καράβι κόκκινο

τα μαύρα τα μαλλιά μας και αν ασπρίσαν δεν μας τρομάζει η βαρυχειμωνιά

  • Ε, το λοιπόν, ο,τι και να είναι τ’ άστρα, εγώ τη γλώσσα μου τους βγάζω. Για μένα, το λοιπόν, το πιο εκπληκτικό, πιο επιβλητικό, πιο μυστηριακό και πιο μεγάλο, είναι ένας άνθρωπος που τον μποδίζουν να βαδίζει. Είναι ένας άνθρωπος που τον αλυσοδένουνε

  • Γιάννης Ρίτσος

    Να με θυμόσαστε - είπε. Χιλιάδες χιλιόμετρα περπάτησα χωρίς ψωμί, χωρίς νερό, πάνω σε πέτρες κι αγκάθια, για να φέρω ψωμί και νερό και τριαντάφυλλα. την ομορφιά ποτές μου δεν την πρόδωσα. Όλο το βιος μου το μοίρασα δίκαια. Μερτικό εγώ δεν κράτησα. Πάμπτωχος. Μ' ένα κρινάκι του αγρού τις πιο άγριες νύχτες μας φώτισα. Να με θυμάστε.

  • κώστας βάρναλης

    Δε λυπάμαι τα γηρατειά που φεύγουν - τα μωράκια που έρχονται άθελά τους να ζήσουν σκλάβοι, να πεθάνουν σκλάβοι, σ' έναν κόσμο ελεύθερων αφεντάδων. Θα τους μαθαίνουν: η σκλαβιά τους χρέος εθνικόν και σοφία του Πανάγαθου!... Πότε θ' αναστηθούν οι σκοτωμένοι; ΚΩΣΤΑ ΒΑΡΝΑΛΗΣ 20.10.1973

  • ------------------------------- Την πόρτα αν δεν ανοίγει, τη σπαν, σας είπα. Τι στέκεστε, τι γέρνετε σκυφτοί; Λαέ σκλάβε, δειλέ, ανανιώσου, χτύπα! Και κέρδισε μονάχος το ψωμί -------------------------------- -------------------------------- ''Aν το δίκιο θες, καλέ μου, με το δίκιο του πολέμου θα το βρής. Όπου ποθεί λευτεριά, παίρνει σπαθί''
  • κομαντάντε Μάρκος

  • «Ο Μάρκος είναι γκέι στο Σαν Φρανσίσκο, μαύρος στη Νότια Αφρική, ασιάτης στην Ευρώπη, αναρχικός στην Ισπανία, Παλαιστίνιος στο Ισραήλ, γύφτος στην Πολωνία, ειρηνιστής στη Βοσνία, Εβραίος στη Γερμανία, μια γυναίκα μόνη στο Μετρό τα ξημερώματα, με άλλα λόγια ο Κομαντάτε Μάρκος είμαστε εμείς, το πρόσωπο του κάθε καταπιεσμένου ανθρώπου πάνω στον πλανήτη»
  • μπερτολντ μπρεχτ

    Δεν είμαι άδικος, μα ούτε και τολμηρός και να που σήμερα μου δείξανε τον κόσμο τους μόνο το ματωμένο δάκτυλό τους είδα μπρος και είπα ευθύς: “μ’αρέσει ο νόμος τους” Τον κόσμο αντίκρυσα μέσ’απ’ τα ρόπαλά τους Στάθηκα κι είδα, ολημερίς με προσοχή. Είδα χασάπηδες που ήταν ξεφτέρια στη δουλειά τους. και σαν με ρώτησαν “σε διασκεδάζει;” είπα “πολύ”! Κι από την ώρα εκείνη, λέω “ναι” σε όλα, κάλλιο δειλός, παρά νεκρός να μείνω. Για να μη με τυλίξουνε σε καμιά κόλλα, ό,τι κανένας δεν εγκρίνει το εγκρίνω Φονιάδες είδα, κι είδα πλήθος θύματα, μου λείπει θάρρος, μα όχι και συμπόνια Και φώναξα, βλέποντας τόσα μνήματα: “καλά τους κάνουν -για του έθνους την ομόνοια!” Να φτάνουν είδα δολοφόνων στρατιές κι ήθελα να φωνάξω “σταματήστε!” Μα ξέροντας πως κρυφοκοίταζε ο χαφιές, μ’άκουσα να φωνάζω: “Ζήτω!Προχωρήστε!” Δε μου αρέσει η φτήνια και η κακομοιριά Γι’αυτό κι έχει στερέψει η έμπνευσή μου. Αλλά στου βρώμικού σας κόσμου τη βρωμιά ταιριάζει, βέβαια-το ξέρω-κι η έγκρισή μου

  • Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας

    Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας κι αφήνει άλλους ν' αγωνιστούν για τη υπόθεσή του πρέπει προετοιμασμένος να ' ναι : γιατί όποιος δεν έχει τον αγώνα μοιραστεί Θα μοιραστεί την ήττα . Ούτε μια φορά δεν αποφεύγει τον αγώνα αυτός που θέλει τον αγώνα ν' αποφύγει : γιατί θ' αγωνιστεί για την υπόθεση του εχτρού όποιος για τη δικιά του υπόθεση δεν έχει αγωνιστεί .
  • εγκώμιο στον κομμουνισμό – μπέρτολτ μπρέχτ

    Είναι λογικός, καθένας τον καταλαβαίνει. Ειν' εύκολος. Μια και δεν είσαι εκμεταλλευτής, μπορείς να τον συλλάβεις. Είναι καλός για σένα, μάθαινε γι' αυτόν. Οι ηλίθιοι ηλίθιο τον αποκαλούνε, και οι βρωμεροί τον λένε βρωμερό. Αυτός είναι ενάντια στη βρωμιά και την ηλιθιότητα. Οι εκμεταλλευτές έγκλημα τον ονοματίζουν. Αλλά εμείς ξέρουμε: Είναι το τέλος κάθε εγκλήματος. Δεν είναι παραφροσύνη, μα Το τέλος της παραφροσύνης. Δεν είναι χάος Μα η τάξη. Είναι το απλό Που είναι δύσκολο να γίνει.
  • οι δικαστές

    Να οι κύριοι δικαστές τους λέμε οι καταπιεστές πως δίκαιο είναι τον λαό τι συμφέρει μα αυτοί δεν ξέρουν ποιο είναι αυτό κι έτσι δικάζουν στο σωρό μέχρι να βάλουν το λαό ολόκληρο στο χέρι
  • ———–

    Εχουνε νομικά βιβλία και διατάγματα Εχουνε φυλακές και οχυρώσεις Εχουνε δεσμοφύλακες και δικαστές Που παίρνουνε πολλά λεφτά κι έτοιμοι για όλα είναι. Μπ. Μπρεχτ
  • ———————

    "Όταν ήρθαν να πάρουν τους Εβραίους, δεν διαμαρτυρήθηκα, γιατί δεν ήμουν Εβραίος. Όταν ήρθαν για τους κομμουνιστές δεν φώναξα, γιατί δεν ήμουν κομμουνιστής. Όταν κατεδίωξαν τους τσιγγάνους, ούτε τότε φώναξα, γιατί δεν ήμουν τσιγγάνος. Όταν ο Χίτλερ φυλάκιζε ομοφυλόφιλους δεν αντέδρασα γιατί δεν ήμουν ομοφυλόφιλος Όταν έκλεισαν το στόμα των Ρωμαιοκαθολικών που αντιτάσσονταν στο φασισμό, δεν έκανα τίποτα γιατί δεν ήμουν καθολικός. Μετά ήρθαν να συλλάβουν εμένα, αλλά δεν υπήρχε πια κανείς να αντισταθεί μαζί μου"
  • ========================

    Λες: Πολύ καιρό αγωνίστηκες. Δεν μπορείς άλλο πια ν’ αγωνιστείς. Άκου λοιπόν: Είτε φταις είτε όχι: Σαν δε μπορείς άλλο να παλέψεις, θα πεθάνεις. Λες: Πολύ καιρό έλπιζες. Δεν μπορείς άλλο πια να ελπίσεις. Έλπιζες τi; Πως ο αγώνας θαν’ εύκολος; Δεν είν’ έτσι. Η θέση μας είναι χειρότερη απ’ όσο νόμιζες. Είναι τέτοια που: Αν δεν καταφέρουμε το αδύνατο Δεν έχουμε ελπίδα. Αν δεν κάνουμε αυτό που κανείς δεν μπορεί να μας ζητήσει Θα χαθούμε. Οι εχθροί μας περιμένουν να κουραστούμε. Όταν ο αγώνας είναι στην πιο σκληρή καμπή του. Οι αγωνιστές έχουν την πιο μεγάλη κούραση. Οι κουρασμένοι, χάνουν τη μάχη.
  • Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους

    Αυτοί που βρίσκονται ψηλά θεωρούν ταπεινό να μιλάς για το φαΐ. Ο λόγος; έχουνε κιόλας φάει. Αν δε νοιαστούν οι ταπεινοί γι' αυτό που είναι ταπεινό ποτέ δεν θα υψωθούν. Αυτοί που αρπάνε το φαϊ απ’ το τραπέζι κηρύχνουν τη λιτότητα. Αυτοί που παίρνουν όλα τα δοσίματα ζητάν θυσίες. Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους για τις μεγάλες εποχές που θά 'ρθουν.
  • che

    Πιστεύω στην ένοπλη πάλη σαν μοναδική λύση για τους λαούς που αγωνίζονται για την απελευθέρωσή τους και είμαι συνεπής με τις πεποιθήσεις μου. Πολλοί θα με πουν τυχοδιώκτη και είμαι, μόνο που είμαι άλλου είδους τυχοδιώκτης, ένας από εκείνους που προβάλλουν τα στήθη τους για να αποδείξουν τις αλήθειες τους.

  • Αξίζει για ένα όνειρο να ζεις, κι ας είναι η φωτιά του να σε κάψει
  • pablo neruda

    όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας, επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές, όποιος δεν αλλάζει περπατησιά, όποιος δεν διακινδυνεύει και δεν αλλάζει χρώμα στα ρούχα του, όποιος δεν μιλεί σε όποιον δεν γνωρίζει. όποιος αποφεύγει ένα πάθος, όποιος δεν είναι ευτυχισμένος στη δουλειά του, όποιος δεν διακινδυνεύει τη βεβαιότητα για την αβεβαιότητα για να κυνηγήσει ένα όνειρο, όποιος δεν επιτρέπει στον εαυτό του τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του να αποφύγει τις εχέφρονες συμβουλές. όποιος δεν ταξιδεύει, όποιος δεν διαβάζει, όποιος δεν ακούει μουσική, όποιος δεν βρίσκει σαγήνη στον εαυτό του όποιος καταστρέφει τον έρωτά του, όποιος δεν επιτρέπει να τον βοηθήσουν, όποιος περνάει τις μέρες του παραπονούμενος για τη τύχη του ή για την ασταμάτητη βροχή. όποιος εγκαταλείπει μια ιδέα του πριν την αρχίσει, όποιος δεν ρωτά για πράγματα που δεν γνωρίζει. Αποφεύγουμε τον θάνατο σε μικρές δόσεις, όταν θυμόμαστε πάντοτε ότι για να είσαι ζωντανός χρειάζεται μια προσπάθεια πολύ μεγαλύτερη από το απλό γεγονός της αναπνοής. Μόνο η ένθερμη υπομονή θα οδηγήσει στην επίτευξη μιας λαμπρής ευτυχίας.

  • από το Canto general

    Μπορεί να κόψουν όλα τα λουλούδια, αλλά δεν θα γίνουν ποτέ αφέντες της Άνοιξης
  • κ. καβάφης

    Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις
  • κωστής παλαμάς

    Και τους τρέμουνε των κάμπων οι κιοτήδες και μ’ ονόματα τους κράζουν πονηρά κλέφτες κι απελάτες και προδότες. Τους μισούν οι βασιλιάδες κι όλοι οι τύραννοι κι είναι μέσα στους σκυφτούς τα παλληκάρια κι είναι μες στους κοιμισμένους οι στρατιώτες…” Κ . Παλαμάς στο Δωδεκάλογο του Γύφτου.
  • διαμοιρασμός του blog

    Bookmark and Share
  • διαχείριση

  • on line επισκέπτες

  • ημερολόγιο άρθρων

    Οκτώβριος 2019
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Φεβ.    
     123456
    78910111213
    14151617181920
    21222324252627
    28293031  
  • Εγγραφή

Posts Tagged ‘ηπα’

Η μάχη του Κομπανί Εκεί που οι αντάρτες θυσιάζονται και η «πολιτισμένη» Δύση ατιμάζεται

Posted by redship στο 8 Οκτωβρίου , 2014

 

αναδημοσίευση   από  toperiodiko.gr

partiya-karkeren-kurdistan-terc3b6rc3bc-pkk
Γράφει: Κώστας Φουρίκος – Kοινωνία + Κινήματα – 08/10/2014

Η «πολιτισμένη ανθρωπότητα» συγκλονίζεται -δικαιολογημένα- το τελευταίο διάστημα με το φαινόμενο του Ισλαμικού Κράτους (ISIS). Με τις  στρατιωτικές του επιτυχίες, τις ακρότητες στις οποίες προβαίνει, τους ισλαμιστές κατοίκους των χωρών της Δύσης που πυκνώνουν τις γραμμές του, τους αποκεφαλισμούς, τους βομβαρδισμούς θρησκευτικών χώρων χριστιανών αλλά και (αντιπάλων) μουσουλμάνων. Ποιος θα σταματήσει τις δυνάμεις αυτού του ακραίου μείγματος φονταμενταλισμού, ολοκληρωτισμού και αντιανθρωπισμού; Αυτή η ερώτηση αποτελεί κεντρικό θέμα στις συζητήσεις, σε πάνελ και talk shows, στις δηλώσεις αξιωματούχων και ηγετών από τις ΗΠΑ (Μπάιντεν, Ομπάμα) ως τη Γερμανία (Μέρκελ) και τη Γαλλία (Ολάντ). 

PKK_flag_1978.svgΤις τελευταίες εβδομάδες, πάντως, έχει γίνει φανερό με τον πιο δραματικό τρόπο, ότι υπάρχουν όντως κάποιοι που επιχειρούν, έμπρακτα, να σταματήσουν τους ισλαμοφασίστες του ISIS (χαρακτηρισμός που δικαιολογημένα κατά τη γνώμη μας έχει δοθεί από την αριστερή -και όχι μόνο- αρθρογραφία). Αυτοί δεν είναι άλλοι από τους διαχρονικά λησμονημένους, στη διεθνή γεωστρατηγική σκακιέρα των ισχυρών, Κούρδους αντάρτες. Πιο συγκεκριμένα, η μάχη δίνεται από το μάλλον πιο αδικημένο κομμάτι τους, στο έδαφος των συμφωνιών που έχουν γίνει στην περιοχή τα τελευταία χρόνια μετά την επέμβαση ΝΑΤΟ και ΗΠΑ στο Ιράκ: τους Κούρδους της Συρίας. Εκεί στα σύνορα με την Τουρκία, οι Κούρδοι που ανήκουν πλειοψηφικά στην οργάνωση YPG, αδερφή οργάνωση του αριστερού και ηγετικού στον αγώνα της κούρδικης ανεξαρτησίας κόμματος PKK (Εργατικό Κόμμα του Κουρδιστάν, δαστηριοποιείται στα εδαφη της Τουρκίας) δίνουν έναν αγώνα ζωής και θανάτου. Στις γραμμές των ανταρτών και το γυναικείο τμήμα της Women Protection Units – YPJ με 7.500 αντάρτισες, πηγή έμπνευσης και υπερηφάνιας για κάθε αγωνιζόμενη γωνιά του πλανήτη.

Τι ειρωνία για την «πολιτισμένη» νεοφιλελεύθερη Δύση του «τέλους της ιστορίας»! Ένα μαζικό εθνικοαπελευθερωτικό αντάρτικο με αριστερό προσανατολισμό, με σεβασμό στις ατομικές ελευθερίες, στις διαφορετικές θρησκείες, στη θέση της γυναίκας στην κοινωνία, είναι αυτό που προσπαθεί να βάλει φρένο στις πιο σκοτεινές σελίδες της σύγχρονης ανθρώπινης ιστορίας που φέρνουν φαρδιά πλατιά την υπογραφή των ισχυρών αυτού του κόσμου…

a3

Οι Κούρδοι

Οι Κούρδοι παραμένουν μέχρι σήμερα ένας από τους πιο αδικημένους, ιστορικά, λαούς. Με πληθυσμό που υπολογιζεται κοντά στα 40.000.000, διασκορπισμένο στην Τουρκία, στο Ιράκ, στο Ιράν και στη Συρία. Στην Τουρκία βρίσκεται το μεγαλύτερο κομμάτι όπου σύμφωνα με τούρκικες πηγές ζουν τουλάχιστον 15 εκατομμύρια Κούρδων, όπως αναφέρει και η τελευταία απογραφή. Σύμφωνα με τους ίδιους τους  Κούρδους βέβαια το νούμερο είναι πολύ μεγαλύτερο, προσεγγίζοντας τα 30 εκατομμύρια. Στο Ιράκ οι Κούρδοι υπολογίζονται πάνω από 4 εκ. , στο Ιράν κοντά στα 10 εκ. και στη Συρία, που βρίσκεται με έντονο τρόπο στο προσκήνιο, πάνω από 3 εκατομμύρια κυρίως στην περιοχή της Rojava.

Σε αυτές τις χώρες προσδιορίζεται και εδαφικά η περιοχή του Κουρδιστάν με το μεγαλύτερο μέρος να ανήκει στην Τουρκία. Στις περιοχές της Τουρκίας που αναφέρονται σε αυτή την γεωγρφική περιοχή το κουρδικό στοιχείο αποτελεί την πλειοψηφία σε ποσοστό 95%, ενώ εκατομμύρια Κούρδοι έχουν εκτοπιστεί με διάφορους τρόπους κατοικώντας πλέον σχεδόν σε ολόκληρη την τουρκική επικράτεια. Κούρδοι πρόφυγες επίσης διαμένουν σε χώρες της πρώην Σοβιετικής Ένωσης (Αζερμπαιτζάν, Γεωργία κλπ.) αλλά και στο Λίβανο κατά δεκάδες χιλιάδες, ενώ είναι γνωστό ότι αρκετοί έχουν μεταναστεύσει σε χώρες της Ευρώπης όπως είναι και η Ελλάδα.

Χρόνια ολόκληρα αγωνίζονται χωρίς να βρεθούν σε κανένα σχέδιο που να τάσσεται υπέρ του αιτήματός τους για ανεξάρτητο κράτος. Στην πραγματικότητα στερούνταΙ στοιχειδών δικαιωμάτων αυτοπροσδιορισμού, γλώσσας, κουλτούρας και εκπαίδευσης είτε αυτό αφορούσε και αφορά την Τουρκία του ΝΑΤΟ, είτε τα αντίπαλα (στο ΝΑΤΟ και μεταξύ τους) καθεστώτα του Ιράν και του Ιράκ,  είτε το πάλαι ποτέ μπααθικό καθεστώς του Άσαντ στη Συρία. Η μοναδική εξέλιξη που διαφοροποίησε τα πράγματα ήταν η επέμβαση των ΗΠΑ στο Ιράκ και η μετέπειτα ανάγκη τους να μπορέσουν με κάποιο τρόπο να ελέγξουν και να στηρίξουν την ασταθή κατάσταση του νέου καθεστώτος που εγκαθίδρυσαν.

Οι ίδιες προσπάθειες δηλαδή, που εν πολλοίς ευθύνονται για την έκρηξη του φανατισμού στο Ιράκ, που σήμερα αποτελεί έναν από τους πυλώνες τροφοδότησης των ισλαμιστών, οδήγησαν τους Αμερικάνους σε κάποιου είδους συμμαχία με τους Κούρδους του Ιράκ υπό την ηγεσία του Masoud Barzani του KDP  – Δημοκρατικό Κόμμα του Κουρδιστάν (παλιότερα είχε αναφερθεί σποραδική βοήθεια των Κούρδων ανταρτών του Ιράκ μόνο από την πλευρά του Ιράν χωρίς αυτό να σημαίνει φυσικά αναγνώριση των δικαιωμάτων των Κούρδων που κατοικούσαν στις ιρανικές περιοχές).

Η συμμαχία αυτή οδήγησε στη δημιουργία ενός σχεδόν αυτόνομου κουρδικού κράτους στο έδαφος του Ιράκ με δική του αστυνομία, κοινοβούλιο και στρατό που συγκροτείται κυρίως από τους λεγόμενους αντάρτες πεσμεργκά (εκείνοι που αντιμετωπίζουν το θάνατο) οι οποίοι είχαν λάβει μέρος και στις προηγούμενες αναμετρήσεις με τον ιρακινό στρατό του Σαντάμ Χουσείν. Τα αποτελέσματα αυτής της λυκοφιλίας βέβαια βιώνει και ο ίδιος ο Μπαρζανί και οι Κούρδοι του Ιράκ, αφού οι τζιχαντιστές πριν επιτεθούν στους Κούρδους της Συρίας και στη Χεζμπολάχ στο Λίβανο επιτέθηκαν στα εδάφη του κούρδικου κράτους στο Ιράκ…

kurdish woman

Τα κροκοδείλια δυτικά δάκρυα και το επικίνδυνο παιχνίδι της Τουρκίας

Μια σειρά μεγάλων δυτικών μέσων, αναλυτές, ρεπόρτερ και ειδικοί ανακάλυψαν μάλλον πολύ πρόσφατα (και σίγουρα όψιμα), όπως αναφέραμε και προηγουμένως, το συγκεκριμένο κομμάτι των Κούρδων αγωνιστών. Στο έδαφος μάλιστα του εντυπωσικού στοιχείου της γυναικείας παρουσίας στις τάξεις των ανταρτών (στοιχείο που αποτελεί παραδοσιακό στοιχείο της ιστορίας των αγώνων του κούρδικου λαού εδώ και χρόνια), η δυτική ευαισθησία πήρε τεράστια έκταση τις τελευταίες μέρες. Πιάνοντας το νήμα από τις ημέρες της αλλαγής πλεύσης της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και των αναγκαίων επικοινωνιακών της στηριγμάτων που κατέληξε στη συνεργασία με τους Κούρδους του Ιράκ, τις τελευταίες μέρες τα δυτικά μέσα πλημμύρισαν με αφιερώματα στις αντάρτισσες του Κουρδιστάν (μέχρι και από το περιοδικό Marie Claire), εκκλήσεις για στρατιωτική συνδρομή μέχρι και ανάσυρση αναλύσεων (που να ταιριάζουν και με την περιρέουσα ατμόσφαιρα των αφηγήσεων για τους καθυστερημένους ανατολίτες) οι οποίες υποστηρίζουν ότι οι Κούρδοι έχουν ινδοευρωπαική καταγωγή, είναι άριο φύλο κλπ.

Αυτό που βέβαια παρέλειψαν όλες σχεδόν οι ευαισθητοποιημένες δυτικές αναφορές, σπάζοντας κάθε όριο υποκρισίας, είναι το γεγονός των ευθυνών της πολιτικής των δυτικών κρατών, των ΗΠΑ, του ΝΑΤO και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που μπροστά στο στόχο της ανατροπής του καθεστώτος του Άσαντ στη Συρία δεν δίστασαν να χρηματοδοτήσουν και να ενισχύσουν την ένοπλη αντιπολίτευση των ισλαμιστών (όπως παραδέχτηκε μέχρι και ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ, Joe Biden). Από τον πιο μετριοπαθή «Ελεύθερο Συριακό Στρατό» (Free Syrian Army) μέχρι τις οργανώσεις «Al – Nusra» και «ISIS» οι αντιπολιτευόμενοι που απήλαυσαν την στήριξη της Δύσης δεν έκρυψαν ποτέ την ιδεολογική – πολιτική τους ταυτότητα, τους στόχους και τις προθέσεις τους μέχρι του σημείου της σύνδεσής τους με την πάλαι ποτέ θανάσιμη αντίπαλο των ΗΠΑ, Al Qaeda. Δεν πείραζε όμως, γιατί οι ισλαμιστές χτυπούσαν τον Άσαντ και τη Χεζμπολάχ (που τη Δευτέρα 6 Οκτωβρίου ανέφερε 10 νεκρούς σε συγκρούσεις με την Al Nusra). Ίσως αυτό το στοιχείο του ισλαμισμού, μάλιστα, να αποτέλεσε και ένα παραπάνω βοήθημα για τον Ερντογάν (που ως δήμαρχος Κωνσταντινούπολης παλιότερα δήλωνε ότι το Μπλε Τζαμί συμβολίζει το δόρυ και την ασπίδα του Ισλάμ που θα επιτεθεί στη Δύση) και το τουρκικό κράτος, ώστε υπηρετώντας τους δικούς του σχεδιασμούς, να στηρίξει ποικιλοτρόπως μέχρι την ύστατη στιγμή τον ISIS.

6-YPJportraits-HR-Trieb-10

Οι «πεντάμορφες» και το τέρας

Πως έφτασαν οι Αμερικάνοι να ενισχύουν οργανώσεις που σχετίζονταν με την Αλ Κάιντα; Γιατί η Τουρκία παρέχει διαφόρων ειδών στήριξη στους φονταμελιστές που δεν έχουν διστάσει να απειλήσουν ότι θα φτάσουν μέχρι την Κωνσταντινούπολη;

Οι απαντήσεις προφανώς έχουν ιδιαίτερα σημεία για την κάθε πλευρά αλλά και ένα καθολικό, γενικό σημείο που αφορά συνολικά την εποχή μας. Ζούμε σε μια εποχή που οι πολεμικές συγκρούσεις έχουν έρθει στο προσκήνιο με ξεδιάντροπο και αμοραλιστικό τρόπο από την πλευρά των ισχυρών αυτού του κόσμου, που όσο παλεύουν να καθυποτάξουν και να απομυζήσουν οικονομικά τους εργαζομένους, άλλο τόσο την ίδια στιγμή ανταγωνίζονται αναμεταξύ τους.  Σε αυτό το «νεο-μεσοπολεμικό» πλαίσιο γινόμαστε μάρτυρες τρομερών εξελίξεων. Βασικό στοιχείο των οποίων είναι ότι ισχυρά ιμπεριαλιστικά καπιταλιστικά κέντρα, όπως οι ΗΠΑ και η ΕΕ, δεν διστάζουν να συνεργαστούν με διάφορους, απάνθρωπους, ολοκληρωτικούς σχηματισμούς από τους ισλαμιστές του ISIS στη Συρία, μέχρι τους νεοναζί του Δεξιού Τομέα στο Κίεβο. Δεν διστάζουν να αλλάξουν το status quo ολόκληρων περιοχών ενισχύοντας την κατασκευή νέων εθνικών, θρησκευτικών, εθνικιστικών ταυτοτήτων, αναζωπυρώνοντας τα μίση και ανοίγοντας δρόμους ματωμένους και πυρακτωμένους για να ικανοποιήσουν τα οικονομικά και γεωπολιτικά τους συμφέροντα.

Και η υποκρισία συνεχίζεται μέχρι τέλους. Παρά τα κολακευτικά δημοσιεύματα υπέρ τους, οι άνδρες και οι γυναίκες της Rojava και του Kobani έχουν αφεθεί μόνοι τους να υπερασπίζονται μέχρι τέλους την ελευθερία, τη ζωή και την αξιοπρέπειά τους. Άλλωστε οι αντάρτες του PKK και του YPG φιγουράρουν ακόμη στις πρώτες θέσεις των καταλόγων τρομοκρατών του ΝΑΤΟ, της CIA και της ΕΕ. Και ο Ερντογάν μόλις χτες υπενθύμιζε σε αυστηρό τόνο: «όσοι βλέπουν τον ISIS ως τρομοκρατική οργάνωση καλά θα κάνουν να βλέπουν με τον ίδιο τρόπο και το PKK».

Στην πραγματικότητα τόσο η Τουρκία όσο και η συμμαχία γύρω από τις ΗΠΑ σχεδιάζουν τα επόμενα βήματά τους έχοντας ως δεδομένη την πτώση του Κομπανί. Η συμμαχία των δυτικών ετοιμάζει δική της επέμβαση στην περιοχή (με εγγυημένα τα «ευεργετικά» αποτελέσματα για τους λαούς της περιοχής αν λάβουμε υπ” όψιν μας τι συνέβη και με τις προηγούμενες), ενώ αντίστοιχους σχεδιασμούς κάνει και η Τουρκία. Η οποία την ίδια στιγμή που χτυπάει Κούρδους διαδηλωτές στα σύνορά της οι οποίοι επιχειρούν να φτάσουν στη Κομπανί και να στηρίξουν τους συντρόφους τους, εμφανίζεται (ακόμη και σε δυτικά μέσα) να διευκολύνει ευρωπαίους ισλαμιστές που κατατάσσονται, περνώντας από τα εδάφη της στον ISIS, να ανταλλάσει αιχμαλώτους μαζί του και να συνδράμει τον ίδιο τον στρατό των τζιχαντιστών με απρόσκποπτες διελεύσεις από τα σύνορά της υπό το βλέμμα των συνοριακών της φρουρών, όπως αποκάλυψε η φωτογραφία που δημοσίευσε η αριστερή τούρκικη εφημερίδα Evrensel:

evrenselturkeyisis

Την ίδια στιγμή βέβαια ο Τούρκος πρωθυπουργός, Νταβούτογλου, δήλωνε ότι «αν πέσει το Κομπανί η Τουρκία θα αντιδράσει». Τι εννοεί ο Τούρκος ηγέτης; Μα φυσικά την εισβολή του τούρκικου στρατού στα κουρδικά εδάφη της Συρίας! Έτσι η Τουρκία έχοντας αφήσει τους τζιχαντιστές να πλήξουν τους εχθρούς Κούρδους (ενδεχόμενη νίκη και ισχυροποίηση των οποίων θα δημιουργούσε πρόβλημα με τους Κούρδους των δικών της εδαφών), θα αποκτήσει εκ των υστέρων και με το πρόσχημα του κινδύνου από την πτώση της πόλης, τον έλεγχο των επικίνδυνων κούρδικων περιοχών της Συρίας.

Για την Τουρκία βέβαια αυτοί οι σχεδιασμοί δε σημαίνουν το τέλος των πονοκεφάλων της. Οι ηγέτες των Κούρδων (τόσο ο Οτσαλάν όσο και στρατιωτικός διοικητής του PKK, Τζεμίλ Μπαγίκ) διεμήνυσαν πως η ειρηνευτική διαδικασία που βρίσκται σε εξέλιξη τα τελυταία χρόνια στην Τουρκία ανάμεσα στο PKK και το τούρκικο κράτος θα τερματιστεί αν πέσει το Κομπανί. Χιλιάδες Κούρδοι και μέλη τούρκικων αριστερών οργανώσεων από το βράδυ της περασμένης Δευτέρας βρέθηκαν στους δρόμους πολλών πόλεων από το τουρκοκρατούμενο Κουρδιστάν μέχρι την Κωνσταντινούπολη και από την Γερμανία μέχρι την Ολλανδία. Βίαιες συγκρούσεις με την αστυνομία έλαβαν χώρα και συνεχίζονται για δεύτερη μέρα στην Τουρκία, ενώ σε πόλεις – προπύργια του κουρδικού στοιχείου διαδηλωτές εμφανίστηκαν οπλισμένοι. Ήδη οι αναφορές κάνουν λόγο για πάνω από δέκα νεκρούς Κούρδους σε συγκρούσεις με την αστυνομία αλλά και εθνικιστικές, ισλαμιστικές τούρκικες οργανώσεις.

Trieb 17.nbcnews-ux-1040-700

«Αχ Κομπανι»…

Μέχρι αυτή την ώρα οι πληροφορίες για το τι συμβαίνει στην Κομπανί παραμένουν συγκεχυμένες αλλά συγκλίνουν στο ότι η πόλη στο συντριπτικά μεγαλύτερο κομμάτι της παραμένει υπό τον έλεγχο των αναρτών του YPG. Οι ισλαμιστές του ISIS όμως υπερτερούν σε αριθμό και εξοπλισμό και έχουν κατορθώσει να σπάσουν τις γραμμές άμυνας σε κάποια σημεία. Έχουν κατορθώσει έτσι να εισέλθουν σε κάποια περιφερειακά σημεία της πόλης, υψώνοντας τις μαύρες σημαίες τους σε κάποια κτήρια στα όριά της και σε λόφους γύρω από αυτή. Οι δραματικές εκκλήσεις για βοήθεια από στελέχη των Κούρδων ανταρτών συνεχίζονται προς κάθε κατεύθυνση με παράλληλη υπενθύμιση για τις τραγικές συνέπειες που θα έχει η πτώση της πόλης και τις σφαγές που αναμένεται να πραγματοποιήσουν οι τζιχαντιστές του ISIS. Τα μηνύματα τελειώνουν επίσης με την απόφαση να πεθάνουν μέσα στους δρόμους της πόλης παρά να την παραδώσουν στους τζιχαντιστές.

Τι έχουν να πουν για αυτές τις εκκλήσεις οι σοφοί και «πολιτισμένοι» της Δύσης; Τι έχουν να πουν στις περήφανες γυναίκες του Κουρδιστάν που αντιμετωπίζουν με απίστευτο θάρρος και κουράγιο τα τέρατα που οι κυβερνήσεις τους ουσιαστικά στήριξαν;  Τρομοκράτισες τις χαρακτηρίζουν ακόμη και σήμερα και μέλη αριστερών, εξτρεμιστικών οργανώσεων οι δυτικές κυβερνήσεις. Και αυτοί που χρόνια ολόκληρα γέμιζαν τη φαρέτρα των επιχειρήματων τους υπέρ των πολεμικών επεμβάσεων του ΝΑΤΟ και της πολιτικής του Ισραήλ απέναντι στους Παλαιστίνιους, με «φιλιππικούς» λόγους για την καταπίεση των γυναικών, τα απολίτιστα καθεστώτα και την εξαγωγή δημοκρατίας από την Δύση στην Μέση Ανατολή, σωπάσανε την ίδια στιγμή που η CIA και οι σύμμαχοι των ΗΠΑ εξόπλιζαν τους χειρότερους των χειροτέρων.

Ας παραμερίσουν λοιπόν, καλύτερα, τώρα. Που να καταλάβουν άλλωστε, έστω και κάτι ελάχιστο, από το σθένος των Κούρδων μαχητών και μαχητριών που έβαλαν τα κορμιά τους μπροστά για να διασώσουν περίπου 20.000 χριστιανούς του Ιράκ από τους τζιχαντιστές; Που να καταλάβουν πως μπορούν οι 7.500 χιλιάδες των γυναικείων μονάδων Yekineyen Parastina Jin (Women Protection Units – YPJ) να δηλώνουν ότι είναι ελεύθερες και από την ανδρική καταπίεση και αγωνίζονται για την ανεξαρτησία τους (δείτε το παρακάτω βίντεο – αφιέρωμα που τραβήχτηκε ένα χρόνο πριν). Γυναίκες, που όπως ισχυρίζονται, φοβίζουν τους τζιχαντιστές απλώς και μόνο «με την οπλισμένη τους όψη»; Πως να καταλάβουν πραγματικά την τραυματισμένη και αιμόφυρτη αντάρτισσα που τραγουδάει στο κρεβάτι του νοσοκομείου για «το Κομπανί των δακρύων που καίγεται και γεμίζει αίμα»;

Ο μόνος τρόπος ίσως να καταλάβουν είναι να παραδεχτούν τις ευθύνες των ιμπεριαλιστικών κρατών της Δύσης, των ίδιων των κυβερνήσεών τους και να παλέψουν ενάντιά τους.

Σε διαφορετική περίπτωση ίσως το καλύτερο που θα είχαν να κάνουν είναι πλέον να σωπάσουν. Να αφήσουν τα κροκοδείλια δάκρυα και τους μύδρους ενάντια στα «τέρατα του ισλαμισμού» που κρύβουν πίσω τους περισσότερο αίμα και πόλεμο. Ίσως καλύτερα όταν μιλούν για τέρατα να κοιτάζουν λίγο περισσότερο προς τα τηλεοπτικά πάνελ και τις αίθουσες των κοινοβουλίων τους.  Να κοιτάζουν στους καθρέφτες και στους συνομιλητές τους. Ίσως να σκεφτούν πιο διεξοδικά και να συνειδητοποιήσουν ότι είναι συνυπεύθυνοι για τις τερατογενέσεις της εποχής μας.

Και ότι μαζί με την ηρωική άμυνα των πεντάμορφων (από την αποφασιστικότητα και τη θέληση για ζωή) γυναικών και ανδρών της κούρδικης αντίστασης στην Κομπανί που δοκιμάζεται, καταρρέει για πάντα και ο μύθος της «πολιτισμένης Δύσης». Θρυμματίζεται η βιτρίνα της και από πίσω στέκει ορθό, σε νέες περιπέτειες, πιο αποκρουστικό από ποτέ και οπλισμένο μέχρι τα δόντια, αυτό:  Το τέρας του ιμπεριαλισμού.

«Αχ Κομπάνι»

Το Κομπάνι καίγεται
και φέρνει δάκρυα στα μάτια,
Αχ Κομπάνι

Το Κομπανί σήμερα είναι θλιμμένο,
καίγεται και βυθίζεται στο αίμα,
Αχ Κομπάνι

Το Κομπανί σήμερα είναι θλιμμένο
και χύνει δάκρυα από τα υγρά μάτια,
Αχ Κομπάνι

Νέοι άνθρωποι απέναντι σε τανκς και βόμβες,
βάζουν το στήθος τους μπροστά στις σφαίρες,
Αχ Κομπάνι.

Ζήτω στους μαχητές μας,
άνδρες και γυναίκες! (YPG και YPJ)

Αχ Κομπάνι…

kurdish woman fighter

ΥΓ: Η ιστορία θα γράψει -ό,τι κι αν γίνει- ότι στην πόλη Κομπανι πολέμησαν ελεύθεροι άνδρες και γυναίκες μέχρις εσχάτων σώζοντας την τιμή ολόκληρης της ανθρωπότητας σε μια από τις πιο σκοτεινές στιγμές της… 

Posted in isis, τα ιμπεριαλιστικά κέντρα ΕΕ και ΝΑΤΟ, κούρδοι, κομπανί | Με ετικέτα: , , , , , , , | 1 Comment »

35 χώρες στις οποίες οι ΗΠΑ υποστήριξαν φασίστες, εμπόρους ναρκωτικών & τρομοκράτες

Posted by redship στο 21 Μαρτίου , 2014

 

αναδημοσίευση  από sierra maestra

 

 

Η υποστήριξη των ΗΠΑ σε ακροδεξιούς και το πρόσφατο πραξικόπημα στην Ουκρανία είναι απλώς άλλο ένα παράδειγμα της στήριξης από τις ΗΠΑ του φασισμού, της τρομοκρατίας και της διακίνησης ναρκωτικών κατά τη διάρκεια όλης της σύγχρονης ιστορίας.

Σε άρθρο που δημοσιεύτηκε πρόσφατα στην ιστοσελίδα AlterNet, o δημοσιογράφος Nicolas J.S. Davies ρίχνει μια ματιά στην ιστορία του 20ου και 21ου αιώνα και δείχνει πως φασίστες δικτάτορες, έμποροι ναρκωτικών και πολέμαρχοι σε όλο τον κόσμο έχουν απολαύσει την υποστήριξη και την χορηγία των ΗΠΑ, στα πλαίσια του αδυσώπητου αγώνα της για άσκηση παγκοσμίου ελέγχου και κυριαρχίας.

Παρακάτω, σύμφωνα με τον Nicolas J.S. Davies, είναι οι 35 σημαντικότερες χώρες που η πρόσφατη ιστορία απέδειξε ότι η Αμερική έβαλε το ‘χεράκι’ της. Ένα ‘χεράκι’ που αρκετές φορές δεν ήταν και τόσο αόρατο.

1. Αφγανιστάν

Στη δεκαετία του 1980, οι ΗΠΑ συνεργάστηκαν με το Πακιστάν και τη Σαουδική Αραβία για να ανατρέψουν τη σοσιαλιστική κυβέρνηση του Αφγανιστάν. Η εισβολή των ΗΠΑ το 2001 αποκατέστησε τους πολέμαρχους και εμπόρους ναρκωτικών στην εξουσία. Το Αφγανιστάν είναι σήμερα η 175η πιο διεφθαρμένη χώρα του κόσμου και από το 2004 κατέχει το ρεκόρ παραγωγής οπίου (5.300 τόνοι ετησίως).

2. Αλβανία

Μεταξύ 1949 και 1953, οι ΗΠΑ και το Ηνωμένο Βασίλειο κάνανε ενεργές προσπάθειες για να ανατρέψουν την κυβέρνηση της Αλβανίας, της μικρότερης και πιο ευάλωτης κομμουνιστικής χώρας της Ανατολικής Ευρώπης. Πολλοί Αλβανοί εξόριστοι είχαν προσληφθεί και εκπαιδευτεί για να επιστρέψουν στην Αλβανία, προκειμένου να ενθαρρυνθεί η διαφωνία και ο σχεδιασμός μιας ένοπλης εξέγερσης. Πολλοί που συμμετείχαν στο πρόγραμμα ήταν πρώην συνεργάτες της ιταλικής και γερμανικής κατοχής κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Ανάμεσά τους ήταν ο πρώην Υπουργός Εσωτερικών, Xhafer Deva, ο οποίος επέβλεψε την απέλαση των «Εβραίων, κομμουνιστών, και συναφή υπόπτων» (όπως περιγράφεται σε έγγραφο των Ναζί) στο Άουσβιτς. Αποχαρακτηρισμένα έγγραφα των ΗΠΑ έχουν αποκαλύψει ότι ο Deva ήταν ένας από τους 743 φασίστες εγκληματίες πολέμου που έχουν προσληφθεί από τις ΗΠΑ μετά τον πόλεμο.

3. Αργεντινή

Έγγραφα των ΗΠΑ που διέρρευσαν το 2003 αποκάλυψαν συνομιλίες μεταξύ του Υπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ, Henry Kissinger, και του Υπουργού Εξωτερικών της Αργεντινής, Admiral Guzzetti, τον Οκτώβριο του 1976, λίγο μετά την στρατιωτική χούντα που κατέλαβε την εξουσία στην Αργεντινή. Ο ‘βρώμικος πόλεμος’ που ακολούθησε είχε σαν αποτέλεσμα να σκοτωθούν συνολικά 30.000 άτομα, οι περισσότεροι από αυτούς νέοι, και εκλάπησαν 400 μωρά που προέρχονταν από οικογένειες των οποίων οι γονείς δολοφονήθηκαν.

4. Βραζιλία

Το 1964, ο στρατηγός Castelo Branco ηγήθηκε ενός πραξικοπήματος που καθιέρωσε μια βίαιη στρατιωτική δικτατορία επί δύο δεκαετίες. Ο Vernon Walters, στρατιωτικός ακόλουθος των ΗΠΑ και αργότερα διευθυντής της CIA και αναπληρωτής πρεσβευτής στον ΟΗΕ, είχε μια καλή σχέση με τον Castelo Branco μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Η CIA παρείχε την αναγκαία υποστήριξη για να εξασφαλιστεί η επιτυχία του πραξικοπήματος , συμπεριλαμβανομένης της χρηματοδότησης της εργατικής αντιπολίτευσης και σε ομάδες φοιτητών στις διαδηλώσεις στους δρόμους, όπως συμβαίνει σήμερα στην Ουκρανία και τη Βενεζουέλα.

5. Καμπότζη

Όταν ο Πρόεδρος Νίξον διέταξε τον μυστικό και παράνομο βομβαρδισμό της Καμπότζης το 1969, οι πιλότοι των ΗΠΑ διατάχθηκαν να παραποιήσουν και να αλλοιώσουν τις καταγραφές για να αποκρυφτεί το γεγονός ότι σκοτώθηκαν τουλάχιστον μισό εκατομμύριο Καμποτζιανοί, από τη ρίψη βομβών στη χώρα τους. Δεδομένου ότι οι Ερυθροί Χμερ ενισχύθηκαν το 1973, η CIA ανέφερε ότι «η προπαγάνδα ήταν η πιο αποτελεσματική μεταξύ των προσφύγων θύματα του βομβαρδισμού B – 52». Μετά αφού οι Ερυθροί Χμερ σκότωσαν τουλάχιστον 2 εκατομμύρια από τους συμπατριώτες τους και είχαν εκδιωχθεί από το Βιετναμέζικο στρατό το 1979, η ομάδα των ΗΠΑ στην Καμπότζη, η οποία είχε βάση στην πρεσβεία των ΗΠΑ στην Μπανγκόκ, έθεσε ως στόχο να τους κρατήσει για τουλάχιστον άλλη μια δεκαετία ως «αντίσταση» στη νέα επίσημη κυβέρνηση της Καμπότζης, η οποία είχε την υποστήριξη του Βιετνάμ.

6. Χιλή

Όταν ο Salvador Allende έγινε πρόεδρος το 1970, ο Πρόεδρος Nixon είχε υποσχεθεί «θα κάνω την οικονομία της Χιλής να κελαηδάει». Οι ΗΠΑ, ο κυριότερος εμπορικός εταίρος της Χιλής, μείωσε τότε σε μεγάλο βαθμό το εμπόριο με τη χώρα των Άνδεων για να προκαλέσει ελλείψεις και οικονομικό χάος. Το Στέιτ Ντιπάρτμεντ και η CIA είχαν κάνει εξελιγμένες επιχειρήσεις προπαγάνδας και δυσφήμισης στη Χιλή για μια δεκαετία, χρηματοδοτούσαν συντηρητικούς πολιτικούς, συνδικάτα, ομάδες φοιτητών και όλα τα μέσα ενημέρωσης, ενισχύοντας παράλληλα τους δεσμούς τους με το στρατό. Μετά αφού ο στρατηγός Pinochet κατέλαβε την εξουσία, η CIA διατήρησε στο μισθολόγιο της τους υπαλλήλους της στη Χιλή και συνεργάστηκε στενά με τη Χιλιανή μυστική υπηρεσία πληροφοριών, ενώ η στρατιωτική κυβέρνηση σκότωνε χιλιάδες ανθρώπους και φυλάκιζε και βασάνιζε δεκάδες χιλιάδες.

7. Κίνα

Στα τέλη του 1945, 100.000 Αμερικανοί στρατιώτες πολέμησαν στο πλευρό των δυνάμεων του Kuomintang της Κίνας σε περιοχές του βορρά που είχαν καταληφθεί από τους κομμουνιστές. Ο Chiang Kai-shek ήταν ίσως ο πιο διεφθαρμένος όλων των συμμάχων των ΗΠΑ. Μια σταθερή ροή των συμβούλων των ΗΠΑ στην Κίνα είχε προειδοποιήσει ότι η βοήθεια των ΗΠΑ είχε κλαπεί από τον Chiang και τους φίλους του, ορισμένες μάλιστα είχαν πωληθεί ακόμη και στους Ιάπωνες, αλλά η δέσμευση των ΗΠΑ με τον Chiang συνεχίστηκε για μεγάλο χρονικό διάστημα.

8. Κολομβία

Όταν οι ειδικές δυνάμεις των ΗΠΑ και η Υπηρεσία Καταπολέμησης Ναρκωτικών βοήθησαν τις Κολομβιανές δυνάμεις να κυνηγήσουν και να εξολοθρεύσουν των άρχοντα των ναρκωτικών Pablo Escobar, συνεργάστηκαν με μια ομάδα εθελοντών φρουρών εν ονόματι «Los Pepes». Το 1997, ο Diego Murillo Bejarano και άλλοι ηγέτες συμμοριών ίδρυσαν την AUC ( Ηνωμένες Δυνάμεις Αυτοάμυνας της Κολομβίας), που ήταν υπεύθυνες για το 75 % των βίαιων θανάτων πολιτών στην Κολομβία κατά τη διάρκεια των επόμενων 10 ετών.

9. Κούβα

Οι ΗΠΑ υποστήριξαν τη δικτατορία του Batista στη δημιουργία συνθηκών καταπίεσης που σκότωσαν 20.000 ανθρώπους. Ο πρώην πρεσβευτής των ΗΠΑ, Earl Smith, κατέθεσε ενώπιον του Κογκρέσου ότι «η επιρροή των ΗΠΑ ήταν τόσο συντριπτική στην Κούβα αφού ο πρέσβης της Αμερικής ήταν ο δεύτερος πιο σημαντικός άνθρωπος, μερικές φορές πιο σημαντικός και από τον Κουβανό Πρόεδρο». Μετά την επανάσταση, η CIA ξεκίνησε μια μεγάλη εκστρατεία τρομοκρατίας ενάντια στην Κούβα, τη διαμόρφωση των εξόριστων Κουβανών στη Φλόριντα, την Κεντρική Αμερική και τη Δομινικανή Δημοκρατία για διάπραξη φόνων και σαμποτάζ στο νησί. Οι πράξεις που χρηματοδοτήθηκαν από τη CIA ενάντια στην Κούβα περιλαμβάνουν την απόπειρα εισβολής στον Κόλπο των Χοίρων, δεκάδες απόπειρες δολοφονίας κατά του Fidel Castro, δολοφονίες αρκετών υπαλλήλων της Κυβέρνησης, πολλές βομβιστικές επιθέσεις το 1960 και τρομοκρατικές επιθέσεις εναντίον τουριστών, τον βομβαρδισμό ενός γαλλικού πλοίου στο λιμάνι της Αβάνας, την επίθεση τρομοκρατίας του Κουβανικού αεροσκάφος η οποία είχε σχεδιαστεί από τον  Luis Posada Carriles και τον Orlando Bosch, οι οποίοι παραμένουν μέχρι και σήμερα ελεύθεροι στις ΗΠΑ.

10. Ελ Σαλβαδόρ

Ο εμφύλιος πόλεμος στο Ελ Σαλβαδόρ στη δεκαετία του 1980 ήταν μια λαϊκή εξέγερση εναντίον ενός καθεστώτος που κυβερνούσε με πρωτοφανή αγριότητα. Τουλάχιστον 70.000 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους και χιλιάδες άλλοι εξαφανίστηκαν. Η Επιτροπή Αλήθειας που καθορίστηκε από τα Ηνωμένα Έθνη μετά τον πόλεμο, διαπίστωσε ότι το 95 % των νεκρών σκοτώθηκαν από κυβερνητικές δυνάμεις και τάγματα θανάτου, και μόνο το 5 % από αντάρτες του FMLN. Οι κυβερνητικές δυνάμεις δημιουργήθηκαν, εκπαιδεύτηκαν, εξοπλίστηκαν και εποπτευόταν σχεδόν εξ ολοκλήρου από τη CIA, της Ειδικές Δυνάμεις και από τη Σχολή της Αμερικής.

11. Γαλλία

Στη Γαλλία, την Ιταλία, την Ελλάδα, την Ινδοκίνα, την Ινδονησία, την Κορέα και τις Φιλιππίνες στο τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, η προώθηση των συμμαχικών δυνάμεων διαπίστωσε ότι οι κομμουνιστικές αντιστασιακές δυνάμεις είχαν πάρει τον έλεγχο μεγάλων περιοχών ή ακόμα και ολόκληρων χωρών, όταν οι Γερμανικές και Ιαπωνικές δυνάμεις είχαν αποσυρθεί ή παραδοθεί. Στη Μασσαλία, η κομμουνιστική ένωση CGT έλεγχε τις αποβάθρες που ήταν το κλειδί για το εμπόριο με τις ΗΠΑ και της διενέργειας του σχεδίου Μάρσαλ. Το Γραφείο Στρατηγικών Υπηρεσιών των ΗΠΑ (OSS), είχε συνεργαστεί με την Αμερικανο-Σικελική μαφία και τους γκάνγκστερ της Κορσικής κατά τη διάρκεια του πολέμου. Μετά αφού το OSS έγινε η νέα CIA μετά τον πόλεμο, χρησιμοποίησε τις επαφές του για να αποκαταστήσει τους γκάνγκστερ της Κορσικής στην εξουσία στη Μασσαλία, προκειμένου να σπάσουν τις απεργίες στις αποβάθρες και να πάρουν τον έλεγχο από την CGT. Η CIA προστάτευσε τους Κορσικανούς, κι αυτοί δημιούργησαν εργαστήρια ηρωίνης . Η αποστολή του εν λόγω ναρκωτικού στη Νέα Υόρκη εκτινάχθηκε στα ύψη, ενώ η Αμερικανο-Σικελική μαφία άκμασε υπό την προστασία της CIA.

Posted in στον ιμπεριαλισμό καμιά υποταγή η μόνη υπερδύναμη είναι οι λαοί, Η «Δημοκρατία του φερετζέ», Σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα!, έτσι κι αλλιώς η γη θα γίνει κόκκινη, ανθρώπινος δεν γίνεται ο καπιταλισμός | Με ετικέτα: , , , | 1 Comment »

Αγεφύρωτο ταξικό χάσμα

Posted by redship στο 10 Μαρτίου , 2011

Η είδηση ότι περίπου το 1/5 των Αμερικανών, δηλαδή κοντά 60 εκατομμύρια άνθρωποι, ζουν κάτω από τα επίσημα όρια της φτώχειας και χάρη στα κουπόνια σίτισης που μοιράζει το κράτος, είναι αναμφίβολα συγκλονιστική, αλλά συνάμα δείχνει όψεις από τον εφιάλτη που πρόκειται να ζήσει και ο λαός στη χώρα μας αν δεν ανατρέψει τη στρατηγική της πλουτοκρατίας. Στις ΗΠΑ, λοιπόν, σύμφωνα με ρεπορτάζ των «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς», πολλές οικογένειες της άλλοτε μεσαίας τάξης έχουν καταφύγει στην αρωγή του κράτους για τη διατροφή τους, εξαιτίας της καπιταλιστικής κρίσης και της αυξανόμενης ανεργίας που προκάλεσε. Η βρετανική εφημερίδα επικαλείται τα τελευταία στοιχεία, σύμφωνα με τα οποία ο αριθμός Αμερικανών που λαμβάνουν τα σχετικά κουπόνια και κάνουν χρήση του προγράμματος επιδότησης διατροφής, του λεγόμενου «Snap», έχει φθάσει στα 44,1 εκατ. Το πρόγραμμα καταγράφει, έτσι, τον υψηλότερο αριθμό χρηστών του στα 50 χρόνια της ιστορίας του. Σύμφωνα με το σχετικό δημοσίευμα, ο αριθμός αυτός αυξάνεται δραματικά τα τελευταία τρία χρόνια και έχει συνολικά διογκωθεί κατά 17 εκατ. άτομα, που ισοδυναμεί με αύξηση κατά 61%. Είναι χαρακτηριστικό ότι το Γενάρη του 2008, οι χρήστες του προγράμματος «Snap» ήταν 27,7 εκατ. άτομα. Τον Οκτώβρη του 2009, όταν η ανεργία στις ΗΠΑ είχε εκτιναχθεί στο 10,2%, ο αριθμός των Αμερικανών που έκαναν χρήση του προγράμματος «Snap» είχε ήδη φθάσει τα 38,2 εκατ. άτομα… Η υπερκερδοφορία των μεγάλων μονοπωλιακών ομίλων, χάρη στα κρατικά πακέτα στήριξης, έχει ήδη «αποκατασταθεί», αλλά καθόλου δε μείωσε τον αριθμό ανέργων και των ανθρώπων που ζουν κάτω από τα όρια της φτώχειας. Το ακριβώς αντίθετο συμβαίνει. Ομως δεν μπορεί η διεύρυνση του χάσματος μεταξύ πλουσίων και φτωχών να συνεχίζεται επ’ άπειρον…

Posted in "απελευθέρωση της αγοράς", "αμερικάνικο όνειρο", πολιτικη, ριζασπάστης, ταξικός πόλεμος, Το συμφέρον των καπιταλιστών δεν είναι συμφέρον των εργατών, ανάπτυξη για ποιόν;, ανεργία, ανθρώπινος δεν γίνεται ο καπιταλισμός | Με ετικέτα: , , , , , , , , | Leave a Comment »

«κλείδωσε» η φτώχεια για τα περήφανα γηρατειά

Posted by redship στο 31 Αυγούστου , 2010

Περήφανα γηρατειά στη ζητιανιά

Του ΝΙΚΟΥ ΡΟΥΣΣΗ

Η μεταρρύθμιση των ασφαλιστικών συστημάτων στις ευρωπαϊκές χώρες, που έγινε χωρίς κοινωνικά κριτήρια και υπό την πίεση της οικονομικής κρίσης, οδηγεί, με μαθηματική ακρίβεια τους ηλικιωμένους του μέλλοντος στην απόλυτη ένδεια, στην επαιτεία και στην απώλεια ακόμη και των πλέον στοιχειωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων τους, συμπεραίνει, στην τελευταία του δημόσια παρέμβαση, ο επίτροπος για τα ανθρώπινα δικαιώματα του Συμβουλίου της Ευρώπης, Τόμας Χάμαρμπεργκ.

«Χαμένη γενιά» είναι για τους Ευρωπαίους πολιτικούς η τρίτη ηλικία, αφού θεωρείται αντιπαραγωγική και δεν προσφέρει τίποτα στις σύγχρονες κοινωνίες... (φωτ. Ass. Press) Επικαλούμενος στοιχεία της Γενικής Διεύθυνσης Υγείας της Ε.Ε. ο Επίτροπος σημειώνει ότι, μέχρι το 2050, ο αριθμός των ατόμων ηλικίας άνω των 65 ετών που ζουν στην Ευρώπη θα έχει αυξηθεί κατά 70%, ενώ ο αριθμός των ατόμων με ηλικία πάνω από 80 ετών θα παρουσιάσει αύξηση κατά 170%.

Καμία μέριμνα

Για τα «περήφανα γηρατειά» του άμεσου μέλλοντος, τονίζει ο κ. Χάμαρμπεργκ, δεν έχει ληφθεί καμία μέριμνα από τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, ιδιαίτερα εκείνων των χωρών που αντιμετωπίζουν οξυμένα οικονομικά προβλήματα ή βρίσκονται υπό την εποπτεία του ΔΝΤ ή παρεμφερών ευρωπαϊκών οργανισμών.

Κατά τον επίτροπο, η δημογραφική αυτή αλλαγή θα έχει ως αποτέλεσμα οι νέοι και οι μεσήλικες της σημερινής εποχής να βιώσουν τη φτώχεια ή και την απόλυτη ένδεια όταν φθάσουν σε ηλικία συνταξιοδότησης και να μην έχουν ασφαλιστική κάλυψη για υπηρεσίες υγείας, φαρμακευτικής περίθαλψης και κοινωνικής πρόνοιας.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in ταξικός πόλεμος, την κρίση την πληρώνουμε όλοι πλην ολιγαρχίας, το μέλλον μας είναι ο σοσιαλισμός | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

Νέα μέτρα λιτότητας

Posted by redship στο 30 Αυγούστου , 2010

Ένα άλλο, περισσότερο συναινετικό πρόσωπο επιχείρησε να δείξει η κυβέρνηση Γ. Παπανδρέου την προηγούμενη εβδομάδα στο πλαίσιο των επαφών που είχαν οι οικονομικοί υπουργοί της εν όψει της Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης. Μη φανταστείτε ότι έταξαν τίποτε. Το παραμικρό. Η κυβέρνηση δεν υποκύπτει σε τέτοιους «λαϊκισμούς», σύμφωνα με τον κυβερνητικό εκπρόσωπο. Ακόμη κι έτσι «το κλίμα» των συναντήσεων, σύμφωνα με τα παπαγαλάκια της κυβέρνησης στον Τύπο, ανέδυε μια προσπάθεια συνεννόησης και αμοιβαίας κατανόησης των δυσκολιών!

Αυτό που ανέδυε στην πραγματικότητα δεν ήταν τίποτε περισσότερο από το φόβο που έχει καταβάλει την κυβέρνηση εν όψει του δεύτερου γύρου εργατικών αγώνων που ξεκινάει κι επίσημα σε δύο εβδομάδες όταν ο πρωθυπουργός θα διακόψει τις (χωρίς ενοχές!) διακοπές του για να ανέβει στη Θεσσαλονίκη. Η κυβέρνηση φοβάται. Όλος αυτός ο εσμός των υποχείριων ξέρει πως κινδυνεύει να φύγει νύχτα κάτω από τη λαϊκή οργή. Γι αυτό προσπαθεί να τη διαχειριστεί και να την εκτονώσει πριν να είναι αργά.

Ξέρει μάλιστα πολύ καλά πως τα μέτρα που θα λάβει από Σεπτέμβρη κιόλας θα είναι πολύ πιο οδυνηρά. Οι πυρετώδεις συσκέψεις που πραγματοποιούνται στο υπουργείο Οικονομικών με θέμα – τι άλλο; – την αύξηση των δημοσίων εσόδων αποτελούν προανάκρουσμα της αποτυχίας τους να υλοποιήσουν τους ονομαστικούς στόχους του μνημονίου. Όσο για τους πραγματικούς, που αφορούν την καταστρατήγηση των εργατικών κατακτήσεων, δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία. Υλοποιήθηκαν με την ψήφιση του συντάγματος οικονομικής κατοχής. Το αποτέλεσμα όμως, όπως ήταν ηλίου φαεινότερο από την Άνοιξη κιόλας, θα είναι μια ύφεση χωρίς προηγούμενο στην μεταπολεμική ιστορία του ελληνικού καπιταλισμού. Αυτή η ζοφερή προοπτική (των 175.000 λουκέτων και της απώλειας 120.000 θέσεων εργασίας μόνο για το δεύτερο εξάμηνο του έτους όπως πρόβλεψε μελέτη των επαγγελματοβιοτεχνών) είναι που έχει τρομοκρατήσει και την αστική τάξη που συσπειρώνεται γύρω από το ΕΒΕΑ. Σε βαθμό τέτοιο ώστε να ζητήσει την τροποποίηση του μνημονίου.

Συμπλήρωσε βέβαια ο πρόεδρός του, Κ. Μίχαλος, (γενικός γραμματέας του υπουργείου Οικονομικών επί Γ. Αλογοσκούφη και γιος χουνταίου υπουργού) ότι «ο τελικός στόχος του μνημονίου μας βρίσκει σύμφωνους»

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in αντεπίθεση λαέ, κυριαρχεί η ορδή των απατεώνων, καπιταλισμός, καταλήστευση του λαού, ξενόδουλοι, Uncategorized | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »