισμό, δεν έκανα τίποτα γιατί δεν ήμουν καθολικός. Μετά ήρθαν να συλλάβουν εμένα, αλλά δεν υπήρχε πια κανείς να αντισταθεί μαζί μου"
  • ========================

    Λες: Πολύ καιρό αγωνίστηκες. Δεν μπορείς άλλο πια ν’ αγωνιστείς. Άκου λοιπόν: Είτε φταις είτε όχι: Σαν δε μπορείς άλλο να παλέψεις, θα πεθάνεις. Λες: Πολύ καιρό έλπιζες. Δεν μπορείς άλλο πια να ελπίσεις. Έλπιζες τi; Πως ο αγώνας θαν’ εύκολος; Δεν είν’ έτσι. Η θέση μας είναι χειρότερη απ’ όσο νόμιζες. Είναι τέτοια που: Αν δεν καταφέρουμε το αδύνατο Δεν έχουμε ελπίδα. Αν δεν κάνουμε αυτό που κανείς δεν μπορεί να μας ζητήσει Θα χαθούμε. Οι εχθροί μας περιμένουν να κουραστούμε. Όταν ο αγώνας είναι στην πιο σκληρή καμπή του. Οι αγωνιστές έχουν την πιο μεγάλη κούραση. Οι κουρασμένοι, χάνουν τη μάχη.
  • Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους

    Αυτοί που βρίσκονται ψηλά θεωρούν ταπεινό να μιλάς για το φαΐ. Ο λόγος; έχουνε κιόλας φάει. Αν δε νοιαστούν οι ταπεινοί γι' αυτό που είναι ταπεινό ποτέ δεν θα υψωθούν. Αυτοί που αρπάνε το φαϊ απ’ το τραπέζι κηρύχνουν τη λιτότητα. Αυτοί που παίρνουν όλα τα δοσίματα ζητάν θυσίες. Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους για τις μεγάλες εποχές που θά 'ρθουν.
  • che

    Πιστεύω στην ένοπλη πάλη σαν μοναδική λύση για τους λαούς που αγωνίζονται για την απελευθέρωσή τους και είμαι συνεπής με τις πεποιθήσεις μου. Πολλοί θα με πουν τυχοδιώκτη και είμαι, μόνο που είμαι άλλου είδους τυχοδιώκτης, ένας από εκείνους που προβάλλουν τα στήθη τους για να αποδείξουν τις αλήθειες τους.

  • Αξίζει για ένα όνειρο να ζεις, κι ας είναι η φωτιά του να σε κάψει
  • pablo neruda

    όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας, επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές, όποιος δεν αλλάζει περπατησιά, όποιος δεν διακινδυνεύει και δεν αλλάζει χρώμα στα ρούχα του, όποιος δεν μιλεί σε όποιον δεν γνωρίζει. όποιος αποφεύγει ένα πάθος, όποιος δεν είναι ευτυχισμένος στη δουλειά του, όποιος δεν διακινδυνεύει τη βεβαιότητα για την αβεβαιότητα για να κυνηγήσει ένα όνειρο, όποιος δεν επιτρέπει στον εαυτό του τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του να αποφύγει τις εχέφρονες συμβουλές. όποιος δεν ταξιδεύει, όποιος δεν διαβάζει, όποιος δεν ακούει μουσική, όποιος δεν βρίσκει σαγήνη στον εαυτό του όποιος καταστρέφει τον έρωτά του, όποιος δεν επιτρέπει να τον βοηθήσουν, όποιος περνάει τις μέρες του παραπονούμενος για τη τύχη του ή για την ασταμάτητη βροχή. όποιος εγκαταλείπει μια ιδέα του πριν την αρχίσει, όποιος δεν ρωτά για πράγματα που δεν γνωρίζει. Αποφεύγουμε τον θάνατο σε μικρές δόσεις, όταν θυμόμαστε πάντοτε ότι για να είσαι ζωντανός χρειάζεται μια προσπάθεια πολύ μεγαλύτερη από το απλό γεγονός της αναπνοής. Μόνο η ένθερμη υπομονή θα οδηγήσει στην επίτευξη μιας λαμπρής ευτυχίας.

  • από το Canto general

    Μπορεί να κόψουν όλα τα λουλούδια, αλλά δεν θα γίνουν ποτέ αφέντες της Άνοιξης
  • κ. καβάφης

    Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις
  • κωστής παλαμάς

    Και τους τρέμουνε των κάμπων οι κιοτήδες και μ’ ονόματα τους κράζουν πονηρά κλέφτες κι απελάτες και προδότες. Τους μισούν οι βασιλιάδες κι όλοι οι τύραννοι κι είναι μέσα στους σκυφτούς τα παλληκάρια κι είναι μες στους κοιμισμένους οι στρατιώτες…” Κ . Παλαμάς στο Δωδεκάλογο του Γύφτου.
  • διαμοιρασμός του blog

    Bookmark and Share
  • διαχείριση

  • on line επισκέπτες

  • ημερολόγιο άρθρων

    Ιουνίου 2019
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Φεβ.    
     12
    3456789
    10111213141516
    17181920212223
    24252627282930
  • Εγγραφή

Posts Tagged ‘φαστ-τρακ προπαγάνδα’

Βγάζουν κέρδη κι απ’ τους άνεργους!

Posted by redship στο 20 Οκτωβρίου , 2010

Υπάρχουν πλέον «ριάλιτι» για όλα τα γούστα:

Δε σου αρέσει το «τάλεντ σόου», δες το «μάστερ σεφ». Δε σου αρέσει και το «μάστερ σεφ», δες το «νεξτ τοπ μόντελ». Δε σου αρέσει ούτε το «νεξτ τοπ μόντελ», δες το «μπιγκ μπράδερ». Δε σου αρέσει ούτε αυτό; Είσαι δύσκολος και απαιτητικός τηλεθεατής; Ε, λοιπόν, ακόμα και για σένα υπάρχει λύση:

Δες τον κύριο Παπανδρέου, μια φορά το μήνα – τουλάχιστον – να «σώζει τη χώρα» σε ζωντανή σύνδεση! Φροντίζει η κρατική τηλεόραση…

Ετσι, στο πλαίσιο της «φαστ-τρακ» προπαγάνδας και της «ανοικτής διακυβερνητικής αποχαύνωσης» (το λένε και «οpen gav»), χτες η ΝΕΤ πρόσφερε στους τηλεθεατές της ένα απολαυστικότατο θέαμα:

Τον κ. Παπανδρέου, ομού μετά των αρμοδίων υπουργών του, να συσκέπτεται παρουσία καμερών (σ.σ.: «ηλεκτρονική διακυβέρνηση») και να διαβουλεύεται μεταξύ άλλων με τον πρόεδρο του ΣΕΒ και τον πρόεδρο της ΓΣΕΕ (σ.σ.: «κοινωνικός διάλογος»), με αντικείμενο την αντιμετώπιση της… ανεργίας!

Καταρχάς, εκείνο που εντυπωσιάζει είναι η σύνθεση της ομήγυρης. Σκεφτείτε:

Από τη μια ο Παπανδρέου. Δηλαδή, ο πρωθυπουργός μιας κυβέρνησης που η πρώτη απόφαση που πήρε (κυριολεκτικά η πρώτη τους απόφαση) ήταν να απολύσει δεκάδες χιλιάδες ανθρώπους, τους συμβασιούχους, τους οποίους υποτίθεται θα έβγαζε από την εργασιακή ανασφάλεια και ομηρία. Και τους έβγαλε. Στην… ανεργία!

Από την άλλη ο Παναγόπουλος. Δηλαδή, ο πρόεδρος μιας ΓΣΕΕ που διέπραξε το πρωτοφανές: Να απολύει η κυβέρνηση εργαζόμενους και εκείνος να στηρίζει την… κυβέρνηση!

Δίπλα τους ο Δασκαλόπουλος. Ο άνθρωπος που ως πρόεδρος του ΣΕΒ, μόλις η κυβέρνηση ανακοίνωσε το μνημόνιο, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τις εργασιακές σχέσεις για τους μισθωτούς – δουλοπάροικους, εκείνος αναφώνησε: «Επιτέλους»!

Εχουμε επομένως μια κυβέρνηση

  • Που ξεκίνησε τη θητεία της… κάνοντας απολύσεις!
  • Που συνεχίζει, εμπλουτίζοντας την πολιτική των απολύσεων προσθέτοντας πλέον και τον ξυλοδαρμό (!) των προς απόλυση, όπως συνέβη με τους εργαζόμενους στην Ακρόπολη.
  • Που επαίρεται ότι «απελευθέρωσε» το όριο των απολύσεων και έτσι οι μέχρι χτες «σκλαβωμένοι» καπιταλιστές μπορούν να απολύουν όσους θέλουν και όποτε θέλουν, χωρίς καν να τους καταβάλλουν αποζημίωση!
  • Που έχει εκτινάξει την (επίσημη) ανεργία στο 15% και που όλα τα δεδομένα συντείνουν στη διαπίστωση ότι με την πολιτική της στο τέλος του 2011 θα έχει επιφέρει «λουκέτα» σε 300.000 μικρομάγαζα, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την ανεργία!

Αυτοί, λοιπόν, προεξάρχοντος του πρωθυπουργού, πήραν, λέει, μέτρα αντιμετώπισης της ανεργίας.

Και ποια είναι τα μέτρα; Το εξής ένα:

Λεφτά στους… εργοδότες!

Λεφτά, δηλαδή, όχι για τους ανέργους, όχι για την ανακούφιση των απολυμένων, όχι για τη στήριξη των περιθωριοποιημένων, αλλά για εκείνους που τους… απέλυσαν!

Δεν πρόκειται για… ανέκδοτο. Είναι η επίσημη πολιτική ενός κράτους που μονίμως επιχορηγεί τους εργοδότες (και όχι τους ανέργους), ισχυρίζεται ότι τους επιχορηγεί για να κάνουν προσλήψεις, αλλά εκείνοι αντί για προσλήψεις κάνουν απολύσεις!

Δίνουν λεφτά (λεφτά του ελληνικού λαού) σε εκείνους που όχι μόνο βγάζουν κέρδη από την εκμετάλλευση του εργαζόμενου, αλλά βγάζουν κέρδη στην πλάτη του εργάτη ακόμα κι όταν τον αφήνουν άνεργο!

Θα το επαναλάβουμε: Δεν είναι ανέκδοτο.

Είναι η πολιτική ενός κράτους που ενώ προκαλεί ανθρώπινες τραγωδίες εφαρμόζεται με όλους τους κανόνες της φαρσοκωμωδίας.

Είναι η πολιτική ενός κράτους που έχει πρωθυπουργό αυτόν που από το 2004 (τότε δεν υπήρχε κρίση, σωστά;) «υποσχόταν» από το Λαύριο την ανασφάλιστη εργασία των νέων!

Και που τώρα ήρθε η στιγμή να εφαρμόσει την «υπόσχεσή του»!

Που σημαίνει ότι:

Οι εργοδότες θα απολύουν δύο, στη θέση τους θα προσλαμβάνουν έναν για περιορισμένο διάστημα, θα τον πληρώνουν 500 ευρώ, θα τον ξεζουμίζουν «ελαστικά» και «εκ περιτροπής» για όσο καιρό η κυβέρνηση θα τους απαλλάσσει από ασφαλιστικές εισφορές και μόλις τελειώνει ο χρόνος της επιδότησης θα τον απολύουν για να τον αντικαθιστούν με «φρέσκο» (και επίσης επιδοτούμενο) κρέας για τις μηχανές τους!

Αυτή την πολιτική την βαφτίζουν «ενεργητική στήριξη της απασχόλησης»!

Κακοποίηση των λέξεων και των εννοιών, θα πείτε.

Αλλά αυτό δεν είναι τίποτα.

Το ανερυθρίαστο του πράγματος είναι τέτοιο που – σκεφτείτε το – έχουμε να κάνουμε με ανθρώπους που στο κόμμα τους διατηρούν ακόμα τον όρο «σοσιαλιστικό»…

από τον ημεροδρόμο του ριζοσπάστη

Posted in "παπατζήδες", "απελευθέρωση της αγοράς", «δημοκρατικές πλειοψηφίες», πες μου τους φίλους σου να σου πω ποιός είσαι, ταξικός πόλεμος, το πασοκ στην υπηρεσία του κεφαλαίου, φαστ-τρακ» προπαγάνδα | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »