καράβι κόκκινο

τα μαύρα τα μαλλιά μας και αν ασπρίσαν δεν μας τρομάζει η βαρυχειμωνιά

  • Ε, το λοιπόν, ο,τι και να είναι τ’ άστρα, εγώ τη γλώσσα μου τους βγάζω. Για μένα, το λοιπόν, το πιο εκπληκτικό, πιο επιβλητικό, πιο μυστηριακό και πιο μεγάλο, είναι ένας άνθρωπος που τον μποδίζουν να βαδίζει. Είναι ένας άνθρωπος που τον αλυσοδένουνε

  • Γιάννης Ρίτσος

    Να με θυμόσαστε - είπε. Χιλιάδες χιλιόμετρα περπάτησα χωρίς ψωμί, χωρίς νερό, πάνω σε πέτρες κι αγκάθια, για να φέρω ψωμί και νερό και τριαντάφυλλα. την ομορφιά ποτές μου δεν την πρόδωσα. Όλο το βιος μου το μοίρασα δίκαια. Μερτικό εγώ δεν κράτησα. Πάμπτωχος. Μ' ένα κρινάκι του αγρού τις πιο άγριες νύχτες μας φώτισα. Να με θυμάστε.

  • κώστας βάρναλης

    Δε λυπάμαι τα γηρατειά που φεύγουν - τα μωράκια που έρχονται άθελά τους να ζήσουν σκλάβοι, να πεθάνουν σκλάβοι, σ' έναν κόσμο ελεύθερων αφεντάδων. Θα τους μαθαίνουν: η σκλαβιά τους χρέος εθνικόν και σοφία του Πανάγαθου!... Πότε θ' αναστηθούν οι σκοτωμένοι; ΚΩΣΤΑ ΒΑΡΝΑΛΗΣ 20.10.1973

  • ------------------------------- Την πόρτα αν δεν ανοίγει, τη σπαν, σας είπα. Τι στέκεστε, τι γέρνετε σκυφτοί; Λαέ σκλάβε, δειλέ, ανανιώσου, χτύπα! Και κέρδισε μονάχος το ψωμί -------------------------------- -------------------------------- ''Aν το δίκιο θες, καλέ μου, με το δίκιο του πολέμου θα το βρής. Όπου ποθεί λευτεριά, παίρνει σπαθί''
  • κομαντάντε Μάρκος

  • «Ο Μάρκος είναι γκέι στο Σαν Φρανσίσκο, μαύρος στη Νότια Αφρική, ασιάτης στην Ευρώπη, αναρχικός στην Ισπανία, Παλαιστίνιος στο Ισραήλ, γύφτος στην Πολωνία, ειρηνιστής στη Βοσνία, Εβραίος στη Γερμανία, μια γυναίκα μόνη στο Μετρό τα ξημερώματα, με άλλα λόγια ο Κομαντάτε Μάρκος είμαστε εμείς, το πρόσωπο του κάθε καταπιεσμένου ανθρώπου πάνω στον πλανήτη»
  • μπερτολντ μπρεχτ

    Δεν είμαι άδικος, μα ούτε και τολμηρός και να που σήμερα μου δείξανε τον κόσμο τους μόνο το ματωμένο δάκτυλό τους είδα μπρος και είπα ευθύς: “μ’αρέσει ο νόμος τους” Τον κόσμο αντίκρυσα μέσ’απ’ τα ρόπαλά τους Στάθηκα κι είδα, ολημερίς με προσοχή. Είδα χασάπηδες που ήταν ξεφτέρια στη δουλειά τους. και σαν με ρώτησαν “σε διασκεδάζει;” είπα “πολύ”! Κι από την ώρα εκείνη, λέω “ναι” σε όλα, κάλλιο δειλός, παρά νεκρός να μείνω. Για να μη με τυλίξουνε σε καμιά κόλλα, ό,τι κανένας δεν εγκρίνει το εγκρίνω Φονιάδες είδα, κι είδα πλήθος θύματα, μου λείπει θάρρος, μα όχι και συμπόνια Και φώναξα, βλέποντας τόσα μνήματα: “καλά τους κάνουν -για του έθνους την ομόνοια!” Να φτάνουν είδα δολοφόνων στρατιές κι ήθελα να φωνάξω “σταματήστε!” Μα ξέροντας πως κρυφοκοίταζε ο χαφιές, μ’άκουσα να φωνάζω: “Ζήτω!Προχωρήστε!” Δε μου αρέσει η φτήνια και η κακομοιριά Γι’αυτό κι έχει στερέψει η έμπνευσή μου. Αλλά στου βρώμικού σας κόσμου τη βρωμιά ταιριάζει, βέβαια-το ξέρω-κι η έγκρισή μου

  • Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας

    Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας κι αφήνει άλλους ν' αγωνιστούν για τη υπόθεσή του πρέπει προετοιμασμένος να ' ναι : γιατί όποιος δεν έχει τον αγώνα μοιραστεί Θα μοιραστεί την ήττα . Ούτε μια φορά δεν αποφεύγει τον αγώνα αυτός που θέλει τον αγώνα ν' αποφύγει : γιατί θ' αγωνιστεί για την υπόθεση του εχτρού όποιος για τη δικιά του υπόθεση δεν έχει αγωνιστεί .
  • εγκώμιο στον κομμουνισμό – μπέρτολτ μπρέχτ

    Είναι λογικός, καθένας τον καταλαβαίνει. Ειν' εύκολος. Μια και δεν είσαι εκμεταλλευτής, μπορείς να τον συλλάβεις. Είναι καλός για σένα, μάθαινε γι' αυτόν. Οι ηλίθιοι ηλίθιο τον αποκαλούνε, και οι βρωμεροί τον λένε βρωμερό. Αυτός είναι ενάντια στη βρωμιά και την ηλιθιότητα. Οι εκμεταλλευτές έγκλημα τον ονοματίζουν. Αλλά εμείς ξέρουμε: Είναι το τέλος κάθε εγκλήματος. Δεν είναι παραφροσύνη, μα Το τέλος της παραφροσύνης. Δεν είναι χάος Μα η τάξη. Είναι το απλό Που είναι δύσκολο να γίνει.
  • οι δικαστές

    Να οι κύριοι δικαστές τους λέμε οι καταπιεστές πως δίκαιο είναι τον λαό τι συμφέρει μα αυτοί δεν ξέρουν ποιο είναι αυτό κι έτσι δικάζουν στο σωρό μέχρι να βάλουν το λαό ολόκληρο στο χέρι
  • ———–

    Εχουνε νομικά βιβλία και διατάγματα Εχουνε φυλακές και οχυρώσεις Εχουνε δεσμοφύλακες και δικαστές Που παίρνουνε πολλά λεφτά κι έτοιμοι για όλα είναι. Μπ. Μπρεχτ
  • ———————

    "Όταν ήρθαν να πάρουν τους Εβραίους, δεν διαμαρτυρήθηκα, γιατί δεν ήμουν Εβραίος. Όταν ήρθαν για τους κομμουνιστές δεν φώναξα, γιατί δεν ήμουν κομμουνιστής. Όταν κατεδίωξαν τους τσιγγάνους, ούτε τότε φώναξα, γιατί δεν ήμουν τσιγγάνος. Όταν ο Χίτλερ φυλάκιζε ομοφυλόφιλους δεν αντέδρασα γιατί δεν ήμουν ομοφυλόφιλος Όταν έκλεισαν το στόμα των Ρωμαιοκαθολικών που αντιτάσσονταν στο φασισμό, δεν έκανα τίποτα γιατί δεν ήμουν καθολικός. Μετά ήρθαν να συλλάβουν εμένα, αλλά δεν υπήρχε πια κανείς να αντισταθεί μαζί μου"
  • ========================

    Λες: Πολύ καιρό αγωνίστηκες. Δεν μπορείς άλλο πια ν’ αγωνιστείς. Άκου λοιπόν: Είτε φταις είτε όχι: Σαν δε μπορείς άλλο να παλέψεις, θα πεθάνεις. Λες: Πολύ καιρό έλπιζες. Δεν μπορείς άλλο πια να ελπίσεις. Έλπιζες τi; Πως ο αγώνας θαν’ εύκολος; Δεν είν’ έτσι. Η θέση μας είναι χειρότερη απ’ όσο νόμιζες. Είναι τέτοια που: Αν δεν καταφέρουμε το αδύνατο Δεν έχουμε ελπίδα. Αν δεν κάνουμε αυτό που κανείς δεν μπορεί να μας ζητήσει Θα χαθούμε. Οι εχθροί μας περιμένουν να κουραστούμε. Όταν ο αγώνας είναι στην πιο σκληρή καμπή του. Οι αγωνιστές έχουν την πιο μεγάλη κούραση. Οι κουρασμένοι, χάνουν τη μάχη.
  • Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους

    Αυτοί που βρίσκονται ψηλά θεωρούν ταπεινό να μιλάς για το φαΐ. Ο λόγος; έχουνε κιόλας φάει. Αν δε νοιαστούν οι ταπεινοί γι' αυτό που είναι ταπεινό ποτέ δεν θα υψωθούν. Αυτοί που αρπάνε το φαϊ απ’ το τραπέζι κηρύχνουν τη λιτότητα. Αυτοί που παίρνουν όλα τα δοσίματα ζητάν θυσίες. Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους για τις μεγάλες εποχές που θά 'ρθουν.
  • che

    Πιστεύω στην ένοπλη πάλη σαν μοναδική λύση για τους λαούς που αγωνίζονται για την απελευθέρωσή τους και είμαι συνεπής με τις πεποιθήσεις μου. Πολλοί θα με πουν τυχοδιώκτη και είμαι, μόνο που είμαι άλλου είδους τυχοδιώκτης, ένας από εκείνους που προβάλλουν τα στήθη τους για να αποδείξουν τις αλήθειες τους.

  • Αξίζει για ένα όνειρο να ζεις, κι ας είναι η φωτιά του να σε κάψει
  • pablo neruda

    όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας, επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές, όποιος δεν αλλάζει περπατησιά, όποιος δεν διακινδυνεύει και δεν αλλάζει χρώμα στα ρούχα του, όποιος δεν μιλεί σε όποιον δεν γνωρίζει. όποιος αποφεύγει ένα πάθος, όποιος δεν είναι ευτυχισμένος στη δουλειά του, όποιος δεν διακινδυνεύει τη βεβαιότητα για την αβεβαιότητα για να κυνηγήσει ένα όνειρο, όποιος δεν επιτρέπει στον εαυτό του τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του να αποφύγει τις εχέφρονες συμβουλές. όποιος δεν ταξιδεύει, όποιος δεν διαβάζει, όποιος δεν ακούει μουσική, όποιος δεν βρίσκει σαγήνη στον εαυτό του όποιος καταστρέφει τον έρωτά του, όποιος δεν επιτρέπει να τον βοηθήσουν, όποιος περνάει τις μέρες του παραπονούμενος για τη τύχη του ή για την ασταμάτητη βροχή. όποιος εγκαταλείπει μια ιδέα του πριν την αρχίσει, όποιος δεν ρωτά για πράγματα που δεν γνωρίζει. Αποφεύγουμε τον θάνατο σε μικρές δόσεις, όταν θυμόμαστε πάντοτε ότι για να είσαι ζωντανός χρειάζεται μια προσπάθεια πολύ μεγαλύτερη από το απλό γεγονός της αναπνοής. Μόνο η ένθερμη υπομονή θα οδηγήσει στην επίτευξη μιας λαμπρής ευτυχίας.

  • από το Canto general

    Μπορεί να κόψουν όλα τα λουλούδια, αλλά δεν θα γίνουν ποτέ αφέντες της Άνοιξης
  • κ. καβάφης

    Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις
  • κωστής παλαμάς

    Και τους τρέμουνε των κάμπων οι κιοτήδες και μ’ ονόματα τους κράζουν πονηρά κλέφτες κι απελάτες και προδότες. Τους μισούν οι βασιλιάδες κι όλοι οι τύραννοι κι είναι μέσα στους σκυφτούς τα παλληκάρια κι είναι μες στους κοιμισμένους οι στρατιώτες…” Κ . Παλαμάς στο Δωδεκάλογο του Γύφτου.
  • διαμοιρασμός του blog

    Bookmark and Share
  • διαχείριση

  • on line επισκέπτες

  • ημερολόγιο άρθρων

    Δεκέμβριος 2017
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Οκτ.    
     123
    45678910
    11121314151617
    18192021222324
    25262728293031
  • Εγγραφή

Posts Tagged ‘λιτότητα μόνο για τον λαό’

Οι «σωτήρες» πάνε το χρέος στο 182,5% του ΑΕΠ!

Posted by redship στο 6 Οκτωβρίου , 2012

Προσχέδιο Προϋπολογισμού, Κεφάλαιο 3, σελίδα 29, πίνακας 3.1

 

Γράφει  ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

 

Το δημόσιο χρέος της Ελλάδας το 2009, το Χρέος της Κεντρικής Διοίκησης, δηλαδή, σύμφωνα με την τελική «απογραφή» που έγινε από την κυβέρνηση Παπανδρέου, προσδιορίστηκε στα 298,5 δισ.ευρώ.

Ομως, μετά από δύο μνημόνια, εφαρμοστικούς, μεσοπρόθεσμα, «κουρέματα» κ.ο.κ., το δημόσιο χρέος της χώρας

– όπως παραδέχτηκε ο Στουρνάρας στο προσχέδιο του προϋπολογισμού που κατέθεσε στη Βουλή –

θα έχει εκτιναχτεί το 2013 στα 352,3 δισ. ευρώ!

Συνεπώς:

1) Με την πολιτική που έχει οδηγήσει την (επίσημη) ανεργία στο 25%, που έχει στείλει στη φτώχεια 9 στους 10 εργαζόμενους, που ισοδυναμεί με ευθανασία για τους συνταξιούχους, που έχει διαλύσει νοσοκομεία, σχολεία και κάθε απομεινάρι κοινωνικής πρόνοιας,

με την πολιτική που υποτίθεται ότι έχει στόχο να μειωθεί το χρέος

και από τη στιγμή που εφαρμόζεται αυτή η πολιτική, το χρέος διογκώνεται διαρκώς.

Το παραδέχονται οι ίδιοι:

Το Χρέος της Κεντρικής Διοίκησης

το 2013 έναντι του 2009

θα έχει αυξηθεί κατά 53,8 δισ. ευρώ!

2) Μετά το «κούρεμα» του 2011 και τους σχετικούς διθυράμβους για το PSI που το συνόδεψαν, το χρέος προσδιορίστηκε στα 280 δισ. ευρώ.

Τότε μας είπαν ότι οι «θυσίες» ήταν απαραίτητο και επιβεβλημένο να συνεχιστούν ώστε να διατηρηθεί η πτωτική πορεία του χρέους.

Ομως – όπως ομολόγησε ο Στουρνάρας στο προσχέδιο του προϋπολογισμού – το 2013, μετά και από τα νέα άγρια μέτρα της πιο κανιβαλικής πολιτικής των ντόπιων και ξένων τροϊκανών,

το «κουρεμένο» χρέος θα έχει αυξηθεί

κατά 72,3 δισ. ευρώ!

3) Το 2009 το ΑΕΠ ανήρχετο στα 231,6 δισ. ευρώ και το χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ ήταν στο 128,9%.

Το 2013 με το ΑΕΠ να προϋπολογίζεται στα 193 δισ. ευρώ, το Χρέος της Κεντρικής Διοίκησης υπολογίζεται να εκτιναχθεί στο 182,5% του ΑΕΠ της χώρας!

Δηλαδή:

α) Στα χρόνια της «σωτηρίας», η οικονομία της χώρας θα έχει συρρικνωθεί

(σ.σ.: που σημαίνει φτωχοποιημένος, κατεστραμμένος και χρεοκοπημένος ελληνικός λαός)

κατά 38,6 δισ. ευρώ ή ποσοστό 16,6%!

β) Το Χρέος της Κεντρικής Διοίκησης,

από τότε που ξεκίνησε η «θεραπεία» για τη… μείωσή του,

θα έχει αυξηθεί κατά πάνω από 50 μονάδες επί του ΑΕΠ, και για την ακρίβεια

θα έχει αυξηθεί κατά 53,6%!

Αυτά είναι τα «φάρμακά τους», τέτοια και η δήθεν «θεραπεία» που προσφέρουν.

Δεν υπάρχει, επομένως, καμία αμφιβολία:

Πρώτον, ψεύδονται συνειδητά και ασυστόλως.

Δεύτερον, μας οδηγούν στον αφανισμό.

Τρίτον, ο προσχεδιασμένος και αδίστακτος αφανισμός μας δεν έχει καμία σχέση με τη «σωτηρία» της χώρας.

Μέσω του λαϊκού εξανδραποδισμού ο κεφαλαιοκρατικός Μινώταυρος

– με πρόσχημα τη μείωση του χρέους που όμως… αυξάνεται ιλιγγιωδώς –

αυτό που θέλει να διασφαλίσει είναι

τη διαιώνιση της εκμετάλλευσης του λαού από τους εκμεταλλευτές,

τη διαιώνιση των κερδών για τους κερδοσκόπους,

τη διαιώνιση των τόκων για τους τοκογλύφους.

Advertisements

Posted in Νίκος Μπογιόπουλος | Με ετικέτα: , , | 2 Σχόλια »

επιστολή φορολογούμενου στη ΔΟΥ.

Posted by redship στο 16 Ιουλίου , 2012

Κρητικός έβαλε τα «γυαλιά» στο Υπουργείο Οικονομικών!

Με μία επιστολή – βομβα, ο κ. Αρετούλης από την Ιεράπετρα

στέλνει το δικό του μήνυμα μόλις παρέλαβε το εκκαθαριστικό

 της Εφορίας – Σημειώνει μεταξύ άλλων: » Για να ξέ­ρουν ότι δεν

 θα γίνουμε αυτόχειρες»

Στην επιστολή – υπόμνημα που απέστειλε ο φορολογούμενος

 από την Ιεράπετρα κ. Ν. Αρετούλης και στην εφημερίδα «Το Ποντίκι», αναφέρει:

«Προς το υπουργείο Οικονομικών, ΔΟΥ ΙεράπετραςΤου φορολογούμενου πολίτη Αρετούλη Γ.

Νικολάου, κατοίκου του Δ.Δ. Ρίζας του Δήμου Ιεράπετρας.Εις το εκκαθαριστικό σημείωμα που

μου αποστείλατε «προσάπτε­ται» τεκμαρτό εισόδημα 8.863 ευρώ, ποσό το οποίο εγώ ποτέ

δεν είδα κι ούτε θέλησα να αποκτήσω.

1. Για την οικία μου, αντικειμενικής αξίας 13.653,68 ευρώ (ΕΤΑΚ 10.8.2010), ευρισκόμενη

στον οικισμό Πανακιανά του Δ.Δ. Ρίζας του Δήμου Ιεράπετρας, χωρίς καν ηλεκτροδότηση,

θεωρείται τεκ­μαρτό εισόδημα 4.080 ευρώ, περίπου το 1/3 της αξίας της, τη στιγ­μή που πολύ

 καλύτερα σπίτια τα βρίσκει κανείς στην περιοχή μας με μόλις 150 ευρώ τον μήνα ενοίκιο

(1.800/έτος)

.

2. Θεωρείτε τεκμαρτό εισόδημα διαβίωσης 3.000 ευρώ. Δυστυχώς για σας, λόγω της

αντικαταναλωτικής και οικολογικής ιδεολογίας και τρόπου ζωής που έχω επιλέξει από το

1995, εγώ και η σύντροφός μου (2 άτομα) επιζήσαμε με μόλις 2.126,5 ευρώ για ένα ολό­

κληρο έτος, συμπεριλαμβανομένων και των εξόδων της βενζίνης του αυτοκινήτου μου, που

χρησιμοποιώ κυρίως για τις αγροτικές εργασίες μου. Δηλαδή ζητάτε για φόρο το 1/4 του

ετήσιου εισοδή­ματος επιβίωσής μου!!!

3. Όσο για το αυτοκίνητό μου, μοντέλο ’91 και κυβισμού 750 κ.εκ., με έξοδα ασφάλισης –
 τελών κυκλοφορίας 300 ευρώ και συντήρη­ση από εμένα τον ίδιο (ως πρώην μηχανικός),
 θεωρείτε τεκμαρτό εισόδημα 2.000 ευρώ.
Κατόπιν όλων αυτών που ανέλυσα παραπάνω και επικαλούμενος το τελευταίο άρθρο του
 Συντάγματος, δηλώνω τα εξής:
α) Μεταξύ της επιλογής να μην τρώω για τρεις (3) μήνες και να πλη­ρώσω τον φόρο που
 ζητάτε, θα προτιμήσω να μην πληρώσω ούτε ένα ευρώ.
β) Μεταξύ της επιλογής να γίνω αυτόχειρας ή φονιάς, θα προτιμήσω να γίνω φονέας σας
.
γ) Αν δεν έχετε κάνει κάποιο λάθος με αυτό το εκκαθαριστικό που μου αποστείλατε, τότε είστε
αχρείοι και απατεώνεςκαι κλέφτες.

Posted in πολιτικη | Με ετικέτα: | Leave a Comment »

«Ευτυχείτε»!

Posted by redship στο 29 Νοεμβρίου , 2011

Γράφει  ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

 

Αν ανήκετε στο 99% του πληθυσμού που κοιτά με δέος την τιμή στην οποία έχει φτάσει το πετρέλαιο και ψάχνει «πατέντες» για να βρει λίγη ζεστασιά μέσα στο χειμώνα,

ή αν ανήκετε στα εκατομμύρια που βλαστημάνε την ώρα και τη στιγμή όταν φτάνουν μπροστά στην αντλία του βενζινάδικου,

προσπαθήστε να «ξεχαστείτε». Πώς; Μα φέρνοντας στο μυαλό σας πιο ευχάριστες σκέψεις. Να μια ευχάριστη σκέψη:

1) Τα κέρδη της «Motor Oil» αυξήθηκαν κατά το τρέχον 9μηνο με ρυθμό 6,4% και διαμορφώθηκαν στα 143,1 εκατ. ευρώ!

Τι πιο… ευχάριστο για κάποιον εργαζόμενο που πληρώνει χρυσάφι τη βενζίνη ή που δεν έχει να πληρώσει για πετρέλαιο, να ξέρει ότι αυτός από τον οποίο αγοράζει καύσιμα… θησαυρίζει!

Αν ανήκετε στους εκατοντάδες χιλιάδες νέους ανέργους, κι αν η κατάθλιψή σας μεγεθύνθηκε τόσο καιρό που ακούτε από τα δελτία ειδήσεων ότι εκτός από εσάς που είστε άνεργοι είναι και οι τραπεζίτες μας που «έχουν πρόβλημα»,

ήρθε η ώρα να χαμογελάσει το χειλάκι σας!

Γιατί; Ιδού:

2) Τα καθαρά κέρδη της «Eurobank» στο 9μηνο του 2011 σημείωσαν αύξηση 48% (!) και διαμορφώθηκαν στα 89 εκατ. ευρώ από 60 εκατ. ευρώ που ήταν το αντίστοιχο περσινό διάστημα.

*

Τι πιο ενθαρρυντικό από αυτό;

Να ξέρεις ότι σε αυτή τη ζωή δεν είναι όλα μαύρα κι ότι από πέρσι μέχρι φέτος – που εσύ είχες δουλειά αλλά έμεινες άνεργος – ένας άλλος συνάνθρωπός σου, ο τραπεζίτης, έγινε κατά 48% πλουσιότερος;…

Αν, τέλος, ανήκετε στα εκατομμύρια των χαρατσωμένων που παθαίνουν εγκεφαλικό την ώρα που τους έρχεται η ΔΕΗ, αν τρελαίνεστε με την ιδέα ότι ο φόρος αίματος στον οποίο υποβάλλεστε καταλήγει με μαθηματική ακρίβεια στην εξόντωσή σας,

μάθετε ότι καμιά φορά οι προβλέψεις πέφτουν πολύ – μα πάρα πολύ – έξω!

Για παράδειγμα:

3) Ενώ η αρχική πρόβλεψη των αναλυτών ήταν ότι τα κέρδη της «Alpha Bank» θα ήταν της τάξης των 4,7 εκατ. ευρώ, τελικά τα καθαρά κέρδη 9μήνου της τράπεζας εκτινάχτηκαν στα 41,6 εκατ. ευρώ!

Ετσι συμβαίνει με τις προβλέψεις:

Ενώ επιβεβαιώνονται πλήρως όταν πρόκειται για την πτώχευση του λαού, ενίοτε διαψεύδονται – παταγωδώς – και αδυνατούν να εκτιμήσουν σωστά πόσο θα αυξηθούν τα πλούτη των κεφαλαιοκρατών…

Posted in ριζασπάστης, την κρίση την πληρώνουμε όλοι πλην ολιγαρχίας, Η «κοινωνική ειρήνη» τους είναι ο ταξικός τους πόλεμος, Νίκος Μπογιόπουλος | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

Βαφτίζουν «λύση» την «καρδιά του προβλήματος»!

Posted by redship στο 11 Νοεμβρίου , 2011

Γράφει   ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

 

Το θέμα με τον κύριο Παπαδήμο δεν έχει να κάνει με το πρόσωπο – όπως και με κανένα πρόσωπο.

Εχει να κάνει με την ιδιότητα. Η οποία δηλώνει ξεκάθαρα τα οικονομικά και πολιτικά, τα ταξικά εντέλει συμφέροντα, που υπηρετούνται μέσω της συγκεκριμένης ιδιότητας.

Αλλωστε, ο ίδιος ο κ. Παπαδήμος αναφέρθηκε από την πρώτη κιόλας «πρωθυπουργική» δήλωσή του στην ιδιότητά του.

Και το έκανε για να τονίσει ότι κατά το μεγαλύτερο μέρος της επαγγελματικής του ζωής ασκεί οικονομική πολιτική, τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Ευρώπη, όπως είπε.

Είναι, δε, αυτό το συγκεκριμένο σημείο

– η ιδιότητα, μέσω της οποίας άσκησε πολύχρονη οικονομική πολιτική ο κ. Παπαδήμος –

που καταχωρίζεται από την καταρρακτώδη προπαγάνδα του πολιτικού κατεστημένου και των ΜΜΕ στα «ατού» της τρέχουσας κυβερνητικής «λύσης».

Αλλά – παρά το «θόρυβο» και κόντρα στο ρεύμα –

ας το σκεφτούμε λίγο:

Εφόσον ο κ. Παπαδήμος

  • μέσω της ιδιότητάς του ως πρώην διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας (ΤτΕ) είναι συνδεδεμένος με την είσοδο της Ελλάδας στην ΟΝΕ και στο «απάνεμο λιμάνι» του ευρώ – που, όμως, αποδείχτηκαν «Τιτανικός» για τους πένητες εργαζόμενους, τους λεηλατημένους συνταξιούχους και το ένα εκατομμύριο ανέργους,
  • εφόσον κατά το χρόνο της δικής του θητείας στην ΤτΕ δεν απετράπησαν «πράματα και θάματα» – όπως τα φαινόμενα του Χρηματιστηρίου και του «σουάπς» με την «Γκόλντμαν Σακς»,
  • εφόσον στο πλαίσιο της οικονομικής πολιτικής του «μονόδρομου», που και ο ίδιος ασκούσε στην Ευρώπη ως αντιπρόεδρος της ΕΚΤ, η ΕΕ δεν αποδείχτηκε ο «παράδεισος» που μας έταζαν – αντίθετα η ΕΕ έγινε συνώνυμη της κόλασης των μνημονίων, της λιτότητας, των αντεργατικών μέτρων, της φορολεηλασίας, του εργασιακού μεσαίωνα, των χρεών που δημιουργούν τα μονοπώλια και οι τράπεζες αλλά τα πληρώνουν οι λαοί με το αίμα τους,

τότε, μόνο ως διαστροφή της λογικής μπορεί να εμφανίζεται ως… μέρος της «λύσης» η οικονομική πολιτική που άσκησε ο κ. Παπαδήμος ως τραπεζίτης!

Για την καθεστηκυία προπαγάνδα, για τους συνεταίρους στο σχηματισμό της κυβέρνησης υπό τον κ. Παπαδήμο, για τους «παπαγάλους» τους, είναι αδιάφορο το γεγονός ότι αυτή η τάχα «λυτρωτική» (!) πολιτική είναι που έχει οδηγήσει την κατάσταση στη χρεοκοπία και την πτώχευση του λαού.

Ομως, μια ματιά μόνο – στην Ελλάδα και στον κόσμο όλο – αρκεί για να φανεί η αλήθεια. Για να καταρρεύσει η διαστρέβλωση. Η πραγματικότητα βοά:

Η πολιτική που εφάρμοσε ως τραπεζίτης ο κ. Παπαδήμος για λογαριασμό των τραπεζιτών και των κεφαλαιοκρατών σε Ελλάδα και Ευρώπη, την οποία αναλαμβάνει να εφαρμόσει άτεγκτα και ως πρωθυπουργός

– πολιτική που περιγράφεται ως «αφανισμός λαών για τη σωτηρία των τραπεζιτών και των καπιταλιστών» –

όχι μόνο δεν είναι «μέρος της λύσης», αλλά, αντίθετα, πρόκειται για το πρόβλημα το ίδιο!

Η «λύση» τους συνιστά το χείριστο:

Εκείνη ακριβώς την πολιτική που αποτελεί και – μέσω της νέας κυβέρνησης «προσωποποιεί» – την ίδια

την καρδιά του προβλήματος!

Posted in ρήξη και ανατροπή, ριζασπάστης, ταξικός πόλεμος, Δύο Ελλάδες δύο τάξεις μία λύση, Η «κοινωνική ειρήνη» τους είναι ο ταξικός τους πόλεμος, Η απειθαρχία και η ανυπακοή είναι πλέον ο μόνος δρόμος για το λαό μας | Με ετικέτα: , , , , , | Leave a Comment »

Διάγγελμα του Γιώργου Παπανδρέου στις 20.00

Posted by redship στο 27 Οκτωβρίου , 2011

αναδημοσίευση από redfly planet

Νίκος Χασαπόπουλος

Διάγγελμα του Γιώργου Παπανδρέου στις 20.00

Στις 16.30 ενημερώνει τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας

Μήνυμα στον ελληνικό λαό θα απευθύνει στις 8 το βράδυ ο πρωθυπουργός κ. Γιώργος Παπανδρέου, ο οποίος επιστρέφει το μεσημέρι της Πέμπτης από τις Βρυξέλλες.

Τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας κ. Κ. Παπούλια θα ενημερώσει στις 4.30 το απόγευμα ο Πρωθυπουργός κ. Γ. Παπανδρέου για τη συμφωνία των Βρυξελλών και το νέο πακέτο στήριξης προς την Ελλάδα.

Ο κ. Παπανδρέου κατά τη διάρκεια των «σκληρών»  ολονύκτιων διαπραγματεύσεων είχε επικοινωνήσει τηλεφωνικά δύο φορές με τον κ. Παπούλια.

Μετά τη συνάντηση με τον Πρόεδρος της Δημοκρατίας θα ακολουθήσει ενημέρωση των μελών του Υπουργικού Συμβουλίου και ακολούθως η ενημέρωση των πολιτικών αρχηγών.

Πληροφορίες από κυβερνητικές πηγές αναφέρουν ότι ο Πρωθυπουργός θα προχωρήσει στη ψήφιση της νέα δανειακής σύμβασης με απλή πλειοψηφία.

Συνεργάτες πάντως του Πρωθυπουργού απέκλειαν και το ενδεχόμενο ανασχηματισμού, και το ενδεχόμενο δημοψηφίσματος και πολύ περισσότερο το ενδεχόμενων πρόωρων εκλογών.

Αλέκα Παπαρήγα: Ο λαός δεν μπορεί να αποκοιμηθεί με τα λεγόμενα του πρωθυπουργού H κ. Παπαρήγα έκανε λόγο για ελεγχόμενη πτώχευση που μπορεί, όπως είπε, να εξελιχθεί και σε ανεξέλεγκτη πτώχευση

Αποφασίστηκε η πτώχευση της Ελλάδας, υποστήριξε η γενική γραμματέας της Κεντρικής Επιτροπής του KKE Αλέκα Παπαρήγα, σε συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε σχετικά με τα αποτελέσματα της συνόδου κορυφής της ΕΕ και την απόφαση για «κούρεμα» του ελληνικού χρέους κατά 50%.

Η κ. Παπαρήγα έκανε λόγο για ελεγχόμενη πτώχευση που μπορεί, όπως είπε, να εξελιχθεί και σε ανεξέλεγκτη πτώχευσηρόσθεσε ότι αποφασίστηκε ένας συμβιβασμός που δεν πρόκειται να λύσει ούτε το θέμα της κρίσης ούτε το θέμα της ανάπτυξης.

Αναφερόμενη στις δηλώσεις του Πρωθυπουργού μετά τη σύνοδο τον κατηγόρησε ότι προσπαθεί να κοροϊδέψει το λαό και τόνισε ότι ένα μεγάλο μέρος του λαού δεν μπορεί να αποκοιμηθεί με τα λεγόμενά του.

Posted in ταξικός πόλεμος, το πασοκ στην υπηρεσία του κεφαλαίου, Δύο Ελλάδες δύο τάξεις μία λύση, Η «κοινωνική ειρήνη» τους είναι ο ταξικός τους πόλεμος, Η απειθαρχία και η ανυπακοή είναι πλέον ο μόνος δρόμος για το λαό μας, Στην αντεπίθεση με λαϊκή οργάνωση με συσπείρωση στο ΚΚΕ | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

Η πολιτική εξαθλίωσης του λαού «σκοτώνει». Παιδιά πηγαίνουν στο σχολείο νηστικά

Posted by redship στο 14 Οκτωβρίου , 2011

Εκπαιδευτικοί και γονείς καταγγέλλουν περιπτώσεις παιδιών που πηγαίνουν στο σχολείο νηστικά, που φτάνουν να τρώνε ακόμα και από τα σκουπίδια, που αρρωσταίνουν και δεν έχουν χρήματα για γιατρό και θεραπεία…

 
Παπαγεωργίου Βασίλης

Πεινάω. Χτες φάγαμε μόνο ένα πιάτο ρύζι. Ο μπαμπάς μου πληρώνεται με 700 ευρώ και φοβάται ότι θα χάσει τη δουλειά του.

Τα λόγια αυτά βγήκαν από το στόμα μαθήτριας της Τετάρτης Δημοτικού σε σχολείο του Νέου Ηρακλείου Αττικής μέσα στην τάξη και εκφράζουν την αγωνία χιλιάδων παιδιών σε όλη τη χώρα. Η φτώχεια, που πάντα υπήρχε στο καπιταλιστικό σύστημα, τώρα θεριεύει και αποκαλύπτεται μέσα στη σχολική τάξη. Ο «ένας εργαζόμενος ανά οικογένεια», με υποτυπώδη μισθό και εναλλαγές εργασίας με ανεργία, δεν μπορεί παρά να μεταφράζεται σε φτώχεια.

Τραγική εκδοχή των αποτελεσμάτων της πολιτικής που τα παίρνει όλα από τις λαϊκές οικογένειες είναι τα περιστατικά παιδιών που πηγαίνουν στο σχολείο ατάιστα, αντικατοπτρίζοντας την κατάσταση που βιώνουν σήμερα όλο και περισσότερες οικογένειες. Πίσω από τις στατιστικές και τις διαπιστώσεις για ανθρώπους που τρώνε από ό,τι περισσέψει στη λαϊκή, για τον αυξανόμενο αριθμό Ελλήνων που τρώνε στα συσσίτια, για την ανεργία, υπάρχουν χιλιάδες άνθρωποι οι οποίοι έχουν και παιδιά σε σχολική ηλικία.

Δεν μπορεί παρά να αγανακτεί κάποιος για αυτή την κατάσταση που ξεπερνά κάθε όριο, όταν την ίδια στιγμή κάποιοι λίγοι «μπουκώνουν» από τα κέρδη. Η προφανής αυτή επίπτωση του εκμεταλλευτικού συστήματος στις ζωές των παιδιών απαιτεί το δυνάμωμα της συλλογικής αλληλεγγύης, της συνειδητοποίησης ότι η φτώχεια δεν είναι «έγκλημα», αλλά έκφραση του καπιταλισμού, της μετατροπής της αγανάκτησης που νιώθει κάθε άνθρωπος σε αγωνιστική καταδίκη και διεκδίκηση μιας άλλης πολιτικής.

Από τα σκουπίδια…

Εκπαιδευτικοί και γονείς κάνουν λόγο για παιδιά που υποσιτίζονται, που εκπαιδευτικοί τούς αγοράζουν φαγητό από το κυλικείο του σχολείου για να σταθούν στα πόδια τους. Αναφέρεται περίπτωση παιδιού στην Κυψέλη, που μένει στο δρόμο με την άνεργη μητέρα του και όμως πηγαίνει στο Λύκειο. Οταν μάλιστα εντοπίστηκε η περίπτωσή του, ζητήθηκε να μεριμνήσει η πολιτεία, η οποία του παρείχε …ψυχολογική υποστήριξη. Σε σχολεία της Κυψέλης και του Πειραιά δάσκαλοι διαπίστωσαν ότι παιδιά του Δημοτικού τρώνε από τα σκουπίδια, κάτι που παρατηρείται κυρίως στις πρώτες τάξεις, καθώς τα μικρά παιδιά έχουν λιγότερες αναστολές.

Το ζήτημα του υποσιτισμού των παιδιών – και με βάση τις ανάγκες της ηλικίας τους – δεν είναι νέο, ωστόσο οξύνεται σε συνθήκες κρίσης. Τον περασμένο Φλεβάρη, στις ΗΠΑ, έρευνα μη κερδοσκοπικής οργάνωσης έδειξε ότι το να πηγαίνουν στο σχολείο ατάιστα τα παιδιά είναι το τρίτο σοβαρότερο θέμα που απασχολεί τους εκπαιδευτικούς. Εδειξε επίσης ότι για το 65% των παιδιών, το φαγητό που τρώνε στο σχολείο είναι και η πηγή διατροφής τους.

Ακόμα και αν έχουν λυμένο το ζήτημα της διατροφής, τα παιδιά στερούνται άλλα πράγματα. Εκπαιδευτικοί μιλούν για περιπτώσεις παιδιών που απουσιάζουν από το σχολείο λόγω ασθένειας πολλές μέρες και φτάνουν σε σημείο να κινδυνεύουν να μείνουν από αδικαιολόγητες απουσίες γιατί δεν έχουν χρήματα να πληρώσουν επίσκεψη σε γιατρό. Μάλιστα σε μία περίπτωση, τα χρήματα τα έδωσαν από την τσέπη τους εκπαιδευτικοί. Υπενθυμίζεται ότι μόλις πριν λίγες μέρες δημοσιεύτηκε έρευνα Βρετανών ερευνητών για τις επιπτώσεις στην υγεία των Ελλήνων από την οικονομική κρίση όπου φαινόταν ότι λιγότεροι επισκέπτονται και θα επισκέπτονται γιατρό λόγω οικονομικών προβλημάτων. Εκπαιδευτικός περιέγραψε περίπτωση μαθητή σε σχολείο του Αγίου Ελευθερίου στην Αθήνα, ο οποίος έλειπε από το σχολείο πολλές μέρες λόγω ασθένειας, ωστόσο δεν δικαιολογούσε τις απουσίες του γιατί δεν μπορούσε να πληρώσει ιατρική επίσκεψη. Είναι χαρακτηριστικό δεν το αποκάλυψε αμέσως, αλλά μετά από πολλή συζήτηση με εκπαιδευτικούς…

Περιμένουν «αναφορά»

Αυτό που γίνεται καθημερινότητα πια στα σχολεία φτάνει να το αμφισβητεί για λογαριασμό της κυβέρνησης το υπουργείο Παιδείας, το οποίο χτες, με αφορμή καταγγελία του Α’ Συλλόγου Εκπαιδευτικών Αθηνών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης για λιποθυμία μαθητή λόγω ασιτίας, δήλωνε ότι: «Σε έλεγχο που έγινε στα σχολεία της περιοχής, δεν υπήρξε καμία αναφορά για λιποθυμικά επεισόδια μαθητών από ασιτία, όπως ενημέρωσαν οι προϊστάμενοι της Διεύθυνσης Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης.

Κάποιοι επιχειρούν από την έναρξη της σχολικής χρονιάς να δημιουργήσουν με ακραίο τρόπο κλίμα ανασφάλειας στα σχολεία και βάζουν λουκέτα και αλυσίδες παρακωλύοντας την εκπαιδευτική διαδικασία.

Τώρα κάποιοι καταφεύγουν μέσω των ΜΜΕ και στο έσχατο μέσο της λαϊκίστικης προπαγάνδας, χωρίς να διστάζουν να χρησιμοποιήσουν ακόμη και τους ίδιους τους μαθητές».

Η φράση του Μπρεχτ «Οι χορτάτοι μιλούν στους πεινασμένους….» ταιριάζει στο υπουργείο Παιδείας, το οποίο σε ρόλο …Μαρίας Αντουανέτας περιμένει «αναφορά» για να καταλάβει ότι η πολιτική αυτή δημιουργεί τραγικά αδιέξοδα. Αυτό που φαίνεται παράξενο και «φτιαχτό» στο υπουργείο Παιδείας είναι πραγματική εικόνα, που αντικρίζουν οι εκπαιδευτικοί, οι μαθητές στο πρόσωπο του διπλανού τους, οι γονείς. Οπως παρατήρησε σε επικοινωνία με τον «Ρ» μία γονιός, «οι άνθρωποι ντρέπονται να μιλήσουν, αντί να ντρέπονται αυτοί που τους έφεραν σε αυτή την κατάσταση».

Αλλωστε, το παράξενο θα ήταν να μπορούσαν οι οικογένειες να συντηρούνται, να πληρώνουν τους λογαριασμούς, να τρώνε και να ντύνονται οικογένειες όταν ο πατέρας κάνει δύο μεροκάματα το μήνα ή είναι μακροχρόνια άνεργος, όταν ένας ή και οι δύο γονείς είναι άνεργοι, όταν πρόκειται για μονογονεϊκή ή πολύτεκνη οικογένεια. Μάλιστα, τα παιδιά θα κληθούν να «πληρώσουν» καθώς η κατάσταση αυτή τους αποκλείει ουσιαστικά από το μορφωτικό δικαίωμα. Γιατί όταν η τσέπη αδειάζει, όταν το στομάχι γουργουρίζει, ούτε λόγος για παρακολούθηση και εμπέδωση του μαθήματος…

Posted in ριζασπάστης, ανθρώπινος δεν γίνεται ο καπιταλισμός, καταλήστευση του λαού, να "πάρει ανάποδες" ο λαός | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

Εκροές – εισροές: 5-1!

Posted by redship στο 13 Οκτωβρίου , 2011

Γράφει  ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

 

Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδας, μέσα στο α’ εξάμηνο του 2011 η εισροή ξένων κεφαλαίων για άμεσες επενδύσεις στην Ελλάδα ήταν 177 εκατ. ευρώ.

Το ίδιο διάστημα οι Ελληνες κεφαλαιοκράτες εμφανίζονται από την Τράπεζα της Ελλάδας να έχουν επενδύσει σε διάφορα σημεία του πλανήτη 882 εκατ. ευρώ!

Σημείωση:

Αθροιστικά οι εκροές κεφαλαίων από την Ελλάδα τα έτη 2009, 2010, α’ εξάμηνο 2011,

ξεπερνούν τα 4,2 δισ. ευρώ!

α) Τι σημαίνουν αυτά τα νούμερα που αποτυπώνουν τις εισροές και εκροές κεφαλαίων από τη χώρα:

Οτι ενώ ο ελληνικός λαός αφανίζεται,

ότι ενώ στο όνομα της «ανταγωνιστικότητας» κόβονται μισθοί, συντάξεις, εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα (κι όλα τούτα για να μειωθεί το κόστος των πλουτοκρατών, ώστε να κάνουν… «επενδύσεις» και να έρθει «ανάπτυξη»),

για κάθε 1 ευρώ που μπαίνει στην Ελλάδα ως υποτιθέμενη «επένδυση», τα ευρώ που βγάζουν από την Ελλάδα οι Ελληνες «πατριώτες» κεφαλαιοκράτες για να απομυζήσουν κέρδος πίνοντας το αίμα των λαών στο εξωτερικό… είναι 5!

β) Τι επιβεβαιώνουν αυτά τα νούμερα:

Πρώτον, ότι στα θησαυροφυλάκια της εγχώριας πλουτοκρατίας υπάρχει συσσωρευμένος πλούτος. Πλούτος που έχει κλαπεί από την εκμετάλλευση του Ελληνα εργαζόμενου, και που αναζητά κερδοφόρα διέξοδο στην παραγωγή. Και φυσικά η αναζήτηση του κέρδους ουδεμία σχέση έχει για το κεφάλαιο με πατριωτικά… «κουραφέξαλα», αφού ποτέ το ελληνικό και κάθε «εθνικότητας» κεφάλαιο δεν είχε πατρίδα και η μόνη του πατρίδα είναι εκείνη που κάθε φορά του αποφέρει το μεγαλύτερο κέρδος.

Δεύτερον, ότι η ελληνική πλουτοκρατία είναι αδυσώπητη μέσα και έξω από την Ελλάδα, είναι ιμπεριαλιστική και επιθετική, όπως κάθε πλουτοκρατία, ότι κερδίζει και κερδοσκοπεί μετατρέποντας την Ελλάδα σε θύμα και θύτη, ταυτόχρονα, στο πλαίσιο των διεθνών συμμαχιών της.

Τρίτον, όσα λένε το ΠΑΣΟΚ, η ΝΔ και οι φίλοι τους για «επενδυτικές ευκαιρίες» και «ανάπτυξη» δεν σημαίνουν παρά μετατροπή της Ελλάδας των εργαζομένων, των μισθών και των δικαιωμάτων τους σε Ινδία, σε Κίνα και σε ό,τι υποτίθεται αποτελεί… «κόκκινη γραμμή» για την κυβέρνηση.

Στην ουσία, δηλαδή, το εγχώριο κεφάλαιο όσα ζητάει και προωθεί μέσω των εφαρμοζόμενων πολιτικών

(ακόμα φθηνότερη εργατική δύναμη, γενικευμένη εκποίηση της δημόσιας περιουσίας, χαμηλότερη φορολογία, απελευθέρωση όλων των τομέων της παραγωγής),

δεν τα ζητάει γιατί θέλει να «επενδύσει» στην Ελλάδα ορμώμενο από λόγους… «πατριωτικούς».

Τα προωθεί ώστε μέσα από την κατακρήμνιση του βιοτικού επιπέδου του ελληνικού λαού, να μπορεί να «επενδύει» στην Ελλάδα με όρους ακόμα πιο εκμεταλλευτικούς, δηλαδή ακόμα πιο κερδοφόρους, χωρίς την ανάγκη να… μεταναστεύει.

Τόσο εκμεταλλευτικούς, τόσο κερδοφόρους και τόσο «ελκυστικούς» όρους, όσο μπορεί να βρει στην Ασία, στην Αφρική, στη Βουλγαρία…

Υπ’ αυτό το πρίσμα θα πρέπει να διαβαστεί η δήλωση όπως και ο ντόρος που δημιουργήθηκε κατά την επίσκεψη του αντικαγκελάριου της Γερμανίας απ’ αφορμή την τοποθέτηση του τελευταίου, με την οποία καλούσε τους Ελληνες κεφαλαιούχους αντί να επενδύουν στο εξωτερικό να επενδύσουν πρώτα αυτοί στην Ελλάδα και μετά να περιμένουν να έρθουν στην Ελλάδα γερμανικές επενδύσεις.

Στην ουσία, εκείνο που – ως εκπρόσωπος του γερμανικού κεφαλαίου – είπε ο Ρέσλερ στους Ελληνες καπιταλιστές ήταν να συνεχίσουν να είναι

αρπακτικά, αλλά… με μέτρο.

Η τοποθέτηση Ρέσλερ δεν έγινε προφανώς διότι ο αντικαγκελάριος θέλησε να φανεί «φιλέλλην» και μάλιστα τόσο ένθερμος «φιλέλλην» ώστε να κάνει δημόσια παραινέσεις… πατριωτισμού στους Ελληνες κεφαλαιοκράτες.

Ούτε διότι ο Ρέσλερ είναι τόσο αφελής, ώστε να πιστεύει πως το ελληνικό κεφάλαιο, όπως και κάθε κεφάλαιο, είναι δυνατόν να λειτουργήσει κόντρα στην αρπακτική φύση του.

Ο Ρέσλερ, στο πλαίσιο της αλληλοδιαπλοκής, της αλληλεπίδρασης, της αλληλεξάρτησης και προπαντός του ανταγωνισμού του κεφαλαίου στο πλαίσιο του ιμπεριαλισμού, απευθύνθηκε από τη θέση του ισχυρού, κάνοντας στο ελληνικό κεφάλαιο

την εξής σύσταση:

Αυτή, τουλάχιστον, την περίοδο της βαθιάς καπιταλιστικής κρίσης, μην μπλέκετε στα πόδια του γερμανικού κεφαλαίου και στις μπίζνες που εκείνο θέλει να κάνει.

Φροντίστε – είπε ο Ρέσλερ στους φίλους του Ελληνες πλουτοκράτες – να ρημάξετε τον ελληνικό λαό μέχρι τα ακρότατα όρια. Και τότε η ελληνική επικράτεια θα έχει γίνει μια θαυμάσια πηγή «επενδυτικών ευκαιριών». Και για σας και για μας…

Posted in ρήξη και ανατροπή, τα «Νταχάου» της εργοδοτικής αυθαιρεσίας, τα παπαγαλάκια του κεφαλαίου, ταξικός πόλεμος, Ήταν πατριώτη ένας λαός ένας μεγάλος τοπικός εχθρός., Αστική ή εργατική εξουσία, Δύο Ελλάδες δύο τάξεις μία λύση, Δημοκρατία για ποια τάξη;, Η «κοινωνική ειρήνη» τους είναι ο ταξικός τους πόλεμος, Η απειθαρχία και η ανυπακοή είναι πλέον ο μόνος δρόμος για το λαό μας | Με ετικέτα: , , , , , | Leave a Comment »

Στο 2004… π.Χ.!

Posted by redship στο 12 Οκτωβρίου , 2011

Ο κ. Βενιζέλος μας ενημέρωσε ότι το βιοτικό επίπεδο των Ελλήνων θα πρέπει (για το καλό τους…) να επιστρέψει στα επίπεδα του 2004.

Κατ’ αρχάς, αν πάρουμε έναν μόνο δείκτη και συγκεκριμένα το ύψος του ΑΕΠ, αυτό που μας «έταξε» ο αντιπρόεδρος σημαίνει μια

καταβύθιση της ελληνικής οικονομίας της τάξης του 15%!

Αλλά, όπως είναι σε θέση να διαβεβαιώσει ο οποιοσδήποτε πρωτοετής φοιτητής οποιασδήποτε οικονομικής σχολής, μια τέτοια πτώση του ΑΕΠ

μόνο με τις συνέπειες που επιφέρει σε μια χώρα ένας πόλεμος μπορεί να συγκριθεί!

Εν ολίγοις, ο κ. Βενιζέλος μας το επιβεβαίωσε:

Αυτό που υφίσταται σήμερα ο ελληνικός λαός είναι ένας πόλεμος.

Ενας πόλεμος που τον έχουν κηρύξει και τον έχουν εξαπολύσει εναντίον του λαού τα συμφέροντα που εξυπηρετεί πολιτικά η αδίστακτη κυβέρνηση, οι αδίστακτοι φίλοι της κυβέρνησης, η τρόικα και οι φίλοι της τρόικας.

Ενας ταξικός πόλεμος!

Δυστυχώς, όμως, για τη ζωή των λαϊκών στρωμάτων, η ακολουθούμενη πολιτική ισοδυναμεί με τέτοιο πισωγύρισμα που μπροστά του ακόμα και τα… ταξίδια στο χρόνο για τα οποία μιλάει ο Βενιζέλος μοιάζουν με προσκοπική εκδρομή.

Στην πραγματικότητα ισχύουν τα εξής:

α) Πολύ πριν το ΠΑΣΟΚ μαζί με το ΛΑ.Ο.Σ. ψηφίσουν τα μνημόνια, πολύ πριν η κυβέρνηση περάσει το μεσοπρόθεσμο (και πριν η ΝΔ ψηφίσει τους μισούς νόμους του εφαρμοστικού για την υλοποίηση του μεσοπρόθεσμου), πολύ πριν την καταιγίδα των χαρατσιών και του πολυνομοσχεδίου, είχε καταγραφεί – και μάλιστα με στοιχεία της δικής τους ΓΣΕΕ – ότι:

Οι μισθοί των Ελλήνων εργαζομένων σε πραγματικές τιμές είχαν περιπέσει στα επίπεδα του 1984!

Οχι λοιπόν στο 2004, αλλά στο… 1984!

Και τούτο είχε συμβεί, ήδη, πριν από την εφαρμογή των περικοπών. Πριν από την εκδήλωση της λεηλασίας σε μισθωτούς. Δηλαδή οι εργάτες ήταν στο 1984 πριν ακόμα τους κοπούν οι μισθοί.

Οι εργάτες – με τον «ολόκληρο» μισθό – είχαν βρεθεί στο 1984 πολύ πριν ο Βενιζέλος, ο Παπανδρέου και ο Παπακωνσταντίνου τους «υποσχεθούν» ότι με τους κομμένους μισθούς θα τους πάνε στο… 2004.

β) Με τα μέτρα τα κυβερνητικά για τις συλλογικές συμβάσεις. Με τα μέτρα για την λεγόμενη «εκ περιτροπής εργασία». Με την «αποσχολησιμότητα». Με τις «επιχειρησιακές συμβάσεις». Με τα «δουλεμπορικά» και με όλα τα συναφή που συνθέτουν την εικόνα «Νταχάου» που επικρατεί στους εργασιακούς χώρους, οι εργασιακές σχέσεις έχουν περιέλθει όχι σε εποχές 2004, όπως λέει ο Βενιζέλος, αλλά σε εποχές… 1884!

Οχι, λοιπόν, στο 2004, αλλά στο… 1884!

Εκεί μας έχουν γυρίσει! Στις εποχές, δηλαδή, του 19ου αιώνα. Σε εποχές που παραπέμπουν στην εξέγερση του Σικάγου και πριν ακόμα κι από εκείνη την ματωμένη Πρωτομαγιά!

γ) Με τα δάνεια. Με τις δανειακές συμβάσεις. Με τις «επιμηκύνσεις». Με τις «αναδιαρθρώσεις». Με τα «κουρέματα» και με όλα αυτά που κάνουν τον κ. Παπανδρέου τόσο υπερήφανο ώστε να δηλώνει στη ΔΕΘ ότι «έχουμε πάρει το μεγαλύτερο δάνειο στην ιστορία από κάθε άλλη χώρα» (!), οι «σωτήρες», μας έχουν ήδη γυρίσει όχι στο 2004, αλλά στο… 1824!

Μας έχουν γυρίσει, δηλαδή, στα δάνεια της εποχής του Κωλέττη. Τότε που η Ελλάδα είχε χρέη πριν ακόμα συγκροτηθεί σε κράτος! Τότε που τους τόκους και τα χρέη εκείνων των δανείων ο ελληνικός λαός τα πλήρωνε με χρεοκοπίες, με συμφορές και καταστροφές για 100 χρόνια!

Οχι, λοιπόν, στο 2004, αλλά στο… 1824!

Εκεί μας έχουν κατρακυλήσει! Και θέλουν να μας κρατήσουν εκεί και για τα επόμενα 100 χρόνια!

Ολα αυτά μαζί φωτίζουν την αληθινή πλευρά της δήλωσης Βενιζέλου.

Είναι σαφές ότι ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης είπε τη μισή αλήθεια, αφού πίσω από τις μισές αλήθειες κρύβονται πάντα τα μεγαλύτερα ψεύδη.

Ο κ. Βενιζέλος που σέρνει το χορό της πολιτικής της επιστροφής των εργαζομένων στην εποχή της δουλείας, των ειλώτων και του Καιάδα,

μίλησε για επιστροφή στο 2004. Αλλά «ξέχασε» να συμπληρώσει: «Προ Χριστού»…

 

Posted in ριζασπάστης, τα «Νταχάου» της εργοδοτικής αυθαιρεσίας, ταξικός πόλεμος, Η «κοινωνική ειρήνη» τους είναι ο ταξικός τους πόλεμος | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

Σανίδα σωτηρίας από κυβέρνηση – τρόικα

Posted by redship στο 11 Οκτωβρίου , 2011

ΤΡΑΠΕΖΑ PROTON

Ξελασπώνουν τους μεγαλοεπιχειρηματίες με τα δάνεια των ιμπεριαλιστικών οργανισμών! Πρώτη ενεργοποίηση κεφαλαίων από το «Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας»

Την ενεργοποίηση Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, για τη σωτηρία της τράπεζας Proton, μέχρι πρότινος συμφερόντων του μεγαλοεπιχειρηματία Λαυρεντιάδη, αποφάσισε χτες η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ μετά από σχετική «εισήγηση» της Τράπεζας της Ελλάδας…

Οι κεφαλαιακές ενισχύσεις τους προέρχονται από τα αρχικά δάνεια των ιμπεριαλιστικών οργανισμών (ΕΕ – ΔΝΤ – Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα) γύρω από τα οποία το μαύρο μέτωπο κυβέρνησης – τρόικας – πλουτοκρατίας κλιμακώνει τη σφοδρή αντιλαϊκή επίθεση. Πρόκειται για μια ακόμη επίδειξη της ταξικής τους αλληλεγγύης, ανάμεσα στην κυβέρνηση και τους τραπεζίτες, από τη μια μερίδα της πλουτοκρατίας προς την άλλη, στη βάση του ενιαίου στρατηγικού σχεδιασμού τους, με τη σύμφωνη γνώμη και των ιμπεριαλιστικών οργανισμών. Η υπαγωγή της τράπεζας των Λαυρεντιάδηδων σε καθεστώς άμεσης κρατικής προστασίας και αρωγής έγινε μετά την αποτυχία όλων των προηγούμενων εγχειρημάτων τους, όπως με αύξηση μετοχικού κεφαλαίου είτε από τους μεγαλομετόχους είτε και με τη συμμετοχή άλλων ντόπιων τραπεζών, που προφανέστατα κρίθηκαν ασύμφορες από τους μεγαλοεπιχειρηματίες, εγχειρήματα που μέχρι πρόσφατα διαφήμιζαν οι τραπεζίτες μαζί και η Τράπεζα της Ελλάδας…

Ομίχλη μυστηρίου συνεχίζει να περιβάλει το ακριβές σχέδιο διάσωσης. Τόσο το υπουργείο Οικονομικών με τις δηλώσεις του Ευ. Βενιζέλου, όσο και η ανακοίνωση της Τράπεζας της Ελλάδας δε λένε το παραμικρό για το ύψος της κεφαλαιακής ενίσχυσης που θα απαιτηθεί προκειμένου να συνεχιστεί η λειτουργία της τράπεζας. Είναι φανερό ότι ενόψει και της υπαγωγής και άλλων τραπεζών στον ίδιο μηχανισμό βρίσκονται ακόμη σε διαδικασία μοιράσματος της πίτας. Στις επίσημες ανακοινώσεις αρκούνται στο να σημειώσουν ότι το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας έδωσε τα «απαιτούμενα κεφάλαια» (που δεν τα προσδιορίζει) και ότι αποτελεί το μοναδικό μέτοχο της «νέας» Proton…

Σύμφωνα με τις ανακοινώσεις τους, η τράπεζα σπάει σε 2 κομμάτια, όπως οι ίδιοι τα ονομάζουν σε «καλή» και «υπό εκκαθάριση»:

  • Στη «νέα Proton» μεταφέρουν τα «υγιή» δάνεια πελατών τους και κάθε άλλο περιουσιακό κομμάτι, που ακόμη κρίνουν ως αποδοτικό. Η Τράπεζα της Ελλάδας σημειώνει ότι το νέο σχήμα «θα έχει πρόσβαση στο ευρωσύστημα μέσα από την Τράπεζα της Ελλάδας». Αυτό σημαίνει ότι η πρόσβαση σε ρευστότητα θα γίνεται από τον έκτακτο μηχανισμό ενίσχυσης (ELA), προφανώς γιατί δεν έχουν τα εχέγγυα για άμεση πρόσβαση στα τζάμπα κεφάλαια της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. Ισχυρίζονται ότι είναι διασφαλισμένες όλες οι καταθέσεις των πελατών τους και η αδιάκοπη συνέχεια των εργασιών. Διορίζουν νέο διοικητικό συμβούλιο. Να σημειωθεί ότι επικεφαλής σε προηγούμενο ΔΣ ήταν ο πρώην πρεσβευτής των ΗΠΑ Ντ. Σπέκχαρντ.
  • Η άδεια της «παλιάς τράπεζας» ανακαλείται και μπαίνει σε καθεστώς εκκαθάρισης. Εν προκειμένω …περιουσιακά στοιχεία είναι τα επισφαλή δάνεια, οι διάφοροι «σκελετοί» που άφησαν πίσω τους οι πρώην μεγαλομέτοχοι. Μετά την εκκαθάριση – εκποίηση, εφόσον και στο βαθμό που βρεθεί κάποιο αντίτιμο, θα «ικανοποιηθούν οι απαιτήσεις τρίτων» με πρώτους το Ταμείο Εγγύησης Καταθέσεων, δηλαδή τις άλλες τράπεζες και με «τελευταίες τις απαιτήσεις των μετόχων», δηλαδή τυχόν «μικροεπενδυτών» που ψώνισαν μετοχές στο χρηματιστήριο…

Posted in ριζασπάστης, την κρίση την πληρώνουμε όλοι πλην ολιγαρχίας, το πασοκ στην υπηρεσία του κεφαλαίου, Δύο Ελλάδες δύο τάξεις μία λύση, Η «κοινωνική ειρήνη» τους είναι ο ταξικός τους πόλεμος, ανάπτυξη για ποιόν; | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »

Τι είναι η καπιταλιστική κρίση.

Posted by redship στο 1 Οκτωβρίου , 2011

Posted in 902 αριστερά στα fm, το μέλλον μας είναι ο σοσιαλισμός, Σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα!, ανάπτυξη για ποιόν;, ανθρώπινος δεν γίνεται ο καπιταλισμός | Με ετικέτα: , , , , | Leave a Comment »

«Λυκόμορφοι φορολόγοι»!

Posted by redship στο 29 Σεπτεμβρίου , 2011

«Κύριο καθήκον των κοινοτικών αρχόντων της εποχής, ήταν το «στρώσιμο των τεφτεριών». «Εριχναν τα τεφτέρια», σήμαινε ότι όριζαν το φόρο που έπρεπε να πληρώσει κάθε μέλος της κοινότητας, ανάλογα με την περιουσιακή του κατάσταση (ιδιόκτητο σπίτι, χωράφια κλπ.) και τα εισοδήματά του, με βάση το «κατάστιχο» που συντασσόταν από εκτιμητές κάθε 7 χρόνια.

»Την είσπραξη έκανε ο «γραμματικός» του χωριού ή κάποιος ειδικός φοροεισπράχτορας. Οι φόροι, αυτοί ήταν άσχετοι από άλλα «δοσίματα» για κοινοτικές ανάγκες (δρόμους, γεφύρια, κονάκι του βοεβόδα, πληρωμή ζημιών, αμοιβή κοινοτικών υπαλλήλων, δασκάλων, υδρονόμων, αγροφυλάκων κλπ.). Οι κοινοτικοί άρχοντες εισέπρατταν μισθό και απαλλάσσονταν από φόρους.

»Γενικά, οι φόροι που πλήρωναν οι σκλάβοι στους Τούρκους ήταν πολλοί και δυσβάστακτοι (…). Κάθε οικογένεια κατέβαλλε επίσης πολλά άλλα «χαράτσια» (φόρους) για τα παραγόμενα προϊόντα, για τα κτήματα. Επίσης πλήρωνε το φόρο «καπνού» (δηλαδή για το αναμμένο τζάκι της οικογένειας), και τους φόρους για το γάμο, τα καταλύματα, τα επαρχιακά έξοδα, την τιμητική στολή («καφτάνια»), τα καρφοπέταλα κι άλλους που είχε δικαίωμα να επιβάλλει ο κάθε τοπικός Οθωμανός διοικητής.

»Οι κάτοικοι των Αγράφων πλήρωναν για πολλά χρόνια μόνο το «χαράτσι»-«κεφαλικό φόρο». Επρεπε όμως να δίνουν και ένα «αστάρι» (φόδρα), 6 πήχες η κάθε οικογένεια, που χρησίμευε «ως σφογγιστήρι των αγγείων του σουλτάνου». Το ύφασμα αυτό το ύφαιναν στον αργαλειό και το συγκέντρωνε ο «αστάρ τσαούσης», που είχε την έδρα του στη Λάρισα.

»Ο λαός της περιοχής υφίσταται ως πραγματικούς επιδρομείς τους ακόρεστους φοροεισπράκτορες του κράτους, που ο Ευγένιος Γιαννούλης ο Αιτωλός αποκαλεί«λυκόμορφους φορολόγους«. Το αδυσώπητο φοροεισπρακτικό καθεστώς αγκαλιάζει κάθε κλάδο της βιοτεχνικής δραστηριότητας: εργαστήρια μεταποίησης ή επεξεργασίας πρώτων υλών, σιδεράδικα, τσαρουχάδικα, αργαλειούς, νεροτριβές, καποτάδες.

»Επίσης, φορολογείται και κάθε πηγή αγροτικού εισοδήματος: καλλιέργειες δημητριακών, αμπέλια, δέντρα, λαχανόκηποι, κουκούλια, μελίσσια (…). Με «δεκάτη» επιβαρύνονται και τα καρποφόρα δέντρα της περιοχής: καρυδιές, συκιές, μυγδαλιές, αχλαδιές, βερικοκιές. Οι έντοκες δανειοληψίες από φτωχά χωριά, για την εξόφληση οφειλόμενων φόρων, συχνά οδηγούσαν στην καταχρέωσή τους και ακολούθως στην εγκατάλειψη από τους κατοίκους(…). Το κοινοτικό χρέος είναι συλλογικό και κάποτε απαιτητό από τους δανειστές πριν ακόμα καταστεί ληξιπρόθεσμο: «εκεί όπου παίρνουμε δανεικά, έρχονται και μας τα γυρεύουν», γράφουν οι δημογέροντες του Καρπενησίου σε έγγραφό τους(…).

»Πρέπει να έχουμε πάντα στο νου μας ότι οι φόροι κι οι υποχρεώσεις των υπόδουλων χριστιανών δεν ήταν πάγιοι κι οι ίδιοι πάντα. Κάθε νέος διοικητής στο«βελαέτι», κάθε ανώτερος υπάλληλος αλλά και κάθε «κοτσάμπασης» και «επίσκοπος» μπορούσε να επιβάλει για κάποιο δικό του λόγο, έναν καινούργιο φόρο. Κι οι «ραγιάδες» έπρεπε να τον πληρώσουν χωρίς συζήτηση (…).

Ο εθνοδιδάσκαλος Ευγένιος Γιαννούλης ο Αιτωλός γράφει σχετικά σε μια επιστολή του: «Πανταχού οιμωγαί, ολολυγμοί, στεναγμοί και θρήνοι, δυσπραγίαι ουκ ευαρίθμητοι… καταδρομή των φορολόγων αδυσώπητος το υπήκοον επικαλείται τον θάνατον μάλλον ή το ζην» (…)».

Αυτά συνέβαιναν παλιά. Επί Τουρκοκρατίας…

(Τα στοιχεία περιέχονται στο evrytan.gr και βασίζονται στις πηγές:

1. Μάρκος Α. Γκιόλιας: «Η Ιστορία της Ευρυτανίας στους νεότερους χρόνους», Εκδόσεις «Πορεία», Αθήνα 1999.

2. Χαρίλαος Μηχιώτης: «Τυμφρηστός & Τυμφρήστιοι», Εκδόσεις «Κασταλία»

3. Γιώργος Η. Βαρλάμης: «Ευρυτανία», Αθήνα 1997)

 

Posted in Ήταν πατριώτη ένας λαός ένας μεγάλος τοπικός εχθρός., Η «κοινωνική ειρήνη» τους είναι ο ταξικός τους πόλεμος, Νίκος Μπογιόπουλος | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »

«Διασώστε τον φορολογούμενο Πάγκαλο»!

Posted by redship στο 29 Σεπτεμβρίου , 2011

Ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Πάγκαλος δήλωσε χτες στο MEGA ότι είναι σε πολύ δυσχερή θέση διότι λόγω της κληρονομιάς που έχει σε ακίνητα, ο φόρος που θα του έρθει μέσω της ΔΕΗ είναι πολύ υψηλός και δεν έχει να τον πληρώσει…

Γι’ αυτό, όπως εξομολογήθηκε, ή θα πουλήσει κάποιο ακίνητο για να τον πληρώσει ή αν δεν καταφέρει να πουλήσει, τότε θα περιμένει τον Βενιζέλο να τον κλείσει μέσα…

Και τώρα η εξομολόγηση της στήλης:

Μόλις ακούσαμε τον αντιπρόεδρο και – κυρίως – μόλις ανατρέξαμε στο πόθεν έσχες του όπου καταγράφεται ότι ο κ. Πάγκαλος διαθέτει περί τα 38 ακίνητα (ξέχωρα από τα καμιά 15αριά της συζύγου του), η στήλη… λύγισε.

Μπροστά σε ένα τέτοιο δράμα, η στήλη θα ήταν πρόθυμη να προτείνει τη διεξαγωγή εράνου για να σωθεί ο φορολογούμενος Πάγκαλος από τα δόντια του Βενιζέλου, αλλά λεβέντης καθώς είναι ο Πάγκαλος δεν πρόκειται να το δεχτεί.

Ως εκ τούτου περιοριζόμαστε στην ανθρώπινη έκφραση συμπόνοιας για τον ανθρώπινο πόνο (του Πάγκαλου) και κρατάμε ως φυλαχτό την ομολογία του αντιπροέδρου –

ιδού ποια είναι η (πραγματική) ομολογία του: Αν οι Ελληνες υποκύψουν στα μέτρα της κυβέρνησης, τότε

είτε θα αναγκαστούν να ξεπουληθούν,

είτε θα αναγκαστούν να πάνε φυλακή

για «χρέη» που προέρχονται από τα ετσιθελικά χαράτσια και τη φοροληστεία ενός υπουργικού συμβουλίου του οποίου ο Πάγκαλος είναι αντιπρόεδρος…

Δεν έχουμε κανένα λόγο να μην πιστέψουμε τον Πάγκαλο σε αυτή του τη διαπίστωση:

Ναι, η κυβέρνηση με την πολιτική της «δημεύει» τους κόπους μιας ζωής, «δημεύει» την ελευθερία των ανθρώπων, όπου εδώ «δήμος», όμως, δεν είναι παρά οι τοκογλύφοι, οι κερδοσκόποι, οι τραπεζίτες, οι κεφαλαιοκράτες.

Ναι, η κυβέρνηση ξεπουλάει την Ελλάδα σε ντόπιους και ξένους «επενδυτές», ναι η κυβέρνηση παίρνει τέτοια μέτρα κατά του λαού, που

ακόμα και για να χρεοκοπήσει,

ακόμα και για να πτωχεύσει ο λαός,

θα πρέπει πρώτα να …ξεπουληθεί και να ξεπουλήσει ό,τι έχει και δεν έχει για να πληρώσει τους φορομπήχτες του!

Ναι, λοιπόν, ορθά μίλησε ο Πάγκαλος: Εχει δίκιο ο Πάγκαλος ότι αυτά κάνει η κυβέρνηση …του Πάγκαλου! Οτι εκεί μας οδηγεί η κυβέρνηση …του Πάγκαλου!

Οσο για τον ισχυρισμό του Πάγκαλου ότι δεν έχει να πληρώσει, άρα και ο ίδιος …«είναι ένας από εμάς», προδήλως δεν αξίζει κανένα σοβαρό σχολιασμό.

Αλλωστε όταν έχεις πει ότι «όλοι μαζί τα φάγαμε», μετά ό,τι και να πεις, «μέσα» είσαι…

 

Γράφει   ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

Posted in "παπατζήδες", ριζασπάστης, οι νέοι βαν φλύτ και ο πάγκαλος | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »

Πόσα «δηλώνει» η πλουτοκρατία

Posted by redship στο 22 Σεπτεμβρίου , 2011

Γράφει ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

 

 

Είναι δυνατόν πλουτοκράτης να δηλώνει ατομικό ετήσιο εισόδημα κάτω από 32.000 ευρώ, λιγότερα δηλαδή απ’ όσα δηλώνει ένας μισθωτός των 2.300 ευρώ (μεικτά); Στο κράτος των καπιταλιστών, του ΠΑΣΟΚ, της ΝΔ, του Καρατζαφέρη, του ΣΕΒ και των τραπεζιτών, γίνεται…

Tι έσοδα δηλώνεικαι τι πληρώνει ο λαός για φόρους, το ξέρουν οι πάντες.

Γιατί, πολύ απλά, ο μισθωτός, ο συνταξιούχος, ο βιοπαλαιστής, δεν μπορούν να κρύψουν τίποτα από τα εισοδήματά τους.

Ποια είναι, όμως, τα εισοδήματα που δηλώνουν στην Εφορία οι βιομήχανοι, οι τραπεζίτες, οι εφοπλιστές, οι καναλάρχες, οι μεγαλοκαπιταλιστές;

Τι εισοδήματα δηλώνουν στην Εφορία τα φυσικά πρόσωπα που συναπαρτίζουν την πλουτοκρατία του τόπου;

Πόσα λέτε εσείς ότι βγάζει το χρόνο ένας τραπεζίτης; Ενας εφοπλιστής; Ενας βιομήχανος;

Και πόσα δηλώνει;

Προσοχή: Δεν μιλάμε γι’ αυτά που τα περνάνε στις εταιρείες τους, ώστε να φορολογούνται με «ειδικό φορολογικό συντελεστή» με αποτέλεσμα να πληρώνουν από ελάχιστα έως τίποτα, αξιοποιώντας το κάθε λογής «παραθυράκι» και τη φορολογική ασυλία που τους παρέχει το αστικό κράτος και όλες οι κυβερνήσεις. Μιλάμε για τον κεφαλαιοκράτη ως φυσικό πρόσωπο. Τι εισόδημα έχει και τι δηλώνει, τελικά, αυτός ο… άνθρωπος;

«Τι έχει» δεν το γνωρίζουμε επ’ ακριβώς. Μπορούμε, όμως, να σας δώσουμε μια άλλη εικόνα. Την εικόνα του «τι δηλώνει».

Τα παρακάτω στοιχεία είναι δειγματοληπτικά. Υπάρχει πλήθος ανάλογων (πιστέψτε μας).

Πρόκειται για τρία εκκαθαριστικά σημειώματα (εκ των πολλών που έχει στη διάθεσή του ο «Ρ») κάποιων εκ των επιφανέστερων εκπροσώπων του ελληνικού κεφαλαίου.

Γίνεται πλουτοκράτης να δηλώνει ατομικό ετήσιο εισόδημα 12.419 ευρώ, κάτι ελάχιστα δηλαδή πάνω από το περσινό αφορολόγητο για τους μισθωτούς; Στο κράτος του πλουτοκράτη, γίνεται…

Τα εκκαθαριστικά που δημοσιεύουμε εκδόθηκαν από την αρμόδια υπηρεσία επί τη βάσει των συνολικών εισοδημάτων που δήλωσαν οι κεφαλαιοκράτες ως φυσικά πρόσωπα για το έτος 2011 (εισοδήματα 2010).

Δεν θα αναφέρουμε τα ονόματά τους.

Εξηγούμαστε: Το θέμα εδώ δεν έχει να κάνει με «κουτσομπολιό» όσον αφορά τον τάδε ή τον δείνα, αλλά με τη συνολική πρακτική της άρχουσας τάξης, του κράτους της άρχουσας τάξης, των κυβερνήσεων της άρχουσας τάξης. Πρακτική που κάθε άλλο παρά εξαντλείται στους συγκεκριμένους.

Ας πάρουμε μια γεύση, λοιπόν, ρίχνοντας μια ματιά δίπλα, για το πόσο μπορεί να είναι το ατομικό «Συνολικό Δηλωθέν Εισόδημα» που δηλώνει στην Εφορία – και για ποιο ατομικό δηλωθέν εισόδημα φορολογείται – ένα φυσικό πρόσωπο που ανήκει στην τάξη των χορτάτων.

 

Γίνεται πλουτοκράτης να δηλώνει ατομικό ετήσιο εισόδημα… 1.764 ευρώ (!!!); Στο κράτος των καπιταλιστών, των μονοπωλίων, του ΠΑΣΟΚ, της ΝΔ, του Καρατζαφέρη, του ΣΕΒ και των τραπεζιτών, στον κόσμο της ΕΕ και του ΔΝΤ, γίνεται…

 

Posted in πολιτικη, ριζασπάστης, τραπεζικό κεφάλαιο, Νίκος Μπογιόπουλος | Με ετικέτα: , | 1 Comment »

Προαποφασισμένα, προμελετημένα και αδίστακτα!

Posted by redship στο 21 Σεπτεμβρίου , 2011

Γράφει   ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

 

Η έρευνα είναι γνωστή. Παρουσιάστηκε από το Κέντρο Οικονομικών και Πολιτικών Ερευνών της Ουάσιγκτον (CERP) πέρυσι τον Ιούλη.

Αμέσως μετά, δηλαδή,

από τους «Μηχανισμούς Στήριξης»,

από τα «πακέτα των δανείων»,

από τα περί «διάσωσης της Ελλάδας» και

απ’ όλους τους συναφείς ουρανομήκεις πανηγυρισμούς που συνόδευσαν την επιβολή του μνημονίου, την οποία το ΠΑΣΟΚ, ο ΛΑ.Ο.Σ, η Μπακογιάννη και οι λοιποί εμφάνισαν σαν την πολιτική της «σωτηρίας» του τόπου.

Σήμερα, στο φόντο της πτώχευσης που έχει επέλθει για εκατομμύρια εργαζόμενους, άνεργους, συνταξιούχους και επαγγελματίες,

στον απόηχο της χτεσινής γερμανικής δήλωσης ότι η… συντεταγμένη (για τους κεφαλαιοκράτες) χρεοκοπία της Ελλάδας «έχει ξεκινήσει»,

ας θυμηθούμε ορισμένες διαπιστώσεις της μελέτης του CERP (εκτενέστερα αποσπάσματα της έκθεσης έχουν παρουσιαστεί από τον κ. Π. Παπαναγιώτου στο http://www.analitis.com).

Παρεμπιπτόντως, ας συγκρατήσουμε και τούτο: Σύμβουλος του Κέντρου που προέβη στη μελέτη είναι ο κ. Τζόζεφ Στίγκλιτς. Ο πασίγνωστος πρωθυπουργικός φίλος…

Διαπίστωση πρώτη:

«Αυτή η πολιτική θα επηρεάσει ουσιαστικά την οικονομική δραστηριότητα και την αγορά εργασίας… Με βάση αυτό το σενάριο εργασίας του ΔΝΤ, η Ελλάδα ούτε το 2015 δε θα έχει πλησιάσει τους ρυθμούς ανάπτυξης του πραγματικού ΑΕΠ που είχε το 2008».

Διαπίστωση δεύτερη:

«Δυστυχώς το σημαντικότερο είναι πως η εικόνα δε βελτιώνεται ούτε μετά το 2014 καθώς ακόμη και αν λάβουμε υπόψη μας το σενάριο του ΔΝΤ, το 2020 το χρέος θα είναι ακόμη στο 120% του ΑΕΠ, πολύ επάνω απ’ ό,τι πριν την κρίση και από το 99% του ΑΕΠ που ήταν το 2008».

Διαπίστωση τρίτη:

«Ποιος είναι ο πραγματικός στόχος της Ελληνικής Διάσωσης: Αλλαγή ιδιοκτησίας του ελληνικού χρέους ώστε να σωθούν οι ευρωπαϊκές τράπεζες και οι πιστωτές της Ελλάδας».

Διαπίστωση τέταρτη:

«Τελικά, ο σκοπός του πακέτου είναι να αποπληρωθούν τράπεζες και επενδυτικά σχήματα που έχουν στα χέρια τους ελληνικό χρέος (…). Η Ευρώπη και το ΔΝΤ δεν παρέχουν φρέσκια ρευστότητα στην Ελλάδα αλλά, πάνω από όλα, δημιουργούν μία ασπίδα προστασίας του ευρωπαϊκού χρηματιστηριακού συστήματος…».

Διαπίστωση πέμπτη:

«Οι προφανείς ευνοημένοι του πακέτου που παρέχεται από τα κράτη της Ευρωζώνης δεν είναι οι Ελληνες εργαζόμενοι και οι πολίτες που θα υποφέρουν από τις σκληρές περικοπές και από την ύφεση, αλλά τα χρηματιστηριακά κέντρα όπως το City του Λονδίνου».

Αυτά – επαναλαμβάνουμε – τα γνώριζαν, τα έλεγαν και τα έγραφαν από πέρσι τον Ιούλη.

Προφανέστατα, λοιπόν,

ο ελληνικός λαός, με την εμπειρία που πλέον διαθέτει από όσα μεσολάβησαν έκτοτε, μπορεί να εξαγάγει τη δική του διαπίστωση. Τη μία και μοναδική: Οτι

τον εκτελούν, προαποφασισμένα, προμελετημένα και αδίστακτα!

Posted in ριζασπάστης, ταξικός πόλεμος, την κρίση την πληρώνουμε όλοι πλην ολιγαρχίας, Δύο Ελλάδες δύο τάξεις μία λύση, Η απειθαρχία και η ανυπακοή είναι πλέον ο μόνος δρόμος για το λαό μας | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »

Θρασίμια!

Posted by redship στο 13 Σεπτεμβρίου , 2011

Το χαράτσι στα σπίτια δεν είναι «νέο μέτρο»! Είναι τα ίδια χρήματα που προβλέπει το μεσοπρόθεσμο, αλλά… «απλώς αλλάζει ο τρόπος που θα τα πάρουμε»!

Αυτά λένε από την Κυριακή το βράδυ τα κυβερνητικά θρασίμια. Σε τηλεοράσεις, σε ραδιόφωνα, στον φιλικό τους Τύπο.

Αλλά τίθεται το εξής ερώτημα:

Ποιο εισπρακτικό μέτρο του μεσοπρόθεσμου καταργήθηκε για να μπει στη θέση του το χαράτσι;

Κανένα!

Και να έλεγαν, βέβαια, ότι κάτι καταργούν, ή κάτι αναστέλλουν, και ότι στη θέση εκείνου βάζουν το νέο Τέλος, ποιος θα τους πίστευε και τι νόημα θα είχε.

Αλλά ούτε καν αυτό δεν έκαναν.

«Απλώς», δίπλα σε όλα τα υπόλοιπα, χωρίς να αφαιρέσουν τίποτα, ανακοίνωσαν κι ένα ακόμα!

Πρόσθεσαν, δηλαδή, μια ακόμα θηλιά στο λαιμό του ήδη «φουρκισμένου» και έρχονται κι από πάνω και του λένε:

«Κοίτα, δεν σου βάζουμε μια ακόμα θηλιά, «απλώς» αλλάζουμε τον κόμπο, άρα πρέπει να είσαι χαρούμενος γιατί θα σε πνίξουμε με βάση το αρχικό σχέδιο»!

Τα θρασίμια…

Posted in "παπατζήδες", πολιτικη, ριζασπάστης, τα παπαγαλάκια του κεφαλαίου, την κρίση την πληρώνουμε όλοι πλην ολιγαρχίας, το πασοκ στην υπηρεσία του κεφαλαίου | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »

Ο «ρεαλισμός» του εργοδότη για τους ανέργους…

Posted by redship στο 18 Αυγούστου , 2011

Ενα σχόλιο – πρόκληση για τους εκατοντάδες χιλιάδες ανέργους, για το σύνολο των εργαζομένων του ιδιωτικού και δημόσιου τομέα, που πληρώνουν ακριβά τις συνέπειες της καπιταλιστικής κρίσης χωρίς να ευθύνονται γι’ αυτήν, φιλοξενείται στην ιστοσελίδα του περιοδικού «LIFO». Αφορμή για να εξαγριωθεί ο σχολιογράφος αποτέλεσαν οι 15 προτάσεις του ΠΑΜΕ για την προστασία των ανέργων που δημοσιεύτηκαν στον «Ριζοσπάστη» στις 12 Αυγούστου, τις οποίες ο σχολιογράφος τις χαρακτηρίζει ειρωνικά «ρεαλιστικότατες».

Το κείμενο θα μπορούσε να έχει γράψει ο πρόεδρος του Συνδέσμου Επιχειρήσεων και Βιομηχανιών, κάποιο στέλεχος της κυβέρνησης, της τρόικας, της ΝΔ ή του ΛΑ.Ο.Σ. Με αυτήν την έννοια, η γενική ιδέα του υπογράφοντος ως «public enemy», δεν είναι πρωτάκουστη και συνοψίζεται στο εξής: «Οι δήθεν «λαϊκές» αυτές διεκδικήσεις κατασπατάλησαν τους όποιους πόρους του κράτους και καταχρέωσαν το ελληνικό δημόσιο πέραν κάθε λογικής δανεισμού».

Αναπαράγει το ψέμα, ότι για χρόνια το ελληνικό κράτος δανειζόταν για να δίνει στα λαϊκά στρώματα παροχές και δικαιώματα! Ωστόσο, οι ελλείψεις σε Υγεία, Παιδεία, Πρόνοια, μαζικό αθλητισμό και πολιτισμό, λαϊκή στέγη, κοινωνικό τουρισμό, δημόσιες μεταφορές κ.ά. παρέμεναν τεράστιες. Οι όποιες αυξήσεις σε μισθούς ήταν πάντα αντιστρόφως ανάλογες με την αύξηση του κόστους ζωής, οι αντιασφαλιστικοί νόμοι διαδέχονταν ο ένας τον άλλο και κάθε κυβέρνηση νομοθετούσε πιο αντεργατικά από την προηγούμενη. Την ίδια στιγμή, τα ταμεία των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων γέμιζαν με κρατικό χρήμα (σ.σ. με κορυφαία στιγμή τους Ολυμπιακούς Αγώνες), δισεκατομμύρια ευρώ δόθηκαν στους επιχειρηματίες με πρόσχημα τη δημιουργία θέσεων εργασίας, ενώ επεκτάθηκαν οι φοροαπαλλαγές και εισφοροαπαλλαγές στο μεγάλο κεφάλαιο, με αποτέλεσμα την παραπέρα μείωση εσόδων στο κράτος και στα ασφαλιστικά Ταμεία. Κι έπειτα, από πού κι ως πού οι μισθοί και οι συντάξεις «καταχρέωσαν» το ελληνικό δημόσιο; Τι σχέση έχουν οι εργαζόμενοι με το χρέος, αν υποθέσουμε, ότι τα αντεργατικά μέτρα παίρνονται για τη μείωση του χρέους; Για παράδειγμα, θα μειωθεί το χρέος, με το μέτρο της κυβέρνησης που διευκολύνει τις απολύσεις (σ.σ. μειώσεις αποζημιώσεων κ.λπ.) ή θα αυξηθούν οι άνεργοι;

Χωρίς να προτείνει κάτι για τους άνεργους – δεν είναι άλλωστε αυτό το κίνητρο συγγραφής του άρθρου – ρίχνει τόνους λάσπης στις λαϊκές διεκδικήσεις, στους αγώνες για εργασιακά και άλλα δικαιώματα, στους εργαζόμενους που σε τελευταία ανάλυση παράγουν όλο τον πλούτο που υπάρχει. Αυτό που «προτείνει» στους ανέργους είναι «να πάνε να πνιγούν», γιατί αν θεσπιστούν μέτρα προστασίας τους, θα γίνουν «επαγγελματίες άνεργοι». Ιδού, η κριτική του:

  • «Πλήρης, δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, χωρίς όρους και προϋποθέσεις: Δηλαδή; Χωρίς κανέναν όρο; Αρκεί ας πούμε να είσαι Ελληνας πολίτης κι ας μην πληρώνεις για την ασφάλισή σου; Τι εννοούν χωρίς όρους και προϋποθέσεις;». Εννοούν ότι όταν ένας άνθρωπος αρρωστήσει είναι αυτονόητο σήμερα, στον 21ο αιώνα – υπάρχουν τα μέσα και οι προϋποθέσεις – ότι θα μπορεί να θεραπευτεί και δεν θα πεθάνει επειδή δεν έχει λεφτά. Εννοούν ότι οι εργαζόμενοι πληρώνουν επί χρόνια τις ασφαλιστικές τους εισφορές και δεν πρέπει να πεθαίνουν στο δρόμο μόλις μείνουν άνεργοι. Οι εργοδότες είναι αυτοί που χρωστούν τεράστια ποσά στα ασφαλιστικά Ταμεία. Ο «ρεαλισμός» του «public enemy» τι ακριβώς πρεσβεύει, αν όχι να γυρίσουμε πίσω σε βάρβαρες εποχές;
  • «Μείωση 30% των τιμολογίων των ΔΕΚΟ, με παράλληλη απαγόρευση της διακοπής παροχής νερού, ρεύματος αλλά και σταθερού τηλεφώνου. Φανταστικό! Αυτό βέβαια στην πραγματικότητα σημαίνει 100% μείωση των τιμολογίων!». Η μείωση 30% αφορά όλους τους εργαζόμενους. Σήμερα, η ενέργεια και οι τηλεπικοινωνίες υπάρχει η δυνατότητα να παρέχονται σε όλους με ένα ελάχιστο αντίτιμο. Το ίντερνετ θα μπορούσε να είναι τελείως δωρεάν. Το μόνο εμπόδιο που μπαίνει είναι οι μονοπωλιακοί όμιλοι, η καπιταλιστική ιδιοκτησία και σε αυτούς τους τομείς της οικονομίας. Ενας μακροχρόνια άνεργος με δάνειο, ενοίκιο, κοινόχρηστα και έξοδα επιβίωσης, ναι, είναι πιθανό να μην μπορεί να πληρώσει ούτε και τα μειωμένα τιμολόγια. Μπορεί όμως – ρεαλιστικά αν το δούμε – να ζήσει χωρίς ρεύμα, νερό και τηλέφωνο;
  • «Λοιπόν, σταματάω τη δουλειά μου σήμερα κιόλας. Δεν συμφέρει. Με το νέο σύστημα του ΠΑΜΕ αν κάθομαι θα παίρνω 1.100 ευρώ». Κανένας δε χάνει τη δουλειά του με τη θέλησή του. Κανένας επίσης δε λέει, ότι αν υπάρχουν δουλειές ο καθένας θα μπορεί να κάθεται και να πληρώνεται. Υπάρχουν όμως δουλειές για όλους; Ανεργία στον καπιταλισμό πάντα υπήρχε και πάντα θα υπάρχει. Αρα, κάπως πρέπει να ζήσουν αυτοί που «περισσεύουν» από την άναρχη παραγωγή. Το επίδομα που προτείνει το ΠΑΜΕ είναι το ελάχιστο και προκύπτει από το κόστος ζωής. Αν ο αρθρογράφος αγωνιούσε πράγματι για το πού θα βρει το κράτος τα λεφτά για το επίδομα, δεν θα ειρωνευόταν με σαχλά σχόλια τους ανέργους. Θα πρότεινε κάτι. Για παράδειγμα, θα πρότεινε, να μπαίνει ειδικός φόρος ή εισφορά στους εργοδότες για τον ΟΑΕΔ κάθε φορά που θα προχωρούν σε απολύσεις. Αν και μάλλον είναι «μη ρεαλιστικό» για τη λογική του…
  • «Εννοείται πως μέτρα όπως η διαγραφή τόκων από χρέη και πάγωμα αποπληρωμής δανείων είναι αυτονόητα σε μία τέτοια λογική», διαπιστώνει στη συνέχεια φανερά ενοχλημένος. Ναι, εννοείται, πως ένας άνεργος δεν θα πρέπει να μένει στο δρόμο, αλλά να γίνεται διακανονισμός του δανείου του. Πώς αυτό το μέτρο θα επιβάρυνε το «δημόσιο χρέος» και το κράτος; Μήπως ο «ρεαλισμός» του αρθρογράφου πηγάζει από το άγχος του για το μέλλον των τραπεζών;

Posted in "απελευθέρωση της αγοράς", "δήθεν", «χρεοτρομοκρατία», ριζασπάστης, τα «Νταχάου» της εργοδοτικής αυθαιρεσίας, τα παπαγαλάκια του κεφαλαίου, τα ΜΜΕ στην υπηρεσία του κεφαλαίου, τα γιουσουφάκια των εμίρηδων, ταξικός πόλεμος, την κρίση την πληρώνουμε όλοι πλην ολιγαρχίας, φαστ-τρακ» προπαγάνδα | Με ετικέτα: , , , , , , | Leave a Comment »

Στα ύψη η εκμετάλλευση

Posted by redship στο 17 Αυγούστου , 2011

Η λέξη «αθλιότητα» δε φτάνει για να περιγράψει την πολιτική τους.

Με μοντέλο την Θάτσερ, με χτύπημα του μεροκάματου ώστε να πέσει στα 25 ευρώ, με νόμο που θα δικάζει ως τρομοκράτη όποιον λέει πως έχει δίκιο ο απεργός, και μια αστυνομική μεραρχία άμεσης επέμβασης η κυβέρνηση και ο Τύπος που στηρίζει την πολιτική της δίνουν μ’ ένα συνοπτικό τρόπο το πραγματικό νόημα της «ελευθερίας».

Η αστική δημοκρατία δεν χάνει ευκαιρία να θυμίσει πως είναι νέτα σκέτα μια δικτατορία του κεφαλαίου με κοινοβουλευτικό μανδύα.

Ο στόχος της εξομοίωσης των δημοσίων υπαλλήλων με τους πρωτοεισερχόμενους στην παραγωγή, αυτούς δηλαδή που στην πράξη πια θα μπαίνουν με 25 ευρώ μεροκάματο, για να περπατήσει απαιτεί ένταση της αντίστοιχης προπαγάνδας. Μιας προπαγάνδας που θα ξεκινά από την προσπάθεια να περάσει σαν αυτονόητο ότι ο δημόσιος τομέας ήταν αντιπαραγωγικός (χωρίς να εξηγεί πως αυτός ο δημόσιος τομέας υπηρέτησε με τον καλύτερο τρόπο όλες τις μέχρι τώρα ανάγκες του κεφαλαίου) και θα φτάνει ως την ξεδιάντροπη συκοφάντηση των εργαζομένων στο Δημόσιο.

Η κυβέρνηση έχει δέσει το γάιδαρό της. Ελέγχει απόλυτα την κορυφή του συνδικαλιστικού κινήματος, από τη ΓΣΕΕ που πλέον καθορίζει τα μεροκάματα όχι μόνο με συλλογικές συμβάσεις ντροπής, αλλά και σαν «ΜΚΟ» που προσλαμβάνει με μεροκάματο 25 ευρώ, ως την ΑΔΕΔΥ με κεντρική αποστολή να πείθει τους εργαζόμενους να είναι κόσμιοι ως κρατικοί υπάλληλοι…

Για τους υπόλοιπους, τους ανεξέλεγκτους, εκτός από την προπαγάνδα που χαρακτηρίζει δολιοφθορά την απεργία, χτίζει ένα νομικό οπλοστάσιο σύμφωνα με το οποίο όχι μόνο η απεργία π.χ. στη ΔΕΗ θα ισοδυναμεί με τρομοκρατική πράξη (αυτό προβλέπεται ήδη από τον ευρωτρομονόμο) αλλά και η έκφραση γνώμης υπέρ αυτής της απεργίας θα διώκεται ως επικίνδυνη για τη δημόσια ασφάλεια.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in τα «Νταχάου» της εργοδοτικής αυθαιρεσίας, τα παπαγαλάκια του κεφαλαίου, την κρίση την πληρώνουμε όλοι πλην ολιγαρχίας, το μέλλον μας είναι ο σοσιαλισμός, Σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα! | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »

Κανένα τάμα, μόνο ανειρήνευτη πάλη

Posted by redship στο 13 Αυγούστου , 2011

Πάνω που πήγαμε να πιστέψουμε πως ο τουρισμός είναι η σωτηρία της πατρίδας άρχισαν τα παράπονα:

«Ντιπ χούλιγκαν αυτοί οι Αγγλοι. Δε φτάνει που ρήμαξαν το Λονδίνο, κυκλοφορούνε και γυμνοί στα Μάλια της Κρήτης», έλεγε μέσες – άκρες ένα από τα σχετικά ρεπορτάζ.

Σ’ ένα άλλο ρεπορτάζ, σουβλατζής στο Μοναστηράκι περιέγραφε με απέχθεια στην κάμερα τη σκηνή: Αμερικανοί τουρίστες παίρνουν ένα σουβλάκι και μια κόκα κόλα στα τέσσερα!

Πάει χάλασε ο κόσμος.

Πού είναι εκείνα τα ρεπορτάζ που μαγαζάτορες κυνηγούσαν απεργούς ναυτεργάτες στο λιμάνι του Ηρακλείου «για να κατέβουν οι τουρίστες απ’ τα καράβια»; Πού είναι όλοι εκείνοι που περίμεναν στο Μοναστηράκι τους Αμερικανούς τουρίστες να ψωνίσουν τσολιαδάκια; Θυμάται, άραγε, κανείς τις μάχες που έχουν δοθεί για να εξασφαλιστεί το δικαίωμα όλων των εργαζομένων στις διακοπές;

Τώρα, όχι ξένος, ούτε Ελληνας δεν πατάει στα μαγαζιά που, παρά τις εκπτώσεις, καταγράφουν μείωση τζίρου. Ποιος θυμάται το σύνθημα «εργατιά χωρίς λεφτά, μαγαζιά χωρίς δουλειά;»

Το θέμα δεν είναι που δεν πούλησαν ούτε στις εκπτώσεις οι έμποροι. Το θέμα είναι ότι οι εργαζόμενοι κόβουν και απ’ το φαγητό.

Το θέμα δεν είναι οι κακής ποιότητας τουρίστες. Το θέμα είναι ότι οι εργαζόμενοι όλο και λιγότερο αναπληρώνουν την εργατική τους δύναμη (οι διακοπές είναι μέρος αυτής της διαδικασίας).

Τα ποσοστά που αναφέρονται στην έρευνα για το πόσες μέρες θα κάνουν διακοπές, αφορούν μόνο σε όσους θα κάνουν έστω και ολιγοήμερες διακοπές, δηλαδή μόνο το 38%. Κι απ’ αυτούς, λοιπόν, μόνο ένας στους τέσσερις έχει την οικονομική δυνατότητα να ξεκουραστεί πάνω από δύο βδομάδες.

Δεν περιμένει κανείς από τους καπιταλιστές να κατανοήσουν την κατάσταση της εργατικής τάξης. Δεν μπορεί όμως και να μην εντοπίζει τον «φαταούλα» που τους χαρακτηρίζει. Με αφορμή τα στοιχεία για την ανεργία έπεσε στις εφημερίδες των καπιταλιστών και πάλι κλάμα. Γιατί; Για να βρουν δουλειά οι εργάτες; Οχι. Για να δοθούν κι άλλα προνόμια στους καπιταλιστές (φοροαπαλλαγές, εισφοροαπαλλαγές και κρατικό χρήμα για να κάνουν επενδύσεις). Μονά – ζυγά δικά τους.

Επιπλέον, περιορίζουν το πρόβλημα στην κυβερνητική πολιτική (για να ‘ναι ανοιχτή η πόρτα για αλλαγή …Μανωλιού) ενώ η κρίση είναι βαθιά καπιταλιστική και η λύση στο πρόβλημα βρίσκεται ακριβώς στην ανατροπή αυτών των σχέσεων παραγωγής που τρέφουν τους καπιταλιστές, γεννάνε δυστυχία για την εργατική τάξη.

Ο δημοσιολόγος που βγάζει μπιμπίκια στο άκουσμα «σοσιαλισμός», νοστάλγησε, γράφει, τις μέρες που η «αριστερά» πάλευε για το σοσιαλισμό. Τον ενοχλεί το ταξικό μίσος και η αναφορά στον καπιταλισμό ως σύστημα.

Αν αυτό συμβαίνει και για να το λέει κάτι θα ξέρει, τα πράγματα πάνε καλά. Αν, πράγματι, η εργατική τάξη κοιτά με μίσος τον καπιταλισμό είναι στοιχείο προόδου. Σημαίνει πως αρχίζει να καταλαβαίνει πως δε φταίει το κακό το ριζικό της, αλλά ένα συγκεκριμένο σύστημα και παλεύει για να φύγουν απ’ τη μέση αυτοί που ευθύνονται για την κατάστασή της.

Η αντικαπιταλιστική πάλη δεν είναι τυφλή. Βασίζεται σε γνώση των νομοτελειών που οδηγούν στο στρατηγικό στόχο, το σοσιαλισμό, που για να υπάρξει πρέπει να φύγουν από τη μέση οι καπιταλιστές. Αυτό είναι που δεν αντέχουν διάφοροι καθηγητές στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, όπου ήδη διδάσκει και ο Μανδραβέλης.

Νοσταλγούν την εποχή που η σοσιαλδημοκρατία διακήρυσσε σοσιαλισμό για να εφαρμόσει καπιταλισμό. Και ενοχλούνται που το ΚΚΕ απευθύνεται ανοιχτά – καθαρά στην εργατική τάξη και διακηρύσσει πως η ταξική πάλη όχι μόνο είναι ανειρήνευτη, αλλά και ότι η λύση βρίσκεται μόνο στην ανατροπή, μόνο στο δρόμο για τη λαϊκή εξουσία – οικονομία, τον σοσιαλισμό στην πράξη.

Μετά την ανατροπή του σοσιαλισμού που γνωρίσαμε, οι Ελληνες καπιταλιστές είχαν κάνει σημαία τους τους μισθούς Βουλγαρίας και αρκετοί μετέφεραν εκεί τις επιχειρήσεις τους. Οταν μπήκαν στο παιχνίδι οι μισθοί Κίνας ορισμένοι μπόρεσαν να μεταφέρουν εκεί τις επιχειρήσεις τους καθώς εξασφάλιζαν ακόμα πιο φτηνούς εργάτες.

Τώρα, όλοι μαζί ζητάνε να εφαρμοστούν εδώ οι μισθοί Κίνας.

Επί της ουσίας, αυτό ζητάνε οι καπιταλιστές όπου Γης. Αν και γνωρίζουν πως ούτε έτσι θα βρούνε λύση. Γιατί είναι άλλο πράγμα να έχεις ένα δισεκατομμύριο εργάτες να λιμοκτονούν για το καπιταλιστικό κέρδος (όπως συμβαίνει στην Κίνα) κι άλλο 300 εκατομμύρια. Και ακόμα χειρότερα, όταν η ανισομετρία στην καπιταλιστική ανάπτυξη είναι συστατικό του συστήματος.

Είναι ένα όνειρο η Κίνα για όλους τους καπιταλιστές. Είναι ένα όνειρο η απόλυτα εξαθλιωμένη εργατική τάξη.

Το κακό γι’ αυτούς είναι πως αργά αλλά σταθερά αρχίζουν και πάλι σημαντικά τμήματα της εργατικής τάξης να αναγνωρίζουν σε επίπεδο αξιών πως ο σοσιαλισμός που γνωρίσαμε ήταν το μόνο σύστημα που δικαίωσε τον εργάτη ως Ανθρωπο.

Ποιος είπε ότι θα ‘χει ξηρασία το μέλλον;

Μόνο όποιος κουβαλούσε την ήττα μέσα του…

Posted in πολιτικη, ρήξη και ανατροπή, ριζασπάστης, τα «Νταχάου» της εργοδοτικής αυθαιρεσίας, το μέλλον μας είναι ο σοσιαλισμός, Αστική ή εργατική εξουσία, Η «Δημοκρατία του φερετζέ», Η «κοινωνική ειρήνη» τους είναι ο ταξικός τους πόλεμος, Σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα!, ο δρόμος του ΚΚΕ | Με ετικέτα: , , , , | Leave a Comment »

Προσπαθούν να ενοχοποιήσουν τον λαό..

Posted by redship στο 9 Αυγούστου , 2011

ΕΜΕΙΣ ΤΩΡΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑτους …λυπηθούμε και να τους κατανοήσουμε όλους αυτούς; Τα αραβικά χρηματιστήρια που επλήγησαν, τα ευρωπαϊκά που κάπως συγκράτησαν τις επιπτώσεις και τα αμερικάνικα που αγωνιούν;

Πρέπει, μήπως, να …καρδιοχτυπούμε μαζί με τις πολυεθνικές και τους τραπεζικούς ομίλους για την πιθανότητα μίας κάποιας ζημιάς που ίσως έχουν στα κέρδη τους; (Αν και με κάποιο …μαγικό τρόπο ποτέ δεν συμβαίνει αυτό).

Οφείλουμε, μήπως, να νιώσουμε δέος απέναντι στα τεράστια μεγέθη της παγκόσμιας οικονομίας που κλυδωνίζεται και να αποδεχθούμε σιωπηλά και καρτερικά τη μοίρα μας, που είναι να πληρώσουμε ακόμη περισσότερο, να χάσουμε τους μισθούς και τα δικαιώματά μας;

Γιατί είναι προφανές ότι αυτό είναι το νόημα του τρόπου που προβάλλεται όλη αυτή η ιστορία της υποβάθμισης της πιστοληπτικής ικανότητας των ΗΠΑ: Μη μιλάτε και να είστε ευχαριστημένοι με τα λίγα που σας δίνουμε, γιατί μπορεί να τα χάσετε κι αυτά.

Την ίδια στιγμή που αυτό που απεργάζονται όλα τα σοφά οικονομικά επιτελεία του πλανήτη είναι το πώς …«θα τα χάσουμε κι αυτά» και, μάλιστα, οριστικά και αμετάκλητα.

Βλέπετε, είναι συγκοινωνούντα δοχεία: Εφόσον τα κέρδη του κεφαλαίου θα μείνουν αλώβητα – μια και αυτό είναι η «ανάπτυξη» και η σταθερότητα – ποιος μένει να πληρώσει;

Αλλωστε ο λαός έχει καταλάβει πάρα πολύ καλά το συστηματάκι κι όταν ακούει «κρίση» – με οποιοδήποτε επίθετο μπροστά ή πίσω («παγκόσμια», «συστημική», «χρέους», «ευρωπαϊκή») αντιλαμβάνεται «για ποιον χτυπάει η καμπάνα».

ΣΤΟ ΜΕΤΑΞΥ, ΟΤΑΝ δεν προσπαθούν να …τρομοκρατήσουν, επιχειρούν να σε κάνουν συνένοχο. Να νιώσεις, πως εκείνη τη φορά πριν 2 χρόνια, που αγόρασες ένα ζευγάρι παπούτσια με έκπτωση και δεν πήρες απόδειξη, με κάποιο τρόπο συνέβαλες στην κατάρρευση της ευρωπαϊκής οικονομίας. Φταις κι εσύ…

 

Από σένα ξεκίνησε το φαινόμενο της …πεταλούδας, οπότε δεν μπορείς τώρα να μην πληρώσεις το αντίτιμο της ανεύθυνης συμπεριφοράς σου.

Το μόνο που δεν υπολόγισαν καλά είναι ότι εκτός από το «φαινόμενο της πεταλούδας» υπάρχει και το …«φαινόμενο της αρκούδας», με τους λαούς στο ρόλο του συμπαθούς θηλαστικού.

Γιατί όταν η αρκούδα πάψει να χορεύει όπως παίζει το ντέφι, γίνεται πολύ επικίνδυνη…

Posted in «χρεοτρομοκρατία», ριζασπάστης, τρομοκρατία, την κρίση την πληρώνουμε όλοι πλην ολιγαρχίας, Δύο Ελλάδες δύο τάξεις μία λύση | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

Δε φταίει το μπόι

Posted by redship στο 9 Αυγούστου , 2011

Η πιο βολική εξήγηση για τα όσα συμβαίνουν παγκοσμίως στις χώρες του κεφαλαίου και την αδυναμία του συστήματος να βγει από τη φάση της κρίσης, είναι να μετρώνται οι νομοτέλειες της καπιταλιστικής οικονομίας με το λειψό μπόι των πολιτικών ηγεσιών και να αποδίδονται οι καταστροφικές για τους λαούς συνέπειες της κρίσης στα καμώματα των λεγόμενων οίκων αξιολόγησης.
Αλλιώς είναι τα πράγματα στη ζωή. Το πολιτικό προσωπικό, εδώ και δύο τουλάχιστον δεκαετίες, φρόντισε, μια χαρά, για την αλματώδη αύξηση των κερδών και της ισχύος του κεφαλαίου. Ποτέ στο παρελθόν, το σύστημα δεν είχε εξασφαλίσει τόσο μακρόχρονη και τόσο υψηλή κερδοφορία, για τους εκπροσώπους της άρχουσας τάξης. Κερδοφορία που στηρίχτηκε στην όλο και πιο άγρια εκμετάλλευση εκατοντάδων εκατομμυρίων εργαζομένων, οι οποίοι, σε μιαν εποχή εκρηκτικής αύξησης του παραγόμενου πλούτου, αποτέλεσαν το στόχο και τα θύματα μιας συνεχούς και συνεχώς κλιμακούμενης βαρβαρότητας. Μόνο που σε καθεστώς αύξησης της εκμετάλλευσης των εργαζομένων, όσο αυξάνεται η συγκέντρωση των κεφαλαίων που έχουν στην κατοχή τους οι κεφαλαιοκράτες, τόσο στενεύουν τα περιθώρια να μπορούν όλοι οι κεφαλαιοκράτες να βγάζουν κέρδη από την τοποθέτηση των κεφαλαίων τους.
Η πραγματικότητα αυτή οξύνει ακόμα περισσότερο τον ανταγωνισμό ανάμεσα στους εκπροσώπους του κεφαλαίου, που ο καθένας προσπαθεί για δικό του λογαριασμό να ξεπεράσει το πρόβλημα, εντείνει τη διαπάλη ανάμεσα στις διάφορες ομάδες της άρχουσας τάξης, αποκαλύπτει τις αντιθέσεις ανάμεσα σε χώρες και ιμπεριαλιστικούς συνασπισμούς και ενώσεις. Με δυο λόγια, η επιδιωκόμενη από τους κεφαλαιοκράτες υπερσυσσώρευση κεφαλαίων, στην ουσία λειτουργεί ως εκκολαπτήριο για το ξέσπασμα της οικονομικής κρίσης, η οποία μπορεί να αντιμετωπιστεί μόνο με την αποκατάσταση νέων ισορροπιών στην ίδια την καπιταλιστική κοινωνία. Ισορροπίες, που, και πάλι νομοτελειακά, εξασφαλίζονται μέσα από τη μαζική καταστροφή παραγωγικών δυνάμεων. Και αυτό σημαίνει καταστροφή εργατικής δύναμης, δηλαδή μαζικές απολύσεις, μείωση των εργατικών απολαβών, επιδείνωση των συνθηκών απασχόλησης, ένταση της εκμετάλλευσης, κλείσιμο δεκάδων παραγωγικών μονάδων, απαξίωση του χρηματικού – τραπεζικού κεφαλαίου. Μόνο έτσι, πηγαίνοντας προς τα πίσω, μπορεί ο καπιταλισμός να ξαναπάρει μπρος και να συνεχίζει να εξασφαλίζει κέρδη για τους καπιταλιστές, μέχρι να ξεσπάσει η επόμενη κρίση.
Τα υπόλοιπα, το ανάστημα των πολιτικών και άλλα συναφή, αποτελούν σκέτη κοροϊδία και επιδιώκουν τον αποπροσανατολισμό των εργαζομένων από το κύριο, που είναι η καπιταλιστική κρίση και η προσπάθεια των κυβερνώντων να φορτώσουν όλα τα βάρη της στις πλάτες των λαϊκών στρωμάτων. Και για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους, και σ’ αυτόν τον τομέα μόνον ανικανότητα και αδιαφορία δεν μπορεί να καταλογίσει κάποιος, ας πούμε στην κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, η οποία μέσα σε ενάμιση χρόνο έφερε κυριολεκτικά τα πάνω – κάτω, έχοντας ήδη καταδικάσει στην ανέχεια εκατομμύρια λαϊκά νοικοκυριά, με μοναδικό στόχο να συνεχιστεί η απρόσκοπτη στήριξη του κεφαλαίου.
Βέβαια, υπάρχει και ο άλλος δρόμος για την αντιμετώπιση της κρίσης. Προς τα μπρος. Ο δρόμος της διεκδίκησης διεξόδου προς όφελος των εργαζομένων και των λαϊκών στρωμάτων συνολικά. Που θα χτυπήσει στη ρίζα τα ίδια τα αίτια που προκαλούν τις κρίσεις. Που θα απαλλάξει τους εργαζόμενους από τον κύριο φορέα τους, που είναι οι εκμεταλλευτικές σχέσεις παραγωγής και η ατομική ιδιοκτησία στα μέσα παραγωγής.

 

Posted in πολιτικη, ρήξη και ανατροπή, ριζασπάστης, τα «Νταχάου» της εργοδοτικής αυθαιρεσίας, το μέλλον μας είναι ο σοσιαλισμός, Δύο Ελλάδες δύο τάξεις μία λύση, Η «κοινωνική ειρήνη» τους είναι ο ταξικός τους πόλεμος, Σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα!, Το συμφέρον των καπιταλιστών δεν είναι συμφέρον των εργατών, ανθρώπινος δεν γίνεται ο καπιταλισμός | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »