καράβι κόκκινο

τα μαύρα τα μαλλιά μας και αν ασπρίσαν δεν μας τρομάζει η βαρυχειμωνιά

  • Ε, το λοιπόν, ο,τι και να είναι τ’ άστρα, εγώ τη γλώσσα μου τους βγάζω. Για μένα, το λοιπόν, το πιο εκπληκτικό, πιο επιβλητικό, πιο μυστηριακό και πιο μεγάλο, είναι ένας άνθρωπος που τον μποδίζουν να βαδίζει. Είναι ένας άνθρωπος που τον αλυσοδένουνε

  • Γιάννης Ρίτσος

    Να με θυμόσαστε - είπε. Χιλιάδες χιλιόμετρα περπάτησα χωρίς ψωμί, χωρίς νερό, πάνω σε πέτρες κι αγκάθια, για να φέρω ψωμί και νερό και τριαντάφυλλα. την ομορφιά ποτές μου δεν την πρόδωσα. Όλο το βιος μου το μοίρασα δίκαια. Μερτικό εγώ δεν κράτησα. Πάμπτωχος. Μ' ένα κρινάκι του αγρού τις πιο άγριες νύχτες μας φώτισα. Να με θυμάστε.

  • κώστας βάρναλης

    Δε λυπάμαι τα γηρατειά που φεύγουν - τα μωράκια που έρχονται άθελά τους να ζήσουν σκλάβοι, να πεθάνουν σκλάβοι, σ' έναν κόσμο ελεύθερων αφεντάδων. Θα τους μαθαίνουν: η σκλαβιά τους χρέος εθνικόν και σοφία του Πανάγαθου!... Πότε θ' αναστηθούν οι σκοτωμένοι; ΚΩΣΤΑ ΒΑΡΝΑΛΗΣ 20.10.1973

  • ------------------------------- Την πόρτα αν δεν ανοίγει, τη σπαν, σας είπα. Τι στέκεστε, τι γέρνετε σκυφτοί; Λαέ σκλάβε, δειλέ, ανανιώσου, χτύπα! Και κέρδισε μονάχος το ψωμί -------------------------------- -------------------------------- ''Aν το δίκιο θες, καλέ μου, με το δίκιο του πολέμου θα το βρής. Όπου ποθεί λευτεριά, παίρνει σπαθί''
  • κομαντάντε Μάρκος

  • «Ο Μάρκος είναι γκέι στο Σαν Φρανσίσκο, μαύρος στη Νότια Αφρική, ασιάτης στην Ευρώπη, αναρχικός στην Ισπανία, Παλαιστίνιος στο Ισραήλ, γύφτος στην Πολωνία, ειρηνιστής στη Βοσνία, Εβραίος στη Γερμανία, μια γυναίκα μόνη στο Μετρό τα ξημερώματα, με άλλα λόγια ο Κομαντάτε Μάρκος είμαστε εμείς, το πρόσωπο του κάθε καταπιεσμένου ανθρώπου πάνω στον πλανήτη»
  • μπερτολντ μπρεχτ

    Δεν είμαι άδικος, μα ούτε και τολμηρός και να που σήμερα μου δείξανε τον κόσμο τους μόνο το ματωμένο δάκτυλό τους είδα μπρος και είπα ευθύς: “μ’αρέσει ο νόμος τους” Τον κόσμο αντίκρυσα μέσ’απ’ τα ρόπαλά τους Στάθηκα κι είδα, ολημερίς με προσοχή. Είδα χασάπηδες που ήταν ξεφτέρια στη δουλειά τους. και σαν με ρώτησαν “σε διασκεδάζει;” είπα “πολύ”! Κι από την ώρα εκείνη, λέω “ναι” σε όλα, κάλλιο δειλός, παρά νεκρός να μείνω. Για να μη με τυλίξουνε σε καμιά κόλλα, ό,τι κανένας δεν εγκρίνει το εγκρίνω Φονιάδες είδα, κι είδα πλήθος θύματα, μου λείπει θάρρος, μα όχι και συμπόνια Και φώναξα, βλέποντας τόσα μνήματα: “καλά τους κάνουν -για του έθνους την ομόνοια!” Να φτάνουν είδα δολοφόνων στρατιές κι ήθελα να φωνάξω “σταματήστε!” Μα ξέροντας πως κρυφοκοίταζε ο χαφιές, μ’άκουσα να φωνάζω: “Ζήτω!Προχωρήστε!” Δε μου αρέσει η φτήνια και η κακομοιριά Γι’αυτό κι έχει στερέψει η έμπνευσή μου. Αλλά στου βρώμικού σας κόσμου τη βρωμιά ταιριάζει, βέβαια-το ξέρω-κι η έγκρισή μου

  • Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας

    Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας κι αφήνει άλλους ν' αγωνιστούν για τη υπόθεσή του πρέπει προετοιμασμένος να ' ναι : γιατί όποιος δεν έχει τον αγώνα μοιραστεί Θα μοιραστεί την ήττα . Ούτε μια φορά δεν αποφεύγει τον αγώνα αυτός που θέλει τον αγώνα ν' αποφύγει : γιατί θ' αγωνιστεί για την υπόθεση του εχτρού όποιος για τη δικιά του υπόθεση δεν έχει αγωνιστεί .
  • εγκώμιο στον κομμουνισμό – μπέρτολτ μπρέχτ

    Είναι λογικός, καθένας τον καταλαβαίνει. Ειν' εύκολος. Μια και δεν είσαι εκμεταλλευτής, μπορείς να τον συλλάβεις. Είναι καλός για σένα, μάθαινε γι' αυτόν. Οι ηλίθιοι ηλίθιο τον αποκαλούνε, και οι βρωμεροί τον λένε βρωμερό. Αυτός είναι ενάντια στη βρωμιά και την ηλιθιότητα. Οι εκμεταλλευτές έγκλημα τον ονοματίζουν. Αλλά εμείς ξέρουμε: Είναι το τέλος κάθε εγκλήματος. Δεν είναι παραφροσύνη, μα Το τέλος της παραφροσύνης. Δεν είναι χάος Μα η τάξη. Είναι το απλό Που είναι δύσκολο να γίνει.
  • οι δικαστές

    Να οι κύριοι δικαστές τους λέμε οι καταπιεστές πως δίκαιο είναι τον λαό τι συμφέρει μα αυτοί δεν ξέρουν ποιο είναι αυτό κι έτσι δικάζουν στο σωρό μέχρι να βάλουν το λαό ολόκληρο στο χέρι
  • ———–

    Εχουνε νομικά βιβλία και διατάγματα Εχουνε φυλακές και οχυρώσεις Εχουνε δεσμοφύλακες και δικαστές Που παίρνουνε πολλά λεφτά κι έτοιμοι για όλα είναι. Μπ. Μπρεχτ
  • ———————

    "Όταν ήρθαν να πάρουν τους Εβραίους, δεν διαμαρτυρήθηκα, γιατί δεν ήμουν Εβραίος. Όταν ήρθαν για τους κομμουνιστές δεν φώναξα, γιατί δεν ήμουν κομμουνιστής. Όταν κατεδίωξαν τους τσιγγάνους, ούτε τότε φώναξα, γιατί δεν ήμουν τσιγγάνος. Όταν ο Χίτλερ φυλάκιζε ομοφυλόφιλους δεν αντέδρασα γιατί δεν ήμουν ομοφυλόφιλος Όταν έκλεισαν το στόμα των Ρωμαιοκαθολικών που αντιτάσσονταν στο φασισμό, δεν έκανα τίποτα γιατί δεν ήμουν καθολικός. Μετά ήρθαν να συλλάβουν εμένα, αλλά δεν υπήρχε πια κανείς να αντισταθεί μαζί μου"
  • ========================

    Λες: Πολύ καιρό αγωνίστηκες. Δεν μπορείς άλλο πια ν’ αγωνιστείς. Άκου λοιπόν: Είτε φταις είτε όχι: Σαν δε μπορείς άλλο να παλέψεις, θα πεθάνεις. Λες: Πολύ καιρό έλπιζες. Δεν μπορείς άλλο πια να ελπίσεις. Έλπιζες τi; Πως ο αγώνας θαν’ εύκολος; Δεν είν’ έτσι. Η θέση μας είναι χειρότερη απ’ όσο νόμιζες. Είναι τέτοια που: Αν δεν καταφέρουμε το αδύνατο Δεν έχουμε ελπίδα. Αν δεν κάνουμε αυτό που κανείς δεν μπορεί να μας ζητήσει Θα χαθούμε. Οι εχθροί μας περιμένουν να κουραστούμε. Όταν ο αγώνας είναι στην πιο σκληρή καμπή του. Οι αγωνιστές έχουν την πιο μεγάλη κούραση. Οι κουρασμένοι, χάνουν τη μάχη.
  • Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους

    Αυτοί που βρίσκονται ψηλά θεωρούν ταπεινό να μιλάς για το φαΐ. Ο λόγος; έχουνε κιόλας φάει. Αν δε νοιαστούν οι ταπεινοί γι' αυτό που είναι ταπεινό ποτέ δεν θα υψωθούν. Αυτοί που αρπάνε το φαϊ απ’ το τραπέζι κηρύχνουν τη λιτότητα. Αυτοί που παίρνουν όλα τα δοσίματα ζητάν θυσίες. Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους για τις μεγάλες εποχές που θά 'ρθουν.
  • che

    Πιστεύω στην ένοπλη πάλη σαν μοναδική λύση για τους λαούς που αγωνίζονται για την απελευθέρωσή τους και είμαι συνεπής με τις πεποιθήσεις μου. Πολλοί θα με πουν τυχοδιώκτη και είμαι, μόνο που είμαι άλλου είδους τυχοδιώκτης, ένας από εκείνους που προβάλλουν τα στήθη τους για να αποδείξουν τις αλήθειες τους.

  • Αξίζει για ένα όνειρο να ζεις, κι ας είναι η φωτιά του να σε κάψει
  • pablo neruda

    όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας, επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές, όποιος δεν αλλάζει περπατησιά, όποιος δεν διακινδυνεύει και δεν αλλάζει χρώμα στα ρούχα του, όποιος δεν μιλεί σε όποιον δεν γνωρίζει. όποιος αποφεύγει ένα πάθος, όποιος δεν είναι ευτυχισμένος στη δουλειά του, όποιος δεν διακινδυνεύει τη βεβαιότητα για την αβεβαιότητα για να κυνηγήσει ένα όνειρο, όποιος δεν επιτρέπει στον εαυτό του τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του να αποφύγει τις εχέφρονες συμβουλές. όποιος δεν ταξιδεύει, όποιος δεν διαβάζει, όποιος δεν ακούει μουσική, όποιος δεν βρίσκει σαγήνη στον εαυτό του όποιος καταστρέφει τον έρωτά του, όποιος δεν επιτρέπει να τον βοηθήσουν, όποιος περνάει τις μέρες του παραπονούμενος για τη τύχη του ή για την ασταμάτητη βροχή. όποιος εγκαταλείπει μια ιδέα του πριν την αρχίσει, όποιος δεν ρωτά για πράγματα που δεν γνωρίζει. Αποφεύγουμε τον θάνατο σε μικρές δόσεις, όταν θυμόμαστε πάντοτε ότι για να είσαι ζωντανός χρειάζεται μια προσπάθεια πολύ μεγαλύτερη από το απλό γεγονός της αναπνοής. Μόνο η ένθερμη υπομονή θα οδηγήσει στην επίτευξη μιας λαμπρής ευτυχίας.

  • από το Canto general

    Μπορεί να κόψουν όλα τα λουλούδια, αλλά δεν θα γίνουν ποτέ αφέντες της Άνοιξης
  • κ. καβάφης

    Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις
  • κωστής παλαμάς

    Και τους τρέμουνε των κάμπων οι κιοτήδες και μ’ ονόματα τους κράζουν πονηρά κλέφτες κι απελάτες και προδότες. Τους μισούν οι βασιλιάδες κι όλοι οι τύραννοι κι είναι μέσα στους σκυφτούς τα παλληκάρια κι είναι μες στους κοιμισμένους οι στρατιώτες…” Κ . Παλαμάς στο Δωδεκάλογο του Γύφτου.
  • διαμοιρασμός του blog

    Bookmark and Share
  • διαχείριση

  • on line επισκέπτες

  • ημερολόγιο άρθρων

    Δεκέμβριος 2019
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Φεβ.    
     1
    2345678
    9101112131415
    16171819202122
    23242526272829
    3031  
  • Εγγραφή

Posts Tagged ‘καταλήστευση των Ταμείων’

Οι «μαϊμούδες» και το πραγματικό πρόβλημα

Posted by redship στο 8 Αυγούστου , 2012

Σύμφωνα με τη χτεσινή ειδησεογραφία όπως εμφανίζεται τόσο στα κύρια κυβερνητικά έντυπα όσο και στα τηλεοπτικά τους παράγωγα, «κυβέρνηση – Δικαιοσύνη και ασφαλιστικά ταμεία επιχειρούν να περάσουν τον λαβύρινθο που θα οδηγήσει στον εντοπισμό των συντάξεων – μαϊμού και τον καταλογισμό ευθυνών».

Λένε ψέματα, δημιουργούν εντυπώσεις. Κάθε φορά που ετοιμάζουν χτύπημα στα ασφαλιστικά δικαιώματα, βγάζουν στον αφρό ένα επιμέρους πρόβλημα του συστήματος για να το δείξουν ως κύρια αιτία του προβλήματος. Για την ιστορία, όταν ο Κουτρουμάνης του ΠΑΣΟΚ (όπως ο Βρούτσης της ΝΔ σήμερα) ετοίμαζε την προηγούμενη επίθεση, ανακάλυπτε στη μεταπολεμική γενιά το πρόβλημα και δήλωνε: «η κρίση στην οικονομία συνέπεσε, με ακρίβεια θα έλεγα χρονικά, με την μεγάλη αύξηση του αριθμού των νέων συνταξιούχων για την περίοδο 2010-2014. Πρόκειται για την πρώτη μεταπολεμική γενιά που γεννήθηκε την πενταετία 1950-1954 και αριθμεί 126.000 άτομα περισσότερα από εκείνα της αμέσως προηγούμενης πενταετίας που συνταξιοδοτήθηκε την προηγούμενη πενταετία, πριν το 2010». Ελεγε, δηλαδή ότι αυξήθηκαν οι συνταξιούχοι επειδή γεννήθηκαν περισσότεροι άνθρωποι μετά τον εμφύλιο κι αυτό ήταν που τελικά έριξε έξω τα Ταμεία. Η γελοιότητά τους δεν έχει όρια.

Οι συντάξεις – μαϊμού είναι συστατικό στοιχείο του πελατειακού πολιτικού συστήματος. Δεν πρόκυψαν ξαφνικά. Αρα αρκεί τα κόμματα, που για να υπηρετήσουν τις πελατειακές ανάγκες τους δημιούργησαν αυτές τις συντάξεις – μαϊμού, να δημοσιοποιήσουν τις λίστες με τους πελάτες ψηφοφόρους τους και να κλείσουν εκεί τον κατάλογο. Το πρόβλημα όμως στα ασφαλιστικά ταμεία δεν θα λυθεί. Ο αριθμός όσων καταχρηστικά παίρνουν κάποια σύνταξη είναι ελαχιστότατο κλάσμα του αριθμού των εκατομμυρίων εργαζομένων που έχουν πληρώσει πανάκριβα τις ασφαλιστικές εισφορές τους, έχουν παράξει αμύθητο πλούτο στον εργασιακό βίο τους, έχουν δει την υπεραξία της δουλειάς τους και τις ασφαλιστικές τους εισφορές να γίνονται κέρδη για τους καπιταλιστές και εισπράττουν σήμερα ψίχουλα – ισοδύναμα του «εισοδήματος» ενός επαίτη, για σύνταξη.

Από τον Νοέμβρη του 2007, το ΚΚΕ είχε καταγγείλει την τότε κυβέρνηση της ΝΔ ότι «πατώντας στις ανατροπές που έχουν γίνει μέχρι σήμερα, ετοιμάζει νέα επίθεση (…) η επίθεση προετοιμάζεται με τη χρησιμοποίηση ιδεολογικών εκβιασμών και διλημμάτων, που αποσκοπούν στην καθήλωση των εργαζομένων και στην αποδοχή των αντιασφαλιστικών μέτρων, ως υποχρεωτικών, ως μονόδρομου (…) χρησιμοποιεί «αναλογιστικές μελέτες» και διάφορες εκθέσεις σκοπιμότητας (…) αποκρύπτοντας το στόχο της για αύξηση του ορίου ηλικίας και μείωση των συντάξεων».

Ανάμεσα στα μέτρα που από τότε κατάγγειλε το ΚΚΕ ότι προωθούσε η ΝΔ ήταν και ο «περιορισμός των αναπηρικών συντάξεων, χειροτέρευση των όρων συνταξιοδότησης και επανεξέταση όλων των αναπήρων με το πρόσχημα αρνητικών φαινομένων που έχουν παρατηρηθεί (αναπηρικές συντάξεις σε μη ανάπηρους) με ευθύνη της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ και των μηχανισμών της εξαγοράς και της ενσωμάτωσης». Η σημερινή τρικομματική κυβέρνηση της ΝΔ του ΠΑΣΟΚ και της ΔΗΜΑΡ, απλά προωθεί αυτό που ήδη έχουν προετοιμάσει οι προηγούμενες κυβερνήσεις της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ.

Οσοι επικαλούνται τις συντάξεις – μαϊμού σαν αιτία για τα χάλια στο ασφαλιστικό σύστημα, κρύβουν ότι «το ασφαλιστικό σύστημα είναι άδικο, γιατί, ενώ αυξάνεται ο πλούτος που παράγουν οι εργαζόμενοι, ενώ αυξάνεται η παραγωγικότητα της εργασίας, το 70% των συνταξιούχων παίρνει συντάξεις κάτω από 600 ευρώ και αυξάνεται το όριο ηλικίας συνταξιοδότησης» (θέσεις του ΚΚΕ για την Κοινωνική Ασφάλιση).

Για την καταλήστευση των Ταμείων, μέσα από την εισφοροδιαφυγή που υπολογίζεται στα 5,8 δισ. ευρώ το χρόνο (2 δισ. ευρώ για το ΙΚΑ), την πολύχρονη εκμετάλλευση των αποθεματικών, με απώλειες δεκάδων δισεκατομμυρίων σε βάρος των Ταμείων, τη δανειοδότηση με αβάσταχτους όρους, μιλούν οι αριθμοί που κατ’ επανάληψη έχει παρουσιάσει το ΚΚΕ: Ενας στους πέντε εργαζόμενους είναι ανασφάλιστος. Το αστικό κράτος οφείλει περισσότερα από 58 δισ. ευρώ από τη λεηλασία των αποθεματικών την περίοδο 1950 – 1975. Οφείλει περίπου 10 δισ. από νομοθετημένες υποχρεώσεις και εισφορές. Τα ασφαλιστικά ταμεία είχαν 3,5 δισ. ευρώ απώλειες την περίοδο 1990 – 2002 επί ΠΑΣΟΚ, από το τζογάρισμα των αποθεματικών στο Χρηματιστήριο και ζημιώθηκαν αρκετά εκατ. ευρώ από τα «δομημένα ομόλογα» επί κυβέρνησης ΝΔ. Οι βεβαιωμένες οφειλές των επιχειρήσεων προς το ΙΚΑ, παρά τις επανειλημμένες χαριστικές ρυθμίσεις, είναι πάνω από 3,2 δισ. ευρώ. Είναι τεράστια τα ποσά των οφειλών των εφοπλιστών στο Ναυτικό Απομαχικό Ταμείο (ΝΑΤ) που παραγράφηκαν, ενώ ισχύουν μέχρι σήμερα προκλητικές χαριστικές ρυθμίσεις υπέρ των ναυτιλιακών εταιρειών που οδήγησαν σε οικονομική κρίση το ΝΑΤ.

Στα παραπάνω δεδομένα να προστεθεί το γεγονός ότι από το 2003 μέχρι σήμερα ποτέ δεν δόθηκε στο ΙΚΑ το 1% του ΑΕΠ που προβλέπεται να είναι η κρατική χρηματοδότηση του Ταμείου.

Αυτά είναι μερικά από τα δεδομένα του ασφαλιστικού συστήματος για το οποίο με πολλή ευκολία όσοι ευθύνονται γι’ αυτό βγαίνουν και λένε «δυστυχώς επτώχευσε» και επιχειρούν πάνω στην πτώχευση να χτίσουν συναίνεση για την μετατροπή του ασφαλιστικού συστήματος σε ένα είδος φιλόπτωχου ταμείου που θα μοιράζει σε απόλυτα εξαθλιωμένους κάποια ψίχουλα ενώ οι μεγάλες μάζες των εργαζομένων θα έχουν ήδη σπρωχτεί να βρουν λύση στον ιδιωτικό τομέα ασφάλισης. Αυτή η μεθόδευση δεν πρέπει να περάσει.

 

 

από  τον  ριζοσπάστη

Posted in πολιτικη, ριζασπάστης | Με ετικέτα: , | 2 Σχόλια »