καράβι κόκκινο

τα μαύρα τα μαλλιά μας και αν ασπρίσαν δεν μας τρομάζει η βαρυχειμωνιά

  • Ε, το λοιπόν, ο,τι και να είναι τ’ άστρα, εγώ τη γλώσσα μου τους βγάζω. Για μένα, το λοιπόν, το πιο εκπληκτικό, πιο επιβλητικό, πιο μυστηριακό και πιο μεγάλο, είναι ένας άνθρωπος που τον μποδίζουν να βαδίζει. Είναι ένας άνθρωπος που τον αλυσοδένουνε

  • Γιάννης Ρίτσος

    Να με θυμόσαστε - είπε. Χιλιάδες χιλιόμετρα περπάτησα χωρίς ψωμί, χωρίς νερό, πάνω σε πέτρες κι αγκάθια, για να φέρω ψωμί και νερό και τριαντάφυλλα. την ομορφιά ποτές μου δεν την πρόδωσα. Όλο το βιος μου το μοίρασα δίκαια. Μερτικό εγώ δεν κράτησα. Πάμπτωχος. Μ' ένα κρινάκι του αγρού τις πιο άγριες νύχτες μας φώτισα. Να με θυμάστε.

  • κώστας βάρναλης

    Δε λυπάμαι τα γηρατειά που φεύγουν - τα μωράκια που έρχονται άθελά τους να ζήσουν σκλάβοι, να πεθάνουν σκλάβοι, σ' έναν κόσμο ελεύθερων αφεντάδων. Θα τους μαθαίνουν: η σκλαβιά τους χρέος εθνικόν και σοφία του Πανάγαθου!... Πότε θ' αναστηθούν οι σκοτωμένοι; ΚΩΣΤΑ ΒΑΡΝΑΛΗΣ 20.10.1973

  • ------------------------------- Την πόρτα αν δεν ανοίγει, τη σπαν, σας είπα. Τι στέκεστε, τι γέρνετε σκυφτοί; Λαέ σκλάβε, δειλέ, ανανιώσου, χτύπα! Και κέρδισε μονάχος το ψωμί -------------------------------- -------------------------------- ''Aν το δίκιο θες, καλέ μου, με το δίκιο του πολέμου θα το βρής. Όπου ποθεί λευτεριά, παίρνει σπαθί''
  • κομαντάντε Μάρκος

  • «Ο Μάρκος είναι γκέι στο Σαν Φρανσίσκο, μαύρος στη Νότια Αφρική, ασιάτης στην Ευρώπη, αναρχικός στην Ισπανία, Παλαιστίνιος στο Ισραήλ, γύφτος στην Πολωνία, ειρηνιστής στη Βοσνία, Εβραίος στη Γερμανία, μια γυναίκα μόνη στο Μετρό τα ξημερώματα, με άλλα λόγια ο Κομαντάτε Μάρκος είμαστε εμείς, το πρόσωπο του κάθε καταπιεσμένου ανθρώπου πάνω στον πλανήτη»
  • μπερτολντ μπρεχτ

    Δεν είμαι άδικος, μα ούτε και τολμηρός και να που σήμερα μου δείξανε τον κόσμο τους μόνο το ματωμένο δάκτυλό τους είδα μπρος και είπα ευθύς: “μ’αρέσει ο νόμος τους” Τον κόσμο αντίκρυσα μέσ’απ’ τα ρόπαλά τους Στάθηκα κι είδα, ολημερίς με προσοχή. Είδα χασάπηδες που ήταν ξεφτέρια στη δουλειά τους. και σαν με ρώτησαν “σε διασκεδάζει;” είπα “πολύ”! Κι από την ώρα εκείνη, λέω “ναι” σε όλα, κάλλιο δειλός, παρά νεκρός να μείνω. Για να μη με τυλίξουνε σε καμιά κόλλα, ό,τι κανένας δεν εγκρίνει το εγκρίνω Φονιάδες είδα, κι είδα πλήθος θύματα, μου λείπει θάρρος, μα όχι και συμπόνια Και φώναξα, βλέποντας τόσα μνήματα: “καλά τους κάνουν -για του έθνους την ομόνοια!” Να φτάνουν είδα δολοφόνων στρατιές κι ήθελα να φωνάξω “σταματήστε!” Μα ξέροντας πως κρυφοκοίταζε ο χαφιές, μ’άκουσα να φωνάζω: “Ζήτω!Προχωρήστε!” Δε μου αρέσει η φτήνια και η κακομοιριά Γι’αυτό κι έχει στερέψει η έμπνευσή μου. Αλλά στου βρώμικού σας κόσμου τη βρωμιά ταιριάζει, βέβαια-το ξέρω-κι η έγκρισή μου

  • Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας

    Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας κι αφήνει άλλους ν' αγωνιστούν για τη υπόθεσή του πρέπει προετοιμασμένος να ' ναι : γιατί όποιος δεν έχει τον αγώνα μοιραστεί Θα μοιραστεί την ήττα . Ούτε μια φορά δεν αποφεύγει τον αγώνα αυτός που θέλει τον αγώνα ν' αποφύγει : γιατί θ' αγωνιστεί για την υπόθεση του εχτρού όποιος για τη δικιά του υπόθεση δεν έχει αγωνιστεί .
  • εγκώμιο στον κομμουνισμό – μπέρτολτ μπρέχτ

    Είναι λογικός, καθένας τον καταλαβαίνει. Ειν' εύκολος. Μια και δεν είσαι εκμεταλλευτής, μπορείς να τον συλλάβεις. Είναι καλός για σένα, μάθαινε γι' αυτόν. Οι ηλίθιοι ηλίθιο τον αποκαλούνε, και οι βρωμεροί τον λένε βρωμερό. Αυτός είναι ενάντια στη βρωμιά και την ηλιθιότητα. Οι εκμεταλλευτές έγκλημα τον ονοματίζουν. Αλλά εμείς ξέρουμε: Είναι το τέλος κάθε εγκλήματος. Δεν είναι παραφροσύνη, μα Το τέλος της παραφροσύνης. Δεν είναι χάος Μα η τάξη. Είναι το απλό Που είναι δύσκολο να γίνει.
  • οι δικαστές

    Να οι κύριοι δικαστές τους λέμε οι καταπιεστές πως δίκαιο είναι τον λαό τι συμφέρει μα αυτοί δεν ξέρουν ποιο είναι αυτό κι έτσι δικάζουν στο σωρό μέχρι να βάλουν το λαό ολόκληρο στο χέρι
  • ———–

    Εχουνε νομικά βιβλία και διατάγματα Εχουνε φυλακές και οχυρώσεις Εχουνε δεσμοφύλακες και δικαστές Που παίρνουνε πολλά λεφτά κι έτοιμοι για όλα είναι. Μπ. Μπρεχτ
  • ———————

    "Όταν ήρθαν να πάρουν τους Εβραίους, δεν διαμαρτυρήθηκα, γιατί δεν ήμουν Εβραίος. Όταν ήρθαν για τους κομμουνιστές δεν φώναξα, γιατί δεν ήμουν κομμουνιστής. Όταν κατεδίωξαν τους τσιγγάνους, ούτε τότε φώναξα, γιατί δεν ήμουν τσιγγάνος. Όταν ο Χίτλερ φυλάκιζε ομοφυλόφιλους δεν αντέδρασα γιατί δεν ήμουν ομοφυλόφιλος Όταν έκλεισαν το στόμα των Ρωμαιοκαθολικών που αντιτάσσονταν στο φασισμό, δεν έκανα τίποτα γιατί δεν ήμουν καθολικός. Μετά ήρθαν να συλλάβουν εμένα, αλλά δεν υπήρχε πια κανείς να αντισταθεί μαζί μου"
  • ========================

    Λες: Πολύ καιρό αγωνίστηκες. Δεν μπορείς άλλο πια ν’ αγωνιστείς. Άκου λοιπόν: Είτε φταις είτε όχι: Σαν δε μπορείς άλλο να παλέψεις, θα πεθάνεις. Λες: Πολύ καιρό έλπιζες. Δεν μπορείς άλλο πια να ελπίσεις. Έλπιζες τi; Πως ο αγώνας θαν’ εύκολος; Δεν είν’ έτσι. Η θέση μας είναι χειρότερη απ’ όσο νόμιζες. Είναι τέτοια που: Αν δεν καταφέρουμε το αδύνατο Δεν έχουμε ελπίδα. Αν δεν κάνουμε αυτό που κανείς δεν μπορεί να μας ζητήσει Θα χαθούμε. Οι εχθροί μας περιμένουν να κουραστούμε. Όταν ο αγώνας είναι στην πιο σκληρή καμπή του. Οι αγωνιστές έχουν την πιο μεγάλη κούραση. Οι κουρασμένοι, χάνουν τη μάχη.
  • Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους

    Αυτοί που βρίσκονται ψηλά θεωρούν ταπεινό να μιλάς για το φαΐ. Ο λόγος; έχουνε κιόλας φάει. Αν δε νοιαστούν οι ταπεινοί γι' αυτό που είναι ταπεινό ποτέ δεν θα υψωθούν. Αυτοί που αρπάνε το φαϊ απ’ το τραπέζι κηρύχνουν τη λιτότητα. Αυτοί που παίρνουν όλα τα δοσίματα ζητάν θυσίες. Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους για τις μεγάλες εποχές που θά 'ρθουν.
  • che

    Πιστεύω στην ένοπλη πάλη σαν μοναδική λύση για τους λαούς που αγωνίζονται για την απελευθέρωσή τους και είμαι συνεπής με τις πεποιθήσεις μου. Πολλοί θα με πουν τυχοδιώκτη και είμαι, μόνο που είμαι άλλου είδους τυχοδιώκτης, ένας από εκείνους που προβάλλουν τα στήθη τους για να αποδείξουν τις αλήθειες τους.

  • Αξίζει για ένα όνειρο να ζεις, κι ας είναι η φωτιά του να σε κάψει
  • pablo neruda

    όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας, επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές, όποιος δεν αλλάζει περπατησιά, όποιος δεν διακινδυνεύει και δεν αλλάζει χρώμα στα ρούχα του, όποιος δεν μιλεί σε όποιον δεν γνωρίζει. όποιος αποφεύγει ένα πάθος, όποιος δεν είναι ευτυχισμένος στη δουλειά του, όποιος δεν διακινδυνεύει τη βεβαιότητα για την αβεβαιότητα για να κυνηγήσει ένα όνειρο, όποιος δεν επιτρέπει στον εαυτό του τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του να αποφύγει τις εχέφρονες συμβουλές. όποιος δεν ταξιδεύει, όποιος δεν διαβάζει, όποιος δεν ακούει μουσική, όποιος δεν βρίσκει σαγήνη στον εαυτό του όποιος καταστρέφει τον έρωτά του, όποιος δεν επιτρέπει να τον βοηθήσουν, όποιος περνάει τις μέρες του παραπονούμενος για τη τύχη του ή για την ασταμάτητη βροχή. όποιος εγκαταλείπει μια ιδέα του πριν την αρχίσει, όποιος δεν ρωτά για πράγματα που δεν γνωρίζει. Αποφεύγουμε τον θάνατο σε μικρές δόσεις, όταν θυμόμαστε πάντοτε ότι για να είσαι ζωντανός χρειάζεται μια προσπάθεια πολύ μεγαλύτερη από το απλό γεγονός της αναπνοής. Μόνο η ένθερμη υπομονή θα οδηγήσει στην επίτευξη μιας λαμπρής ευτυχίας.

  • από το Canto general

    Μπορεί να κόψουν όλα τα λουλούδια, αλλά δεν θα γίνουν ποτέ αφέντες της Άνοιξης
  • κ. καβάφης

    Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις
  • κωστής παλαμάς

    Και τους τρέμουνε των κάμπων οι κιοτήδες και μ’ ονόματα τους κράζουν πονηρά κλέφτες κι απελάτες και προδότες. Τους μισούν οι βασιλιάδες κι όλοι οι τύραννοι κι είναι μέσα στους σκυφτούς τα παλληκάρια κι είναι μες στους κοιμισμένους οι στρατιώτες…” Κ . Παλαμάς στο Δωδεκάλογο του Γύφτου.
  • διαμοιρασμός του blog

    Bookmark and Share
  • διαχείριση

  • on line επισκέπτες

  • ημερολόγιο άρθρων

    Απρίλιος 2017
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Οκτ.    
     12
    3456789
    10111213141516
    17181920212223
    24252627282930
  • Εγγραφή

Posts Tagged ‘οι » αγορές» του καπιταλισμού’

Πετάς με Ryanair; προσοχή στις «ψείρες»!

Posted by redship στο 13 Μαρτίου , 2015

αναδημοσίευση από  xekinima.org

 

 

Όταν επιχείρησα να περάσω την είσοδο για τις αναχωρήσεις στο αεροδρόμιο της Θεσ/νίκης ο εργαζόμενος που ήταν στο έλεγχο μου εξήγησε, φιλικά και με συμπάθεια, ότι το χαρτί που κρατούσα παρότι είχε όλα τα στοιχεία που χρειαζόμουν για να πετάξω (ονοματεπώνυμο, αριθμό εισιτηρίου, ώρες αναχώρησης και προσγείωσης, αριθμό θέσης, κλπ) δεν ήταν αρκετό για να περάσω. Χρειαζόμουν κάρτα επιβίβασης. «Μα αυτό δεν είναι κάρτα επιβίβασης;» επέμενα εγώ… Όχι, μου εξήγησε, δεν μπορούσα να περάσω, έπρεπε να πάω στο γκισέ της εταιρείας.

 

Χαλαρός, γύρισα προς το γκισέ της εταιρείας για να τακτοποιήσω την εκκρεμότητα. Σιγά, δεν έγινε και τίποτα. Όταν δεν έχεις κάνει ηλεκρτονικό «τσεκ-ιν» από το σπίτι σου μπορείς να το κάνεις ηλεκτρονικά στο αεροδρόμιο – συνηθισμένα πράγματα. Κι αν δεν ξέρεις από τα σύγχρονα μηχανήματα υπάρχει πάντα κάποιος πρόθυμος εργαζόμενος από την αεροπορική εταιρεία να σε βοηθήσει, ή το πολύ πολύ να μπεις για λίγη ώρα στην ουρά… Συνηθισμένα πράγματα.

***

Πηγαίνοντας στο γκισέ της Ryanair είδα μια γυναίκα μέσης ηλικίας, καταστενοχωρημένη, να συζητά μαζί τους με απελπισμένο ύφος και να τους εξηγεί πως δεν είναι δυνατό να της ζητούν να πληρώσει 80 ευρώ για κάτι που δεν είχε καταλάβει καλά όταν το εισιτήριο κόστισε… 13 ευρώ!

 

Επέμενε η καημένη η γυναίκα, «μα είναι δυνατό να μου βάζετε πρόστιμο 80 ευρώ όταν το εισιτήριο μου κόστισε 13;». Η υπάλληλος της εταιρείας ήταν όμως ανένδοτη: «λυπάμαι, έτσι είναι οι κανόνες».

 

Έκανε πίσω η γυναίκα, υποθέτω για να σκεφτεί τι να κάνει. «Μπήκα στο site τους» μου είπε καθώς πλησίαζα «αλλά ήταν όλα στα αγγλικά – εγώ δεν ξέρω αγγλικά, δεν καταλάβαινα».

 

Πήρα τη θέση της, στο γκισέ, ανήσυχος είναι η αλήθεια από την εικόνα που είχα δει κι απ’ αυτά που είχα ακούσει, χωρίς όμως να έχω καταλάβει τι λάθος είχε κάνει η γυναίκα αυτή και γιατί έπρεπε να πληρώσει τόσο βαρύ πρόστιμο.

***

Εξηγώ το πρόβλημα, πάντα χαλαρά βέβαια θεωρώντας πως, σίγουρα, δεν υπήρχε η παραμικρή αμφιβολία, η καλή υπάλληλος θα με βοηθούσε μ’ αυτή τη χαζή πρακτική λεπτομέρεια…

 

«Βεβαίως να εκδώσουμε την κάρτα επιβίβασης» μου απαντά, «όμως υπάρχει ένα πρόστιμο που θα πρέπει να πληρώσετε».

 

Δε μου άρεσε αυτό, αλλά, ε, τι να κάνουμε, κάναμε το λάθος, θα το πληρώσουμε… «Εντάξει, πόσο είναι» ρωτώ, εξακολουθώντας να χαμογελώ, μη έχοντας καταλάβει ακόμα τι παιζόταν…

 

«Εβδομήντα ευρώ»!

 

Εγκεφαλικό!

 

«Με δουλεύετε!»

 

«Όχι κύριε, είναι 70 € πρόστιμο όταν δεν κάνετε ηλεκρονικό τσεκ-ιν»

 

«Μα είναι δυνατό να ζητάτε πρόστιμο 70 ευρώ όταν το εισιτήριο κόστισε 39 ευρώ;»

 

«Αυτό λένε οι κανόνες κύριε»

 

Τα έχω πάρει κανονικά στο κρανίο…. «Δεν ντρέπεστε…. να παγιδεύετε τον κόσμο… μας βάζετε να πληρώνουμε το εισιτήριο, δήθεν φτηνό και στη συνέχεια μας παγιδεύετε με κόλπα για να μας φορτώσετε με πρόστιμα 2, 3, και 4 φορές… στην περίπτωση της προηγούμενης κυρίας πάνω από 6 φορές… τι κόλπα είναι αυτά… σα δε ντρέπεστε… σοβαρή εταιρεία είναι αυτή;….» κλπ κλπ

 

Από το τζέρτζελο ήρθε κάποια προϊστάμενη. Εκεί κατάλαβα πως μας άκουγε όλη η αίθουσα…

 

«Υπάρχει υποσημείωση κύριε που σας προειδοποιεί…» και μου έδειχνε κάτι ψείρες στο κάτω μέρος της σελίδας…

 

«Και τι νομίζετε, ότι δεν έχω δουλειά να κάνω να ψάχνω για την κάθε μικροσκοπική υποσημείωσή σας, μπας και με ξεγελάσετε; Ταξιδεύω με αεροπλάνα εδώ δεκαετίες και πρώτη φορά βλέπω μια εταιρεία να προσπαθεί με τέτοιο πρόστυχο τρόπο να κλέψει λεφτά»

 

«Οφείλατε να διαβάσετε την υποσημείωση»

 

«Αφήστε τα κόλπα. Εσείς θεωρείτε αυτή τη στάση έντιμη; Είναι έντιμη στάση από μια εταιρεία απέναντι στους πελάτες της αυτή;»

 

«Και βέβαια είναι»

 

Δεν υπήρχε νόημα… Αρνήθηκα να τους πληρώσω το πρόστιμο. Προτιμούσα να φάω ολόκληρη μέρα μέχρι να γυρίσω στην Αθήνα (με τρένο πλέον) παρά να πληρώσω πρόστιμο 70 € σ’ αυτούς… Φεύγοντας είδα… ένα άλλο κύριο πίσω μου, να περιμένει σειρά…

 

Τρία πρόστιμα μέσα σε 5 λεπτά… Καλός τζίρος. Μετά σου λένε αυτοί οι τύποι της Ryanair ότι είναι η πιο φτηνή εταιρεία στην Ευρώπη

***

Στο τρένο για την Αθήνα, αργότερα διάβασα τις «ψείρες» που υπήρχαν στο κάτω μέρος της σελίδας (που νόμιζα πως ήταν η κάρτα επιβίβασης αλλά ήταν απλά το εισιτήριο).

 

Έγραφαν πως πρέπει να κάνεις τσεκ-ιν μέχρι δύο ώρες πριν τη πτήση. Μετά δεν μπορούσες! Αν δεν έκανες μέχρι 2 ώρες πριν την πτήση τότε θα έπρεπε να… «κάνετε κλικ εδώ» και βάζανε κάποιο λινκ στο ιντερντετ.

 

Αν έφτανες στο αεροδρόμιο χωρίς κάρτα, εξηγούσαν οι «ψείρες», μπορούσε να σου την βγάλει η εταιρεία έναντι κάποιας χρέωσης… «κάντε κλικ εδώ».

 

Πουθενά, ανάμεσα στις «ψείρες» δεν έβρισκες καμία αναφορά που να μιλά για «πρόστιμα» πολύ περισσότερο να αναφέρει τα εξωφρενικά ποσά των 70 €, 80 € και ποιος ξέρει τι άλλο ύψος ακόμα μπορεί να είχαν τα πρόστιμα τους.

 

Το πιο σκανδαλώδες είναι πως αν για κάποιο λόγο δεν είχες κάρτα επιβίβασης έχοντας φτάσει στο αεροδρόμιο, δεν υπήρχε κανένας, μα κανένας άλλος τρόπος να βγάλεις κάρτα γιατί το ιντερνετ τσεκ-ιν έκλεινε 2 ώρες πριν την πτήση (την ώρα δηλαδή που θα έφτανες στο αεροδρόμιο για να πάρεις την πτήση σου)!! Ήσουν εντελώς αναγκασμένος να πας στην εταιρεία και να πληρώσεις το χαράτσι διαφορετικά δεν ταξίδευες! Κανονική παγίδα!

 

Αυτή είναι η «ιδιωτική πρωτοβουλία». Είναι η «πρωτοβουλία» των αρπακτικών! Ο «κλέψας του κλέψαντος»! Αυτό είναι το μεγάλο κεφάλαιο… Οι πολυεθνικές, που θα έρθουν στην Ελλάδα για να δημιουργήσουν θέσεις εργασίας και να μας σώσουν από την κρίση, με βάση τη λογική των Σαμαροβενιζέλων και κάτι «δημοσιογράφων» τύπου Μπάμπης στον Σκάι…

 

Α.Π.

Posted in Οι «αυτοδημιούργητοι» καπιταλιστές, καπιταλισμός, Ryanair | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »

Κοινωνικό τιμολόγιο στην «Αλουμίνιον»…

Posted by redship στο 5 Νοεμβρίου , 2013

 

 

 

Την ίδια ώρα που χιλιάδες λαϊκά νοικοκυριά μειώνουν συνεχώς την κατανάλωση ρεύματος γιατί αδυνατούν να αντεπεξέλθουν στα πανάκριβα τιμολόγια της ΔΕΗ, η «Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας» (ΡΑΕ) προχώρησε σε μία προκλητική απόφαση ενίσχυσης της «Αλουμίνιον της Ελλάδος», εταιρεία του Ομίλου Μυτιληναίου.

Συγκεκριμένα, αποφάσισε τη μείωση της τιμής του ρεύματος που θα πουλά η ΔΕΗ στην «Αλουμίνιον», από τα 42 ευρώ τη μεγαβατώρα στα 40,7 ευρώ/Mwh τελική τιμή, δηλαδή δίχως κάποιο επιπλέον τέλος (ΑΠΕ κ.ά.), με αναδρομική ισχύ από τον Ιούλιο 2010 και ως τα τέλη του χρόνου.

Σε σχετική της ανακοίνωση η ΔΕΗ ανέφερε ότι με την παραπάνω απόφαση της ΡΑΕ, υποχρεώνεται να πουλά «επί ζημία κάτω του κόστους» και ότι προκειμένου να υπολογισθεί το κόστος της Ενέργειας, αγνοήθηκαν τα επίσημα οικονομικά στοιχεία της και λήφθηκαν υπόψη αποκλειστικά οι εκτιμήσεις «που κάνει η ίδια η «Αλουμίνιον» για το κόστος της ηλεκτρικής ενέργειας της ΔΕΗ», και επισημαίνει ότι θα εξετάσει κάθε νόμιμο τρόπο αντίδρασης.

Αυτό που δεν αναφέρει η ΔΕΗ και δεν πήρε, επίσης, υπόψη η ΡΑΕ είναι το γεγονός ότι ο όμιλος Μυτιληναίου την ίδια ώρα που ζητά να αγοράζει από τη ΔΕΗ με 40 ευρώ τη μεγαβατώρα, πουλάει στο σύστημα ηλεκτρικό ρεύμα με 130 ευρώ την μεγαβατώρα, καθώς το εργοστάσιό του μικτής παραγωγής είναι ενταγμένο στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας.

 

 

από  τον    ριζοσπάστη

Posted in Δύο Ελλάδες δύο τάξεις μία λύση, Η «Δημοκρατία του φερετζέ», Η «κοινωνική ειρήνη» τους είναι ο ταξικός τους πόλεμος, Οι «αυτοδημιούργητοι» καπιταλιστές | Με ετικέτα: , , , , , , | Leave a Comment »

Εκδότες-δημοσιογράφοι και μία μήνυση

Posted by redship στο 22 Οκτωβρίου , 2013

 

αναδημοσίευση  από    ΠαραλληλοΓράφο

 

 

του Γαλαξιάρχη

 

sxolika_vivlia

 

ΜΕΡΟΣ Α’

 

H καλή μέρα από το πρωί φαίνεται, ειδικά αν είναι Κυριακή και ο πρωινός καφές συνοδεύεται από απειλή μήνυσης. Ή αλλιώς, πως ένα ερώτημα βουλευτή στο ελληνικό κοινοβούλιο, μπορεί να οδηγήσει σε νομικές περιπέτειες έναν πολίτη που τόλμησε να το μεταφέρει στον ενδιαφερόμενο εκδότη-δημοσιογράφο

 

 

 

Πρωινός ζεστός καφές, λίγη τσίμπλα ακόμη στο μάτι και σόσιαλ μίντια. Ένα τυπικό κυριακάτικο πρωινό δηλαδή.

 

Η είδηση που κυριαρχεί στην timeline του twitter αφορά μία “ιστορία διαπλοκής“, όπως μεταφέρεται από το The PressProject, μεταξύ υπουργείου παιδείας και τριών εκδοτών εφημερίδων, για την εκτύπωση τριών τίτλων βιβλίων με συνολικό κόστος περί τα δύο εκατομμύρια ευρώ. Αν μη τι άλλο ενδιαφέρον.

 

Σκαλίζοντας το δημοσίευμα, η πρώτη παρατήρηση είναι ότι τα αθροίσματα δεν “βγαίνουν”. Ενώ αναφέρει ότι οι εκδότες του Έθνους, του Πρώτου Θέματος και της Real News (Πήγασος, Εκδόσεις Πρώτο Θέμα και Real Media αντίστοιχα), μοιράστηκαν 2.392.461 ευρώ, τα ποσά των συνοδευτικών εγγράφων από τη δι@υγεια δεν ξεπερνούν τα 930.000 ευρώ. Η ιστορία αποκτά περισσότερο ενδιαφέρον.

 

Με λίγο ακόμη ψάξιμο, φτάνουμε στην αρχική πηγή της είδησης που δεν είναι άλλη από το ερώτημα της βουλευτή των Ανεξαρτήτων Ελλήνων, Σταυρούλας Ξουλίδου, στη Βουλή, σχετικά με τις εν λόγω συμβάσεις που έγιναν μεταξύ ΟΕΔΒ -πριν τον κλείσει η κυβέρνηση- και των εκδοτών. Σύμφωνα λοιπόν με το ερώτημα (εδώ το pdf) της Στ. Ξουλίδου, τα ποσά που αναγράφονται στα έγγραφα αποτελούν υπόλοιπα της αρχικής υποχρέωσης. Για το ποσό των 2,4 εκατ. ευρώ, επικαλείται τις τρεις αρχικές συμβάσεις του ΟΕΔΒ (από το 2009). Επειδή υπάρχει η εκκρεμότητα της μη δημοσίευσης των συμβάσεων του ΟΕΔΒ που επικαλείται η κα. Ξουλίδου, δεν θεωρώ (για την ώρα) δεδομένα τα συνολικά ποσά.

 

Εκείνο που μου κίνησε περισσότερο την περιέργεια, δεν ήταν τόσο τα ποσά, όσο το ότι αυτά αντιστοιχούν σε τρεις μόλις τίτλους (Πάπισσα Ιωάννα, Υπέροχη Ελλάδα, Αθήνα – 60 μορφές στο φως). Σημειώστε εδώ ότι ο τρίτος τίτλος (μεγέθους 132 σελίδων) δεν κυκλοφορεί στην αγορά, αλλά τυπώθηκε για να μπει στη σακούλα της Real News, στις 11/9/2010. Επίσης, με τιμές βιβλιοπωλείου η Πάπισσα Ιωάννα κοστολογείται από 15 έως 30 ευρώ. Τέλος, η τύχη του Υπέροχη Ελλάδα, αγνοείται, καθώς δεν το βρήκα ούτε σαν “δώρο”, ούτε σε βιβλιοπωλείο (σύμφωνα με το The PressProject το βιβλίο αυτό μπορεί να μην υπάρχει καν).

 

Γνωρίζοντας ότι το κόστος εκτύπωσης ενός “ραφτού” βιβλίου χωρίς σκληρό εξώφυλλο δεν ξεπερνά τα 2 με 3 ευρώ (και είναι ενδεχομένως ακόμη χαμηλότερο αν το τιράζ είναι της τάξης των δεκάδων χιλιάδων), προκύπτουν εύλογα ερωτήματα σχετικά με τον αριθμό των βιβλίων που προμηθεύτηκε το υπ. παιδείας από τους τρεις εκδότες. Ειδικά για την περίπτωση της Πάπισσας Ιωάννας, μιλάμε για μισό εκατομμύριο, ίσως και παραπάνω αντίτυπα. Από την άλλη, πόσο να υποθέσω ότι κόστισε η εκτύπωση βιβλίου που μπήκε σε σακούλα εφημερίδας; Δύο, τρία, πέντε ευρώ; Άρα, αν πήρε 900.000 η Real Media, πόσα βιβλία τύπωσε;

 

Γιατί ρωτάς; Θες να φας μήνυση;

 

Αν και δεν είμαι τέρας ευγένειας και ψυχραιμίας στα κοινωνικά δίκτυα, όταν πρόκειται για αμιγώς ειδησεογραφικό θέμα και αφορά συγκεκριμένα πρόσωπα στα οποία θέλω να απευθύνω ερώτημα, είμαι τυπικός όσο δε λέγεται. Σα Βρετανός κρατικός υπάλληλος.

 

Με το Νίκο Χατζηνικολάου έχουμε κάνει αρκετές συζητήσεις στο twitter. Τον έχω μάλιστα χαρακτηρίσει ίσως τον πιο ευφυή δημοσιογράφο σε ό,τι αφορά τη διαχείριση των κοινωνικών δικτύων. Αν και είχαμε μικροεντάσεις στο παρελθόν, γενικά μπορούσαμε να βρούμε έναν κοινό τόπο συζήτησης (σ.σ. αρκεί να μην θεωρούσε ότι θίγεται η προσωπικότητά του, οπότε και γίνεται “πύραυλος”). Έτσι λοιπόν, έκρινα ότι έπρεπε να παραπέμψω το ερώτημα της κας Ξουλίδου, αλλά και την εύλογη απορία που είχα σχετικά με τα αντίτυπα που αντιστοιχούν στα ποσά, στο λογαριασμό του Χατζηνικολάου. Στο tweet μου παρέθεσα το pdf του ερωτήματος Ξουλίδου, ώστε να καταλάβει σε τι αναφέρομαι (και ότι δεν έβγαλα τα στοιχεία από την κοιλιά μου).

 

Η στιχομυθία που ακολούθησε είναι αποκαλυπτική:

 

xatzinikolaou-apeilesΑποτέλεσμα της “αναίδειάς” μου ήταν μία ωραιότατη απειλή για μήνυση και μπλοκάρισμα του λογαριασμού μου, δώρο. Προσοχή στη λεπτομέρεια: δεν υιοθέτησα καν τα δεδομένα της κοινοβουλευτικής παρέμβασης της Στ. Ξουλίδου, αλλά ρώτησα “αν ισχύει“. Επίσης διευκρίνισα για το συνολικό ποσό από το υπόλοιπο.

 

Εννοείται ότι απάντηση δεν πήρα ποτέ για τον αριθμό των βιβλίων, παρά μόνο το γνωστό ρητό του Σημίτη (ναι, αυτού που πρωθυπούργευε με υπουργό τον Άκη Τσοχατζόπουλο) “αν έχετε στοιχεία, να πάτε στον εισαγγελέα“. Α, ναι, κι αυτό για την ψευδωνυμία, αλλά έχει γίνει τόσο βαρετό, που πλέον το προσπερνάω με χαμόγελο.

 

Καλέ μου Νίκο Χατζηνικολάου, δεν είχα στοιχεία. Γι’ αυτό ρώτησα. Για να μάθω. Δημόσια. Εσένα απευθείας. Τον άμεσα ενδιαφερόμενο.

 

Μετά από αυτήν τη στάση, θα είμαι κακός να σκεφτώ ότι η Ξουλίδου έπιασε λαβράκι; Ότι λύνονται διάφορες απορίες για το πώς και πόσο προωθεί την κυβέρνηση ένας αυτοαποκαλούμενος “αντιμνημονιακός” δημοσιογράφος; Ότι ακόμη κι αν θέλετε, ούτε μπορείτε, ούτε πρόκειται να ελέγξετε ποτέ την εξουσία;  Κι άλλες παρόμοιες “κακεντρέχειες”.

 

Ένας τυπώνει, όλοι κερδίζουν;

 

Ψάχνοντας λίγο περισσότερο (και με υπόδειξη ενός φίλου από το Facebook) βρήκα κάποιες, μάλλον χρήσιμες για την εξαγωγή συμπερασμάτων, πληροφορίες.

 

Οι τρεις εφημερίδες που ανήκουν στις αντίστοιχες εκδοτικές εταιρείες που πήραν τις συμβάσεις για τα βιβλία, το Έθνος (Πήγασος), το Πρώτο Θέμα και η Real News (Real Media), τυπώνονται από την ίδια εταιρεία. Πιο συγκεκριμένα την IRIS Εκτυπώσεις. Άρα είναι πολύ πιθανό τα τρία βιβλία, οι εκτυπώσεις των οποίων μοιράστηκαν στις τρεις εκδοτικές, να τυπώθηκαν κι αυτά από το ίδιο τυπογραφείο.

 

Ακόμη πιο ενδιαφέρον, το γεγονός ότι το μετοχικό σχήμα της IRIS Εκτυπώσεις περιλαμβάνει δύο μόνο μετόχους, από 50% ο καθένας: ΔΟΛ και ΠΗΓΑΣΟΣ (Μπόμπολας).

 

To ίδιο τυπογραφείο (IRIS) τυπώνει τις εφημερίδες Real News, Πρώτο Θέμα και Έθνος.

To ίδιο τυπογραφείο (IRIS) τυπώνει τις εφημερίδες Real News, Πρώτο Θέμα και Έθνος.

 

Ελλείψει άλλων πόρων και κυρίως κρατικής διαφήμισης, έπρεπε να βρεθεί τρόπος να συνεχιστεί η παραδοσιακή σχέση κυβερνήσεων-εκδοτών εφημερίδων. Οι μεν παρέχουν δημόσιο χρήμα στους δε, προκειμένου να εξασφαλίζουν την υποστήριξη των ΜΜΕ και τούμπαλιν. Στην προκειμένη περίπτωση το λογικό συμπέρασμα είναι ότι ενώ την κυρίως δουλειά αναλαμβάνει ένα εταιρικό σχήμα (IRIS) που ανήκει στους δύο βασικότερους μιντιάρχες της χώρας, τα χρήματα διαχέονται και προς άλλα εξίσου σημαντικά ΜΜΕ, τα οποία μοιράζονται τους τίτλους των υπό έκδοση βιβλίων.

 

Το δημόσιο πολλοί εμίσησαν. Το δημόσιο χρήμα ουδείς.

 

_______________________________________________________________________________

 

ΜΕΡΟΣ Β’

 

Όταν έγραφα χθες τις τουιτερικές μου περιπέτειες με το Νίκο Χατζηνικολάου, τον έναν εκ των τριών εκδοτών εφημερίδων, που πήραν εργολαβία το 2009 από το υπουργείο παιδείας να τυπώσουν ισάριθμα βιβλία για τις σχολικές βιβλιοθήκες, δεν είχα στη διάθεσή μου όλες τις παραμέτρους της ιστορίας. Για να λέω αλήθεια, ούτε τώρα τις έχω και πολύ φοβάμαι ότι ποτέ δεν θα τις μάθουμε.  Όπως και τις δεκάδες άλλες υποθέσεις απευθείας αναθέσεων, κατευθυνόμενων κρατικών διαφημίσεων, κατά παραγγελία άρθρων και ρεπορτάζ, και γενικότερα υποθέσεων διαπλοκής εξουσίας-δημοσιογράφων-μιντιαρχών. Ωστόσο, η χθεσινή μου ανάρτηση είναι ελαφρώς ελλιπής και χρειάζεται ένα “κλείσιμο” (έστω και για την ώρα).

 

Για όποιον ενδιαφέρεται, την όλη ιστορία, με βάση τα έως τώρα κοινοβουλευτικά δεδομένα, την έχουμε καταγράψει σε αυτό το άρθρο του radiobubble news, οπότε μένω μόνο σε ορισμένες λεπτομέρειες, πριν θέσω τα ερωτήματά μου. Ερωτήματα που πολύ φοβάμαι ότι θα μείνουν αναπάντητα…

 

Η πολυτελής σακούλα

 

Καταρχήν να τονίσω, ότι σύμφωνα με την απάντηση του υπουργείου παιδείας στην βουλευτή των Ανεξαρτήτων Ελλήνων, Σταυρούλα Ξουλίδου, το συνολικό ποσόν που οφείλεται στην Realmedia για την έκδοση του βιβλίου “Αθήνα, 60 μορφές στο φως” ανέρχεται στα 127.894 ευρώ και 25 λεπτά. Η κα. Ξουλίδου, πάντα σύμφωνα με το υπουργείο Παιδείας, μπέρδεψε τα ταμειακά υπόλοιπα με τις οφειλές. Άρα, οι επίσημες πηγές του κράτους, πιστοποιούν ότι η εταιρεία του κ. Χατζηνικολάου έλαβε 128 χιλιάδες ευρώ, αντί των 935.000 που ανέφερε στο ερώτημά της η βουλευτής των Ανεξ.Ελ.

 

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in τα ΜΜΕ στην υπηρεσία του κεφαλαίου, Οι «αυτοδημιούργητοι» καπιταλιστές | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

€85.857 κρατική διαφήμιση μίας ημέρας στους «γνωστούς»

Posted by redship στο 9 Σεπτεμβρίου , 2013


Πόσο κοστίζει μία διαφήμιση σε μία παραδοσιακή εφημερίδα; Εξαρτάται είναι η απάντηση από διάφορους παράγοντες.

Πόσο κοστίζει μία διαφήμιση σε μία παραδοσιακή εφημερίδα; Εξαρτάται είναι η απάντηση από διάφορους παράγοντες.

Πόσο κοστίζει η προβολή του ΕΣΠΑ και των συνγχρηματοδοτούμενων προγραμμάτων στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης και το Διαδίκτυο; Η απάντηση είναι ότι η προβολή για το υπουργείο Ανάπτυξης και Ανταγωνιστικότητας για ένα Σαββατοκύριακο κοστίζει σε επιλεγμένα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης 85.857 ευρώ.

Αυτό το ποσό θα πληρώσει το υπουργείο σε επτά εφημερίδες που επέλεξε για τη διαφήμιση του ΕΣΠΑ το Σαββατοκύριακο που μας πέρασε (7 και 8 Σεπτεμβρίου 2013).

Το διαφημιστικό πρόγραμμα δόθηκε σε πέντε (5) Κυριακάτικες εφημερίδες μεγάλης κυκλοφορίας (Πρώτο Θέμα, Καθημερινή, BHMA, Real News, Εθνος) και δύο (2) Σαββατιάτικες (Παραπολιτικά, Νίκη). Αν τα ποσά κατανεμήθηκαν δίκαια ή όχι με βάση την κυκλοφορία ή όχι είναι κάτι που θα το κρίνουν οι εμπλεκόμενοι.
Προφανώς, το υπουργείο θα δώσει διαφημίσεις και σε άλλα μέσα για λόγους ίσης μεταχείρισης (το Υπουργείο Ανάπτυξης και Ανταγωνιστικότητας όπως ονομάζεται νοιάζεται για την ανταγωνιστικότητα και την ίση μεταχείριση).

ΣΕ ΠΟΙΟ ΜΕΣΟ ΚΑΙ ΠΟΣΟ ΚΑΝΕΙ Η ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ ΤΟΥ ΕΣΠΑ
(περίοδος 7-8 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2013)

ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΚΟΣΤΟΣ ΜΕ ΦΠΑ (€)
ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ (ΚΥΡΙΑΚΗ) 18696
ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 17318
ΒΗΜΑ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 15035
REAL NEWS (ΚΥΡΙΑΚΗ) 11955
ΕΘΝΟΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 11808
ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ 7970
ΝΙΚΗ 3075
ΣΥΝΟΛΟ: 85857

Πηγη: Διαύγεια/Υπουργείο Ανάπτυξης

αναδημοσίευση από  the press project

Posted in Οι «αυτοδημιούργητοι» καπιταλιστές | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

Το σύστημα δουλεύει «ρολόι» (ή άλλως πως: «Λεφτά υπάρχουν»!)

Posted by redship στο 5 Σεπτεμβρίου , 2013

Γράφει   ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

Προχτές, έγινε παγκοσμίως γνωστό ότι η αμερικανική εταιρεία τηλεπικοινωνιών «Verizon» εξαγοράζει το 45% των μετοχών που κατέχει στον όμιλό της η βρετανική «Vodafone» έναντι του ευτελούς ποσού των… 130 δισ. δολαρίων!

Για να καταλάβουμε το μέγεθος του τιμήματος αρκεί να σκεφτούμε ότι το ΑΕΠ ολόκληρης της Ελλάδας κινείται στα 144 δισ. δολάρια.

Πέραν του πακτωλού, το ενδιαφέρον της υπόθεσης είναι ότι η «Verizon» θα καταβάλει το ποσό αυτό, αφού πρώτα το μεγαλύτερο μέρος του θα το λάβει ως δάνειο από τις τράπεζες «JP Morgan», «Bank of America», «Barclays» και «Morgan Stanley».

Στο σημείο αυτό παρακαλούμε την προσοχή σας:

Σύμφωνα με τα στοιχεία που δόθηκαν στη δημοσιότητα στις αρχές του 2011, μέχρι εκείνη τη στιγμή (έκθεση του «Congressional Oversight Panel») και από τη στιγμή που ξέσπασε η κρίση στις ΗΠΑ, οι ενισχύσεις σε μετρητά και σε εγγυήσεις που είχαν λάβει από το αμερικανικό δημόσιο οι τρεις από τις παραπάνω τράπεζες ανέρχονταν:

Για την «Bank of America» στα 336,1 δισ. δολάρια,

για την «Morgan Stanley» στα 135 δισ. δολάρια και

για την «JP Morgan» στα 129,6 δισ. δολάρια.

Συνολικά (και μέχρι εκείνη τη στιγμή) το ποσό που είχε παρασχεθεί από το δημόσιο ταμείο των ΗΠΑ για την ενίσχυση 19 αμερικανικών τραπεζών ανήρχετο στα 1,455 τρισεκατομμύρια δολάρια!

Με άλλα λόγια και αν θα ήθελε κανείς να το περιγράψει σε «φάσεις», τα πράγματα εξελίσσονται ως εξής:

Φάση πρώτη: Τα μονοπώλια τύπου «Verizon», «Vodafone» κ.λπ., οι τράπεζες τύπου «JP Morgan», «Bank of America» κ.λπ., προκάλεσαν την κρίση.

Φάση δεύτερη: Με την εκδήλωση της κρίσης, τα ιμπεριαλιστικά κράτη, για να διασώσουν το σύστημά τους ισοπέδωσαν τα λαϊκά εισοδήματα, τα λαϊκά δικαιώματα και τις λαϊκές κατακτήσεις, και ό,τι άρπαξαν και συνεχίζουν να αρπάζουν, ρίχνοντας την κοινωνία στον Μεσαίωνα, το πρόσφεραν προς τις τράπεζες (που προκάλεσαν την κρίση).

Φάση τρίτη: Οι τράπεζες, με τη σειρά τους, τους ωκεανούς χρήματος που τους παρασχέθηκαν – δηλαδή τα κλεμμένα από τους λαούς – τα προσφέρουν τώρα στα μονοπώλια, για να κάνουν τις αγορές τους, τις πωλήσεις τους, τις εξαγορές τους, τις συναλλαγές τους και γενικώς τις κερδοφόρες μπίζνες τους.

Είδατε τι ωραία που δουλεύει το σύστημα της «ελεύθερης αγοράς»;…

ΥΓ: Χτες, ανακοινώθηκε μια ακόμα κολοσσιαία εξαγορά. Η αμερικανική «Microsoft» αγόρασε τη μονάδα των κινητών τηλεφώνων της φινλανδικής «Nokia». Για την εξαγορά δαπανήθηκε το αστείο ποσό των… 5,5 δισ. ευρώ!

Συμπέρασμα: «Λεφτά υπάρχουν»!

Posted in τραπεζικό κεφάλαιο, Οι «αυτοδημιούργητοι» καπιταλιστές, Το συμφέρον των καπιταλιστών δεν είναι συμφέρον των εργατών, Το αστικό ιερόμετρο είναι χυδαίο, ανθρώπινος δεν γίνεται ο καπιταλισμός | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

Φτηνό κρέας-Για το λαό!

Posted by redship στο 3 Σεπτεμβρίου , 2013

 

αναδημοσίευση από  REDNotebook

 

 

 

Τί εντυπωσιακό Νέο! Ποιά ζωτική ανάγκη των εργατών βρίσκει την ικανοποίησή της! Φτηνό κρέας για το Λαό – πού; τί; πώς;
Του Βλαδίμηρου Ίλιτς Λένιν

Στα δημοτικά σφαγεία της Μόσχας άνοιξε ένα «φράιμπανκ», δηλαδή ένα μαγαζί για την πώληση φτηνού, ακίνδυνου, σχετικά κατάλληλου κρέατος. Αυτά έγραψε η  «Ρούσκογε Σλόβο».

Φτηνό κρέας, πάει καλά. Τί σημαίνει όμως αυτό το «ακίνδυνο», το «σχετικά  κατάλληλο» (επομένως, μπορεί να πει κανείς: «σχετικά ακατάλληλο!») κρέας;

Να τι σημαίνει:

 Όταν το ζώο πηγαίνει για πώληση, το εξετάζει η κτηνιατρική υπηρεσία. Το  άρρωστο ζώο ξεσκαρτάρεται. Δεν επιτρέπεται το σφάξιμό του, επειδή με την  χρησιμοποίησή του για τροφή υπάρχει κίνδυνος να κολλήσουν οι άνθρωποι  διάφορες αρρώστιες. Πάρα πολύ συχνά ξεσκαρτάρονται τα φυματικά ζώα (τα  χτικιασμένα), και τα ζώα που έχουν παράσιτα. Από τον συνολικό αριθμό των 450.000 ζώων που περνούν από τα σφαγεία της Μόσχας ξεσκαρτάρονται σαν ύποπτα κάπου 30.000.

Έτσι λοιπόν, αυτά τα ζώα, που είναι ύποπτα για παράσιτα και φυματίωση, τα  καθιστούν ακίνδυνα, βράζοντάς τα επί τρεις ώρες περίπου σε ειδικό κλίβανο  κάτω από την επίβλεψη του κτηνίατρου. Τα παράσιτα και τα μικρόβια της  φυματίωσης εξοντώνονται με το βράσιμο.  Ίσως, λοιπόν, όλα, ή σχεδόν όλα, να εξοντώνονται εντελώς ή να εξοντώνονται  σχεδόν εντελώς! Κι έτσι έχουμε ένα ακίνδυνο, βρασμένο και φτηνό κρέας.

«Για να πεθάνεις από αυτό – λέει ο λαός, σύμφωνα με το σχόλιο της «Ρούσκογε  Σλόβο» – φυσικά δεν πεθαίνεις, αλλά μπορείς ωστόσο ν΄αρπάξεις χτικιό ή να  χαλάσεις το στομάχι σου, γιατί το ζώο, όπως ξέρουμε, ήταν άρρωστο».

Οι αγοραστές είναι πάρα πολλοί. Ακόμα κι΄από την Μόσχα έρχονται εργάτες. Οι  ουρές περιμένουν ώρες ολόκληρες. Στην πρωινή ουρά οι πιο πολλοί είναι  γυναίκες-νοικοκυρές, στην απογευματινή εργάτες, κυρίως οικοδόμοι.

Το βρασμένο, ακίνδυνο κρέας, από το οποίο δεν πεθαίνεις, αλλά χαλάς το  στομάχι σου, είναι ακριβώς για το λαό. Το πραγματικό κρέας δεν είναι για  την τσέπη του λαού.
Λένε ότι όσο πιο προσεκτική είναι η κτηνιατρική υπηρεσία, τόσο περισσότερα  κρέατα ξεσκαρτάρονται.

«Έτσι», – συμπεραίνει η «Ρούσκογε Σλόβο» – ο  πληθυσμός ενδιαφέρεται από δύο πλευρές για την προσεκτική επίβλεψη: οι  μεσαίες τάξεις ενδιαφέρονται να φτάνει από τα σφαγεία στην αγορά υγιεινό  κρέας, η φτωχολογιά να ξεσκαρτάρονται όσο το δυνατό περισσότερα ζώα, και το  «φράιμπανκ» να έχει αρκετό κρέας».

Να σε ποιά πολιτισμένη και φιλάνθρωπη εποχή ζούμε: μάθαμε να κινούμε το  ενδιαφέρον του κόσμου «από δυο πλευρές». Και πόση «ελευθερία» για το φτηνό  κρέας! Γιατί «φράιμπανκ» στα γερμανικά σημαίνει «ελεύθερο μαγαζί».

Πολιτισμός, ελευθερία, φτήνια προιόντων, αναζωογόνηση του εμπορίου, όλα για  το λαό! Μόλις δείτε την αγγελία: «εταιρία λαικών διαμερισμάτων» θα ξέρετε  ότι το υπόγειο, ή η σοφίτα, θα είναι φτηνά και κάτω από ιατρική  εποπτεία: για να πεθάνεις, φυσικά δεν θα πεθάνεις, αλλά από φυματίωση θα  αρρωστήσεις.

Μόλις δείτε την επιγραφή: «λαϊκό εστιατόριο», μπείτε μέσα άφοβα. Θα έχει  φτηνό, βρασμένο κρέας, που πέρασε με έλεγχο από το σφαγείο, και κρέας που  πέρασε χωρίς έλεγχο από το σφαγείο.  Μόλις δείτε την επιγραφή: «λαϊκή βιβλιοθήκη», μπορείτε να πανηγυρίζετε. Θα  βρείτε εκεί φτηνή, ή και δωρεάν μπροσούρα, που εκδόθηκε από την «Ένωση του  Ρώσικου Λαού» [1]  ή από την πανρώσικη λέσχη  των εθνικιστών, κάτω από την ιατρική εποπτεία της πνευματικής λογοκρισίας.

Λένε πως γρήγορα θ΄ανοίξουν «φράιμπανκ» για «λαϊκό» ψωμί… από χόρτο,  ακίνδυνο, βρασμένο, κατασκευασμένο κάτω από κτηνιατρική- συγγνώμη, από  ιατρική εποπτεία ήθελα να πω.

Πολιτισμός, ελευθερία, φτήνια προιόντων, όλα για το λαό! Και ο πληθυσμός θα  αρχίσει όλο και περισσότερο να ενδιαφέρεται από δυο πλευρές: οι πλούσιοι να  είναι το κρέας τους υγιεινό και η φτωχολογιά να έχει το «φράιμπανκ» με το  σχετικά-κατάλληλο κρέας.

Σημείωση

1. «Ένωση του Ρώσικου Λαού»: αντιδραστική οργάνωση των άκρων  μοναρχικών. Το σύνθημά της ήταν «ορθοδοξία, απολυταρχία, λαικότητα». Κύριες  πρακτικές της ήταν η διοργάνωση πογκρόμ και οι πολιτικές δολοφονίες.

Το παραπάνω άρθρο γράφτηκε από τον Λένιν στις 8 Ιούνη του 1913 και  δημοσιεύτηκε μια εβδομάδα μετά στην «Πράβντα», με την υπογραφή «Β.»

Βλαδίμηρος Ίλιτς Λένιν

Posted in Αστική ή εργατική εξουσία, Δύο Ελλάδες δύο τάξεις μία λύση, Η «κοινωνική ειρήνη» τους είναι ο ταξικός τους πόλεμος, Το αστικό ιερόμετρο είναι χυδαίο, ανθρώπινος δεν γίνεται ο καπιταλισμός, η βρώμικη ηθική των αστών | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »

Τι σημαίνει για το λαό η «ανταγωνιστικότητα»;

Posted by redship στο 1 Ιουνίου , 2013

από   902.gr

Μια ενδιαφέρουσα και αποκαλυπτική θεώρηση για το τι σημαίνει «ανταγωνιστικότητα» στον καπιταλισμό και πώς αυτή επιτυγχάνεται δίνει η Παγκόσμια Επετηρίδα Ανταγωνιστικότητας (World Competitiveness Yearbook – WCY) που συνέταξε το International Institute for Management Development (IMD) του Business School της Λωζάνης, για το 2013. Σύμφωνα με τα στοιχεία, η ελληνική καπιταλιστική οικονομία βρίσκεται στην 54η θέση σε σύνολο 60 χωρών, βελτιώνοντας κατά 4 θέσεις τις επιδόσεις της σε σχέση με το 2012 (58η θέση). Στο σχετικό δελτίο, η άνοδος της Ελλάδας θεωρείται αναμενόμενη, εξαιτίας της «κυβερνητικής πολιτικής και τις κυβερνητικές αποφάσεις στο πλαίσιο της δημοσιονομικής προσαρμογής της χώρας, των μεταρρυθμίσεων στην αγορά εργασίας, και της σημαντικής βελτίωσης της εικόνας της χώρας μας στο εξωτερικό». Σε άλλο σημείο, εξαίρεται «η εφαρμογή του μεταρρυθμιστικού προγράμματος, με άξονα τις αποκρατικοποιήσεις». Δηλαδή, βασικοί παράγοντες για τη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας μιας οικονομίας στον καπιταλισμό, είναι η «δημοσιονομική πειθαρχία», που σημαίνει περικοπές σε δημόσιες δαπάνες που σχετίζονται με μισθούς, Κοινωνική Ασφάλιση, Υγεία, Πρόνοια και άλλα, οι «μεταρρυθμίσεις», κύρια στους μισθούς και την αγορά εργασίας, όπως και οι ιδιωτικοποιήσεις, που σημαίνει ολοκληρωτική παράδοση στρατηγικών τομέων της οικονομίας στο κεφάλαιο. Σύμφωνα με την ίδια έκθεση, οι καλύτερες επιδόσεις της ελληνικής οικονομίας καταγράφονται στο δείκτη της «επιχειρηματικής αποτελεσματικότητας». Ο συγκεκριμένος δείκτης αφορά κατά κανόνα μέτρα που πήραν οι ίδιοι οι εργοδότες, για να βελτιώσουν την ανταγωνιστικότητα των επιχειρήσεών τους και να τις αναδιαρθρώσουν σε συνθήκες κρίσης.

Ποια ήταν αυτά τα μέτρα; Μαζικές απολύσεις, μειώσεις μισθών, διευθέτηση του χρόνου εργασίας (εκ περιτροπής εργασία και άλλα) και η χρήση όλου του πλέγματος των αντεργατικών νόμων, με τους οποίους το αστικό κράτος φιλοδώρησε τους καπιταλιστές. Οι άλλοι δείκτες, με τους οποίους μετριέται η ανταγωνιστικότητα, είναι η «οικονομική αποδοτικότητα», η «κυβερνητική αποτελεσματικότητα» και οι «υποδομές». Αφορούν, δηλαδή, το κατά πόσο προχώρησε η «αναδιάταξη» της κρατικής μηχανής, των δημόσιων οικονομικών και των κρατικών υποδομών, ώστε όλα να προσαρμοστούν καλύτερα στις σύγχρονες ανάγκες των μονοπωλίων. Σύμφωνα με το ίδιο δελτίο του IMD, οι πέντε κύριες προκλήσεις για τη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας το 2013 είναι «η ταχεία προώθηση διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων για τη μείωση των δαπανών του δημόσιου τομέα (…) η ενίσχυση της ρευστότητας και της ανταγωνιστικότητας των επιχειρήσεων (…) ο εξορθολογισμός του φορολογικού συστήματος, με στόχο τη μείωση της φοροδιαφυγής (…) η μείωση της γραφειοκρατίας που αφορά την επιχειρηματικότητα (…) η πάταξη των φαινομένων διαφθοράς στο δημόσιο τομέα». Ένα προς ένα αυτά τα μέτρα περιέχονται στο πρόγραμμα της συγκυβέρνησης και του ΣΥΡΙΖΑ, που ευθυγραμμίζονται πλήρως με τα κριτήρια που θέτουν οι διάφοροι ιμπεριαλιστικοί Οργανισμοί για την τόνωση της ανταγωνιστικότητας μιας καπιταλιστικής οικονομίας. Ο ίδιος ο Τσίπρας δήλωνε στο CNN (Νοέμβρης 2012): «Για να υπάρξει ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας, πρέπει να υπάρξουν σημαντικές διαρθρωτικές αλλαγές στην Ελλάδα, τις οποίες φυσικά δεν τις αρνούμαστε». Ένα μήνα μετά, κατήγγειλε την κυβέρνηση ότι «δεν πετυχαίνει κανένα στόχο στο επίπεδο της διαχείρισης του χρέους και στην αύξηση της ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας».

Παίρνοντας αφορμή από τις ανακοινώσεις του IMD, ο πρόεδρος του Συνδέσμου Βιομηχάνων Βορείου Ελλάδας ζήτησε για να τονωθεί η ανταγωνιστικότητα των ελληνικών επιχειρήσεων: Την άμεση πληρωμή των οφειλών του κράτους προς τις επιχειρήσεις, το συμψηφισμό των οφειλών των επιχειρήσεων προς το κράτος με τις οφειλές του δημοσίου και του ευρύτερου δημόσιου τομέα προς τις επιχειρήσεις, την άμεση επιστροφή του ΦΠΑ των εξαγωγικών επιχειρήσεων, την άμεση κινητοποίηση του κρατικού μηχανισμού, ούτως ώστε να βεβαιωθούν οι οφειλές του κράτους προς τις επιχειρήσεις, την επιδότηση της εργασίας και όχι της ανεργίας, με την επιδότηση των εργοδοτικών εισφορών, την εξαίρεση των προγραμμάτων του ΟΑΕΔ από τον κανόνα de minimis ούτως ώστε να μπορέσει η πολιτεία να προχωρήσει στην κατά 100% επιδότηση των εργοδοτικών εισφορών, τη σταθερότητα του φορολογικού πλαισίου, και, τέλος, την άρση τουλάχιστον τριάντα (30) σημαντικών εμποδίων στην επιχειρηματικότητα, «που έχουμε υποσχεθεί ως χώρα στην τρόικα από το 2010». Οι βιομήχανοι εξασφάλισαν πάμφθηνα εργατικά χέρια, ατομικές συμβάσεις εργασίας, διευθέτηση του εργάσιμου χρόνου, νέα πεδία δράσης με τις συμπράξεις και τις ιδιωτικοποιήσεις. Τώρα, με εργάτες – σύγχρονους δούλους θέλουν και ρευστό για να κάνουν επενδύσεις. Άλλη μια απόδειξη ότι η ανταγωνιστικότητα των μονοπωλιακών ομίλων τρέφεται από την κατάργηση των δικαιωμάτων των εργαζομένων και του λαού και πως η καπιταλιστική ανταγωνιστικότητα είναι ασυμβίβαστη με τις λαϊκές ανάγκες.

Posted in Το συμφέρον των καπιταλιστών δεν είναι συμφέρον των εργατών, ανθρώπινος δεν γίνεται ο καπιταλισμός, καπιταλισμός | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

Εταιρείες «off shore»: Ζουν το μύθο τους στην Ελλάδα!

Posted by redship στο 17 Νοεμβρίου , 2012

Το θέμα αποκαλύφθηκε την περασμένη βδομάδα. Αλλά, περιέργως πως (ή μήπως καθόλου περιέργως…) «χάθηκε».

Ας το υπενθυμίσουμε:

Οι αλλοδαπές εταιρείες που βρίσκονται στην Ελλάδα, οι λεγόμενες «οφ σορ», σύμφωνα με το έγγραφο που παρουσίασε ο υφυπουργός Οικονομικών Γ. Μαυραγάνης την περασμένη βδομάδα, ανέρχονται στις 21.065. Από αυτές οι 16.580 είναι ενεργές.

Σύμφωνα με το έγγραφο, τα στοιχεία που προκύπτουν για τις «οφ σορ» εταιρείες όσον αφορά στις δηλώσεις Ειδικού Φόρου επί των Ακινήτων, είναι τα εξής:

Το 2003 υποβλήθηκαν 383 δηλώσεις και ο φόρος ανήλθε σε 4,8 δισ. ευρώ.

Το 2004: δηλώσεις 411 – φόρος 3,6 δισ. ευρώ.

Το 2005: δηλώσεις 352 – φόρος 3 δισ. ευρώ.

Το 2006: δηλώσεις 311 – φόρος 3,1 δισ. ευρώ.

Το 2007: δηλώσεις 275 – φόρος 2,8 δισ. ευρώ.

Το 2008: δηλώσεις 239 – φόρος 3,4 δισ. ευρώ.

Το 2009: δηλώσεις 201 – φόρος 3,4 δισ. ευρώ.

Το 2010: δηλώσεις 1177 – φόρος 3,4 δισ. ευρώ.

Το 2011: δηλώσεις 998 – φόρος 0,9 δισ. ευρώ

Το 2012: δηλώσεις 965 – φόρος 0,3 δισ. ευρώ.

Από τα καταπληκτικά αυτά στοιχεία εξάγονται τα εξής καταπληκτικότερα συμπεράσματα:

Πρώτο, από τις «οφ σορ» εταιρείες που λειτουργούν στην Ελλάδα, αυτό που συμβαίνει επί μια ολόκληρη δεκαετία είναι ότι δηλώσεις – ως υποχρεούνται – για τον προσδιορισμό του ειδικού φόρου επί των ακινήτων που διαθέτουν, καταθέτουν στην καλύτερη περίπτωση μόλις οι 7 (!) από τις 100 «οφ σορ» που λειτουργούν στην Ελλάδα και στη χειρότερη περίπτωση… η μία (!!!) από τις 100 «οφ σορ»!
Δεύτερον: Από το 2010 και μετά, από την εποχή των Μνημονίων δηλαδή και μετά, παρότι ο αριθμός των κατατεθεισών δηλώσεων έχουν έως και πενταπλασιαστεί, ο φόρος που καλούνται να πληρώνουν οι «οφ σορ» έχει μειωθεί έως και… δέκα φορές!

 

Αυτά τα θαυμάσια συμβαίνουν στην Ελλάδα τόσο όσον αφορά το γενικό, δηλαδή

α) τη μη υποβολή φορολογικών δηλώσεων μέχρι και από το 99% (!) των «οφ σορ» που λειτουργούν στην Ελλάδα,

όσο και σε ό,τι αφορά το ειδικό, δηλαδή

β) το φόρο που πληρώνουν αυτές που τελικώς υποβάλουν δηλώσεις, ο οποίος φόρος μειώθηκε έως και 92%! Και τούτο μετά την τροποποίηση του νόμου 3091/2002 (με τον οποίο επιβλήθηκε ειδικός φόρος 3% επί της αξίας των ακινήτων που ανήκουν σε νομικά πρόσωπα και νομικές οντότητες) από το νόμο 3842/2010.

Μια λεπτομέρεια:

Αυτός ο τόσο φιλικός προς τις «οφ σορ» εταιρείες δημοσιεύτηκε στο ΦΕΚ 58, τεύχος Α, στις 23/4/2010.

Ηταν την ίδια μέρα που ο Γιώργος Παπανδρέου ανακοίνωσε από το Καστελόριζο την υπαγωγή της Ελλάδας σε καθεστώς Μνημονίων…

Κι άλλη λεπτομέρεια:

Αυτά συμβαίνουν σε μια Ελλάδα όπου 30.000 οικογένειες μένουν κάθε μήνα χωρίς ηλεκτρικό, γιατί, λόγω των χαρατσιών επί των ακινήτων, αδυνατούν να πληρώσουν το λογαριασμό και η ΔΕΗ τους κόβει το ρεύμα…

Posted in ανάπτυξη για ποιόν;, ανθρώπινος δεν γίνεται ο καπιταλισμός, η ανάπτυξη που οδηγεί στα μονοπώλια, καπιταλισμός | Με ετικέτα: , , , | 1 Comment »

Οσα κλέβουν από ανάπηρους και συνταξιούχους τα δίνουν για «έξοδα τραπέζης»!

Posted by redship στο 10 Νοεμβρίου , 2012

 

Γράφει ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

 

Στη σελίδα 474 του λεγόμενου και «τρίτου Μνημονίου» που ψήφισε προχτές η Βουλή, υπάρχει ένας πολύ ενδιαφέρων πίνακας των δαπανών του ελληνικού κράτους μέχρι το 2016, όπου περιλαμβάνεται μια ακόμα πιο ενδιαφέρουσα εγγραφή.

Η εγγραφή φέρει τον κωδικό «Εξοδα εκταμίευσης δανείου στο EFSF». Το ποσό της δαπάνης που έχει υπολογιστεί ότι θα βαρύνει τον ελληνικό λαό ανέρχεται για την περίοδο 2013 – 2016 εξ αυτού του λόγου και μόνο στα 725 εκατομμύρια ευρώ. Μάλιστα, τα 565 εκατ. ευρώ από αυτό το ποσό προβλέπεται να εκταμιευτούν μέσα στο 2012.

Με άλλα λόγια, ο περίφημος «μηχανισμός σωτηρίας», ο EFSF, δε λειτουργεί (και πώς θα μπορούσε να γίνει αλλιώς) παρά ως κοινός τραπεζίτης – τοκογλύφος που «δαγκώνει» το θύμα του, τον δανειζόμενο, από την πρώτη στιγμή. Χρεώνοντας, δηλαδή, στο θύμα ακόμα και τα λεγόμενα «έξοδα τραπέζης», τα οποία αφαιρούνται αμέσως από ένα δάνειο πριν ακόμα αυτό φτάσει στα χέρια του παραλήπτη.

 

Ως εκ τούτου και μόνο για τα… «έξοδα τραπέζης», λοιπόν, ο ελληνικός λαός θα πληρώσει στον «σωτήριο» EFSF το ποσό των 725 εκατ. ευρώ.

Σε τι αντιστοιχεί αυτό το ποσό;

Η απάντηση αυτή βρίσκεται λίγες σελίδες πιο πίσω στο κείμενο του «τρίτου Μνημονίου».

Συγκεκριμένα στη σελίδα 471, βλέπουμε να έχουν προβλέψει περικοπές στο εφάπαξ των συνταξιούχων (274 εκατ. ευρώ), περικοπές οικογενειακών επιδομάτων (86 εκατ. ευρώ), περικοπές στους ανάπηρους (82 εκατ. ευρώ), περικοπές στα επιδόματα ανεργίας (30 εκατ. ευρώ), περικοπές στο ΕΚΑΣ (114 εκατ. ευρώ), περικοπές στα νοσοκομεία (85 εκατ. ευρώ), περικοπές σε ΑΕΙ και ΤΕΙ (61 εκατ. ευρώ).

Το άθροισμα των παραπάνω περικοπών ανέρχεται στα 732 εκατ. ευρώ.

Εν ολίγοις:

Κλέβουν χρήματα από τους συνταξιούχους, από τους ανάπηρους, από την Παιδεία, από την Υγεία, από τους ανέργους, από τους πολύτεκνους και όπως ακριβώς τα κλέβουν, έτσι ακριβώς τα παραδίδουν στους τοκογλύφους, για να πληρωθούν τα… «έξοδα φακέλου» των δανειστών!

Posted in Δύο Ελλάδες δύο τάξεις μία λύση, Η απειθαρχία και η ανυπακοή είναι πλέον ο μόνος δρόμος για το λαό μας, Το συμφέρον των καπιταλιστών δεν είναι συμφέρον των εργατών | Με ετικέτα: , , | 1 Comment »

«Ανεμος»… κοπανιστός

Posted by redship στο 9 Νοεμβρίου , 2012

 

Γράφει  ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

 

 

Η κυβέρνηση του κ. Ολάντ ανακοίνωσε μέτρα λιτότητας ύψους 20 δισ. ευρώ, με αυξήσεις στον ΦΠΑ και ψαλίδισμα σωρείας κοινωνικών δαπανών που πλήττουν ευθέως τα λαϊκά στρώματα της Γαλλίας.

Η εξήγηση του… σοσιαλιστή προέδρου είναι ότι έτσι θα επιτευχθούν οι αναγκαίες φοροελαφρύνσεις για τους επιχειρηματίες, ώστε να βελτιωθεί η «ανταγωνιστικότητα» της Γαλλίας.

Εν ολίγοις, η «ανταγωνιστικότητα» της Γαλλίας (όπως και της Ελλάδας) περνάει μέσα από αύξηση φόρων στο λαό και την αντίστοιχη μείωση φόρων στα μονοπώλια.

Κατόπιν αυτών, είναι περισσότερο από προφανές ότι με την άνοδο του κ. Ολάντ στον προεδρικό θώκο της Γαλλίας ένας «νέος άνεμος φυσάει στην ΕΕ»…

 

Η Ολλανδία δεν αντιμετωπίζει ιδιαίτερο πρόβλημα με το δημόσιο χρέος της που αν και διαρκώς αυξανόμενο εντούτοις κινείται ακόμα περίπου στο 70% του ΑΕΠ της.

Αντιμετωπίζει όμως τεράστιο πρόβλημα με το ιδιωτικό της χρέος

(σ.σ.: η καπιταλιστική κρίση έχει πολλούς τρόπους για να εκδηλωθεί)

το οποίο έχει εκτιναχτεί στο 300% μιας και εκεί απ’ ό,τι φαίνεται οι «τεμπέληδες» Ολλανδοί (κατά το πρότυπο των «τεμπέληδων» Ελλήνων) δανείζονταν αφειδώς…

Τι κάνει λοιπόν η νέα κυβέρνηση «σωτηρίας» της Ολλανδίας, την οποία απαρτίζουν το κόμμα των Φιλελευθέρων και το κόμμα των Εργατικών; Το πολύ απλό – και μάλιστα χωρίς Μνημόνια:

Επιβάλλουν νέες περικοπές και μέτρα λιτότητας ύψους 16 δισ. ευρώ, τα οποία σημειωτέον αποτέλεσαν την αιτία να καταρρεύσει η προηγούμενη κυβέρνηση, να γίνουν εκλογές και να αναδειχτεί η νέα κυβέρνηση. Κυβέρνηση στην οποία συμμετέχουν εκείνοι που προεκλογικά «διαφωνούσαν» με τα μέτρα, αλλά τώρα τα επιβάλλουν…

 

Σύμφωνα με τα στοιχεία της Κομισιόν, που δόθηκαν τέλη Οκτώβρη στη δημοσιότητα, πάνω από 43 εκατομμύρια άνθρωποι στην ΕΕ κυριολεκτικά λιμοκτονούν, αφού δεν μπορούν να εξασφαλίσουν το φαγητό της ημέρας και πάνω από 116 εκατομμύρια επιβιώνουν στα όρια της φτώχειας.

Επίσης, ο αριθμός των αστέγων είναι πλέον απροσδιόριστος στην ΕΕ και ξεπερνά κατά πολύ τα 4,1 εκατομμύρια που είχε εκτιμηθεί ο αριθμός τους το 2010.

Οσον αφορά τα παιδιά, ο αριθμός τους εντός της ΕΕ, που ζουν στη φτώχεια και στον κοινωνικό αποκλεισμό, ξεπερνά τα 25 εκατομμύρια.

Τι κάνει για όλα αυτά η ΕΕ;

Σύμφωνα με εισήγηση του Μπαρόζο, η Κομισιόν προχωρά στη σύσταση Ταμείου για τη «βοήθεια», λέει, των απόρων, των φτωχών και των αστέγων της ΕΕ. Το «Ταμείο Βοήθειας» θα χρηματοδοτηθεί για την περίοδο 2014 – 2020, με το ποσό των 2,5 δισ. ευρώ.

Τουτέστιν, τα χρήματα που αναλογούν μέσα στα 7 αυτά χρόνια για καθέναν από τα 116 εκατομμύρια (τουλάχιστον) των απόρων της ΕΕ, ώστε να «βοηθηθούν», για να εξασφαλίσουν τροφή και στέγη, ανέρχονται ημερησίως κατ’ άτομο στα… 0,008 λεπτά του ευρώ!

Posted in Η «κοινωνική ειρήνη» τους είναι ο ταξικός τους πόλεμος, Το συμφέρον των καπιταλιστών δεν είναι συμφέρον των εργατών, ανάπτυξη για ποιόν;, ανθρώπινος δεν γίνεται ο καπιταλισμός | Με ετικέτα: , , , | 1 Comment »

Το 1 δισ. ευρώ μας το χρεώνουν 13,5 δισ. ευρώ!

Posted by redship στο 30 Οκτωβρίου , 2012

 

 

Γράφει  ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

 

Από τα 31,5 δισ. ευρώ της «σωτήριας» δόσης:

α) Τα 25 δισ. ευρώ θα πάνε στους τραπεζίτες στο πλαίσιο της λεγόμενης «ανακεφαλαιοποίησης» των τραπεζών.

β) Τα 5 δισ. ευρώ θα πάνε για αποπληρωμές τόκων και χρεολυσίων ομολόγων και εντόκων γραμματίων που έληξαν ή λήγουν, με τη μερίδα του λέοντος – περί τα 4 δισ. ευρώ – να επιστρέφουν στην ΕΚΤ.

γ) Περί τα 500 εκατ. ευρώ, ίσως και περισσότερα, θα διατεθούν για την κάλυψη του ελλείμματος του 2012.

 

Δηλαδή:

Από τα 31,5 δισ. ευρώ, αυτό που απομένει για τον λαό (τάχα) είναι το… «σωτήριο» ποσό του μόλις ενός (αριθμός:1) δισ. ευρώ!

Ομως, αυτό το 1 δισ. ευρώ (στην ουσία: το …κανένα δισ. ευρώ αφού ούτε ψίχουλο δεν θα πάει στον ελληνικό λαό), ο ελληνικός λαός καλείται να το πληρώσει

με επιπλέον φόρους, χαράτσια, μειώσεις μισθών, μειώσεις συντάξεων, κατάργηση εργασιακών δικαιωμάτων

και με μέτρα ύψους 13,5 δισ. ευρώ (τουλάχιστον)!

Posted in πολιτικη, ριζασπάστης, Το συμφέρον των καπιταλιστών δεν είναι συμφέρον των εργατών | Με ετικέτα: , , , , , | 1 Comment »

Η «ανταγωνιστικότητα» και οι απολύσεις της «Φορντ»

Posted by redship στο 27 Οκτωβρίου , 2012

Τα «αγαθά» της ανταγωνιστικότητας καλούνται να απολαύσουν οι εργαζόμενοι στην αυτοκινητοβιομηχανία του Βελγίου, της Βρετανίας και της Ιταλίας. Μέσα σε δύο μέρες έγινε γνωστό ότι η «Ford» κλείνει τα εργοστάσιά της στο Γκενκ του Βελγίου (4.300 εργαζόμενοι), στο Ντάγκεναμ (1.000 εργαζόμενοι) και το Σαουθάμπτον (500 εργαζόμενοι) της Βρετανίας. Την περασμένη Πέμπτη, εξάλλου, η διοίκηση της ιταλικής «Fiat» ανακοίνωσε την απόλυση 2.000 εργαζομένων του εργοστασίου Πομιλιάνο Ντ΄ Αρκο, έξω από τη Νάπολη.

Ο ΑΡΙΘΜΟΣ των εργαζομένων που θα χάσουν τη δουλειά τους είναι πολύ μεγαλύτερος, αν ληφθεί υπόψη ότι μαζί με τα συγκεκριμένα εργοστάσια θα κλείσουν και μια σειρά επιχειρήσεων που λειτουργούν υπεργολαβικά. Μόνο στην περίπτωση του Γκενκ υπολογίζεται ότι από το κλείσιμο του εργοστασίου της «Ford» θα τεθεί σε άμεσο κίνδυνο η δουλειά 10.500 εργαζομένων στις υπεργολαβίες!

Οσο για τους λόγους που οδηγούν τις αυτοκινητοβιομηχανίες σ’ αυτές τις αναδιαρθρώσεις, ο πρόεδρος της Ενωσης των Φλαμανδών εργοδοτών Voka, Τζο Λίμπεερ, ήταν σαφής: «Για την αντιμετώπιση του ανταγωνισμού με το εξωτερικό, οι μισθολογικές δαπάνες των επιχειρήσεων πρέπει να μειωθούν δραστικά».

ΟΜΩΣ ΤΟ ΚΛΕΙΣΙΜΟ του εργοστασίου της «Ford» στο Γκενκ είναι και ένα πικρό «μάθημα» για τους ίδιους τους εργαζόμενους που πριν δύο χρόνια εμπιστεύθηκαν τους εργοδοτικούς συνδικαλιστές και συμφώνησαν σε μειώσεις αποδοχών και αύξηση των ωρών εργασίας για να σώσουν δήθεν τις θέσεις εργασίας…

Αξίζει να σημειωθεί για τη «Ford», σύμφωνα με τα οικονομικά στοιχεία για το 2011, τα λειτουργικά της κέρδη προ φόρων έφτασαν τα 8,8 δισ. δολάρια ή 1,51 δολάρια ανά μετοχή, αύξηση 463 εκατ. δολαρίων από το 2010. Τα έσοδα άγγιξαν τα 20,2 δισ. δολάρια, αύξηση 13,7 δισ. από το 2010, ενώ τα καθαρά κέρδη ανήλθαν σε 6,3 δισ. δολάρια, αύξηση κατά 1 δισ. από το 2010.

ΠΡΟΚΥΠΤΕΙ ΛΟΙΠΟΝ ότι το θέμα για τα μονοπώλια είναι πού θα βρουν τις καλύτερες προϋποθέσεις για την αύξηση των κερδών τους και εν προκειμένω, στο πλαίσιο της «ανταγωνιστικότητας», πού θα βρουν φθηνότερα εργατικά χέρια, δηλαδή φθηνότερη εργατική δύναμη. Σύμφωνα με πληροφορίες, η «Ford» προσανατολίζεται στη μεταφορά των γραμμών παραγωγής στο εργοστάσιό της στη Σεβίλλη της Ισπανίας, όπου στο πλαίσιο των προγραμμάτων μείωσης του χρέους και του ελλείμματος σημειώθηκε μια μεγάλη μείωση του μισθού εργασίας.

Τέλος, θα πρέπει να αναμένεται πολύ σύντομα να λειτουργήσει το γνωστό ντόμινο όπου η μια μετά την άλλη οι αυτοκινητοβιομηχανίες θα προχωρούν σε παρόμοιες «αναδιαρθρώσεις» της παραγωγής τους, με κλεισίματα μονάδων και απολύσεις χιλιάδων εργαζομένων, εν ονόματι της μείωσης του «κόστους παραγωγής».

από  τον ριζοσπάστη

Posted in Το συμφέρον των καπιταλιστών δεν είναι συμφέρον των εργατών, ανάπτυξη για ποιόν;, ανεργία, ανθρώπινος δεν γίνεται ο καπιταλισμός | Με ετικέτα: , , | 1 Comment »

Ανάκαμψη;

Posted by redship στο 26 Οκτωβρίου , 2012

 

από  black bedlam

 

 

Δεν μπορεί να υπάρξει ανάκαμψη, ούτε για το κεφάλαιο.

Το διάβασα στον Ριζοσπάστη με τίτλο «Τέρμα πια στις αυταπάτες»  ΕΔΩ
Αφορά την  «Ford» στο Βέλγιο, που έκλεισε και πέταξε στο δρόμο πάνω από 4.000 εργαζόμενους.

Η εταιρία επέλεξε να αναθέσει την παραγωγή του μοντέλου  «Mondeo» στην Βαλένθια στην Ισπανία.

Ο λόγος κατανοητός, στην Ισπανία τα μεροκάματα είναι πλέον πολύ χαμηλά και τείνουν ακόμη

προς τα κάτω.
Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα λένε, την μείωση του κόστους παραγωγής. 
Αυτό που έχει σαν αποτέλεσμα είναι η αύξηση του ποσοστού κέρδους του καπιταλιστή και όχι την μείωση της αξίας του εμπορεύματος.
Η μείωση της αξίας της εργατικής δύναμης δεν θα μετακυλίσει στην αγορά, δεν θα φτάσει ποτέ
στις τσέπες των εργαζομένων που είναι οι εν δυνάμει καταναλωτές .
Μην κάνουμε το λάθος και πιστέψουμε, ότι αφού ο εργαζόμενος θα πληρώνεται με λιγότερα,
άρα και το εμπόρευμα θα βγει στην αγορά φθηνότερα.
Και ας το δούμε στη χώρα μας. 
Με τις μείωσεις των μισθών και ημερομισθίων που έχουν συντελεστεί, έχετε δει να πέφτουν οι τιμές 
των  προϊόντων  στα ράφια;
Το μεγαλύτερο κέρδος τους κυνηγούν οι βιομήχανοι, προσπαθούν να ισορροπήσουν μέσα 
στην δύνη της  κρίσης τους, να εξασφαλίσουν την συμμετοχή τους  στο παιγνίδι του  ανταγωνισμού,
να συνεχίσουν την κερδοφορία τους,να υπερασπιστούν  την υπόστασή τους .
Αλλά ούτε και αυτό μπορούν πλέον να το διαχειριστούν αποτελεσματικά.
Μιλάμε πολλές φορές για την ανάκαμψη,θεωρόντας την αυτονόητη ακόμη και ό
ταν λέμε ότι θα είναι ισχνή και βραχύβια
 Ποια ανάκαμψη;
Το κεφάλαιο λέει, επιχειρεί να ανακάμψει  παίρνοντας τα μέτρα που επιβάλλει στις εργασιακές σχέσεις.
Αλλά μπορεί να απεγκλωβιστεί άραγε από αυτήν την μέγκενη του καπιταλιστικού δρόμου
ανάπτυξης και των αντικειμενικών του αποτελεσμάτων;
Η κρίση είναι τέτοια και τόσο αδιέξοδη για τους ίδιους του κεφαλαιοκράτες, που σήμερα
είναι υποχρεωμένοι να καταστρέψουν μέρος του συσσωρευμένου κεφαλαίου, κλείνοντας
βιομηχανικές μονάδες, στέλνοντας στην ανεργία,στην ομηρία και τον αφανισμό εκατομμύρια
εργαζόμενους, «εξασφαλίζοντας» στους εργαζόμενους που απομένουν μισθούς φτώχειας και πείνας,
εξαναγκάζοντας  τους στην απόλυτη εξαθλίωση.

Αυτό που εμφανίζεται στην σημερινή πραγματικότητα, είναι ότι παρά τα όποια μέτρα και ό

χι μόνον στις χώρες της ΕΕ, η κρίση και η ύφεση εξαπλώνονται και βαθαίνουν.
Αυτή είναι η Αντικειμενική, η  νομοτελειακή εξέλιξη του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής. 
Αυτός είναι ο καπιταλισμός!
Αλλά είναι δυνατόν τα μέτρα που παίρνονται να ενισχύσουν  την ανταγωνιστικότητα,
να θωρακίσουν την κερδοφορία, να οδηγήσουν  στην ανάκαμψη του κεφαλαίου;

Η υπερσυσσώρευση κεφαλαίων και η αδυναμία να επενδυθούν ώστε να συνεχίσουν να

αποδίδουν κέρδη στους βιομήχανους, είναι εμφανής.

Κάτω από την πίεση της υπερσυσσώρευσης και της υπερπαραγωγής, κάτω από την ανάγκη

των μεταξύ τους ανταγωνισμών, λόγω και της ανάπτυξης της τεχνολογίας, είναι υποχρεωμένοι
σήμερα πλέον να καταστρέψουν αυτό το υπερσυσσωρευμένο κεφάλαιο.

Εδώ είναι που δίνεται  η μεγάλη μάχη. 
Για το ποιες επιχειρήσεις θα επικρατήσουν, ποιες οικονομίες θα κυριαρχήσουν.

Καθώς κλείνουν αναγκαστικά, μην μπορώντας να ανταπεξέλθουν στον ανταγωνισμό πολλές

μεγάλες μονοπωλιακές και πολυεθνικές  επιχειρήσεις, πετούν στους δρόμους τους εργαζόμενους. 
Παράλληλα και εμπρός στην ανάγκη του ανταγωνισμού,  οι εναπομείνασες επιχειρήσεις χτυπούν
μισθούς και μεροκάματα και με την συμμαχία των πολιτικών τους εκπροσώπων, επιβάλλουν 
και όλα τα άλλα μέτρα, στην παιδεία, στην υγεία, στην κοινωνική πρόνοια ….

Βγάζουν στο σφυρί την ζωή των εργαζομένων,των λαϊκών οικογενειών .

Αυτό, δεν είναι Ελληνικό φαινόμενο το γνωρίζουμε, όμως σε μια παγκόσμια  αγορά εργασίας,

τέτοια που οι εργαζόμενοι δεν θα μπορούν να εξασφαλίσουν ούτε την αναπαραγωγή της εργατικής
τους δύναμης και με εκατομμύρια ανέργους σε όλο τον κόσμο, πώς και από πού θα προκύψει η ανάκαμψη του κεφαλαίου;

Με λίγα λόγια οι εργάτες, οι εργαζόμενοι της Ελλάδας, της Ισπανίας, της Μ.Βρετανίας,

της Πορτογαλίας,της Ιταλίας,της Ιρλανδίας, ακόμη και της Γερμανίας στην οποία εκατομμύρια
εργαζόμενων δουλεύουν για 400 ευρώ, ακόμη και της πρώην  κραταιάς οικονομίας της Ιαπωνίας,
που οι δείκτες έχουν πάρει την κατρακύλα με επίσης εκατομμύρια ανέργους και πολίτες που ζουν
κάτω από το όριο της φτώχειας, πώς θα επέλθει η ανάκαμψη;

Στα σχέδιά τους είναι η Κινεζοποίηση μισθών και ημερομισθίων.
Τα προηγούμενα όμως χρόνια, όταν ο Κινέζος δούλευε για ένα πιάτο ρύζι, το παραγόμενο προϊόν

διοχετεύονταν στις εύρωστες οικονομικά χώρες.
Σήμερα τα εκατομμύρια των εργαζομένων ανά τον κόσμο, οι τεράστιες δυνατότητες παραγωγής
λόγω της τεχνολογίας που δεν επιτρέπει να γυρίσουμε πίσω,τα εμπορεύματα που θα παράγονται
με μισθούς πείνας, πού και σε ποιες αγορές θα διοχετευθούν.
Οι 4.000 απολυμένοι της «Ford» στο Βέλγιο,δεν θα μπορέσουν ποτέ να αποκτήσουν το νέο μοντέλο 
«Mondeo» αλλά και οι εργαζόμενοι με τα μεροκάματα της πείνας στην Βαλένθια, επίσης δεν θα μπορέσουν να αποκτήσουν το Mondeo.

Είναι η μόνη αλήθεια:  
«Ο Καπιταλισμός σήμερα δεν έχει ούτε ένα ξεροκόμματο να πετάξει για να εξαγοράσει συνειδήσεις».
 (Παφίλης  στην Βουλή)

Το σχέδιο είναι καλά επεξεργασμένο για την ικανοποίηση των αναγκών της πλουτοκρατίας.
Ένα σχέδιο που θα έχει τις βάσεις του στα αποκαΐδια των λαϊκών και εργασιακών δικαιωμάτων.
Ένα σχέδιο όμως που δεν μπορεί να  οδηγήσει σε διέξοδο από την κρίση, ούτε τις ίδιες τις πολυεθνικές,

ούτε το ίδιο το κεφάλαιο. 

Η μία κρίση θα καβαλάει την άλλη, χωρίς ανάκαμψη, ή με ψευδεπίγραφες ανακάμψεις κατασκευασμένων αριθμών.

Όσο ο λαός θα ανέχεται τις επιθέσεις τους, όσο ο λαϊκός παράγοντας θα βρίσκεται σε στάση αναμονής,

όσο δεν δίνει την δική του απάντηση και δεν παίρνει την υπόθεση στα δικά του χέρια, όσο εξακολουθεί
να έχει αυταπάτες ότι μπορεί να επανέλθει στα προ της κρίσης μέσω σωτήρων και μέσα στο ίδιο το
καπιταλιστικό σύστημα παρέα με  τα αφεντικά, θα είναι σαν να υπογράφει την καταδίκη του,
την αυτοκαταστροφή του.
Οι κεφαλαιοκράτες δεν πρόκειται από μόνοι τους να παραδώσουν τις επιχειρήσεις τους ούτε ταπρονόμιά τους. 
Θα παλεύουν ακόμη και αν μέσα σε αυτήν την μάχη κάποιοι από αυτούς θα χάνονται.
Έχουν δύο μέτωπα, ένα με τους ανταγωνιστές τους και ένα με τους ταξικούς τους εχθρούς. 
Μόνο που οι ταξικοί εχθροί του κεφαλαίου, είναι ταυτόχρονα και αυτοί που τους παράγουν τον πλούτο.
Και εξοντώνοντάς τους, εξοντώνουν την μηχανή που τους παράγει τον πλούτο. 

Ακόμη και αν μείνουν μόνοι τους, το σοσιαλιστικό οικονομικό σύστημα θα εφαρμόσουν, δεν μπορούν

τίποτε άλλο,γιατί ο Σοσιαλισμός είναι ιστορική αναγκαιότητα και  γιατί ο Καπιταλισμός, εξάντλησε τα δικά του ιστορικά όρια.  

Γι΄αυτό ας σταματήσουμε να μιλάμε για την ανάκαμψη του κεφαλαίου, γιατί μπερδεύουμε και τον Μήτσο.

Posted in τα «Νταχάου» της εργοδοτικής αυθαιρεσίας, Σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα!, ανάπτυξη για ποιόν;, ανθρώπινος δεν γίνεται ο καπιταλισμός | Με ετικέτα: , , , , | Leave a Comment »

Ο κ. Στουρνάρας στα βήματα… του Λένιν!

Posted by redship στο 25 Οκτωβρίου , 2012

 

Γράφει   ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

 

Ο κ. Στουρνάρας, προφανώς χωρίς να το πολυκαταλάβει, έφερε χτες στη Βουλή

ένα πολύ καλό παράδειγμα.

Το παράδειγμά του, που είχε να κάνει με το πώς μια χώρα αντιμετωπίζει

το ζήτημα του δημόσιου χρέους, αφορούσε στην… Οχτωβριανή Επανάσταση και στον Λένιν.

 

Ηταν αναμενόμενο, επομένως, όπως σημείωσε η Αλέκα Παπαρήγα, αφενός η επίκληση

του Λένιν από τον υπουργό να μην μπορεί να στραφεί εναντίον του ΚΚΕ, αφετέρου

να μετατραπεί σε μπούμερανγκ για την κυβερνητική τρόικα.

Και τούτο διότι η αντιμετώπιση του δημόσιου χρέους από την Οχτωβριανή

Επανάσταση και από τον Λένιν αποτελεί, πράγματι, υπόδειγμα.

 

Ενα υπόδειγμα, όμως

– κι εδώ ακριβώς βρίσκεται το σημείο που ελαφρώς δεν το έχει αντιληφθεί ο κ. Στουρνάρας –

αντιμετώπισης του θέματος σε όφελος του λαού. Και όχι σε όφελος των

κεφαλαιοκρατών, των ντόπιων και ξένων δανειστών και τοκογλύφων.

Δηλαδή, ένα υπόδειγμα που κινείται ακριβώς στον αντίποδα της κυβερνητικής πολιτικής.

Αφού, ωστόσο, στην κυβέρνηση έχουν αρχίσει να εντρυφούν στη

σκέψη του… Λένιν γύρω από το ζήτημα του δημόσιου χρέους, ας συνεισφέρουμε

στην… αυτομόρφωσή τους:

 

Ο Λένιν είναι αυτός που – πριν την Επανάσταση –

τόνιζε:

 

«»Δημόσια χρέη»! Η εργατική τάξη ξέρει ότι τα χρέη αυτά δεν

είναι δικά της και όταν πάρει την εξουσία θα αναθέσει την εξόφλησή

τους σε εκείνους που τα έκαναν»1.

 

Ο Λένιν είναι αυτός που – μετά την Επανάσταση –

ειρωνευόμενος τους ιμπεριαλιστές που απειλούσαν τους Μπολσεβίκους

επειδή αρνήθηκαν να αναγνωρίσουν τα χρέη της προεπαναστατικής Ρωσίας

προς διεθνείς κερδοσκόπους και τοκογλύφους, καλούσε περιπαιχτικά το

συνέδριο της Κομμουνιστικής Διεθνούς να στείλει ευχαριστήριο τηλεγράφημα

στον Βρετανό οικονομολόγο Κέυνς.

Αφορμή ήταν το γεγονός ότι ο Κέυνς, βλέποντας ότι λόγω των χρεών

ο καπιταλισμός μετά την ειρήνη των Βερσαλιών τραβούσε προς την χρεοκοπία,

τασσόταν υπέρ της μη αποπληρωμής των χρεών και καλούσε τα καπιταλιστικά

κράτη να ακυρώσουν και να διαγράψουν τα δημόσια χρέη που είχαν διογκωθεί

λόγω του Α’ Παγκόσμιου Πολέμου.

Ο Λένιν, στην εισήγησή του προς το συνέδριο, σχολίαζε:

 

«Εμάς, όμως, όπως ξέρετε αυτά τα χρέη δεν μας ανησυχούν, γιατί

εμείς λιγάκι νωρίτερα από την εμφάνιση του βιβλίου του Κέυνς,

ακολουθήσαμε τη θαυμάσια συμβουλή του: ακυρώσαμε όλα τα χρέη».

Προκαλώντας, δε, τα τρανταχτά γέλια και τα θυελλώδη χειροκροτήματα των

συνέδρων, πρόσθετε:

«Νομίζω πως θα έπρεπε εξ ονόματος του συνεδρίου της Κομμουνιστικής

Διεθνούς να στείλουμε ένα ευχαριστήριο σ’ αυτούς τους οικονομολόγους – προπαγανδιστές

υπέρ του μπολσεβικισμού»2.

 

Ο Λένιν, επίσης, είναι αυτός που επειδή γνώριζε ότι η εν λόγω ασθένεια

του καπιταλισμού, η ασθένεια της υπερχρέωσης, είναι τόσο παλιά και

τόσο ανίατη που η γιατρειά της δεν θα επερχόταν με επικλήσεις, όπως

αυτές του Κέυνς και άλλων αστών οικονομολόγων, στη «γενναιοψυχία»

των πιστωτών ώστε οι τελευταίοι να δεχτούν ακύρωση των χρεών τους,

για τούτο συμπλήρωνε:

 

«Στο σημείο αυτό δεν συμφωνούν οι απόψεις μας με τον Κέυνς».

Οι λαοί, πρόσθετε ο Λένιν, δείχνοντας την επαναστατική – μπολσεβίκικη

λύση του προβλήματος,

«νομίζουμε πως για την ακύρωση των χρεών θα αναγκαστούν να

περιμένουν κάτι άλλο και να δουλέψουν σε κάποια άλλη κατεύθυνση,

χωρίς να υπολογίζουν στη «γενναιοψυχία» των κυρίων καπιταλιστών»3.

 

Ο Λένιν και οι Μπολσεβίκοι, εν ολίγοις, δεν περιορίστηκαν να εξασφαλίσουν

για το λαό τους φαΐ, στέγη, εργασία, Παιδεία, Υγεία, ελεύθερο χρόνο,

αξιοπρεπή γηρατειά κι άλλα πολλά που δεν είναι της ώρας.

Εκαναν και τούτο:

 

«Ενα άλλο οικονομικό μέτρο της σοβιετικής εξουσίας ήταν η μη αναγνώριση

του εξωτερικού δημοσιονομικού χρέους και των υποχρεώσεων που είχαν

αναλάβει οι κυβερνήσεις της προεπαναστατικής Ρωσίας (…). Το Γενάρη του 1918,

η σοβιετική κυβέρνηση ακύρωσε τα εσωτερικά και εξωτερικά δάνεια που είχε

συνάψει η τσαρική και η Προσωρινή κυβέρνηση».

 

Αυτή ήταν η πολιτική των Μπολσεβίκων απέναντι στα χρέη με τα οποία ο τ

σάρος και οι αστοί είχαν φορτώσει τις πλάτες του ρωσικού λαού.

 

Ομως, οι Μπολσεβίκοι, επειδή ακριβώς ήταν κομμουνιστές, δηλαδή και πατριώτες

και διεθνιστές, την ώρα που οι πολιτικοί προπάτορες του ελληνικού αστικού πολιτικού

κόσμου έστελναν στρατό εναντίον τους, εκείνοι, όσον αφορά την Ελλάδα και τον

ελληνικό λαό, να τι έκαναν:

 

«Ενα άλλο οικονομικό μέτρο της σοβιετικής κυβέρνησης στον εξωτερικό τομέα ήταν

η παραίτησή της από το Διεθνή Οικονομικό Ελεγχο (ΔΟΕ), που επέβαλαν το 1897,

μετά τον ελληνοτουρκικό πόλεμο, οι Μεγάλες Δυνάμεις στην Ελλάδα (…) από την

Οχτωβριανή Επανάσταση η Ελλάδα απεκόμισε οικονομικά οφέλη. Η νεαρή Σοβιετική Δημοκρατία,

με απόφαση του Δεύτερου Συνεδρίου των Σοβιέτ, απάλλαξε την Ελλάδα από το χρέος

που όφειλε στη Ρωσία και ανερχόταν στα 100 εκατομμύρια χρυσά γαλλικά φράγκα.

Ακόμα, η σοβιετική κυβέρνηση παραιτήθηκε από τα δικαιώματά της στο Αγιο Ορος, κ

αθώς και από τις ιδιοκτησίες του τσαρικού κράτους σε διάφορα ευαγή ιδρύματα στην

Ελλάδα (ρώσικο νοσοκομείο στον Πειραιά, το σημερινό Τζάνειο) κλπ.».

 

Ετσι αντιμετώπισαν, λοιπόν, οι Μπολσεβίκοι και ο Λένιν τα θέματα του χρέους.

Κάλεσαν το λαό να εγκαθιδρύσει τη λαϊκή εξουσία.

Τη δική του εξουσία.

Και ήταν αυτή η εξουσία – η λαϊκή – που έστειλε, όπως το έλεγε ο Λένιν,

το λογαριασμό των χρεών σε εκείνους που τα έκαναν!

Ακολουθώντας, επομένως, το παράδειγμα του Λένιν ίσως θα έπρεπε να στείλουμε…

«ευχαριστήριο» στον κ. Στουρνάρα για την – ακούσια έστω – συνηγορία του στη θέση

του ΚΚΕ υπέρ της λαϊκής εξουσίας και για την – ακούσια έστω – παραδοχή του ότι μόνο

με αυτή την προϋπόθεση θα λυθεί το ζήτημα του χρέους υπέρ του λαού.

 

1. Λένιν, Απαντα, τόμος 33ος, σελ. 203.

2. Λένιν, Απαντα, τόμος 41, σελ. 221-225, εκδόσεις «Σύγχρονη Εποχή».

3. Λένιν, «Απαντα», τόμος 41, σελ. 221.

`4. Κώστας Αυγητίδης, «Η στρατιωτική επέμβαση των καπιταλιστικών χωρών ενάντια στη Σοβιετική Ρωσία και η Ελλάδα (1918-1920)», εκδόσεις «Σύγχρονη Εποχή».

Posted in Νίκος Μπογιόπουλος | Με ετικέτα: , , | 2 Σχόλια »

φτώχεια , ανεργία ,αυταρχισμός – φέρνει δυστυχία ο καπιταλισμός

Posted by redship στο 19 Οκτωβρίου , 2012

ΓΕΡΜΑΝΙΑ
Απλώνεται το φάσμα της φτώχειας

ΒΕΡΟΛΙΝΟ.–

Το φάσμα της πείνας και της εξαθλίωσης επεκτείνεται συνεχώς στη Γερμανία,

την «ατμομηχανή» της Ευρώπης, με τους υψηλούς ρυθμούς καπιταλιστικής

ανάπτυξης και δεύτερη εξαγωγική δύναμη στον κόσμο. Ενας στους έξι

Γερμανούς ή 12,9 εκατ. άνθρωποι, σύμφωνα με επίσημα στοιχεία, είναι φτωχοί

ή αντιμετωπίζουν σοβαρό κίνδυνο να ολισθήσουν στη φτώχεια. Επίσης το

15,8% των Γερμανών ζει με χαμηλούς μισθούς που σημαίνει ότι νοικιάζει φθηνά

διαμερίσματα και επιβιώνει με στοιχειώδη τρόφιμα σύμφωνα με τα στοιχεία

της έρευνας του Ομοσπονδιακού Γραφείου Στατιστικής-(Destatis – Statistisches

Bundesamt Deutschland), για τα εισοδήματα των πολιτών το 2010.

Τα στοιχεία δημοσιοποιήθηκαν με την ευκαιρία της λεγόμενης Διεθνούς

Ημέρας για την Εξάλειψη της Φτώχειας βάσει των ευρωπαϊκών

στατιστικών, σύμφωνα με τη γαλλική εφημερίδα Le Monde. Σύμφωνα με

αυτά ένας εργαζόμενος κινδυνεύει να ολισθήσει στη φτώχεια όταν κερδίζει

το 60% του μέσου εθνικού εισοδήματος που μεταφράζεται για τη Γερμανία

σε 952 ευρώ το μήνα. Οσον αφορά το φύλο και τη φτώχεια, οι γυναίκες είναι

αυτές που απειλούνται περισσότερο (16,8% των γυναικών έναντι 14,9% των

αντρών) ενώ το ποσοστό αυτό εκτοξεύεται στο 37,1% όσον αφορά τις

μονογονεϊκές οικογένειες, δηλαδή τη μητέρα με παιδιά.

Τέλος, σύμφωνα με την έκθεση, το ποσοστό των Γερμανών που λαμβάνουν

πλέον το επίδομα της κοινωνικής πρόνοιας αυξήθηκε κατά 5,9% μέχρι τα

τέλη του 2011 ή 844.000 άνθρωποι ηλικίας άνω των 18 ετών. Η πλειονότητα

αυτών είναι ηλικιωμένοι και συνταξιούχοι άνω των 65 ενώ και σε αυτή την

περίπτωση οι γυναίκες είναι πιο ευάλωτες.

  • Σύμφωνα με στοιχεία του ΟΗΕ, ένας στους οκτώ ανθρώπους τουπαγκόσμιου πληθυσμού υποσιτίζεται. Το πρόβλημα του υποσιτισμού, της φτώχειας και της ανέχειας είναι πολιτικό ζήτημα και όχι πρόβλημα επάρκειας τροφίμων, είναι μάστιγα που οφείλεται στην καπιταλιστική βαρβαρότητα.

 

ΑΥΣΤΡΑΛΙΑ
600.000 παιδιά στην πείνα

ΚΑΜΠΕΡΑ.- «Είναι απαράδεκτο και ντροπή σε μία πλούσια χώρα σαν τη

δική μας να μην προσέχει τους μη προνομιούχους», δήλωσε χτες η γενική

διευθύντρια του Αυστραλιανού Συμβουλίου Κοινωνικών Υπηρεσιών

(ACOSS) Δρ. Κασάντρα Γκόλντι, αναφερόμενη στην τελευταία έκθεση του

οργανισμού για την ανέχεια που καταγράφουν πως ένας στους οκτώ

Αυστραλούς – μεταξύ τους 600.000 παιδιά – ζουν κάτω από το όριο

της φτώχειας και αδυνατούν να ικανοποιήσουν βασικές ανάγκες.

Οπως αναφέρουν οι συντάκτες της έκθεσης, τα μεγαλύτερα θύματα της

φτώχειας είναι οι άνεργοι, οι συνταξιούχοι και τα παιδιά. Μάλιστα συναφής

έκθεση της οργάνωσης «Anglicare Australia», που δημοσιοποιήθηκε χτες,

έκανε ακόμη χειρότερες διαπιστώσεις. Βρήκε πως τρεις στις τέσσερις

οικογένειες παλεύουν καθημερινά να βάλουν αρκετό και ποιοτικό φαγητό

στο τραπέζι και πως ένα στα δέκα παιδιά δεν πάνε σχολείο γιατί οι οικογένειές

τους νιώθουν ένοχες που δεν μπορούν να τους εξασφαλίσουν ούτε ένα κολατσιό.

 

 

Εργα «σωτήρων»…

Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία της «Γιούνισεφ»:

1) Πάνω από 439.000 παιδιά στην Ελλάδα ζουν κάτω από το όριο

της φτώχειας.

2) Το 37% των φτωχών παιδιών στην Ελλάδα ζουν σε νοικοκυριά

που δεν μπορούν να ικανοποιήσουν τις ανάγκες σε θέρμανση.

3) Το 18,4% των φτωχών παιδιών στην Ελλάδα ζουν σε νοικοκυριά

που δεν μπορούν να καλύψουν τις στοιχειώδεις ανάγκες τους σε βασικά αγαθά.

Σημειώστε ότι τα στοιχεία αυτά αφορούν στο μήνα Απρίλη του 2012.

Πριν, δηλαδή, εκδηλωθεί το νέο κύμα ανεργίας που τον Ιούλη εκτινάχτηκε

πάνω από 25%.

Πριν επιβληθεί η νέα αύξηση του φόρου στο πετρέλαιο θέρμανσης.

Πριν ανακοινωθούν τα στοιχεία για τις νέες ανατιμήσεις στα βασικά

είδη διατροφής που εκδηλώθηκαν τους μήνες που ακολούθησαν.

Είναι σε αυτή την Ελλάδα,

του μισού εκατομμυρίου υποσιτισμένων και εξαθλιωμένων παιδιών,

που η τρόικα των Σαμαρά, Βενιζέλου, Κουβέλη δίνει παραστάσεις «σωτηρίας»

με την τρόικα του Τόμσεν, του Μπαρόζο και του Ντράγκι…

αναδημοσίευση από άρθρα του ριζοσπάστη  19/10/2012

Posted in ριζασπάστης, τα «Νταχάου» της εργοδοτικής αυθαιρεσίας, Σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα!, ανάπτυξη για ποιόν;, ανθρώπινος δεν γίνεται ο καπιταλισμός | Με ετικέτα: , , , | 2 Σχόλια »

Διαφθορά

Posted by redship στο 19 Οκτωβρίου , 2012

Γράφει  ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

Διαφθορά (1)

Η κυρία Μέρκελ διαπίστωσε σε χτεσινές δηλώσεις της ότι

«το μεγάλο πρόβλημα στην Ελλάδα είναι η διαφθορά».

Γιατί, όμως, να είναι τόσο γενική στις τοποθετήσεις της η καγκελάριος;

Αν θέλει να είναι πιο συγκεκριμένη, την επόμενη φορά που θα μιλήσει

για τη διαφθορά στην Ελλάδα, ας έχει προηγουμένως απευθυνθεί στις

γερμανικές πολυεθνικές.

Π.χ. στη «Ζήμενς», στην «Τίσεν», στην «Daimler»

Είναι σίγουρο ότι θα έχουν να την τροφοδοτήσουν – έγκυρα – με

πολλά στοιχεία και με πολλές «τεχνικές» σχετικές με το θέμα της

διαφθοράς και της «μίζας» στην Ελλάδα…

Διαφθορά (2)

Καλά η «Ζήμενς», που όπως αποδείχτηκε «λάδωνε» τα 3/4 των χωρών

του ΟΗΕ.

Μήπως, όμως, και με τις 5 νέες υποθέσεις των πολυεθνικών

(«Johnson & Johnson – DePuy», «Smith & Nephew», «Daimler»,

«Alliance One International», «Comverse Technology») που «λάδωναν»

για να κάνουν τις δουλειές τους στην Ελλάδα, είναι διαφορετικά τα πράγματα;

Κάθε άλλο.

Από τα στοιχεία που υπάρχουν, προκύπτει ότι η «μίζα» έφτανε από

Πολωνία, Ρουμανία και Ιράκ μέχρι Κίνα, Ρωσία, Σερβία, Ταϊλάνδη,

Τουρκία και Ουζμπεκιστάν κι από Κιργιστάν, Μοζαμβίκη και Μαλάουι

μέχρι Ακτή Ελεφαντοστού, Λετονία και Ινδονησία.

Για κάποιους το συμπέρασμα, με βάση τα παραπάνω, είναι το εξής:

«Παντού Ελλάδα».

Και προφανώς έτσι είναι. Αν το ψάξεις, όμως, λίγο καλύτερα, το

βαθύτερο συμπέρασμα – που περικλείει και το προηγούμενο,

το αμιγώς «ελληνικό» – είναι τούτο:

Παντού καπιταλισμός…

Δηλαδή, παντού βρωμιά, παντού δυσωδία και παντού «ηθική» αντίστοιχη

εκείνης που αρμόζει στον κόσμο των μονοπωλίων και των «τεχνικών»

που τίθενται στην υπηρεσία της κερδοφορίας τους.

Posted in Οι «αυτοδημιούργητοι» καπιταλιστές, Το συμφέρον των καπιταλιστών δεν είναι συμφέρον των εργατών, ανάπτυξη για ποιόν;, ανθρώπινος δεν γίνεται ο καπιταλισμός, η "δημοκρατία" των αστών, η βρώμικη ηθική των αστών, καπιταλισμός | Με ετικέτα: , , , , | 2 Σχόλια »

Παρασάπισε

Posted by redship στο 12 Οκτωβρίου , 2012

 

Θανάσης ΛΕΚΑΤΗΣ

 

Πόσο διατιμάται η συντήρηση ενός ανθρώπου στη ζωή για μια μέρα;

Εβδομήντα τρία λεπτά του ευρώ, απαντά η Ευρωπαϊκή Ενωση. Δηλαδή τρία αυγά.

Πόσο είναι το καινούργιο χαράτσι για να θάψεις τον πατέρα σου;

Σαράντα ευρώ, ανακοίνωσε χτες η κυβέρνηση.

Τα δύο στοιχεία οδηγούν τη σκέψη μόνο σε δρόμους μαύρου χιούμορ. Οπως τα ανέκδοτα για ψυγειοκαταψύκτες συντήρησης των πεθαμένων που δε θα έχουν κανέναν να πληρώσει το χαράτσι που τους αναλογεί μετά θάνατον. `Η τον έπαινο στην ΕΕ που διαθέτει τρία αυγά σε έναν άπορο, όταν στην Ισπανία – σύμφωνα με τον Ερυθρό Σταυρό – μία οικογένεια τριών ατόμων μοιράζεται ένα αυγό.

Αναδεικνύουν όψεις μιας και μόνο πραγματικότητας: το σύστημα πα-ρα-σά-πι-σε! Κι αυτή η σαπίλα καθρεφτίζεται πλέον όχι μόνο στις κάθε είδους κυβερνητικές αποφάσεις, αλλά και στα πρόσωπα όσων έχουν αναλάβει τη βρώμικη δουλειά. Μια ματιά στον υπουργό Εργασίας την ώρα που ισχυρίζεται ότι φταίνε οι «μαϊμού» συνταξιούχοι για τη βύθιση των ασφαλιστικών ταμείων τα λέει όλα.

Από τα στοιχεία για την οικονομία των ΗΠΑ κρατάμε τη φράση «σωρεία ρευστού». Την ομολογία, δηλαδή, ότι η καπιταλιστική κρίση είναι κρίση υπερσυσσώρευσης. Και καθώς κάποιοι δείχνουν τα διάφορα προσωρινά μέτρα της κυβέρνησης Ομπάμα ως το παράδειγμα, για να ξεπεράσει και η ΕΕ την κρίση, σημειώνουμε την πρόβλεψη για βύθιση – νέα βύθιση – των ΗΠΑ στην ύφεση. Δυστυχώς για όσους επιμένουν ότι η σημερινή κρίση θα αντιμετωπιστεί με τα μέτρα του 1929, η πραγματικότητα επιμένει διαφορετικά.

Καθώς η καπιταλιστική οικονομία έχει τους δικούς της αμείλικτους νόμους, κάθε παράταση στη ζωή αυτής της σαπίλας θα ισοδυναμεί με αύξηση των σταυρών στα νεκροταφεία, ίσως και στα μέτωπα.

Ανάκαμψη στον ορίζοντα πράγματι υπάρχει. Μόνο που αυτή αφορά στο μεγάλωμα της ψαλίδας ανάμεσα στους καπιταλιστές και τους ανθρώπους του μεροκάματου (όσο κι αν με κομψότητα η στατιστική συμψηφίζει το μεροκάματο με τον πλούτο των καπιταλιστών για να βγάλει μέσο όρο).

Στο τέλος – τέλος ο ένας μετά τον άλλο οι αστοί αναλυτές ομολογούν: τα πάντα γίνονται για να διαμορφωθεί μια χαμηλότερη βάση στα μεροκάματα, για να ξεκινήσει η ανάκαμψη των καπιταλιστικών κερδών.

Η ομολογία οδηγεί στη λύση του προβλήματος: Για να ζήσουν ανθρώπινα οι εργάτες πρέπει να φύγουν από τη μέση οι καπιταλιστές. Ομως, για να γίνει αυτό πλατιά συνείδηση χρειάζεται η πολιτική ιδεολογική και οργανωτική παρέμβαση των πρωτοπόρων της ταξικής πάλης, των κομμουνιστών. Εδώ είμαστε.

Οπως σημείωνε το πρωτοσέλιδο σχόλιο στο χτεσινό «Ριζοσπάστη»: «Δεν υπάρχουν εθνικό συμφέρον, εθνικοί στόχοι και εθνικές θυσίες. Στην Ελλάδα δεν έχουμε όλοι τα ίδια συμφέροντα! Τα νέα βάρβαρα μέτρα μας εξαθλιώνουν ενώ οι μεγάλοι επιχειρηματικοί όμιλοι είναι οι μεγάλοι κερδισμένοι. Αυτούς υπηρετεί η νέα κυβέρνηση και οι σύμμαχοί της στην ΕΕ. Παλεύουμε για κατάργηση των δανειακών συμβάσεων και των μνημονίων, έξοδο της χώρας από την Ευρωπαϊκή Ενωση, διαγραφή του χρέους. Ανάπτυξη με κριτήριο τις ανάγκες μας για δουλειά μόνιμη και σταθερή για όλους, με αξιοπρεπείς μισθούς, συντάξεις, ανάπαυση, δωρεάν μόρφωση για τα παιδιά μας, εξασφαλισμένη δωρεάν φροντίδα Υγείας για τις οικογένειές μας. Ανάπτυξη και παραγωγή προς όφελος του λαού και όχι των μονοπωλιακών ομίλων».

Posted in ρήξη και ανατροπή, ριζασπάστης, τα «Νταχάου» της εργοδοτικής αυθαιρεσίας, ταξικός πόλεμος, Αστική ή εργατική εξουσία, Δύο Ελλάδες δύο τάξεις μία λύση | Με ετικέτα: , , , , , | 1 Comment »

Μας… «στήριξε», κανονικά!

Posted by redship στο 10 Οκτωβρίου , 2012

 

Γράφει  ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

 

 

Η κυρία Μέρκελ ήρθε όντως για να στηρίξει την Ελλάδα. Αλλά όχι την Ελλάδα του ελληνικού λαού.

Η στήριξη της κυρίας Μέρκελ αφορά την «άλλη» Ελλάδα. Αυτήν που επιβάλλει το ένα Μνημόνιο μετά το άλλο, το ένα χαράτσι μετά το άλλο, το ένα πακέτο μέτρων μετά το άλλο.

Η στήριξη της κυρίας Μέρκελ είναι αφειδώλευτη, αλλά αφορά την Ελλάδα των ντόπιων τραπεζιτών, των βιομηχάνων, των κεφαλαιοκρατών και, φυσικά, της τρικομματικής κυβέρνησης που τους εκπροσωπεί.

Διαπίστωση δεύτερη:

Η πολιτική στήριξη του γερμανικού κεφαλαίου και της εκπροσώπου του, της Μέρκελ, προς την ελληνική άρχουσα τάξη, κάθε άλλο παρά… αχρήματος και «αφιλοκερδής» είναι.

Το αντίθετο.

Η αδίστακτη πολιτική που εφαρμόζεται στην Ελλάδα είναι εξαιρετικά κερδοφόρα, τόσο για τη Γερμανία, όσο και για τους εγχώριους φίλους της. Εξού και η στήριξη της κυρίας Μέρκελ για τη συνέχισή της.

Η Γερμανία – όχι η Γερμανία του γερμανικού λαού, αλλά η ιμπεριαλιστική Γερμανία των μονοπωλίων, η Γερμανία της «Ζήμενς», της «Χόχτιφ», της «Τίσεν», της «Ντόιτσε Μπανκ» – κερδίζει αστρονομικά ποσά από την ακολουθούμενη πολιτική στην Ελλάδα.

Τα σημερινά κέρδη της Γερμανίας, που παράγονται επί κρίσης και σε εποχές «Ελλάδας του Τιτανικού», είναι η συνέχιση των κερδών που είχε το γερμανικό κεφάλαιο επί «ανάπτυξης» και σε εποχές «ισχυρής Ελλάδας».

*

Στο πλαίσιο του αδήριτου νόμου που διέπει τις καπιταλιστικές σχέσεις, στο πλαίσιο δηλαδή του νόμου της καπιταλιστικής ανισομετρίας, ο ισχυρός – εν προκειμένω η Γερμανία – έχει πάντα το πλεονέκτημα να κερδίζει τόσο από την «ανάπτυξη» όσο και από την κρίση του καπιταλιστή συμμάχου της.

Σε ό,τι αφορά την προηγούμενη περίοδο, την περίοδο της αποκόμισης κερδών για το γερμανικό κεφάλαιο από την καπιταλιστική «ανάπτυξη» στην Ελλάδα, την περιέγραψε θαυμάσια τον Οκτώβριο του 2010 η τότε υπουργός Οικονομικών της Γαλλίας και νυν επικεφαλής του ΔΝΤ.

Είχε πει τότε η κυρία Λαγκάρντ:

«Τα πλεονάσματα της Γερμανίας είναι τα ελλείμματα της Ελλάδας»…

Σήμερα, σε συνθήκες κρίσης – όχι μόνο ελληνικής αλλά παγκόσμιας καπιταλιστικής κρίσης – τα πράγματα διαμορφώνονται ως εξής:

1) Τον περασμένο Αύγουστο, η γερμανική εφημερίδα «Bild» σε μακροσκελές άρθρο με τον τίτλο «Η Γερμανία κερδίζει χρήματα χάρη στην κρίση του ευρώ», τόνιζε

ότι χάρη στα αρνητικά επιτόκια για τα δεκαετή γερμανικά ομόλογα «τους τελευταίους 30 μήνες η Γερμανία έχει εξοικονομήσει πάνω από 60 δισ. ευρώ μέσω της αναχρηματοδότησης του χρέους της».

Λίγες βδομάδες αργότερα η εφημερίδα «Handelsblatt», σύμφωνα με την ανάλυση του οικονομολόγου του ινστιτούτου του Κιέλου Jens Boysen-Hogrefe, υπολόγισε ότι λόγω της κρίσης και των χαμηλών επιτοκίων που απολαμβάνει η Γερμανία, το γερμανικό κεφάλαιο τα τελευταία 3,5 χρόνια εξοικονόμησε 68 δισ. ευρώ σε κόστος δανεισμού.

2) Κατατοπιστική ήταν επίσης η έκθεση του περασμένου Αυγούστου με τις εκτιμήσεις του οικονομικού ινστιτούτου του Μονάχου «Ifo» για το πόσο προσοδοφόρα είναι η κρίση για τη Γερμανία.

Οπως σημείωνε, το 2012 το εμπορικό πλεόνασμα της Γερμανίας αναμένεται να ξεπεράσει το πλεόνασμα κάθε άλλης χώρας στον κόσμο, της Κίνας συμπεριλαμβανομένης.

3) Τα κέρδη της Γερμανίας από την κρίση όπως εκδηλώνεται ειδικά στην Ελλάδα κάθε άλλο παρά αμελητέα είναι.

Οπως υπολόγισε η «FT Deutschland», έως το 2026 οι λήξεις που πρέπει να καλύψει η Ελλάδα σε ομόλογα που έχει στην κατοχή της η ΕΚΤ φτάνουν τα 12,7 δισ. ευρώ.

Λόγω του γεγονότος ότι η Γερμανία έχει τη μεγαλύτερη συμμετοχή στην ΕΚΤ, όταν η τελευταία επιστρέψει στα κράτη – μέλη της ΕΕ μέσω των κεντρικών τους τραπεζών τα κέρδη από τα ελληνικά ομόλογα, τότε η Γερμανία θα έχει λαμβάνειν το μεγαλύτερο κομμάτι των κερδών, μιας και τα ομόλογα αυτά αγοράστηκαν σε «κουρεμένη» τιμή, πολύ κατώτερη της ονομαστικής.

4) Ηδη από το Μάρτη του 2012, ο ίδιος ο Γερμανός επικεφαλής του Ευρωπαϊκού Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (EFSF), ο Κλάους Ρέγκλινγκ, αποκάλυπτε μιλώντας στο γερμανικό περιοδικό «Focus» ότι από τα μέχρι εκείνη τη στιγμή λεγόμενα «πακέτα στήριξης» προς την Ελλάδα, τα κέρδη της Γερμανίας ξεπερνούσαν τα 15 δισ. ευρώ.

Ο λόγος; Η Γερμανία δανείζεται κεφάλαια με μικρό επιτόκιο και στη συνέχεια δανείζει τα ίδια χρήματα στην Ελλάδα με μεγαλύτερο επιτόκιο…

Ακόμα και με τους πιο συγκρατημένους υπολογισμούς του οικονομολόγου Thomas Fricke που δημοσιεύτηκαν το Μάη του 2011 στη γερμανική έκδοση «Financial Times», τα κέρδη του γερμανικού κεφαλαίου μόνο από την αξιοποίηση των λεγόμενων «πακέτων στήριξης» προς την Ελλάδα, δε θα είναι λιγότερα από 10 δισ. ευρώ…

Στα παραπάνω, θα πρέπει να σημειωθεί, ότι δεν προσμετρώνται

ούτε τα κέρδη που προσδοκά να αποκομίσει το γερμανικό κεφάλαιο από τις «μπίζνες» του στην Ελλάδα, από το νέο ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας, από τις «επενδυτικές» του συμπράξεις με την εγχώρια πλουτοκρατία πάνω στο νεκροταφείο των λαϊκών εισοδημάτων και εργασιακών δικαιωμάτων, αλλά

ούτε και τα κέρδη – με τις αντίστοιχες ζημιές και κινδύνους για τον ελληνικό λαό – που φιλοδοξεί να αποκομίσει το γερμανικό κεφάλαιο στην αντιπαράθεσή του με άλλα ιμπεριαλιστικά κέντρα για τη γεωστρατηγική του αναβάθμιση μέσα και από την Ελλάδα.

Είναι, επομένως, προφανές:

Η στήριξη της Γερμανίας και της κυρίας Μέρκελ υπέρ της συνέχισης της πολιτικής που εφαρμόζεται στην Ελλάδα και εξανδραποδίζει τον ελληνικό λαό, μας στοιχίζει ακριβά.

Και πολλαπλώς…

Posted in Δύο Ελλάδες δύο τάξεις μία λύση | Με ετικέτα: , , , , , , | 1 Comment »

Είμαστε όλοι… Γερμανοί!

Posted by redship στο 9 Οκτωβρίου , 2012

 

Γράφει  ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

 

H Γερμανία είναι η «ατμομηχανή» της ΕΕ. Πράγματι.

Αλλά ας δούμε πώς λειτουργεί αυτή η «ατμομηχανή» πρώτα και κύρια στο εσωτερικό της χώρας.

Ας δούμε, δηλαδή, ποιοι μετατρέπονται σε «κάρβουνο» για να παραχθεί αυτός ο κεφαλαιοκρατικός «ατμός»:

1) Στη Γερμανία, σήμερα, υπάρχουν 16 εκατομμύρια άνθρωποι – σχεδόν δύο Ελλάδες, δηλαδή – βυθισμένοι στη φτώχεια και στον κοινωνικό αποκλεισμό…

2) Στη Γερμανία, σήμερα, σύμφωνα με την «Εκθεση Πλούτου και Φτώχειας» που συντάχθηκε από την ίδια τη γερμανική κυβέρνηση, η κοινωνική ανισότητα ξεπερνά κάθε προηγούμενο, καθώς το 10% του εύπορου πληθυσμού της χώρας κατέχει το 53% του συνολικού πλούτου, ενώ την ίδια ώρα το 50% των γερμανικών νοικοκυριών κατέχει μόλις το 1% του πλούτου της Γερμανίας…

3) Στη Γερμανία, σήμερα, όπως ομολογεί το γερμανικό υπουργείο Εργασίας, «τα ωρομίσθια, που δεν επαρκούν πλέον – ακόμη κι αν κάποιος εργάζεται με πλήρη απασχόληση – για να θρέψουν ένα μονομελές νοικοκυριό, επιτείνουν τους κινδύνους της φτώχειας και υπονομεύουν την κοινωνική συνοχή»…

4) Στη Γερμανία, σήμερα, ο αριθμός των εργαζομένων με μηνιαίο εισόδημα που δεν ξεπερνά τα 400 ευρώ ανέρχεται στα 7,5 εκατομμύρια…

5) Στη Γερμανία, σήμερα, ο εργάτης, στο πλαίσιο των υφιστάμενων εργασιακών σχέσεων που στηρίζονται στους νόμους του «σοσιαλιστή» Σρέντερ περί λειτουργίας δουλεμπορικών γραφείων «ενοικίασης εργαζομένων» δεν λογίζεται ως άνθρωπος, αλλά ως αναλώσιμο υλικό: «…η απασχόληση εκμισθούμενων εργαζομένων ανήλθε από 782 χιλιάδες το 2001 σε 1.200 χιλιάδες εργαζόμενους το 2006. Στο εργοστάσιο της Μερσεντές στο Worth ένας στους δέκα εργαζόμενους είναι εκμισθωμένος. Το ίδιο συμβαίνει και σε πολλές άλλες μεγάλες επιχειρήσεις, όπως η Siemens. Η Siemens μάλιστα στον ισολογισμό της καταχωρεί τις δαπάνες για τους εκμισθωμένους εργαζόμενους όχι στις δαπάνες για μισθούς, αλλά στις δαπάνες για υλικά!» (Γιώργος Σταμάτης, «Περί Νεοφιλελευθερισμού», εκδόσεις ΚΨΜ).

6) Στη Γερμανία, σήμερα, σύμφωνα με τα στοιχεία του Ομοσπονδιακού Γραφείου Εργασίας και του Ιδρύματος «Μπέρτελσμαν», τα παιδιά κάτω των 15 ετών, που η επιβίωσή τους εξαρτάται από τα επιδόματα πρόνοιας ξεπερνούν τις 250.000…

7) Στη Γερμανία, σήμερα, ο αριθμός των «εργαζόμενων φτωχών» συγκριτικά με τον αντίστοιχο αριθμό των «εργαζόμενων φτωχών» το 2006, έχει αυξηθεί κατά 45%…

Αυτή είναι η κατάσταση, σήμερα, στη Γερμανία των πλεονασμάτων, των αρνητικών επιτοκίων, των υψηλών εξαγωγών, των πανίσχυρων μονοπωλίων και πολυεθνικών.

Αυτή είναι, δηλαδή, η καπιταλιστική «ανάπτυξη» στη Γερμανία.

Τέτοια είναι, ήταν και θα είναι, παντού, η καπιταλιστική «ανάπτυξη».

Τέτοια είναι, ήταν και θα είναι, πάντα, η επί λαϊκών πτωμάτων «ανάπτυξη» στον καπιταλισμό.

Μια «ανάπτυξη» που δεν είναι λιγότερο απάνθρωπη, λιγότερο βάρβαρη και λιγότερο καταστροφική για τους λαούς από την κρίση,

οικοδομείται πάνω στο έδαφος της καπιταλιστικής κρίσης και ταυτόχρονα γεννά τις καπιταλιστικές κρίσεις.

Posted in πολιτικη, ριζασπάστης, Η κυρία Μέρκελ, Σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα!, ανάπτυξη για ποιόν;, ανθρώπινος δεν γίνεται ο καπιταλισμός | Με ετικέτα: , , , , | 1 Comment »

Οι «σωτήρες» πάνε το χρέος στο 182,5% του ΑΕΠ!

Posted by redship στο 6 Οκτωβρίου , 2012

Προσχέδιο Προϋπολογισμού, Κεφάλαιο 3, σελίδα 29, πίνακας 3.1

 

Γράφει  ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

 

Το δημόσιο χρέος της Ελλάδας το 2009, το Χρέος της Κεντρικής Διοίκησης, δηλαδή, σύμφωνα με την τελική «απογραφή» που έγινε από την κυβέρνηση Παπανδρέου, προσδιορίστηκε στα 298,5 δισ.ευρώ.

Ομως, μετά από δύο μνημόνια, εφαρμοστικούς, μεσοπρόθεσμα, «κουρέματα» κ.ο.κ., το δημόσιο χρέος της χώρας

– όπως παραδέχτηκε ο Στουρνάρας στο προσχέδιο του προϋπολογισμού που κατέθεσε στη Βουλή –

θα έχει εκτιναχτεί το 2013 στα 352,3 δισ. ευρώ!

Συνεπώς:

1) Με την πολιτική που έχει οδηγήσει την (επίσημη) ανεργία στο 25%, που έχει στείλει στη φτώχεια 9 στους 10 εργαζόμενους, που ισοδυναμεί με ευθανασία για τους συνταξιούχους, που έχει διαλύσει νοσοκομεία, σχολεία και κάθε απομεινάρι κοινωνικής πρόνοιας,

με την πολιτική που υποτίθεται ότι έχει στόχο να μειωθεί το χρέος

και από τη στιγμή που εφαρμόζεται αυτή η πολιτική, το χρέος διογκώνεται διαρκώς.

Το παραδέχονται οι ίδιοι:

Το Χρέος της Κεντρικής Διοίκησης

το 2013 έναντι του 2009

θα έχει αυξηθεί κατά 53,8 δισ. ευρώ!

2) Μετά το «κούρεμα» του 2011 και τους σχετικούς διθυράμβους για το PSI που το συνόδεψαν, το χρέος προσδιορίστηκε στα 280 δισ. ευρώ.

Τότε μας είπαν ότι οι «θυσίες» ήταν απαραίτητο και επιβεβλημένο να συνεχιστούν ώστε να διατηρηθεί η πτωτική πορεία του χρέους.

Ομως – όπως ομολόγησε ο Στουρνάρας στο προσχέδιο του προϋπολογισμού – το 2013, μετά και από τα νέα άγρια μέτρα της πιο κανιβαλικής πολιτικής των ντόπιων και ξένων τροϊκανών,

το «κουρεμένο» χρέος θα έχει αυξηθεί

κατά 72,3 δισ. ευρώ!

3) Το 2009 το ΑΕΠ ανήρχετο στα 231,6 δισ. ευρώ και το χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ ήταν στο 128,9%.

Το 2013 με το ΑΕΠ να προϋπολογίζεται στα 193 δισ. ευρώ, το Χρέος της Κεντρικής Διοίκησης υπολογίζεται να εκτιναχθεί στο 182,5% του ΑΕΠ της χώρας!

Δηλαδή:

α) Στα χρόνια της «σωτηρίας», η οικονομία της χώρας θα έχει συρρικνωθεί

(σ.σ.: που σημαίνει φτωχοποιημένος, κατεστραμμένος και χρεοκοπημένος ελληνικός λαός)

κατά 38,6 δισ. ευρώ ή ποσοστό 16,6%!

β) Το Χρέος της Κεντρικής Διοίκησης,

από τότε που ξεκίνησε η «θεραπεία» για τη… μείωσή του,

θα έχει αυξηθεί κατά πάνω από 50 μονάδες επί του ΑΕΠ, και για την ακρίβεια

θα έχει αυξηθεί κατά 53,6%!

Αυτά είναι τα «φάρμακά τους», τέτοια και η δήθεν «θεραπεία» που προσφέρουν.

Δεν υπάρχει, επομένως, καμία αμφιβολία:

Πρώτον, ψεύδονται συνειδητά και ασυστόλως.

Δεύτερον, μας οδηγούν στον αφανισμό.

Τρίτον, ο προσχεδιασμένος και αδίστακτος αφανισμός μας δεν έχει καμία σχέση με τη «σωτηρία» της χώρας.

Μέσω του λαϊκού εξανδραποδισμού ο κεφαλαιοκρατικός Μινώταυρος

– με πρόσχημα τη μείωση του χρέους που όμως… αυξάνεται ιλιγγιωδώς –

αυτό που θέλει να διασφαλίσει είναι

τη διαιώνιση της εκμετάλλευσης του λαού από τους εκμεταλλευτές,

τη διαιώνιση των κερδών για τους κερδοσκόπους,

τη διαιώνιση των τόκων για τους τοκογλύφους.

Posted in Νίκος Μπογιόπουλος | Με ετικέτα: , , | 2 Σχόλια »