καράβι κόκκινο

τα μαύρα τα μαλλιά μας και αν ασπρίσαν δεν μας τρομάζει η βαρυχειμωνιά

  • Ε, το λοιπόν, ο,τι και να είναι τ’ άστρα, εγώ τη γλώσσα μου τους βγάζω. Για μένα, το λοιπόν, το πιο εκπληκτικό, πιο επιβλητικό, πιο μυστηριακό και πιο μεγάλο, είναι ένας άνθρωπος που τον μποδίζουν να βαδίζει. Είναι ένας άνθρωπος που τον αλυσοδένουνε

  • Γιάννης Ρίτσος

    Να με θυμόσαστε - είπε. Χιλιάδες χιλιόμετρα περπάτησα χωρίς ψωμί, χωρίς νερό, πάνω σε πέτρες κι αγκάθια, για να φέρω ψωμί και νερό και τριαντάφυλλα. την ομορφιά ποτές μου δεν την πρόδωσα. Όλο το βιος μου το μοίρασα δίκαια. Μερτικό εγώ δεν κράτησα. Πάμπτωχος. Μ' ένα κρινάκι του αγρού τις πιο άγριες νύχτες μας φώτισα. Να με θυμάστε.

  • κώστας βάρναλης

    Δε λυπάμαι τα γηρατειά που φεύγουν - τα μωράκια που έρχονται άθελά τους να ζήσουν σκλάβοι, να πεθάνουν σκλάβοι, σ' έναν κόσμο ελεύθερων αφεντάδων. Θα τους μαθαίνουν: η σκλαβιά τους χρέος εθνικόν και σοφία του Πανάγαθου!... Πότε θ' αναστηθούν οι σκοτωμένοι; ΚΩΣΤΑ ΒΑΡΝΑΛΗΣ 20.10.1973

  • ------------------------------- Την πόρτα αν δεν ανοίγει, τη σπαν, σας είπα. Τι στέκεστε, τι γέρνετε σκυφτοί; Λαέ σκλάβε, δειλέ, ανανιώσου, χτύπα! Και κέρδισε μονάχος το ψωμί -------------------------------- -------------------------------- ''Aν το δίκιο θες, καλέ μου, με το δίκιο του πολέμου θα το βρής. Όπου ποθεί λευτεριά, παίρνει σπαθί''
  • κομαντάντε Μάρκος

  • «Ο Μάρκος είναι γκέι στο Σαν Φρανσίσκο, μαύρος στη Νότια Αφρική, ασιάτης στην Ευρώπη, αναρχικός στην Ισπανία, Παλαιστίνιος στο Ισραήλ, γύφτος στην Πολωνία, ειρηνιστής στη Βοσνία, Εβραίος στη Γερμανία, μια γυναίκα μόνη στο Μετρό τα ξημερώματα, με άλλα λόγια ο Κομαντάτε Μάρκος είμαστε εμείς, το πρόσωπο του κάθε καταπιεσμένου ανθρώπου πάνω στον πλανήτη»
  • μπερτολντ μπρεχτ

    Δεν είμαι άδικος, μα ούτε και τολμηρός και να που σήμερα μου δείξανε τον κόσμο τους μόνο το ματωμένο δάκτυλό τους είδα μπρος και είπα ευθύς: “μ’αρέσει ο νόμος τους” Τον κόσμο αντίκρυσα μέσ’απ’ τα ρόπαλά τους Στάθηκα κι είδα, ολημερίς με προσοχή. Είδα χασάπηδες που ήταν ξεφτέρια στη δουλειά τους. και σαν με ρώτησαν “σε διασκεδάζει;” είπα “πολύ”! Κι από την ώρα εκείνη, λέω “ναι” σε όλα, κάλλιο δειλός, παρά νεκρός να μείνω. Για να μη με τυλίξουνε σε καμιά κόλλα, ό,τι κανένας δεν εγκρίνει το εγκρίνω Φονιάδες είδα, κι είδα πλήθος θύματα, μου λείπει θάρρος, μα όχι και συμπόνια Και φώναξα, βλέποντας τόσα μνήματα: “καλά τους κάνουν -για του έθνους την ομόνοια!” Να φτάνουν είδα δολοφόνων στρατιές κι ήθελα να φωνάξω “σταματήστε!” Μα ξέροντας πως κρυφοκοίταζε ο χαφιές, μ’άκουσα να φωνάζω: “Ζήτω!Προχωρήστε!” Δε μου αρέσει η φτήνια και η κακομοιριά Γι’αυτό κι έχει στερέψει η έμπνευσή μου. Αλλά στου βρώμικού σας κόσμου τη βρωμιά ταιριάζει, βέβαια-το ξέρω-κι η έγκρισή μου

  • Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας

    Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας κι αφήνει άλλους ν' αγωνιστούν για τη υπόθεσή του πρέπει προετοιμασμένος να ' ναι : γιατί όποιος δεν έχει τον αγώνα μοιραστεί Θα μοιραστεί την ήττα . Ούτε μια φορά δεν αποφεύγει τον αγώνα αυτός που θέλει τον αγώνα ν' αποφύγει : γιατί θ' αγωνιστεί για την υπόθεση του εχτρού όποιος για τη δικιά του υπόθεση δεν έχει αγωνιστεί .
  • εγκώμιο στον κομμουνισμό – μπέρτολτ μπρέχτ

    Είναι λογικός, καθένας τον καταλαβαίνει. Ειν' εύκολος. Μια και δεν είσαι εκμεταλλευτής, μπορείς να τον συλλάβεις. Είναι καλός για σένα, μάθαινε γι' αυτόν. Οι ηλίθιοι ηλίθιο τον αποκαλούνε, και οι βρωμεροί τον λένε βρωμερό. Αυτός είναι ενάντια στη βρωμιά και την ηλιθιότητα. Οι εκμεταλλευτές έγκλημα τον ονοματίζουν. Αλλά εμείς ξέρουμε: Είναι το τέλος κάθε εγκλήματος. Δεν είναι παραφροσύνη, μα Το τέλος της παραφροσύνης. Δεν είναι χάος Μα η τάξη. Είναι το απλό Που είναι δύσκολο να γίνει.
  • οι δικαστές

    Να οι κύριοι δικαστές τους λέμε οι καταπιεστές πως δίκαιο είναι τον λαό τι συμφέρει μα αυτοί δεν ξέρουν ποιο είναι αυτό κι έτσι δικάζουν στο σωρό μέχρι να βάλουν το λαό ολόκληρο στο χέρι
  • ———–

    Εχουνε νομικά βιβλία και διατάγματα Εχουνε φυλακές και οχυρώσεις Εχουνε δεσμοφύλακες και δικαστές Που παίρνουνε πολλά λεφτά κι έτοιμοι για όλα είναι. Μπ. Μπρεχτ
  • ———————

    "Όταν ήρθαν να πάρουν τους Εβραίους, δεν διαμαρτυρήθηκα, γιατί δεν ήμουν Εβραίος. Όταν ήρθαν για τους κομμουνιστές δεν φώναξα, γιατί δεν ήμουν κομμουνιστής. Όταν κατεδίωξαν τους τσιγγάνους, ούτε τότε φώναξα, γιατί δεν ήμουν τσιγγάνος. Όταν ο Χίτλερ φυλάκιζε ομοφυλόφιλους δεν αντέδρασα γιατί δεν ήμουν ομοφυλόφιλος Όταν έκλεισαν το στόμα των Ρωμαιοκαθολικών που αντιτάσσονταν στο φασισμό, δεν έκανα τίποτα γιατί δεν ήμουν καθολικός. Μετά ήρθαν να συλλάβουν εμένα, αλλά δεν υπήρχε πια κανείς να αντισταθεί μαζί μου"
  • ========================

    Λες: Πολύ καιρό αγωνίστηκες. Δεν μπορείς άλλο πια ν’ αγωνιστείς. Άκου λοιπόν: Είτε φταις είτε όχι: Σαν δε μπορείς άλλο να παλέψεις, θα πεθάνεις. Λες: Πολύ καιρό έλπιζες. Δεν μπορείς άλλο πια να ελπίσεις. Έλπιζες τi; Πως ο αγώνας θαν’ εύκολος; Δεν είν’ έτσι. Η θέση μας είναι χειρότερη απ’ όσο νόμιζες. Είναι τέτοια που: Αν δεν καταφέρουμε το αδύνατο Δεν έχουμε ελπίδα. Αν δεν κάνουμε αυτό που κανείς δεν μπορεί να μας ζητήσει Θα χαθούμε. Οι εχθροί μας περιμένουν να κουραστούμε. Όταν ο αγώνας είναι στην πιο σκληρή καμπή του. Οι αγωνιστές έχουν την πιο μεγάλη κούραση. Οι κουρασμένοι, χάνουν τη μάχη.
  • Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους

    Αυτοί που βρίσκονται ψηλά θεωρούν ταπεινό να μιλάς για το φαΐ. Ο λόγος; έχουνε κιόλας φάει. Αν δε νοιαστούν οι ταπεινοί γι' αυτό που είναι ταπεινό ποτέ δεν θα υψωθούν. Αυτοί που αρπάνε το φαϊ απ’ το τραπέζι κηρύχνουν τη λιτότητα. Αυτοί που παίρνουν όλα τα δοσίματα ζητάν θυσίες. Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους για τις μεγάλες εποχές που θά 'ρθουν.
  • che

    Πιστεύω στην ένοπλη πάλη σαν μοναδική λύση για τους λαούς που αγωνίζονται για την απελευθέρωσή τους και είμαι συνεπής με τις πεποιθήσεις μου. Πολλοί θα με πουν τυχοδιώκτη και είμαι, μόνο που είμαι άλλου είδους τυχοδιώκτης, ένας από εκείνους που προβάλλουν τα στήθη τους για να αποδείξουν τις αλήθειες τους.

  • Αξίζει για ένα όνειρο να ζεις, κι ας είναι η φωτιά του να σε κάψει
  • pablo neruda

    όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας, επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές, όποιος δεν αλλάζει περπατησιά, όποιος δεν διακινδυνεύει και δεν αλλάζει χρώμα στα ρούχα του, όποιος δεν μιλεί σε όποιον δεν γνωρίζει. όποιος αποφεύγει ένα πάθος, όποιος δεν είναι ευτυχισμένος στη δουλειά του, όποιος δεν διακινδυνεύει τη βεβαιότητα για την αβεβαιότητα για να κυνηγήσει ένα όνειρο, όποιος δεν επιτρέπει στον εαυτό του τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του να αποφύγει τις εχέφρονες συμβουλές. όποιος δεν ταξιδεύει, όποιος δεν διαβάζει, όποιος δεν ακούει μουσική, όποιος δεν βρίσκει σαγήνη στον εαυτό του όποιος καταστρέφει τον έρωτά του, όποιος δεν επιτρέπει να τον βοηθήσουν, όποιος περνάει τις μέρες του παραπονούμενος για τη τύχη του ή για την ασταμάτητη βροχή. όποιος εγκαταλείπει μια ιδέα του πριν την αρχίσει, όποιος δεν ρωτά για πράγματα που δεν γνωρίζει. Αποφεύγουμε τον θάνατο σε μικρές δόσεις, όταν θυμόμαστε πάντοτε ότι για να είσαι ζωντανός χρειάζεται μια προσπάθεια πολύ μεγαλύτερη από το απλό γεγονός της αναπνοής. Μόνο η ένθερμη υπομονή θα οδηγήσει στην επίτευξη μιας λαμπρής ευτυχίας.

  • από το Canto general

    Μπορεί να κόψουν όλα τα λουλούδια, αλλά δεν θα γίνουν ποτέ αφέντες της Άνοιξης
  • κ. καβάφης

    Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις
  • κωστής παλαμάς

    Και τους τρέμουνε των κάμπων οι κιοτήδες και μ’ ονόματα τους κράζουν πονηρά κλέφτες κι απελάτες και προδότες. Τους μισούν οι βασιλιάδες κι όλοι οι τύραννοι κι είναι μέσα στους σκυφτούς τα παλληκάρια κι είναι μες στους κοιμισμένους οι στρατιώτες…” Κ . Παλαμάς στο Δωδεκάλογο του Γύφτου.
  • διαμοιρασμός του blog

    Bookmark and Share
  • διαχείριση

  • on line επισκέπτες

  • ημερολόγιο άρθρων

    Οκτώβριος 2019
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Φεβ.    
     123456
    78910111213
    14151617181920
    21222324252627
    28293031  
  • Εγγραφή

Posts Tagged ‘η βαρβαρότητα του καπιταλισμού’

Οι φτωχοί της Φινλανδίας

Posted by redship στο 28 Απριλίου , 2015

αναδημοσίευση   από   efsyn.gr

 

 

Ουρά σε τράπεζα τροφίμων στο Ελσίνκι
Η Φινλανδία ετοιμάζεται για τις δικές της περικοπές

Φτώχεια, ανεργία, κατάθλιψη και απομόνωση βιώνει περίπου το ένα πέμπτο του πληθυσμού της Φινλανδίας εν μέσω της ύφεσης που ταλαιπωρεί την οικονομία της χώρας την τελευταία διετία. Τράπεζες τροφίμων αναφέρουν διπλασιασμό του αριθμού των ανθρώπων που εξυπηρετούν από το 2012 και μετά, ενώ η κατάσταση ανάγκασε και τον απερχόμενο συντηρητικό πρωθυπουργό να παραδεχθεί ότι η κυβέρνηση του «δεν έκανε πολύ καλή δουλειά».

Αφού είχε ταχθεί αναφανδόν υπέρ της λιτότητας για τους άλλους, η Φινλανδία ετοιμάζεται για τις δικές της περικοπές, γράφουν σε σχετικό ρεπορτάζ τους oi Financial Times, περιγράφοντας μια ασυνήθιστη σκηνή για Σκανδιναυική χώρα:

«Είναι 9.30 το πρωί στο παγωμένο Ελσίνκι και στην ουρά έξω από ένα κτίριο χωρίς πινακίδες στα βόρεια προάστια στέκονται εκατοντάδες για πάνω από δυόμιση ώρες. Τελικά συγκεντρώνονται 2.600 άνθρωποι που δεν περιμένουν να αγοράσουν το τελευταίο προϊόν της Apple ούτε της Nokia, αλλά κάτι πιο βασικό: αυγά, ψωμί, γάλα, φρούτα. «Η ουρά γίνεται μεγαλύτερη και μεγαλύτερη» λέει ο Μάρκους, ένας από τους εργαζόμενους στην τράπεζα τροφίμων. «Εχουμε πολλούς πλούσιους εδώ στην Φινλανδία, αλλά αυτή είναι η άλλη πλευρά.

Οπως λέει ο επικεφαλής αυτής της τράπεζας τροφίμων Χέικι Χούρστι ο αριθμός των ανθρώπων που προσφεύγουν εκεί για να βρουν τρόφιμα έχει αυξηθεί πολύ μέσα σε μια τριετία: «Ο κόσμο δεν κερδίζει αρκετά για πληρώνει και για τρόφιμα και το ενοίκιο. Δεν έχει αρκετά για να ζήσει, διότι πολλοί από αυτούς είναι άνεργοι».

Η κρίση λοιπόν επηρεάζει και τους καλύτερους, τους πρώην ισχυρούς στον βορρά, που μέχρι πρόσφατα είχαν βαθμολογία ΑΑΑ. Η ύφεση είναι πιο εκτεταμένη από την κρίση της δεκαετίας του 1990- μια περίοδο που οι Φινλανδοί θεωρούν χειρότερη και από το κράχ του ’30 και οι προγνώσεις είναι απαισιόδοξες, με τις επιλογές ακόμα πιο δύσκολες. «Η Φινλανδία είναι σε πολύ άσχημη κατάσταση» είπε ο Σουηδός πρώην υπουργός Οικονομικών Αντερς Μποργκ, που είχε αναλάβει να συντάξει μελέτη για την κατάσταση της οικονομίας της χώρας για λογαριασμό της Φινλανδικής κυβέρνησης. Ενώ ο Αλεξ Στουμπ αναγκάστηκε να μιλήσει για μια «χαμένη δεκαετία».

Τα συμπεράσματα πριν μερικούς μήνες του καθηγητή Γιούχο Σαάρι του πανεπιστημίου της Ανατολικής Φινλανδίας παρουσιάζουν ανάγλυφα την εικόνα μιας κοινωνίας 5,5 εκατομμυρίων κατοίκων, εκ των οποίων το ένα εκατομμύριο βρίσκεται σε εξαιρετικά δυσχερή θέση. Περίπου 800.00 είναι συνολικά οι άνεργοι και οι μακροπρόθεσμα άνεργοι- στους οποίους συμπεριλαμβάνονται οι άστεγοι και όσοι τρέφονται από τα αντίστοιχα κοινωνικά παντοπωλεία ή τις τράπεζες τροφίμων να φθάνουν τις 100.000.

 

Και οι προβλέψεις είναι απαισιόδοξες καθώς δεν διαφαίνεται στον ορίζοντα προοπτική δημιουργίας θέσεων εργασίας, με την επαρχία να υποφέρει περισσότερο. Στην πόλη Λάχτι για παράδειγμα η ανεργία πλησιάζει το 19% την ώρα που ο μέσος όρος είναι 9 %.. κι αυτό σύμφωνα με τον καθηγητή Σαάρι οφείλεται στις πολιτικές που έχουν ακολουθήσει διαδοχικές κυβερνήσεις οι οποίες δεν έχουν στόχο την βελτίωση της ζωής των μη προνομιούχων. «Είναι σπουδαία αυτή η οικονομική πολιτική» υποστηρίζει ο Σάαρι, «εάν βέβαια ανήκεις στην μεσαία τάξη και έχεις πολύ καλές σπουδές. Οσοι όμως βρίσκονται εκτός της αγοράς εργασίας δεν έχουν την φροντίδα του συστήματος. Αυτοί που αντιμετωπίζουν μεγάλες δυσκολίες ζουν σαν πραγματικοί εξωγήινοι ανάμεσα μας».

Ο νικητής των εκλογών Γιούχα Σιπίλα, καταθέτοντας την απογοήτευση του για το γεγονός ότι ο δημόσιος τομέας αντιστοιχεί στο 58% του ΑΕΠ και οι φόροι στο 46%,  έχει δηλώσει ότι θέλει να κάνει περικοπές δαπανών 2 δισ. ευρώ ετησίως, αλλά οικονομολόγοι όπως ο Πάσι Σόριονεν της Nordea που είναι η μεγαλύτερη τράπεζα της χώρας, λένε ότι με την οικονομία να μπαίνει στον τέταρτο χρόνο ύφεσης η κυβέρνηση θα πρέπει να κόψει και τις δαπάνες και τους φόρους ταυτόχρονα, εγκαταλείποντας την τακτική της προστασίας των θέσεων εργασίας στον δημόσιο τομέα. Επειτα είναι και το μεγάλο πρόβλημα της ανταγωνιστικότητας, για το οποίο τόσο πολύ οι Φινλανδοί έχουν δασκαλέψει τους υπόλοιπους.

Από το 2008 και μετά η χώρα έχει χάσει έδαφος απέναντι στις άλλες ευρωπαϊκές χώρες καθώς οι μισθοί εκτοξεύονταν στα ύψη. Την ώρα που στην Ιρλανδία και την Ισπανία το κόστος εργασίας σταθερά μειωνόταν, στην Φινλανδία αυξανόταν για να φθάσει σήμερα στο 20%.

Έτσι οι λέξεις «δομικές μεταρρυθμίσεις», άρχισαν να συμπεριλαμβάνονται στην καθημερινότητα και των Φινλανδών. «Οσον αφορά στην ανταγωνιστικότητα το κόστος εργασίας είναι τώρα ίδιο με της Γαλλίας, 20% πάνω από την Γερμανία, 15% πάνω από την Σουηδία. Είναι μεγάλη η πρόκληση να μειωθεί κατά 10% – 15%. Απαιτούνται τεράστιες δομικές μεταρρυθμίσεις», δήλωσε ο πρώην υπουργός Οικονομικών της Σουηδίας  Αντερς Μποργκ.

Posted in "απελευθέρωση της αγοράς", ανεργία, ανθρώπινος δεν γίνεται ο καπιταλισμός, καπιταλισμός | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

ΟΥΓΓΑΡΙΑ Αποκαλύπτεται η βαρβαρότητα του καπιταλισμού

Posted by redship στο 6 Νοεμβρίου , 2011

Τα παιδιά και στην σοσιαλιστική Ουγγαρία ήταν στο κέντρο της προσοχής της κρατικής μέριμνας. Σήμερα βιώνουν πιο έντονα τις δυσκολίες που βιώνουν και οι γονείς τους

Η κραυγή απόγνωσης που εκδήλωσε με τον πιο ακραίο τρόπο η 51χρονη Εύα Στάισζνι, που στις 6 Οκτώβρη αυτοκτόνησε πηδώντας από το παράθυρο του σπιτιού καθώς βρέθηκε αντιμέτωπη με την τράπεζα από την οποία είχε πάρει στεγαστικό δάνειο, αναδεικνύει τις τραγικές συνέπειες της καπιταλιστικής βαρβαρότητας στη σημερινή Ουγγαρία. Είχε πρόσφατα απολυθεί από τη δουλειά της στο μετρό της Βουδαπέστης και χωρίς μισθό δεν μπορούσε να καταβάλει τις δόσεις της τράπεζας, με αποτέλεσμα η τελευταία να αποφασίσει την κατάσχεση του σπιτιού καλώντας την αστυνομία να εκδιώξει τόσο την ίδια όσο και την 21χρονη κόρη από το σπίτι. Στα τέλη του Οκτώβρη έγινε η κηδεία της άτυχης γυναίκας, στην οποία πήραν μέρος αρκετοί εργαζόμενοι, οι οποίοι ανταποκρινόμενοι στο κάλεσμα του Κομμουνιστικού Εργατικού Κόμματος Ουγγαρίας και του Σωματείου των Εργαζομένων στο Μετρό της Βουδαπέστης, τη μετέτρεψαν σε σιωπηλή διαμαρτυρία καταδίκης αυτής της βάρβαρης πολιτικής που οδηγεί τους ανθρώπους σε απόγνωση.

Το πρόβλημα που αντιμετώπιζε η Εύα Στάισζνι δεν είναι μοναδικό. Σύμφωνα με επίσημα στοιχεία, 1.200.000 νοικοκυριά αντιμετωπίζουν το ίδιο πρόβλημα της μη δυνατότητας καταβολής των δόσεων των στεγαστικών δανείων και την απειλή της κατάσχεσης των σπιτιών τους. Ο Eθνικός Σύνδεσμος Oφειλετών εκτιμά ότι 2 με 3 εκατομμύρια πολίτες δηλώνουν πως δε γνωρίζουν πώς θα ξεπληρώσουν την επόμενη δόση του δανείου τους.

Το πρόβλημα των υπερχρεωμένων νοικοκυριών πάει κάμποσα χρόνια πίσω. Πριν ξεσπάσει η καπιταλιστική κρίση οι τράπεζες εξαπάτησαν τους δανειολήπτες ωθώντας τους να πάρουν μαζικά δάνεια για την απόκτηση πρώτης κατοικίας. Κυρίαρχο ρόλο έπαιξαν οι ξένες τράπεζες που πρόβαλαν δάνεια με χαμηλότερο επιτόκιο και αρχικά ευνοϊκότερους όρους στη συνέχεια ωστόσο ο τόκος αποπληρωμής αυξήθηκε σε ασύλληπτο βαθμό, με αποτέλεσμα 250.000 οικογένειες να κινδυνεύουν άμεσα να χάσουν τα σπίτια τους. Οπως δημοσίευσαν ουγγρικά μέσα ενημέρωσης, ο αριθμός κατασχέσεων στην Ουγγαρία τον Αύγουστο ξεπέρασε κάθε προηγούμενο. Συνολικά 95.364 σπίτια κατασχέθηκαν από τις τράπεζες, 3% περισσότερο απ’ότι τον Ιούλη και 25% περισσότερο την ίδια περίοδο το 2010!

Σύμφωνα με έρευνα του Ουγγρικού Κεντρικού Στατιστικού Γραφείου (KSH) για λογαριασμό του κράτους, 576.000 οικογένειες έχουν δάνεια για κατοικία που αφορά 1.800.000 ανθρώπους, δηλαδή το ένα πέμπτο του πληθυσμού. Με την εμφάνιση της καπιταλιστικής κρίσης στα τέλη του 2008, την υποτίμηση του εθνικού νομίσματος (φιορίνι) αλλά και τα αντιλαϊκά μέτρα που πήραν οι κυβερνήσεις με πρόσχημα την αντιμετώπιση των συνεπειών της κρίσης, οι Ούγγροι βρέθηκαν υπό ασφυκτικό κλοιό. Η ανεργία φτάνει το 11% και το 15% του πληθυσμού ζει κάτω από το όριο της φτώχειας, πάντα σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία.

Αρνητικές εξελίξεις και στην Παιδεία

Η ακολουθούμενη αντιλαϊκή πολιτική έχει αρνητικά αποτελέσματα σε μια σειρά τομείς της χώρας, όπως είναι η Παιδεία, η υγειονομική περίθαλψη (ζητήματα που είχαν λυθεί την περίοδο της σοσιαλιστικής οικοδόμησης), ενώ έχουν περικοπεί οι συντάξεις και οι μισθοί και οι συνθήκες εργασίας έχουν χειροτερέψει. Πρόσφατα δημοσιεύματα του τοπικού Τύπου ανέφεραν πως πάνω από 100.000 παιδιά στην Ουγγαρία είναι φτωχά και υποσιτισμένα. Περίπου 20.000 από αυτά τα παιδιά δεν λαμβάνουν αρκετό φαγητό για την επιβίωσή τους ενώ για αρκετά από αυτά, τα νηπιαγωγεία και τα σχολεία είναι οι μόνοι χώροι όπου μπορούν να λάβουν ζεστό φαγητό. Λιγότερο από τα μισά παιδιά πίνουν γάλα στο σχολείο και τα δύο τρίτα των μαθητών ξεκινούν την ημέρα τους χωρίς ψωμί στο πρωινό. Τα δημόσια σχολεία βρίσκονται σε τραγική κατάσταση. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η περιφέρεια του Πεστ όπου η τοπική διοίκηση δεν μπορεί να πληρώσει τους λογαριασμούς. Ως αποτέλεσμα 40 σχολεία δεν έχουν ζεστό νερό και θέρμανση, ενώ η ιδιωτική εταιρεία «TIGAZ» αρνείται να τροφοδοτήσει τα σχολεία με φυσικό αέριο καθώς έχει απλήρωτους λογαριασμούς αξίας 335.000 ευρώ.

Αυξάνονται οι άστεγοι

Οι συνθήκες στις οποίες ζουν οι άστεγοι στην Ουγγαρία, όπου υπολογίζεται πως ξεπερνούν τους 2.500 μόνο στην πρωτεύουσα, ολοένα και χειροτερεύουν καθώς υπάρχει έλλειψη κλινών στα κέντρα «υποδοχής» των αστέγων αλλά και εξαιτίας του παγωμένου χειμώνα. Υπενθυμίζεται πως πέρσι καταγράφτηκαν από τις αρχές 85 θάνατοι – κυρίως άστεγοι – που οφείλονται στο κρύο. Και μέσα σε αυτές τις συνθήκες, από τον ερχόμενο Δεκέμβρη τίθεται σε ισχύ απόφαση της κυβέρνησης για την υποτιθέμενη «προστασία από την υποθερμία», σύμφωνα με την οποία όσοι δεν είναι διατεθειμένοι – ή μάλλον καλύτερα δε βρουν θέση στα καταφύγια για τους αστέγους – θα συλλαμβάνονται και θα τους επιβάλλεται ποινή 50.000 φιορίνιων (185 ευρώ)! Επιπλέον, ολοένα και περισσότεροι άνθρωποι δυσκολεύονται να πληρώνουν τα υψηλά ενοίκια και αναζητούν άλλες μορφές κοινής στέγασης για να αποφύγουν να μείνουν άστεγοι. Ετσι, πρόχειρα καταλύματα έχουν στηθεί στα δάση στις περιφέρειες της Βουδαπέστης όπου ολόκληρες οικογένειες ζουν σε καλύβες φτιαγμένες από χαρτόνι και ξύλο, ενώ σε κάθε μεγάλη πόλη της Ουγγαρίας αρκετές οικογένειες ζουν σε εγκαταλειμμένα σπίτια χωρίς ηλεκτρισμό και θέρμανση.

Είκοσι χρόνια μετά την καπιταλιστική παλινόρθωση, το ζήτημα της στέγης όπως και άλλες βασικές λαϊκές ανάγκες – που είχαν λυθεί στη διάρκεια της σοσιαλιστικής οικοδόμησης – επανήλθαν και πάλι στο προσκήνιο, με αβάστακτες συνέπειες για το λαό.

 

Posted in ριζασπάστης | Με ετικέτα: | Leave a Comment »