καράβι κόκκινο

τα μαύρα τα μαλλιά μας και αν ασπρίσαν δεν μας τρομάζει η βαρυχειμωνιά

  • Ε, το λοιπόν, ο,τι και να είναι τ’ άστρα, εγώ τη γλώσσα μου τους βγάζω. Για μένα, το λοιπόν, το πιο εκπληκτικό, πιο επιβλητικό, πιο μυστηριακό και πιο μεγάλο, είναι ένας άνθρωπος που τον μποδίζουν να βαδίζει. Είναι ένας άνθρωπος που τον αλυσοδένουνε

  • Γιάννης Ρίτσος

    Να με θυμόσαστε - είπε. Χιλιάδες χιλιόμετρα περπάτησα χωρίς ψωμί, χωρίς νερό, πάνω σε πέτρες κι αγκάθια, για να φέρω ψωμί και νερό και τριαντάφυλλα. την ομορφιά ποτές μου δεν την πρόδωσα. Όλο το βιος μου το μοίρασα δίκαια. Μερτικό εγώ δεν κράτησα. Πάμπτωχος. Μ' ένα κρινάκι του αγρού τις πιο άγριες νύχτες μας φώτισα. Να με θυμάστε.

  • κώστας βάρναλης

    Δε λυπάμαι τα γηρατειά που φεύγουν - τα μωράκια που έρχονται άθελά τους να ζήσουν σκλάβοι, να πεθάνουν σκλάβοι, σ' έναν κόσμο ελεύθερων αφεντάδων. Θα τους μαθαίνουν: η σκλαβιά τους χρέος εθνικόν και σοφία του Πανάγαθου!... Πότε θ' αναστηθούν οι σκοτωμένοι; ΚΩΣΤΑ ΒΑΡΝΑΛΗΣ 20.10.1973

  • ------------------------------- Την πόρτα αν δεν ανοίγει, τη σπαν, σας είπα. Τι στέκεστε, τι γέρνετε σκυφτοί; Λαέ σκλάβε, δειλέ, ανανιώσου, χτύπα! Και κέρδισε μονάχος το ψωμί -------------------------------- -------------------------------- ''Aν το δίκιο θες, καλέ μου, με το δίκιο του πολέμου θα το βρής. Όπου ποθεί λευτεριά, παίρνει σπαθί''
  • κομαντάντε Μάρκος

  • «Ο Μάρκος είναι γκέι στο Σαν Φρανσίσκο, μαύρος στη Νότια Αφρική, ασιάτης στην Ευρώπη, αναρχικός στην Ισπανία, Παλαιστίνιος στο Ισραήλ, γύφτος στην Πολωνία, ειρηνιστής στη Βοσνία, Εβραίος στη Γερμανία, μια γυναίκα μόνη στο Μετρό τα ξημερώματα, με άλλα λόγια ο Κομαντάτε Μάρκος είμαστε εμείς, το πρόσωπο του κάθε καταπιεσμένου ανθρώπου πάνω στον πλανήτη»
  • μπερτολντ μπρεχτ

    Δεν είμαι άδικος, μα ούτε και τολμηρός και να που σήμερα μου δείξανε τον κόσμο τους μόνο το ματωμένο δάκτυλό τους είδα μπρος και είπα ευθύς: “μ’αρέσει ο νόμος τους” Τον κόσμο αντίκρυσα μέσ’απ’ τα ρόπαλά τους Στάθηκα κι είδα, ολημερίς με προσοχή. Είδα χασάπηδες που ήταν ξεφτέρια στη δουλειά τους. και σαν με ρώτησαν “σε διασκεδάζει;” είπα “πολύ”! Κι από την ώρα εκείνη, λέω “ναι” σε όλα, κάλλιο δειλός, παρά νεκρός να μείνω. Για να μη με τυλίξουνε σε καμιά κόλλα, ό,τι κανένας δεν εγκρίνει το εγκρίνω Φονιάδες είδα, κι είδα πλήθος θύματα, μου λείπει θάρρος, μα όχι και συμπόνια Και φώναξα, βλέποντας τόσα μνήματα: “καλά τους κάνουν -για του έθνους την ομόνοια!” Να φτάνουν είδα δολοφόνων στρατιές κι ήθελα να φωνάξω “σταματήστε!” Μα ξέροντας πως κρυφοκοίταζε ο χαφιές, μ’άκουσα να φωνάζω: “Ζήτω!Προχωρήστε!” Δε μου αρέσει η φτήνια και η κακομοιριά Γι’αυτό κι έχει στερέψει η έμπνευσή μου. Αλλά στου βρώμικού σας κόσμου τη βρωμιά ταιριάζει, βέβαια-το ξέρω-κι η έγκρισή μου

  • Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας

    Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας κι αφήνει άλλους ν' αγωνιστούν για τη υπόθεσή του πρέπει προετοιμασμένος να ' ναι : γιατί όποιος δεν έχει τον αγώνα μοιραστεί Θα μοιραστεί την ήττα . Ούτε μια φορά δεν αποφεύγει τον αγώνα αυτός που θέλει τον αγώνα ν' αποφύγει : γιατί θ' αγωνιστεί για την υπόθεση του εχτρού όποιος για τη δικιά του υπόθεση δεν έχει αγωνιστεί .
  • εγκώμιο στον κομμουνισμό – μπέρτολτ μπρέχτ

    Είναι λογικός, καθένας τον καταλαβαίνει. Ειν' εύκολος. Μια και δεν είσαι εκμεταλλευτής, μπορείς να τον συλλάβεις. Είναι καλός για σένα, μάθαινε γι' αυτόν. Οι ηλίθιοι ηλίθιο τον αποκαλούνε, και οι βρωμεροί τον λένε βρωμερό. Αυτός είναι ενάντια στη βρωμιά και την ηλιθιότητα. Οι εκμεταλλευτές έγκλημα τον ονοματίζουν. Αλλά εμείς ξέρουμε: Είναι το τέλος κάθε εγκλήματος. Δεν είναι παραφροσύνη, μα Το τέλος της παραφροσύνης. Δεν είναι χάος Μα η τάξη. Είναι το απλό Που είναι δύσκολο να γίνει.
  • οι δικαστές

    Να οι κύριοι δικαστές τους λέμε οι καταπιεστές πως δίκαιο είναι τον λαό τι συμφέρει μα αυτοί δεν ξέρουν ποιο είναι αυτό κι έτσι δικάζουν στο σωρό μέχρι να βάλουν το λαό ολόκληρο στο χέρι
  • ———–

    Εχουνε νομικά βιβλία και διατάγματα Εχουνε φυλακές και οχυρώσεις Εχουνε δεσμοφύλακες και δικαστές Που παίρνουνε πολλά λεφτά κι έτοιμοι για όλα είναι. Μπ. Μπρεχτ
  • ———————

    "Όταν ήρθαν να πάρουν τους Εβραίους, δεν διαμαρτυρήθηκα, γιατί δεν ήμουν Εβραίος. Όταν ήρθαν για τους κομμουνιστές δεν φώναξα, γιατί δεν ήμουν κομμουνιστής. Όταν κατεδίωξαν τους τσιγγάνους, ούτε τότε φώναξα, γιατί δεν ήμουν τσιγγάνος. Όταν ο Χίτλερ φυλάκιζε ομοφυλόφιλους δεν αντέδρασα γιατί δεν ήμουν ομοφυλόφιλος Όταν έκλεισαν το στόμα των Ρωμαιοκαθολικών που αντιτάσσονταν στο φασισμό, δεν έκανα τίποτα γιατί δεν ήμουν καθολικός. Μετά ήρθαν να συλλάβουν εμένα, αλλά δεν υπήρχε πια κανείς να αντισταθεί μαζί μου"
  • ========================

    Λες: Πολύ καιρό αγωνίστηκες. Δεν μπορείς άλλο πια ν’ αγωνιστείς. Άκου λοιπόν: Είτε φταις είτε όχι: Σαν δε μπορείς άλλο να παλέψεις, θα πεθάνεις. Λες: Πολύ καιρό έλπιζες. Δεν μπορείς άλλο πια να ελπίσεις. Έλπιζες τi; Πως ο αγώνας θαν’ εύκολος; Δεν είν’ έτσι. Η θέση μας είναι χειρότερη απ’ όσο νόμιζες. Είναι τέτοια που: Αν δεν καταφέρουμε το αδύνατο Δεν έχουμε ελπίδα. Αν δεν κάνουμε αυτό που κανείς δεν μπορεί να μας ζητήσει Θα χαθούμε. Οι εχθροί μας περιμένουν να κουραστούμε. Όταν ο αγώνας είναι στην πιο σκληρή καμπή του. Οι αγωνιστές έχουν την πιο μεγάλη κούραση. Οι κουρασμένοι, χάνουν τη μάχη.
  • Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους

    Αυτοί που βρίσκονται ψηλά θεωρούν ταπεινό να μιλάς για το φαΐ. Ο λόγος; έχουνε κιόλας φάει. Αν δε νοιαστούν οι ταπεινοί γι' αυτό που είναι ταπεινό ποτέ δεν θα υψωθούν. Αυτοί που αρπάνε το φαϊ απ’ το τραπέζι κηρύχνουν τη λιτότητα. Αυτοί που παίρνουν όλα τα δοσίματα ζητάν θυσίες. Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους για τις μεγάλες εποχές που θά 'ρθουν.
  • che

    Πιστεύω στην ένοπλη πάλη σαν μοναδική λύση για τους λαούς που αγωνίζονται για την απελευθέρωσή τους και είμαι συνεπής με τις πεποιθήσεις μου. Πολλοί θα με πουν τυχοδιώκτη και είμαι, μόνο που είμαι άλλου είδους τυχοδιώκτης, ένας από εκείνους που προβάλλουν τα στήθη τους για να αποδείξουν τις αλήθειες τους.

  • Αξίζει για ένα όνειρο να ζεις, κι ας είναι η φωτιά του να σε κάψει
  • pablo neruda

    όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας, επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές, όποιος δεν αλλάζει περπατησιά, όποιος δεν διακινδυνεύει και δεν αλλάζει χρώμα στα ρούχα του, όποιος δεν μιλεί σε όποιον δεν γνωρίζει. όποιος αποφεύγει ένα πάθος, όποιος δεν είναι ευτυχισμένος στη δουλειά του, όποιος δεν διακινδυνεύει τη βεβαιότητα για την αβεβαιότητα για να κυνηγήσει ένα όνειρο, όποιος δεν επιτρέπει στον εαυτό του τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του να αποφύγει τις εχέφρονες συμβουλές. όποιος δεν ταξιδεύει, όποιος δεν διαβάζει, όποιος δεν ακούει μουσική, όποιος δεν βρίσκει σαγήνη στον εαυτό του όποιος καταστρέφει τον έρωτά του, όποιος δεν επιτρέπει να τον βοηθήσουν, όποιος περνάει τις μέρες του παραπονούμενος για τη τύχη του ή για την ασταμάτητη βροχή. όποιος εγκαταλείπει μια ιδέα του πριν την αρχίσει, όποιος δεν ρωτά για πράγματα που δεν γνωρίζει. Αποφεύγουμε τον θάνατο σε μικρές δόσεις, όταν θυμόμαστε πάντοτε ότι για να είσαι ζωντανός χρειάζεται μια προσπάθεια πολύ μεγαλύτερη από το απλό γεγονός της αναπνοής. Μόνο η ένθερμη υπομονή θα οδηγήσει στην επίτευξη μιας λαμπρής ευτυχίας.

  • από το Canto general

    Μπορεί να κόψουν όλα τα λουλούδια, αλλά δεν θα γίνουν ποτέ αφέντες της Άνοιξης
  • κ. καβάφης

    Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις
  • κωστής παλαμάς

    Και τους τρέμουνε των κάμπων οι κιοτήδες και μ’ ονόματα τους κράζουν πονηρά κλέφτες κι απελάτες και προδότες. Τους μισούν οι βασιλιάδες κι όλοι οι τύραννοι κι είναι μέσα στους σκυφτούς τα παλληκάρια κι είναι μες στους κοιμισμένους οι στρατιώτες…” Κ . Παλαμάς στο Δωδεκάλογο του Γύφτου.
  • διαμοιρασμός του blog

    Bookmark and Share
  • διαχείριση

  • on line επισκέπτες

  • ημερολόγιο άρθρων

    Ιουνίου 2019
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Φεβ.    
     12
    3456789
    10111213141516
    17181920212223
    24252627282930
  • Εγγραφή

Posts Tagged ‘η βρώμικη ηθική των αστών’

Υπόθεση Κατρούγκαλου

Posted by redship στο 23 Μαρτίου , 2015

Ο Νίκος Μπογιόπουλος στον eniko

Ότι η «υπόθεση Κατρούγκαλου» αξιοποιείται από τη ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ, το Ποτάμι, διάφορα μιντιακά συγκροτήματα και λοιπούς συγγενείς με τον τρόπο που αξιοποιείται και αναδεικνύεται, έχει μια απλή και καταφανή εξήγηση:

Είναι γνωστή και πανθομολογούμενη η απέχθεια όλων αυτών απέναντι στη διαφθορά. Απέναντι στη διαπλοκή. Απέναντι στον καρεκλοκενταυρισμό. Απέναντι στην αξιοποίηση του κράτους για ίδιον όφελος. Απέναντι στο σύστημα των «off shore» που κάποιοι (ακόμα και δίπλα σε πρωθυπουργούς) παρκάρουν και ξεπλένουν χρήμα. Απέναντι στην κατάχρηση εξουσίας…

Το γνωρίζει το πανελλήνιο: Ουδεμία σχέση έχουν οι καταγγέλλοντες με τη «Ζήμενς». Ούτε με τους Χριστοφοράκους που έφευγαν ανενόχλητοι από την Ελλάδα. Ούτε με την «λίστα Λαγκάρντ». Ούτε με το ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου κατόπιν υπαγωγής της χώρας υπό το αγγλικό δίκαιο.

Ουδεμία σχέση έχουν με μίζες, με Μέγαρα, με «εθνικούς» εργολάβους και «εθνικούς» προμηθευτές που σιτίζονται από το δημόσιο κορβανά.

Ουδεμία σχέση έχουν με υπουργούς που πριν γίνουν υπουργοί φρόντιζαν να φυγαδεύουν τα λεφτουδάκια τους στο εξωτερικό.

Και φυσικά: Δεν έχουν σχέση ούτε καν με εκείνες τις διατάξεις του Συντάγματος περί (μη) ευθύνης υπουργών…

Γνωρίζουμε, για παράδειγμα, ότι τόσο αφοσιωμένοι είναι σε αυτό που ονομάζεται «υπεράσπιση του δημόσιου συμφέροντος» που όταν – πριν λίγους μήνες – εκδικαζόταν η υπόθεση της «Energa» και της «Hellas Power», των δυο εταιρειών που κατέκλεψαν το δημόσιο κατακρατώντας το χαράτσι της ΔΕΗ, δεν είχαν βγάλει άχνα για το γεγονός ότι: Αφενός από την δίκη απουσίαζε εκπρόσωπος του Δημοσίου ώστε να υπερασπιστεί τα συμφέροντα του Δημοσίου, αφετέρου ο συνήγορος υπεράσπισης των εκλεκτών εταιρειών που κατέκλεψαν το Δημόσιο ήταν υπουργός, κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος και υψηλόβαθμο στέλεχος του τότε κυβερνώντος κόμματος!

    Γνωρίζουμε, επίσης, από πού κρατάει η σκούφια αυτού του εσμού των φαρισαίων. Ποιός δεν το θυμάται, αλήθεια: Την εποχή που ο κοσμάκης είχε πιαστεί στη μέγγενη του Χρηματιστηρίου, υψηλόβαθμοι παράγοντες του τότε κυβερνώντος κόμματος δικαιολογούσαν τα δικά τους παιχνίδια στο Χρηματιστήριο λέγοντας – την ώρα που συντελείτο ένα ανεπανάληπτο ριφιφί κατά του ελληνικού λαού – ότι εκείνοι… «ασκούσαν το δικαίωμά τους στην ατομική ευημερία»!

Γνωρίζουμε ποια είναι η σχέση τους και με το δημόσιο συμφέρον, γενικώς: Δεν πάνε παρά μόλις μερικοί μήνες που όταν στον ΟΗΕ εγκρίθηκε ψήφισμα υπέρ του δικαιώματος μιας χώρας να αναδιαρθρώνει το χρέος της χωρίς να λαμβάνει υπόψη πιστωτές, κερδοσκόπους και τοκογλυφικά «funds», εκείνοι φρόντισαν να… απέχουν από την ψηφοφορία!

Αλλά αυτό που αποκαλείται «υπόθεση Κατρούγκαλου» δεν έχει να κάνει μόνο με τους διάφορους κλόουν που παριστάνουν τους κήνσορες και τους τιμητές της πολιτικής ηθικής.

Και τούτο διότι ουδείς μπορεί να παρασιωπά ότι: Τα τελευταία χρόνια – και ανεξαρτήτως από καλές προθέσεις – στήθηκε μια «βιομηχανία» πάνω στο γεγονός ότι οι άνθρωποι έχαναν τις δουλειές τους και τα ασφαλιστικά τους δικαιώματα.

Μια «βιομηχανία» που υποσχόταν – άλλοτε από λόγους πολιτικής αφέλειας και άλλοτε από λόγους ιδιοτέλειας – ότι οι λύσεις στα κοινωνικά προβλήματα θα είναι νομικές και όχι πολιτικές.

Μια «βιομηχανία» που κέρδιζε καθώς οι άνθρωποι που έχαναν δουλειές και ασφαλιστικά δικαιώματα στρέφονταν να ψάχνουν εκεί το δίκιο τους, με αντίτιμο που ξεκινούσε από το «ένα 20ευρω η ερώτηση». Και στήθηκε από δικηγορικά γραφεία που εξαπλώθηκαν στο όνομα του… «αντιμνημονιακού αγώνα»!

Οι συμμετέχοντες, λοιπόν, σε αυτή τη «φάμπρικα» προφανώς δεν έχουν να απολογηθούν τίποτα για τα όσα υποκριτικά τους καταλογίζουν οι συστημικοί πολιτικοί τους αντίπαλοι. Αλλά αυτό δεν σημαίνει, επειδή οι επικριτές τους είναι ιησουίτες, ότι εκείνοι μπορούν να διεκδικούν ρόλους ως άλλοι ήρωες από το «η χαμένη τιμή της Καταρίνα Μπλουμ».

Εν προκειμένω, και σε ό,τι έχει να κάνει με τον κ.Κατρούγακλο και τον πολιτικό του χώρο, τα προηγούμενα – και φυσικά μόνο στο βαθμό που τους αφορούν – μεταφράζονται στα εξής:

Πρώτο: Η γυναίκα του Καίσαρα δεν αρκεί να είναι τίμια, πρέπει και να φαίνεται τίμια.

Δεύτερο: Ο,τι είναι νόμιμον δεν είναι και ηθικόν.

Τρίτο – και σπουδαιότερο: Ο αγώνας για τα δίκαια του λαού, εφόσον είναι τέτοιος, η αφιέρωση των ικανοτήτων (επαγγελματικών, νομικών, επιστημονικών, τεχνικών κλπ), των δυνατοτήτων και των γνώσεων του καθενός σε αυτόν τον πολιτικό, κοινωνικό, οικονομικό αγώνα για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων του λαού, δεν μπορεί να γίνεται και να διεξάγεται με ιδιωτικά συμφωνητικά για παρακράτηση 12% επί των δικαιωμάτων του λαού…

Posted in Νίκος Μπογιόπουλος, Υπόθεση Κατρούγκαλου, η βρώμικη ηθική των αστών | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

«Ναός»

Posted by redship στο 9 Νοεμβρίου , 2012

Εδωσαν στους βουλευτές ένα νομοσχέδιο με πάνω από 600 σελίδες, μόλις λίγες ώρες πριν από την ψήφισή του στη Βουλή. Αλήθεια, πόσοι ήταν οι «Χρυσοχοΐδηδες» που αυτή τη φορά το υπερψήφισαν αφού προηγουμένως (δεν) το διάβασαν;…

 

Μετέτρεψαν μια διαδικασία που αφορά στην ίδια τη ζωή εκατομμυρίων ανθρώπων σε παιχνίδι εντυπώσεων. Σε απανωτά «σόου». Σε πεδίο εκδήλωσης κοινοβουλευτικών πραξικοπημάτων. Σε εκφυλιστικές πρακτικές, με τις οποίες θα ντρεπόταν να συνδεθεί και το τελευταίο αμφιθέατρο.

 

Είδαμε κυρίους και κυρίες βουλευτές να εκφωνούν «πύρινους» λόγους, να καταγγέλλουν τα μέτρα και μετά να τα… υπερψηφίζουν! Αλλους να ψηφίζουν τα μέτρα και μετά να «ανεξαρτητοποιούνται» καταγγέλλοντας τα! Αλλους να μην ψηφίζουν τα μέτρα, αλλά να δηλώνουν ότι μεθαύριο θα υπερψηφίσουν τον προϋπολογισμό, που περιλαμβάνει τα ίδια μέτρα!

 

Είδαμε τους πολιτικούς εκπροσώπους του συστήματος της αστικής κοινοβουλευτικής δημοκρατίας και τα κόμματά τους να «οργώνουν», ο καθένας με τον τρόπο του, το έδαφος και να προσφέρουν την πασαρέλα του τσίρκου, για να δίνουν τις φασιστικές παραστάσεις τους τα ναζιστοειδή του χρυσαυγιτισμού.

 

Είδαμε τα συγκοινωνούντα δοχεία του εκφυλισμού, της σαπίλας, της φτήνιας, της βαρβαρότητας, του κυνισμού, της υποκρισίας και της «μαυρίλας», όπως ακριβώς διαπλέκονται και εκεί ακριβώς που έπρεπε.

Στο «Ναό της Δημοκρατίας» τους. Που τόσο πολύ τον σέβονται, ώστε όταν πρόκειται για τα συμφέροντα της τάξης τους, άλλοτε επιλέγουν να τον καίνε, άλλοτε να τον καταργούν, κι άλλοτε να τον ξεφτιλίζουν.

Posted in πολιτικη, Η «Δημοκρατία του φερετζέ», η βρώμικη ηθική των αστών | Με ετικέτα: , , | 3 Σχόλια »

Πάλι απλήρωτος

Posted by redship στο 5 Οκτωβρίου , 2012

 

από  γλόμπινγκ

(Αναδημοσίευση απο poexania)

Έβλεπα στο παρακάτω βιντεάκι τον Ευαγγελάτο και το υπόλοιπο πάνελ να επιπλήττουν αυστηρά τον εκπρόσωπο του σωματείου των εργαζομένων του Σκαραμαγκά για την “απρεπή” συμπεριφορά των εργατών έξω από είσοδο του πενταγώνου.

 

 

 

 

 

 

Ο εκπρόσωπος των εργατών, Κ. Βασίλης Καρακίτσος, ζητά ταπεινά συγνώμη στον Ευαγγελάτο και το πάνελ (ας το έχουν υπόψη τους αυτό όσοι τον εξέλεξαν) και προσπαθεί να απολογηθεί κι απο πάνω για τον ξυλοδαρμό που υπέστησαν, για το ότι είναι 7 μήνες απλήρωτοι και κύριος ξέρει πως τα βγάζουν πέρα αυτοί και οι οικογένειες τους και για τις συλλήψεις συναδέλφων που έγιναν (106 κρατούμενοι).
Εγώ απλά, επειδή μάλλον ο καλοπληρωμένος Κ. Ευαγγελάτος δεν ξέρει ή δεν μπορεί να νιώσει τι εστί να είσαι 7 μήνες απλήρωτος, το γράφω 213 φορές, όσες δηλαδή και οι μέρες που αυτοί οι ανθρώποι έχουν να πιάσουν λεφτά στα χέρια τους, έτσι μπας και πάρει μια ιδέα πόσο αποκαρδιωτικό είναι ακόμα και να το βλέπεις γραμμένο…
Πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, Πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος.
Πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος.
Πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος.
Πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος.
Πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος.
Πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος.
Πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος.
Πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος.
Πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος.
Πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος.
Πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος.
Πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος.
Πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος.
Πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος.
Πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος.
Πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος.
Πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος.
Πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος.
Πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος.
Πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος.
Πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος.
Πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος.
Πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος

Posted in τα «Νταχάου» της εργοδοτικής αυθαιρεσίας, τα παπαγαλάκια του κεφαλαίου, τα ΜΜΕ στην υπηρεσία του κεφαλαίου | Με ετικέτα: , , , , | 1 Comment »

Τους αξίζει γκρέμισμα

Posted by redship στο 5 Οκτωβρίου , 2012

 

Θανάσης ΛΕΚΑΤΗΣ

 

 

Την ώρα που στα ψιλά των εφημερίδων γραφόταν η είδηση για τη νομιμότατη αρπαχτή (την παραχώρηση του διεθνούς κέντρου Τύπου σε μια εταιρεία), την ίδια ώρα η διατεταγμένη αστική δημοσιογραφία ανακάλυπτε παραβίαση της νομιμότητας στους εργάτες των ναυπηγείων που διεκδικούσαν το αυτονόητο.

Αυτή η δημοσιογραφία δεν κάνει λάθος στις εκτιμήσεις της. Αυτή η δημοσιογραφία έχει αναλάβει εργολαβικά να καλύψει την ένταση του κρατικού αυταρχισμού, να δικαιολογήσει την κρατική καταστολή που έχει πλέον αναδειχτεί σε κεντρικό στοιχείο της κυβερνητικής πολιτικής, προκειμένου να περάσουν διά πυρός και σιδήρου τα μέτρα που τσακίζουν για γενιές και γενιές την εργατική τάξη.

Οποιος δεν άκουγε 902 που είχε διαρκή σύνδεση με τη διαδήλωση των εργατών στα ναυπηγεία θα νόμιζε πως μπήκαν στην πόλη οι εχθροί. Αυτό ήταν το κλίμα που δημιουργούσαν τα αστικά κανάλια. Κι όμως, εργάτες ήτανε αυτοί που ζητούσαν λύση στο πρόβλημά τους.

Αλλά ανέλαβε δράση το «βαρύ πυροβολικό», οι παρουσιαστές των δελτίων και οι σχολιαστές.

Την ώρα που στην οθόνη εμφανιζόταν εργάτης με σπασμένο κεφάλι, ο σχολιαστής δήλωνε με στόμφο «δεν δικαιολογείται η συμπεριφορά τους» (Καψής στο Mega).

Την ώρα που η λεωφόρος Αλεξάνδρας ήταν πνιγμένη από τα δακρυγόνα, μια δημοσιογράφος μετέδιδε ότι οι εργαζόμενοι επιχείρησαν να εισβάλουν στη ΓΑΔΑ (η Καραμήτρου, επίσης στο Mega).

Αυτοί που ξεπέρασαν κάθε όριο ήταν ο Τσίμας που χρησιμοποίησε μια φράση του Φωτόπουλου της ΓΕΝΟΠ για να δημιουργήσει συνειρμό περί «επίθεσης στις ερπύστριες», και μια κυρία δημοσιογράφος με παρατσούκλι «φως – νερο – τηλέφωνο» (για τη μισθωτή σχέση που είχε σε άλλη εποχή μ’ αυτές τις δημόσιες υπηρεσίες), η οποία κατήγγειλε τους εργάτες ότι είναι «αχαλίνωτοι» κι ότι ξέρουν μόνο από δικαιώματα και όχι από υποχρεώσεις.

Δεν είναι ηθικό παράπτωμα η στάση αυτών των δημοσιογράφων. Είναι ένας προς έναν μέρος του μηχανισμού της αστικής τάξης. Η ηθική τους είναι η ηθική των καπιταλιστών.

Ολο και πιο συχνά στις εικόνες από την καθημερινότητα της ταξικής πάλης εμφανίζεται το αποκρουστικό πρόσωπο της αστικής τάξης που, για να διατηρηθεί στην εξουσία, κάνει χρήση όλου του οπλοστασίου της. Οι χτεσινές επιθέσεις στους εργάτες των ναυπηγείων και στους αγρότες του Ηρακλείου Κρήτης το μαρτυρούν. Η απάντηση δεν μπορεί να ‘ναι άλλη από τη χρήση όλου του οπλοστασίου και από την πλευρά της εργατικής τάξης και των συμμάχων της. Αυτό το οπλοστάσιο δεν περιλαμβάνει γκλομπ και δακρυγόνα. Εχει κάτι πιο αποτελεσματικό: Την όσο το δυνατόν καλύτερη οργάνωση του αγώνα «από τα κάτω», έτσι που να γίνεται όλο και πιο πλατιά η συνείδηση για την ανάγκη ανατροπής αυτού του βάρβαρου συστήματος. Ετσι που να κόψει την ανάσα στους καπιταλιστές.

Οι κραυγές στον αστικό Τύπο περί «ασυδοσίας» των διαδηλωτών πρέπει να αφήνουν παγερά αδιάφορα την εργατική τάξη, καθέναν που παλεύει για το δίκιο του. Ασύδοτη είναι η αστική τάξη. Η εμφάνιση χτες το βράδυ του υπουργού Δημόσιας Τάξης στην κρατική τηλεόραση το επιβεβαιώνει. Είχε το θράσος την ώρα που κρατούσε 106 εργάτες στο κρατητήριο – θύματα της πολιτικής και της κυβέρνησης στην οποία μετέχει, να μιλά για «άκρα» που πρέπει να αντιμετωπιστούν, δηλαδή να ταυτίζει τους τραμπούκους που επιστρατεύει η τάξη του, με τους αγωνιζόμενους εργάτες, και να προαναγγέλλει ακόμα περισσότερο βούρδουλα για να αντιμετωπίσει αυτούς που ζητάνε το αυτονόητο: να σταματήσει η κλοπή του ιδρώτα τους.

Posted in τα παπαγαλάκια του κεφαλαίου, τα ΜΜΕ στην υπηρεσία του κεφαλαίου, Η «Δημοκρατία του φερετζέ», Το συμφέρον των καπιταλιστών δεν είναι συμφέρον των εργατών, Το αστικό ιερόμετρο είναι χυδαίο, η "δημοκρατία" των αστών, η βρώμικη ηθική των αστών | Με ετικέτα: , , , , | 1 Comment »

Αέρα…

Posted by redship στο 4 Οκτωβρίου , 2012

 

 

Και Τσοχατζόπουλο έχουμε, και «οφ σορ» έχουμε,

και ΣΔΟΕ έχουμε, και Καρούζο – Λιβανό έχουμε,

και Σμπώκο έχουμε, και λίστες της Λαγκάρντ έχουμε,

και λίστες, γενικώς, έχουμε.

Μόνο λίγο …αέρα δεν έχουμε.

Λίγο αέρα. Καθαρό…

Posted in Η «Δημοκρατία του φερετζέ» | Με ετικέτα: , | 1 Comment »

σχόλιο αναγνώστριας για την απάντηση του ΚΚΕ σε δημοσίευμα του «Enikos.gr»

Posted by redship στο 29 Σεπτεμβρίου , 2012

Καλή Γκέλπεση (συγγραφέας)

 

Παρασκευή 28-9-12 γύρω στη ΜΙΑ ΤΟ ΜΕΣΗΜΕΡΙ, έστειλα σχόλιό μου στον enikos gr απευθυνόμενη στον κύριο ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ, κάτω απ’ την ανάρτησή του “όλοι ήξεραν”.

Το σχόλιό μου ΔΕΝ ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ μέχρι αυτήν την στιγμή στον enikos gr, παρότι αργά το βράδυ τής ίδιας μέρας έστειλα δεύτερο σχόλιο ζητώντας το αυτονόητο. Να δημοσιευτεί το πρώτο.

Σ’ εκείνο το πρώτο σχόλιό μου λοιπόν, που δεν δημοσιεύτηκε απ’ τον enikos gr, ανέφερα ότι η ίδια η ανάρτηση του κυρίου ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ, σε δύο τουλάχιστον σημεία της αυτοαποκαλυπτόταν…:

α) …Εξώδικη ενημερωτική επιστολή ΦΕΡΕΤΑΙ να έστειλε ο Ζαχαράκης σε ….όλους.
ΦΕΡΕΤΑΙ…

β) …Στην επιστολή δεν αναγράφεται ο αριθμός πρωτοκόλλου, οπότε είναι ΑΓΝΩΣΤΟ ΑΝ Η ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΕΙΧΕ ΦΤΑΣΕΙ σε …όλους.
ΑΓΝΩΣΤΟ…

Πρωτίστως του ανέφερα ότι θα ήταν δικαιολογημένος ο τίτλος “όλοι ήξεραν”, μόνο αν εννοούσε πως
ΟΛΟΙ ΞΕΡΟΥΜΕ ότι καπιταλισμός και βρώμα πάνε πακέτο.
ΟΛΟΙ ΞΕΡΟΥΜΕ ότι καπιταλισμός και ρεμούλες πάνε πακέτο.
ΟΛΟΙ ΞΕΡΟΥΜΕ ότι καπιταλισμός και διασπάθιση δημόσιου χρήματος πάνε πακέτο.

Παρακάτω αναφερόμουν σ’ εκείνο το μόνο που έφτασε στα χέρια τού ΚΚΕ. Στο e-mail με την υπογραφή Ζαχαράκη.
Εξηγούσα λοιπόν στον κ. ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ ότι οποιοσδήποτε μπορεί να δημιουργήσει ένα mail με το όνομά του ή το δικό μου, χωρίς να έχουμε ιδέα εμείς.
Του έφερα κι ως παράδειγμα το site μαϊμού με υπογραφή δήθεν τής ΚΕ τού ΚΚΕ που καλούσε τους κομμουνιστές να ψηφίστουν στις εκλογές τής 17-6-12 ΣΥΡΙΖΑ…

Τι έπρεπε να κάνει λοιπόν το ΚΚΕ, παραλαμβάνοντας ένα mail απ’ το …πουθενά; Ένα mail μάλιστα που αναφέρεται στην αλληλοφαγωμάρα μεγαλοεπιχειρηματιών, στις …νόμιμες και παράνομες κομπίνες τους.

Τι έπρεπε λοιπόν να κάνει το ΚΚΕ για να μάθει αν όντως αποστολέας ήταν ο Ζαχαράκης;
Μήπως ν’ απευθυνθεί στη δίωξη ηλεκτρονικού εγκλήματος; Ή μήπως θα έπρεπε να πιει η ηγεσία τού ΚΚΕ καφεδάκι με τον κάθε μεγαλοεπιχειρηματία Ζαχαράκη, να τον παρηγορήσει, να του πει και το …φλυτζάνι για να μάθει τι θα γίνει με τους άλλους επιχειρηματίες που τον έριξαν κι όλοι
μαζί(;) απομύζησαν το δημόσιο κορβανά;

Είναι ολοφάνερο λοιπόν ότι το ΚΚΕ δεν παρέλαβε καμιά εξώδικη επιστολή απ’ τον Ζαχαράκη και άρα όντως ΔΕΝ ΗΞΕΡΕ.

Όσο για τον καπιταλισμό και τη βρώμα του, το ΚΚΕ τα καταγγέλει και τ’ αντιπαλεύει εντός κι εκτός βουλής ξάστερα και χωρίς εκπτώσεις. Και τα αντιπαλεύει σε βαθμό ανατροπής τού καπιταλισμού.

Τέλος, έκανα την παρατήρηση στον κύριο ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ ότι ενώ το ΚΚΕ έδωσε επίσημη απάντηση για το θέμα, εκείνος δεν την δημοσίευσε κάτω απ’ τη συγκεκριμένη ανάρτησή του με τον παραπλανητικό και γιατί όχι;, προβοκατόρικο τίτλο, “όλοι ήξεραν”.
Ε, όχι! Αποδεδειγμένα το ΚΚΕ ΔΕΝ ΗΞΕΡΕ.

(Αυτά έργαφα λοιπόν σε γενικές γραμμές στο σχόλιό μου στον enikos gr, υπογράφοντας μάλιστα με τ’ όνομά μου, όπως κι εδώ. Το ακριβές κείμενο βέβαια δεν μπορώ να το θυμάμαι, ούτε το αποθήκευσα, γιατί δεν περίμενα ότι θα …εξαφανιστεί…).

Καλή Γκέλμπεση (συγγραφέας)

Posted in τα ΜΜΕ στην υπηρεσία του κεφαλαίου, Η «Δημοκρατία του φερετζέ», Η αστική τάξη είναι ο αντίπαλος, Το αστικό ιερόμετρο είναι χυδαίο | Με ετικέτα: , | 6 Σχόλια »

Δικό τους το κράτος, δική τους και η βρωμιά του!

Posted by redship στο 21 Μαρτίου , 2012

Γράφει  ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

 

Πριν από ένα χρόνο ήταν οι ιστορίες με τα φάρμακα που τα βρίσκανε κρυμμένα σε κάτι γκρεμούς και μέσα σε πηγάδια.

Τώρα έχουμε την ιστορία με το ΙΚΑ της Καλλιθέας, ή την άλλη με τα επιδόματα σε «τυφλούς» – μαϊμού.

Πιο πριν ήταν τα καταγγελλόμενα για λαδώματα στην υπηρεσία Ανταγωνισμού.

Ανά τακτά χρονικά διαστήματα, δε, έρχονται και επανέρχονται… αποκαλύψεις γύρω από τη φοροδιαφυγή, τις ατασθαλίες στην τάδε ή τη δείνα υπηρεσία, για τις «αρπαχτές» εδώ κι εκεί, για προνοιακά επιδόματα και κοινωνικές παροχές που κάποιοι εισέπρατταν παράνομα κ.ο.κ.

Σαν να σπάει κάθε φορά ο διάολος το ποδάρι του, πότε λέτε ότι οι κυβερνήσεις εντοπίζουν και… εξιχνιάζουν τέτοιες καταστάσεις και πότε τα ΜΜΕ τις παρουσιάζουν με το δικό τους αξιολάτρευτο ζήλο;

Ολως τυχαίως:

  • Τα θέματα περί «διαφθοράς στο Δημόσιο» κατακλύζουν την επικαιρότητα τη στιγμή ακριβώς που επίκεινται 150.000 απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων.
  • Τα θέματα περί «μαϊμού» δικαιούχων έρχονται τη στιγμή των επικείμενων αποφάσεων για περικοπές των προνοιακών επιδομάτων.
  • Τα θέματα για τις παράνομες συντάξεις εμφανίζονται στο προσκήνιο όποτε επίκεινται περικοπές των συντάξεων.
  • Τα φάρμακα στα πηγάδια εντοπίζονται όποτε πρόκειται να χτυπηθεί κάποια επαγγελματική κατηγορία (π.χ. φαρμακοποιοί).
  • Οι γκλαμουράτοι της φοροδιαφυγής, όπως και ο κακός υδραυλικός που δεν κόβει απόδειξη, κατακλύζουν τα δελτία ειδήσεων όποτε έρχονται τα νέα φοροεισπρακτικά μέτρα και χαράτσια, τα οποία ο λαός «πρέπει» να τα υποστεί μιας και οι διεφθαρμένοι δεν πληρώνουν τους δικούς τους φόρους, κ.ο.κ.

*

Μόνιμη επωδός σε αυτό το ατελείωτο σίριαλ είναι ότι,

πρώτον, η διαφθορά είναι… κακό πράγμα και,

δεύτερον, ότι η καλή κυβέρνηση, με τους καλούς υπουργούς, ως ταπεινός υπηρέτης του λαού, βάζει «χέρι» στους επίορκους για να απαλλάξει την κοινωνία από το μίασμά τους…

Δεν ξέρουμε αν οι σκηνοθέτες του εν λόγω εξοργιστικά γελοίου θεάματος είναι περισσότερο γελοίοι, ή περισσότερο εξοργιστικοί.

Ξέρουμε, όμως, τα εξής:

1) Αυτή η εικόνα διαφθοράς με την οποία προσπαθούν να λερώσουν – ως συνυπεύθυνη – ολόκληρη την κοινωνία, είναι η εικόνα του καθρέφτη τους. Το κράτος των τρωκτικών, της αναξιοκρατίας, του κομματικού ρουσφετιού, των πελατειακών συμπεριφορών και της «μαύρης» συναλλαγής έχει χτιστεί και λειτουργεί κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωση εκείνης της πολιτικής που κατέστησε λαϊκή ρήση ότι

«το ψάρι βρωμάει από το κεφάλι».

2) Αυτοί και οι φίλοι τους που το παίζουν διώκτες της διαφθοράς, είναι οι σεσημασμένοι της άφατης υποκρισίας που έχουν οικοδομήσει ένα πολιτικό σύστημα το οποίο έχει για προμετωπίδα του εκείνο το πάλαι ποτέ απίθανο πρωθυπουργικό απόφθεγμα «έκανε ένα δωράκι στον εαυτό του» και που

έχει για έμβλημά του τη «Ζήμενς» και τα Βατοπέδια.

3) Η πολιτική και οι πολιτικοί αυτού του κράτους ήταν που έκαναν ομιλίες για τον «περιορισμό» (σ.σ.: προσέξτε: όχι για την κατάργηση, αλλά για τον «περιορισμό»!) του «γρηγορόσημου» στο δημόσιο τομέα. Πρόκειται για τον δικό τους, τον κρατικομονοπωλιακό και δήθεν «δημόσιο» τομέα, τον φτιαγμένο με τα υλικά του

«έχω μέσο», «έχω δόντι», «έχω βύσμα», «έχω και μπάρμπα στην Κορώνη».

4) Είναι αυτοί οι θρασύτατοι που με φόντο τις αθλιότητες στο ΙΚΑ παριστάνουν τους απηνείς «Ιαβέρηδες», αυτοί που καμώνονται τους εξαγνισμένους και στήνουν προσωπικές παραστάσεις περί την εξάρθρωση των κυκλωμάτων παροχής «μαϊμού» συντάξεων, οι οποίοι – ως πολιτικώς τρισάθλιοι – επόπτευαν και εποπτεύουν το «κύκλωμα» της πολιτικής που ρήμαξε το ΙΚΑ και όλα τα Ταμεία μέσα από το «ριφιφί» του Χρηματιστηρίου (σ.σ.: πάνω από 3 δισ. έχασαν τότε τα Ταμεία από το χρηματιστηριακό τζόγο), που επόπτευαν και εποπτεύουν την πολιτική η οποία έχει λεηλατήσει εδώ και μισό αιώνα, συνεχώς,

πάνω από 60 δισ. ευρώ από τους ασφαλισμένους!

5) Είναι το δικό τους πολιτικό καθεστώς, το καθεστώς της μίζας και της αρπαχτής, των «κουμπάρων» και των «αναψυκτηρίων», των υποβρυχίων που «γέρνουν» και των στενών δεσμών με τους Χριστοφοράκους, πάνω στο οποίο μεγαλουργεί

το «φακελάκι» και το «τσάκω ρε μάγκα τόσα και προχώρα».

Αυτό το κράτος,

που

α) πριν από μια βδομάδα κουκούλωσε δικομματικά το σκάνδαλο της «Ζήμενς»,

που

β) μόλις προχτές προσέφερε στην Εκκλησία με (ν)τροπολογία της νύχτας χιλιάδες «διαφιλονικούμενα» (δηλαδή διεκδικούμενα από την Εκκλησία) στρέμματα στην Πεντέλη για να κάνει η Ιεραρχία τα… φωτοβολταϊκά της,

που

γ) οι ταγοί του – οι οποίοι ομιλούν περί… φοροδιαφυγής – σουλατσάρουν στα «κότερα» των προυχόντων οι οποίοι έχουν εξασφαλίσει μηδενικούς φορολογικούς συντελεστές για τα κέρδη τους, την ώρα που ο χιλιοχαρατσωμένος εργαζόμενος των 1.000 ευρώ φορολογείται με συντελεστή 35% (!),

που

δ) αρνείται, την ώρα που κόβει τις λαϊκές συντάξεις – και παρά τις επανειλημμένες τοποθετήσεις του ΚΚΕ – να παραιτηθεί από τα συνταξιοδοτικά προνόμια των πολιτικών του υπηρετών στη Βουλή,

που

ε) ουδέποτε διανοήθηκε να ψελλίσει «κιχ» για τις διαβόητες λίστες με τα «μαύρα» προς τα δημοσιογραφικά του παπαγαλάκια, τις ΜΚΟ και εκείνα τα «ενσωματωμένα» δίκτυα επικοινωνίας που αναλαμβάνουν να μας εμφανίσουν από το ΝΑΤΟ μέχρι το ΔΝΤ ως τους καλύτερους φίλους του ανθρώπου,

αυτό το κράτος και αυτή η πολιτική,

που εξαγοράζουν ψήφους και εκμαυλίζουν όχι μόνο μέσω των μαϊμού – επιδομάτων, αλλά τέτοια είναι η σαπίλα που έφτασαν – πάνω στα καμμένα – να βγάζουν στη διατίμηση την λαϊκή ψήφο έναντι εκείνου του ιταμού τριχίλιαρου,

που λεηλατούν το ίδιο δημόσιους και ιδιωτικούς υπαλλήλους, αγρότες και ναυτεργάτες, άνεργους και «απασχολήσιμους»,

με όλο το «ήθος» και όλο το «έθος» της λαμογιάς και της βρωμιάς τους,

της βρωμιάς που αναβλύζει και στα ιδιωτικά και στα κρατικά του μονοπώλια, και στα ΙΚΑ του, και στις εφορίες του, και στις πολεοδομίες του και παντού,

είναι το δικό τους κράτος και η δική τους πολιτική.

Posted in ρήξη και ανατροπή, τα παπαγαλάκια του κεφαλαίου, τα ΜΜΕ στην υπηρεσία του κεφαλαίου, τα νέα ss, ταξικός πόλεμος, η "δημοκρατία" των αστών, η βρώμικη ηθική των αστών, οι απόγονοι του γκαίμπελς | Με ετικέτα: , , , , | Leave a Comment »

Το νου μας…

Posted by redship στο 7 Μαρτίου , 2012

Γράφει ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

 

Συμπεριφέρονται λες και δεν τρέχει τίποτα. Λες και δεν έχει συμβεί τίποτα.

Εχουν προκαλέσει τόση δυστυχία, τόσο πόνο, τόση καταστροφή κι όμως περιφέρονται με την ίδια, τη γνωστή επί δεκαετίες φτήνια του πολιτικαντισμού τους, καρφιτσωμένη στο πέτο.

Μαυρογιαλούροι που ανακυκλώνουν τις γελοίες πλην περισπούδαστες φράσεις μιας ρητορείας κενής περιεχομένου.

Εχουν να πουν για όλα. Εχουν μια εξήγηση για τα πάντα. Εχουν «προτάσεις». Εχουν «σχέδιο». Εχουν «όραμα» και «λύσεις».

Τώρα, πλέον, έχουν και «συμπόνοια». Πολλή «συμπόνοια»…

Δείτε τους: Αρχισαν πάλι να ξεδιπλώνουν δειλά – δειλά στις τηλεοράσεις τις «αρετές» τους καθώς ξεκίνησε η περίοδος του τρύγου της ψήφου…

Ανθρωποι χαλασμένοι που, όταν δεν κομπορημονούν για τα «επιτεύγματά τους» (!) επιλέγουν να παριστάνουν ότι είναι «αλλού» μόνο και μόνο για να ξεφορτωθούν τα γεγονότα.

Αλλά πώς «ξεφορτώνεσαι» το γεγονός του «μισθού» των 400 ευρώ; Πώς «ξεφορτώνεσαι» το γεγονός των εκατομμυρίων ανέργων και «απασχολήσιμων»; Πώς «ξεφορτώνεσαι» το γεγονός των συσσιτίων στους δρόμους και των λιπόθυμων από τον υποσιτισμό παιδιών στα σχολεία;

Τόσο άθλιοι είναι.

Να νομίζουν ότι για να πετάξουν οι δήμιοι από πάνω τους το κρίμα για τα θύματά τους, αρκεί το παραδοσιακό ιλουστρασιόν χαμόγελο και μια μπαλκονάτη συνταγή των κομφερασιέ και των επικοινωνιολόγων τους.

Το ίδιο αλαζονικοί. Το ίδιοι ψεύτικοι σαράντα ολόκληρα χρόνια.

Σάπιοι.

Αν τυχόν και αμφισβητήσεις την αυθεντία τους, αν τυχόν τους εγκαλέσεις για τα έργα τους, αν τυχόν διαμαρτυρηθείς για τις πράξεις τους, αν τυχόν φωνάξεις που μαζί με τη ζωή σού βιάζουν και τη λογική, έχουν την απάντηση:

«Δεν έχετε υπομονή» (!), σου λένε, προσποιούμενοι ταυτόχρονα την «καρτερικότητα» και τη φινέτσα του «πολιτισμένου», εκείνου που έχει την ατυχία να συναναστρέφεται με τον «αγροίκο – λαό».

Αλλά πόση άλλη «υπομονή».

Τι άλλη απόδειξη «υπομονής» να προσκομίσουμε απ’ το ότι γεννηθήκαμε, μεγαλώσαμε και γερνάμε με τους ίδιους δυνάστες, άλλοτε εναλλάξ και πλέον από κοινού, να κάνουν μπαλάκι τη ζωή τη δική μας και των παιδιών μας.

Αυτοί οι τιποτένιοι «σωτήρες»,

οι μεσάζοντες των συμφερόντων της τάξης των κηφήνων,

που όσο εκείνη θησαυρίζει τόσο οι εργάτες φτωχαίνουν, τόσο οι άνεργοι λιμοκτονούν, τόσο οι άστεγοι πολλαπλασιάζονται,

οι πολιτικοί υπηρέτες της τάξης και παρασίτων,

ας έχουμε το νου μας:

Βγήκαν ξανά στο σεργιάνι – τι θράσος (!) – για να πουλήσουν την πραμάτεια τους.

Posted in ρήξη και ανατροπή, ριζασπάστης, ταξικός πόλεμος, Δύο Ελλάδες δύο τάξεις μία λύση, Η «Δημοκρατία του φερετζέ», Η «κοινωνική ειρήνη» τους είναι ο ταξικός τους πόλεμος, η "δημοκρατία" των αστών, η βρώμικη ηθική των αστών | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »

«Εκατομμυριούχος»

Posted by redship στο 1 Μαρτίου , 2012

 

Τώρα που η πρώτη πράξη της «οπερέτας» με τον «εκατομμυριούχο βουλευτή» έληξε, τώρα που αποδείχτηκε ότι δεν επρόκειτο για βουλευτή, αλλά για σύζυγο βουλευτού

– η οποία ψηφίζει περικοπές μισθών και συντάξεων ενόσω εκείνος ως επιχειρηματίας αγοράζει πλοία –

τώρα τα πάντα μπορούν να συνεχιστούν όπως τα υπαγορεύει ο βασικός πυλώνας της δημοκρατίας τους.

Αλλά η δημοκρατία τους, η δημοκρατία όλων αυτών των υποκριτών, των φαρισαίων και των «εισαγγελέων» που έψαχναν τον «εκατομμυριούχο» επειδή προέβη σε εξαγωγή χρημάτων στο εξωτερικό, έχει ως βασικό πυλώνα της αυτόν ακριβώς:

Την …ελεύθερη κίνηση κεφαλαίου!

Τώρα, επίσης, οι εργαζόμενοι και οι άνεργοι δεν έχουν κανένα λόγο να σκεφτούν ότι πέραν του αν και ποιος βουλευτής βγάζει τα εκατομμύριά του στο εξωτερικό, υπάρχει και ένα άλλο θέμα:

Το θέμα των εκατομμυριούχων που μας κυβερνούν.

Εκείνων, δηλαδή, που, όντας οι ίδιοι εκατομμυριούχοι, ψηφίζουν μέτρα χρεοκοπίας του λαού.

Εκείνων που βγάζουν – δεν βγάζουν τα κεφάλαιά τους έξω, με την πολιτική τους υπέρ των δισεκατομμυριούχων κεφαλαιοκρατών, κάνουν τους πλούσιους πλουσιότερους και τους φτωχούς φτωχότερους.

Τώρα, τέλος, το πολιτικό σύστημα

– που δε σηκώνει μύγα στο σπαθί του στη σκέψη και μόνο ότι μπορεί ένας βουλευτής του να μην είναι «νόμιμος και ηθικός» –

έχει όλο το χρόνο να συγγράψει τα απομνημονεύματά του.

Ξεκινώντας από τα «έκανε ένα δωράκι στον εαυτό του»

και φτάνοντας μέχρι Τσουκάτους, Μαντέληδες, Βατοπέδια, χρηματιστήρια, «Ζήμενς» και υποβρύχια που γέρνουν…

Υστερόγραφο:

Στο πλαίσιο αυτής της δημοκρατίας, που έχει για βασικό της πυλώνα την «ελεύθερη κίνηση κεφαλαίου»,

από τη μια οι υποκριτές θα συνεχίζουν να διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους για τους εκατομμυριούχους βουλευτές που φυγαδεύουν λεφτά στην Ελβετία, και από την άλλη

οι βιομήχανοι, οι τραπεζίτες, οι εφοπλιστές θα παραμένουν όχι μόνο νόμιμοι, όχι μόνο ηθικοί, αλλά θα επιδοτούνται κιόλας από το κράτος για να βγάζουν από την Ελλάδα τις επιχειρήσεις τους (όπως τούτες τις μέρες κάνει η «Κόκα – Κόλα») και για να «επενδύουν» τα κεφάλαιά τους στη Βουλγαρία, στα Σκόπια, στην Τουρκία, στον Παναμά και σε κάθε σημείο του καπιταλιστικού ορίζοντα!

Posted in Η «Δημοκρατία του φερετζέ», Το αστικό ιερόμετρο είναι χυδαίο, η "δημοκρατία" των αστών, η βρώμικη ηθική των αστών | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »