καράβι κόκκινο

τα μαύρα τα μαλλιά μας και αν ασπρίσαν δεν μας τρομάζει η βαρυχειμωνιά

  • Ε, το λοιπόν, ο,τι και να είναι τ’ άστρα, εγώ τη γλώσσα μου τους βγάζω. Για μένα, το λοιπόν, το πιο εκπληκτικό, πιο επιβλητικό, πιο μυστηριακό και πιο μεγάλο, είναι ένας άνθρωπος που τον μποδίζουν να βαδίζει. Είναι ένας άνθρωπος που τον αλυσοδένουνε

  • Γιάννης Ρίτσος

    Να με θυμόσαστε - είπε. Χιλιάδες χιλιόμετρα περπάτησα χωρίς ψωμί, χωρίς νερό, πάνω σε πέτρες κι αγκάθια, για να φέρω ψωμί και νερό και τριαντάφυλλα. την ομορφιά ποτές μου δεν την πρόδωσα. Όλο το βιος μου το μοίρασα δίκαια. Μερτικό εγώ δεν κράτησα. Πάμπτωχος. Μ' ένα κρινάκι του αγρού τις πιο άγριες νύχτες μας φώτισα. Να με θυμάστε.

  • κώστας βάρναλης

    Δε λυπάμαι τα γηρατειά που φεύγουν - τα μωράκια που έρχονται άθελά τους να ζήσουν σκλάβοι, να πεθάνουν σκλάβοι, σ' έναν κόσμο ελεύθερων αφεντάδων. Θα τους μαθαίνουν: η σκλαβιά τους χρέος εθνικόν και σοφία του Πανάγαθου!... Πότε θ' αναστηθούν οι σκοτωμένοι; ΚΩΣΤΑ ΒΑΡΝΑΛΗΣ 20.10.1973

  • ------------------------------- Την πόρτα αν δεν ανοίγει, τη σπαν, σας είπα. Τι στέκεστε, τι γέρνετε σκυφτοί; Λαέ σκλάβε, δειλέ, ανανιώσου, χτύπα! Και κέρδισε μονάχος το ψωμί -------------------------------- -------------------------------- ''Aν το δίκιο θες, καλέ μου, με το δίκιο του πολέμου θα το βρής. Όπου ποθεί λευτεριά, παίρνει σπαθί''
  • κομαντάντε Μάρκος

  • «Ο Μάρκος είναι γκέι στο Σαν Φρανσίσκο, μαύρος στη Νότια Αφρική, ασιάτης στην Ευρώπη, αναρχικός στην Ισπανία, Παλαιστίνιος στο Ισραήλ, γύφτος στην Πολωνία, ειρηνιστής στη Βοσνία, Εβραίος στη Γερμανία, μια γυναίκα μόνη στο Μετρό τα ξημερώματα, με άλλα λόγια ο Κομαντάτε Μάρκος είμαστε εμείς, το πρόσωπο του κάθε καταπιεσμένου ανθρώπου πάνω στον πλανήτη»
  • μπερτολντ μπρεχτ

    Δεν είμαι άδικος, μα ούτε και τολμηρός και να που σήμερα μου δείξανε τον κόσμο τους μόνο το ματωμένο δάκτυλό τους είδα μπρος και είπα ευθύς: “μ’αρέσει ο νόμος τους” Τον κόσμο αντίκρυσα μέσ’απ’ τα ρόπαλά τους Στάθηκα κι είδα, ολημερίς με προσοχή. Είδα χασάπηδες που ήταν ξεφτέρια στη δουλειά τους. και σαν με ρώτησαν “σε διασκεδάζει;” είπα “πολύ”! Κι από την ώρα εκείνη, λέω “ναι” σε όλα, κάλλιο δειλός, παρά νεκρός να μείνω. Για να μη με τυλίξουνε σε καμιά κόλλα, ό,τι κανένας δεν εγκρίνει το εγκρίνω Φονιάδες είδα, κι είδα πλήθος θύματα, μου λείπει θάρρος, μα όχι και συμπόνια Και φώναξα, βλέποντας τόσα μνήματα: “καλά τους κάνουν -για του έθνους την ομόνοια!” Να φτάνουν είδα δολοφόνων στρατιές κι ήθελα να φωνάξω “σταματήστε!” Μα ξέροντας πως κρυφοκοίταζε ο χαφιές, μ’άκουσα να φωνάζω: “Ζήτω!Προχωρήστε!” Δε μου αρέσει η φτήνια και η κακομοιριά Γι’αυτό κι έχει στερέψει η έμπνευσή μου. Αλλά στου βρώμικού σας κόσμου τη βρωμιά ταιριάζει, βέβαια-το ξέρω-κι η έγκρισή μου

  • Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας

    Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας κι αφήνει άλλους ν' αγωνιστούν για τη υπόθεσή του πρέπει προετοιμασμένος να ' ναι : γιατί όποιος δεν έχει τον αγώνα μοιραστεί Θα μοιραστεί την ήττα . Ούτε μια φορά δεν αποφεύγει τον αγώνα αυτός που θέλει τον αγώνα ν' αποφύγει : γιατί θ' αγωνιστεί για την υπόθεση του εχτρού όποιος για τη δικιά του υπόθεση δεν έχει αγωνιστεί .
  • εγκώμιο στον κομμουνισμό – μπέρτολτ μπρέχτ

    Είναι λογικός, καθένας τον καταλαβαίνει. Ειν' εύκολος. Μια και δεν είσαι εκμεταλλευτής, μπορείς να τον συλλάβεις. Είναι καλός για σένα, μάθαινε γι' αυτόν. Οι ηλίθιοι ηλίθιο τον αποκαλούνε, και οι βρωμεροί τον λένε βρωμερό. Αυτός είναι ενάντια στη βρωμιά και την ηλιθιότητα. Οι εκμεταλλευτές έγκλημα τον ονοματίζουν. Αλλά εμείς ξέρουμε: Είναι το τέλος κάθε εγκλήματος. Δεν είναι παραφροσύνη, μα Το τέλος της παραφροσύνης. Δεν είναι χάος Μα η τάξη. Είναι το απλό Που είναι δύσκολο να γίνει.
  • οι δικαστές

    Να οι κύριοι δικαστές τους λέμε οι καταπιεστές πως δίκαιο είναι τον λαό τι συμφέρει μα αυτοί δεν ξέρουν ποιο είναι αυτό κι έτσι δικάζουν στο σωρό μέχρι να βάλουν το λαό ολόκληρο στο χέρι
  • ———–

    Εχουνε νομικά βιβλία και διατάγματα Εχουνε φυλακές και οχυρώσεις Εχουνε δεσμοφύλακες και δικαστές Που παίρνουνε πολλά λεφτά κι έτοιμοι για όλα είναι. Μπ. Μπρεχτ
  • ———————

    "Όταν ήρθαν να πάρουν τους Εβραίους, δεν διαμαρτυρήθηκα, γιατί δεν ήμουν Εβραίος. Όταν ήρθαν για τους κομμουνιστές δεν φώναξα, γιατί δεν ήμουν κομμουνιστής. Όταν κατεδίωξαν τους τσιγγάνους, ούτε τότε φώναξα, γιατί δεν ήμουν τσιγγάνος. Όταν ο Χίτλερ φυλάκιζε ομοφυλόφιλους δεν αντέδρασα γιατί δεν ήμουν ομοφυλόφιλος Όταν έκλεισαν το στόμα των Ρωμαιοκαθολικών που αντιτάσσονταν στο φασισμό, δεν έκανα τίποτα γιατί δεν ήμουν καθολικός. Μετά ήρθαν να συλλάβουν εμένα, αλλά δεν υπήρχε πια κανείς να αντισταθεί μαζί μου"
  • ========================

    Λες: Πολύ καιρό αγωνίστηκες. Δεν μπορείς άλλο πια ν’ αγωνιστείς. Άκου λοιπόν: Είτε φταις είτε όχι: Σαν δε μπορείς άλλο να παλέψεις, θα πεθάνεις. Λες: Πολύ καιρό έλπιζες. Δεν μπορείς άλλο πια να ελπίσεις. Έλπιζες τi; Πως ο αγώνας θαν’ εύκολος; Δεν είν’ έτσι. Η θέση μας είναι χειρότερη απ’ όσο νόμιζες. Είναι τέτοια που: Αν δεν καταφέρουμε το αδύνατο Δεν έχουμε ελπίδα. Αν δεν κάνουμε αυτό που κανείς δεν μπορεί να μας ζητήσει Θα χαθούμε. Οι εχθροί μας περιμένουν να κουραστούμε. Όταν ο αγώνας είναι στην πιο σκληρή καμπή του. Οι αγωνιστές έχουν την πιο μεγάλη κούραση. Οι κουρασμένοι, χάνουν τη μάχη.
  • Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους

    Αυτοί που βρίσκονται ψηλά θεωρούν ταπεινό να μιλάς για το φαΐ. Ο λόγος; έχουνε κιόλας φάει. Αν δε νοιαστούν οι ταπεινοί γι' αυτό που είναι ταπεινό ποτέ δεν θα υψωθούν. Αυτοί που αρπάνε το φαϊ απ’ το τραπέζι κηρύχνουν τη λιτότητα. Αυτοί που παίρνουν όλα τα δοσίματα ζητάν θυσίες. Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους για τις μεγάλες εποχές που θά 'ρθουν.
  • che

    Πιστεύω στην ένοπλη πάλη σαν μοναδική λύση για τους λαούς που αγωνίζονται για την απελευθέρωσή τους και είμαι συνεπής με τις πεποιθήσεις μου. Πολλοί θα με πουν τυχοδιώκτη και είμαι, μόνο που είμαι άλλου είδους τυχοδιώκτης, ένας από εκείνους που προβάλλουν τα στήθη τους για να αποδείξουν τις αλήθειες τους.

  • Αξίζει για ένα όνειρο να ζεις, κι ας είναι η φωτιά του να σε κάψει
  • pablo neruda

    όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας, επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές, όποιος δεν αλλάζει περπατησιά, όποιος δεν διακινδυνεύει και δεν αλλάζει χρώμα στα ρούχα του, όποιος δεν μιλεί σε όποιον δεν γνωρίζει. όποιος αποφεύγει ένα πάθος, όποιος δεν είναι ευτυχισμένος στη δουλειά του, όποιος δεν διακινδυνεύει τη βεβαιότητα για την αβεβαιότητα για να κυνηγήσει ένα όνειρο, όποιος δεν επιτρέπει στον εαυτό του τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του να αποφύγει τις εχέφρονες συμβουλές. όποιος δεν ταξιδεύει, όποιος δεν διαβάζει, όποιος δεν ακούει μουσική, όποιος δεν βρίσκει σαγήνη στον εαυτό του όποιος καταστρέφει τον έρωτά του, όποιος δεν επιτρέπει να τον βοηθήσουν, όποιος περνάει τις μέρες του παραπονούμενος για τη τύχη του ή για την ασταμάτητη βροχή. όποιος εγκαταλείπει μια ιδέα του πριν την αρχίσει, όποιος δεν ρωτά για πράγματα που δεν γνωρίζει. Αποφεύγουμε τον θάνατο σε μικρές δόσεις, όταν θυμόμαστε πάντοτε ότι για να είσαι ζωντανός χρειάζεται μια προσπάθεια πολύ μεγαλύτερη από το απλό γεγονός της αναπνοής. Μόνο η ένθερμη υπομονή θα οδηγήσει στην επίτευξη μιας λαμπρής ευτυχίας.

  • από το Canto general

    Μπορεί να κόψουν όλα τα λουλούδια, αλλά δεν θα γίνουν ποτέ αφέντες της Άνοιξης
  • κ. καβάφης

    Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις
  • κωστής παλαμάς

    Και τους τρέμουνε των κάμπων οι κιοτήδες και μ’ ονόματα τους κράζουν πονηρά κλέφτες κι απελάτες και προδότες. Τους μισούν οι βασιλιάδες κι όλοι οι τύραννοι κι είναι μέσα στους σκυφτούς τα παλληκάρια κι είναι μες στους κοιμισμένους οι στρατιώτες…” Κ . Παλαμάς στο Δωδεκάλογο του Γύφτου.
  • διαμοιρασμός του blog

    Bookmark and Share
  • διαχείριση

  • on line επισκέπτες

  • ημερολόγιο άρθρων

    Σεπτεμβρίου 2019
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Φεβ.    
     1
    2345678
    9101112131415
    16171819202122
    23242526272829
    30  
  • Εγγραφή

Posts Tagged ‘Ναυπηγεία Σκαραμαγκά’

Πάλι απλήρωτος

Posted by redship στο 5 Οκτωβρίου , 2012

 

από  γλόμπινγκ

(Αναδημοσίευση απο poexania)

Έβλεπα στο παρακάτω βιντεάκι τον Ευαγγελάτο και το υπόλοιπο πάνελ να επιπλήττουν αυστηρά τον εκπρόσωπο του σωματείου των εργαζομένων του Σκαραμαγκά για την “απρεπή” συμπεριφορά των εργατών έξω από είσοδο του πενταγώνου.

 

 

 

 

 

 

Ο εκπρόσωπος των εργατών, Κ. Βασίλης Καρακίτσος, ζητά ταπεινά συγνώμη στον Ευαγγελάτο και το πάνελ (ας το έχουν υπόψη τους αυτό όσοι τον εξέλεξαν) και προσπαθεί να απολογηθεί κι απο πάνω για τον ξυλοδαρμό που υπέστησαν, για το ότι είναι 7 μήνες απλήρωτοι και κύριος ξέρει πως τα βγάζουν πέρα αυτοί και οι οικογένειες τους και για τις συλλήψεις συναδέλφων που έγιναν (106 κρατούμενοι).
Εγώ απλά, επειδή μάλλον ο καλοπληρωμένος Κ. Ευαγγελάτος δεν ξέρει ή δεν μπορεί να νιώσει τι εστί να είσαι 7 μήνες απλήρωτος, το γράφω 213 φορές, όσες δηλαδή και οι μέρες που αυτοί οι ανθρώποι έχουν να πιάσουν λεφτά στα χέρια τους, έτσι μπας και πάρει μια ιδέα πόσο αποκαρδιωτικό είναι ακόμα και να το βλέπεις γραμμένο…
Πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, Πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος.
Πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος.
Πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος.
Πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος.
Πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος.
Πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος.
Πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος.
Πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος.
Πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος.
Πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος.
Πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος.
Πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος.
Πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος.
Πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος.
Πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος.
Πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος.
Πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος.
Πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος.
Πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος.
Πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος.
Πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος.
Πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος.
Πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος

Posted in τα «Νταχάου» της εργοδοτικής αυθαιρεσίας, τα παπαγαλάκια του κεφαλαίου, τα ΜΜΕ στην υπηρεσία του κεφαλαίου | Με ετικέτα: , , , , | 1 Comment »

Το δίκιο του εργαζόμενου…

Posted by redship στο 5 Οκτωβρίου , 2012

 

 

 

Όπως αναμενόταν μετά την εισβολή των εργαζομένων των ναυπηγείων Σκαραμαγκά, στο Πεντάγωνο, ξεκίνησαν οι μοιρολογίστρες από τα παράθυρα, τα site και τα ραδιόφωνα να κλαίνε την αξιοπιστία της πολιτείας που εβλήθη βάναυσα από τους εργαζομένους. «Πρωτοφανές περιστατικό, η κατάληψη του Πενταγώνου», «συνέβη και αυτό», «αν είναι δυνατόν», ήταν μερικά από τα πρώτα σχόλια, χωρίς φαντασία πάντα, των επαγγελματιών τηλεοπτικών αγανακτισμένων και εξοργισμένων. Και για να μην φανεί ότι για άλλη μια φορά είναι εξόφθαλμα κατά μερίδας εργαζομένων που κινητοποιείται, συμπλήρωναν, «με αυτά που κάνουν χάνουν και το όποιο δίκιο έχουν».

Οι ΑΠΛΗΡΩΤΟΙ εργαζόμενοι των ναυπηγείων, έχουν δίκιο και αυτό το δίκιο ΔΕΝ ΧΑΝΕΤΑΙ με τίποτα και ποτέ. Όποια ακρότητα και αν διαπράξουν το δίκιο τους  δεν παύει να υπάρχει και να ζητά εκπλήρωση. Πόσο μάλλον αν δεν διαπράξουν ακρότητα. Διότι η εισβολή σε δημόσιο κτήριο, η κατάληψη του δεν είναι ακρότητα. Είναι συνηθισμένη παγκοσμίως αντίδραση, από ανθρώπους που  βλέπουν τα πάντα κλειστά.

Άλλωστε είναι και ο μόνος τρόπος συνήθως για να γίνουν δεκτοί από κάποιον υπεύθυνο, αφού δεν είναι κουστουμάτα λαμόγια, ή γραβατομένοι κολλητοί του «συνεργάσιμου» Υπουργού ή παρατρεχάμενου.

Και εν πάση περιπτώσει ο τρόπος αντίδρασης, του καταπιεσμένου δεν θα οριστεί από βολεμένους παπαγάλους. Οι ακραίες συμπεριφορές δεν θα γίνουν αντικείμενο συζητήσεων και διαπραγματεύσεων. Όπως αντικείμενο συζητήσεων και διαπραγματεύσεων δεν έγινε η περικοπή του μισθού, ή η εξαφάνιση του μισθού.

Και τέλος, δεν είναι κανένας υποχρεωμένος να λογοδοτεί κάθε βράδυ στις 8 και στις 9, σε καμιά δεκαριά ακριβοπληρωμένους λελέδες, που από την δερμάτινη πολυθρόνα του studio, δικάζουν και καταδικάζουν πεινασμένους, εξαθλιωμένους, αδικημένους ανθρώπους. Αν έπρεπε να στηθεί ένα δικαστήριο, αυτό θα είχε στις θέσεις των ενόχων αυτούς τους λελέδες (σε δερμάτινα εδώλια).

Το δίκιο είναι ΠΑΝΤΑ και ΜΟΝΟ, με τον απλήρωτο, με τον πεινασμένο, με τον αδικημένο. Δεν χάνεται και δεν μπορεί κανείς να το μειώσει, εξαφανίσει, λοιδορήσει.

Το δίκιο είναι πάντα με τον εξεγερμένο και η ηθική διεκδίκησή του έχει να κάνει, με τον αντίπαλο, τον συσχετισμό δυνάμεων, τους εκβιασμούς που έχουν προηγηθεί, το κλίμα αδικίας και σαπίλας που έχει διατηρηθεί, αλλά και την οργή που έχει συσσωρευτεί.

 

ΥΓ1. Είναι εμφανές ότι η ταραχή τους δεν προέρχεται από το σπάσιμο των ρολών του Πενταγώνου, αλλά από την προβολή που κάνουν  στο μέλλον, ανάλογων σκηνών εξέγερσης… Η ταραχή αυτή τους κάνει ακόμη πιο ένοχους, μικρούς και τιποτένιους.

ΥΓ2. Και βεβαίως η οργή για την άλωση του Πενταγώνου δεν εκφράστηκε ποτέ όταν την έκαναν οι Τσοχατζόπουλοι, με τα λαμόγια του διεθνούς εμπορίου όπλων… Το αντίθετο συνέβαινε. Αυτοί που κατακεραύνωναν χτες τους απλήρωτους εργαζόμενους, έγλειφαν τον «κύριο Υπουργό», με το διαχρονικό όπλο τους. Το σάλιο.

 

Θύμιος Κ.

Posted in τα παπαγαλάκια του κεφαλαίου, τα ΜΜΕ στην υπηρεσία του κεφαλαίου, Ελληνοφρένεια, Η «Δημοκρατία του φερετζέ», Θύμιος Καλαμούκης | Με ετικέτα: , , , , , , , | 1 Comment »

Ατιμη προπαγάνδα

Posted by redship στο 5 Οκτωβρίου , 2012

Οργίασε χτες η αστική προπαγάνδα ενάντια στους εργάτες των Ναυπηγείων Σκαραμαγκά. Με πανομοιότυπη την επιχειρηματολογία των καναλιών, λες και ένας νους την επεξεργάστηκε, απροκάλυπτα και ξεδιάντροπα η αστική δημοσιογραφία ανακάλυπτε παραβίαση της νομιμότητας από τους εργάτες των ναυπηγείων που διεκδικούσαν δουλειά, μεροκάματο για να θρέψουν την οικογένεια, να ζήσουν αυτοί και τα παιδιά τους, την ώρα που σε συνθήκες κρίσης οι μεγάλοι επιχειρηματικοί όμιλοι βγάζουν κέρδη, ενώ τα αντεργατικά μέτρα της κυβέρνησης, για να βγει το κεφάλαιο από την κρίση σε όφελός του, στέλνουν το λαό στον Καιάδα. «Λάδι» και η κυβέρνηση από την προπαγάνδα τους, που «διά πυρός και σιδήρου» θέλει να επιβάλει την «άκρα του τάφου σιωπή» στους εργάτες στέλνοντάς τους σε αργό θάνατο. Ο δε υπουργός Δημόσιας Τάξης, κατηγορώντας ως «ακραίους» αυτούς τους οποίους στέλνουν στην εξαθλίωση, κάνει τον Κέρβερο του Αδη, της κόλασης που έφτιαξαν για τους εργάτες, κραδαίνει το βούρδουλα της κρατικής καταστολής ανοίγοντας τα κεφάλια των ανθρώπων του μόχθου επειδή παλεύουν να ζήσουν κόντρα στον πόλεμο κεφαλαίου, κυβέρνησης, ΕΕ, που τους σκοτώνει. Ενιαία η εργατική τάξη και τα φτωχά λαϊκά στρώματα με την ανεξάντλητη δύναμή τους να κηρύξουν το δικό τους ταξικό πόλεμο και να γίνουν ο «νεκροθάφτης» της ιστορίας του βάρβαρου παρασαπισμένου καπιταλισμού. Τώρα, ένταση συνεχούς πανεργατικού, παλλαϊκού αγώνα, αντεπίθεσης για να μπει φρένο στη βαρβαρότητα, ανατροπής για την κοινωνικοποίηση των μονοπωλίω

Posted in πολιτικη, ριζασπάστης, φαστ-τρακ» προπαγάνδα | Με ετικέτα: , , , | 2 Σχόλια »

Σκαραμαγκάς: Οι «σωτήρες» επί το έργον!

Posted by redship στο 5 Οκτωβρίου , 2012

Το 1985 η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ όταν πήρε τα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά από το Νιάρχο

– στο πλαίσιο της αμαρτωλής πολιτικής που βαφτίστηκε «κοινωνικοποίηση των προβληματικών» και ισοδυναμούσε με κρατικομονοπωλιακή επιδότηση των κεφαλαιοκρατών –

του πρόσφερε από πάνω και 130 εκατ. δολάρια

Η ιστορία της συνεχούς υπονόμευσης, του πλιάτσικου, της συρρίκνωσης και της ιδιωτικοποίησης εξελίχθηκε ως εξής:

Μετά το πέρασμα του 51% των μετοχών του ναυπηγείου στην ΕΤΒΑ

(η οποία στην πορεία και μετά από το πρόγραμμα «εξυγίανσης» ύψους 1 τρισ. δραχμών πέρασε στον όμιλο «Σάλλας» έναντι… 250 δισ. δρχ.)

ήρθαν οι «σωτήρες» της αγγλικής πολυεθνικής «Brown & Root».

Το επιτυχές «μάνατζμεντ» που ακολούθησε – και για το οποίο η πολυεθνική αμειβόταν με 600 εκατ. δραχμές ετησίως – φέσωσε το ναυπηγείο με 15 δισ. δραχμές…

Το 2001 η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ παρέδωσε το ναυπηγείο στη γερμανική πολυεθνική «HDW» που απορροφήθηκε στη συνέχεια από την «Thyssen Kroupp».

Η γερμανική πολυεθνική, αφού πήρε προίκα 1,5 τρισ. δραχμές παραγγελίες του Πολεμικού Ναυτικού, τεμάχισε το ναυπηγείο, το απαξίωσε και έφτασε να ζητάει άλλα 520 εκατ. ευρώ από το ελληνικό δημόσιο για το θεάρεστο έργο της.

Στο πλαίσιο αυτού του θεάρεστου έργου της εντάσσονται και τα «υποβρύχια που γέρνουν»…

Η πείρα από την «Thyssen Krupp» είναι διδακτική και αποδεικτική. Ενώ διαφημίστηκε κι αυτή ως «σωτήρας», που θα έφερνε νέες δουλειές στα ναυπηγεία, δεν έφερε στο ναυπηγείο ούτε ένα εμπορικό πλοίο για κατασκευή, υποβάθμισε το επισκευαστικό έργο και το μόνο που την ενδιέφερε ήταν τα δισ. ευρώ που της χαρίζονταν για την κατασκευή πολεμικών πλοίων.

Αφού επί «Thyssen Krupp» η δεξαμενή των 60.000 τόνων του Σκαραμαγκά πουλήθηκε σε ναυπηγείο στην Τουρκία, αφού ξεπουλήθηκε το λιμάνι, αφού μεταβιβάστηκε το τμήμα τροχαίου υλικού σε μία εταιρεία-«φάντασμα» με αποτέλεσμα επί της ουσίας να κλείσει,

το Σεπτέμβρη του 2010, στη Βουλή το ΠΑΣΟΚ και ο ΛΑ.Ο.Σ. με τη στήριξη της ΝΔ παρέδωσαν το 75% των μετοχών του ναυπηγείου στο αραβικό μονοπώλιο «ADM» (με το υπόλοιπο ποσοστό να παραμένει στην «Thyssen»).

Στο πλαίσιο αυτής της νέας φάσης του σκανδάλου, έβαλαν «λουκέτο» στο εμπορικό τμήμα του ναυπηγείου για 15 χρόνια, επικυρώνοντας απόφαση της Ευρωπαϊκής Ενωσης που εκδόθηκε με πρόσχημα κρατικές ενισχύσεις στο ναυπηγείο την περίοδο του 1996.

Για όλη αυτή τη «σωτήρια» πολιτική, που επιβλήθηκε από τα κόμματα του κεφαλαίου και στηρίχτηκε με όλες τις μεθόδους της «συνδικαλιστικής» προστυχιάς από τους συνδικαλιστικούς τους εκπροσώπους στο ναυπηγείο,

α) τα δύο μονοπώλια μέχρι τώρα έχουν τσεπώσει 2,3 δισ. ευρώ από τα εξοπλιστικά προγράμματα του Πολεμικού Ναυτικού.

β) οι εργαζόμενοι, από τους 3.200 που ήταν το 1985, σήμερα έχουν απομείνει 1.000, ζουν σε συνθήκες εξαθλίωσης με τα αραβογερμανικά μονοπώλια να έχουν επιβάλει σε βάρος τους το μέτρο της εκ περιτροπής εργασίας (σ.σ.: δουλειά μια μέρα τη βδομάδα!) και ήδη διανύουν τον 6ο μήνα απλήρωτοι.

Επιπρόσθετα:

Στις 11 Ιούλη ανακοινώθηκε από την κυβέρνηση ότι προχωράει στην υλοποίηση του δεύτερου σκέλους της απόφασης της Ευρωπαϊκής Ενωσης.

Τι προβλέπει;

Οτι πέρα από το κλείσιμο του εμπορικού τμήματος του ναυπηγείου, επιβάλλεται και η εκποίηση των περιουσιακών του στοιχείων!

Posted in ριζασπάστης, Νίκος Μπογιόπουλος, ανάπτυξη για ποιόν;, ανθρώπινος δεν γίνεται ο καπιταλισμός | Με ετικέτα: , , , , | 1 Comment »