καράβι κόκκινο

τα μαύρα τα μαλλιά μας και αν ασπρίσαν δεν μας τρομάζει η βαρυχειμωνιά

  • Ε, το λοιπόν, ο,τι και να είναι τ’ άστρα, εγώ τη γλώσσα μου τους βγάζω. Για μένα, το λοιπόν, το πιο εκπληκτικό, πιο επιβλητικό, πιο μυστηριακό και πιο μεγάλο, είναι ένας άνθρωπος που τον μποδίζουν να βαδίζει. Είναι ένας άνθρωπος που τον αλυσοδένουνε

  • Γιάννης Ρίτσος

    Να με θυμόσαστε - είπε. Χιλιάδες χιλιόμετρα περπάτησα χωρίς ψωμί, χωρίς νερό, πάνω σε πέτρες κι αγκάθια, για να φέρω ψωμί και νερό και τριαντάφυλλα. την ομορφιά ποτές μου δεν την πρόδωσα. Όλο το βιος μου το μοίρασα δίκαια. Μερτικό εγώ δεν κράτησα. Πάμπτωχος. Μ' ένα κρινάκι του αγρού τις πιο άγριες νύχτες μας φώτισα. Να με θυμάστε.

  • κώστας βάρναλης

    Δε λυπάμαι τα γηρατειά που φεύγουν - τα μωράκια που έρχονται άθελά τους να ζήσουν σκλάβοι, να πεθάνουν σκλάβοι, σ' έναν κόσμο ελεύθερων αφεντάδων. Θα τους μαθαίνουν: η σκλαβιά τους χρέος εθνικόν και σοφία του Πανάγαθου!... Πότε θ' αναστηθούν οι σκοτωμένοι; ΚΩΣΤΑ ΒΑΡΝΑΛΗΣ 20.10.1973

  • ------------------------------- Την πόρτα αν δεν ανοίγει, τη σπαν, σας είπα. Τι στέκεστε, τι γέρνετε σκυφτοί; Λαέ σκλάβε, δειλέ, ανανιώσου, χτύπα! Και κέρδισε μονάχος το ψωμί -------------------------------- -------------------------------- ''Aν το δίκιο θες, καλέ μου, με το δίκιο του πολέμου θα το βρής. Όπου ποθεί λευτεριά, παίρνει σπαθί''
  • κομαντάντε Μάρκος

  • «Ο Μάρκος είναι γκέι στο Σαν Φρανσίσκο, μαύρος στη Νότια Αφρική, ασιάτης στην Ευρώπη, αναρχικός στην Ισπανία, Παλαιστίνιος στο Ισραήλ, γύφτος στην Πολωνία, ειρηνιστής στη Βοσνία, Εβραίος στη Γερμανία, μια γυναίκα μόνη στο Μετρό τα ξημερώματα, με άλλα λόγια ο Κομαντάτε Μάρκος είμαστε εμείς, το πρόσωπο του κάθε καταπιεσμένου ανθρώπου πάνω στον πλανήτη»
  • μπερτολντ μπρεχτ

    Δεν είμαι άδικος, μα ούτε και τολμηρός και να που σήμερα μου δείξανε τον κόσμο τους μόνο το ματωμένο δάκτυλό τους είδα μπρος και είπα ευθύς: “μ’αρέσει ο νόμος τους” Τον κόσμο αντίκρυσα μέσ’απ’ τα ρόπαλά τους Στάθηκα κι είδα, ολημερίς με προσοχή. Είδα χασάπηδες που ήταν ξεφτέρια στη δουλειά τους. και σαν με ρώτησαν “σε διασκεδάζει;” είπα “πολύ”! Κι από την ώρα εκείνη, λέω “ναι” σε όλα, κάλλιο δειλός, παρά νεκρός να μείνω. Για να μη με τυλίξουνε σε καμιά κόλλα, ό,τι κανένας δεν εγκρίνει το εγκρίνω Φονιάδες είδα, κι είδα πλήθος θύματα, μου λείπει θάρρος, μα όχι και συμπόνια Και φώναξα, βλέποντας τόσα μνήματα: “καλά τους κάνουν -για του έθνους την ομόνοια!” Να φτάνουν είδα δολοφόνων στρατιές κι ήθελα να φωνάξω “σταματήστε!” Μα ξέροντας πως κρυφοκοίταζε ο χαφιές, μ’άκουσα να φωνάζω: “Ζήτω!Προχωρήστε!” Δε μου αρέσει η φτήνια και η κακομοιριά Γι’αυτό κι έχει στερέψει η έμπνευσή μου. Αλλά στου βρώμικού σας κόσμου τη βρωμιά ταιριάζει, βέβαια-το ξέρω-κι η έγκρισή μου

  • Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας

    Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας κι αφήνει άλλους ν' αγωνιστούν για τη υπόθεσή του πρέπει προετοιμασμένος να ' ναι : γιατί όποιος δεν έχει τον αγώνα μοιραστεί Θα μοιραστεί την ήττα . Ούτε μια φορά δεν αποφεύγει τον αγώνα αυτός που θέλει τον αγώνα ν' αποφύγει : γιατί θ' αγωνιστεί για την υπόθεση του εχτρού όποιος για τη δικιά του υπόθεση δεν έχει αγωνιστεί .
  • εγκώμιο στον κομμουνισμό – μπέρτολτ μπρέχτ

    Είναι λογικός, καθένας τον καταλαβαίνει. Ειν' εύκολος. Μια και δεν είσαι εκμεταλλευτής, μπορείς να τον συλλάβεις. Είναι καλός για σένα, μάθαινε γι' αυτόν. Οι ηλίθιοι ηλίθιο τον αποκαλούνε, και οι βρωμεροί τον λένε βρωμερό. Αυτός είναι ενάντια στη βρωμιά και την ηλιθιότητα. Οι εκμεταλλευτές έγκλημα τον ονοματίζουν. Αλλά εμείς ξέρουμε: Είναι το τέλος κάθε εγκλήματος. Δεν είναι παραφροσύνη, μα Το τέλος της παραφροσύνης. Δεν είναι χάος Μα η τάξη. Είναι το απλό Που είναι δύσκολο να γίνει.
  • οι δικαστές

    Να οι κύριοι δικαστές τους λέμε οι καταπιεστές πως δίκαιο είναι τον λαό τι συμφέρει μα αυτοί δεν ξέρουν ποιο είναι αυτό κι έτσι δικάζουν στο σωρό μέχρι να βάλουν το λαό ολόκληρο στο χέρι
  • ———–

    Εχουνε νομικά βιβλία και διατάγματα Εχουνε φυλακές και οχυρώσεις Εχουνε δεσμοφύλακες και δικαστές Που παίρνουνε πολλά λεφτά κι έτοιμοι για όλα είναι. Μπ. Μπρεχτ
  • ———————

    "Όταν ήρθαν να πάρουν τους Εβραίους, δεν διαμαρτυρήθηκα, γιατί δεν ήμουν Εβραίος. Όταν ήρθαν για τους κομμουνιστές δεν φώναξα, γιατί δεν ήμουν κομμουνιστής. Όταν κατεδίωξαν τους τσιγγάνους, ούτε τότε φώναξα, γιατί δεν ήμουν τσιγγάνος. Όταν ο Χίτλερ φυλάκιζε ομοφυλόφιλους δεν αντέδρασα γιατί δεν ήμουν ομοφυλόφιλος Όταν έκλεισαν το στόμα των Ρωμαιοκαθολικών που αντιτάσσονταν στο φασισμό, δεν έκανα τίποτα γιατί δεν ήμουν καθολικός. Μετά ήρθαν να συλλάβουν εμένα, αλλά δεν υπήρχε πια κανείς να αντισταθεί μαζί μου"
  • ========================

    Λες: Πολύ καιρό αγωνίστηκες. Δεν μπορείς άλλο πια ν’ αγωνιστείς. Άκου λοιπόν: Είτε φταις είτε όχι: Σαν δε μπορείς άλλο να παλέψεις, θα πεθάνεις. Λες: Πολύ καιρό έλπιζες. Δεν μπορείς άλλο πια να ελπίσεις. Έλπιζες τi; Πως ο αγώνας θαν’ εύκολος; Δεν είν’ έτσι. Η θέση μας είναι χειρότερη απ’ όσο νόμιζες. Είναι τέτοια που: Αν δεν καταφέρουμε το αδύνατο Δεν έχουμε ελπίδα. Αν δεν κάνουμε αυτό που κανείς δεν μπορεί να μας ζητήσει Θα χαθούμε. Οι εχθροί μας περιμένουν να κουραστούμε. Όταν ο αγώνας είναι στην πιο σκληρή καμπή του. Οι αγωνιστές έχουν την πιο μεγάλη κούραση. Οι κουρασμένοι, χάνουν τη μάχη.
  • Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους

    Αυτοί που βρίσκονται ψηλά θεωρούν ταπεινό να μιλάς για το φαΐ. Ο λόγος; έχουνε κιόλας φάει. Αν δε νοιαστούν οι ταπεινοί γι' αυτό που είναι ταπεινό ποτέ δεν θα υψωθούν. Αυτοί που αρπάνε το φαϊ απ’ το τραπέζι κηρύχνουν τη λιτότητα. Αυτοί που παίρνουν όλα τα δοσίματα ζητάν θυσίες. Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους για τις μεγάλες εποχές που θά 'ρθουν.
  • che

    Πιστεύω στην ένοπλη πάλη σαν μοναδική λύση για τους λαούς που αγωνίζονται για την απελευθέρωσή τους και είμαι συνεπής με τις πεποιθήσεις μου. Πολλοί θα με πουν τυχοδιώκτη και είμαι, μόνο που είμαι άλλου είδους τυχοδιώκτης, ένας από εκείνους που προβάλλουν τα στήθη τους για να αποδείξουν τις αλήθειες τους.

  • Αξίζει για ένα όνειρο να ζεις, κι ας είναι η φωτιά του να σε κάψει
  • pablo neruda

    όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας, επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές, όποιος δεν αλλάζει περπατησιά, όποιος δεν διακινδυνεύει και δεν αλλάζει χρώμα στα ρούχα του, όποιος δεν μιλεί σε όποιον δεν γνωρίζει. όποιος αποφεύγει ένα πάθος, όποιος δεν είναι ευτυχισμένος στη δουλειά του, όποιος δεν διακινδυνεύει τη βεβαιότητα για την αβεβαιότητα για να κυνηγήσει ένα όνειρο, όποιος δεν επιτρέπει στον εαυτό του τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του να αποφύγει τις εχέφρονες συμβουλές. όποιος δεν ταξιδεύει, όποιος δεν διαβάζει, όποιος δεν ακούει μουσική, όποιος δεν βρίσκει σαγήνη στον εαυτό του όποιος καταστρέφει τον έρωτά του, όποιος δεν επιτρέπει να τον βοηθήσουν, όποιος περνάει τις μέρες του παραπονούμενος για τη τύχη του ή για την ασταμάτητη βροχή. όποιος εγκαταλείπει μια ιδέα του πριν την αρχίσει, όποιος δεν ρωτά για πράγματα που δεν γνωρίζει. Αποφεύγουμε τον θάνατο σε μικρές δόσεις, όταν θυμόμαστε πάντοτε ότι για να είσαι ζωντανός χρειάζεται μια προσπάθεια πολύ μεγαλύτερη από το απλό γεγονός της αναπνοής. Μόνο η ένθερμη υπομονή θα οδηγήσει στην επίτευξη μιας λαμπρής ευτυχίας.

  • από το Canto general

    Μπορεί να κόψουν όλα τα λουλούδια, αλλά δεν θα γίνουν ποτέ αφέντες της Άνοιξης
  • κ. καβάφης

    Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις
  • κωστής παλαμάς

    Και τους τρέμουνε των κάμπων οι κιοτήδες και μ’ ονόματα τους κράζουν πονηρά κλέφτες κι απελάτες και προδότες. Τους μισούν οι βασιλιάδες κι όλοι οι τύραννοι κι είναι μέσα στους σκυφτούς τα παλληκάρια κι είναι μες στους κοιμισμένους οι στρατιώτες…” Κ . Παλαμάς στο Δωδεκάλογο του Γύφτου.
  • διαμοιρασμός του blog

    Bookmark and Share
  • διαχείριση

  • on line επισκέπτες

  • ημερολόγιο άρθρων

    Απρίλιος 2017
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Οκτ.    
     12
    3456789
    10111213141516
    17181920212223
    24252627282930
  • Εγγραφή

Posts Tagged ‘εχθρός λαός’

Να γίνει γενική απεργία

Posted by redship στο 29 Αυγούστου , 2012

Δυο μόλις μέρες μετά την κατάθεση στη ΓΣΕΕ της πρότασης για πανελλαδική πανεργατική απεργία από τις δυνάμεις του ΠΑΜΕ, ως απάντηση στα νέα μέτρα – λαίλαπα που προωθούν κυβέρνηση, εργοδοσία και τρόικα η πλειοψηφία της Συνομοσπονδίας προσέρχεται σήμερα σε έναν ακόμα διάλογο – απάτη, που στόχο έχει τη νέα αφαίρεση εργατικών δικαιωμάτων. Την ώρα που οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ πασχίζουν για την οργάνωση του αγώνα, για να σηκωθεί εργατικό τείχος μπροστά στη νέα επίθεση, οι γνωστές συνδικαλιστικές δυνάμεις κινούνται ακριβώς στην αντίθετη κατεύθυνση, σπρώχνουν στο συμβιβασμό και στην υποταγή τους εργάτες. Γίνονται το «λάδι», για να δουλέψει ακόμα καλύτερα το γρανάζι της πολιτικής που εξαθλιώνει το λαό, τον οδηγεί στη φτώχεια και στην απόγνωση.
Αυτό, όμως, κάνει ακόμα πιο επίκαιρη και αναγκαία την πρόταση του ΠΑΜΕ. Και κυρίως την ανάγκη, η πρόταση αυτή να γίνει υπόθεση των ίδιων των εργαζομένων. Να μπει σε όλους τους χώρους δουλειάς, σε κάθε επιχείρηση και εργοστάσιο. Να συζητηθεί πλατιά και να οργανωθεί από τους ίδιους τους εργαζόμενους η ανάγκη να προκηρυχτεί και να πετύχει μια γενική πανελλαδική πανεργατική απεργία. Μια απεργία που θα δώσει το έναυσμα για συνέχεια και ένταση της πάλης. Θα δημιουργήσει μια καινούρια δυναμική μέσα στους χώρους δουλειάς, θα σπάσει την αναμονή και τη μοιρολατρία, θα «χτυπήσει η καμπάνα του αγώνα παντού».
Βασική προϋπόθεση για να έχει αυτός ο αγώνας αποτελέσματα είναι η σωστή κατανόηση από ακόμα πιο πλατιά εργατικά στρώματα του χαρακτήρα της επίθεσης, το γιατί λαμβάνονται τα νέα επώδυνα μέτρα. Να ανοίξει στους τόπους δουλειάς πλατιά και οργανωμένη συζήτηση για τους λόγους που αυξάνουν τα ένσημα για την κατώτατη σύνταξη, μέτρο καρμανιόλα, που φέρνουν νέες περικοπές στις συντάξεις και στα εφάπαξ, δραστική μείωση των επιδομάτων, ακόμα μεγαλύτερη μείωση των μισθών, αύξηση της φορολογίας. Να αναδειχτεί, γιατί τα συγκεκριμένα μέτρα δεν οδηγούν σε έξοδο από την κρίση, αλλά σπρώχνουν το λαό βίαια σε ακόμα πιο βαθιά φτώχεια, δυστυχία και ανασφάλεια. Γι’ αυτό είναι ώρα για αποφάσεις. Και η βασική απόφαση για τους εργαζόμενους είναι να πούνε με όλη τη δύναμη της φωνής τους: Τέλος στις θυσίες για τους καπιταλιστές, για να εξασφαλιστούν τα συμφέροντα των δανειστών, των μεγαλοτραπεζιτών, των ιμπεριαλιστών. Είναι ώρα ο εργάτης να σκεφτεί όχι τα δάνεια, και το κρατικό χρέος με τα οποία τον τρομοκρατούν, και τα οποία τροφοδότησαν τα καπιταλιστικά κέρδη, αλλά το χρέος που έχει απέναντι στην οικογένειά του, στα παιδιά του, απέναντι στη νέα γενιά.
Είναι ώρα αυτό το «δεν πάει άλλο» να σταματήσει να είναι αγκομαχητό, να γίνει απόφαση αγώνα, αντίστασης. Για τους εργάτες δεν υπάρχουν τετελεσμένα. Δεν αναγνωρίζουμε ούτε τα χρέη τους, ούτε τα μνημόνιά τους. Μπορούμε να τα καταργήσουμε. Πρέπει να τα καταργήσουμε. Να δώσουμε τέλος σε αυτή τη βαρβαρότητα χωρίς τέλος. Να πούμε, εργάτες, φτωχοί αγρότες και αυτοαπασχολούμενοι, γυναίκες και άντρες, νέοι και ηλικιωμένοι: Μέχρι εδώ. Δεν είμαστε αναλώσιμοι. Δε θα πάμε σαν πρόβατα στο σφαγείο. Με εμπιστοσύνη στις δυνάμεις μας, με πείσμα και αποφασιστικότητα, να βγούμε μπροστά. Γιατί χωρίς το χέρι του εργάτη, του αγρότη, του μάστορα «γρανάζι δε γυρνά». Με τη γενική απεργία, με το ΠΑΜΕ, να ρίξουμε τα τείχη που μας φυλακίζουν. Σ’ αυτό το δρόμο μόνο υπάρχει ελπίδα.
Με γενική απεργία να «υποδεχτεί» ο λαός τα μέτρα

Η ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Αλέκα Παπαρήγα, έκανε χτες την ακόλουθη δήλωση για τα νέα μέτρα που θα φέρουν κυβέρνηση – ΕΕ:

«Υπάρχει ένα πακέτο το οποίο πέφτει στις πλάτες του λαού και του αφαιρεί ό,τι έχει απομείνει. Από εκεί και πέρα μπορεί να υπάρχουν διάφορες παραλλαγές της μιας ή της άλλης διαχειριστικής λύσης. Ο λαός δεν πρέπει να περιμένει αν θα κυριαρχήσει η μια ή η άλλη επιλογή, από ποια τσέπη θα του πάρουν και πώς θα χειριστούν το ζήτημα. Αυτό που έχει σημασία είναι να υποδεχτεί ο λαός τα μέτρα με γενική απεργία, με κλιμακωμένους αγώνες ανάμεσα σε μεγάλες απεργιακές κινητοποιήσεις. Ο κάθε κλάδος να παλεύει για τα αιτήματά του και ταυτόχρονα να στηρίζει τις γενικές κινητοποιήσεις. Δεν είναι δυνατόν να ακούσουμε το νέο πακέτο μέτρων που θα είναι τραγικό απλώς γκρινιάζοντας μέσα στους τέσσερις τοίχους του σπιτιού μας με απογοήτευση και μοιρολατρία. Αυτό θα είναι βούτυρο στο ψωμί της κυβέρνησης».

Posted in πολιτικη, ρήξη και ανατροπή, ριζασπάστης | Με ετικέτα: , , | 1 Comment »

Το κονάκι

Posted by redship στο 21 Αυγούστου , 2012

Τις τελευταίες δεκαετίες του δέκατου ένατου αιώνα η αστική τάξη της Ελλάδας είχε αρχίσει να αποκτά πλούτο και δύναμη μέσα και έξω από τα σύνορα της χώρας. Κατ’ αναλογία, οι φιλοδοξίες της μεγάλωσαν και η Μεγάλη Ιδέα της εποχής – μια ελληνική αυτοκρατορία στη θέση της Οθωμανικής – μετατράπηκε από αόριστο όραμα σε πολιτικό σχέδιο. Το τελευταίο εκφράστηκε κυρίως μέσα από τις πρωθυπουργίες του Σπυρίδωνα Τρικούπη.

Για να πάρουν σάρκα και οστά οι φιλόδοξοι πολιτικοί σχεδιασμοί χρειάζονταν προσαρμογές στο κράτος και την κοινωνία. Το μεν πρώτο έπρεπε να «εκσυγχρονιστεί», να είναι δηλαδή σε θέση να αποσπά από την παραγωγή, από το μόχθο των πολλών, τα κεφάλαια που χρειάζονταν για να ισχυροποιηθεί η αστική τάξη και οι μηχανισμοί, τα εργαλεία εφαρμογής της πολιτικής της: τα στρατιωτικά κυρίως εργαλεία και οι υποδομές που τα συνόδευαν. Η δε δεύτερη έπρεπε να υποταχθεί και να ταπεινωθεί, έτσι ώστε να δεχτεί τα πρόσθετα βάρη χωρίς αντίσταση, χωρίς αντίρρηση, χωρίς αξιοπρέπεια, χωρίς αγώνες…

Για να γίνουν λοιπόν τα σχέδια πραγματικότητα ξεκίνησαν κυβερνητικές προσπάθιες «επιβολής και εμπέδωσης της τάξης». Η ληστεία έγινε βασικός στόχος, έτσι ώστε να μην αποτελεί εναλλακτική διέξοδο για τους φτωχούς και τους απελπισμένους. Οι ανυπότακτοι – που δεν παρουσιάζονταν στα στρατολογικά αποσπάσματα – και οι «φοροφυγάδες» – όχι οι πλούσιοι φυσικά, οι φτωχοί που δεν μοιράζονταν το λιγοστό ψωμί των παιδιών τους με την εξουσία – έγιναν στόχος όσων με στολή και με στέμμα στο πηλίκιο εκπροσωπούσαν την κατά τόπους κρατική πυγμή. Οι χωροφύλακες ανέλαβαν τον «εκσυγχρονισμό» της χώρας.

Για την υποταγή των αγροτικών πληθυσμών χρησιμοποιήθηκαν πολλές μέθοδοι και εργαλεία. Ο ξυλοδαρμός και ο περιβόητος «φάλαγγας»1 ήταν το πιο πρόχειρο μέσο. Το «κονάκι» αποτελούσε την πλέον εξεζητημένη πρακτική. Την πλέον απεχθή, επίσης, αλλά το αστικό κράτος ποτέ δεν είχε πρόβλημα με την ηθική των πρακτικών που εξυπηρετούσαν τους στόχους του.

Το «κονάκι», λοιπόν, ήταν το εξής: Το απόσπασμα της Χωροφυλακής, του στρατού ή απλά των «πρόθυμων» κυνηγών επικηρυγμένων, αντί να καταδιώκει τον φυγόδικο πήγαινε στο σπίτι του και εγκαθίστατο εκεί. Εάν το σπίτι του φυγά δεν ήταν αρκετά πλούσιο και σημαντικό τότε μοιράζονταν στα σπίτια των συγγενών, των γειτόνων του ή και στο χωριό ολόκληρο. Εκεί στρατοπέδευαν και άρχισαν να κατασπαράσσουν το βιος του καταζητούμενου. Εσφαζαν και έτρωγαν τα ζώα του, άνοιγαν τα κελάρια και τις αποθήκες του, κατέστρεφαν ό,τι έβρισκαν μέσα και έξω από το σπίτι.

Η οικογένεια του φυγά υποχρεωνόταν να υπηρετεί το απόσπασμα και να υπακούει σε όλες τις εντολές του. Εάν υπήρχαν γυναίκες στο σπίτι, οι ίδιοι οι χωροφύλακες, οι στρατιώτες ή οι «πρόθυμοι» κόμπαζαν για τα παθήματα που προκάλεσαν στις πρώτες. Η τιμή των γυναικών και όλης της οικογένειας ελάχιστα ζύγιζε μετά από μια τέτοια εμπειρία. Εξυπακούεται ότι όσο περνούσε ο καιρός και ο φυγόδικος δεν παρουσιαζόταν, τόσο ολοκληρωνόταν η καταστροφή της περιουσίας του, του ίδιου και των γύρω, και η ατίμαση της οικογένειάς του. Οι χωροφύλακες, οι κληρωτοί των αποσπασμάτων ή οι εθελοντές κυνηγοί επικηρυγμένων δεν ήσαν δα και τα καλύτερα παιδιά.

Με τον τρόπο αυτό, ο λαός της Ελλάδας «εκσυγχρονιζόταν». Μάθαινε, δηλαδή, να σέβεται την εξουσία, να πληρώνει τους φόρους που του ζητούσε η τελευταία, να παρουσιάζεται πρόθυμα στα στρατολογικά γραφεία και να ακούει προσεκτικά την επιθυμία κάθε ενωμοτάρχη και κάθε λοχία.

***
Πώς και τα θυμηθήκαμε όλα αυτά; Μα επειδή συναντήσαμε τη μοντέρνα εκδοχή της μεθόδου! Σε επαρχιακή ΔΟΥ, το προσωπικό διατάχθηκε από τις ανώτερες αρχές να συντάξει δύο καταλόγους με φορολογούμενους τους οποίους η εξουσία μπορεί εύκολα να εκβιάσει. Ο πρώτος κατάλογος περιλαμβάνει μισθωτούς του Δημοσίου των οποίων ο μισθός είναι εύκολο να κατασχεθεί στην πηγή. Ο δεύτερος κατάλογος αφορά φορολογούμενους που έχουν στο όνομά τους ακίνητα επί των οποίων μπορεί να ασκηθεί πίεση μέσα από διαδικασία κατάσχεσης υπέρ του Δημοσίου. Οι υπάλληλοι της ΔΟΥ έχουν εντολές να εκβιάζουν όσους βρίσκονται στους δύο αυτούς καταλόγους κατά προτεραιότητα επισείοντας διαρκώς την απειλή της κατάσχεσης. Η νομική υπηρεσία της ΔΟΥ μάλιστα προειδοποιεί ότι, ακόμα και αν ανασχεθεί η διαδικασία – και διασωθεί ο μισθός ή το σπίτι -, ο φορολογούμενος επιβαρύνεται με τα «δικαστικά» έξοδα, που είναι κάτι παραπάνω από σημαντικά.

Με τον τρόπο αυτό, η μεν δημόσια διοίκηση – της οποίας την ανάπλαση έχει αναλάβει «εκσυγχρονιστής» υπουργός καθόλα «αριστερός και δημοκράτης» – εθίζεται στην ιδέα της διά του εκβιασμού επιβολής της, οι δε «υπήκοοι» συνηθίζουν στη γενική ιδέα ότι όλο τους το βιος ανήκει, κατά προτεραιότητα, στο αστικό κράτος – αφέντη και στους όποιους τοκογλύφους και «επενδυτές» αυτό εξυπηρετεί.

Με βάση την ιστορική πείρα, μετά το «κονάκι» της τρικουπικής περιόδου, ακολούθησαν στο μεσοπόλεμο τα «περί ληστοτρόφων» μέτρα, οι απαγωγές – εκτοπίσεις, τα πενταμελή εφετεία και η συλλογική ευθύνη…. Η τρέχουσα προσπάθεια «εκσυγχρονισμού» έχει μπροστά της ένα πλούσιο σε ιδέες μέλλον!

1. Τρόπος βασανισμού αραβικής μάλλον προέλευσης που συνίσταται σε χτυπήματα στο πέλμα των ποδιών.

 

Του Γιώργου ΜΑΡΓΑΡΙΤΗ
Ο Γ. Μαργαρίτης είναι καθηγητής Σύγχρονης Ιστορίας στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης

Posted in ταξικός πόλεμος, Δύο Ελλάδες δύο τάξεις μία λύση, Δημοκρατία για ποια τάξη;, Η «Δημοκρατία του φερετζέ», Η απειθαρχία και η ανυπακοή είναι πλέον ο μόνος δρόμος για το λαό μας, η βρώμικη ηθική των αστών | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

στη χωρα του γελοιου . . .

Posted by redship στο 30 Ιουνίου , 2012

αναδημοσίευση από  fadomduck2
  • στη χωρα του γελοιου επιτρεπεται να εχεις off-shore για να φοροαποφευγεις  αλλα δε μπορεις να εισαι υπουργος ή βουλευτης οταν το κανεις
  • στη χωρα του γελοιου μπορεις να εισαι ο υπουργος οικονομκων της πιο φορομπηχτικης κυβερνησης για τα λαϊκα στρωματα και να επαιρεσαι για τους δεσμους σου με το βιομηχανικο προλεταριατο!!!
  • στη χωρα του γελοιου μπορεις να εισαι αριστερος και να θεωρεις το εφοπλιστικο κεφαλαιο εθνικους ευεργετες
  • στη χωρα του γελοιου μπορει να ζητας να παρεις διερευνητικη εντολη στις 6/5 εστω και σαν τριτο κομμα αλλα να δηλωνεις οτι θα την επιστρεψεις αν σου δωθει στις 17/6 οντας δευτερο κομμα
  • στη χωρα του γελοιου μπορει ο εμπνευστης και δημιουργος της «Πετρουλας» να εχει αριστερο προφιλ και να ηθικολογει για την καταπτωση των αξιων
  • στη χωρα του γελοιου μπορει ενας ηθοποιος-μαλλον θεατρινος- να λεει «ηθοποιος σημαινει φως» για να διαφημισει αντιπυτιριδικο σαμπουαν
  • στη χωρα του γελοιου οι τραπεζες διαφημιζονται λεγοντας «τα λεφτα σου εχουν προσωπικη αξια»- ειναι δηλαδη τα λεφτουδακια σου . . .
  • στη χωρα του γελοιου ειναι προτυπο γυναικας η παρουσιαστρια της κοινωνικου περιεχομενου εκπομπης «η στιγμη της αληθειας»
  • στη χωρα του γελοιου ειναι φυσιολογικο να ψηφιζεις καποιον γιατι δε πιστευεις οτι θα κανει αυτα που λεει !!!
  • στη χωρα του γελοιου μπορεις να εισαι υπουργος του Σημιτη  και να «αγωνιζεσαι για το σοσιαλισμο»
  • στη χωρα του γελοιου μπορεις να εισαι «αριστερο» κομμα και να σε στηριζει η Υπουργός Οικονομίας, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας της κυβέρνησης του Γιώργου Παπανδρέου που υπεγραψε το μνημονιο.
  • στη χωρα του γελοιου μπορει να εισαι «αριστερο» κομμα και να εχεις το ιδιο προγραμμα με το δεξιο σου «αντιπαλο»
  • στη χωρα του γελοιου μπορεις να εξαγγελεις οτι θα ανοιξεις τα επαγγελματα αλλα να τα κρατας κλειστα για να εξυπηρετησεις τη μικροαστικη σου πελατεια
  • στη χωρα του γελοιου μπορει να βοα η κοινωνια για τα σκανδαλα και «ο πιο επιτυχημενος πρωθυπουργος» να λεει «οποιος εχει στοιχεια να παει στον εισαγγελεα»
  • στη χωρα του γελοιου μπορει να ομολογεις το 2004(;) οτι πηρες 1 εκατομμυριο μαρκα απο τη Ζημενς και τα παρεδωσες στο κομμα σου χωρις να εχεις δικαστει μεχρι το 2012
  • στη χωρα του γελοιου γινεται προεδρος της δημοκρατιας καποιος που δανεισε μαζι με ενα Λιβανεζο εμπορο (οπλων;) τον πρωθυπουργο της κυβερνησης του για να χτισει τη βιλλα του στην εκαλη
  • στη χωρα του γελοιου μπορει καποιος να «θελουμε και σοσιαλισμο» αλλα να επικαλειται και την κοινωνικη συνοχη!!!
  • στη χωρα του γελοιου μπορεις να εξαγγελεις μειωση του κρατους χωρις απολυσεις!!
  • στη χωρα του γελοιου  μπορεις να εισαι αριστερος και να εχεις στο προγραμμα σου τη «διαλυση του ΝΑΤΟ» αλλα να δηλωνεις οτι αν γινεις κυβερνηση δε θα βγαλεις τη χωρα απο τη συμμαχια!!!
  • στη χωρα του γελοιου μπορει για τα δεινα που παιρνας να σου φταινε αυτοι που αγωνιζονται να αλλαξει η εξουσια που στα δημιουργησε!!
  • στη χωρα του γελοιου αυτοι που απεργουν υπερασπιζομενοι τη ζωη τους ειναι «κομματικα υποκινουμενοι» και δεν καταλαβαινουν το καλο της επιχειρησεως . . .
  • στη χωρα του γελοιου μπορει να κερδιζεις ψηφους χαστουκιζοντας γυναικες
  • στη χωρα του γελοιου μπορει να εισαι αριστερος και να διαδηλωνεις μαζι με ακροδεξιους χωρις κομματικες ταυτοτητες!!!
  • στη χωρα του γελοιου μπορει να κανεις αριστερη κριτικη στο ΚΚΕ καθοδον για το Συριζα!!!
  • στη χωρα του γελοιου ενας υπουργος που εχει καταδικαστει για παρεμβαση στη δικαιοσυνη υπερ χασισοκαλλιεργητη κηδευεται δημοσια δαπανη
  • στη χωρα του γελοιου για την κριση φταιει το μημονιο και οχι ο καπιταλισμος
  • στη χωρα του γελοιου τα παιδια δεν εχουν προσβαση σε εμβολιασμο αν οι γονεις τους ειναι ανεργοι, αλλα υπαρχουν και οι γιατροι χωρις συνορα βρε αδερφε . . .
  • στη χωρα του γελοιου για την πτωση του τουρισμου φταινε οι κινητοποιησεις των εργαζομενων και οχι η γενικευμενη φτωχεια
  • στη χωρα του γελοιου ειναι απαραδεκτο να γινονται κινητοποιησεις εργαζομενων στην ακροπολη αλλα πολυ λογικο να δινεται για διαφημισεις
  • στη χωρα του γελοιου οι «φιλοσοφοι» επιμενουν στις μεταφυσικες εξηγησεις των κοινωνικων φαινομενων εν ετη 2012
  • στη χωρα του γελοιου οι δημιουργοι της φραπελιας κανουν κοινωνικες κρισεις και αναλυσεις
  • στη χωρα του γελοιου μπορεις να εισαι χριστιανος να «κυρηττεις το λογο του Θεου» και να εισαι και ακροδεξιος
  • στη χωρα του γελοιου πρεπει να μαθεις να αφηνεις του αλλους να βγαλουν το φιδι απο τη τρυπα . . .
  • στη χωρα του γελοιου «ο Θεος μας φυλαξε και δε γιναμε κομμουνιστες» . . .

Πηγή: «Στο καλό και στον διάολο»

Posted in πολιτικη | Με ετικέτα: | 1 Comment »

Μνημόνια ανά διετία!

Posted by redship στο 22 Φεβρουαρίου , 2012

Γράφει  ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

 

 

 
Eurokinissi

Ακριβώς την ίδια στιγμή που οι Παπαδήμος, Βενιζέλος και Σαμαράς, συνεπικουρούμενοι από τα απαστράπτοντα καταγώγια του μιντιακού κατεστημένου, πανηγύριζαν για την «ιστορικής σημασίας» απόφαση που επετεύχθη στις Βρυξέλλες

(σ.σ.: πρέπει να πρόκειται για την 34η ή την 35η «ιστορική» απόφαση του τελευταίου δίχρονου…)

το κοντέρ της υποκρισίας και του αδίστακτου ψεύδους χτυπούσε συναγερμό ξεπερνώντας όλα τα μέχρι στιγμής καταγεγραμμένα… «σπρεντς» της πολιτικής απάτης.

Ηδη από τις 15 Φεβρουαρίου, μια βδομάδα δηλαδή πριν την «ιστορική» απόφαση, τόσο οι εγχώριοι όσο και οι ξένοι «σωτήρες» τελούσαν εν γνώσει της μυστικής έκθεσης της τρόικας, η οποία αποκαλύφθηκε χτες από τον διεθνή Τύπο.

Γνώριζαν, δηλαδή, με οικονομετρικά στοιχεία – με δικά τους στοιχεία – αυτό που όλοι οι υπόλοιποι το αντιλαμβανόμαστε σε πολιτικό επίπεδο: Οτι

το «μνημόνιο 2» δεν είναι παρά

το πρελούδιο του «μνημονίου 3»,

όπως ακριβώς το «μνημόνιο 1»

ήταν ο προθάλαμος του «μνημονίου 2»!

Ηξεραν και ξέρουν ότι η «ιστορική» τους απόφαση

(σ.σ.: αυτή με την οποία εγκαθίστανται τα εργασιακά «Γκουαντανάμο», αφανίζονται οι εργαζόμενοι, εξαϋλώνονται οι συνταξιούχοι και ξεπουλιέται η Ελλάδα)

είναι εκείνη η απόφαση που σε μικρό διάστημα οδηγεί και

σε τρίτο μνημόνιο!

Ηξεραν και ξέρουν ότι σε δυο χρόνια από τώρα, το 2014, ο ελληνικός λαός θα κληθεί να επωμιστεί νέα ισοπεδωτικά βάρη, αφού, όπως ομολογεί η μυστική έκθεση,

οι τράπεζες (πάλι οι τράπεζες) θα έχουν τότε «νέες ανάγκες» και η Ελλάδα θα τελεί ακόμα λόγω της κρίσης και της ύφεσης σε αναζήτηση νέας «σωτηρίας»,

η οποία θα κοστίσει στον ελληνικό λαό από 50 έως 110 δισ. ευρώ επιπλέον των όσων έχει επωμιστεί μέχρι σήμερα!

Η μυστική έκθεση της τρόικας αποτέλεσε και το κύριο ζήτημα στην πολύωρη συνεδρίαση του Eurogroup.

Εντούτοις, το γεγονός αυτό, δεν εμπόδισε το εγχώριο πολιτικό κατεστημένο της πλουτοκρατίας, να εμφανιστεί – μόλις λίγη ώρα αργότερα από τη λήξη της συνεδρίασης – ενώπιον του ελληνικού λαού λέγοντας

αισχρά ψέματα!

Ετσι και ενώ είναι πια αποδεδειγμένο ότι με την πολιτική τους οδηγούν ανά διετία τον ελληνικό λαό από μνημόνιο σε μνημόνιο (2010, 2012 και τώρα το 2014),

έχουμε το εξής σκηνικό:

Το κάθε προηγούμενο έγκλημά τους να το γιορτάζουν και να το επικυρώνουν εκφωνώντας «επετειακούς» λόγους και εκτοξεύοντας εκείνα τα μπαλκονάτα παραμύθια περί «σωτηρίας», που στην πραγματικότητα δεν αποτελούν παρά την

προεργασία του αμέσως επόμενου,

προετοιμασία του αμέσως επερχόμενου,

προανάκρουσμα του ήδη προαποφασισμένου νέου εγκλήματος!

Το θέμα βέβαια δεν είναι ότι στις μεταξύ τους, στις μυστικές τους συναθροίσεις, ομολογούν πως το πρόγραμμά τους «δεν βγαίνει» για το λαό.

Το θέμα είναι ακριβώς το αντίθετο.

Οτι, δηλαδή, η πολιτική τους είναι φτιαγμένη, είναι κατασκευασμένη με τούτο το σκοπό:

Να… «μη βγαίνει»!

Ποτέ δεν είχαν και δεν θα έχουν «αγωνία» για την τύχη του λαού. Ποτέ δεν εφάρμοσαν μια πολιτική εξόδου του λαού από την κρίση. Τέτοια πολιτική ούτε θέλουν, ούτε μπορούν να έχουν.

Τέτοια πολιτική μέσα στο σύστημα που παράγει τις καπιταλιστικές κρίσεις

και από αυτούς που υπηρετούν τον καπιταλισμό,

ούτε υπήρξε, ούτε μπορεί να υπάρξει.

Η πολιτική τους, αυτό που βαφτίζουν και προωθούν ως «ελεγχόμενη χρεοκοπία», είναι να σπρώχνουν τον λαό βαθύτερα στην κρίση, φορτώνοντας στις πλάτες του τα βάρη της, να τον χρεοκοπούν, να τον πτωχεύουν, να τον καταστρέφουν ανεξέλεγκτα, για να διασωθούν οι κεφαλαιοκράτες με το λιγότερο γι’ αυτούς κόστος από την κρίση που οι ίδιοι προκάλεσαν.

Με άλλα λόγια:

Δεν πρόκειται περί «λάθους» που έστω και εν κρυπτώ το παραδέχονται ή που μέσω ενός άλλου «μείγματος» θα… διορθωθεί.

Οχι!

Η βαρβαρότητά τους δεν έχει τέλος και δεν «διορθώνεται».

Η επιτυχία, δε, της πολιτικής τους βασίζεται σε μια προπαγάνδα που μέσα από διαδοχικές «νίκες», «επιτυχίες» και «ιστορικές» αποφάσεις, θα εμφανίζει,

από μνημόνιο σε μνημόνιο και από «σωτηρία» σε «σωτηρία»,

την κάθε νέα θηριωδία εναντίον του ελληνικού λαού σαν «αναπόφευκτη»!

Για να φέρουν σε πέρας την αποστολή τους χρησιμοποιούν και θα χρησιμοποιήσουν όλα τα μέσα:

Εκβιασμούς, τρομοκρατία, εκφοβισμό, κινδυνολογία, καταστολή, προβοκάτσιες και ψέμα. Πολύ ψέμα!

Εκτελούν το λαό και για να μην αντιδράσει τον απειλούν (αυτοί που τον εκτελούν) με… «εμφύλιο»!

Δεν αφήνουν πέτρα πάνω στην πέτρα και για να μην αντιδράσει ο λαός τον απειλούν με… «αποσταθεροποίηση»!

Εφαρμόζουν κατά γράμμα το εγχειρίδιο της απάτης.

Ψέμα. Πολύ ψέμα!

Επιφέρουν την ραγδαία υποτίμηση της αξίας της ζωής του εργαζόμενου λαού στα επίπεδα του είλωτα, και ταυτόχρονα με τον πιο αδίστακτο τρόπο ανακηρύσσουν σε δόγμα τους και σε «χειρουργικό – τεχνοκρατικό» εργαλείο για τον σφαγιασμό του λαού την υποτίμηση της νοημοσύνης του.

Λειτουργούν με πυξίδα τον κυνισμό της τάξης των κηφήνων, που πίσω από κλειστές πόρτες χαριεντίζονται με διαπιστώσεις του τύπου:

«Κανείς δεν έχασε στην Ελλάδα υποτιμώντας τη νοημοσύνη του ελληνικού λαού»…

Μόνο που, πλέον, βρίσκονται εκτός τόπου και χρόνου.

Ζαλισμένοι καθώς είναι από το χρέος τους να υπηρετούν την τάξη των χορτάτων, δεν έχουν αντιληφθεί ότι το διάστημα που χωρίζει το ψεύδος από την αποκάλυψή του έχει εσχάτως σμικρύνει δραματικά – γι’ αυτούς.

Τώρα πια, για να τιναχτούν τα «πανηγύρια» τους στον αέρα, δεν αρκούν παρά δυο – τρία δευτερόλεπτα:

  • Οσο, δηλαδή, κρατάει μια ματιά στους κάδους απορριμμάτων, εκεί που άνθρωποι κρέμονται ψάχνοντας για ένα κομμάτι ψωμί.
  • Οσο κρατάει μια ματιά στις ουρές των συσσιτίων και των αστέγων.
  • Οσο κρατάει η «λάμψη» από το μηνιάτικο των 400 ευρώ!

Αν αυτοί χρειάζονται περίπου δυο χρόνια για να σέρνουν τον ελληνικό λαό από το ένα μνημόνιο στο άλλο, ο ελληνικός λαός μέσα από τις τόσες θυσίες και μέσα από τόσα βάσανα εκείνο που «κέρδισε» είναι να του χρειάζονται πια μόνο δυο – τρία δευτερόλεπτα για να «διαβάζει» πεντακάθαρα τόσο το παρόν όσο και το μέλλον που του ετοιμάζουν.

Αλλά αυτός ο χρόνος, ο πολύτιμος χρόνος που για να τον «κερδίσει» ο λαός τον πλήρωσε και τον πληρώνει με το αίμα του, δεν είναι ανεξάντλητος. Και δεν πρέπει να πάει χαμένος. Μπορεί και πρέπει να αξιοποιηθεί τώρα. Για την οργάνωση και την αντεπίθεσή του.

Posted in ρήξη και ανατροπή, ριζασπάστης, τα «Νταχάου» της εργοδοτικής αυθαιρεσίας, τα παπαγαλάκια του κεφαλαίου, τα ΜΜΕ στην υπηρεσία του κεφαλαίου, ταξικός πόλεμος, Ήταν πατριώτη ένας λαός ένας μεγάλος τοπικός εχθρός., Αστική ή εργατική εξουσία, Δύο Ελλάδες δύο τάξεις μία λύση, Η «Δημοκρατία του φερετζέ», Η «κοινωνική ειρήνη» τους είναι ο ταξικός τους πόλεμος, Νίκος Μπογιόπουλος, Σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα!, Το συμφέρον των καπιταλιστών δεν είναι συμφέρον των εργατών, εργατική - λαϊκή εξουσία | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »

«Κόκκινη γραμμή»!

Posted by redship στο 31 Ιανουαρίου , 2012

Είμαστε πια… εκπαιδευμένοι:

Κάθε φορά που λένε ότι «θα μπει το μαχαίρι στο κόκαλο» εννοούν τη συναλλαγή και το κουκούλωμα.

Οταν μιλούν για «παραδειγματική τιμωρία των ενόχων» εννοούν την ατιμωρησία και το συμψηφισμό.

Οταν υπόσχονται «καλύτερες μέρες» είναι δεδομένο ότι έρχονται οι ακόμα χειρότερες μέρες.

Οταν επιστρέφουν από «διεθνείς επιτυχίες» και «μεγάλους θριάμβους» είναι παραπάνω από βέβαιο ότι νέα δεινά περιμένουν τον ελληνικό λαό.

Οσο για τα δύο τελευταία χρόνια, το καλύτερό τους σλόγκαν είναι εκείνο με τις… «κόκκινες γραμμές».

 

«Κόκκινη γραμμή» οι μισθοί, «κόκκινη γραμμή» οι συντάξεις, «κόκκινη γραμμή» οι απολύσεις, «κόκκινη γραμμή» τα χαράτσια, «κόκκινη γραμμή» η φοροληστεία!

«Κόκκινες γραμμές» που υποτίθεται ότι δεν επρόκειτο να ξεπεραστούν!

Και φυσικά:

Δεν υπάρχει «κόκκινη» για «κόκκινη γραμμή», από όλες αυτές που κάθε τρεις και λίγο φλομώνουν τον ελληνικό λαό ότι τις θέτουν δήθεν στα νιτερέσα τους με την τρόικα, που να μη μετατράπηκε

σε ένα απέραντο καραγκιοζιλίκι,

σε ουράνιο τόξο του χαμερπούς χαμαιλεοντισμού,

σε μαύρο φόντο μιας κατάμαυρης πολιτικής για να πετούν… πράσινα άλογα.

 

Posted in ρήξη και ανατροπή, Ήταν πατριώτη ένας λαός ένας μεγάλος τοπικός εχθρός., Δύο Ελλάδες δύο τάξεις μία λύση, Η «Δημοκρατία του φερετζέ», Η «κοινωνική ειρήνη» τους είναι ο ταξικός τους πόλεμος, Η αστική τάξη είναι ο αντίπαλος | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

Τιποτένιοι!

Posted by redship στο 31 Ιανουαρίου , 2012

Το νέο Μνημόνιο έρχεται,

η νέα δανειακή σύμβαση έρχεται,

τα νέα μέτρα του ολοκληρωτικού εξανδραποδισμού του ελληνικού λαού έρχονται,

αλλά τόσο τα πολιτικά θρασίμια της συγκυβερνήσεως, όσο και τους εξωνημένους των καναλιών, ξέρετε ποια είναι τα ερωτήματα που τους απασχολούν;

Ιδού οι αγωνίες τους:

«Θα αντέξει η κυβέρνηση;»…

«Θα αντέξουν τα κόμματα που την απαρτίζουν;»…

«Θα αντέξει η κοινοβουλευτική ομάδα του ΠΑΣΟΚ, της ΝΔ ή του ΛΑ.Ο.Σ.;»…

Γι’ αυτά αγωνιούν οι άθλιοι!

Οχι για το αν θα αντέξει ο λαός.

Αλλά για το αν θα …αντέξουν αυτοί που σφάζουν το λαό!

Το θράσος τους, η αναισχυντία τους έχουν ξεπεράσει κάθε προηγούμενο!

Βγαίνουν στις τηλεοράσεις, μπαίνουν στο σπίτι και του τελευταίου μεροκαματιάρη, και του τελευταίου άνεργου, και φτάνουν στο σημείο να του λένε – κατάμουτρα –

ότι το κύριο θέμα δεν είναι ότι επίκειται ο σφαγιασμός του. Αυτό είναι το …δευτερεύον.

Το …πρωτεύον, κατά τους διαμορφωτές της κοινής γνώμης, είναι ότι το υποψήφιο σφαχτάρι, ο λαός δηλαδή,

θα πρέπει να δείξει κατανόηση απέναντι στους σφαγείς του! Αμα τε να τους στηρίξει (!) κιόλας.

Γιατί; Μα για να αντιπαρέλθουν οι καημένοι οι σφαγιαστές – με τη βοήθεια του λαού (!) – το …πολιτικό κόστος που συνεπάγεται η απόφασή τους …να σφάξουν το λαό!

Τέτοια ξετσιπωσιά, τέτοια πώρωση, τόσο τιποτένιοι!

 

Posted in «δημοκρατικές πλειοψηφίες», ρήξη και ανατροπή, τα «Νταχάου» της εργοδοτικής αυθαιρεσίας, τα παπαγαλάκια του κεφαλαίου | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »

Συγκυβερνούν από φόβο και έχθρα για το λαό

Posted by redship στο 20 Νοεμβρίου , 2011

 

Η συζήτηση για την παροχή ψήφου εμπιστοσύνης στη συγκυβέρνηση που συγκρότησαν με πρωθυπουργό τον Λ. Παπαδήμο το ΠΑΣΟΚ, η ΝΔ και ο ΛΑ.Ο.Σ., με τη στήριξη της Μπακογιάννη και με σιγόντο από το κόμμα του Κουβέλη, επιβεβαίωσε τις βασικές εκτιμήσεις του ΚΚΕ:

  • Η κυβέρνηση αυτή έρχεται να περάσει τα πλέον αντιδραστικά μέτρα για λογαριασμό του κεφαλαίου, να εξασφαλίσει την παραμονή της ντόπιας πλουτοκρατίας στην Ευρωζώνη, με κλιμάκωση της επίθεσης στα εργατικά λαϊκά δικαιώματα, στη βάση των αποφάσεων της Συνόδου Κορυφής της ΕΕ, στις 26 Οκτώβρη, για το «κούρεμα» του κρατικού χρέους, σαν όχημα για την ελεγχόμενη χρεοκοπία της Ελλάδας.
  • Με τρομοκρατία, απειλές και ψευτοδιλήμματα, η κυβέρνηση θα επιδιώξει να εκβιάσει συναίνεση από το λαό σε μέτρα που χαντακώνουν κι άλλο τη ζωή του. Πρόκειται για τα ίδια και επιπλέον μέτρα, που η προηγούμενη μονοκομματική κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ δεν μπορούσε να περάσει, κάτω από την κλιμακούμενη λαϊκή αγανάκτηση, παρά το γεγονός ότι η στήριξή της από τα άλλα κόμματα του κεφαλαίου ήταν δεδομένη.
  • Παράλληλη αποστολή της νέας κυβέρνησης είναι να καταλαγιάσει πρόσκαιρα τους ανταγωνισμούς ανάμεσα σε μερίδες της ντόπιας αστικής τάξης, κάτω από την ανάγκη να υπηρετηθεί το γενικό συμφέρον της πλουτοκρατίας.

Αποκαλυπτική για τα παραπάνω, ήταν η ομιλία του Λ. Παπαδήμου στη Βουλή. Ο νέος πρωθυπουργός παρουσίασε σαν νέο εθνικό στόχο την παραμονή της χώρας στο ευρώ, λέγοντας ότι «η νέα κυβέρνηση συνεργασίας και εγώ προσωπικά αναλαμβάνουμε την ευθύνη γιατί διακυβεύεται η συμμετοχή της Ελλάδας στην Ευρωζώνη». Ξεκαθάρισε ότι για να σωθεί η πλουτοκρατία πρέπει να ματώσει κι άλλο ο λαός, καθώς, όπως είπε, «η επιστροφή της ανάπτυξης και της πλήρους απασχόλησης δεν θα πραγματοποιηθούν χωρίς κόστος προσαρμογής και θυσίες».

Αυτό που δεν είπε, είναι ότι καμιά μορφή πλήρους απασχόλησης δεν πρόκειται να επανέλθει στη φάση της καπιταλιστικής ανάπτυξης, αν και όποτε αυτή έρθει, αφού το σμπαράλιασμα των εργασιακών σχέσεων είναι προϋπόθεση για να ανακάμψει το κεφάλαιο. Ο ίδιος ομολόγησε ότι η σύγκλιση των τριών κομμάτων είναι «σημαντικό βήμα συναίνεσης και συνεννόησης για την σωτηρία της χώρας», τονίζοντας ότι ανάμεσα στους βασικούς κυβερνητικούς στόχους είναι «η αποκατάσταση της κοινωνικής συνοχής», η ενσωμάτωση δηλαδή του λαού που αντιδρά στην κυρίαρχη πολιτική, δείχνοντας σημάδια ριζοσπαστικοποίησης.

Στο διά ταύτα, αναπαρήγαγε το σύνολο των συγκεκριμένων στόχων και μέτρων που είχε αποφασίσει η προηγούμενη κυβέρνηση, σε συνεννόηση με την τρόικα, δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στη «δημοσιονομική εξυγίανση και ανάπτυξη της ανταγωνιστικότητας», καθώς «η διεθνής ανταγωνιστικότητα έχει βελτιωθεί αισθητά, όπως προκύπτει από το κόστος εργασίας ανά μονάδα προϊόντος και άλλους δείκτες» και άρα η τιμή της εργατικής δύναμης πρέπει να πέσει κι άλλο στην Ελλάδα.

Οσο για τον τρόπο με τον οποίο η κυβέρνηση θα επιδιώξει να περάσει τα νέα φιλομονοπωλιακά μέτρα, ο Λ. Παπαδήμος έδειξε ευθέως τον εκβιασμό του «μέσα ή έξω από το ευρώ». Σε μια περίοδο που στην ΕΕ και παγκόσμια συζητιέται ολοένα και πιο έντονα το σενάριο της διάσπασης της Ευρωζώνης και με δεδομένο ότι στο άμεσο μέλλον, η ΕΕ και η Ζώνη του Ευρώ δε θα είναι αυτές που σήμερα ξέρουμε, ο πρωθυπουργός και τα κόμματα που απαρτίζουν τη συγκυβέρνηση απειλούν το λαό με καταστροφή. Επί της ουσίας, προσπαθούν να εμποδίσουν το ενδεχόμενο να επιλέξει ο ίδιος την έξοδο από το ευρώ και την ΕΕ, με όρους που αυτός θα επιβάλει, παρουσιάζοντας σαν μονόδρομο και νομοτέλεια το να συνθλίβονται τα εργατικά λαϊκά δικαιώματα και οι ανάγκες στις μυλόπετρες της λυκοσυμμαχίας και της αστικής εξουσίας.

Οπως είπε στην ομιλία του ο Λ. Παπαδήμος, «οι δύο εναλλακτικές κατευθύνσεις, μέσα ή έξω από την Ευρωζώνη, έχουν προσδιοριστεί με σαφήνεια από τους Ευρωπαίους εταίρους μας» και για το λόγο αυτό «το κύριο έργο αυτής της κυβέρνησης είναι η υλοποίηση των αποφάσεων της Συνόδου Κορυφής της Ευρωζώνης, καθώς και η εφαρμογή της οικονομικής πολιτικής που συνδέεται με αυτές τις αποφάσεις».

Βλέπουν τον πραγματικό αντίπαλο

Ενισχυτική στα παραπάνω ήταν η παρέμβαση του Γ. Παπανδρέου, ο οποίος προανήγγειλε την κλιμάκωση της αντιλαϊκής επίθεσης, λέγοντας ότι «ο πόλεμος δεν τελείωσε, αλλά βρίσκεται στην πιο κρίσιμη καμπή». Στο ίδιο πνεύμα, ο Αντ. Σαμαράς διαβεβαίωσε ότι το κόμμα του θέλει περισσότερο από όλους να γίνουν «οι διαρθρωτικές αλλαγές (…) να προχωρήσουν οι αποκρατικοποιήσεις, τις οποίες άλλωστε εμείς προτείναμε, να αξιοποιηθεί η ακίνητη περιουσία του Δημοσίου και αυτό ήταν δική μας πρόταση εξ αρχής». Ο Αντ. Σαμαράς, όχι μόνο στηρίζει, αλλά υπερθεματίζει για όλο το φάσμα των αντιλαϊκών μέτρων που θα παρθούν το επόμενο διάστημα.

Δυο ακόμα ομιλίες στη Βουλή ήταν αποκαλυπτικές του σκοπού για τον οποίο επιλέχτηκε η συγκεκριμένη συγκυβέρνηση. Η υπουργός Παιδείας Α. Διαμαντοπούλου μίλησε ευθέως για «έσωθεν απειλή», η οποία προκαλείται από «ακραίες ταραχές και την ανομία». Οι φράσεις της είναι δηλωτικές της έχθρας που τρέφει το κεφάλαιο και τα αστικά επιτελεία για την πάλη του λαού. Ταυτόχρονα, επιβεβαιώνουν τις δυσκολίες που έχουν για να διαχειριστούν την κρίση, κάτω από την πίεση που ασκούν οι εργατικοί αγώνες.

Καθόλου συμπτωματικά, το ίδιο ακριβώς περιεχόμενο είχε και η ομιλία του βουλευτή του ΛΑ.Ο.Σ. και νέου υπουργού Υποδομών, Μ. Βορίδη. Είπε μεταξύ άλλων: «Ποιες είναι οι παραδοχές που έκαναν τα κόμματα συγκροτώντας αυτή την κυβέρνηση; Πρώτη παραδοχή: Θέλουν να μείνουν στην Ευρωπαϊκή Ενωση. Δεύτερη παραδοχή: Θέλουν να μείνουν στην Ευρωζώνη (…) Αυτό δημιουργεί μια πρώτη ετερότητα με τα κόμματα της Αριστεράς (που) θέλουν να κάνουν μια διαφορετική επιλογή. (…) Αυτά τα κόμματα (σ.σ. της συγκυβέρνησης) πιστεύουν σε ένα καθεστώς ελευθερίας (και) κοινοβουλευτικής δημοκρατίας (…) Ο κόσμος της Αριστεράς είναι κόσμος ανελευθερίας, που υπερασπίζεται ολοκληρωτικά καθεστώτα, υπερασπίζεται κολεκτιβιστικές προσεγγίσεις για την οικονομία και κολεκτιβιστικά συστήματα. Είναι κόσμος κρατικής διεύθυνσης της οικονομίας. Πράγματι είναι ένας άλλος κόσμος (…)».

Αυτά είπε μεταξύ άλλων ο βουλευτής του ΛΑ.Ο.Σ., πριν αρχίσει να επιχειρηματολογεί υπέρ των αποκρατικοποιήσεων και υπέρ τού να «τα βρει» το κράτος με τη «Siemens», προκειμένου να ξεμπλοκάρουν τα έργα επέκτασης του Μετρό, όπου η πολυεθνική ήταν ανάδοχος, πριν αποκαλυφθεί το σκάνδαλο για το οποίο ο ΛΑ.Ο.Σ. έσκιζε τα ρούχα του πριν από μερικούς μήνες.

Είναι φανερό ότι η «αριστερά» για την οποία μιλάει ο Βορίδης είναι το ΚΚΕ, αφού ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ και οι περί αυτόν, ούτε έξοδο από την Ευρωζώνη θέλουν, ούτε «κολεκτιβοποίηση» της οικονομίας. Καραμπινάτο καπιταλισμό θέλουν και αστική εξουσία και σ’ αυτό συμπίπτουν πλήρως με το ΛΑ.Ο.Σ. και τα άλλα αστικά κόμματα. Ο ίδιος ο Α. Τσίπρας ανησυχούσε στη Βουλή μήπως η συμφωνία της 27ης Οκτώβρη «δεν είναι ο δρόμος που διασφαλίζει την παραμονή της χώρας μας στο ευρώ».

Αυτό που σε τελική ανάλυση λέει ο Βορίδης, είναι ότι οι δυο αντίπαλες στρατηγικές σε κοινωνικό, ιδεολογικό και πολιτικό επίπεδο, είναι εκείνη που βλέπει τη διέξοδο για το λαό στην ανατροπή της εξουσίας των μονοπωλίων και εκείνη που θέλει να θωρακίσει και να διασώσει το αστικό σύστημα, σε συνθήκες βαθιάς καπιταλιστικής κρίσης και έντονων κλυδωνισμών. Για λογαριασμό των αστών, ζητάει συμπόρευση όλων των αστικών δυνάμεων, ανεξάρτητα από τις επιμέρους διαφορές τους και τους κομματικούς ανταγωνισμούς, ενάντια στη στρατηγική του άλλου δρόμου ανάπτυξης, που εκφράζει το ΚΚΕ, για να θωρακιστεί το μέτωπο απέναντι στους κλιμακούμενους λαϊκούς αγώνες, για τη ριζοσπαστικοποίηση των οποίων παλεύει το Κόμμα και το ταξικό κίνημα.

Λαϊκή συμμαχία και αντεπίθεση

Ολα τα παραπάνω συνιστούν ομολογία του ρόλου που χρεώθηκε να παίξει η συγκυβέρνηση του «μαύρου μετώπου», σε ό,τι αφορά τα γενικά συμφέροντα του κεφαλαίου. Επιβεβαιώνουν ταυτόχρονα ότι στα αστικά κόμματα υπάρχουν στελέχη, που, αντανακλώντας τα ιδιαίτερα συμφέροντα μερίδων της ντόπιας πλουτοκρατίας, έχουν αναλάβει να επιταχύνουν τις ανακατατάξεις στο αστικό πολιτικό σύστημα, για να αντιμετωπιστεί πιο αποτελεσματικά ο εχθρός λαός. Γι’ αυτό δυναμώνουν την επίθεση στο ΚΚΕ και από αυτήν την άποψη ο αντικομμουνισμός θα οξυνθεί το επόμενο διάστημα.

Αυτός είναι, άλλωστε, και ο βασικός λόγος για τον οποίο το αστικό σύστημα αναβάθμισε το ρόλο του ΛΑ.Ο.Σ., αναγνωρίζοντας την προσφορά του στις προβοκάτσιες και τη βρώμικη δουλειά ενάντια στο κίνημα, προετοιμάζοντας νέες τέτοιες αποστολές στο άμεσο μέλλον.

Η βαθιά κρίση και η απαξίωση στις λαϊκές συνειδήσεις παραδοσιακών δομών του αστικού συστήματος, οι ασίγαστοι ανταγωνισμοί ανάμεσα σε διαφορετικές μερίδες του κεφαλαίου, ακόμα και στο εσωτερικό των καπιταλιστικών χωρών, τους κάνει να ανησυχούν μακροπρόθεσμα για την επιβίωση της ίδιας της εξουσίας των μονοπωλίων. Σ’ αυτήν την κατεύθυνση, είναι βέβαιο ότι πέρα από τις κυβερνήσεις συνεργασίας μεταξύ των αστικών κομμάτων, θα αξιοποιήσουν και παραλλαγές της ίδιας «συνταγής» με οπορτουνιστικές και άλλες σοσιαλδημοκρατικές δυνάμεις, προκειμένου να βάλουν εμπόδια στη ριζοσπαστικοποίηση λαϊκών συνειδήσεων, να ενσωματώσουν το κίνημα και το λαό.

Από τη σκοπιά της υπεράσπισης των πραγματικών λαϊκών συμφερόντων, άλλος δρόμος δεν υπάρχει από τη συσπείρωση δυνάμεων και την προετοιμασία του λαϊκού κινήματος για μια εφ’ όλης της ύλης σύγκρουση με την αστική πολιτική και εξουσία.

Αυτή η στρατηγική, εκφρασμένη στους καθημερινούς αγώνες της εργατικής τάξης και των άλλων σύμμαχων λαϊκών στρωμάτων, είναι που τους εμποδίζει σήμερα να επιβάλουν τους ρυθμούς και το εύρος των ανατροπών που έχει ανάγκη το κεφάλαιο στην αστική διαχείριση της κρίσης. Τους ανησυχεί και τους συσπειρώνει πιο επιθετικά απέναντι στο λαό, επιβεβαιώνοντας ότι αποτελεσματική άμυνα και αντεπίθεση για το κίνημα δεν μπορεί να υπάρξει έξω από την οργάνωση της πάλης σε όλα τα μέτωπα, με στρατηγικό στόχο την αποδέσμευση από την ΕΕ και όλους τους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς, με λαϊκή εξουσία, για μονομερή διαγραφή του χρέους.

 

 

Π.

Posted in ρήξη και ανατροπή, ριζασπάστης, ταξικός πόλεμος, Ήταν πατριώτη ένας λαός ένας μεγάλος τοπικός εχθρός., Αστική ή εργατική εξουσία, Δύο Ελλάδες δύο τάξεις μία λύση, Η «κοινωνική ειρήνη» τους είναι ο ταξικός τους πόλεμος, Στην αντεπίθεση με λαϊκή οργάνωση με συσπείρωση στο ΚΚΕ, Σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα! | Με ετικέτα: , , , , , | Leave a Comment »

Συνδικαλιστής της ΠΑΣΚΕ πρότεινε τρόπους για να κοπεί το ρεύμα!

Posted by redship στο 15 Νοεμβρίου , 2011

Τον εχθρικό ρόλο της ηγεσίας της ΠΑΣΚΕ σε βάρος των εργαζομένων αποκαλύπτει η στάση του συνδικαλιστή της και μέλος του ΔΣ της ΔΕΗ (τυπικά ως εκπρόσωπος των εργαζομένων), Γιάννη Καραβασίλη, ο οποίος πρότεινε μέτρα για να αντιμετωπιστούν όσοι δεν μπορούν να πληρώσουν το χαράτσι για τα ακίνητα, αλλά και όσοι δεν μπορούν να πληρώσουν ούτε το ρεύμα. Προτάσεις δηλαδή που στηρίζουν το κεφάλαιο σε βάρος των εργαζομένων και των ανέργων.

Να τι λέει σε επιστολή του ο συνδικαλιστής, ενημερώνοντας για τη συνεδρίαση του ΔΣ της ΔΕΗ:

Αφού διαπιστώνει πως «λόγω οικονομικής κρίσης, το ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ ολοένα και πολλαπλασιάζεται, σε συνδυασμό με τις ρευματοκλοπές, η κατάσταση συνέχεια επιδεινώνεται» στη συνέχεια μία από τις προτάσεις που κάνει είναι τα συνεργεία της ΔΕΗ «να αλλάξουν τον τρόπο διακοπής στους παρόχους, όχι από τις ασφάλειες αλλά από τη γραμμή».

Είναι εχθροί των εργαζομένων

Το ΠΑΜΕ, σχολιάζοντας τη στάση του συνδικαλιστή, αναφέρει:

«Την ώρα που η εργατική τάξη της χώρας μας, τα λαϊκά στρώματα χτυπιούνται, βασανίζονται από την αντιλαϊκή πολιτική της κυβέρνησης του μαύρου μετώπου (ΠΑΣΟΚ – ΝΔ – ΛΑ.Ο.Σ.), ΕΕ, Κεφαλαίου. Την ώρα που τα χαράτσια καταφθάνουν, ο κυβερνητικός και εργοδοτικός συνδικαλισμός επί το έργον του.

Η ΠΑΣΚΕ ενώ διατυμπανίζει ότι δήθεν είναι ενάντια στα χαράτσια (ΔΕΗ κλπ.), ο εκπρόσωπός της στη συνεδρίαση του ΔΣ της ΔΕΗ ταυτίστηκε με την κυβέρνηση, την εργοδοσία και μάλιστα έκανε προτάσεις για την πιο γρήγορη και αποτελεσματική εφαρμογή του νόμου για την είσπραξη του χαρατσιού μέσω της ΔΕΗ. Η λαϊκή παροιμία ταιριάζει απόλυτα εδώ «…άμα έχεις τέτοιους φίλους τι τους θέλεις τους εχθρούς». Η λογική του εκπροσώπου της ΠΑΣΚΕ, Καραβασίλη, ήταν να μην χάσουν ούτε ένα ευρώ οι μέτοχοι της ΔΕΗ.

Το ΠΑΜΕ καλεί τους εργαζόμενους να οργανώσουν την πάλη τους παντού, εργοστάσιο το εργοστάσιο, επιχείρηση την επιχείρηση, γειτονιά τη γειτονιά για να μην πληρωθούν τα χαράτσια. Με αλληλεγγύη να μην κοπεί το ρεύμα σε κανέναν. Καλεί τους εργαζόμενους της ΔΕΗ, την εργατική τάξη συνολικά να κάνουν το βήμα. Αποφασιστικά να απεμπλακούν από αυτούς τους εργατοπατέρες.

Μακριά και αλάργα από τον κυβερνητικό και εργοδοτικό συνδικαλισμό, είναι εχθροί των εργαζομένων. Να έρθουν σε επαφή με το ταξικό κίνημα, τις δυνάμεις του ΠΑΜΕ στους χώρους δουλειάς. Να βάλουν πλάτη για να αλλάξουν οι συσχετισμοί στο συνδικαλιστικό κίνημα υπέρ του ΠΑΜΕ».

Posted in ριζασπάστης, το πασοκ στην υπηρεσία του κεφαλαίου, Ήταν πατριώτη ένας λαός ένας μεγάλος τοπικός εχθρός. | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

Ποιοι πανηγυρίζουν;

Posted by redship στο 11 Νοεμβρίου , 2011

Οι πρώτες αντιδράσεις για την κυβέρνηση που συγκρότησαν από κοινού ΠΑΣΟΚ – ΝΔ – ΛΑ.Ο.Σ., με τη στήριξη και άλλων «πρόθυμων», πρέπει να προβληματίσουν σοβαρά και εκείνους που προσδοκούν ακόμα ότι κάτι καλό μπορεί να προκύψει για τη ζωή τους και τη ζωή του λαού από το «νέο» κυβερνητικό σχήμα. Ποιοι πανηγυρίζουν; Πρώτα απ’ όλα το ΠΑΣΟΚ. Το κόμμα που σαν κυβέρνηση τα δυο τελευταία χρόνια διηύθυνε μια χωρίς προηγούμενο επίθεση στα λαϊκά δικαιώματα, τσακίζοντας μισθούς, συντάξεις, Υγεία, Παιδεία, Πρόνοια, για να σωθεί το κεφάλαιο. Από κοντά και η ΝΔ, που στήριξε στρατηγικές επιλογές της κυβέρνησης, έχει ψηφίσει περισσότερους από τους μισούς νόμους της κυβέρνησης και έχει εμπλουτίσει με πολλά ακόμα μέτρα το πρόγραμμα με την τρόικα. Η αντιμνημονιακή δημαγωγία κατέπεσε, στο όνομα του να υπηρετηθεί το γενικό συμφέρον της πλουτοκρατίας χωρίς περιστροφές και αστερίσκους.
Πανηγυρίζει επίσης ο ΛΑ.Ο.Σ. Το κόμμα της προβοκάτσιας, του αντικομμουνισμού και της κωλοτούμπας. Το κόμμα που λέει ότι πρέπει ο λαός να γίνει ακόμα φτωχότερος για να σωθεί η Ελλάδα, δηλαδή η πλουτοκρατία. Ο ΛΑ.Ο.Σ. ψήφισε το πρώτο μνημόνιο, καταψήφισε τα επόμενα και τώρα απειλεί το λαό να αποδεχτεί τη νέα δανειακή σύμβαση, που ο ίδιος θα κληθεί να συνεφαρμόσει από κυβερνητικές πλέον θέσεις. Τα χαράτσια στη ΔΕΗ και τα εκκαθαριστικά της εφορίας, τα χιλιάδες νοικοκυριά χωρίς πετρέλαιο, οι συντάξεις και μισθοί πείνας, έχουν και τη δική του σφραγίδα. Από κοντά και οι άλλοι «πρόθυμοι», ΔΗΜΑΡ, ΔΗΣΥ και Οικολόγοι, που είτε φωναχτά, είτε με περικοκλάδες, στηρίζουν τη νέα κυβέρνηση.
Πανηγυρίζουν ακόμα η ΕΕ, το ΔΝΤ και η ΕΚΤ, οι εταίροι της κυβέρνησης στην τρόικα, με τους οποίους συνέταξε και εξειδίκευσε τα βάρβαρα μέτρα, που οδηγούν το λαό στη φτώχεια και την εξαθλίωση. Και οι ΗΠΑ δήλωσαν χτες την ικανοποίησή τους «για το διορισμό» του νέου πρωθυπουργού! Πανηγυρίζουν οι βιομήχανοι και οι άλλοι μεγαλοεργοδότες στην Ελλάδα, οι οποίοι έβγαλαν τα προηγούμενα χρόνια ένα σκασμό λεφτά από τον ιδρώτα των εργαζόμενων και τώρα καλούν τη νέα κυβέρνηση εν χορώ να επιδείξει μεγαλύτερη αποφασιστικότητα και συνέπεια στην προώθηση των μέτρων που προβλέπουν παραπέρα «κούρεμα» μισθών και δικαιωμάτων, για να ξεπεράσει το κεφάλαιο την κρίση.
Τι σχέση έχουν όλοι αυτοί με τις αγωνίες του λαού; Καμία! Είναι εχθροί του γιατί υπηρετούν την πλουτοκρατία. Είναι κρίσιμο να δει σήμερα ο λαϊκός κόσμος του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ ότι αυτά τα κόμματα τον χαντάκωσαν και τώρα χάσκουν πολιτικά γυμνά απέναντί του. Να οργιστεί και να τους γυρίσει την πλάτη. Δοκιμάστηκαν σαν κυβέρνηση και σαν αντιπολίτευση. Είναι συνένοχα για τα σημερινά δεινά της εργατικής λαϊκής οικογένειας και αυτή η συνενοχή τους στη στρατηγική είναι που τους κάνει να συνασπίζονται ακόμα και σε κυβέρνηση για να τσακίσουν το λαό, να περάσουν τα μέτρα που δεν μπορούσε να περάσει η μονοκομματική κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ. Η θέση όλων αυτών των λαϊκών ανθρώπων είναι με το ΚΚΕ. Τη μόνη δύναμη που τους είπε πάντα την αλήθεια και καταξιώθηκε στις λαϊκές συνειδήσεις για τη συνέπεια και την ακρίβεια των προβλέψεών του. Να κάνουν τώρα το βήμα. Συμπόρευση με το ΚΚΕ, ακόμα και αν δε συμφωνούν σε όλα μαζί του.

Posted in ρήξη και ανατροπή, ριζασπάστης, Ήταν πατριώτη ένας λαός ένας μεγάλος τοπικός εχθρός., Αστική ή εργατική εξουσία, Δύο Ελλάδες δύο τάξεις μία λύση, Η «Δημοκρατία του φερετζέ», Η «κοινωνική ειρήνη» τους είναι ο ταξικός τους πόλεμος, Η απειθαρχία και η ανυπακοή είναι πλέον ο μόνος δρόμος για το λαό μας, ο δρόμος του ΚΚΕ | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

Σκοταδιστάν

Posted by redship στο 6 Νοεμβρίου , 2011

1.Οσα ζούμε δεν είναι παρά μια σειρά σημείων που έγιναν τέρατα. Ωστόσο το ελπιδοφόρο μήνυμα των ημερών είναι η γενικευμένη διάλυση της Ευρώπης. Ο Παπανδρέου έλαβε το τέλος που του άξιζε. Θα τον θυμόμαστε σαν ένα στίγμα στην πολύχρονη Ιστορία μας, και τίποτε άλλο.

2. Η ωμότητα με την οποία αντιμετωπίστηκε η εργατική τάξη από τον πρωθυπουργό τη βοήθησε να γεννήσει μια κοινή γλώσσα. Επρεπε να φτάσουμε στον πάτο, για ν’ αρχίσουμε να μιλάμε μεταξύ μας για ζητήματα επιβίωσης.

3. Οσους συνδυασμούς κι αν κάνουν οι τεχνικοί της εξουσίας, όσες βαρυσήμαντες δηλώσεις περί δικαίου κι αν εκπονήσουν οι παρακεντέδες, δεν μπορούν ν’ αναχαιτίσουν τη μεγάλη προσβολή που έγινε σε βάρος μας. Δεν τους αποκαθαίρει τίποτα.

4. Στους ελάχιστους που πιστεύουν στην ιδέα της Ευρωπαϊκής Ενωσης, αφιερώνω τη σκέψη του Σοπενχάουερ: «Καμία παιδαγωγική τέχνη δεν μπορεί να μετατρέψει έναν γεννημένο ηλίθιο σε σκεπτόμενο άνθρωπο. Ποτέ! Αν έχει γεννηθεί ηλίθιος, πρέπει να πεθάνει ως τέτοιος».

5. Αυτό που βλέπουμε γύρω μας δεν είναι δυσαρέσκεια, αλλά απελπισία. Αυτό που καταστρέφει τη ζωή μας φωτίζει τα ελαττώματα και τις αδυναμίες μας, που μας οδήγησαν ως εδώ. Εχουμε ευθύνες μεγάλες και το γνωρίζουμε. Τελεία και παύλα.

6. Ο πρόεδρος της φαιδρής δημοκρατίας μας δεν είναι παρά μια μαραμένη μορφή κάτω από το βάρος της αλήθειας. Τα γηρατειά δεν τον κάνουν σοφότερο. Πίσω από την πλάτη του οι κόλακες γελούν, μπροστά του ο Παπανδρέου ζητά την υπογραφή του για όσες παρεκβάσεις και εκτροπές. Ο ίδιος ποζάρει μονίμως ως ταλαιπωρημένος. Θυμάται και συγκινείται για το γεγονός ότι ήταν αντάρτης στα δεκάξι του, αλλά έχει ξεχάσει εντελώς τι του συνέβη από τότε μέχρι σήμερα. Η ιστορία του θα περάσει σίγουρα στα χέρια του ψυχολόγων, που θα φωτίσουν τα χρόνια που ξέχασε, και διδάγματα θα βγάλουμε πολλά.

7. Τα αγαπημένα παιδιά της καλής κοινωνίας είναι οι διανοούμενοι, οι οποίοι το μόνο που κάνουν με τις νευρώσεις πολυτελείας τους είναι να αλλάζουν πλευρό όταν κοιμούνται. Από τη στιγμή που δεν τους ανήκει η πνευματική τους ζωή, πώς να τολμήσουν να μιλήσουν για τη δική μας; Τους αξίζει ο λόγος του Σαμφόρ: «Η κοινωνία, οι λέσχες, τα σαλόνια, αυτό που αποκαλείται καλή κοινωνία είναι ένα άθλιο θεατρικό έργο, μια κακή χωρίς ενδιαφέρον όπερα, η οποία δεν έχει να προσφέρει τίποτε άλλο από τις μηχανές σκηνής, τα κοστούμια και το διάκοσμο».

 

Posted in ριζασπάστης | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »

Κάτοικοι της Βορειοανατολικής Αττικής: Οργανωμένα απέτρεψαν κατάσχεση περιουσιακών στοιχείων!

Posted by redship στο 29 Οκτωβρίου , 2011

αναδημοσίευση από   edupame.blogspot
Οι δικαστικοί κλητήρες με αστυνομικούς που πήγαν να κατασχέσουν αυτοκίνητα γυναίκας στα Κιούρκα για να την υποχρεώσουν να πληρώσει 10.000 (!) ευρώ (πρόστιμα για απλήρωτες διελεύσεις από διόδια) αποχώρησαν ύστερα από δυναμική παρέμβαση

Με κατασχέσεις περιουσιών απειλούν και τρομοκρατούν τους κατοίκους της Βορειοανατολικής Αττικής, που αρνούνται να πληρώσουν τα ληστρικά διόδια, οι μεγαλοεργολάβοι της «Νέα Οδός ΑΕ», έχοντας και τη συνδρομή και των μηχανισμών της κυβέρνησης.

Το πρώτο κρούσμα τρομοκρατίας εξελίχθηκε χτες το πρωί όταν τρεις δικαστικοί κλητήρες με τη συνδρομή της αστυνομίας επιδίωξαν να κατασχέσουν δύο αυτοκίνητα της Σοφίας Κοροβέση, η οποία κατοικεί στις Αφίδνες (Κιούρκα)

 για να την υποχρεώσουν να πληρώσει 10.600 ευρώ που αφορούν πρόστιμα για απλήρωτες διελεύσεις από τα διόδια.
Η κατάσχεση εμποδίστηκε από τη μαζική και μαχητική αντίδραση κατοίκων και φορέων της περιοχής, οι οποίοι όταν ενημερώθηκαν για την κίνηση αυτή βρέθηκαν στο πλευρό της κατοίκου και ανάγκασαν τους δικαστικούς επιμελητές να αποχωρήσουν μαζί με τον εκπρόσωπο της εταιρείας, ο οποίος απείλησε με νέες μηνύσεις…

Η Σ. Κοροβέση εργάζεται στην Αθήνα και μετακινείται καθημερινά διερχόμενη από τα διόδια, τα οποία σταμάτησε να πληρώνει όταν επιβλήθηκαν οι ληστρικές τιμές.

Ετσι, τον περασμένο Φλεβάρη η εταιρεία της απέστειλε εξώδικο στο οποίο, υπολογίζοντας με δικό της τρόπο ότι είχε κάνει 279 διελεύσεις χωρίς να πληρώσει, την καλούσε να πληρώσει 530 ευρώ.
Κάτι που φυσικά αρνήθηκε και τον Ιούλη της στάλθηκε εντολή πληρωμής με την επιβολή προστίμου ίσου με το 20πλάσιο της αρχικής τιμής, δηλαδή 10. 600 ευρώ.
Η κάτοικος προσέφυγε στα δικαστήρια και την περασμένη Δευτέρα πέτυχε την αναστολή πληρωμής τουλάχιστον για ένα μήνα, ενώ να σημειωθεί, ότι έχει οριστεί δίκη για το Μάρτη του 2013.
Παρά το γεγονός αυτό, χτες το πρωί εμφανίστηκαν στο σπίτι της οι δικαστικοί κλητήρες μαζί με εκπρόσωπο της εταιρείας επιχειρώντας να κατασχέσουν τα δύο αυτοκίνητα της οικογένειας.

Η συγκεκριμένη περίπτωση δεν είναι μεμονωμένη, καθώς όπως καταγγέλλουν κάτοικοι της περιοχής, έχουν σταλθεί τουλάχιστον ακόμα 20 παρόμοια εξώδικα και αναμένονται και άλλα. Οπως διαμηνύουν όμως, θα τους βρουν και πάλι ενωμένους και θα εμποδίσουν μαζικά στην πράξη οποιαδήποτε κατάσχεση επιχειρηθεί

Posted in ταξικός πόλεμος, Ήταν πατριώτη ένας λαός ένας μεγάλος τοπικός εχθρός., όταν το κράτος τρομοκρατεί | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

Φέρνουν ευρωπαϊκές δυνάμεις καταστολής

Posted by redship στο 14 Οκτωβρίου , 2011

αναδημοσίευση από redfly planet

Διαβάζουμε την εξής είδηση απ’ το Newsbeast

«Αναστάτωση προκάλεσε η πληροφορία που κυκλοφόρησε στο διαδίκτυο σχετικά με την άφιξη στη χώρα μας της Ευρωπαϊκής Δύναμης Καταστολής Εξεγέρσεων (Eurogendfor), με σκοπό την καταστολή των διαδηλώσεων στην Ελλάδα.
Την είδηση διέψευσε κατηγορηματικά με ανακοίνωσή της η Ελληνική Αστυνομία τονίζοντας πως τα όσα κυκλοφορούν δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα.
Ποια είναι όμως η Eurogendfor;
Η Eurogendfor είναι ένοπλο σώμα με ΤΟΜΑ (Τεθωρακισμένα Οχήματα Μάχης) στον εξοπλισμό της, η οποία δημιουργήθηκε για εκτέλεση αποστολών σε αποστολές όπως το Κοσσυφοπέδιο, το Αφγανιστάν κλπ, όπου οι κλασικές ένοπλες δυνάμεις αδυνατούν να φέρουν εις πέρας αποστολές καταστολής πλήθους.
Πρόκειται με λίγα λόγια για ειδική μονάδα Στρατοχωροφυλακής. Η Ευρωπαϊκή Δύναμη Καταστολής Εξεγέρσεων έχει δημιουργηθεί για την πάταξη εξεγέρσεων και αναταραχών στην Ευρώπη και είναι μία πρωτοβουλία από έξι κράτη- Γαλλία, Ιταλία, Κάτω Χώρες, Πορτογαλία, Ισπανία και Ρουμανία. Έχει έδρα την Ιταλία και επεμβαίνει κατόπιν εντολής του ΟΗΕ, του ΝΑΤΟ ή της Ε.Ε.
Όπως ανέφεραν οι πληροφορίες, τις οποίες μετέδωσε και το defencenet.gr, οι πρώτες μονάδες έφτασαν πριν από λίγες μέρες στην Ηγουμενίτσα, όπου μεταφέρθηκαν από την βάση τους στην Βόρειο Ιταλία.
Αρχικά, σύμφωνα πάντα με πληροφορίες που διαψεύδει η ΕΛ.ΑΣ., έφτασε ο εξοπλισμός της μονάδας, ακολούθησαν οι άνδρες και εν συνεχεία τα βαρέα οχήματα.»

~~~~~~~~~~~~~~~~
Είναι προφανές ότι η Ελληνική Αστυνομία δεν είναι κι ο πιο αξιόπιστος πληροφοριοδότης όσον αφορά τα συμφέροντα του λαού. Σιγά μην έλεγε «ναι παιδιά, φέραμε τα κομάντα απ’ την Ευρώπη για να σας σπάσουν την κεφάλα αν τολμήσετε και κάνετε καμμιά αταξία».
Η διαρροή της πληροφορίας μάλλον κάθε άλλο παρά τυχαία είναι, μη σας πω ότι είναι και σκόπιμη ούτως ώστε να δημιουργήσει κλίμα φόβου.
Άρα τρία συμπεράσματα: πρώτον, ότι βλέπουν τα πράματα να σοβαρεύουν απ’ την άποψη του ξεσηκωμού του λαϊκού κινήματος, δεύτερον, δεν εμπιστεύονται και πολύ τις δικές τους δυνάμεις καταστολής (οι οποίοι είναι μισοεκπαιδευμένοι και κακοπληρωμένοι, φοβούνται λέτε μην τα βροντήξουν;) και τρίτον, ότι η πρόσδεση της Ελλάδας στο άρμα της ΕΕ είναι βασικότατος παράγοντας ανάσχεσης του λαϊκού κινήματος.
Εμείς φυσικά δεν φοβόμαστε γιατί δεν μας έμεινε τίποτα άλλο να χάσουμε. Όσο υπάρχουν οι αιτίες της φτώχειας και της εκμετάλλευσης, και δέκα στρατιές Ρομποκόπ να στείλετε, πάλι στο τέλος θα το φάτε το κεφάλι σας.
Κι αφήστε τους νεοφασίστες να λεν: «δεν είναι αυτά απεργίες [για τις κινητοποιήσεις των εργαζομένων] είναι αμφισβήτηση της δημοκρατίας» (Βενιζέλος) Ου να χαθείτε ρε μακιαβέληδες!

Posted in στρατός κατοχής, Ήταν πατριώτη ένας λαός ένας μεγάλος τοπικός εχθρός. | Με ετικέτα: | Leave a Comment »

Μισθοί … Ινδοκίνας μέσω … Γερμανίας

Posted by redship στο 7 Οκτωβρίου , 2011

Γράφει   ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

 

 

Μας φέρονται σαν σε λαό «ιθαγενών».

Λες και οι Ελληνες από την εποχή του σχεδίου Μάρσαλ (για να μην πάμε πιο πίσω) δεν έχουν ξανακούσει ούτε έχουν ξαναδεί πολυεθνική.

Λες και στην Ελλάδα, πριν ο λαός γευτεί τις αγαθές υπηρεσίες του Βενιζέλου, δεν ξέραμε τίποτα: Ούτε από γαλλική «Πεσινέ», ούτε από αμερικανική «Ούλεν».

Λες και περιμέναμε τον Παπακωνσταντίνου και τον Παμπούκη για να μάθουμε και να γευτούμε την προσφορά των μονοπωλίων:

Από «Ζήμενς» και «Τίσεν» μέχρι «Κόκα Κόλα» και κάθε λογής «αδελφή του πετρελαίου».

Απευθύνονται στο ελληνικό λαό σαν σε χαχόλο.

Που πρέπει να τους δοξολογεί γιατί δίπλα στις άλλες πολυεθνικές, σ’ αυτές που ήδη θησαυρίζουν στην Ελλάδα (στην Ελλάδα των εκατομμυρίων φτωχών και ανέργων), τώρα προσκαλούν κι άλλες:

Γερμανικές, αμερικανικές, καταριανές…

Στις οποίες τάζουν – και το διαφημίζουν κιόλας – «επενδυτικές ευκαιρίες»…

Προφανώς θα πρόκειται για πολυεθνικές οι οποίες δεν θα έρθουν εδώ για να απομυζήσουν υπερκέρδη. Που δεν αποβλέπουν στον εργασιακό μεσαίωνα, ούτε σε λεόντειες συμφωνίες.

Αν πιστέψουμε τους κυβερνώντες, οι πολυεθνικές θα έρθουν, αν έρθουν, για να παράσχουν «φιλανθρωπικό» έργο!

Οπως και οι προηγούμενες…

Προσβλέποντας στη «φιλανθρωπία» των μονοπωλίων, η Ελλάδα το «μόνο» που έχει να κάνει είναι να …ξεπουληθεί.

Αλλά ποια συμφέροντα προωθούνται και ποιων τα συμφέροντα εξυπηρετούνται μέσω του ξεπουλήματος;

Του τόπου; Του λαού;

Λένε το ΠΑΣΟΚ, η ΝΔ, ο ΛΑ.Ο.Σ., η κυρία Μπακογιάννη ότι η ιδιωτικοποίηση του δημόσιου πλούτου γίνεται για να …αποφευχθεί η χρεοκοπία της χώρας

(σ.σ.: το θράσος τους είναι τέτοιο που χρησιμοποιούν ένα τέτοιο τροπάρι απευθυνόμενοι σε ένα λαό που ήδη τον έχουν χρεοκοπήσει…).

Λένε ότι η διασφάλιση «κινήτρων» σε ντόπιους και ξένους κεφαλαιοκράτες, ώστε να προχωρήσουν σε «επενδύσεις», στοχεύει στην έξοδο της Ελλάδας από την κρίση και στην ενίσχυση του βιοτικού επιπέδου των εργαζομένων

(σ.σ.: το θράσος τους είναι διπλό αφού είναι πασίγνωστο ότι κάτι τέτοιες «σωτήριες επενδύσεις» είναι που οδήγησαν τα ναυπηγεία στην καταστροφή, τον ΟΤΕ σε μειώσεις μισθών, τα διόδια στα ύψη για να εισπράττουν ντόπιοι και ξένοι εργολάβοι κ.ο.κ…).

Ας υποθέσουμε, λοιπόν, ότι δεν είχαμε δει τις «επενδύσεις» τους, χρόνια και χρόνια, και το πού αυτές κατέληξαν.

Ας υποθέσουμε ότι καταργούσαν τη λογική ώστε να μην μπορεί κανείς να διακρίνει την αλήθεια πίσω από αυτά τα παραμύθια.

Οτι, δηλαδή, κάθε φορά που μιλούν για «κοινωνικό όφελος» εννοούν εκείνο το «ευνοϊκό επενδυτικό περιβάλλον» που

μεγιστοποιεί τα κέρδη των μονοπωλίων μέσα από την ένταση της εκμετάλλευσης των εργαζομένων.

Πώς, όμως, είναι δυνατόν να κλείσει κανείς τα μάτια στην πραγματικότητα;

Και μάλιστα μια πραγματικότητα που βοά ότι:

α) Αυτό που σήμερα μεθοδεύεται στην Ελλάδα, η πλήρης παράδοση των παραγωγικών δυνατοτήτων της χώρας στο μεγάλο κεφάλαιο, το ολοκληρωτικό ξεπούλημα του δημόσιου τομέα στο καπιταλιστικό κεφάλαιο, είναι κάτι που έχει ξανασυμβεί όχι μόνο εντός, αλλά και εκτός Ελλάδας και ότι

β) τα – δραματικά – αποτελέσματα αυτής της πολιτικής έχουν μετρηθεί, έχουν καταγραφεί.

Ας δούμε δύο χαρακτηριστικά παραδείγματα:

1) Λέγεται και γράφεται ότι το μοντέλο των ιδιωτικοποιήσεων στην Ελλάδα θα κινηθεί στα χνάρια εκείνου του μοντέλου που ακολουθήθηκε στην πρώην ΓΛΔ κατά τη δεκαετία του ’90.

Τι συνέβη εκεί:

  • 35.000 εταιρείες μαζί με δεκάδες χιλιάδες τμήματα ή στοιχεία του ενεργητικού τους ξεπουλήθηκαν σε ιδιώτες «επενδυτές», 45.000 ακίνητα περιουσιακά στοιχεία παραδόθηκαν σε ιδιώτες, σε 3.700 επιχειρήσεις μπήκε λουκέτο.

Ποιες ήταν οι άμεσες συνέπειες:

  • Πάνω από 2,5 εκατομμύρια εργαζόμενοι απολύθηκαν και η εταιρεία που είχε αναλάβει το ξεπούλημα, μόλις το ολοκλήρωσε, άφησε φέσι στο γερμανικό λαό 270 δισ. μάρκα, τα οποία κλήθηκαν να πληρώσουν οι Γερμανοί φορολογούμενοι.

Πού οδήγησε μακροπρόθεσμα αυτή η πολιτική:

  • Στα είκοσι χρόνια μετά την επανένωση της Γερμανίας, η Ανατολική Γερμανία βιώνει συνθήκες διευρυμένης ανισότητας σε σχέση με την υπόλοιπη χώρα. Μόνο στο Βερολίνο από τις 500.000 βιομηχανικές θέσεις εργασίας το 1989, σήμερα έχουν απομείνει μόλις 100.000, δηλαδή 80% λιγότερες. Οι μισθοί στην Ανατολική Γερμανία είναι (επισήμως) χαμηλότεροι κατά 11% απ’ ό,τι στην υπόλοιπη χώρα (και στην πραγματικότητα πολύ χαμηλότεροι). Η συντριπτική πλειοψηφία των 7,5 εκατομμυρίων Γερμανών εργαζομένων που αμείβονται έως 400 ευρώ το μήνα (!) είναι Ανατολικογερμανοί.


2) Στις συνθήκες της κεφαλαιοκρατικής λεηλασίας που ακολούθησε την ανατροπή της ΕΣΣΔ, την περίοδο μεταξύ 1993-1995 στη Ρωσία

από τις 27.000 δημόσιες επιχειρήσεις ξεπουλήθηκαν οι 20.000 και μάλιστα σε τόσο «ευνοϊκές» για τους «επενδυτές» τιμές που μόλις έφταναν στο 10% της πραγματικής τους αξίας.

Το επιχείρημα που χρησιμοποιήθηκε για το εκ θεμελίων ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου ήταν ότι ήταν «απαραίτητο» για να αντιμετωπίσει η Ρωσία το ασφυκτικό περιβάλλον που της είχαν επιβάλει οι «αγορές».

Το αποτέλεσμα:

  • Παρά το γενικευμένο ξεπούλημα, η Ρωσία – με τους πάμπλουτους «ολιγάρχες» και τη Μόσχα να αναγορεύεται σε «πρωτεύουσα των δισεκατομμυριούχων του πλανήτη» – δεν γλίτωσε λίγα χρόνια αργότερα την περιδίνησή της σε συνθήκες χρεοκοπίας και ο λαός της δεν γλίτωσε, φυσικά, την εξαθλίωση…

Αυτή είναι η αλήθεια για την πολιτική του ξεπουλήματος που ακολουθείται και στην Ελλάδα.

Αυτό είναι το μοντέλο «ανάπτυξης» για το οποίο μας μιλούν.

Είναι το μοντέλο «ανάπτυξης» που από παλιά προωθούσαν για την Ελλάδα και που είχε για πρότυπο τον εργαζόμενο – «γκαρσόνι». Αλλά τότε, τουλάχιστον, δεν το ομολογούσαν ανοικτά.

Τώρα, χωρίς τσίπα, σε μια θυελλώδους αναισχυντίας επιχείρηση δηλώνουν ευθαρσώς ότι το μοντέλο «ανάπτυξης» που προωθούν έχει για πρότυπο τον εργαζόμενο – «χαμάλη» των 300 και 500 ευρώ το μήνα!

Δηλαδή το «χαμάλη», που θα αμείβεται με μισθούς Ασίας, που θα δουλεύει με εργασιακές συνθήκες Αφρικής και που πρέπει να νιώθει κι ευγνωμοσύνη (!),

γιατί η Ελλάδα ξεπουλιέται.

Τη μετατρέπουν σε «Ελντοράντο» για τους εγχώριους πλουτοκράτες και σε διαμετακομιστικό «οικόπεδο» της Αμερικής, της Γερμανίας, του Κατάρ.

Με τη διαβεβαίωση, βεβαίως, ότι εκείνο το κομμάτι του λαού που δεν πεταχτεί στην ανεργία,

δεν θα αμείβεται με μισθούς Ινδίας ή Κίνας. Αλλά με μισθούς …Ινδοκίνας!

Posted in πολιτικη, ρήξη και ανατροπή, ριζασπάστης, τα «Νταχάου» της εργοδοτικής αυθαιρεσίας, τα παπαγαλάκια του κεφαλαίου, το πασοκ στην υπηρεσία του κεφαλαίου, Δύο Ελλάδες δύο τάξεις μία λύση, Η «κοινωνική ειρήνη» τους είναι ο ταξικός τους πόλεμος, Η αστική τάξη είναι ο αντίπαλος, Οι «αυτοδημιούργητοι» καπιταλιστές, Το συμφέρον των καπιταλιστών δεν είναι συμφέρον των εργατών | Με ετικέτα: , , , , , , | Leave a Comment »

To Μετρό είναι το πιο γρήγορο και φτηνό μέσο μεταφοράς!

Posted by redship στο 6 Οκτωβρίου , 2011

Posted in Ήταν πατριώτη ένας λαός ένας μεγάλος τοπικός εχθρός. | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

Στη χώρα της πλατείας Κλαυθμώνος…

Posted by redship στο 4 Οκτωβρίου , 2011

Κάποτε ήταν οι «εργαζόμενοι – ρετιρέ».

Και επί ΠΑΣΟΚ και επί ΝΔ έτσι τους αποκάλεσαν. Τους διέσυραν και τους έβαλαν απέναντι στους «μη προνομιούχους». Βάφτισαν τα δικαιώματα σε «προνόμια»! Και τα αφαίρεσαν. Από τους «μη προνομιούχους»…

Μετά ήταν οι αγρότες.

Οι «τεμπέληδες». Που «άραζαν στα καφενεία». Που τους έχουν αποκαλέσει και επί ΠΑΣΟΚ και επί ΝΔ, από «μπαταχτσήδες» μέχρι «γαϊδούρια». Που «κάθονταν και έτρωγαν τις επιδοτήσεις». Μέσα σε δυο δεκαετίες ξεκλήρισαν τον κύριο όγκο της αγροτιάς…

Στην πορεία του «κοινωνικού αυτοματισμού» (αυτή είναι η κωδική ονομασία του «διαίρει και βασίλευε» που είχε δώσει ο Ρέππας ήδη από το 1997) εμφανίστηκαν οι ναυτεργάτες.

Που όταν διεκδικούν δουλειά, «πλήττουν τον τουρισμό» και «διασύρουν τη χώρα». Σήμερα, που οι Ελληνες εφοπλιστές κατέχουν το μεγαλύτερο μερίδιο της ναυτιλίας στον κόσμο, το 90% των Ελλήνων ναυτεργατών της δεκαετίας του ’80 είναι άνεργοι. Και οι υπόλοιποι, μαζί με τους ξένους συναδέλφους τους, εργάζονται σε καθεστώς γαλέρας. Επιστρατευμένοι και επί ΝΔ και επί ΠΑΣΟΚ…

Εξίσου μιαροί με τους ναυτεργάτες ήταν οι λιμενεργάτες.

Αυτοί που «αμείβονται σαν Κροίσοι»! Οι συκοφαντίες κράτησαν όσο χρειαζόταν. Μέχρι, δηλαδή, να ξεπουλήσουν τα λιμάνια…

Κατόπιν τα βάλανε με τους συνταξιούχους.

Αυτούς που το ’95, επί Αντρέα Παπανδρέου, τους έδερναν έξω από το Μαξίμου και που επί Σημίτη ο τότε διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας, ο Γκαργκάνας, και ο σημερινός διοικητής του ΙΚΑ, ονόματι Σπυρόπουλος, έλεγαν ότι «έπιναν καφέ στη Μύκονο» (σ.σ.: οι συνταξιούχοι!) και ότι – για λόγους «πατριωτισμού» – η χώρα πρέπει να ανατρέψει το μοντέλο του «εύπορου συνταξιούχου»! Από αυτόν το συνταξιούχο, τον …«εύπορο», οι «σωτήρες» κόψανε πλέον και τα τελευταία ψίχουλα…

Στο στόχαστρο δεν άργησαν να μπουν οι μαθητές και οι φοιτητές.

Αυτά τα παλιόπαιδα. Τα ανεπρόκοπα. Τα …υποκινούμενα. Βάλανε τους γονείς, και επί ΝΔ και επί ΠΑΣΟΚ, να στραφούν ενάντια στα παιδιά. Τα παιδιά ενάντια στους καθηγητές. Τους καθηγητές ενάντια στον εαυτό τους. Σήμερα οι φοιτητές λογίζονται σαν εξαρτήματα του «χορηγού» του Πανεπιστημίου. Οι μαθητές δεν έχουν βιβλία, σε σχολεία που δεν έχουν δασκάλους. Οι δάσκαλοι παραμένουν αιώνια «εργασιακώς έφεδροι» χωρίς ελπίδα να πιάσουν ποτέ δουλειά – όταν από τα σχολεία λείπουν δάσκαλοι! Και οι γονείς; Εφτασαν να πληρώνουν μέχρι και τις φωτοτυπίες…

Στη συνέχεια ήταν οι φορτηγατζήδες κι από κοντά οι ταξιτζήδες.

Στο πρόσωπό τους εντοπίστηκαν οι ένοχοι κάθε κακοδαιμονίας. Τα κακά δαιμόνια οσονούπω ξορκίζονται. Διά του ξεκληρίσματός τους…

Αργότερα ήταν οι δημόσιοι υπάλληλοι μεταξύ τους.

Γιατί να παίρνει ο εργαζόμενος της ΕΑΣ λιγότερα από τον εργαζόμενο στην «Ολυμπιακή» και γιατί ο εργαζόμενος στην «Ολυμπιακή» να παίρνει περισσότερα από τον εργαζόμενο στη ΔΕΗ. Τώρα στο δρόμο του αφανισμού των εργαζομένων της «Ολυμπιακής» τους ακολουθούν οι εργαζόμενοι της ΕΑΣ, της ΔΕΗ και όλου του δημόσιου τομέα…

Δεν υπάρχει επαγγελματική κατηγορία που να μην έχει στοχοποιηθεί τόσο από τις κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ όσο και από αυτές τις ΝΔ.

Από γιατρούς, δικηγόρους και τραγουδιστές, μέχρι υδραυλικούς, ελεύθερους επαγγελματίες και …συμβασιούχους!

Στους μόνους που ποτέ

– μα ποτέ! –

δεν βρήκαν, ούτε οι «πράσινοι» ούτε οι «γαλάζιοι», κάποιο προνόμιο περιττό και αντικοινωνικό για να το κόψουν είναι στους βιομήχανους. Τους τραπεζίτες. Τους εφοπλιστές. Τους μεγαλοεργολάβους…

Τώρα ξαναπαίζουν το αγαπημένο τους έργο:

Εργαζόμενοι του ιδιωτικού τομέα (των εκατοντάδων χιλιάδων απολύσεων, των 500 ευρώ μηνιάτικο, και των υπό κατάργηση συλλογικών συμβάσεων!)

ενάντια σε

εργαζόμενους του δημόσιου τομέα (των λεηλατημένων μισθών, δώρων, επικουρικών, επιδομάτων και των απολύσεων).

Πενήντα χρόνια μετά το ταξίδι του ανθρώπου στο διάστημα, σε μια εποχή που η ανάπτυξη των παραγωγικών δυνατοτήτων θα μπορούσε να έχει καταστήσει αυτονόητη την εκπλήρωση του αιτήματος για μόνιμη και σταθερή εργασία για όλους,

στη χώρα της πλατείας Κλαυθμώνος, δηλαδή στη χώρα του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ, απολύουν δημοσίους υπαλλήλους.

Ποιοι;

Αυτοί που από την εποχή του …Κωλέττη έστησαν ένα δημόσιο τομέα κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωση της δικής τους αθλιότητας, για να υπηρετούν μέσω αυτού του δημόσιου τομέα τα μονοπώλια, τους κεφαλαιοκράτες, τους εργολάβους

και για να εξυπηρετούν, φυσικά, το δικό τους το κομματικό, το πολιτικό, το ρουσφετολογικό, το αναξιοκρατικό πελατολόγιο.

Η κυβέρνηση απολύει δεκάδες χιλιάδες ανθρώπους!

Και τι λέει;

Οτι, τώρα, οι άνεργοι του ιδιωτικού τομέα θα πρέπει να …χαρούν (!) γιατί απολύονται και εργαζόμενοι του δημόσιου τομέα!

Οτι, τώρα, οι εξανδραποδισμένοι του ιδιωτικού τομέα θα πρέπει να χειροκροτήσουν. Να χειροκροτήσουν όχι γιατί η κυβέρνηση έκανε κάτι για να τους βγάλει από την ανεργία, τη φτώχεια, την ανέχεια και τη συμφορά. Αλλά γιατί η κυβέρνηση ρίχνει κι άλλους στη φτώχεια, κι άλλους στην ανέχεια, κι άλλους στη συμφορά, κι άλλους στην ανεργία!

Αυτό η κυβέρνηση το λέει «πατριωτισμό», «σωτηρία», «κοινωνική δικαιοσύνη»!

Είναι πρόδηλο:

Οι άνθρωποι που σήμερα συμπληρώνουν δυο χρόνια στην κυβερνητική καρέκλα οδεύουν ολοταχώς προς τον πάτο (αν υπάρχει πάτος στην περίπτωσή τους και στον πολιτικό τους κανιβαλισμό).

Συκοφαντούν τον ελληνικό λαό ως υπεύθυνο της ίδιας του της φτώχειας, καθότι «όλοι μαζί τα φάγαμε».

Υβρίζουν και απολύουν το δημόσιο υπάλληλο, διότι είναι «κοπρίτης».

Κατηγορούν το μισθωτό ότι είναι «ασυνείδητος» και μάλιστα «κατά συρροήν», γιατί διαμαρτύρεται για τα χαράτσια.

Ελεεινολογούν τον εποχούμενο σαν «τζαμπατζή» επειδή αρνείται να δεχτεί τη ληστεία των εργολάβων στα διόδια.

«Λιντσάρουν» τον απεργό με την κατηγορία της «δολιοφθοράς» και τους διαδηλωτές με την κατηγορία του «σαμποτάζ» της …σωτηρίας της χώρας.

Οι εργαζόμενοι σε κάθε τομέα της οικονομίας πριν ακόμα προλάβουν να αντιδράσουν στα μέτρα που τους εξαθλιώνουν «προπηλακίζονται» ως «εκβιαστές» του κοινωνικού συνόλου.

Το «ιδεολογικό» τους τροπάρι είναι χυδαίο και ύπουλο.

Συκοφαντούν τους εργάτες στους εργάτες!

Αλλά λένε ψέματα – και το ξέρουν – ότι υπάρχουν «ευνοημένοι» μεταξύ των εργατών. Η αλήθεια είναι καταγεγραμμένη σε όλους τους δείκτες της φτώχειας που μαστίζει το σύνολο της εργατιάς.

Ολοι οι εργάτες, και του ιδιωτικού και του δημόσιου, είναι βαριά εκμεταλλευόμενοι, είναι καταχρεωμένοι, είναι ανήμποροι να τα βγάλουν πέρα, τρέχουν και δε φτάνουν.

Αυτός ο καθολικός πόλεμος ενάντια σε κάθε τμήμα της κοινωνίας δεν μπορεί να πάρει παρά μόνο καθολική απάντηση μέσα από ένα κοινό μέτωπο εργαζομένων, αυτοαπασχολούμενων, φτωχής αγροτιάς, βιοτεχνών, μικρεμπόρων,

που σημαίνει λαϊκή συμμαχία, συμπόρευση, συστράτευση και αλληλεγγύη ανάμεσα σε όλα τα στρώματα που υφίστανται την εκμετάλλευση.

Είναι πρόδηλο:

Πάνω στο σβέρκο της κοινωνίας έχει κατακαθίσει μια τάξη που μέσω της κυβέρνησης – και με τη συνεπικουρία των ξετσίπωτων στα ΜΜΕ – προωθεί τα συμφέροντά της

με τον πιο χυδαίο,

με τον πιο τραμπούκικο ιδεολογικά τρόπο.

Για να γίνει κατορθωτό να στήσουν το «κοινωνικό απαρτχάιντ» της επόμενης μέρας, για να επέλθει αυτή η «τελική λύση» όσον αφορά στα δικαιώματα των εργαζομένων, η κυβερνητική «γραμμή» έχει αποτινάξει κάθε πρόσχημα:

«Κοινωνικός αυτοματισμός»,

«διαίρει και βασίλευε»,

κομμάτιασμα της κοινωνίας,

διαπόμπευση κάθε κοινωνικού στρώματος που αντιστέκεται,

ξεμονάχιασμα κάθε κοινωνικής ομάδας,

εξανδραποδισμός, τελικά, όλου του λαού!

Για να επιτελέσουν το έργο που τους ανατέθηκε, χρησιμοποιούν κάθε λογής πολιτική παλιανθρωπιά και ιταμότητα:

Καταστολή, λάσπη, ύβρεις, ψεύδος, τρομοκρατία, καταστροφολογία, διάλυση των κοινωνικών αρμών με πρώτους εκείνους της αλληλεγγύης και της συντροφικότητας.

Θέλουν να βάλουν τον έναν να «φάει» τον άλλον!

Ο ιδιωτικός υπάλληλος το δημόσιο υπάλληλο. Ο φορτηγατζής τον αγρότη. Ο αγρότης το λιμενεργάτη. Ο εργάτης το συμβασιούχο. Ο ιδιωτικός υπάλληλος το δημόσιο υπάλληλο,

για να μπορέσουν οι τραπεζίτες, οι βιομήχανοι, οι εφοπλιστές να μας «φάνε» ευκολότερα και όλους μαζί!

Τέτοιοι είναι και έτσι μας κυβερνούν!

Και απέναντι σε κάτι τέτοιους, ή θα ισχύσει το

«ένας για όλους και όλοι για έναν» ή δε θα μείνει όρθιος κανένας!

Γιατί η κυβερνητική «πριονοκορδέλα» αφορά τους πάντες. Και όποιος νομίζει ότι θα την αποφύγει κοιτώντας την πάρτη του, είναι βαθιά νυχτωμένος.

Posted in ρήξη και ανατροπή, ριζασπάστης, τα «Νταχάου» της εργοδοτικής αυθαιρεσίας, τα παπαγαλάκια του κεφαλαίου, ταξικός πόλεμος, το πασοκ στην υπηρεσία του κεφαλαίου, όταν το κράτος τρομοκρατεί, Δύο Ελλάδες δύο τάξεις μία λύση, Η «κοινωνική ειρήνη» τους είναι ο ταξικός τους πόλεμος, Η απειθαρχία και η ανυπακοή είναι πλέον ο μόνος δρόμος για το λαό μας, Η αστική τάξη είναι ο αντίπαλος, Σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα!, ανάπτυξη για ποιόν; | Με ετικέτα: , , , , , , | Leave a Comment »

«Λυκόμορφοι φορολόγοι»!

Posted by redship στο 29 Σεπτεμβρίου , 2011

«Κύριο καθήκον των κοινοτικών αρχόντων της εποχής, ήταν το «στρώσιμο των τεφτεριών». «Εριχναν τα τεφτέρια», σήμαινε ότι όριζαν το φόρο που έπρεπε να πληρώσει κάθε μέλος της κοινότητας, ανάλογα με την περιουσιακή του κατάσταση (ιδιόκτητο σπίτι, χωράφια κλπ.) και τα εισοδήματά του, με βάση το «κατάστιχο» που συντασσόταν από εκτιμητές κάθε 7 χρόνια.

»Την είσπραξη έκανε ο «γραμματικός» του χωριού ή κάποιος ειδικός φοροεισπράχτορας. Οι φόροι, αυτοί ήταν άσχετοι από άλλα «δοσίματα» για κοινοτικές ανάγκες (δρόμους, γεφύρια, κονάκι του βοεβόδα, πληρωμή ζημιών, αμοιβή κοινοτικών υπαλλήλων, δασκάλων, υδρονόμων, αγροφυλάκων κλπ.). Οι κοινοτικοί άρχοντες εισέπρατταν μισθό και απαλλάσσονταν από φόρους.

»Γενικά, οι φόροι που πλήρωναν οι σκλάβοι στους Τούρκους ήταν πολλοί και δυσβάστακτοι (…). Κάθε οικογένεια κατέβαλλε επίσης πολλά άλλα «χαράτσια» (φόρους) για τα παραγόμενα προϊόντα, για τα κτήματα. Επίσης πλήρωνε το φόρο «καπνού» (δηλαδή για το αναμμένο τζάκι της οικογένειας), και τους φόρους για το γάμο, τα καταλύματα, τα επαρχιακά έξοδα, την τιμητική στολή («καφτάνια»), τα καρφοπέταλα κι άλλους που είχε δικαίωμα να επιβάλλει ο κάθε τοπικός Οθωμανός διοικητής.

»Οι κάτοικοι των Αγράφων πλήρωναν για πολλά χρόνια μόνο το «χαράτσι»-«κεφαλικό φόρο». Επρεπε όμως να δίνουν και ένα «αστάρι» (φόδρα), 6 πήχες η κάθε οικογένεια, που χρησίμευε «ως σφογγιστήρι των αγγείων του σουλτάνου». Το ύφασμα αυτό το ύφαιναν στον αργαλειό και το συγκέντρωνε ο «αστάρ τσαούσης», που είχε την έδρα του στη Λάρισα.

»Ο λαός της περιοχής υφίσταται ως πραγματικούς επιδρομείς τους ακόρεστους φοροεισπράκτορες του κράτους, που ο Ευγένιος Γιαννούλης ο Αιτωλός αποκαλεί«λυκόμορφους φορολόγους«. Το αδυσώπητο φοροεισπρακτικό καθεστώς αγκαλιάζει κάθε κλάδο της βιοτεχνικής δραστηριότητας: εργαστήρια μεταποίησης ή επεξεργασίας πρώτων υλών, σιδεράδικα, τσαρουχάδικα, αργαλειούς, νεροτριβές, καποτάδες.

»Επίσης, φορολογείται και κάθε πηγή αγροτικού εισοδήματος: καλλιέργειες δημητριακών, αμπέλια, δέντρα, λαχανόκηποι, κουκούλια, μελίσσια (…). Με «δεκάτη» επιβαρύνονται και τα καρποφόρα δέντρα της περιοχής: καρυδιές, συκιές, μυγδαλιές, αχλαδιές, βερικοκιές. Οι έντοκες δανειοληψίες από φτωχά χωριά, για την εξόφληση οφειλόμενων φόρων, συχνά οδηγούσαν στην καταχρέωσή τους και ακολούθως στην εγκατάλειψη από τους κατοίκους(…). Το κοινοτικό χρέος είναι συλλογικό και κάποτε απαιτητό από τους δανειστές πριν ακόμα καταστεί ληξιπρόθεσμο: «εκεί όπου παίρνουμε δανεικά, έρχονται και μας τα γυρεύουν», γράφουν οι δημογέροντες του Καρπενησίου σε έγγραφό τους(…).

»Πρέπει να έχουμε πάντα στο νου μας ότι οι φόροι κι οι υποχρεώσεις των υπόδουλων χριστιανών δεν ήταν πάγιοι κι οι ίδιοι πάντα. Κάθε νέος διοικητής στο«βελαέτι», κάθε ανώτερος υπάλληλος αλλά και κάθε «κοτσάμπασης» και «επίσκοπος» μπορούσε να επιβάλει για κάποιο δικό του λόγο, έναν καινούργιο φόρο. Κι οι «ραγιάδες» έπρεπε να τον πληρώσουν χωρίς συζήτηση (…).

Ο εθνοδιδάσκαλος Ευγένιος Γιαννούλης ο Αιτωλός γράφει σχετικά σε μια επιστολή του: «Πανταχού οιμωγαί, ολολυγμοί, στεναγμοί και θρήνοι, δυσπραγίαι ουκ ευαρίθμητοι… καταδρομή των φορολόγων αδυσώπητος το υπήκοον επικαλείται τον θάνατον μάλλον ή το ζην» (…)».

Αυτά συνέβαιναν παλιά. Επί Τουρκοκρατίας…

(Τα στοιχεία περιέχονται στο evrytan.gr και βασίζονται στις πηγές:

1. Μάρκος Α. Γκιόλιας: «Η Ιστορία της Ευρυτανίας στους νεότερους χρόνους», Εκδόσεις «Πορεία», Αθήνα 1999.

2. Χαρίλαος Μηχιώτης: «Τυμφρηστός & Τυμφρήστιοι», Εκδόσεις «Κασταλία»

3. Γιώργος Η. Βαρλάμης: «Ευρυτανία», Αθήνα 1997)

 

Posted in Ήταν πατριώτη ένας λαός ένας μεγάλος τοπικός εχθρός., Η «κοινωνική ειρήνη» τους είναι ο ταξικός τους πόλεμος, Νίκος Μπογιόπουλος | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »

Επικίνδυνος

Posted by redship στο 21 Σεπτεμβρίου , 2011

 

Ο πολιτικός θιασώτης του «γύψου», πρόεδρος του ΛΑ.Ο.Σ. Γ. Καρατζαφέρης, με Επίκαιρη Ερώτησή του, καλεί την κυβέρνηση να καταστείλει το οργανωμένο λαϊκό κίνημα, προβάλλοντας ως επιχείρημα τον «κίνδυνο ανεξέλεγκτης κοινωνικής αναταραχής», την οποία μάλιστα, όπως λέει, «ετοιμάζονται να υποδαυλίσουν οργανωμένοι φορείς της πολιτείας». Ως θιασώτης του «γύψου», θέλει το λαό, το οργανωμένο λαϊκό κίνημα, στο «γύψο», φιμωμένο, στραγγαλισμένο, προκειμένου να εφαρμόζονται τα πιο άγρια μέτρα που εξαθλιώνουν την εργατική, τη λαϊκή οικογένεια. Θέλει το λαό με ψυχολογία τού «σφάξε με αγά μου ν’ αγιάσω» όταν τον έχουν πτωχεύσει. Δρα ως προπομπός του ΠΑΣΟΚ, προκειμένου να περάσουν «διά πυρός και σιδήρου» τα μέτρα σωτηρίας του κεφαλαίου από την κρίση. Αυτή είναι η «δημοκρατία» τους. Κανένας φόβος, καμιά υποταγή. Ενταση του ενιαίου οργανωμένου ταξικού αγώνα να ακυρώσουμε τα μέτρα σε ρότα λαϊκής εξουσίας, με την ανεξάντλητη λαϊκή δύναμη που μπορεί να σαρώσει τους εχθρούς του λαού.

Posted in ριζασπάστης, τα «Νταχάου» της εργοδοτικής αυθαιρεσίας, τα νέα ss, ταξικός πόλεμος, ΛΑΟΣ το δεκανίκι του κεφαλαίου, καρατζαφύρερ | Με ετικέτα: , , , , , | Leave a Comment »

«Πέραν πάσης φαντασίας»

Posted by redship στο 21 Σεπτεμβρίου , 2011

Γράφει  ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

 

Αυτό που θα γίνει στην Ελλάδα

«ξεπερνά κάθε φαντασία»!

Η δήλωση είναι πασίγνωστη. Εξίσου πασίγνωστο ότι ανήκει στον Γιούνκερ, τον επικεφαλής της Ευρωζώνης.

Μια αξιοσημείωτη «λεπτομέρεια»: Η δήλωση αυτή έγινε τον Ιούνη του 2011!

Δηλαδή, η «πέραν πάσης φαντασίας» πολιτική τους αγριότητα είναι δεδομένη και ομολογημένη πολύ πριν από τις «μαραθώνιες» και «αγωνιώδεις» τηλεδιασκέψεις τους.

Εχουν αποφασίσει να διαπράξουν εναντίον του ελληνικού λαού όσα δε βάζει η φαντασία του ανθρώπου, πολύ πριν ο Παπανδρέου και ο Βενιζέλος επικαλεστούν τις «έκτακτες συνθήκες» ενόψει της 6ης δόσης.

Πρόκειται, φυσικά, για τις νέες «έκτακτες συνθήκες». Που με τη σειρά τους ήρθαν να προστεθούν στις προηγούμενες «έκτακτες συνθήκες» που είχαν ανακαλυφθεί ενόψει της 5ης δόσης, οι οποίες επίσης είχαν προστεθεί στις παλιότερες «έκτακτες συνθήκες» ενόψει της 4ης δόσης κ.ο.κ.

Εν ολίγοις:

Ο καταποντισμός του ελληνικού λαού στον Καιάδα – από την πρώτη κιόλας στιγμή εκδήλωσης της καπιταλιστικής κρίσης – είναι προαποφασισμένος.

Τα μέτρα, τα χαράτσια, η λεηλασία, ο εξανδραποδισμός του λαού είναι μια προειλημμένη επιλογή.

Οσο για το μέγεθος της λαϊκής συμφοράς που όλα αυτά επιφέρουν

«ξεπερνά κάθε φαντασία»!

Δεν πρόκειται για αυθαίρετο ή υπερβολικό ισχυρισμό. Το ομολογούν, το διακηρύσσουν οι ίδιοι οι αρχιτέκτονες αυτής της… ευφάνταστης και προμελετημένης βαρβαρότητας.

Σε όσα λένε, επομένως, περί «έκτακτων συνθηκών» δεν υπάρχει τίποτα το «νέο». Τίποτα το «καινούριο».

Τίποτα το «έκτακτο» δεν τους «υποχρεώνει» να λειτουργούν ως «δήμιοι». Διότι, πολύ απλά, πρόκειται για «τακτικούς», για «μόνιμους» δήμιους, για σεσημασμένους υπαλλήλους της πλουτοκρατίας, με συγκεκριμένη, προαποφασισμένη και προειλημμένη αποστολή:

Να φορτώσουν την καπιταλιστική κρίση στην πλάτη του λαού, να τον ισοπεδώσουν, ώστε να διασώσουν από την κρίση εκείνους που την προκάλεσαν, τους καπιταλιστές και τα μονοπώλια.

Στην αποστολή που έχουν αναλάβει το «νέο» που κάθε φορά εφευρίσκουν δεν έχει να κάνει παρά με τις ολοένα ισχυρότερες δόσεις εκβιασμού.

Με τις όλο και μεγαλύτερες «δόσεις» προπαγάνδας με στόχο την τρομοκράτηση, την πρόκληση φόβου και πανικού στα λαϊκά στρώματα.

Η τακτική τους είναι ξεκάθαρη:

Θέλουν να επιτύχουν την «παράλυση» των λαϊκών αντιστάσεων. Να ακυρώσουν τις λαϊκές αντιδράσεις. Να καταπνίξουν την κοινωνική οργή μέσα από ένα όργιο καταστροφολογίας ώστε ο λαός – στο όνομα της «σωτηρίας» του (!) – να υποκύψει και να αποδεχτεί το σφαγιασμό του ως κάτι το «μοιραίο» και το «αναπόφευκτο»!

Η καταστροφή, τελικά, την οποία επικαλούνται είναι υπαρκτή.

Με μία διαφορά. Την καταστροφή την εκπροσωπούν και την επιφέρουν οι ίδιοι.

Απέναντι σε αυτή την «πέραν πάσης φαντασίας» καταστροφή, η αντίσταση, η οργανωμένη ανυπακοή, η απειθαρχία, ο ξεσηκωμός του λαού αποτελούν, πλέον, όρο επιβίωσης.

Posted in ριζασπάστης, τρομοκρατία, ταξικός πόλεμος, Ήταν πατριώτη ένας λαός ένας μεγάλος τοπικός εχθρός., όταν το κράτος τρομοκρατεί, Αστική ή εργατική εξουσία, Δύο Ελλάδες δύο τάξεις μία λύση, Η απειθαρχία και η ανυπακοή είναι πλέον ο μόνος δρόμος για το λαό μας | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »

Πριν το χαράτσι: 1,16 εκατομμύρια (!) διαταγές διακοπής ρεύματος. Μετά το χαράτσι πόσες;

Posted by redship στο 16 Σεπτεμβρίου , 2011

Γράφει  ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

 

Σύμφωνα με τα στοιχεία της ίδιας της εταιρείας, μέσα στο 2010 η ΔΕΗ εξέδωσε 1.160.000 εντολές για διακοπή ρεύματος!

Δηλαδή, πέρσι, πριν ακόμα έρθουν τα μεσοπρόθεσμα και τα εφαρμοστικά, πριν ο ΦΠΑ πάει στο 23% και πριν την «εργασιακή εφεδρεία», πάνω από 1 εκατομμύριο λαϊκά νοικοκυριά και μικρομάγαζα είχαν φτάσει σε τέτοιο βαθμό εισοδηματικής καχεξίας που αδυνατούσαν να πληρώσουν εμπρόθεσμα το ρεύμα.

Από αυτές τις 1.160.000 διαταγές διακοπής εκτελέστηκαν οι 254.000!

Δηλαδή, μέσα στο 2010 ως συνέπεια των όσων – μόνο μέχρι εκείνη τη στιγμή – είχαν υποστεί οι λαϊκές οικογένειες και οι βιοπαλαιστές,

οι 254.000 από αυτούς, μη έχοντας χρήματα να πληρώσουν, έμειναν για κάποιο διάστημα χωρίς ηλεκτρικό.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που φτάνουν μέχρι τον Ιούλιο του 2011, από εκείνες τις 254.000 περιπτώσεις διακοπής του ρεύματος, οι περίπου 100.000 παραμένουν εν ισχύι!

Δηλαδή, χωρίς να υπολογίζεται τι έχει συμβεί εντός του 2011, μόνο από το 2010 περίπου 100.000 οικογένειες, μαγαζιά κλπ. δεν έχουν ρεύμα γιατί δεν βρήκαν ποτέ τα χρήματα για την επανασύνδεσή του.

Και ενώ έτσι έχουν τα πράγματα.

Ενώ η τραγική κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει ο λαός έχει ως συνέπεια πάνω από ένα εκατομμύριο οικογένειες (με δυο, τρία ή περισσότερα μέλη) να μην έχουν τα λεφτά για να πληρώσουν το ρεύμα στην ώρα του.

Ενώ εκατοντάδες χιλιάδες έχουν χρεοκοπήσει σε τέτοιο βαθμό που τους κόβεται το ρεύμα.

Ενώ στην Ελλάδα ο λαός πέρσι είτε αγκομαχούσε είτε αδυνατούσε πλήρως – και αποδεδειγμένα – να πληρώσει το λογαριασμό του ρεύματος (σ.σ.: πόσο μάλλον φέτος με το νέο χαράτσι!)

έρχονται – οι άθλιοι – και όχι μόνο προσθέτουν κι άλλο φόρο στον εξουθενωμένο λαό, όχι μόνο επιβάλλουν το νέο χαράτσι στα ακίνητα, αλλά το επιβάλλουν και μέσω των λογαριασμών της ΔΕΗ!

Δηλαδή, μέσω των λογαριασμών που ήδη – όπως καλύτερα από τον καθένα γνωρίζουν οι ίδιοι και οι Υπηρεσίες τους – εκατομμύρια άνθρωποι δεν έχουν να τους πληρώσουν!

Posted in ταξικός πόλεμος, Ήταν πατριώτη ένας λαός ένας μεγάλος τοπικός εχθρός., Αδίστακτη κυβέρνηση | Με ετικέτα: , , | 1 Comment »

Αυτό είναι «βία»;

Posted by redship στο 16 Σεπτεμβρίου , 2011

Γράφει  ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

 

Να σου έχουν λεηλατήσει το μισθό.

Να σου έχουν στερήσει τη σύνταξη.

Να σου έχουν αυξήσει τα εισιτήρια στα λεωφορεία και τον ηλεκτρικό (που τα τρένα του κινούνται πλέον ανά μισάωρο!) κατά 40%.

Να σου λένε ότι η ανεργία σου δεν είναι δυστυχία, αλλά κάτι σαν εκδρομή στο λούνα παρκ της «εργασιακής εφεδρείας».

Να σου λένε ότι στόχος τους είναι στην οικογένειά σου να υπάρχει… ένας εργαζόμενος.

Να σου λένε ότι δίπλα στα υπόλοιπα έξοδα για τη «Δημόσια και Δωρεάν» Παιδεία θα πρέπει να πληρώσεις και για τα… βιβλία – φωτοτυπίες των παιδιών.

Να σου δίνουν τα ψίχουλα των 517 ευρώ για μηνιάτικο και να σου ζητάνε – γι’ αυτά τα ψίχουλα – να πληρώσεις φόρο εισοδήματος.

Να σου κόβουν το μεροκάματο στο μισό και ταυτόχρονα να σου έχουν διπλασιάσει τις τιμές στο ρεύμα, στα καύσιμα, στα τρόφιμα με απανωτές αυξήσεις στους έμμεσους φόρους.

Και μετά από όλα αυτά κι από τόσα άλλα, να έρχονται – σε σένα που σε χρεοκοπήσανε, που σε πτωχεύσανε, που σου διέλυσαν κάθε προγραμματισμό, που σου τσακίσανε τη ζωή – και να σου λένε:

Με τα λεφτά που σου έχουνε απομείνει

(σ.σ.: που όμως δεν έχει απομείνει τίποτα, γιατί τα πήρανε όλα!)

αν δεν μας πληρώσεις το νέο τρισβάρβαρο χαράτσι που θα σου στείλουμε με το λογαριασμό της ΔΕΗ για το σπίτι που μένεις

(σ.σ.: για το σπίτι που στο έχουν φορολογήσει χίλιες φορές, που το πληρώνεις τοκογλυφικά στην τράπεζα μια ζωή και που ζεις με την ελπίδα ότι κάποτε θα το ξεχρεώσουν τα… παιδιά σου)

τότε εμείς

οι «σοσιαλιστές», οι «αντιεξουσιαστές», «οι σωτήρες», οι «πατριώτες»:

Πρώτον, θα σου κόψουμε το ρεύμα.

Δεύτερον, θα αφήσουμε εσένα και την οικογένειά σου στο σκοτάδι.

Τρίτον, θα σου στερήσουμε ακόμα και τη θέρμανση μέσα στο χειμώνα.

Τέταρτον, θα σε υποχρεώσουμε να ζεις εσύ, τα παιδιά σου και οι γέροντες γονείς σου στο κρύο και στη νύχτα.

Πέμπτον, αφού σου κόψουμε το ρεύμα, θα στείλουμε τον απλήρωτο λογαριασμό σε όλες τις υπηρεσίες του κράτους, θα σε κυνηγήσουμε με όλους τους δυνατούς τρόπους και θα εφαρμόσουμε εις βάρος σου όλες τις διατάξεις του Κώδικα Είσπραξης Δημοσίων Εσόδων.

Απευθυνόμαστε στους κάθε λογής ευαίσθητους της «δημοκρατίας».

Προς τους πάσης φύσεως εισαγγελείς που βαφτίζουν «βία» τις λαϊκές διαμαρτυρίες.

Προς τους κατηγόρους που έχουν αναλάβει εργολαβικά να καταγγέλλουν την «ανομία» των απεργιών και των εργατικών κινητοποιήσεων.

Και ρωτάμε:

Αυτό είναι ή δεν είναι «βία»;

Να απειλείς τον χρεοκοπημένο, τον απολυμένο, τον άνεργο, τον κατεστραμμένο, τον λεηλατημένο (αυτόν που εσύ λεηλάτησες)

εκδίδοντας χοτζέτι και λέγοντάς του ότι «ή θα τα βρεις να μου τα δώσεις ή θα σε αφήσω χωρίς καλοριφέρ και χωρίς φως μέσα στο χειμώνα»,

αυτό είναι ή δεν είναι «βία»;

Προφανώς, είναι παραπάνω από «βία». Είναι «πόλεμος». Αυτή τη λέξη, άλλωστε, χρησιμοποίησε ο Παπανδρέου στη Θεσσαλονίκη:

«Πόλεμος».

Μόνο που σ’ αυτόν τον «πόλεμο» δεν υπάρχει «εξωτερικός αντίπαλος». Υπάρχει μόνο «εσωτερικός εχθρός»: Ο λαός!

Πρόκειται για εκείνον τον ανελέητο και αμείλικτο ταξικό πόλεμο που έχουν εξαπολύσει ενάντια στο λαό οι τραπεζίτες, οι εφοπλιστές, οι καπιταλιστές.

Εναν «πόλεμο» που τον διεξάγουν για λογαριασμό της πλουτοκρατίας ο Παπανδρέου, ο Βενιζέλος, ο Λοβέρδος, έχοντας στο πλευρό τους τον Καρατζαφέρη του μνημονίου, τη ΝΔ του «άλλου μείγματος», την Μπακογιάννη, τους «ενσωματωμένους» στην ΕΕ.

Ο ταξικός πόλεμος, για τον οποίο το ΚΚΕ προειδοποίησε από την πρώτη στιγμή,

η βαρβαρότητα που τον εξανδραποδίζει,

τα διαδοχικά εγκλήματα που διαπράττονται εις βάρος του,

θέτουν πλέον το λαό μπροστά στο ιστορικό δίλημμα:

‘Η θα διαλέξει τις «αλυσίδες» ή θα τους ανατρέψει.

‘Η θα υποκύψει στη βία που του ασκούν και θα αποδεχτεί τον αφανισμό του

ή θα πάρει την υπόθεση στα χέρια του, ανοίγοντας το δρόμο για μια Ελλάδα της λαϊκής εξουσίας και της λαϊκής οικονομίας.

Posted in ταξικός πόλεμος, Ήταν πατριώτη ένας λαός ένας μεγάλος τοπικός εχθρός., Αδίστακτη κυβέρνηση, Η απειθαρχία και η ανυπακοή είναι πλέον ο μόνος δρόμος για το λαό μας, καταλήστευση του λαού, μπογιόπουλος | Με ετικέτα: , , | 1 Comment »