καράβι κόκκινο

τα μαύρα τα μαλλιά μας και αν ασπρίσαν δεν μας τρομάζει η βαρυχειμωνιά

  • Ε, το λοιπόν, ο,τι και να είναι τ’ άστρα, εγώ τη γλώσσα μου τους βγάζω. Για μένα, το λοιπόν, το πιο εκπληκτικό, πιο επιβλητικό, πιο μυστηριακό και πιο μεγάλο, είναι ένας άνθρωπος που τον μποδίζουν να βαδίζει. Είναι ένας άνθρωπος που τον αλυσοδένουνε

  • Γιάννης Ρίτσος

    Να με θυμόσαστε - είπε. Χιλιάδες χιλιόμετρα περπάτησα χωρίς ψωμί, χωρίς νερό, πάνω σε πέτρες κι αγκάθια, για να φέρω ψωμί και νερό και τριαντάφυλλα. την ομορφιά ποτές μου δεν την πρόδωσα. Όλο το βιος μου το μοίρασα δίκαια. Μερτικό εγώ δεν κράτησα. Πάμπτωχος. Μ' ένα κρινάκι του αγρού τις πιο άγριες νύχτες μας φώτισα. Να με θυμάστε.

  • κώστας βάρναλης

    Δε λυπάμαι τα γηρατειά που φεύγουν - τα μωράκια που έρχονται άθελά τους να ζήσουν σκλάβοι, να πεθάνουν σκλάβοι, σ' έναν κόσμο ελεύθερων αφεντάδων. Θα τους μαθαίνουν: η σκλαβιά τους χρέος εθνικόν και σοφία του Πανάγαθου!... Πότε θ' αναστηθούν οι σκοτωμένοι; ΚΩΣΤΑ ΒΑΡΝΑΛΗΣ 20.10.1973

  • ------------------------------- Την πόρτα αν δεν ανοίγει, τη σπαν, σας είπα. Τι στέκεστε, τι γέρνετε σκυφτοί; Λαέ σκλάβε, δειλέ, ανανιώσου, χτύπα! Και κέρδισε μονάχος το ψωμί -------------------------------- -------------------------------- ''Aν το δίκιο θες, καλέ μου, με το δίκιο του πολέμου θα το βρής. Όπου ποθεί λευτεριά, παίρνει σπαθί''
  • κομαντάντε Μάρκος

  • «Ο Μάρκος είναι γκέι στο Σαν Φρανσίσκο, μαύρος στη Νότια Αφρική, ασιάτης στην Ευρώπη, αναρχικός στην Ισπανία, Παλαιστίνιος στο Ισραήλ, γύφτος στην Πολωνία, ειρηνιστής στη Βοσνία, Εβραίος στη Γερμανία, μια γυναίκα μόνη στο Μετρό τα ξημερώματα, με άλλα λόγια ο Κομαντάτε Μάρκος είμαστε εμείς, το πρόσωπο του κάθε καταπιεσμένου ανθρώπου πάνω στον πλανήτη»
  • μπερτολντ μπρεχτ

    Δεν είμαι άδικος, μα ούτε και τολμηρός και να που σήμερα μου δείξανε τον κόσμο τους μόνο το ματωμένο δάκτυλό τους είδα μπρος και είπα ευθύς: “μ’αρέσει ο νόμος τους” Τον κόσμο αντίκρυσα μέσ’απ’ τα ρόπαλά τους Στάθηκα κι είδα, ολημερίς με προσοχή. Είδα χασάπηδες που ήταν ξεφτέρια στη δουλειά τους. και σαν με ρώτησαν “σε διασκεδάζει;” είπα “πολύ”! Κι από την ώρα εκείνη, λέω “ναι” σε όλα, κάλλιο δειλός, παρά νεκρός να μείνω. Για να μη με τυλίξουνε σε καμιά κόλλα, ό,τι κανένας δεν εγκρίνει το εγκρίνω Φονιάδες είδα, κι είδα πλήθος θύματα, μου λείπει θάρρος, μα όχι και συμπόνια Και φώναξα, βλέποντας τόσα μνήματα: “καλά τους κάνουν -για του έθνους την ομόνοια!” Να φτάνουν είδα δολοφόνων στρατιές κι ήθελα να φωνάξω “σταματήστε!” Μα ξέροντας πως κρυφοκοίταζε ο χαφιές, μ’άκουσα να φωνάζω: “Ζήτω!Προχωρήστε!” Δε μου αρέσει η φτήνια και η κακομοιριά Γι’αυτό κι έχει στερέψει η έμπνευσή μου. Αλλά στου βρώμικού σας κόσμου τη βρωμιά ταιριάζει, βέβαια-το ξέρω-κι η έγκρισή μου

  • Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας

    Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας κι αφήνει άλλους ν' αγωνιστούν για τη υπόθεσή του πρέπει προετοιμασμένος να ' ναι : γιατί όποιος δεν έχει τον αγώνα μοιραστεί Θα μοιραστεί την ήττα . Ούτε μια φορά δεν αποφεύγει τον αγώνα αυτός που θέλει τον αγώνα ν' αποφύγει : γιατί θ' αγωνιστεί για την υπόθεση του εχτρού όποιος για τη δικιά του υπόθεση δεν έχει αγωνιστεί .
  • εγκώμιο στον κομμουνισμό – μπέρτολτ μπρέχτ

    Είναι λογικός, καθένας τον καταλαβαίνει. Ειν' εύκολος. Μια και δεν είσαι εκμεταλλευτής, μπορείς να τον συλλάβεις. Είναι καλός για σένα, μάθαινε γι' αυτόν. Οι ηλίθιοι ηλίθιο τον αποκαλούνε, και οι βρωμεροί τον λένε βρωμερό. Αυτός είναι ενάντια στη βρωμιά και την ηλιθιότητα. Οι εκμεταλλευτές έγκλημα τον ονοματίζουν. Αλλά εμείς ξέρουμε: Είναι το τέλος κάθε εγκλήματος. Δεν είναι παραφροσύνη, μα Το τέλος της παραφροσύνης. Δεν είναι χάος Μα η τάξη. Είναι το απλό Που είναι δύσκολο να γίνει.
  • οι δικαστές

    Να οι κύριοι δικαστές τους λέμε οι καταπιεστές πως δίκαιο είναι τον λαό τι συμφέρει μα αυτοί δεν ξέρουν ποιο είναι αυτό κι έτσι δικάζουν στο σωρό μέχρι να βάλουν το λαό ολόκληρο στο χέρι
  • ———–

    Εχουνε νομικά βιβλία και διατάγματα Εχουνε φυλακές και οχυρώσεις Εχουνε δεσμοφύλακες και δικαστές Που παίρνουνε πολλά λεφτά κι έτοιμοι για όλα είναι. Μπ. Μπρεχτ
  • ———————

    "Όταν ήρθαν να πάρουν τους Εβραίους, δεν διαμαρτυρήθηκα, γιατί δεν ήμουν Εβραίος. Όταν ήρθαν για τους κομμουνιστές δεν φώναξα, γιατί δεν ήμουν κομμουνιστής. Όταν κατεδίωξαν τους τσιγγάνους, ούτε τότε φώναξα, γιατί δεν ήμουν τσιγγάνος. Όταν ο Χίτλερ φυλάκιζε ομοφυλόφιλους δεν αντέδρασα γιατί δεν ήμουν ομοφυλόφιλος Όταν έκλεισαν το στόμα των Ρωμαιοκαθολικών που αντιτάσσονταν στο φασισμό, δεν έκανα τίποτα γιατί δεν ήμουν καθολικός. Μετά ήρθαν να συλλάβουν εμένα, αλλά δεν υπήρχε πια κανείς να αντισταθεί μαζί μου"
  • ========================

    Λες: Πολύ καιρό αγωνίστηκες. Δεν μπορείς άλλο πια ν’ αγωνιστείς. Άκου λοιπόν: Είτε φταις είτε όχι: Σαν δε μπορείς άλλο να παλέψεις, θα πεθάνεις. Λες: Πολύ καιρό έλπιζες. Δεν μπορείς άλλο πια να ελπίσεις. Έλπιζες τi; Πως ο αγώνας θαν’ εύκολος; Δεν είν’ έτσι. Η θέση μας είναι χειρότερη απ’ όσο νόμιζες. Είναι τέτοια που: Αν δεν καταφέρουμε το αδύνατο Δεν έχουμε ελπίδα. Αν δεν κάνουμε αυτό που κανείς δεν μπορεί να μας ζητήσει Θα χαθούμε. Οι εχθροί μας περιμένουν να κουραστούμε. Όταν ο αγώνας είναι στην πιο σκληρή καμπή του. Οι αγωνιστές έχουν την πιο μεγάλη κούραση. Οι κουρασμένοι, χάνουν τη μάχη.
  • Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους

    Αυτοί που βρίσκονται ψηλά θεωρούν ταπεινό να μιλάς για το φαΐ. Ο λόγος; έχουνε κιόλας φάει. Αν δε νοιαστούν οι ταπεινοί γι' αυτό που είναι ταπεινό ποτέ δεν θα υψωθούν. Αυτοί που αρπάνε το φαϊ απ’ το τραπέζι κηρύχνουν τη λιτότητα. Αυτοί που παίρνουν όλα τα δοσίματα ζητάν θυσίες. Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους για τις μεγάλες εποχές που θά 'ρθουν.
  • che

    Πιστεύω στην ένοπλη πάλη σαν μοναδική λύση για τους λαούς που αγωνίζονται για την απελευθέρωσή τους και είμαι συνεπής με τις πεποιθήσεις μου. Πολλοί θα με πουν τυχοδιώκτη και είμαι, μόνο που είμαι άλλου είδους τυχοδιώκτης, ένας από εκείνους που προβάλλουν τα στήθη τους για να αποδείξουν τις αλήθειες τους.

  • Αξίζει για ένα όνειρο να ζεις, κι ας είναι η φωτιά του να σε κάψει
  • pablo neruda

    όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας, επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές, όποιος δεν αλλάζει περπατησιά, όποιος δεν διακινδυνεύει και δεν αλλάζει χρώμα στα ρούχα του, όποιος δεν μιλεί σε όποιον δεν γνωρίζει. όποιος αποφεύγει ένα πάθος, όποιος δεν είναι ευτυχισμένος στη δουλειά του, όποιος δεν διακινδυνεύει τη βεβαιότητα για την αβεβαιότητα για να κυνηγήσει ένα όνειρο, όποιος δεν επιτρέπει στον εαυτό του τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του να αποφύγει τις εχέφρονες συμβουλές. όποιος δεν ταξιδεύει, όποιος δεν διαβάζει, όποιος δεν ακούει μουσική, όποιος δεν βρίσκει σαγήνη στον εαυτό του όποιος καταστρέφει τον έρωτά του, όποιος δεν επιτρέπει να τον βοηθήσουν, όποιος περνάει τις μέρες του παραπονούμενος για τη τύχη του ή για την ασταμάτητη βροχή. όποιος εγκαταλείπει μια ιδέα του πριν την αρχίσει, όποιος δεν ρωτά για πράγματα που δεν γνωρίζει. Αποφεύγουμε τον θάνατο σε μικρές δόσεις, όταν θυμόμαστε πάντοτε ότι για να είσαι ζωντανός χρειάζεται μια προσπάθεια πολύ μεγαλύτερη από το απλό γεγονός της αναπνοής. Μόνο η ένθερμη υπομονή θα οδηγήσει στην επίτευξη μιας λαμπρής ευτυχίας.

  • από το Canto general

    Μπορεί να κόψουν όλα τα λουλούδια, αλλά δεν θα γίνουν ποτέ αφέντες της Άνοιξης
  • κ. καβάφης

    Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις
  • κωστής παλαμάς

    Και τους τρέμουνε των κάμπων οι κιοτήδες και μ’ ονόματα τους κράζουν πονηρά κλέφτες κι απελάτες και προδότες. Τους μισούν οι βασιλιάδες κι όλοι οι τύραννοι κι είναι μέσα στους σκυφτούς τα παλληκάρια κι είναι μες στους κοιμισμένους οι στρατιώτες…” Κ . Παλαμάς στο Δωδεκάλογο του Γύφτου.
  • διαμοιρασμός του blog

    Bookmark and Share
  • διαχείριση

  • on line επισκέπτες

  • ημερολόγιο άρθρων

    Οκτώβριος 2017
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Οκτ.    
     1
    2345678
    9101112131415
    16171819202122
    23242526272829
    3031  
  • Εγγραφή

Posts Tagged ‘Πανελλαδική πανεργατική απεργία!’

λαέ μην σφίξεις αλλο το ζωνάρι

Posted by redship στο 8 Απριλίου , 2014

Advertisements

Posted in απεργία, εμπρός λαέ μη σκύβεις το κεφάλι | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

Αύριο (θα έπρεπε να) απεργούμε…

Posted by redship στο 8 Απριλίου , 2014

Ο Νίκος Μπογιόπουλος στον eniko

Αύριο απεργούμε. Απεργούμε γιατί κατάντησαν την κοινωνία εδώ:

 

Απεργούμε. Γιατί οδήγησαν τον τόπο εδώ:

Απεργούμε. Γιατί έφτασαν το λαό εδώ:

Αύριο απεργούμε. Απεργούμε και κατεβαίνουμε από τις 10 το πρωί στην Ομόνοια γιατί γέμισαν με νιάτα τις ουρές της ανεργίας:

Απεργούμε. Γιατί εξευτέλισαν την ανθρώπινη ύπαρξη:

Απεργούμε. Γιατί αρνούμαστε τη «σωτηρία» τους:

Αύριο απεργούμε. Απεργούμε και διαδηλώνουμε σε όλη την Ελλάδα γιατί αρνούμαστε το «μέλλον» τους:

Αύριο απεργούμε. Απεργούμε γιατί όταν έλεγαν «Μνημόνιο ή χρεοκοπία» μεθόδευαν τη χρεοκοπία εκατομμυρίων ανθρώπων του λαού. Μεθόδευαν αυτό:

Απεργούμε. Γιατί όταν έλεγαν «ΕΕ ή χάος»  μεθόδευαν το ευρωενωσιακό χάος της αδιανόητης ανεργίας, των συσσιτίων, των ληγμένων τροφίμων. Μεθόδευαν αυτό:

Απεργούμε. Γιατί αυτοί που εκβίαζαν με το «ευρώ ή δραχμή» έφεραν την πλήρη… αφραγκία, το μηδενικό εισόδημα, τη φτώχεια, τη δυστυχία. Εφεραν αυτό:

Αύριο απεργούμε. Απεργούμε γιατί έχουν το θράσος να ψηφοθηρούν (!) σε μια χώρα που την κατάντησαν το 70% του πληθυσμού της να ζει κάτω από το όριο της φτώχειας και τα παιδιά της να λιποθυμούν λόγω ασιτίας στα σχολεία. Απεργούμε γι’ αυτό:

Απεργούμε. Γιατί έχουν το θράσος να μιλούν για «σωτηρία» αυτοί που σφαγίασαν μισθούς και συντάξεις, αυτοί που «φυλάκισαν» δικαιώματα και «απελευθέρωσαν» τις απολύσεις. Απεργούμε γι’ αυτό:

Απεργούμε για τα μαγκάλια. Για τις αυτοκτονίες. Για τα «success story» του καπιταλισμού των κρίσεων και της «ανάπτυξης» των 500 ευρώ βασικό.  Απεργούμε γι’ αυτό:

Αύριο απεργούμε. Γιατί αυτοί που ξεκίνησαν με απειλές, όπως εκείνο το ιταμό «Μεσοπρόθεσμο ή τανκς», κατέληξαν να φέρουν από δοτούς τραπεζίτες πρωθυπουργούς μέχρι «μαύρα» στην ΕΡΤ. Εφεραν τη «μαυρίλα» της μετανάστευσης, της αιθαλομίχλης και της κατάθλιψης. Εφεραν καταστολή. Εφεραν αυταρχισμό. Εφεραν τη «δημοκρατία» των επιστρατεύσεων και των Πράξεων Νομοθετικού Περιεχομένου. Εφεραν τον εκφασισμό. Εφεραν τη «μαυρίλα» των συνομιλητών με τον ναζισμό έως τα έγκατα των πρωθυπουργικών γραφείων. Αύριο απεργούμε και γι’ αυτό:

   Αύριο απεργούμε. Καιθα έπρεπε να απεργήσουμε. Γιατί πίνουν το αίμα του λαού. Γιατί τον λεηλατούν. Τον πτωχεύουν. Τον συνθλίβουν. Γιατί οι λέξεις ωχριούν μπροστά στη στυγνότητά τους. Γιατί χτίζουν ένα μακάβριο «νεκροταφείο» ενταφιασμού των δικαιωμάτων και της ζωής εκατομμυρίων ανθρώπων.

   Αύριο διαδηλώνουμε. Και θα έπρεπε να διαδηλώσουμε. Γιατί αυτή είναι μια – πρώτη -απάντηση του εργάτη, του άνεργου, του βιοπαλαιστή προς τους «νεκροθάφτες» του. Προς όσους τον αφανίζουν. Γιατί η απάντηση του λαού προς όσους «αποφάσισαν» να τον πεθάνουν, δεν μπορεί παρά να είναι μία και έμπρακτη: Να «νεκρώσουν» τα πάντα!

 Αύριο (θα έπρεπε να) απεργούμε και διαδηλώνουμε. Γιατί τα μνημόνιά τους και τα πολυνομοσχέδιά τους,η φοροεπιδρομή τους, η λιτότητά τους, τίποτα μα τίποτα δεν θα μπορούσε να περάσει αν ο λαός στεκόταν απέναντί τους. Αν ο λαός αποφασίσει να σταθεί απέναντί τους.

   Οι κηφήνες που ζουν από τον ιδρώτα των άλλων, οι συνδικαλιστικοί χαρτογιακάδες τους και οι πολιτικές τους μαριονέτες «κουνιούνται», αυθαδιάζουν, χλευάζουν, για ένα και μόνο λόγο: Επειδή τους το επιτρέπει ο λαός. Επειδή ο λαός τους το επιτρέπει να τον έχουν «ζωσμένο». Να δουλεύει γι’ αυτούς. Να είναι άνεργος γι’ αυτούς. Να είναι εξαθλιωμένος γι’ αυτούς.

  Αλλά, το ξέρουν: Οταν και αν ο λαός σηκώσει το ανάστημά του, όταν κάνει το βήμα μπροστά, αν, τελικά, αρνηθεί να είναι μια ζωντανή «μηχανή» που πεθαίνει για να παράγει τα κέρδη τους και για να πληρώνει τις κρίσεις τους, τότε… Τότε, όλα αυτά τα θρασίμια θα εξαφανιστούν. Θα σαρωθούν! Το ξέρουν: Καμία ολιγαρχία, καμία δεσποτεία, καμία κυβέρνηση, καμία τρόικα, δεν μπορεί να τα βάλει με τον οργανωμένο, τον μαζικό, τον ταξικό αγώνα των ανθρώπων που «γυρίζουν τον τροχό».

   Αυτή είναι η αλήθεια: Είναι ανήμποροι μπροστά στα εκατομμύρια των ανθρώπων που μοχθούν και που «γυρίζουν τον τροχό». Είναι ανήμποροι μπροστά σ’ έναν αποφασισμένο λαό. Αυτή την αλήθεια καλύτερα απ΄ όλους την αναγνωρίζουν εκείνοι, οι ίδιοι, που έχουν αλυσοδέσει τον λαό στον τροχό. Είναι μια αλήθεια που την ξέρουν και οι σμπίροι τους. Αυτοί που μεθαύριο, μετά την απεργία, θα διακινούν με καμουφλαρισμένη ικανοποίηση την γνωστή ατάκα: «Η απεργία και η διαδήλωση ήταν κατώτερη των περιστάσεων».

Όμως, αν είναι έτσι, αν οι «δήμιοι» του λαού αναγνωρίζουν ότι η αντίσταση του λαού είναι «κατώτερη των περιστάσεων», αφού παραδέχονται ότι με όσα του κάνουν ο λαός θα έπρεπε να διαδηλώνει περισσότερο, να απεργεί περισσότερο, τότε πρόκειται για υπέροχη «εξομολόγηση»! Πρόκειται για θαυμάσια ομολογία! Αφού κοκορεύονται ότι καταφέρνουν να κρατούν την αντίσταση του λαού σε επίπεδα «κατώτερα των περιστάσεων», μιας και παραδέχονται ότι η επίθεση που έχουν εξαπολύσει και οι «περιστάσεις» που οι ίδιοι δημιούργησαν είναι αφόρητες, είναι φρικτές, είναι απάνθρωπες, τότε ας ακολουθήσουμε την ωραία συμβουλή τους: Ας μετατρέψουμε την αυριανή απεργία σε λίπασμα, σε παλλαικό κάλεσμα που εκείνους που θα λείπουν από την διαδήλωση.

   Ας γίνει, επομένως, η αυριανή απεργία το πρελούδιο για να σπάσει ο φόβος, να σπάσει η ηττοπάθεια, να σπάσει η μοιρολατρία. Απεργούμε αύριο ώστε η επόμενη απεργία, η επόμενη διαδήλωση, να είναι στο ύψος των περιστάσεων! Να είναι, δηλαδή, αντίστοιχη με το περιεχόμενο του πολιτικού διλήμματος της εποχής μας. Και το δίλημμα – μας το λένε κατάμουτρα αυτοί που διαμορφώνουν τις «περιστάσεις» –  είναι σαφές: `Η θα συνεχίσουμε να  τους παρακολουθούμε να μας συντρίβουν ή θα ξεσηκωθούμε!

Posted in ταξικός πόλεμος, Δύο Ελλάδες δύο τάξεις μία λύση, Νίκος Μπογιόπουλος | Με ετικέτα: , , , , | Leave a Comment »

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ του ΠΑΜΕ για τον νεκρό συναγωνιστή

Posted by redship στο 18 Οκτωβρίου , 2012

Το ΠΑΜΕ εκφράζει τη βαθιά θλίψη του για τον τραγικό θάνατο του συναγωνιστή μας.

Ο συναγωνιστής μας που απεβίωσε από καρδιακό επεισόδιο, ήταν μακροχρόνια άνεργος ναυτεργάτης και ο οποίος πάλευε μέσα από τις γραμμές του ταξικού συνδικαλιστικού κινήματος.

Από τη πρώτη στιγμή που αισθάνθηκε δυσφορία, του προσφέρθηκε βοήθεια από τους γιατρούς και τους νοσηλευτές του ΠΑΜΕ και κλήθηκε το ΕΚΑΒ.

Η Εκτελεστική Γραμματεία του ΠΑΜΕ, εκφράζει τα θερμά της συλλυπητήρια στην οικογένεια του του συναγωνιστή μας.

Η Εκτελεστική Γραμματεία

Πηγή : ΑΠΕ

Posted in Π.Α.ΜΕ | Με ετικέτα: , | 2 Σχόλια »

Νεκρός ένας 65χρονος ο οποίος υπέστη ανακοπή στη διάρκεια του συλλαλητηρίου

Posted by redship στο 18 Οκτωβρίου , 2012

πηγή     in.gr
 
Αθήνα
Νεκρός είναι σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες ο 65χρονος -άνεργος από το 2006- που συμμετείχε στην πορεία του ΠΑΜΕ και κάποια στιγμή αισθάνθηκε δυσφορία και λιποθύμησε.

Αμέσως εκλήθη το ΕΚΑΒ, το οποίο τον μετέφερε στον «Ευαγγελισμό», όπου παρά τις προσπάθειες να ανανήψει, οι γιατροί δεν κατάφεραν να τον κρατήσουν στη ζωή.

Posted in απεργία | Με ετικέτα: | Leave a Comment »

Συγκέντρωση Π.Α.ΜΕ Ομόνοια 18 Οκτώβρη

Posted by redship στο 18 Οκτωβρίου , 2012

Posted in Π.Α.ΜΕ | Με ετικέτα: , | 1 Comment »

στη διαδήλωση

Posted by redship στο 17 Οκτωβρίου , 2012

Posted in ρήξη και ανατροπή, ταξικός πόλεμος | Με ετικέτα: , , | 2 Σχόλια »

ΟΛΟΙ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ-ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ στις 18 Οκτώβρη ΤΣΑΚΙΖΟΥΝ ΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ. ΜΑΣ ΑΛΥΣΟΔΕΝΟΥΝ!

Posted by redship στο 16 Οκτωβρίου , 2012

 

 

Πίστεψε στη δύναμή σου, φέρε τα πάνω-κάτω!

Εσύ παράγεις τον πλούτο, σε σένα πρέπει να επιστρέψει!

 

Δεν πάει άλλο! Καταργούν τον κατώτερο μισθό, τσακίζουν τις συλλογικές συμβάσεις και ό,τι έχει απομείνει από τις εργασιακές σχέσεις και τα ασφαλιστικά – συνταξιοδοτικά δικαιώματα, τις κοινωνικές παροχές, τα επιδόματα ανεργίας. Επιχειρούν να απελευθερώσουν το ωράριο, να καταργήσουν την Κυριακάτικη αργία, να σκλαβώσουν και να περάσουν αλυσίδες στους εργαζόμενους, να μετατρέψουν τους χώρους δουλειάς σε σύγχρονα κάτεργα.

Να νεκρώσουν τα πάντα!

Να σταματήσουν μηχανές, να κλείσουν μαγαζιά, να παραλύσει η χώρα.

Να βουλιάξει κάθε πόλη από τη λαϊκή διαμαρτυρία!

Εργοστάσιο το εργοστάσιο, επιχείρηση την επιχείρηση, γραφείο το γραφείο, σχολείο το σχολείο, μαγαζί το μαγαζί, όλοι και όλες στην απεργία.

 

Nα μη δεχτούμε τη σύγχρονη σκλαβιά!

Με τη νομοθέτηση του κατώτατου μισθού καταργείται στην ουσία ο θεσμός της συλλογικής σύμβασης, των συλλογικών διαπραγματεύσεων. Με την κατάργηση της Εθνικής Γενικής Συλλογικής σύμβασης πλήττονται όλοι οι εργαζόμενοι και όχι μόνο εκείνοι που παίρνουν τον κατώτατο μισθό και μεροκάματο. Καταργούνται όλα τα οικονομικά και θεσμικά μέτρα που περιείχε ο θεσμός της Συλλογικής Σύμβασης, οι τριετίες, τα επιδόματα, η άδεια. Μειώνουν εκ νέου τις αποζημιώσεις σε περίπτωση απόλυσης. Αυξάνουν το μέγιστο αριθμό ημερών εργασίας σε 6 ανά βδομάδα για όλους τους τομείς. Ορίζουν την ελάχιστη ημερήσια ανάπαυση στις 11 ώρες, άρα 13 ώρες δουλειά τη μέρα χωρίς πληρωμή υπερωριών.

 

Εργαζόμενη, εργαζόμενε, άνεργε, νέα και νέε,

 

Μην κάθεσαι σκυφτός! Μη μένεις αμέτοχος στους αγώνες που γίνονται. Μην παραμυθιάζεσαι από τους εκμεταλλευτές και το συνάφι τους. Μη σκορπάς τις ελπίδες σου σε δυνάμεις που σε αντιμετωπίζουν ως εκλογική πελατεία για τις επόμενες εκλογές.

Εσύ έχεις τη δύναμη! Να ξεθαρρέψεις! Να μπεις στη μάχη πιο αποφασιστικά.

Χωρίς εσένα γρανάζι δε γυρνά! Εσύ παράγεις τον πλούτο.

 

Στην οργάνωση κι αντεπίθεση της τάξης μας έλα κι εσύ, που έως τώρα δεν έχεις απεργήσει. Να συμβάλλεις κι εσύ, ώστε η απεργιακή κινητοποίηση να δώσει απάντηση, να τους τραντάξει. Να μη δεχθούμε να δουλεύουμε 13 ώρες χωρίς δικαιώματα, για 400 ευρώ. Να μη δεχτούμε  την ανεργία ως φυσικό φαινόμενο.

 

Ο ΛΑΟΣ ΣΕ ΚΑΝΕΝΑΝ ΔΕ ΧΡΩΣΤΑ – ΤΟΥ ΧΡΩΣΤΑΝΕ

Τέρμα οι θυσίες για τη σωτήρια των κεφαλαιοκρατών και τα κέρδη των δανειστών

Να πετάξουμε τις ξένες σημαίες. Να μην παρασυρθεί κανένας εργάτης από την όξυνση των ανταγωνισμών. Η επίσκεψη της Μέρκελ πραγματοποιήθηκε για να προωθηθούν και να στηριχτούν τα συμφέροντα των Γερμανών καπιταλιστών, αλλά και τα συμφέροντα όλου του κεφαλαίου στην ΕΕ και στην Ελλάδα έναντι των άλλων ιμπεριαλιστικών κέντρων. Όλοι αυτοί είναι ενωμένοι απέναντι στην εργατική τάξη γιατί γνωρίζουν ότι από την εκμετάλλευση, τον ιδρώτα και το αίμα των εργατών, θησαυρίζουν.

 

ΚΑΜΙΑ ΘΥΣΙΑ για να σωθούν τα κέρδη των μονοπωλίων.

 

Κανένας να μην ξεγελαστεί! Τα μέτρα δεν έχουν σχέση με το χρέος και τα ελλείμματα, ούτε είναι για το καλό της χώρας μας. Το χρέος δε δημιουργήθηκε από την ευημερία του λαού. Το έλλειμμα στα δημόσια ταμεία και στις τσέπες των λαϊκών νοικοκυριών βρίσκεται στην άλλη όχθη, στα τεράστια κέρδη των βιομηχάνων, των εφοπλιστών, της μεγαλοεργοδοσίας, των μονοπολιακών ομίλων.

 

Δεν υπάρχει εθνικό συμφέρον, εθνικοί στόχοι και εθνικές θυσίες. Η Ελλάδα ως χώρα είναι μία, αλλά δεν έχουμε όλοι τα ίδια συμφέροντα! Τα νέα βάρβαρα μέτρα, όπως και τα προηγούμενα, δεν είναι άσχημα για όλους. Τα μονοπώλια, οι βιομήχανοι και οι μεγαλοεργοδότες τα αναζητούσαν χρόνια και είναι οι μεγάλοι κερδισμένοι των μέτρων που μας εξαθλιώνουν. Αυτοί έφεραν τα μνημόνια και τις δανειακές συμβάσεις για να στηρίξουν την κερδοφορία τους. Αυτούς υπηρετεί η νέα κυβέρνηση και οι σύμμαχοι της στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Τα αρπαχτικά αυτά δεν είναι η πατρίδα. Πατρίδα είμαστε εμείς που δημιουργούμε όλο τον πλούτο και όχι μια χούφτα παράσιτα που τον κλέβουν.

 

ΜΠΛΟΚΟ ΣΤΑ ΜΕΤΡΑ

ΚΑΤΩ ΤΑ ΜΝΗΜΟΝΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΜΕΤΡΑ ΕΞΑΘΛΙΩΣΗΣ ΤΟΥ ΛΑΟΥ

Οι απαιτήσεις των εργοδοτών φανερώνουν τι σημαίνει η ανάπτυξη για την οποία μιλάνε. Μας θέλουν στη δουλειά με μεροκάματα πείνας, από ήλιο σε ήλιο, χωρίς κανένα δικαίωμα, για να μπορούν να γεμίζουν με τον ιδρώτα μας τα θησαυροφυλάκια τους στην Ελβετία. Αυτήν την ανάπτυξη θέλουν, με τους εργαζόμενους εξαθλιωμένους και αλυσοδεμένους, με παράλληλη ανεργία στα ύψη για να απειλούν και να εκβιάζουν με απόλυση όσους ξεζουμίζουν.

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΟΥ ΚΑΤΩΤΕΡΟΥ ΜΙΣΘΟΥ ΚΑΙ ΜΕΡΟΚΑΜΑΤΟΥ

Απαιτούμε την κατάργηση των δανειακών συμβάσεων και των μνημονίων, την έξοδο της χώρας μας από τη λυκοσυμμαχία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τη διαγραφή του χρέους.

Αγωνιζόμαστε για μια ανάπτυξη που κριτήριο της δεν θα είναι το κέρδος, αλλά οι ανάγκες μας για δουλειά μόνιμη και σταθερή για όλους, με αξιοπρεπείς μισθούς, συντάξεις, ανάπαυση, δωρεάν μόρφωση για τα παιδιά μας, εξασφαλισμένη δωρεάν φροντίδα Υγείας για τις οικογένειές μας, ξεκούραση κι ασφάλεια για το μέλλον. Ανάπτυξη και παραγωγή προς όφελος του λαού και όχι των μονοπωλιακών ομίλων.

Δεν είναι παντοδύναμοι, δεν είναι πανίσχυροι.

Εμείς είμαστε πιο πολλοί, είμαστε η πλειοψηφία που υποφέρει.

Έχουμε τη δύναμη να επιβάλλουμε το δίκιο μας!

Με καθημερινή δράση και συζήτηση μέσα στα εργοστάσια και στους τόπους δουλειάς, στα σωματεία, στις γενικές συνελεύσεις, στις γειτονιές να οργανώσουμε σχεδιασμένα την επιτυχία της απεργίας. Οι πλειοψηφίες της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ, σε Ομοσπονδίες και Εργατικά κέντρα, ούτε θέλουν, ούτε μπορούν να υπηρετήσουν αυτόν τον αγώνα. Βρίσκονται απέναντι. Αποτελούν μια οργανωμένη γραφειοκρατία με στενούς δεσμούς με την εργοδοσία και το κράτος. Απαιτείται γραμμή πάλης που θα συγκρούεται με τον κυβερνητικό και εργοδοτικό συνδικαλισμό, που σέρνει συνεχώς στα τραπέζια του κοινωνικού διαλόγου τους εργαζόμενους. Να δυναμώσουμε τα σωματεία, να γίνουν κάστρα αντίστασης απέναντι σε κάθε εργοδότη και στην τάξη τους. Να αλλάξουν οι συσχετισμοί στο συνδικαλιστικό κίνημα.

Καμία ανοχή, καμία καθυστέρηση. Ο λαός πρέπει να απαντήσει αγωνιστικά, μαχητικά, να αποκρούσει τους εκβιασμούς, να ξεπεράσει την τρομοκρατία. Να δοθεί αγωνιστική απάντηση παντού, σε κάθε εργοστάσιο και χώρο δουλειάς, σε κάθε κλάδο, σε κάθε λαϊκή γειτονιά. Να αποτρέψουμε την ψήφιση και την υλοποίηση των νέων βάρβαρων μέτρων.

ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΣΤΙΣ 18 ΟΚΤΩΒΡΗ

Έχουμε τη δύναμη και μπορούμε

να καταργήσουμε νόμους κι αφεντικά.

 

ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΗΝ ΘΕΣ/ΝΙΚΗ ΣΤΙΣ 10.30 π.μ.

ΣΤΟ ΑΓΑΛΜΑ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ

Posted in ρήξη και ανατροπή, Π.Α.ΜΕ, απεργία | Με ετικέτα: , , | 2 Σχόλια »

18 Οκτώβρη, να νεκρώσουν τα πάντα! Ομόνοια 10:30 π.μ.

Posted by redship στο 12 Οκτωβρίου , 2012

 

 

 

 

 

Δεν είναι παντοδύναμοι, δεν είναι πανίσχυροι.

Εμείς είμαστε πιο πολλοί, είμαστε η πλειοψηφία που υποφέρει.

Έχουμε τη δύναμη να επιβάλλουμε το δίκιο μας!

Με καθημερινή δράση και συζήτηση μέσα στα εργοστάσια και στους τόπους δουλειάς, στα σωματεία, στις γενικές συνελεύσεις, στις γειτονιές να οργανώσουμε σχεδιασμένα την επιτυχία της απεργίας. Οι πλειοψηφίες της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ, σε Ομοσπονδίες και Εργατικά κέντρα, ούτε θέλουν, ούτε μπορούν να υπηρετήσουν αυτόν τον αγώνα. Βρίσκονται απέναντι. Αποτελούν μια οργανωμένη γραφειοκρατία με στενούς δεσμούς με την εργοδοσία και το κράτος. Απαιτείται γραμμή πάλης που θα συγκρούεται με τον κυβερνητικό και εργοδοτικό συνδικαλισμό, που σέρνει συνεχώς στα τραπέζια του κοινωνικού διαλόγου τους εργαζόμενους. Να δυναμώσουμε τα σωματεία, να γίνουν κάστρα αντίστασης απέναντι σε κάθε εργοδότη και στην τάξη τους. Να αλλάξουν οι συσχετισμοί στο συνδικαλιστικό κίνημα.

Καμία ανοχή, καμία καθυστέρηση. Ο λαός πρέπει να απαντήσει αγωνιστικά, μαχητικά, να αποκρούσει τους εκβιασμούς, να ξεπεράσει την τρομοκρατία. Να δοθεί αγωνιστική απάντηση παντού, σε κάθε εργοστάσιο και χώρο δουλειάς, σε κάθε κλάδο, σε κάθε λαϊκή γειτονιά. Να αποτρέψουμε την ψήφιση και την υλοποίηση των νέων βάρβαρων μέτρων.

ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΣΤΙΣ 18 ΟΚΤΩΒΡΗ

Έχουμε τη δύναμη και μπορούμε

να καταργήσουμε νόμους κι αφεντικά.

ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΗΝ ΟΜΟΝΟΙΑ ΣΤΙΣ 10.30 π.μ.

Posted in Π.Α.ΜΕ | Με ετικέτα: , , | 1 Comment »

18 Οκτώβρη. Να νεκρώσουν τα πάντα! Να σταματήσουν μηχανές, να κλείσουν μαγαζιά, να παραλύσει η χώρα

Posted by redship στο 10 Οκτωβρίου , 2012

ΟΛΟΙ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ-ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ στις 18 Οκτώβρη

ΤΣΑΚΙΖΟΥΝΤΗΖΩΗΜΑΣ. ΜΑΣ ΑΛΥΣΟΔΕΝΟΥΝ!

ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΗΝ ΟΜΟΝΟΙΑ ΣΤΙΣ 10.30 π.μ.

Πίστεψε στη δύναμή σου, φέρε τα πάνω-κάτω!

Εσύ παράγεις τον πλούτο, σε σένα πρέπει να επιστρέψει!

Δεν πάει άλλο! Καταργούν τον κατώτερο μισθό, τσακίζουν τις συλλογικές συμβάσεις και ό,τι έχει απομείνει από τις εργασιακές σχέσεις και τα ασφαλιστικά – συνταξιοδοτικά δικαιώματα, τις κοινωνικές παροχές, τα επιδόματα ανεργίας. Επιχειρούν να απελευθερώσουν το ωράριο, να καταργήσουν την Κυριακάτικη αργία, να σκλαβώσουν και να περάσουν αλυσίδες στους εργαζόμενους, να μετατρέψουν τους χώρους δουλειάς σε σύγχρονα κάτεργα.

Να νεκρώσουν τα πάντα!

Να σταματήσουν μηχανές, να κλείσουν μαγαζιά, να παραλύσει η χώρα.

Να βουλιάξει κάθε πόλη από τη λαϊκή διαμαρτυρία!

Εργοστάσιο το εργοστάσιο, επιχείρηση την επιχείρηση, γραφείο το γραφείο, σχολείο το σχολείο, μαγαζί το μαγαζί, όλοι και όλες στην απεργία.

Nα μη δεχτούμε τη σύγχρονη σκλαβιά!

Με τη νομοθέτηση του κατώτατου μισθού καταργείται στην ουσία ο θεσμός της συλλογικής σύμβασης, των συλλογικών διαπραγματεύσεων. Με την κατάργηση της Εθνικής Γενικής Συλλογικής σύμβασης πλήττονται όλοι οι εργαζόμενοι και όχι μόνο εκείνοι που παίρνουν τον κατώτατο μισθό και μεροκάματο. Καταργούνται όλα τα οικονομικά και θεσμικά μέτρα που περιείχε ο θεσμός της Συλλογικής Σύμβασης, οι τριετίες, τα επιδόματα, η άδεια. Μειώνουν εκ νέου τις αποζημιώσεις σε περίπτωση απόλυσης. Αυξάνουν το μέγιστο αριθμό ημερών εργασίας σε 6 ανά βδομάδα για όλους τους τομείς. Ορίζουν την ελάχιστη ημερήσια ανάπαυση στις 11 ώρες, άρα 13 ώρες δουλειά τη μέρα χωρίς πληρωμή υπερωριών.

Εργαζόμενη, εργαζόμενε, άνεργε, νέα και νέε,

Μην κάθεσαι σκυφτός! Μη μένεις αμέτοχος στους αγώνες που γίνονται. Μην παραμυθιάζεσαι από τους εκμεταλλευτές και το συνάφι τους. Μη σκορπάς τις ελπίδες σου σε δυνάμεις που σε αντιμετωπίζουν ως εκλογική πελατεία για τις επόμενες εκλογές.

Εσύ έχεις τη δύναμη! Να ξεθαρρέψεις! Να μπεις στη μάχη πιο αποφασιστικά.

Χωρίς εσένα γρανάζι δε γυρνά! Εσύ παράγεις τον πλούτο.

Στην οργάνωση κι αντεπίθεση της τάξης μας έλα κι εσύ, που έως τώρα δεν έχεις απεργήσει. Να συμβάλλεις κι εσύ, ώστε η απεργιακή κινητοποίηση να δώσει απάντηση, να τους τραντάξει. Να μη δεχθούμε να δουλεύουμε 13 ώρες χωρίς δικαιώματα, για 400 ευρώ. Να μη δεχτούμε την ανεργία ως φυσικό φαινόμενο.

 

Ο ΛΑΟΣ ΣΕ ΚΑΝΕΝΑΝ ΔΕ ΧΡΩΣΤΑ – ΤΟΥ ΧΡΩΣΤΑΝΕ

Τέρμα οι θυσίες για τη σωτήρια των κεφαλαιοκρατών και τα κέρδη των δανειστών

Να πετάξουμε τις ξένες σημαίες. Να μην παρασυρθεί κανένας εργάτης από την όξυνση των ανταγωνισμών. Η επίσκεψη της Μέρκελ πραγματοποιήθηκε για να προωθηθούν και να στηριχτούν τα συμφέροντα των Γερμανών καπιταλιστών, αλλά και τα συμφέροντα όλου του κεφαλαίου στην ΕΕ και στην Ελλάδα έναντι των άλλων ιμπεριαλιστικών κέντρων. Όλοι αυτοί είναι ενωμένοι απέναντι στην εργατική τάξη γιατί γνωρίζουν ότι από την εκμετάλλευση, τον ιδρώτα και το αίμα των εργατών, θησαυρίζουν.

ΚΑΜΙΑ ΘΥΣΙΑ για να σωθούν τα κέρδη των μονοπωλίων.

Κανένας να μην ξεγελαστεί! Τα μέτρα δεν έχουν σχέση με το χρέος και τα ελλείμματα, ούτε είναι για το καλό της χώρας μας. Το χρέος δε δημιουργήθηκε από την ευημερία του λαού. Το έλλειμμα στα δημόσια ταμεία και στις τσέπες των λαϊκών νοικοκυριών βρίσκεται στην άλλη όχθη, στα τεράστια κέρδη των βιομηχάνων, των εφοπλιστών, της μεγαλοεργοδοσίας, των μονοπολιακών ομίλων.

Δεν υπάρχει εθνικό συμφέρον, εθνικοί στόχοι και εθνικές θυσίες. Η Ελλάδα ως χώρα είναι μία, αλλά δεν έχουμε όλοι τα ίδια συμφέροντα! Τα νέα βάρβαρα μέτρα, όπως και τα προηγούμενα, δεν είναι άσχημα για όλους. Τα μονοπώλια, οι βιομήχανοι και οι μεγαλοεργοδότες τα αναζητούσαν χρόνια και είναι οι μεγάλοι κερδισμένοι των μέτρων που μας εξαθλιώνουν. Αυτοί έφεραν τα μνημόνια και τις δανειακές συμβάσεις για να στηρίξουν την κερδοφορία τους. Αυτούς υπηρετεί η νέα κυβέρνηση και οι σύμμαχοι της στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Τα αρπαχτικά αυτά δεν είναι η πατρίδα. Πατρίδα είμαστε εμείς που δημιουργούμε όλο τον πλούτο και όχι μια χούφτα παράσιτα που τον κλέβουν.

ΜΠΛΟΚΟ ΣΤΑ ΜΕΤΡΑ

ΚΑΤΩ ΤΑ ΜΝΗΜΟΝΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΜΕΤΡΑ ΕΞΑΘΛΙΩΣΗΣ ΤΟΥ ΛΑΟΥ

Οι απαιτήσεις των εργοδοτών φανερώνουν τι σημαίνει η ανάπτυξη για την οποία μιλάνε. Μας θέλουν στη δουλειά με μεροκάματα πείνας, από ήλιο σε ήλιο, χωρίς κανένα δικαίωμα, για να μπορούν να γεμίζουν με τον ιδρώτα μας τα θησαυροφυλάκια τους στην Ελβετία. Αυτήν την ανάπτυξη θέλουν, με τους εργαζόμενους εξαθλιωμένους και αλυσοδεμένους, με παράλληλη ανεργία στα ύψη για να απειλούν και να εκβιάζουν με απόλυση όσους ξεζουμίζουν.

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΟΥ ΚΑΤΩΤΕΡΟΥ ΜΙΣΘΟΥ ΚΑΙ ΜΕΡΟΚΑΜΑΤΟΥ

Απαιτούμε την κατάργηση των δανειακών συμβάσεων και των μνημονίων, την έξοδο της χώρας μας από τη λυκοσυμμαχία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τη διαγραφή του χρέους.

Αγωνιζόμαστε για μια ανάπτυξη που κριτήριο της δεν θα είναι το κέρδος, αλλά οι ανάγκες μας για δουλειά μόνιμη και σταθερή για όλους, με αξιοπρεπείς μισθούς, συντάξεις, ανάπαυση, δωρεάν μόρφωση για τα παιδιά μας, εξασφαλισμένη δωρεάν φροντίδα Υγείας για τις οικογένειές μας, ξεκούραση κι ασφάλεια για το μέλλον. Ανάπτυξη και παραγωγή προς όφελος του λαού και όχι των μονοπωλιακών ομίλων.

Δεν είναι παντοδύναμοι, δεν είναι πανίσχυροι.

Εμείς είμαστε πιο πολλοί, είμαστε η πλειοψηφία που υποφέρει.

Έχουμε τη δύναμη να επιβάλλουμε το δίκιο μας!

Με καθημερινή δράση και συζήτηση μέσα στα εργοστάσια και στους τόπους δουλειάς, στα σωματεία, στις γενικές συνελεύσεις, στις γειτονιές να οργανώσουμε σχεδιασμένα την επιτυχία της απεργίας. Οι πλειοψηφίες της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ, σε Ομοσπονδίες και Εργατικά κέντρα, ούτε θέλουν, ούτε μπορούν να υπηρετήσουν αυτόν τον αγώνα. Βρίσκονται απέναντι. Αποτελούν μια οργανωμένη γραφειοκρατία με στενούς δεσμούς με την εργοδοσία και το κράτος. Απαιτείται γραμμή πάλης που θα συγκρούεται με τον κυβερνητικό και εργοδοτικό συνδικαλισμό, που σέρνει συνεχώς στα τραπέζια του κοινωνικού διαλόγου τους εργαζόμενους. Να δυναμώσουμε τα σωματεία, να γίνουν κάστρα αντίστασης απέναντι σε κάθε εργοδότη και στην τάξη τους. Να αλλάξουν οι συσχετισμοί στο συνδικαλιστικό κίνημα.

Καμία ανοχή, καμία καθυστέρηση. Ο λαός πρέπει να απαντήσει αγωνιστικά, μαχητικά, να αποκρούσει τους εκβιασμούς, να ξεπεράσει την τρομοκρατία. Να δοθεί αγωνιστική απάντηση παντού, σε κάθε εργοστάσιο και χώρο δουλειάς, σε κάθε κλάδο, σε κάθε λαϊκή γειτονιά. Να αποτρέψουμε την ψήφιση και την υλοποίηση των νέων βάρβαρων μέτρων.

ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΣΤΙΣ 18 ΟΚΤΩΒΡΗ

Έχουμε τη δύναμη και μπορούμε

να καταργήσουμε νόμους κι αφεντικά.

ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΗΝ ΟΜΟΝΟΙΑ ΣΤΙΣ 10.30 π.μ.

Posted in Π.Α.ΜΕ | Με ετικέτα: , , , , | 1 Comment »

Γενική απεργία στις 18 Οκτωβρίου

Posted by redship στο 10 Οκτωβρίου , 2012

Γενική απεργία στις 18 Οκτωβρίου κήρυξαν ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ ενώ προγραμματίζουν και κινητοποιήσεις για τις 14 και 15 Νοεμβρίου, διάστημα κατά το οποίο έχουν προγραμματιστεί εκδηλώσεις στον ευρωπαϊκό Νότο κατά των πολιτικών λιτότητας.

Παράλληλα τα συνδικάτα προγραμματίζουν απεργιακές κινητοποιήσεις κατά την ημέρα κατάθεσης στη Βουλή και ψήφισης των νέων μέτρων, τα οποία υπολογίζεται ότι θα προωθηθούν την επόμενη εβδομάδα.

Posted in απεργία | Με ετικέτα: , | 2 Σχόλια »

ολόκληρη η απεργιακή συγκέντρωση του Π.Α.ΜΕ Ομόνοια 26 Σεπτέμβρη

Posted by redship στο 26 Σεπτεμβρίου , 2012

Posted in Π.Α.ΜΕ | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

ΝΑΥΤΕΡΓΑΤΕΣ Στους καταπέλτες στις 26 Σεπτέμβρη

Posted by redship στο 20 Σεπτεμβρίου , 2012

 

Στον απεργιακό αγώνα στις 26 Σεπτέμβρη «κατεβαίνουν» και οι ναυτεργάτες σε όλες τις κατηγορίες πλοίων, σε όλα τα λιμάνια της χώρας. Πρόκειται για απόφαση που πήρε χτες η Εκτελεστική Επιτροπή της ΠΝΟ η οποία συνεδρίασε έκτακτα μετά από απαίτηση των ναυτεργατικών συνδικάτων ΠΕΜΕΝ, ΣΤΕΦΕΝΣΩΝ, ΠΕΕΜΑΓΕΝ (Ενωση Μαγείρων). Η πλειοψηφία της Εκτελεστικής αποφάσισε την 24ωρη πανελλαδική απεργία κάτω από την παρέμβαση των ταξικών σωματείων και το βάρος των εξελίξεων.

Σε δελτίο Τύπου τα τρία σωματεία αναφέρονται στα όσα καλούνται να αντιμετωπίσουν οι ναυτεργάτες, όπως είναι η ανατροπή των εργασιακών δικαιωμάτων τους στην ακτοπλοΐα, η μεγάλη ανεργία, η διαλυτική κατάσταση στη Ναυτική Εκπαίδευση, η παύση πληρωμών από τον Οίκο Ναύτου και πάει λέγοντας. Καλούν τους ναυτεργάτες, τους εργαζόμενους, τα λαϊκά στρώματα, «να κάνουν υπόθεσή τους την απεργία στις 26 Σεπτέμβρη, αφετηρία νέων αγώνων, σε πορεία ανατροπής των δυνάμεων του κεφαλαίου στο συνδικαλιστικό -μαζικό- λαϊκό κίνημα και στην πολιτική ζωή. Να ανοίξει ο δρόμος για φιλολαϊκή πολιτική» και καταλήγουν: «’Η με τα μονοπώλια και τον ιμπεριαλισμό ή με τον εργαζόμενο λαό. Αλλος δρόμος δεν υπάρχει».

Posted in ρήξη και ανατροπή, ριζασπάστης, τα «Νταχάου» της εργοδοτικής αυθαιρεσίας, απεργία | Με ετικέτα: , | 3 Σχόλια »

Εμείς είμαστε το αίμα, εμείς είμαστε η φωτιά.

Posted by redship στο 18 Σεπτεμβρίου , 2012

 

 

ΟΧΙ ΑΛΛΕΣ ΘΥΣΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΛΟΥΤΟΚΡΑΤΙΑ

Διέξοδος και πολιτική για το λαό και όχι για τους λίγους, τα μεγάλα συμφέροντα.

Εμείς είμαστε το αίμα, εμείς είμαστε η φωτιά!

Εμείς παράγουμε όλον τον πλούτο και τον καρπώνονται οι εκμεταλλευτές μας.

Να τσακιστεί μέσα σε κάθε εργοστάσιο και τόπο δουλειάς, σε κάθε γειτονιά, η πολιτική των μονοπωλίων και του πολιτικού προσωπικού τους. Να απαντήσουμε στα βάρβαρα μέτρα, με οργάνωση, με δυνάμωμα της ταξικής συσπείρωσης και ενότητας.

Κριτήριο πρέπει να είναι οι σύγχρονες ανάγκες μας για σταθερή δουλειά με δικαιώματα, για ζωή με αξιοπρέπεια. Με ισχυρό ταξικό κίνημα και κοινωνική συμμαχία μπορούμε να ανατρέψουμε τους σχεδιασμούς τους.

Σπάμε τον φόβο και την τρομοκρατία.

Φοβισμένος λαός σημαίνει επίθεση χωρίς τέλος.

Κανένας εργάτης να μη μείνει μόνος του, κανένας να μην κάνει πίσω.

Να πάρουν φωτιά τα εργοστάσια. Να νεκρώσουν οι τόποι δουλειάς. Να κλιμακώσουμε τον αγώνα

Κάθε σωματείο, κάθε λαϊκή επιτροπή, να μπει μπροστά, να οργανώσει τον αγώνα, να πάρει κάθε μέτρο για να παραλύσει η χώρα.

Είναι ώρα μάχης.

Όχι στην υποταγή και στην εξαθλίωση

Εργατική Αντεπίθεση

ΕΡΓΑΤΙΑ ΜΠΡΟΣΤΑ, ΤΩΡΑ ΜΙΑ ΓΡΟΘΙΑ

ΓΚΡΕΜΙΣΕ ΜΝΗΜΟΝΙΑ ΚΑΙ ΑΦΕΝΤΙΚΑΕμείς είμαστε το αίμα, εμείς είμαστε η φωτιά!

Εμείς παράγουμε όλον τον πλούτο και τον καρπώνονται οι εκμεταλλευτές μας.

Να τσακιστεί μέσα σε κάθε εργοστάσιο και τόπο δουλειάς, σε κάθε γειτονιά, η πολιτική των μονοπωλίων και του πολιτικού προσωπικού τους. Να απαντήσουμε στα βάρβαρα μέτρα, με οργάνωση, με δυνάμωμα της ταξικής συσπείρωσης και ενότητας.

Κριτήριο πρέπει να είναι οι σύγχρονες ανάγκες μας για σταθερή δουλειά με δικαιώματα, για ζωή με αξιοπρέπεια. Με ισχυρό ταξικό κίνημα και κοινωνική συμμαχία μπορούμε να ανατρέψουμε τους σχεδιασμούς τους.

Σπάμε τον φόβο και την τρομοκρατία.

Φοβισμένος λαός σημαίνει επίθεση χωρίς τέλος.

Κανένας εργάτης να μη μείνει μόνος του, κανένας να μην κάνει πίσω.

Να πάρουν φωτιά τα εργοστάσια. Να νεκρώσουν οι τόποι δουλειάς. Να κλιμακώσουμε τον αγώνα

Κάθε σωματείο, κάθε λαϊκή επιτροπή, να μπει μπροστά, να οργανώσει τον αγώνα, να πάρει κάθε μέτρο για να παραλύσει η χώρα.

Είναι ώρα μάχης.

Όχι στην υποταγή και στην εξαθλίωση

Εργατική Αντεπίθεση

ΕΡΓΑΤΙΑ ΜΠΡΟΣΤΑ, ΤΩΡΑ ΜΙΑ ΓΡΟΘΙΑ

ΓΚΡΕΜΙΣΕ ΜΝΗΜΟΝΙΑ ΚΑΙ ΑΦΕΝΤΙΚΑ

 

 

 

Posted in Π.Α.ΜΕ | Με ετικέτα: , | 1 Comment »

Η θεωρία «της αναποτελεσματικότητας των αγώνων» και ποιος κερδίζει από αυτή

Posted by redship στο 16 Σεπτεμβρίου , 2012

 
Η αντεργατική επίθεση συνεχίζεται, τα μέτρα δεν έχουν τελειωμό. Κανένας πλέον δεν είναι σίγουρος για το τι μισθό, σύνταξη, επίδομα θα πάρει τον επόμενο μήνα, αν θα συνεχίσει να έχει μεροκάματο. Τα βάσανα της λαϊκής οικογένειας μεγαλώνουν. Δεν προσθέτει κανένας τίποτα καινούριο με το να τα απαριθμήσει. Με εργάτες, εργάτριες, ανέργους, νέους, συνταξιούχους που κουβεντιάζεις, παντού υπάρχει αγανάκτηση, αγωνία, απόγνωση, φόβος για το αύριο. Ακούς πολλούς να λένε «πού θα πάει η κατάσταση, πόσο θα κρατήσει», «κάτι πρέπει να κάνουμε, δεν πάει άλλο, να αντιδράσουμε» και κάποιους να επαναλαμβάνουν τα επιχειρήματα του αντίπαλου, δηλαδή ότι «δεν μπορεί να γίνει τίποτα γιατί τα μέτρα είναι αναγκαία, είναι μονόδρομος».

Οταν όμως η συζήτηση πάει στο «διά ταύτα» για το τι πρέπει να κάνουμε, πώς πρέπει να αντιδράσουμε, τότε αρχίζουνε τα δύσκολα. Τότε πολλοί λένε, «δε βγαίνει τίποτα με τους αγώνες, αυτοί δεν ακούνε κανέναν», «τόσοι αγώνες έγιναν και τα μέτρα πέρασαν», «οι κλέφτες οι πολιτικοί φταίνε», «όλοι τα ίδια είναι». Αλλοι λένε, «να περιμένουμε να δούμε τι θα γίνει, μπορεί να μην τα εφαρμόσουν στο δικό μας κλάδο, χώρο». Πολλές φορές οι ίδιοι που λένε ότι «αν έρθουνε να τα εφαρμόσουν σε μας τότε θα δεις τι θα γίνει», όταν φτάσουν και στο δικό τους χώρο τότε λένε «τώρα δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα, τώρα έγιναν νόμος του κράτους».

 

Το αποτέλεσμα είναι ένα μεγάλο μέρος της αγανάκτησης και της δυσαρέσκειας να φτάνει μέχρι τη διατύπωση «φραστικών απειλών», δηλαδή «ντουφεκιών στον αέρα», και αντικειμενικά υπάρχει το ίδιο αποτέλεσμα σαν να πίστευαν ότι τα μέτρα είναι μονόδρομος. Το πιο αρνητικό είναι ότι πολλές φορές παραμένουν έξω από το στόχαστρο εκείνοι που ωφελούνται από τα μέτρα της κάθε κυβέρνησης και της ΕΕ, δηλαδή οι εργοστασιάρχες, οι μεγαλοεπιχειρηματίες, οι εφοπλιστές, οι μεγαλέμποροι, οι τραπεζίτες, γενικότερα η αστική τάξη. Ετσι, δεν κατανοείται ότι η κυβερνητική πολιτική σήμερα δεν έρχεται να αντιμετωπίσει με κάποια αναγκαία μέτρα μία κακή διαχείριση, αλλά να επιβάλει αναγκαία για τη διάσωση των καπιταλιστικών κερδών μέτρα εν μέσω κρίσης. Μέτρα που έχουν δρομολογηθεί εδώ και δεκαετίες στο όνομα της ανταγωνιστικότητας των ευρωπαϊκών επιχειρήσεων. Ο θυμός διοχετεύεται σε φραστικές απειλές μόνο ενάντια στους «κλέφτες, τα λαμόγια, τους φοροφυγάδες» και υπάρχουν μεγάλες αυταπάτες «περί παραγωγικών επενδύσεων και αναπτυξιακών μέτρων που θα αναζωογονήσουν με μία σωστή διαχείριση την οικονομία και θα ωφελήσουν τους εργαζόμενους».

Ετσι, οι εργαζόμενοι συνεχίζουν να βρίζουν και οι καπιταλιστές να θησαυρίζουν. Εκμεταλλεύονται την αναποφασιστικότητα, το φόβο, την αδράνεια, την εκτόνωση με τις φωνές και βρισιές και συνεχίζουν να κάνουν τη ζωή μας κόλαση. Σε αυτό οδηγεί η «θεωρία της αναποτελεσματικότητας». Οι βρισιές και οι μούντζες της πλατείας Συντάγματος ενάντια στους 300 της Βουλής αλλά και «στα συνδικάτα» συνέβαλαν στη συγκρότηση της τρικομματικής κυβέρνησης Παπαδήμου και στη συνέχεια της τρικομματικής κυβέρνησης Σαμαρά καθώς και στην ανάπτυξη αντιδραστικών και φασιστικών αντιλήψεων. Γι’ αυτό οι αστοί έχουν κάνει σημαία τους τον «αγώνα με τις βρισιές και τις μούντζες», συμμετείχαν και πολλοί από αυτούς στον «αγώνα των αγανακτισμένων», σε αντίθεση με τους οργανωμένους αγώνες για τους οποίους στάζουν χολή. Γι’ αυτό κάθε αγώνα που γίνεται τον συκοφαντούν και ταυτόχρονα παίρνουν υπό την προστασία τους τον απεργοσπαστικό μηχανισμό. Γι’ αυτό κολακεύουν συνεχώς την αδράνεια, την παθητικότητα, μέσα από δηλώσεις στελεχών της κυβέρνησης, της ΕΕ, της εργοδοσίας, που λένε «θαυμάζουμε την ωριμότητα του ελληνικού λαού που με τη στάση του δείχνει ότι κατανοεί πως τα μέτρα είναι αναγκαία».

Η θεωρία της «αναποτελεσματικότητας των αγώνων» είναι μια ύπουλη θεωρία που την προβάλλουν όλοι, κυβέρνηση, εργοδοσία, ΜΜΕ, εργοδοτικός συνδικαλισμός, οπορτουνισμός, ο καθένας φυσικά με τον τρόπο του. Χρειάζεται παρακολούθηση το πώς εκφράζεται κάθε φορά συγκεκριμένα, άμεση απάντηση και όχι υποτίμηση. Είναι δηλητήριο για τους εργαζόμενους και έχει πολλές όψεις. Προσαρμόζεται ανάλογα με τις εξελίξεις, τη συγκεκριμένη φάση που βρίσκεται το εργατικό κίνημα, τις διαθέσεις των εργαζομένων, στη φάση προετοιμασίας ενός αγώνα, κατά τη διάρκειά του και μετά τη λήξη του. Πότε προβάλλεται ότι «με τους αγώνες δε βγαίνει τίποτα», πότε ότι «αυτές οι μορφές του αγώνα δεν είναι αποτελεσματικές, χρειάζεται συνεννόηση», πότε ότι «το περιεχόμενο του αγώνα δε βοηθάει, είναι γενικό», ή «τα αιτήματα είναι σωστά αλλά ο τρόπος διεκδίκησης είναι λάθος», πότε ότι «τα αιτήματα του αγώνα δε βοηθάνε, είναι πολιτικά, κομματικά» και πότε χαρακτηρίζοντας την άρνηση του ταξικού κινήματος να συναινέσει με τον εργοδοτικό – κυβερνητικό συνδικαλισμό «διασπαστική, κομματική» κ.ά. Στρέφεται, δηλαδή, όχι μόνο ενάντια στους αγώνες, αλλά στον ταξικό προσανατολισμό τους, στο περιεχόμενό τους, στις μορφές. Αλλες φορές εκμεταλλεύεται τις δυσκολίες των συνδικάτων για να τα συκοφαντήσει, άλλες φορές ταυτίζει το ταξικό εργατικό κίνημα με τη διαφθορά και τις στρατηγικές του εργοδοτικού – κυβερνητικού συνδικαλισμού, προβάλλοντας πέρα από το γνωστό «κλέφτες πολιτικοί», το «κλέφτες, λαμόγια, συνδικαλιστές».

Στην προετοιμασία της πανελλαδικής πανεργατικής απεργίας, την οποία έχουν ζητήσει μια σειρά Εργατικά Κέντρα, Ομοσπονδίες, Συνδικάτα και Επιτροπές Αγώνα που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ, η αναποτελεσματικότητα εμφανίζεται με το επιχείρημα «και τι θα βγει με την απεργία, μήπως θα αποτρέψει να παρθούνε τα μέτρα; Τόσες απεργίες κάναμε, τα μέτρα όμως πέρασαν, το ίδιο θα γίνει και τώρα».

Ο φόβος, η επίδραση της «αναποτελεσματικότητας» δεν είναι κάτι το καινούριο. Πάντα οι εκμεταλλευτές με όλους τους μηχανισμούς τους τα καλλιεργούσαν για να υποτάσσουν και να εκμεταλλεύονται πιο εύκολα τους εργαζόμενους, να κερδίζουν περισσότερα. Ανάλογα με τις συνθήκες, αυτά πότε δυνάμωναν και πότε αδυνάτιζαν. Σήμερα που η αντικειμενική κατάσταση είναι δύσκολη, η κατάσταση στο εργατικό κίνημα δεν είναι καλή, είναι πιο ισχυρά, συνοδεύονται με ένταση του αντικομμουνισμού και της τρομοκρατίας.

Αυτό δε σημαίνει ότι δεν αλλάζουν, ότι έτσι θα παραμείνουν και στη συνέχεια. Η θηλιά στο λαιμό της λαϊκής οικογένειας σφίγγει. Οι εργαζόμενοι συσσωρεύουν καθημερινά πείρα, θα βγάλουν γρήγορα συμπεράσματα και από τις τελευταίες πολιτικές τους επιλογές, γιατί τώρα οι εξελίξεις τρέχουν με μεγαλύτερη ταχύτητα. Οι φοβισμένοι σήμερα δε θα παραμείνουν για πάντα φοβισμένοι. Ο καθένας μας άμα το σκεφτεί θα βρει παραδείγματα εργατών που ξεπέρασαν το φόβο, την αναποφασιστικότητα και παλεύουν με πίστη και ηρωισμό, ή άλλων που κουράστηκαν, απελπίστηκαν και υποχώρησαν. Ιδιαίτερα αυτή την περίοδο που η κατάσταση και οι πολιτικές αντιλήψεις είναι ρευστές, που «το καμίνι βράζει», τίποτα δεν μπορεί να θεωρείται δεδομένο, παγιωμένο.

Επομένως, με υπομονή και επιμονή, χρειάζεται να ανοίξουμε αυτό το ζήτημα μέσα στους χώρους δουλειάς, να το κουβεντιάσουμε τίμια, ανοιχτά, με τους εργαζόμενους. Να τους πούμε ότι κι εμείς βλέπουμε τις δυσκολίες του αγώνα. Οτι κι εμάς μας προβληματίζει και μας στενοχωρεί περισσότερο από τον καθένα που τα αποτελέσματα δεν ήταν καλύτερα γιατί πρωτοστατήσαμε και κοπιάσαμε για να γίνουν οι αγώνες. Δεν απευθύνουμε κάλεσμα αγώνα εκ του ασφαλούς. Οτι είχαμε και απώλειες, δεκάδες μέλη μας, οπαδοί μας πλήρωσαν την πρωτοπόρα δράση τους με απόλυση, με δικαστικές και άλλες διώξεις. Οτι μπήκαμε μπροστά, δώσαμε τον καλύτερό μας εαυτό και παρ’ όλα αυτά υποστήκαμε μεγάλη εκλογική μείωση, που είναι πλήγμα για το εργατικό κίνημα. Γι’ αυτό ο αντίπαλος πολύ σωστά το αξιολόγησε σαν αρνητικό, δείκτη της δυνατότητας του κινήματος να απαντήσει και να αντεπιτεθεί, γιατί η αποτελεσματικότητα των αγώνων δεν είναι ένα ζήτημα ποσοτικό. Συνδέεται αναπόσπαστα με την κατεύθυνσή τους, αν κινούνται με πυξίδα τη ριζική αλλαγή, πράγμα που εκφράζεται στη δύναμη του ΚΚΕ και του ταξικού πόλου στο συνδικαλιστικό κίνημα. Συνεχίζουμε όμως με πίστη και αισιοδοξία, δεν το βάζουμε κάτω, γιατί δεν υπάρχει άλλος δρόμος.

Να τους εξηγήσουμε ότι σε αυτά που λένε για τους αγώνες υπάρχουν αλήθειες αλλά και πολλά ψέματα. Είναι αλήθεια ότι δεν μπορεί να περιμένει κανένας μεγάλες ανατροπές από την πανεργατική απεργία, να αποτρέψει την εφαρμογή όλων των νέων μέτρων, ή να καταργήσει τους παλιότερους αντεργατικούς νόμους. Αυτό έχει να κάνει με την κατάσταση που υπάρχει σήμερα στο εργατικό κίνημα, όπου ένα μικρό μέρος των εργαζομένων είναι οργανωμένο, συμμετέχει δραστήρια στα σωματεία του. Οπου ένα μεγάλο μέρος εργατών εκλέγει για εκπροσώπους του ανθρώπους συμβιβασμένους, ανθρώπους της εργοδοσίας, που πιστεύουν στο κέρδος, στην ΕΕ. Αρα, σε αυτό συμφωνούμε πως δεν μπορεί από ένα τέτοιο εργατικό κίνημα να περιμένεις περισσότερα, γι’ αυτό όλοι μας πρέπει να παλέψουμε για την ανασύνταξή του.

Είναι αλήθεια ότι παρόλο που έγιναν αρκετές πανεργατικές και κλαδικές απεργίες, δεκάδες συλλαλητήρια και άλλες πολύμορφες κινητοποιήσεις, δεν μπόρεσαν να αποτρέψουν την εφαρμογή μιας σειράς αντεργατικών μέτρων. Δεν μπόρεσαν να πείσουν μεγάλα τμήματα της εργατικής τάξης για τις πραγματικές αιτίες της κρίσης, για το ποιος φταίει για τα βάσανα που περνάνε, ότι η ΕΕ είναι εχθρός τους, είναι μια λυκοσυμμαχία όπου μέσα σε αυτή δεν πρόκειται να δούνε άσπρη μέρα. Δεν μπόρεσαν να απεγκλωβίσουν χιλιάδες εργάτες από τη λογική των εργατοπατέρων της ΓΣΕΕ, της ΑΔΕΔΥ και άλλων εργοδοτικών οργανώσεων. Επομένως και σε αυτό συμφωνούμε, ότι ενώ έγιναν αγώνες, η ζωή των εργατών έγινε χειρότερη. Γι’ αυτό όμως δε φταίνε οι αγώνες που έγιναν, αλλά γιατί ήταν κατώτεροι των αναγκών και των περιστάσεων. Δεν μπορείς να εξασφαλίσεις καλύτερη ζωή βρίζοντας από τον καναπέ και με συνδικαλιστικές ηγεσίες τύπου «Παναγόπουλου» και «Φωτόπουλου». Αν στους αγώνες συμμετείχαν περισσότεροι εργαζόμενοι, αν σε κάθε απεργία, στον κάθε κλάδο έκλειναν όλα τα εργοστάσια, αν στο στόχαστρο των αγώνων ήταν η ΕΕ, η αστική τάξη και όλοι οι εκφραστές της, θα ήταν αλλιώς τα πράγματα. Αν πολλοί από αυτούς που πήραν μέρος στους αγώνες δεν έπεφταν στην παγίδα της πλειοψηφίας της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ, του κάθε απελπισμένου μικροαστού που ενώ χρόνια κοιμόταν γιατί πέρναγε καλά, τώρα ξαφνικά ήθελε «κρεμάλες στη Βουλή», «καλύτερους διαχειριστές», τα αποτελέσματα σίγουρα θα ήταν διαφορετικά. Επομένως, η λύση δεν είναι να πάψουμε να αγωνιζόμαστε, αλλά να φροντίσουμε να αγωνιστούμε καλύτερα, με πιο οργανωμένους και μαζικούς αγώνες, με ταξικό προσανατολισμό και καθαρό στόχο.

Οσο αλήθεια όμως είναι ότι οι αγώνες δεν απέτρεψαν τα μέτρα, άλλο τόσο αλήθεια είναι ότι χωρίς αυτούς τα πράγματα θα ήταν πολύ χειρότερα, η απογοήτευση και η παραίτηση ακόμα πιο μεγάλες. Τα μέτρα θα είχαν περάσει πιο γρήγορα, θα ήταν πιο πολλά και ακόμα πιο σκληρά. Χρειάζεται και σε αυτό να συμφωνήσουμε. Αυτό εξάλλου το ομολογούν καθημερινά και οι εχθροί των εργατών, η ΕΕ, η κυβέρνηση και η εργοδοσία, λέγοντας ότι «υπάρχει μεγάλη καθυστέρηση, αναβλητικότητα στην εφαρμογή των μέτρων, έπρεπε να είχαν παρθεί εδώ και χρόνια». Πολλά από τα μέτρα που πέρασαν σήμερα, σε συνθήκες βαθιάς οικονομικής καπιταλιστικής κρίσης, τα προσπαθούσαν χρόνια, τα καθυστέρησαν οι προηγούμενοι αγώνες, παρά τις δυσμενείς συνέπειες της αντεπανάστασης. Συνέβαλαν ώστε μια ολόκληρη γενιά να γλιτώσει από αυτά. Δούλεψε με καλύτερα μεροκάματα, μισθούς, ωράρια, με περισσότερα εργατικά δικαιώματα και ελευθερίες, με καλύτερη Ασφάλιση, με λιγότερα έξοδα σπούδασαν τα παιδιά τους, πήραν σύνταξη στα 60 χρόνια, πολλοί πήραν πιο νωρίς, πήραν καλύτερες συντάξεις, ζουν σχετικά αξιοπρεπώς την τρίτη ηλικία τους. Επομένως, κανένας μας δεν πρέπει να μιλάει απαξιωτικά για τους αγώνες που έγιναν, αλλά να τους μελετάμε και να διδασκόμαστε για τους επόμενους.

Αλλά και οι αγώνες των τελευταίων χρόνων συνέβαλαν ώστε τα μέτρα να μη νομιμοποιηθούν στη συνείδηση χιλιάδων εργαζομένων και να βρεθούν στο στόχαστρο μιας νέας ανόδου του κινήματος. Αυτό ο αντίπαλος το ξέρει, γι’ αυτό δεν εφησυχάζει και παίρνει τα μέτρα του, ενισχύει τον κατασταλτικό μηχανισμό, ιδεολογικά και επιχειρησιακά. Δεν μπόρεσαν να τα περάσουν ακόμη όλα όπως τα είχαν σχεδιάσει αρχικά. Δυσκολεύονται ακόμα στην υλοποίηση αυτών που έχουν αποφασίσει. Δεν μπόρεσαν να προχωρήσουν ακόμα στην κατάργηση όλων όσα συμπεριλαμβάνονται στις κλαδικές Συμβάσεις, παρόλο που ακόμα δεν έχουν υπογραφεί νέες. Σε αρκετές επιχειρήσεις υπογράφτηκαν με αγώνες Συμβάσεις χωρίς μειώσεις. Σε άλλους χώρους απέτρεψαν μαζικές απολύσεις, αλλού περιόρισαν τον αριθμό των απολύσεων, αλλού απέτρεψαν την υπογραφή μειώσεων κ.ά. Διαπαιδαγώγησαν ταξικά ένα μεγάλο κομμάτι εργαζομένων με τις αξίες της αγωνιστικότητας, της περηφάνιας, της αλληλεγγύης, που τώρα θα τις βρει μπροστά του. Επομένως, η αλήθεια είναι ότι μπορεί οι αγώνες που έγιναν την περίοδο της καπιταλιστικής κρίσης να μην μπόρεσαν να αποτρέψουν συνολικά τα μέτρα, πρόσφεραν όμως πάρα πολλά, αποτελούν σοβαρή παρακαταθήκη για τους επόμενους. Ετσι θα γίνει και με την πανεργατική πανελλαδική απεργία που τώρα προετοιμάζεται. Μπορεί να μην μπορέσει να αποτρέψει τα μέτρα, αλλά θα προσφέρει πάρα πολλά, και όσο καλύτερα δουλέψουμε, τόσο περισσότερα θα προσφέρει.

Posted in ταξικός πόλεμος, Δύο Ελλάδες δύο τάξεις μία λύση, Το συμφέρον των καπιταλιστών δεν είναι συμφέρον των εργατών, η με το κεφάλαιο η με τους εργάτες | Με ετικέτα: , , | 1 Comment »

ΑΠΕΡΓΙΑ 26 ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ ΟΧΙ ΑΛΛΕΣ ΘΥΣΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΛΟΥΤΟΚΡΑΤΙΑ.

Posted by redship στο 16 Σεπτεμβρίου , 2012

Διέξοδος και πολιτική για το λαό και όχι για τους λίγους, τα μεγάλα συμφέροντα.

Τώρα όλοι μαζί με αποφασιστικότητα και αυταπάρνηση οργανώνουμε σαν ένας άνθρωπος την απεργία.

Καλούμε όλους τους εργάτες, τις εργάτριες, τους υπαλλήλους, τους άνεργους, τους συνταξιούχους, τους αυτοαπασχολούμενους, τους μικρούς καταστηματάρχες, έμπορους και βιοτέχνες, τους φτωχούς αγρότες, τις γυναίκες και τα παιδιά των λαϊκών στρωμάτων να δώσουμε όλοι μαζί αυτή την μάχη της γενικής απεργίας.

Να νεκρώσουν όλοι οι χώροι δουλειάς, τα εργοστάσια, τα γιαπιά, οι υπηρεσίες, τα υπουργεία, τα σχολειά, να κλείσουν τα μαγαζιά, να μην ανάψει τρακτέρ, να βγούμε όλοι στους δρόμους. Μόνο έτσι θα νιώσουν την τεράστια δύναμη μας.

Να σταθούμε όρθιοι, να πάρουμε στα χέρια μας το δίκιο μας, τη ζωή μας, το μέλλον μας, το μέλλον των παιδιών μας.

Όσες θυσίες και να κάνουμε, εμείς δε γλιτώνουμε από τα δεινά της οικονομικής κρίσης που απλώνεται σε όλη την ΕΕ. Όσο σκύβουμε το κεφάλι και αποδεχόμαστε τα μέτρα, τόσο θα μας ποδοπατούν. Τα μέτρα αυτά δεν είναι τα τελευταία, όπως ψεύτικα ισχυρίζεται η κυβέρνηση.

Να γίνει η απεργία υπόθεση όλων μας, αφετηρία νέων αγώνων, ξεκίνημα ανασύνταξης του κινήματος με βάση τα συμφέροντα της τάξης μας και τα συμφέροντα των λαϊκών στρωμάτων.

Να συζητήσουμε, να ξεκαθαρίσουμε και να συμφωνήσουμε πως θα απαλλαγούμε από δανειακές συμβάσεις, μνημόνια, αντεργατικές πολιτικές και τις δεσμεύσεις από την ΕΕ. Να ξεκαθαρίσουμε την κατεύθυνση των αγώνων μας και τι συνδικαλιστικό κίνημα χρειάζεται. Τα Συνδικάτα που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ υποστηρίζουν και θεωρούν ως βάση συσπείρωσης τα παραπάνω.

  1. Οι πολιτικές αυτές και τα μέτρα που τις συνοδεύουν δεν έχουν να κάνουν με τις ανάγκες του λαού της χώρα, με τα χρέη και τα ελλείμματα. Δε σώνουν κανέναν λαό από τα χειρότερα.

Έχουν στόχο αποκλειστικά και μόνο την ανάκαμψη των κερδών των μεγάλων μονοπωλιακών ομίλων. Υλοποιούν την πάγια απαίτησή τους και το σχέδιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης εδώ και πολλές δεκαετίες για την απελευθέρωση της αγοράς εργασίας για φτηνό και υπάκουο εργατικό δυναμικό, χωρίς τα στοιχειώδη δικαιώματα, για να στηρίζουν την κερδοφορία τους. Για αυτό και δεν αρκούνται μόνο στην φοροληστεια, στη μείωση των μισθών και των συντάξεων, στην αύξηση των τιμών στα καταναλωτικά αγαθά, στις άγριες περικοπές των δαπανών σε Υγειά, Παιδεία, Πρόνοια, σε κάθε κοινωνική παροχή. Προχωρούν σε ριζικές ανατροπές, όπως:

  • Ο καθορισμός του κατώτερου βασικού μισθού με νόμο, πράγμα που σημαίνει κατάργηση στην ουσία του κατώτερου μισθού και των Συλλογικών Συμβάσεων. Μεροκάματα Βουλγαρίας και Αλβανίας για όλους.

  • Η πλήρης κατάργηση του 8ωρου και ο καθορισμός των ωρών, των ημερών, των βαρδιών με μονομερή απόφαση του εργοδότη και με κριτήριο τις ανάγκες των επιχειρήσεων.

  • Η μείωση έως κατάργηση των εργοδοτικών εισφορών στα Ασφαλιστικά Ταμεία, η σύνταξη στα 70, η μείωση των συντάξεων και η παράλληλη αύξηση των 4500 ενσήμων στα 6.000 για την εξασφάλιση της ελάχιστης σύνταξης. Στην ουσία οδηγούμαστε στην πλήρη ανατροπή του κοινωνικού χαρακτήρα της Κοινωνικής Ασφάλισης.

  • Η κατάργηση της αποζημίωσης για την απόλυση.

  • Η παράδοση όλων των κοινωνικών υπηρεσιών και του δημόσιου πλούτου προς όφελος μεγάλων οικονομικών συμφερόντων με τις ιδιωτικοποιήσεις.

  1. Τα μέτρα αυτά δεν είναι αποτέλεσμα κυρίως κακών εκτιμήσεων, κακής διαχείρισης, λιγότερης ή περισσότερης ικανότητας των διαχειριστών της κρίσης.

Είναι μέτρα που είναι αναγκαία μόνο για το κεφαλαίο, όχι για τους εργαζόμενους. Απορρέουν από τη στρατηγική της Ευρωπαϊκής Ένωσης που καθορίζει την πολιτική της με βάση τις ανάγκες των μονοπωλίων. Για αυτό και είναι ίδια και στην Ελλάδα και στην Ιταλία, την Ισπανία, τις άλλες καπιταλιστικές χώρες, ακόμη και σε όσες χώρες είναι έξω από την ευρωζώνη και δεν έχουν κρίση.

Για αυτό δε φτάνει μόνο να καταγγείλουμε και να παλέψουμε να μην περάσουν τα μέτρα, αλλά να παλέψουμε για να ανατρέψουμε τα συμφέροντα και τις πολιτικές που τα επιβάλλουν. Δεν παλεύουμε για μια καλύτερη διαχείριση της αντεργατικής πολιτικής.

  1. Η ανάπτυξη που ευαγγελίζονται δεν αφορά ούτε την αντιμετώπιση της ανεργίας, ούτε τη βελτίωση της ζωής του λαού. Την απορρίπτουμε. Είναι ανάπτυξη που υπηρετεί την κερδοφορία των λίγων, που στηρίζεται στα λεηλατημένα εισοδήματα και τα δικαιώματα μας, είναι κόλαση για το λαό. Για αυτό στόχος και επιδίωξη του κινήματος μας, των αγώνων μας δεν είναι η αναζήτηση της μιας ή της άλλης διαχείρισης του σάπιου συστήματος. Ούτε έως την Δευτέρα Παρουσία δεν πρόκειται να βρεθεί διαχείριση που θα κάνει τον καπιταλισμό φιλολαϊκότερο.

Τέτοιους διαχειριστές και συνταγές διαχείρισης, τέτοιους διαπραγματευτές μέσα στην στρούγκα της λυκοσυμμαχίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης και χωρίς να θίγούν τα κέρδη και η ασυδοσία των καπιταλιστών γνωρίσαμε τα τελευταία χρόνια, αλλά και στις μέρες μας, πολλούς. Σημίτη, Καραμανλή, Παπανδρέου, συγκυβέρνηση Παπαδήμο και Σαμαρά στην Ελλάδα, Πρόντι, Ζοσπέν, Θαπατέρο, Μπερλουσκόνι, Μόντι, Ραχόι, Ολάντ και τόσους άλλους στην Ευρώπη χθες και σήμερα.

Είναι καιρός να πούμε τέρμα στους σωτήρες και στις αυταπάτες, να βάζουμε το λύκο να φυλάει τα πρόβατα και μετά να κλαίμε στα συντρίμμια.

Δεν ανεχόμαστε εμείς που παράγουμε όλο τον πλούτο να οδηγούμαστε στην εξαθλίωση για να σωθούν τα κέρδη των καπιταλιστών, να καταστρέφονται ή να λεηλατούνται πλουτοπαραγωγικές πηγές, να ληστεύεται ο πλούτος που παράγει η εργατική τάξη της χώρας μας, ο λαός μας και να γίνονται καταθέσεις στις Ελβετικές Τράπεζες.

Για αυτό δεν αναγνωρίζουμε κανένα χρέος, δεν παζαρεύουμε τρόπους αποπληρωμής του, δε ζητάμε καλύτερα μνημόνια, δεν υπάρχουν τέτοια.

Απαιτούμε την κατάργηση των δανειακών συμβάσεων και των μνημονίων, την έξοδο της χώρας μας από τη λυκοσυμμαχία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τη διαγραφή του χρέους. Μας χρωστάνε, δεν τους χρωστάμε δεκάρα.

Αγωνιζόμαστε για μια ανάπτυξη που κριτήριο της δεν θα είναι το κέρδος, αλλά οι ανάγκες μας για δουλειά μόνιμη και σταθερή για όλους, με αξιοπρεπείς μισθούς, συντάξεις, ανάπαυση, δωρεάν μόρφωση για τα παιδιά μας, εξασφαλισμένη δωρεάν φροντίδα Υγείας για τις οικογένειές μας, ξεκούραση κι ασφάλεια για το μέλλον. Ανάπτυξη και παραγωγή προς όφελος του λαού και όχι των μονοπωλιακών ομίλων.

Υπάρχουν όλες οι δυνατότητες και προϋποθέσεις για μια τέτοια ανάπτυξη, για μια τέτοια ζωή.

  1. Καταγγέλλουμε και διαχωρίζουμε τις θέσεις μας και τις ευθύνες μας απέναντι στις συνδικαλιστικές ηγεσίες, τις πλειοψηφίες της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ, τους εργοδοτικούς και κυβερνητικούς συνδικαλιστές που χρόνια μας πιπίλιζαν τα μυαλά με το παραμύθι ότι πρέπει να κάνουμε θυσίες για να αυξηθούν τα κέρδη, για ανταγωνιστική οικονομία, γιατί η πίτα που δήθεν θα αυξάνονταν θα έφερνε αυξήσεις, θέσεις εργασίας, κοινωνικά δικαιώματα. Που δηλητηρίασαν τις συνειδήσεις με την απάτη του «κοινωνικού διαλόγου», που καλλιέργησαν και καλλιεργούν τη λογική του μικρότερου κακού. Που μας λένε ότι με τους αγώνες δε γίνεται τίποτα, που καλλιεργούν τη μοιρολατρία, το συμβιβασμό που ήταν και παραμένει ο μεγαλύτερος κίνδυνος για τον αγώνα μας και τις κατακτήσεις μας. Που ακόμα και σήμερα μιλάνε για κοινωνικά δίκαιες θυσίες, για πιο ισορροπημένα μέτρα και που υπογράφουν ακόμα και τώρα, στο όνομα του ρεαλισμού, τη μείωση των μισθών και των δικαιωμάτων μας. Που πιπίλιζαν τα μυαλά των εργαζομένων με τις αυταπάτες ότι η ΕΕ μπορεί να γίνει «Ευρώπη της αλληλεγγύης, με έλεγχο των αγορών», αρκεί να αλλάξει ο διαχειριστής.

  2. Αγωνιζόμαστε για Συνδικάτα γερά, μαζικά, που θα τους έχουν εμπιστοσύνη οι εργαζόμενοι, δεμένα με τους τόπους δουλειάς και με δράση για όλα τα προβλήματα των εργαζομένων. Συνδικάτα ικανά να φρενάρουν την πρέσα που κατεβαίνει και συνθλίβει δικαιώματα και κατακτήσεις. Πιο ικανά να αντιστέκονται στην επίθεση της εργοδοσίας και του κράτους, απαλλαγμένα από τους πράκτορες και τους υποτακτικούς της εργοδοσίας, από την αντίληψη της ταξικής συνεργασίας. Συνδικάτα που με όρους μαζικότητας, αποφασιστικότητας, αλληλεγγύης και κοινής δράσης με όλα τα λαϊκά στρώματα θα δημιουργούν ρήγματα στη γενική γραμμή της εξαθλίωσης των εργαζομένων, θα αποσπούν κατακτήσεις.

Συνδικάτα που θα συσπειρώνουν όλους τους εργαζόμενους, αλλά θα είναι αποφασιστικά ταγμένα κατά της ανάπτυξης που θα υπηρετεί την κερδοφορία και τα προνόμια των επιχειρηματικών ομίλων, των βιομηχάνων, των τραπεζιτών, των μεγαλεμπόρων, των εφοπλιστών και γενικώς των μεγαλοεπιχειρηματιών. Συνδικάτα που θα πολεμούν κάθε ιμπεριαλιστική ένωση, όπως είναι η ΕΕ και το ΝΑΤΟ.

Συνδικάτα αποφασιστικά ταγμένα σε μια φιλολαϊκή ανάπτυξη στηριγμένη στους εργαζόμενους και για τους εργαζόμενους.

Με αυτές τις θέσεις, με αυτή την κατεύθυνση και τους στόχους επιδιώκουμε την ταξική συσπείρωση και την ενιαία δράση όλων των εργαζομένων σε κάθε κλάδο, σε κάθε χώρο δουλειάς.

Με αυτήν την κατεύθυνση και με αυτούς τους στόχους οικοδομούμε την κοινωνική συμμαχία και την κοινή δράση με τα άλλα φτωχά λαϊκά στρώματα

Με αυτούς τους στόχους δίνουμε όλες μας τις δυνάμεις για την οργάνωση της γενικής απεργίας και καλούμε στις απεργιακές συγκεντρώσεις του ΠΑΜΕ με σύνθημα

ΟΧΙ ΑΛΛΕΣ ΘΥΣΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΛΟΥΤΟΚΡΑΤΙΑ.

Διέξοδος και πολιτική για το λαό και όχι για τα μονοπώλια.

ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΣΤΙΣ 26 ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ ΚΑΙ ΣΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΗΝ ΟΜΟΝΟΙΑ 10.30π.μ.

Σεπτέμβρης 2012

Posted in Π.Α.ΜΕ | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

ΠΑΜΕ να βουλιάξει η Αθήνα απ’ όλες τις μεριές!

Posted by redship στο 18 Οκτωβρίου , 2011

«Εργαζόμενοι, εργαζόμενες, νέοι και νέες.


Το ΠΑΜΕ σας καλεί

την Τετάρτη 19 Οκτώβρη όλους και όλες στην Ομόνοια 11 π.μ. και πορεία στη Βουλή και συνεχίζουμε

την Πέμπτη 20 του μήνα με περικύκλωση της Βουλής από όλες τις μεριές.


Εχουμε τη δύναμη να σταματήσουμε το σφαγιασμό των δικαιωμάτων των εργαζομένων για τα κέρδη της πλουτοκρατίας.


Εργοστάσιο το εργοστάσιο, επιχείρηση την επιχείρηση, γραφείο το γραφείο, σχολείο το σχολείο, μαγαζί το μαγαζί, όλοι και όλες στον αγώνα.


Να βουλιάξει η Αθήνα, το Σύνταγμα, όλοι οι χώροι γύρω από τη Βουλή. Οργανωμένα, συντονισμένα. Να πάρει ο λαός στα χέρια του τη ζωή του, να σταθεί όρθιος.


Τώρα αγώνας να ανατραπούν τα αντεργατικά σχέδια της κυβέρνησης. Κάτω η κυβέρνηση της πλουτοκρατίας.

Τώρα αγώνας για αποδέσμευση από τη λυκοσυμμαχία της ΕΕ.

Αγώνας για ανατροπές στους συσχετισμούς δύναμης, ο λαός να αναδείξει τη δική του εξουσία».

(Από την ανακοίνωση του ΠΑΝΕΡΓΑΤΙΚΟΥ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟΥ ΜΕΤΩΠΟΥ

για τη Γενική Πανελλαδική Απεργία στις 19 – 20 Οκτώβρη)

Posted in Π.Α.ΜΕ | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

Ολες οι δυνάμεις στη μάχη για την επιτυχία της απεργίας

Posted by redship στο 9 Οκτωβρίου , 2011

  • Στην Αθήνα, η απεργιακή συγκέντρωση στην πλατεία Ομονοίας, στις 11 π.μ.
  • Στη Θεσσαλονίκη, στις 10.30 π.μ. στο Αγαλμα Βενιζέλου
 
Motion Team
Τώρα είναι ώρα ευθύνης! Είναι ώρα μάχης. Στις 19 Οκτώβρη, όλοι ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ. Κανείς στη δουλειά. Καμιά μηχανή δε γυρίζει. Καμιά οικοδομή δε δουλεύει. Ολοι με το ΠΑΜΕ στην απεργία, στην περιφρούρηση, στις απεργιακές συγκεντρώσεις. Σήμερα, που η επίθεση της κυβέρνησης εντείνεται, κανείς εργαζόμενος δεν μπορεί να μένει αμέτοχος και αδρανής. Το μαύρο μέτωπο κυβέρνησης – τρόικας – πλουτοκρατίας έχει βαλθεί να συντρίψει το βιοτικό επίπεδο του λαού. Με το νέο πολυνομοσχέδιο, κόβονται επικουρικές συντάξεις και εφάπαξ, χτυπιούνται τα κοινωνικά επιδόματα, καρατομούνται οι κλαδικές συμβάσεις, προωθείται η εργασιακή εφεδρεία, ενώ το νέο μισθολόγιο είναι σφαγή στους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων. Κανείς εργαζόμενος, συνταξιούχος, επαγγελματοβιοτέχνης, δε μένει ανεπηρέαστος. Ολοι, σήμερα, πρέπει να ορθώσουμε ένα παλλαϊκό μέτωπο αντίστασης και ανυπακοής απέναντι στη βαρβαρότητά τους.

Στην Αθήνα, η απεργιακή συγκέντρωση γίνεται στην πλατεία Ομονοίας, στις 11 π.μ. Στη Θεσσαλονίκη, στις 10.30 π.μ. στο Αγαλμα Βενιζέλου.

Να σημειώσουμε ότι ήδη αποφάσεις για την απεργία στις 19 Οκτώβρη έχουν πάρει, ανάμεσα στους άλλους, οι: Ομοσπονδία Οικοδόμων Ελλάδας, Ομοσπονδία Γάλακτος – Τροφίμων – Ποτών, Ομοσπονδία Τύπου και Χάρτου, Ομοσπονδία Εργαζομένων Κλωστοϋφαντουργίας – Ιματισμού – Δέρματος, Συνδικάτο Εργαζομένων στο Φάρμακο, Σύλλογος Εμποροϋπαλλήλων Αθήνας, Σωματείο Εργαζομένων στα LIDL Αττικής, Σωματειακή Επιτροπή PRAΚTIKER, Συνδικάτο Επισιτισμού – Τουρισμού – Ξενοδοχείων Αττικής, Εργατικό Κέντρο Σάμου κ.λπ.

 

 

Την ίδια στιγμή, συνεχίζονται οι γενικές συνελεύσεις μπροστά στην απεργία:

  • Το Σωματείο Εργαζομένων στα LIDL την Κυριακή 9 Οκτώβρη στις 11 π.μ., με θέμα και την οργάνωση της απεργίας.
  • Η Ενωση Εμποροϋπαλλήλων Θεσσαλονίκης, την Κυριακή 9 Οκτώβρη, στις 6.30 μ.μ., στο Εργατικό Κέντρο της πόλης.
  • Το Συνδικάτο Επισιτισμού – Τουρισμού – Ξενοδοχείων Αττική, την Τρίτη 11 Οκτώβρη, στις 4.30 μ.μ., διευρυμένη συνεδρίαση του Διοικητικού του Συμβουλίου.
  • Το Συνδικάτο Εργατοϋπαλλήλων Τηλεπικοινωνιών – Πληροφορικής νομού Αττικής (ΣΕΤΗΠ) τη Δευτέρα 10 Οκτώβρη στις 6.30 μ.μ., στην αίθουσα Εμποροϋπαλλήλων (Αγ. Φιλοθέης 5β, πίσω από τη Μητρόπολη).
Το κάλεσμα του ΠΑΜΕ

Στο μεταξύ, το Πανεργατικό Αγωνιστικό Μέτωπο, με σχετική ανακοίνωσή του καλεί τους εργαζόμενους σε μαζική και μαχητική συμμετοχή στην απεργία. Στην ανακοίνωση του ΠΑΜΕ επισημαίνεται ανάμεσα στα άλλα:

«ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ 19 ΟΚΤΩΒΡΗ.

ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΣΤΙΣ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΠΑΜΕ.

ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ ΣΤΗΝ ΟΜΟΝΟΙΑ 11 π.μ.

ΤΣΑΚΙΖΟΥΝ ΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ.

ΜΗ ΦΟΒΗΘΕΙΣ, ΜΗΝ ΤΡΟΜΑΖΕΙΣ.

Εσύ έχεις τη δύναμη!

Η αγανάκτηση και η οργή δε φτάνουν σήμερα αν δε δεθούν με οργανωμένη, συνειδητή, μαζική εργατική – λαϊκή πάλη για αποφασιστική αναμέτρηση και την ανατροπή της πολιτικής των μονοπωλίων που μας ποδοπατά.

Ενίσχυσε την πάλη σου. Οργανώσου στο σωματείο. Δυνάμωσε το ΠΑΜΕ!

Εχεις ανάγκη από ένα στήριγμα, από ένα κίνημα που δε θα τα «διπλώνει». Θα βάζει εμπόδια, θα καθυστερεί τα κυβερνητικά μέτρα. Θα οργανώνει την πάλη για άμεσα μέτρα ανακούφισης των λαϊκών στρωμάτων, των ανέργων.

Πίστεψε στη δύναμή σου, φέρε τα πάνω – κάτω! Γιατί χωρίς εσένα γρανάζι δε γυρνά.

Είναι αδίστακτοι!».

«Κανένας δεν μπορεί να κρατά στάση αναμονής. Να ξεγελιέται ότι αυτά τα μέτρα είναι για το εθνικό συμφέρον και το καλό της χώρας μας. Είναι μέτρα που υπηρετούν αυτούς που προκάλεσαν την κρίση, τους βιομηχάνους, τους τραπεζίτες, τους εφοπλιστές, τους μεγαλοξενοδόχους, τους μεγαλέμπορους και τους συμμάχους στην Ευρωπαϊκή Ενωση. Αυτοί έφεραν τα μνημόνια, το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα. Αυτούς υπηρετούν η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ μαζί με τη ΝΔ, ο ΛΑ.Ο.Σ., η τρόικα. Αυτοί δεν είναι η πατρίδα. Πατρίδα είμαστε εμείς που δημιουργούμε όλο τον πλούτο και το ληστεύουν οι λίγοι.

Πάρε θέση!».

«Οσοι ισχυρίζονται ότι υπάρχει κοινό συμφέρον ανάμεσα στο κεφάλαιο και τους εργαζόμενους είναι εχθροί του λαού, λένε ψέματα.

Κανένας εργάτης και εργάτρια, κανένας λαϊκός άνθρωπος δεν μπορεί να παραμένει στήριγμα του ΠΑΣΟΚ, της ΝΔ, του ΛΑ.Ο.Σ., των κομμάτων του ευρωμονόδρομου. Τώρα αγώνας για την ανατροπή της αντιλαϊκής πολιτικής. Τώρα αγώνας για έξοδο από την ΕΕ. Τώρα αγώνας για μια εξουσία που θα είναι στην υπηρεσία του λαού. Λαϊκό μέτωπο για να πάρουμε στα χέρια μας τις τύχες του τόπου. Για κοινωνικοποίηση των μονοπωλίων και των συγκεντρωμένων μέσων παραγωγής. Για μια κεντρικά σχεδιασμένη οικονομία που θα έχει ως αποκλειστικό σκοπό τις ανάγκες τις δικές μας και όχι των μονοπωλίων.

19 ΟΚΤΩΒΡΗ ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ – ΚΑΝΕΙΣ ΣΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ

Κανένας εργάτης και εργάτρια δεν πρέπει να στηρίζει στελέχη αυτών των κομμάτων στα Συνδικάτα. Καμία εμπιστοσύνη σε ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ.

Είναι συνένοχες στα εγκλήματα σε βάρος της εργατικής τάξης. Με την πρόσφατη συμφωνία που υπέγραψαν στον ΟΤΕ οι ΠΑΣΚΕ, ΔΑΚΕ και στήριξε η ΓΣΕΕ για μείωση των μισθών για τρία χρόνια κατά 11%, έδειξαν με το μέρος τίνος είναι, επισφραγίστηκε η γενίκευση των μειώσεων των μισθών.

Σημαία τους είναι η ανταγωνιστικότητα των μονοπωλίων, που προϋποθέτει το αίμα της εργατικής τάξης για να θωρακιστεί και να γιγαντώσει.

Ενας για όλους και όλοι για έναν.

Κάθε μέρα που περνάει αποδεικνύεται στη ζωή πως κανένας δεν μπορεί να αντιμετωπίσει μόνος του την επίθεση, καμία ατομική στάση δεν μπορεί να δώσει λύση. Στον ολομέτωπο και άγριο πόλεμο που μας έχουν κηρύξει, χρειάζεται συντονισμένη, οργανωμένη, συλλογική απάντηση.

Κάθε απόλυση, μείωση μισθού, χτύπημα δικαιωμάτων, προσπάθεια διακοπής ρεύματος, προσπάθεια κατάσχεσης περιουσιακών στοιχείων, η τρομοκρατία της εργοδοσίας και της κυβέρνησης να συναντούν τη λυσσασμένη αντίσταση όλων μας.

Οι θυσίες που καλείται ο καθένας μας να κάνει μπαίνοντας στη μάχη είναι μικρότερες από τις θυσίες για να πλουτίζει εις βάρος του μια χούφτα άνθρωποι και επιχειρήσεις.

Στον πόλεμό τους απαντάμε με πόλεμο. Εμείς έχουμε τη δύναμη και θα νικήσουμε.

ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ 19 ΟΚΤΩΒΡΗ

ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΠΑΜΕ ΣΕ ΟΛΗ ΤΗ ΧΩΡΑ.

Posted in ρήξη και ανατροπή, ριζασπάστης, ταξικός πόλεμος, Δύο Ελλάδες δύο τάξεις μία λύση, Η απειθαρχία και η ανυπακοή είναι πλέον ο μόνος δρόμος για το λαό μας, Π.Α.ΜΕ, Στην αντεπίθεση με λαϊκή οργάνωση με συσπείρωση στο ΚΚΕ | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »

Γενική Απεργία!

Posted by redship στο 25 Ιουνίου , 2011

Είναι η πιο κρίσιμη ώρα. Πίνουν το αίμα του λαού. Τον λεηλατούν. Τον πτωχεύουν. Τον χρεοκοπούν. Τον συνθλίβουν. Τώρα έφτασαν να εκδίδουν και το φιρμάνι της εκτέλεσής του!

Οι λέξεις ωχριούν μπροστά στη στυγνότητά τους. Είναι αδίστακτοι! Είναι οι επίδοξοι «νεκροθάφτες» των δικαιωμάτων και της ζωής εκατομμυρίων ανθρώπων.

Πανελλαδική πανεργατική απεργία!

Η απάντηση του εργάτη προς τους «νεκροθάφτες» του, προς όσους σχεδιάζουν να τον αφανίσουν, η απάντηση του λαού προς όσους «αποφάσισαν» να τον πεθάνουν, δεν μπορεί παρά να είναι μία και έμπρακτη:

Να «νεκρώσουν» τα πάντα!

Τα μνημόνιά τους, τα «μεσοπρόθεσμά» τους, η φοροεπιδρομή τους, η λιτότητά τους, τίποτα μα τίποτα δεν μπορεί να περάσει αν ο λαός σταθεί απέναντί τους.

Αν αρνηθεί τα χαράτσια. Αν αρνηθεί να πληρώνει τα δικά τους χρέη. Αν αρνηθεί να του κλέβουν την απλήρωτη εργασία του. Αν αρνηθεί την τυραννία, τις απειλές, τη δημαγωγία, την εξαπάτηση.

Αν, τελικά, αρνηθεί να είναι η ζωντανή «μηχανή» που παράγει τα κέρδη τους.

 

Ολοι αυτοί οι κηφήνες και οι πολιτικές τους μαριονέτες «κουνιούνται» γιατί τους το επιτρέπει ο λαός. Γιατί ο λαός τους υπομένει να τον έχουν «ζωσμένο» και να δουλεύει γι’ αυτούς.

Αλλά, όταν ο λαός σηκώσει το ανάστημά του, όταν κάνει το βήμα μπροστά, όλα αυτά τα θρασίμια θα εξαφανιστούν, θα σαρωθούν.

Καμία πλουτοκρατία, καμία κυβέρνηση, καμία τρόικα, δεν μπορεί να τα βάλει με τον οργανωμένο, μαζικό, ταξικό αγώνα των ανθρώπων που «γυρίζουν τον τροχό».

Ηρθε η ώρα αυτός ο τροχός, που τον γυρίζουν οι εργάτες, να σταματήσει να γυρίζει. Ηρθε η ώρα οι εργάτες να σταματήσουν να γυρίζουν τα γρανάζια που τους αλέθουν, για να πλουτίζουν οι πλουτοκράτες. Ηρθε η ώρα οι εργάτες να κατεβάσουν τους μοχλούς και να υψώσουν τις γροθιές.

Οι εργάτες μπορούν να ζήσουν ανθρώπινα, αρκεί να απαλλαγούν από τους βιομήχανους, τους εφοπλιστές, τους τραπεζίτες, τους εργολάβους. Είναι οι βιομήχανοι, οι εφοπλιστές, οι τραπεζίτες και οι εργολάβοι που δεν μπορούν να υπάρξουν χωρίς τους εργάτες.

Οι εργάτες μπορούν να υπάρξουν και χωρίς αυτούς.

Απεργία! Στα εργοστάσια, στα εργοτάξια, στα γραφεία, στα μαγαζιά, στα λιμάνια, στα καράβια, παντού!

Να μην κουνηθεί φύλλο!

Εκεί που παίρνει σάρκα και οστά η εκμετάλλευση. Εκεί που τα μνημόνιά τους μετατρέπονται σε καταδίκη. Εκεί που τα «μεσοπρόθεσμα» γίνονται θηλιά. Εκεί που γεννιέται η φτώχεια και ο πλούτος, η ανέχεια και η ξιπασιά, η δυστυχία και η καλοπέραση. Εκεί, στους χώρους δουλειάς, εκεί που «δένεται τ’ ατσάλι», εκεί που τους πονάει!

Εκεί πρέπει να φουντώσει το καμίνι της λαϊκής αντίστασης!

Οι «τρομοκράτες», οι εκβιαστές, οι φορο-δήμιοι πρέπει να τρομοκρατηθούν. Να αισθανθούν ότι χάνεται το έδαφος κάτω από τα πόδια τους.

Οταν τα πολιτικά ανδρείκελα του κεφαλαίου θα επιχειρούν στη Βουλή να αλυσοδέσουν έναν ολόκληρο λαό με τη σιδερένια μπάλα για να τη σέρνει μια ζωή στα κάτεργα της εκμετάλλευσης, εκείνη τη στιγμή, όλη η χώρα πρέπει να είναι στο πόδι, στέλνοντας το δικό της μήνυμα: «Θα πάρουν πόδι»!

Απεργία! Γενική απεργία! Γενικός ξεσηκωμός!

 

από  τον ημεροδρόμο

Posted in πολιτικη, ρήξη και ανατροπή, ταξικός πόλεμος, Αστική ή εργατική εξουσία, Δύο Ελλάδες δύο τάξεις μία λύση, Η απειθαρχία και η ανυπακοή είναι πλέον ο μόνος δρόμος για το λαό μας, Π.Α.ΜΕ, Τώρα με το ΚΚΕ., εργατική - λαϊκή εξουσία, ημεροδρόμος ριζοσπάστη, με το κκε υπάρχει λύση να συναντηθούμε στο δρόμο της ανατροπής, ο δρόμος του ΚΚΕ | Με ετικέτα: , , , , | Leave a Comment »