καράβι κόκκινο

τα μαύρα τα μαλλιά μας και αν ασπρίσαν δεν μας τρομάζει η βαρυχειμωνιά

  • Ε, το λοιπόν, ο,τι και να είναι τ’ άστρα, εγώ τη γλώσσα μου τους βγάζω. Για μένα, το λοιπόν, το πιο εκπληκτικό, πιο επιβλητικό, πιο μυστηριακό και πιο μεγάλο, είναι ένας άνθρωπος που τον μποδίζουν να βαδίζει. Είναι ένας άνθρωπος που τον αλυσοδένουνε

  • Γιάννης Ρίτσος

    Να με θυμόσαστε - είπε. Χιλιάδες χιλιόμετρα περπάτησα χωρίς ψωμί, χωρίς νερό, πάνω σε πέτρες κι αγκάθια, για να φέρω ψωμί και νερό και τριαντάφυλλα. την ομορφιά ποτές μου δεν την πρόδωσα. Όλο το βιος μου το μοίρασα δίκαια. Μερτικό εγώ δεν κράτησα. Πάμπτωχος. Μ' ένα κρινάκι του αγρού τις πιο άγριες νύχτες μας φώτισα. Να με θυμάστε.

  • κώστας βάρναλης

    Δε λυπάμαι τα γηρατειά που φεύγουν - τα μωράκια που έρχονται άθελά τους να ζήσουν σκλάβοι, να πεθάνουν σκλάβοι, σ' έναν κόσμο ελεύθερων αφεντάδων. Θα τους μαθαίνουν: η σκλαβιά τους χρέος εθνικόν και σοφία του Πανάγαθου!... Πότε θ' αναστηθούν οι σκοτωμένοι; ΚΩΣΤΑ ΒΑΡΝΑΛΗΣ 20.10.1973

  • ------------------------------- Την πόρτα αν δεν ανοίγει, τη σπαν, σας είπα. Τι στέκεστε, τι γέρνετε σκυφτοί; Λαέ σκλάβε, δειλέ, ανανιώσου, χτύπα! Και κέρδισε μονάχος το ψωμί -------------------------------- -------------------------------- ''Aν το δίκιο θες, καλέ μου, με το δίκιο του πολέμου θα το βρής. Όπου ποθεί λευτεριά, παίρνει σπαθί''
  • κομαντάντε Μάρκος

  • «Ο Μάρκος είναι γκέι στο Σαν Φρανσίσκο, μαύρος στη Νότια Αφρική, ασιάτης στην Ευρώπη, αναρχικός στην Ισπανία, Παλαιστίνιος στο Ισραήλ, γύφτος στην Πολωνία, ειρηνιστής στη Βοσνία, Εβραίος στη Γερμανία, μια γυναίκα μόνη στο Μετρό τα ξημερώματα, με άλλα λόγια ο Κομαντάτε Μάρκος είμαστε εμείς, το πρόσωπο του κάθε καταπιεσμένου ανθρώπου πάνω στον πλανήτη»
  • μπερτολντ μπρεχτ

    Δεν είμαι άδικος, μα ούτε και τολμηρός και να που σήμερα μου δείξανε τον κόσμο τους μόνο το ματωμένο δάκτυλό τους είδα μπρος και είπα ευθύς: “μ’αρέσει ο νόμος τους” Τον κόσμο αντίκρυσα μέσ’απ’ τα ρόπαλά τους Στάθηκα κι είδα, ολημερίς με προσοχή. Είδα χασάπηδες που ήταν ξεφτέρια στη δουλειά τους. και σαν με ρώτησαν “σε διασκεδάζει;” είπα “πολύ”! Κι από την ώρα εκείνη, λέω “ναι” σε όλα, κάλλιο δειλός, παρά νεκρός να μείνω. Για να μη με τυλίξουνε σε καμιά κόλλα, ό,τι κανένας δεν εγκρίνει το εγκρίνω Φονιάδες είδα, κι είδα πλήθος θύματα, μου λείπει θάρρος, μα όχι και συμπόνια Και φώναξα, βλέποντας τόσα μνήματα: “καλά τους κάνουν -για του έθνους την ομόνοια!” Να φτάνουν είδα δολοφόνων στρατιές κι ήθελα να φωνάξω “σταματήστε!” Μα ξέροντας πως κρυφοκοίταζε ο χαφιές, μ’άκουσα να φωνάζω: “Ζήτω!Προχωρήστε!” Δε μου αρέσει η φτήνια και η κακομοιριά Γι’αυτό κι έχει στερέψει η έμπνευσή μου. Αλλά στου βρώμικού σας κόσμου τη βρωμιά ταιριάζει, βέβαια-το ξέρω-κι η έγκρισή μου

  • Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας

    Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας κι αφήνει άλλους ν' αγωνιστούν για τη υπόθεσή του πρέπει προετοιμασμένος να ' ναι : γιατί όποιος δεν έχει τον αγώνα μοιραστεί Θα μοιραστεί την ήττα . Ούτε μια φορά δεν αποφεύγει τον αγώνα αυτός που θέλει τον αγώνα ν' αποφύγει : γιατί θ' αγωνιστεί για την υπόθεση του εχτρού όποιος για τη δικιά του υπόθεση δεν έχει αγωνιστεί .
  • εγκώμιο στον κομμουνισμό – μπέρτολτ μπρέχτ

    Είναι λογικός, καθένας τον καταλαβαίνει. Ειν' εύκολος. Μια και δεν είσαι εκμεταλλευτής, μπορείς να τον συλλάβεις. Είναι καλός για σένα, μάθαινε γι' αυτόν. Οι ηλίθιοι ηλίθιο τον αποκαλούνε, και οι βρωμεροί τον λένε βρωμερό. Αυτός είναι ενάντια στη βρωμιά και την ηλιθιότητα. Οι εκμεταλλευτές έγκλημα τον ονοματίζουν. Αλλά εμείς ξέρουμε: Είναι το τέλος κάθε εγκλήματος. Δεν είναι παραφροσύνη, μα Το τέλος της παραφροσύνης. Δεν είναι χάος Μα η τάξη. Είναι το απλό Που είναι δύσκολο να γίνει.
  • οι δικαστές

    Να οι κύριοι δικαστές τους λέμε οι καταπιεστές πως δίκαιο είναι τον λαό τι συμφέρει μα αυτοί δεν ξέρουν ποιο είναι αυτό κι έτσι δικάζουν στο σωρό μέχρι να βάλουν το λαό ολόκληρο στο χέρι
  • ———–

    Εχουνε νομικά βιβλία και διατάγματα Εχουνε φυλακές και οχυρώσεις Εχουνε δεσμοφύλακες και δικαστές Που παίρνουνε πολλά λεφτά κι έτοιμοι για όλα είναι. Μπ. Μπρεχτ
  • ———————

    "Όταν ήρθαν να πάρουν τους Εβραίους, δεν διαμαρτυρήθηκα, γιατί δεν ήμουν Εβραίος. Όταν ήρθαν για τους κομμουνιστές δεν φώναξα, γιατί δεν ήμουν κομμουνιστής. Όταν κατεδίωξαν τους τσιγγάνους, ούτε τότε φώναξα, γιατί δεν ήμουν τσιγγάνος. Όταν ο Χίτλερ φυλάκιζε ομοφυλόφιλους δεν αντέδρασα γιατί δεν ήμουν ομοφυλόφιλος Όταν έκλεισαν το στόμα των Ρωμαιοκαθολικών που αντιτάσσονταν στο φασισμό, δεν έκανα τίποτα γιατί δεν ήμουν καθολικός. Μετά ήρθαν να συλλάβουν εμένα, αλλά δεν υπήρχε πια κανείς να αντισταθεί μαζί μου"
  • ========================

    Λες: Πολύ καιρό αγωνίστηκες. Δεν μπορείς άλλο πια ν’ αγωνιστείς. Άκου λοιπόν: Είτε φταις είτε όχι: Σαν δε μπορείς άλλο να παλέψεις, θα πεθάνεις. Λες: Πολύ καιρό έλπιζες. Δεν μπορείς άλλο πια να ελπίσεις. Έλπιζες τi; Πως ο αγώνας θαν’ εύκολος; Δεν είν’ έτσι. Η θέση μας είναι χειρότερη απ’ όσο νόμιζες. Είναι τέτοια που: Αν δεν καταφέρουμε το αδύνατο Δεν έχουμε ελπίδα. Αν δεν κάνουμε αυτό που κανείς δεν μπορεί να μας ζητήσει Θα χαθούμε. Οι εχθροί μας περιμένουν να κουραστούμε. Όταν ο αγώνας είναι στην πιο σκληρή καμπή του. Οι αγωνιστές έχουν την πιο μεγάλη κούραση. Οι κουρασμένοι, χάνουν τη μάχη.
  • Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους

    Αυτοί που βρίσκονται ψηλά θεωρούν ταπεινό να μιλάς για το φαΐ. Ο λόγος; έχουνε κιόλας φάει. Αν δε νοιαστούν οι ταπεινοί γι' αυτό που είναι ταπεινό ποτέ δεν θα υψωθούν. Αυτοί που αρπάνε το φαϊ απ’ το τραπέζι κηρύχνουν τη λιτότητα. Αυτοί που παίρνουν όλα τα δοσίματα ζητάν θυσίες. Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους για τις μεγάλες εποχές που θά 'ρθουν.
  • che

    Πιστεύω στην ένοπλη πάλη σαν μοναδική λύση για τους λαούς που αγωνίζονται για την απελευθέρωσή τους και είμαι συνεπής με τις πεποιθήσεις μου. Πολλοί θα με πουν τυχοδιώκτη και είμαι, μόνο που είμαι άλλου είδους τυχοδιώκτης, ένας από εκείνους που προβάλλουν τα στήθη τους για να αποδείξουν τις αλήθειες τους.

  • Αξίζει για ένα όνειρο να ζεις, κι ας είναι η φωτιά του να σε κάψει
  • pablo neruda

    όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας, επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές, όποιος δεν αλλάζει περπατησιά, όποιος δεν διακινδυνεύει και δεν αλλάζει χρώμα στα ρούχα του, όποιος δεν μιλεί σε όποιον δεν γνωρίζει. όποιος αποφεύγει ένα πάθος, όποιος δεν είναι ευτυχισμένος στη δουλειά του, όποιος δεν διακινδυνεύει τη βεβαιότητα για την αβεβαιότητα για να κυνηγήσει ένα όνειρο, όποιος δεν επιτρέπει στον εαυτό του τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του να αποφύγει τις εχέφρονες συμβουλές. όποιος δεν ταξιδεύει, όποιος δεν διαβάζει, όποιος δεν ακούει μουσική, όποιος δεν βρίσκει σαγήνη στον εαυτό του όποιος καταστρέφει τον έρωτά του, όποιος δεν επιτρέπει να τον βοηθήσουν, όποιος περνάει τις μέρες του παραπονούμενος για τη τύχη του ή για την ασταμάτητη βροχή. όποιος εγκαταλείπει μια ιδέα του πριν την αρχίσει, όποιος δεν ρωτά για πράγματα που δεν γνωρίζει. Αποφεύγουμε τον θάνατο σε μικρές δόσεις, όταν θυμόμαστε πάντοτε ότι για να είσαι ζωντανός χρειάζεται μια προσπάθεια πολύ μεγαλύτερη από το απλό γεγονός της αναπνοής. Μόνο η ένθερμη υπομονή θα οδηγήσει στην επίτευξη μιας λαμπρής ευτυχίας.

  • από το Canto general

    Μπορεί να κόψουν όλα τα λουλούδια, αλλά δεν θα γίνουν ποτέ αφέντες της Άνοιξης
  • κ. καβάφης

    Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις
  • κωστής παλαμάς

    Και τους τρέμουνε των κάμπων οι κιοτήδες και μ’ ονόματα τους κράζουν πονηρά κλέφτες κι απελάτες και προδότες. Τους μισούν οι βασιλιάδες κι όλοι οι τύραννοι κι είναι μέσα στους σκυφτούς τα παλληκάρια κι είναι μες στους κοιμισμένους οι στρατιώτες…” Κ . Παλαμάς στο Δωδεκάλογο του Γύφτου.
  • διαμοιρασμός του blog

    Bookmark and Share
  • διαχείριση

  • on line επισκέπτες

  • ημερολόγιο άρθρων

    Δεκέμβριος 2017
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Οκτ.    
     123
    45678910
    11121314151617
    18192021222324
    25262728293031
  • Εγγραφή

Posts Tagged ‘ιμπεριαλισμός και ΝΑΤΟ’

Ούτε λέξη για το ΝΑΤΟ!

Posted by redship στο 30 Μαΐου , 2012

Οπως προκύπτει από τις δηλώσεις που έκανε χτες στο υπουργείο Εθνικής Αμυνας ο Αλ. Τσίπρας, μετά την ενημέρωση από τον υπουργό Φ. Φράγκο, η αντίληψη του ΣΥΡΙΖΑ για τα ζητήματα της Εθνικής Αμυνας και τις Ενοπλες Δυνάμεις εξαντλούνται σε κορόνες για μια «άλλη», τάχα «πιο διάφανη» διαχείριση των στρατιωτικών δαπανών. Πέρα από τις διακηρύξεις του Αλ. Τσίπρα, ότι «η εθνική άμυνα, η προάσπιση της εδαφικής ακεραιότητας της πατρίδας μας, καθώς και η προάσπιση της εθνικής μας ανεξαρτησίας αποτελεί για μας αδιαπραγμάτευτη προτεραιότητα», ο επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ δε βρήκε λέξη να πει για το ΝΑΤΟ και τους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς στην περιοχή μας, που αφορούν άμεσα το λαό και τις ελληνικές Ενοπλες Δυνάμεις. Πολύ περισσότερο που ο υπουργός συμμετείχε στην πρόσφατη Σύνοδο του ΝΑΤΟ και έχει πλήρη γνώση των όσων εξυφαίνονται στις πλάτες (και) του ελληνικού λαού.
Υπενθυμίζεται ότι η Ελλάδα έχει διαθέσει μεγάλο τμήμα των Ενόπλων Δυνάμεων και τον οπλικών συστημάτων στους ΝΑΤΟικούς σχεδιασμούς, συμμετέχει στην «αντιπυραυλική ασπίδα», λειτουργούν οι αμερικανονατοϊκές βάσεις στη χώρα και έχουν διατεθεί όλες οι υπάρχουσες υποδομές στην πολεμική μηχανή του ΝΑΤΟ, όπως προβλέπει και το σχετικό μνημόνιο Ελλάδας – ΝΑΤΟ του 2009. Αντί να τοποθετηθεί συγκεκριμένα σε όλα τα παραπάνω, ο Αλ. Τσίπρας περιορίστηκε στην «άχρωμη» διαπίστωση «ο ελληνικός λαός όλα τα προηγούμενα χρόνια πλήρωσε ένα υπέρογκο κόστος από το υστέρημά του σε στρατιωτικούς εξοπλισμούς». Είπε ακόμα για τις «σχέσεις διαπλοκής» που δημιουργήθηκαν και το «τεράστιο παρασιτικό στρατιωτικομεσιτικό πλέγμα», προσθέτοντας ότι «αυτό δεν μπορεί να συνεχιστεί». Κατά το αναμενόμενο, δεν τόλμησε καν να συμπεριλάβει τις εξοπλιστικές ανάγκες του ΝΑΤΟ (και όχι βέβαια της εθνικής άμυνας) στους παράγοντες που εκτόξευαν όλα τα προηγούμενα χρόνια τους προϋπολογισμούς για τα εξοπλιστικά, στρώνοντας το έδαφος στα πολυεθνικά επιχειρηματικά μεγαθήρια, κύρια των ΗΠΑ, της Γαλλίας, της Γερμανίας και άλλων, να κάνουν πάρτι σε βάρος του λαού.
Στον αντίποδα, ο Αλ. Τσίπρας έκλεισε και το μάτι στα ντόπια επιχειρηματικά συμφέροντα που λυμαίνονται το χώρο της πολεμικής βιομηχανίας, λέγοντας: «Η ελληνική πολεμική βιομηχανία θα περάσει υπό ελληνικό εθνικό έλεγχο, θα ανασυγκροτηθεί και θα αξιοποιηθεί». Σκόπιμα ο ΣΥΡΙΖΑ χρησιμοποιεί τον όρο «εθνικός έλεγχος», για να χωρέσει μέσα στην πρότασή του τους ιδιώτες, οι οποίοι προφανώς θα μείνουν ακλόνητοι και στην αμυντική βιομηχανία, όπως άλλωστε και σε κάθε κλάδο της παραγωγής. Ακόμα όμως και σ’ αυτό το θέμα, ο Αλ. Τσίπρας δεν βρήκε λέξη να πει ούτε για τα σχέδια της ΕΕ να μετατρέψει την ελληνική αμυντική βιομηχανία σε «φασονατζίδικο» των μεγάλων πολυεθνικών, ούτε βέβαια για τις συμφωνίες Ελλάδας – Ισραήλ, που ανοίγουν το δρόμο για επιχειρηματικές συνεργασίες στον ευαίσθητο αυτό τομέα. Γιατί δε λέει ο ΣΥΡΙΖΑ αν θα καταργήσει τις συμφωνίες αυτές και όλο το επικίνδυνο πλέγμα που τις συνοδεύει;
Βέβαια, τίποτα απ’ όλα αυτά δεν είναι καινούργιο. Να θυμίσουμε («Ριζοσπάστης», 2/8/2011) ότι η Ρένα Δούρου, υπεύθυνη Ευρωπαϊκής Πολιτικής του ΣΥΝ, είχε έμμεσα καλέσει σε στρατιωτική επέμβαση της «διεθνούς κοινότητας», στη Συρία, δηλαδή επέμβαση των ιμπεριαλιστών για να… σώσουν το λαό, επιβεβαιώνοντας τη διαχρονική αντίληψη των οπορτουνιστών για «καλούς» και «κακούς» ιμπεριαλιστές. Στη συγκεκριμένη δήλωσή της, ανέφερε: «Τώρα η διεθνής κοινότητα, με επικεφαλής τον ΟΗΕ και την ΕΕ, οφείλει να απομονώσει το αιμοσταγές καθεστώς, στηρίζοντας παράλληλα, πολιτικά και οικονομικά, τις δυνάμεις της αντιπολίτευσης. Τώρα είναι πραγματικά η ώρα της έμπρακτης αλληλεγγύης προς το λαό της Συρίας!». Είναι η «διεθνής κοινότητα», που με επικεφαλής τον ΟΗΕ και την ΕΕ (και τις ΗΠΑ), αιματοκύλησε τη Λιβύη, στο όνομα της «προστασίας» του λαού της από το καθεστώς Καντάφι. Είναι οι ίδιοι που με ανάλογα προσχήματα αιμοτοκύλησαν τη Γιουγκοσλαβία και ισοπέδωσαν το Ιράκ.
Μάλιστα, στην εν λόγω δήλωση του στελέχους του ΣΥΝ γινόταν επίκληση του παραδείγματος της Λιβύης: «Σήμερα, πέντε μήνες μετά από το ξεκίνημα της «άνοιξης της Συρίας», οι εξεγερμένοι επιμένουν, παρά το λουτρό αίματος, να στέκονται όρθιοι και να αντιστέκονται διεκδικώντας ό,τι και οι Αιγύπτιοι, οι Τυνήσιοι, οι Λίβυοι: Ελευθερία, δημοκρατία, σεβασμό της αξιοπρέπειάς τους». Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι δεσμευμένος στην ιμπεριαλιστική ΕΕ και δεν έχει στρατηγική ρήξης, αλλά συνεργασίας με το κεφάλαιο. Η πολιτική υπέρ της ΕΕ σημαίνει αποδοχή της ευρωατλαντικής συνεργασίας, του ευρωστρατού ως επιθετικού ιμπεριαλιστικού στρατού, εγκλωβίζοντας το λαό στο φόβο ότι χωρίς ιμπεριαλιστές συμμάχους, άρα χωρίς μονοπώλια, δεν μπορεί να ζήσει. Οι εξελίξεις στη γειτονιά μας προαναγγέλλουν νέους κινδύνους για το λαό, απέναντι στους οποίους, μια κυβέρνηση της κεντροδεξιάς ή της κεντροαριστεράς, θα τον μετατρέψει σε θύτη και θύμα. Ισχυρό ΚΚΕ και δυνάμωμα της αντιιμπεριαλιστικής πάλης, είναι η μόνη ρεαλιστική διέξοδος για το λαό.
από τον  ριζοσπάστη
——
και για να θυμηθούμε  λίγο το αιματοκύλησμα  της Λιβύης   στο όνομα της «προστασίας» του λαού της από το καθεστώς Καντάφι.
από το  κουτί

κάτι αλήθειες που βγαίνουν….

Oι μισθοφόροι “αγωνιστές της ελευθερίας” για την αποκατάσταση της “δημοκρατίας” στη Λιβύη, μέσω της “αραβικής άνοιξης”… κόστισαν 1,4 δισεκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ!

O Hassan Ziglam, νέος Υπουργός Οικονομίας της Λιβύης, με την συνέντευξή του στο “Reuters” ενημέρωσε τη διεθνή κοινή γνώμη ότι το «Mεταβατικό Εθνικό Συμβούλιο για την αποκατάσταση της δημοκρατίας στη Λιβύη (CNT-National Transitional Council) πλήρωσε 1,8 δισεκατομμύρια δολάρια Λιβύης (δηλαδή 1,4 δισεκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ) στους μισθοφόρους που αγωνίστηκαν (στον αγώνα της “αραβικής άνοιξης”) για την απελευθέρωση της Λιβύης από τον δικτάτορα Καντάφι…».
Στην συνέντευξή του ο…

 Λίβυος Υπουργός Οικονομίας (διάβαζε… υπάλληλος των αμερικανοσιωνιστών) πρόβαλε το «επιχείρημά» του για την αναγκαιότητα να χρηματοδοτηθεί η οικονομία της Λιβύης.
Άραγε τώρα –τουλάχιστον στο ευτυχώς μικρό τμήμα της ευρωπαϊκής “σύγχρονης” αριστεράς που προς χάρη των δήθεν “ανθρώπινων δικαιωμάτων” στηρίζει την “αραβική άνοιξη” της Κλίντον και της “Σοσιαλιστικής” Διεθνούς και την ιμπεριαλιστική επέμβαση εναντίον της Συρίας– παραμένει κάποια αμφιβολία για τους «rebels freedom fighters»;
Υπάρχει σκεπτόμενος πολίτης, παρά την προπαγάνδα των αργυρώνητων ΜΜΕ και δημοσιογράφων Υπηρεσίας της δύσης, που δεν αντιλαμβάνεται πίσω από την επιχείρηση “εκδημοκρατισμού” της Συρίας;
Advertisements

Posted in ρήξη και ανατροπή | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

Η «αναμορφώτρια» της Παιδείας…

Posted by redship στο 6 Σεπτεμβρίου , 2011

«Η σχολική χρονιά που έρχεται πρόκειται να είναι η πιο δύσκολη χρονιά μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο…»!

Αυτά λέγονταν ήδη από τις 12 Αυγούστου. Και προς Θεού! Δεν τα έλεγαν οι κομμουνιστές βουλευτές, εναντίον των οποίων εξεμάνη η κυρία Διαμαντοπούλου όταν οι τελευταίοι τάχθηκαν υπέρ της μη εφαρμογής των νόμων της.

Οχι, τα έλεγε το «δεξί χέρι» της κυρίας υπουργού, ο γενικός γραμματέας του υπουργείου Παιδείας κ. Βασίλης Κουλαϊδής!

Ε, λοιπόν, συνεπείς στο να έχουν έτοιμα τα βιβλία των παιδιών δεν είναι, αλλά στις προβλέψεις τους έπεσαν «διάνα»!

Τα «κατάφεραν» και τη Δευτέρα που ξεκινάνε τα σχολεία βιβλία – γιοκ! Οι μαθητές – λένε οι τετραπέρατοι της κυβέρνησης – θα κάνουν μάθημα με …φωτοτυπίες, με DVD και ίντερνετ!

Αυτά συμβαίνουν στην Ελλάδα εβδομήντα χρόνια μετά την κήρυξη του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου.

Αυτά «κατόρθωσε» η κυβέρνηση του (διατελέσαντος και υπουργού Παιδείας) κυρίου Παπανδρέου.

Αυτά «κατόρθωσε» επί των ημερών της στο υπουργείο Παιδείας η κυρία Διαμαντοπούλου. Η «αναμορφώτρια» της Παιδείας…

Posted in παιδεία, παιδεία στα μέτρα του κεφαλαίου | Με ετικέτα: , , , , | Leave a Comment »

«Διεθνές Δίκαιο» (2)

Posted by redship στο 29 Μαρτίου , 2011

η ιμπεριαλιστική κτηνωδία κατά του λαού  του Αφγανιστάν ήταν  και αυτή στα πλαίσια του  «Διεθνές Δικαίου», εκεί που επικράτησε η «δημοκρατία», εκεί   όπου οι κάθε  λογής πρετεντέρηδες    χαρακτήριζαν  την ιμπεριαλιστική επέμβαση ως «καθήκον»

Είναι οι ίδιοι που   λένε τώρα   ότι ο Καντάφι απειλούσε με ένα «λουτρό αίματος»,  γι’ αυτό «κάθε Αμερικανός μπορεί να είναι υπερήφανος για τις ζωές που σώσαμε στη Λιβύη».

 

 

Posted in ιμπεριαλισμός, ιμπεριαλισμός σημαίνει χούντες και πολέμοι | Με ετικέτα: , , , , | Leave a Comment »

«Διεθνές Δίκαιο»

Posted by redship στο 29 Μαρτίου , 2011

Η κυβέρνηση Παπανδρέου συμμετέχει στην ιμπεριαλιστική κτηνωδίακατά του λαού της Λιβύης διότι – εκτός των άλλων που λέει – θέλει να ευθυγραμμιστεί και να συμβάλει στην εφαρμογή των αποφάσεων του «Διεθνούς Δικαίου».

Ομως πώς γίνεται να είναι κανείς τόσο ένθερμος και «πρόθυμος» στρατιώτης του «Διεθνούς Δικαίου», έτοιμος – όταν πρόκειται για τη Λιβύη – να δώσει τα πάντα για την εφαρμογή του, αλλά ο ίδιος, όταν πρόκειται για την εφαρμογή του Διεθνούς Δικαίου στο Αιγαίο, να επιδίδεται σε ό,τι λογής κωλοτούμπα υπάρχει για να «τακτοποιηθεί» το θέμα μέσα από μυστικές συνομιλίες, που με βάση το Διεθνές Δίκαιο – το οποίο επικαλείται η κυβέρνηση – είναι τουλάχιστον περιττές;…

Αν μη τι άλλο, λοιπόν, αυτά τα περί εφαρμογής του «Διεθνούς Δικαίου» θα συνιστούσαν μια πολύ «ευγενική» και συνάμα εξαιρετικά φιλόδοξη προσπάθεια, αν δεν επρόκειτο για υποκρισία στον υπερθετικό βαθμό.

Αρκεί να αναλογιστεί κανείς ποιος τα επικαλείται: Μια κυβέρνηση που όταν πρόκειται για την εφαρμογή του Διεθνούς Δικαίου σε άλλα θέματα, όπως η ΑΟΖ ή η επέκταση των ελληνικών χωρικών υδάτων στα 12 μίλια, σφυρίζει κλέφτικα.

Αντίθετα, στην περίπτωση της Λιβύης (του Ιράκ, του Αφγανιστάν, του Κοσσόβου), η ελληνική πλευρά έχει επιδείξει μια ετοιμότητα που εντυπωσιάζει.

Είναι προφανές: Για την ελληνική άρχουσα τάξη είναι προτιμότερο, σημαντικότερο και πολύ πιο επείγον – από άποψη «εθνικού» συμφέροντος – να εφαρμοστεί το «Διεθνές Δίκαιο» στη Λιβύη. Το Αιγαίο μπορεί να περιμένει. Ας κατασταλάξουν πρώτα στο Αιγαίο των πλουτοκρατών οι «μπίζνες» (σ.σ.: συγγνώμη, το «εθνικό» συμφέρον θέλαμε να πούμε) και μετά βλέπουμε…

Αλλά κάποιος που μεταχειρίζεται το Διεθνές Δίκαιο εντός Ελλάδας και για θέματα που αφορούν ευθέως την Ελλάδα, με τον τρόπο που προαναφέραμε, πόσο πειστικός είναι ότι αυτό για το οποίο σπεύδει να «πολεμήσει» στη Λιβύη, μπορεί να έχει οποιαδήποτε σχέση με «Δίκαιο»;

 

από τον ημεροδρόμο του ριζοπσπάστη

Posted in πολιτικη, ριζασπάστης, τα νέα ss, η δικαιοσύνη των αστών δεν είναι δικαιοσύνη των λαών, ιμπεριαλισμός | Με ετικέτα: , , , , | Leave a Comment »

Η επίθεση στη Λιβύη γίνεται για τα πετρέλαια και τους αγωγούς

Posted by redship στο 22 Μαρτίου , 2011

Αποσπάσματα από τη συνέντευξη της ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ  Αλέκας Παπαρήγα στο ραδιοφωνικό σταθμό «Real fm»

Από το προχτεσινό συλλαλητήριο του ΚΚΕ στην Αθήνα, ενάντια στην ιμπεριαλιστική επίθεση στη Λιβύη

Συνέντευξη στο ραδιοφωνικό σταθμό «Real fm» και τον δημοσιογράφο Νίκο Χατζηνικολάου παραχώρησε χτες η ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ,Αλέκα Παπαρήγα. Ακολουθούν αποσπάσματα από τη συζήτηση.— Να ξεκινήσω τη συζήτησή μας από τη Λιβύη και από την απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας για επέμβαση. Θέλω να σας ρωτήσω, αν θα μπορούσε η Ελλάδα να απόσχει απ’ αυτήν την πολεμική δραστηριότητα, υποστηρικτική βοήθεια, ή αν αυτό, αντίθετα, θα ήταν αδικαιολόγητο, με την έννοια ότι, αφού υπάρχει απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας, πρόκειται για νομιμοποιημένη διεθνή δράση;

— Τα πράγματα δεν μπορεί να τα δει κανείς με το «έπρεπε ή δεν έπρεπε». Η γνώμη μας είναι ότι η Ελλάδα δυστυχώς έχει προσφέρει πάρα πολλά σε άδικους πολέμους και επιθέσεις και βέβαια συνεχίζει αυτή τη δραστηριότητα, διότι δεν έχει διαρρήξει τη σχέση της με αυτήν την πολιτική. Θα μπορούσε να το κάνει, αλλά δε θέλει να το κάνει. Και, επομένως, όταν δε θέλει, δεν μπορεί. Αυτή είναι η θέση μας. Αλλωστε, θα μπορούσε να αξιοποιήσει και τις διάφορες διχογνωμίες στο ΝΑΤΟ, που υπάρχουν για διάφορους, όχι φιλειρηνικούς, λόγους και να παρεμποδίσει αυτή τη διαδικασία.

Βέβαια, βλέπουμε άλλες χώρες, οι οποίες έχουν άλλη στάση από τη δική μας, η Τουρκία για παράδειγμα…

— Ναι, ακριβώς η Τουρκία. Βεβαίως, υπάρχει αρκετή υποκρισία στις επιλογές. Δείτε τώρα η Ρωσία, η Κίνα κ.τ.λ., μπορούσαν να βάλουν «βέτο» και να μη γίνει αυτό που γίνεται. Και μετά «θυμώνουν», επειδή δολοφονούνται άμαχοι. Μα στον πόλεμο αυτά γίνονται. Αυτές οι επιθέσεις «χειρουργικής επέμβασης» είναι αστεία πράγματα. Τα είδαμε και στη Γιουγκοσλαβία.

Ομως, υπάρχει και το επιχείρημα από την άλλη πλευρά ότι εκεί ο Καντάφι επιτίθεται σε αμάχους. Αυτό είναι ένα σοβαρό επιχείρημα για παρέμβαση της διεθνούς κοινότητας.

— Σε αμάχους γίνεται επίθεση σε πάρα πολλές χώρες της Γης. Η επίθεση δεν έχει καμία σχέση ούτε με ανθρωπισμό ούτε με δημοκρατία. Τα πετρέλαια της περιοχής, οι αγωγοί, είναι ο στόχος. Ακόμα, είναι ότι η Λιβύη πήγαινε να παίξει έναν, ενδεχομένως ηγετικό, ρόλο στην Αφρική. Στην Αφρική τώρα πέρα από τις κλασικές δυνάμεις Αγγλία, Γαλλία, δευτερευόντως οι Αμερικανοί – και αυτοί έχουν ενδιαφέρον – έχει μπει τώρα και η Κίνα, ενδιαφέρονται και άλλες χώρες, όπως η Ρωσία. Αυτή είναι η διαμάχη. Η Λιβύη ενδεχομένως είναι ένα προγεφύρωμα για μεγαλύτερη διείσδυση στην Αφρική. Δεν πρόκειται για καμία ανθρωπιστική επέμβαση. Αλλωστε, οι ίδιοι που κάνουν αυτές τις επεμβάσεις αποφασίζουν τραγικά μέτρα για τους λαούς.

Λέτε ότι αν δεν υπήρχαν τα πετρέλαια δεν θα είχε ασχοληθεί κανείς;

— Βέβαια. Κοιτάξτε η Λιβύη για κάποιο διάστημα και για διάφορους λόγους – τώρα δεν είναι της ώρας κανείς να το αναλύσει – υπάρχει ο Αραβικός, ο λεγόμενος «σοσιαλιστικός» εθνικισμός (σοσιαλιστικός εντός εισαγωγικών), η Λιβύη για πολλά χρόνια ήταν μια χώρα που σήκωνε ανάστημα στις ΗΠΑ. Στη συνέχεια, έγινε το αγαπημένο παιδί και των ΗΠΑ και της Γαλλίας. Βλέπετε, λοιπόν, εδώ γίνονται διάφορα παιχνίδια. Η ουσία είναι όμως αυτή: Συνέφερε τη Γαλλία και την Ιταλία να εμφανίζεται π.χ. ο Καντάφι ως αντιαμερικανός, όμως ο ανθρωπισμός και η φροντίδα για τους λαούς λείπει και όταν αγκάλιαζαν τον Καντάφι και τώρα που τον πολεμούν.

Για την κατάσταση με τους πυρηνικούς αντιδραστήρες στην Ιαπωνία

Ενα σχόλιό σας για την Ιαπωνία και γι’ αυτό που συμβαίνει εκεί με τους πυρηνικούς αντιδραστήρες. Ισως αυτό είναι ένα μήνυμα και προς τη δική μας περιοχή για την ειρηνική χρήση πυρηνικής ενέργειας; Φαίνεται ότι αυτή η ενέργεια δεν είναι και τόσο πράσινη, όσο ήθελαν να μας την παρουσιάσουν ορισμένοι στην Ελλάδα.

— Ως Κόμμα πρέπει να είμαστε πάντα ανοιχτοί στην εξέλιξη της επιστήμης και τη χρησιμοποίηση ολόπλευρα της επιστήμης στην παραγωγική διαδικασία. Ωστόσο, πάντα υπογραμμίζουμε ότι η Ελλάδα είναι μια χώρα με μεγάλη σεισμικότητα, γι’ αυτό και είχαμε τοποθετηθεί αρνητικά σε αυτό το ενδεχόμενο. Και να σας πω και κάτι, τα τελευταία χρόνια το συζητούσαμε και το ξανασυζητούσαμε.

Ο κ. Σουφλιάς μάς έλεγε ότι είναι πράσινη ενέργεια.

— Πράσινη ενέργεια βεβαίως δεν είναι. Εμείς και τα τελευταία χρόνια επανεξετάζαμε αυτό το ζήτημα και λέγαμε μήπως η επιστήμη, που έχει εξελιχθεί, μπορεί να εξουδετερώσει τους κινδύνους. Παραμείναμε σε αυτή τη στάση από δισταγμό μέχρι άρνηση. Πολύ περισσότερο που δεν μπορείς να ελέγξεις και τις εταιρείες. Αυτό τώρα το πρωτοφανές που ακούμε ότι περιμένει ο πρωθυπουργός της Ιαπωνίας τι θα τον ενημερώσει η εταιρεία. Θα μου πείτε ό,τι και αν είναι, όταν είναι κρατική υπάρχει μια μεγαλύτερη δυνατότητα ελέγχου. Εδώ μπαίνουν και άλλα ζητήματα.

Στο Τσερνομπίλ βέβαια ήταν κρατική.

— Ναι κρατική ήταν, αλλά ξέρετε εκείνη την περίοδο, το 1986, είχαν αρχίσει και κοίταγαν πολύ χαμογελαστά τους νόμους της αγοράς και τότε η κάθε επιχείρηση είχε και μία σχετική αυτονομία από τον κεντρικό σχεδιασμό. Κοιτάξτε, δεν μπορεί να αποφύγει κανείς και το ανθρώπινο λάθος, γιατί εν πάση περιπτώσει δεν έχουμε να κάνουμε με υπερανθρώπους και, αν θέλετε, μια σειρά πράγματα πρέπει να μας γίνονται και μαθήματα στο κάτω – κάτω.

Τώρα το εργοστάσιο στην Ιαπωνία είχε εγκαταστάσεις 40 χρόνων, επομένως η τελευταία λέξη της τεχνικής δεν είχε εφαρμοστεί. Δεν έχουν λύσει ζητήματα όπως είναι η ταφή με το τσιμέντο. Στο Τσερνομπίλ έκαναν αυτήν την ταφή που ενδεχομένως εκείνη την περίοδο να θεωρούνταν το καλύτερο, τώρα ακούμε ότι υπάρχουν ερωτηματικά. Αρα, αν δε λυθούν τέτοια ζητήματα, γιατί με τον Εγκέλαδο δεν μπορείς να ξέρεις αν θα χτυπήσει στο 7,5 ή στο 8 ή στο 9 Ρίχτερ. Ακουσα για το Κοσλοντούι σε μια εκπομπή ότι αντέχει στο 8, αν ο σεισμός είναι 9; Ακόμα τη φύση δεν την έχουμε νικήσει 100%.

Για τις εξελίξεις στην οικονομία

Να έρθω τώρα στο δικό μας τσουνάμι, στην οικονομία, στην ύφεση, στην ανεργία που μεγαλώνει. Υπάρχει δρόμος για να βγούμε από την κρίση αυτή;

— Αν πάρουμε υπόψη την πολιτική που ακολουθείται, το συσχετισμό δυνάμεων που υπάρχει στην Ελλάδα και στην Ευρώπη, από τη σκοπιά αυτή είναι ένας δρόμος κατεξοχήν αντιλαϊκός. Ξέρετε τι μέσα έχουν; Πρώτον, να ρίξουν όλο και πιο πολύ το βιοτικό επίπεδο των λαών της Ευρώπης, όχι μόνο της Ελλάδας. Δεύτερο αυτό που λέγεται χρεοκοπία, να καταστρέψουν ένα μέρος του κεφαλαίου, αλλιώς δε θα ξεκολλήσει ξανά η κερδοφορία.

Αυτό το δρόμο εμείς τον απορρίπτουμε. Αυτά είναι τα εργαλεία που έχουν στα χέρια τους.

Τι είναι η χρεοκοπία; Πώς θα γίνει καταστροφή ενός μέρους του κεφαλαίου; Κάποιες επιχειρήσεις θα κλείσουν, όχι μόνο οι μικρομεσαίες, αυτές κλείνουν και χωρίς κρίση. Δεύτερο, αυτή η δημόσια τάχα περιουσία που έχουμε στην Ελλάδα, που είναι κάποια υπολείμματα κρατικών επιχειρήσεων ή είναι τουριστικές περιοχές κ.λπ., αυτές θα πουληθούν σε κατώτερη τιμή. Είναι και αυτό μια μορφή απαξίωσης.

Θέλω να πω ότι τα εργαλεία που έχει σήμερα η ΕΕ είναι συγκεκριμένα και μάλιστα έχουν τρομερές αντιφάσεις. Δεν μπορούν να δώσουν διέξοδο κατά χώρα, είναι διαπλεκόμενες οικονομίες και επομένως πρέπει να διανεμηθούν τα κέρδη και η χασούρα ανάμεσα σε κράτη που αντιπαρατίθενται μεταξύ τους.

Για τις εξελίξεις στο πολιτικό σκηνικό

Τι εξελίξεις βλέπετε το αμέσως επόμενο διάστημα; Βλέπετε εκλογές, ανασχηματισμό;

— Δε θέλω να μπω σε λεπτομέρειες σε ζητήματα που κυρίως αφορούν σε υποκειμενικές επιλογές. Αυτό που εμείς βλέπουμε είναι ότι θα προχωρήσει η καταστροφή ενός μέρους του κεφαλαίου, δηλαδή η ελεγχόμενη χρεοκοπία.

Βλέπετε ότι αυτό θα συμβεί τελικά;

— Δεν μπορεί να μη γίνει. Στην Ελλάδα, μόλις ξέσπασε η κρίση έγινε αυτό που λέμε υποτίμηση της αξίας της ανθρώπινης εργατικής δύναμης, αλλά δεν έγινε μείωση τιμών. Δεν έπεσαν οι τιμές σε διάφορα εμπορεύματα, στα διαμερίσματα κ.τ.λ. Γιατί ο καπιταλισμός έτσι λύνει το πρόβλημά του. Επομένως, καθυστέρησε αυτή η επιλογή και στην Ελλάδα και σε άλλες χώρες και τώρα θα προχωρήσουν σε ελεγχόμενη χρεοκοπία.

Θα ξεκολλήσει το πλοίο από την κρίση; Και αν ξεκολλήσει θα επέλθει καινούργια κρίση, φαύλος κύκλος είναι όλα αυτά.

Τώρα από κει και πέρα, αν θα έρθει η στιγμή που η κυβέρνηση θα κάνει εκλογές για να εξασφαλίσει νομιμοποίηση από το λαό ή θα προχωρήσουν σε μια κυβέρνηση συνεργασίας είναι κάτι που νομίζω ότι συζητιέται σήμερα στους οικονομικούς παράγοντες, αλλά τα πολιτικά πρόσωπα δεν έχουν ακόμα ενδώσει σε μια τέτοια επιταγή.

Λέτε ότι γίνονται μαγειρέματα στο παρασκήνιο;

— Δεν είναι θέμα συνωμοσίας. Αν θέλετε, είναι λογικό, ο επιχειρηματικός κόσμος θέλει μια πολύ ισχυρή κυβέρνηση για να μπορέσει να παρεμποδίσει τις λαϊκές αντιδράσεις και να φανεί κατά κάποιον τρόπο ότι είναι αναγκαίο κακό αυτά που γίνονται, να μην υπάρχει αντιπολίτευση και διελκυστίνδα ανάμεσα στη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ.

Posted in πολιτικη, ριζασπάστης, ιμπεριαλισμός, ιμπεριαλισμός σημαίνει χούντες και πολέμοι, κυριαρχεί η ορδή των απατεώνων | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »

Ποιος την γαμεί την δημοκρατία;

Posted by redship στο 22 Μαρτίου , 2011

αναδημοσίευση από Cogito ergo sum

 

Επί τέλους, αποκαθίσταται η διεθνής νομιμότης! Οι ισχυροί της γης, απηυδισμένοι από την συμπεριφορά του παρανοϊκού δικτάτορα Μουαμάρ Καντάφι, έκαναν την καρδιά τους πέτρα κι αποφάσισαν να επέμβουν στην Λιβύη. Ο διεθνής εσμός της ιμπεριαλιστικής δημοκρατίας χτύπησε την γροθιά στο τραπέζι, αναφώνησε με αγανάκτηση «ως εδώ και μη παρέκει» και εξαπέλυσε το δημοκρατικό του οπλοστάσιο κατά του ίσαμε χτες αγαπητού φίλου και από σήμερα μισητού εχθρού.

Μπροστά ο Σαρκοζύ. Αυτό το παλληκάρι, όσο μπόι του λείπει τόση μαγκιά του περισσεύει. Εδώ, τσάκισε τους πιτσιρικάδες των παριζιάνικων προαστίων και εξαπέλυσε πογκρόμ κατά των ρομά της χώρας του. Θα λυπηθεί τους λίβυους τώρα; Αναρωτιέμαι, όμως: αν οι δημοσκοπήσεις δεν τον έφερναν τρίτο και καταϊδρωμένο στην κούρσα για την επόμενη προεδρία της Γαλλίας, θα έκανε το ίδιο; Ποια δημοκρατία και παπάρια τώρα; Όταν μιλάμε για πολιτικές σκοπιμότητες, ποιος την γαμεί την δημοκρατία;

Από δίπλα του κι ο Κάμερον, κλασσικό φυντανάκι του βρεττανικού τυχοδιωκτισμού. Μάλιστα, ο βρεττανός πρωθυπουργός δεν είχε κανένα πρόβλημα να παραδεχτεί δημοσίως ότι η επέμβασή του στην Λιβύη υπαγορεύθηκε από τα συμφέροντα της χώρας του! Ποια δημοκρατία και παπάρια τώρα; Όταν μιλάμε για πετρέλαια, ποιος την γαμεί την δημοκρατία;

Πίσω κι από τους δυο αυτούς, ο -τιμημένος με Νόμπελ Ειρήνης- Ομπάμα. Ο πρόεδρος των ΗΠΑ δήλωσε, με περισσή ξετσιπωσιά, ότι η χώρα του δεν θα παίξει πρωτεύοντα ρόλο στην επίθεση κατά της Λιβύης αλλά, απλώς, θα προσφέρει τεχνική υποστήριξη. Εμ, βέβαια! Σιγά μην αφήσει άγγλους και γάλλους να διαφημίζουν μονάχοι την αποτελεσματικότητα των οπλικών τους συστημάτων! Τι διάολο; Κοτζάμ αμερικανός πρόεδρος επιτρέπεται να μην εκμεταλλευτεί την ευκαιρία για ένα promotion των awacs και των φάντομ που παράγει η χώρα του; Ποια δημοκρατία και παπάρια τώρα; Όταν μιλάμε για μπίζνες, ποιος την γαμεί την δημοκρατία;

Ξοπίσω τους κι άλλοι δημοκράτες. Σαν τον δικό μας, τον Παπανδρέου, ας πούμε. Βέβαια, η Ελλάδα είναι φιλειρηνική χώρα και δεν ανακατεύεται σε πολέμους. Απλώς, στέλνει 2-3 αεροπλανάκια να κρατάνε το σεγόντο κι ανοίγει τα αεροδρόμιά της για να ανεφοδιάζονται τα μη φιλειρηνικά αεροπλάνα των απανταχού προστατών της δημοκρατίας, όσο κι αν μας κοστίζει αυτη η επιλογή. Άλλο αν ταυτόχρονα ξεχνάει ότι η Λιβύη αποτελεί τον βασικό μας πετρελαιικό προμηθευτή (και εξαιρετικής ποιότητας πετρέλαιο σε καλή τιμή παίρνουμε και μεταφορικά γλιτώνουμε, αφού η Λιβύη είναι δίπλα μας), ώστε το εθνικό μας συμφέρον υποδεικνύει να τα έχουμε καλά μαζί της. Το κακό με τον Παπανδρέου είναι ότι δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι η ελληνική εμπλοκή αποτελεί συμμαχική υποχρέωση στα πλαίσια του ΝΑΤΟ, αφού -επίσημα, τουλάχιστον- η επίθεση στην Λιβύη δεν έγινε από το ΝΑΤΟ αλλά από μεμονωμένες χώρες. Έλα, όμως, που η κυβέρνηση θέλει να δείξει στον διεθνή ιμπεριαλισμό ότι είμαστε «καλά παιδιά»! Ποια δημοκρατία και παπάρια τώρα; Όταν μιλάμε για πιστοποιητικά νομιμοφροσύνης, ποιος την γαμεί την δημοκρατία;

Να μη ξεχάσουμε και τον Κι-Μουν, τον γενικό γραμματέα του ΟΗΕ. Υποτίθεται ότι ο ΟΗΕ ιδρύθηκε για να προασπίζει την ειρήνη απανατχού της υφηλίου και, συνεπώς, δεν θα έπρεπε ποτέ να δίνει την συγκατάθεσή του σε πολεμικές επιχειρήσεις. Έλα, όμως, που μόνο αυτό δεν συμβαίνει. Παλιότερα, είχαμε τον Ανάν, εκείνο το κουτσούνι που ευλόγησε τον διαμελισμό της Γιουγκοσλαβίας και την εισβολή στο Ιράκ. Τώρα έχουμε τον Κι-Μουν να ευλογεί την επίθεση κατά της Λιβύης. Αλλά τι περιμένουμε να κάνει ο άνθρωπος; Να προασπίσει την δημοκρατία και την ειρήνη και μην εξυπηρετήσει το διεθνές κατεστημένο, το οποίο τον προώθησε στην θέση που κατέχει; Αφού γι’ αυτό τον προώθησαν εκεί! Ποια δημοκρατία και παπάρια τώρα; Όταν μιλάμε για αλλαξοκωλιές υψηλού επιπέδου, ποιος την γαμεί την δημοκρατία;

Τελικά, ο μακαρίτης ο Ροβεσπιέρος θα παραμένει πάντοτε επίκαιρος: «Δημοκρατία! Πόσα εγκλήματα γίνονται στο όνομά σου…»

Posted in τρομοκρατία, τα νέα ss, η "δημοκρατία" των αστών, η δικαιοσύνη των αστών δεν είναι δικαιοσύνη των λαών | Με ετικέτα: , , , , , | Leave a Comment »

… με των λαών το αίμα τη Γη ξαναμοιράζουν

Posted by redship στο 22 Μαρτίου , 2011

«Οταν κάθισε η σκόνη από το βομβαρδισμό ψάχναμε μέσα στα ερείπια να βρούμε χέρια, πόδια, γιατί ξέραμε ότι ήταν κόσμος εκεί. Δεν έφυγε κανείς»

Η μαρτυρία καταγράφηκε από ανταποκρίτρια αγγλικού καναλιού και είναι μία από τις αποδείξεις ότι οι ιμπεριαλιστές βομβάρδισαν «στρατιωτικούς στόχους», δηλαδή τους ανθρώπους που και στη Λιβύη, όπως στο Ιράκ, όπως στο Αφγανιστάν, όπως στη Γιουγκοσλαβία, δε λένε να δεχτούν ότι το δικό τους πρόβλημα θα το λύσουν άλλοι, απ’ έξω, με βόμβες.

Πράγματα ακατανόητα για τύπους σαν τον Πρετεντέρη στα ΝΕΑ, που έσπευσε για μια ακόμα φορά χτες να φανεί «επιμελέστερος» κουνώντας το δάχτυλο σ’ όσους καθυστέρησαν να μακελέψουν το λαό της Λιβύης για να τον …σώσουν.

Τι κι αν από τους ίδιους τους Αμερικάνους δηλώνεται πως δεν είναι καθαρό ποιος είναι ο αντίπαλος, τι κι αν από μερίδα της ελληνικής αστικής τάξης ανάβονται λαμπάδες για να τελειώσει γρήγορα ό,τι γίνεται, καθώς υπάρχει κίνδυνος για τις μπίζνες, τι κι αν ακόμα και ανάμεσα σ’ όσους έβαλαν την υπογραφή τους για το μακέλεμα επικρατεί ένας ψιλοπανικός καθώς διαπιστώνουν ότι η επίθεση στη Λιβύη μπορεί να γίνει και μπούμερανγκ.

Οπως στην Ιαπωνία, έτσι και στη Λιβύη είναι και αρκετοί ανάμεσα στους καπιταλιστές που τρίβουν τα χέρια τους. Οπως οι Ελληνες εφοπλιστές. Που, όπως κέρδισαν 500.000 ευρώ για κάθε ταξίδι εκκένωσης της Λιβύης, έτσι πολύ θα ήθελαν η …ιαπωνική «στωικότητα» να χαρακτήριζε και τον ελληνικό λαό. Αλλά δεν τους βγαίνει. Ετσι ξορκίζουν το κακό που τους βρήκε: Διαπιστώνουν μέσα από την «Καθημερινή» ότι στη χώρα μας εξακολουθούν να κυριαρχούν οι ιδέες της ανατροπής, γεγονός που το αποδίδουν σε κάποια μυστικιστικού τύπου ιδεολογική κυριαρχία.

Στην πραγματικότητα γνωρίζουν ότι το πρόβλημα βρίσκεται στο ίδιο το σύστημα (χαρακτηριστικό το ερώτημα στα ΝΕΑ), γνωρίζουν επίσης ότι η λύση βρίσκεται στην ανατροπή της αιτίας. Αυτό ακριβώς απεύχονται.

Ολοι τους έχουν καθαρό πως η Λιβύη είναι μόνο μία από τις αφορμές για να εκφραστούν ανοιχτά οι οξυνόμενες ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις. «Οι συμμαχικές δυνάμεις» και «οι συμμαχικές δυνάμεις» λένε και ξαναλένε οι εκφωνητές στην τιβί. Αλλά οι ίδιες οι «συμμαχικές δυνάμεις» δε φαίνεται να συμφωνούν και τόσο ότι είναι σύμμαχοι. Μοιάζοντας περισσότερο με αρπαχτικά που σπεύδουν κι ό,τι αρπάξει ο καθένας, έφτασαν ως και σε μία κοινή τους επιχείρηση να δώσουν διαφορετικά ονόματα: «Αυγή της Οδύσσειας» για τους Αμερικανούς, «Χαρματάν» (από το όνομα ενός ανέμου) για τους Γάλλους.

Από κει κι ύστερα μύλος. Οσοι έχουν οικονομικό νταραβέρι ζητάνε να τελειώνει γρήγορα ό,τι είναι να γίνει. Οσοι ψάχνουν διάδρομο προς το Τσαντ, όπου και το ουράνιο για τη γαλλική βιομηχανία, προσπαθούν να επιβάλουν στην πράξη το «γαία πυρί μειχθήτω», όσοι έχουν ήδη διασφαλισμένο ότι τα δικά τους πετρέλαια δεν κινδυνεύουν, δηλώνουν απλά υποστηριχτές. Οι αισχρότεροι είναι αυτοί που ενώ έβαλαν την υπογραφή τους για τη σφαγή δηλώνουν τώρα ότι δεν κατάλαβαν τι υπέγραφαν.

Σε κάθε περίπτωση ισχύει απόλυτα αυτό που διακήρυξε το ΚΚΕ:

«Ο πόλεμος κατά του λαού της Λιβύης, με πρόσχημα τα ανθρώπινα δικαιώματα, την προστασία των αμάχων και τη δημοκρατία, είναι ένας πόλεμος 100% άδικος, ιμπεριαλιστικός (…) Ο πόλεμος αντικειμενικά, συνειδητά, στρέφεται κατά του λαού της Λιβύης (…) Δεν είναι η πρώτη ούτε η τελευταία φορά που τα ισχυρά καπιταλιστικά κράτη θα εξαπολύσουν πόλεμο για να ανατρέψουν μια δική τους κυβέρνηση. Ο Καντάφι ήταν με τους ιμπεριαλιστές. Στο όνομα του «σοσιαλισμού», ο Καντάφι τσάκισε τις κομμουνιστικές ιδέες. Δεν είναι τυχαίο ότι στη Λιβύη δεν μπόρεσε να υπάρξει Κομμουνιστικό Κόμμα. Είμαστε εξίσου αντίθετοι με τον Καντάφι, όπως με τον Σαρκοζί, τον Ομπάμα, τις ελληνικές κυβερνήσεις. Το ΚΚΕ είναι κατά της ιμπεριαλιστικής επέμβασης. Να μην παρασυρθεί ο λαός από τη λογική ότι όποιος είναι ενάντια στον πόλεμο είναι υπέρ του Καντάφι, γιατί τσάκιζε το λαό που ήθελε να τον ανατρέψει και χρειαζόταν επέμβαση για τη σωτηρία του» (στον ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ).

«Αυτοί που επιτίθενται στη Λιβύη είναι οι ίδιοι που έχουν φορτώσει στους εργαζόμενους τα βάρη της καπιταλιστικής κρίσης (…) Καθήκον της εργατικής τάξης από σήμερα είναι να μπει μπροστά σε κάθε εργοστάσιο και εργατογειτονιά, να οργανώσει την πάλη του λαού ενάντια στα βρώμικα σχέδια των μακελάρηδων και στη συμμετοχή της ελληνικής κυβέρνησης σε αυτά (…) Η λαϊκή επαγρύπνηση και εγρήγορση, μαζί με την ένταση της πάλης στο εθνικό πεδίο, ενάντια στην πολιτική και την εξουσία του κεφαλαίου, που γεννά εκμετάλλευση και πολέμους, είναι η μόνη που μπορεί να βάλει φρένο στα χειρότερα που έρχονται για το λαό, στην προοπτική της ανατροπής της εξουσίας των μονοπωλίων, για τη λαϊκή εξουσία, το σοσιαλισμό» (επίσης στον ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ).

Posted in πολιτικη, ριζασπάστης, ιμπεριαλισμός, ιμπεριαλισμός σημαίνει χούντες και πολέμοι | Με ετικέτα: , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Ο υπάκουος δεν είναι και υπεύθυνος

Posted by redship στο 20 Μαρτίου , 2011

Της Λιάνας ΚΑΝΕΛΛΗ

Αν η υπακοή ήταν ταυτισμένη με την υπευθυνότητα, ο άνθρωπος δε θα είχε σηκωθεί στα δυο του πόδια κι ο Γαλιλαίος θα είχε πεισθεί ότι η Γη είναι τόσο επίπεδη όσο ο εγκέφαλος των εξουσιαστών του. Αν η υπακοή ήταν κι υπευθυνότητα ο άνθρωπος θα ήταν άλογο ον ανίκανο να σκεφτεί και να επιλέξει. Διατυπώνω το αξίωμα μετά λόγου γνώσεως και θα μπορούσα να το υπερασπιστώ γράφοντας δέκα διδακτορικά σε διαφορετικούς τομείς με μούσα τον Προμηθέα, με αχίλλειο φτέρνα τα αισθήματα και με πίστη στον άνθρωπο τον ικανό για συλλογικά και υποκειμενικά θαύματα. Ομως, αυτός ο υποκριτικός θαυμασμός για την αυτοκρατορική, στυγνά καπιταλιστική Ιαπωνία, που εκφράζεται με όρους αγοράς επί των πτωμάτων του λαού της, μου φέρνει αναγούλα. Χτυπημένη η χώρα – ως γεωγραφικός και πολιτικός τόπος στα όρια του κράτους – από απίστευτης βιαιότητας φυσικά φαινόμενα και σχεδόν αποτελειωμένη από τη φρίκη της πυρηνικής ενέργειας, αφημένης, ως μέσο παραγωγής, αγαθό και εν τέλει εμπόρευμα, στα χέρια πολυεθνικών αντιλαϊκών εκ φύσεως αθλίων συμφερόντων, με εξοργίζει ως την ανάσταση και την επανάσταση της κυρίαρχης λογικής.

Θαυμάζουν την καπιταλιστική γύμνια που άφησε εκατομμύρια απογόνους της Χιροσίμα και του Ναγκασάκι σε απόγνωση, με μια κούπα σούπα και μια φέτα ψωμί ανά τρία άτομα σεισμόπληκτα, τσουναμόπληκτα και ραδιενεργόπληκτα, οι ίδιοι που θαυμάζουν τη στήριξη του γιεν. Οι ίδιοι που συνεταιρίζονται με τους μοναρχοδικτάτορες του αραβικού κόσμου δεκαετίες τώρα, βάφοντας το πετρέλαιο κόκκινο απ’ το αίμα των λαών, εξάγουν τη δημοκρατία που θέλει τους Ιάπωνες υπάκουα θύματα της αφροσύνης, εργαζόμενους – απεργούς στις γιγάντιες πολυεθνικές, και υπεύθυνους όσους υπακούουν στα συμφέροντα ψηφίσματα του ΟΗΕ, του Αραβικού Συνδέσμου μπλα, μπλα, μπλα, μπλα… Μπλιαχ, φαρισαίοι της ιμπεριαλιστικής οικονομοκρατίας των παράπλευρων απωλειών της Γιουγκοσλαβίας, του Αφγανιστάν.

Την ώρα που γράφονται τούτες οι γραμμές και απελπίζομαι πεισμώνοντας για την περιφρόνηση της λογικής ότι η καταστροφή των ανθρώπων και του μέλλοντός τους κυρίως στην Ιαπωνία είναι τεράστια απ’ τη φύση αλλά εξουθενωτική απ’ των ανθρώπων τα έργα, όπως τα φθηνά κερδοφόρα πυρηνικά τέρατα, η πολιτισμένη λύση επιβάλλει σιωπή για την εισβολή στο Μπαχρέιν, στήνει πόλεμο αλά Σερβία στη Λιβύη, ετοιμάζει ένα απέραντο Ιράκ μες στη Μεσόγειο και θέλει την Ελλάδα τόσο υπάκουη και τόσο ανεύθυνη ώστε να ανοίγει τη Σούδα στο έγκλημα το διαρκές του ωμού ιμπεριαλιστικού ολοκαυτώματος.

Τις εγκαυματικές σκέψεις τα λαμόγια του παιγνίου «ο φόνος φέρνει χρήμα» προσπαθούν να τις καταπραΰνουν με τα γιαούρτια του Πάγκαλου ωσάν όλοι να διαθέτουμε το νου του κουνουπιού που εξαϋλώνεται εκτός έλους. Αμείλικτα ερωτήματα φυτρώνουν σαν κάκτοι λυτρωτικοί που συγκρατούν νερό στην έρημο του επικερδούς χαλκείου:

Ποιος θυμάται την Παλαιστίνη τώρα; Την ιντιφάντα; Το τείχος των Ισραηλινών; Τους αιχμάλωτους της Δ. Οχθης και της Γάζας; Ποιος ΟΗΕ; Ποιο Σ. Ασφαλείας; Ποιος Αραβικός Σύνδεσμος;

Ποιος θα μιλήσει ΤΩΡΑ για τα πυρηνικά του Ισραήλ λίγο πιο κάτω απ’ το τουρκικό Ακούγιου; Οι υπάκουοι στη διεθνή κοινότητα των αφεντικών ή μήπως οι ανυπάκουοι και γι’ αυτό υπεύθυνοι λαοί της Γης;

Τώρα είναι η ώρα να νικηθεί ο θάνατος των λαών με ανυπακοή στη «φύση» του καπιταλισμού ανίκανου να σώσει τους ανθρώπους απ’ τη φύση που δεν πολιτεύεται, δε δαμάζεται και αντιστέκεται στο βιασμό του κέρδους…

Posted in πολιτικη, ριζασπάστης, τα νέα ss, Το συμφέρον των καπιταλιστών δεν είναι συμφέρον των εργατών, Το αστικό ιερόμετρο είναι χυδαίο, ανθρώπινος δεν γίνεται ο καπιταλισμός, η "δημοκρατία" των αστών, ιμπεριαλισμός, ιμπεριαλισμός σημαίνει χούντες και πολέμοι | Με ετικέτα: , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Καμία εμπλοκή της Ελλάδας!

Posted by redship στο 19 Μαρτίου , 2011

Πριν μερικές μέρες ο Φίλιπ Γκόρντον, βοηθός υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, κατά τις συναντήσεις που είχε στην Αθήνα με τον Δ. Δρούτσα, δήλωσε:

«Η Ελλάδα είναι ένας εταίρος που μας βοηθάει πολύ».

Η τοποθέτηση του Αμερικανού αξιωματούχου επιβεβαιώνει ότι η παρούσα ελληνική κυβέρνηση αποδεικνύεται «άξια» της κληρονομίας της.

Για να γίνει σαφές τι εννοούμε μιλώντας για ΠΑΣΟΚική «κληρονομία», ας γυρίσουμε μερικά χρόνια πίσω.

1) «Ποτέ οι δύο κυβερνήσεις, των ΗΠΑ και της Ελλάδας, δεν συνεργάστηκαν τόσο στενά όσο στο θέμα αυτό (σ.σ.: της εισβολής του ΝΑΤΟ στη Γιουγκοσλαβία). Είμαστε ευτυχείς…».

(δήλωση Ν. Μπερνς, πρώην πρέσβη των ΗΠΑ, 11/5/99 – επί υπουργού Εξωτερικών Γ. Παπανδρέου).

2) «Η Ελλάδα υπήρξε κατά το διάστημα αυτό (σ.σ.: της εισβολής του ΝΑΤΟ στη Γιουγκοσλαβία) ένας πάρα πολύ καλός σύμμαχος και είμαστε ευγνώμονες από την υποστήριξη που μας παρέχεται από την Ελλάδα».

(Στ. Τάλμποτ, υφυπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, 8/6/99 – επί υπουργού Εξωτερικών Γ. Παπανδρέου).

3) «Η όλη προσπάθεια (σ.σ.: εισβολή του ΝΑΤΟ στη Γιουγκοσλαβία) δεν θα μπορούσε να γίνει χωρίς την υποστήριξη της ελληνικής κυβέρνησης και για το λόγο αυτό οι ΗΠΑ, οι χώρες του ΝΑΤΟ, θέλουν να εκφράσουν ευγνωμοσύνη».

(Γ. Κοέν, υπουργός Αμυνας των ΗΠΑ, 13/7/99 – επί υπουργού Εξωτερικών Γ. Παπανδρέου).

Ως επιστέγασμα όλων των προηγούμενων, η εφημερίδα «Βήμα της Κυριακής» στις 9/6/1999 έγραφε:

«Ο Αμερικανός υφυπουργός Εξωτερικών κ. Στ. Τάλμποτ με δική του πρωτοβουλία επαίνεσε ενώπιον των μελών του Συμβουλίου της Ατλαντικής Συμμαχίας τον Ελληνα υπουργό Εξωτερικών κ. Γ. Α. Παπανδρέου (…). Τόνισε μάλιστα ότι παντού όπου πήγε (σ.σ.: ο κ. Τάλμποτ) προηγείτο ή ακολουθούσε αμέσως ο Ελληνας υπουργός Εξωτερικών… Επίσης ο κ. Τάλμποτ για να τεκμηριώσει την εκτίμησή του επικαλέστηκε σε δυο περιπτώσεις τις πληροφορίες που του μετέφερε από τις επαφές του ο Ελληνας υπουργός Εξωτερικών. Το συμβάν αυτό – κατέληγε το «Βήμα» – ακολουθεί τους επαίνους που επιδαψίλευσε στον κ. Παπανδρέου η Αμερικανίδα υπουργός Εξωτερικών κ. Μ. Ολμπράιτ…».

Αυτά – μεταξύ πολλών άλλων – διέπραττε η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ κατά την ιμπεριαλιστική επιδρομή του ΝΑΤΟ και της ΕΕ στη Γιουγκοσλαβία.

Ας δούμε τι συνέβη μερικά χρόνια μετά:

3) «Διαφωνώ με την άποψη ότι είναι ειλημμένη απόφαση, έτσι ή αλλιώς, οι ΗΠΑ να πάνε σε πόλεμο»!

(Γιώργος Παπανδρέου, ΝΕΤ, 8/1/2003).

4) «Ο λαός του Ιράκ έχει τώρα την ευκαιρία να δημιουργήσει ένα νέο μέλλον για τη χώρα του και να επανενταχθεί στη διεθνή κοινότητα»!

(Απόφαση της ΕΕ, μετά από εισήγηση του Γιώργου Παπανδρέου, υπέρ της εισβολής των Αμερικανών στο Ιράκ, 17/4/2003).

5) «Κατά το κρίσιμο διάστημα της επίθεσης στο Ιράκ (20 Μαρτίου – 30 Απριλίου), 5.270 αεροσκάφη των ΗΠΑ και των συμμάχων τους προσγειώθηκαν ή περνώντας από τον εθνικό εναέριο χώρο μας έδωσαν αναφορά πορείας στη Σούδα».

(Απολογισμός της συμμετοχής της Ελλάδας στην πρώτη μόνο φάση της εισβολής των ΗΠΑ στο Ιράκ – επί υπουργού Εξωτερικών Γ. Παπανδρέου).

Αυτή ήταν η επόμενη συμβολή του ΠΑΣΟΚ και του νυν προέδρου του στη «δημοκρατία», στην «ειρήνη» και στο «σοσιαλισμό».

Από την προσπάθεια πρόκλησης αυταπατών γύρω από τις προειλημμένες αποφάσεις των ιμπεριαλιστών για την επέμβαση στο Ιράκ (που κατά τον Παπανδρέου δεν ήταν προειλημμένη απόφαση!), στη μετατροπή της Ελλάδας σε άμεσο στρατιωτικό συνεργό του εγκλήματος και σε πολιτικό ινστρούκτορα του ιμπεριαλισμού που αναλάμβανε για λογαριασμό ολόκληρης της ΕΕ να χαρακτηρίσει την εισβολή και την κατοχή του Ιράκ ως «ευκαιρία» για τον ιρακινό λαό!

Η ελληνική άρχουσα τάξη και η κυβέρνηση Παπανδρέου, με αφορμή τη Λιβύη, συμμετέχουν ήδη ενεργά στα σχέδια ανοιχτής ιμπεριαλιστικής στρατιωτικής επέμβασης του ΝΑΤΟ στη Βόρεια Αφρική, με το πρόσχημα της «αποκατάστασης της δημοκρατίας».

Η αμερικανοΝΑΤΟική βάση της Σούδας, με ευθύνη της κυβέρνησης, αναδεικνύεται για μια ακόμα φορά σε κομβικής σημασίας εγκατάσταση για τους σχεδιασμούς του ΝΑΤΟ και της ΕΕ.

Το ΚΚΕ είναι ξεκάθαρο:

Είναι προκλητικό οι ιμπεριαλιστές των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ, οι αστικές κυβερνήσεις, τα κόμματα του ευρωμονόδρομου, οι πρώην συνεργάτες των αυταρχικών και αντιδραστικών καθεστώτων στη Β. Αφρική, οι συνένοχοι στην εκμετάλλευση των λαών της ευρύτερης περιοχής να εμφανίζονται ως υπερασπιστές των λαϊκών ελευθεριών και των κοινωνικών δικαιωμάτων.

Τη «δημοκρατία», όπως την εννοούν οι ιμπεριαλιστές, την έχουν πληρώσει και εξακολουθούν να την πληρώνουν με το αίμα τους οι λαοί στο Ιράκ, στο Αφγανιστάν, στα Βαλκάνια, στη Λατινική Αμερική, σ’ ολόκληρο τον κόσμο.

(Παρέμβαση της Ευρωκοινοβουλευτικής Ομάδας του ΚΚΕ ενάντια στο ψήφισμα – προπομπό του Ευρωκοινοβουλίου για την ιμπεριαλιστική επέμβαση, 10/3/2011)

Το ΚΚΕ από την πρώτη στιγμή καταδίκασε το καθεστώς της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης της Λιβύης και τις εγκληματικές επιθέσεις των στρατιωτικών του δυνάμεων ενάντια στο λιβυκό λαό που αγωνίζεται για δημοκρατικά και κοινωνικά δικαιώματα.

(Ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου του ΚΚΕ, 23/2/2011)

Το ΚΚΕ, μετά τη νέα χτεσινή παρέμβαση της Αλέκας Παπαρήγα στον πρωθυπουργό, συνεπές στο διεθνιστικό και πατριωτικό του καθήκον, απευθύνεται στον ελληνικό λαό:

  • Καμία εμπλοκή της Ελλάδας και με κανέναν τρόπο στη σχεδιαζόμενη ιμπεριαλιστική επέμβαση. Ενεργητική αντίθεση σε κάθε εμπλοκή των ιμπεριαλιστών ΕΕ, ΗΠΑ, ΝΑΤΟ και της χώρας μας στα νέα ιμπεριαλιστικά – ΝΑΤΟικά σχέδια πρόκλησης τεράστιων κινδύνων για τους λαούς της περιοχής.
  • Ο δρόμος της απελευθέρωσης των λαών από την καπιταλιστική εκμετάλλευση, η απαλλαγή από τα αυταρχικά καθεστώτα που την υπηρετούν, η κατάκτηση της πραγματικής δημοκρατίας, είναι δική τους υπόθεση. Δεν περνά μέσα από τις βόμβες των ιμπεριαλιστών και από «προστασίες» όπως αυτές που παρέχονται στους λαούς του Αφγανιστάν, του Ιράκ, των Βαλκανίων.

Σήμερα, που τα σύννεφα μιας νέας ιμπεριαλιστικής επέμβασης στην περιοχή πυκνώνουν, ο ελληνικός λαός πρέπει να βρίσκεται σε μέγιστη ετοιμότητα.

Posted in πολιτικη, ριζασπάστης, στρατός κατοχής, ημεροδρόμος ριζοσπάστη, ιμπεριαλισμός, ιμπεριαλισμός σημαίνει χούντες και πολέμοι | Με ετικέτα: , , , , , , , | Leave a Comment »

Επικίνδυνα ιμπεριαλιστικά σχέδια…

Posted by redship στο 3 Μαρτίου , 2011

Ε, ΔΕ ΘΕΛΕΙ και πολύ μεγάλη φαντασία για να καταλάβουμε πού το πάνε οι Αμερικανοί και η Ευρωπαϊκή Ενωση στην υπόθεση της Λιβύης. Αλλωστε, το έχουμε ξαναδεί το έργο.

Προφανώς, τα αμερικανικά πολεμικά πλοία που έχουν αρχίσει να μαζεύονται στα πέριξ και γενικώς στη Μεσόγειο δεν έχουν πάει εκεί για τουρισμό και είναι βέβαιο πως δε μεταφέρουν τρόφιμα για πρόσφυγες.

Γιατί μπορεί αυτές τις μέρες οι πάντες (Αμερικανοί, ΝΑΤΟικοί, Ευρωπαίοι) να «σκίζονται» για τους πρόσφυγες και τα «δημοκρατικά δικαιώματα» του λαού της Λιβύης, αλλά τα …ίδια έλεγαν για το Ιράκ και το Αφγανιστάν.

Δηλαδή, για δύο χώρες που σήμερα βρίσκονται ουσιαστικά υπό κατοχή και ιμπεριαλιστικές δολοφονίες αυτών των λαών (πράγμα που δύσκολα συνάδει με τα δημοκρατικά δικαιώματα) και σε μόνιμο υποκινούμενο εμφύλιο (που συνήθως δεν επιλύει το θέμα των προσφύγων).

Οσον αφορά την ελληνική κυβέρνηση – δυστυχώς – έχει ξεκαθαρίσει και αυτή «πού το πάει»: Οπου το πάνε οι «σύμμαχοι»! Αλλωστε, πρόσφατη είναι η δήλωση του πρωθυπουργού περί «μεγαλύτερης εμπλοκής» στο θέμα της Λιβύης.

Υποθέτουμε ότι εκεί οδηγούν τους κυβερνώντες τα «εθνικά συμφέροντα», γιατί αυτή είναι η μόνιμη και πάγια δικαιολογία τους. Συμφέροντα που – εντελώς τυχαία – συμπίπτουν με όσα θέλουν ΝΑΤΟ και ΕΕ.

Εδώ μια οικονομική ζώνη στο Αιγαίο δεν μπορούν να ορίσουν, εμπλοκή στις εξελίξεις στη Μεσόγειο θέλουν…

Posted in ριζασπάστης, ιμπεριαλισμός | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »

ΛΙΒΥΗ: «NO FOREIGN INTERVENTION»- ΟΧΙ ξένη επέμβαση

Posted by redship στο 2 Μαρτίου , 2011

αναδημοσίευση από Faros’s Weblog

Από τη μία, ο Λιβυκός Λαός αγωνίζεται και αγωνίζεται σκληρά για να υπερασπιστεί τα δικαιώματά του, τη ζωή του, όπως φαίνεται ανάγλυφα στην φωτό που ανάρτησε το ιστολόγιο http://olympia.gr/2011/03/01/1-88/

Χαραχτηριστικό είναι ΚΑΙ το παρακάτω απόσπασμα από δημοσίευμα:
” Μέσα σε θερμά χειροκροτήματα ανέβηκε στο βήμα η Λίβυα φοιτήτρια Αϊφά για να καταγγείλει τη σφαγή του λαού της, αλλά και ταυτόχρονα την εξωτερική επέμβαση που ετοιμάζει το ΝΑΤΟ που όπως είπε «είναι έξω από την πόρτα μας» και να απαιτήσει μόνοι τους οι Λίβυοι να καθορίσουν το μέλλον τους “.

Απ΄την άλλη, φυσικά, οι ιμπεριαλιστές βρίσκουν και πάλι την “ευκαιρία” για άλλη μία παρέμβαση, στρατιωτική παρέμβαση για να διασφαλίσουν τα κακώς εννοούμενα συμφέροντα των πολυεθνικών του πετρελαίου.

Οι ΕΠΑ, αυτοδιορισμένοι ως οι “χωροφύλακες” του κόσμου, ετοιμάζονται για μια νέα μιλιταριστική επέμβαση, περιμένοντας τον μανδύα που ακούει Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, για να ενεργοποιήσουν το ΝΑΤΟ, ώστε με τα όπλα και τις γνωστές “έξυπνες” βόμβες να πάρουν υπό τον έλεγχό τους τα πετρέλαια της Λιβύης – γιατί όπως αποδείχτηκε και στο Ιράκ λίγο τους νοιάζει ο κόσμος !
Τα κέρδη από τα πετρέλαια τους νοιάζουν !

Posted in 50 χρόνια NATO η ίδια ιστορία, πολιτικη, Ποιος δε μιλά για τη λαμπρή, ιμπεριαλισμός, ιμπεριαλισμός σημαίνει χούντες και πολέμοι | Με ετικέτα: , , , , , , , | Leave a Comment »

Περί Κωνσταντίνου Καντάφη

Posted by redship στο 27 Φεβρουαρίου , 2011

«Ο Κων/νος Καντάφης είναι Ελληνας ποιητής που γεννήθηκε στη Λιβύη της Αλεξάνδρειας…» (!!!)

Αυτό το υπέροχο συνθετικό πόνημα, με τη μορφή μάλιστα «ορισμού», ανήκει σε σύγχρονο μαθητή γυμνασίου στην Ελλάδα του 2011 και γεφυρώνει υπέροχα το πολιτισμικό παρελθόν, το ζοφερό παρόν και το τηλεοπτικό μέλλον αυτού του τόπου, που λάμπει ως μαργαριτάρι στη βρωμερή Μεσόγειο, γεμάτη απόβλητα, δικτατορίσκους και τεράστιες στρατιωτικές και πετρελαϊκές λερές κηλίδες. Η αναλυτική αμοιβάδα της κυρίαρχης πολιτικής έχει καταπιεί αλφάβητα, αετώματα, πυραμίδες, ετρούσκικα λιοντάρια, μύθους, ιδέες, παγκόσμιες κληρονομιές, ναυτοσύνη, όλα τα παιδιά, χιλιάδες χρόνια τώρα, που μετρούσαν τ’ άστρα και τώρα υπολογίζουν τα δωρεάν sms.

Το τι ηθικό, πολιτιστικό, πληροφοριακό και ύπουλα χειραγωγικό των μαζών πατσαβούρεμα έχει πέσει τους τελευταίους μήνες επί των εξεγέρσεων των λαών του Μαγκρέμπ (βόρειος Αφρική επί αποικιοκρατίας) από τους νεοαποικιοκράτες και τα τσιράκια τους δε λέγεται. Σκόπιμα. Υποβολιμαία. Υπουλα λαϊκίστικα. Λέξεις όπως ντόμινο κι άλλα τέτοια βαρύγδουπα, του τύπου ανθρωπιστική, ΝΑΤΟική επέμβαση, στο τέλος θα παρουσιάζουν στην ελληνική νεολαία τον Γκαντάφι ως γκαντέμη του Παναθηναϊκού, επειδή ήταν πράσινες οι σημαίες. Ενώ τώρα που μπήκε λίγο μαύρο και λίγο κόκκινο γίναν όλοι αναρχοαυτόνομοι και καθαρίζουν με ποινή μιας μέρας εμπάργκο, ικανή ν’ απογειώσει την τιμή του πετρελαίου διεθνώς.

Την ώρα που πανικοβάλλεται και κουβαλάει τα στρατά η μεγαλύτερη εταιρεία φυσικού αερίου στην Ιταλία, εμείς εδώ θα κρώζουμε για την επέλαση 300.000 μεταναστών προς τα ευρωπαϊκά δώθε. Κι από κάτω από τα τραπέζια να οι χρυσές ευκαιρίες για «επιχειρηματικά ντήλια», ποιος θα πρωτοαπορροφήσει τους τουρίστες που δε θα πάνε στο Μαγκρέμπ ή Ιμπιθα, ο Νταβούτογλου ή ο Δρούτσας.

Την ίδια ώρα, στη μαρτυρική Παλαιστίνη, στην πεινασμένη Γάζα, όχι κουνούπι τουρίστας δεν μπορεί να πατήσει, αλλά ούτε αυτοί που μένουν εκεί, οι Παλαιστίνιοι. Κι ενώ εδώ εμείς βρίσκαμε αγοραστές, το ίδιο το αμερικανοεβραϊκό λόμπι και κατεστημένο, για τα πωλούμενα των 50 δισ., οι Ισραηλινοί, τα πάλαι ποτέ θύματα του ολοκαυτώματος, τσιμέντωναν 14 πηγάδια κοντά στη Γεβρώνα και αλλαχού σκοτώνοντας τους Παλαιστίνιους με τη δίψα.

Η Μέση Ανατολή ήταν για πολλά χρόνια διδασκόμενη ως Εγγύς Ανατολή, δηλαδή κοντινή στα συμφέροντα της Δύσης. Ηρθαν οι Αμερικάνοι κι ο Εκτος Στόλος και την έκαναν Μέση, για να φτάνει ως το Αφγανιστάν και να ισοπεδώνεται το Ιράκ κ.λπ., κ.λπ., κ.λπ.

Πάντως, αυτοί που παρουσιάζουν, σύντροφοι, ως αιφνιδιασμένους και «αθώους» των ποταμών αίματος τον Ομπάμα και τη Λαίδη Αστον (χέστον κι άστον, δηλαδή) για τις εξελίξεις στις αραβικές χώρες, που τάχα μου δήθεν αιφνιδιάστηκαν από την ορμή των πεινασμένων νιάτων, είναι αυτοί που τα σχεδίασαν ως την τελευταία λεπτομέρεια, ώστε να προκύψει ο «υγιής» και κυρίως «δημοκρατικός» χάρτης των ΑΟΖ, των Αποκλειστικών Οικονομικών Ζωνών στην περίφημη λεκάνη της Μεσογείου με τα 3 θαλάσσια λούκια – θησαυρός Σουέζ, Γιβραλτάρ, Δαρδανέλια.

Το ζήτημα είναι ότι θα χρειαστεί να πεθάνουμε για να μπορούν οι λαοί ν’ αποφασίζουν οι ίδιοι τη μοίρα τους, κυρίως ελεύθεροι και, πάντως, όχι οπλισμένοι στην εποχή της πληροφορίας των Γουίκιλικς, της Γουικιπίντια, του Τουίτερ και του Φέισμπουκ με τη βαθύτατη γνώση… του ποιητή Καντάφι γεννημένου στη Λιβύη της Αλεξάνδρειας.

Posted in 50 χρόνια NATO η ίδια ιστορία, ιμπεριαλισμός, ιμπεριαλισμός σημαίνει χούντες και πολέμοι | Με ετικέτα: , , , , | Leave a Comment »

Ολη η υποκρισία στο προσκήνιο

Posted by redship στο 13 Φεβρουαρίου , 2011

Σύσσωμες οι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις αμέσως μετά την παραίτηση Μουμπάρακ το απόγευμα της Παρασκευής έσπευσαν να εμφανιστούν ως οι θεματοφύλακες της «ελευθερίας και της απελευθέρωσης στην Αίγυπτο». Εγιναν …υποστηρικτές των «δίκαιων του λαού», του ίδιου λαού που για δεκαετίες συνέβαλαν στη στυγνή εκμετάλλευσή του, στηρίζοντας καθεστώτα όπως του Χόσνι Μουμπάρακ στην Αίγυπτο, του Μπεν Αλί στην Τυνησία, όπου το …καπιταλιστικό θαύμα και ο …παράδεισος των επενδυτών και της δράσης των πολυεθνικών σήμαινε εξαθλίωση, φτώχεια και ανεργία για τους λαούς. Από το «σοσιαλιστή» Γ. Παπανδρέου, πρόεδρο της «Σοσιαλιστικής Διεθνούς» όπου συνεστιάζονταν σε αυτή με τους δικτάτορες της Αιγύπτου και της Τυνησίας, την «ευαίσθητη» στα ανθρώπινα δικαιώματα ΕΕ, την Μέρκελ και τον νομπελίστα της …ειρήνης Ομπάμα, όλοι έσταζαν «μέλι» για τα «δικαιώματα του λαού» και τη «δημοκρατία που ανατέλλει στην Αίγυπτο» με το στρατό στην εξουσία.

Ο Πρόεδρος των ΗΠΑ, Μπαράκ Ομπάμα, με τη γνωστή υποκριτική ικανότητα και ρητορεία του και με το βλέμμα στραμμένο όχι μόνο στο εξωτερικό αλλά και στο εσωτερικό, εμφανίστηκε υπερασπιστής του αγώνα του αιγυπτιακού λαού.

«Ο αιγυπτιακός λαός ήταν σαφής ότι τίποτα λιγότερο από μία γνήσια δημοκρατία δεν ήταν αποδεκτό», τόνισε ο Πρόεδρος Ομπάμα και οι λέξεις «γνήσια δημοκρατία» και «ειρήνη» επαναλαμβανόντουσαν διαρκώς, δίνοντας το στίγμα και συνάμα το μήνυμα για το οποίο επίσης επιστρατεύθηκαν το τοίχος του Βερολίνου, ο αγώνας του Μαχάτμα Γκάντι αλλά και του Μάρτιν Λούθερ Κινγκ. Ζήτησε από το στρατό να εγγυηθεί μία γνήσια μετάβαση στη «δημοκρατία», να εγγυηθεί για την αναθεώρηση του Συντάγματος και ότι αυτή η διαδικασία θα είναι μη αναστρέψιμη. «Ελπίζω ότι με την ιδιοφυΐα και την ορμή που έδειξαν στις κινητοποιήσεις οι νέοι της Αιγύπτου, θα φτιάξουν μια ισχυρή δημοκρατική χώρα. Οι Αιγύπτιοι μας ενέπνευσαν με το μη βίαιο αγώνα τους για δικαιοσύνη» δήλωσε ο Πρόεδρος Ομπάμα, προφανώς γιατί αυτή η «νέα δημοκρατική Αίγυπτος» θα εξυπηρετήσει καλύτερα τα συμφέροντα των ΗΠΑ και των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων. Επόμενο λοιπόν ο Μπαράκ Ομπάμα να δηλώσει ότι οι ΗΠΑ είναι «εδώ», «για οποιαδήποτε βοήθεια χρειαστεί ο αιγυπτιακός λαός», χωρίς καμία αιδώ, εμφανιζόμενος ως «αρωγός» του αγώνα του αιγυπτιακού λαού.

Η επικεφαλής της εξωτερικής πολιτικής της ΕΕ, Κάθριν Αστον, επανέλαβε πολλές φορές την πείρα και τη διάθεση της Ενωσης να «υποστηρίξει και να βοηθήσει» το λαό της Αιγύπτου, τόσο στη διενέργεια δίκαιων και ελεύθερων εκλογών, όσο και στη «μετάβαση στη δημοκρατία».

Η καγκελάριος της Γερμανίας Αγκελα Μέρκελ, πιο πρακτική κάλεσε τους στρατιωτικούς «να αναλάβουν και τις ευθύνες που απορρέουν από τις συμφωνίες της Αιγύπτου με το Ισραήλ», του 1979, οι οποίες όπως τόνισε «θα πρέπει να γίνουν σεβαστές» και με τις οποίες «εγγυάται η ασφάλεια του Ισραήλ».

Από την πλευρά του, ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών, Σεργκέι Λαβρόφ, έσπευσε να πάρει θέση στον «αγώνα δρόμου» που θα γίνει για την επιρροή στη «νέα» κατάσταση και δήλωσε ότι «η υπάρχουσα κυβέρνηση προσεγγίζει τα προβλήματα με υπευθυνότητα και επιλέγει να συμβάλει σε μια εθνική συμφωνία».

Ο Ελληνας πρωθυπουργός Γ. Παπανδρέου, στο ίδιο κλίμα έκανε λόγο για «στιγμές απελευθέρωσης» και «μεγάλο βήμα Δημοκρατίας» και «ανάδειξη μιας νέας, ισχυρής και σταθερής Αιγύπτου, που θα αποτελεί πρότυπο για ολόκληρη την περιοχή. Για τον αραβικό και το μουσουλμανικό κόσμο». Τέτοια υποκρισία! Οταν πίσω από τα ωραία λόγια κρύβεται η ανησυχία και η αγωνία μήπως ο λαϊκός ξεσηκωμός πάρει κατεύθυνση που θα αμφισβητεί την εξουσία των μονοπωλίων

Posted in πολιτικη, ριζασπάστης | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »

Λεονταρισμοί για την καλλιέργεια κλίματος

Posted by redship στο 11 Ιανουαρίου , 2011

Η κυβέρνηση και τα παπαγαλάκια της προσπαθούσαν χτες και όλο το Σαββατοκύριακο να πείσουν το λαό ότι δε συζητούν με την Τουρκία για συνεκμετάλλευση του Αιγαίου και ότι τα περί «μυστικής διπλωματίας» είναι εμμονές της αντιπολίτευσης, δείχνοντας ευθέως προς το ΚΚΕ. Πρόκειται για προσπάθεια να διασκεδαστούν οι εντυπώσεις από τις παραδοχές που έχουν κάνει στις διμερείς επαφές τους Ελληνες και Τούρκοι εμπειρογνώμονες και οι οποίες οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια στη συνεκμετάλλευση του Αιγαίου, για λογαριασμό της αστικής τάξης στη μια και την άλλη άκρη του Αιγαίου. Η κυβέρνηση παρουσιάζει τα όσα είπε ο Γ. Παπανδρέου στο Ερζερούμ για τις παραβιάσεις στο Αιγαίο και την κατοχή στην Κύπρο σαν απόδειξη ότι ακολουθεί εξωτερική πολιτική πυγμής έναντι της Τουρκίας, με γνώμονα τα «κυριαρχικά δικαιώματα» της χώρας. Τι κρύβουν από το λαό; Οτι το «κάζους μπέλι» σε περίπτωση επέκτασης των ελληνικών χωρικών υδάτων για τα 12 ν. μίλια με βάση το διεθνές δίκαιο είναι παρόν. Οτι οι «γκρίζες ζώνες» επεκτείνονται και σε άλλα ελληνικά νησιά, περιλαμβανομένου και του Καστελόριζου, με την ανοχή της κυβέρνησης. Οτι η αποστρατιωτικοποίηση των νησιών και η εγκατάλειψη του δικαιώματος άμυνας γίνονται σιωπηλά και αποδεδειγμένα, αφού 21 νησιά έχουν εξαιρεθεί ακόμα και από τις ΝΑΤΟικές ασκήσεις, ενώ το ΝΑΤΟ, στα έγγραφά του, θεωρεί ολόκληρο το Αιγαίο «γκρίζα ζώνη», στο πλαίσιο της νέας δομής του. Επίσης, ότι η αρμοδιότητα έρευνας και διάσωσης έχει υποβαθμιστεί και εγκαταλειφθεί από την ελληνική πλευρά. Και, τέλος, ότι η ελληνική υφαλοκρηπίδα και η Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη «γκριζάρουν» και μένουν συνειδητά στα αζήτητα, ανοίγοντας διάπλατα το δρόμο για συνεκμετάλλευση. Υπό το φως των παραπάνω, αντιλαμβάνεται κανείς ότι τα όσα είπε την Παρασκευή στο Ερζερούμ ο Γ. Παπανδρέου δεν είναι παρά λεονταρισμοί που υπηρετούν τον αποπροσανατολισμό της κοινής γνώμης και καλλιεργούν το έδαφος που θέλουν Ελλάδα και Τουρκία για να ολοκληρώσουν και να ανακοινώσουν τις μεταξύ τους συμφωνίες. Το παρελθόν της σημερινής και των προηγούμενων κυβερνήσεων δεν αφήνει καμιά αμφιβολία ότι οι όποιες συμφωνίες θα επιφέρουν παραπέρα πλήγμα στα κυριαρχικά δικαιώματα και το δικαίωμα της χώρας στην άμυνα.

Posted in ριζασπάστης | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »

Ο φράχτης και οι πύλες

Posted by redship στο 9 Ιανουαρίου , 2011

Της Λιάνας ΚΑΝΕΛΛΗ

Η χώρα μπαίνει στο 2011 σφραγισμένη σαν μοσχάρι με το σημάδι το πυρακτωμένο της φάρμας – φέουδο. Δεν ανήκει ούτε σ’ αυτούς που την υπερασπίστηκαν με το αίμα τους όταν τη διάβαιναν οι αγκυλωτοί σταυροί, ούτε σ’ αυτούς που την κρατάνε όρθια με τη δουλειά και τον ιδρώτα τους σήμερα όπως και χτες. Η χώρα ανήκει στην περιορισμένη και φθαρμένη αστική της τάξης, όπως εκπροσωπείται από το διάδοχο μιας φαμίλιας – δυναστείας και τον πορτιέρη της «ιδεολογίας» του, που μετράει σ’ αυτήν «ζώα, κοπρίτες, τρελούς, ηλίθιους, λαμόγια, τεμπέληδες, γίγαντες, νάνους, μεγάλους τραγουδιστές, φασίστες, σωβρακοδείχτες…».

Στο Ερζερούμ, αυτή η χώρα γίνεται και αντικείμενο παζαριού με την αντίστοιχη φάρμα των Τούρκων αστών, γιατί τα πράγματα σκούρηναν και χρειάζονται στρατιές μισθοφόρων και ντόπιων ένστολων για να μην εξεγερθούν τα ζώα της ένθεν κακείθεν του Αιγαίου φάρμας. Τα ζώα εργαζόμενοι ξέρουν ότι κάθονται πάνω σε γη θησαυρό. Με ήλιο, με θάλασσες, με παραλίες, κάμπους, βουνά δοξασμένα. Κάθονται πάνω σε λιγνίτη, χρυσό, ουράνιο, πετρέλαιο, βράχια, θαλάσσια σταυροδρόμια και ποιητές με ψυχή και πνεύμα αθάνατο.

Πάνε πάρα πολλά χρόνια πίσω που πάτησα το πόδι μου στο Ερζερούμ, στο δρόμο προς Ιράν όταν μαινόταν ο πόλεμος με το Ιράκ και είχε ξεσπάσει η κρίση των ομήρων στην αμερικανική πρεσβεία της Τεχεράνης. Ηταν λίγες εβδομάδες μετά το πραξικόπημα του Ετσεβίτ. Στο Ερζερούμ εξορίζονταν αριστεροί και αντιφρονούντες. Από την ίδια πόλη είχαν στρατολογηθεί απελπισμένοι θεόφτωχοι κατσαπλιάδες ως κορμός του σώματος εισβολής στην Κύπρο. Οι γυναίκες κυκλοφορούσαν με μπούργκα. Η ιστορία διδασκόταν διαφορετικά απ’ όλη την υπόλοιπη Τουρκία και συνάμα ο νομάρχης επόπτευε ένα τεράστιο τηλεοπτικό δορυφορικό κανάλι που δίδασκε τούρκικα τους πληθυσμούς με αλταϊκές ρίζες στις ασιατικές δημοκρατίες του σοβιετικού υπογάστριου. Ηταν 1979. Κι ο πόλεμος των καπιταλιστών για τα πετρέλαια (απ’ τον Κόλπο ως τα σύνορα Κίνας – Αφγανιστάν) και το φυσικό αέριο, όπως τον ζούμε σήμερα, μόλις άρχιζε… 32 χρόνια μετά, με αποτυχημένο και σε βαθιά κρίση το καπιταλιστικό σύστημα, με πολέμους, χούντες, τρομοκρατία, ο Παπανδρέου κι ο Ερντογάν μιλάνε για το κλίμα, τους μετανάστες, την ειρήνη των συμφερόντων της τάξης τους.

Στο Ερζερούμ – συμβολικά και ολοφάνερα – ανοίγουν οι πύλες ισοπέδωσης κάθε έννοιας συνόρων και πολιτικών δικαιωμάτων των εργαζόμενων δούλων. Δεν είναι ειρήνη σ’ έναν κόσμο που αλλάζει. Είναι άνοιγμα πυλών, γιγάντων, σε πολυεθνικά και ντόπια ελληνοτουρκικά, οικονομικά συμφέροντα, για έλεγχο και απομύζηση των ενεργειακών και πλουτοπαραγωγικών πηγών της περιοχής.

Με όχημα κάτι ασύλληπτες ευρωΝΑΤΟικές ιδέες, την ίδια ώρα, τα βομβαρδισμένα και τρομοκρατημένα ζώα – πρόσφυγες θα πέφτουν πάνω σε φράκτες σαν τα κοτόπουλα επί σφαγή. Αρατε πύλες για τα συμφέροντα των καπιταλιστών, κλείστε τις οδούς, τα σοκάκια, τα ποτάμια, τον αέρα για τα ανθρώπινα ζώα, τα πολιτικά ζώα, που αναζητούν διαφυγή απ’ την κόλαση του ιμπεριαλισμού. Δεν υπάρχει έντιμος άνθρωπος, όπως λέει και το Κόμμα, που δεν έχει πια καταλάβει τι διακυβεύεται σε «πολιτισμένες» συναντήσεις τύπου Ερζερούμ. Και δεν θα παραμείνει τίμιος και άνθρωπος αν δεν δράσει για να ξαναπάρει πίσω όσα επέτρεψε να του στερήσουν οι φεουδάρχες της εποχής… Για ν’ ανοίξουν οι πύλες της αβύσσου τους…

Posted in ριζασπάστης, τα γιουσουφάκια των εμίρηδων, το αιγαιο τα πετρέλαια και οι πέντε αδερφές, φαστ-τρακ» προπαγάνδα, κυριαρχεί η ορδή των απατεώνων | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

Λυκοφιλίες επικίνδυνες για το λαό

Posted by redship στο 19 Δεκεμβρίου , 2010

Η μια μετά την άλλη ξεδιπλώνονται οι πτυχές της στρατιωτικής συνεργασίας Ελλάδας – Ισραήλ, πιστοποιώντας το βάθος αυτής της συνεργασίας αλλά και το μέγεθος της ελληνικής εμπλοκής στους ενδοϊμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς. Μετά λοιπόν τα σενάρια για τους αγωγούς και την εκμετάλλευση των ενεργειακών πηγών της Ανατ. Μεσογείου, τις κοινές ασκήσεις στον ελληνικό εναέριο χώρο για την προετοιμασία της πολεμικής μηχανής του Ισραήλ για το ενδεχόμενο αεροπορικού χτυπήματος κατά του Ιράν, γίνεται τώρα γνωστό ότι θα υπάρξουν, τον επόμενο χρόνο, ελληνοϊσραηλινές ασκήσεις και στο έδαφος της Βουλγαρίας, κάνοντας σαφές ότι το παιχνίδι των ενδοϊμπεριαλιστικών ανταγωνισμών βγαίνει και έξω από τη Μεσόγειο, φθάνει μέχρι τη Μαύρη Θάλασσα και τον Καύκασο, όπου το Ισραήλ έχει προνομιακές σχέσεις, στρατιωτικής και πολιτικής συνεργασίας, με την κυβέρνηση της Γεωργίας. Παράλληλα, προχωράνε και οι μπίζνες που συμφωνήθηκαν στο πλαίσιο της στρατηγικής συνεργασίας που υπογράφτηκε τον Αύγουστο στην Αθήνα κατά την επίσκεψη του πρωθυπουργού του Ισραήλ. Πρώτο στη λίστα είναι το ενδιαφέρον των Ισραηλινών για τα νέα μαχητικά αεροσκάφη που σχεδιάζει να πάρει η ελληνική κυβέρνηση. Ισραηλινές εταιρείες έχουν ενεργό συμμετοχή στην κατασκευή των αμερικανικών μαχητικών F-16 και το θέμα αυτό έβγαλε στον αέρα η ισραηλινή εφημερίδα «Jerusalem Post» και το αναπαρήγαγαν τουρκικές εφημερίδες, επισημαίνοντας ότι κατά τις προηγούμενες μέρες αντιπροσωπεία του ισραηλινού υπουργείου Εθνικής Αμυνας επισκέφθηκε την Αθήνα για τις σχετικές διαπραγματεύσεις. Ολα τα δημοσιεύματα επισημαίνουν την «ψύχρανση» των σχέσεων μεταξύ Ισραήλ και Τουρκίας και ότι η ισραηλινή αεροπορία έχει βρει ένα νέο εταίρο στη Μεσόγειο, ενώ στον τουρκικό Τύπο επισημαίνεται ότι «το Ισραήλ και η Ελλάδα, και οι δύο αντίπαλοι της Τουρκίας, έχουν διεξαγάγει αρκετές κοινές αεροπορικές ασκήσεις το προηγούμενο έτος». Ολα αυτά δείχνουν τους κινδύνους για τους λαούς και την υπόθεση της ειρήνης που εμπεριέχουν αυτές οι λυκοφιλίες και η συμμετοχή της χώρας στο ιμπεριαλιστικό σύστημα.

Posted in ριζασπάστης, ιμπεριαλισμός, ιμπεριαλισμός σημαίνει χούντες και πολέμοι | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

ΣΥΝΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ 50 – 50 (ΣΥΓΚΥΡΙΑΡΧΙΑ) ΤΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ ΞΑΝΑΠΡΟΤΕΙΝΕΙ Η ΤΟΥΡΚΙΑ!

Posted by redship στο 13 Δεκεμβρίου , 2010

ΠΡΟΚΑΛΕΙ ΚΑΙ ΣΕ ΟΤΙ ΑΦΟΡΑ ΤΟ ΚΥΠΡΙΑΚΟ Ο Ε. ΜΠΑΓΙΣ!

Σε επαναφορά στην επικαιρότητα της «πρότασης» για συνεκμετάλλευση – συγκυριαρχία του Αιγαίου, προχώρησε ο Τούρκος Υπουργός Επικρατείας και επικεφαλής των διαπραγµατεύσεων Τουρκίας – Ευρωπαϊκής Ένωσης, με συνέντευξη του στην κυπριακή εφημερίδα «Σημερινή» (12/12). Με τη συνέντευξη του Ε. Μπαγίς, η Τουρκία επιχειρεί να στείλει ηχηρά μηνύματα όχι μόνο προς την Ελλάδα και την Κύπρο, αλλά και προς την ΕΕ, καθώς έλαβε χώρα λίγες μόλις ημέρες πριν τη Σύνοδο Κορυφής της τελευταίας (16 – 17/12).
Παρουσιάζοντας τις απόψεις του, ως δήθεν προσωπικές, ο Ε. Μπαγίς, προτείνει τη συνεκμετάλλευση, σε ποσοστό 50 – 50 του Αιγαίου μέσω της διενέργειας κοινών ερευνών για πετρέλαιο στην υφαλοκρηπίδα του.

Μάλιστα, ο τούρκος αξιωματούχος, παρουσιάζει την πρόταση αυτή και ως «λύση» στο ενδεχόμενο επέκτασης των χωρικών υδάτων της Ελλάδας στα 12 ναυτικά μίλια, επέκταση την οποία ο ίδιος δήθεν δεν θεωρεί ως «πρόβλημα» για την Τουρκία. Σύμφωνα, με τον Ε. Μπαγίς όταν η Ελλάδα γίνει πλήρες μέλος της ΕΕ, τότε «το Αιγαίο θα μετατραπεί σε μια ευρωπαϊκή θάλασσα κέρδους».
Εδώ όμως πρέπει να επισημανθούν δύο πράγματα. Πρώτον, το γεγονός πως η Τουρκία ουδέποτε απέσυρε το δόγμα του «casus belli» σε μια ενδεχόμενη επέκταση των χωρικών υδάτων της Ελλάδας στα 12 ναυτικά μίλια. Δεύτερον, και σημαντικότερον, η συνεκμετάλλευση της υφαλοκρηπίδας ανοίγει ουσιαστικά το δρόμο για μια de facto (στην καλύτερη εκδοχή) συγκυριαρχία του Αιγαίου, η οποία με το πέρασμα του χρόνου θα μπορεί να εξελιχθεί και σε de jure.
Ιδιαίτερη σημασία έχει όμως και η σιβυλλική αναφορά του Ε. Μπαγίς στον Πρωθυπουργό της Ελλάδας Γ. Παπανδρέου και την εκτίμηση που κάνει ο ίδιος σχετικά με την εξεύρεση λύσης στο παραπάνω πνεύμα. «Η δουλειά των πολιτικών είναι να αλλάζουν την κοινωνία, να την ακολουθούν αλλά και να την καθοδηγούν. Γι’ αυτό λέω για πρώτη φορά μετά τον Ατατούρκ και το Βενιζέλο έχουμε μία χρυσή ευκαιρία με τον Ερντογάν και τον Παπανδρέου. Πρέπει να τους βοηθήσουμε, είναι οι καλύτεροι που είχαμε μέχρι στιγμής».

Σε ότι αφορά το Κυπριακό, ο Ε. Μπαγίς εμφανίστηκε για άλλη μια φορά αλαζονικός κουρελιάζοντας με το λόγο του κάθε έννοια Διεθνούς Δικαίου. Συγκεκριμένα, συνέδεσε για άλλη μια φορά το άνοιγμα των τουρκικών λιμανιών και αεροδρομίων στα κυπριακά πλοία και αεροπλάνα με την έναρξη εμπορικών συναλλαγών της ΕΕ, με το κατοχικό ψευδοκράτος της Βόρειας Κύπρου.

 

αντιγραφή από iskra

Posted in το αιγαιο τα πετρέλαια και οι πέντε αδερφές | Με ετικέτα: | Leave a Comment »

ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ »ΝΑΙ» ΤΟΥ Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ΣΤΟ «ΝΕΟ ΝΑΤΟ»!

Posted by redship στο 22 Νοεμβρίου , 2010

Η Σύνοδος κορυφής της Λισσαβόνας για το νέο δόγμα του ΝΑΤΟ ολοκληρώθηκε. Το ΝΑΤΟ θα μπορεί, πλέον, να πνίγει στο αίμα και παντού, σε κάθε σημείο του πλανήτη, λαϊκές κινητοποιήσεις και εξεγέρσεις! Στα πλαίσια της συνόδου ο Παπανδρέου συμφώνησε απολύτως, χωρίς μισόλογα και δισταγμούς στην νέα δομή και ρόλο του ΝΑΤΟ, που ουσιαστικά μετατρέπεται σε στρατιωτικός βραχίονας της νεοφιλελεύθερης καπιταλιστικής παγκοσμιοποίησης και των πολλαπλών κέντρων του νέου ιμπεριαλιστικού χάρτη που έχει διαμορφωθεί τα τελευταία χρόνια.

Οι αποφάσεις της συνόδου προβλέπουν παραπέρα εμπλοκή και εντατικοποίηση των στρατιωτικών επιχειρήσεων του ΝΑΤΟ στο Αφγανιστάν, στην Ασία, στην Σομαλία και την Αφρική, την διεύρυνση των επιχειρήσεων του ΝΑΤΟ, οπού θα ισχύουν νέες στρατιωτικές συνεργασίες με μια σειρά από χώρες σε όλες τις ηπείρους. Η αντί-πυραυλική ασπίδα, που θα φέρει δημιουργεί νέους κινδύνους για την Ελλάδα, οπού προβλέπεται να εξεταστεί και το Αιγαίο, ως μια από τις αρκετές «πυραυλικές βάσεις», που θα εξαπλωθούν στην Ανατολική Ευρώπη και όχι μόνο. Νέα δεδομένα προκύπτουν ταυτόχρονα για τον παραπέρα οικονομικό στραγγαλισμό της Ελλάδας αφού θα «αναβαθμίσει» τις αγορές νέων όπλων από χώρες του ΝΑΤΟ αλλά και το Ισραήλ!

Αποτελεί παράδοξο η χώρα μας να περνά την χειρότερη οικονομική κρίση στην νεότερη ιστορία της, και σαν να μην έχει αλλάξει τίποτε, ο πρωθυπουργός της να συμμετέχει, να ομοφωνεί και να υποτάσσεται σε νατοϊκές λογικές που γεννούν νέους κινδύνους για την ασφάλεια, την εδαφική ακεραιότητα της Ελλάδας.
Ακόμα χειρότερα, η δέσμευση της χώρας μας στο νέο Ναοϊκό πολεμικό δόγμα πραγματοποιήθηκε με ένα πραγματικό πραξικόπημα, αφού συντελέστηκε χωρίς να ρωτηθεί ο ελληνικός λαός, χωρίς καν την παραμικρή ενημέρωση, αλλά και ερήμην της Βουλής!

Η άμεση αποχώρηση της χώρας μας από το ΝΑΤΟ και συνολικά η διάλυσή του είναι η μόνη απάντηση. Η δημιουργία ενός ρωμαλέου μαζικού, αντι-ιμπεριαλιστικού και φιλειρηνικού κινήματος στην Ελλάδα, την Ευρώπη είναι επιτακτική και ιστορικά αναγκαία.
Μια πολυδιάστατη, φιλειρηνική εξωτερική πολιτική είναι αναγκαία τώρα, πού θα ανοίγει δρόμους αμφισβήτησης από την χώρα μας σε συντονισμό με άλλες, που θα μπορεί να ανοίγει δρόμους ειρήνης, σταθερότητας και οικονομικής χειραφέτησης από το αδυσώπητο νεοφιλελευθερισμό που σε οικονομικό επίπεδο επιτίθεται αλλά και τον μιλιταριστικό του βραχίονα το ΝΑΤΟ.

αντιγραφή από iskra

Posted in 50 χρόνια NATO η ίδια ιστορία, ξενόδουλοι, οι σφογγοκωλάριοι των πραιτόρων | Με ετικέτα: | Leave a Comment »

Η μόνη «απειλή» είναι οι λαοί

Posted by redship στο 20 Νοεμβρίου , 2010

«Σήμερα και αύριο οι κίνδυνοι για εμάς δεν θα προέρχονται πλέον από κράτη που θα μας απειλούν με τεθωρακισμένα και πυραύλους, αλλά από αδύναμους που δεν είναι σε θέση να κυβερνήσουν τις χώρες τους, οι οποίοι δεν μπορούν να αποτρέψουν τη δράση τρομοκρατών στις χώρες τους. Πρόκειται για μια τεράστια αλλαγή. Πιστεύω ότι το ΝΑΤΟ είναι έτοιμο να προσαρμοστεί στις νέες αυτές συνθήκες». Η φράση αυτή, από τη συνέντευξη του πρώην πρέσβη της Γερμανίας στην Ουάσιγκτον Β. Ισινγκερ στην «Ντόιτσε Βέλε», αποδίδει με πολύ παραστατικό τρόπο την ουσία της νέας στρατηγικής αντίληψης του ΝΑΤΟ. Αυτά που επιχειρούν να κρύψουν από τους λαούς με κομψές και ξύλινες εκφράσεις οι ηγέτες του ΝΑΤΟ τα λέει ευθέως ο Γερμανός αξιωματούχος: Η πραγματική απειλή και άρα ο στόχος του «νέου ΝΑΤΟ» είναι οι λαοί, που πρέπει με κάθε μέσο να κρατούνται με το κεφάλι σκυμμένο. Προκειμένου, λοιπόν, να δικαιολογήσουν την ύπαρξη και το νέο ρόλο της ιμπεριαλιστικής συμμαχίας, οι ηγέτες της εφευρίσκουν συνεχώς καινούριες φανταστικές «απειλές», όπως η τρομοκρατία, οι εγκληματικές ενέργειες στον κυβερνοχώρο, η διασπορά όπλων μαζικής καταστροφής, κ.ο.κ. Ο πραγματικός στόχος βέβαια πίσω απ’ όλα αυτά είναι οι λαοί, για την αντιμετώπιση των οποίων το ΝΑΤΟ αναλαμβάνει ρόλο παγκόσμιου χωροφύλακα των ιμπεριαλιστών. Θέλουν να φοβίσουν, να δείξουν ότι είναι παντοδύναμοι, αλλά καταφέρνουν το ακριβώς αντίθετο.

Posted in 50 χρόνια NATO η ίδια ιστορία, ριζασπάστης, ταξικός πόλεμος, εαμ ελας επον ο δρόμος των λαών | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

λεηλατούμενος λαός …

Posted by redship στο 20 Νοεμβρίου , 2010

Συνδιαχείριση. Το νέο τοτέμ. Στο Αιγαίο. Που εκτός απ’ τα ψάρια του πρέπει να ανήκει και στους Αμερικανούς. Προϋπόθεση για κάτι τέτοιο οι αντιθέσεις Ελλάδας – Τουρκίας. Προϋπόθεση για αυτές τις αντιθέσεις οι συνεχείς και διευρυνόμενες διεκδικήσεις της Τουρκίας. Προϋπόθεση των τουρκικών διεκδικήσεων η αμερικανική υποστήριξη και οι ΝΑΤΟϊκές στοχεύσεις και προτεραιότητες.

Με την Ελλάδα επί μακρόν αδρανή στις διπλωματικές της σχέσεις, ανίκανη να επωφεληθεί από τα συμφέροντα φυσικών της συμμάχων, αποξενωμένη απ’ αυτούς όλο και πιο πολύ, έχει φθάσει πλέον να ασφυκτιά «έξι μίλια ένθεν των ζωτικών της συμφερόντων» -για να το πούμε κάπως σχηματικά.

Η Ελλάδα βρίσκεται τώρα σε τέτοια οικονομική αδυναμία (και δομική) που φαίνεται ανίκανη να δηλώνει -πόσο μάλλον να υπερασπίζεται- την κρατική κι εθνική της κυριαρχία (προς πολλούς τρίτους, ΗΠΑ, Τουρκία, Ενωση κι άλλους)…

Από μηχανής θεός λοιπόν η Συνδιαχείριση. Ενα ακόμα «Μνημόνιο» που θα το ονομάζουμε «Γουάντα»…

 

Η Ελλάδα, από το 1974, λειτουργεί με το σύνδρομο της ήττας. Διότι τότε η χώρα ηττήθηκε. Οχι η άρχουσα τάξη, η χώρα. Η άρχουσα τάξη απλώς μέσα απ’ αυτήν την ήττα (την οποία αμέσως παραδέχθηκε) βεβαιώθηκε η ίδια για το ορθόν τών έως τότε προσανατολισμών της. Οτι δηλαδή δεν μπορούσε να ‘ναι τίποτε περισσότερο από παραπληρωματική των ξένων Δυνάμεων. Οτι το στίγμα της διαμόρφωσής της μέσα από τη συνεργασία της στην Κατοχή με τον Αξονα και τη συνεργασία της στον Εμφύλιο κι ύστερα με τους Αγγλοαμερικανούς, την καταδίκασε να ‘ναι αυταρχική στο εσωτερικό (όσον και ληστρική με τον λαό), δουλική και υποτελής ως προς τους ξένους «Συμμάχους» της, ήγουν προστάτες.

Η αστική τάξη της εποχής του Βενιζέλου έφθασε κακήν κακώς και μεταλλαγμένη στην εποχή του Παπάγου κι έκτοτε, πλην ολίγων Λακεδαιμονίων, βυθίστηκε σε όλο εκείνο το καραγκιοζιλίκι που κατέληξε στην τραγωδία της Κύπρου. Η Ελλάδα, από αστικό αναπτυσσόμενο κράτος έως την εποχή της δικτατορίας του Μεταξά, εξέπεσε πάλι στο επίπεδο μιας αποικίας κι ενός προτεκτοράτου, παρά τον ηρωικό αγώνα του λαού της στην κατοχή, στην ανοικοδόμηση, στην εργασία, στο επιχειρείν, στις τέχνες και τα γράμματα.

Αλλά, αν ο ελληνικός και ο κυπριακός λαός βίωσαν το Κυπριακό ως τραγωδία, η αστική μας τάξη αποδείχθηκε το φιάσκο αυτής της υπόθεσης. Εκτοτε οι κυβερνήσεις αυτής της τάξης, οι κυβερνήσεις του δικομματισμού, διαχειρίζονται τις εξωτερικές σχέσεις της χώρας με το σύνδρομο της ήττας του 1974.

Κι ως εκ τούτου εφαρμόζουν από τότε μπροστά σε κάθε πρόβλημα ή πρόκληση την πολιτική του κατευνασμού. Κατευνασμός προς τον εκάστοτε προκαλούντα και προσφυγή στην υψηλή προστασία (που ουδέποτε προστασία αποδείχθηκε) των ΗΠΑ.

Από το 1974 και μετά, όποτε η Τουρκία προκαλεί, και προκαλεί όλο και πιο πυκνά, η Ελλάδα ακολουθεί πολιτική κατευνασμού -και, ασχέτως λεονταρισμών τύπου «βυθίσατε το Χόρα», εν τέλει καταλήγει σε διευθετήσεις που ομολογούν διαρκώς ένα αλλεπάλληλο mea culpa. Συνοδευόμενο μάλιστα συχνά με περίτρομες «ευχαριστίες» όπως εκείνες του έντρομου κ. Σημίτη προς τους Αμερικανούς μέσα απ’ το ίδιο το Ελληνικό Κοινοβούλιο.

Ετσι όχι μόνον αποκτήσαμε γκρίζες ζώνες στο Αιγαίο αλλά, ακολουθώντας συνεχώς τον «δρόμο προς τα Σούσα», τον δρόμο του κατευνασμού, ο κ. Σημίτης στη Λισσαβώνα άνοιξε την Κερκόπορτα ακόμα και στην ίδια τη Συνθήκη της Λωζάννης. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in 50 χρόνια NATO η ίδια ιστορία, το αιγαιο τα πετρέλαια και οι πέντε αδερφές, ιμπεριαλισμός σημαίνει χούντες και πολέμοι | Με ετικέτα: , | 1 Comment »