καράβι κόκκινο

τα μαύρα τα μαλλιά μας και αν ασπρίσαν δεν μας τρομάζει η βαρυχειμωνιά

  • Ε, το λοιπόν, ο,τι και να είναι τ’ άστρα, εγώ τη γλώσσα μου τους βγάζω. Για μένα, το λοιπόν, το πιο εκπληκτικό, πιο επιβλητικό, πιο μυστηριακό και πιο μεγάλο, είναι ένας άνθρωπος που τον μποδίζουν να βαδίζει. Είναι ένας άνθρωπος που τον αλυσοδένουνε

  • Γιάννης Ρίτσος

    Να με θυμόσαστε - είπε. Χιλιάδες χιλιόμετρα περπάτησα χωρίς ψωμί, χωρίς νερό, πάνω σε πέτρες κι αγκάθια, για να φέρω ψωμί και νερό και τριαντάφυλλα. την ομορφιά ποτές μου δεν την πρόδωσα. Όλο το βιος μου το μοίρασα δίκαια. Μερτικό εγώ δεν κράτησα. Πάμπτωχος. Μ' ένα κρινάκι του αγρού τις πιο άγριες νύχτες μας φώτισα. Να με θυμάστε.

  • κώστας βάρναλης

    Δε λυπάμαι τα γηρατειά που φεύγουν - τα μωράκια που έρχονται άθελά τους να ζήσουν σκλάβοι, να πεθάνουν σκλάβοι, σ' έναν κόσμο ελεύθερων αφεντάδων. Θα τους μαθαίνουν: η σκλαβιά τους χρέος εθνικόν και σοφία του Πανάγαθου!... Πότε θ' αναστηθούν οι σκοτωμένοι; ΚΩΣΤΑ ΒΑΡΝΑΛΗΣ 20.10.1973

  • ------------------------------- Την πόρτα αν δεν ανοίγει, τη σπαν, σας είπα. Τι στέκεστε, τι γέρνετε σκυφτοί; Λαέ σκλάβε, δειλέ, ανανιώσου, χτύπα! Και κέρδισε μονάχος το ψωμί -------------------------------- -------------------------------- ''Aν το δίκιο θες, καλέ μου, με το δίκιο του πολέμου θα το βρής. Όπου ποθεί λευτεριά, παίρνει σπαθί''
  • κομαντάντε Μάρκος

  • «Ο Μάρκος είναι γκέι στο Σαν Φρανσίσκο, μαύρος στη Νότια Αφρική, ασιάτης στην Ευρώπη, αναρχικός στην Ισπανία, Παλαιστίνιος στο Ισραήλ, γύφτος στην Πολωνία, ειρηνιστής στη Βοσνία, Εβραίος στη Γερμανία, μια γυναίκα μόνη στο Μετρό τα ξημερώματα, με άλλα λόγια ο Κομαντάτε Μάρκος είμαστε εμείς, το πρόσωπο του κάθε καταπιεσμένου ανθρώπου πάνω στον πλανήτη»
  • μπερτολντ μπρεχτ

    Δεν είμαι άδικος, μα ούτε και τολμηρός και να που σήμερα μου δείξανε τον κόσμο τους μόνο το ματωμένο δάκτυλό τους είδα μπρος και είπα ευθύς: “μ’αρέσει ο νόμος τους” Τον κόσμο αντίκρυσα μέσ’απ’ τα ρόπαλά τους Στάθηκα κι είδα, ολημερίς με προσοχή. Είδα χασάπηδες που ήταν ξεφτέρια στη δουλειά τους. και σαν με ρώτησαν “σε διασκεδάζει;” είπα “πολύ”! Κι από την ώρα εκείνη, λέω “ναι” σε όλα, κάλλιο δειλός, παρά νεκρός να μείνω. Για να μη με τυλίξουνε σε καμιά κόλλα, ό,τι κανένας δεν εγκρίνει το εγκρίνω Φονιάδες είδα, κι είδα πλήθος θύματα, μου λείπει θάρρος, μα όχι και συμπόνια Και φώναξα, βλέποντας τόσα μνήματα: “καλά τους κάνουν -για του έθνους την ομόνοια!” Να φτάνουν είδα δολοφόνων στρατιές κι ήθελα να φωνάξω “σταματήστε!” Μα ξέροντας πως κρυφοκοίταζε ο χαφιές, μ’άκουσα να φωνάζω: “Ζήτω!Προχωρήστε!” Δε μου αρέσει η φτήνια και η κακομοιριά Γι’αυτό κι έχει στερέψει η έμπνευσή μου. Αλλά στου βρώμικού σας κόσμου τη βρωμιά ταιριάζει, βέβαια-το ξέρω-κι η έγκρισή μου

  • Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας

    Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας κι αφήνει άλλους ν' αγωνιστούν για τη υπόθεσή του πρέπει προετοιμασμένος να ' ναι : γιατί όποιος δεν έχει τον αγώνα μοιραστεί Θα μοιραστεί την ήττα . Ούτε μια φορά δεν αποφεύγει τον αγώνα αυτός που θέλει τον αγώνα ν' αποφύγει : γιατί θ' αγωνιστεί για την υπόθεση του εχτρού όποιος για τη δικιά του υπόθεση δεν έχει αγωνιστεί .
  • εγκώμιο στον κομμουνισμό – μπέρτολτ μπρέχτ

    Είναι λογικός, καθένας τον καταλαβαίνει. Ειν' εύκολος. Μια και δεν είσαι εκμεταλλευτής, μπορείς να τον συλλάβεις. Είναι καλός για σένα, μάθαινε γι' αυτόν. Οι ηλίθιοι ηλίθιο τον αποκαλούνε, και οι βρωμεροί τον λένε βρωμερό. Αυτός είναι ενάντια στη βρωμιά και την ηλιθιότητα. Οι εκμεταλλευτές έγκλημα τον ονοματίζουν. Αλλά εμείς ξέρουμε: Είναι το τέλος κάθε εγκλήματος. Δεν είναι παραφροσύνη, μα Το τέλος της παραφροσύνης. Δεν είναι χάος Μα η τάξη. Είναι το απλό Που είναι δύσκολο να γίνει.
  • οι δικαστές

    Να οι κύριοι δικαστές τους λέμε οι καταπιεστές πως δίκαιο είναι τον λαό τι συμφέρει μα αυτοί δεν ξέρουν ποιο είναι αυτό κι έτσι δικάζουν στο σωρό μέχρι να βάλουν το λαό ολόκληρο στο χέρι
  • ———–

    Εχουνε νομικά βιβλία και διατάγματα Εχουνε φυλακές και οχυρώσεις Εχουνε δεσμοφύλακες και δικαστές Που παίρνουνε πολλά λεφτά κι έτοιμοι για όλα είναι. Μπ. Μπρεχτ
  • ———————

    "Όταν ήρθαν να πάρουν τους Εβραίους, δεν διαμαρτυρήθηκα, γιατί δεν ήμουν Εβραίος. Όταν ήρθαν για τους κομμουνιστές δεν φώναξα, γιατί δεν ήμουν κομμουνιστής. Όταν κατεδίωξαν τους τσιγγάνους, ούτε τότε φώναξα, γιατί δεν ήμουν τσιγγάνος. Όταν ο Χίτλερ φυλάκιζε ομοφυλόφιλους δεν αντέδρασα γιατί δεν ήμουν ομοφυλόφιλος Όταν έκλεισαν το στόμα των Ρωμαιοκαθολικών που αντιτάσσονταν στο φασισμό, δεν έκανα τίποτα γιατί δεν ήμουν καθολικός. Μετά ήρθαν να συλλάβουν εμένα, αλλά δεν υπήρχε πια κανείς να αντισταθεί μαζί μου"
  • ========================

    Λες: Πολύ καιρό αγωνίστηκες. Δεν μπορείς άλλο πια ν’ αγωνιστείς. Άκου λοιπόν: Είτε φταις είτε όχι: Σαν δε μπορείς άλλο να παλέψεις, θα πεθάνεις. Λες: Πολύ καιρό έλπιζες. Δεν μπορείς άλλο πια να ελπίσεις. Έλπιζες τi; Πως ο αγώνας θαν’ εύκολος; Δεν είν’ έτσι. Η θέση μας είναι χειρότερη απ’ όσο νόμιζες. Είναι τέτοια που: Αν δεν καταφέρουμε το αδύνατο Δεν έχουμε ελπίδα. Αν δεν κάνουμε αυτό που κανείς δεν μπορεί να μας ζητήσει Θα χαθούμε. Οι εχθροί μας περιμένουν να κουραστούμε. Όταν ο αγώνας είναι στην πιο σκληρή καμπή του. Οι αγωνιστές έχουν την πιο μεγάλη κούραση. Οι κουρασμένοι, χάνουν τη μάχη.
  • Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους

    Αυτοί που βρίσκονται ψηλά θεωρούν ταπεινό να μιλάς για το φαΐ. Ο λόγος; έχουνε κιόλας φάει. Αν δε νοιαστούν οι ταπεινοί γι' αυτό που είναι ταπεινό ποτέ δεν θα υψωθούν. Αυτοί που αρπάνε το φαϊ απ’ το τραπέζι κηρύχνουν τη λιτότητα. Αυτοί που παίρνουν όλα τα δοσίματα ζητάν θυσίες. Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους για τις μεγάλες εποχές που θά 'ρθουν.
  • che

    Πιστεύω στην ένοπλη πάλη σαν μοναδική λύση για τους λαούς που αγωνίζονται για την απελευθέρωσή τους και είμαι συνεπής με τις πεποιθήσεις μου. Πολλοί θα με πουν τυχοδιώκτη και είμαι, μόνο που είμαι άλλου είδους τυχοδιώκτης, ένας από εκείνους που προβάλλουν τα στήθη τους για να αποδείξουν τις αλήθειες τους.

  • Αξίζει για ένα όνειρο να ζεις, κι ας είναι η φωτιά του να σε κάψει
  • pablo neruda

    όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας, επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές, όποιος δεν αλλάζει περπατησιά, όποιος δεν διακινδυνεύει και δεν αλλάζει χρώμα στα ρούχα του, όποιος δεν μιλεί σε όποιον δεν γνωρίζει. όποιος αποφεύγει ένα πάθος, όποιος δεν είναι ευτυχισμένος στη δουλειά του, όποιος δεν διακινδυνεύει τη βεβαιότητα για την αβεβαιότητα για να κυνηγήσει ένα όνειρο, όποιος δεν επιτρέπει στον εαυτό του τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του να αποφύγει τις εχέφρονες συμβουλές. όποιος δεν ταξιδεύει, όποιος δεν διαβάζει, όποιος δεν ακούει μουσική, όποιος δεν βρίσκει σαγήνη στον εαυτό του όποιος καταστρέφει τον έρωτά του, όποιος δεν επιτρέπει να τον βοηθήσουν, όποιος περνάει τις μέρες του παραπονούμενος για τη τύχη του ή για την ασταμάτητη βροχή. όποιος εγκαταλείπει μια ιδέα του πριν την αρχίσει, όποιος δεν ρωτά για πράγματα που δεν γνωρίζει. Αποφεύγουμε τον θάνατο σε μικρές δόσεις, όταν θυμόμαστε πάντοτε ότι για να είσαι ζωντανός χρειάζεται μια προσπάθεια πολύ μεγαλύτερη από το απλό γεγονός της αναπνοής. Μόνο η ένθερμη υπομονή θα οδηγήσει στην επίτευξη μιας λαμπρής ευτυχίας.

  • από το Canto general

    Μπορεί να κόψουν όλα τα λουλούδια, αλλά δεν θα γίνουν ποτέ αφέντες της Άνοιξης
  • κ. καβάφης

    Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις
  • κωστής παλαμάς

    Και τους τρέμουνε των κάμπων οι κιοτήδες και μ’ ονόματα τους κράζουν πονηρά κλέφτες κι απελάτες και προδότες. Τους μισούν οι βασιλιάδες κι όλοι οι τύραννοι κι είναι μέσα στους σκυφτούς τα παλληκάρια κι είναι μες στους κοιμισμένους οι στρατιώτες…” Κ . Παλαμάς στο Δωδεκάλογο του Γύφτου.
  • διαμοιρασμός του blog

    Bookmark and Share
  • διαχείριση

  • on line επισκέπτες

  • ημερολόγιο άρθρων

    Οκτώβριος 2017
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Οκτ.    
     1
    2345678
    9101112131415
    16171819202122
    23242526272829
    3031  
  • Εγγραφή

Posts Tagged ‘τα παπαγαλάκια στα κανιβαλοκάναλα’

Και μη ερεύνα…

Posted by redship στο 22 Οκτωβρίου , 2012

από  2310net

Αυτό που είδα δεν με εντυπωσίασε καθόλου. Το περίμενα ακριβώς έτσι. Καμία έκπληξη, καμία απολύτως. Φυσικά αναφέρομαι στην «έρευνα» του Τσίμα για την Χρυσή Αυγή. Χτες, Κυριακή βράδυ, άνοιξα μια μπύρα και κάθισα αναπαυτικά στον καναπέ για να δω την εκπομπή του πάλαι ποτέ αριστερού δημοσιογράφου του Μέγκα. Αναμενόμενα απογοητευτική.

Όπως τα περισσότερα «αποκαλυπτικά» αφιερώματα στη νεοναζιστική συμμορία, έτσι και αυτό, ακολούθησε μια βαρετά επαναλαμβανόμενη πατέντα. Στην αρχή λίγο «παράνομη μετανάστευση». Έτσι για να δικαιολογήσουμε την δράση της Χρυσής Αυγής. Να δείξουμε δηλαδή ότι ο εκφασισμός της κοινωνίας οφείλεται σε κάτι που όλοι βλέπουμε. Στον διπλανό, στον γείτονα, στον συνάδελφό μας που βρέθηκε εδώ. Για να μην παρεξηγηθώ, δεν πιστεύω πως ο Τσίμας στην πραγματικότητα μισεί τους μετανάστες ή πως η εκπομπή του στήθηκε με τέτοιο τρόπο ώστε να δικαιολογήσει τους χρυσαυγίτες. Αυτό που ισχυρίζομαι είναι πως ο τρόπος, τα πρόσωπα, τα μέσα και οι φορείς που άρχισαν να «αποκαλύπτουν» την Χρυσή Αυγή δεν έχουν καμία δυνατότητα να την πολεμήσουν. Ας κλείσουμε αυτήν την παρένθεση κι ας συνεχίσουμε.

Συνεντέυξεις από μετανάστες που χτυπήθηκαν από τους χρυσαυγίτες. Θα πει κανείς πως επιτέλους βγήκαν και αυτοί στον αέρα, εμφανίστηκαν στους δέκτες μας, είδαμε τα πρόσωπά τους, ακούσαμε την ιστορία τους. Ωραία μέχρι εδώ. Αυτό θα ήταν καλό αν μιλούσαμε για αυτό το φαινόμενο πριν από καμιά πενταετία, θα ήταν χρήσιμο αν δεν υπήρχε ένα ήδη διαμορφωμένο περιβάλλον το οποίο δεν ανακάλυψε τον φασισμό, αλλά του έδωσε την δυνατότητα να ανθίσει. Στη σημερινή συγκυρία μάλλον φαίνεται να ρίχνει λάδι στη φωτιά.

Ο ελληνικός λαός ποτέ δεν ήταν, όπως θα θέλαμε να πιστεύουμε, φιλόξενος ή αντιρατσιστής. Ανέκαθεν υπήρχαν στην ελληνική κοινωνία η ξενοφοβία, η εθνική υπερηφάνεια, η αιώνια αίσθηση ότι κάποιος που μας φθονεί μας κόβει τα φτερά. Η ελληνική κοινωνία ποτέ δεν είδε με συμπάθεια τους μετανάστες. Τους έβλεπε πάντα ως αυτούς που «κλέβουν τις δουλειές», ως αυτούς που κρύβονται πίσω από κάθε μικρό ή μεγάλο έγκλημα και τελικά ως αυτούς που φέρουν μια απροσδιόριστη ευθύνη για κάθε δεινό.

Οι μετανάστες τα χρόνια που οι μισοί έλληνες δεν είχαν καν ακουστά την Χρυσή Αυγή, δούλευαν «μαύρα» για πολύ χαμηλότερα μεροκάματα, σχεδόν σαν δούλοι. Εργάζονταν στα χωράφια και λίγο πριν πληρωθούν οι εργοδότες φώναζαν την αστυνομία για να τους μαζέψει, έπαιρναν πάντα λιγότερα από όσα έπαιρνε κάποιος άλλος, ενώ αν κάποιος αλλοδαπός ζητούσε όσα έπαιρνε και ο έλληνας, τότε υποτιμητικά ο μέσος έλληνας έλεγε «μάγκεψε κι ο Αλβανός». Ούτε καν λόγος για τους Αλβανούς που μετά από χρόνια άνοιξαν μια δικιά τους δουλειά.

 

 

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Advertisements

Posted in πολιτικη, ορνιθοτροφεία των reality shows | Με ετικέτα: , | 1 Comment »

Τώρα, κύριοι «κροκόδειλοι»;

Posted by redship στο 19 Οκτωβρίου , 2012

Γράφει   ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

Τα αραβογερμανικά μονοπώλια, στα οποία έχουν παραδοθεί τα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά,

το μέτρο της εκ περιτροπής εργασίας – δηλαδή ένα μεροκάματο τη βδομάδα

για 1.000 εργαζόμενους – το έχουν επιβάλει από τις 18 Απρίλη 2012.

Υποτίθεται ότι το μέτρο αυτό θα ίσχυε μέχρι τις 17 Ιούλη.

Τα μονοπώλια, στη συνέχεια, επέβαλαν την επέκταση του εν λόγω

εργασιακού «απαρτχάιντ» και όρισαν ως νέα καταληκτική ημερομηνία

εφαρμογής του τις 18 Οκτώβρη.

Ομως, μόλις την περασμένη Δευτέρα, η εργοδοσία με καινούργιο φιρμάνι της

ανακοίνωσε ότι το «απαρτχάιντ» – που υποτίθεται ότι θα τελείωνε χτες – συνεχίζεται

μέχρι το τέλος του χρόνου – και θα δούμε!

Ρωτάμε τους κάθε λογής καλοπληρωμένους σμπίρους, τους απαστράπτοντες

παπαγάλους, τους αναξιοπρεπείς μπιστικούς του καθεστώτος, τους γραβατωμένους

«χωροφύλακες» του νου και της σκέψης των απλών ανθρώπων.

Ρωτάμε όλους αυτούς τους σάλιαγκες, που είχαν ξεσπαθώσει με αφορμή

τα γεγονότα στο Πεντάγωνο εναντίον των εργαζομένων στο Σκαραμαγκά,

αναγνωρίζοντας, ωστόσο, όπως έλεγαν μέσα από τα κροκοδείλια

αναφιλητά τους, το δίκιο των εργατών:

Τώρα, έχουν να μας πουν κάτι, αφενός για το δίκιο των εργατών και

αφετέρου για το πώς – κατά τη γνώμη τους – πρέπει αυτοί να το διεκδικήσουν;

Posted in τα «Νταχάου» της εργοδοτικής αυθαιρεσίας, τα παπαγαλάκια του κεφαλαίου | Με ετικέτα: , , , , | 2 Σχόλια »

Πρωτοπορεί στον αντικομμουνισμό η ΕΡΤ

Posted by redship στο 16 Οκτωβρίου , 2012

Η λυσσασμένη επίθεση του κεφαλαίου στο λαό δε συνοδεύεται μόνο από την καταστολή στους δρόμους, αλλά και από την καταστολή της σκέψης. Στο πλαίσιο αυτό, η ΝΕΤ μετέδωσε την περασμένη Τετάρτη σε επανάληψη – προφανώς για να το εμπεδώσουμε – το αντισοβιετικό, αντικομμουνιστικό οπτικοακουστικό «πόνημα» υπό τον τίτλο «Γκούσταβ Κλούτσις – Η άνοδος και η πτώση ενός καλλιτέχνη».

Υποτίθεται ότι το δραματοποιημένο «ντοκιμαντέρ» αφορούσε στη ζωή, στο έργο και το θάνατο του Σοβιετικού, λετονικής καταγωγής, καλλιτέχνη Γκούσταβ Γουστάβοβιτς Κλούτσις, επιφανούς εκπροσώπου της επαναστατικής καλλιτεχνικής πρωτοπορίας της δεκαετίας του ’20, κονστρουκτιβιστή και εκ των θεμελιωτών και πρωτοπόρων της τέχνης του φωτομοντάζ. Λέμε «υποτίθεται», διότι στην πραγματικότητα, η ταινία του επίσης Λετονού σκηνοθέτη, Πέτερις Κρίλοβς, ποσώς ενδιαφέρεται για τον καλλιτέχνη. Απλώς, χρησιμοποιεί το γεγονός της καταδίκης του στα τέλη της δεκαετίας του ’30 (αποκαταστάθηκε αργότερα από το κράτος), για να εξαπολύσει τη γνωστή, μαύρη – όσο και παλιά αλλά «ξαναζεσταμένη» – προπαγάνδα περί των «δεκάδων εκατομμυρίων» νεκρών από το «ολοκληρωτικό» καθεστώς της ΕΣΣΔ.

Το θέμα, όμως, δεν είναι μόνο η «αμερικανικού» τύπου αντισοβιετική προπαγάνδα της δεκαετίας του ’50, αλλά η χρησιμοποίησή της από το κρατικό κανάλι. Το οποίο, όμως, δεν έμεινε μόνο στην προβολή, αφού η ΕΡΤ «φιγουράρει» ως ένας από τους παραγωγούς του εν λόγω «δημιουργήματος», μαζί με λετονικό και γαλλικό στούντιο!

Επειδή, λοιπόν, φαίνεται ότι στην Αγία Παρασκευή είναι ιδιαίτερα «ευαίσθητοι» με τις Βαλτικές χώρες, να τους ενημερώσουμε ότι τον περασμένο Μάη, στη Λετονία, χώρα – μέλος της «δημοκρατικής» και «πλουραλιστικής» ΕΕ και πατρίδας του σκηνοθέτη, δόθηκαν μαθήματα «πατριωτισμού» και «ιστορίας» από υποστηρικτές των φασιστικών λεγεώνων των Ες Ες σε 3χρονα και 4χρονα παιδιά παιδικού σταθμού. Ντυμένοι με τις στολές των λετονικών λεγεώνων, απόγονων των χιτλερικών Ες Ες …παρουσίασαν στα παιδάκια όπλα, ρούχα και εξοπλισμό των αποβρασμάτων της λετονικής ναζιστικής λεγεώνας των SS και στη συνέχεια τα άφησαν να τα επεξεργαστούν.

Τους λέμε, επίσης, ότι στη Λετονία απαγορεύεται η δράση του Κομμουνιστικού Κόμματος, η χρήση συμβόλων και επιχειρείται με κάθε τρόπο η παραχάραξη της Ιστορίας. Εκεί η βουλή έχει ήδη αποκαταστήσει επίσημα τα Ες Ες, απονέμοντας συντάξεις στα επιζώντα μέλη τους, ενώ η 16 Μάρτη (επέτειος της πρώτης επιχείρησης των λετονικών Ες Ες κατά των στρατευμάτων του Κόκκινου Στρατού) έχει καθιερωθεί ως «ημέρα του Λετονού στρατιώτη».

Γιατί «κάτι» μας λέει ότι η ΕΡΤ δεν πρόκειται να δώσει χρήματα για την παραγωγή τέτοιων ντοκιμαντέρ;

Posted in πολιτικη, ριζασπάστης | Με ετικέτα: , , , , | 1 Comment »

Κανένα κλάμα, μόνο οργάνωση της αντεπίθεσης

Posted by redship στο 16 Οκτωβρίου , 2012

 

 

 

Λίγο πριν πιάσουν πάτο και οι τελευταίοι, ο αστικός Τύπος προσπαθεί να εμφανίσει φιλολαϊκό πρόσωπο.

Αυτοί που κλαίνε είναι οι ίδιοι που σε άλλες στήλες εξηγούν ότι είναι ακριβοί οι Ελληνες εργάτες. Πρόκειται για κροκόδειλους που κλαίνε τώρα που οι αποφάσεις έχουν ήδη παρθεί.

Ειδικά για το συγκρότημα Λαμπράκη ισχύει της υποκρισίας το ανάγνωσμα. Αφού πρωταγωνίστησαν να γίνει ζούγκλα το εργασιακό τοπίο, τώρα δήθεν διαμαρτύρονται.

 

Αυτή η δημοσιογραφία είναι νύχι – κρέας με την εξουσία των μονοπωλίων.

Είναι αυτοί που παρουσιάζουν τις κυβερνητικές αποφάσεις σα να ‘ναι ένα φυσικό φαινόμενο που όλοι οφείλουμε να το δεχτούμε και την ίδια ώρα καταγράφουν για λόγους «αντικειμενικότητας» ότι ο κόσμος στενάζει.

Η πραγματικότητα που τους αναγκάζει να παίζουν σε δύο ταμπλό είναι απλή: Ο κόσμος δεν έχει να πληρώσει άλλο. Αυτό που θέλουν να προλάβουν είναι την απόφαση των ανθρώπων συνειδητά να μην πληρώσουν.

Γι’ αυτό πλασάρουν σαν ευκαιρία τις δήθεν διευκολύνσεις της κυβέρνησης για όσους δεν έχουν να πληρώσουν ούτε καν το ελάχιστο των 100 ευρώ, κι αυτοί πλέον είναι πολλοί, πάρα πολλοί…

Νωπές οι αντιφάσεις: Αυτοί που καλούν την κυβέρνηση, δήθεν, να μην πειθαρχήσει στις αξιώσεις της τρόικας, είναι οι ίδιοι που αξιώνουν από τους εργάτες να πειθαρχήσουν στην αστική νομιμότητα. Το ενδιαφέρον τους για τα πάθη του λαού είναι κάλπικο.

 

Κανένας να μην ψαρώσει για τα χρέη στην εφορία και τις απειλές για κατασχέσεις, τουλάχιστον αυτοί που έχουν μόνο το μεροκάματό τους (και χωρίς τις ρυθμίσεις, αν βάζεις στο ταμείο έστω και 10 ευρώ ο λογαριασμός θεωρείται εξυπηρετούμενος και δεν ξεκινάει διαδικασία κατασχέσεων). Τα σχετικά ρεπορτάζ στοχεύουν να τρομοκρατήσουν τον κόσμο έτσι που να τρέχει στις εφορίες για να εισπράξει το κρατικό ταμείο άμεσα χρήμα. Υπάρχει κάποιος λόγος να ανταποκριθούμε σε κάτι τέτοιο όταν πλέον γνωρίζουμε ότι το κρατικό ταμείο μαζεύει χρήμα για να το διαθέσει σε πέντε έξι καπιταλιστές; Κανένας τέτοιος λόγος. Οι εργάτες δεν χρωστάνε, τους χρωστάνε.

 

Οταν ακούγαμε χτες το πρωί την Χριστοφιλοπούλου του ΠΑΣΟΚ στον «Σκάι» να δηλώνει ότι τα καλέσματα ανυπακοής είναι καλέσματα σε ανομία και ως τούτου παράνομα, δεν είχαμε διαβάσει ακόμα τον Πρετεντέρη στα «Νέα» που έγραφε το ίδιο με τις ίδιες λέξεις. Οταν αργότερα διαβάσαμε και τον Μανδραβέλη στην «Καθημερινή» να διακηρύσσει ότι τους φασίστες τους δημιουργεί η αριστερή ανομία, έδεσε το γλυκό.

Δουλεύουν με καρμπόν κάθε μέρα, αυτό το ξέραμε. Οτι δεν κρατάνε τα προσχήματα το μαθαίνουμε κάθε μέρα. Επιβεβαιώνουν ότι το δημιούργημα της αστικής τάξης, η «Χρυσή Αυγή», δε στήθηκε γενικά ως μια εφεδρεία, αλλά για να είναι το χρήσιμο άλλοθι για να χτυπήσουν άμεσα το εργατικό κίνημα.

Απέναντι στην αστική διδασκαλία νομιμότητας, των παράνομων για τους εργάτες νόμων που τους δίνουν μισθούς εξαθλίωσης, τους αφαιρούν τη σύνταξη, τις υπηρεσίες Υγείας – Πρόνοιας, τους στέλνουν στην ανεργία, στους νόμους που όταν δε βολεύουν τους αστούς τους παραβιάζουν οι ίδιοι, την παρανομία με τους νόμους των αστών των ίδιων των αστών όπως ο υπουργός Εργασίας που κατάργησε την εργοδοτική εισφορά σε ΟΕΚ – ΟΕΕ χωρίς να τη νομοθετήσει, έχουμε να αντιτάξουμε την οργάνωση της πάλης των εργατών που θα σαρώσει την εξουσία των μονοπωλίων και το πολιτικό προσωπικό της, μαζί και τη «Χρυσή Αυγή».

Τ’ άλλα όλα είναι λόγια για να περνά από πίσω το χτύπημα των εργατών. Και σ’ αυτό το χτύπημα δεν κεντρώνουν βέλη μόνο οι ακροδεξιοί αλλά και διάφοροι «ιζνογκούντ» που βρίσκουν εύκολη διέξοδο στο αντιφασιστικό μέτωπο, για να καλύψουν το γεγονός ότι κάνουν τα πάντα για να μη μετέχουν οι εργάτες στο αντιμονοπωλιακό μέτωπο.

Posted in πολιτισμός, ρήξη και ανατροπή, ριζασπάστης, τα «Νταχάου» της εργοδοτικής αυθαιρεσίας, τα παπαγαλάκια του κεφαλαίου, τα ΜΜΕ στην υπηρεσία του αντικομμουνισμού, τα ΜΜΕ στην υπηρεσία του κεφαλαίου, ταξικός πόλεμος, ο φασισμός δεν έρχεται απ΄το μέλλον | Με ετικέτα: , , , , , | 1 Comment »

«MEGA» στα γαλλικά!

Posted by redship στο 11 Οκτωβρίου , 2012

Χαμός στη Γαλλία και ειδικά στο Παρίσι από τις διαμαρτυρίες των υπό απόλυση εργαζομένων της αυτοκινητοβιομηχανίας «Πεζό».

Οι εικόνες από τις διαδηλώσεις, τις συγκεντρώσεις, τις συγκρούσεις, τα ΜΑΤ και τα δακρυγόνα στη γαλλική πρωτεύουσα κάνουν το γύρο του κόσμου.

Παρακαλούνται, επομένως, θερμά η κυρία Τρέμη και οι κ.κ. Καψής, Πρετεντέρης, Στραβελάκης κ.λπ.:

Ενα, τουλάχιστον, από τα επόμενα δελτία τους να μεταδοθεί στα γαλλικά.

Είναι επείγουσα ανάγκη. Το ταχύτερο δυνατό πρέπει να εξηγηθεί (από την Τρέμη, τον Καψή, τον Πρετεντέρη κ.λπ.) στους Γάλλους εργαζόμενους

όσο πιο αναλυτικά και όσο πιο πειστικά γίνεται,

ότι δεν έχουν δικαίωμα με τις κινητοποιήσεις τους (οι Γάλλοι εργαζόμενοι)

να εμποδίζουν την εύρυθμη λειτουργία του κράτους (του γαλλικού κράτους),

ότι είναι ντροπή να αμαυρώνουν διεθνώς την εικόνα της χώρας (της Γαλλίας) και, φυσικά,

ότι δεν πρέπει να δημιουργούν προβλήματα στον τουρισμό, εν γένει, και ειδικότερα στους τουρίστες που επισκέπτονται την πρωτεύουσα (το Παρίσι)…

 

Posted in τα παπαγαλάκια του κεφαλαίου, τα ΜΜΕ στην υπηρεσία του κεφαλαίου | Με ετικέτα: , | 2 Σχόλια »

Πάλι απλήρωτος

Posted by redship στο 5 Οκτωβρίου , 2012

 

από  γλόμπινγκ

(Αναδημοσίευση απο poexania)

Έβλεπα στο παρακάτω βιντεάκι τον Ευαγγελάτο και το υπόλοιπο πάνελ να επιπλήττουν αυστηρά τον εκπρόσωπο του σωματείου των εργαζομένων του Σκαραμαγκά για την “απρεπή” συμπεριφορά των εργατών έξω από είσοδο του πενταγώνου.

 

 

 

 

 

 

Ο εκπρόσωπος των εργατών, Κ. Βασίλης Καρακίτσος, ζητά ταπεινά συγνώμη στον Ευαγγελάτο και το πάνελ (ας το έχουν υπόψη τους αυτό όσοι τον εξέλεξαν) και προσπαθεί να απολογηθεί κι απο πάνω για τον ξυλοδαρμό που υπέστησαν, για το ότι είναι 7 μήνες απλήρωτοι και κύριος ξέρει πως τα βγάζουν πέρα αυτοί και οι οικογένειες τους και για τις συλλήψεις συναδέλφων που έγιναν (106 κρατούμενοι).
Εγώ απλά, επειδή μάλλον ο καλοπληρωμένος Κ. Ευαγγελάτος δεν ξέρει ή δεν μπορεί να νιώσει τι εστί να είσαι 7 μήνες απλήρωτος, το γράφω 213 φορές, όσες δηλαδή και οι μέρες που αυτοί οι ανθρώποι έχουν να πιάσουν λεφτά στα χέρια τους, έτσι μπας και πάρει μια ιδέα πόσο αποκαρδιωτικό είναι ακόμα και να το βλέπεις γραμμένο…
Πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, Πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος.
Πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος.
Πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος.
Πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος.
Πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος.
Πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος.
Πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος.
Πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος.
Πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος.
Πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος.
Πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος.
Πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος.
Πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος.
Πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος.
Πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος.
Πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος.
Πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος.
Πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος.
Πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος.
Πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος.
Πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος.
Πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος.
Πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος

Posted in τα «Νταχάου» της εργοδοτικής αυθαιρεσίας, τα παπαγαλάκια του κεφαλαίου, τα ΜΜΕ στην υπηρεσία του κεφαλαίου | Με ετικέτα: , , , , | 1 Comment »

Τους αξίζει γκρέμισμα

Posted by redship στο 5 Οκτωβρίου , 2012

 

Θανάσης ΛΕΚΑΤΗΣ

 

 

Την ώρα που στα ψιλά των εφημερίδων γραφόταν η είδηση για τη νομιμότατη αρπαχτή (την παραχώρηση του διεθνούς κέντρου Τύπου σε μια εταιρεία), την ίδια ώρα η διατεταγμένη αστική δημοσιογραφία ανακάλυπτε παραβίαση της νομιμότητας στους εργάτες των ναυπηγείων που διεκδικούσαν το αυτονόητο.

Αυτή η δημοσιογραφία δεν κάνει λάθος στις εκτιμήσεις της. Αυτή η δημοσιογραφία έχει αναλάβει εργολαβικά να καλύψει την ένταση του κρατικού αυταρχισμού, να δικαιολογήσει την κρατική καταστολή που έχει πλέον αναδειχτεί σε κεντρικό στοιχείο της κυβερνητικής πολιτικής, προκειμένου να περάσουν διά πυρός και σιδήρου τα μέτρα που τσακίζουν για γενιές και γενιές την εργατική τάξη.

Οποιος δεν άκουγε 902 που είχε διαρκή σύνδεση με τη διαδήλωση των εργατών στα ναυπηγεία θα νόμιζε πως μπήκαν στην πόλη οι εχθροί. Αυτό ήταν το κλίμα που δημιουργούσαν τα αστικά κανάλια. Κι όμως, εργάτες ήτανε αυτοί που ζητούσαν λύση στο πρόβλημά τους.

Αλλά ανέλαβε δράση το «βαρύ πυροβολικό», οι παρουσιαστές των δελτίων και οι σχολιαστές.

Την ώρα που στην οθόνη εμφανιζόταν εργάτης με σπασμένο κεφάλι, ο σχολιαστής δήλωνε με στόμφο «δεν δικαιολογείται η συμπεριφορά τους» (Καψής στο Mega).

Την ώρα που η λεωφόρος Αλεξάνδρας ήταν πνιγμένη από τα δακρυγόνα, μια δημοσιογράφος μετέδιδε ότι οι εργαζόμενοι επιχείρησαν να εισβάλουν στη ΓΑΔΑ (η Καραμήτρου, επίσης στο Mega).

Αυτοί που ξεπέρασαν κάθε όριο ήταν ο Τσίμας που χρησιμοποίησε μια φράση του Φωτόπουλου της ΓΕΝΟΠ για να δημιουργήσει συνειρμό περί «επίθεσης στις ερπύστριες», και μια κυρία δημοσιογράφος με παρατσούκλι «φως – νερο – τηλέφωνο» (για τη μισθωτή σχέση που είχε σε άλλη εποχή μ’ αυτές τις δημόσιες υπηρεσίες), η οποία κατήγγειλε τους εργάτες ότι είναι «αχαλίνωτοι» κι ότι ξέρουν μόνο από δικαιώματα και όχι από υποχρεώσεις.

Δεν είναι ηθικό παράπτωμα η στάση αυτών των δημοσιογράφων. Είναι ένας προς έναν μέρος του μηχανισμού της αστικής τάξης. Η ηθική τους είναι η ηθική των καπιταλιστών.

Ολο και πιο συχνά στις εικόνες από την καθημερινότητα της ταξικής πάλης εμφανίζεται το αποκρουστικό πρόσωπο της αστικής τάξης που, για να διατηρηθεί στην εξουσία, κάνει χρήση όλου του οπλοστασίου της. Οι χτεσινές επιθέσεις στους εργάτες των ναυπηγείων και στους αγρότες του Ηρακλείου Κρήτης το μαρτυρούν. Η απάντηση δεν μπορεί να ‘ναι άλλη από τη χρήση όλου του οπλοστασίου και από την πλευρά της εργατικής τάξης και των συμμάχων της. Αυτό το οπλοστάσιο δεν περιλαμβάνει γκλομπ και δακρυγόνα. Εχει κάτι πιο αποτελεσματικό: Την όσο το δυνατόν καλύτερη οργάνωση του αγώνα «από τα κάτω», έτσι που να γίνεται όλο και πιο πλατιά η συνείδηση για την ανάγκη ανατροπής αυτού του βάρβαρου συστήματος. Ετσι που να κόψει την ανάσα στους καπιταλιστές.

Οι κραυγές στον αστικό Τύπο περί «ασυδοσίας» των διαδηλωτών πρέπει να αφήνουν παγερά αδιάφορα την εργατική τάξη, καθέναν που παλεύει για το δίκιο του. Ασύδοτη είναι η αστική τάξη. Η εμφάνιση χτες το βράδυ του υπουργού Δημόσιας Τάξης στην κρατική τηλεόραση το επιβεβαιώνει. Είχε το θράσος την ώρα που κρατούσε 106 εργάτες στο κρατητήριο – θύματα της πολιτικής και της κυβέρνησης στην οποία μετέχει, να μιλά για «άκρα» που πρέπει να αντιμετωπιστούν, δηλαδή να ταυτίζει τους τραμπούκους που επιστρατεύει η τάξη του, με τους αγωνιζόμενους εργάτες, και να προαναγγέλλει ακόμα περισσότερο βούρδουλα για να αντιμετωπίσει αυτούς που ζητάνε το αυτονόητο: να σταματήσει η κλοπή του ιδρώτα τους.

Posted in τα παπαγαλάκια του κεφαλαίου, τα ΜΜΕ στην υπηρεσία του κεφαλαίου, Η «Δημοκρατία του φερετζέ», Το συμφέρον των καπιταλιστών δεν είναι συμφέρον των εργατών, Το αστικό ιερόμετρο είναι χυδαίο, η "δημοκρατία" των αστών, η βρώμικη ηθική των αστών | Με ετικέτα: , , , , | 1 Comment »

Το δίκιο του εργαζόμενου…

Posted by redship στο 5 Οκτωβρίου , 2012

 

 

 

Όπως αναμενόταν μετά την εισβολή των εργαζομένων των ναυπηγείων Σκαραμαγκά, στο Πεντάγωνο, ξεκίνησαν οι μοιρολογίστρες από τα παράθυρα, τα site και τα ραδιόφωνα να κλαίνε την αξιοπιστία της πολιτείας που εβλήθη βάναυσα από τους εργαζομένους. «Πρωτοφανές περιστατικό, η κατάληψη του Πενταγώνου», «συνέβη και αυτό», «αν είναι δυνατόν», ήταν μερικά από τα πρώτα σχόλια, χωρίς φαντασία πάντα, των επαγγελματιών τηλεοπτικών αγανακτισμένων και εξοργισμένων. Και για να μην φανεί ότι για άλλη μια φορά είναι εξόφθαλμα κατά μερίδας εργαζομένων που κινητοποιείται, συμπλήρωναν, «με αυτά που κάνουν χάνουν και το όποιο δίκιο έχουν».

Οι ΑΠΛΗΡΩΤΟΙ εργαζόμενοι των ναυπηγείων, έχουν δίκιο και αυτό το δίκιο ΔΕΝ ΧΑΝΕΤΑΙ με τίποτα και ποτέ. Όποια ακρότητα και αν διαπράξουν το δίκιο τους  δεν παύει να υπάρχει και να ζητά εκπλήρωση. Πόσο μάλλον αν δεν διαπράξουν ακρότητα. Διότι η εισβολή σε δημόσιο κτήριο, η κατάληψη του δεν είναι ακρότητα. Είναι συνηθισμένη παγκοσμίως αντίδραση, από ανθρώπους που  βλέπουν τα πάντα κλειστά.

Άλλωστε είναι και ο μόνος τρόπος συνήθως για να γίνουν δεκτοί από κάποιον υπεύθυνο, αφού δεν είναι κουστουμάτα λαμόγια, ή γραβατομένοι κολλητοί του «συνεργάσιμου» Υπουργού ή παρατρεχάμενου.

Και εν πάση περιπτώσει ο τρόπος αντίδρασης, του καταπιεσμένου δεν θα οριστεί από βολεμένους παπαγάλους. Οι ακραίες συμπεριφορές δεν θα γίνουν αντικείμενο συζητήσεων και διαπραγματεύσεων. Όπως αντικείμενο συζητήσεων και διαπραγματεύσεων δεν έγινε η περικοπή του μισθού, ή η εξαφάνιση του μισθού.

Και τέλος, δεν είναι κανένας υποχρεωμένος να λογοδοτεί κάθε βράδυ στις 8 και στις 9, σε καμιά δεκαριά ακριβοπληρωμένους λελέδες, που από την δερμάτινη πολυθρόνα του studio, δικάζουν και καταδικάζουν πεινασμένους, εξαθλιωμένους, αδικημένους ανθρώπους. Αν έπρεπε να στηθεί ένα δικαστήριο, αυτό θα είχε στις θέσεις των ενόχων αυτούς τους λελέδες (σε δερμάτινα εδώλια).

Το δίκιο είναι ΠΑΝΤΑ και ΜΟΝΟ, με τον απλήρωτο, με τον πεινασμένο, με τον αδικημένο. Δεν χάνεται και δεν μπορεί κανείς να το μειώσει, εξαφανίσει, λοιδορήσει.

Το δίκιο είναι πάντα με τον εξεγερμένο και η ηθική διεκδίκησή του έχει να κάνει, με τον αντίπαλο, τον συσχετισμό δυνάμεων, τους εκβιασμούς που έχουν προηγηθεί, το κλίμα αδικίας και σαπίλας που έχει διατηρηθεί, αλλά και την οργή που έχει συσσωρευτεί.

 

ΥΓ1. Είναι εμφανές ότι η ταραχή τους δεν προέρχεται από το σπάσιμο των ρολών του Πενταγώνου, αλλά από την προβολή που κάνουν  στο μέλλον, ανάλογων σκηνών εξέγερσης… Η ταραχή αυτή τους κάνει ακόμη πιο ένοχους, μικρούς και τιποτένιους.

ΥΓ2. Και βεβαίως η οργή για την άλωση του Πενταγώνου δεν εκφράστηκε ποτέ όταν την έκαναν οι Τσοχατζόπουλοι, με τα λαμόγια του διεθνούς εμπορίου όπλων… Το αντίθετο συνέβαινε. Αυτοί που κατακεραύνωναν χτες τους απλήρωτους εργαζόμενους, έγλειφαν τον «κύριο Υπουργό», με το διαχρονικό όπλο τους. Το σάλιο.

 

Θύμιος Κ.

Posted in τα παπαγαλάκια του κεφαλαίου, τα ΜΜΕ στην υπηρεσία του κεφαλαίου, Ελληνοφρένεια, Η «Δημοκρατία του φερετζέ», Θύμιος Καλαμούκης | Με ετικέτα: , , , , , , , | 1 Comment »

Ατιμη προπαγάνδα

Posted by redship στο 5 Οκτωβρίου , 2012

Οργίασε χτες η αστική προπαγάνδα ενάντια στους εργάτες των Ναυπηγείων Σκαραμαγκά. Με πανομοιότυπη την επιχειρηματολογία των καναλιών, λες και ένας νους την επεξεργάστηκε, απροκάλυπτα και ξεδιάντροπα η αστική δημοσιογραφία ανακάλυπτε παραβίαση της νομιμότητας από τους εργάτες των ναυπηγείων που διεκδικούσαν δουλειά, μεροκάματο για να θρέψουν την οικογένεια, να ζήσουν αυτοί και τα παιδιά τους, την ώρα που σε συνθήκες κρίσης οι μεγάλοι επιχειρηματικοί όμιλοι βγάζουν κέρδη, ενώ τα αντεργατικά μέτρα της κυβέρνησης, για να βγει το κεφάλαιο από την κρίση σε όφελός του, στέλνουν το λαό στον Καιάδα. «Λάδι» και η κυβέρνηση από την προπαγάνδα τους, που «διά πυρός και σιδήρου» θέλει να επιβάλει την «άκρα του τάφου σιωπή» στους εργάτες στέλνοντάς τους σε αργό θάνατο. Ο δε υπουργός Δημόσιας Τάξης, κατηγορώντας ως «ακραίους» αυτούς τους οποίους στέλνουν στην εξαθλίωση, κάνει τον Κέρβερο του Αδη, της κόλασης που έφτιαξαν για τους εργάτες, κραδαίνει το βούρδουλα της κρατικής καταστολής ανοίγοντας τα κεφάλια των ανθρώπων του μόχθου επειδή παλεύουν να ζήσουν κόντρα στον πόλεμο κεφαλαίου, κυβέρνησης, ΕΕ, που τους σκοτώνει. Ενιαία η εργατική τάξη και τα φτωχά λαϊκά στρώματα με την ανεξάντλητη δύναμή τους να κηρύξουν το δικό τους ταξικό πόλεμο και να γίνουν ο «νεκροθάφτης» της ιστορίας του βάρβαρου παρασαπισμένου καπιταλισμού. Τώρα, ένταση συνεχούς πανεργατικού, παλλαϊκού αγώνα, αντεπίθεσης για να μπει φρένο στη βαρβαρότητα, ανατροπής για την κοινωνικοποίηση των μονοπωλίω

Posted in πολιτικη, ριζασπάστης, φαστ-τρακ» προπαγάνδα | Με ετικέτα: , , , | 2 Σχόλια »

MEGA-θράσος!

Posted by redship στο 22 Σεπτεμβρίου , 2012

Γράφει   ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

 

 

Οι κύριοι του MEGA φρικίασαν στο δελτίο των «8» για τους φορολογικά ασυνείδητους ελεύθερους επαγγελματίες που δεν πληρώνουν τους φόρους τους και είναι εξ αυτού του λόγου, όπως διαπίστωσαν ομοθυμαδόν, που η καημένη η κυβέρνηση, από κοινού με την καημένη την τρόικα, «αναγκάζεται» να κόβει μισθούς και συντάξεις…

Οι κύριοι του MEGA, στις πολύτιμες επισημάνσεις τους δεν βρήκαν χρόνο να αναφερθούν στις κάποιες (πολλές) εκατοντάδες χιλιάδες ελεύθερους επαγγελματίες που έβαλαν «λουκέτο» στα μαγαζιά τους τα χρόνια που αυτοί – οι κύριοι του MEGA – λιβανίζουν τους «σωτήρες» και τα Μνημόνια και που τώρα οι πρώην ελεύθεροι επαγγελματίες και νυν κατεστραμμένοι δεν έχουν όχι φόρους να πληρώσουν, αλλά ούτε παξιμάδι να αγοράσουν…

Επίσης οι κύριοι του MEGA – κάποιοι μάλιστα εξ αυτών με τη γνωστή χυδαιότητά τους – επιχείρησαν να βρουν «αριστερό» πρόσημο στο γεγονός ότι κάποιοι τραγουδιστές σύστησαν εταιρείες για να φορολογούνται τα εισοδήματά τους με ειδικό τρόπο και ως εκ τούτου – κατά τους κυρίους του MEGA – προβαίνουν σε φοροδιαφυγή με νόμιμα «κόλπα».

Οι κύριοι του ΜEGA όταν κάθονται στα τηλεπαραθύρια του λαϊκισμού και ανεμίζουν τη σημαία της φορολογικής ευσυνειδησίας έχουν βρει

εκεί, αναμεταξύ τους –

κανέναν κοντινό τους ή κοντινούς τους, που να έχουν συστήσει τέτοιες και αντίστοιχες εταιρείες για να απολαμβάνουν οι ίδιοι τα φορολογικά προνόμια, για τα οποία καταγγέλλουν τους άλλους σαν φοροφυγάδες;

Ε;…

Posted in Νίκος Μπογιόπουλος | Με ετικέτα: , | 2 Σχόλια »

Προς εφημερίδα «ΤΑ ΝΕΑ»: Να τον χαίρεστε!

Posted by redship στο 21 Σεπτεμβρίου , 2012

 

 

Γράφει   ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

 

 

Πριν αναφερθούμε στη νέα πραμάτεια του εν λόγω χονδρέμπορου της αθλιότητας να σας τον συστήσουμε:

Ονομάζεται Αθανάσιος Διαμαντόπουλος. Είναι καθηγητής στο Πάντειο Πανεπιστήμιο.

Το «αγροτικό» του στον αντικομμουνισμό το έκανε στην εφημερίδα «Επενδυτής», όπου υπήρξε επιφυλλιδογράφος.

Εκεί ήταν που είχε γράψει πως όσοι «προσβλέπουν στην αναβίωση του κομμουνιστικού συστήματος» ανήκουν στους «εξ ηλιθιότητας ή εκ διαστροφής εχθρούς της ανθρωπότητας»…

Αυτός ο ευφυέστατος κύριος, που περιέγραφε τους κομμουνιστές ως πάσχοντες από «ηλιθιότητα» ή «διαστροφή», αναντίρρητα διαθέτει όλες εκείνες τις βαθύτατες γνώσεις περί «ηλιθιότητας» που τον καθιστούν «μετρ» για την εξαγωγή σχετικών γνωματεύσεων.

Τρανή απόδειξη το γεγονός ότι πριν μερικά χρόνια αυτόν τον κύριο, τον κύριο Διαμαντόπουλο, τον είχε θαυμάσει το πανελλήνιο να βγαίνει στα μεσημεριανάδικα και να πρωταγωνιστεί σε υψηλού επιπέδου «ξεκατινιάσματα» έχοντας ως συμπρωταγωνιστή του τον μπουζουκομαγαζάτορα κύριο Στηβ Κακέτση…

Μην ξεχάσουμε, επίσης, ότι ο καθηγητής Διαμαντόπουλος

– κάπου στο μεσοδιάστημα της σύνταξης εκ μέρους του της βιογραφίας του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη

ήταν από εκείνους που πάσχιζαν να συνδέσουν τους κομμουνιστές με την τρομοκρατία!

Εγραφε σχετικά στον «Επενδυτή» κείμενα όπως αυτό:

«Γίνονται δε (σ.σ.: οι κομμουνιστές) μέσα από τη «νομιμοποίηση» της αντισυστημικής αντιπολίτευσης που επέλεξαν, οι – ακούσιοι; – σύμμαχοι της τρομοκρατίας. Αυτής που πυροβολεί, πυρπολεί και ποικιλοτρόπως εξοντώνει όσους δουλεύουν, όσους υπάρχουν, όσους αναπνέουν και όσους σκέπτονται» (!!!)…

Με αυτά του τα κείμενα, ο εν λόγω «κύριος»

(η λέξη πλέον σε εισαγωγικά)

είχε αποδείξει ότι διέθετε και διαθέτει όλα τα «ακαδημαϊκά» προσόντα για να «διδάξει» στα απανταχού «πανεπιστήμια» του πιο εμετικού, διεστραμμένου (και πανηλίθιου) αντικομμουνισμού.

 

Να, όμως, που ο «κύριος» καθηγητής, τώρα που πήρε μετεγγραφή στα «Νέα», για να δικαιώσει την εμπιστοσύνη του συγκροτήματος Λαμπράκη προς το πρόσωπό του, φαίνεται πως έβαλε πλώρη από ένας απλός καθηγητής του αντικομμουνισμού να καταγραφεί ως… «πανεπιστήμονας» του είδους.

Στη φιλόδοξη αυτή πορεία του προς τον πάτο του κατήφορου, σε άρθρο του στα «Νέα» την περασμένη Τρίτη,

υπό τον τίτλο «Είναι η Ελλάς, ηλίθιε…»

(παρεμπιπτόντως: η επιλογή του συγκεκριμένου τίτλου συνιστά, διά της μεθόδου της παραφράσεως, εξόφθαλμη – πλην ανομολόγητη – κλοπή ξένης πνευματικής ιδιοκτησίας, τακτική που κάποιοι έντιμοι καθηγητές τη συνηθίζουν…),

έγραψε τα εξής υπέροχα:

«Το κλίμα που δημιουργήθηκε στη μεταπολίτευση, σε συνδυασμό με τις βλακώδεις υπερβολές του προδικτατορικού αντικομμουνισμού, επέβαλε μετά το 1974 σιωπή για πολλές από τις διαχρονικές εγκληματικές ευθύνες του ΚΚΕ (…). Ωστόσο πιστεύω ότι το μεγαλύτερο σύγχρονο έγκλημα του πολιτικού αυτού σχήματος (…) είναι πως προκάλεσε ηδονική φρικίαση σε τεράστιο τμήμα της κοινωνίας μας όταν μπρατσωμένος ακροδεξιός γρονθοκόπησε, σε απευθείας τηλεοπτική μετάδοση, την (…) εκπρόσωπό του. Πλέον η διάχυση, προς ποικίλους αποδέκτες, της οργανωμένης πολιτικής βίας είχε κοινωνικά νομιμοποιηθεί».

Τι μας είπε σε μια μόλις φρασούλα ο «κύριος» καθηγητής;

Θαυμάστε:

1) Αυτό που συνέβη στον τόπο μετεμφυλιακά, δηλαδή τα εκτελεστικά αποσπάσματα, τα στρατοδικεία, οι εξορίες, οι φυλακίσεις, οι διώξεις, η κρατική τρομοκρατία, ο χαφιεδισμός, το φακέλωμα, τα πιστοποιητικά κοινωνικών φρονημάτων, ο χωροφύλακας, δεν ήταν παρά κάποιες… «βλακώδεις υπερβολές»! Κάτι σαν στιγμιαία… χαζομάρα, δηλαδή. Κάτι σαν… υπερβάλλων ζήλος. Αντε, το πολύ μια… αβελτηρία.

Αντιθέτως – κατά τον «κύριο» καθηγητή – το «εγκληματικόν» του πράγματος, και μάλιστα «διαχρονικώς», βρίσκεται στην πλευρά του ΚΚΕ…

2) Αυτό που συνέβη κατά την προεκλογική περίοδο, όταν ο ναζί της «Χρυσής Αυγής» χτύπησε σε τηλεοπτικό στούντιο την Λ. Κανέλλη (φυσικά ο δημοκράτης «κύριος» καθηγητής δεν τον θεωρεί ναζί, αλλά απλώς έναν «μπρατσωμένο ακροδεξιό») είναι «το μεγαλύτερο σύγχρονο έγκλημα».

Αλλά ποιος το διέπραξε το «έγκλημα»; Μήπως ο «μπρατσωμένος ακροδεξιός» ναζί; Οχι φυσικά. Το «έγκλημα» – κατά τον «κύριο» καθηγητή – το διέπραξε… το ΚΚΕ! Το Κόμμα, δηλαδή, του οποίου η εκπρόσωπος υπέστη την επίθεση του ναζί!

3) Γιατί, λοιπόν, το ΚΚΕ είναι ένα «εγκληματικό» Κόμμα; Διότι, εκτός των άλλων, το αστικό κράτος, μέσω των ναζί και αξιοποιώντας τα αστικά ΜΜΕ, προχώρησε στην «κοινωνική νομιμοποίηση της οργανωμένης πολιτικής βίας» και στην επιχείρηση αυτή μετέτρεψε την εκπρόσωπο του ΚΚΕ σε «σάκο του μποξ».

Ομως – κατά τον «κύριο» καθηγητή – υπόλογος αυτού του «εγκλήματος» δεν είναι ούτε ο ναζί, ούτε το αστικό κράτος, ούτε τα αστικά ΜΜΕ. Υπόλογος, φταίχτης και ένοχος είναι… το ΚΚΕ! Γιατί; Επειδή η εκπρόσωπός του αποτέλεσε το θύμα (!!) του «εγκλήματος» που σε διάφορα κατακάθια προκάλεσε «ηδονική φρικίαση» (σ.σ.: άραγε ένιωσε και ο δημοκράτης «κύριος» καθηγητής «ηδονική φρικίαση» κατά την επίθεση του ναζί εναντίον της Κανέλλη;)…

Αυτά έγραψε ο «πανεπιστήμονας».

Αυτό είναι το ρεσιτάλ «λογικής» – που έχει ως αξίωμα το «ράβδος εν γωνία άρα βρέχει» – το οποίο διακινείται από τον συνεργάτη των «Νέων».

Αυτό το ρεσιτάλ «ήθους» – που συναγωνίζεται το «ήθος» εκείνων που ενοχοποιούν για το βιασμό όχι τον βιαστή αλλά το θύμα – διακινείται από τους συνεργάτες του κ. Ψυχάρη στις σελίδες των «Νέων».

Μετά, λοιπόν, από τα παραπάνω, η περίπτωση του «κυρίου» καθηγητή πρέπει να ιδωθεί με όρους «χρηστικής αξίας».

Σε τι συνίσταται η χρησιμότητα του «κυρίου» καθηγητή;

Στο εξής:

Οτι η προσωπική πολιτική προστυχιά του «κυρίου» καθηγητή μπορεί πλέον να χρησιμοποιείται ως μεζούρα, ως μονάδα μέτρησης της κάθε είδους πολιτικής προστυχιάς και της κάθε είδους πολιτικής χυδαιότητας, γενικώς.

Posted in Νίκος Μπογιόπουλος | Με ετικέτα: , , , | 1 Comment »

Δημοσιογραφία πλυντήριο και ο ρόλος της Ολγας Τρέμη

Posted by redship στο 9 Σεπτεμβρίου , 2012

 

από  βαθύ  κόκκινο

 

 

   Του Κώστα Βαξεβάνη – HOT DOC

Πριν από χρόνια η λέξη «διαπλοκή» απέδιδε σε γενικές γραμμές τη σχέση συμφερόντων που υπάρχουν μεταξύ πολιτικών, επιχειρηματιών και Μέσων Ενημέρωσης. Σήμερα η διαπλοκή είναι ένας ξεπερασμένος όρος. Οι παλιοί πρωταγωνιστές του, με τα χρόνια, αποτέλεσαν ένα κλειστό σύστημα εξουσίας, το οποίο δεν διαπλέκεται απλώς για να κερδίζει, αλλά θεσμοθετεί τη διαφθορά με νόμους, την αυθαιρεσία του με πολιτικές αποφάσεις και την εξουσία του με την σιωπή. Δεν είναι η εξουσία πια που εξυπηρετεί τη διαπλοκή, αλλά η διαπλοκή που είναι εξουσία.

Στο σύστημα αυτό τα Μέσα Ενημέρωσης αποτελούν βασικό κρίκο. Όταν μιλάμε λοιπόν για χρηματισμό των δημοσιογράφων, δεν μιλάμε για τον διεφθαρμένο που ανοίγει το ένα χέρι για να γράψει με το άλλο «δυο καλές κουβέντες». Μιλάμε κυρίως για έναν εκμαυλισμό που διαστέλλει συνειδήσεις, που παρουσιάζει και παγιώνει το ανήθικο ως αναγκαίο. Ποτέ άλλοτε σε αυτή τη χώρα το «νόμιμο» δεν ήταν σε τόσο μεγάλη αντιδιαστολή με το «ηθικό». Συνεχώς παράγεται μια νομιμότητα που αντιστρατεύεται και τη λογική και την ηθική. Οι δημοσιογράφοι -κάποιοι δημοσιογράφοι- δεν εξυπηρετούν την εξουσία, αλλά είναι τμήμα της. Τμήμα μιας ελίτ που εξουσιάζει. Και που για να τη διατηρήσουν μπορεί να κάνουν αυτό που παλιά έλεγε ο Κακαουνάκης: «Να σκοτώσουν και τη μάνα τους». Πόσο μάλλον να πουν κάποια ψέματα.

Το χειρότερο είναι πως δεν αντιλαμβάνονται τον εαυτό τους ως διεφθαρμένο, αλλά ως έναν επιχειρηματία που κάνει μια δουλειά και είναι νόμιμος αφού κόβει τιμολόγια. Εκατομμύρια μαύρου χρήματος διακινούνται προς δημοσιογράφους και νομιμοποιούνται μέσα από εταιρίες «παροχής υπηρεσιών», «διαμόρφωσης προφίλ», «επικοινωνιακής στρατηγικής» και άλλα πολλά αόριστα. Δημοσιογράφοι αναλαμβάνουν το ξέπλυμα τραπεζών, επιχειρήσεων, επιχειρηματιών, σκανδάλων, και πληρώνονται μέσω διαφήμισης σε εφημερίδες και (πλέον) sites, κόβοντας τιμολόγιο για «επικοινωνιακή πολιτική». Αν τους πεις πως είναι ανήθικο, θα σου απαντήσουν πως είναι νόμιμο.

Δύο εταιρίες στην Ελλάδα ανέλαβαν με τη βοήθεια δημοσιογράφων να προωθήσουν την «αναγκαιότητα του μνημονίου». Η αμοιβή τους είναι μέσω κάποιας εταιρίας και κάποιας αόριστης, μη μετρήσιμης, παροχής υπηρεσιών. Μπορεί απλώς να εμφανίζονται πως διοργάνωσαν μια εκδήλωση. Και να σου ζητάνε και τα ρέστα που δεν τους δίνεις το δικαίωμα να συμπληρώσουν το εισόδημα τους. Το σύνολο σχεδόν των ελληνικών ΜΜΕ δεν έγραψε το παραμικρό για τις αποκαλύψεις για την Πειραιώς από το Hot Doc και το Reuters. Αντίθετα είχαν ύμνους για την εξαγορά της ΑΤΕ από την Πειραιώς, δίπλα ακριβώς στις ακριβοπληρωμένες διαφημίσεις.

Την περίοδο που ξέσπασε το σκάνδαλο της SIEMENS στη Γερμανία, οι ελληνικές εφημερίδες γέμισαν με διαφημίσεις της γερμανικής εταιρίας αντί για αποκαλύψεις. Το ίδιο έγινε και με το σκάνδαλο VODAFONE- υποκλοπές. Ο μεγαλύτερος εκμαυλιστής είναι η κυβέρνηση μέσω των κρατικών διαφημίσεων. Η Ελλάδα είναι η χώρα που έχει την παγκόσμια πρωτοτυπία, επί υπουργίας Θόδωρου Ρουσόπουλου, μια εφημερίδα που πουλούσε 28ο φύλλα να πουλά διαφήμιση έναντι ι,5 εκατομμυρίου ευρώ, όταν οι πρώτες εφημερίδες με 300.000 πωλήσεις έπαιρναν πολύ λιγότερο. Μέσα σε ένα τέτοιο κλίμα δεν ανθεί ούτε η δημοσιογραφία ούτε η αλήθεια. Αναπτύσσονται το ψέμα και οι εκβιασμοί, το δεύτερο νοσηρό παράγωγο. Ένας από τους λόγους που μαζί με τη δημοσιογραφία καταρρέει και η διαφήμιση είναι αυτός. Η διαφήμιση χρησιμοποιήθηκε ως μέσο χρηματισμού και χειραγώγησης. Και όπως είναι γνωστό, «όταν τρώνε, δεν μιλάνε».

Πλυντήριο Siemens

Αν κάποιος υποθέσει πως το σκάνδαλο της SIEMENS στην Ελλάδα μπορεί να αποδοθεί με νούμερα, μάλλον κάνει λάθος. Το μέγεθος του σκανδάλου και η διαφθορά έχουν πιο απλά μέτρα. Κυρίως το θράσος και την φυσικότητα με την οποία χρηματίστηκαν όσοι χρηματίστηκαν. Όταν ένας υπουργός παραλαμβάνει μαύρη σακούλα στον δρόμο, ένας άλλος μετράει τη μίζα μέσα στο γραφείο τού Χριστοφοράκου και ένας δημοσιογράφος κάνει παραλαβή μισθού χωρίς να βγει καν από το αμάξι του στο πάρκινγκ της SIEMENS, τότε ναι, καταλαβαίνεις τι μέγεθος είχε το σκάνδαλο. Αλλά σκάνδαλο, ποιο σκάνδαλο; Ακόμη κι αν υπήρξε, σίγουρα δεν έχει το μέγεθος που πιστεύουμε, υποστηρίζουν δημοσιογράφοι στα τηλεπαράθυρα. Αυτά από τα οποία αυτοκτόνησε η αξιοπιστία του επαγγέλματος στπ διάρκεια του σκανδάλου.

Τον Νοέμβριο του 2006, οι γερμανικές αρχές οδήγησαν στην ανάκριση δύο υψηλόβαθμα στελέχη της SIEMENS, τους Κουτσενρόιτερ και Σίκατζεκ, υπεύθυνους για τα «μαύρα ταμεία» της επιχείρησης. Ο γερμανικός κολοσσός είχε προχωρήσει σε χρηματισμό πολιτικών, κρατικών λειτουργών και δημοσιογράφων σε ολόκληρο τον κόσμο για να εξασφαλίσει συμβόλαια ι,3 δισ. ευρώ. Η Ελλάδα ήταν στον κατάλογο της διαφθοράς, όπως άλλωστε και για την άλλη γερμανική εταιρία HDW, που είχε αναλάβει την πώληση υποβρυχίων στην Ελλάδα. Όσα προέκυψαν από τη γερμανική δικογραφία ήταν πάρα πολύ ενδιαφέροντα. Μια βεντάλια από υπεράκτιες εταιρίες και μια ομάδα από έλληνες δικηγόρους, επιχειρηματίες και τραπεζίτες, σχετίζονταν με το μαύρο χρήμα της εταιρίας στην Ελλάδα.

Τα υπόγεια των κτιρίων 1702 και 1703 της Siemens στηνοδό Hofmannstrasse ήταν γεμάτα από έγγραφα που πιστοποιούσαν τις λεγόμενες «χρήσιμες δαπάνες», δηλαδή τις μυστικές πληρωμές μαύρου χρήματος. Στην Ελλάδα όμως, στα Μέσα Ενημέρωσης δεν υπάρχουν σχετικά ρεπορτάζ. Αντίθετα, τις ημέρες που κλονίζεται ο γερμανικός κολοσσός, οι ελληνικές εφημερίδες δημοσιεύουν άφθονες καταχωρήσεις της SIEMENS, που διαφημίζει την προσφορά της στην Ελλάδα επί δεκαετίες. Ο ελληνικός Τύπος, μπουκωμένος από το χρήμα των διαφημίσεων, μάλλον δεν μπορεί να μιλήσει ταυτόχρονα και για το σκάνδαλο.

Μαύρο χρήμα και λευκές περιστερές

Στις 31η Ιανουαρίου 2003, στο εστιατόριο Alter Wirt του Μονάχου, πέντε άντρες μιλάνε χαμηλόφωνα την ώρα που γευματίζουν. Ανάμεσα τους είναι δύο από τα πιο ισχυρά στελέχη της SIEMENS, οι Σίκατζεκ και Κουτσενρόιτερ, υπεύθυνοι των μαύρων ταμείων της επιχείρησης. Η συζήτηση τους ήταν μια από τις πιο εμπιστευτικές διαδικασίες στη λειτουργία της SIEMENS, αλλά έγινε γνωστή τρία χρόνια αργότερα, όταν η εισαγγελία του Μονάχου άρχισε να μπαίνει βαθιά στην υπόγεια λειτουργία της SIEMENS. Τα στελέχη της SIEMENS είχαν συναντηθεί για να συμφωνήσουν τον ασφαλή τρόπο διανομής των κονδυλίων χρηματισμού στο εξωτερικό. Έως το 1998 τα κονδύλια διαφθοράς για το εξωτερικό θεωρούνταν στη Γερμανία νόμιμα και μάλιστα δικαιολογούνταν στην εφορία. Ψηφίστηκε όμως νόμος που απαγόρευε στις γερμανικές εταιρίες να έχουν τέτοιες λειτουργίες. Έτσι η SIEMENS έπρεπε να βρει ασφαλή τρόπο για να χρημαρίζει. Μέχρι το 1998 έφευγαν χρήματα από προσωπικούς λογαριασμούς στελεχών της εταιρίας και κατέληγαν στους αποδέκτες.

Το σχέδιο που επεξεργάστηκε η ομάδα κρυφής λειτουργίας προέβλεπε πώς δημιουργούνται μια σειρά απά εταιρείες συμβούλων, οι οποίες θα κόβουν τιμολόγια για εικονική παροχή υπηρεσιών στη SIEMENS ή για παροχή έργου σε έργα που ήδη είχαν γίνει αλλά μεταχρονολογημένα.  Αυτές οι εταιρίες συμβούλων πλήρωναν άλλες offshore εταιρίες, πάλι για παροχή συμβουλευτικού έργου, και αυτές με τη σειρά τους, μέσα από μια δαιδαλώδη διαδρομή, μετέφεραν χρήματα στους τελικούς αποδέκτες που δεν ήταν άλλοι από πολιτικούς, στελέχη επιχειρήσεων και δημοσιογράφους. Οι τελευταίοι είχαν τον ρόλο της διαμόρφωσης της θετικής εικόνας για τη SIEMENS της αποσιώπησης αρνητικών ειδήσεων την επιχείρηση.

Το μεγάλο πλυντήριο μαύρου χρήματος λειτουργούσε μια χαρά,    αποδίδοντας ωσάν λευκές περιστερές διαφθορείς και διεφθαρμένους.

Η μέθοδος των τριών

Το 1996, το τιμόνι της SIEMENS στην Ελλάδα αναλαμβάνει ο Μιχάλης Χριστοφοράκος, ο οποίος οργανώνει ένα ισχυρό και προστατευμένο δίκτυο διακίνησης μαύρου χρήματος, πρώτα στα δυο μεγάλα κόμματα και στη συνέχεια σε πρόσωπα. Επικεφαλής του δικτύου από το 2001 είναι ο πρώην Διευθυντής Τηλεπικοινωνιών της SIEMENS, Πρόδρομος Μαυρίδης.

Το μαύρο χρήμα φτάνει με τρεις τρόπους στην Ελλάδα. Στο επίκεντρο της διακίνησης του μαύρου χρήματος είναι η Dreshner Bank. Η πρώτη μέθοδος είναι η πιο απλή, αλλά δεν μπορεί να επαναλαμβάνεται. Ο Μαυρίδης φαίνεται να παίρνει δάνειο από την τράπεζα στην Ελβετία με ενέχυρο τραπεζικούς λογαριασμούς εκεί. Στη συνέχεια κάνει ανάληψη του ποσού, ενώ η SIEMENS αποπληρώνει το δάνειο στην Ελβετία. Το 2002 φαίνεται με τον τρόπο αυτό να χρησιμοποιήθηκαν από τον Μαυρίδη 2 εκατομμύρια ευρώ.

Η δεύτερη μέθοδος φαίνεται να είχε τη συνδρομή πολιτικών παραγόντων. Με το επιχείρημα της ανάγκης επαναπατρισμού κεφαλαίων από το εξωτερικό, δόθηκε φορολογική αμνηστία. Μπορούσε κάποιος να φέρει κεφάλαια από το εξωτερικό, πληρώνοντας μόλις 3%, εξασφαλίζοντας πως δεν θα υπάρξει έλεγχος του πόθεν έσχες. Η SIEMENS έφερε με τον τρόπο αυτό μέσω Μαυρίδη 6 εκατομμύρια ευρώ το2005.

Η τρίτη μέθοδος ήταν πιο διαδεδομένη. Στέλεχος της Dreshner Bank έβρισκε με τη βοήθεια στελεχών ελληνικών τραπεζών Έλληνες οι οποίοι ήθελαν να βγάλουν λεφτά στο εξώτερικό από παράνομες δροστηριότητες αλλά δεν μπαρούσαν, γιατί οποιαδήποτε τραπεζική συναλλαγή υπήρχε πιθανότητα να ξεκινήσει έρευνα. Έτσι παρέδιδαν χρήματα στον Μαυρίδη, ο οποίος τα χρημοποιούσε για χρηματισμούς. Στη συνέχια η SIEMENS μέσω δύο ofshore εταιριών κατέθετε το αντίστοιχο ποσό σε λογαριασμό του παρένθετου προσώπου στο εξωτερικό. Κανένας δεν μπορούσε έτσι να συσχετιστεί με τα μαύρα κονδύλια με τη SIEMENS, αφού τα πρόσωπα που άνοιγαν λογαριασμούς δεν είχαν καμία σχέση με την εταιρία.

Στοιχεία γι” αυτά τα μαύρα κονδύλια βρέθηκαν στο ημερολόγιο της Κατερίνας Τσακάλου, έμπιστης γραμματέα του Χριστοφοράκου. Στο ημερολόγια ύπαρχουν βεβαία ονόματα και δημοσιογράφων. Ο χρηματισμός δημοσιογράφων είχε, απ” ό,τι φαίνεται, δυο μορφές: Τις απευθείας πληρωμές που έκανε ο Χριστοφοράκος και η ηγετική ομάδα της SIEMENS, και τα μαύρα κονδύλια που πληρώνονταν έμμεσα, μέσω εταιριών συμβούλων της SIEMENS.  Οι εταιρίες συμβούλων είναι μια διεθνής πρακτική που χρησιμοποιούν εταιρίες σε όλο τον κόσμο για να χρηματίζουν «ευαίσθητες» συμμαχικές ομάδες όπως οι δημοσιογράφοι. Μια εταιρία, για παράδειγμα, μπορεί να έχει αναλάβει ένα έργο για τη SIEMENS μη μετρήσιμο πάντα αντικειμενικά, όπως είναι η παροχή συμβουλευτικών υπηρεσιών, και στη συνέχεια, αφού πληρωθεί γ” αυτό το έργο, να διανείμει το ποσό σε δημοσιογράφους που υποστηρίξουν την «εταιρική πολιτική». Οι δημοσιογράφοι, με τη σειρά τους, θα κόψουν τιμολόγια για παροχή υπηρεσιών ή συγγραφή εταιρικών κειμένων, ακόμη και για σεμινάρια ή εκπαίδευση προσωπικού. Όλα νόμιμα, αλλά ανήθικα.

«Intelligent report» κ.α. ιστορίες

Ο ισχυρός άντρας της SIEMENS στην Ελλάδα διατηρούσε προσωπικά σχέσεις με αρκετούς δημοσιογράφους. Όπως αναφέρει άνθρωπος που συμμετείχε στο δίκτυο, οι δημοσιογράφοι που χρηματίζονταν από τον Χριστοφοράκο ήταν δύο κατηγοριών. Η μία ήταν οι προσωπικές του επιλογές, δηλαδή αυτοί τους οποίους γνώριζε ή θεωρούσε ικανούς να είναι διαμορφωτές της κοινής γνώμης. Κάποιοι από αυτούς ήταν πραγματικά φίλοι του. Η άλλη κατηγορία ήταν δημοσιογράφοι τους οποίους χρημάτιζε χωρίς να τους έχει πραγματικά ανάγκη, μόνο και μόνο για να είναι στη σφαίρα επιρροής του. Για τους περισσότερους από αυτούς μιλούσε υποτιμητικά, όπως άλλωστε και για τους πολιτικούς. Στον κύκλο των ανθρώπων των μαύρων ταμείων, «ο κοντός υπουργός που την έστηνε στη γωνία για να πάρει τη μαύρη σακούλα» και ο «αθεόφοβος που μέτραγε μέχρι και τη μίζα μέσα στο γραφείο» ήταν μερικά από τα ανέκδοτα, τα οποία όμως ανταποκρίνονταν στην πραγματικότητα.

Ο χρηματισμός των δημοσιογράφων ήταν μια υπόθεση ρουτίνας για τη SIEMENS. Μερικοί τηλεφωνούσαν και πήγαιναν για να εισπράξουν όπως θα έκαναν για το λογιστήριο της δουλειάς τους. Την ομάδα που εισέπραττε μαύρα χωρίς αποδείξεις αποτελούσαν:

Ο Κ.Π., διευθυντής μεγάλου ραδιοφωνικού σταθμού, ο οποίος ήταν γνωστός για τις σχέσεις του με την Εκκλησία και το Αγιο Όρος. Ο χρηματισμός του άγγιζε τα όρια «δουλειάς Δημοσίου», αφού πήγαινε στο πάρκινγκ της SIEMENS και δεν έβγαινε καν από το αυτοκίνητο. Περίμενε απλώς να του πάνε τα χρήματα εκεί. Συνήθως 30.οοοτη φορά.

Ο Π.Τ. ήταν από αυτούς που εκτιμούσε ο Χριστοφοράκος. Γνωστός άνθρωπος της τηλεόρασης. Συνήθως πληρωνόταν μέσω της γυναίκας του, που εμφανιζόταν ότι παρέχει νομικές υπηρεσίες στον Χριστοφοράκο.

Ο Τ.Μ., ο οποίος, παρότι δεν πρόσφερε ιδιαίτερες υπηρεσίες ως οικονομικός συντάκτης, συνέχισε να πληρώνεται κυρίως από συνήθεια.

 

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in πολιτικη, τα παπαγαλάκια του κεφαλαίου, τα ΜΜΕ στην υπηρεσία του κεφαλαίου, Η «Δημοκρατία του φερετζέ» | Με ετικέτα: , , , , | 2 Σχόλια »

ΠΑΜΕ-Καταγγελία για ΜΜΕ/AWML-Protest Against Media Disinformation

Posted by redship στο 20 Ιουλίου , 2012

Δελτία τύπου | 20/07/2012
ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΓΙΑ ΜΜΕ
Τα ΜΜΕ των βιομηχάνων, των τραπεζιτών και των εφοπλιστών απ´ το πρωί βρομίζουν τις συχνότητες των ερτζιανών με αθλιότητες, λάσπη, συκοφαντίες και ψέματα για τον ηρωικό αγώνα των Χαλυβουργών.
Λένε ότι 100 εργαζόμενοι της Ελληνικής Χαλυβουργίας ζήτησαν με επιστολή τους στον Εισαγγελέα ν´ ανοίξει η πόρτα του εργοστασίου. Λένε ψέματα.
Αυτοί που ζήτησαν να επέμβουν τα ΜΑΤ είναι τα διευθυντικά στελέχη του ΜΑΝΕΣΗ, όλο το χαφιεδολόϊ του και μια ομάδα εργαζομένων που μετριέται στα δάχτυλα του ενός χεριού.
Η μεγάλη πλειοψηφία των εργατών και αυτοί που δήθεν έχουν υπογράψει, συνεχίζουν τη μάχη ανυποχώρητα, αποφασιστικά για να επαναπροσληφθούν οι εργαζόμενοι που απολύθηκαν. Παλεύουν κόντρα στα σχέδια του ΜΑΝΕΣΗ που έχει στο πλευρό του τη στήριξη με όλους τους τρόπους της τρικομματικής κυβέρνησης και των δυνάμεων καταστολής.
Με την αλληλεγγύη των εργαζομένων και των λαϊκών στρωμάτων αυτός ο αγώνας θα δικαιωθεί.
Η νίκη των Χαλυβουργών είναι νίκη όλης της εργατικής τάξης.
Η Εκτελεστική Γραμματεία
—–
PROTEST AGAINST MEDIA DISINFORMATION
The Mass Media owned by the industrialists, the bankers and the shipowners have been infecting broadcasting frequencies since this morning. They have been busy mudslinging, spreading hideous lies and slander against the Steelworkers’ heroic struggle.
They say that 100 workers of the Greek Steelworks have asked the D.A in writing to open the factory gates. They lie.
Those who have asked the Riot Police to intervene are the factory owners’ (Manesis’) managers: his lackeys and a handful of workers. The great majority of the workers, including those who have supposedly signed the letter to the D.A, are continuing their intransigent struggle, determined to win by having fired workers re-hired. They are struggling against Manesis’ plans, though he has the full support of the tri-party government and the forces of state repression.
This struggle will be vindicated by the solidarity of workers and the people.
A victory for the Steelworkers is a victory for the entire working class.
The Executive Secretariat,
All Workers Militant Front
Translation into English: Lenin Reloaded

Posted in τα παπαγαλάκια του κεφαλαίου, τα ΜΜΕ στην υπηρεσία του κεφαλαίου | Με ετικέτα: , , | 1 Comment »

Αξιος ο μισθός σου Γ. Τράγκα

Posted by redship στο 8 Ιουνίου , 2012

Αντικομμουνιστική χολή έσπευσε να ρίξει χτες ο Γιώργος Τράγκας στο ΣΤΑΡ και στην εκπομπή της Τατιάνας Στεφανίδου, με αφορμή την τραμπούκικη επίθεση του εκπροσώπου της «Χρυσής Αυγής». Ο Γ. Τράγκας μίλησε για «κόκκινο φασισμό» που έχουμε γνωρίσει στο παρελθόν, όπως είπε, αναφερόμενος στο σοσιαλισμό που γνωρίσαμε.

Είναι ο δημοσιογράφος που έχει αναλάβει εργολαβικά να προωθήσει το ΣΥΡΙΖΑ, που όλο το προηγούμενο διάστημα δεν έχανε ευκαιρία να κατηγορήσει το ΚΚΕ ότι είναι «συστημικό κόμμα» και ότι στηρίζει – τάχα – τα μνημονιακά κόμματα, επειδή το Κόμμα μας ασκεί πολιτική κριτική στο ΣΥΡΙΖΑ. Με όχημα την «αντιμνημονιακή στάση» ο Γ. Τράγκας παριστάνει τον αντισυστημικό για να προωθήσει με αυτό το προφίλ ακριβώς αυτήν την κυρίαρχη ιμπεριαλιστική προπαγάνδα, που έχει ήδη κατοχυρωθεί στο νομικό πλαίσιο της ΕΕ: Τη συκοφάντηση του σοσιαλισμού και την ταύτιση του κομμουνισμού με το φασισμό – ναζισμό. Ο στόχος του σαφής: Μέσα από την ταύτιση να ηττηθεί το ΚΚΕ και το λαϊκό κίνημα.

Αξιος ο μισθός του!

Posted in ριζασπάστης | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

Αλεξάνδρα Μπαλού στην ΝΕΤ (31/05/2012)

Posted by redship στο 31 Μαΐου , 2012

από redfly planet

Το παρακάτω βίντεο αποτελεί ένα καλό παράδειγμα για να κατανοηθούν τα αίτια της δυσαρέσκειας που έχει εκφράσει επανελλημένως το τελευταίο διάστημα το ΚΚΕ, απέναντι στην αντιμετώπισή του από την δημόσια τηλεόραση, είτε επισήμως, είτε μέσω παρεμβάσεων σε πολιτικές εκπομπές (για την ιδιωτική τηλεόραση θεωρώ πως ο καθένας αντιλαμβάνεται τον ρόλο τους ως φερέφωνα των συμφερόντων της ιδιοκτησίας τους).

Η κατευθυνόμενη δημοσιογράφος της ΝΕΤ, Ντένια Σαρακίνη, στον δρόμο που χάραξαν και χαράσσουν όλα τα αστικά μέσα ενημέρωσης (μέσα σε αυτά και τα κρατικά), όσον αναφορά την συστηματική διαστρέβλωση των θέσεων του ΚΚΕ και την πρόταση της Λαϊκής Εργατικής Εξουσίας που έχει καταθέσει ξεκάθαρα και ολοκληρωμένα βάση των σημερινών αντικειμενικών συνθηκών, ήδη από τον ΑΠΡΙΛΙΟ ΤΟΥ 2010 (!!!), επέμενε για άλλη μια φορά στον αστικό μύθο πως το ΚΚΕ δεν θέλει να κυβερνήσει και πως δεν έχει διατυπώσει πτόταση εξουσίας. Μεγαλύτερη ανοησία απο αυτήν, δεν υπάρχει !  Μπροστά στο ξεκάθαρο προβοκάρισμα του ΚΚΕ εκ μέρους της δημοσιογράφου της ΝΕΤ, την ευκαιρία άρπαξε ώστε να ρίξει λίγη λάσπη και το φρούτο που περιφέρει ως στέλεχος η Νέα Δημοκρατία, Κατερίνα Παπακώστα «Αυτή είναι μια είδηση … Κάνει κυβερνητική πρόταση το ΚΚΕ».

Εκτός απο αυτό όμως, χαρακτηριστικό είναι πλέον και το κόλπο των προβοκατόρικων ερωτήσεων εκ της διευθύνσεως της ΝΕΤ, όπου την τελευταία εβδομάδα πραγματικά έχει κολλήσει η βελόνα των δημοσιογράφων στο τι δείχνουν τα στημένα τους γκάλοπ και αποφεύγουν τις ερωτήσεις για το πρόγραμμα και τις προτάσεις του ΚΚΕ. Δεν κρύβεται πάντως η αγωνία τους να πάνε το ΚΚΕ, έστω και τεχνητά, στο 5 ή στο 4%. Βέβαια ο στόχος είναι εκτός βουλής (και εκτός νόμου όταν έρθει η ώρα), αλλά ξέρουν ότι οι κοινωνικές ρίζες του ΚΚΕ είναι πολύ βαθιές.

Η Αλεξάνδρα Μπαλού όμως αντέδρασε άμεσα στην διαστρέβλωση που επιχειρήθηκε για άλλη μια φορά, ξεκαθαρίζοντας το τοπίο όσο αναφορά και αυτόν τον αστικό μύθο.

Posted in τα παπαγαλάκια του κεφαλαίου, τα ΜΜΕ στην υπηρεσία του κεφαλαίου, ο δρόμος του ΚΚΕ | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

Τα «Νέα» στο γνωστό βιολί τους…

Posted by redship στο 26 Απριλίου , 2012

Τα «Νέα», που συστηματικά αποσιωπούν τη δράση και τις θέσεις του ΚΚΕ, ξαφνικά χτες τα …έπιασε ο πόνος να κάνουν ρεπορτάζ για το ΚΚΕ. Οχι βέβαια για να παρουσιάσουν τις θέσεις του ΚΚΕ, αλλά για να τις διαστρεβλώσουν, απομονώνοντας φράσεις της ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Αλ. Παπαρήγα, από συνέντευξη που παραχώρησε στον Σταύρο Θεοδωράκη στο διαδικτυακό κανάλι protagon.gr.

Ετσι, γράφουν ότι η Αλ. Παπαρήγα «δίνοντας πτυχές της διακυβέρνησης της χώρας όταν έρθει ο λαός στην εξουσία είπε: «Η Βουλή, κατά τη γνώμη μου, δεν πρέπει να υπάρχει»». Η ακριβής δήλωση της ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, η οποία προηγουμένως έχει εξηγήσει πώς θα πάρει ο λαός την εξουσία και τι σημαίνει κοινωνικοποίηση των μονοπωλίων, είναι: «Οταν συμβούν αυτά πρέπει να αναδειχθούν, αυτό που λέμε, οι λαϊκοί βουλευτές με τη διαδικασία που σας είπα. Η βουλή, όπου κάθε 4 χρόνια ένα μεγάλο εκλογικό σώμα εκλέγει βουλευτές με βάση το έδαφος, κατά τη γνώμη μας δεν πρέπει να υπάρχει. Ο βουλευτής πρέπει να αντιπροσωπεύει το εργοστάσιο, τον κλάδο, τους συνταξιούχους, τους φοιτητές, τους σπουδαστές, τους αγρότες, τους μιικρούς επιχειρηματίες. Δηλαδή, να αντιπροσωπεύονται κοινωνικές δυνάμεις και όχι εδάφη».

Γι’ αυτό και στη συνέχεια γράφουν: «Η κ. Παπαρήγα επανέλαβε ότι πρέπει να φύγουμε από την ΕΕ και να γυρίσουμε στο εθνικό νόμισμα και όταν της επισημάνθηκε ότι έτσι οι πολίτες θα γίνουν πιο φτωχοί, απάντησε ότι «ο λαός θα αποκτήσει μεγαλύτερη περιουσία με την κοινωνικοποίηση των πάντων»». Ας πάμε πάλι στην ακριβή τοποθέτηση της ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, η οποία είναι: «Εξω από την ΕΕ. Οχι εντός ή εκτός Ευρωζώνης. Εμείς μιλάμε για αποδέσμευση της Ελλάδας από την ΕΕ και επομένως θα έχεις το δικό σου νόμισμα. Τώρα τι νόμισμα θα το πούμε δεν έχει σημασία. Η αποδέσμευση σημαίνει μονομερής διαγραφή του χρέους, δεν αναγνωρίζουμε καμία υποχρέωση, κοινωνικοποίηση του πλούτου, που λέμε δηλαδή όλες οι μεγάλες επιχειρήσεις, τα μονοπώλια θα περάσουν από την ιδιοκτησία των μετόχων, γιατί μέτοχοι τα έχουν, των ιδιοκτητών τους, στα χέρια του λαού (…) Ο λαός όχι μόνο διασώζει την περιουσία του, αυτή που είναι στην τράπεζα, αλλά αποκτάει καινούρια περιουσία: Λιμάνια, αεροδρόμια, επιχειρήσεις, βουνά, θάλασσες (…) Οταν λέμε κοινωνικοποίηση, αυτό δεν περιλαμβάνει ό,τι έχει αποκτήσει ο κάθε άνθρωπος, σπίτι, σπίτια, αυτοκίνητο ή καταθέσεις, τα οποία τα απέκτησε με τη δουλειά του».

Μάλιστα, το «ρεπορτάζ» των «Νέων» ανακαλύπτει ότι «το πλησιέστερο καθεστώς στο όραμα του ΚΚΕ είναι της πάλαι ποτέ Τσεχοσλοβακίας». Ας παραθέσουμε και αυτό το απόσπασμα από τη συνέντευξη της ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, που αποδεικνύει ότι κάτι τέτοιο υπάρχει μόνο στο κεφάλι του συντάκτη: «Σε κάθε χώρα υπήρχαν και κοινά και διαφορές. Και στο κάτω κάτω γιατί πρέπει να μιμηθούμε απόλυτα ένα μοντέλο». Ενώ στη συνέχεια ανέφερε ότι «η πιο αναπτυγμένη χώρα που έγινε σοσιαλισμός, η πιο αναπτυγμένη στις συνθήκες του καπιταλισμού, ήταν η Τσεχοσλοβακία. Η Τσεχοσλοβακία ήταν πιο αναπτυγμένη και η Λαϊκή Δημοκρατία της Γερμανίας από ό,τι ήταν η Ρωσία. Μη μας ρωτάτε λοιπόν έτσι απλά να σας δώσουμε ένα λυτάρι, ένα σχέδιο φτιαγμένο εγκεφαλικά μέσα στον Περισσό».

Τέλος, στα «Νέα» αναφέρεται – και μάλιστα στον τίτλο – ότι «κομμουνιστές» και όχι «δικτάτορες» χαρακτήρισε τους ηγέτες της Βόρειας Κορέας η Αλέκα Παπαρήγα», ενώ στην πραγματικότητα έγινε ολόκληρη συζήτηση με τον δημοσιογράφο, η οποία έχει ως εξής:

Δημοσιογράφος: «Δεν είναι δικτατορικό το καθεστώς; Δηλαδή όταν ο πατέρας δίνει την εξουσία στο γιο…».

Αλ. Παπαρήγα: «Περιμένετε, η δικτατορία είναι κάτι πολύ πιο φοβερό πράγμα. Θα σας πω γι’ αυτό το συγκεκριμένο. Βεβαίως υπάρχει νεποτισμός, πατέρας, γιος και εγγονός. Ξέρετε, στο Κόμμα μας έχετε δει πώς είναι τα πράγματα. Εμείς αυτό το αποκλείουμε».

Δημ. «Γι’ αυτό παραξενεύομαι».

Αλ. Παπαρήγα: «Μα δεν χαιρετίζουμε αυτό. Εμείς έχουμε τοποθετηθεί σε αυτό και να σας πω και κάτι».

Δημ.: «Αλλά τους λέτε σοσιαλιστές πάντως».

Αλ. Παπαρήγα: «Εμείς τον όρο σοσιαλιστής δεν τον χρησιμοποιούμε. Είναι κομμουνιστικό κόμμα, ναι. Είναι κομμουνιστικό κόμμα, έχουν σοσιαλισμό, ο οποίος οικοδομείται κάτω από πολύ δύσκολες συνθήκες. Θα πάρετε υπόψη και το εξής πράγμα: Στην παράδοση κάθε λαού, οι λαοί της Ανατολής έχουν τις δικές τους παραδόσεις και αυτές οι παραδόσεις έχουν και θετικά πράγματα, έχουν και αρνητικά. Αν δείτε την ιστορία του Κόμματός μας, τέτοια φαινόμενα δεν είχαμε ούτε θα έχουμε».

Τα παραπάνω αποσπάσματα από τη συνέντευξη της ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ μιλούν από μόνα τους και αρκούν για να βγάλει ο καθένας τα συμπεράσματά του. Δε χωράνε αυταπάτες: Τα ΜΜΕ των επιχειρηματικών ομίλων δε θα προβάλλουν τη θέση του ΚΚΕ γιατί τρέμουν τη χειραφέτηση του εργατικού και λαϊκού κινήματος. Γι’ αυτό ο λαός πρέπει να τους γυρίσει την πλάτη και να επιλέγει για την ενημέρωσή του τις δικές του φωνές, τον «Ριζοσπάστη» και τον «902».

Posted in τα παπαγαλάκια του κεφαλαίου, τα ΜΜΕ στην υπηρεσία του αντικομμουνισμού, τα ΜΜΕ στην υπηρεσία του κεφαλαίου | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »

Αθλια αντιναυτεργατική ορχήστρα

Posted by redship στο 10 Απριλίου , 2012

Μια εκπομπή κομμένη και ραμμένη στα μέτρα των εφοπλιστών και συνολικά των καπιταλιστών που εχθρεύονται τους εργατικούς αγώνες, έστησε χτες ο ΣΚΑΪ με τον Ν. Ευαγγελάτο, σε μια προσπάθεια να λοιδορήσει και να συκοφαντήσει την απεργία των ναυτεργατών. Στο στούντιο καλεσμένος εκ μέρους των ακτοπλόων εφοπλιστών ήταν ο πρόεδρός τους Α. Βεντούρης, ο οποίος επιτέθηκε με αθλιότητες σε βάρος του προέδρου της ΠΕΜΕΝ, Σ. Τσιμπόγλου. Μέχρι και τις γελοιότητες για τα «γκούλαγκ» επιστράτευσε, όταν στριμώχτηκε από τον συνδικαλιστή του ΠΑΜΕ. Ο εφοπλιστής Βεντούρης, απευθυνόμενος στον πρόεδρο της ΠΕΜΕΝ Σ. Τσιμπόγλου και προσπαθώντας να κρύψει τα ασύλληπτα πλούτη που οι εφοπλιστές έχουν συσσωρεύσει ληστεύοντας το μόχθο των ναυτεργατών, ήθελε τάχα να μάθει την αμοιβή των ναυτεργατών που είναι συνδικαλιστές. Είναι βολική για τους μεγαλοεργοδότες, τις κυβερνήσεις και τα κόμματά τους, η βρώμικη προπαγάνδα ότι όλοι οι συνδικαλιστές έχουν παχυλούς μισθούς και είναι εξαγορασμένοι. Βολική, γιατί έτσι μπορούν να κρύβουν τη νόμιμη κλοπή στην οποία συστηματικά επιδίδονται σε βάρος των εργατών αλλά και όλων των λαϊκών στρωμάτων. Αλήθεια, γιατί δε λέει ο κ. Βεντούρης και κάθε Βεντούρης: Πόση είναι η περιουσία που ο ίδιος κι η τάξη του απέκτησαν από την απλήρωτη εργασία χιλιάδων ναυτεργατών; Από τα εκατομμύρια ευρώ που τσεπώνουν μόνο από τις επιδοτήσεις για τις άγονες γραμμές; Από τις προκλητικές φοροαπαλλαγές, για καύσιμα κτλ; Από… από … από … Αλλά για όλα δε βγάζουν τσιμουδιά.

Οταν δε ο εκπρόσωπος των εφοπλιστών εξάντλησε το αντεργατικό και αντιΚΚΕ υβρεολόγιό του και ακυρώθηκε στην κυριολεξία από την αντιπαράθεση με τον πρόεδρο της ΠΕΜΕΝ, ανέλαβε ένας δημοσιογράφος του σταθμού να πει τα ίδια, με άλλα λόγια. Αμέσως μετά, ακολούθησε συνέντευξη της Ντ. Μπακογιάννη, που έχει πιάσει στασίδι στον ΣΚΑΪ και η οποία, σαν να επικύρωνε τα συμφωνημένα με τον Ευαγγελάτο, ρωτούσε αν «θα μιλήσουμε παρακάτω για το ΚΚΕ και την απεργία», για να πει και αυτή στην συνέχεια το ποίημά της.

Στην ίδια ρότα το ΜΕΓΚΑ αφού έβγαλε στο κεντρικό του δελτίο τους εκπροσώπους των καπιταλιστών αγροτών της Κρήτης να πουν ότι χάνουν 15 εκατομύρια ευρώ τη μέρα, (για τους εργάτες τους δε νοιάζονται ούτε για τους φτωχούς αγρότες που φυτοζωούν), των μεγαλοξενοδόχων που έχουν εργαζόμενους με μαύρη εργασία και δε νοιάζονται για την αναψυχή του λαού, έβγαλε και τους εκπροσώπους της ΝΔ και τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ να μιλήσουν για καταστροφή της οικονομίας και το τι θα γίνει μετά τις εκλογές από τις απεργίες τις οποίες χαρακτήρισαν χάος, κατηγορώντας ουσιαστικά τους εργαζόμενους, που στέλνουν στην εξαθλίωση, ούτε λίγο ούτε πολύ ως καταστροφείς της οικονομίας, όταν ήδη τους έχουν καταστρέψει. Στην ίδια ρότα το πάνελ των δημοσιολόγων του ΜΕΓΚΑ κατηγόρησε την απεργία για ακραία κίνηση, (Τρέμη), να λοιπόν τι θεωρούν άκρα, τους εργάτες που διεκδικούν κόντρα στους εφοπλιστές και μεγαλοξενοδόχους που ξεζουμίζουν τους εργαζόμενους για να μεγαλώνουν τα κέρδη τους, ο άλλος ανεκδιήγητος δημοσιολόγος να μιλά για παραλογισμό την ώρα που χρειάζεται ύψιστος πατριωτισμός για να σωθεί η χώρα από την κρίση, (Πρετεντέρης), και όλοι μαζί να κατηγορούν τους ναυτεργάτες ότι θα βουλιάξουν την αγορά που τη βουλιάζει η κρίση, όταν ήδη ο λαός βρίσκεται σε εξαθλίωση. Και μέσα σε όλα η αναπαραγωγή της αντικομμουνιστικής προπαγάνδας, γιατί τάχα δεν είναι τα οξύτατα προβλήματα των ναυτεργατών για τα οποία αποφάσισαν την απεργία, (από 100.000 ναυτεργάτες Ελληνες, σήμερα υπάρχουν μόνον 20.000 και απ’ αυτούς οι 5.000 είναι άνεργοι, πολλοί είναι απλήρωτοι για μήνες, το ΝΑΤ βουλιάζει, ενώ είναι ψέμα η κυβερνητική προπαγάνδα ότι αυξήθηκαν οι μισθοί τους), αλλά το ΚΚΕ για πολιτικούς λόγους. Στην ίδια ρότα και τα άλλα αστικά ΜΜΕ. Εφτασε η «Ημερησία» να γράφει ότι η ΠΝΟ καταστρέφει την οικονομία!
Είναι αισχροί και αδίστακτοι. Ο στημένος τρόπος με τον οποίο αστοί και ΜΜΕ χτυπάνε και συκοφαντούν τους εργατικούς αγώνες, βγάζει μάτι. Να πληρώσουν και στην κάλπη. Αλληλεγγύη στους ναυτεργάτες, μαύρο στους εχθρούς των εργαζομένων και του λαού, πανίσχυρο ΚΚΕ για να χάσουν τον ύπνο τους.

Posted in ρήξη και ανατροπή, τα «Νταχάου» της εργοδοτικής αυθαιρεσίας, τα παπαγαλάκια του κεφαλαίου, τα ΜΜΕ στην υπηρεσία του αντικομμουνισμού, τα ΜΜΕ στην υπηρεσία του κεφαλαίου, ταξικός πόλεμος, Αστική ή εργατική εξουσία, Η «Δημοκρατία του φερετζέ», Η «κοινωνική ειρήνη» τους είναι ο ταξικός τους πόλεμος | Με ετικέτα: , , , , | 1 Comment »

Τους πήρε ο πόνος…

Posted by redship στο 4 Απριλίου , 2012

Δεν πρόφτασαν να ανακοινώσουν τη 48ωρη απεργία τους οι ναυτεργάτες και οι τελάληδες των εφοπλιστών κατηγορούν τους εργάτες της θάλασσας πως με την απεργία τους εμποδίζουν κατοίκους της ηπειρωτικής χώρας αλλά και τουρίστες να πάνε τις μέρες του Πάσχα για το γιορτασμό στα νησιά. Πριν μερικές βδομάδες επικαλέστηκαν την αγροτική παραγωγή της Κρήτης για να δυσφημίσουν και να χτυπήσουν τον αγώνα των ναυτεργατών. Σήμερα επικαλούνται τους επιβάτες. Αύριο, όπως άλλωστε έκαναν πολλές φορές στο παρελθόν, θα ανακαλύψουν μια άλλη κοινωνική ομάδα και θα την αντιπαραθέσουν στον αγώνα των ναυτεργατών. Ενα πράγμα δε θα ομολογήσουν: Οτι αυτό που τους ανησυχεί δεν είναι γενικά η μετακίνηση των επιβατών ή η αγροτική παραγωγή ή ο τουρισμός αλλά τα δικά τους ιδιοτελή συμφέροντα. Συμφέροντα που επιδιώκουν να επιβάλουν διά πυρός και σιδήρου, διαλύοντας τις Συλλογικές Συμβάσεις των ναυτεργατών, κόβοντας τους μισθούς και τις συντάξεις, συρρικνώνοντας τις παροχές Υγείας και τα ασφαλιστικά τους ταμεία.
Οι εφοπλιστές και οι πολιτικοί τους υπηρέτες αντιδρούν και χρησιμοποιούν αντιαπεργιακά επιχειρήματα στη λογική ότι άλλα λαϊκά τμήματα πλήττονται από την απεργία για να χτυπήσουν την απεργία, όπως συνολικά η τάξη των καπιταλιστών κάνει κατ’ επάγγελμα, σε κάθε κινητοποίηση, σε κάθε λαϊκή διεκδίκηση. Δε νοιάζονται ούτε για τους φτωχούς αγρότες ούτε για τους νησιώτες ούτε για τους μικροϊδιοκτήτες του τουρισμού, που τους τσάκισε ο ανταγωνισμός των μεγαλοξενοδόχων. Είναι τουλάχιστον προκλητικό να μιλάνε αυτοί για τους επιβάτες που θα ταλαιπωρηθούν από την απεργία να μεταβούν στα νησιά τους όταν η αντεργατική και αντιλαϊκή πολιτική, το κόψιμο μισθών και συντάξεων, τα χαράτσια – την οποία πολιτική όλοι τους στηρίζουν αναφανδόν – φέτος στις γιορτές θα εμποδίσουν εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενους να πάνε να κάνουν Πάσχα στα χωριά τους, να γιορτάσουν μαζί με τα αγαπημένα τους πρόσωπα.
Γιατί πώς θα κάνει Πάσχα στο νησί του ο συνταξιούχος της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης, όταν το δώρο του Πάσχα από τη σύνταξή του κόπηκε ελέω κυβερνητικής πολιτικής και θα λάβει μόλις 200 ευρώ, αντί της μισής σύνταξης που ίσχυε πριν, ενώ οι κάτω των 60 ετών συνταξιούχοι δε θα πάρουν ούτε αυτά; Πώς θα πάνε στο νησί των γονιών και των παππούδων τους οι νέοι άνεργοι που η συντριπτική τους πλειοψηφία δεν παίρνει ούτε ένα ευρώ επίδομα ανεργίας; Πώς θα πάνε στα νησιά οι εργαζόμενοι με τις οικογένειές τους, όταν πολλοί απ’ αυτούς, αν και εργάζονται, είναι μήνες απλήρωτοι ενώ οι μισθοί τους πετσοκόβονται; Πώς, λοιπόν, μια τετραμελής οικογένεια θα πάει μέχρι την Πάρο που μόνο για τα εισιτήρια χρειάζονται 300 ευρώ; Με τι θα κάνουν Πάσχα στο νησί; Είναι μάλιστα τέτοια η ευαισθησία των εφοπλιστών και των κομμάτων τους, για τους επιβάτες και τους νησιώτες, που παραμονές του Πάσχα, τους «φιλοδώρησαν» με αυξήσεις στα εισιτήρια των πλοίων πάνω από 25%! Τόσο μεγάλος είναι ο πόνος τους γι’ αυτούς που το χειμώνα αφήνουν για βδομάδες χωρίς σύνδεση πολλά νησιά, αποσύρουν τα πλοία τους γιατί δεν τους συμφέρει.
Οι ναυτεργάτες με τον αγώνα τους, τις διεκδικήσεις τους για σταθερή σύνδεση των νησιών, την απαίτηση για ασφαλή ταξίδια στη θάλασσα και φθηνά εισιτήρια αποδεικνύουν ότι αυτοί είναι οι πραγματικοί σύμμαχοι των νησιωτών και των επιβατών και όχι οι εφοπλιστές και τα τσιράκια τους.

 

Posted in ρήξη και ανατροπή, ριζασπάστης, ταξικός πόλεμος | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »

Ο Θαυμαστός κόσμος των ζώων

Posted by redship στο 21 Μαρτίου , 2012

 

Δαγκώνουν τώρα τα «ντόμπερμαν» το χέρι που τα τάιζε. Δαγκώνουν τώρα τα ντόμπερμαν εκεί που έγλειφανδεν

ξενίζει!

Αφού, επί δύο συναπτά έτη, το δελτίο ειδήσεων του «Mega» -για να πάρουμε ένα μόνον παράδειγμα- παρακολούθησε την κάθοδο της Ελλάδας στον Άδη επαινώντας τον βαρκάρη – Χάροντα – Γιωργάκη, τώρα, που ο Γιωργάκης εξέπεσε

άρχισαν ήδη να τον ειρωνεύονται, να τον επιτιμούν και ξεδιάντροπα να χαχανίζουν εις βάρος του.
Σαν να μην είναι συνένοχοί του! Σαν να μην υποστήριξαν με φανατισμό όλες τις ενέργειες του ανδρός που οδήγησε τη χώρα στο ΔΝΤ και το Μνημόνιο.
Κοροϊδεύουν τώρα τον Γιωργάκη ποιοί; Αυτοί που τον επαινούσαν ακόμη κι όταν γινόταν ο ίδιος ανδρείκελο του κάθε Ράιχενμπαχ κι ουτιδανού Τόμσεν;
Ποιοί; αυτοί που έστησαν έκτακτα δελτία (!!) με τον Γιωργάκη να περνάει τα διόδια;!
Μιλά εκ των υστέρων η διατεταγμένη δημοσιογραφία λες και απευθύνεται σε ηλιθίους;
Λες και ξεχάσαμε την ιταμή τρομοκρατία που ασκούσαν εναντίον οποιουδήποτε αντέλεγε σε όσα ο «ποδηλάτης» ου μην και «κωπήλατης κανό» ξεφούρνιζε;
Ή μήπως νομίζουν ότι δεν καταλαβαίνουν οι Ελληνες ότι η προσπάθειά τους να κάνουν τώρα με τον Μπενύτο τα ίδια, δεν είναι διαφορετική απ’ όσα έκαναν με τον Γιωργάκη;
Απλώς, όνομα στο «άλογο του Καλιγούλα αλλάζουν», χθες Γιωργάκης (προχθές Σημίτης) σήμερα Μπενύτο, αλλά πάντα η ίδια δημοσιογραφία της ελεεινής μορφής

χειραγώγησης, εκβιασμών και παραπληροφόρησης του λαού.

Μόλις λίγους μήνες πριν, αυτή η δημοσιογραφία (διάβαζε προπαγάνδα) δεν καλλιεργούσε, χάριν της εξουσίας, τη μισθολογική αντίθεση μεταξύ των εργαζομένων στον ιδιωτικό και δημόσιο τομέα;
Τώρα που η εξίσωση και των δύο προς τα κάτω επετεύχθη, δεν συνεχίζει αυτή η δημοσιογραφία τον ίδιο χαβά για περαιτέρω κάθοδο (όλων πλέον) στον Αδη της Λετονίας ή του Μπαγκλαντές;
Ο Γιωργάκης κατάφερε σε δύο χρόνια να γυρίσει την Ελλάδα πίσω δεκάδες έτη και τον κοροϊδεύουν τώρα οι συναυτουργοί του; τα μούτρα τους κοροϊδεύουν, αν νομίζουν ότι έτσι εξαπατούν (για μιαν ακόμη φορά) τους πολίτες.

Γίνονται τώρα κήνσορες και τιμητές του Γιωργάκη οι θεράποντες του έργου του;
Μόνον και μόνον επειδή το ΠΑΣΟΚ άλλαξε αφεντικό; Αλλαξε μεν, αλλά το νέο αφεντικό
είναι το ίδιο πιστό όσο και το προηγούμενο αφεντικό στα Μεγάλα Αφεντικά! Αυτά που ελέγχουν αυτού του είδους τη δημοσιογραφία. Αυτήν που ξέρει, ως άλλη Κλαζομένια, να ασχημονεί εις ό,τι αφορά τον κοσμάκη και να υπηρετεί ευπειθώς εις ό,τι αφορά αυτούς που τον εκμεταλλεύονται.
Πιστεύουν στ’ αλήθεια αυτοί οι «φίλοι του Λαού» ότι μια – δύο εκ των υστέρων λοιδορίες εναντίον όσων και οι ίδιοι υποστήριξαν, μπορούν να αποτελέσουν την κολυμβήθρα του Σιλωάμ

για μια νέα θλιβερή παρθενία;

 

ΣΤΑΘΗΣ

Posted in τα παπαγαλάκια του κεφαλαίου, τα αλαλάζοντα κύμβαλα του ΔΝΤ, τα γιουσουφάκια των εμίρηδων, τα ζώα του '' πολιτισμού μας '' | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

Ναυτεργάτες και υπάλληλοι του Αλαφούζου

Posted by redship στο 19 Μαρτίου , 2012

αναδημοσίευση από redfly planet
ένα καλό άρθρο από το Αριστερά & Πολιτική
 
Κοινωνικός Αυτοματισμός

Οι αγρότες της Κρήτης έχουν δίκαιο να μη θέλουν να χαλάσουν τα προϊόντα τους λόγω της απεργίας των ναυτικών και να προσπαθούν να τα σώσουν. Όπως έχουν δίκαιο και οι ναυτικοί, να μη θέλουν να τους εξαφανίσουν και τα τελευταία δικαιώματα που απέμειναν και αναγκαστικά απεργούν για να τα σώσουν. Το φαινομενικό αδιέξοδο το επέβαλαν η τρόικα και η κυβέρνηση με τις πολιτικές τους και ισχύει για όλες τις εργαζόμενες τάξεις και στρώματα και όχι μόνο για τους ναυτεργάτες.

Έχουν δίκαιο όμως όλα τα μέσα ενημέρωσης του κεφαλαίου, εξωθώντας και τους αγρότες σε αυτό, να απαιτούν να δουλεύουν οι ναυτεργάτες ό,τι και αν τους στερεί η κυβέρνηση, μισθούς, δικαιώματα, σύνταξη, ιατροφαρμακευτική περίθαλψη κλπ; Πρέπει να τα ανεχόμαστε όταν αυτό το κάνουν σε κάθε κοινωνική ομάδα που στοχεύουν και συκοφαντούν για να υποταχθεί και στο όνομα δήθεν του «κοινωνικού συνόλου»; 

Ως πού θα φτάσει δηλαδή η υποταγή στο όνομα του «κοινωνικού συνόλου» ή της όποιας κοινωνικής ομάδας μας λένε ότι θίγεται; Όλες οι κοινωνικές ομάδες πρέπει να υποταχθούν στην καρατόμηση των δικαιωμάτων τους και στα μέτρα και να μην αντιδρούν γιατί δήθεν θα θιγούν άλλες ομάδες και το «κοινωνικό σύνολο»; Αυτά τα λένε μόνο οι δικτατορίες.

Με αφορμή την απεργία των ναυτεργατών, το ΣΚΑΪ και τα κανάλια κάνουν πάρτι με δακρύβρεχτα ρεπορτάζ, βάζοντας τις τάξεις και τα στρώματα να συγκρούονται για να περάσει η πολιτική της κυβέρνησης και παράλληλα να υπονομευτεί το δικαίωμα στην απεργία και στη διαμαρτυρία.

Σήμερα τους στρέφουν όλους σε βάρος των ναυτικών γιατί «κλείνουν» τους δρόμους της θάλασσας. Αύριο θα εξωθήσουν μια άλλη ομάδα να εφορμήσει κατά των αγροτών για να περάσουν μέτρα σε βάρος τους – ξέχασαν μήπως οι αγρότες τις συκοφαντίες όταν έκλειναν τους δρόμους στη στεριά; Αύριο πιθανόν να βάλουν τους φορτηγατζήδες να εφορμήσουν κατά των ναυτικών ενώ αν απεργήσουν αυτοί οι αγρότες θα εφορμήσουν εναντίον τους με τα ίδια επιχειρήματα που έχουν κατά των ναυτικών. Φυσικά οι φορτηγατζήδες δεν πρέπει να ξεχνούν τι έκαναν τα κανάλια εναντίον τους όταν απεργούσαν υπερασπίζοντας την περιουσία τους που την μηδένισαν ήδη.

Μήπως όλο το μνημόνιο δεν πέρασε με προπαγάνδα πόλεμου μεταξύ κοινωνικών ομάδων και εξώθηση της μιας εναντίον της άλλης ώστε να περνάει κάθε φορά το χειρότερο για τη στοχευόμενη ομάδα; Το ίδιο γίνεται και τώρα.

Ένα είναι το συμπέρασμα. Όλοι αυτοί, αντί να ανέχονται να τους χρησιμοποιούν τον έναν εναντίον του άλλου, να ενωθούν και μέσα από την αλληλεγγύη να ανατρέψουν τις πολιτικές που περνάει η εξουσία μέσα από την διάσπαση και την τεχνητή αντιπαράθεση που τους αφανίζει.

 

 

Posted in τα παπαγαλάκια του κεφαλαίου, τα ΜΜΕ στην υπηρεσία του κεφαλαίου, ταξικός πόλεμος, Αστική ή εργατική εξουσία, Δύο Ελλάδες δύο τάξεις μία λύση, Η «κοινωνική ειρήνη» τους είναι ο ταξικός τους πόλεμος | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »