καράβι κόκκινο

τα μαύρα τα μαλλιά μας και αν ασπρίσαν δεν μας τρομάζει η βαρυχειμωνιά

  • Ε, το λοιπόν, ο,τι και να είναι τ’ άστρα, εγώ τη γλώσσα μου τους βγάζω. Για μένα, το λοιπόν, το πιο εκπληκτικό, πιο επιβλητικό, πιο μυστηριακό και πιο μεγάλο, είναι ένας άνθρωπος που τον μποδίζουν να βαδίζει. Είναι ένας άνθρωπος που τον αλυσοδένουνε

  • Γιάννης Ρίτσος

    Να με θυμόσαστε - είπε. Χιλιάδες χιλιόμετρα περπάτησα χωρίς ψωμί, χωρίς νερό, πάνω σε πέτρες κι αγκάθια, για να φέρω ψωμί και νερό και τριαντάφυλλα. την ομορφιά ποτές μου δεν την πρόδωσα. Όλο το βιος μου το μοίρασα δίκαια. Μερτικό εγώ δεν κράτησα. Πάμπτωχος. Μ' ένα κρινάκι του αγρού τις πιο άγριες νύχτες μας φώτισα. Να με θυμάστε.

  • κώστας βάρναλης

    Δε λυπάμαι τα γηρατειά που φεύγουν - τα μωράκια που έρχονται άθελά τους να ζήσουν σκλάβοι, να πεθάνουν σκλάβοι, σ' έναν κόσμο ελεύθερων αφεντάδων. Θα τους μαθαίνουν: η σκλαβιά τους χρέος εθνικόν και σοφία του Πανάγαθου!... Πότε θ' αναστηθούν οι σκοτωμένοι; ΚΩΣΤΑ ΒΑΡΝΑΛΗΣ 20.10.1973

  • ------------------------------- Την πόρτα αν δεν ανοίγει, τη σπαν, σας είπα. Τι στέκεστε, τι γέρνετε σκυφτοί; Λαέ σκλάβε, δειλέ, ανανιώσου, χτύπα! Και κέρδισε μονάχος το ψωμί -------------------------------- -------------------------------- ''Aν το δίκιο θες, καλέ μου, με το δίκιο του πολέμου θα το βρής. Όπου ποθεί λευτεριά, παίρνει σπαθί''
  • κομαντάντε Μάρκος

  • «Ο Μάρκος είναι γκέι στο Σαν Φρανσίσκο, μαύρος στη Νότια Αφρική, ασιάτης στην Ευρώπη, αναρχικός στην Ισπανία, Παλαιστίνιος στο Ισραήλ, γύφτος στην Πολωνία, ειρηνιστής στη Βοσνία, Εβραίος στη Γερμανία, μια γυναίκα μόνη στο Μετρό τα ξημερώματα, με άλλα λόγια ο Κομαντάτε Μάρκος είμαστε εμείς, το πρόσωπο του κάθε καταπιεσμένου ανθρώπου πάνω στον πλανήτη»
  • μπερτολντ μπρεχτ

    Δεν είμαι άδικος, μα ούτε και τολμηρός και να που σήμερα μου δείξανε τον κόσμο τους μόνο το ματωμένο δάκτυλό τους είδα μπρος και είπα ευθύς: “μ’αρέσει ο νόμος τους” Τον κόσμο αντίκρυσα μέσ’απ’ τα ρόπαλά τους Στάθηκα κι είδα, ολημερίς με προσοχή. Είδα χασάπηδες που ήταν ξεφτέρια στη δουλειά τους. και σαν με ρώτησαν “σε διασκεδάζει;” είπα “πολύ”! Κι από την ώρα εκείνη, λέω “ναι” σε όλα, κάλλιο δειλός, παρά νεκρός να μείνω. Για να μη με τυλίξουνε σε καμιά κόλλα, ό,τι κανένας δεν εγκρίνει το εγκρίνω Φονιάδες είδα, κι είδα πλήθος θύματα, μου λείπει θάρρος, μα όχι και συμπόνια Και φώναξα, βλέποντας τόσα μνήματα: “καλά τους κάνουν -για του έθνους την ομόνοια!” Να φτάνουν είδα δολοφόνων στρατιές κι ήθελα να φωνάξω “σταματήστε!” Μα ξέροντας πως κρυφοκοίταζε ο χαφιές, μ’άκουσα να φωνάζω: “Ζήτω!Προχωρήστε!” Δε μου αρέσει η φτήνια και η κακομοιριά Γι’αυτό κι έχει στερέψει η έμπνευσή μου. Αλλά στου βρώμικού σας κόσμου τη βρωμιά ταιριάζει, βέβαια-το ξέρω-κι η έγκρισή μου

  • Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας

    Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας κι αφήνει άλλους ν' αγωνιστούν για τη υπόθεσή του πρέπει προετοιμασμένος να ' ναι : γιατί όποιος δεν έχει τον αγώνα μοιραστεί Θα μοιραστεί την ήττα . Ούτε μια φορά δεν αποφεύγει τον αγώνα αυτός που θέλει τον αγώνα ν' αποφύγει : γιατί θ' αγωνιστεί για την υπόθεση του εχτρού όποιος για τη δικιά του υπόθεση δεν έχει αγωνιστεί .
  • εγκώμιο στον κομμουνισμό – μπέρτολτ μπρέχτ

    Είναι λογικός, καθένας τον καταλαβαίνει. Ειν' εύκολος. Μια και δεν είσαι εκμεταλλευτής, μπορείς να τον συλλάβεις. Είναι καλός για σένα, μάθαινε γι' αυτόν. Οι ηλίθιοι ηλίθιο τον αποκαλούνε, και οι βρωμεροί τον λένε βρωμερό. Αυτός είναι ενάντια στη βρωμιά και την ηλιθιότητα. Οι εκμεταλλευτές έγκλημα τον ονοματίζουν. Αλλά εμείς ξέρουμε: Είναι το τέλος κάθε εγκλήματος. Δεν είναι παραφροσύνη, μα Το τέλος της παραφροσύνης. Δεν είναι χάος Μα η τάξη. Είναι το απλό Που είναι δύσκολο να γίνει.
  • οι δικαστές

    Να οι κύριοι δικαστές τους λέμε οι καταπιεστές πως δίκαιο είναι τον λαό τι συμφέρει μα αυτοί δεν ξέρουν ποιο είναι αυτό κι έτσι δικάζουν στο σωρό μέχρι να βάλουν το λαό ολόκληρο στο χέρι
  • ———–

    Εχουνε νομικά βιβλία και διατάγματα Εχουνε φυλακές και οχυρώσεις Εχουνε δεσμοφύλακες και δικαστές Που παίρνουνε πολλά λεφτά κι έτοιμοι για όλα είναι. Μπ. Μπρεχτ
  • ———————

    "Όταν ήρθαν να πάρουν τους Εβραίους, δεν διαμαρτυρήθηκα, γιατί δεν ήμουν Εβραίος. Όταν ήρθαν για τους κομμουνιστές δεν φώναξα, γιατί δεν ήμουν κομμουνιστής. Όταν κατεδίωξαν τους τσιγγάνους, ούτε τότε φώναξα, γιατί δεν ήμουν τσιγγάνος. Όταν ο Χίτλερ φυλάκιζε ομοφυλόφιλους δεν αντέδρασα γιατί δεν ήμουν ομοφυλόφιλος Όταν έκλεισαν το στόμα των Ρωμαιοκαθολικών που αντιτάσσονταν στο φασισμό, δεν έκανα τίποτα γιατί δεν ήμουν καθολικός. Μετά ήρθαν να συλλάβουν εμένα, αλλά δεν υπήρχε πια κανείς να αντισταθεί μαζί μου"
  • ========================

    Λες: Πολύ καιρό αγωνίστηκες. Δεν μπορείς άλλο πια ν’ αγωνιστείς. Άκου λοιπόν: Είτε φταις είτε όχι: Σαν δε μπορείς άλλο να παλέψεις, θα πεθάνεις. Λες: Πολύ καιρό έλπιζες. Δεν μπορείς άλλο πια να ελπίσεις. Έλπιζες τi; Πως ο αγώνας θαν’ εύκολος; Δεν είν’ έτσι. Η θέση μας είναι χειρότερη απ’ όσο νόμιζες. Είναι τέτοια που: Αν δεν καταφέρουμε το αδύνατο Δεν έχουμε ελπίδα. Αν δεν κάνουμε αυτό που κανείς δεν μπορεί να μας ζητήσει Θα χαθούμε. Οι εχθροί μας περιμένουν να κουραστούμε. Όταν ο αγώνας είναι στην πιο σκληρή καμπή του. Οι αγωνιστές έχουν την πιο μεγάλη κούραση. Οι κουρασμένοι, χάνουν τη μάχη.
  • Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους

    Αυτοί που βρίσκονται ψηλά θεωρούν ταπεινό να μιλάς για το φαΐ. Ο λόγος; έχουνε κιόλας φάει. Αν δε νοιαστούν οι ταπεινοί γι' αυτό που είναι ταπεινό ποτέ δεν θα υψωθούν. Αυτοί που αρπάνε το φαϊ απ’ το τραπέζι κηρύχνουν τη λιτότητα. Αυτοί που παίρνουν όλα τα δοσίματα ζητάν θυσίες. Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους για τις μεγάλες εποχές που θά 'ρθουν.
  • che

    Πιστεύω στην ένοπλη πάλη σαν μοναδική λύση για τους λαούς που αγωνίζονται για την απελευθέρωσή τους και είμαι συνεπής με τις πεποιθήσεις μου. Πολλοί θα με πουν τυχοδιώκτη και είμαι, μόνο που είμαι άλλου είδους τυχοδιώκτης, ένας από εκείνους που προβάλλουν τα στήθη τους για να αποδείξουν τις αλήθειες τους.

  • Αξίζει για ένα όνειρο να ζεις, κι ας είναι η φωτιά του να σε κάψει
  • pablo neruda

    όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας, επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές, όποιος δεν αλλάζει περπατησιά, όποιος δεν διακινδυνεύει και δεν αλλάζει χρώμα στα ρούχα του, όποιος δεν μιλεί σε όποιον δεν γνωρίζει. όποιος αποφεύγει ένα πάθος, όποιος δεν είναι ευτυχισμένος στη δουλειά του, όποιος δεν διακινδυνεύει τη βεβαιότητα για την αβεβαιότητα για να κυνηγήσει ένα όνειρο, όποιος δεν επιτρέπει στον εαυτό του τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του να αποφύγει τις εχέφρονες συμβουλές. όποιος δεν ταξιδεύει, όποιος δεν διαβάζει, όποιος δεν ακούει μουσική, όποιος δεν βρίσκει σαγήνη στον εαυτό του όποιος καταστρέφει τον έρωτά του, όποιος δεν επιτρέπει να τον βοηθήσουν, όποιος περνάει τις μέρες του παραπονούμενος για τη τύχη του ή για την ασταμάτητη βροχή. όποιος εγκαταλείπει μια ιδέα του πριν την αρχίσει, όποιος δεν ρωτά για πράγματα που δεν γνωρίζει. Αποφεύγουμε τον θάνατο σε μικρές δόσεις, όταν θυμόμαστε πάντοτε ότι για να είσαι ζωντανός χρειάζεται μια προσπάθεια πολύ μεγαλύτερη από το απλό γεγονός της αναπνοής. Μόνο η ένθερμη υπομονή θα οδηγήσει στην επίτευξη μιας λαμπρής ευτυχίας.

  • από το Canto general

    Μπορεί να κόψουν όλα τα λουλούδια, αλλά δεν θα γίνουν ποτέ αφέντες της Άνοιξης
  • κ. καβάφης

    Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις
  • κωστής παλαμάς

    Και τους τρέμουνε των κάμπων οι κιοτήδες και μ’ ονόματα τους κράζουν πονηρά κλέφτες κι απελάτες και προδότες. Τους μισούν οι βασιλιάδες κι όλοι οι τύραννοι κι είναι μέσα στους σκυφτούς τα παλληκάρια κι είναι μες στους κοιμισμένους οι στρατιώτες…” Κ . Παλαμάς στο Δωδεκάλογο του Γύφτου.
  • διαμοιρασμός του blog

    Bookmark and Share
  • διαχείριση

  • on line επισκέπτες

  • ημερολόγιο άρθρων

    Μαΐου 2017
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Οκτ.    
    1234567
    891011121314
    15161718192021
    22232425262728
    293031  
  • Εγγραφή

Posts Tagged ‘τα ΜΜΕ στην υπηρεσία του κεφαλαίου’

Μα είμαι απλά ένας εκδότης

Posted by redship στο 22 Σεπτεμβρίου , 2013

 

αναδημοσίευση από το blog  η λέσχη

 

 του Κώστα Αρβανίτη

To 1946 στη δίκη της Νυρεμβέργης καταδικάζονται σε θάνατο δι’απαγχονισμού 11 ηγέτες των Ναζί. Αυτοί είναι οι: Χέρμαν Γκέρινγκ (θα αυτοκτονήσει πριν εκτελεστεί), Γιοακίμ φον Ρίμπεντροπ, Βίλεμ Κάιτελ, Ερνστ Καλτενμπρούνερ, Άλφρεντ Ρόζενμπεργκ, Χανς Φρανκ, Βίλεμ Φρικ, Γιούλιους Στράιχερ, Φριτς Ζάουκελ, Άλφρεντ Γιοντλ, Άρτουρ Ζέις-Ίνκουαρτ.

Μέσα σε αυτούς βρίσκονται στρατιωτικοί καριέρας (Γιοντλ, Γκέρινγκ, Κάιτελ), κυβερνήτες κατεχόμενων περιοχών (Φρανκ, Φρικ, Ίνκουαρτ), στελέχη της κυβέρνησης όπως ο Ζάουκελ (αρχιτέκτονας του προγράμματος εργασίας δούλων), ο υπουργός εξωτερικών Ρίμπεντροπ, ο ιδεολόγος της Άρειας Φυλής και της εξόντωσης των υπόλοιπων Ρόζενμπεργκ και ο ανώτατος αρχηγός της αστυνομίας και των SS  Καλτενμπρούνερ. Όλοι βρίσκονται βαθιά μπλεγμένοι στα ναζιστικά εγκλήματα.

Οι κατηγορίες για τις οποίες καταδικάστηκαν οι παραπάνω ήταν:

Εγκλήματα κατά της Ειρήνης: Συγκεκριμένα ο σχεδιασμός, η προετοιμασία, η έναρξη, η εξαπόλυση πολέμου ή επίθεσης ή πολέμου κατά παράβαση των διεθνών συνθηκών, συμφωνιών ή διαβεβαιώσεων, ή συμμετοχή σε κοινό σχέδιο συνωμοσίας για την επίτευξη οποιουδήποτε από τους παραπάνω στόχους.

Εγκλήματα Πολέμου: Συγκεκριμένα, παραβιάσεις των νόμων και των κανόνων του πολέμου. Σε αυτά περιλαμβάνονται – δεν περιορίζονται όμως σε αυτά – δολοφονίες, κακομεταχείριση ή εκτόπιση για καταναγκαστική εργασία ή οποιοδήποτε άλλου σκοπό ιδιωτών από κατακτημένη χώρα, δολοφονία ή κακομεταχείριση αιχμαλώτων πολέμου ή ναυτικών, εκτέλεση ομήρων, λεηλασίες δημόσιας ή ιδιωτικής περιουσίας, απρόκλητη καταστροφή πόλεων, κωμοπόλεων ή χωριών ή καταστροφές μη υπαγορευόμενες από στρατιωτική ανάγκη.

Εγκλήματα κατά της Ανθρωπότητος: Συγκεκριμένα, δολοφονία, εξόντωση, υποδούλωση, εκτόπιση και άλλες απάνθρωπες πράξεις διαπράχθηκαν κατά πολιτών πριν ή κατά τη διάρκεια του πολέμου. διώξεις λόγω πολιτικών, φυλετικών ή θρησκευτικών αιτίων ή σχετικών με οποιοδήποτε έγκλημα το Δικαστήριο ήθελε κρίνει ότι, εκτελέσθηκε, είτε παραβίασε την τοπική νομοθεσία είτε όχι, της χώρας στην οποία διαπράχθηκε.

Συνωμοσία για το σχεδιασμό και την εξαπόλυση επιθετικών ενεργειών και άλλων εγκλημάτων κατά της Παγκόσμιας Ειρήνης.

Ενδιαφέρον μέσα στους παραπάνω παρουσιάζει η περίπτωση του Στράιχερ.

  Ο Στράιχερ όπως ανέφερε η υπεράσπισή του δεν ήταν ούτε μέλος της Κυβέρνησης, ούτε υπήρξε τμήμα της γερμανικής πολεμικής προσπάθειας ή αναμίχθηκε στα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Ο ρόλος του σαν προπαγανδιστής των Ναζί και εκδότης της εφημερίδας Der Sturmer είχε σαν βασικό στόχο την αντισημιτική προπαγάνδα: «Θα γίνουμε σκλάβοι των Εβραίων! Γι’ αυτό το λόγο πρέπει να τους διώξουμε» έγραφε στην εφημερίδα του. Ο Στράιχερ ήθελε, με το έντυπό του, να προσελκύσει τον κοινό μέσο άνθρωπο, τον εργαζόμενο που δεν μπορούσε να διαθέσει πολύ από τον ελεύθερο χρόνο του για να διαβάσει μια κανονική εφημερίδα. Για το σκοπό αυτό ήταν μόνο τετρασέλιδη, περιείχε άρθρα μικρά με σύντομες προτάσεις, απλό λεξιλόγιο και σκίτσα (για τα οποία αργότερα θα γινόταν περιζήτητη) ενώ είχε πολύ λίγες διαφημίσεις. Ο εκδότης της τη χρησιμοποίησε, επίσης, για να κατακεραυνώσει και τους προσωπικούς του εχθρούς.

Μετά την άνοδο των Ναζί στην εξουσία «Η προπαγάνδα του Στράιχερ συνεχίστηκε. Αγαπημένη του θεματολογία ήταν η “μόλυνση” του αγνού γερμανικού αίματος που είχαν οι νεαρές γερμανίδες με το μιασμένο εβραϊκό των εκμαυλιστών τους, τους οποίους παρουσίαζε με μεγάλες γαμψές μύτες, εξογκωμένα μάτια, αξύριστους, κοντούς και χοντρούς, συχνά με τη μορφή σκουληκιού, φιδιού ή αράχνης, ενώ τις γυναικείες μορφές των αμόλυντων νεαρών γερμανίδων γυμνές ή ημίγυμνες. (…) Οι υπερβολές των αφηγήσεων, η χοντροκοπιά των ιστοριών και των σκίτσων είχαν φθάσει στο σημείο να προκαλέσουν την απέχθεια ακόμη και υψηλά ισταμένων αξιωματούχων του ναζιστικού καθεστώτος»

Τον Στράιχερ έχει καθόλου τυχαία υμνήσει σε παλαιότερο άρθρο του ο Χρήστος Παππάς της Χρυσής Αυγής.

Όταν τον συνέλαβαν (στις 23 Μαϊου 1945, στο Waidring της Αυστρίας) ο Στράιχερ προσπάθησε να παραστήσει ότι ήταν ο ζωγράφος “Γιόζεφ Σάιλερ”, αλλά δεν τα κατάφερε. Καταδικάστηκε από το δικαστήριο της Νυρεμβέργης, κατά φοβερή ειρωνεία στον τόπο που υπήρξε παντοδύναμος. Η υπεράσπιση του, τα επιχειρήματα της οποίας γράφτηκαν δεν κατάφερε να πείσει το δικαστήριο για τους ισχυρισμούς του, ενώ το σκεπτικό με το οποίο κρίθηκε ένοχος, την 1η Οκτωβρίου 1946, για εγκλήματα κατά της Ανθρωπότητας ανέφερε: “…για την επί εικοσιπενταετία δράση του με γραπτά, λόγους και κηρύγματα μίσους εναντίον των Εβραίων, ήταν ευρέως γνωστός ως ο υπ’ αριθμόν ένα διώκτης των Εβραίων. Με τα άρθρα και τους λόγους του, κάθε βδομάδα, κάθε μήνα, μόλυνε τη γερμανική σκέψη με τον ιό του αντισημιτισμού και προέτρεπε το γερμανικό λαό να αναλάβει ενεργό ρόλο σε διώξεις…”

Η ποινή εκτελέστηκε στις 16 Οκτωβρίου 1946.

Ο Γιούλιους Στράιχερ καταδικάστηκε στην κρεμάλα από το Διεθνές Δικαστήριο της Νυρεμβέργης, παρότι σύμφωνα με το ίδιο το Δικαστήριο η αποκλειστική ιδιότητα σύμφωνα με την οποία κατηγορήθηκε ήταν εκδότης. Εκδότης μίσους και υμνητής των ναζί. Σας θυμίζει κάτι;

Κι άλλοι απλοί εκδότες δηλώνουν. Δεν είναι μέλη στη Χρυσή Αυγή των φονιάδων του Παύλου Φύσσα. Δεν ξυλοκόπησαν ούτε μαχαίρωσαν ποτέ μετανάστη και κανένα αγωνιζόμενο συνδικαλιστή, φοιτητή ή οτιδήποτε. Δεν οικοδόμησαν καμία Αμυγδαλέζα. Δεν συμμετείχαν ποτέ στις τόσες βαρβαρότητες των δυνάμεων καταστολής τόσα χρόνια. Δηλώνουν Αθώοι.

Το δικαστήριο δεν κάνει τα επιχειρήματα τους δεκτά.

 

Posted in τα ΜΜΕ στην υπηρεσία του κεφαλαίου, ο φασισμός δεν έρχεται απ΄το μέλλον, ο βιασμός της ανθρωπότητας | Με ετικέτα: , , | 1 Comment »

Ο βουλευτικός μισθός και οι ντουντούκες του χρυσαυγιτισμού

Posted by redship στο 27 Νοεμβρίου , 2012

Πριν λίγες μέρες παίχτηκε στη Βουλή μια άθλια παράσταση από τους χρυσαυγίτες. Αντικείμενο ήταν το ύψος της βουλευτικής αποζημίωσης.

Τα κανάλια της πλουτοκρατίας, με τους χρυσοπληρωμένους «άκορμαν» των εργολάβων, των τραπεζιτών και των εφοπλιστών καναλαρχών, ως έτοιμα από καιρό, πήραν την πάσα που τους έδωσαν από βήματος Κοινοβουλίου οι φασίστες.

Κι έτσι άρχισαν να αναπαράγουν τα χρυσαυγίτικα καραγκιοζιλίκια και να… οικτίρουν, με κάθε δυνατό λαϊκισμό, για το υπαρκτό θέμα, κάνοντας αβάντα στο χρυσαυγίτικο ασκέρι.

Αλλά αν η πρόθεση των χρυσοπληρωμένων τηλεαστέρων και των Κροίσων αφεντικών τους είναι η αντιστοίχηση του μισθού του βουλευτή με τα δεδομένα που βιώνει η ελληνική κοινωνία, και όχι το να κάνουν πλάτες στη Χρυσή Αυγή, τότε πώς εξηγείται ότι τόσα χρόνια τους έχει «ξεφύγει» το συγκεκριμένο ζήτημα και ότι το «ανακάλυψαν» μόνο μετά το χρυσαυγίτικο «θέατρο»;

Πώς, ας πούμε, τους έχουν «ξεφύγει» μια ντουζίνα τοποθετήσεις, δηλώσεις, ανακοινώσεις και παρεμβάσεις του ΚΚΕ στη Βουλή για το ύψος του βουλευτικού μισθού;

Πότε μετέδωσαν έστω και… μισή λέξη από τις παρεμβάσεις αυτές του ΚΚΕ στα δελτία τους;

Πότε διαμαρτυρήθηκαν έστω και για ένα δευτερόλεπτο του τηλεοπτικού τους χρόνου επειδή αυτές οι παρεμβάσεις του ΚΚΕ προσπερνιούνται με τόση ευκολία από την πλειοψηφία της Βουλής;

Πότε γνωστοποίησαν αυτές τις παρεμβάσεις του ΚΚΕ στο τηλεοπτικό κοινό;

 

Για να μην πάμε πιο πίσω:

Ηδη, προ μνημονίων, στις 22/3/2010, η Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΚΚΕ δήλωνε:

«…Το ΚΚΕ επανειλημμένα έχει τοποθετηθεί και έχει ζητήσει τη δραστική μείωση της βουλευτικής αποζημίωσης και την κατάργηση της αποζημίωσης για τη συμμετοχή στις συνεδριάσεις των Επιτροπών και άλλες κοινοβουλευτικές δραστηριότητες. Εχει επίσης ζητήσει την κατάργηση της βουλευτικής σύνταξης ώστε οι βουλευτές να συνταξιοδοτούνται από τα ασφαλιστικά τους ταμεία. Η θέση αυτή του ΚΚΕ σχετίζεται με τη γενικότερη θέση του για το ρόλο των βουλευτών και δεν το συνδέει συγκυριακά με την κρίση».

Για το ίδιο θέμα, η ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Αλέκα Παπαρήγα, τόνιζε:

«Εχουμε ζητήσει τη μείωση των βουλευτικών μισθών, την κατάργηση των βουλευτικών συντάξεων, διαχρονικά, μονίμως, όχι τώρα στην περίοδο της κρίσης. Να μην παίρνει αμοιβή ο βουλευτής επειδή είναι σε επιτροπή. Είναι έργο του (…). Εμείς ακριβώς θεωρούμε ότι πρέπει να καταργηθούν όλα αυτά, που σημαίνει ότι το Δημόσιο και ο προϋπολογισμός της Βουλής θα ελαφρυνθεί».

Ηδη από το Μάη του 2010 – ανήμερα μάλιστα της ψήφισης του μνημονίου – το ΚΚΕ κατέθεσε πρόταση νόμου για τη μείωση της βουλευτικής αποζημίωσης και την κατάργηση της βουλευτικής σύνταξης.

Η συζήτηση της πρότασης δεν έχει γίνει ακόμα στην Ολομέλεια… Πότε διαμαρτυρήθηκαν τα κανάλια των πλουτοκρατών που εδώ και δυο χρόνια μια πρόταση νόμου για ένα θέμα που υποτίθεται ότι τόσο τους «συγκινεί», δεν έχει εισαχθεί καν για συζήτηση;

 

Στην εισηγητική έκθεση της πρότασης νόμου, μεταξύ άλλων, σημειώνεται:

«Η θέση του ΚΚΕ είναι ότι η βουλευτική σύνταξη πρέπει να καταργηθεί και ο χρόνος βουλευτικής θητείας να λογίζεται χρόνος πραγματικής ασφάλισης στον ασφαλιστικό φορέα που ήταν ασφαλισμένος ο κάθε βουλευτής πριν την εκλογή του. Ως προς το ύψος της σύνταξης, τα όρια συνταξιοδότησης καθώς και τις λοιπές διατάξεις, θα ισχύουν οι κοινές διατάξεις.

Επίσης, το ΚΚΕ υποστηρίζει την κατάργηση της αποζημίωσης των βουλευτών για τη συμμετοχή τους σε συνεδριάσεις των κοινοβουλευτικών επιτροπών, ή σε άλλες δραστηριότητες του Κοινοβουλίου, δεδομένου ότι η συμμετοχή αυτή δε συνιστά υπερωριακή απασχόληση, αλλά είναι μέσα στα καθήκοντα και τις υποχρεώσεις του βουλευτή».

Αλλά και μετά το πρώτο μνημόνιο, στις 3/11/2010, το ΚΚΕ επανέφερε το θέμα του βουλευτικού μισθού και το πάγιο αίτημα του Κόμματος για «δραστικές μειώσεις στη βουλευτική αποζημίωση και κατάργηση της βουλευτικής σύνταξης».

Τι, όμως, δεν έκανε ποτέ το ΚΚΕ – που βεβαίως είναι πασίγνωστο στο πανελλήνιο το ποια είναι η σχέση των βουλευτών του με τη βουλευτική αποζημίωση:

Το αυτονόητο: Δεν έπαιξε ποτέ το «παιχνίδι» να γίνουν οι μειώσεις στο εισόδημα των βουλευτών επικοινωνιακό τρικ για να το φέρνουν μετά σαν «παράδειγμα» οι σφαγείς του λαού – όπως έκανε ο Παπανδρέου στις συνεντεύξεις του – για να αποδεχθεί ο κόσμος, ο συνταξιούχος, ο μισθωτός, ο αγρότης να μειωθεί το εισόδημά του.

«Αυτό δε μας βρίσκει σύμφωνους, να χρησιμοποιείται σαν παράδειγμα η Βουλή, ο μισθός και το εισόδημα του βουλευτή και πώς αντιμετωπίζεται για να αποδεχτεί ο κόσμος τα μέτρα τα οποία παίρνονται», τόνιζε ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΚΚΕ το Νοέμβρη του 2010.

 

Τι για όλα αυτά και απ’ όλα αυτά μετέδωσαν ποτέ τα κανάλια των εργολάβων;

Τίποτα!

Εσπευσαν, όμως, να δηλώσουν το «παρών» τους και να παράσχουν τις συχνότητές τους ως επικοινωνιακές «ντουντούκες» του χρυσαυγιτισμού.

Posted in τα ΜΜΕ στην υπηρεσία του κεφαλαίου, αντιΚΚΕ προπαγάνδα, η βρώμικη ηθική των αστών, ο φασισμός δεν έρχεται απ΄το μέλλον | Με ετικέτα: , , , | 1 Comment »

Κραυγαλέος αποκλεισμός του ΚΚΕ

Posted by redship στο 21 Νοεμβρίου , 2012

ΠΟΛΙΤΙΚΗ «ΠΟΛΥΦΩΝΙΑ»

 

 

Τον σχεδόν πλήρη αποκλεισμό του ΚΚΕ έχουν επιβάλει οι μεγαλοεπιχειρηματίες – μεγαλοκαναλάρχες. Αυτό προκύπτει από την έκθεση της πολιτικής πολυφωνίας που έδωσε χτες στη δημοσιότητα το Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης και αφορά τις πολιτικές εκπομπές και τα δελτία ειδήσεων. Για να αποδειχτεί έτσι, για άλλη μια φορά, η ταξικότητα του Τύπου και των ΜΜΕ, που σε περιόδους όξυνσης της ταξικής πάλης σε συνδυασμό με την προσπάθεια για την αναμόρφωση του πολιτικού συστήματος δεν τηρούν ούτε καν τα προσχήματα, επιβάλλοντας πέπλο σιωπής στις θέσεις και την πολιτική του ΚΚΕ.Το ΚΚΕ τόσο με ανακοινώσεις, όσο και με παρεμβάσεις, με ενδεικτική αυτή της ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Αλέκας Παπαρήγα στην ΕΡΤ, έχει ήδη καταγγείλει τον αποκλεισμό του Κόμματος, από όλους τους τηλεοπτικούς σταθμούς. Η έλλειψη της ισότιμης προβολής καταπατά και πλήττει το στοιχειώδες δικαίωμα του λαού να ενημερώνεται ολόπλευρα για τις θέσεις και τις δράσεις όλων των κομμάτων. Η απουσία του ΚΚΕ από τους τηλεοπτικούς σταθμούς δεν αποτελεί μόνο τον αποκλεισμό μιας ακόμα φωνής, αλλά αποκλεισμό της άλλης άποψης που διατυπώνει το ΚΚΕ, της μόνης πραγματικά φιλολαϊκής εξόδου.

Αποκαλυπτικά είναι τα στοιχεία του ΕΣΡ, τα οποία αφορούν τις πολιτικές συζητήσεις που έγιναν σε ενημερωτικές εκπομπές, αλλά και το χρόνο που δόθηκε στα κόμματα στα δελτία ειδήσεων. Τα στοιχεία αφορούν την περίοδο από την 1η Ιούλη ως τις 31 Οκτώβρη και προέρχονται συνολικά από 1.720 τηλεοπτικές εκπομπές. Ομως, τα στοιχεία για ALPHA, MEGA και ΝΕΤ είναι ελλιπή και αφορούν μικρότερα χρονικά διαστήματα, μιας και τα κανάλια δεν απέστειλαν τα σχετικά στοιχεία στο ΕΣΡ. Ετσι, για τον ALPHA αφορούν την περίοδο από 1/7 έως 30/9, τη ΝΕΤ μόνο για τον Οκτώβρη και του MEGA από 15-31/10/2012.

Ακόμα και σε αυτά, αποκαλύπτεται ότι τα κανάλια των μεγαλοεπιχειρηματιών και εφοπλιστών δεν μπορούν ούτε τα προσχήματα να κρατήσουν, αποσιωπώντας απροκάλυπτα τις θέσεις και τη δράση του ΚΚΕ. Ακόμη και όταν «φιλοξενούν» ειδήσεις για το ΚΚΕ είναι για να διαστρεβλώσουν τις θέσεις και τις απόψεις του.

Ενδεικτικό είναι ότι στα δελτία ειδήσεων του ΑΝΤΕΝΝΑ ο χρόνος που έχει αφιερωθεί στο ΚΚΕ είναι μόλις 2,9%, στο MEGA 3,1%, στον «TV Μακεδονία» 3,8%, τη στιγμή μάλιστα τα αντίστοιχα ποσοστά για παράδειγμα στο MEGA της ΝΔ είναι 43,9%, του ΠΑΣΟΚ 13,8%, της ΔΗΜΑΡ 9,2%. Αντίστοιχη είναι η κατάσταση και στα υπόλοιπα κανάλια, όπου τα υπόλοιπα κόμματα κυριαρχούν και μονοπωλούν το ενδιαφέρον των μεγαλοκαναλαρχών.

Χαρακτηριστικά είναι επίσης τα στοιχεία συμμετοχής σε ενημερωτικές εκπομπές (ακολουθεί πίνακας).

Posted in τα παπαγαλάκια του κεφαλαίου, τα ΜΜΕ στην υπηρεσία του κεφαλαίου | Με ετικέτα: , | 1 Comment »

Μήπως η υπογραφή υπ’ αριθμόν 9788 στο km.kke.gr ήταν η αιτία;…

Posted by redship στο 30 Οκτωβρίου , 2012

 αναδημοσίευση από fadomduck2

Αναρωτιέμαι αν τα σχόλια του Κώστα Αρβανίτη για τον υπουργό Δένδια, ήταν απλά η αφορμή για να κοπεί η εκπομπή «Πρωινή ενημέρωση» και όχι η πραγματική αιτία. Ή τουλάχιστον όχι η μοναδική. Αν ανατρέξει κανείς στον μακρύ κατάλογο αυτών που υπέγραψαν υπέρ της πρότασης νόμου του ΚΚΕ ενάντια στα μνημόνια, στον αριθμό 9788 θα διαβάσει:

9788
Κώστας
Αρβανίτης
δημοσιογράφος
Άλλο
Αττικής

Διαβάζω στο μπλογκ Δε δίνω λέξεις παρηγόρια… :

«Φαντάζομαι ότι αυτή η υπογραφή με αριθμό 9789 (σημ. Οικ. το σωστό είναι 9788) Κώστας Αρβανίτης δημοσιογράφος Άλλο Αττικής στην ιστοσελίδα km.kke.gr ήταν «η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι» και η συγκυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ προχώρησε στο κόψιμο της εκπομπής «Πρωινή ενημέρωση» της ΝΕΤ με τους δημοσιογράφους Κ. Αρβανίτη και Μ. Κατσίμη. Η «δημοκρατική τους ευαισθησία» δεν άντεξε το «ανείπωτο». Δημοσιογράφος της κρατικής τηλεόρασης να υπογράφει κείμενο υποστήριξης πρότασης νόμου του Κ.Κ.Ε. Πως τόλμησε ; Εμείς τον πληρώνουμε για να προωθεί το θεάρεστο έργο της συγκυβέρνησης, όχι να βάζει την υπογραφή σε τέτοια κείμενα…»

Λέτε να είναι έτσι;… Αναρτήθηκε από oikodomos

Βλέπε ακόμη:
Ομολογία Λιάτσου για πολιτική απόλυση Αρβανίτη-Κατσίμη

Posted in πολιτικη, τα παπαγαλάκια του κεφαλαίου, Δημοκρατία για ποια τάξη;, Η «Δημοκρατία του φερετζέ» | Με ετικέτα: , , , , , | 1 Comment »

σχόλιο αναγνώστριας για την απάντηση του ΚΚΕ σε δημοσίευμα του «Enikos.gr»

Posted by redship στο 29 Σεπτεμβρίου , 2012

Καλή Γκέλπεση (συγγραφέας)

 

Παρασκευή 28-9-12 γύρω στη ΜΙΑ ΤΟ ΜΕΣΗΜΕΡΙ, έστειλα σχόλιό μου στον enikos gr απευθυνόμενη στον κύριο ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ, κάτω απ’ την ανάρτησή του “όλοι ήξεραν”.

Το σχόλιό μου ΔΕΝ ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ μέχρι αυτήν την στιγμή στον enikos gr, παρότι αργά το βράδυ τής ίδιας μέρας έστειλα δεύτερο σχόλιο ζητώντας το αυτονόητο. Να δημοσιευτεί το πρώτο.

Σ’ εκείνο το πρώτο σχόλιό μου λοιπόν, που δεν δημοσιεύτηκε απ’ τον enikos gr, ανέφερα ότι η ίδια η ανάρτηση του κυρίου ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ, σε δύο τουλάχιστον σημεία της αυτοαποκαλυπτόταν…:

α) …Εξώδικη ενημερωτική επιστολή ΦΕΡΕΤΑΙ να έστειλε ο Ζαχαράκης σε ….όλους.
ΦΕΡΕΤΑΙ…

β) …Στην επιστολή δεν αναγράφεται ο αριθμός πρωτοκόλλου, οπότε είναι ΑΓΝΩΣΤΟ ΑΝ Η ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΕΙΧΕ ΦΤΑΣΕΙ σε …όλους.
ΑΓΝΩΣΤΟ…

Πρωτίστως του ανέφερα ότι θα ήταν δικαιολογημένος ο τίτλος “όλοι ήξεραν”, μόνο αν εννοούσε πως
ΟΛΟΙ ΞΕΡΟΥΜΕ ότι καπιταλισμός και βρώμα πάνε πακέτο.
ΟΛΟΙ ΞΕΡΟΥΜΕ ότι καπιταλισμός και ρεμούλες πάνε πακέτο.
ΟΛΟΙ ΞΕΡΟΥΜΕ ότι καπιταλισμός και διασπάθιση δημόσιου χρήματος πάνε πακέτο.

Παρακάτω αναφερόμουν σ’ εκείνο το μόνο που έφτασε στα χέρια τού ΚΚΕ. Στο e-mail με την υπογραφή Ζαχαράκη.
Εξηγούσα λοιπόν στον κ. ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ ότι οποιοσδήποτε μπορεί να δημιουργήσει ένα mail με το όνομά του ή το δικό μου, χωρίς να έχουμε ιδέα εμείς.
Του έφερα κι ως παράδειγμα το site μαϊμού με υπογραφή δήθεν τής ΚΕ τού ΚΚΕ που καλούσε τους κομμουνιστές να ψηφίστουν στις εκλογές τής 17-6-12 ΣΥΡΙΖΑ…

Τι έπρεπε να κάνει λοιπόν το ΚΚΕ, παραλαμβάνοντας ένα mail απ’ το …πουθενά; Ένα mail μάλιστα που αναφέρεται στην αλληλοφαγωμάρα μεγαλοεπιχειρηματιών, στις …νόμιμες και παράνομες κομπίνες τους.

Τι έπρεπε λοιπόν να κάνει το ΚΚΕ για να μάθει αν όντως αποστολέας ήταν ο Ζαχαράκης;
Μήπως ν’ απευθυνθεί στη δίωξη ηλεκτρονικού εγκλήματος; Ή μήπως θα έπρεπε να πιει η ηγεσία τού ΚΚΕ καφεδάκι με τον κάθε μεγαλοεπιχειρηματία Ζαχαράκη, να τον παρηγορήσει, να του πει και το …φλυτζάνι για να μάθει τι θα γίνει με τους άλλους επιχειρηματίες που τον έριξαν κι όλοι
μαζί(;) απομύζησαν το δημόσιο κορβανά;

Είναι ολοφάνερο λοιπόν ότι το ΚΚΕ δεν παρέλαβε καμιά εξώδικη επιστολή απ’ τον Ζαχαράκη και άρα όντως ΔΕΝ ΗΞΕΡΕ.

Όσο για τον καπιταλισμό και τη βρώμα του, το ΚΚΕ τα καταγγέλει και τ’ αντιπαλεύει εντός κι εκτός βουλής ξάστερα και χωρίς εκπτώσεις. Και τα αντιπαλεύει σε βαθμό ανατροπής τού καπιταλισμού.

Τέλος, έκανα την παρατήρηση στον κύριο ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ ότι ενώ το ΚΚΕ έδωσε επίσημη απάντηση για το θέμα, εκείνος δεν την δημοσίευσε κάτω απ’ τη συγκεκριμένη ανάρτησή του με τον παραπλανητικό και γιατί όχι;, προβοκατόρικο τίτλο, “όλοι ήξεραν”.
Ε, όχι! Αποδεδειγμένα το ΚΚΕ ΔΕΝ ΗΞΕΡΕ.

(Αυτά έργαφα λοιπόν σε γενικές γραμμές στο σχόλιό μου στον enikos gr, υπογράφοντας μάλιστα με τ’ όνομά μου, όπως κι εδώ. Το ακριβές κείμενο βέβαια δεν μπορώ να το θυμάμαι, ούτε το αποθήκευσα, γιατί δεν περίμενα ότι θα …εξαφανιστεί…).

Καλή Γκέλμπεση (συγγραφέας)

Posted in τα ΜΜΕ στην υπηρεσία του κεφαλαίου, Η «Δημοκρατία του φερετζέ», Η αστική τάξη είναι ο αντίπαλος, Το αστικό ιερόμετρο είναι χυδαίο | Με ετικέτα: , | 6 Σχόλια »

Όταν ο καθεστωτικός τύπος αποκτά ενδιαφέρον… (και προκαλεί ενδιαφέροντα σχόλια)

Posted by redship στο 4 Μαΐου , 2012

Γεώργιος Π. Μαλούχος
Κόμματα και ψέματα

 

Την Κυριακή, δύο βασικές κατηγορίες κομμάτων κονταροχτυπιούνται και για την τελευταία ψήφο, από την τεράστια Β’ Αθηνών έως το τελευταίο χωριό της Ελλάδας: τα «μνημονιακά» και τα «αντιμνημονιακά». Οι παλιές διακρίσεις με βάση την ιδεολογική κατεύθυνση των κομμάτων έχουν πλέον ξεπεραστεί πλήρως και εκείνο που προσδιορίζει τώρα την ταυτότητά τους είναι η θέση τους έναντι των δανειακών συμβάσεων και του οικονομικού προγράμματος που τα συνοδεύει. «Δεξιά» και «Αριστερά» είναι λέξεις χωρίς καμιά πλέον πραγματική σημασία – κάτι που σύντομα θα αλλάξει και πάλι…
Σε γενικές γραμμές, τα δύο μπλοκ εκφράζουν τις εξής θέσεις: το πρώτο, ότι πρέπει να ψηφιστούν τα μνημονιακά κόμματα για να επιτευχθεί σταθερότητα, παραμονή στο ευρώ, συνέχιση του προγράμματος και μέσα από αυτά να έρθει κάποτε η ανάπτυξη στη χώρα. Ότι άλλος δρόμος δεν υπάρχει και ότι ο κίνδυνος διακοπής του προγράμματος ισοδυναμεί με το τέλος της Ελλάδας. Το δεύτερο, υποστηρίζει γενικά την καταγγελία των δανειακών συμβάσεων σε διάφορες παραλλαγές από την πλήρη απαγκίστρωση έως την «επαναδιαπραγμάτευση». Υποστηρίζουν ότι αν οι συμβάσεις αυτές ισχύσουν, η Ελλάδα θα διαλυθεί από την ύφεση και θα ξεπουληθεί ολόκληρη.
Και τα δύο μπλοκ κομμάτων και θέσεων έχουν «τη λύση», το καθένα με τον δικό του τρόπο. Εχουν τις απαντήσεις, εκφράζουν τη βεβαιότητα ότι αν οι πολίτες τα επιλέξουν, έστω και μέσα από έναν δύσκολο δρόμο, θα δώσουν την απάντηση στην κρίση και θα οδηγήσουν την Ελλάδα σε νέους δρόμους. Όμως, στη μεγίστη πλειοψηφία τους, τα κόμματα ψεύδονται.
Και τα δύο μπλοκ ξεχνούν αυτά που δεν βολεύουν τις απόψεις τους. Το «μνημονιακό» ξεχνά ότι τα δημόσια έσοδα και γενικά οι δημοσιονομικοί δείκτες έχουν καταρρεύσει, ξεχνά ότι τη Δευτέρα το πρωί η Τρόικα, που έχει σωπάσει σχεδόν σε όλη τη διάρκεια του προεκλογικού αγώνα, θα είναι εδώ και θα μιλήσει. Δεν αναφέρουν καν τη λέξη τρόικα, δεν υπάρχει στο λεξιλόγιό τους, παρά το γεγονός ότι με αυτή και μόνο με αυτή θα έχουν να κάνουν. Επίσης, τάζουν ότι εξασφαλίζουν το ευρώ, κάτι που κάθε άλλο παρά αλήθεια είναι. Την ίδια στιγμή, δεν σταματούν να μιλούν για ανάπτυξη, η οποία, υποτίθεται, θα έρθει…
Το «αντιμνημονιακό» μπλοκ λησμονεί συστηματικά ότι η Ελλάδα έχει πρακτικά ήδη πτωχεύσει και ότι το σύστημα δημοσίων πληρωμών δεν είναι πλέον ούτε σύστημα ούτε πληρωμών. Λησμονεί ότι η χώρα είναι πλήρως εξαρτημένη από τις αποφάσεις της τρόικας την οποία επίσης κι αυτό το μπλοκ δεν αναφέρει, παρά μόνον για να σηκώσει τους τόνους της ρητορείας. Αναφέρονται σε επιστροφή των «κλεμμένων ονείρων» και «δικαιωμάτων» του λαού, τα οποία δεν πρόκειται να επιστρέψουν ό,τι κι αν γίνει: αντίθετα, η απαγκίστρωση της Ελλάδας από το πρόγραμμα είναι πολύ πιθανό να κάνει και αυτά τα 370 ή τα 450 ευρώ τον μήνα να μοιάζουν με μακρινό όνειρο…
Δυστυχώς, είτε με τα όσα λένε, είτε με τα όσα αποσιωπούν, τα κόμματα και των δύο μπλοκ επί της ουσίας λένε ψέματα. Λένε ότι έχουν τις λύσεις, σε κάτι για το οποίο λύσεις πολύ απλά, δυστυχώς πλέον, δεν υπάρχουν. Και το μόνο που δεν συζητούν είναι η πραγματικότητα. Ότι, δηλαδή, η Ελλάδα έχει ήδη πτωχεύσει και ότι πράγματι έχει δύο δρόμους μπροστά της, αλλά πολύ διαφορετικούς από εκείνους που περιγράφουν.
Ο ένας, είναι η συμμόρφωση με τις δανειακές συμβάσεις. Κι αυτός θα σημαίνει, πολύ απλά, ότι η χώρα θα βρεθεί όντως και σύντομα σε επίπεδα αμοιβών, συντάξεων και κοινωνικού κράτους Ρουμανίας ή Βουλγαρίας με ανεργία μεγαλύτερη της Ισπανίας. Ο άλλος είναι η μη συμμόρφωση. Και αυτός, ουδείς μπορεί να γνωρίζει σήμερα πού οδηγεί: είναι ένας δρόμος άδηλος ως προς το αποτέλεσμά του, το οποίο, πάντως, έχει πολύ σημαντικές πιθανότητες να σημαίνει ότι η χώρα πρέπει να είναι έτοιμη να υποστεί ένα ακόμα πιο βίαιο και άμεσο σοκ…
Οσο για τα περί αναδιαπραγμάτευσης, αυτά καλό θα ήταν να είχαν σβηστεί από τη δημόσια συζήτηση σε μια τόσο κρίσιμη ώρα: επαναδιαπραγμάτευση δεν υπάρχει και αυτό το γνωρίζουν άπαντες. Για να μην υπάρχει και σχετική παρεξήγηση, μην κρυφτεί κανείς πίσω από την ίδια λέξη που χρησιμοποιεί ο Ολάντ: η Γαλλία δεν έχει υπογράψει κανένα μνημόνιο – αναφέρεται στο Δημοσιονομικό Σύμφωνο, ουδεμία σχέση υπάρχει…
Την Κυριακή δεν έχουμε να διαλέξουμε ανάμεσα σε δύο δρόμους όπως μας τους παρουσιάζουν μέχρι και σήμερα το βράδυ τα κόμματα. Αυτές είναι ωραιοποιημένες εκδοχές της αλήθειας, τόσο ωραιοποιημένες, που δεν έχουν πια να κάνουν με την αλήθεια.
Την Κυριακή έχουμε να διαλέξουμε ανάμεσα στη βεβαιότητα και στην αβεβαιότητα: από τη μία πλευρά, τη βεβαιότητα της βίαιης και συθέμελης, εκ βάθρων άμεσης αποδόμησης και επαναδόμησης της ελληνικής πραγματικότητας με τεράστιο κόστος σε όλα τα επίπεδα. Η μετάβαση υπό αυτές τις συνθήκες και με τέτοια ταχύτητα από το τραγικό κράτος «μεγάλο εργοδότη» σε αυτό που πράγματι ένα κράτος θα έπρεπε να είναι, θα έχει ασύλληπτο κόστος για την ελληνική κοινωνία που εξαρτάται περίπου καθολικά από αυτό. Και, από την άλλη πλευρά, έχουμε την πλήρη αβεβαιότητα.
Η Ελλάδα βρίσκεται σε πόλεμο και τα κόμματα, και στα δύο μπλοκ, διεκδικούν την ψήφο του λαού αποκρύπτοντας, ωραιοποιώντας και παραπλανώντας. Εχουν βαριά ιστορική ευθύνη γι’ αυτό. Θα έπρεπε να παρουσιάζουν τις θέσεις τους εξηγώντας πρώτα τους κινδύνους κι όχι τις φαιδρές και επικίνδυνες ωραιοποιήσεις αυτών των θέσεων. Τότε, θα έλεγαν την αλήθεια.
Τα κόμματα, και στα δύο μπλοκ, τάζουν ελευθερία, παραβλέποντας το βαρύ τίμημά της. Λένε ψέματα. Δεν λένε την αλήθεια. Αυτή, την πολύ επώδυνη αλήθεια, θα πρέπει να την ψάξει ο κάθε πολίτης μόνος και να αποφασίσει πώς θα σταθεί απέναντί της. Θα πρέπει να αποφασίσει εκείνος τι θέλει, μη δίνοντας σχεδόν την παραμικρή σημασία σε αυτά που ακούει… Θα πρέπει να σταθεί στους κινδύνους και όχι στις υποσχέσεις της κάθε πλευράς. Κι όταν σταθμίσει τους κινδύνους που και οι δύο πλευρές του αποκρύβουν, ο καθένας όπως πιστεύει, τότε να πάει στην κάλπη… Χωρίς να ξεχνά το θεμελιώδες: ότι, δυστυχώς, είτε με τον έναν είτε με τον άλλον τρόπο, η χώρα και η κοινωνία θα διέλθουν πρώτα μέσα από μια κόλαση μέχρι να έρθει η, απόμακρη ακόμα στιγμή, που θα υπάρξει πάλι κάποιο φως…
Σχόλιο αναγνώστη:
Ψηφίζω ΚΚΕ.Γιατί δεν τρομάζω με το μπαμπούλα της δραχμής. Γιατί δεν έχω αντιμνημονιακές αυταπάτες. Γιατί πλήρωσα ακριβά τις απλοϊκές απόψεις του τύπου στις 18 με σοσιαλισμό και δεν σκοπεύω να πληρώσω πάλι την εξίσου απλοϊκή και επικίνδυνη άποψη στις 7 Μαίου εκτός μνημονίου. Ψηφίζω ΚΚΕ γιατί είναι η μόνη καθαρή ψήφος. Ψηφίζοντας Ν.Δ. ψηφίζω αρκετά ΠΑΣΟΚ, λίγο Μπακογιάννη, λίγο Μάνο και μια στάλα Καρατζαφέρη. Ψηφίζοντας ΠΑΣΟΚ ψηφίζω πάρα πολύ Ν.Δ, αρκετά Δημοκρατική Αριστερά, λίγο ΣΥΡΙΖΑ και λίγο Οικολόγους. Ψηφίζοντας ΣΥΡΙΖΑ ψηφίζω λίγο απ όλα. Ψηφίζοντας Δημοκρατική Αριστερά ψηφίζω πολύ ΠΑΣΟΚ, αρκετά ΣΥΡΙΖΑ και λίγο οικολόγους. Ψηφίζοντας οικολόγους, ψηφίζω όλα τα παραπάνω και πράσινα άλογα από πάνω. Και στο φινάλε ψηφίζω ΚΚΕ για να έχω κάποιον στις 7 Μαΐου να με συμπαρασταθεί.

Posted in ρήξη και ανατροπή, τα παπαγαλάκια του κεφαλαίου, τα ΜΜΕ στην υπηρεσία του κεφαλαίου, ο δρόμος του ΚΚΕ | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »

Βρώμικη διαστρέβλωση … από ΠΑΣΟΚ-ΝΔ και αστικά ΜΜΕ

Posted by redship στο 3 Μαΐου , 2012

Τα ρέστα τους δίνουν στη διαστρέβλωση των πολιτικών θέσεων του ΚΚΕ, αστικά Μέσα Ενημέρωσης, αστικά κόμματα και τα στηρίγματά τους. Την περασμένη Δευτέρα το βράδυ σε εκπομπή της ΝΕΤ ο υποψήφιος βουλευτής Επικρατείας του ΚΚΕ Θανάσης Παφίλης είπε ανάμεσα σε άλλα: «Οποια κυβέρνηση προκύψει θα είναι θύελλα απέναντι στους εργαζόμενους… Σημασία έχει κατά τη γνώμη μας, πριν ορκιστεί καν η καινούρια κυβέρνηση ο λαός να βγει στο δρόμους για να σταματήσει τη θύελλα που έρχεται. Πριν καν ορκιστεί να σταματήσει τη θύελλα που έρχεται γι’ αυτά που του ετοιμάζετε. Αυτά που του ετοιμάζετε τι είναι: Νέα μείωση μισθών 20% έχετε συμφωνήσει…».

Τι είπε ο Θ. Παφίλης; Μα αυτό που το ΚΚΕ λέει σ’ όλη την προεκλογική περίοδο, ότι στις 7 Μάη, όποια κυβερνηση και αν βγει, το λαό τον περιμένουν άμεσα τα μέτρα των δραστικών περικοπών των 11,5-14 δισ. ευρώ, ο νέος ασφαλιστικός νόμος που θα τσακίσει κι άλλο τις συντάξεις, η επίθεση των καπιταλιστών στους μισθούς κλπ. Αρα ο λαός οργανωμένα να απαντήσει στον πόλεμό τους.

Στην ίδια εκπομπή, ο εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ Χρ. Παπουτσής διαστεβλώνοντας πλήρως όσα είπε ο Θ. Παφίλης τον προβόκαρε λέγοντας: «είπατε ότι θα καλέσετε το λαό να εμποδίσει την ορκωμοσία της νέας κυβέρνησης». Ανάλογη ήταν η παρέμβαση του εκπροσώπου της ΝΔ Α. Σπηλιωτόπουλου που φώναζε λέγοντας: «Θέλετε να καταργήσετε τη δημοκρατία;», «Φαντάζεστε το 1917…», «Τότε γιατί συμμετέχετε στην δημοκρατική αυτή διαδικασία; Αφού στους δρόμους θα βγείτε, επανάσταση θα κάνετε; Στην κάλπη γιατί να μπείτε;».

Σε non paper της ΝΔ που εστάλη προχτές για να ενημερώσουν τους εκπροσώπους τους τι να λένε για το ΚΚΕ, συνεχίζουν την προβοκάτσια γράφοντας: «Ο κ. Παφίλης, καλεί το λαό να αγνοήσει την απόφαση του… λαού (!) και να μην δεχθεί το αποτέλεσμα των εκλογών καλώντας τον κόσμο πριν καν ορκιστεί η καινούρια Κυβέρνηση να βγει στο δρόμο…».

 

Τη σκυτάλη της προβοκάτσιας πήραν χτες «ΤΑ ΝΕΑ» και ο Γ. Παπαχρήστου που γράφει: «Ο Παφίλης του ΚΚΕ, εν εξάλλω καταστάσει, ανακοίνωσε ότι το ΚΚΕ δεν θα αναγνωρίσει το αποτέλεσμα της Κυριακής!». Και πάλι στα «ΝΕΑ», σε χτεσινό ρεπορτάζ γράφουν: «Εν τω μεταξύ αίσθηση προκάλεσε η τοποθέτηση του ψηφοδελτίου Επικρατείας του ΚΚΕ Θανάση Παφίλη, ο οποίος (από την κρατική τηλεόραση) εμμέσως πλην σαφώς υποστήριξε ότι το κόμμα του δεν θα αναγνωρίσει το εκλογικό αποτέλεσμα της Κυριακής.». Προξενεί εντύπωση πάντως γιατί τα «Νέα» δεν έγραψαν τίποτα στο φύλλο της Τρίτης και έγραψαν χθες Τετάρτη, αν και η εκπομπή έγινε τη Δευτέρα. Τους ξέφυγε ή δεν τους είχε πάει ακόμη η γραμμή να προβοκάρουν; Να πόσο βρώμικα δουλεύουν τα αστικά επιτελεία ενάντια στο ΚΚΕ, ενάντια στο λαό με στόχο να συκοφαντήσουν και να παραπληροφορήσουν. Γι’ αυτό οι εργαζόμενοι και τα φτωχά λαϊκά στρώματα πρέπει να εμπιστεύονται «ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ» και «902». Ομως, όσο ξετσίπωτα κι αν διαστρεβλώνουν, όσο κι αν παραχαράξουν τις πολιτικές θέσεις του ΚΚΕ, το λαό δεν τον τρομάζουν… Θα τον βρουν απέναντί τους τα αστικά κόμματα και τα στηρίγματά τους και μετά τις εκλογές για να σταματήσουν τη θύελλα που έρχεται. Γι’ αυτό είναι ανάγκη το ΚΚΕ να βγει με όσο το δυνατόν πιο υψηλό ποσοστό γίνεται, να βγει όσο πιο ενισχυμένο γίνεται από την κάλπη.

Posted in Η «Δημοκρατία του φερετζέ», Το αστικό ιερόμετρο είναι χυδαίο, αντιΚΚΕ προπαγάνδα, αντικομμουνισμός | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

Τα «Νέα» στο γνωστό βιολί τους…

Posted by redship στο 26 Απριλίου , 2012

Τα «Νέα», που συστηματικά αποσιωπούν τη δράση και τις θέσεις του ΚΚΕ, ξαφνικά χτες τα …έπιασε ο πόνος να κάνουν ρεπορτάζ για το ΚΚΕ. Οχι βέβαια για να παρουσιάσουν τις θέσεις του ΚΚΕ, αλλά για να τις διαστρεβλώσουν, απομονώνοντας φράσεις της ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Αλ. Παπαρήγα, από συνέντευξη που παραχώρησε στον Σταύρο Θεοδωράκη στο διαδικτυακό κανάλι protagon.gr.

Ετσι, γράφουν ότι η Αλ. Παπαρήγα «δίνοντας πτυχές της διακυβέρνησης της χώρας όταν έρθει ο λαός στην εξουσία είπε: «Η Βουλή, κατά τη γνώμη μου, δεν πρέπει να υπάρχει»». Η ακριβής δήλωση της ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, η οποία προηγουμένως έχει εξηγήσει πώς θα πάρει ο λαός την εξουσία και τι σημαίνει κοινωνικοποίηση των μονοπωλίων, είναι: «Οταν συμβούν αυτά πρέπει να αναδειχθούν, αυτό που λέμε, οι λαϊκοί βουλευτές με τη διαδικασία που σας είπα. Η βουλή, όπου κάθε 4 χρόνια ένα μεγάλο εκλογικό σώμα εκλέγει βουλευτές με βάση το έδαφος, κατά τη γνώμη μας δεν πρέπει να υπάρχει. Ο βουλευτής πρέπει να αντιπροσωπεύει το εργοστάσιο, τον κλάδο, τους συνταξιούχους, τους φοιτητές, τους σπουδαστές, τους αγρότες, τους μιικρούς επιχειρηματίες. Δηλαδή, να αντιπροσωπεύονται κοινωνικές δυνάμεις και όχι εδάφη».

Γι’ αυτό και στη συνέχεια γράφουν: «Η κ. Παπαρήγα επανέλαβε ότι πρέπει να φύγουμε από την ΕΕ και να γυρίσουμε στο εθνικό νόμισμα και όταν της επισημάνθηκε ότι έτσι οι πολίτες θα γίνουν πιο φτωχοί, απάντησε ότι «ο λαός θα αποκτήσει μεγαλύτερη περιουσία με την κοινωνικοποίηση των πάντων»». Ας πάμε πάλι στην ακριβή τοποθέτηση της ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, η οποία είναι: «Εξω από την ΕΕ. Οχι εντός ή εκτός Ευρωζώνης. Εμείς μιλάμε για αποδέσμευση της Ελλάδας από την ΕΕ και επομένως θα έχεις το δικό σου νόμισμα. Τώρα τι νόμισμα θα το πούμε δεν έχει σημασία. Η αποδέσμευση σημαίνει μονομερής διαγραφή του χρέους, δεν αναγνωρίζουμε καμία υποχρέωση, κοινωνικοποίηση του πλούτου, που λέμε δηλαδή όλες οι μεγάλες επιχειρήσεις, τα μονοπώλια θα περάσουν από την ιδιοκτησία των μετόχων, γιατί μέτοχοι τα έχουν, των ιδιοκτητών τους, στα χέρια του λαού (…) Ο λαός όχι μόνο διασώζει την περιουσία του, αυτή που είναι στην τράπεζα, αλλά αποκτάει καινούρια περιουσία: Λιμάνια, αεροδρόμια, επιχειρήσεις, βουνά, θάλασσες (…) Οταν λέμε κοινωνικοποίηση, αυτό δεν περιλαμβάνει ό,τι έχει αποκτήσει ο κάθε άνθρωπος, σπίτι, σπίτια, αυτοκίνητο ή καταθέσεις, τα οποία τα απέκτησε με τη δουλειά του».

Μάλιστα, το «ρεπορτάζ» των «Νέων» ανακαλύπτει ότι «το πλησιέστερο καθεστώς στο όραμα του ΚΚΕ είναι της πάλαι ποτέ Τσεχοσλοβακίας». Ας παραθέσουμε και αυτό το απόσπασμα από τη συνέντευξη της ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, που αποδεικνύει ότι κάτι τέτοιο υπάρχει μόνο στο κεφάλι του συντάκτη: «Σε κάθε χώρα υπήρχαν και κοινά και διαφορές. Και στο κάτω κάτω γιατί πρέπει να μιμηθούμε απόλυτα ένα μοντέλο». Ενώ στη συνέχεια ανέφερε ότι «η πιο αναπτυγμένη χώρα που έγινε σοσιαλισμός, η πιο αναπτυγμένη στις συνθήκες του καπιταλισμού, ήταν η Τσεχοσλοβακία. Η Τσεχοσλοβακία ήταν πιο αναπτυγμένη και η Λαϊκή Δημοκρατία της Γερμανίας από ό,τι ήταν η Ρωσία. Μη μας ρωτάτε λοιπόν έτσι απλά να σας δώσουμε ένα λυτάρι, ένα σχέδιο φτιαγμένο εγκεφαλικά μέσα στον Περισσό».

Τέλος, στα «Νέα» αναφέρεται – και μάλιστα στον τίτλο – ότι «κομμουνιστές» και όχι «δικτάτορες» χαρακτήρισε τους ηγέτες της Βόρειας Κορέας η Αλέκα Παπαρήγα», ενώ στην πραγματικότητα έγινε ολόκληρη συζήτηση με τον δημοσιογράφο, η οποία έχει ως εξής:

Δημοσιογράφος: «Δεν είναι δικτατορικό το καθεστώς; Δηλαδή όταν ο πατέρας δίνει την εξουσία στο γιο…».

Αλ. Παπαρήγα: «Περιμένετε, η δικτατορία είναι κάτι πολύ πιο φοβερό πράγμα. Θα σας πω γι’ αυτό το συγκεκριμένο. Βεβαίως υπάρχει νεποτισμός, πατέρας, γιος και εγγονός. Ξέρετε, στο Κόμμα μας έχετε δει πώς είναι τα πράγματα. Εμείς αυτό το αποκλείουμε».

Δημ. «Γι’ αυτό παραξενεύομαι».

Αλ. Παπαρήγα: «Μα δεν χαιρετίζουμε αυτό. Εμείς έχουμε τοποθετηθεί σε αυτό και να σας πω και κάτι».

Δημ.: «Αλλά τους λέτε σοσιαλιστές πάντως».

Αλ. Παπαρήγα: «Εμείς τον όρο σοσιαλιστής δεν τον χρησιμοποιούμε. Είναι κομμουνιστικό κόμμα, ναι. Είναι κομμουνιστικό κόμμα, έχουν σοσιαλισμό, ο οποίος οικοδομείται κάτω από πολύ δύσκολες συνθήκες. Θα πάρετε υπόψη και το εξής πράγμα: Στην παράδοση κάθε λαού, οι λαοί της Ανατολής έχουν τις δικές τους παραδόσεις και αυτές οι παραδόσεις έχουν και θετικά πράγματα, έχουν και αρνητικά. Αν δείτε την ιστορία του Κόμματός μας, τέτοια φαινόμενα δεν είχαμε ούτε θα έχουμε».

Τα παραπάνω αποσπάσματα από τη συνέντευξη της ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ μιλούν από μόνα τους και αρκούν για να βγάλει ο καθένας τα συμπεράσματά του. Δε χωράνε αυταπάτες: Τα ΜΜΕ των επιχειρηματικών ομίλων δε θα προβάλλουν τη θέση του ΚΚΕ γιατί τρέμουν τη χειραφέτηση του εργατικού και λαϊκού κινήματος. Γι’ αυτό ο λαός πρέπει να τους γυρίσει την πλάτη και να επιλέγει για την ενημέρωσή του τις δικές του φωνές, τον «Ριζοσπάστη» και τον «902».

Posted in τα παπαγαλάκια του κεφαλαίου, τα ΜΜΕ στην υπηρεσία του αντικομμουνισμού, τα ΜΜΕ στην υπηρεσία του κεφαλαίου | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »

Δικό τους το κράτος, δική τους και η βρωμιά του!

Posted by redship στο 21 Μαρτίου , 2012

Γράφει  ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

 

Πριν από ένα χρόνο ήταν οι ιστορίες με τα φάρμακα που τα βρίσκανε κρυμμένα σε κάτι γκρεμούς και μέσα σε πηγάδια.

Τώρα έχουμε την ιστορία με το ΙΚΑ της Καλλιθέας, ή την άλλη με τα επιδόματα σε «τυφλούς» – μαϊμού.

Πιο πριν ήταν τα καταγγελλόμενα για λαδώματα στην υπηρεσία Ανταγωνισμού.

Ανά τακτά χρονικά διαστήματα, δε, έρχονται και επανέρχονται… αποκαλύψεις γύρω από τη φοροδιαφυγή, τις ατασθαλίες στην τάδε ή τη δείνα υπηρεσία, για τις «αρπαχτές» εδώ κι εκεί, για προνοιακά επιδόματα και κοινωνικές παροχές που κάποιοι εισέπρατταν παράνομα κ.ο.κ.

Σαν να σπάει κάθε φορά ο διάολος το ποδάρι του, πότε λέτε ότι οι κυβερνήσεις εντοπίζουν και… εξιχνιάζουν τέτοιες καταστάσεις και πότε τα ΜΜΕ τις παρουσιάζουν με το δικό τους αξιολάτρευτο ζήλο;

Ολως τυχαίως:

  • Τα θέματα περί «διαφθοράς στο Δημόσιο» κατακλύζουν την επικαιρότητα τη στιγμή ακριβώς που επίκεινται 150.000 απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων.
  • Τα θέματα περί «μαϊμού» δικαιούχων έρχονται τη στιγμή των επικείμενων αποφάσεων για περικοπές των προνοιακών επιδομάτων.
  • Τα θέματα για τις παράνομες συντάξεις εμφανίζονται στο προσκήνιο όποτε επίκεινται περικοπές των συντάξεων.
  • Τα φάρμακα στα πηγάδια εντοπίζονται όποτε πρόκειται να χτυπηθεί κάποια επαγγελματική κατηγορία (π.χ. φαρμακοποιοί).
  • Οι γκλαμουράτοι της φοροδιαφυγής, όπως και ο κακός υδραυλικός που δεν κόβει απόδειξη, κατακλύζουν τα δελτία ειδήσεων όποτε έρχονται τα νέα φοροεισπρακτικά μέτρα και χαράτσια, τα οποία ο λαός «πρέπει» να τα υποστεί μιας και οι διεφθαρμένοι δεν πληρώνουν τους δικούς τους φόρους, κ.ο.κ.

*

Μόνιμη επωδός σε αυτό το ατελείωτο σίριαλ είναι ότι,

πρώτον, η διαφθορά είναι… κακό πράγμα και,

δεύτερον, ότι η καλή κυβέρνηση, με τους καλούς υπουργούς, ως ταπεινός υπηρέτης του λαού, βάζει «χέρι» στους επίορκους για να απαλλάξει την κοινωνία από το μίασμά τους…

Δεν ξέρουμε αν οι σκηνοθέτες του εν λόγω εξοργιστικά γελοίου θεάματος είναι περισσότερο γελοίοι, ή περισσότερο εξοργιστικοί.

Ξέρουμε, όμως, τα εξής:

1) Αυτή η εικόνα διαφθοράς με την οποία προσπαθούν να λερώσουν – ως συνυπεύθυνη – ολόκληρη την κοινωνία, είναι η εικόνα του καθρέφτη τους. Το κράτος των τρωκτικών, της αναξιοκρατίας, του κομματικού ρουσφετιού, των πελατειακών συμπεριφορών και της «μαύρης» συναλλαγής έχει χτιστεί και λειτουργεί κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωση εκείνης της πολιτικής που κατέστησε λαϊκή ρήση ότι

«το ψάρι βρωμάει από το κεφάλι».

2) Αυτοί και οι φίλοι τους που το παίζουν διώκτες της διαφθοράς, είναι οι σεσημασμένοι της άφατης υποκρισίας που έχουν οικοδομήσει ένα πολιτικό σύστημα το οποίο έχει για προμετωπίδα του εκείνο το πάλαι ποτέ απίθανο πρωθυπουργικό απόφθεγμα «έκανε ένα δωράκι στον εαυτό του» και που

έχει για έμβλημά του τη «Ζήμενς» και τα Βατοπέδια.

3) Η πολιτική και οι πολιτικοί αυτού του κράτους ήταν που έκαναν ομιλίες για τον «περιορισμό» (σ.σ.: προσέξτε: όχι για την κατάργηση, αλλά για τον «περιορισμό»!) του «γρηγορόσημου» στο δημόσιο τομέα. Πρόκειται για τον δικό τους, τον κρατικομονοπωλιακό και δήθεν «δημόσιο» τομέα, τον φτιαγμένο με τα υλικά του

«έχω μέσο», «έχω δόντι», «έχω βύσμα», «έχω και μπάρμπα στην Κορώνη».

4) Είναι αυτοί οι θρασύτατοι που με φόντο τις αθλιότητες στο ΙΚΑ παριστάνουν τους απηνείς «Ιαβέρηδες», αυτοί που καμώνονται τους εξαγνισμένους και στήνουν προσωπικές παραστάσεις περί την εξάρθρωση των κυκλωμάτων παροχής «μαϊμού» συντάξεων, οι οποίοι – ως πολιτικώς τρισάθλιοι – επόπτευαν και εποπτεύουν το «κύκλωμα» της πολιτικής που ρήμαξε το ΙΚΑ και όλα τα Ταμεία μέσα από το «ριφιφί» του Χρηματιστηρίου (σ.σ.: πάνω από 3 δισ. έχασαν τότε τα Ταμεία από το χρηματιστηριακό τζόγο), που επόπτευαν και εποπτεύουν την πολιτική η οποία έχει λεηλατήσει εδώ και μισό αιώνα, συνεχώς,

πάνω από 60 δισ. ευρώ από τους ασφαλισμένους!

5) Είναι το δικό τους πολιτικό καθεστώς, το καθεστώς της μίζας και της αρπαχτής, των «κουμπάρων» και των «αναψυκτηρίων», των υποβρυχίων που «γέρνουν» και των στενών δεσμών με τους Χριστοφοράκους, πάνω στο οποίο μεγαλουργεί

το «φακελάκι» και το «τσάκω ρε μάγκα τόσα και προχώρα».

Αυτό το κράτος,

που

α) πριν από μια βδομάδα κουκούλωσε δικομματικά το σκάνδαλο της «Ζήμενς»,

που

β) μόλις προχτές προσέφερε στην Εκκλησία με (ν)τροπολογία της νύχτας χιλιάδες «διαφιλονικούμενα» (δηλαδή διεκδικούμενα από την Εκκλησία) στρέμματα στην Πεντέλη για να κάνει η Ιεραρχία τα… φωτοβολταϊκά της,

που

γ) οι ταγοί του – οι οποίοι ομιλούν περί… φοροδιαφυγής – σουλατσάρουν στα «κότερα» των προυχόντων οι οποίοι έχουν εξασφαλίσει μηδενικούς φορολογικούς συντελεστές για τα κέρδη τους, την ώρα που ο χιλιοχαρατσωμένος εργαζόμενος των 1.000 ευρώ φορολογείται με συντελεστή 35% (!),

που

δ) αρνείται, την ώρα που κόβει τις λαϊκές συντάξεις – και παρά τις επανειλημμένες τοποθετήσεις του ΚΚΕ – να παραιτηθεί από τα συνταξιοδοτικά προνόμια των πολιτικών του υπηρετών στη Βουλή,

που

ε) ουδέποτε διανοήθηκε να ψελλίσει «κιχ» για τις διαβόητες λίστες με τα «μαύρα» προς τα δημοσιογραφικά του παπαγαλάκια, τις ΜΚΟ και εκείνα τα «ενσωματωμένα» δίκτυα επικοινωνίας που αναλαμβάνουν να μας εμφανίσουν από το ΝΑΤΟ μέχρι το ΔΝΤ ως τους καλύτερους φίλους του ανθρώπου,

αυτό το κράτος και αυτή η πολιτική,

που εξαγοράζουν ψήφους και εκμαυλίζουν όχι μόνο μέσω των μαϊμού – επιδομάτων, αλλά τέτοια είναι η σαπίλα που έφτασαν – πάνω στα καμμένα – να βγάζουν στη διατίμηση την λαϊκή ψήφο έναντι εκείνου του ιταμού τριχίλιαρου,

που λεηλατούν το ίδιο δημόσιους και ιδιωτικούς υπαλλήλους, αγρότες και ναυτεργάτες, άνεργους και «απασχολήσιμους»,

με όλο το «ήθος» και όλο το «έθος» της λαμογιάς και της βρωμιάς τους,

της βρωμιάς που αναβλύζει και στα ιδιωτικά και στα κρατικά του μονοπώλια, και στα ΙΚΑ του, και στις εφορίες του, και στις πολεοδομίες του και παντού,

είναι το δικό τους κράτος και η δική τους πολιτική.

Posted in ρήξη και ανατροπή, τα παπαγαλάκια του κεφαλαίου, τα ΜΜΕ στην υπηρεσία του κεφαλαίου, τα νέα ss, ταξικός πόλεμος, η "δημοκρατία" των αστών, η βρώμικη ηθική των αστών, οι απόγονοι του γκαίμπελς | Με ετικέτα: , , , , | Leave a Comment »

Ναυτεργάτες και υπάλληλοι του Αλαφούζου

Posted by redship στο 19 Μαρτίου , 2012

αναδημοσίευση από redfly planet
ένα καλό άρθρο από το Αριστερά & Πολιτική
 
Κοινωνικός Αυτοματισμός

Οι αγρότες της Κρήτης έχουν δίκαιο να μη θέλουν να χαλάσουν τα προϊόντα τους λόγω της απεργίας των ναυτικών και να προσπαθούν να τα σώσουν. Όπως έχουν δίκαιο και οι ναυτικοί, να μη θέλουν να τους εξαφανίσουν και τα τελευταία δικαιώματα που απέμειναν και αναγκαστικά απεργούν για να τα σώσουν. Το φαινομενικό αδιέξοδο το επέβαλαν η τρόικα και η κυβέρνηση με τις πολιτικές τους και ισχύει για όλες τις εργαζόμενες τάξεις και στρώματα και όχι μόνο για τους ναυτεργάτες.

Έχουν δίκαιο όμως όλα τα μέσα ενημέρωσης του κεφαλαίου, εξωθώντας και τους αγρότες σε αυτό, να απαιτούν να δουλεύουν οι ναυτεργάτες ό,τι και αν τους στερεί η κυβέρνηση, μισθούς, δικαιώματα, σύνταξη, ιατροφαρμακευτική περίθαλψη κλπ; Πρέπει να τα ανεχόμαστε όταν αυτό το κάνουν σε κάθε κοινωνική ομάδα που στοχεύουν και συκοφαντούν για να υποταχθεί και στο όνομα δήθεν του «κοινωνικού συνόλου»; 

Ως πού θα φτάσει δηλαδή η υποταγή στο όνομα του «κοινωνικού συνόλου» ή της όποιας κοινωνικής ομάδας μας λένε ότι θίγεται; Όλες οι κοινωνικές ομάδες πρέπει να υποταχθούν στην καρατόμηση των δικαιωμάτων τους και στα μέτρα και να μην αντιδρούν γιατί δήθεν θα θιγούν άλλες ομάδες και το «κοινωνικό σύνολο»; Αυτά τα λένε μόνο οι δικτατορίες.

Με αφορμή την απεργία των ναυτεργατών, το ΣΚΑΪ και τα κανάλια κάνουν πάρτι με δακρύβρεχτα ρεπορτάζ, βάζοντας τις τάξεις και τα στρώματα να συγκρούονται για να περάσει η πολιτική της κυβέρνησης και παράλληλα να υπονομευτεί το δικαίωμα στην απεργία και στη διαμαρτυρία.

Σήμερα τους στρέφουν όλους σε βάρος των ναυτικών γιατί «κλείνουν» τους δρόμους της θάλασσας. Αύριο θα εξωθήσουν μια άλλη ομάδα να εφορμήσει κατά των αγροτών για να περάσουν μέτρα σε βάρος τους – ξέχασαν μήπως οι αγρότες τις συκοφαντίες όταν έκλειναν τους δρόμους στη στεριά; Αύριο πιθανόν να βάλουν τους φορτηγατζήδες να εφορμήσουν κατά των ναυτικών ενώ αν απεργήσουν αυτοί οι αγρότες θα εφορμήσουν εναντίον τους με τα ίδια επιχειρήματα που έχουν κατά των ναυτικών. Φυσικά οι φορτηγατζήδες δεν πρέπει να ξεχνούν τι έκαναν τα κανάλια εναντίον τους όταν απεργούσαν υπερασπίζοντας την περιουσία τους που την μηδένισαν ήδη.

Μήπως όλο το μνημόνιο δεν πέρασε με προπαγάνδα πόλεμου μεταξύ κοινωνικών ομάδων και εξώθηση της μιας εναντίον της άλλης ώστε να περνάει κάθε φορά το χειρότερο για τη στοχευόμενη ομάδα; Το ίδιο γίνεται και τώρα.

Ένα είναι το συμπέρασμα. Όλοι αυτοί, αντί να ανέχονται να τους χρησιμοποιούν τον έναν εναντίον του άλλου, να ενωθούν και μέσα από την αλληλεγγύη να ανατρέψουν τις πολιτικές που περνάει η εξουσία μέσα από την διάσπαση και την τεχνητή αντιπαράθεση που τους αφανίζει.

 

 

Posted in τα παπαγαλάκια του κεφαλαίου, τα ΜΜΕ στην υπηρεσία του κεφαλαίου, ταξικός πόλεμος, Αστική ή εργατική εξουσία, Δύο Ελλάδες δύο τάξεις μία λύση, Η «κοινωνική ειρήνη» τους είναι ο ταξικός τους πόλεμος | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »

Θάβουν ό,τι απειλεί τα μονοπώλια

Posted by redship στο 22 Νοεμβρίου , 2011

Στην 23η μέρα της απεργίας τους μπαίνουν σήμερα οι εργάτες της «Ελληνικής Χαλυβουργίας». Ενας αγώνας για τη ζωή τους και τη ζωή των παιδιών τους. Αγώνας για μεροκάματο και δουλειά με αξιοπρέπεια. Επί 23 μέρες, οι απεργοί μπροστά από την πύλη του εργοστασίου δίνουν μια παλικαρίσια μάχη απέναντι στην εργοδοσία και τους μηχανισμούς της. Ταυτόχρονα, εδώ και τουλάχιστον μια βδομάδα, έχει απλωθεί ένα πρωτοφανές κίνημα αλληλεγγύης από εργατικά σωματεία, από τη φτωχή αγροτιά και μικροεπαγγελματίες, από μαθητές και φοιτητές.

Παρ’ όλα αυτά, τα αστικά μέσα ενημέρωσης δεν προβάλλουν τον αγώνα τους. «Θάβουν» τον αγώνα των απεργών της «Ελληνικής Χαλυβουργίας», «θάβουν» και το πρωτοφανέρωτο κίνημα αλληλεγγύης. Οπως ακριβώς έχουν κατά καιρούς «θάψει» κάθε εργατική κινητοποίηση, που με τα αιτήματά της και το πλαίσιο πάλης της στοχεύει την εργοδοτική επιθετικότητα. Τους ενοχλεί και τους ανησυχεί κάθε αγώνας, που αναδεικνύει ότι πηγή των λαϊκών προβλημάτων είναι η ενίσχυση της εκμετάλλευσης και αυτήν είναι που πρέπει να στοχεύουν οι εργάτες με τους αγώνες τους, με ταξική ενότητα και αλληλεγγύη. Μόνον ο «Ριζοσπάστης» και ο «902» – τηλεοπτικός και ραδιοφωνικός – μιλούν γι’ αυτήν τη μεγαλειώδη μάχη που δίνουν μέρα και νύχτα οι χαλυβουργοί. Οι εργάτες μπορούν να βγάλουν συμπεράσματα, και από αυτό το παράδειγμα, για το ποιος είναι πραγματικά δίπλα τους και ποιος όχι.

Posted in τα ΜΜΕ στην υπηρεσία του κεφαλαίου, Δημοκρατία για ποια τάξη;, Η «κοινωνική ειρήνη» τους είναι ο ταξικός τους πόλεμος | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

ΚΚΕ για την κυβέρνηση εθνικής ενότητας

Posted by redship στο 12 Νοεμβρίου , 2011

Posted in τα παπαγαλάκια του κεφαλαίου, τα ΜΜΕ στην υπηρεσία του κεφαλαίου, ταξικός πόλεμος, Αστική ή εργατική εξουσία, Δύο Ελλάδες δύο τάξεις μία λύση, Η «Δημοκρατία του φερετζέ», Στην αντεπίθεση με λαϊκή οργάνωση με συσπείρωση στο ΚΚΕ, ο δρόμος του ΚΚΕ | Με ετικέτα: , , , , | Leave a Comment »

Μονόδρομος η πάλη για τη λαϊκή εξουσία

Posted by redship στο 10 Νοεμβρίου , 2011

«Κλαίουσες παρθένες», οι αστοί δημοσιογράφοι χτες το βράδυ στα κανάλια έσκιζαν ιμάτια γιατί δήθεν ξεγελάστηκαν. Καθώς στην ηλεκτρονική του έκδοση το ΒΗΜΑ είχε ανακοινώσει ήδη πρωθυπουργό, ονόματα υπουργών και παρουσίαζε πλήρες ρεπορτάζ για το πώς έγινε η συμφωνία, μπροστά στις κάμερες εξελισσόταν το απόλυτο μπάχαλο.

Δεν είναι να τους λυπάσαι. Την εργολαβία την έχουν πάει μέχρι τώρα μια χαρά.

Είναι οι ίδιοι που για να τρομοκρατήσουν το λαό έγραφαν και ξανάγραφαν ότι επίκειται εμφύλιος, αν δεν ψηφιστεί η δανειακή σύμβαση κι αν δεν υπάρξει αμέσως κυβέρνηση εθνικής σωτηρίας. Είναι οι ίδιοι που και χτες το βράδυ, την ώρα της μεγάλης ξεφτίλας για το σύστημα που εκπροσωπούν, κατέφευγαν σε αντιπερισπασμό με κάτι δήθεν απορίες του Πρετεντέρη γιατί το ΚΚΕ δεν δέχτηκε να παριστάνει τη γλάστρα στις συσκέψεις στο προεδρικό μέγαρο.

Δεν είναι ούτε αναξιόπιστοι, ούτε γελοίοι. Είναι η προσωποποίηση της αστικής δημοκρατίας. Εχουν μια μεγάλη γκαρνταρόμπα για να φορούν ό,τι εξυπηρετεί κάθε φορά το ρόλο που παίζουν, προκειμένου να κρατούν καθηλωμένο – ποδηγετημένο το λαό.

Να μην ξεγελαστεί κανείς. Οποια κι αν είναι η κυβέρνηση, όποια κι αν είναι τα πρόσωπα, όσα νέα αστικά κόμματα κι αν γεννηθούν απ’ αυτήν τη διαδικασία, ο κοινός παρονομαστής τους είναι ένας: Να τσακιστεί ο λαός και ό,τι δικαίωμα του έχει απομείνει να ζει. Να απλωθεί άκρα του τάφου σιωπή. Να ανοίξει ο δρόμος για νέο κύκλο κερδοφορίας του κεφαλαίου.

Απέναντί τους τώρα, περισσότερο από χτες, το εργατικό κίνημα ξεδιπλώνει μια δουλειά με σχέδιο, δουλειά εργάτη τον εργάτη, σ’ όλους τους χώρους δουλειάς, με σημαία τις αξίες και τις ανάγκες της εργατικής τάξης, με αξιοποίηση όλων των αρετών της εργατικής δημοκρατίας, κόντρα στη σαπίλα του αστικού πολιτικού συστήματος. Τώρα με συζητήσεις, συγκεντρώσεις, συνελεύσεις οι εργάτες πρέπει να αποφασίζουν το δικό τους σχέδιο για το αύριο. Ενα σχέδιο πάλης που θα περιέχει ένα προς ένα τα προβλήματα που πρέπει να λυθούν και τις λύσεις που προκρίνει η εργατική τάξη. Ενα σχέδιο που θα ανοίγει – οξύνει την αντιπαράθεση με τα μονοπώλια και την εξουσία τους. Ενα σχέδιο που, με πυρήνα την εργατική τάξη, θα απλώνεται στις γειτονιές, στα μαγαζιά, στα χωριά, θα αναδεικνύει την πάλη για τη λαϊκή εξουσία σε ζήτημα πρώτης γραμμής.

Τώρα είναι ώρα να θυμηθεί καθένας το κάλεσμα του ΚΚΕ στους ψηφοφόρους της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ να γυρίσουν την πλάτη στα κόμματα της πλουτοκρατίας, να πάρουν τη θέση που τους ανήκει στη λαϊκή συμμαχία για την ανατροπή της πολιτικής του κεφαλαίου, να ανοίξουν δρόμο για τη δική τους εξουσία.

Οι εξελίξεις για τη συγκρότηση της νέας κυβέρνησης, τα παιχνίδια που παίζονται στην πλάτη του λαού, προκειμένου η εξουσία του κεφαλαίου να αποκτά δημοκρατική νομιμοποίηση, επιβεβαιώνουν τη μία μετά την άλλη τις εκτιμήσεις του ΚΚΕ, ότι πλέον είναι μονόδρομος για το λαό να βάλει στην ημερήσια διάταξη την πάλη για τη δική του εξουσία.

 

Θανάσης ΛΕΚΑΤΗΣ

Posted in ρήξη και ανατροπή, τα παπαγαλάκια του κεφαλαίου, τα ΜΜΕ στην υπηρεσία του κεφαλαίου, ταξικός πόλεμος | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »

Ούτε τα προσχήματα πλέον !!!

Posted by redship στο 18 Οκτωβρίου , 2011

αναδημοσίευση από redfly planet

 

Ο πρωθυπουργός είδε εκδότες και ιδιοκτήτες ΜΜΕ

Στο γραφείο του στη Βουλή του πρωθυπουργού βρέθηκαν οι κ.κ. Ψυχάρης, Βαρδινογιάννης, Μπόμπολας, στον έλεγχο των οποίων βρίσκεται ο τηλεοπτικός σταθμός Μega.

O κ. Παπανδρέου από το βράδυ της Δευτέρας εγκανίασε μία σειρά επαφών με εκδότες και ιδιοκτήτες ραδιοτηλεοπτικών μέσων, με αφορμή τη στάση που κρατούν τα ΜΜΕ σε μία περίοδο ιδιαίτερα κρίσιμη για τη χώρα που κρίνεται η διαχείριση της ελληνικής κρίσης χρέους.

Σύμφωνα με τις πληροφορίες, ο κ. Παπανδρέου έθεσε στους ιδιοκτήτες του Mega το μέγεθος της ευθύνης τους για τη διαμόρφωση της κοινής γνώμης και τόνισε πως δεν θα πρέπει σε καμία περίπτωση να προωθούνται απόψεις και ιδέες που οδηγούν την Ελλάδα εκτός της ζώνης του ευρώ.

Αντίστοιχες επισημάνσεις αναμένεται να γίνουν και προς τους άλλους ιδιοκτήτες των μέσων μαζικής ενημέρωσης με τους οποίους αναμένεται να συναντηθεί σύντομα.

http://www.newsit.gr/default.php?pname=Article&art_id=101673&catid=9

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ «Μητσο» ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

Posted in τα παπαγαλάκια του κεφαλαίου, τα ΜΜΕ στην υπηρεσία του κεφαλαίου, ταξικός πόλεμος | Με ετικέτα: , , , , | 1 Comment »

Στηρίζουν το σύστημα συκοφαντούν το εργατικό κίνημα

Posted by redship στο 9 Σεπτεμβρίου , 2011

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΠΑΜΕ ΓΙΑ ΤΑ ΜΜΕ
Τέτοιες κινητοποιήσεις είτε δεν τις βλέπουν είτε τις συκοφαντούν τα αστικά ΜΜΕ
MotionTeam

Με ανακοίνωσή του το Γραφείο Τύπου του ΠΑΜΕ καταγγέλλει την επιχείρηση χειραγώγησης των λαϊκών συνειδήσεων που έχουν εξαπολύσει τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, που καθημερινά συκοφαντούν και διαστρεβλώνουν τους αγώνες του εργατικού – λαϊκού κινήματος και ειδικά του ΠΑΜΕ, στηρίζουν τα βάρβαρα μέτρα για τη σωτηρία του κεφαλαίου και καθαγιάζουν το σάπιο καπιταλιστικό σύστημα.Ολόκληρη η ανακοίνωση έχει ως εξής:

«
Καθώς η κρίση και τα αδιέξοδα του καπιταλιστικού συστήματος βαθαίνουν, διαπιστώνουμε ότι τόσο πιο πολύ η προπαγάνδα των κεφαλαιοκρατών χρησιμοποιεί το ψέμα και γίνεται τρομοκρατική για το λαό προκειμένου να τον αναγκάσουν να υποταχθεί στην πολιτική που τον ρίχνει στον Καιάδα της εξαθλίωσης.

Δεν μπορούν αλλιώς να επιβάλουν τη χωρίς όρια βαρβαρότητα των μέτρων σωτηρίας του κεφαλαίου και του συστήματός τους, να διεξαγάγουν τον πιο άγριο πόλεμο στη μεταπολεμική περίοδο ενάντια στην εργατική τάξη, στα φτωχά λαϊκά στρώματα.

Τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, που ανήκουν στους μεγαλοεπιχειρηματίες και τα κρατικά, είναι το βαρύ πυροβολικό στην επιχείρηση χειραγώγησης των λαϊκών συνειδήσεων. Ο τρόπος που αντιμετωπίζουν το ΠΑΜΕ και το εργατικό – λαϊκό κίνημα είναι πλέον κραυγαλέα προκλητικός.

Χρησιμοποιούν το ψέμα, τη διαστρέβλωση και τη συκοφαντία. Λοιδορούν απεργίες, διαδηλώσεις, τις μορφές πάλης που αποφασίζουν συλλογικά οι εργάτες, που έρχονται σε αντιπαράθεση με συμφέροντα και επιλογές του κεφαλαίου.

Συστηματικά αποσιωπούν τις θέσεις και τις δραστηριότητες του ΠΑΜΕ, της ΠΑΣΥ, της ΠΑΣΕΒΕ, του ΜΑΣ, της ΟΓΕ, γενικότερα του ταξικού λαϊκού κινήματος ή τις παρουσιάζουν διαστρεβλωμένα. Κανόνας είναι η αποσιώπηση των θέσεων και της δράσης των εργατικών Ομοσπονδιών, Σωματείων, των εργατικών κινητοποιήσεων.

Αναπαράγουν όλη τη χυδαία προπαγάνδα των ιμπεριαλιστικών οργανισμών. Λειτουργούν ως Γραφεία Τύπου της ΝΑΤΟικής πολεμικής μηχανής παρουσιάζοντας τα εγκλήματα σε βάρος των λαών, που γίνονται για την εξασφάλιση και τον έλεγχο των πλουτοπαραγωγικών πηγών, ως ειρηνευτικές και ανθρωπιστικές αποστολές (Οπως στη Γιουγκοσλαβία, στο Ιράκ, στο Αφγανιστάν, στη Λιβύη, στη Σομαλία και σε δεκάδες άλλες χώρες).

Τα κανάλια και οι εφημερίδες του συστήματος καλλιεργούν μαζική ψυχολογία θυμού και εκτόνωσης, χρησιμοποιώντας πραγματικά γεγονότα, προβάλλοντας ακόμη και λαϊκά προβλήματα, όπως φτώχεια, ανεργία, εξαθλίωση, ασκώντας ακόμη και κριτική, επιδερμική βεβαίως, στην αστική πολιτική όταν κρίνουν ότι η μαζική λαϊκή εναντίωση σ’ αυτή την πολιτική περικλείει κινδύνους αμφισβήτησης του αστικού πολιτικού συστήματος. Προβάλλοντας ψεύτικες αιτίες γέννησης των λαϊκών προβλημάτων και κάλπικες πολιτικές ευθύνες, για να στρέψουν τη λαϊκή δυσαρέσκεια και αγανάκτηση σε δρόμους ανώδυνους για το σύστημα.

Οσες μάσκες και να φορέσουν δεν μπορούν να κρύψουν πως μοναδική τους έγνοια είναι τα συμφέροντα του μεγάλου κεφαλαίου. Σε επίπεδο προπαγάνδας, τα ΜΜΕ αποτελούν ένα σημαντικό στυλοβάτη του συστήματος. Ο ρόλος τους δεν εξαντλείται στην πολιτική και ιδεολογική χειραγώγηση του λαού, με την καλλιέργεια σάπιων αντιδραστικών προτύπων και αξιών, καθαγιάζουν το σάπιο καπιταλιστικό σύστημα, την εκμετάλλευση της εργατικής τάξης, τα ιμπεριαλιστικά εγκλήματα κατά των λαών. Είναι πέρα για πέρα υποκριτικές οι διακηρύξεις τους περί «πολυφωνίας», «ισοτιμίας» και «αντικειμενικής ενημέρωσης». Πρωτοστατούν στην πολιτιστική υποβάθμιση, προβάλλουν τα δηλητηριώδη σκουπίδια της καπιταλιστικής παραγωγής, κρύβουν το προοδευτικό και επαναστατικό έργο και δημιουργία.

Προστάτες των μονοπωλιακών συμφερόντων

Είναι σίγουρο ότι η άθλια προπαγάνδα σε βάρος της εργατικής τάξης, του ταξικού κινήματος και των αγώνων του όχι μόνο δε θα σταματήσει αλλά θα ενταθεί. Οσο αναπτύσσονται οι αγώνες που αμφισβητούν ευθέως τα μονοπώλια και την εξουσία τους, τόσο θα οργιάζουν οι μεγαλοεκδότες και τα διάφορα παπαγαλάκια τους για να προστατεύσουν τα συμφέροντα των αφεντικών τους, της πλουτοκρατίας και όσων την υπηρετούν.

Οι τιμητικές εξαιρέσεις εκείνων των δημοσιογράφων που αντιστέκονται ή δεν δέχονται να ευθυγραμμιστούν στις απαιτήσεις των αφεντικών δεν αλλάζει το ρόλο των αστικών ΜΜΕ.

Το ΠΑΜΕ καλεί τους εργαζόμενους της χώρας μας, τα λαϊκά στρώματα να γυρίσουν την πλάτη τους στα μέσα μαζικής ενημέρωσης των καπιταλιστών. Υπάρχει ο προλεταριακός Τύπος, οι εφημερίδες και τα περιοδικά των συνδικάτων και άλλες μορφές ενημέρωσης και αλληλοενημέρωσης των εργαζομένων, έτσι που ο εργαζόμενος να μην ενημερώνεται για όσα τον ενδιαφέρουν από τον ταξικό αντίπαλο. Καμιά εμπιστοσύνη σε όσα λένε οι εφημερίδες, τα ραδιόφωνα, τα κανάλια τους.

Το δικαίωμα του αγωνιζόμενου λαού να ακούγεται η φωνή του, το δικαίωμα στην ψυχαγωγία και στον πολιτισμό είναι ασυμβίβαστο με την κατοχή των ΜΜΕ από το κεφάλαιο. Ιδιαίτερα των τηλεοπτικών που φτάνουν σε κάθε σπίτι μέσα από τις δημόσιες συχνότητες που είναι και πρέπει να αντιμετωπίζονται ως κοινωνικό αγαθό.

Ουσιαστική και ολόπλευρη ενημέρωση δεν μπορεί να υπάρξει όσο τα ΜΜΕ βρίσκονται στα χέρια της πλουτοκρατίας, όσο ο συσχετισμός των δυνάμεων γέρνει υπέρ της».

Posted in τα παπαγαλάκια του κεφαλαίου, τα ΜΜΕ στην υπηρεσία του αντικομμουνισμού, τα ΜΜΕ στην υπηρεσία του κεφαλαίου, Π.Α.ΜΕ | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

Το παρακράτος των αγορών και η μαϊμού…

Posted by redship στο 14 Αυγούστου , 2011

Αναρωτιέμαι πόσοι ξέρουν ότι η FED, η λεγόμενη ομοσπονδιακή τράπεζα των ΗΠΑ, είναι ιδιωτική τράπεζα και δανείζει το αμερικάνικο Δημόσιο με τόκο!.. Απλά, αναρωτιέμαι κι απ’ όλους αυτούς τους αναλυτάδες των οικονομικών εξελίξεων, πόσοι το ξέρουν και το καταπίνουν, αποφεύγουν να το θυμίσουν. Για να μην καταλάβει κι ο λαός, που βομβαρδίζεται από το …παρακράτος με το ψευδώνυμο «αγορές», τη φύση του καπιταλιστικού παιχνιδιού στην πλάτη του.

Ξυπνάνε και κοιμούνται σ’ όλη τη Γη οι αφεντάδες – σαπιοκοιλιάδες, που κι αυτούς τους λέμε ανθρώπους κατ’ οικονομίαν, εξοντώνοντας πληθυσμούς, αξιολογώντας το μόχθο τους ανάλογα με το βαθμό της εκμετάλλευσής του που επιτυγχάνουν. Αυτό το εφιαλτικό παιχνίδι της κόλασης, αυτή η αέναη σύγκρουση κεφαλαίου – εργασίας θα κατατρύχει τις τωρινές και μελλούμενες γενιές και στις δυο πραγματικότητες. Δηλαδή, και στη ζωή, και στην εικονική πραγματικότητα που αναπαράγουν με το αζημίωτο τα ΜΜΕ, ελεγμένα σε συντριπτικό ποσοστό εμβέλειάς τους από εκείνες τις πολιτικές και οικονομικές δυνάμεις που επανεκκινούν τη δουλεία ως σωτηρία των μαζών. Εκείνο το ναζιστικό σύνθημα στην είσοδο του Αουσβιτς «η εργασία – καταναγκαστική – απελευθερώνει» αναπαράγεται στις μέρες μας με ένα τεχνητό αποπλανευτικό λεξιλόγιο για να κερνάει τους δούλους ψευδαίσθηση ότι ζουν κατ’ επιλογήν τους, δύσκολα μεν, απλά γλιτώνουν το θάνατο που επιβάλλει με συνοπτικές διαδικασίες το κεφάλαιο.

Μέσα σ’ αυτήν την αήθη παγκοσμιοποιημένη προπαγάνδα της ύφεσης και της φτωχοποίησης, που θα βαρέσει εκατομμύρια πολιτών όπου Γης κι εκτοξεύεται ως απειλή από αθώους κεφαλαιοκράτες προς ενόχους εργαζόμενους, υπάρχει κι ένα δεύτερο επίπεδο πλύσης εγκεφάλου. Είναι η χαοτική υπερπροβολή «ελαφρών» ειδήσεων, ενίοτε παρουσιασμένων και ως επιστημονικές καινοτομίες, που υποσκάπτουν τη λογική λειτουργία των παραληπτών. Τόσο, όσο απαιτείται για να εμφυτεύονται ιδέες και αισθήματα αυτοαπαξίωσης, υποτέλειας, ηττοπάθειας, αποδοχής μιας ανύπαρκτης αδυναμίας όλων των ορατών απέναντι στο αόρατο, απρόσωπο παντοδύναμον των αγορών.

Ετσι, μέρες Δεκαπενταύγουστου, φιγουράρει η μαϊμού Αϊνστάιν!.. Που κέρδισε το πείραμα να εργάζεται (;) καλύτερα και αποτελεσματικότερα από τις άλλες μαϊμούδες για να εξασφαλίσει την τροφή της. Το υπερπροβεβλημένο ανθρωποειδές, έτοιμο να εκτοξευθεί ως «απειλή» και μάλιστα ευφυής. Ως και οι μαϊμούδες είναι έξυπνες και αποφασίζουν να κάνουν ό,τι τους πουν για να εξασφαλίσουν την τροφή τους.

Αθώο το κίνητρο. Ενοχη η εκμετάλλευση της είδησης. Γεμίζει με μειδίαμα τους τρομοκρατημένους, που αισθάνονται κομμάτι ανώτεροι απ’ τη μαϊμού – εργάτη για την τροφή της.

Τη μέρα που η μαϊμού θα ξυπνήσει, θα δαγκώσει αυτόν που της κρύβει τα καρύδια. Δε θα γίνει τόσο Αϊνστάιν, ώστε να καταβάλει ΦΠΑ! Προσοχή σε ό,τι λέγεται, ακόμα και το πιο ανώδυνο, τούτες τις μέρες. Συμβάλλει στην παράλυση της κριτικής ανάλυσης των αντικειμενικών συνθηκών. Γιατί αυτές μυρίζουν ανατροπή, εξέγερση, επανάσταση. Δεν κολακεύουν καμιά μαϊμού, όταν την αποκαλούν Αϊνστάιν…

 

Posted in ριζασπάστης, τα «Νταχάου» της εργοδοτικής αυθαιρεσίας, Σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα!, έτσι κι αλλιώς η γη θα γίνει κόκκινη | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »

Σχεδιασμένος αποπροσανατολισμός από τα ΜΜΕ..

Posted by redship στο 13 Αυγούστου , 2011

ΣΤΟ 6,9% Η ΥΦΕΣΗ, στο 17% η «επίσημη» ανεργία, εκατοντάδες χιλιάδες τρέχουν στα δικαστήρια, μήπως γλιτώσουν το σπίτι τους από τις τράπεζες, αυξάνονται οσονούπω οι έμμεσοι φόροι, μειώνονται λόγω φορολογίας οι ονομαστικοί μισθοί και συντάξεις, λουκέτα στην αγορά…

Ομως, για τα απογευματινά δελτία ειδήσεων, αυτή είναι απλά η … «κακή» και «απαισιόδοξη» πλευρά της χώρας. Αυτή που επιλέγουν να βλέπουν οι μονίμως γκρινιάρηδες και απαισιόδοξοι άνθρωποι. Κάποιοι που έχουν εμμονή με τη μιζέρια.

Ετσι, λοιπόν, με την …κλασική πλέον φράση τους «ας αλλάξουμε όμως κλίμα», οι εκάστοτε παρουσιαστές ειδήσεων – ανάλογα με το επίπεδο «σοβαρότητας» που θέλουν να καλλιεργήσουν – αρχίζουν το παραμύθι. `Η καλύτερα το βομβαρδισμό βλακείας…

Πάρτε παραλίες τίγκα στους λουόμενους, πάρτε αποκαλυπτικά μαγιό, πάρτε στημένα πάρτι στην ακροθαλασσιά, πάρτε πολυτελή γιοτ, ειδυλλιακά τοπία, πανάκριβα ξενοδοχεία, ξέφρενους ρυθμούς και απολαύσεις, «μπιτάτες» μουσικές.

Κι επειδή …η είδηση είναι πάνω από όλα, μάθε πού πέρασε τις διακοπές του ο Λιάγκας, τι κάνει ο Ρουβάς, πού ταξιδεύει η Μενεγάκη, πώς λιάζεται ο Χατζηγιάννης, τι λάδι μαυρίσματος χρησιμοποιεί ο ένας κι ο άλλος.

Διότι αυτά είναι …«η Ελλάδα μας» και μπορείς να τα ονειρεύεσαι κι εσύ (ασχέτως του αν μπορείς να τα πληρώσεις κιόλας). Και να ξέρεις ότι όλοι αυτοί οι «αστέρες» πήγαν διακοπές …και για σένα. Για να βλέπεις και να μην ξεχνάς πώς είναι.

Α, ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΤΕ να πείτε, υπάρχει …πλούσιος προβληματισμός σχετικά με το τι πρέπει να κάνει η Ελλάδα και η Ευρωζώνη. Ευρωομόλογο πάση θυσία ζητούσε τις προάλλες ο γνωστός επενδυτής Τζορτζ Σόρος, ενώ φορολογία και τακτοποίηση των δημοσιονομικών απαιτούν οι εκπρόσωποι της γερμανικής σχολής.

 

Κάπου εδώ, όμως, τελειώνουν και οι …διαφωνίες τους. Διότι δεδομένο θεωρούν ότι θα υπάρχουν προγράμματα λιτότητας και ακόμη πιο βέβαιο είναι ότι το κόστος της κρίσης θα το πληρώσουν οι εργαζόμενοι.

Στα περί «μείωσης του εργατικού κόστους», «ενίσχυσης της ανταγωνιστικότητας» και ελάφρυνσης της φορολογίας των επιχειρήσεων άπαντες οι μέγιστοι οικονομολόγοι συμπίπτουν.

Κι αυτό όχι γιατί αυτή είναι η …επιστημονική αλήθεια, αλλά γιατί εξυπηρετούν μια πολύ πολύ συγκεκριμένη «οικονομία». Αυτή των κερδών των μονοπωλίων.

Posted in ριζασπάστης, τα παπαγαλάκια του κεφαλαίου, τα ΜΜΕ στην υπηρεσία του κεφαλαίου, φαστ-τρακ» προπαγάνδα, Η «Δημοκρατία του φερετζέ», η "δημοκρατία" των αστών, νάιλον πολιτισμός, ορνιθοτροφεία των reality shows | Με ετικέτα: , , , , | Leave a Comment »

θα πέφταμε έξω;…

Posted by redship στο 25 Μαΐου , 2011

Αυτό είναι το πανό που ανήρτησε το ΚΚΕ την επομένη του μνημονίου στην Ακρόπολη στις 4/5/2010: «ΛΑΟΙ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ ΞΕΣΗΚΩΘΕΙΤΕ»
Κι αυτό είναι το – πανομοιότυπο αλλά χωρίς το σφυροδρέπανο – πανό που δεσπόζει στην πλατεία Πουέρτα ντελ Σολ στη Μαδρίτη τις τελευταίες μέρες

Και τώρα η «απορία»:

Αυτοί που διαρκώς τις τελευταίες μέρες μέσα από τις εφημερίδες και τα κανάλια τους προβάλλουν, υπερθεματίζουν και εξυμνούν τις κινητοποιήσεις στην Ισπανία, πέρσι, από τις ίδιες εφημερίδες και από τα ίδια κανάλια εκτόξευαν μύδρους κατά του ΚΚΕ!

Γιατί;…

Αν υποθέταμε ότι είναι εξαιρετικά ικανοί να ξεχωρίζουν πότε ένα μήνυμα – το ίδιο μήνυμα – γίνεται εχθρικό και απειλητικό εναντίον τους και πότε όχι,

ότι είναι «σαΐνια» να ξεχωρίζουν πότε μπορούν να το ενσωματώσουν και πότε όχι,

και ότι αυτό δεν είναι καθόλου ανεξάρτητο από το ποιος διατυπώνει το μήνυμα, από το τι περιεχόμενο του δίνει και από το πώς το παλεύει,

θα πέφταμε έξω;…

Posted in ριζασπάστης, τα παπαγαλάκια του κεφαλαίου, ταξικός πόλεμος, Η «Δημοκρατία του φερετζέ», Η «κοινωνική ειρήνη» τους είναι ο ταξικός τους πόλεμος, Η αστική τάξη είναι ο αντίπαλος, Το αστικό ιερόμετρο είναι χυδαίο, δυνατό κκε δυνατός ο λαός, η "δημοκρατία" των αστών, η με το κεφάλαιο η με τους εργάτες, ημεροδρόμος ριζοσπάστη, κκε, με το κκε υπάρχει λύση να συναντηθούμε στο δρόμο της ανατροπής | Με ετικέτα: , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Κανένας φοβισμένος, όλοι στην αντεπίθεση

Posted by redship στο 19 Μαΐου , 2011

Με έναν καταπληκτικό αυτοματισμό η μία μετά την άλλη οι αστικές εφημερίδες έσπευσαν να επιχειρηματολογήσουν για την ανάγκη συναίνεσης. Ακόμα κι εκεί που για ειδικούς εκλογικούς λόγους εκφράζονται δήθεν διαφωνίες, στο διά ταύτα υπάρχει ήδη συμφωνία για την εφαρμοζόμενη πολιτική. Ο ανταγωνισμός αφορά μόνο στο ποιος θα έχει το πάνω χέρι.

Ολοι μαζί βομβαρδίζουν με κινδυνολογία τα λαϊκά στρώματα, από τα οποία αξιώνουν να δείξουν ανοχή. Αυτή η κινδυνολογία είναι και η ομολογία της συμφωνίας τους.

Ο συναγερμός στην αστική τάξη για την εξασφάλιση της συναίνεσης μαρτυρά πως το συμφέρον της τάξης τους είναι πάνω απ’ όλα.

Ακριβώς έτσι πρέπει να αντιδρούν και οι εργαζόμενοι. Εχουν μια τάξη απέναντί τους, δέχονται επίθεση. Οφείλουν να αντεπιτεθούν. Αυτό που προβάλλεται σαν εθνική ανάγκη από την αστική τάξη είναι η σωτηρία των καπιταλιστών. Κι αυτό σημαίνει νέο χτύπημα στην εργατική τάξη.

Καμιά συζήτηση δεν πρέπει να γίνεται δεκτή για κοινά συμφέροντα ανάμεσα σ’ εργάτες και καπιταλιστές.

Αυτοί έχουν κάνει καθαρό ότι η δική τους σωτηρία σημαίνει τσάκισμα εργατών. Οι εργάτες έχουν πια πολύ σοβαρούς λόγους να τσακίσουν αυτοί τους καπιταλιστές.

Οποιον τομέα της οικονομίας κι αν κοιτάξεις, βρίσκεις εύκολα τους δύο κόσμους που συγκρούονται.

Στο σιδηρόδρομο υπάρχει ανάγκη όχι γενικά για περισσότερους εργαζόμενους, αλλά για σημαντική συμβολή του σε γρήγορες, ασφαλείς, φιλικές στο περιβάλλον μετακινήσεις και το σημαντικότερο: υπάρχει ανάγκη συμβολής του στην ίδια την παραγωγική ανασυγκρότηση, έτσι που αυτή να εξυπηρετεί τις λαϊκές ανάγκες. Εντελώς άλλο είναι το σχέδιο του κεφαλαίου, που βλέπει στο τρένο μόνο εκείνα τα σημεία που αποφέρουν γρήγορα κέρδη.

Στις τηλεπικοινωνίες καθένας μπορεί να αναγνωρίσει τον καθοριστικό ρόλο που απαιτείται να παίξουν στην ανάπτυξη, στα πλαίσια μιας λαϊκής οικονομίας. Εντελώς διαφορετική είναι η αποστολή τους από τη σκοπιά του μονοπωλιακού κεφαλαίου.

Ο τομέας της διαχείρισης του νερού είναι εξαιρετικά κρίσιμος για την ίδια τη ζωή, όχι μόνο σαν το «νερό της βρύσης», αλλά και σαν το νερό που ποτίζει τα χωράφια, το νερό που έχει ανάγκη η βιομηχανία… Κι αυτή η χώρα έχει υδάτινους πόρους για να καλύψει όλες τις ανάγκες της. Κι όμως, όλος ο σχεδιασμός από τη σκοπιά των καπιταλιστών στοχεύει μόνο στο πώς οι κάνουλες θα βγάζουν κέρδη για τα μονοπώλια που σε παγκόσμιο επίπεδο ελέγχουν το νερό.

Η λίστα μπορεί να συμπληρωθεί με το ηλεκτρικό ρεύμα, με τις θαλάσσιες συγκοινωνίες, να επεκταθεί στην υπόλοιπη βιομηχανική παραγωγή. Παντού δυο κόσμοι σε σύγκρουση. Αλλος κόσμος η αγωνία των καπιταλιστών για τα κέρδη τους, άλλος κόσμος οι ανάγκες των ανθρώπων που ζητάνε να καλυφθούν, κοντά στη γνώση πως από το χέρι των εργατών περνάνε όλα, όλα μπορούν να γίνουν έτσι που η παραγωγή να εξυπηρετεί αυτούς και όχι τους εκμεταλλευτές τους.

Απέναντι σ’ αυτήν την πραγματικότητα, που αργά αλλά σταθερά, με τη συνεχή επίμονη δράση του ΚΚΕ, γίνεται κοινή συνείδηση ανάμεσα στους εργαζόμενους, πλατύτερα στα λαϊκά στρώματα, η αστική τάξη αντιπαραβάλει όλο και πιο ωμά τους εκβιασμούς της. Σπέρνει τρόμο, καλλιεργεί φόβο. Κι εδώ είναι το κλειδί: Στην άρνηση του φόβου από τη μεριά των εργαζομένων. Με γνώση ότι το περίφημο δάνειο, που μπορεί να δοθεί και να μη δοθεί, δεν αφορά τους εργαζόμενους. Οπως δεν τους αφορά και το χρέος. Το δάνειο είναι για τους καπιταλιστές. Οπως των καπιταλιστών είναι και το χρέος. Καμιά αγωνία για τα προβλήματα των καπιταλιστών, κανένας φόβος για το αν θα τα καταφέρουν. Ας φαγωθούν μεταξύ τους, να κάνουν ό,τι περνά από το χέρι τους οι εργάτες για να μη σηκώσει κεφάλι κανένας εκμεταλλευτής.

Σ’ αυτό το πλαίσιο αναδεικνύεται και πάλι σε κρίσιμο το ζήτημα της ενημέρωσης, Απέναντι έχουμε έναν τερατώδη μηχανισμό που ενοχοποιεί την εργατική τάξη.

Η απάντηση θα παλευτεί άνθρωπο τον άνθρωπο. Πρόσωπο με πρόσωπο πρέπει να διακινείται η αλήθεια κι εδώ ο καθοριστικός ρόλος που παίζει ο «Ριζοσπάστης» περνώντας από χέρι σε χέρι, έτσι που να γίνονται κοινό κτήμα όλα εκείνα τα στοιχεία που βοηθάνε τον άνθρωπο να καταλάβει ότι δε φταίει, ότι πρέπει να σηκώσει κεφάλι, ότι πρέπει να πάρει αμπάριζα τον εκμεταλλευτή του. Γνώση που μόνο μέσα από τον κομμουνιστικό Τύπο μπορεί να διακινηθεί.

Βρισκόμαστε ακριβώς εδώ: Στην ανάγκη, απ’ άκρη σ’ άκρη σ’ όλη τη χώρα, να ορθώσει ο ίδιος ο λαός το ανάστημά του. Κανένας φοβισμένος. Ολοι στην οργάνωση ενός αγώνα που θα έχει άμεση στόχο την ανατροπή αυτής της πολιτικής, της ίδιας της τάξης, της αστικής, που είναι στην εξουσία.

Posted in «Συναινέστε», πολιτικη, ρήξη και ανατροπή, ριζασπάστης, Η «κοινωνική ειρήνη» τους είναι ο ταξικός τους πόλεμος, Η αστική τάξη είναι ο αντίπαλος, αντεπίθεση λαέ, ανθρώπινος δεν γίνεται ο καπιταλισμός, με το κκε υπάρχει λύση να συναντηθούμε στο δρόμο της ανατροπής | Με ετικέτα: , , , , , , , , | Leave a Comment »

Η «Δημοκρατία του φερετζέ»

Posted by redship στο 14 Μαΐου , 2011

Οταν ένας «γερόλυκος» του αστικού καθεστώτος αναγκάζεται να παρέμβει – και μάλιστα δυο φορές σε διάστημα μικρότερο της μιας βδομάδας – μέσα από τις στήλες του «σηματωρού» του συστήματος, από το Συγκρότημα Λαμπράκη, και τούτο για να προβεί σε υποδείξεις προς «ναυτιλλομένους», τότε το λιγότερο που αυτό σημαίνει είναι ότι η πορεία του «καραβιού» έχει αρχίσει να ανησυχεί τους ίδιους τους ιδιοκτήτες του «καραβιού».

Η ανησυχία τους φαίνεται δε, να είναι έντονη, αν κρίνουμε από το γεγονός ότι οι ιδιοκτήτες επέλεξαν να απευθυνθούν δημοσίως προς «καπετάνιους» και επίδοξους «καπετάνιους» τους, μην κρύβοντας πόσοαναλώσιμους τους θεωρούν. Καθότι είπαμε: Το «καράβι» είναι των ιδιοκτητών και οι «καπετάνιοι», τελικά, δεν είναι παρά οι «υπάλληλοι».

Ο κ. Σταύρος Ψυχάρης, λοιπόν, την περασμένη Κυριακή μέσα από το «Βήμα» και με πρόσχημα την Ιστορία του ΚΚΕ, εισηγήθηκε στους πολιτικούς διεκπεραιωτές του συστήματος έναν πιο επιτελικά σχεδιασμένο τρόπο αντιμετώπισης του ΚΚΕ.

Οπως σωστά ερμηνεύει λόγω της μακρόχρονης εμπειρίας του ο κ. Ψυχάρης τα πράγματα, το ΚΚΕ είναι εκείνος ο σταθερός, ο στέρεος, ο οργανωμένος, ο ζωντανός πολιτικός οργανισμός, που η αύξηση της πολιτικής του επιρροής, ειδικά υπό τις παρούσες συνθήκες, εγκυμονεί απρόβλεπτες συνέπειες για την τάξη που επιβάλλει μνημόνια.

Συνεπώς, το μήνυμα του κ. Ψυχάρη είναι: Χτυπάμε το ΚΚΕ με όπλο την παραχάραξη, τη διαστρέβλωση, ακόμα και την «οικειοποίηση» (!) της ιστορίας του, παριστάνουμε τους τιμητές του κομμουνιστικού παρελθόντος και των κομμουνιστών ηρώων (όπως ο Μπελογιάννης και ο Πλουμπίδης, την εκτέλεση των οποίων – τότε – επιδοκίμαζε το «Βήμα»…), με ένα και μοναδικό στόχο: «Να θάψουμε τους ζωντανούς»!

Ο κ. Ψυχάρης δεν είναι φυσικά ιστοριοδίφης. Το τελευταίο που τον απασχολεί είναι να συμβάλει στο γράψιμο ή στην «ορθή ανάγνωση» της Ιστορίας. Η ενασχόλησή του με το ΚΚΕ ως βασικό πολιτικό αντίπαλο της ολιγαρχίας, μόνο τυπικά γίνεται με όρους παρελθόντος. Εκείνο που τον απασχολεί είναι το παρόν και το μέλλον.

Μόλις μερικά 24ωρα αργότερα, ο κ. Ψυχάρης επανήλθε. Απευθυνόμενος ευθέως πλέον προς τον αστικό πολιτικό κόσμο. Κι αυτή τη φορά όχι από τις στήλες του «Βήματος», αλλά μέσα από το κύριο άρθρο των «Νέων». Πρόδηλα συμβολική κίνηση για να προσδιοριστεί ο χαρακτήρας του «επείγοντος» προς όσους δεν αντιλαμβάνονται την τρέχουσα φάση ως περίοδο «έκτακτων συνθηκών».

Τόσο «έκτακτες» δε, είναι οι συνθήκες, που ο κ. Ψυχάρης φτάνει να υπενθυμίζει τα Ιουλιανά του ’65 και τη χούντα, κι όλα αυτά για να καταγγείλει τις σημερινές «αλλοπρόσαλλες κινήσεις πολιτικών που δείχνουν κατώτεροι των περιστάσεων».

«Οι κατώτεροι των περιστάσεων», υποδεικνύει ο κ. Ψυχάρης, πρέπει να βάλουν μυαλό. Και έτσι, «μυαλωμένοι», να υπηρετήσουν το πνεύμα «εθνικής συνεννόησης» που υπαγορεύει η άρχουσα τάξη. Ο κ.Ψυχάρης, τους προσφέρει την εξής επιλογή: Αφού δεν μπορούν να φανούν μυαλωμένοι με τους παρόντες συσχετισμούς που επικρατούν στο κοινοβούλιο, τότε να προσπεράσουν τη σημερινή «Δημοκρατία του φερετζέ» (!) μέσω εκλογών. Αξιοποιώντας δηλαδή τις εκλογές ως… φερετζέ της δημοκρατίας τους.

Η υπόδειξη προς το δικομματισμό και τις «παραφυάδες» του είναι σαφής και σε ελεύθερη μετάφραση θα μπορούσε να αποδοθεί ως εξής:

Με ή χωρίς εκλογές, «συμμορφωθείτε». Και πάρτε το χαμπάρι: Την ώρα της τρικυμίας δεν θα ανεχτούμε άλλο τους μικροκομματικούς σας υπολογισμούς πάνω στο «καράβι» μας.

Τώρα – μοιάζει να λέει ο κ. Ψυχάρης – εμείς κάνουμε κουμάντο, κι εσείς,

πρώτον θα βρείτε τον τρόπο να κάνετε ό,τι σας λέμε αφού αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο υπάρχετε, να κάνετε ό,τι σας λέμε, και

δεύτερον, κανονίστε ό,τι θα κάνετε, για να φάει ο λαός το παραμύθι της «εθνικής συστράτευσης», να το κάνετε λαμβάνοντας υπόψη ένα σοβαρό πρόβλημα: Το ΚΚΕ.

Πρόκειται για μια από κάθε άποψη ενδιαφέρουσα παρέμβαση. Που ακόμα κι αν οι πολιτικές εξελίξεις δεν προωθούνται ποτέ με την επί χάρτου ακρίβεια που χαράσσονται, ωστόσο αφ’ ενός σηματοδοτεί κατευθύνσεις, αφ’ ετέρου επιβεβαιώνει ότι σωστά οι κομμουνιστές διαπιστώνουν πως διανύουμε περίοδο που επιτάσσει αυξημένη επαγρύπνηση και ένταση της δράσης

Posted in «δημοκρατικές πλειοψηφίες», πολιτικη, ρήξη και ανατροπή, ριζασπάστης, τα παπαγαλάκια του κεφαλαίου, ταξικός πόλεμος, Η «Δημοκρατία του φερετζέ», Η «κοινωνική ειρήνη» τους είναι ο ταξικός τους πόλεμος, η "ελευθερία" του πολίτη, κκε | Με ετικέτα: , , , , , , , | Leave a Comment »