καράβι κόκκινο

τα μαύρα τα μαλλιά μας και αν ασπρίσαν δεν μας τρομάζει η βαρυχειμωνιά

  • Ε, το λοιπόν, ο,τι και να είναι τ’ άστρα, εγώ τη γλώσσα μου τους βγάζω. Για μένα, το λοιπόν, το πιο εκπληκτικό, πιο επιβλητικό, πιο μυστηριακό και πιο μεγάλο, είναι ένας άνθρωπος που τον μποδίζουν να βαδίζει. Είναι ένας άνθρωπος που τον αλυσοδένουνε

  • Γιάννης Ρίτσος

    Να με θυμόσαστε - είπε. Χιλιάδες χιλιόμετρα περπάτησα χωρίς ψωμί, χωρίς νερό, πάνω σε πέτρες κι αγκάθια, για να φέρω ψωμί και νερό και τριαντάφυλλα. την ομορφιά ποτές μου δεν την πρόδωσα. Όλο το βιος μου το μοίρασα δίκαια. Μερτικό εγώ δεν κράτησα. Πάμπτωχος. Μ' ένα κρινάκι του αγρού τις πιο άγριες νύχτες μας φώτισα. Να με θυμάστε.

  • κώστας βάρναλης

    Δε λυπάμαι τα γηρατειά που φεύγουν - τα μωράκια που έρχονται άθελά τους να ζήσουν σκλάβοι, να πεθάνουν σκλάβοι, σ' έναν κόσμο ελεύθερων αφεντάδων. Θα τους μαθαίνουν: η σκλαβιά τους χρέος εθνικόν και σοφία του Πανάγαθου!... Πότε θ' αναστηθούν οι σκοτωμένοι; ΚΩΣΤΑ ΒΑΡΝΑΛΗΣ 20.10.1973

  • ------------------------------- Την πόρτα αν δεν ανοίγει, τη σπαν, σας είπα. Τι στέκεστε, τι γέρνετε σκυφτοί; Λαέ σκλάβε, δειλέ, ανανιώσου, χτύπα! Και κέρδισε μονάχος το ψωμί -------------------------------- -------------------------------- ''Aν το δίκιο θες, καλέ μου, με το δίκιο του πολέμου θα το βρής. Όπου ποθεί λευτεριά, παίρνει σπαθί''
  • κομαντάντε Μάρκος

  • «Ο Μάρκος είναι γκέι στο Σαν Φρανσίσκο, μαύρος στη Νότια Αφρική, ασιάτης στην Ευρώπη, αναρχικός στην Ισπανία, Παλαιστίνιος στο Ισραήλ, γύφτος στην Πολωνία, ειρηνιστής στη Βοσνία, Εβραίος στη Γερμανία, μια γυναίκα μόνη στο Μετρό τα ξημερώματα, με άλλα λόγια ο Κομαντάτε Μάρκος είμαστε εμείς, το πρόσωπο του κάθε καταπιεσμένου ανθρώπου πάνω στον πλανήτη»
  • μπερτολντ μπρεχτ

    Δεν είμαι άδικος, μα ούτε και τολμηρός και να που σήμερα μου δείξανε τον κόσμο τους μόνο το ματωμένο δάκτυλό τους είδα μπρος και είπα ευθύς: “μ’αρέσει ο νόμος τους” Τον κόσμο αντίκρυσα μέσ’απ’ τα ρόπαλά τους Στάθηκα κι είδα, ολημερίς με προσοχή. Είδα χασάπηδες που ήταν ξεφτέρια στη δουλειά τους. και σαν με ρώτησαν “σε διασκεδάζει;” είπα “πολύ”! Κι από την ώρα εκείνη, λέω “ναι” σε όλα, κάλλιο δειλός, παρά νεκρός να μείνω. Για να μη με τυλίξουνε σε καμιά κόλλα, ό,τι κανένας δεν εγκρίνει το εγκρίνω Φονιάδες είδα, κι είδα πλήθος θύματα, μου λείπει θάρρος, μα όχι και συμπόνια Και φώναξα, βλέποντας τόσα μνήματα: “καλά τους κάνουν -για του έθνους την ομόνοια!” Να φτάνουν είδα δολοφόνων στρατιές κι ήθελα να φωνάξω “σταματήστε!” Μα ξέροντας πως κρυφοκοίταζε ο χαφιές, μ’άκουσα να φωνάζω: “Ζήτω!Προχωρήστε!” Δε μου αρέσει η φτήνια και η κακομοιριά Γι’αυτό κι έχει στερέψει η έμπνευσή μου. Αλλά στου βρώμικού σας κόσμου τη βρωμιά ταιριάζει, βέβαια-το ξέρω-κι η έγκρισή μου

  • Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας

    Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας κι αφήνει άλλους ν' αγωνιστούν για τη υπόθεσή του πρέπει προετοιμασμένος να ' ναι : γιατί όποιος δεν έχει τον αγώνα μοιραστεί Θα μοιραστεί την ήττα . Ούτε μια φορά δεν αποφεύγει τον αγώνα αυτός που θέλει τον αγώνα ν' αποφύγει : γιατί θ' αγωνιστεί για την υπόθεση του εχτρού όποιος για τη δικιά του υπόθεση δεν έχει αγωνιστεί .
  • εγκώμιο στον κομμουνισμό – μπέρτολτ μπρέχτ

    Είναι λογικός, καθένας τον καταλαβαίνει. Ειν' εύκολος. Μια και δεν είσαι εκμεταλλευτής, μπορείς να τον συλλάβεις. Είναι καλός για σένα, μάθαινε γι' αυτόν. Οι ηλίθιοι ηλίθιο τον αποκαλούνε, και οι βρωμεροί τον λένε βρωμερό. Αυτός είναι ενάντια στη βρωμιά και την ηλιθιότητα. Οι εκμεταλλευτές έγκλημα τον ονοματίζουν. Αλλά εμείς ξέρουμε: Είναι το τέλος κάθε εγκλήματος. Δεν είναι παραφροσύνη, μα Το τέλος της παραφροσύνης. Δεν είναι χάος Μα η τάξη. Είναι το απλό Που είναι δύσκολο να γίνει.
  • οι δικαστές

    Να οι κύριοι δικαστές τους λέμε οι καταπιεστές πως δίκαιο είναι τον λαό τι συμφέρει μα αυτοί δεν ξέρουν ποιο είναι αυτό κι έτσι δικάζουν στο σωρό μέχρι να βάλουν το λαό ολόκληρο στο χέρι
  • ———–

    Εχουνε νομικά βιβλία και διατάγματα Εχουνε φυλακές και οχυρώσεις Εχουνε δεσμοφύλακες και δικαστές Που παίρνουνε πολλά λεφτά κι έτοιμοι για όλα είναι. Μπ. Μπρεχτ
  • ———————

    "Όταν ήρθαν να πάρουν τους Εβραίους, δεν διαμαρτυρήθηκα, γιατί δεν ήμουν Εβραίος. Όταν ήρθαν για τους κομμουνιστές δεν φώναξα, γιατί δεν ήμουν κομμουνιστής. Όταν κατεδίωξαν τους τσιγγάνους, ούτε τότε φώναξα, γιατί δεν ήμουν τσιγγάνος. Όταν ο Χίτλερ φυλάκιζε ομοφυλόφιλους δεν αντέδρασα γιατί δεν ήμουν ομοφυλόφιλος Όταν έκλεισαν το στόμα των Ρωμαιοκαθολικών που αντιτάσσονταν στο φασισμό, δεν έκανα τίποτα γιατί δεν ήμουν καθολικός. Μετά ήρθαν να συλλάβουν εμένα, αλλά δεν υπήρχε πια κανείς να αντισταθεί μαζί μου"
  • ========================

    Λες: Πολύ καιρό αγωνίστηκες. Δεν μπορείς άλλο πια ν’ αγωνιστείς. Άκου λοιπόν: Είτε φταις είτε όχι: Σαν δε μπορείς άλλο να παλέψεις, θα πεθάνεις. Λες: Πολύ καιρό έλπιζες. Δεν μπορείς άλλο πια να ελπίσεις. Έλπιζες τi; Πως ο αγώνας θαν’ εύκολος; Δεν είν’ έτσι. Η θέση μας είναι χειρότερη απ’ όσο νόμιζες. Είναι τέτοια που: Αν δεν καταφέρουμε το αδύνατο Δεν έχουμε ελπίδα. Αν δεν κάνουμε αυτό που κανείς δεν μπορεί να μας ζητήσει Θα χαθούμε. Οι εχθροί μας περιμένουν να κουραστούμε. Όταν ο αγώνας είναι στην πιο σκληρή καμπή του. Οι αγωνιστές έχουν την πιο μεγάλη κούραση. Οι κουρασμένοι, χάνουν τη μάχη.
  • Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους

    Αυτοί που βρίσκονται ψηλά θεωρούν ταπεινό να μιλάς για το φαΐ. Ο λόγος; έχουνε κιόλας φάει. Αν δε νοιαστούν οι ταπεινοί γι' αυτό που είναι ταπεινό ποτέ δεν θα υψωθούν. Αυτοί που αρπάνε το φαϊ απ’ το τραπέζι κηρύχνουν τη λιτότητα. Αυτοί που παίρνουν όλα τα δοσίματα ζητάν θυσίες. Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους για τις μεγάλες εποχές που θά 'ρθουν.
  • che

    Πιστεύω στην ένοπλη πάλη σαν μοναδική λύση για τους λαούς που αγωνίζονται για την απελευθέρωσή τους και είμαι συνεπής με τις πεποιθήσεις μου. Πολλοί θα με πουν τυχοδιώκτη και είμαι, μόνο που είμαι άλλου είδους τυχοδιώκτης, ένας από εκείνους που προβάλλουν τα στήθη τους για να αποδείξουν τις αλήθειες τους.

  • Αξίζει για ένα όνειρο να ζεις, κι ας είναι η φωτιά του να σε κάψει
  • pablo neruda

    όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας, επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές, όποιος δεν αλλάζει περπατησιά, όποιος δεν διακινδυνεύει και δεν αλλάζει χρώμα στα ρούχα του, όποιος δεν μιλεί σε όποιον δεν γνωρίζει. όποιος αποφεύγει ένα πάθος, όποιος δεν είναι ευτυχισμένος στη δουλειά του, όποιος δεν διακινδυνεύει τη βεβαιότητα για την αβεβαιότητα για να κυνηγήσει ένα όνειρο, όποιος δεν επιτρέπει στον εαυτό του τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του να αποφύγει τις εχέφρονες συμβουλές. όποιος δεν ταξιδεύει, όποιος δεν διαβάζει, όποιος δεν ακούει μουσική, όποιος δεν βρίσκει σαγήνη στον εαυτό του όποιος καταστρέφει τον έρωτά του, όποιος δεν επιτρέπει να τον βοηθήσουν, όποιος περνάει τις μέρες του παραπονούμενος για τη τύχη του ή για την ασταμάτητη βροχή. όποιος εγκαταλείπει μια ιδέα του πριν την αρχίσει, όποιος δεν ρωτά για πράγματα που δεν γνωρίζει. Αποφεύγουμε τον θάνατο σε μικρές δόσεις, όταν θυμόμαστε πάντοτε ότι για να είσαι ζωντανός χρειάζεται μια προσπάθεια πολύ μεγαλύτερη από το απλό γεγονός της αναπνοής. Μόνο η ένθερμη υπομονή θα οδηγήσει στην επίτευξη μιας λαμπρής ευτυχίας.

  • από το Canto general

    Μπορεί να κόψουν όλα τα λουλούδια, αλλά δεν θα γίνουν ποτέ αφέντες της Άνοιξης
  • κ. καβάφης

    Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις
  • κωστής παλαμάς

    Και τους τρέμουνε των κάμπων οι κιοτήδες και μ’ ονόματα τους κράζουν πονηρά κλέφτες κι απελάτες και προδότες. Τους μισούν οι βασιλιάδες κι όλοι οι τύραννοι κι είναι μέσα στους σκυφτούς τα παλληκάρια κι είναι μες στους κοιμισμένους οι στρατιώτες…” Κ . Παλαμάς στο Δωδεκάλογο του Γύφτου.
  • διαμοιρασμός του blog

    Bookmark and Share
  • διαχείριση

  • on line επισκέπτες

  • ημερολόγιο άρθρων

    Ιουνίου 2019
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Φεβ.    
     12
    3456789
    10111213141516
    17181920212223
    24252627282930
  • Εγγραφή

Posts Tagged ‘Λιβύη’

ο δρόμος του πετρελαίου.

Posted by redship στο 25 Αυγούστου , 2011

 

Πέρσι, στις 9 Ιούνη 2010, ο κ. Παπανδρέου – συνοδευόμενος από 28 εκπροσώπους ελληνικών επιχειρηματικών ομίλων – έσπευδε να επισκεφθεί και να φωτογραφηθεί με τον Καντάφι στην τέντα του στη Λιβύη και δήλωνε: «Βρίσκομαι εδώ με την επιθυμία να αναβιώσω, να δώσω νέα πνοή στη μεταξύ μας σχέση»…

Χτες ο κ. Παπανδρέου έσπευσε να δηλώσει – όλο περηφάνια – για την κυβέρνησή του: «Πρωταγωνιστήσαμε» στις εξελίξεις στην περιοχή…

Και πριν ένα χρόνο, και σήμερα, ο κ. Παπανδρέου ήταν συνεπής:

Και τότε, και τώρα, η πολιτική του και η στάση του τα συμφέροντα των Ελλήνων καπιταλιστών και των συμμάχων τους εξυπηρετούσε και εξυπηρετεί.

Ολα, δε, τα υπόλοιπα, τα περί «δικαιοσύνης», «δημοκρατίας», «δικαιωμάτων», «βούλησης του λιβυκού λαού», «ειρήνης», «σταθερότητας» κ.λπ., που εκτόξευσε χτες, ένας σωρός από φληναφήματα. Πομφόλυγες και υποκρισία, σ’ ένα δρόμο στρωμένο με αίμα:

Το δρόμο του πετρελαίου.

Posted in πολέμοι, ριζασπάστης, χούντες, καθώς τρέχουν να ποζάρουν δίπλα στα θύματά τους | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

… με των λαών το αίμα τη Γη ξαναμοιράζουν

Posted by redship στο 22 Μαρτίου , 2011

«Οταν κάθισε η σκόνη από το βομβαρδισμό ψάχναμε μέσα στα ερείπια να βρούμε χέρια, πόδια, γιατί ξέραμε ότι ήταν κόσμος εκεί. Δεν έφυγε κανείς»

Η μαρτυρία καταγράφηκε από ανταποκρίτρια αγγλικού καναλιού και είναι μία από τις αποδείξεις ότι οι ιμπεριαλιστές βομβάρδισαν «στρατιωτικούς στόχους», δηλαδή τους ανθρώπους που και στη Λιβύη, όπως στο Ιράκ, όπως στο Αφγανιστάν, όπως στη Γιουγκοσλαβία, δε λένε να δεχτούν ότι το δικό τους πρόβλημα θα το λύσουν άλλοι, απ’ έξω, με βόμβες.

Πράγματα ακατανόητα για τύπους σαν τον Πρετεντέρη στα ΝΕΑ, που έσπευσε για μια ακόμα φορά χτες να φανεί «επιμελέστερος» κουνώντας το δάχτυλο σ’ όσους καθυστέρησαν να μακελέψουν το λαό της Λιβύης για να τον …σώσουν.

Τι κι αν από τους ίδιους τους Αμερικάνους δηλώνεται πως δεν είναι καθαρό ποιος είναι ο αντίπαλος, τι κι αν από μερίδα της ελληνικής αστικής τάξης ανάβονται λαμπάδες για να τελειώσει γρήγορα ό,τι γίνεται, καθώς υπάρχει κίνδυνος για τις μπίζνες, τι κι αν ακόμα και ανάμεσα σ’ όσους έβαλαν την υπογραφή τους για το μακέλεμα επικρατεί ένας ψιλοπανικός καθώς διαπιστώνουν ότι η επίθεση στη Λιβύη μπορεί να γίνει και μπούμερανγκ.

Οπως στην Ιαπωνία, έτσι και στη Λιβύη είναι και αρκετοί ανάμεσα στους καπιταλιστές που τρίβουν τα χέρια τους. Οπως οι Ελληνες εφοπλιστές. Που, όπως κέρδισαν 500.000 ευρώ για κάθε ταξίδι εκκένωσης της Λιβύης, έτσι πολύ θα ήθελαν η …ιαπωνική «στωικότητα» να χαρακτήριζε και τον ελληνικό λαό. Αλλά δεν τους βγαίνει. Ετσι ξορκίζουν το κακό που τους βρήκε: Διαπιστώνουν μέσα από την «Καθημερινή» ότι στη χώρα μας εξακολουθούν να κυριαρχούν οι ιδέες της ανατροπής, γεγονός που το αποδίδουν σε κάποια μυστικιστικού τύπου ιδεολογική κυριαρχία.

Στην πραγματικότητα γνωρίζουν ότι το πρόβλημα βρίσκεται στο ίδιο το σύστημα (χαρακτηριστικό το ερώτημα στα ΝΕΑ), γνωρίζουν επίσης ότι η λύση βρίσκεται στην ανατροπή της αιτίας. Αυτό ακριβώς απεύχονται.

Ολοι τους έχουν καθαρό πως η Λιβύη είναι μόνο μία από τις αφορμές για να εκφραστούν ανοιχτά οι οξυνόμενες ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις. «Οι συμμαχικές δυνάμεις» και «οι συμμαχικές δυνάμεις» λένε και ξαναλένε οι εκφωνητές στην τιβί. Αλλά οι ίδιες οι «συμμαχικές δυνάμεις» δε φαίνεται να συμφωνούν και τόσο ότι είναι σύμμαχοι. Μοιάζοντας περισσότερο με αρπαχτικά που σπεύδουν κι ό,τι αρπάξει ο καθένας, έφτασαν ως και σε μία κοινή τους επιχείρηση να δώσουν διαφορετικά ονόματα: «Αυγή της Οδύσσειας» για τους Αμερικανούς, «Χαρματάν» (από το όνομα ενός ανέμου) για τους Γάλλους.

Από κει κι ύστερα μύλος. Οσοι έχουν οικονομικό νταραβέρι ζητάνε να τελειώνει γρήγορα ό,τι είναι να γίνει. Οσοι ψάχνουν διάδρομο προς το Τσαντ, όπου και το ουράνιο για τη γαλλική βιομηχανία, προσπαθούν να επιβάλουν στην πράξη το «γαία πυρί μειχθήτω», όσοι έχουν ήδη διασφαλισμένο ότι τα δικά τους πετρέλαια δεν κινδυνεύουν, δηλώνουν απλά υποστηριχτές. Οι αισχρότεροι είναι αυτοί που ενώ έβαλαν την υπογραφή τους για τη σφαγή δηλώνουν τώρα ότι δεν κατάλαβαν τι υπέγραφαν.

Σε κάθε περίπτωση ισχύει απόλυτα αυτό που διακήρυξε το ΚΚΕ:

«Ο πόλεμος κατά του λαού της Λιβύης, με πρόσχημα τα ανθρώπινα δικαιώματα, την προστασία των αμάχων και τη δημοκρατία, είναι ένας πόλεμος 100% άδικος, ιμπεριαλιστικός (…) Ο πόλεμος αντικειμενικά, συνειδητά, στρέφεται κατά του λαού της Λιβύης (…) Δεν είναι η πρώτη ούτε η τελευταία φορά που τα ισχυρά καπιταλιστικά κράτη θα εξαπολύσουν πόλεμο για να ανατρέψουν μια δική τους κυβέρνηση. Ο Καντάφι ήταν με τους ιμπεριαλιστές. Στο όνομα του «σοσιαλισμού», ο Καντάφι τσάκισε τις κομμουνιστικές ιδέες. Δεν είναι τυχαίο ότι στη Λιβύη δεν μπόρεσε να υπάρξει Κομμουνιστικό Κόμμα. Είμαστε εξίσου αντίθετοι με τον Καντάφι, όπως με τον Σαρκοζί, τον Ομπάμα, τις ελληνικές κυβερνήσεις. Το ΚΚΕ είναι κατά της ιμπεριαλιστικής επέμβασης. Να μην παρασυρθεί ο λαός από τη λογική ότι όποιος είναι ενάντια στον πόλεμο είναι υπέρ του Καντάφι, γιατί τσάκιζε το λαό που ήθελε να τον ανατρέψει και χρειαζόταν επέμβαση για τη σωτηρία του» (στον ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ).

«Αυτοί που επιτίθενται στη Λιβύη είναι οι ίδιοι που έχουν φορτώσει στους εργαζόμενους τα βάρη της καπιταλιστικής κρίσης (…) Καθήκον της εργατικής τάξης από σήμερα είναι να μπει μπροστά σε κάθε εργοστάσιο και εργατογειτονιά, να οργανώσει την πάλη του λαού ενάντια στα βρώμικα σχέδια των μακελάρηδων και στη συμμετοχή της ελληνικής κυβέρνησης σε αυτά (…) Η λαϊκή επαγρύπνηση και εγρήγορση, μαζί με την ένταση της πάλης στο εθνικό πεδίο, ενάντια στην πολιτική και την εξουσία του κεφαλαίου, που γεννά εκμετάλλευση και πολέμους, είναι η μόνη που μπορεί να βάλει φρένο στα χειρότερα που έρχονται για το λαό, στην προοπτική της ανατροπής της εξουσίας των μονοπωλίων, για τη λαϊκή εξουσία, το σοσιαλισμό» (επίσης στον ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ).

Posted in πολιτικη, ριζασπάστης, ιμπεριαλισμός, ιμπεριαλισμός σημαίνει χούντες και πολέμοι | Με ετικέτα: , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Ο υπάκουος δεν είναι και υπεύθυνος

Posted by redship στο 20 Μαρτίου , 2011

Της Λιάνας ΚΑΝΕΛΛΗ

Αν η υπακοή ήταν ταυτισμένη με την υπευθυνότητα, ο άνθρωπος δε θα είχε σηκωθεί στα δυο του πόδια κι ο Γαλιλαίος θα είχε πεισθεί ότι η Γη είναι τόσο επίπεδη όσο ο εγκέφαλος των εξουσιαστών του. Αν η υπακοή ήταν κι υπευθυνότητα ο άνθρωπος θα ήταν άλογο ον ανίκανο να σκεφτεί και να επιλέξει. Διατυπώνω το αξίωμα μετά λόγου γνώσεως και θα μπορούσα να το υπερασπιστώ γράφοντας δέκα διδακτορικά σε διαφορετικούς τομείς με μούσα τον Προμηθέα, με αχίλλειο φτέρνα τα αισθήματα και με πίστη στον άνθρωπο τον ικανό για συλλογικά και υποκειμενικά θαύματα. Ομως, αυτός ο υποκριτικός θαυμασμός για την αυτοκρατορική, στυγνά καπιταλιστική Ιαπωνία, που εκφράζεται με όρους αγοράς επί των πτωμάτων του λαού της, μου φέρνει αναγούλα. Χτυπημένη η χώρα – ως γεωγραφικός και πολιτικός τόπος στα όρια του κράτους – από απίστευτης βιαιότητας φυσικά φαινόμενα και σχεδόν αποτελειωμένη από τη φρίκη της πυρηνικής ενέργειας, αφημένης, ως μέσο παραγωγής, αγαθό και εν τέλει εμπόρευμα, στα χέρια πολυεθνικών αντιλαϊκών εκ φύσεως αθλίων συμφερόντων, με εξοργίζει ως την ανάσταση και την επανάσταση της κυρίαρχης λογικής.

Θαυμάζουν την καπιταλιστική γύμνια που άφησε εκατομμύρια απογόνους της Χιροσίμα και του Ναγκασάκι σε απόγνωση, με μια κούπα σούπα και μια φέτα ψωμί ανά τρία άτομα σεισμόπληκτα, τσουναμόπληκτα και ραδιενεργόπληκτα, οι ίδιοι που θαυμάζουν τη στήριξη του γιεν. Οι ίδιοι που συνεταιρίζονται με τους μοναρχοδικτάτορες του αραβικού κόσμου δεκαετίες τώρα, βάφοντας το πετρέλαιο κόκκινο απ’ το αίμα των λαών, εξάγουν τη δημοκρατία που θέλει τους Ιάπωνες υπάκουα θύματα της αφροσύνης, εργαζόμενους – απεργούς στις γιγάντιες πολυεθνικές, και υπεύθυνους όσους υπακούουν στα συμφέροντα ψηφίσματα του ΟΗΕ, του Αραβικού Συνδέσμου μπλα, μπλα, μπλα, μπλα… Μπλιαχ, φαρισαίοι της ιμπεριαλιστικής οικονομοκρατίας των παράπλευρων απωλειών της Γιουγκοσλαβίας, του Αφγανιστάν.

Την ώρα που γράφονται τούτες οι γραμμές και απελπίζομαι πεισμώνοντας για την περιφρόνηση της λογικής ότι η καταστροφή των ανθρώπων και του μέλλοντός τους κυρίως στην Ιαπωνία είναι τεράστια απ’ τη φύση αλλά εξουθενωτική απ’ των ανθρώπων τα έργα, όπως τα φθηνά κερδοφόρα πυρηνικά τέρατα, η πολιτισμένη λύση επιβάλλει σιωπή για την εισβολή στο Μπαχρέιν, στήνει πόλεμο αλά Σερβία στη Λιβύη, ετοιμάζει ένα απέραντο Ιράκ μες στη Μεσόγειο και θέλει την Ελλάδα τόσο υπάκουη και τόσο ανεύθυνη ώστε να ανοίγει τη Σούδα στο έγκλημα το διαρκές του ωμού ιμπεριαλιστικού ολοκαυτώματος.

Τις εγκαυματικές σκέψεις τα λαμόγια του παιγνίου «ο φόνος φέρνει χρήμα» προσπαθούν να τις καταπραΰνουν με τα γιαούρτια του Πάγκαλου ωσάν όλοι να διαθέτουμε το νου του κουνουπιού που εξαϋλώνεται εκτός έλους. Αμείλικτα ερωτήματα φυτρώνουν σαν κάκτοι λυτρωτικοί που συγκρατούν νερό στην έρημο του επικερδούς χαλκείου:

Ποιος θυμάται την Παλαιστίνη τώρα; Την ιντιφάντα; Το τείχος των Ισραηλινών; Τους αιχμάλωτους της Δ. Οχθης και της Γάζας; Ποιος ΟΗΕ; Ποιο Σ. Ασφαλείας; Ποιος Αραβικός Σύνδεσμος;

Ποιος θα μιλήσει ΤΩΡΑ για τα πυρηνικά του Ισραήλ λίγο πιο κάτω απ’ το τουρκικό Ακούγιου; Οι υπάκουοι στη διεθνή κοινότητα των αφεντικών ή μήπως οι ανυπάκουοι και γι’ αυτό υπεύθυνοι λαοί της Γης;

Τώρα είναι η ώρα να νικηθεί ο θάνατος των λαών με ανυπακοή στη «φύση» του καπιταλισμού ανίκανου να σώσει τους ανθρώπους απ’ τη φύση που δεν πολιτεύεται, δε δαμάζεται και αντιστέκεται στο βιασμό του κέρδους…

Posted in πολιτικη, ριζασπάστης, τα νέα ss, Το συμφέρον των καπιταλιστών δεν είναι συμφέρον των εργατών, Το αστικό ιερόμετρο είναι χυδαίο, ανθρώπινος δεν γίνεται ο καπιταλισμός, η "δημοκρατία" των αστών, ιμπεριαλισμός, ιμπεριαλισμός σημαίνει χούντες και πολέμοι | Με ετικέτα: , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Καμία εμπλοκή της Ελλάδας!

Posted by redship στο 19 Μαρτίου , 2011

Πριν μερικές μέρες ο Φίλιπ Γκόρντον, βοηθός υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, κατά τις συναντήσεις που είχε στην Αθήνα με τον Δ. Δρούτσα, δήλωσε:

«Η Ελλάδα είναι ένας εταίρος που μας βοηθάει πολύ».

Η τοποθέτηση του Αμερικανού αξιωματούχου επιβεβαιώνει ότι η παρούσα ελληνική κυβέρνηση αποδεικνύεται «άξια» της κληρονομίας της.

Για να γίνει σαφές τι εννοούμε μιλώντας για ΠΑΣΟΚική «κληρονομία», ας γυρίσουμε μερικά χρόνια πίσω.

1) «Ποτέ οι δύο κυβερνήσεις, των ΗΠΑ και της Ελλάδας, δεν συνεργάστηκαν τόσο στενά όσο στο θέμα αυτό (σ.σ.: της εισβολής του ΝΑΤΟ στη Γιουγκοσλαβία). Είμαστε ευτυχείς…».

(δήλωση Ν. Μπερνς, πρώην πρέσβη των ΗΠΑ, 11/5/99 – επί υπουργού Εξωτερικών Γ. Παπανδρέου).

2) «Η Ελλάδα υπήρξε κατά το διάστημα αυτό (σ.σ.: της εισβολής του ΝΑΤΟ στη Γιουγκοσλαβία) ένας πάρα πολύ καλός σύμμαχος και είμαστε ευγνώμονες από την υποστήριξη που μας παρέχεται από την Ελλάδα».

(Στ. Τάλμποτ, υφυπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, 8/6/99 – επί υπουργού Εξωτερικών Γ. Παπανδρέου).

3) «Η όλη προσπάθεια (σ.σ.: εισβολή του ΝΑΤΟ στη Γιουγκοσλαβία) δεν θα μπορούσε να γίνει χωρίς την υποστήριξη της ελληνικής κυβέρνησης και για το λόγο αυτό οι ΗΠΑ, οι χώρες του ΝΑΤΟ, θέλουν να εκφράσουν ευγνωμοσύνη».

(Γ. Κοέν, υπουργός Αμυνας των ΗΠΑ, 13/7/99 – επί υπουργού Εξωτερικών Γ. Παπανδρέου).

Ως επιστέγασμα όλων των προηγούμενων, η εφημερίδα «Βήμα της Κυριακής» στις 9/6/1999 έγραφε:

«Ο Αμερικανός υφυπουργός Εξωτερικών κ. Στ. Τάλμποτ με δική του πρωτοβουλία επαίνεσε ενώπιον των μελών του Συμβουλίου της Ατλαντικής Συμμαχίας τον Ελληνα υπουργό Εξωτερικών κ. Γ. Α. Παπανδρέου (…). Τόνισε μάλιστα ότι παντού όπου πήγε (σ.σ.: ο κ. Τάλμποτ) προηγείτο ή ακολουθούσε αμέσως ο Ελληνας υπουργός Εξωτερικών… Επίσης ο κ. Τάλμποτ για να τεκμηριώσει την εκτίμησή του επικαλέστηκε σε δυο περιπτώσεις τις πληροφορίες που του μετέφερε από τις επαφές του ο Ελληνας υπουργός Εξωτερικών. Το συμβάν αυτό – κατέληγε το «Βήμα» – ακολουθεί τους επαίνους που επιδαψίλευσε στον κ. Παπανδρέου η Αμερικανίδα υπουργός Εξωτερικών κ. Μ. Ολμπράιτ…».

Αυτά – μεταξύ πολλών άλλων – διέπραττε η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ κατά την ιμπεριαλιστική επιδρομή του ΝΑΤΟ και της ΕΕ στη Γιουγκοσλαβία.

Ας δούμε τι συνέβη μερικά χρόνια μετά:

3) «Διαφωνώ με την άποψη ότι είναι ειλημμένη απόφαση, έτσι ή αλλιώς, οι ΗΠΑ να πάνε σε πόλεμο»!

(Γιώργος Παπανδρέου, ΝΕΤ, 8/1/2003).

4) «Ο λαός του Ιράκ έχει τώρα την ευκαιρία να δημιουργήσει ένα νέο μέλλον για τη χώρα του και να επανενταχθεί στη διεθνή κοινότητα»!

(Απόφαση της ΕΕ, μετά από εισήγηση του Γιώργου Παπανδρέου, υπέρ της εισβολής των Αμερικανών στο Ιράκ, 17/4/2003).

5) «Κατά το κρίσιμο διάστημα της επίθεσης στο Ιράκ (20 Μαρτίου – 30 Απριλίου), 5.270 αεροσκάφη των ΗΠΑ και των συμμάχων τους προσγειώθηκαν ή περνώντας από τον εθνικό εναέριο χώρο μας έδωσαν αναφορά πορείας στη Σούδα».

(Απολογισμός της συμμετοχής της Ελλάδας στην πρώτη μόνο φάση της εισβολής των ΗΠΑ στο Ιράκ – επί υπουργού Εξωτερικών Γ. Παπανδρέου).

Αυτή ήταν η επόμενη συμβολή του ΠΑΣΟΚ και του νυν προέδρου του στη «δημοκρατία», στην «ειρήνη» και στο «σοσιαλισμό».

Από την προσπάθεια πρόκλησης αυταπατών γύρω από τις προειλημμένες αποφάσεις των ιμπεριαλιστών για την επέμβαση στο Ιράκ (που κατά τον Παπανδρέου δεν ήταν προειλημμένη απόφαση!), στη μετατροπή της Ελλάδας σε άμεσο στρατιωτικό συνεργό του εγκλήματος και σε πολιτικό ινστρούκτορα του ιμπεριαλισμού που αναλάμβανε για λογαριασμό ολόκληρης της ΕΕ να χαρακτηρίσει την εισβολή και την κατοχή του Ιράκ ως «ευκαιρία» για τον ιρακινό λαό!

Η ελληνική άρχουσα τάξη και η κυβέρνηση Παπανδρέου, με αφορμή τη Λιβύη, συμμετέχουν ήδη ενεργά στα σχέδια ανοιχτής ιμπεριαλιστικής στρατιωτικής επέμβασης του ΝΑΤΟ στη Βόρεια Αφρική, με το πρόσχημα της «αποκατάστασης της δημοκρατίας».

Η αμερικανοΝΑΤΟική βάση της Σούδας, με ευθύνη της κυβέρνησης, αναδεικνύεται για μια ακόμα φορά σε κομβικής σημασίας εγκατάσταση για τους σχεδιασμούς του ΝΑΤΟ και της ΕΕ.

Το ΚΚΕ είναι ξεκάθαρο:

Είναι προκλητικό οι ιμπεριαλιστές των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ, οι αστικές κυβερνήσεις, τα κόμματα του ευρωμονόδρομου, οι πρώην συνεργάτες των αυταρχικών και αντιδραστικών καθεστώτων στη Β. Αφρική, οι συνένοχοι στην εκμετάλλευση των λαών της ευρύτερης περιοχής να εμφανίζονται ως υπερασπιστές των λαϊκών ελευθεριών και των κοινωνικών δικαιωμάτων.

Τη «δημοκρατία», όπως την εννοούν οι ιμπεριαλιστές, την έχουν πληρώσει και εξακολουθούν να την πληρώνουν με το αίμα τους οι λαοί στο Ιράκ, στο Αφγανιστάν, στα Βαλκάνια, στη Λατινική Αμερική, σ’ ολόκληρο τον κόσμο.

(Παρέμβαση της Ευρωκοινοβουλευτικής Ομάδας του ΚΚΕ ενάντια στο ψήφισμα – προπομπό του Ευρωκοινοβουλίου για την ιμπεριαλιστική επέμβαση, 10/3/2011)

Το ΚΚΕ από την πρώτη στιγμή καταδίκασε το καθεστώς της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης της Λιβύης και τις εγκληματικές επιθέσεις των στρατιωτικών του δυνάμεων ενάντια στο λιβυκό λαό που αγωνίζεται για δημοκρατικά και κοινωνικά δικαιώματα.

(Ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου του ΚΚΕ, 23/2/2011)

Το ΚΚΕ, μετά τη νέα χτεσινή παρέμβαση της Αλέκας Παπαρήγα στον πρωθυπουργό, συνεπές στο διεθνιστικό και πατριωτικό του καθήκον, απευθύνεται στον ελληνικό λαό:

  • Καμία εμπλοκή της Ελλάδας και με κανέναν τρόπο στη σχεδιαζόμενη ιμπεριαλιστική επέμβαση. Ενεργητική αντίθεση σε κάθε εμπλοκή των ιμπεριαλιστών ΕΕ, ΗΠΑ, ΝΑΤΟ και της χώρας μας στα νέα ιμπεριαλιστικά – ΝΑΤΟικά σχέδια πρόκλησης τεράστιων κινδύνων για τους λαούς της περιοχής.
  • Ο δρόμος της απελευθέρωσης των λαών από την καπιταλιστική εκμετάλλευση, η απαλλαγή από τα αυταρχικά καθεστώτα που την υπηρετούν, η κατάκτηση της πραγματικής δημοκρατίας, είναι δική τους υπόθεση. Δεν περνά μέσα από τις βόμβες των ιμπεριαλιστών και από «προστασίες» όπως αυτές που παρέχονται στους λαούς του Αφγανιστάν, του Ιράκ, των Βαλκανίων.

Σήμερα, που τα σύννεφα μιας νέας ιμπεριαλιστικής επέμβασης στην περιοχή πυκνώνουν, ο ελληνικός λαός πρέπει να βρίσκεται σε μέγιστη ετοιμότητα.

Posted in πολιτικη, ριζασπάστης, στρατός κατοχής, ημεροδρόμος ριζοσπάστη, ιμπεριαλισμός, ιμπεριαλισμός σημαίνει χούντες και πολέμοι | Με ετικέτα: , , , , , , , | Leave a Comment »

Επικίνδυνα ιμπεριαλιστικά σχέδια…

Posted by redship στο 3 Μαρτίου , 2011

Ε, ΔΕ ΘΕΛΕΙ και πολύ μεγάλη φαντασία για να καταλάβουμε πού το πάνε οι Αμερικανοί και η Ευρωπαϊκή Ενωση στην υπόθεση της Λιβύης. Αλλωστε, το έχουμε ξαναδεί το έργο.

Προφανώς, τα αμερικανικά πολεμικά πλοία που έχουν αρχίσει να μαζεύονται στα πέριξ και γενικώς στη Μεσόγειο δεν έχουν πάει εκεί για τουρισμό και είναι βέβαιο πως δε μεταφέρουν τρόφιμα για πρόσφυγες.

Γιατί μπορεί αυτές τις μέρες οι πάντες (Αμερικανοί, ΝΑΤΟικοί, Ευρωπαίοι) να «σκίζονται» για τους πρόσφυγες και τα «δημοκρατικά δικαιώματα» του λαού της Λιβύης, αλλά τα …ίδια έλεγαν για το Ιράκ και το Αφγανιστάν.

Δηλαδή, για δύο χώρες που σήμερα βρίσκονται ουσιαστικά υπό κατοχή και ιμπεριαλιστικές δολοφονίες αυτών των λαών (πράγμα που δύσκολα συνάδει με τα δημοκρατικά δικαιώματα) και σε μόνιμο υποκινούμενο εμφύλιο (που συνήθως δεν επιλύει το θέμα των προσφύγων).

Οσον αφορά την ελληνική κυβέρνηση – δυστυχώς – έχει ξεκαθαρίσει και αυτή «πού το πάει»: Οπου το πάνε οι «σύμμαχοι»! Αλλωστε, πρόσφατη είναι η δήλωση του πρωθυπουργού περί «μεγαλύτερης εμπλοκής» στο θέμα της Λιβύης.

Υποθέτουμε ότι εκεί οδηγούν τους κυβερνώντες τα «εθνικά συμφέροντα», γιατί αυτή είναι η μόνιμη και πάγια δικαιολογία τους. Συμφέροντα που – εντελώς τυχαία – συμπίπτουν με όσα θέλουν ΝΑΤΟ και ΕΕ.

Εδώ μια οικονομική ζώνη στο Αιγαίο δεν μπορούν να ορίσουν, εμπλοκή στις εξελίξεις στη Μεσόγειο θέλουν…

Posted in ριζασπάστης, ιμπεριαλισμός | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »

ΛΙΒΥΗ: «NO FOREIGN INTERVENTION»- ΟΧΙ ξένη επέμβαση

Posted by redship στο 2 Μαρτίου , 2011

αναδημοσίευση από Faros’s Weblog

Από τη μία, ο Λιβυκός Λαός αγωνίζεται και αγωνίζεται σκληρά για να υπερασπιστεί τα δικαιώματά του, τη ζωή του, όπως φαίνεται ανάγλυφα στην φωτό που ανάρτησε το ιστολόγιο http://olympia.gr/2011/03/01/1-88/

Χαραχτηριστικό είναι ΚΑΙ το παρακάτω απόσπασμα από δημοσίευμα:
” Μέσα σε θερμά χειροκροτήματα ανέβηκε στο βήμα η Λίβυα φοιτήτρια Αϊφά για να καταγγείλει τη σφαγή του λαού της, αλλά και ταυτόχρονα την εξωτερική επέμβαση που ετοιμάζει το ΝΑΤΟ που όπως είπε «είναι έξω από την πόρτα μας» και να απαιτήσει μόνοι τους οι Λίβυοι να καθορίσουν το μέλλον τους “.

Απ΄την άλλη, φυσικά, οι ιμπεριαλιστές βρίσκουν και πάλι την “ευκαιρία” για άλλη μία παρέμβαση, στρατιωτική παρέμβαση για να διασφαλίσουν τα κακώς εννοούμενα συμφέροντα των πολυεθνικών του πετρελαίου.

Οι ΕΠΑ, αυτοδιορισμένοι ως οι “χωροφύλακες” του κόσμου, ετοιμάζονται για μια νέα μιλιταριστική επέμβαση, περιμένοντας τον μανδύα που ακούει Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, για να ενεργοποιήσουν το ΝΑΤΟ, ώστε με τα όπλα και τις γνωστές “έξυπνες” βόμβες να πάρουν υπό τον έλεγχό τους τα πετρέλαια της Λιβύης – γιατί όπως αποδείχτηκε και στο Ιράκ λίγο τους νοιάζει ο κόσμος !
Τα κέρδη από τα πετρέλαια τους νοιάζουν !

Posted in 50 χρόνια NATO η ίδια ιστορία, πολιτικη, Ποιος δε μιλά για τη λαμπρή, ιμπεριαλισμός, ιμπεριαλισμός σημαίνει χούντες και πολέμοι | Με ετικέτα: , , , , , , , | Leave a Comment »