καράβι κόκκινο

τα μαύρα τα μαλλιά μας και αν ασπρίσαν δεν μας τρομάζει η βαρυχειμωνιά

  • Ε, το λοιπόν, ο,τι και να είναι τ’ άστρα, εγώ τη γλώσσα μου τους βγάζω. Για μένα, το λοιπόν, το πιο εκπληκτικό, πιο επιβλητικό, πιο μυστηριακό και πιο μεγάλο, είναι ένας άνθρωπος που τον μποδίζουν να βαδίζει. Είναι ένας άνθρωπος που τον αλυσοδένουνε

  • Γιάννης Ρίτσος

    Να με θυμόσαστε - είπε. Χιλιάδες χιλιόμετρα περπάτησα χωρίς ψωμί, χωρίς νερό, πάνω σε πέτρες κι αγκάθια, για να φέρω ψωμί και νερό και τριαντάφυλλα. την ομορφιά ποτές μου δεν την πρόδωσα. Όλο το βιος μου το μοίρασα δίκαια. Μερτικό εγώ δεν κράτησα. Πάμπτωχος. Μ' ένα κρινάκι του αγρού τις πιο άγριες νύχτες μας φώτισα. Να με θυμάστε.

  • κώστας βάρναλης

    Δε λυπάμαι τα γηρατειά που φεύγουν - τα μωράκια που έρχονται άθελά τους να ζήσουν σκλάβοι, να πεθάνουν σκλάβοι, σ' έναν κόσμο ελεύθερων αφεντάδων. Θα τους μαθαίνουν: η σκλαβιά τους χρέος εθνικόν και σοφία του Πανάγαθου!... Πότε θ' αναστηθούν οι σκοτωμένοι; ΚΩΣΤΑ ΒΑΡΝΑΛΗΣ 20.10.1973

  • ------------------------------- Την πόρτα αν δεν ανοίγει, τη σπαν, σας είπα. Τι στέκεστε, τι γέρνετε σκυφτοί; Λαέ σκλάβε, δειλέ, ανανιώσου, χτύπα! Και κέρδισε μονάχος το ψωμί -------------------------------- -------------------------------- ''Aν το δίκιο θες, καλέ μου, με το δίκιο του πολέμου θα το βρής. Όπου ποθεί λευτεριά, παίρνει σπαθί''
  • κομαντάντε Μάρκος

  • «Ο Μάρκος είναι γκέι στο Σαν Φρανσίσκο, μαύρος στη Νότια Αφρική, ασιάτης στην Ευρώπη, αναρχικός στην Ισπανία, Παλαιστίνιος στο Ισραήλ, γύφτος στην Πολωνία, ειρηνιστής στη Βοσνία, Εβραίος στη Γερμανία, μια γυναίκα μόνη στο Μετρό τα ξημερώματα, με άλλα λόγια ο Κομαντάτε Μάρκος είμαστε εμείς, το πρόσωπο του κάθε καταπιεσμένου ανθρώπου πάνω στον πλανήτη»
  • μπερτολντ μπρεχτ

    Δεν είμαι άδικος, μα ούτε και τολμηρός και να που σήμερα μου δείξανε τον κόσμο τους μόνο το ματωμένο δάκτυλό τους είδα μπρος και είπα ευθύς: “μ’αρέσει ο νόμος τους” Τον κόσμο αντίκρυσα μέσ’απ’ τα ρόπαλά τους Στάθηκα κι είδα, ολημερίς με προσοχή. Είδα χασάπηδες που ήταν ξεφτέρια στη δουλειά τους. και σαν με ρώτησαν “σε διασκεδάζει;” είπα “πολύ”! Κι από την ώρα εκείνη, λέω “ναι” σε όλα, κάλλιο δειλός, παρά νεκρός να μείνω. Για να μη με τυλίξουνε σε καμιά κόλλα, ό,τι κανένας δεν εγκρίνει το εγκρίνω Φονιάδες είδα, κι είδα πλήθος θύματα, μου λείπει θάρρος, μα όχι και συμπόνια Και φώναξα, βλέποντας τόσα μνήματα: “καλά τους κάνουν -για του έθνους την ομόνοια!” Να φτάνουν είδα δολοφόνων στρατιές κι ήθελα να φωνάξω “σταματήστε!” Μα ξέροντας πως κρυφοκοίταζε ο χαφιές, μ’άκουσα να φωνάζω: “Ζήτω!Προχωρήστε!” Δε μου αρέσει η φτήνια και η κακομοιριά Γι’αυτό κι έχει στερέψει η έμπνευσή μου. Αλλά στου βρώμικού σας κόσμου τη βρωμιά ταιριάζει, βέβαια-το ξέρω-κι η έγκρισή μου

  • Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας

    Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας κι αφήνει άλλους ν' αγωνιστούν για τη υπόθεσή του πρέπει προετοιμασμένος να ' ναι : γιατί όποιος δεν έχει τον αγώνα μοιραστεί Θα μοιραστεί την ήττα . Ούτε μια φορά δεν αποφεύγει τον αγώνα αυτός που θέλει τον αγώνα ν' αποφύγει : γιατί θ' αγωνιστεί για την υπόθεση του εχτρού όποιος για τη δικιά του υπόθεση δεν έχει αγωνιστεί .
  • εγκώμιο στον κομμουνισμό – μπέρτολτ μπρέχτ

    Είναι λογικός, καθένας τον καταλαβαίνει. Ειν' εύκολος. Μια και δεν είσαι εκμεταλλευτής, μπορείς να τον συλλάβεις. Είναι καλός για σένα, μάθαινε γι' αυτόν. Οι ηλίθιοι ηλίθιο τον αποκαλούνε, και οι βρωμεροί τον λένε βρωμερό. Αυτός είναι ενάντια στη βρωμιά και την ηλιθιότητα. Οι εκμεταλλευτές έγκλημα τον ονοματίζουν. Αλλά εμείς ξέρουμε: Είναι το τέλος κάθε εγκλήματος. Δεν είναι παραφροσύνη, μα Το τέλος της παραφροσύνης. Δεν είναι χάος Μα η τάξη. Είναι το απλό Που είναι δύσκολο να γίνει.
  • οι δικαστές

    Να οι κύριοι δικαστές τους λέμε οι καταπιεστές πως δίκαιο είναι τον λαό τι συμφέρει μα αυτοί δεν ξέρουν ποιο είναι αυτό κι έτσι δικάζουν στο σωρό μέχρι να βάλουν το λαό ολόκληρο στο χέρι
  • ———–

    Εχουνε νομικά βιβλία και διατάγματα Εχουνε φυλακές και οχυρώσεις Εχουνε δεσμοφύλακες και δικαστές Που παίρνουνε πολλά λεφτά κι έτοιμοι για όλα είναι. Μπ. Μπρεχτ
  • ———————

    "Όταν ήρθαν να πάρουν τους Εβραίους, δεν διαμαρτυρήθηκα, γιατί δεν ήμουν Εβραίος. Όταν ήρθαν για τους κομμουνιστές δεν φώναξα, γιατί δεν ήμουν κομμουνιστής. Όταν κατεδίωξαν τους τσιγγάνους, ούτε τότε φώναξα, γιατί δεν ήμουν τσιγγάνος. Όταν ο Χίτλερ φυλάκιζε ομοφυλόφιλους δεν αντέδρασα γιατί δεν ήμουν ομοφυλόφιλος Όταν έκλεισαν το στόμα των Ρωμαιοκαθολικών που αντιτάσσονταν στο φασισμό, δεν έκανα τίποτα γιατί δεν ήμουν καθολικός. Μετά ήρθαν να συλλάβουν εμένα, αλλά δεν υπήρχε πια κανείς να αντισταθεί μαζί μου"
  • ========================

    Λες: Πολύ καιρό αγωνίστηκες. Δεν μπορείς άλλο πια ν’ αγωνιστείς. Άκου λοιπόν: Είτε φταις είτε όχι: Σαν δε μπορείς άλλο να παλέψεις, θα πεθάνεις. Λες: Πολύ καιρό έλπιζες. Δεν μπορείς άλλο πια να ελπίσεις. Έλπιζες τi; Πως ο αγώνας θαν’ εύκολος; Δεν είν’ έτσι. Η θέση μας είναι χειρότερη απ’ όσο νόμιζες. Είναι τέτοια που: Αν δεν καταφέρουμε το αδύνατο Δεν έχουμε ελπίδα. Αν δεν κάνουμε αυτό που κανείς δεν μπορεί να μας ζητήσει Θα χαθούμε. Οι εχθροί μας περιμένουν να κουραστούμε. Όταν ο αγώνας είναι στην πιο σκληρή καμπή του. Οι αγωνιστές έχουν την πιο μεγάλη κούραση. Οι κουρασμένοι, χάνουν τη μάχη.
  • Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους

    Αυτοί που βρίσκονται ψηλά θεωρούν ταπεινό να μιλάς για το φαΐ. Ο λόγος; έχουνε κιόλας φάει. Αν δε νοιαστούν οι ταπεινοί γι' αυτό που είναι ταπεινό ποτέ δεν θα υψωθούν. Αυτοί που αρπάνε το φαϊ απ’ το τραπέζι κηρύχνουν τη λιτότητα. Αυτοί που παίρνουν όλα τα δοσίματα ζητάν θυσίες. Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους για τις μεγάλες εποχές που θά 'ρθουν.
  • che

    Πιστεύω στην ένοπλη πάλη σαν μοναδική λύση για τους λαούς που αγωνίζονται για την απελευθέρωσή τους και είμαι συνεπής με τις πεποιθήσεις μου. Πολλοί θα με πουν τυχοδιώκτη και είμαι, μόνο που είμαι άλλου είδους τυχοδιώκτης, ένας από εκείνους που προβάλλουν τα στήθη τους για να αποδείξουν τις αλήθειες τους.

  • Αξίζει για ένα όνειρο να ζεις, κι ας είναι η φωτιά του να σε κάψει
  • pablo neruda

    όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας, επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές, όποιος δεν αλλάζει περπατησιά, όποιος δεν διακινδυνεύει και δεν αλλάζει χρώμα στα ρούχα του, όποιος δεν μιλεί σε όποιον δεν γνωρίζει. όποιος αποφεύγει ένα πάθος, όποιος δεν είναι ευτυχισμένος στη δουλειά του, όποιος δεν διακινδυνεύει τη βεβαιότητα για την αβεβαιότητα για να κυνηγήσει ένα όνειρο, όποιος δεν επιτρέπει στον εαυτό του τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του να αποφύγει τις εχέφρονες συμβουλές. όποιος δεν ταξιδεύει, όποιος δεν διαβάζει, όποιος δεν ακούει μουσική, όποιος δεν βρίσκει σαγήνη στον εαυτό του όποιος καταστρέφει τον έρωτά του, όποιος δεν επιτρέπει να τον βοηθήσουν, όποιος περνάει τις μέρες του παραπονούμενος για τη τύχη του ή για την ασταμάτητη βροχή. όποιος εγκαταλείπει μια ιδέα του πριν την αρχίσει, όποιος δεν ρωτά για πράγματα που δεν γνωρίζει. Αποφεύγουμε τον θάνατο σε μικρές δόσεις, όταν θυμόμαστε πάντοτε ότι για να είσαι ζωντανός χρειάζεται μια προσπάθεια πολύ μεγαλύτερη από το απλό γεγονός της αναπνοής. Μόνο η ένθερμη υπομονή θα οδηγήσει στην επίτευξη μιας λαμπρής ευτυχίας.

  • από το Canto general

    Μπορεί να κόψουν όλα τα λουλούδια, αλλά δεν θα γίνουν ποτέ αφέντες της Άνοιξης
  • κ. καβάφης

    Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις
  • κωστής παλαμάς

    Και τους τρέμουνε των κάμπων οι κιοτήδες και μ’ ονόματα τους κράζουν πονηρά κλέφτες κι απελάτες και προδότες. Τους μισούν οι βασιλιάδες κι όλοι οι τύραννοι κι είναι μέσα στους σκυφτούς τα παλληκάρια κι είναι μες στους κοιμισμένους οι στρατιώτες…” Κ . Παλαμάς στο Δωδεκάλογο του Γύφτου.
  • διαμοιρασμός του blog

    Bookmark and Share
  • διαχείριση

  • on line επισκέπτες

  • ημερολόγιο άρθρων

    Ιουνίου 2017
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Οκτ.    
     1234
    567891011
    12131415161718
    19202122232425
    2627282930  
  • Εγγραφή

Posts Tagged ‘Κακουλιδης Γιώργος’

Κάθε συμβιβασμός, ανέντιμος

Posted by redship στο 26 Απριλίου , 2015

αναδημοσίευση από  το ριζοσπάστη

Posted in Κακουλιδης Γιώργος | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

Φιλάνθρωπες σκέψεις

Posted by redship στο 14 Δεκεμβρίου , 2014

 
1. Οι Συριζαίοι εξελίσσονται σε ψευδοεπιστήμονες και χαρισματικούς φαφλατάδες, γιατί μόνο αυτές οι δύο κατηγορίες μπορούν να στηρίζουν ταυτόχρονα την καταστροφή του μνημονίου και τη σωτηρία της Ευρωζώνης. Μου είναι πιο εύκολο να πιστέψω έναν χιλιαστή όταν αναγγέλλει το τέλος του κόσμου παρά έναν Συριζαίο διαφωτιστή που ενσαρκώνει το ιδεώδες της Αριστεράς.
2. Συμφωνώ με όσους λένε ότι οι τζιχαντιστές που κόβουν κεφάλια είναι κανίβαλοι. Πώς πρέπει άραγε να ονομάσουμε εκείνους τους πιστούς χριστιανούς που όχι μόνο έκοψαν τα κεφάλια του Βελουχιώτη και του Τζαβέλλα, αλλά τα παλούκωσαν και «στόλισαν» με αυτά την πλατεία της Λαμίας;
3. Οσοι «πρωτοπόροι» άνοιξαν το δρόμο για την Ευρώπη εξαπατώντας έναν ολόκληρο λαό, διέπραξαν ένα κακό χωρίς ιστορικό προηγούμενο. Οσοι συνεχίζουν να παραμιλάνε ότι η μοίρα μας πρέπει στο διηνεκές να συνδεθεί με τους Ευρωπαίους διαπράττουν έγκλημα κατ’ εξακολούθηση.
4. Αν κάποιος παρακολουθήσει μια τηλεοπτική εμφάνιση του Σταύρου Θεοδωράκη, θα καταλάβει πώς κατάντησε κάποιος που διάβηκε το τελευταίο σκαλοπάτι της ηλιθιότητας, απ’ όπου γυρισμό δεν έχει.
5. Ο λόγος στον Ζοζέφ ντε Μαιστρ: «Γερουσιαστής: Αυτή είναι μια άβυσσος στην οποία καλύτερα να μην κοιτάξουμε. Κόμης: Φίλε μου, δεν είμαστε ελεύθεροι να μην κοιτάξουμε».
6. Στα παλιά μου τα παπούτσια η επιλογή Σταύρου Δήμα για την Προεδρία. Πρόκειται για εξωφρενική ιδέα ότι θα μπορούσε αυτή η φτηνή φάρσα να με αφορά στο ελάχιστο.
7. Η λύπη των ημερών είναι η μόνη γνήσια πλειοψηφική δύναμη. Χωρίς να χρειάζεται διαφήμιση ή να γίνει μόδα για να διαδοθεί, δεν υπάρχει περιβάλλον όπου να μην εμφανίζεται. Οι πολίτες χάνουν το ύφος τους, παραιτούνται από τις αγαπημένες τους δραστηριότητες, και καμία φαρμακευτική αγωγή δεν μπορεί ν’ αναχαιτίσει τη δύναμη της λύπης.
8. Σε αυτές τις αποτρόπαιες συνθήκες ο πολίτης πρέπει να πάρει στα χέρια του τη χειραφέτησή του. Ας χρησιμοποιήσει ό,τι μπορεί, κυρίως ας βγει από την κατάσταση της παθητικότητας, της νοσταλγίας, και ας επιτρέψει στα μάτια του να γίνουν διεισδυτικά και απρόβλεπτα, όπως ακριβώς είναι εκείνων που τον εκμεταλλεύονται και τον στύβουν.
9. Υπάρχουν μέσα στην Αθήνα ζώνες ανεξερεύνητες. Ούτε ο Καμίνης ούτε ο τελευταίος μπάτσος καταδέχεται να περάσει από κει. Σε αυτές τις ζώνες, παρ’ όλη τη φτώχεια που προκάλεσε η κρίση, μακριά από τα κέντρα ελέγχου του κράτους, πάλλεται μια ανθρωπιά που πίστευα πως είχε χαθεί από χρόνια. Πρόκειται για πολίτες που εξόρισε το καθεστώς, δημιουργώντας, χωρίς να το θέλει, μικρούς κόσμους που συνδέονται μεταξύ τους με μια απαράμιλλη αλληλεγγύη. Ανάμεσά τους και οι οικονομικοί μετανάστες από τις άκρες του κόσμου, που καταφέρνουν να υπερβούν τη δυσκολία της γλώσσας και να συναντηθούν. Φυσικά, υπάρχουν θέματα, δύσκολες συνθήκες διαβίωσης, μαζεμένα νεύρα, αλλά παρ’ όλα αυτά όλοι βρίσκονται σε μια γενναία προσπάθεια να σταθούν όρθιοι, κυρίως είναι αποφασισμένοι να συνεχίσουν μόνοι τους.
10. Οποιος νομίζει ότι μπορεί να βγει αλώβητος από την κρίση, αρκεί να είναι ουδέτερος, γελάστηκε. Οση απέχθεια έχω για τους ισχυρούς, την ίδια και χειρότερη νιώθω για τους ουδέτερους και χλιαρούς. Σωστά ο Απόστολος Παύλος έλεγε: «Είσαι χλιαρός, θα σε ξεράσω».

Posted in Κακουλιδης Γιώργος | Με ετικέτα: | 1 Comment »

Κατά μικροαστών

Posted by redship στο 4 Απριλίου , 2014

 

Του
Γιώργου ΚΑΚΟΥΛΙΔΗ

 

 

 

1. Ο μικροαστός δεν μπορεί να μετατρέψει το κενό του σε δημιουργική αγωνία για το καλό. Ακόμα κι αν του επέτρεπαν να κάνει θαύματα, όπως εκείνο στον εν Κανά γάμο, θα διάλεγε να κάνει το κρασί νερό! 

2. Κάθε του κίνηση γεννά και μια φούσκα, όπως εκείνη των «αγανακτισμένων», που τον έριξε πιο βαθιά στον καναπέ ή εκείνη που τον συντόνισε με τους χρυσαυγίτες και τόνωσε τις ορέξεις του. Το μέλλον του; Μέσω υπνωτισμού ταχεία απελευθέρωση, δίχως να έχει ευθύνη για οτιδήποτε.

3. Προσώρας ούτε οι άγιοι τον βοηθούν, ούτε οι λιτανείες στις εκκλησίες. Οσο για τον διάβολο, και μόνο που βλέπει τον μικροαστό βαριέται.

4. Δύσπιστος και ατομιστής, είναι μια σκιά που στερείται συνείδησης και ως εκ τούτου και προσωπικότητας. Γι’ αυτό το χέρι του ψηφίζει με άνεση Χρυσή Αυγή.

5. Συμβιβασμένος διά βίου μέσα σε σφάλματα και αυταπάτες, κενός και δόλιος, ταπεινώνει καθετί στο πέρασμά του. Ετσι καταντά μια ανεξέλεγκτη μηχανή που το μόνο που μπορεί να κάνει είναι να μας ισοπεδώνει. Από τη μηχανή αυτή διασύρθηκαν γενιές ολόκληρες, αγώνες, κυρίως η ιστορία μας.

6. Η υποκρισία είναι ο τρόπος ζωής, η καθημερινή άσκηση του μικροαστού, που ανθίζει κυρίως σε εποχές λανθάνοντος φασισμού, όπως οι δικές μας σήμερα.

7. Ο μικροαστισμός θα έπρεπε να αντιμετωπιστεί ως η μεταδοτική θανατηφόρα ασθένεια της εποχής. Μόνο με την πανούκλα και τη χολέρα μπορεί να συγκριθεί. Θα έπρεπε σε κάθε γειτονιά να βάζουν σε καραντίνα όλους τους μικροαστούς ακροδεξιούς χρυσαυγίτες που επιθυμούν διακαώς να μας κολλήσουν την επάρατη νόσο.

8. Ο ιερέας των μικροαστών μιλάει με το στόμα του Χριστού τη στιγμή που μοιράζει φίδια. Σήμερα, εξαιτίας των χρυσαυγιτών, ο ιερέας είναι στη μόδα. Αυτό ακριβώς χρειαζόταν ο μικροαστός: Μια ψευτοθρησκεία που θα τον πείσει ότι έτσι μόνο θα φτάσει στον θεό – όχι μέσα από προσευχές, αλλά από αγριότητες.

9. Είναι γνωστή η χαρά των μικροαστών: Απολαμβάνουν να διασύρονται δημοσίως όλοι ανεξαιρέτως. Οταν οι χρυσαυγίτες εγκαινίασαν την τηλεοπτική ασχημοσύνη τους εναντίον των γυναικών, οι απανταχού μικροαστοί ένιωσαν πως ήρθε η ώρα τους. Ο ρόλος τους είναι να εκπληρώνουν τις επιθυμίες των χρυσαυγιτών. Εχουν αποφασίσει πως μόνο αυτοί δικαιούνται να ζουν εδώ και επιθυμούν να βασιλεύσουν πάνω μας.

10. Ρητός και κατηγορηματικός. Αν δεν καταστρέψουμε τον μικροαστισμό μέσα στην έδρα του, θα συνεχίσουμε να είμαστε φαντασιόπληκτοι και θα τρεφόμαστε από τις αυταπάτες μας. Πρέπει ν’ αφήσουμε κατά μέρος τις βαθυστόχαστες αναλύσεις γύρω απ’ αυτό το φαινόμενο, γιατί δεν αξίζει να βάζουμε σε δοκιμασία τον ανθρωπισμό μας. Χρειάζεται δράση ενιαία και αδιαίρετη με σκοπό τη μόνιμη υπονόμευση του μικροαστισμού σε όλες του τις εκφάνσεις. Δεν υπάρχει άλλος τρόπος. Κάθε πολίτης να γίνει λαγωνικό στο χώρο του – γιατί δεν υπάρχει χώρος που να μην έχει προσβληθεί απ’ αυτό τον ιό. Δεν πρόκειται για παρεξήγηση που μπορεί κάποτε να λυθεί. Πρέπει ν’ αξιοποιήσουμε το μίσος μας με τον πιο δραστικό τρόπο, να τον κάνουμε κανόνα. Από τον κανόνα δεν εξαιρούνται οι ευσεβιστές, οι διανοούμενοι που είναι εξαρτημένοι από το κράτος και οι λεγόμενοι σιωπηλοί άνθρωποι που καταπίνουν τα πάντα αρκεί να ζήσουν.

11. Ο μορφωμένος πίθηκος είναι το σύμβολο των σύγχρονων μικροαστών. Παραμυθιάζονται, οι ηλίθιοι, ότι αποτελούν δυναστεία, αρνούμενοι κάθε ιστορικότητα, και δεν καταλαβαίνουν πως η επιτυχία τους είναι πρόσκαιρη και οφείλεται σε μια σειρά τυχαία γεγονότα. Είμαι σίγουρος πως οι μικροαστοί και οι χρυσαυγίτες προέρχονται από νομαδικά φύλλα, γι’ αυτό και εκστασιάζονται με τις έννοιες του καθαρού αίματος και της ανώτερης φυλής.

Posted in Κακουλιδης Γιώργος | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

Φτηνή ματαιοδοξία

Posted by redship στο 1 Απριλίου , 2014

 

 

 

1. Ο Τσίπρας μεταμορφώθηκε σε φανατικό υπέρμαχο της Ευρώπης δίχως ίχνος ντροπής για όσα έλεγε πριν. Προσχώρησε στη μοναδική οδό της Ευρώπης, που κατοικεί μακριά από τη λογική και αποκρυσταλλώνει τα βάσανά μας σε γεωμετρικά ψέματα. Με πυρετική εμμονή ηθοποιού σε πρεμιέρα, παλεύει μ’ έναν φτωχό μονόλογο να γίνει πρόεδρος στην Ευρώπη, παραβλέποντας το οδυνηρό θέμα της σχέσης των Ευρωπαίων μαζί μας. Τώρα πια ειδήμων, ελίσσεται μέσα στους εταίρους σαν αξιοσέβαστος μεσίτης. Η ιδανική κατάληξη θα ήταν να μεταφράσει την εικόνα του «ακατέργαστου» Ελληνα στους ξένους και να τους πείσει πως ο Ελληνας είναι πιο κοντά τους απ’ όσο μπορούν να φανταστούν. Πιστεύει ότι μπορεί μέσα στο παιχνίδι του να μας κινήσει τηλεπαθητικά, όπως οι μάγοι, μέσα στην ευρωπαϊκή αποθήκη. Η απλοϊκότητά του καθρεφτίζεται και στο ΣΥΡΙΖΑ, που είναι γεμάτος ασάφειες και παραπλανήσεις, χωρίς να έχει καταφέρει, παρά την επαναστατική του φρασεολογία, καμία αξιομνημόνευτη παρέμβαση στην πολιτική σκηνή.
2. Ηταν ζήτημα χρόνου ο Τσίπρας να εξηγηθεί στους Ευρωπαίους για τις «ανοησίες» που παλαιότερα έλεγε εναντίον τους. Παραιτημένος από την ιδέα της αναμέτρησης που κάποτε τον είχαν παρασύρει οι σύντροφοί του, τώρα με ύφος ρεμβατικής λαγνείας μασάει το μέλλον του μέσα στην Ενωση. Το πρόσωπό του θα είναι η σφραγίδα των Ευρωπαίων στα διαβατήριά μας.
3. Ο Τσίπρας, μετατοπίζοντας το βάρος του στο εξωτερικό, μπορεί να μένει μακριά από την πραγματικότητα και την ψυχολογία της Ελλάδας. Δεν θ’ αργήσει να πιστέψει πως η πτώση μας είναι ένα απλό θεώρημα που βασίζεται στην ανικανότητα των Ελλήνων να καταλάβουν τους φωστήρες του ΣΥΡΙΖΑ. Η καθολική αδιαφορία του παραιτημένου κόσμου τον αφήνει εξίσου αδιάφορο, αφού ο ίδιος έχει στραφεί σε άλλα, ευρισκόμενος πλέον στο κέντρο των πειραματισμών που συντελούνται στην Ευρώπη με πρωτοβουλία του φιλελεύθερου παραλογισμού. Μιμούμενος τον επαναστάτη, γίνεται αρεστός, χάρη στο ευγενικό χιούμορ κυρίως των Γάλλων εταίρων, που προσδοκούν από αυτόν ηρεμία και ένα ενθαρρυντικό χαμόγελο για τα σχέδια που χαράσσουν πίσω από την πλάτη μας. Γι’ αυτό και του επέτρεψαν την είσοδο στον κόσμο τους. Ο Τσίπρας έχει στα χέρια του το σχεδιάγραμμα του καραβιού ΕΛΛΑΣ μαζί με προσπέκτους και εντυπωσιακά σχέδια και σχεδίες για εμάς που βουλιάζουμε. Η ματαιοδοξία του είναι φτηνή και σκουριασμένη.
4. Ο Τσίπρας είναι μια χαμένη υπόθεση. Η φιλαρέσκειά του δεν είναι παρά ένα σημάδι υποταγής, σημείο των Αριστερών. Τα φαντάσματα του παρελθόντος έπρεπε να εξαφανιστούν. Οπως είπε ο σοφός: «Οποιος ξορκίζει το παρελθόν του θάβει και το μέλλον του». Δεν μπορεί ο ίδιος να συνεχίσει τα καθήκοντά του στην Ελλάδα και σοφά έπραξε και συμπεριφέρθηκε σαν τον τελευταίο λιποτάκτη: Ο καιροσκοπισμός και η διγλωσσία στο κίνημα πάντοτε έσπαγε πάνω στο πρακτικό ένστικτο, που ζωντανεύει όταν υπάρχει επείγουσα ανάγκη. Η αυστηρότητα απέναντι στο ΣΥΡΙΖΑ σε ό,τι αφορά τα δικά μας τη θεωρώ δεδομένη, αλλιώς παραβλέπουμε τα σημάδια που φροντίζει χωρίς σύνεση να επιδεικνύει.
5. Η έλλειψη ταυτότητας και η συμμόρφωση με τις συμβουλές των τεχνικών της εξουσίας να εμφανίζεται διαρκώς διαφορετικός ήταν τα στοιχεία που εκτίμησαν οι Ευρωπαίοι στον Τσίπρα. Τον θεωρούν δικό τους, υποστηρικτή της Ευρωπαϊκής Ενωσης, και ο ίδιος δεν κρατά το στόμα του κλειστό και βρίσκει το θράσος και το κουράγιο – που δεν είχε σε προγενέστερο στάδιο – να συνδέει τη μοίρα μας με αυτήν της Ευρώπης.

Του
Γιώργου ΚΑΚΟΥΛΙΔΗ

Posted in Κακουλιδης Γιώργος | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

Ο χαμαιλέοντας του νότου

Posted by redship στο 27 Οκτωβρίου , 2013

 
1.Οταν άκουσα ότι ο Τσίπρας ενδέχεται να κατέβει υποψήφιος του Κόμματος της Ευρωπαϊκής Αριστεράς για την προεδρία της Κομισιόν, δεν έπεσα σε βαθιά περισυλλογή ούτε επιδόθηκα σε απολογισμό των πράξεών του. Πιστεύω μάλιστα ότι άργησε πολύ να παίξει το παιχνίδι των Ευρωπαίων, εξαιτίας της προσκόλλησής του στις αόριστες ιδέες μιας Αριστεράς που το μόνο που της απόμεινε είναι το κωμικό στοιχείο. Η απόφασή του, μαζί με τους εκλεκτούς συμβούλους του, να παίξει σε βάρος μας μόνο θυμηδία μου προκαλεί. Για να δώσει έμφαση στο γεγονός της προεδρίας, ανέθεσε σε ανθρώπους του κόμματός του να εξηγούν στο πανελλήνιο τα οφέλη από αυτήν την προεδρία. Ο πρόεδρος του Σύριζα αποφάσισε να βρεθεί στην κορυφή μιας ιεραρχίας η οποία -το ξέρει ο ίδιος καλύτερα απ’ όλους- καταστρέφει τον τόπο μας.
2.Ο Τσίπρας κατάφερε να μη συνομιλεί με κανέναν. Μάταια τα απολειφάδια των Αριστεριστών από τον Λαφαζάνη μέχρι τον Μηλιό «μικραίνουν» και «μεγαλώνουν» δίπλα του, πιστεύοντας ότι οι επιρροές τους είναι εμφανείς πάνω του. Ματαιοπονούν. Μια αλυσίδα τυχαίων γεγονότων φροντίζει και τροφοδοτεί τον χαμαιλέοντα πρόεδρο. Ετσι ο Σύριζα μπορεί να ισχυρίζεται ότι βρίσκεται ακόμη υπό διωγμόν, καλώντας τους ψηφοφόρους του να επιδείξουν την ηρωική τους πλευρά. Ο ηρωισμός αυτός είναι απαραίτητος μέχρι το πλήρωμα του χρόνου να δώσει μορφή στον Τσίπρα και να τον αναγκάσει να παραλείψει ολόκληρα χορεία από τους λόγους του περί καταστροφής του μνημονίου. Αλλοι τρόποι «καταστροφής» θα επινοηθούν και όλα θα γίνουν απλά και πατροπαράδοτα σαν μια συνομιλία ανάμεσα σε παρέες που τους αρέσει να βασανίζουν τα αυτονόητα και κάθε ιδέα περί πολεμικής ή περί του περίφημου ανέμου ανατροπής θα γίνεται παραμύθι για τα εγγόνια τους.
3.Τη μέθη που προσφέρει η ματαιοδοξία του Τσίπρα σχετικά με την προεδρία της Κομισιόν τη θεωρώ συστατικό στ
οιχείο της περιπέτειάς του: παρά την έντονη παρουσία του, δεν υπάρχει καμία πολιτική σκέψη. Οποιος ορέγεται δύναμη σπρώχνει το κέντρο βάρους του προς την εξουσία εκείνη που δεν ελέγχεται, όπως ακριβώς συμβαίνει με την Κομισιόν. Βέβαια, ανάξιο λόγου ότι ο Τσίπρας παρουσιάζει την επιθυμία του ως αναγκαιότητα, όπως και η υπερεκτίμηση που τρέφει για τον εαυτό του, αλλά αυτό αφορά τον Σύριζα εφ’ όλης της ύλης. Ο Σύριζα στις μέρες μας εγκαινίασε τη γραμματεία της παραπλάνησης, για την οποία μπορεί να καυχιέται ότι έχει επιρροή μεγάλη.
4.Ο Τσίπρας, γνωρίζοντας πόσο καθυστερημένα ζητά πάντα ο ελληνικός λαός να υπερασπιστεί τον εαυτό του από κάθε λογής χαμαιλέοντες, καλά έπραξε και βιάστηκε να θέσει υποψηφιότητα. Οι μηχανισμοί της Κομισιόν θα αναγνωρίσουν αμέσως έναν χαμαιλέοντα του νότου που κατάφερε, μέσα στον παραλογισμό που σαρώνει την πατρίδα του, να ελίσσεται στο κίνημα και να οργανώνει με επιμέλεια την αναρρίχησή του. Παρατηρώντας τα γεγονότα, γνωρίζουμε πως, όσο περνά από το χέρι της Κομισιόν, η ζωή μας θα γίνεται ολοένα και χειρότερη. Οσο για την καθημερινότητα, που δεν έπαψε στιγμή να μας κακοποιεί και εξαιτίας της εδώ πατάμε κι εκεί βρισκόμαστε, ένα ένστικτο που μόνο το πεζοδρόμιο γνωρίζει μάς ψιθυρίζει πως το μέλλον του κάθε Τσίπρα είναι το τραύλισμα.

Posted in Κακουλιδης Γιώργος | Με ετικέτα: | Leave a Comment »

Βαρεμένη Πυθία

Posted by redship στο 13 Οκτωβρίου , 2013

 
1. Η θεωρία των άκρων γεννήθηκε στο κεφάλι του μακαρίτη Αβέρωφ από τις πρώτες κιόλας ώρες της Μεταπολίτευσης. Δεν είναι τυχαίο ότι ο καλύτερος μαθητής του, ο Αντώνης Σαμαράς, προσπαθεί με πλάγιο τρόπο, όποτε μπορεί, να την επικαλείται. Ετσι είναι. Οταν κάποιος έχει μπροστά του ατέλειωτα μνημόνια, αναγκάζεται συχνά να καταφεύγει στα λόγια του μέντορά του. Δεν πρόκειται όμως για θεωρία, αλλά για όνειρο άπιαστο, που φαντασιώνεται κάθε δεξιά κυβέρνηση. Το να χρησιμοποιείς όμως αυτή τη θεωρία για να χτυπήσεις ως αντισυνταγματάρχης τις συλλήψεις των χρυσαυγιτών, αυτό είναι επικίνδυνο.
2. Η κυρίαρχη δημοσιογραφία που αποτελείται από ακέραιους και ευαίσθητους ανθρώπους ανακάλυψε με πόνο τρύπες στο κέντημα του εισαγγελέα, το οποίο έδεσε τους χρυσαυγίτες. Επιθυμούν, και στην περίπτωση της Χρυσής Αυγής, να τηρηθεί το Σύνταγμα με το νι και με το σίγμα και ν’ αποδοθεί δικαιοσύνη. Και έχουν δίκιο. Μ’ ένα τέτοιο νι και σίγμα οι χρυσαυγίτες έστησαν, παρέσυραν και δολοφόνησαν τον Παύλο Φύσσα. Οσο για τον ξυλοδαρμό στο Πέραμα, η τύχη φρόντισε να μην έχουμε νεκρό από την ομάδα συντρόφων του ΠΑΜΕ. Αυτά τα λίγα διαδραματίστηκαν μέσα σ’ ένα μήνα. Αν τα τάγματα εφόδου μπορούν ν’ αντιμετωπιστούν με άρθρα του Συντάγματος, τότε το πολιτικό άρλεκιν που με περισσή φροντίδα μας χάριζαν τόσο καιρό σε συνέχειες οι δημοσιογράφοι επαληθεύεται. Σε αντίθετη περίπτωση, συστήνω να το διαβάζουν στα νεκροταφεία, γιατί δεν έχω συναντήσει ζωντανό άνθρωπο που να τα έχει τετρακόσια και να τον αφορά. Πώς μπορούμε μετά το Αουσβιτς να παραμιλάμε περί δικαιωμάτων των νεοναζί; Θα έπρεπε και μόνο στην εμφάνισή τους να θέτουμε σε λειτουργία την πανουργία μας για να εξαφανιστούν.
3. Φοβήθηκαν την αυτοδικία από την πλευρά των θυμάτων, αυτός είναι ο λόγος που αποφάσισαν να δράσουν. Ο «κλαυθμός και ο βρυγμός των οδόντων» στα στέκια των μεταναστών δεν θ’ αργούσε να λάβει το σχήμα μιας τρομερής χειρονομίας δίχως προηγούμενο. Φοβήθηκαν και την εικόνα τους στο εξωτερικό και έσπευσαν να στείλουν τον Σαμαρά στην Αμερική, να παραμιλάει δεξιά και αριστερά σαν μια βαρεμένη Πυθία που δεν μασάει τα γνωστά φύλλα για να πει το χρησμό αλλά τα λόγια της.
4. Ο Δένδιας κατάφερε να κερδίσει τον οίκτο μας, γιατί τώρα στα γεράματα ανακάλυψε τι εστί συστηματική έρευνα. Αν και ακόμα συναντά αντιστάσεις από τα λαγωνικά του, που είναι γνωστά για το ρηχό και στείρο πνεύμα τους. Κάθε βράδυ οι μπάτσοι του, πριν αναλάβουν υπηρεσία, διασκέδαζαν στο ανοιχτό θέατρο της Χρυσής Αυγής. Το σόου περιλάμβανε ξυλοδαρμούς ημεδαπών και αλλοδαπών – μέχρι και Πακιστανούς πέταξαν στη θάλασσα οι χρυσαυγίτες. Η αγγλοσαξονική παιδεία του κάνει τον Δένδια να πιστεύει πως θ’ ανακαλύψει τον μυστικό δεσμό μεταξύ των χρυσαυγιτών και των μπάτσων του. Αυτό και μόνο αποδεικνύει ότι ο Δένδιας έχει περάσει στη μεταφυσική. Ας σταματήσει να επιμένει με σθένος ότι σ’ εκείνον οφείλουμε την ιστορία της αποκάλυψης των δραστηριοτήτων των νεοναζί. Σύμφωνα με τη σημερινή κατάσταση, οι περιπτώσεις βίας που έρχονται στο φως είναι τόσο πολλές, που καθιστούν τον ισχυρισμό του χονδροειδή απρέπεια.

 

Posted in Κακουλιδης Γιώργος | Με ετικέτα: | Leave a Comment »

Η φορολογική πολιτική

Posted by redship στο 2 Οκτωβρίου , 2012

Η ομοβροντία των νέων αντιλαϊκών μέτρων είναι ρυθμίσεις που αποτελούν τη συνέχεια των επιλογών που έγιναν από την πρώτη στιγμή, όταν χαράχτηκε η γραμμή για τη φιλομονοπωλιακού τύπου διαχείριση της οικονομικής κρίσης. Σε αυτό ακριβώς το πλαίσιο, ιδιαίτερο ρόλο παίζουν οι επιμέρους ρυθμίσεις για τη φορολογική πολιτική, οι οποίες αποτελούν συστατικό και αδιαίρετο μέρος ολόκληρης της πολιτικής, που στο επίκεντρό της έχει την ποικιλόμορφη στήριξη και ενίσχυση του κεφαλαίου.

Η φορολογική πολιτική, στα χέρια της τάξης που έχει την εξουσία, είναι εργαλείο, ώστε η συγκεκριμένη τάξη να αποκτήσει μεγαλύτερη δύναμη και περισσότερο πλουτισμό. Με αυτήν την έννοια, η φορολογική πολιτική επιταχύνει τις διαδικασίες αναδιανομής των εισοδημάτων υπέρ του μεγάλου κεφαλαίου, ενώ ταυτόχρονα δημιουργεί τις αναγκαίες προϋποθέσεις για τη συγκέντρωση του κεφαλαίου στα χέρια συγκεκριμένων επιχειρηματικών ομάδων. Τα παραδείγματα μιλούν από μόνα τους.

Πρώτο παράδειγμα: Στο όνομα της φοροδιαφυγής, η κυβέρνηση ετοιμάζεται να καταργήσει το αφορολόγητο για τους αυτοαπασχολούμενους και ΕΒΕ και ταυτόχρονα να επιβάλει έναν εξοντωτικό φορολογικό συντελεστή, που θα ‘ναι, λέει, ίσως και 35%. Ε, όποιον και να ρωτήσεις στην αγορά, σου εξηγεί με διάφορους τρόπους ότι μια τέτοιου είδους ρύθμιση θα γονατίσει αυτοστιγμεί εκατοντάδες χιλιάδες μικροεπιχειρήσεις, που θα αναγκαστούν να κλείσουν τα μαγαζιά τους. Ποιος θα κερδίσει από αυτό; Οι ξένες πολυεθνικές και τα μεγάλα καταστήματα, που έτσι κι αλλιώς καταβροχθίζουν κατά δεκάδες χιλιάδες τα μικρομάγαζα.
Δεύτερο παράδειγμα: Η κυβέρνηση σχεδιάζει να επιβάλει φόρο ιδιοκατοίκησης. Οσοι, δηλαδή, με ιδρώτα και αίμα κατάφεραν να απαλλαγούν από το βραχνά του ενοικίου, αποκτώντας δικό τους κεραμίδι, θα κληθούν να πληρώνουν τώρα φόρο κερατιάτικα στο βωμό της ενίσχυσης των κρατικών εσόδων. Αυτού του είδους η ρύθμιση, μαζί με την αύξηση του φόρου για την ακίνητη περιουσία που στο εξής θα αφορά σχεδόν όλους τους ιδιοκτήτες μικρής ακίνητης περιουσίας, εκτιμάται ότι θα προκαλέσει τεράστια επιβάρυνση διατήρησης της περιουσίας αυτής, με αποτέλεσμα πολλοί να εξαναγκαστούν να πουλήσουν τα σπίτια τους. Ποιος θα κερδίσει από αυτό; Οι μεγάλες τράπεζες και εταιρείες real estate που καραδοκούν να βάλουν στο χέρι τις μικρές ιδιοκτησίες, στην προοπτική να εκμεταλλευτούν αυτές, όπως συμβαίνει στις περισσότερες χώρες της ΕΕ, τις ενοικιαζόμενες κατοικίες.
Από την κυβέρνηση της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ και της ΔΗΜΑΡ, αλλά και κάθε άλλης κυβέρνησης που στηρίζεται από τους κεφαλαιοκράτες, για να στηρίζει τα δικά τους συμφέροντα, οι εργαζόμενοι και τα άλλα λαϊκά στρώματα δεν έχουν να περιμένουν τίποτα απολύτως. Το κάθε καινούργιο μέτρο, που θα έρχεται στην επιφάνεια, θα είναι χειρότερο από τα προηγούμενα, επαχθέστερο και ακόμα πιο αντιδραστικό από όσα έχουμε δει μέχρι σήμερα. Η πολιτική στήριξης του κεφαλαίου είναι ένας αέναος πόλεμος κατά των λαϊκών στρωμάτων. Ειδικά σε περιόδους κρίσης γίνεται ακόμα πιο επιθετική, δεν επιτρέπει την παραμικρή παραχώρηση, σαρώνει κάθε λαϊκή κατάχτηση και δίκαιο στο πέρασμά της.
Οι εργαζόμενοι, οι συνταξιούχοι, οι αυτοαπασχολούμενοι και μικροί ΕΒΕ, όλοι όσοι χτυπιούνται ανελέητα από την πολιτική της τρόικας και της πλουτοκρατίας, είναι καιρός να βγάλουν τα αναγκαία συμπεράσματα. Για να αντιμετωπίσουμε τα μέτρα τα τωρινά και όσα θα ‘ρθουν αργότερα, χρειάζεται Μέτωπο Λαϊκό. Οργάνωση και αντίσταση, συσπείρωση και αγώνας, για να δυναμώσουμε το σύνθημα για τη φιλολαϊκή διέξοδο από την κρίση.

Posted in «Βάλετε φόρους, Δύο Ελλάδες δύο τάξεις μία λύση | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

Ακραία μοναξιά

Posted by redship στο 1 Ιουλίου , 2012

 

 

1.Μέσα σ’ αυτόν τον κυκεώνα ηλιθιότητας ο καθένας υποτάσσεται στη μοναξιά του.

2. Μετριότητες παντός είδους παραμορφώνουν το καθετί, πηγαινοέρχονται στη ζωή μας με τη σοβαροφάνεια που τους δίνει η τηλεόραση, ενώ έξω από το σκηνικό της μια φράση ακούγεται από κάθε πολίτη: «Δε νιώθω καλά».

3. Ο πολίτης βυθίζεται μέσα στην ψήφο του. Από τη στιγμή που αρνήθηκε τον εαυτό του, θα συναντηθεί με την αφόρητη πραγματικότητα που απλόχερα θα του χαρίσουν τα πάσης φύσεως φασισταριά.

4. Από τη στιγμή που δεν καταφέραμε ν’ αναχαιτίσουμε τον μικροαστισμό στην καθημερινή μας ζωή, ήρθε η ώρα να τον υποστούμε σαν ιδεολόγημα. Θα φροντίσει η «Χρυσή Αυγή» γι’ αυτό.

5. Στην προσπάθειά του να συμμορφωθεί πιστεύοντας πως έτσι θα προκαλέσει τον οίκτο των Ευρωπαίων, ο πολίτης έδωσε ό,τι είχε και δεν είχε. Πρόκειται για μια δυστυχία χωρίς προηγούμενο, για μια άσκηση αυτοχειρίας, για μια παγωνιά δίχως τέλος.

6. Η Ιστορία είναι σίγουρο πως δεν θα σκύψει πάνω στη μοναξιά μας. Η αναπόφευκτη ευρωπαϊκή σύρραξη προετοιμάζεται από τους συγγενείς εξ αίματος τραπεζίτες. Αυτοί θα ξετρυπώσουν και τον τελευταίο μοναχικό που ελπίζει πως, αγγίζοντας την καρδιά του με ευλάβεια, το ίδιο θα πράξουν και οι αντίπαλοί του. Ο αφελής πιστεύει ακόμα και τώρα πως μέσα από μια κατάσταση βαθιάς περισυλλογής θα αναχαιτίσει την πραγματικότητα.

7. Τώρα τι γίνεται; Οταν ακούω αυτή τη φράση, αηδιάζω. Προλαβαίνουμε να πάρουμε τώρα στα χέρια μας την πολιτική αλφάβητο και ν’ αρχίσουμε να συλλαβίζουμε, ενώ έξω από το σπίτι μας θα πολλαπλασιάζεται το κακό; Θυσιάσαμε την ελευθερία μας και τώρα προσπαθούμε να κρυφτούμε αδέξια πίσω από τις φροντίδες μιας ανύπαρκτης κυβέρνησης σ’ ένα ανύπαρκτο κράτος.

8. Υπάρχει μια αρχή που ουδείς μπορεί να αμφισβητήσει: Πληρώνεις πάντα για τις επιλογές σου. Είναι η στιγμή να κάνουμε ταμείο. Δεν θα πληρώσουμε για τις κακές κλίσεις μας, αλλά για τον εαυτό μας, που περιφρονήσαμε ενδίδοντας.

 

Posted in πολιτικη, ριζασπάστης | Με ετικέτα: | 1 Comment »

Δαιμονόπληκτος και δαιμονοκίνητος

Posted by redship στο 27 Μαΐου , 2012

 

 

Του   Γιώργου ΚΑΚΟΥΛΙΔΗ

 

 

1.Παραμένω δαιμονόπληκτος και δαιμονοκίνητος ενάντια στην Ευρωπαϊκή Ενωση. Η έξοδος από την Ευρώπη κάποτε θα γίνει πράξη και θα έχει το χαρακτήρα της εξόδου του Μεσολογγίου. Ο εκφοβισμός, η απόκρυψη της αλήθειας, η συλλογική ανησυχία δε θα καταφέρουν να αναχαιτίσουν εντός ολίγου μια γενική αναταραχή, προοίμιο της εξόδου από την Ενωση. Είναι ασέβεια προς όλους η ανεκτική στάση της πολιτικής σκηνής έναντι των Ευρωπαίων και η υποταγή τους στους ποντίφικες των τραπεζών.

2. Απάντηση στην αλαζονεία, στη μισαλλοδοξία και τον παραλογισμό των ημερών δίνουν οι κομμουνιστές με τον αγώνα τους. Τα μέτωπα είναι πολλά, γεμάτα αντιφάσεις, συγκεχυμένες ιδέες, προκαταλήψεις. Και το θέμα πάντα είναι: τώρα τι κάνει κανείς που η αναλγησία και τα ψεύδη κυριαρχούν στην καθημερινότητα προσπαθώντας να φθείρουν το καθετί; Να κρατήσουμε αποστάσεις απ’ αυτό το αντιαισθητικό συνονθύλευμα: στημένους παρατηρητές πάσης φύσεως αντικομμουνιστές και δημοσιογράφους τρύπιες αυθεντίες.

3. Αγιάτρευτη η πραγματικότητα, πάντρεψε πάλι το Σαμαρά με την Ντόρα. Είναι γνωστό ότι και οι δύο στερούνται σοβαρότητας, δεν έχουν καμία σχέση με την απελπισία μας, δεν ακούνε τίποτα και κανέναν εκτός από τον εαυτό τους. Η τρέλα τους για πρωθυπουργία χρήζει θεραπείας.

4. Πιστεύοντας μόνο στη δύναμη της εικόνας, οι ευσεβιστές Αριστεροί έχουν εναποθέσει το μέλλον τους στα χέρια των δημοσιογράφων. Η δημοσιογραφία εξελίσσεται σε μια εκκλησία όπου δεκτοί γίνονται μόνο οι έμπιστοι και όχι οι πιστοί. Αρκεί να ρίξει κανείς μια ματιά στην πολιτική σκηνή και θα βαρεθεί να μετράει πολιτικούς πρώην δημοσιογράφους. Δεν είναι μακριά ο καιρός που οι ευσεβιστές της Αριστεράς θ’ αντικαταστήσουν το πολιτικό με θεολογικό λεξιλόγιο – και αυτή η πράξη θα με βρει σύμφωνο. Η μετάλλαξη από εδώ και στο εξής θα είναι η μητέρα της Αριστεράς, η οποία περιφέρει δεξιά κι αριστερά μια απατηλή εικόνα. Η λεπτεπίλεπτη μέχρι σήμερα συμπεριφορά της δεν της δημιούργησε καμία αναστολή. Τώρα πια μιλάνε με Ευρωπαίους ηγέτες περιμένοντας το θαυματουργό άγγιγμα για ν’ αρχίσουν οι πρώην Αριστεροί και νυν θεοφιλάνθρωποι να μασάνε αργά την πραγματικότητα. Τώρα αποφάσισαν πως σε περίπτωση που θα έρθουν στην εξουσία θα κάνουν δημοψήφισμα τύπου Γιωργάκη Παπανδρέου. Οπορτουνισμός; Οχι. Ελαφρότητα ορισμένων συνανθρώπων μας που δεν έχουν καμία σχέση με το «λόγο», ακόμα και όταν είναι δικός τους.

5. Η ψήφος δεν παράγει ιδεολογία. Οποιος εκποιεί ή αλλάζει τις ιδέες του για το χατίρι της κάλπης δεν αξίζει να μετέχει στην πάλη των ιδεών.

Posted in ρήξη και ανατροπή, ριζασπάστης | Με ετικέτα: | Leave a Comment »

Τα … ευρωομόλογα

Posted by redship στο 24 Μαΐου , 2012

Οσο οι δυνάμεις του κεφαλαίου αδυνατούν να αντιμετωπίσουν την οικονομική κρίση του συστήματος, οι πολιτικοί φορείς που εκφράζουν τα συμφέροντά του, στροβιλίζονται γύρω από σενάρια διαχείρισης της κρίσης, με γνώμονα την ακόμα μεγαλύτερη ενίσχυση της πλουτοκρατίας, στις καινούριες συνθήκες εξέλιξης του συστήματος. Σε αυτά ακριβώς τα πλαίσια ξεκίνησαν – και κάθε τόσο επανέρχονται – οι συζητήσεις για τα λεγόμενα ευρωομόλογα. Ομόλογα που ανεξάρτητα από το ρόλο που πραγματικά καλούνται να παίξουν σε συνθήκες καπιταλιστικής κρίσης, διάφορες δυνάμεις του ευρωμονόδρομου τα παρουσιάζουν σαν το πλέον αναγκαίο εργαλείο τόσο για την αναχαίτιση του κρατικού χρέους, όσο και για την αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης. Στην Ελλάδα, ένθερμοι οπαδοί των ευρωομολόγων είναι το ΠΑΣΟΚ και ο ΣΥΡΙΖΑ.
Η κουβέντα αρχικά αφορούσε την έκδοση ομολόγων της ΕΕ για τη χρηματοδότηση κρατικού χρέους. Οι σχετικοί προβληματισμοί εντάθηκαν όταν λόγω της κρίσης διαπιστώθηκε ότι επιδεινώθηκαν οι όροι τραπεζικού δανεισμού των χωρών της Ευρωζώνης. Η ιδέα έλεγε, αντί οι διάφορες χώρες-μέλη να εκδίδουν δικά τους ομόλογα, να αποφασιστεί, στα πλαίσια της …κοινοτικής αλληλεγγύης, η έκδοση ομολόγων από την ΕΕ κεντρικά, δηλαδή την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, με στόχο τα ομόλογα αυτά να έχουν υψηλότερη πιστοληπτική ικανότητα και άρα πιο χαμηλά επιτόκια. Επειδή όμως τα περί …αλληλεγγύης είναι παραμύθια που διακινούν οι δυνάμεις που στηρίζουν το σύστημα, από το 2010 ξεκαθαρίστηκε ότι τέτοια ομόλογα δεν πρόκειται να εκδοθούν. Η Γερμανία και άλλες χώρες μέχρι στιγμής προτιμούν να κερδίζουν και δανειζόμενες με πολύ χαμηλά επιτόκια και δανείζοντας οι ίδιες στην Ελλάδα.
Εδώ και μερικούς μήνες, και πάλι εξαιτίας των προβλημάτων ρευστότητας που έχουν οι τράπεζες, προετοιμάζεται η πρόταση για τα «ομόλογα ανάπτυξης», τα οποία υποτίθεται ότι θα χρησιμοποιηθούν από την ΕΕ προκειμένου να στηρίξουν διάφορες επιχειρηματικές ομάδες, για να προωθούν έργα που θεωρούνται απαραίτητα για το ευρωενωσιακό κεφάλαιο, καθυστερούν όμως λόγω της κρίσης. Κανείς, βέβαια, δεν μιλάει για έργα που προορίζονται να βελτιώσουν τις συνθήκες ζωής των εργαζομένων, αλλά για έργα που προορίζονται αποκλειστικά να ενισχύσουν την επιχειρηματικότητα και την ανταγωνιστικότητα των πολυεθνικών, προσφέροντας καλύτερους όρους για επενδύσεις στον τομέα της ενέργειας, περισσότερους δρόμους για τη μεταφορά των εμπορευμάτων τους, αποτελεσματικότερα δίκτυα για την εξασφάλιση της κερδοφορίας τους.
Οι εργαζόμενοι να μην «τσιμπήσουν». Τα ομόλογα δεν αποτελούν δώρα για τους εργαζόμενους. Είτε αφορούν τη χρηματοδότηση του χρέους, είτε προορίζονται για επιχειρηματικές επενδύσεις, είναι δάνεια, που θα πληρώσει πανάκριβα ο λαός. Με τέτοιου είδους παρεμβάσεις δεν αντιμετωπίζεται η οικονομική κρίση σε όφελός τους, ούτε οι δυσβάστακτες επιπτώσεις της στα λαϊκά στρώματα. Ο …άλλος αέρας της ΕΕ, για τον οποίο πανηγυρίζουν ΣΥΡΙΖΑ και ΠΑΣΟΚ, με όποια ομόλογα και να εκφραστεί, είναι αέρας κοπανιστός. Δεν ανταποκρίνεται στα συμφέροντα του λαού. Μετά τις εκλογές, τα προβλήματα θα είναι και πάλι εδώ, ακόμα πιο οξυμένα. Και την ώρα που η όποια κυβέρνηση προκύψει από τις κάλπες θα …συνεννοείται με την ΕΕ και τα όργανά της για τα νέα αντιλαϊκά μέτρα, οι εργαζόμενοι θα αναζητούν το δικό τους απάγκιο πάλι στο Κόμμα. Στο ΚΚΕ, που πρέπει να βγει ενισχυμένο και ακόμα πιο δυνατό, και στο λαό και στη Βουλή.

Posted in ρήξη και ανατροπή, ριζασπάστης | Με ετικέτα: | 1 Comment »

Δεν τους ανήκει τίποτα

Posted by redship στο 5 Μαΐου , 2012

 

 

1.Εκεί που ετοιμαζόμασταν σαν τον Χαΐλντερλιν να πετάξουμε όλους τους Θεούς από πάνω μας, έρχονται οι Αριστεροί και μας ζητούν όχι μόνο να μοιραστούμε μαζί τους την εξουσία, αλλά προτείνουν – οι υποκριτές – σε ρόλο πρωθυπουργού την Αλέκα Παπαρήγα.

2. Το εμπόριο της Αριστεράς και όλων των αμφιταλαντευόμενων μικροαστών απαιτεί μια θέση στον κύκλο της εξουσίας. Για πρώτη φορά οι Αριστεροί δεν αντιφάσκουν, δεν πειραματίζονται, ούτε μελαγχολούν. Προκάλεσαν έτσι μια συζήτηση που ξεπέρασε τα όρια κάθε λογικής. Θέμα η δική τους κυβέρνηση. Οσοι έλαβαν μέρος στην κουβέντα ήταν ήδη χρόνια μαρμαρωμένοι, αλλοτριωμένοι μέχρι τα έσχατα, είχαν καταποντιστεί και το μόνο που τους απόμεινε ήταν η εξουσία. Για ποια εξουσία; Γι’ αυτό το έγκλημα; Γι’ αυτήν την απάτη; Ενα ακόμη χαρακτηριστικό της παρακμής είναι το εμπόριο της Αριστεράς, γιατί μεταθέτει τις ευθύνες του, γίνεται απολογητής της εξουσίας, την οποία θεωρεί προϋπόθεση για κάθε εξέλιξη. Πρόκειται για τυπική συμπεριφορά όσων επιθυμούν να ξεφύγουν από τον εαυτό τους και δεν το καταφέρνουν.

3. Για μία ακόμη φορά, οι Κομμουνιστές δέχτηκαν χτυπήματα από τις γνωστές πολιτικές μετριότητες. Φετιχοποιώντας τις εκλογές, πιστεύουν οι αφελείς πως μπορούν καθ’ όλη τη διάρκειά τους να ξεκαθαρίσουν όσους λογαριασμούς έχουν με τους αντιπάλους τους. Την επομένη των εκλογών, με πεσμένες τις μάσκες, στοιχίζονται στη γνωστή μονοτονία – και να τα εμφράγματα και οι ψυχώσεις για όσους δεν έγιναν βουλευτές! Οπως λέει και ο Γιούνκερ, το μόνο που μας μένει στα χέρια απ’ αυτούς είναι η μάσκα τους. Ο αντικομμουνισμός των εκλογών δεν με εξέπληξε. Παρατήρησα τους αετονύχηδες όλων των παρατάξεων που είχαν αναλάβει την εργολαβία και ομολογώ πως το θέαμα που πρόσφεραν ήταν πληκτικό. Η γνωστή πνευματική συμφόρηση που ολοένα αυξάνεται και παγώνει. Η γνωστή σκόνη. Η δυσκολία να κάνουν χρήση του κεφαλιού τους. Η τελική εντύπωση μιας ένδειας χωρίς προηγούμενο.

4. Αύριο ένα νέο καθεστώς θα κάνει την εμφάνισή του στη ζωή μας. Θα το αντιμετωπίσει κι αυτό η πείρα μας, που διαμορφώθηκε στα πεζοδρόμια. Το νέο καθεστώς είναι ένα ακόμη αντίγραφο των αντίστοιχων καθεστώτων της Ευρώπης. Οι εκλογές δεν τους έδωσαν την απαραίτητη απόσταση να σκεφτούν, γι’ αυτό θ’ αφήσουν κατά μέρος τα μεγάλα λόγια και θα πέσουν πάνω μας σαν πεινασμένοι. Αυτό θα είναι και το δικό μας στρατηγικό πλεονέκτημα, που θα οδηγήσει στις μελλοντικές απεργίες. ‘Η εμείς ή αυτοί.

 

Του
Γιώργου ΚΑΚΟΥΛΙΔΗ

Posted in ρήξη και ανατροπή, ταξικός πόλεμος | Με ετικέτα: | Leave a Comment »

Σκέψεις ενός φανατικού Βαλκάνιου

Posted by redship στο 29 Απριλίου , 2012

 

1.Αυτή τη φορά, η κάλπη έχει το σχήμα του τάφου που δεν περιμένει την ψήφο, αλλά τον ίδιο τον πολίτη να πέσει μέσα. Οι ηθικοί αυτουργοί που χρεώνονται τους αυτόχειρες, προσπαθούν, εν μέσω εκλογών, να δημιουργήσουν μια σύνθεση επίπλαστης ηρεμίας και λησμονιάς που θα σκεπάσει τους νεκρούς.

2. Ρηχός και επικίνδυνος ο Χρυσοχοΐδης χοντραίνει το παιχνίδι της κρατικής τρομοκρατίας. Τυπική συμπεριφορά καμένου χαρτιού. Αξίζει να πάρει μια θέση στο Επικρατείας της «Χρυσής Αυγής».

3. Η ελληνική Αριστερά δεν θ’ αργήσει να εισπράξει την περιφρόνηση των πολιτών, εξαιτίας της προσκόλλησής της στην Ευρώπη, αποτέλεσμα της σαγήνης που ασκεί πάνω της κυρίως ο τρόπος ζωής των Ευρωπαίων. Αξίζει τον κόπο μετά από χρόνια μια ανάλυση για το πώς αυτή η προσκόλληση δεν απέφερε τα αναμενόμενα. Ακόμα και τώρα η ρητορική της Αριστεράς αφορά αποκλειστικά τα τεκταινόμενα στην Ευρώπη. Ως εκ τούτου, στη μεγάλη αγωνία της για ενσωμάτωση, έχει παραδώσει πνεύμα και ένστικτο. Ετσι γεννήθηκε ο μεταμοντέρνος Αριστερός, που εξελίχθηκε σε ημιμαθή λόγιο και προσπαθεί να δώσει νέο όνομα σε κάθε συμβιβασμό. Είναι αντικομμουνιστής και περήφανος κληρονόμος των αγαθών της έμμεσης δημοκρατίας μας. Τώρα που οι παρεμβάσεις της Ευρωπαϊκής Ενωσης στη ζωή μας είναι σε καθημερινή βάση, οι Αριστεροί δεν τολμούν μια έξοδο, δεν αποδέχονται την προκαταθήκη της Ιστορίας μας, μιας Ιστορίας αλλεπάλληλων αγώνων ανεξαρτησίας. Οσο για τους λόγιους υπερασπιστές της Ευρώπης, αν διάβαζαν τους κορυφαίους της ευρωπαϊκής σκέψης και της ποίησης, θα έσβηνε μέσα τους με τον πιο φυσικό τρόπο αυτό το νεο-αποικιοκρατικό σύστημα της Ευρώπης των Τραπεζών.

4. Τον τελευταίο καιρό γελάω με την ψυχή μου με τους προασπιστές της ανάπηρης δημοκρατίας μας που παρακολουθούν έκπληκτοι τις παραστάσεις παρεκτροπής που δίνουν οι Χρυσαυγίτες. Οι μωρές παρθένες της δημοσιογραφίας, που χρόνια ολόκληρα στρώνουν το κόκκινο χαλί για τον τελευταίο ακροδεξιό κρετίνο, σηκώνουν τα χέρια με απορία, και καλά κάνουν. Θα ‘πρεπε να είναι τροχονόμοι και όχι δημοσιογράφοι. Η Χρυσή Αυγή αποτελείται από δομικά υλικά του κράτους. Ο αρχηγός της είναι μία ακόμη αλογόμυγα, με τον τρόπο και το χρόνο ζωής που αρμόζει στο είδος. Οι θλιβεροί τεχνικοί της εξουσίας πρέπει να έχουν ξεπέσει πολύ για να χρησιμοποιούν προς εκφοβισμό των πολιτών μια αλογόμυγα έστω Χρυσής Αυγής.

5. Ονειρεύομαι τη μέρα που μαζί με τους μεταξουργούς θα υφάνουμε το σάβανο του παλιού κόσμου.

 

Posted in ρήξη και ανατροπή, ο δρόμος του ΚΚΕ | Με ετικέτα: | Leave a Comment »

Καλό Πάσχα και καλή τύχη

Posted by redship στο 14 Απριλίου , 2012

 

 

1. Η εξέγερση δεν περιμένει τη συντέλεια του κόσμου για να εκδηλωθεί. Δεν πιστεύει, όπως ο Απόστολος Παύλος για την Παλαιά Διαθήκη, ότι είναι εκπληρωμένη και αποπερατωμένη. Η εξέγερση είναι ο ταραγμένος κύκλος των ημερών, το απώτερο μέλλον μας. 

2. Ανάσταση κάθε νεκρής γλώσσας των σκοτεινών και φοβισμένων ανθρώπων. Γι’ αυτούς ο λόγος του Ιησού έρχεται μέσα από το κατά Ματθαίον ευαγγέλιο: «Μη νομίσητε ότι ήλθον βαλείν ειρήνην επί την γην, ουκ ήλθον βαλείν ειρήνην, αλλά μάχαιραν, ήλθον γαρ διχάσαι άνθρωπον κατά του πατρός αυτού και θυγατέρα κατά της μητρός αυτής και νύμφην κατά της πενθεράς αυτής, και εχθροί του ανθρώπου οι οικιακοί αυτού».

3. Πληγωμένη και δύσπιστη η κοινή γνώμη βαδίζει μέσα στο Πάσχα σ’ έναν πόλεμο χαρακωμάτων απέναντι στην εμμονή των Ευρωπαίων να μας αφανίσουν. Ξεπερνάμε την απάθεια που τα γνωστά γουρούνια την ερμήνευαν ως συγκατάθεση στο θεάρεστο έργο τους. Η υπόθεσή μας επανέρχεται συνοδευόμενη από την απαραίτητη υπερβολή απέναντι σε κάθε απάτη.

4. Ο τρόπος που ο Βενιζέλος ζήτησε συγνώμη από το πανελλήνιο πριν αποχωρήσει προς την ανυπαρξία του ΠΑΣΟΚ, ξύπνησε μέσα μου το χειρότερο πνεύμα. Ελεεινή συγνώμη, ανθεκτική σαν ταφόπετρα για τα άμοιρα θύματά του. Η μεταμόρφωση του κυρίου Βαγγέλη είναι αναπόσπαστο μέρος του σχεδίου να μην πάνε χαμένα τα ερείπια της όψιμης περιόδου των Πασόκων.

5. Ως επαγγελματίες χριστιανοί, οι Ακροδεξιοί παρεμβαίνουν για να διαλύσουν κάθε σύγχυση γύρω από τη λειτουργία της θρυλικής δικαιοσύνης μας. Η συνεισφορά τους ειδικά στον τομέα άμεσης τιμωρίας των μεταναστών πρέπει να βραβευθεί από την Ακαδημία Αθηνών. Από τη στιγμή που η λύση των στρατοπέδων που συνέλαβε το παιδί – τραύμα του ΠΑΣΟΚ Χρυσοχοΐδης για τον εγκλεισμό των μεταναστών αποδεικνύεται άχρηστη, επιβάλλεται να πέσουν στο υπουργικό τραπέζι οι προτάσεις της Χρυσής Αυγής. Εχουμε λοιπόν και λέμε: καρφί στο αυτί, κάψιμο από τα σωθικά, κλουβί από την Τζαμάικα, κόψιμο λαιμού, κρέμασμα από αλυσίδες, ξεροτηγάνισμα, ξυλοδαρμός μέχρι θανάτου, πρέσα, πριόνισμα στα δύο, στην μπούκα του κανονιού, σύρσιμο στην καρίνα, τροχός, φάλαγγα.

6. Το Πάσχα τούτο μέσα μου μια σκοτεινή γιορτή.

Του
Γιώργου ΚΑΚΟΥΛΙΔΗ

Posted in πολιτικη, ρήξη και ανατροπή, ριζασπάστης, ο δρόμος του ΚΚΕ | Με ετικέτα: | Leave a Comment »

Η αγία οικογένεια

Posted by redship στο 8 Απριλίου , 2012

 

1.Το γεγονός ότι δεν έχουμε προσαρμοστεί και καθηλωθεί στη διαβόητη οικογένεια της Ευρώπης δείχνει ότι, παρόλο το κενό που μας περιβάλλει, η πνευματική μας κατάσταση είναι άριστη. Από δω και στο εξής η εξέλιξή μας συνδέεται άμεσα με τον αγώνα ενάντια στην αδιαλλαξία και τις ακρότητες που συντελούνται εις βάρος μας από τους εταίρους.

2. Το μόνο που επιθυμεί η Ευρώπη είναι ο σωφρονισμός μας.

3. Οσοι μιλάνε υπέρ της Ευρώπης ζητάνε την έμπρακτη ανεκτικότητά μας: Να δεχτούμε μια πειθαρχική αλφάβητο όπου το κάθε γράμμα της θ’ αντιστοιχεί σε υποχρεώσεις, απαγορεύσεις και τους αναρίθμητους συνδυασμούς που φαντασιώνονται στο υπουργείο Προστασίας του Πολίτη.

4. Οι Ευρωπαίοι αντιμετωπίζουν την Ελλάδα ως ίδρυμα που δεν έχει καμία απολύτως επιρροή στους τροφίμους της.

5. Ευσεβιστές αριστεροί εξακολουθούν, μέσα στο μαύρο χάλι μας, να παραμιλούν για την προοπτική της Ευρώπης, αγγίζοντας τα όρια της μεταφυσικής, και καθίστανται έτσι οι ίδιοι κακόβουλη μηχανή σε βάρος των κολασμένων. Μπροστά στην πραγματικότητα, η Αριστερά, αντί ν’ αρνηθεί τον εαυτό της, αρνείται την ίδια την πραγματικότητα. Μαζί τους και οι διανοούμενοι υπέρμαχοι της Ενωσης, που καταφεύγουν στην παραποίηση του πραγματικού, με αποτέλεσμα να έχουν γίνει τα αγαπημένα παιδιά της τηλεοπτικής χαμέρπειας. Δίνουν και αποκομίζουν όσα μπορούν απ’ αυτό το παιχνίδι. Από το φθαρμένο Στέλιο Ράμφο μέχρι τον φτηνό Ανδρουλάκη στηρίζουν το καθεστώς χωρίς προσχήματα.

6. Με επιθετικά ξεσπάσματα που εξελίσσονται σε ανελέητο κυνηγητό κατά των μεταναστών συναγωνίζονται μεταξύ τους καθεστωτικοί δημοσιογράφοι, Χρυσαυγίτες και οι μπάτσοι του Χρυσοχοΐδη. Αυτοί οι θεματοφύλακες της Ευρώπης, οι προστάτες της σημαίας και των ελληνικών ιδεωδών έρχονται από τον υπόνομο της Επταετίας και έχουν αναλάβει την αποκατάσταση της τάξης και της υγείας μας.

7. Ευρώπη είναι η βίβλος των διακρίσεων. Κι εμείς δεν μπορούμε να την κατανοήσουμε γιατί η γλώσσα της είναι η μητέρα της παραπλάνησης. Οσα ζούμε αυτόν τον καιρό δεν είναι παρά ένα προοίμιο για να χαθούμε μέσα της. Γι’ αυτό αγύρτες παντός είδους μας προετοιμάζουν σιγά σιγά για να εξοικειωθούμε με τη μοίρα μας.

 

Posted in ριζασπάστης | Με ετικέτα: | Leave a Comment »

Σαμαράς: Από τη φιλαυτία στην ιδιοτέλεια

Posted by redship στο 12 Μαρτίου , 2012

Του Γιώργου ΚΑΚΟΥΛΙΔΗ

 

1.Οποιος φοβάται λέει ψέματα. Ο Σαμαράς λέει ψέματα στο φόβο του προσπαθώντας έτσι να τον εξορκίσει.

2. Μετά το τέλος της Πολιτικής του Ανοιξης, ο Αντώνης πέρασε μια κρίση ματαιοδοξίας, χάρη στην οποία κατέληξε στο συμπέρασμα πως έπρεπε να κάνει ένα δώρο στον εαυτό του. Τι πιο γενναιόδωρο να τον καταστήσει πρωθυπουργό. Τα χρόνια που βρισκόταν εκτός πολιτικής κατάφερε να κρυφτεί και να περιμένει. Από δω και στο εξής μία θα είναι η εξέλιξή του: από τη φιλαυτία στην ιδιοτέλεια.

3. Τα ψέματα του Αντώνη τον προφύλαξαν αρχικά από τον κόσμο, που βρισκόταν ήδη σε μάχη με το Μνημόνιο. Οι βουλευτές του ταυτίστηκαν με το ηρωικό άνοιγμα του αρχηγού τους, ο οποίος με σημαία την ιστορική ευθύνη απέναντι στο έθνος δεν χάριζε τίποτα, ούτε την υπογραφή του. Από τη στιγμή που λογοδοτούσε μόνο στον εαυτό του, είχε το δικαίωμα να συγχέει τις φαντασιώσεις του με την πραγματικότητα έχοντας την αυτοπεποίθηση του πρωταγωνιστή σ’ ένα έργο που γράφτηκε ειδικά γι’ αυτόν από δυνάμεις ουράνιες. Μια συνάντηση του πρωταγωνιστή με τα μέλη της τρόικας ήταν αρκετή για να βάλει τέλος στην παράσταση, στις πολιτικές υπερβολές, και να τον προετοιμάσει για τις μελλοντικές του μεταμορφώσεις.

4. Αδίστακτος ο Σαμαράς προσπάθησε να δικαιολογήσει τη μεταστροφή του, χωρίς να τα καταφέρει. Η γεμάτη ασάφειες ασημαντότητα του λόγου του και η άνευ όρων παράδοσή του στην καγκελάριο Μέρκελ έφεραν ακριβές τα αντίθετα αποτελέσματα από αυτά που περίμενε. Τυπικός νευρωτικός, αλλά και ψεύτης δίχως λόγο, επιδόθηκε σε επιθέσεις ενάντια σε όσους πολεμούν το Μνημόνιο. Οι ευνουχισμένοι βουλευτές του σιώπησαν ως όφειλαν λόγω ανατροφής, και ελάχιστοι συμμετείχαν στο γνωστό δεκάλεπτο αντίστασης, για να μαζέψουν έπειτα τα λόγια του εύκολα – αφού δεν έχουν κανένα βάρος – και να στοιχηθούν μπροστά στον αρχηγό.

5. Ο Σαμαράς είναι αυτό που ο Τέιλορ αποκαλεί «δίγλωσσο προϊόν» της τυπικής Δεξιάς και μιας πλάνης που ζει και βασιλεύει από τον εμφύλιο ως τις μέρες μας. Τώρα θα στηρίξει την ύπαρξή του σ’ έναν φτηνό αντικομμουνισμό που θα ξεπεράσει σε φρασεολογία αυτήν του Καρατζαφέρη και της Χρυσής Αυγής. Είναι θέμα επιβίωσης γι’ αυτόν.

Posted in πολιτικη, ρήξη και ανατροπή, ριζασπάστης, Δύο Ελλάδες δύο τάξεις μία λύση | Με ετικέτα: | Leave a Comment »

Η αποσύνθεση της γαληνοτάτης δημοκρατίας

Posted by redship στο 12 Φεβρουαρίου , 2012

 

 

1.Σαν τον Σωκράτη, ο Ελληνας πίνει πρώτος το δηλητήριο της Ευρώπης. Τρεις μετριότητες είναι οι σημερινοί ηθικοί αυτουργοί. Αυτοί μας μετέφεραν με εκκλησιαστική πειθαρχία όσα ξερνούσαν οι Ευρωπαίοι στα αυτιά τους, αυτοί παρέδωσαν τον Ελληνα στην τοκογλυφία.

2. Η Γερμανία είναι η Μέκκα των τοκογλύφων. Χωρίς πνευματική εγρήγορση, αποκομμένη από τον κόσμο του πολιτισμού, δημιουργεί γεγονότα με σκοπό τη γαλήνη των τραπεζών.

3. Οσοι από εμάς τραβηχτήκαμε αρκετά χρόνια στους δρόμους της Ευρώπης γνωρίζουμε με πόση μαεστρία το σύνολο των Ευρωπαίων ηγετών ασκούσε το ρατσισμό του πάνω μας. Πρόκειται για τη χειρότερη δυναστεία που εξελίχθηκε σε ένωση. Καταλάβαμε καλύτερα από τον καθένα τον Σπένγκλερ: «Από την αίσθηση της εξουσίας προέρχονται οι κατακτήσεις, η πολιτική και το δίκαιο. Από την αίσθηση της λείας, το εμπόριο, η οικονομία και το χρήμα. Δίκαιο είναι η ιδιοκτησία του ισχυρού. Το δικαίωμά του είναι το δίκαιο όλων. Με το χρήμα του καθυποτάσσει τον κόσμο».

4. Από τη στιγμή που δεχθήκαμε το ρόλο του φτωχού συγγενή, η τρόικα αποφάσισε να απομυθοποιήσει το κύρος μας, να μας αποδυναμώσει έως ότου κατανοήσουμε απολύτως τον οριστικό μας προορισμό: Την υποδούλωση.

5. Η ισχύς των τραπεζών αμφισβητείται εκ των έσω. Οι φατρίες τους έχουν επιδοθεί σ’ έναν ανηλεή αγώνα για επικράτηση. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα την πτώση του γοήτρου των τραπεζιτών, κι ας τυρβάζουν περί του αντιθέτου οι γνωστοί δημοσιογραφικοί κύκλοι. Ο πολίτης, είτε το θέλει είτε όχι, θα υπερβεί το φόβο του κλητήρα. Οι πληροφορίες που μας διοχετεύουν μέσω ΜΜΕ στηρίζονται στην ελπίδα τους για μελλοντικούς πελάτες. Ανησυχούν για την τύχη τους. Γι’ αυτό έχουν εγκαταλείψει κάθε επιχειρηματολογία. Μας περιμένουν χρόνια ωμότητας και κοινωνικών διακρίσεων, από έναν πολιτισμό, αυτόν της Δύσης, που σοφά ο Περουβιανός αγιορείτης μοναχός Συμεών Ντε Λα Χάρα έχει αποκαλέσει «πολιτισμό θυμάτων». Η ανεκτικότητα στο μόνο που συμβάλλει είναι στην αποκτήνωση των τοκογλύφων.

Posted in πολιτικη, ρήξη και ανατροπή, ριζασπάστης | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

Κι όμως είναι Χριστούγεννα

Posted by redship στο 24 Δεκεμβρίου , 2011

1.Χριστούγεννα των φυλακισμένων. Μακριά από όλους και όλα, κι ας βρίσκονται στην καρδιά του Κορυδαλλού. Κόσμος πολύς περνά απ’ έξω και δεν γυρίζει ούτε να δει ούτε ν’ ακούσει τις φωνές τους.

2. Χριστούγεννα των μικρών παιδιών που παίζουν με το θάνατο εξαιτίας της αρρώστιας. Το θείο βρέφος γεννιέται μέσα τους. Το θαυμάσιο σώμα τους είναι η φάτνη.

3. Χριστούγεννα που δεν αφήνουν τα γηρατειά να «γείρουν» και να πεθάνουν.

4. Χριστούγεννα των αγαπημένων ποιητών που κατοικούν στον ουρανό: του Μίλτου Σαχτούρη δίχως το φόβο, του Νίκου Καρούζου δίχως την επίθεση, του Μιχάλη Κατσαρού δίχως την τρέλα. Από το τρίγωνο αυτό θα ακουστούν τα κάλαντα φέτος.

5. Χριστούγεννα έναντι του νόμου, μακριά από την τάξη του, που κάθε άλλο παρά λογική είναι. Ο νόμος προσπαθεί να αντεπιτεθεί στο ακαταμάχητο της μεγάλης γιορτής. Το θείο βρέφος έχει το πλεονέκτημα της δημιουργίας απέναντι στο κάθε γράμμα του νόμου. Παραφράζοντας τον Βανίνι: το θείο βρέφος είναι τα πάντα, υπεράνω πάντων, εκτός των πάντων, εντός των πάντων.

6. Χριστούγεννα για τα πρεζόνια που περιφέρονται στα πέριξ κέντρου στενά. Οι μικροαστοί που λόγω των εορτών αναγκάζονται να κινούνται κι αυτοί στους ίδιους δρόμους, με τα δώρα και τις συζύγους υπό μάλης, στέκονται σε κάθε γωνιά και σκουπίζουν τα παπούτσια τους με το φόβο μήπως κολλήσουν τίποτα.

7. Χριστούγεννα των τρελών – όπως τους αποκαλούν οι ψυχίατροι – αδελφών μας που δυσκολεύονται δικαίως να συνεννοηθούν μ’ εμάς. Μέσα ή έξω από ιδρύματα, αγκαλιάζουν μόνο το θείο βρέφος. Με την παρουσία τους κλονίζουν το σύστημα και απλώνουν την επιρροή τους στην πραγματικότητα, που μόνο οπισθοδρόμηση και διχασμό γεννάει.

8. Χριστούγεννα για τους ανελέητους τραπεζίτες. Η ψυχική τους ένδεια μεγαλώνει ακαριαία τη μέρα αυτή. Πάσχουν από απόλυτη ασφυξία. Ακόμη και τώρα, στη γιορτή, δεν αξίζουν τον οίκτο μας, γιατί κανείς δεν μπορεί να σταθεί μπροστά στο θείο βρέφος έχοντας τη συνείδησή του βαριά και τη σκέψη του γεμάτη ενοχές.

 

Posted in Δύο Ελλάδες δύο τάξεις μία λύση, Η «Δημοκρατία του φερετζέ», Η «κοινωνική ειρήνη» τους είναι ο ταξικός τους πόλεμος | Με ετικέτα: | 1 Comment »