καράβι κόκκινο

τα μαύρα τα μαλλιά μας και αν ασπρίσαν δεν μας τρομάζει η βαρυχειμωνιά

  • Ε, το λοιπόν, ο,τι και να είναι τ’ άστρα, εγώ τη γλώσσα μου τους βγάζω. Για μένα, το λοιπόν, το πιο εκπληκτικό, πιο επιβλητικό, πιο μυστηριακό και πιο μεγάλο, είναι ένας άνθρωπος που τον μποδίζουν να βαδίζει. Είναι ένας άνθρωπος που τον αλυσοδένουνε

  • Γιάννης Ρίτσος

    Να με θυμόσαστε - είπε. Χιλιάδες χιλιόμετρα περπάτησα χωρίς ψωμί, χωρίς νερό, πάνω σε πέτρες κι αγκάθια, για να φέρω ψωμί και νερό και τριαντάφυλλα. την ομορφιά ποτές μου δεν την πρόδωσα. Όλο το βιος μου το μοίρασα δίκαια. Μερτικό εγώ δεν κράτησα. Πάμπτωχος. Μ' ένα κρινάκι του αγρού τις πιο άγριες νύχτες μας φώτισα. Να με θυμάστε.

  • κώστας βάρναλης

    Δε λυπάμαι τα γηρατειά που φεύγουν - τα μωράκια που έρχονται άθελά τους να ζήσουν σκλάβοι, να πεθάνουν σκλάβοι, σ' έναν κόσμο ελεύθερων αφεντάδων. Θα τους μαθαίνουν: η σκλαβιά τους χρέος εθνικόν και σοφία του Πανάγαθου!... Πότε θ' αναστηθούν οι σκοτωμένοι; ΚΩΣΤΑ ΒΑΡΝΑΛΗΣ 20.10.1973

  • ------------------------------- Την πόρτα αν δεν ανοίγει, τη σπαν, σας είπα. Τι στέκεστε, τι γέρνετε σκυφτοί; Λαέ σκλάβε, δειλέ, ανανιώσου, χτύπα! Και κέρδισε μονάχος το ψωμί -------------------------------- -------------------------------- ''Aν το δίκιο θες, καλέ μου, με το δίκιο του πολέμου θα το βρής. Όπου ποθεί λευτεριά, παίρνει σπαθί''
  • κομαντάντε Μάρκος

  • «Ο Μάρκος είναι γκέι στο Σαν Φρανσίσκο, μαύρος στη Νότια Αφρική, ασιάτης στην Ευρώπη, αναρχικός στην Ισπανία, Παλαιστίνιος στο Ισραήλ, γύφτος στην Πολωνία, ειρηνιστής στη Βοσνία, Εβραίος στη Γερμανία, μια γυναίκα μόνη στο Μετρό τα ξημερώματα, με άλλα λόγια ο Κομαντάτε Μάρκος είμαστε εμείς, το πρόσωπο του κάθε καταπιεσμένου ανθρώπου πάνω στον πλανήτη»
  • μπερτολντ μπρεχτ

    Δεν είμαι άδικος, μα ούτε και τολμηρός και να που σήμερα μου δείξανε τον κόσμο τους μόνο το ματωμένο δάκτυλό τους είδα μπρος και είπα ευθύς: “μ’αρέσει ο νόμος τους” Τον κόσμο αντίκρυσα μέσ’απ’ τα ρόπαλά τους Στάθηκα κι είδα, ολημερίς με προσοχή. Είδα χασάπηδες που ήταν ξεφτέρια στη δουλειά τους. και σαν με ρώτησαν “σε διασκεδάζει;” είπα “πολύ”! Κι από την ώρα εκείνη, λέω “ναι” σε όλα, κάλλιο δειλός, παρά νεκρός να μείνω. Για να μη με τυλίξουνε σε καμιά κόλλα, ό,τι κανένας δεν εγκρίνει το εγκρίνω Φονιάδες είδα, κι είδα πλήθος θύματα, μου λείπει θάρρος, μα όχι και συμπόνια Και φώναξα, βλέποντας τόσα μνήματα: “καλά τους κάνουν -για του έθνους την ομόνοια!” Να φτάνουν είδα δολοφόνων στρατιές κι ήθελα να φωνάξω “σταματήστε!” Μα ξέροντας πως κρυφοκοίταζε ο χαφιές, μ’άκουσα να φωνάζω: “Ζήτω!Προχωρήστε!” Δε μου αρέσει η φτήνια και η κακομοιριά Γι’αυτό κι έχει στερέψει η έμπνευσή μου. Αλλά στου βρώμικού σας κόσμου τη βρωμιά ταιριάζει, βέβαια-το ξέρω-κι η έγκρισή μου

  • Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας

    Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας κι αφήνει άλλους ν' αγωνιστούν για τη υπόθεσή του πρέπει προετοιμασμένος να ' ναι : γιατί όποιος δεν έχει τον αγώνα μοιραστεί Θα μοιραστεί την ήττα . Ούτε μια φορά δεν αποφεύγει τον αγώνα αυτός που θέλει τον αγώνα ν' αποφύγει : γιατί θ' αγωνιστεί για την υπόθεση του εχτρού όποιος για τη δικιά του υπόθεση δεν έχει αγωνιστεί .
  • εγκώμιο στον κομμουνισμό – μπέρτολτ μπρέχτ

    Είναι λογικός, καθένας τον καταλαβαίνει. Ειν' εύκολος. Μια και δεν είσαι εκμεταλλευτής, μπορείς να τον συλλάβεις. Είναι καλός για σένα, μάθαινε γι' αυτόν. Οι ηλίθιοι ηλίθιο τον αποκαλούνε, και οι βρωμεροί τον λένε βρωμερό. Αυτός είναι ενάντια στη βρωμιά και την ηλιθιότητα. Οι εκμεταλλευτές έγκλημα τον ονοματίζουν. Αλλά εμείς ξέρουμε: Είναι το τέλος κάθε εγκλήματος. Δεν είναι παραφροσύνη, μα Το τέλος της παραφροσύνης. Δεν είναι χάος Μα η τάξη. Είναι το απλό Που είναι δύσκολο να γίνει.
  • οι δικαστές

    Να οι κύριοι δικαστές τους λέμε οι καταπιεστές πως δίκαιο είναι τον λαό τι συμφέρει μα αυτοί δεν ξέρουν ποιο είναι αυτό κι έτσι δικάζουν στο σωρό μέχρι να βάλουν το λαό ολόκληρο στο χέρι
  • ———–

    Εχουνε νομικά βιβλία και διατάγματα Εχουνε φυλακές και οχυρώσεις Εχουνε δεσμοφύλακες και δικαστές Που παίρνουνε πολλά λεφτά κι έτοιμοι για όλα είναι. Μπ. Μπρεχτ
  • ———————

    "Όταν ήρθαν να πάρουν τους Εβραίους, δεν διαμαρτυρήθηκα, γιατί δεν ήμουν Εβραίος. Όταν ήρθαν για τους κομμουνιστές δεν φώναξα, γιατί δεν ήμουν κομμουνιστής. Όταν κατεδίωξαν τους τσιγγάνους, ούτε τότε φώναξα, γιατί δεν ήμουν τσιγγάνος. Όταν ο Χίτλερ φυλάκιζε ομοφυλόφιλους δεν αντέδρασα γιατί δεν ήμουν ομοφυλόφιλος Όταν έκλεισαν το στόμα των Ρωμαιοκαθολικών που αντιτάσσονταν στο φασισμό, δεν έκανα τίποτα γιατί δεν ήμουν καθολικός. Μετά ήρθαν να συλλάβουν εμένα, αλλά δεν υπήρχε πια κανείς να αντισταθεί μαζί μου"
  • ========================

    Λες: Πολύ καιρό αγωνίστηκες. Δεν μπορείς άλλο πια ν’ αγωνιστείς. Άκου λοιπόν: Είτε φταις είτε όχι: Σαν δε μπορείς άλλο να παλέψεις, θα πεθάνεις. Λες: Πολύ καιρό έλπιζες. Δεν μπορείς άλλο πια να ελπίσεις. Έλπιζες τi; Πως ο αγώνας θαν’ εύκολος; Δεν είν’ έτσι. Η θέση μας είναι χειρότερη απ’ όσο νόμιζες. Είναι τέτοια που: Αν δεν καταφέρουμε το αδύνατο Δεν έχουμε ελπίδα. Αν δεν κάνουμε αυτό που κανείς δεν μπορεί να μας ζητήσει Θα χαθούμε. Οι εχθροί μας περιμένουν να κουραστούμε. Όταν ο αγώνας είναι στην πιο σκληρή καμπή του. Οι αγωνιστές έχουν την πιο μεγάλη κούραση. Οι κουρασμένοι, χάνουν τη μάχη.
  • Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους

    Αυτοί που βρίσκονται ψηλά θεωρούν ταπεινό να μιλάς για το φαΐ. Ο λόγος; έχουνε κιόλας φάει. Αν δε νοιαστούν οι ταπεινοί γι' αυτό που είναι ταπεινό ποτέ δεν θα υψωθούν. Αυτοί που αρπάνε το φαϊ απ’ το τραπέζι κηρύχνουν τη λιτότητα. Αυτοί που παίρνουν όλα τα δοσίματα ζητάν θυσίες. Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους για τις μεγάλες εποχές που θά 'ρθουν.
  • che

    Πιστεύω στην ένοπλη πάλη σαν μοναδική λύση για τους λαούς που αγωνίζονται για την απελευθέρωσή τους και είμαι συνεπής με τις πεποιθήσεις μου. Πολλοί θα με πουν τυχοδιώκτη και είμαι, μόνο που είμαι άλλου είδους τυχοδιώκτης, ένας από εκείνους που προβάλλουν τα στήθη τους για να αποδείξουν τις αλήθειες τους.

  • Αξίζει για ένα όνειρο να ζεις, κι ας είναι η φωτιά του να σε κάψει
  • pablo neruda

    όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας, επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές, όποιος δεν αλλάζει περπατησιά, όποιος δεν διακινδυνεύει και δεν αλλάζει χρώμα στα ρούχα του, όποιος δεν μιλεί σε όποιον δεν γνωρίζει. όποιος αποφεύγει ένα πάθος, όποιος δεν είναι ευτυχισμένος στη δουλειά του, όποιος δεν διακινδυνεύει τη βεβαιότητα για την αβεβαιότητα για να κυνηγήσει ένα όνειρο, όποιος δεν επιτρέπει στον εαυτό του τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του να αποφύγει τις εχέφρονες συμβουλές. όποιος δεν ταξιδεύει, όποιος δεν διαβάζει, όποιος δεν ακούει μουσική, όποιος δεν βρίσκει σαγήνη στον εαυτό του όποιος καταστρέφει τον έρωτά του, όποιος δεν επιτρέπει να τον βοηθήσουν, όποιος περνάει τις μέρες του παραπονούμενος για τη τύχη του ή για την ασταμάτητη βροχή. όποιος εγκαταλείπει μια ιδέα του πριν την αρχίσει, όποιος δεν ρωτά για πράγματα που δεν γνωρίζει. Αποφεύγουμε τον θάνατο σε μικρές δόσεις, όταν θυμόμαστε πάντοτε ότι για να είσαι ζωντανός χρειάζεται μια προσπάθεια πολύ μεγαλύτερη από το απλό γεγονός της αναπνοής. Μόνο η ένθερμη υπομονή θα οδηγήσει στην επίτευξη μιας λαμπρής ευτυχίας.

  • από το Canto general

    Μπορεί να κόψουν όλα τα λουλούδια, αλλά δεν θα γίνουν ποτέ αφέντες της Άνοιξης
  • κ. καβάφης

    Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις
  • κωστής παλαμάς

    Και τους τρέμουνε των κάμπων οι κιοτήδες και μ’ ονόματα τους κράζουν πονηρά κλέφτες κι απελάτες και προδότες. Τους μισούν οι βασιλιάδες κι όλοι οι τύραννοι κι είναι μέσα στους σκυφτούς τα παλληκάρια κι είναι μες στους κοιμισμένους οι στρατιώτες…” Κ . Παλαμάς στο Δωδεκάλογο του Γύφτου.
  • διαμοιρασμός του blog

    Bookmark and Share
  • διαχείριση

  • on line επισκέπτες

  • ημερολόγιο άρθρων

    Οκτώβριος 2018
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Φεβ.    
    1234567
    891011121314
    15161718192021
    22232425262728
    293031  
  • Εγγραφή

  • Advertisements

Posts Tagged ‘ταξική πάλη’

Οταν η αλληλεγγύη βαφτίζεται… «οικειοθελής αποχώρηση»

Posted by redship στο 4 Αυγούστου , 2015

αναδημοσίευση από efsyn.gr

 

 

Μπορεί οι εργαζόμενοι της εταιρείας του Δημοσίου «Θέμις Κατασκευαστική Α.Ε.», που είχαν τεθεί σε καθεστώς εργασιακής εφεδρείας, να επιστρέφουν στη δουλειά τους μετά την ψήφιση του νόμου Κατρούγκαλου, όμως δεν αυτό δεν ισχύει για όλους. Ενας μόνο εργαζόμενος μένει εκτός και δεν είναι άλλος από τον πρώην πρόεδρο του σωματείου εργαζομένων της εταιρείας, Σάκη Παπαδόπουλο.

Στις 29 Δεκεμβρίου του 2011 τέθηκαν σε εργασιακή εφεδρεία συνολικά 57 εργαζόμενοι της εταιρείας «Θέμις». Ανάμεσά τους και ο Σάκης Παπαδόπουλος. Δύο μήνες μετά, όμως, αποφασίζεται με Κοινή Υπουργική Απόφαση η εξαίρεση 27 εργαζομένων από το καθεστώς της εφεδρείας και η επιστροφή στα καθήκοντά τους.

Ο Σ. Παπαδόπουλος βρίσκεται στον κατάλογο εκείνων που πρόκειται να επιστρέψουν, όμως αρνείται να το κάνει, διεκδικώντας την επιστροφή όλων των συναδέλφων του. «Αυτή η απόφαση διεμβόλιζε το κοινό μέτωπο των εργαζομένων και τους διαχώριζε σε δύο κατηγορίες. Στους “τυχερούς” που θα επέστρεφαν και στους “άτυχους”. Ομως με ποια κριτήρια έγινε αυτός ο διαχωρισμός; Εγώ ταξικά θεώρησα ότι έπρεπε να γυρίσουν όλοι, γιατί όλοι ήταν αναγκαίοι», δηλώνει ο Σ. Παπαδόπουλος στην «Εφ.Συν.».

Μετά την επιστροφή όσων εργαζομένων εξαιρέθηκαν από την εφεδρεία, σταδιακά άρχισαν να επανέρχονται και άλλοι εργαζόμενοι, που κατάφεραν να κερδίσουν πίσω τη δουλειά τους μέσω της δικαστικής οδού. Κι έπειτα στις 11/5/2015 τέθηκε σε ισχύ ο νόμος 4325 (νόμος Κατρούγκαλου), ο οποίος προέβλεπε την επαναφορά των εργαζομένων που τέθηκαν σε εργασιακή εφεδρεία.

Στις 27/7/2015 το Δ.Σ. της εταιρείας «Θέμις» συνεδρίασε, με μοναδικό θέμα την επαναφορά των εργαζομένων που είχαν βγει στην εφεδρεία. Ηταν λίγες μέρες πριν από τη συγχώνευση της «Θέμιδας» με άλλες δύο εταιρείες του Δημοσίου και την υπαγωγή των συγχωνευμένων πλέον εταιρειών στο υπουργείο Υποδομών. Το Δ.Σ. λοιπόν της εταιρείας «Θέμις Κατασκευαστική Α.Ε.», που τότε εποπτευόταν από το υπουργείο Δικαιοσύνης, αποφάσισε την επαναφορά όλων των εργαζομένων που είχαν βγει σε εφεδρεία, με μία μόνο εξαίρεση. Τον Σ. Παπαδόπουλο…

Η εταιρεία θεώρησε την άρνηση του πρώην προέδρου των εργαζομένων να εξαιρεθεί από την εφεδρεία τον Φεβρουάριο του 2012, διεκδικώντας την επιστροφή των συναδέλφων του, ως οικειοθελή αποχώρηση. Και κάπως έτσι είναι τώρα ο μόνος που δεν επωφελείται από τον νόμο Κατρούγκαλου και δεν επιστρέφει στη δουλειά του. Είναι ο μόνος που μένει στον αέρα.

Advertisements

Posted in ταξικός πόλεμος, ανθρώπινος δεν γίνεται ο καπιταλισμός, η δικαιοσύνη των αστών δεν είναι δικαιοσύνη των λαών | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

Αντι-ΠΑΜΕ μέτωπο ακόμα και με τη Χρυσή Αυγή!

Posted by redship στο 8 Απριλίου , 2014

 

 

«ΠΑΛΙΟΣ» ΚΑΙ «ΝΕΟΣ» ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΟΣ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΜΟΣ

Νέα αποκαλυπτικά παραδείγματα από αρχαιρεσίες στη Δράμα και την Ελασσόνα

Χέρι – χέρι μεταξύ τους, αλλά και με τη Χρυσή Αυγή, πιάνονται οι δυνάμεις του παλιού και νέου εργοδοτικού – κυβερνητικού συνδικαλισμού, προκειμένου να χτυπήσουν το ΠΑΜΕ και να διατηρήσουν τους αρνητικούς για τους εργαζόμενους συσχετισμούς στις συνδικαλιστικές οργανώσεις. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελούν οι αρχαιρεσίες στο Εργατικό Κέντρο Δράμας, που έγιναν την περασμένη Κυριακή, με τις παρατάξεις του ΠΑΣΟΚ, της ΝΔ και του ΣΥΡΙΖΑ να «συστεγάζονται» στο ίδιο ψηφοδέλτιο.

Παρά την προσπάθειά τους, οι δυνάμεις που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ κατάφεραν να καταγράψουν αύξηση. Συγκεκριμένα, η «Ταξική Αγωνιστική Ενότητα» έλαβε ποσοστό 11% (από 6%) και εξέλεξε έναν αντιπρόσωπο στο Εργατικό Κέντρο (δεν είχε κανέναν). «Το αποτέλεσμα αυτό αποτελεί σημαντικό βήμα για τις ταξικές δυνάμεις», σημειώνει η «Ταξική Αγωνιστική Ενότητα», προσθέτει όμως πως οι συσχετισμοί «παραμένουν αρνητικοί, αφού ο παλιός και νέος εργοδοτικός συνδικαλισμός -ενωμένοι μάλιστα σε κοινό ψηφοδέλτιο- στέκεται ακόμα εμπόδιο στη χειραφέτηση και την ανασύνταξη του εργατικού κινήματος».

Ιδιαίτερα σχολιάζει τις δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ, «που μόλις λίγες μέρες πριν, οργάνωσαν σύσκεψη για τη δημιουργία συνδικαλιστικής παράταξης, με στόχο την «αναζωογόνηση» του συνδικαλιστικού κινήματος, όπως έλεγαν», ενώ λίγες μέρες μετά, «έπεσαν οι μάσκες, τα βρήκαν με τους «μνημονιακούς», τις κυβερνητικές δυνάμεις ΠΑΣΚΕ – ΔΑΚΕ».

Από κοντά με τους χρυσαυγίτες

Αντι-ΠΑΜΕ συμπόρευση, όμως, με τη συμμετοχή και της Χρυσής Αυγής, είχαμε και στις αρχαιρεσίες του Σωματείου Ιδιωτικών Τεχνικών Υπαλλήλων Ελασσόνας, που έγιναν στις 4 και 5 Απρίλη. Στο «ενωτικό» -όπως παρουσιάστηκε- ψηφοδέλτιο συμμετείχαν ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ και Χρυσή Αυγή. Το ψηφοδέλτιο της ΔΑΣ που στάθηκε απέναντί τους, κατάφερε να ενισχυθεί, συγκεντρώνοντας 56 ψήφους (από 45) και αυξάνοντας σε 3 (από 2) τους αντιπροσώπους που εξέλεξε στο Εργατικό Κέντρο.

Με ανακοίνωσή της, η Πανελλαδική Γραμματεία Εμπορίου – Υπηρεσιών του ΠΑΜΕ καταγγέλλει την απαράδεκτη στάση και τις μεθοδεύσεις της διοίκησης του ΕΚ Ελασσόνας και της Ομοσπονδίας Ιδιωτικών Υπαλλήλων (ΟΙΥΕ). «Τους ενόχλησε που η ΔΑΣ κατέβασε ψηφοδέλτιο, όπως και το ότι ήταν παρόντες στις διαδικασίες οι εκπρόσωποι της ΔΑΣ των δευτεροβάθμιων οργάνων, γι’ αυτό και προσπάθησαν να τους απομακρύνουν με κάθε τρόπο. Στην προσπάθειά τους αυτή, επιστράτευσαν μέχρι και τον πρόεδρο της ΓΣΕΕ, αλλά και την πρόεδρο της ΟΙΥΕ», καταγγέλλει η Πανελλαδική Γραμματεία.

Οπως εξηγεί, ο πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου -εκλέγεται από το συγκεκριμένο σωματείο- επικαλέστηκε παρέμβαση των προέδρων της ΓΣΕΕ, Γ. Παναγόπουλου, και της ΟΙΥΕ, Μ. Στεκουλέα, για να απομακρυνθούν η αντιπρόσωπος της ΔΑΣ από την ΟΙΥΕ, στη δύναμη της οποίας ανήκει το σωματείο και ο εκλεγμένος της ΔΑΣ στη διοίκηση του ΕΚ Ελασσόνας.

Γνωστοί στην περιοχή…

«Αυτές είναι οι «δημοκρατικές» διαδικασίες με τις οποίες πραγματοποιούν τις αρχαιρεσίες στα σωματεία που εκλέγονται οι εργοδοτικοί συνδικαλιστές», σημειώνει η Γραμματεία Εμπορίου – Υπηρεσιών. «Δεν θα μπορούσαμε να περιμένουμε κάτι διαφορετικό από αυτούς που κατεβαίνουν σε ένα ψηφοδέλτιο που μέχρι και η Χρυσή Αυγή συμμετέχει», αναφέρει.

Καταγγέλλει επίσης ότι ο πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου «δημόσια δηλώνει ότι «η Χρυσή Αυγή είναι νόμιμο πολιτικό κόμμα και πρέπει να εκπροσωπείται και στο Εργατικό Κέντρο»», ενώ ο γραμματέας του, Θωμάς Τσιαντές, συμμετείχε στην προσπάθεια της Χρυσής Αυγής να λερώσει με την παρουσία της την περσινή εκδήλωση για τα 70 χρόνια από το ολοκαύτωμα της Τσαριτσάνης.

 

 

ριζοσπάστης

Posted in ταξικός πόλεμος, Αυτοί κάποτε μιλούσαν για ενότητα!, Η «κοινωνική ειρήνη» τους είναι ο ταξικός τους πόλεμος, η με το κεφάλαιο η με τους εργάτες | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »

Όλοι «υπερασπίζονται τον κομμουνιστή Μπογιό». Τους κομμουνιστές μεταλλεργάτες κανείς;

Posted by redship στο 31 Οκτωβρίου , 2013

Όλοι «υπερασπίζονται τον κομμουνιστή Μπογιό». Τους κομμουνιστές μεταλλεργάτες κανείς;

ΝΑΥΠΗΓΟΕΠΙΣΚΕΥΑΣΤΙΚΗ ΖΩΝΗ – ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΟ ΠΑΡΚΟ ΣΧΙΣΤΟΥ
Καταδικάστηκαν συνδικαλιστές με μηνύσεις εργολάβων
Το δικαστήριο αποδέχτηκε τις άθλιες κατηγορίες των εργοδοτών, που επιστράτευσαν μέχρι και τη Χρυσή Αυγή για να χτυπήσουν τα ταξικά συνδικάτα

Την ένταση του αυταρχισμού αστικού κράτους και εργοδοσίας σε βάρος συνολικά του εργατικού κινήματος, σηματοδοτεί η απόφαση του Πλημμελειοδικείου Πειραιά, να καταδικάσει με 5 μήνες φυλακή τον Πέτρο Πουντίδη και Παύλο Πουντίδη, συνδικαλιστές των ταξικών σωματείων Μετάλλου Πειραιά και Ηλεκτρολόγων Πλοίων. Η δίκη αφορούσε στις κινητοποιήσεις που έκαναν τα ταξικά συνδικάτα στο Βιομηχανικό Πάρκο Σχιστού (ΒΙΠΑΣ) το καλοκαίρι του 2008, για να υπερασπιστούν το δικαίωμα στη συνδικαλιστική δράση, τις Συμβάσεις Εργασίας, συνολικά τη δουλειά με δικαιώματα.

Στο ΒΙΠΑΣ λειτουργούν επιχειρήσεις εργολάβων που δραστηριοποιούνται στη Ναυπηγοεπισκευαστική Ζώνη. Αυτό σημαίνει ότι με τη συγκεκριμένη απόφαση, το δικαστήριο έρχεται επί της ουσίας να δώσει αέρα στα πανιά των μεγαλοεργολάβων, που έφτασαν να «βάλουν μπροστά» ακόμα και τα ναζιστικά αποβράσματα της Χρυσής Αυγής για να «καθαρίσουν» τη Ζώνη και κατ’ επέκταση το ΒΙΠΑΣ, από τις ταξικές δυνάμεις, να «τελειώνουν» με τη συνδικαλιστική δράση, να επιβάλουν όρους δουλεμπορίου σε βάρος των εργαζομένων.
Οι δύο συνδικαλιστές βρέθηκαν στο εδώλιο με εντελώς ανυπόστατες κατηγορίες που χάλκευσε ένας εργολάβος, ιδιοκτήτης μηχανουργείου. Αυτό που κάνει την πρόκληση ακόμα πιο μεγάλη, είναι το σκεπτικό που παραθέτει ο εργολάβος στη μήνυσή του και που -όπως δείχνει η απόφαση- αποδέχτηκε το δικαστήριο. Πρόκειται για κείμενο – «μανιφέστο» της εργοδοσίας, διανθισμένο με αντικομμουνισμό και με επιχειρήματα αναλόγου περιεχομένου με αυτά που διακήρυτταν οι χρυσαυγίτες όταν προετοίμαζαν τη δολοφονική επίθεση στο Πέραμα.
Συγκεκριμένα, καταφέρεται εναντίον των ταξικών συνδικάτων της Ζώνης για τα οποία αναφέρει ότι «αποτελούν ένα «μόρφωμα συνδικαλιστικής δράσης» και τα τελευταία χρόνια, όπως είναι γνωστό, αναπτύσσουν, τη «συνδικαλιστική τους δράση» κατευθυνόμενα απροκάλυπτα από συγκεκριμένη πολιτική παράταξη, με αποτέλεσμα να μετέρχονται πολλές φορές μεθόδους και πρακτικές που αναμφισβήτητα νοθεύουν την έννοια της νόμιμης συνδικαλιστικής δράσης και την μετατρέπουν σε μακρύ και ευέλικτο βραχίονα πολιτικών επιδιώξεων, εναρμονισμένων με τη φιλοσοφία και την ιδεολογία μιας άλλης πολιτικής και ιδεολογικής κοσμοθεωρίας»!
Προσθέτει ακόμα ότι «τα γεγονότα που συνέβησαν» στις 13, 14 και 17 Ιούνη του 2008, τις μέρες δηλαδή που εξελίσσονταν οι κινητοποιήσεις των εργαζομένων στο ΒΙΠΑΣ, «προσχηματικά μόνο είχαν ως στόχο κάποια συνδικαλιστική δήθεν διεκδίκηση, αφού στην ουσία, στοχοποιούσαν το επιχειρηματικό κατεστημένο, επιχειρώντας την ενοχοποίησή του, με την επίκληση προκλητικά ψευδών επιχειρημάτων για να διεγείρουν το συναίσθημα των εργαζομένων και να τους στρέψουν ενάντια στην εργοδοσία»!
Ο εργολάβος ισχυρίζεται ότι οι συνδικαλιστές πήγαν στην επιχείρησή του και «με ύφος οργίλο μας διέταξαν να σταματήσουμε όσοι δουλεύουμε (…). Η έκδηλη πρόθεση των εισβολέων να χρησιμοποιήσουν εναντίον μας βία, η αριθμητική τους υπεροχή, αλλά και η εμπειρία μας από συμβάντα του παρελθόντος δεν άφηναν σε εμάς περιθώρια»! Δηλαδή, το «έγκλημα» των δύο συνδικαλιστών ήταν η «ιδεολογική κοσμοθεωρία» τους, το «ύφος οργίλο» και ότι ο εργολάβος είχε την εντύπωση ότι είχαν «έκδηλη πρόθεση» να χρησιμοποιήσουν βία!
Το σκεπτικό της μήνυσης ενίσχυσε ο εισαγγελέας της έδρας ο οποίος παραδέχτηκε ότι «πρέπει να έγιναν τα περιστατικά» και ότι αυτό «φαίνεται από την περιρρέουσα ατμόσφαιρα που επικρατούσε τότε στο ΒΙΠΑΣ»! Από το 2008 μέχρι και σήμερα, οι εργολάβοι των ΒΙΠΑΣ – Ζώνης έχουν καταθέσει εκατοντάδες μηνύσεις σε βάρος των συνδικαλιστών των ταξικών Συνδικάτων της Ζώνης, πολλές από τις οποίες είναι σαν να βγήκαν με καρμπόν. Μόνο ο πρόεδρος του Συνδικάτου Σωτήρης Πουλικόγιαννης μετράει πάνω από 200!
Προχτές, ωστόσο, ήταν η πρώτη καταδικαστική απόφαση σε βάρος των σωματείων της Ζώνης και μάλιστα σε μια περίοδο που έχει αποδειχτεί από τα σωματεία με συγκεκριμένα στοιχεία στις εισαγγελικές και ανακριτικές αρχές ότι οι φονιάδες της Χρυσής Αυγής είχαν πληρωθεί από τους εργολάβους για να χτυπήσουν τους κομμουνιστές συνδικαλιστές της Ζώνης στο Πέραμα. Ωστόσο, η αστική Δικαιοσύνη όχι μόνο δεν έχει «ενοχλήσει» ούτε έναν εργολάβο, αλλά έρχεται τώρα να ζητήσει από πάνω και τα ρέστα από τα σωματεία.
Μπαράζ διώξεων στη Λάρισα
 
Μπαράζ δικαστικών διώξεων σε βάρος συνδικαλιστών του ταξικού κινήματος, καταγγέλλει και το Εργατικό Κέντρο Λάρισας. Για το ζήτημα αυτό έδωσε συνέντευξη Τύπου, όπου αναφέρθηκε σε συγκεκριμένα περιστατικά:
Μόλις πρόσφατα, το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Λάρισας επέβαλε την πρωτοφανή ποινή του ενός χρόνου φυλάκισης και ενός χρόνου στέρησης των πολιτικών δικαιωμάτων, στον πρόεδρο του Συνδικάτου Επισιτισμού – Τουρισμού Λάρισας και σε έναν εργαζόμενο, ύστερα από μήνυση εργοδότη για συκοφαντία και ψευδορκία.
Ανάλογη μήνυση είχε υποβληθεί από εργοδότη εναντίον του πρώην ΔΣ του Συνδικάτου Επισιτισμού. Πρωτόδικα, το 2012 το δικαστήριο είχε καταδικάσει σε φυλάκιση 6-8 μηνών όλα τα μέλη του ΔΣ, για να αθωωθούν στο Εφετείο.
Μήνυση έχει επίσης υποβληθεί και από τη Γαλακτοβιομηχανία «ΟΛΥΜΠΟΣ», εναντίον του προέδρου, του γενικού γραμματέα, του αντιπροέδρου του Συνδικάτου Γάλακτος-Τροφίμων-Ποτών και του προέδρου του ΕΚΛ, για απεργία που είχε γίνει το 2012 ενάντια στις μειώσεις μισθών.
Μια σειρά μηνύσεις και δίκες με καταδικαστικές αποφάσεις είχαν προηγηθεί σε μέλη του ΔΣ του ΕΚΝΛ και σωματείων, για την περιφρούρηση παλιότερων απεργιών.
Σε εξέλιξη βρίσκονται μια σειρά δίκες εναντίον συνδικαλιστών του ΠΑΜΕ και του ΕΚΛ για κινητοποιήσεις ενάντια στο χαράτσι των διοδίων. Σε απολογία έχουν κληθεί μέλη του προηγούμενου ΔΣ του ΕΚΛ και ο σημερινός πρόεδρός του, Τ. Τσιαπλές, για κινητοποιήσεις ενάντια στα διόδια και ενάντια στα χαράτσια έξω από τις Εφορίες.
Οπως επισημάνθηκε στη συνέντευξη Τύπου, «το ΕΚΛ αξιώνει από την κυβέρνηση να σταματήσει αμέσως κάθε δίωξη σε βάρος στελεχών του, σε βάρος άλλων συνδικαλιστών και εργαζομένων, που αγωνίζονται ενάντια στην αντιλαϊκή πολιτική της, ενάντια στην επιθετικότητα της εργοδοσίας».
Ξανά δίκη για τα «Τζάμπο»
 
Χτες, τέλος, έγινε στον Πειραιά μια ακόμη δίκη για συμμετοχή στις κινητοποιήσεις έξω από Τζάμπο, ενάντια στην απόλυση συνδικαλιστή. Ανάμεσα στους 8 κατηγορούμενους, ήταν και άνθρωποι που δεν είχαν σχέση με την κινητοποίηση, αλλά βρέθηκαν να διώκονται επειδή είχαν παρκάρει τα αυτοκίνητά τους κοντά στο κατάστημα και η Αστυνομία κατέγραψε τις πινακίδες τους!
Η δίκη αναβλήθηκε για τις 4 Ιούνη του 2014, επειδή δεν είχαν προσέλθει οι μηνυτές, δηλαδή οι εκπρόσωποι του ομίλου «Τζάμπο», αλλά και οι μάρτυρες κατηγορίας, όλοι αστυνομικοί. Υπενθυμίζεται ότι ο εισαγγελέας Σανιδάς είχε χαρακτηρίσει τις κινητοποιήσεις στα Τζάμπο «τελεσθέντα εγκλήματα», ανοίγοντας το δρόμο για διώξεις εργαζόμενων και συνδικαλιστών.Ριζοσπάστης

Posted in ρήξη και ανατροπή, ταξικός πόλεμος, Δύο Ελλάδες δύο τάξεις μία λύση | Με ετικέτα: , , | 1 Comment »

Ταξική πάλη: Μακριά από το σπίτι μου κι ας είναι και δυο μέτρα

Posted by redship στο 12 Ιουλίου , 2012

αναδημοσίευση από  2310net

Τις τελευταίες μέρες με αφορμή την ‘μαύρη πορεία’ των Ισπανών ανθρακωρύχων βγήκαν στην επιφάνεια τα ταξικά αντανακλαστικά του Έλληνα. Γέμισαν οι διαδικτυακοί τοίχοι με φωτογραφίες και βίντεο από την Ισπανία, συνοδευόμενα με σχόλια συμπαράστασης, αλληλεγγύης και ελπίδας για την νίκη τους. Οι Ισπανοί έγιναν η αφορμή για να επανέλθουν τα συνθήματα για τους πλούσιους και τους φτωχούς (συνθήματα που ποτέ δεν έβαλαν οι Αγανακτισμένοι) καθώς και η περηφάνια για τους εργατικούς αγώνες. Αυτά τα αισθήματα υπήρχαν μέσα μας από ότι φαίνεται και δεν βγήκαν στην επιφάνεια ακόμα κι όταν αναπτύχθηκαν στην Ελλάδα εργατικοί αγώνες και απεργίες.

Την αγάπη που δείχνουμε για τους Ισπανούς εργάτες δεν την δείξαμε για τους Έλληνες. Δεν την δείξαμε στην μεγαλύτερη και πιο ηρωική απεργία της εποχής μας, αυτή των Χαλυβουργών. Γιατί άραγε;

Μια εξήγηση θα μπορούσε να είναι ότι έχει κυριαρχήσει στην κοινή γνώμη ότι την απεργία στην Χαλυβουργία την κάνει το ΠΑΜΕ και όχι οι εργάτες. Και υπάρχουν πολλοί που αυτοπροσδιορίζονται αριστεροί, οι οποίοι θα προτιμούσαν να αποτύχει η απεργία από το να στηρίξουν έναν εργατικό αγώνα στον οποίο πρωταγωνιστεί το «διασπαστικό» ΠΑΜΕ. Η ευκολία με την οποία στράφηκαν ενάντια στην απεργία των Χαλυβουργών με αφορμή την προβοκατόρικη επίθεση-επίσκεψη της Χρυσής Αυγής είναι πιθανόν ενδεικτική μιας τέτοιας αντίληψης.

Μια άλλη εξήγηση είναι ότι η Αριστερά που έχει ριχτεί στη μάχη της ανάληψης κυβερνητικών θέσεων έχει απωλέσει (αν ποτέ είχε) τα ταξικά της χαρακτηριστικά, τις αναφορές της στην εργατική τάξη. Οι αναφορές του ΣΥΡΙΖΑ στην εργατική τάξη είναι  σπάνιες, έως και συλλεκτικές. Ο ΣΥΡΙΖΑ άλλωστε έχει αναλάβει την εκπροσώπηση της μεσαίας τάξης, και οι αναφορές του σε αυτήν είναι συχνότερες κι από τις πτώσεις του ΓΑΠ από το ποδήλατο. Συνεπώς νιώθει πιο άνετα να μιλά για επαναδιαπραγμάτευση της δανειακής σύμβασης παρά να σκοτίζεται με την «αναχρονιστική» αντίληψη της πάλαι ποτέ αριστεράς που έβλεπε τον κόσμο διαιρεμένο σε δύο –κυρίως- κοινωνικές τάξεις.

Όταν η Αριστερά που έχει ρεύμα και βρίσκει πια διαύλους επικοινωνίας με το λαό σε βαθμό που δεν έχει ιστορικό προηγούμενο, και αντί να στηρίξει τον εργατικό αγώνα των Χαλυβουργών προτιμά να δώσει διαπιστευτήρια υπευθυνότητας και ομαλότητας (βλέπε Τσίπρας στην πρωινή εκπομπή της ΝΕΤ στις 11/7) καλώντας την εργοδοσία και τους εργάτες να τα βρουν, πως θα ριζοσπαστικοποιηθεί και πως θα αποκτήσει μαζική στήριξη ο αγώνας των Χαλυβουργών;

Σε αυτά οφείλουμε να προσθέσουμε την επιθυμία του λαού για ευκολία. Την διάθεση του δηλαδή να μην ασχολείται με το δύσκολο, δηλαδή να μην αναγνωρίζει ότι είναι εκμεταλλευόμενος και πρέπει να ξεσηκωθεί, αλλά να βολεύεται στην ευκολία της απόδοσης των ευθυνών στον προδότη ΓΑΠ, τον τραπεζίτη Παπαδήμο και το λαμόγιο τον Άκη που μας έφαγε τα λεφτά. Σε όλα αυτά να προσθέσουμε και το μίσος για την κακιά Μέρκελ και τον Σόιμπλε και το γλυκό δένει. Γιατί αν αναγνωρίσουμε την ύπαρξη ταξικής πάλης τότε θα διαπιστώσουμε με έκπληξη ότι δεν είμαστε αστοί όπως θα θέλαμε ή όπως νομίζαμε, αλλά καταπιεσμένοι προλετάριοι. Και μετά θα πρέπει να κάνουμε κάτι. Ποιος να τρέχει τώρα… Ας εξαγνιστούμε στην διεθνιστική, ταξική κολυμπήθρα του Σιλωάμ λέγοντας μια καλή κουβέντα για τους Ισπανούς και μετά μπορούμε να επιστρέψουμε στην εγχώρια πολιτική ζωή, ελπίζοντας ότι θα γίνει η αναμενόμενη επαναδιαπραγμάτευση, ότι θα έρθουν επενδύσεις και ανάπτυξη, και ότι πουλώντας τη δημόσια περιουσία θα γλιτώσουμε από το κακό δημόσιο που κατατρώει τις σάρκες μας.

Την ίδια ώρα τα ΜΜΕ (ακόμα και τα πιο σκληρά) που παρουσιάζουν με σχετική συμπάθεια τον αγώνα των Ισπανών ανθρακωρύχων, δεν έχουν αναφέρει εδώ και 8 μήνες τίποτα για τον αγώνα των Χαλυβουργών. Ακόμα όμως και όταν αναφέρονται σε αυτόν το κάνουν για να τον συκοφαντήσουν, όπως κάνουν σε κάθε εργατική κινητοποίηση. Ενδεικτικός είναι ο τρόπος με τον οποίο είχε αναφερθεί ιστοσελίδα που θέλει να αυτοπροσδιορίζεται στον ‘αντιμνημονιακό’ ‘αριστερό’ χώρο και το είχαμε σχολιάσει σε προηγούμενη ανάρτηση.

Πέρυσι υποτίθεται ότι μας ξύπνησαν οι Ισπανοί και ξεχυθήκαμε στις πλατείες. Ας ελπίσουμε ότι αυτή τη φορά όντως θα μας ξυπνήσουν οι Ισπανοί και θα σταματήσουμε να ονειρευόμαστε ότι θα αλλάξει ο κόσμος χωρίς ταξικούς εργατικούς αγώνες, χωρίς να σηκώσουμε τα μανίκια μας και να γίνουμε οι νεκροθάφτες του συστήματος που δημιουργεί πλούτη για λίγους και φτώχια για πολλούς, του συστήματος που δεν θα μας λυπηθεί, δεν θα σταματήσει, δεν θα βελτιωθεί, δεν θα μας σεβαστεί, αλλά θα μας τσακίσει, θα μας καταδικάσει σε αιώνια φτώχεια και θάνατο προκειμένου να βελτιωθούν οι δείκτες των ισολογισμών μιας χούφτας επιχειρήσεων και τραπεζών.

Posted in πολιτισμός, ταξικός πόλεμος, Δύο Ελλάδες δύο τάξεις μία λύση, Η «κοινωνική ειρήνη» τους είναι ο ταξικός τους πόλεμος | Με ετικέτα: , | 3 Σχόλια »

Λαϊκό φράγμα

Posted by redship στο 27 Ιουλίου , 2011

«Με μεγαλύτερη ορμή τώρα και πιο απερίσπαστοι από ό,τι μέχρι σήμερα, είμαστε σε θέση να ανοίξουμε όλο και περισσότερο την ατζέντα των μεγάλων θεμάτων και των μεγάλων αλλαγών, που βάζουν τη χώρα μας σε μια διαφορετική τροχιά», είπε χτες ο πρωθυπουργός στο Υπουργικό Συμβούλιο, αναδεικνύοντας την αποφασιστικότητα στην εφαρμογή των μέτρων χρεοκοπίας των εργατικών – λαϊκών οικογενειών για να σωθεί το κεφάλαιο από την κρίση, μετά και τις αποφάσεις της Συνόδου Κορυφής της Ευρωζώνης. Ενταση της αντιλαϊκής επίθεσης σημαίνει η μεγαλύτερη ορμή. Η κυβέρνηση ετοιμάζεται με το πολυνομοσχέδιο να πάρει νέα μέτρα μείωσης μισθών – συντάξεων, να φέρει νέες αντιδραστικές αλλαγές στις εργασιακές σχέσεις για αύξηση της εκμετάλλευσης, στο Ασφαλιστικό με επικουρικές και ΒΑΕ. Οι αλλαγές σε Υγεία – Πρόνοια στερούν τέτοιες υπηρεσίες από τις λαϊκές οικογένειες και η Παιδεία γίνεται πανάκριβη. Ταυτόχρονα, έρχονται τα φορολογικά χαράτσια το Σεπτέμβρη. Οι εργαζόμενοι μπορούν να αποφύγουν την κόλαση που τους φέρνουν αναπτύσσοντας την ταξική πάλη, ορθώνοντας φράγμα στα χειρότερα, ενώ η οριστική διέξοδος θα έρθει μόνο με τη λαϊκή εξουσία, που θα αποδεσμεύσει τη χώρα από την ΕΕ, θα καταργήσει το χρέος και θα κοινωνικοποιήσει τα μέσα παραγωγής.

Posted in "απελευθέρωση της αγοράς", πολιτικη, ρήξη και ανατροπή, ριζασπάστης, τα «Νταχάου» της εργοδοτικής αυθαιρεσίας, ταξικός πόλεμος, Δύο Ελλάδες δύο τάξεις μία λύση | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »