καράβι κόκκινο

τα μαύρα τα μαλλιά μας και αν ασπρίσαν δεν μας τρομάζει η βαρυχειμωνιά

  • Ε, το λοιπόν, ο,τι και να είναι τ’ άστρα, εγώ τη γλώσσα μου τους βγάζω. Για μένα, το λοιπόν, το πιο εκπληκτικό, πιο επιβλητικό, πιο μυστηριακό και πιο μεγάλο, είναι ένας άνθρωπος που τον μποδίζουν να βαδίζει. Είναι ένας άνθρωπος που τον αλυσοδένουνε

  • Γιάννης Ρίτσος

    Να με θυμόσαστε - είπε. Χιλιάδες χιλιόμετρα περπάτησα χωρίς ψωμί, χωρίς νερό, πάνω σε πέτρες κι αγκάθια, για να φέρω ψωμί και νερό και τριαντάφυλλα. την ομορφιά ποτές μου δεν την πρόδωσα. Όλο το βιος μου το μοίρασα δίκαια. Μερτικό εγώ δεν κράτησα. Πάμπτωχος. Μ' ένα κρινάκι του αγρού τις πιο άγριες νύχτες μας φώτισα. Να με θυμάστε.

  • κώστας βάρναλης

    Δε λυπάμαι τα γηρατειά που φεύγουν - τα μωράκια που έρχονται άθελά τους να ζήσουν σκλάβοι, να πεθάνουν σκλάβοι, σ' έναν κόσμο ελεύθερων αφεντάδων. Θα τους μαθαίνουν: η σκλαβιά τους χρέος εθνικόν και σοφία του Πανάγαθου!... Πότε θ' αναστηθούν οι σκοτωμένοι; ΚΩΣΤΑ ΒΑΡΝΑΛΗΣ 20.10.1973

  • ------------------------------- Την πόρτα αν δεν ανοίγει, τη σπαν, σας είπα. Τι στέκεστε, τι γέρνετε σκυφτοί; Λαέ σκλάβε, δειλέ, ανανιώσου, χτύπα! Και κέρδισε μονάχος το ψωμί -------------------------------- -------------------------------- ''Aν το δίκιο θες, καλέ μου, με το δίκιο του πολέμου θα το βρής. Όπου ποθεί λευτεριά, παίρνει σπαθί''
  • κομαντάντε Μάρκος

  • «Ο Μάρκος είναι γκέι στο Σαν Φρανσίσκο, μαύρος στη Νότια Αφρική, ασιάτης στην Ευρώπη, αναρχικός στην Ισπανία, Παλαιστίνιος στο Ισραήλ, γύφτος στην Πολωνία, ειρηνιστής στη Βοσνία, Εβραίος στη Γερμανία, μια γυναίκα μόνη στο Μετρό τα ξημερώματα, με άλλα λόγια ο Κομαντάτε Μάρκος είμαστε εμείς, το πρόσωπο του κάθε καταπιεσμένου ανθρώπου πάνω στον πλανήτη»
  • μπερτολντ μπρεχτ

    Δεν είμαι άδικος, μα ούτε και τολμηρός και να που σήμερα μου δείξανε τον κόσμο τους μόνο το ματωμένο δάκτυλό τους είδα μπρος και είπα ευθύς: “μ’αρέσει ο νόμος τους” Τον κόσμο αντίκρυσα μέσ’απ’ τα ρόπαλά τους Στάθηκα κι είδα, ολημερίς με προσοχή. Είδα χασάπηδες που ήταν ξεφτέρια στη δουλειά τους. και σαν με ρώτησαν “σε διασκεδάζει;” είπα “πολύ”! Κι από την ώρα εκείνη, λέω “ναι” σε όλα, κάλλιο δειλός, παρά νεκρός να μείνω. Για να μη με τυλίξουνε σε καμιά κόλλα, ό,τι κανένας δεν εγκρίνει το εγκρίνω Φονιάδες είδα, κι είδα πλήθος θύματα, μου λείπει θάρρος, μα όχι και συμπόνια Και φώναξα, βλέποντας τόσα μνήματα: “καλά τους κάνουν -για του έθνους την ομόνοια!” Να φτάνουν είδα δολοφόνων στρατιές κι ήθελα να φωνάξω “σταματήστε!” Μα ξέροντας πως κρυφοκοίταζε ο χαφιές, μ’άκουσα να φωνάζω: “Ζήτω!Προχωρήστε!” Δε μου αρέσει η φτήνια και η κακομοιριά Γι’αυτό κι έχει στερέψει η έμπνευσή μου. Αλλά στου βρώμικού σας κόσμου τη βρωμιά ταιριάζει, βέβαια-το ξέρω-κι η έγκρισή μου

  • Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας

    Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας κι αφήνει άλλους ν' αγωνιστούν για τη υπόθεσή του πρέπει προετοιμασμένος να ' ναι : γιατί όποιος δεν έχει τον αγώνα μοιραστεί Θα μοιραστεί την ήττα . Ούτε μια φορά δεν αποφεύγει τον αγώνα αυτός που θέλει τον αγώνα ν' αποφύγει : γιατί θ' αγωνιστεί για την υπόθεση του εχτρού όποιος για τη δικιά του υπόθεση δεν έχει αγωνιστεί .
  • εγκώμιο στον κομμουνισμό – μπέρτολτ μπρέχτ

    Είναι λογικός, καθένας τον καταλαβαίνει. Ειν' εύκολος. Μια και δεν είσαι εκμεταλλευτής, μπορείς να τον συλλάβεις. Είναι καλός για σένα, μάθαινε γι' αυτόν. Οι ηλίθιοι ηλίθιο τον αποκαλούνε, και οι βρωμεροί τον λένε βρωμερό. Αυτός είναι ενάντια στη βρωμιά και την ηλιθιότητα. Οι εκμεταλλευτές έγκλημα τον ονοματίζουν. Αλλά εμείς ξέρουμε: Είναι το τέλος κάθε εγκλήματος. Δεν είναι παραφροσύνη, μα Το τέλος της παραφροσύνης. Δεν είναι χάος Μα η τάξη. Είναι το απλό Που είναι δύσκολο να γίνει.
  • οι δικαστές

    Να οι κύριοι δικαστές τους λέμε οι καταπιεστές πως δίκαιο είναι τον λαό τι συμφέρει μα αυτοί δεν ξέρουν ποιο είναι αυτό κι έτσι δικάζουν στο σωρό μέχρι να βάλουν το λαό ολόκληρο στο χέρι
  • ———–

    Εχουνε νομικά βιβλία και διατάγματα Εχουνε φυλακές και οχυρώσεις Εχουνε δεσμοφύλακες και δικαστές Που παίρνουνε πολλά λεφτά κι έτοιμοι για όλα είναι. Μπ. Μπρεχτ
  • ———————

    "Όταν ήρθαν να πάρουν τους Εβραίους, δεν διαμαρτυρήθηκα, γιατί δεν ήμουν Εβραίος. Όταν ήρθαν για τους κομμουνιστές δεν φώναξα, γιατί δεν ήμουν κομμουνιστής. Όταν κατεδίωξαν τους τσιγγάνους, ούτε τότε φώναξα, γιατί δεν ήμουν τσιγγάνος. Όταν ο Χίτλερ φυλάκιζε ομοφυλόφιλους δεν αντέδρασα γιατί δεν ήμουν ομοφυλόφιλος Όταν έκλεισαν το στόμα των Ρωμαιοκαθολικών που αντιτάσσονταν στο φασισμό, δεν έκανα τίποτα γιατί δεν ήμουν καθολικός. Μετά ήρθαν να συλλάβουν εμένα, αλλά δεν υπήρχε πια κανείς να αντισταθεί μαζί μου"
  • ========================

    Λες: Πολύ καιρό αγωνίστηκες. Δεν μπορείς άλλο πια ν’ αγωνιστείς. Άκου λοιπόν: Είτε φταις είτε όχι: Σαν δε μπορείς άλλο να παλέψεις, θα πεθάνεις. Λες: Πολύ καιρό έλπιζες. Δεν μπορείς άλλο πια να ελπίσεις. Έλπιζες τi; Πως ο αγώνας θαν’ εύκολος; Δεν είν’ έτσι. Η θέση μας είναι χειρότερη απ’ όσο νόμιζες. Είναι τέτοια που: Αν δεν καταφέρουμε το αδύνατο Δεν έχουμε ελπίδα. Αν δεν κάνουμε αυτό που κανείς δεν μπορεί να μας ζητήσει Θα χαθούμε. Οι εχθροί μας περιμένουν να κουραστούμε. Όταν ο αγώνας είναι στην πιο σκληρή καμπή του. Οι αγωνιστές έχουν την πιο μεγάλη κούραση. Οι κουρασμένοι, χάνουν τη μάχη.
  • Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους

    Αυτοί που βρίσκονται ψηλά θεωρούν ταπεινό να μιλάς για το φαΐ. Ο λόγος; έχουνε κιόλας φάει. Αν δε νοιαστούν οι ταπεινοί γι' αυτό που είναι ταπεινό ποτέ δεν θα υψωθούν. Αυτοί που αρπάνε το φαϊ απ’ το τραπέζι κηρύχνουν τη λιτότητα. Αυτοί που παίρνουν όλα τα δοσίματα ζητάν θυσίες. Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους για τις μεγάλες εποχές που θά 'ρθουν.
  • che

    Πιστεύω στην ένοπλη πάλη σαν μοναδική λύση για τους λαούς που αγωνίζονται για την απελευθέρωσή τους και είμαι συνεπής με τις πεποιθήσεις μου. Πολλοί θα με πουν τυχοδιώκτη και είμαι, μόνο που είμαι άλλου είδους τυχοδιώκτης, ένας από εκείνους που προβάλλουν τα στήθη τους για να αποδείξουν τις αλήθειες τους.

  • Αξίζει για ένα όνειρο να ζεις, κι ας είναι η φωτιά του να σε κάψει
  • pablo neruda

    όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας, επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές, όποιος δεν αλλάζει περπατησιά, όποιος δεν διακινδυνεύει και δεν αλλάζει χρώμα στα ρούχα του, όποιος δεν μιλεί σε όποιον δεν γνωρίζει. όποιος αποφεύγει ένα πάθος, όποιος δεν είναι ευτυχισμένος στη δουλειά του, όποιος δεν διακινδυνεύει τη βεβαιότητα για την αβεβαιότητα για να κυνηγήσει ένα όνειρο, όποιος δεν επιτρέπει στον εαυτό του τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του να αποφύγει τις εχέφρονες συμβουλές. όποιος δεν ταξιδεύει, όποιος δεν διαβάζει, όποιος δεν ακούει μουσική, όποιος δεν βρίσκει σαγήνη στον εαυτό του όποιος καταστρέφει τον έρωτά του, όποιος δεν επιτρέπει να τον βοηθήσουν, όποιος περνάει τις μέρες του παραπονούμενος για τη τύχη του ή για την ασταμάτητη βροχή. όποιος εγκαταλείπει μια ιδέα του πριν την αρχίσει, όποιος δεν ρωτά για πράγματα που δεν γνωρίζει. Αποφεύγουμε τον θάνατο σε μικρές δόσεις, όταν θυμόμαστε πάντοτε ότι για να είσαι ζωντανός χρειάζεται μια προσπάθεια πολύ μεγαλύτερη από το απλό γεγονός της αναπνοής. Μόνο η ένθερμη υπομονή θα οδηγήσει στην επίτευξη μιας λαμπρής ευτυχίας.

  • από το Canto general

    Μπορεί να κόψουν όλα τα λουλούδια, αλλά δεν θα γίνουν ποτέ αφέντες της Άνοιξης
  • κ. καβάφης

    Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις
  • κωστής παλαμάς

    Και τους τρέμουνε των κάμπων οι κιοτήδες και μ’ ονόματα τους κράζουν πονηρά κλέφτες κι απελάτες και προδότες. Τους μισούν οι βασιλιάδες κι όλοι οι τύραννοι κι είναι μέσα στους σκυφτούς τα παλληκάρια κι είναι μες στους κοιμισμένους οι στρατιώτες…” Κ . Παλαμάς στο Δωδεκάλογο του Γύφτου.
  • διαμοιρασμός του blog

    Bookmark and Share
  • διαχείριση

  • on line επισκέπτες

  • ημερολόγιο άρθρων

    Οκτώβριος 2017
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Οκτ.    
     1
    2345678
    9101112131415
    16171819202122
    23242526272829
    3031  
  • Εγγραφή

Posts Tagged ‘τραγούδια αγαπημένα’

Μαρία Δημητριάδη. Η φωνή που έκανε τη γη να δείχνει κόκκινη…

Posted by redship στο 10 Ιανουαρίου , 2016

αναδημοσίευση από   toperiodiko.gr

 

 

 

maria-dimitriadi

Είναι δύσκολο να μιλήσεις για την μορφή, τη στάση ζωής και τη φωνή αυτής της γυναίκας. Μέχρι λίγο καιρό πριν την 7η Ιανουαρίου 2009, ημέρα θανάτου της, μόλις λίγο καιρό πριν, στην τελευταία της συναυλία, δεν γινόταν να μη δακρύσεις βλέποντας και ακούγοντάς την. Το κορίτσι που ακούσαμε πρώτη φορά να τραγουδάει το «Ένα πρωινό» έγινε η γυναίκα που με τη φωνή της μας έπειθε όσο μεγαλώναμε ότι «τις πιο όμορφες μέρες μας δεν τις έχουμε ζήσει ακόμα«. Μαρία Δημητριάδη, θέλει «ακόμη πολύ φως να ξημερώσει», όμως όταν η γη γίνει κόκκινη, η φωνή σου θα είναι από αυτές που θα ακούγονται στον αέρα…

Αντί άλλου αφιερώματος, ακούμε πέντε αγαπημένα τραγούδια που σίγουρα θα μας κάνουν να θυμηθούμε γιατί ακόμα αυτή η φωνή μας συνταράσσει.

Επειδή αρκετά θα τα ψάξετε μόνοι ή μόνες σας, παρουσιάζουμε στην αρχή τον «Τσε στη Νέα Υόρκη» (ή αλλιώς «Δον Κιχώτες»). Δεν χρειάζονται λόγια, θα καταλάβετε γιατί… (Στίχοι:  Παρασκευάς Καρασούλος, Μουσική: Θοδωρής Οικονόμου)

Χέρσα λιβάδια, οι λεωφόροι που περνάς / κι οι ουρανοξύστες, ανεμόμυλοι που τρίζουν / τις πανοπλίες των εχθρών σου μην κοιτάς / μόνο το φόβο τους στα μάτια που γυαλίζουν.

Στέλνει ο άνεμος ευχές από μακριά / Σκιές συντρόφων σου κυκλώνουνε την πόλη / μια λιμουζίνα τ’ άλογό σου προσπερνά / άξιζε ο δρόμος ως εδώ κι ας λείπουν όλοι.

Ας λέει ο χρόνος / πως γερνάει η ζωή / Σφυρίζει ο άνεμος / ακόμα αυτές τις νότες / τις τραγουδάνε / μες στις πόλεις / Δον Κιχώτες.
Ας λέει ο χρόνος / πως γερνάει η ζωή.

Και δεύτερο, μια ζωντανή, ακυκλοφόρητη ηχογράφηση από τον Απρίλιο του 2002 στο Θέατρο Ροές όπου η Μαρία τραγουδάει μοναδικά (και σπαρακτικά) Τρύπες, και συγκεκριμένα την «Καινούργια ζάλη» 

Κι επειδή εμείς είμαστε με ΑΥΤΟ ΤΟ ΠΟΤΑΜΙ…

…τους άλλους τους ΕΧΟΥΜΕ ΣΙΧΑΘΕΙ

και ξέρετε κάτι; Τα πιο όμορφα παιδιά ΤΑ ΕΧΟΥΜΕ ΓΕΝΝΗΣΕΙ ΕΜΕΙΣ και έχουν αρχίσει να μεγαλώνουν, έτοιμοι/-ες μαζί τους να ΤΑΞΙΔΕΨΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΙΟ ΟΜΟΡΦΗ ΘΑΛΑΣΣΑ, να πούμε ο ένας στον άλλον ό,τι πιο όμορφο δεν έχουμε πει ακόμα

Advertisements

Posted in Μαρία Δημητριάδη | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

Δεν είμαι εγώ σπορά της Τύχης

Posted by redship στο 5 Απριλίου , 2014

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Afaza – Μίσος Ταξικό

 

 
«Δεν είμαι εγώ σπορά της Τύχης
ο πλαστουργός της νιας ζωής
Εγώ είμαι τέκνο της ανάγκης
κι ώριμο τέκνο της Οργής.»

Σιχάθηκα να βλέπω ανθρώπους σαν και εσένα
να φοβούνται να ζήσουν καταδικάζοντας και εμένα
γκρίνια αγανάκτηση και για όλα άποψη
καναπές και tv να σε κρατούν σε νάρκωση
αν ήμουν σαν και εσένα αδιάφορα θα σφύριζα
απ το δίκιο του εργάτη πέρασες »ΣΥΡΙΖΑ»
με τον ΣΕΒ η τους εργάτες πρέπει να αποφασίσεις
μπίζνες με το κεφάλαιο και δίχως απαιτήσεις
θεωρείς πως όλοι φταίνε εκτός από εσένα
και νοσταλγείς που χάθηκε το ψέμα του 81′
όσο για σένα πατριώτη από μόδα
αυτό που κάνεις είναι λάθος άλλαξε ρότα
φοβάσαι και ζητάς του χρυσαυγίτη το χέρι
και γίνεσαι λεπίδα στου φασίστα το μαχαίρι
να σε κάνει ζητιάνο για ένα κομμάτι ψωμί
και να σου κλέβει αξιοπρέπεια ήθος και τιμή
και να ντρέπεσαι όταν βλέπεις σε ένα τοίχο με μπογιές
να γραφεί «έξω οι φασίστες από τις γειτονιές»
και τα μάτια καθηλώνονται απ’ευθείας στο χώμα
γιατί το σύνθημα γράφτηκε με αίμα όχι με χρώμα

Εργάτης είσαι κάνε απεργία και άσε τις καριέρες
αγωνίσου με τη τάξη σου να ρθουν ωραίες μέρες
εσύ που αδιαφορείς και το θεωρείς μαγκιά σου
βούλωσε το και πάλεψε έστω για τα παιδιά σου
αυτοκτονίες ανεργία φτώχεια και εξαθλίωση
με συνεργούς τους τραπεζίτες για μια απαλλοτρίωση
δίνεις τα πάντα σε τράπεζες και αρχιληστές
για να μην σου πάρουνε το σπίτι οι Κομμουνιστές
και όσο η τύχη σου δουλεύει εσύ κοιμήσου
και περίμενε τον Λάκη να σου δώσει τη γραμμή σου
το πόνο σου να κάνει νούμερα της AGB
να κερδίσει τα ευρώ του ξύνοντας σου τη πληγή
μόλις κλείσαν την ΕΡΤ εσύ πήγες εναντίον της
αδιαφορώντας για τους εργάτες και το αρχείο της
σε ενημερώνει ο ΣΚΑΙ πως να σώσεις την Ελλάδα
πληρώνεται να κάνει αστική προπαγάνδα
και έτσι νομίζεις πως θα έρθει και η εξιλέωση
ελπίζεις σε αυτό που η Ευρώπη ονόμασε Ένωση
μια ένωση αστών που σκάβουνε με ευρώ το λάκκο σου
και βάλανε υπογραφή »Μνημόνιο» στο τάφο σου.

 

 

 

kke-2

Posted in τραγουδια, τραγούδια αγαπημένα | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

ο αγέρας στους δρόμους – Σωτηρία Μπέλλου

Posted by redship στο 20 Νοεμβρίου , 2012

Posted in πολιτισμός, τραγούδια αγαπημένα | Με ετικέτα: , | 1 Comment »

Χρόνος

Posted by redship στο 14 Νοεμβρίου , 2012

Posted in πολιτισμός, τραγουδια, τραγούδια αγαπημένα | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

Η ΜΠΑΛΑΝΤΑ ΤΟΥ ΞΕΣΗΚΩΜΟΥ

Posted by redship στο 1 Νοεμβρίου , 2012

Posted in πολιτισμός | Με ετικέτα: | 2 Σχόλια »

ΜΑΛΑΜΑΤΕΝΙΑ ΛΟΓΙΑ

Posted by redship στο 10 Οκτωβρίου , 2012

Posted in πολιτισμός, τραγουδια, τραγούδια αγαπημένα | Με ετικέτα: , | 1 Comment »

Ποιος δεν μιλά για τη Λαμπρή

Posted by redship στο 16 Σεπτεμβρίου , 2012

Posted in τραγουδια, τραγούδια αγαπημένα | Με ετικέτα: | 1 Comment »

το τραγουδι της αγροτιας.

Posted by redship στο 11 Μαΐου , 2012

Posted in τραγουδια, τραγούδια αγαπημένα | Με ετικέτα: | Leave a Comment »

ΣΤΙΣ ΛΑΣΠΩΜΕΝΕΣ ΣΤΡΑΤΕΣ

Posted by redship στο 23 Μαρτίου , 2012

Posted in τραγούδια αγαπημένα | Με ετικέτα: | Leave a Comment »

ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΤΟΥ ΚΑΛΟΥ ΡΑΓΙΑ

Posted by redship στο 19 Μαρτίου , 2012

Posted in τραγούδια αγαπημένα | Με ετικέτα: | Leave a Comment »

τελειώσανε τα πάντα δεν υπάρχει ούτε δραχμή

Posted by redship στο 19 Μαρτίου , 2012

Posted in τραγούδια αγαπημένα | Με ετικέτα: | Leave a Comment »

ΠΟΣΑ ΧΡΟΝΙΑ ΔΙΣΕΧΤΑ

Posted by redship στο 17 Μαρτίου , 2012

Posted in τραγούδια αγαπημένα | Με ετικέτα: | Leave a Comment »

ΠΟΣΑ ΧΡΟΝΙΑ ΔΙΣΕΧΤΑ

Posted by redship στο 17 Φεβρουαρίου , 2012

Posted in τραγούδια αγαπημένα | Με ετικέτα: | Leave a Comment »

ΤΟΥΤΕΣ ΤΙΣ ΜΕΡΕΣ

Posted by redship στο 6 Φεβρουαρίου , 2012

Posted in πολιτισμός, ρήξη και ανατροπή | Με ετικέτα: | Leave a Comment »

ΣΑΝ ΤΟ ΜΕΤΑΝΑΣΤΗ

Posted by redship στο 23 Δεκεμβρίου , 2011

Posted in τραγουδια, τραγούδια αγαπημένα | Με ετικέτα: | Leave a Comment »

Μαλαματένια Λόγια

Posted by redship στο 18 Νοεμβρίου , 2011

«Χρόνους πολλούς μετά την Αμαρτία που την είπανε Αρετή
μέσα στις εκκλησίες και την ευλόγησαν

 

Posted in τραγουδια, τραγούδια αγαπημένα | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

ΤΟΥΤΕΣ ΤΙΣ ΜΕΡΕΣ – ΜΑΡΙΑ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗ

Posted by redship στο 8 Νοεμβρίου , 2011

Posted in τραγούδια αγαπημένα | Με ετικέτα: | Leave a Comment »

Άντε μιά

Posted by redship στο 22 Οκτωβρίου , 2011

 

Βοριάς θερίζει το βουνό
για να χαθούν τα χνάρια,
Να μη σε βρουν κοιμάμενο
μόν’ να σε βρουν καβάλα
με το σπαθί
να σκίζεις τ’ όνειρο στα δυο
ρέμα βαθύ
περνάς και πας ανήφορο
δέσε με τους νεκρούς χορό.

Πρωτοπανηγυριώτη μου
ζώσ’ τα τα φυσεκλίκια
εδώ ΄ναι η κόψη του γκρεμού
και της ζωής το θάμα
τ’ αντίθαμα
με τη θωριά του καθαρή
γκόλφι κρεμά
τη λευτεριά ολοπόρφυρη
αντίκρυ και μας καρτερεί.

Posted in τραγούδια αγαπημένα, ο δρόμος του ΚΚΕ | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

Μια φορά κι ένα καιρό.

Posted by redship στο 1 Οκτωβρίου , 2011

Posted in τραγουδια, τραγούδια αγαπημένα | Με ετικέτα: | Leave a Comment »

Φεγγάρι μάγια μου΄κανες

Posted by redship στο 17 Σεπτεμβρίου , 2011

Posted in τραγούδια αγαπημένα | Με ετικέτα: | Leave a Comment »