καράβι κόκκινο

τα μαύρα τα μαλλιά μας και αν ασπρίσαν δεν μας τρομάζει η βαρυχειμωνιά

  • Ε, το λοιπόν, ο,τι και να είναι τ’ άστρα, εγώ τη γλώσσα μου τους βγάζω. Για μένα, το λοιπόν, το πιο εκπληκτικό, πιο επιβλητικό, πιο μυστηριακό και πιο μεγάλο, είναι ένας άνθρωπος που τον μποδίζουν να βαδίζει. Είναι ένας άνθρωπος που τον αλυσοδένουνε

  • Γιάννης Ρίτσος

    Να με θυμόσαστε - είπε. Χιλιάδες χιλιόμετρα περπάτησα χωρίς ψωμί, χωρίς νερό, πάνω σε πέτρες κι αγκάθια, για να φέρω ψωμί και νερό και τριαντάφυλλα. την ομορφιά ποτές μου δεν την πρόδωσα. Όλο το βιος μου το μοίρασα δίκαια. Μερτικό εγώ δεν κράτησα. Πάμπτωχος. Μ' ένα κρινάκι του αγρού τις πιο άγριες νύχτες μας φώτισα. Να με θυμάστε.

  • κώστας βάρναλης

    Δε λυπάμαι τα γηρατειά που φεύγουν - τα μωράκια που έρχονται άθελά τους να ζήσουν σκλάβοι, να πεθάνουν σκλάβοι, σ' έναν κόσμο ελεύθερων αφεντάδων. Θα τους μαθαίνουν: η σκλαβιά τους χρέος εθνικόν και σοφία του Πανάγαθου!... Πότε θ' αναστηθούν οι σκοτωμένοι; ΚΩΣΤΑ ΒΑΡΝΑΛΗΣ 20.10.1973

  • ------------------------------- Την πόρτα αν δεν ανοίγει, τη σπαν, σας είπα. Τι στέκεστε, τι γέρνετε σκυφτοί; Λαέ σκλάβε, δειλέ, ανανιώσου, χτύπα! Και κέρδισε μονάχος το ψωμί -------------------------------- -------------------------------- ''Aν το δίκιο θες, καλέ μου, με το δίκιο του πολέμου θα το βρής. Όπου ποθεί λευτεριά, παίρνει σπαθί''
  • κομαντάντε Μάρκος

  • «Ο Μάρκος είναι γκέι στο Σαν Φρανσίσκο, μαύρος στη Νότια Αφρική, ασιάτης στην Ευρώπη, αναρχικός στην Ισπανία, Παλαιστίνιος στο Ισραήλ, γύφτος στην Πολωνία, ειρηνιστής στη Βοσνία, Εβραίος στη Γερμανία, μια γυναίκα μόνη στο Μετρό τα ξημερώματα, με άλλα λόγια ο Κομαντάτε Μάρκος είμαστε εμείς, το πρόσωπο του κάθε καταπιεσμένου ανθρώπου πάνω στον πλανήτη»
  • μπερτολντ μπρεχτ

    Δεν είμαι άδικος, μα ούτε και τολμηρός και να που σήμερα μου δείξανε τον κόσμο τους μόνο το ματωμένο δάκτυλό τους είδα μπρος και είπα ευθύς: “μ’αρέσει ο νόμος τους” Τον κόσμο αντίκρυσα μέσ’απ’ τα ρόπαλά τους Στάθηκα κι είδα, ολημερίς με προσοχή. Είδα χασάπηδες που ήταν ξεφτέρια στη δουλειά τους. και σαν με ρώτησαν “σε διασκεδάζει;” είπα “πολύ”! Κι από την ώρα εκείνη, λέω “ναι” σε όλα, κάλλιο δειλός, παρά νεκρός να μείνω. Για να μη με τυλίξουνε σε καμιά κόλλα, ό,τι κανένας δεν εγκρίνει το εγκρίνω Φονιάδες είδα, κι είδα πλήθος θύματα, μου λείπει θάρρος, μα όχι και συμπόνια Και φώναξα, βλέποντας τόσα μνήματα: “καλά τους κάνουν -για του έθνους την ομόνοια!” Να φτάνουν είδα δολοφόνων στρατιές κι ήθελα να φωνάξω “σταματήστε!” Μα ξέροντας πως κρυφοκοίταζε ο χαφιές, μ’άκουσα να φωνάζω: “Ζήτω!Προχωρήστε!” Δε μου αρέσει η φτήνια και η κακομοιριά Γι’αυτό κι έχει στερέψει η έμπνευσή μου. Αλλά στου βρώμικού σας κόσμου τη βρωμιά ταιριάζει, βέβαια-το ξέρω-κι η έγκρισή μου

  • Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας

    Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας κι αφήνει άλλους ν' αγωνιστούν για τη υπόθεσή του πρέπει προετοιμασμένος να ' ναι : γιατί όποιος δεν έχει τον αγώνα μοιραστεί Θα μοιραστεί την ήττα . Ούτε μια φορά δεν αποφεύγει τον αγώνα αυτός που θέλει τον αγώνα ν' αποφύγει : γιατί θ' αγωνιστεί για την υπόθεση του εχτρού όποιος για τη δικιά του υπόθεση δεν έχει αγωνιστεί .
  • εγκώμιο στον κομμουνισμό – μπέρτολτ μπρέχτ

    Είναι λογικός, καθένας τον καταλαβαίνει. Ειν' εύκολος. Μια και δεν είσαι εκμεταλλευτής, μπορείς να τον συλλάβεις. Είναι καλός για σένα, μάθαινε γι' αυτόν. Οι ηλίθιοι ηλίθιο τον αποκαλούνε, και οι βρωμεροί τον λένε βρωμερό. Αυτός είναι ενάντια στη βρωμιά και την ηλιθιότητα. Οι εκμεταλλευτές έγκλημα τον ονοματίζουν. Αλλά εμείς ξέρουμε: Είναι το τέλος κάθε εγκλήματος. Δεν είναι παραφροσύνη, μα Το τέλος της παραφροσύνης. Δεν είναι χάος Μα η τάξη. Είναι το απλό Που είναι δύσκολο να γίνει.
  • οι δικαστές

    Να οι κύριοι δικαστές τους λέμε οι καταπιεστές πως δίκαιο είναι τον λαό τι συμφέρει μα αυτοί δεν ξέρουν ποιο είναι αυτό κι έτσι δικάζουν στο σωρό μέχρι να βάλουν το λαό ολόκληρο στο χέρι
  • ———–

    Εχουνε νομικά βιβλία και διατάγματα Εχουνε φυλακές και οχυρώσεις Εχουνε δεσμοφύλακες και δικαστές Που παίρνουνε πολλά λεφτά κι έτοιμοι για όλα είναι. Μπ. Μπρεχτ
  • ———————

    "Όταν ήρθαν να πάρουν τους Εβραίους, δεν διαμαρτυρήθηκα, γιατί δεν ήμουν Εβραίος. Όταν ήρθαν για τους κομμουνιστές δεν φώναξα, γιατί δεν ήμουν κομμουνιστής. Όταν κατεδίωξαν τους τσιγγάνους, ούτε τότε φώναξα, γιατί δεν ήμουν τσιγγάνος. Όταν ο Χίτλερ φυλάκιζε ομοφυλόφιλους δεν αντέδρασα γιατί δεν ήμουν ομοφυλόφιλος Όταν έκλεισαν το στόμα των Ρωμαιοκαθολικών που αντιτάσσονταν στο φασισμό, δεν έκανα τίποτα γιατί δεν ήμουν καθολικός. Μετά ήρθαν να συλλάβουν εμένα, αλλά δεν υπήρχε πια κανείς να αντισταθεί μαζί μου"
  • ========================

    Λες: Πολύ καιρό αγωνίστηκες. Δεν μπορείς άλλο πια ν’ αγωνιστείς. Άκου λοιπόν: Είτε φταις είτε όχι: Σαν δε μπορείς άλλο να παλέψεις, θα πεθάνεις. Λες: Πολύ καιρό έλπιζες. Δεν μπορείς άλλο πια να ελπίσεις. Έλπιζες τi; Πως ο αγώνας θαν’ εύκολος; Δεν είν’ έτσι. Η θέση μας είναι χειρότερη απ’ όσο νόμιζες. Είναι τέτοια που: Αν δεν καταφέρουμε το αδύνατο Δεν έχουμε ελπίδα. Αν δεν κάνουμε αυτό που κανείς δεν μπορεί να μας ζητήσει Θα χαθούμε. Οι εχθροί μας περιμένουν να κουραστούμε. Όταν ο αγώνας είναι στην πιο σκληρή καμπή του. Οι αγωνιστές έχουν την πιο μεγάλη κούραση. Οι κουρασμένοι, χάνουν τη μάχη.
  • Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους

    Αυτοί που βρίσκονται ψηλά θεωρούν ταπεινό να μιλάς για το φαΐ. Ο λόγος; έχουνε κιόλας φάει. Αν δε νοιαστούν οι ταπεινοί γι' αυτό που είναι ταπεινό ποτέ δεν θα υψωθούν. Αυτοί που αρπάνε το φαϊ απ’ το τραπέζι κηρύχνουν τη λιτότητα. Αυτοί που παίρνουν όλα τα δοσίματα ζητάν θυσίες. Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους για τις μεγάλες εποχές που θά 'ρθουν.
  • che

    Πιστεύω στην ένοπλη πάλη σαν μοναδική λύση για τους λαούς που αγωνίζονται για την απελευθέρωσή τους και είμαι συνεπής με τις πεποιθήσεις μου. Πολλοί θα με πουν τυχοδιώκτη και είμαι, μόνο που είμαι άλλου είδους τυχοδιώκτης, ένας από εκείνους που προβάλλουν τα στήθη τους για να αποδείξουν τις αλήθειες τους.

  • Αξίζει για ένα όνειρο να ζεις, κι ας είναι η φωτιά του να σε κάψει
  • pablo neruda

    όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας, επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές, όποιος δεν αλλάζει περπατησιά, όποιος δεν διακινδυνεύει και δεν αλλάζει χρώμα στα ρούχα του, όποιος δεν μιλεί σε όποιον δεν γνωρίζει. όποιος αποφεύγει ένα πάθος, όποιος δεν είναι ευτυχισμένος στη δουλειά του, όποιος δεν διακινδυνεύει τη βεβαιότητα για την αβεβαιότητα για να κυνηγήσει ένα όνειρο, όποιος δεν επιτρέπει στον εαυτό του τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του να αποφύγει τις εχέφρονες συμβουλές. όποιος δεν ταξιδεύει, όποιος δεν διαβάζει, όποιος δεν ακούει μουσική, όποιος δεν βρίσκει σαγήνη στον εαυτό του όποιος καταστρέφει τον έρωτά του, όποιος δεν επιτρέπει να τον βοηθήσουν, όποιος περνάει τις μέρες του παραπονούμενος για τη τύχη του ή για την ασταμάτητη βροχή. όποιος εγκαταλείπει μια ιδέα του πριν την αρχίσει, όποιος δεν ρωτά για πράγματα που δεν γνωρίζει. Αποφεύγουμε τον θάνατο σε μικρές δόσεις, όταν θυμόμαστε πάντοτε ότι για να είσαι ζωντανός χρειάζεται μια προσπάθεια πολύ μεγαλύτερη από το απλό γεγονός της αναπνοής. Μόνο η ένθερμη υπομονή θα οδηγήσει στην επίτευξη μιας λαμπρής ευτυχίας.

  • από το Canto general

    Μπορεί να κόψουν όλα τα λουλούδια, αλλά δεν θα γίνουν ποτέ αφέντες της Άνοιξης
  • κ. καβάφης

    Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις
  • κωστής παλαμάς

    Και τους τρέμουνε των κάμπων οι κιοτήδες και μ’ ονόματα τους κράζουν πονηρά κλέφτες κι απελάτες και προδότες. Τους μισούν οι βασιλιάδες κι όλοι οι τύραννοι κι είναι μέσα στους σκυφτούς τα παλληκάρια κι είναι μες στους κοιμισμένους οι στρατιώτες…” Κ . Παλαμάς στο Δωδεκάλογο του Γύφτου.
  • διαμοιρασμός του blog

    Bookmark and Share
  • διαχείριση

  • on line επισκέπτες

  • ημερολόγιο άρθρων

    Σεπτεμβρίου 2020
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
     123456
    78910111213
    14151617181920
    21222324252627
    282930  
  • Εγγραφή

Posts Tagged ‘Ντονιέτσκ-Λουγκάνσκ’

Οι δυο κόσμοι της Ουκρανίας

Posted by redship στο 18 Φεβρουαρίου , 2015

 

αναδημοσίευση από    Αντιφασιστική Καμπάνια για την Ουκρανία

 

 

του Sergei Kirichuk

28 Γενάρη 2015, δημοσιεύθηκε στη liva

bukovel_com-2013-12-31-31168

«Όσο πιο γρήγορα πέσει αυτό το καθεστώς στην Ουκρανία, τόσες περισσότερες ζωές θα σωθούν»

Ένας χρήστης του facebook έγραφε στη σελίδα του ότι σε συνάντηση που είχε με τον ξάδελφο του σε ένα σταθμό τραίνων παρατήρησε δύο κατηγορίες επιβατών: νέους άντρες με ρούχα παραλλαγής, να κατευθύνονται προς ανατολάς για να συμμετάσχουν στην αυτοαποκαλούμενη αντιτρομοκρατική εκστρατεία (ATO) και άλλους νέους άνδρες, ντυμένους με όμορφα χειμωνιάτικα τζάκετ, κουβαλώντας πέδιλα για σκι και σνόουμπορντ, να κατευθύνονται προς τη δύση να απολαύσουν το άθλημα στις πλαγιές των καρπαθίων. Οι πρώτοι πάνε στην πρώτη γραμμή να πεθάνουν ηρωικά, ίσως, να αναφέρουν λίγες λέξεις γι’ αυτούς στην τηλεόραση και να ξεχαστούν για πάντα. Οι δεύτεροι θα κάνουν σκι στις απότομες πλαγιές του χιονοδρομικού κέντρου Bukovel, θα πιουν ζεστό κρασί και θα επισκεφτούν φιλόξενα εστιατόρια και μπαρ που είναι πολύ πέρα των οικονομικών δυνατοτήτων των πρώτων. Ίσως, μερικοί απ’ αυτούς είναι ένθερμοι εθνικιστές, ίσως έχουν δώσει χρήματα για την αντιτρομοκρατική εκστρατεία, και στο μέλλον ίσως αφήσουν λουλούδια σε κάποιο μνημείο για τους πεσόντες «ήρωες». Βεβαίως, το να περνάς το χρόνο σου στα Καρπάθια είναι πολύ πιο ευχάριστο απ’ το να τραυματίζεσαι ή να πεθαίνεις στο Ντονμπάς.

Οι έντονες αντιθέσεις δε σταματούν όμως εδώ. Πρόσφατα, τα ουκρανικά μίντια ανέφεραν ότι από δω και μπρος, οι άντρες που βρίσκονται σε στρατεύσιμη ηλικία θα πρέπει να επιδεικνύουν έγγραφο που να βεβαιώνει ότι δεν είναι υπόχρεοι σε στράτευση προκειμένου να μπορούν να ταξιδέψουν στο εξωτερικό. Ωστόσο, το να ταξιδέψεις στο εξωτερικό δεν είναι εξίσου δύσκολο για όλους. Στο κέντρο του Βερολίνου – βρίσκεται η οδός Kurfürstendamm – που αποτελείται από πολυτελή μαγαζιά, αντίστοιχα αυτών στα Ηλύσια Πεδία του Παρισιού. Εδώ, ανάμεσα στους εμπόρους στο δρόμο, η ρωσική γλώσσα χρησιμοποιείται ευρέως, υπάρχουν πολλοί μετανάστες από την πρώην ΕΣΣΔ παντού όπως και τουρίστες από την Ουκρανία και τη Ρωσία. Εδώ, που Ουκρανοί και Ρώσοι κάνουν ακριβές αγορές, δεν υπάρχουν διαμάχες για πολιτικά ζητήματα. Παρά τις σημαντικές εκπτώσεις, οι τιμές είναι στα ύψη. Μπότες prada, για παράδειγμα, κοστίζουν περίπου 1000 Ευρώ. Αλλά οι τουρίστες από το Κίεβο, το Ντνιεπροπετρόφσκ, τη Μόσχα και την Αγία Πετρούπολη δε χαλιούνται για τις τιμές. Όμορφες, καλλωπισμένες νέες μητέρες, θυμίζοντας στο ντύσιμο εξώφυλλα περιοδικών μόδας, μιλάνε στα παιδιά τους σε διαφορετικές γλώσσες. Θέλουν α παιδιά τους να εκπαιδευτούν από μικρή ηλικία να σπουδάζουν σε ευρωπαϊκά σχολεία και πανεπιστήμια. Πολλοί ουκρανοί αξιωματούχοι, επιχειρηματίες και διευθυντικά στελέχη, εδώ και καιρό έχουν μετακομίσει με τις οικογένειές του από το Κίεβο στο Βερολίνο, μακρυά από την αστάθεια και τις κακές ειδήσεις.

Η απόσταση ανάμεσα στους νεαρούς στρατιώτες της ATO και τους νέους των πανεπιστημίων του Βερολίνου δεν είναι τόσο μεγάλη, κάτι χιλιάδες χιλιόμετρα – αλλά καθοριστική για ολόκληρη τη ζωή τους. Οι άνθρωποι αυτοί ανήκουν σε διαφορετικές τάξεις και προορίζονται για διαφορετικές ζωές. Μερικοί για καλά πανεπιστήμια και μερικοί για τα χαρακώματα του Ντονμπάς. Το κοινοβούλιο της Ουκρανίας ήδη συζητάει σχέδιο απόφασης, για την εξαγορά της στρατιωτικής θητείας – η πραγματική κατάσταση πρέπει κάπως να νομιμοποιηθεί και με θεσμικό τρόπο.

Στο μεταξύ, το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ ξεκίνησε στο Νταβός. Η Svetlana Zalischuk, που ανήκει στην κοινοβουλευτική ομάδα του Ποροσένκο έγραψε στη σελίδα της στο fb. «Η πρωινή πτήση στη Ζυρίχη μου θύμισε το κοινοβουλευτικό λόμπι, με πολλούς υπουργούς, δημοσιογράφους και βουλευτές στην πτήση – είναι μια ευκαιρία να μεταφέρουμσε στον κόσμο τι συμβαίνει στην ανατολή, ποιές μεταρρυθμίσεις έχουμε ήδη ξεκινήσει …»

Οι εθελοντές στρατιώτες της ATO θα χαρούν με την αποστολή της Σβετλάνα στο Νταβός. Αλλά εκείνοι οι στρατιώτες που δε βρίσκονται στο μέτωπο από επιλογή, που κλήθηκαν, γιατί δεν είχαν τα χρήματα να το αποφύγουν ή να πάνε στο εξωτερικό, γι’ αυτούς λέξεις σαν κι αυτές θ’ ακούγονται σαν ένα παραμύθι από μακρυά: «Πρωινή πτήση, Ζυρίχη, κοινοβουλευτικά λόμπι, Νταβός, τι γίνεται στην Ανατολή…» Καλοντυμένοι επίσημοι μετά το πρωινό στο Νταβός μίλησαν εξ ονόματος της συντριπτικής πλειοψηφίας, της εξαθλιωμένης και κατεστραμμένης απ’ τον πόλεμο χώρας, εξ ονόματος αυτών που πεθαίνουν στα χαρακώματα.
Καθώς ο Πρωθυπουργός Ποροσένκο ήταν στο Νταβός, ένα λεωφορείο χτυπήθηκε στο Ντονιέτσκ, σκοτώνοντας οκτώ ανθρώπους – αλλά δεν έγινε μεγάλη διαδήλωση στο κέντρο του Κιέβου για να τιμήσει τη δική τους μνήμη. Όσο περισσότερο συνεχίζεται αυτό το μακελειό τόσο θα συνεχίζονται και οι απώλειες των αμάχων. Είναι πλέον προφανές σε πολλούς.

Αυτή είναι η καθημερινότητα των παιδιών στο Ντονμπάς, εκεί πάνε τα δάνεια που δίνονται στην ουκρανική κυβέρνηση.

Στο Κίεβο, κάποιοι ακτιβιστές επιχείρησαν να κάνουν μια πικετοφορία να μαζέψουν υπογραφές, αλλά τους διέλυσαν «ακτιβιστές» του Μαιντάν. Είναι προφανές ότι στην πρωτεύουσα της Ουκρανίας, δε θα είναι σύντομα δυνατό να οργανωθεί μια δημόσια συγκέντρωση αντιπολιτευτικού τύπου. Στο όνομα της δημοκρατίας, των ευρωπαϊκών αξιών, οι Ουκρανοί έχουν δημιουργήσει ένα καθεστώς που αποφασίζει ποιές συγκεντρώσεις είναι καλές και πατριωτικές. Κάποιοι υψηλά ιστάμενοι αξιωματούχοι αποφασίζουν ποιοί θα πεθαίνουν στα χαρακώματα και ποιοι θα πηγαίνουν για σκι, ποιοί θα στελεχώνουν την αντιτρομοκρατική εκστρατεία και ποιοί θα πηγαίνουν στα ευρωπαϊκά πανεπιστήμια.

Όσο πιο σύντομα πέσει αυτό το καθεστώς, τόσες περισσότερες ζωές θα σωθούν.

Μετάφραση: κ.γ.

 

Posted in λαϊκές δημοκρατίες, ουκρανία | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »