καράβι κόκκινο

τα μαύρα τα μαλλιά μας και αν ασπρίσαν δεν μας τρομάζει η βαρυχειμωνιά

  • Ε, το λοιπόν, ο,τι και να είναι τ’ άστρα, εγώ τη γλώσσα μου τους βγάζω. Για μένα, το λοιπόν, το πιο εκπληκτικό, πιο επιβλητικό, πιο μυστηριακό και πιο μεγάλο, είναι ένας άνθρωπος που τον μποδίζουν να βαδίζει. Είναι ένας άνθρωπος που τον αλυσοδένουνε

  • Γιάννης Ρίτσος

    Να με θυμόσαστε - είπε. Χιλιάδες χιλιόμετρα περπάτησα χωρίς ψωμί, χωρίς νερό, πάνω σε πέτρες κι αγκάθια, για να φέρω ψωμί και νερό και τριαντάφυλλα. την ομορφιά ποτές μου δεν την πρόδωσα. Όλο το βιος μου το μοίρασα δίκαια. Μερτικό εγώ δεν κράτησα. Πάμπτωχος. Μ' ένα κρινάκι του αγρού τις πιο άγριες νύχτες μας φώτισα. Να με θυμάστε.

  • κώστας βάρναλης

    Δε λυπάμαι τα γηρατειά που φεύγουν - τα μωράκια που έρχονται άθελά τους να ζήσουν σκλάβοι, να πεθάνουν σκλάβοι, σ' έναν κόσμο ελεύθερων αφεντάδων. Θα τους μαθαίνουν: η σκλαβιά τους χρέος εθνικόν και σοφία του Πανάγαθου!... Πότε θ' αναστηθούν οι σκοτωμένοι; ΚΩΣΤΑ ΒΑΡΝΑΛΗΣ 20.10.1973

  • ------------------------------- Την πόρτα αν δεν ανοίγει, τη σπαν, σας είπα. Τι στέκεστε, τι γέρνετε σκυφτοί; Λαέ σκλάβε, δειλέ, ανανιώσου, χτύπα! Και κέρδισε μονάχος το ψωμί -------------------------------- -------------------------------- ''Aν το δίκιο θες, καλέ μου, με το δίκιο του πολέμου θα το βρής. Όπου ποθεί λευτεριά, παίρνει σπαθί''
  • κομαντάντε Μάρκος

  • «Ο Μάρκος είναι γκέι στο Σαν Φρανσίσκο, μαύρος στη Νότια Αφρική, ασιάτης στην Ευρώπη, αναρχικός στην Ισπανία, Παλαιστίνιος στο Ισραήλ, γύφτος στην Πολωνία, ειρηνιστής στη Βοσνία, Εβραίος στη Γερμανία, μια γυναίκα μόνη στο Μετρό τα ξημερώματα, με άλλα λόγια ο Κομαντάτε Μάρκος είμαστε εμείς, το πρόσωπο του κάθε καταπιεσμένου ανθρώπου πάνω στον πλανήτη»
  • μπερτολντ μπρεχτ

    Δεν είμαι άδικος, μα ούτε και τολμηρός και να που σήμερα μου δείξανε τον κόσμο τους μόνο το ματωμένο δάκτυλό τους είδα μπρος και είπα ευθύς: “μ’αρέσει ο νόμος τους” Τον κόσμο αντίκρυσα μέσ’απ’ τα ρόπαλά τους Στάθηκα κι είδα, ολημερίς με προσοχή. Είδα χασάπηδες που ήταν ξεφτέρια στη δουλειά τους. και σαν με ρώτησαν “σε διασκεδάζει;” είπα “πολύ”! Κι από την ώρα εκείνη, λέω “ναι” σε όλα, κάλλιο δειλός, παρά νεκρός να μείνω. Για να μη με τυλίξουνε σε καμιά κόλλα, ό,τι κανένας δεν εγκρίνει το εγκρίνω Φονιάδες είδα, κι είδα πλήθος θύματα, μου λείπει θάρρος, μα όχι και συμπόνια Και φώναξα, βλέποντας τόσα μνήματα: “καλά τους κάνουν -για του έθνους την ομόνοια!” Να φτάνουν είδα δολοφόνων στρατιές κι ήθελα να φωνάξω “σταματήστε!” Μα ξέροντας πως κρυφοκοίταζε ο χαφιές, μ’άκουσα να φωνάζω: “Ζήτω!Προχωρήστε!” Δε μου αρέσει η φτήνια και η κακομοιριά Γι’αυτό κι έχει στερέψει η έμπνευσή μου. Αλλά στου βρώμικού σας κόσμου τη βρωμιά ταιριάζει, βέβαια-το ξέρω-κι η έγκρισή μου

  • Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας

    Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας κι αφήνει άλλους ν' αγωνιστούν για τη υπόθεσή του πρέπει προετοιμασμένος να ' ναι : γιατί όποιος δεν έχει τον αγώνα μοιραστεί Θα μοιραστεί την ήττα . Ούτε μια φορά δεν αποφεύγει τον αγώνα αυτός που θέλει τον αγώνα ν' αποφύγει : γιατί θ' αγωνιστεί για την υπόθεση του εχτρού όποιος για τη δικιά του υπόθεση δεν έχει αγωνιστεί .
  • εγκώμιο στον κομμουνισμό – μπέρτολτ μπρέχτ

    Είναι λογικός, καθένας τον καταλαβαίνει. Ειν' εύκολος. Μια και δεν είσαι εκμεταλλευτής, μπορείς να τον συλλάβεις. Είναι καλός για σένα, μάθαινε γι' αυτόν. Οι ηλίθιοι ηλίθιο τον αποκαλούνε, και οι βρωμεροί τον λένε βρωμερό. Αυτός είναι ενάντια στη βρωμιά και την ηλιθιότητα. Οι εκμεταλλευτές έγκλημα τον ονοματίζουν. Αλλά εμείς ξέρουμε: Είναι το τέλος κάθε εγκλήματος. Δεν είναι παραφροσύνη, μα Το τέλος της παραφροσύνης. Δεν είναι χάος Μα η τάξη. Είναι το απλό Που είναι δύσκολο να γίνει.
  • οι δικαστές

    Να οι κύριοι δικαστές τους λέμε οι καταπιεστές πως δίκαιο είναι τον λαό τι συμφέρει μα αυτοί δεν ξέρουν ποιο είναι αυτό κι έτσι δικάζουν στο σωρό μέχρι να βάλουν το λαό ολόκληρο στο χέρι
  • ———–

    Εχουνε νομικά βιβλία και διατάγματα Εχουνε φυλακές και οχυρώσεις Εχουνε δεσμοφύλακες και δικαστές Που παίρνουνε πολλά λεφτά κι έτοιμοι για όλα είναι. Μπ. Μπρεχτ
  • ———————

    "Όταν ήρθαν να πάρουν τους Εβραίους, δεν διαμαρτυρήθηκα, γιατί δεν ήμουν Εβραίος. Όταν ήρθαν για τους κομμουνιστές δεν φώναξα, γιατί δεν ήμουν κομμουνιστής. Όταν κατεδίωξαν τους τσιγγάνους, ούτε τότε φώναξα, γιατί δεν ήμουν τσιγγάνος. Όταν ο Χίτλερ φυλάκιζε ομοφυλόφιλους δεν αντέδρασα γιατί δεν ήμουν ομοφυλόφιλος Όταν έκλεισαν το στόμα των Ρωμαιοκαθολικών που αντιτάσσονταν στο φασισμό, δεν έκανα τίποτα γιατί δεν ήμουν καθολικός. Μετά ήρθαν να συλλάβουν εμένα, αλλά δεν υπήρχε πια κανείς να αντισταθεί μαζί μου"
  • ========================

    Λες: Πολύ καιρό αγωνίστηκες. Δεν μπορείς άλλο πια ν’ αγωνιστείς. Άκου λοιπόν: Είτε φταις είτε όχι: Σαν δε μπορείς άλλο να παλέψεις, θα πεθάνεις. Λες: Πολύ καιρό έλπιζες. Δεν μπορείς άλλο πια να ελπίσεις. Έλπιζες τi; Πως ο αγώνας θαν’ εύκολος; Δεν είν’ έτσι. Η θέση μας είναι χειρότερη απ’ όσο νόμιζες. Είναι τέτοια που: Αν δεν καταφέρουμε το αδύνατο Δεν έχουμε ελπίδα. Αν δεν κάνουμε αυτό που κανείς δεν μπορεί να μας ζητήσει Θα χαθούμε. Οι εχθροί μας περιμένουν να κουραστούμε. Όταν ο αγώνας είναι στην πιο σκληρή καμπή του. Οι αγωνιστές έχουν την πιο μεγάλη κούραση. Οι κουρασμένοι, χάνουν τη μάχη.
  • Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους

    Αυτοί που βρίσκονται ψηλά θεωρούν ταπεινό να μιλάς για το φαΐ. Ο λόγος; έχουνε κιόλας φάει. Αν δε νοιαστούν οι ταπεινοί γι' αυτό που είναι ταπεινό ποτέ δεν θα υψωθούν. Αυτοί που αρπάνε το φαϊ απ’ το τραπέζι κηρύχνουν τη λιτότητα. Αυτοί που παίρνουν όλα τα δοσίματα ζητάν θυσίες. Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους για τις μεγάλες εποχές που θά 'ρθουν.
  • che

    Πιστεύω στην ένοπλη πάλη σαν μοναδική λύση για τους λαούς που αγωνίζονται για την απελευθέρωσή τους και είμαι συνεπής με τις πεποιθήσεις μου. Πολλοί θα με πουν τυχοδιώκτη και είμαι, μόνο που είμαι άλλου είδους τυχοδιώκτης, ένας από εκείνους που προβάλλουν τα στήθη τους για να αποδείξουν τις αλήθειες τους.

  • Αξίζει για ένα όνειρο να ζεις, κι ας είναι η φωτιά του να σε κάψει
  • pablo neruda

    όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας, επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές, όποιος δεν αλλάζει περπατησιά, όποιος δεν διακινδυνεύει και δεν αλλάζει χρώμα στα ρούχα του, όποιος δεν μιλεί σε όποιον δεν γνωρίζει. όποιος αποφεύγει ένα πάθος, όποιος δεν είναι ευτυχισμένος στη δουλειά του, όποιος δεν διακινδυνεύει τη βεβαιότητα για την αβεβαιότητα για να κυνηγήσει ένα όνειρο, όποιος δεν επιτρέπει στον εαυτό του τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του να αποφύγει τις εχέφρονες συμβουλές. όποιος δεν ταξιδεύει, όποιος δεν διαβάζει, όποιος δεν ακούει μουσική, όποιος δεν βρίσκει σαγήνη στον εαυτό του όποιος καταστρέφει τον έρωτά του, όποιος δεν επιτρέπει να τον βοηθήσουν, όποιος περνάει τις μέρες του παραπονούμενος για τη τύχη του ή για την ασταμάτητη βροχή. όποιος εγκαταλείπει μια ιδέα του πριν την αρχίσει, όποιος δεν ρωτά για πράγματα που δεν γνωρίζει. Αποφεύγουμε τον θάνατο σε μικρές δόσεις, όταν θυμόμαστε πάντοτε ότι για να είσαι ζωντανός χρειάζεται μια προσπάθεια πολύ μεγαλύτερη από το απλό γεγονός της αναπνοής. Μόνο η ένθερμη υπομονή θα οδηγήσει στην επίτευξη μιας λαμπρής ευτυχίας.

  • από το Canto general

    Μπορεί να κόψουν όλα τα λουλούδια, αλλά δεν θα γίνουν ποτέ αφέντες της Άνοιξης
  • κ. καβάφης

    Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις
  • κωστής παλαμάς

    Και τους τρέμουνε των κάμπων οι κιοτήδες και μ’ ονόματα τους κράζουν πονηρά κλέφτες κι απελάτες και προδότες. Τους μισούν οι βασιλιάδες κι όλοι οι τύραννοι κι είναι μέσα στους σκυφτούς τα παλληκάρια κι είναι μες στους κοιμισμένους οι στρατιώτες…” Κ . Παλαμάς στο Δωδεκάλογο του Γύφτου.
  • διαμοιρασμός του blog

    Bookmark and Share
  • διαχείριση

  • on line επισκέπτες

  • ημερολόγιο άρθρων

    Νοέμβριος 2017
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Οκτ.    
     12345
    6789101112
    13141516171819
    20212223242526
    27282930  
  • Εγγραφή

Posts Tagged ‘Νόμος είναι το δίκιο του εργάτη’

Για τους εργαζόμενους στην επιχείρηση Κωτσόβολος

Posted by redship στο 29 Μαΐου , 2012

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΜΠΟΡΟΫΠΑΛΛΗΛΩΝ ΑΘΗΝΑΣ  
Συνάδελφοι-συναδέλφισσες, εργαζόμενοι στην επιχείρηση ΚΩΤΣΟΒΟΛΟΣ
Οι εργοδότες στον κλάδο μας αξιοποιώντας και την προεκλογική περίοδο επιτίθενται με ακόμα μεγαλύτερο ταξικό μίσος ενάντια μας με απολύσεις, μειώσεις μισθών, καθυστερήσεις πληρωμών, με πρόσθετη και απλήρωτη δουλειά, με αλλαγές στα ωράρια με δουλειά την Κυριακή .
Η επίθεση της μεγαλοεργοδοσίας είναι ενιαία, σε όλες τις επιχειρήσεις, σε όλο τον κλάδο.
Εμείς οι εργαζόμενοι, είτε λήγει η μετενέργεια, είτε όχι, δεν πρέπει να έχουμε καμία αυταπάτη, καμία αναμονή.

Μην υπογράψουμε καμία ατομική σύμβαση, καμία μείωση μισθών, η εργοδοσία απαιτεί να υπογράψουμε ατομικές συμβάσεις, δηλαδή να υπογράψουμε τη κατάργηση της κλαδικής μας σύμβασης, η οποία λήγει το Φλεβάρη του 2013. Αν υπογράψουμε ατομικές συμβάσεις, καταργούμε οποιοδήποτε δικαίωμα όχι μόνο οικονομικό αλλά και θεσμικό που απορρέει από την κλαδική μας σύμβαση, δηλαδή άδειες, επιδόματα, ωράρια κ.ά. Ενδέχεται η εργοδοσία να σας απειλήσει ότι όποιος δεν υπογράφει ατομική σύμβαση σημαίνει ότι αποχωρεί από τη δουλειά του οικειοθελώς. Αυτό είναι ψέμα, δεν ισχύει.
Να σηκώσουμε ψηλά τη σημαία της υπεράσπισης των συλλογικών συμβάσεων, των δικαιωμάτων μας, της ζωής μας , ακολουθώντας το δρόμο της οργάνωσης της πάλης, του συλλογικού αγώνα σε όλους τους χώρους δουλειάς.
Να ματαιώσουμε τα σχέδια της εργοδοσίας και του πολιτικού τους προσωπικού για την κατάργηση των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας και αυτό θα κριθεί από το συσχετισμό δύναμης και από την πάλη μας.
Αν δεν υπάρξει ο συσχετισμός δύναμης που θα επιβάλει συμβάσεις σε όφελος μας η κατηφόρα θα έχει και συνέχεια.
Καλούμε όλους τους εργαζόμενους στην επιχείρηση ΚΩΤΣΟΒΟΛΟΣ σε συγκέντρωση στα γραφεία του Συλλόγου Εμποροϋπαλλήλων Αθήνας
Αγ. Φιλοθέης 5β την Τετάρτη 30 Μαΐου και ώρα 9.30 το βράδυ για να αποφασίσουμε από κοινού με συλλογική και συντονισμένη δράση την απόκρουση των σχεδίων της εργοδοσίας
ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ
Advertisements

Posted in ρήξη και ανατροπή, τρομοκρατία, τα «Νταχάου» της εργοδοτικής αυθαιρεσίας | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

«Κρατάτε αδέλφια, είμαστε πολλοί»!

Posted by redship στο 18 Μαΐου , 2012

ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΩΝ ΑΠΕΡΓΩΝ ΤΗΣ «ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΗΣ» ΣΤΟΥΣ ΧΑΛΥΒΟΥΡΓΟΥΣ

Η επιστολή που διαβάστηκε στη χτεσινή συνέλευση των χαλυβουργών έστειλε μήνυμα ταξικής αλληλεγγύης

Τη δύναμη της αλληλεγγύης με την οποία οι απεργοί της «Ανακύκλωσης» συνεχίζουν το δικό τους σκληρό αγώνα (φωτ. από πρόσφατη πορεία συμπαράστασης που έγινε στο Ηράκλειο)…

Μήνυμα ταξικής αλληλεγγύης έστειλαν στους απεργούς χαλυβουργούς οι εργαζόμενοι στο εργοστάσιο ανακύκλωσης στη Βιομηχανική Περιοχή Ηρακλείου, οι οποίοι συμπληρώνουν 49 μέρες απεργιακών κινητοποιήσεων ενάντια στις μειώσεις μισθών κατά 22% που νομοθέτησε η συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ – ΝΔ καθώς και στις απολύσεις που έκανε η εταιρεία ΕΠΑΝΑ ΑΕ (συμφερόντων Μπόμπολα).Σε ανοιχτή τους επιστολή προς τους χαλυβουργούς, οι εργαζόμενοι της «Ανακύκλωσης» τονίζουν:

«Συνάδελφοι αδέλφια μας χαλυβουργοί, εμείς οι απεργοί της «Ανακύκλωσης Ηρακλείου» της ΕΠΑΝΑ ΑΕ βρισκόμαστε από την Πέμπτη 29/03/2012 έξω από την πύλη του εργοστασίου, απεργούμε γιατί δε δεχόμαστε τις μειώσεις μισθών κατά 22% που επέβαλε η κυβέρνηση του μαύρου μετώπου (ΠΑΣΟΚ – ΝΔ – ΛΑ.Ο.Σ.) και τις απολύσεις που επιβάλλει η εργοδοσία χρησιμοποιώντας τους αντεργατικούς νόμους. Εμείς δε δεχόμαστε να δουλεύουμε μέσα στα σκουπίδια, στη βρώμα, στη δυσωδία και τις αρρώστιες για 400 και 500 ευρώ.

Δε δεχόμαστε να καταδικαστούμε, εμείς και οι οικογένειές μας, τα παιδιά μας στη φτώχεια και την εξαθλίωση όταν μία χούφτα εργοδότες βγάζουν χρυσό από τα σκουπίδια και τον ιδρώτα μας.

Τι και αν προσπάθησαν να μας δελεάσουν, να μας διασπάσουν, να μας τρομοκρατήσουν, όπως προσπάθησαν και σε εσάς. Εμείς έχουμε το σωματείο μας, την Ενωση Ιδιωτικών Υπαλλήλων Ηρακλείου και το ΠΑΜΕ, με τακτικές Γενικές Συνελεύσεις, τη σωματειακή μας επιτροπή, που οργανώνει τον αγώνα μας. Ολοι οι εργάτες μαζί αποδείξαμε στην πράξη το σύνθημα προλετάριοι όλων των χωρών, ενωθείτε. Ελληνες, Βούλγαροι, Πακιστανοί, Αφγανοί, Αφρικανοί προχωράμε αποφασιστικά, μέχρι τη νίκη μας. Γιατί αυτό που καταλάβαμε και κατάλαβαν και οι εργοδότες εδώ και 50 μέρες απεργίας είναι πως χωρίς εμάς γρανάζι δε γυρνά.

… ανέδειξε η επιστολή που διαβάστηκε στη χτεσινή συνέλευση των χαλυβουργών (φωτ.)

Μας λένε οι εργοδότες ότι οι μειώσεις του 22% είναι νόμιμες, μας απειλούν με εξώδικα, με τρομοκρατία, να σταματήσουμε την απεργία και να γυρίσουμε στη δουλειά με σκυμμένο κεφάλι.Εμείς τους απαντάμε:

Να πάνε αυτοί να δουλέψουν και να ζήσουν με 500 ευρώ, για μας νόμος είναι το δίκιο του εργάτη, νόμος είναι η αξιοπρεπής ζωή για εμάς και τα παιδιά μας. Ετσι και εμείς ακολουθήσαμε το παράδειγμά σας, τον ηρωικό αγώνα που δίνετε και εσείς έξω από την πύλη της «Χαλυβουργίας». Ο αγώνας σας είναι και δικός μας αγώνας. Είσαστε η φλόγα που θα γίνει πυρκαγιά και θα τους κάψει όλους αυτούς που μας θέλουν σκλάβους τον 21ο αιώνα.

Σας στέλνουμε τους αγωνιστικούς μας χαιρετισμούς και είμαστε μαζί σας.

Κρατάτε αδέλφια, είμαστε πολλοί!!!

Γιατί για όλους εμάς νόμος είναι το δίκιο του εργάτη και ότι εμείς δε ζούμε με 500 ευρώ.

ΟΛΗ Η ΕΛΛΑΔΑ ΜΙΑ «ΧΑΛΥΒΟΥΡΓΙΑ»

ΟΛΗ Η ΚΡΗΤΗ ΜΙΑ «ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΗ»».

Posted in ρήξη και ανατροπή, τα «Νταχάου» της εργοδοτικής αυθαιρεσίας, ταξικός πόλεμος, Δύο Ελλάδες δύο τάξεις μία λύση, Η «κοινωνική ειρήνη» τους είναι ο ταξικός τους πόλεμος, Π.Α.ΜΕ, Το συμφέρον των καπιταλιστών δεν είναι συμφέρον των εργατών | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »

Νόμιμο ό,τι δικαιώνει τον ιδρώτα της δουλειάς

Posted by redship στο 25 Φεβρουαρίου , 2012

Θανάσης ΛΕΚΑΤΗΣ

 

Πριν ακόμα ολοκληρωθεί η «αραβική άνοιξη» (ανοιχτό το μέτωπο στη Συρία), δηλαδή η ιμπεριαλιστική επέμβαση για την εγκατάσταση κυβερνήσεων που να ανταποκρίνονται πλήρως στις σύγχρονες προδιαγραφές των μονοπωλίων, στα αστικά επιτελεία μιλάνε ήδη για «άνοιξη του νότου της Ευρώπης». Τι ετοιμάζουν άραγε;

Προς το παρόν, στη χώρα μας, πληθαίνουν τα άρθρα που προβάλλουν έναν αχταρμά τρόμου: σ’ ένα τσουβάλι εργατικές διαδηλώσεις, μπάχαλα, προβοκάτσιες, κρατική καταστολή, έτσι που να στήνεται ένα σκηνικό τρόμου και ανομίας. Με συνειρμούς που να συνδέουν την Ακρόπολη με τη Λιβύη! Για να βγει μετά ο δημοσιολόγος βάρδιας να αναλύει το DNA της φυλής των ανόμων που είναι οι Ελληνες, οι οποίοι παρότι ακόμα ψηφίζουν πλειοψηφικά ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, στην καθημερινότητα του αγώνα τους συμπεριφέρονται σαν ΚΚΕδες διαδηλώνοντας ότι νόμος είναι το δίκιο του εργάτη!

 

Και να θέλει να κρυφτεί η αστική τάξη δεν μπορεί. Εχει βαθιά γνώση πως η πολιτική της είναι τόσο αντιλαϊκή που μόνο με την επιβολή της άκρα του τάφου σιωπής μπορεί να εφαρμοστεί. Ετσι σπεύδει να ενοχοποιήσει όσους αντιδρούν ως κομμουνιστές. Τίτλος τιμής. Οπως και το σύνθημα «νόμος είναι το δίκιο του εργάτη», σύνθημα – δήλωση της απόφασης να επιβληθεί το δίκιο αυτών που παράγουν ενάντια στο δίκιο των παρασίτων, των καπιταλιστών, προοπτική που δικαίως τρομάζει τον δημοσιολόγο των παρασίτων.

 

Σε κάθε κατάκτηση του εργάτη που με την πάλη του γινόταν νόμος, η αστική τάξη έβαζε απέναντι κι ένα νόμο που να ακυρώνει το δικαίωμα. Την έκβαση την έκρινε πάντα ο συσχετισμός δύναμης. Μέσα στους χώρους δουλειάς, νόμος είναι το δίκιο του εργοδότη. Εκτός από τις περιπτώσεις, όπου οι εργάτες συσπειρωμένοι ταξικά αχρηστεύουν στην πράξη το νόμο του αφεντικού.

Η εμμονή των αστών αναλυτών στη νομιμότητα σημαίνει:

– Να δουλεύουν οι άνθρωποι 12ωρα, αφού αυτός ήταν ο νόμος, που όμως ανατράπηκε με πάλη για να γίνει 8ωρο.

– Να πληρώνει όσα θέλει ο εργοδότης, αφού νόμος είναι οι «ελεύθερες διαπραγματεύσεις», που καθορίζονται απ’ αυτόν που κρατά το μαχαίρι. Εκτός από τις περιπτώσεις που οι εργάτες συσπειρωμένοι ταξικά έσπασαν το μαχαίρι του αφεντικού και επέβαλαν τις συλλογικές συμβάσεις.

– Να πεθαίνει ο άνεργος μετά το 12μηνο του επιδόματος, αφού αυτό ουσιαστικά λέει ο νόμος. Εκτός κι αν οι άνεργοι σε κοινή ταξική πάλη μ’ όσους έχουν ακόμα μεροκάματο επιβάλλουν σε πρώτη φάση την καταβολή έκτακτου επιδόματος, στην πορεία μιας πάλης που θα έχει στόχο να καταργήσει τους εκμεταλλευτές και μαζί τους την ίδια την ανεργία.

Ο κατάλογος μπορεί να μακρύνει. Δεν έχει νόημα. Η έκβαση της ταξικής πάλης δεν ορίζεται από το νομικό πλαίσιο της αστικής τάξης. Σ’ αυτό το σύστημα πράγματι νόμος είναι το δίκιο του κυρίαρχου. Αυτό σημαίνει μόνο πως όπως οι αστοί ως κυρίαρχοι έχουν τους νόμους τους έτσι και οι εργάτες για να έχουν τους νόμους τους πρέπει να γίνουν κυρίαρχοι.

Μέχρι τότε η νομιμότητα θα είναι θέμα συσχετισμών και οι συσχετισμοί υπάρχουν για να ανατρέπονται.

 

Η αστική τάξη γνωρίζει ό,τι γνωρίζει κι ο λαός. Οτι αυτό που απεύχονται, η χρεοκοπία είναι θέμα χρόνου να συμβεί. Εξάλλου ήδη τα λαϊκά στρώματα έχουν χρεοκοπήσει. Προβάλλει έτσι σα μονόδρομο την ενότητα των αστικών πολιτικών δυνάμεων, για να αντιμετωπίσουν τον εχθρό – εργατική τάξη που συσπειρωμένη στα ταξικά συνδικάτα έχει από καιρό βάλει πλώρη γι’ άλλη κοινωνία.

Εδώ είμαστε. Η αστική τάξη είναι ικανή για τα πάντα, προκειμένου να κρατήσει την εξουσία της. Για την εργατική τάξη είναι μονόδρομος η όσο το δυνατόν καλύτερη οργάνωσή της, η συσπείρωσή της με το ΚΚΕ, η περιφρούρηση των αγώνων της, η επαγρύπνηση..

Posted in ρήξη και ανατροπή, ριζασπάστης, ταξικός πόλεμος, Αστική ή εργατική εξουσία, Δύο Ελλάδες δύο τάξεις μία λύση, Η «Δημοκρατία του φερετζέ», Στην αντεπίθεση με λαϊκή οργάνωση με συσπείρωση στο ΚΚΕ, ο δρόμος του ΚΚΕ | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

Ποια «νομιμότητα»;

Posted by redship στο 22 Σεπτεμβρίου , 2011

Το ιδεολόγημα της «ανομίας» ανασύρουν τα αστικά επιτελεία, όσο μεγαλώνει η ανταπόκριση του λαού στο κάλεσμα των συνδικάτων και των άλλων φορέων του κινήματος για οργανωμένη άρνηση πληρωμής των χαρατσιών που αποφασίζουν κυβέρνηση και τρόικα. Μάλιστα, αμέσως μετά την ολοκλήρωση του Γιούρογκρουπ – Εκοφίν, η σχετική αρθρογραφία εντάθηκε στον αστικό Τύπο, παράλληλα με την κυβερνητική προπαγάνδα ότι κανένας δεν έχει το δικαίωμα να αντιμάχεται την κυρίαρχη πολιτική. Κοντά σ’ αυτούς, κόμματα – θιασώτες του «γύψου», όπως ο ΛΑ.Ο.Σ., έσπευσαν να αναλάβουν ρόλο «λαγού» στην ένταση της καταστολής του λαϊκού κινήματος και της πολιτικής του πρωτοπορίας.
Τι λένε; Πως «νόμιμο» είναι ό,τι ψηφίζει η κυβερνητική πλειοψηφία στη Βουλή. Δηλαδή, «νόμιμο» είναι χιλιάδες εργατικές – λαϊκές οικογένειες να μην μπορούν πλέον να καλύψουν στοιχειώδεις ανάγκες, άνεργοι και άλλες ευπαθείς ομάδες να μην έχουν πρόσβαση ούτε στο ηλεκτρικό ρεύμα, χιλιάδες να πετιούνται βίαια εκτός παραγωγής, ο μισθός για τους νέους εργαζόμενους να έχει κατρακυλήσει στα 500 ευρώ, να κόβονται δραστικά οι συντάξεις, να έχει καταργηθεί κάθε έννοια σταθερής δουλειάς με δικαιώματα, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την κοινωνική δραστηριότητα του εργαζόμενου, τον ελεύθερο χρόνο του, τη δυνατότητα να κάνει οικογένεια. Νόμιμο για το αστικό σύστημα είναι οι μαθητές να μην έχουν βιβλία, τα σχολεία να χρηματοδοτούνται από τις τσέπες των γονιών, χιλιάδες μεροκαματιάρηδες να μην έχουν παιδικό σταθμό για τα παιδιά τους και όποιος αρρωστήσει να πρέπει να ξοδέψει μια περιουσία στα ιδιωτικά ή στα κατ’ ευφημισμόν δημόσια νοσοκομεία.
Αλλά γιατί είναι «νόμιμα» όλα τα παραπάνω και δεν είναι νόμιμη η διεκδίκηση του λαού για ανακούφιση της ζωής του, για κάλυψη των αναγκών του; Ο λαός πρέπει να αντιπαλέψει, να ανατρέψει τη βαρβαρότητα, αλλάζοντας τους συσχετισμούς σε βάρος εκείνων των πολιτικών δυνάμεων που επιβάλλουν ή στηρίζουν τα μέτρα της πλουτοκρατίας. Να σκεφτεί ότι οι κατά τ’ άλλα «δημοκράτες» αστοί ούτε αυτό το δικαίωμα δεν του επιτρέπουν, στα πλαίσια της δικής τους αστικής δημοκρατίας: Να ζει με αξιοπρέπεια. Να παλεύει για το δίκιο του, μαζί με κόμματα που έχουν κάθε δικαίωμα να αγωνίζονται με όρους μαζικής πολιτικής πάλης για να γίνουν οι θέσεις τους πλειοψηφικές στην κοινωνία. Οι αστοί μάλιστα είναι διπλά υποκριτές, όταν χαιρετίζουν τους υποκινούμενους από τους ιμπεριαλιστές «αντιφρονούντες» στις χώρες της Β. Αφρικής και την ίδια ώρα, εντός των συνόρων, ξορκίζουν κάθε γνήσια λαϊκή αντίδραση στη βάρβαρη πολιτική τους.
Το ιδεολόγημα της «ανομίας» δεν είναι καινούριο. Δουλεύτηκε προπαγανδιστικά απ’ όταν το ΚΚΕ μίλησε για πόλεμο της πλουτοκρατίας σε βάρος του λαού με αφορμή την κρίση και την ανάγκη τα λαϊκά στρώματα να απαντήσουν με πόλεμο. Οξύνθηκε όταν το σύνθημα για ανυπακοή και απειθαρχία πήρε σάρκα και οστά στις απεργίες και τις άλλες κινητοποιήσεις του ταξικού κινήματος. Σήμερα, η τρομοκρατική προπαγάνδα κλιμακώνεται, καθώς κερδίζει έδαφος το κάλεσμα σε οργανωμένη άρνηση πληρωμής, που, μαζί με άλλα μέτωπα πάλης μέσα από τα συνδικάτα, μπορεί να στεριώσει δυνατό κίνημα στα εργοστάσια και τις εργατογειτονιές, να εμποδίσει σοβαρά τα μέτρα, να γίνει κρίκος στην πάλη για μεγαλύτερα ρήγματα στο αστικό σύστημα. Κανένα φόβο να μην έχει ο λαός. Το δίκιο είναι με το μέρος του και η δική του «νομιμότητα» είναι αυτή που τελικά θα δώσει διέξοδο.

 

Posted in ριζασπάστης, ταξικός πόλεμος, Το συμφέρον των καπιταλιστών δεν είναι συμφέρον των εργατών, Το αστικό ιερόμετρο είναι χυδαίο, η βρώμικη ηθική των αστών, η με το κεφάλαιο η με τους εργάτες, καταλήστευση του λαού, νόμος είναι το δίκιο του εργάτη | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

Το δίκιο το κρίνουν οι συσχετισμοί

Posted by redship στο 25 Αυγούστου , 2011

«Γιατί χαίρεται ο κόσμος»;

Γιατί, μετά τη Γιουγκοσλαβία, το Ιράκ και το Αφγανιστάν, ήρθε και η σειρά της Λιβύης να γευτεί τι εστί δημοκρατία υπό τα όπλα του ΝΑΤΟ.

Γιατί, 250 βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, της ΝΔ και του ΛΑ.Ο.Σ. αποφάσισαν να παραχωρήσουν απόλυτα το δημόσιο πανεπιστήμιο στις επιχειρήσεις. Είναι κι αυτό ένα από τα καλά εκείνης της δημοκρατίας που υπάρχει για να διασφαλίζει τα συμφέροντα του κεφαλαίου.

Κατά τα λοιπά, μια σειρά άρθρα στον αστικό Τύπο μας καλούν να φορέσουμε όλοι το πιο πλατύ χαμόγελό μας, να σκύψουμε βαθιά και να υποδεχτούμε αυτούς που έρχονται να αφήσουν τα ωραία τους λεφτά στη χώρα μας.

Η κρίση είναι ευκαιρία, διακηρύσσουν.

Δε χρειάζεται να κάνουμε πολλά πράγματα για να το καταλάβουμε: Ενα χαμόγελο αρκεί. Και να μη διαδηλώνουμε.

Ενα χαμόγελο κι ένα ευχαριστώ απ’ όσους τους επιτρέπεται να έχουν μια δουλειά με 500 ευρώ το μήνα. Κι ένα ακόμα ευχαριστώ από τους κοντά ένα εκατομμύριο ανέργους που περιμένουν στη σειρά να ανακυκλωθούν σε μια αγορά εργασίας όπου κάθε πρωί εργάτες θα διαγκωνίζονται για το ποιος θα πάει για δουλειά φτηνότερα.

Κι όμως, αχάριστοι όπως πάντα ορισμένοι συνεχίζουν να διαδηλώνουν, όπως προχτές οι εργαζόμενοι στον επισιτισμό και χτες οι φοιτητές.

Προκάλεσαν έτσι την ιερή αγανάκτηση όσων βλέπουν την κρίση σαν ευκαιρία για νέα κέρδη. Ολων αυτών που όχι μόνο δεν μπορούν να καταλάβουν τους ξεροκέφαλους διαδηλωτές, αλλά αγανακτούν και με το κράτος τους που δεν προστατεύει την ελευθερία του κεφαλαίου να πατά επί πτωμάτων για να κερδίσει.

«Το δικαίωμα του εργάτη σταματά εκεί που αρχίζει το δικαίωμα του αφεντικού του», διακήρυξε χτες το ΕΘΝΟΣ μέσα από το κύριο άρθρο του. Να ανακαλέσει τη δήλωση ότι ο νόμος για τα ΑΕΙ θα ανατραπεί στην πράξη είχε καλέσει προχτές το ΚΚΕ η αρμόδια υπουργός.

Και στη μια και στην άλλη περίπτωση οι αστοί διαπιστώνουν με θλίψη πως ενώ έχουν κηρύξει άπειρες φορές το τέλος της ταξικής πάλης, αυτή συνεχίζει να είναι παρούσα. Για μια ακόμα φορά, με αφορμή την καπιταλιστική κρίση, οι αστοί ζητάνε να επικρατήσει άκρα του τάφου σιωπή.

Και για μια ακόμα φορά οι εργάτες τραβάνε το δρόμο τους, αδιαφορώντας πλήρως για το ποιος καπιταλιστής θα χαθεί, γιατί συμφέρον των εργατών είναι να χαθούν όλοι μαζί και οι καπιταλιστές και η εξουσία τους.

Οταν η υπουργός Παιδείας αξιώνει να εφαρμοστούν οι νόμοι σα να είναι ιερά και απαραβίαστα κείμενα, ξεχνά ότι το σύνθημα «νόμος είναι το δίκιο του εργάτη» δηλώνει ακριβώς τη διαρκή πάλη να επιβληθεί το εργατικό δίκιο ενάντια στο δίκιο των αστών. Το ίδιο ξεχνάνε κι όσοι απέναντι στη δικτατορία των μονοπωλίων εγκαλούν την αστική τάξη γιατί παραβιάζει διακηρύξεις της γαλλικής επανάστασης.

Η αστική νομιμότητα αναγνωρίζει διάφορα δικαιώματα μέχρι τη στιγμή που θα θιχτεί η ιδιοκτησία στα μέσα παραγωγής και κατά συνέπεια το νομικό οπλοστάσιο που τη στηρίζει σε διάφορες πλευρές της ζωής.

Η παράδοση των πανεπιστημίων στις επιχειρήσεις θεωρείται δίκιο από τη σκοπιά της καπιταλιστικής ιδιοκτησίας. Και άδικο από την σκοπιά των εργατών.

Οταν συγκρούονται δίκιο με δίκιο θα επικρατήσει αυτό που έχει με το μέρος του τους συσχετισμούς. Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ ελπίζει ότι ο νόμος της θα εφαρμοστεί επειδή τον ψήφισαν η ΝΔ και το ΛΑ.Ο.Σ. Στο χέρι των λαϊκών ανθρώπων, που έχουν εμπιστευτεί την ψήφο τους σε τέτοια κόμματα, είναι να αποδείξουν πως ανάμεσα σ’ αυτά που ψηφίζει η Βουλή κι αυτά που ζητάνε τα λαϊκά στρώματα υπάρχει άβυσσος. Που δε θα καλυφθεί με υποταγή της λαϊκής βάσης στο συμφέρον της καπιταλιστικής ιδιοκτησίας, το αντίθετο.

Λεπτομέρεια: Απειρες οι εξουσίες που πανηγύρισαν τη νίκη τους. Απειρες και οι φορές που γκρεμίστηκαν από τη λαϊκή πάλη.

Η επανεκκίνηση δεν αφορά μόνο τον καπιταλισμό που αναζητά διέξοδο από την κρίση, αλλά και το εργατικό κίνημα που πρέπει να εντείνει την προσπάθεια για ανατροπή των συσχετισμών

Posted in ρήξη και ανατροπή, ριζασπάστης, τα παπαγαλάκια του κεφαλαίου, ταξικός πόλεμος, Δύο Ελλάδες δύο τάξεις μία λύση, Η «Δημοκρατία του φερετζέ», Η «κοινωνική ειρήνη» τους είναι ο ταξικός τους πόλεμος, Σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα!, η με το κεφάλαιο η με τους εργάτες, ο δρόμος του ΚΚΕ | Με ετικέτα: , , , , | Leave a Comment »

Θα ρθουν στιγμές

Posted by redship στο 30 Απριλίου , 2011

Posted in τραγουδια, τραγούδια αγαπημένα, Π.Α.ΜΕ, έλληνες και ξένοι εργάτες ενωμένοι, εμπρός λαέ μη σκύβεις το κεφάλι | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »

Για την Εργατική Πρωτομαγιά 2011

Posted by redship στο 30 Απριλίου , 2011

ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΤΟΥ ΚΚΕ
 
Σύντροφοι εργάτες και εργάτριες, Ελληνες και μετανάστες, νέοι και νέες της εργατικής – λαϊκής οικογένειας,

Αυτή την κρίσιμη Πρωτομαγιά είναι επιτακτική ανάγκη να βάλουμε τέλος στις αυταπάτες, στο φόβο και στη μοιρολατρία. Η εργατική τάξη έχει τη δύναμη να αντιστρέψει τη σημερινή κατάσταση. Από άκρη σε άκρη σε όλη τη χώρα πρέπει να ακουστεί μυριόστομο: Καμιά θυσία για τους εκμεταλλευτές μας. Ταξική αφύπνιση, ενότητα και οργάνωση παντού. Πάλη για την ανατροπή της αντιλαϊκής πολιτικής, για την υπεράσπιση της ζωής της εργατικής οικογένειας από τη φτώχεια και την ανεργία. Ολοι στον αγώνα για μια ζωή αντάξια της δουλειάς μας και των αναγκών μας. Για να γίνει η εργατική τάξη δύναμη ανατροπής και εξουσίας. Χωρίς εσένα γρανάζι δεν γυρνά, εργάτη μπορείς χωρίς αφεντικά.

Η εργατική τάξη είναι η κοινωνική δύναμη που μπορεί να συμβάλει καθοριστικά στη δημιουργία και να ηγηθεί της μεγάλης λαϊκής συμμαχίας με τους αυτοαπασχολούμενους επαγγελματίες, τη φτωχή αγροτιά, για ριζικές ανατροπές, για μια νέα οργάνωση της κοινωνίας, όπου τα μεγάλα εργοστάσια και επιχειρήσεις, ο φυσικός πλούτος, η γη, οι μεγάλες αγροτικές επιχειρήσεις θα ανήκουν σ’ όλη την κοινωνία και θα παράγουν σχεδιασμένα με λαϊκό εργατικό έλεγχο, για την ικανοποίηση των διευρυμένων λαϊκών αναγκών.

Ο σοσιαλισμός είναι η μόνη απάντηση στη βαρβαρότητα του καπιταλισμού. Ο μόνος δρόμος για να ζήσει καλύτερα η εργατική τάξη, ο λαός, να κατακτήσει τα σύγχρονα δικαιώματά του. Χωρίς φτώχεια, κρίσεις, πολέμους, που αναπόφευκτα γεννά ο γερασμένος και αγιάτρευτος καπιταλισμός, που γίνεται επικίνδυνος, όσο ποτέ άλλοτε, για την εργατική τάξη και τους λαούς όλου του κόσμου. Αυτός είναι ο δρόμος προς την κοινωνική απελευθέρωση, την κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο, για το βασίλειο της ελευθερίας, τον κομμουνισμό.

Εργάτες, εργάτριες, άνεργοι, ψηλά το κεφάλι!

Εμπιστευτείτε το Κόμμα σας, το ΚΚΕ. Εχει αποδείξει ότι είναι ικανός και άξιος εκφραστής, οργανωτής και καθοδηγητής των συμφερόντων, των αγώνων σας. Ολες οι προβλέψεις του επαληθεύτηκαν. Δε δειλιάζει μπρος στον ταξικό αντίπαλο και το σύστημα. Είναι έμπειρο, έχει διδαχθεί, έχει βγάλει συμπεράσματα από τις κατακτήσεις και τα λάθη του σοσιαλισμού που γνωρίσαμε στην Ευρώπη. Είναι ο αδιάλλακτος υπερασπιστής του δίκιου σας, χωρίς να λυπάται κόπους και θυσίες.

Ο καπιταλιστικός δρόμος ανάπτυξης, η στρατηγική που υπηρετεί την κερδοφορία και την ανταγωνιστικότητα των μεγάλων καπιταλιστών έχει αποδειχθεί ότι σας φέρνουν διαρκώς νέα μεγαλύτερα βάσανα. Οσες θυσίες και αν κάνεις θα σου ζητούν ακόμα περισσότερες και όταν έχει κρίση και όταν έχει άνοδο των κερδών. Είναι φαύλος κύκλος που οδηγεί το λαό από το κακό στο χειρότερο.

Είναι απάτη ότι υπάρχει προς όφελος του λαού «άλλο μείγμα πολιτικής», όπως ισχυρίζεται η ΝΔ, «σωστός τρόπος εφαρμογής του μνημονίου» που λέει ο ΛΑ.Ο.Σ., ή «μορφή αναδιάρθρωσης του χρέους» που προτείνουν τμήμα του ΠΑΣΟΚ, της αστικής τάξης και μαζί τους διάφορες τάσεις του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ. Είναι παγίδα οι προτάσεις συμμαχίας του λαού με τμήματα της πλουτοκρατίας για να δημιουργηθεί μια «πατριωτική κυβέρνηση», ή αριστερή συμμαχία για κεντροαριστερή κυβέρνηση. Αυτά τα σενάρια δένουν το λαό στο άρμα της πλουτοκρατίας, οδηγούν τους λαϊκούς αγώνες σε αδιέξοδα και το εργατικό κίνημα σε διάλυση. Τώρα είναι επιτακτική ανάγκη να εγκαταλείψεις οριστικά το ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ, την κυρίαρχη πολιτική, τα ιδεολογήματα των κομμάτων που με τον έναν ή άλλον τρόπο υπηρετούν το σύστημα και να συστρατευθείς με το ΚΚΕ. Να γυρίσεις την πλάτη στους συνδικαλιστές που εκφράζουν τα συμφέροντα μιας εργατικής αριστοκρατίας, το συμβιβασμό και τη συνδιαλλαγή. Η αλλαγή των συσχετισμών δυνάμεων παντού, αρχίζοντας από το εργοστάσιο και τον κλάδο, αποτελεί σήμερα το κλειδί για θετικές εξελίξεις υπέρ του λαού.

Λύση για το λαό υπάρχει μόνο με οργανωμένο εργατικό – λαϊκό αγώνα σε σύγκρουση με τα μονοπώλια, τις ιμπεριαλιστικές ενώσεις, τις κυβερνήσεις και τα κόμματά τους, τους δορυφόρους τους, με λαϊκή συμμαχία και ισχυρό ΚΚΕ.

Τιμάμε την Εργατική Πρωτομαγιά, τις θυσίες, τους αγώνες της παγκόσμιας εργατικής τάξης στέλνοντας αγωνιστικό μήνυμα αλληλεγγύης στους εργάτες και στις εργάτριες όλου του κόσμου. Δίνοντας υπόσχεση ότι θα συμβάλουμε πιο αποφασιστικά στη χώρα μας να ηττηθεί η εξουσία των μονοπωλίων, να ανατραπεί η καπιταλιστική βαρβαρότητα, για το σοσιαλισμό.

Διαδηλώνουμε σε όλη τη χώρα, κατά της συμμετοχής της στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους και επεμβάσεις σε βάρος των λαών της Αφρικής και της ευρύτερης περιοχής.

Υψώνουμε αποφασιστικά τη φωνή μας και καλούμε όλους τους εργάτες, τους νέους, τις γυναίκες, τους ριζοσπάστες, τους προοδευτικούς ανθρώπους να συστρατευθούν κατά του αντικομμουνισμού και των τρομοκρατικών μέτρων κατά Κομμουνιστικών Κομμάτων, από την ΕΕ και άλλες ιμπεριαλιστικές συμμαχίες. Από το σοσιαλισμό που γνωρίσαμε η εργατική τάξη, οι λαοί έχουν πολλά να μάθουν και να διδαχτούν, τόσο από τις μεγάλες και πρωτόγνωρες κατακτήσεις του προηγούμενου αιώνα, όσο και από παρεκκλίσεις που έγιναν και οδήγησαν στην προσωρινή ήττα.

Ζήτω η παγκόσμια εργατική τάξη!

Ζήτω η επαναστατική κομμουνιστική κοσμοθεωρία, ο μαρξισμός – λενινισμός, η επιστημονική τεκμηρίωση της πάλης για την ανατροπή του καπιταλιστικού συστήματος σε κάθε χώρα, σε όλο τον κόσμο. Αυτός είναι ο δρόμος για να ζήσουν οι λαοί ειρηνικά, χωρίς τη βαρβαρότητα του καπιταλισμού, χωρίς πολέμους.

Η ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΚΚΕ

Posted in πολιτικη, ταξικός πόλεμος, Π.Α.ΜΕ, αντεπίθεση λαέ, εμπρός λαέ μη σκύβεις το κεφάλι, κκε, με το κκε υπάρχει λύση να συναντηθούμε στο δρόμο της ανατροπής | Με ετικέτα: , , , , , | Leave a Comment »

Η νεκρή πριγκίπισσα της χωματερής

Posted by redship στο 30 Απριλίου , 2011

 
Την εργατική φετινή Πρωτομαγιά, όπως κι όσο έχει φροντίσει το μιντιακό κατεστημένο παγκοσμίως, θα πρέπει να τη θυμούνται δύο δισεκατομμύρια άνθρωποι ως στέμμα σε προφυλακτικά, καπάκια καμπινέδων, σακούλες εμετού με το πριγκιπικό ζεύγος!!! Γι’ αυτό παντρεύονται Παρασκευή τα πιτσούνια. Για να χωνεύσω το Σαββατοκύριακο τα υπολείμματα του καρακιτσαριού εκατοντάδες χιλιάδες λοβοτομημένοι εργαζόμενοι που προτιμούν τις άμαξες και τα άλογα – τα ποτισμένα με αντιδιουρητικό και αντιχεστικό για να μην αφοδεύσουν κατά την τελετή – από τον Αμερικανό πασχαλινό κούνελο του πλανηταρχικού τσίρκου. O! Tempora! Ο! Mores!

Τι καιροί, τι ήθη! Αρκετά με τις αηδίες. Είναι πολύ το αίμα και πολύς ο κόπος για ν’ αντέξει ακόμα και η στήλη μου κάτι παραπάνω από μερικές αράδες.

Σύντροφοι, την εικόνα του φιλοτεχνημένου πριγκιπιταριού… θα τη θυμάμαι όσο ζω, από δω και μπρος, για καθαρά «επαγγελματικούς» λόγους. Δημοσιογραφικούς τάχα μου δήθεν. Δεν είναι που αδυνατώ να κατανοήσω πώς 12.000 «συνάδελφοι» θα στηθούν να μεταδώσουν το θέαμα. Συνένοχοι στην επιστροφή του κόσμου 500 χρόνια πίσω κι ακόμα παραπίσω. Είναι που δεν άντεξα να βλέπω τη μουράκλα του Γουίλι και της Κέιτ κι από κάτω, να σέρνεται στην κινούμενη γραμμή των μη οπτικοποιημένων ειδήσεων, στην Ελλάδα του 2011, η είδηση: «Το έκτο πτώμα βρέθηκε στη χωματερή της Φυλής. Ανήκει σε Ασιάτισσα περίπου 25 ετών…». Το έκτο πτώμα στη χωματερή. Ανώνυμο. Αλλης, απ’ την «υπέροχη» «κυρίαρχη» λευκή μας σάρκα, φυλής. Μετανάστρια; Φιλιππινέζα; Πόσες σκάλες πρόλαβε να καθαρίσει; Πόσα παιδάκια τάισε και κοίμησε; Πόσους τυχόν «πελάτες» σε μπορδελόκεντρα εξυπηρέτησε; Η είδηση δε λέει. Δε θα πει ποτέ. Κι εγώ θέλω να παραγγείλω τη σακούλα εμετού με τους πρίγκιπες απάνω, να ξεράσω έξι κι εξήντα έξι φορές. Θέλω να πάει 1,2 δημοσιογράφος κι όχι 12.000, να καλύψουν και ν’ ανακαλύψουν αυτόν το θάνατο. Να σκαλίσουν τη χωματερή της πολιτικής και ιδεολογικής βοθρολυματικής επικοινωνίας. Ενα για τη φυσική του υπόσταση και 0,2 για την τσίπα του, κάνουν 1,2 δημοσιογραφία. Εχω περισσότερη εμπιστοσύνη στα όρνια της Φυλής. Ξέρουν τι τρέχει και τα θρέφει εκεί. Δυο βήματα από δω, το κέντρο της Αθήνας και της ντόπιας εξουσιαστικής επιστασίας ημών των «ανθρώπων». Δεν είμαι εύκολη σε μαχαιριές του επαγγέλματος. Είναι πολλοί κι ανώνυμοι και θαμμένοι που πασχίζουν έξω και πέρα απ’ τους 12.000 υποχρεωμένους για ένα κομμάτι ψωμί να μην κάνουν εμετό δημόσια.

Απλά η απάθεια η γενικευμένη γι’ αυτό το πτώμα, χρονιάρες μέρες, που περισσεύει η υποκριτική «ανάσταση» ψυχών, δεν καταπίνεται εύκολα. Δεν είναι η Κερατέα. Δεν κλείνει το δρόμο αυτό το πτώμα. Δεν κόβει την όρεξη. Δεν αθροίζεται στα πτώματα που μετράει το ΝΑΤΟ προσθέτοντας και τα δικά του για να χοντραίνει το μέτρο της επέμβασης.

Καθώς ξημερώνει Πρωτομαγιά, Εργατική Πρωτομαγιά, κι είναι παρότι Κυριακή απεργία κι όχι αργία, καλώ μας όλους να θεωρήσουμε αυτό το πτώμα βασιλικό, ωσάν να κείται σε κρεβάτι πορφύρας κι όχι στη χωματερή, με τιάρα χρυσοστόλιστη και παραστάτες εν πομπή όλους όσοι ακόμα σκεφτόμαστε και δουλεύουμε και αντέχουμε να είμαστε άνθρωποι, το 2011, εδώ και τώρα.

Γι’ αυτό το πτώμα, το τιμημένο από την άγνοια των δολοφόνων και των συνεργών του, αξίζει να είμαστε στους δρόμους για τον άλλο νόμο, αυτόν του δίκιου του εργάτη. Ωσπου ν’ ανθίσουν οι χωματερές. Καλή αγωνιστική Πρωτομαγιά.

Της   Λιάνας ΚΑΝΕΛΛΗ

Posted in πολιτικη, ριζασπάστης, έλληνες και ξένοι εργάτες ενωμένοι, λιάνα κανέλλη, ορνιθοτροφεία των reality shows | Με ετικέτα: , , , , , , | Leave a Comment »

600 Δις Ευρώ – «Der Spiegel»

Posted by redship στο 21 Φεβρουαρίου , 2011

Posted in πολιτικη, ταξικός πόλεμος, το μέλλον μας είναι ο σοσιαλισμός, Το συμφέρον των καπιταλιστών δεν είναι συμφέρον των εργατών, δυνατό κκε δυνατός ο λαός, η με το κεφάλαιο η με τους εργάτες, κκε, με το κκε υπάρχει λύση να συναντηθούμε στο δρόμο της ανατροπής | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »

«Δεν υπάρχει σκληρότερη τυραννία από εκείνη που διενεργείται κάτω από τη σκιά των νόμων και τα προσχήματα της Δικαιοσύνης»

Posted by redship στο 2 Φεβρουαρίου , 2011

Γράφει   ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

 

«Dura lex sed lex» («σκληρός νόμος, αλλά νόμος»), ο ένας. «Καλός νόμος ή κακός νόμος, αδιάφορο. Είναι νόμος!», ο άλλος.

Ως εκ τούτου, μη μιλάτε, μην αντιδράτε και κυρίως μην αντιστρατεύεστε «την ευνομίαν και την τάξιν»! Τα πάντα γίνονται διά νόμου.

Απόδειξη:

Κόψιμο μισθών – νόμος!

Κόψιμο συντάξεων – νόμος!

Αύξηση 40% στα εισιτήρια – νόμος!

Απολύσεις εργαζομένων – νόμος!

Λεόντειες (κατά τα εισαγγελικά πορίσματα) συμβάσεις για τα διόδια – νόμος!

«Ζήμενς», C4i, Ζέπελιν, Ολυμπιάδα – νόμος («υπέρτατος», μάλιστα)!

Τριπλασιασμός των έμμεσων φόρων – νόμος!

Εκ περιτροπής «εργασία» – νόμος!

«Δικαίωμα» συνταξιοδότησης μετά θάνατον – νόμος!

Κλοπή ασφαλιστικών ταμείων – νόμος!

Χαράτσι στα νοσοκομεία – νόμος!

Από πού απορρέει η «νομιμότητα» των ανωτέρω (και των χιλιάδων παρεμφερών) νόμων; Μα από το γεγονός ότι η κοινοβουλευτική πλειοψηφία που τους ψηφίζει και τους επιβάλλει δεν είναι παρά η «έκφραση της θέλησης της λαϊκής πλειοψηφίας».

Επομένως, εκτός όλων των άλλων, θα πρέπει να αποδεχτούμε πως συνιστά επιθυμία του λαού να του κόβονται οι μισθοί όταν την ίδια στιγμή χαρίζονται δισεκατομμύρια στους τραπεζίτες, ή ότι

τα 1,8 εκατομμύρια ψήφοι επί συνόλου 10 εκατομμυρίων εγγεγραμμένων (ποσοστό 18%) ή επί των 7 εκατομμυρίων ψηφισάντων (ποσοστό 26%) που πήρε το ΠΑΣΟΚ στις τελευταίες εκλογές είναι «πλειοψηφία»…

Το κύριο, όμως, δεν είναι καν αυτό. Πολύ περισσότερο που η αστική «δημοκρατία» έχει πολλούς τρόπους, ακόμα κι όταν δεν βαφτίζει τις μειοψηφίες ως «πλειοψηφίες», να καθορίζει και να διαμορφώνει εκλογικές «πλειοψηφίες», τις οποίες απλώς επικυρώνει στην κάλπη.

Το βασικό και το κύριο βρίσκεται στην ίδια τη «λογική» τους περί «νομιμότητας». Και στον τρόπο που την διακηρύσσουν: Χωρίς να κρύβουν – αντίθετα επιδεικνύουν (!) – την απροσχημάτιστη κατάλυση εννοιών και κριτηρίων ως προς το τι είναι δίκαιο και το τι είναι άδικο.

«Αδιάφορο» (!), λένε, και επιμένουν μονότονα: «Είναι νόμιμο»! Λίγο ακόμα και θα μας πουν ότι είναι και «ηθικό»…

Οτι τα κηρύγματά τους περί «νομιμότητας» χάσκουν την ταξική τους αγριότητα, υποκρισία και χρεοκοπία είναι πρόδηλο.

Ποτέ, ας πούμε, δεν είδαμε να καταγγέλλουν κάποια παρανομία με αφορμή ότι το (δικό τους, το αστικό) Σύνταγμα, ο «πρώτος νόμος» του κράτους, υπεραμύνεται – στα χαρτιά – της δημόσιας και δωρεάν Υγείας, της δημόσιας και δωρεάν Παιδείας, του δικαιώματος όλων να έχουν εργασία, της εθνικής κυριαρχίας, αλλά στην πράξη όλες αυτές οι «πρόνοιες» είναι για το θεαθήναι, στο πλαίσιο ενός νόμου που η ίδια εκείνη τάξη που διά των κομμάτων της τον ψήφισε, τον χρειάζεται μόνο ως «κουρελόχαρτο».

Οταν επομένως μιλούν περί του «νόμου και της τάξης», εννοούν την καταστολή, την αυθαιρεσία, την τρομοκρατία ως μεθοδολογία για την επιβολή – με ισχύ «νόμου» – των συμφερόντων της τάξης τους πάνω στην κοινωνία.

Αλλά απέναντι σε αυτή τη «νομιμότητα», δεν υπάρχει

τίποτα πιο νόμιμο,

τίποτα πιο δημοκρατικό,

τίποτα πιο «καθαγιασμένο»

από την μαζική, οργανωμένη, δημοκρατική και πλειοψηφική εκ μέρους των λαϊκών στρωμάτων ανυπακοή, απειθαρχία, απόρριψη, άρνηση και ανατροπή της πολιτικής τους.

Αυτή είναι η θέση του ΚΚΕ. Η συγκρότηση ενός μαζικού, οργανωμένου, δημοκρατικού και πλειοψηφικού εργατικού και λαϊκού κινήματος που καθιστά ανενεργούς και θα πετάξει στα σκουπίδια τους νόμους τους.

Δεν μας διαφεύγει, φυσικά, ότι με την παραπάνω θέση του ΚΚΕ διαφωνεί ο Παπανδρέου, ο Αλαφούζος, ο Καρατζαφέρης, ο Καψής, ο Πρετεντέρης κι ο Γεράσιμος Γιακουμάτος.

Ευτυχώς, όμως, συμφωνούν άλλοι. Οπως, φερ’ ειπείν, ο Ρήγας Φεραίος, που το πήγαινε και ελαφρώς μακρύτερα από την μη πληρωμή των διοδίων: «Οταν – έλεγε – η Διοίκησις βιάζη, αθετή, καταφρονή τα δίκαια του λαού και δεν εισακούει τα παράπονά του, το να κάμη τότε ο λαός ή κάθε μέρος του λαού επανάστασιν, να αρπάζη τα άρματα και να τιμωρήση τους τυράννους του, είναι (το) πλέον ιερόν από όλα τα δίκαιά του και το πλέον απαραίτητον από όλα τα χρέη του».

`Η, για παράδειγμα, ο Μοντεσκιέ: «Δεν υπάρχει – έλεγε – σκληρότερη τυραννία από εκείνη που διενεργείται κάτω από τη σκιά των νόμων και τα προσχήματα της Δικαιοσύνης».

Μήπως πλησιάζει η ώρα που θα «ασχοληθούν» μαζί τους ο Πεταλωτής και ο Πάγκαλος;…

Posted in "παπατζήδες", «δημοκρατικές πλειοψηφίες», στα ρουθούνια τους, όταν το κράτος τρομοκρατεί, Το αστικό ιερόμετρο είναι χυδαίο, η "δημοκρατία" των αστών, η "ελευθερία" του πολίτη, η δικαιοσύνη των αστών δεν είναι δικαιοσύνη των λαών | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »

Είναι θέμα εξουσίας

Posted by redship στο 1 Σεπτεμβρίου , 2010

Η κατάσταση στον περίγυρο πάει από το κακό στο χειρότερο.

Με την «καλημέρα» θα στο βεβαιώσει ο γείτονας: «Τι κακό είναι αυτό που πάθαμε…».

Θα σου φέρει το μαντάτο ο ταχυδρόμος, που έχει γίνει πλέον υπάλληλος των τραπεζών καθώς μοιράζει μόνο ειδοποιήσεις εξόφλησης χρεών.

Αυτό είναι το δεδομένο που καταγράφουν και οι διάφορες μετρήσεις διαθέσεων της κοινής γνώμης.

Αυτό που δεν ανακοινώνεται από τις εταιρείες, παρότι το μετράνε (ξέρουμε τι ρωτάνε και βλέπουμε τι ανακοινώνουν), είναι η αγριάδα.

Πολύς κόσμος έχει αγριέψει. Δεν έχει ακόμα την ωριμότητα, τη συνείδηση, να μετατρέψει αυτό που τον αγριεύει σε θέληση για οργανωμένη πάλη ενάντια στον πραγματικό εχθρό του. Ισως και μάλλον σίγουρα αγνοεί ακόμα ποιος είναι ο εχθρός. Βοηθάνε τα μίντια, που του προβάλλουν κάθε μέρα και διαφορετικό αντίπαλο, να ‘χει να εκτονώνεται. Ο κόσμος όμως είναι αγριεμένος.

Και βρίσκει καταφύγιο στο «Νόμος είναι το δίκιο του εργάτη». Δεν το κάνει πάντα, επειδή γνωρίζει πως οι νόμοι είναι φτιαγμένοι από τον αντίπαλο, απλά τους νιώθει εχθρικούς, δεν μπορεί να αντεπεξέλθει σ’ αυτούς.

Ακόμα κι αυτή, όμως, η ασυνείδητη προσφυγή στο νόμο του δίκιου του εργάτη είναι πρόβλημα για το σύστημα. Το μαρτυρούν δύο από τα κύρια άρθρα στον χτεσινό Τύπο. Γράφτηκαν με διαφορετική αφορμή το καθένα, καταλήγουν στο ίδιο συμπέρασμα και τα δυο – δείγμα του ενιαίου κέντρου υποβολής.

Η αστική τάξη ανησυχεί για το «άτυπο κίνημα ανυπακοής». Και επισημαίνει πως τώρα ακριβώς είναι η ώρα το κράτος να δείξει τα δόντια του, γιατί αλλιώς το πόπολο θα τους πάρει τον αέρα. Τίποτα δεν έχουν διδαχτεί οι αστοί από την ίδια την ιστορία της τάξης τους, όταν στον καιρό της ήταν επαναστατική και κανένας νόμος, καμιά απαγόρευση δεν μπόρεσε να σταματήσει το δίκιο που ζητούσε τη δικαίωσή του στους δρόμους.

Οι πιο «λαϊκοί» από τους αστούς προπαγανδιστές το πάνε στο «γλυκό». Ενώ ζητάνε άτεγκτη εφαρμογή των νόμων, τους πλασάρουν ως «κανόνες κοινωνικής συμβίωσης».

Καμιά κοινωνική συμβίωση δεν υπάρχει ανάμεσα σε αφεντικά και εργάτες. Ισα ίσα που είναι αντίπαλοι από την αυγή της μέρας ακόμα. Ο εργάτης βγαίνει στην αγορά και πουλάει το εμπόρευμα εργατική δύναμη και το αφεντικό κοιτάει να το αγοράσει στη μικρότερη δυνατή τιμή. Η μάχη εκεί αρχίζει και ποτέ δε γίνεται συμβίωση. Το αφεντικό φτιάχνει τους νόμους. Μην ξεγελιέται κανείς ότι τους έπιασε ο πόνος για το κάπνισμα ή για τα κολέγια που δεν τηρούν τους κανόνες. Ισα ίσα ναρκωμένο θέλουν το λαό και κερδοφόρα επιχείρηση την εκπαίδευση. Αυτό που τους καίει είναι πώς θα εκπαιδεύσουν τους ανθρώπους να σκύβουν το κεφάλι. Σε μια χώρα με ισχυρές αγωνιστικές παραδόσεις, που οι αγώνες έχουν βάλει σε συγκεκριμένες στιγμές της νεότερης ιστορίας και θέμα εξουσίας.

Σήμερα το ίδιο θέμα μπαίνει με βάση τα σημερινά δεδομένα. Ολες οι διαχειρίσεις του καπιταλισμού έχουν αποδειχτεί βάσανο για τους εργάτες. Αν κάτι είναι να αλλάξει, πρέπει να ‘ναι καθαρό πως δεν μπορεί να είναι η γάζα πάνω από την κακοφορμισμένη πληγή. Πρέπει η ίδια η πληγή να καθαριστεί. Πρέπει αυτό που κατατρώει τις σάρκες των ανθρώπων – το καπιταλιστικό κέρδος – να φύγει από τη μέση, να δοθεί ανάσα στον οργανισμό να οικοδομήσει νέα μυική μάζα. Και τότε οι άνθρωποι θα γίνουν ικανοί για όσα σήμερα φαντάζουν άπιαστα.

Με άλλα λόγια, κάτι τέτοιο λέει το ΚΚΕ όταν ζητάει – και δικαιούται να το ζητάει – αποφασιστική ενίσχυση, σαν συνέχεια μαζικού απεγκλωβισμού από τη ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ και το ΛΑ.Ο.Σ.

Ασχετο: Το θέμα από την Αμερική έχει μια ιδιαίτερη αξία. Δεν τους ενοχλεί που ένας στους έξι δεν έχει δουλειά και σιτίζεται στο δήμο, αλλά ότι δικαιούνται επίδομα 96 βδομάδων, άρα επιβαρύνουν τον κρατικό προϋπολογισμό. Ετσι κάνουν προπαγάνδα παίζοντας με το μικροαστό που του λένε «εσύ πληρώνεις, αυτοί καλοπερνάνε».

Ο,τι συμβαίνει εκεί, ήδη καλλιεργείται κι εδώ. Το κρίσιμο είναι ο απόλυτος αριθμός. Αυτοί οι άνθρωποι που δεν έχουν δουλειά. Αυτή η εφεδρική στρατιά άνεργων εργατών που η παρουσία της – δημιουργημένη από τους θύτες – χρησιμοποιείται για να πιέσει κι άλλο προς τα κάτω τα μεροκάματα. Αυτή η στρατιά που την δείχνουν για να αποδείξουν πως ο άνθρωπος μια χαρά μπορεί να ζει και μ’ ένα επίδομα πτωχοκομείου.

Αυτό είναι το γενικό σχέδιο. Δεν τους έπιασε ο πόνος. Θέλουν να κάνουν κυρίαρχο μοντέλο τον εργάτη που είτε στο μεροκάματο, είτε στην ανεργία θα ζει με τόσα όσα αντιστοιχούν σε ένα επίδομα φτώχειας.

Καλύτερη ζωή μ’ αυτό το σύστημα δεν μπορεί να υπάρχει.


Posted in ριζασπάστης, ταξικός πόλεμος, όταν εκείνοι μάθουν να υπακούνε, η με το κεφάλαιο η με τους εργάτες, Uncategorized | Με ετικέτα: | Leave a Comment »