καράβι κόκκινο

τα μαύρα τα μαλλιά μας και αν ασπρίσαν δεν μας τρομάζει η βαρυχειμωνιά

  • Ε, το λοιπόν, ο,τι και να είναι τ’ άστρα, εγώ τη γλώσσα μου τους βγάζω. Για μένα, το λοιπόν, το πιο εκπληκτικό, πιο επιβλητικό, πιο μυστηριακό και πιο μεγάλο, είναι ένας άνθρωπος που τον μποδίζουν να βαδίζει. Είναι ένας άνθρωπος που τον αλυσοδένουνε

  • Γιάννης Ρίτσος

    Να με θυμόσαστε - είπε. Χιλιάδες χιλιόμετρα περπάτησα χωρίς ψωμί, χωρίς νερό, πάνω σε πέτρες κι αγκάθια, για να φέρω ψωμί και νερό και τριαντάφυλλα. την ομορφιά ποτές μου δεν την πρόδωσα. Όλο το βιος μου το μοίρασα δίκαια. Μερτικό εγώ δεν κράτησα. Πάμπτωχος. Μ' ένα κρινάκι του αγρού τις πιο άγριες νύχτες μας φώτισα. Να με θυμάστε.

  • κώστας βάρναλης

    Δε λυπάμαι τα γηρατειά που φεύγουν - τα μωράκια που έρχονται άθελά τους να ζήσουν σκλάβοι, να πεθάνουν σκλάβοι, σ' έναν κόσμο ελεύθερων αφεντάδων. Θα τους μαθαίνουν: η σκλαβιά τους χρέος εθνικόν και σοφία του Πανάγαθου!... Πότε θ' αναστηθούν οι σκοτωμένοι; ΚΩΣΤΑ ΒΑΡΝΑΛΗΣ 20.10.1973

  • ------------------------------- Την πόρτα αν δεν ανοίγει, τη σπαν, σας είπα. Τι στέκεστε, τι γέρνετε σκυφτοί; Λαέ σκλάβε, δειλέ, ανανιώσου, χτύπα! Και κέρδισε μονάχος το ψωμί -------------------------------- -------------------------------- ''Aν το δίκιο θες, καλέ μου, με το δίκιο του πολέμου θα το βρής. Όπου ποθεί λευτεριά, παίρνει σπαθί''
  • κομαντάντε Μάρκος

  • «Ο Μάρκος είναι γκέι στο Σαν Φρανσίσκο, μαύρος στη Νότια Αφρική, ασιάτης στην Ευρώπη, αναρχικός στην Ισπανία, Παλαιστίνιος στο Ισραήλ, γύφτος στην Πολωνία, ειρηνιστής στη Βοσνία, Εβραίος στη Γερμανία, μια γυναίκα μόνη στο Μετρό τα ξημερώματα, με άλλα λόγια ο Κομαντάτε Μάρκος είμαστε εμείς, το πρόσωπο του κάθε καταπιεσμένου ανθρώπου πάνω στον πλανήτη»
  • μπερτολντ μπρεχτ

    Δεν είμαι άδικος, μα ούτε και τολμηρός και να που σήμερα μου δείξανε τον κόσμο τους μόνο το ματωμένο δάκτυλό τους είδα μπρος και είπα ευθύς: “μ’αρέσει ο νόμος τους” Τον κόσμο αντίκρυσα μέσ’απ’ τα ρόπαλά τους Στάθηκα κι είδα, ολημερίς με προσοχή. Είδα χασάπηδες που ήταν ξεφτέρια στη δουλειά τους. και σαν με ρώτησαν “σε διασκεδάζει;” είπα “πολύ”! Κι από την ώρα εκείνη, λέω “ναι” σε όλα, κάλλιο δειλός, παρά νεκρός να μείνω. Για να μη με τυλίξουνε σε καμιά κόλλα, ό,τι κανένας δεν εγκρίνει το εγκρίνω Φονιάδες είδα, κι είδα πλήθος θύματα, μου λείπει θάρρος, μα όχι και συμπόνια Και φώναξα, βλέποντας τόσα μνήματα: “καλά τους κάνουν -για του έθνους την ομόνοια!” Να φτάνουν είδα δολοφόνων στρατιές κι ήθελα να φωνάξω “σταματήστε!” Μα ξέροντας πως κρυφοκοίταζε ο χαφιές, μ’άκουσα να φωνάζω: “Ζήτω!Προχωρήστε!” Δε μου αρέσει η φτήνια και η κακομοιριά Γι’αυτό κι έχει στερέψει η έμπνευσή μου. Αλλά στου βρώμικού σας κόσμου τη βρωμιά ταιριάζει, βέβαια-το ξέρω-κι η έγκρισή μου

  • Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας

    Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας κι αφήνει άλλους ν' αγωνιστούν για τη υπόθεσή του πρέπει προετοιμασμένος να ' ναι : γιατί όποιος δεν έχει τον αγώνα μοιραστεί Θα μοιραστεί την ήττα . Ούτε μια φορά δεν αποφεύγει τον αγώνα αυτός που θέλει τον αγώνα ν' αποφύγει : γιατί θ' αγωνιστεί για την υπόθεση του εχτρού όποιος για τη δικιά του υπόθεση δεν έχει αγωνιστεί .
  • εγκώμιο στον κομμουνισμό – μπέρτολτ μπρέχτ

    Είναι λογικός, καθένας τον καταλαβαίνει. Ειν' εύκολος. Μια και δεν είσαι εκμεταλλευτής, μπορείς να τον συλλάβεις. Είναι καλός για σένα, μάθαινε γι' αυτόν. Οι ηλίθιοι ηλίθιο τον αποκαλούνε, και οι βρωμεροί τον λένε βρωμερό. Αυτός είναι ενάντια στη βρωμιά και την ηλιθιότητα. Οι εκμεταλλευτές έγκλημα τον ονοματίζουν. Αλλά εμείς ξέρουμε: Είναι το τέλος κάθε εγκλήματος. Δεν είναι παραφροσύνη, μα Το τέλος της παραφροσύνης. Δεν είναι χάος Μα η τάξη. Είναι το απλό Που είναι δύσκολο να γίνει.
  • οι δικαστές

    Να οι κύριοι δικαστές τους λέμε οι καταπιεστές πως δίκαιο είναι τον λαό τι συμφέρει μα αυτοί δεν ξέρουν ποιο είναι αυτό κι έτσι δικάζουν στο σωρό μέχρι να βάλουν το λαό ολόκληρο στο χέρι
  • ———–

    Εχουνε νομικά βιβλία και διατάγματα Εχουνε φυλακές και οχυρώσεις Εχουνε δεσμοφύλακες και δικαστές Που παίρνουνε πολλά λεφτά κι έτοιμοι για όλα είναι. Μπ. Μπρεχτ
  • ———————

    "Όταν ήρθαν να πάρουν τους Εβραίους, δεν διαμαρτυρήθηκα, γιατί δεν ήμουν Εβραίος. Όταν ήρθαν για τους κομμουνιστές δεν φώναξα, γιατί δεν ήμουν κομμουνιστής. Όταν κατεδίωξαν τους τσιγγάνους, ούτε τότε φώναξα, γιατί δεν ήμουν τσιγγάνος. Όταν ο Χίτλερ φυλάκιζε ομοφυλόφιλους δεν αντέδρασα γιατί δεν ήμουν ομοφυλόφιλος Όταν έκλεισαν το στόμα των Ρωμαιοκαθολικών που αντιτάσσονταν στο φασισμό, δεν έκανα τίποτα γιατί δεν ήμουν καθολικός. Μετά ήρθαν να συλλάβουν εμένα, αλλά δεν υπήρχε πια κανείς να αντισταθεί μαζί μου"
  • ========================

    Λες: Πολύ καιρό αγωνίστηκες. Δεν μπορείς άλλο πια ν’ αγωνιστείς. Άκου λοιπόν: Είτε φταις είτε όχι: Σαν δε μπορείς άλλο να παλέψεις, θα πεθάνεις. Λες: Πολύ καιρό έλπιζες. Δεν μπορείς άλλο πια να ελπίσεις. Έλπιζες τi; Πως ο αγώνας θαν’ εύκολος; Δεν είν’ έτσι. Η θέση μας είναι χειρότερη απ’ όσο νόμιζες. Είναι τέτοια που: Αν δεν καταφέρουμε το αδύνατο Δεν έχουμε ελπίδα. Αν δεν κάνουμε αυτό που κανείς δεν μπορεί να μας ζητήσει Θα χαθούμε. Οι εχθροί μας περιμένουν να κουραστούμε. Όταν ο αγώνας είναι στην πιο σκληρή καμπή του. Οι αγωνιστές έχουν την πιο μεγάλη κούραση. Οι κουρασμένοι, χάνουν τη μάχη.
  • Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους

    Αυτοί που βρίσκονται ψηλά θεωρούν ταπεινό να μιλάς για το φαΐ. Ο λόγος; έχουνε κιόλας φάει. Αν δε νοιαστούν οι ταπεινοί γι' αυτό που είναι ταπεινό ποτέ δεν θα υψωθούν. Αυτοί που αρπάνε το φαϊ απ’ το τραπέζι κηρύχνουν τη λιτότητα. Αυτοί που παίρνουν όλα τα δοσίματα ζητάν θυσίες. Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους για τις μεγάλες εποχές που θά 'ρθουν.
  • che

    Πιστεύω στην ένοπλη πάλη σαν μοναδική λύση για τους λαούς που αγωνίζονται για την απελευθέρωσή τους και είμαι συνεπής με τις πεποιθήσεις μου. Πολλοί θα με πουν τυχοδιώκτη και είμαι, μόνο που είμαι άλλου είδους τυχοδιώκτης, ένας από εκείνους που προβάλλουν τα στήθη τους για να αποδείξουν τις αλήθειες τους.

  • Αξίζει για ένα όνειρο να ζεις, κι ας είναι η φωτιά του να σε κάψει
  • pablo neruda

    όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας, επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές, όποιος δεν αλλάζει περπατησιά, όποιος δεν διακινδυνεύει και δεν αλλάζει χρώμα στα ρούχα του, όποιος δεν μιλεί σε όποιον δεν γνωρίζει. όποιος αποφεύγει ένα πάθος, όποιος δεν είναι ευτυχισμένος στη δουλειά του, όποιος δεν διακινδυνεύει τη βεβαιότητα για την αβεβαιότητα για να κυνηγήσει ένα όνειρο, όποιος δεν επιτρέπει στον εαυτό του τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του να αποφύγει τις εχέφρονες συμβουλές. όποιος δεν ταξιδεύει, όποιος δεν διαβάζει, όποιος δεν ακούει μουσική, όποιος δεν βρίσκει σαγήνη στον εαυτό του όποιος καταστρέφει τον έρωτά του, όποιος δεν επιτρέπει να τον βοηθήσουν, όποιος περνάει τις μέρες του παραπονούμενος για τη τύχη του ή για την ασταμάτητη βροχή. όποιος εγκαταλείπει μια ιδέα του πριν την αρχίσει, όποιος δεν ρωτά για πράγματα που δεν γνωρίζει. Αποφεύγουμε τον θάνατο σε μικρές δόσεις, όταν θυμόμαστε πάντοτε ότι για να είσαι ζωντανός χρειάζεται μια προσπάθεια πολύ μεγαλύτερη από το απλό γεγονός της αναπνοής. Μόνο η ένθερμη υπομονή θα οδηγήσει στην επίτευξη μιας λαμπρής ευτυχίας.

  • από το Canto general

    Μπορεί να κόψουν όλα τα λουλούδια, αλλά δεν θα γίνουν ποτέ αφέντες της Άνοιξης
  • κ. καβάφης

    Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις
  • κωστής παλαμάς

    Και τους τρέμουνε των κάμπων οι κιοτήδες και μ’ ονόματα τους κράζουν πονηρά κλέφτες κι απελάτες και προδότες. Τους μισούν οι βασιλιάδες κι όλοι οι τύραννοι κι είναι μέσα στους σκυφτούς τα παλληκάρια κι είναι μες στους κοιμισμένους οι στρατιώτες…” Κ . Παλαμάς στο Δωδεκάλογο του Γύφτου.
  • διαμοιρασμός του blog

    Bookmark and Share
  • διαχείριση

  • on line επισκέπτες

  • ημερολόγιο άρθρων

    Δεκέμβριος 2019
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Φεβ.    
     1
    2345678
    9101112131415
    16171819202122
    23242526272829
    3031  
  • Εγγραφή

Posts Tagged ‘Πολιτική’

Εικόνες που σοκάρουν από τη Β.Κορέα

Posted by redship στο 6 Ιανουαρίου , 2014

 

αναδημοσίευση από   poexania.wordpress.com

 

 

Ο δαιμόνιος ρεπόρτερ μας Πίκος Απίκος, σε αποστολή αυτοκτονίας στην Βόρεια Κορέα συλλέγει φωτογραφικό υλικό για τις φρικαλεότητες του καθεστώτος. Οι εικόνες σοκάρουν, παρακαλώ απομακρύνετε τα παιδιά και τα ευαίσθητα άτομα από τους δέκτες.

Βόρεια Κορέα: Άστεγοι, εκδιωγμένοι από το καθεστώς βρίσκουν καταφύγιο στους υπονόμους, όπου και έχουν στήσει τα νοικοκυριά τους.

Βόρεια Κορέα: Άστεγοι ξεψυχάνε στους δρόμους, από πίσω γκράφιτι αντικαθεστωτικών νεαρών Κορεατών, κραυγή στο πουθενά.

Βορειοκορεάτες στρατιώτες βασανίζουν πολιτικούς κρατούμενους, οι κρατούμενοι τιμωρούνται για τη θρησκευτικότητα τους η οποία είναι απαγορευμένη στην Βόρεια Κορέα.

\

Βορειοκορεάτης κομάντο έτοιμος να εκτελέσει οικογένεια που πέρασε τα σύνορα για να φτιάξει τη ζωή της στην Νότια Κορέα

Βόρεια Κορέα: Μυριάδες πεινασμένοι Βορειοκορεάτες καταπατώντας και το τελευταίο ίχνος αξιοπρέπειας που τους έμεινε, μαζεύονται σαν τα ζόμπι γύρω από μια τσάντα με τομάτες στο συσσίτιο

Βόρεια Κορέα: Στρατόπεδα συγκέντρωσης γκούλαγκ στην Βόρεια Κορέα, δουλειά ήλιο με ήλιο υπό την απειλή ξυλοδαρμού.

Βόρεια Κορέα: Όσοι βορειοκορεάτες δεν εκτελούν καταναγκαστικά έργα σε στρατόπεδα συγκέντρωσης είναι καταδικασμένοι στην ανεργία.

Βόρεια Κορέα: Πεινασμένος ζητιάνος ζητιανεύει από αξιωματούχους του καθεστώτος.

Βόρεια Κορέα: Το καθεστώς πνίγει στο αίμα διαδήλωση αντικαθεστωτικών.

Βόρεια Κορέα: Κατασχέσεις κατοικιών, το ανάλγητο καθεστώς πετάει οικογένειες στο δρόμο.

Βόρεια Κορέα: Πολιτοφύλακες του καθεστώτος χτυπούν αθώους ανθρώπους επειδή δεν έκλαψαν γοερά στην κηδεία του ηγέτη.

Βόρεια Κορέα: Ο θείος του ηγέτη Κιμ Ιλ Γιονγκ καταλήγει τροφή στα σκυλιά, ο νεαρός δικτάτορας εκτελεί με φρικτό τρόπο όποιον εκφράσει την παραμικρή διαφωνία.

Βόρεια Κορέα: Χιλιάδες Βορειοκορεάτες παρευρίσκονται, παρά τη θέληση τους και υπό την απειλή όπλου, στην κηδεία του δικτάτορα Κιμ Γιονγκ Ιλ

Βόρεια Κορέα: Στρατόπεδα συγκέντρωσης παντού

 

Επιτέλους ας κάνει κάτι ο ΟΗΕ, ας κάνει κάτι το ΝΑΤΟ, ως πότε θα ανεχόμαστε την απανθρωπιά την εξαθλίωση και τον δεσποτισμό που βασιλεύει στο σιδηρούν παραπέτασμα της ανατολής; Άμεση επέμβαση τώρα!!!

Posted in πολιτικη, β κορέα | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »

Ο εμφύλιος δεν τελείωσε ποτέ

Posted by redship στο 6 Σεπτεμβρίου , 2012

 

από  2310net

 

Παραθέτω κείμενο του Στρατολάτη και σχολιάζω παρακάτω:

Η πολιτική νεκρανάσταση του φασισμού ήταν τελικά ζήτημα χρόνου και συνθηκών. Γιατί δεν την είχαμε προβλέψει; Γιατί, ως συνήθως, κάνουμε το μόνιμο σφάλμα να θεωρούμε την πρόσφατη εμπειρία μας ως εχέγγυο του μέλλοντος. Η ίδια σιγουριά δημιουργούσε την ψευδαίσθηση του κορεσμού της λύσσας των λυσσασμένων, της προσέγγισης σ’ένα σημείο ισορροπίας. Οι σιγουριές όμως κατέρρευσαν κι η κατηφόρα κλίνει κι άλλο.

Το άλλο μας σφάλμα είναι η υπερβολική μας εμπιστοσύνη στη συλλογική μνήμη του λαού. Όχι πως δεν υπάρχει συλλογική μνήμη. Απλά, δεν είναι δεδομένα συμβατή μ’αυτό που ο καθένας θεωρεί ως Άξιο.

Κι αυτό που περισσότερο υποτιμήσαμε, αν και το Ξόανό του έστεκε θεόρατο, είναι η ισχύς του εύκολου.
Ήταν εύκολο να μουτζώνεις τη βουλή και τους κομματικούς εκφραστές της “μεταπολίτευσης” μα πολλοί θεωρούσαν πως είχε αξία.
Ήταν εύκολο να βαυκαλίζεσαι με ογκώδεις λαοσυνάξεις μα πολλοί θεωρούσαν πως είχε αξία.
Ήταν εύκολο να πουλάς πολιτικά άρλεκιν μα πολλοί θεωρούσαν πως είχε αξία.
Ήταν εύκολο να συμβάλλεσαι με το αρεστό μα πολλοί θεωρούσαν πως είχε αξία.
Ήταν εύκολο να περιμένεις τη λύση από τους αυτουργούς του προβλήματος μας πολλοί θεωρούσαν πως είχε αξία.
Έτσι αξία απόκτησε το εύκολο κι ότι δύσκολο απαξιώθηκε.

Είναι εύκολο να φταίει ο “λαθρο”μετανάστης, είναι εύκολο να πουλάς το φόβο στο φοβισμένο μικροαστό, είναι εύκολο να σερβίρεις έναν-έναν τους “εχθρούς”, νά’ναι κι αδύναμοι για να τους καθαρίζουν οι φουσκωτοί νεο-νεοναζί.
Είναι εύκολο ακόμα και το να στραβομουτσουνιάζεις στη θέα των φασιστών και να κουνάς το κεφάλι που δεν γνώρισαν αγάπη.

Δεν ξέρω πόσο εύκολο είναι να το πάρεις απόφαση πως ο εμφύλιος δεν τέλειωσε ποτέ. Απλά οι νικητές κατάλαβαν πως το μπρουτάλ είναι μόδα που έρχεται και παρέρχεται. Βρήκαν τον τρόπο να συλλέγουν αναίμακτα, εθελοντικά πια, τις δηλώσεις κι επιπλέον να διαιρέσουν οριστικά τους μη εθελοντές. Τώρα όμως η μόδα του μπρουτάλ επανήλθε. Κι ίσως δεν πρέπει να στηριχτούμε πάλι σε απατηλά εχέγγυα.

Εκλάπη απο τον Στρατολάτη

Η τελευταία παράγραφος του φίλου Στρατολάτη τα λέει όλα. Ο εμφύλιος δεν τελείωσε ποτέ. Ο μητροπολίτης Κονίτσης συνέχισε τον αντικομμουνιστικό οχετό που έχει εξαπολυθεί από κάθε λογής φασίστες. Φασίστες της εκκλησίας, της πολιτικής, των ΜΜΕ, μικροφασίστες καθημερινούς αγανακτισμένους ανθρώπους καθημερινά σπέρνουν μίσος κατά των εχθρών κομμουνιστών.

Η γελοιότητά τους επαναλαμβάνεται σαν τραγωδία και σαν φάρσα. Πριν από 45 χρόνια η χούντα των Συνταγματαρχών εγκαταστάθηκε στη χώρα μας για να μας λυτρώσει από τον φόβο του κομμουνισμού. Βέβαια το κομμουνιστικό κίνημα της εποχής ήταν διαλυμένο και καθόλου δεν αποτελούσε απειλή για το έθνος τους.

Η σημερινή εκδοχή της χούντας, οι από βουλής υμνητές της,  η Χρυσή Αυγή και τα τραγοφορεμένα ξόανά της, έχουν εντοπίσει τον εχθρό στους μετανάστες και φυσικά στους κομμουνιστές. Αυτό το τετράμηνο που μπήκαν στη βουλή, τη ζωή και την καθημερινότητά μας, έχουν υποσχεθεί το ξεβρώμισμα του τόπου και το κυνήγι των υπεύθυνων και των προδοτών. Μέχρι τώρα έχουν επιτεθεί σε ανυπεράσπιστους μετανάστες, και δύο γυναίκες, εκπροσώπους του ΣΥΡΙΖΑ και του ΚΚΕ. Μάλλον δεν προλάβαιναν να ξεβρωμίσουν τον τρόπο. Ήταν βλέπετε πολύ απασχολημένοι με το να κάνουν γαργάρα το σκάνδαλο της ΑΤΕ και των ΠΑΕ.

Ο ρόλος τους είναι ξεκάθαρος. Είναι η αναγεννημένη εμπροσθοφυλακή ενός νέου εμφυλίου πολέμου, που ποτέ δεν τελείωσε απλά κρυβόταν όλα αυτά τα χρόνια πίσω από την «δημοκρατική» εκεχειρία.

Posted in πολιτικη | Με ετικέτα: | 1 Comment »

Ο λαϊκός εκβιασμός και το ΚΚΕ

Posted by redship στο 6 Σεπτεμβρίου , 2012

 

 

από  lenin reloaded

 

Ανέφερα κάποια στιγμή σε σχόλιο αυτό που μού είπε φίλος με άμεση ενημέρωση από τα υψηλά κλιμάκια του ΠΑΜΕ, δηλαδή ότι πριν τις εκλογές το ΠΑΜΕ δεχόταν τηλέφωνα από διάφορες επιχειρήσεις όπου οι εργαζόμενοι ήταν απλήρωτοι με την έκκληση (ή απαίτηση) «να ρθει και να καθαρίσει», δηλαδή να στείλει κανα φουσκωτό να τρομάξει τον εργοδότη. Τραγελαφικό καθώς είναι, το παράδειγμα είναι επίσης ενδεικτικό της νοοτροπίας στην οποία αναφέρομαι στον τίτλο μου, ο οποίος δεν παραπέμπει στον εκβιασμό τον οποίο δέχτηκε και δέχεται ο λαός (αυτός είναι δεδομένος και πολυσυζητημένος ήδη), αλλά στον εκβιασμό που άσκησε ο ίδιος στο ΚΚΕ μέσω του εκλογικού αποτελέσματος.
Εξηγούμαι: Ο Θύμιος ο Καλαμούκης της Ελληνοφρένειας γράφει σήμερα ότι ο «κόσμος δεν είναι έτοιμος» για «σοσιαλιστική επανάσταση», «ούτε για έξοδο από το ευρώ.» Οι επαγγελματίες των ΜΜΕ έχουν πάντα ένα τρόπο να λένε τα πράγματα διπλωματικά, πράγμα που εμένα ούτε μου ταιριάζει, ούτε με βρίσκει σύμφωνο τις περισσότερες φορές ως προς την ουσία του τι λέγεται. Λογαριάζω λοιπόν να είμαι αρκετά αγενέστερος: εγώ δεν θα έλεγα ότι ένας πληθυσμός που σήμερα εκδηλώνει προτίμηση κατά 37% σε κόμματα της άκρας δεξιάς, αναδεικνύει ένα νεοναζιστικό κόμμα σε δυνητική τρίτη πολιτική δύναμη και δίνει 5% στο ΚΚΕ «δεν είναι έτοιμος για σοσιαλιστική επανάσταση.» Εγώ θα έλεγα ότι ένα σεβαστό (αριθμητικά και μόνο) τμήμα του είναι έτοιμο για «φασιστική αντεπανάσταση.» Όσο για το ευρώ, ε, η «ανετοιμότητα» ως προς αυτό το θέμα όλο και κάτι έχει να κάνει με την τρισάθλια πολιτική εικόνα μιας χώρας όπου προπηλακίζονται αριστεροί και κομμουνιστές βουλευτές, μαχαιρώνονται μετανάστες, πλακώνονται ένστολοι φασίστες με ένστολους μπάτσους, διενεργούνται πογκρόμ και καταστρέφεται (ή γίνεται απόπειρα να καταστραφεί) η ιστορική κληρονομιά της Αντίστασης και του εργατικού-λαϊκού κινήματος. Λέω εγώ τώρα.
Στις εκλογές, ο λαός τιμώρησε το ΚΚΕ είπαν πολλοί. Θα συμφωνήσω απόλυτα. Αλλά για ποιο πράγμα το τιμώρησε, αυτό είναι άλλου παπά ευαγγέλιο. Εγώ ας πούμε δεν θεωρώ ότι το τιμώρησε επειδή δεν ανέδειξε τον νέο Άρη Βελουχιώτη από τους σημερινούς Ιφικράτηδες Αμυράδες ή επειδή δεν είχε λογαριασμό στο facebook και το twitter. Ήταν κάπως παράξενο συναίσθημα να διαφωνώ με την αυτοκριτική του κόμματος για τέτοια θέματα βρίσκοντάς την υπερβολικά, εχμ, αυτοκριτική. Όχι, ο λαός θα έλεγα εγώ, τιμώρησε το ΚΚΕ επειδή το ΚΚΕ αρνήθηκε να χρησιμοποιηθεί από τον λαό ως εργαλείο. Τι είδους εργαλείο; Εργαλείο εκβιασμού. Υπήρχαν πάρα πολλοί, και αυτό αποδείχθηκε στις 17 περίτρανα, που για αυτό ακριβώς τον λόγο το ψήφιζαν χρόνια. Για να εκβιάζει τις κυβερνήσεις που θεωρούσαν δεδομένο (και λίγο-πολύ φυσικό και αναπόφευκτο, μην πω και επιθυμητό) ότι θα αναδειχθούν από τα δύο πρώην μεγάλα κόμματα ώστε να μην γίνονται υπερβολικά «αντιλαϊκές» στην πολιτική τους. Αυτό ήταν το ΚΚΕ για πολλούς, πάρα πολλούς από τους πρώην ψηφοφόρους του, κατά βάση: το ανάλογο των φαντασιακών μπράβων που ζητούσε από το τηλέφωνο να πάνε να τρίξουν τα δόντια του εργοδότη· κάτι σαν υδραυλικός που καλείς όταν χαλάσουν τα υδραυλικά για να φτιάξει και που ξεχνάς την ύπαρξή του όταν φαίνονται να δουλεύουν.
Ποια υδραυλικά χάλασαν; Τα υδραυλικά της οικονομίας, φυσικά. Και αυτό που ήθελε ο «κόσμος» από το ΚΚΕ δεν ήταν έτσι γενικά «αριστερή κυβέρνηση». Ήταν να έρθει και σε συνεργασία με άλλους μαστόρους να φτιάξει τα υδραυλικά, να γιάνει το βυζί της αγελάδας που λέγεται κεφάλαιο για να ξανατρέξει γάλα. Αυτό ήθελε. Και όταν είδε ότι το ΚΚΕ του λεγε άλλα, περί «λαϊκής εξουσίας», κεντρικού σχεδιασμού και τα τοιαύτα, ε, δεν είναι ηλίθιος ο λαός και κατάλαβε ότι αυτό αφορά κάτι που λέγεται «σοσιαλισμός» και «σοσιαλιστική οικονομία» και όχι «διορθωμένος καπιταλισμός που να δίνει λεφτά». Και την έκανε με ελαφρά πηδηματάκια για να δώσει ένα μάθημα στο εργαλείο ότι μόνο ως εργαλείο διόρθωσης πάσας νόσου και μαλακίας του συστήματος το προκρίνει και το επιλέγει και για κανένα άλλο λόγο.
Αυτό εγώ δεν το λέω «ανετοιμότητα» αλλά κυνισμό. Πολιτικό κυνισμό. Ο οποίος βασίζεται σε έναν υπολογισμό, ψυχρό και κατ’ όνομα αντικειμενικό, στενών ατομικών συμφερόντων.
Έκανε καλά το ΚΚΕ που δε μάσησε από τον εκβιασμό του πολυαγαπημένου μας λαού; Κατά τη δική μου γνώμη, αν και δεν είμαι ο λαός, έκανε άριστα. Για δυο λόγους: πρώτον, γιατί δεν έχει κανένα ιστορικό νόημα να παραμένεις κομμουνιστικό κόμμα αλλά να μην αγωνίζεσαι για τον σοσιαλισμό σε τέτοιες περιστάσεις παγκόσμιας καπιταλιστικής κρίσης. Αν όταν έρθει η ώρα που ήρθε από το 2008 το δικό σου μέλημα είναι να απαντήσεις τις κλήσεις στο τηλέφωνο «έλα και φτιαξ’ τον καπιταλισμό και θα σου χρωστάω», τότε δεν βλέπω το λόγο να μην το έχεις διαλύσει μόνος σου το ρημάδι και είτε να ιδιωτεύσεις είτε να γίνεις Συριζαίος, όπως έγιναν τόσοι και τόσοι όταν φάνηκαν αρκετά ειλικρινείς με τον εαυτό τους για να του πουν «εδώ που τα λέμε, στ’ αρχίδια μου κιόλας ο σοσιαλισμός.»
Ο δεύτερος λόγος που έπραξε άριστα που δεν μάσησε από τον λαϊκό εκβιασμό το κόμμα, είναι ότι ήταν ένας ηλίθιος εκβιασμός, διότι ο ρημάδης ο καπιταλισμός δεν φτιάχνεται από αυτούς που πληρώνονται για να τον φτιάξουν και δεν θα φτιαχτεί από τους πρώην αντιπάλους του. Αυτός είναι, με τις καλές του και τις κακές του. Και όποιος δεν γουστάρει τις κακές του αλλά δεν γουστάρει και τίποτε άλλο θα γίνει νομοτελειακά φασίστας γιατί έτσι είναι η τωρινή ιστορική αναγκαιότητα και τζάμπα χαλάμε το σάλιο μας. Το πολύ λοιπόν που θα κατάφερνε το ΚΚΕ ενδίδοντας στον εκβιασμό θα ήταν να τριπλασιάσει τους καραγκιόζηδες της αριστεράς ώστε να έχει και η ελληνική πολιτική σκηνή τους δικούς της, αμέμπτως «αριστερούς», τρεις Στούτζες. Η Παπαρήγα τα είπε χύμα και ωραία εχθές: σήμερα, αν το ΚΚΕ είχε ενδώσει στο «κάλεσμα του λαού», θα ήταν μια πιθανώς (όχι και σίγουρα) κάπως καλύτερη ΔΗΜΑΡ.

Θα μου πείτε, αυτό, το κόστος για την ιστορία του κόμματος και το νόημα ύπαρξής του, δεν απασχολεί και κανέναν πλην των κομμουνιστών: το ντιλ που δόθηκε (απ’ τον λαό πάντα) στο ΚΚΕ ήταν να χρεοκωπήσει έτσι (λέγοντας το «ναι») ή να χρεοκωπήσει αλλιώς (με την εκλογική τιμωρία για το «όχι»). Όλα τα άλλα, της αυτοκριτικής περιλαμβανομένης, είναι για μόστρα και επιφυλλιδική φλυαρία. Σωστότατα είπε η Αλέκα ότι άψογα να τα έκανε όλα το ΚΚΕ, Αντρέας να τανε η Αλέκα στο μπούρου-μπούρου, Τσίπρας να γινότανε ο Μαϊλης εμφανισιακά, να χαμογέλαγε ο Μέντρεκας σαν την Δούρου, το κόμμα θα παιρνε ένα…5.5% αντί να πάρει 4.5%. Αυτή είναι η μαύρη (κατάμαυρη) αλήθεια.

Μόνο που αν έλεγε το «ναι» θα είχε ήδη δώσει άλλον έναν έμπρακτο λόγο για να τρέχει κόσμος και κοσμάκης σήμερα στη Χρυσή Αυγή, νομιμοποιημένος από την «απογοήτευση» που η «αριστερά» του βγήκε «μνημονιακή.» Δεν σφάξανε. Όποιος γουστάρει φασισμό να γίνει φασίστας χωρίς την δική μας νομιμοποίηση. Δεν θα μας επικαλείστε και ως άλλοθι, ότι κατρακυλήσατε στο βούρκο με τα σκατά (πρώην ευρώ) επειδή εμείς δεν σταθήκαμε στο ύψος των διακηρυγμένων ιδεών και πιστεύω μας.
Είπε και κάτι άλλο η Αλέκα, που επιβεβαιώνει πλήρως τα περί λαϊκού εκβιασμού (και ας αποφεύγει και η ίδια να τα πει με το όνομά τους, την κατανοώ, δεν γίνεται αλλιώς), όσο και τα περί φαντασιακών μπράβων που «θα καθαρίσουν» (κι άμα δεν καθαρίσουν θα πάρουμε τηλέφωνο τους άλλους, τους μαύρους). Είπε ότι σε τίποτε δεν έχουν μειωθεί οι απαιτήσεις του κόσμου από το ΚΚΕ παρά το ότι όλοι γνωρίζουν την δραματική εκλογική του πτώση και επίσης, παρά το γεγονός ότι κανείς απ’ τους απαιτητικούς δεν κουνάει τον κώλο του να πάει να γραφτεί σε κανά σωματείο, αλλά περιμένει από την απεργιά να κάνει απεργίες, απ’ την πορειά να κάνει πορείες, και από τον Περισσό να τον σώσει απ’ τις κυνικές και ταυτόχρονα δειλές και φοβισμένες επιλογές του.
Αμ δε. Όπως είπε η ΓΓ, το κόστος του να παραμείνουμε σοσιαλιστές και όχι σαλτιμπάγκοι του κάθε Χατζηβάτη επειδή του στράβωσε η φαντασίωση και θέλει τσιρώτα να την φτιάξει το πληρώσαμε. Και θα συνεχίσουμε φυσικά να το πληρώνουμε — όχι μόνο εκλογικά ασφαλώς, αλλά και ψυχικά, συναισθηματικά, και στο τέλος και σωματικά. Αλλά θα πληρώσουν και οι Χατζηαβάτηδες. Και πολύ ακριβά. Έτσι λέει η ιστορία.
How’s that for blackmail?

Posted in πολιτικη | Με ετικέτα: , | 3 Σχόλια »

Τι κρύβεται πίσω από τον εθνικισμό

Posted by redship στο 8 Αυγούστου , 2012

από  2310net

 

Ο Πακιστανός που χτύπησε και βίασε την 15χρονη στην Πάρο είναι «κτήνος», «δράκος», «τέρας». Είναι προκλητικός καθώς κατηγόρησε ότι δέχθηκε ξυλοδαρμό όσο ήταν υπό κράτηση, ενώ ξέρουμε ότι δεν γίνονται τέτοια πράγματα σε κρατούμενους. Επίσης θα έπρεπε να ντρέπεται που είχε το θράσος να …φάει στις φυλακές της Αυλώνας.

 

Ο «νεαρός υπαξιωματικός» που παρέσυρε τα δίδυμα πριν από λίγες εβδομάδες ήταν απλά άτυχος, άντε και λίγο ανεύθυνος, αλλά κατά τα άλλα καλό παιδί που απλά έκανε ένα λάθος.

Posted in πολιτικη | Με ετικέτα: , | 1 Comment »

Ο Δωδεκάλογος μιας πραγματικότητας

Posted by redship στο 1 Αυγούστου , 2012

από   το κουτί

 

Ο τίτλος όπως συμβαίνει και με τις περισσότερες αναρτήσεις που κάνω είναι συνήθως δικός μου, έτσι και σ’ αυτήν την ανάρτηση που αποτελεί ένα μικρό κομμάτι από ολόκληρο άρθρο και είμαι αναγκασμένος να κάνω αυτήν την εισαγωγή για να μπορέσει να «μπει» η ανάρτηση χωρίς να ξενίζει τον αναγνώστη.
Το παρακάτω κείμενο αποτελεί μέρος κριτικής, αυτό που με εντυπωσίασε είναι η οπτική που βλέπει την πραγματικότητα και που ουσιαστικά αντί να την απαξιώνει όπως συμβαίνει σχεδόν με όλους τους πολιτικούς χώρους οι οποίοι κυρίως μας επαναλαμβάνουν το «μαύρο μέλλον» και το τραγικό παρόν, ουσιαστικά με αυτόν τον τρόπο μας δημιουργούν και την παθητικότητα.
Το προκείμενο με ενδιαφέρει για την θετικότητα που βλέπει τη σημερινή πραγματικότητα, χωρίς τόσο να φοβίζει όσο περισσότερο να εμπνέει. Αυτός είναι ο κύριος λόγος που θέλω να ανεβάσω τη συγκεκριμένη ανάρτηση. Ένας δικός μου υπότιτλος θα μπορούσε να είναι: Γιατί δεν πρέπει να φοβόμαστε την πολιτική κατάσταση σήμερα:

Πρώτο, γιατί η οικονομική κρίση που ξέσπασε όξυνε στο έπακρο όλα τα προβλήματα της εργατικής τάξης και των άλλων εργαζομένων γενικότερα. Παραπέρα οι εργαζόμενοι έχαναν κοινωνικές κατακτήσεις που είχαν κερδίσει τις προηγούμενες δεκαετίες με σκληρούς ακόμη και αιματηρούς αγώνες. Αυξανόταν θεαματικά η ανεργία, ιδιαίτερα ανάμεσα στους νέους. Εμφανίστηκε ξανά έντονο κύμα μετανάστευσης, ιδιαίτερα των νέων επιστημόνων.
Δεύτερο, γιατί, ταυτόχρονα, σημειώθηκε η μεγαλύτερη καταστροφή στα μικροαστικά στρώματα στην ιστορία της νεώτερης Ελλάδας, γεγονός που έφερνε πιο κοντά την κοινωνική συμμαχία της εργατικής τάξης με τα στρώματα αυτά.
Τρίτο, γιατί προχωρούσαν με πολύ γρήγορους ρυθμούς οι διαδικασίες απαξίωσης του δικομματισμού και του αστικού πολιτικού συστήματος συνολικά.
Τέταρτο, γιατί η άρχουσα τάξη άρχισε να στερεύει από λύσεις στο πολιτικό επίπεδο και αυτό φάνηκε και με τη δημιουργία της κυβέρνησης Λουκά Παπαδήμου.
Πέμπτο, γιατί η άρχουσα τάξη αντιμετώπιζε μεγάλα και πραγματικά οικονομικά προβλήματα, τα οποία όπως έχει δείξει η ζωή μέχρι τώρα δεν μπορεί να τα επιλύσει. Επομένως στη συνείδηση του ελληνικού λαού άρχισε να κάνει την εμφάνισή της η ανάγκη για «άλλη» λύση, ακαθόριστη, ασπόνδυλη, αδιαμόρφωτη αλλά πάντως δεν συμπεριελάμβανε τα κόμματα του δικομματισμού.
Έκτο, γιατί η κρίση είχε επηρεάσει πολύ σοβαρά την Ευρωπαϊκή Ένωση και της είχε εντείνει αποφασιστικά τις διαλυτικές της τάσεις. Κατ’ επέκταση δεν έπρεπε να παραμένει κανείς δέσμιος του γεγονότος ότι οι εργαζόμενοι και γενικότερα ο ελληνικός λαός δεν είχαν φτάσει να απορρίψουν συνολικά την Ευρωπαϊκή Ένωση. Υπήρχε η αναγκαία βάση. Κι αυτή ήταν η απόρριψη, από την πλευρά του ελληνικού λαού, της οικονομικής πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που ερχόταν μέσα από την απόρριψη των μνημονίων και των δανειακών συμβάσεων.
Έβδομο, γιατί η άρχουσα τάξη ήταν διασπασμένη μια και η ίδια είχε εισέλθει στη διαδικασία της καταστροφής της και λόγω της κρίσης και λόγω της ευρωενωσιακής οικονομικής πολιτικής.
Όγδοο, γιατί παρά το γεγονός ότι ο ελληνικός λαός δεν είχε φτάσει να απορρίψει συνολικά την Ευρωπαϊκή Ένωση, το όραμα, όμως, είχε αμαυρωθεί σημαντικά. Δηλαδή γινόταν κατανοητό ότι το συγκεκριμένο όραμα της συγκεκριμένης Ευρωπαϊκής Ένωσης ήταν όραμα της άρχουσας τάξης και όχι όραμα των εργαζομένων.
Ένατο, γιατί ο ΣΥΝ – ΣΥΡΙΖΑ, υπό ορισμένη έννοια, ήταν μέρος του προβλήματος της οικονομικής και πολιτικής κρίσης εξ αιτίας του στρατηγικού του προσανατολισμού στην Ευρωπαϊκή Ένωση και το ευρώ. Αλλά πρότεινε μια λύση που ήταν η απόρριψη των μνημονίων, που σε τελική ανάλυση του αναιρούσε την ίδια του τη στρατηγική.
Δέκατο, γιατί ο ελληνικός λαός πρόσβλεπε στο ΚΚΕ μια και είχε επαληθευτεί με την πολιτική του και τη στάση του για μια πολιτική της άρχουσας τάξης και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που εφαρμοζόταν από βάθους χρόνου και επέφερε μόνο δεινά και συμφορές για τους εργαζόμενους και τη χώρα. Η άρχουσα τάξη ήταν μπροστά σε μια ήττα στρατηγικής σημασίας γι αυτήν. Για το λόγο αυτό τη μάχη την έδινε πάνω στη συμμετοχή της χώρας στην Ευρωπαϊκή Ένωση και το ευρώ.
Ενδέκατο, γιατί, παρόλο που η άρχουσα τάξη έδινε μια μάχη στρατηγικής σημασίας η λύση που πρόσφερε ήταν αδιέξοδη και το ομολογούσε κι από πάνω. Δεν ήταν σε θέση να διαβεβαιώσει τον ελληνικό λαό ότι τα μνημόνια θα μπορούσαν να οδηγήσουν την ελληνική οικονομία και τη χώρα σε έξοδο από την οικονομική κρίση και τη χρεοκοπία. Και σε κάθε περίπτωση η κρίση θα ήταν μακροχρόνια και θα είχε πολλά θύματα. Αυτό ακριβώς το γεγονός αποκάλυπτε τη δύσκολη θέση που είχε περιέλθει η άρχουσα τάξη.
Δωδέκατο, γιατί το εργατικό κίνημα, αν και το ΚΚΕ επωμίζεται τις δικές του ευθύνες για την κατάσταση στην οποία βρισκόταν αυτό, ανέβαινε σε αγωνιστικότητα και  είχε μπροστά του σαφώς πιο αγωνιστική προοπτική απ’ ότι τα προηγούμενα χρόνια.

Posted in πολιτικη | Με ετικέτα: | 1 Comment »

Ιδιοκτήτης κτιρίου ΔΕΗ: «Δεν πληρώνω χαράτσι, κόψτε το ρεύμα στα γραφεία σας»

Posted by redship στο 25 Νοεμβρίου , 2011

 

από    redwind.forumgreek.com

Στην εκπομπη του Σκάι, των Λυριτζή – Οικονόμου βγήκε σήμερα το πρωί, ο ιδιοκτητης του κτιρίου που στεγάζεται η ΔΕΗ στον Χολαργό.
Δήλωσε, οτι αν η ΔΕΗ προβεί σε διακοπή ρεύματος σε κάποιο σπίτι, είτε επειδή ο ιδιοκτήτης δεν έχει ή για λόγους αρχής δεν θέλει να πληρώσει το χαράτσι, τότε και ο ίδιος δεν θα πληρώσει το χαράτσι για το κτίριο του, που στεγάζεται η ΔΕΗ. Ούτως ώστε να διακόψει η ΔΕΗ το ρεύμα στο κτίριο που στεγάζεται!!
ΠΑΝΤΑ ΤΕΤΟΙΑ!!!

 

Posted in δημόσιος τομέας στην υπηρεσία του λαού | Με ετικέτα: , , , | 2 Σχόλια »