καράβι κόκκινο

τα μαύρα τα μαλλιά μας και αν ασπρίσαν δεν μας τρομάζει η βαρυχειμωνιά

  • Ε, το λοιπόν, ο,τι και να είναι τ’ άστρα, εγώ τη γλώσσα μου τους βγάζω. Για μένα, το λοιπόν, το πιο εκπληκτικό, πιο επιβλητικό, πιο μυστηριακό και πιο μεγάλο, είναι ένας άνθρωπος που τον μποδίζουν να βαδίζει. Είναι ένας άνθρωπος που τον αλυσοδένουνε

  • Γιάννης Ρίτσος

    Να με θυμόσαστε - είπε. Χιλιάδες χιλιόμετρα περπάτησα χωρίς ψωμί, χωρίς νερό, πάνω σε πέτρες κι αγκάθια, για να φέρω ψωμί και νερό και τριαντάφυλλα. την ομορφιά ποτές μου δεν την πρόδωσα. Όλο το βιος μου το μοίρασα δίκαια. Μερτικό εγώ δεν κράτησα. Πάμπτωχος. Μ' ένα κρινάκι του αγρού τις πιο άγριες νύχτες μας φώτισα. Να με θυμάστε.

  • κώστας βάρναλης

    Δε λυπάμαι τα γηρατειά που φεύγουν - τα μωράκια που έρχονται άθελά τους να ζήσουν σκλάβοι, να πεθάνουν σκλάβοι, σ' έναν κόσμο ελεύθερων αφεντάδων. Θα τους μαθαίνουν: η σκλαβιά τους χρέος εθνικόν και σοφία του Πανάγαθου!... Πότε θ' αναστηθούν οι σκοτωμένοι; ΚΩΣΤΑ ΒΑΡΝΑΛΗΣ 20.10.1973

  • ------------------------------- Την πόρτα αν δεν ανοίγει, τη σπαν, σας είπα. Τι στέκεστε, τι γέρνετε σκυφτοί; Λαέ σκλάβε, δειλέ, ανανιώσου, χτύπα! Και κέρδισε μονάχος το ψωμί -------------------------------- -------------------------------- ''Aν το δίκιο θες, καλέ μου, με το δίκιο του πολέμου θα το βρής. Όπου ποθεί λευτεριά, παίρνει σπαθί''
  • κομαντάντε Μάρκος

  • «Ο Μάρκος είναι γκέι στο Σαν Φρανσίσκο, μαύρος στη Νότια Αφρική, ασιάτης στην Ευρώπη, αναρχικός στην Ισπανία, Παλαιστίνιος στο Ισραήλ, γύφτος στην Πολωνία, ειρηνιστής στη Βοσνία, Εβραίος στη Γερμανία, μια γυναίκα μόνη στο Μετρό τα ξημερώματα, με άλλα λόγια ο Κομαντάτε Μάρκος είμαστε εμείς, το πρόσωπο του κάθε καταπιεσμένου ανθρώπου πάνω στον πλανήτη»
  • μπερτολντ μπρεχτ

    Δεν είμαι άδικος, μα ούτε και τολμηρός και να που σήμερα μου δείξανε τον κόσμο τους μόνο το ματωμένο δάκτυλό τους είδα μπρος και είπα ευθύς: “μ’αρέσει ο νόμος τους” Τον κόσμο αντίκρυσα μέσ’απ’ τα ρόπαλά τους Στάθηκα κι είδα, ολημερίς με προσοχή. Είδα χασάπηδες που ήταν ξεφτέρια στη δουλειά τους. και σαν με ρώτησαν “σε διασκεδάζει;” είπα “πολύ”! Κι από την ώρα εκείνη, λέω “ναι” σε όλα, κάλλιο δειλός, παρά νεκρός να μείνω. Για να μη με τυλίξουνε σε καμιά κόλλα, ό,τι κανένας δεν εγκρίνει το εγκρίνω Φονιάδες είδα, κι είδα πλήθος θύματα, μου λείπει θάρρος, μα όχι και συμπόνια Και φώναξα, βλέποντας τόσα μνήματα: “καλά τους κάνουν -για του έθνους την ομόνοια!” Να φτάνουν είδα δολοφόνων στρατιές κι ήθελα να φωνάξω “σταματήστε!” Μα ξέροντας πως κρυφοκοίταζε ο χαφιές, μ’άκουσα να φωνάζω: “Ζήτω!Προχωρήστε!” Δε μου αρέσει η φτήνια και η κακομοιριά Γι’αυτό κι έχει στερέψει η έμπνευσή μου. Αλλά στου βρώμικού σας κόσμου τη βρωμιά ταιριάζει, βέβαια-το ξέρω-κι η έγκρισή μου

  • Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας

    Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας κι αφήνει άλλους ν' αγωνιστούν για τη υπόθεσή του πρέπει προετοιμασμένος να ' ναι : γιατί όποιος δεν έχει τον αγώνα μοιραστεί Θα μοιραστεί την ήττα . Ούτε μια φορά δεν αποφεύγει τον αγώνα αυτός που θέλει τον αγώνα ν' αποφύγει : γιατί θ' αγωνιστεί για την υπόθεση του εχτρού όποιος για τη δικιά του υπόθεση δεν έχει αγωνιστεί .
  • εγκώμιο στον κομμουνισμό – μπέρτολτ μπρέχτ

    Είναι λογικός, καθένας τον καταλαβαίνει. Ειν' εύκολος. Μια και δεν είσαι εκμεταλλευτής, μπορείς να τον συλλάβεις. Είναι καλός για σένα, μάθαινε γι' αυτόν. Οι ηλίθιοι ηλίθιο τον αποκαλούνε, και οι βρωμεροί τον λένε βρωμερό. Αυτός είναι ενάντια στη βρωμιά και την ηλιθιότητα. Οι εκμεταλλευτές έγκλημα τον ονοματίζουν. Αλλά εμείς ξέρουμε: Είναι το τέλος κάθε εγκλήματος. Δεν είναι παραφροσύνη, μα Το τέλος της παραφροσύνης. Δεν είναι χάος Μα η τάξη. Είναι το απλό Που είναι δύσκολο να γίνει.
  • οι δικαστές

    Να οι κύριοι δικαστές τους λέμε οι καταπιεστές πως δίκαιο είναι τον λαό τι συμφέρει μα αυτοί δεν ξέρουν ποιο είναι αυτό κι έτσι δικάζουν στο σωρό μέχρι να βάλουν το λαό ολόκληρο στο χέρι
  • ———–

    Εχουνε νομικά βιβλία και διατάγματα Εχουνε φυλακές και οχυρώσεις Εχουνε δεσμοφύλακες και δικαστές Που παίρνουνε πολλά λεφτά κι έτοιμοι για όλα είναι. Μπ. Μπρεχτ
  • ———————

    "Όταν ήρθαν να πάρουν τους Εβραίους, δεν διαμαρτυρήθηκα, γιατί δεν ήμουν Εβραίος. Όταν ήρθαν για τους κομμουνιστές δεν φώναξα, γιατί δεν ήμουν κομμουνιστής. Όταν κατεδίωξαν τους τσιγγάνους, ούτε τότε φώναξα, γιατί δεν ήμουν τσιγγάνος. Όταν ο Χίτλερ φυλάκιζε ομοφυλόφιλους δεν αντέδρασα γιατί δεν ήμουν ομοφυλόφιλος Όταν έκλεισαν το στόμα των Ρωμαιοκαθολικών που αντιτάσσονταν στο φασισμό, δεν έκανα τίποτα γιατί δεν ήμουν καθολικός. Μετά ήρθαν να συλλάβουν εμένα, αλλά δεν υπήρχε πια κανείς να αντισταθεί μαζί μου"
  • ========================

    Λες: Πολύ καιρό αγωνίστηκες. Δεν μπορείς άλλο πια ν’ αγωνιστείς. Άκου λοιπόν: Είτε φταις είτε όχι: Σαν δε μπορείς άλλο να παλέψεις, θα πεθάνεις. Λες: Πολύ καιρό έλπιζες. Δεν μπορείς άλλο πια να ελπίσεις. Έλπιζες τi; Πως ο αγώνας θαν’ εύκολος; Δεν είν’ έτσι. Η θέση μας είναι χειρότερη απ’ όσο νόμιζες. Είναι τέτοια που: Αν δεν καταφέρουμε το αδύνατο Δεν έχουμε ελπίδα. Αν δεν κάνουμε αυτό που κανείς δεν μπορεί να μας ζητήσει Θα χαθούμε. Οι εχθροί μας περιμένουν να κουραστούμε. Όταν ο αγώνας είναι στην πιο σκληρή καμπή του. Οι αγωνιστές έχουν την πιο μεγάλη κούραση. Οι κουρασμένοι, χάνουν τη μάχη.
  • Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους

    Αυτοί που βρίσκονται ψηλά θεωρούν ταπεινό να μιλάς για το φαΐ. Ο λόγος; έχουνε κιόλας φάει. Αν δε νοιαστούν οι ταπεινοί γι' αυτό που είναι ταπεινό ποτέ δεν θα υψωθούν. Αυτοί που αρπάνε το φαϊ απ’ το τραπέζι κηρύχνουν τη λιτότητα. Αυτοί που παίρνουν όλα τα δοσίματα ζητάν θυσίες. Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους για τις μεγάλες εποχές που θά 'ρθουν.
  • che

    Πιστεύω στην ένοπλη πάλη σαν μοναδική λύση για τους λαούς που αγωνίζονται για την απελευθέρωσή τους και είμαι συνεπής με τις πεποιθήσεις μου. Πολλοί θα με πουν τυχοδιώκτη και είμαι, μόνο που είμαι άλλου είδους τυχοδιώκτης, ένας από εκείνους που προβάλλουν τα στήθη τους για να αποδείξουν τις αλήθειες τους.

  • Αξίζει για ένα όνειρο να ζεις, κι ας είναι η φωτιά του να σε κάψει
  • pablo neruda

    όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας, επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές, όποιος δεν αλλάζει περπατησιά, όποιος δεν διακινδυνεύει και δεν αλλάζει χρώμα στα ρούχα του, όποιος δεν μιλεί σε όποιον δεν γνωρίζει. όποιος αποφεύγει ένα πάθος, όποιος δεν είναι ευτυχισμένος στη δουλειά του, όποιος δεν διακινδυνεύει τη βεβαιότητα για την αβεβαιότητα για να κυνηγήσει ένα όνειρο, όποιος δεν επιτρέπει στον εαυτό του τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του να αποφύγει τις εχέφρονες συμβουλές. όποιος δεν ταξιδεύει, όποιος δεν διαβάζει, όποιος δεν ακούει μουσική, όποιος δεν βρίσκει σαγήνη στον εαυτό του όποιος καταστρέφει τον έρωτά του, όποιος δεν επιτρέπει να τον βοηθήσουν, όποιος περνάει τις μέρες του παραπονούμενος για τη τύχη του ή για την ασταμάτητη βροχή. όποιος εγκαταλείπει μια ιδέα του πριν την αρχίσει, όποιος δεν ρωτά για πράγματα που δεν γνωρίζει. Αποφεύγουμε τον θάνατο σε μικρές δόσεις, όταν θυμόμαστε πάντοτε ότι για να είσαι ζωντανός χρειάζεται μια προσπάθεια πολύ μεγαλύτερη από το απλό γεγονός της αναπνοής. Μόνο η ένθερμη υπομονή θα οδηγήσει στην επίτευξη μιας λαμπρής ευτυχίας.

  • από το Canto general

    Μπορεί να κόψουν όλα τα λουλούδια, αλλά δεν θα γίνουν ποτέ αφέντες της Άνοιξης
  • κ. καβάφης

    Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις
  • κωστής παλαμάς

    Και τους τρέμουνε των κάμπων οι κιοτήδες και μ’ ονόματα τους κράζουν πονηρά κλέφτες κι απελάτες και προδότες. Τους μισούν οι βασιλιάδες κι όλοι οι τύραννοι κι είναι μέσα στους σκυφτούς τα παλληκάρια κι είναι μες στους κοιμισμένους οι στρατιώτες…” Κ . Παλαμάς στο Δωδεκάλογο του Γύφτου.
  • διαμοιρασμός του blog

    Bookmark and Share
  • διαχείριση

  • on line επισκέπτες

  • ημερολόγιο άρθρων

    Ιουνίου 2017
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Οκτ.    
     1234
    567891011
    12131415161718
    19202122232425
    2627282930  
  • Εγγραφή

Posts Tagged ‘ΕΣΣΔ’

Οταν το ΝΑΤΟ ήθελε να «υιοθετήσει» το εκπαιδευτικό σύστημα της ΕΣΣΔ!

Posted by redship στο 28 Ιουνίου , 2016

 

αναδημοσίευση από το    toperiodiko.gr

Οταν το ΝΑΤΟ ήθελε να «υιοθετήσει» το εκπαιδευτικό σύστημα της ΕΣΣΔ!

Ακόμη και κατάργηση της «ελεύθερης αγοράς» στην εργασία σκέφτονταν στην Δύση… εν μέσω «Ψυχρού Πολέμου»!

εσσδ3
Γράφει ο Γρηγόρης Τραγγανίδας – ΙΣΤΟΡΙΑ – 28/06/2016

Η πρώτη δεκαετία μετά το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου «σφραγίζεται», σε διεθνές επίπεδο, από την κλιμάκωση του «Ψυχρού Πολέμου» και την αντικομμουνιστική – αντισοβιετική υστερία που τον συνοδεύει και η οποία φτάνει, πολύ συχνά, σε κωμικοτραγικές εξάρσεις. Είναι η εποχή που οι Αμερικανοί πιστεύουν σοβαρά ότι οι Μοσχοβίτες μοιράζονται τα πεζοδρόμια… με αρκούδες, πεποίθηση, πάντως, μακράν πιο «ήπια» από την «βεβαιότητα» κάποιων άλλων συμπατριωτών τους ότι οι Σοβιετικοί δεν είναι καν άνθρωποι…

Την ίδια περίοδο και ενώ όλα τα αντιδραστικά προπαγανδιστικά «σφυριά» στην Δύση «χτυπούν» στην διαμόρφωση συλλογικού μίσους εναντίον της ΕΣΣΔ – ώστε να αποφευχθούν δυσάρεστες, για το κεφάλαιο, σκέψεις στις εργατικές τάξεις των καπιταλιστικών χωρών του τύπου: «Γιατί όχι κι εμείς;» – οι «δεξαμενές σκέψεις» του ιμπεριαλισμού, εντυπωσιασμένες από τις επιτυχίες της σοσιαλιστικής οικοδόμησης, την «ανατέμνουν», με στόχο να βρουν το «μυστικό» της και να το «ενσωματώσουν» στους μηχανισμούς του αστικού κράτους.

Ενα από τα πεδία που τραβά το μεγαλύτερο ενδιαφέρον είναι η εκπαίδευση. Και αυτός που ενδιαφέρεται σφόδρα γι’ αυτό το πεδίο… είναι το ΝΑΤΟ!

εσσδ4

Στις 13 Μάη του 1959, το Συμβούλιο της Βορειοατλαντικής Συμμαχίας, σε αδιαβάθμιστο έγγραφό του (AC/ 137-D/ 40)* , συγκεντρώνει την αναφορά της Επιτροπής για ζητήματα Επιστήμης, Επιστημονικής – Τεχνικής Εκπαίδευσης και Εκπαιδευτικού Προσωπικού στην ΕΣΣΔ – ω, ναι, είχε συστήσει και τέτοια το ΝΑΤΟ! – η οποία αποτελεί, χωρίς να έχει τέτοια πρόθεση φυσικά, μία μάλλον «περίεργη», αλλά σε κάθε περίπτωση ιστορικά και ιδεολογικά χρήσιμη, υπογράμμιση της υπεροχής του σοσιαλισμού σε όλους τους τομείς της ανθρώπινης δράσης. Ακόμη και αυτού του σοσιαλισμού που γνωρίσαμε, παρά τα αντικειμενικά και υποκειμενικά προβλήματά του.

Τί έκανε όμως το ΝΑΤΟ να ξεκινήσει αυτή την έρευνα; Στην εισαγωγή του ντοκουμέντου αναφέρεται, πως όταν «διαμορφώθηκε» (sic) η ΕΣΣΔ «λίγο περισσότερο από 40 χρόνια πριν», «έπρεπε να αντιμετωπίσει τεράστιες προκλήσεις». Η σοδειά του σοβιετικού νότου καταστράφηκε από επιδρομή ακρίδων, με αποτέλεσμα «να σημειώνονται ελλείψεις σε τρόφιμα και χαμηλό ηθικό στον πληθυσμό». Ως άμυνα «δεν έμενε τίποτε άλλο, εκτός από την ορθολογική χρήση των εδαφικών και κλιματικών συνθηκών». Το κράτος, όμως, «υστερούσε στην εκπαίδευση και σε άλλους κοινωνικούς τομείς, ο αναλφαβητισμός ήταν ευρέως διαδεδομένος και μετά από σχεδόν δέκα χρόνια, τα σοβιετικά περιοδικά και ο Τύπος εξακολουθούσαν να αναφέρονται στο ίδιο επίπεδο αλφαβητισμού. Σαράντα χρόνια πριν, υπήρχε απελπιστική έλλειψη εκπαιδευτικού προσωπικού ώστε να βγει ο σοβιετικός λαός από την δύσκολη κατάσταση, αλλά σήμερα, η ΕΣΣΔ, αμφισβητεί το δικαίωμα (σσ. sic!) των ΗΠΑ στην παγκόσμια κυριαρχία. Αυτό είναι ένα επίτευγμα που δεν έχει ανάλογό του στην σύγχρονη ιστορία».

Ακριβώς αυτό το επίτευγμα προσπάθησε να αναλύσει η Επιτροπή του ΝΑΤΟ. Σημειώνει, μάλιστα, ότι «ολόκληρη σειρά παραγόντων που επέτρεψαν την σοβιετική πρόοδο των τελευταίων σαράντα χρόνων και εκείνων που αναφέρονται εδώ, αποτελούν ένα μόλις μικρό μέρος αυτών που έχουν σημασία. Ανεξάρτητα από το ότι το παρόν ντοκουμέντο γράφτηκε σε σχέση με την επιστημονική – τεχνική εκπαίδευση, μεγάλο μέρος των αναφερομένων σε αυτό, μπορούν να αποδοθούν και σε οποιαδήποτε σφαίρα της ανθρώπινης σκέψης. Η σοβιετική πρακτική διαφέρει σε πολλά από την πρακτική των δυτικών χωρών και η παρούσα εργασία δίνει την απαραίτητη προσοχή σε αυτές τις διαφορές».

Αναγνωρίζοντας την υπεροχή του κεντρικού σχεδιασμού

Μεταξύ των παραγόντων που το ντοκουμέντο διακρίνει ως «συμβάλλοντες» στην «ταχεία βελτίωση της εκπαίδευσης στο πλαίσιο του σοβιετικού καθεστώτος» είναι ο «κεντρικός έλεγχος και σχεδιασμός». «Οι παράγοντες αυτοί παρέχουν προφανή πλεονεκτήματα για τη μεγιστοποίηση της αποτελεσματικότητας των προγραμμάτων κατάρτισης» διαπιστώνει η έκθεση και συνεχίζει: «Μπορεί να δομηθεί ένα ενιαίο εκπαιδευτικό πρότυπο για όλη τη χώρα, να απλοποιηθεί το σύστημα εκπαίδευσης και να εξαλειφθούν οι περισσότερες από τις αιτίες του μπερδέματος στις δυτικές χώρες, όπου το σύστημα έχει κατακερματιστεί».

»Αν ο σχεδιασμός και η παραγωγή εναρμονισθούν, τότε εξαλείφεται η ανεργία, και σε όλες τις θέσεις εργασίας, τις απαραίτητες στο κράτος, εμφανίζονται άνθρωποι με την κατάλληλη κατάρτιση.

Στο συγκεντρωτικό σύστημα, εννοείται, υπάρχει η δυνατότητα να είναι είτε λαμπρά σωστό, είτε καταστροφικά λάθος. Η ουσία της σοβιετικής μεθόδου είναι η εξής: Τα υπουργεία προβλέπουν τις ανάγκες τους σε υλικούς και ανθρώπινους πόρους σε 5χρονα (τώρα σε 7χρονα) πλάνα σύμφωνα με την γενική κατεύθυνση της κομματικής καθοδήγησης. Οι απαιτήσεις των υπουργείων για μικρές αλλαγές στην βάση της εμπειρίας, συνδυάζονται και η Κρατική Επιτροπή Σχεδιασμού επεξεργάζεται τα σχέδια (σσ. όπως προκύπτουν από τις αναγκαίες προσαρμοστικές αλλαγές). Το μέρος των πλάνων που αφορά σε επιστημονικο-τεχνικά ζητήματα, εγκρίνεται από την Ακαδημία Επιστημών».

εσσδ1

Σε ό,τι αφορά την κατανομή του πρόσφατα (σσ. 1959) καταρτισμένου προσωπικού από το κράτος, η έκθεση παρατηρεί, ότι όλοι όσοι συνεχίζουν τις σπουδές τους πέρα από την υποχρεωτική εκπαίδευση, όπως προβλέπεται από την σχετική νομοθεσία της ΕΣΣΔ, λαμβάνουν κρατική χρηματοδότηση. Το κράτος απαιτεί από τους απόφοιτους των ανώτατων και ανώτερων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων να εργαστούν για τρία χρόνια σε συγκεκριμένες θέσεις ανάλογα με τις κάθε φορά ανάγκες. Από τον αριθμό των νέων οι οποίοι δεν έχουν άλλες υποχρεώσεις, περίπου 750 χιλιάδες έλαβαν ανώτατη μόρφωση και 1,2 εκατομμύρια, ανώτερη. Αυτά τα «αποθέματα» εξειδικευμένου προσωπικού μπορούν, οποιαδήποτε στιγμή, να ενταχθούν σε κρατικές προτεραιότητες, όπως μεγάλα αναπτυξιακά σχέδια, στην εκπαίδευση και αλλού. «Αυτά τα 2 εκατομμύρια εξειδικευμένων επαγγελματιών, δεν είναι χαμηλόμισθοι συνεργάτες, λαμβάνουν αξιοπρεπή μισθό και, επιπλέον, δεν υποχρεούνται να υπηρετήσουν στον στρατό».

Η έκθεση σημειώνει επίσης, ότι η ΕΣΣΔ «μελετά προσεκτικά» τις δυτικές επιστημονικο-τεχνικές εκδόσεις. Συγκεκριμένα αναφέρει, ότι «οι δυτικές εκδόσεις είναι γενικά διαθέσιμες σε μετάφραση από τα μεγάλα σοβιετικά ιδρύματα το αργότερο μέσα σε δύο μήνες μετά την αρχική δημοσίευση»! Το Ακαδημαϊκό Ινστιτούτο Επιστημονικής Πληροφόρησης «έχει την καλύτερη και πιο ολοκληρωμένη υπηρεσία αποδελτίωσης στον κόσμο. Αν το απαιτήσουν οι περιστάσεις, τα Σοβιέτ είναι έτοιμα να λάβουν πληροφορίες και μέσω κατασκοπείας».

Ενα σημαντικό τμήμα του εκπαιδευμένου προσωπικού επιστρέφει στο εκπαιδευτικό σύστημα, «ώστε να προετοιμάσει νέους ειδικευμένους επιστήμονες». «Η διδασκαλία είναι μια καλά πληρωμένη και με κύρος δουλειά. Η καθαρή, ετήσια αύξηση του εκπαιδευτικού προσωπικού είναι 7% στην ΕΣΣΔ (σε σύγκριση, 3,5% στις ΗΠΑ, και από 2,5% ώς 3% στο Ηνωμένο Βασίλειο)».

Η έκθεση παρουσιάζει αναλυτικά το σοβιετικό εκπαιδευτικό σύστημα της εποχής (βαθμίδες, διάρκεια, αριθμό μαθητών) με τους συντάκτες της να εμφανίζονται ιδιαίτερα εντυπωσιασμένοι από το πώς το σοβιετικό εκπαιδευτικό σύστημα – που με τους περίπου 35 εκατομμύρια ανθρώπους οι οποίοι είναι ενταγμένοι σε αυτό οι συντάκτες το χαρακτηρίζουν «γιγαντιαίο» – επιλύει με επιτυχία προβλήματα που «μαστίζουν τις χώρες της Δύσης».

«Οι δυτικοί εμπειρογνώμονες ζηλεύουν την ποσότητα και την ποιότητα του εποπτικού και εκπαιδευτικού εξοπλισμού των σοβιετικών σχολείων» αναφέρεται σε κάποιο σημείο.

«Καταργείστε την ελεύθερη αγορά»..!

Επιπλέον σημειώνεται ότι στην ΕΣΣΔ «δεν υπάρχει πρόβλημα εκπαιδευτικών, την ώρα που στις περισσότερες δυτικές χώρες, η κατάσταση παραμένει μακριά από το επιθυμητό». Παραθέτει μάλιστα και σχετικό συγκριτικό πίνακα από τον οποίο προκύπτει, ότι στα τέλη της δεκαετίας του ’50, στα σχολεία της ΕΣΣΔ υπήρχε 1 δάσκαλος για κάθε 17,6 μαθητές, όταν στις ΗΠΑ, για το δημοτικό υπήρχε 1 προς 30 και για το Γυμνάσιο 1 προς 21 και στην Βρετανία 1 προς 30,5 (Δημοτικό), 1 – 22,3 (Γυμνάσιο), 1 – 18,1 (Λύκειο). Αντίστοιχα, στην Ανώτατη Εκπαίδευση, στην ΕΣΣΔ υπήρχε ένας καθηγητής για κάθε 12,6 φοιτητές, έναντι 1 – 14,1 στις ΗΠΑ και 1 – 9 στην Βρετανία.

Τα συμπεράσματα της έκθεσης είναι εντυπωσιακά. Πώς αλλιώς να χαρακτηριστεί η πρόταση, σε έκθεση του ΝΑΤΟ, στην «καρδιά» του «Ψυχρού Πολέμου»… για «κατάργηση της ελεύθερης αγοράς» στην ειδικευμένο εργατικό δυναμικό!

εσσδ2

«Στη Δύση, υπάρχει μια σημαντική τάση υποστήριξης ακραίων απόψεων σε σχέση με την Σοβιετική Ένωση. Οι πολίτες της, ωστόσο, δεν είναι υπεράνθρωποι, ούτε υλικό δεύτερης κατηγορίας. Στην πραγματικότητα, είναι άνθρωποι με τις ίδιες ικανότητες και συναισθήματα όπως όλοι οι άλλοι. Εάν 210 εκατομμύρια άνθρωποι στη Δύση συνεργαστούν αρμονικά, με τις ίδιες προτεραιότητες και την ίδια θέρμη όπως οι άνθρωποι στη Σοβιετική Ένωση, θα επιτύχουν παρόμοια αποτελέσματα. Τα κράτη ανταγωνίζονται ξεχωριστά το ένα από το άλλο την Σοβιετική Ένωση, σπαταλούν τους πόρους τους και τις δυνάμεις τους σε προσπάθειες που είναι καταδικασμένες σε αποτυχία. Αν είναι αδύνατο να ανακαλύπτουμε εκ νέου και συνεχώς μεθόδους, ανώτερες αυτών της Σοβιετικής Ένωσης, αξίζει στα σοβαρά να εξετάσουμε την δυνατότητα δανεισμού και προσαρμογής των σοβιετικών μεθόδων. Αυτό μπορεί να περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων:

(i) Παραίτηση από τις παραδοσιακές απόψεις σχετικά με το ρόλο των γυναικών

(ii) Εκτέλεση των αναγκαίων στο κράτος εργασιών από εκείνους οι οποίοι καταρτίστηκαν πέραν της ελάχιστης καθοριζόμενης από την νομοθεσία εκπαίδευσης και η οποία χρηματοδοτήθηκε από τον κρατικό προϋπολογισμό

(iii) Κατάργηση της «ελεύθερης αγοράς» στο ειδικευμένο εργατικό δυναμικό, υιοθέτηση και ενίσχυση του ρυθμιστικού ρόλου του κράτους σε αυτόν τον τομέα

Σε κάθε περίπτωση, κάθε κράτος που βιώνει έλλειψη διδακτικού προσωπικού, πρέπει να αντιμετωπίσει αυτό το πρόβλημα επειγόντως, με αποτελεσματικό τρόπο.»…

* Η μετάφραση των αποσπασμάτων της έκθεσης έγινε από τα ρωσικά

 

Posted in παιδεία, παιδεία για το λαό και όχι για τα μονοπώλια, ΕΣΣΔ | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

Αντιφασιστική Νίκη των Λαών

Posted by redship στο 9 Μαΐου , 2011

Το Ράιχσταγκ έπεσε. Σε πρώτο πλάνο ο στρατάρχης Ζούκοφ

Μέρα της Μεγάλης Αντιφασιστικής Νίκης των Λαών η 9η Μάη, της μεγάλης νίκης κατά του φασιστικού ιμπεριαλιστικού «Αξονα» Γερμανίας – Ιαπωνίας – Ιταλίας και των συμμάχων τους, που τέλειωσε πριν από 66 χρόνια, βάζοντας τέρμα στο Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, τον πιο αιματηρό που γνώρισε η ανθρωπότητα. Οι νεκροί στη διάρκειά του έφτασαν τα 50 εκατομμύρια. Σ’ αυτήν τη νίκη συνέβαλαν όλες οι δυνάμεις που συμμετείχαν στον αντιχιτλερικό συνασπισμό. Ομως, για την πραγματοποίησή της, υπήρξε καθοριστικός ο ρόλος της Σοβιετικής Ενωσης.

Τη δική τους σημαντική συμβολή στον 6χρονο πόλεμο (1939-1945) είχαν τα εθνικοαπελευθερωτικά και αντιφασιστικά κινήματα των καπιταλιστικών χωρών. Και σε αυτά ψυχή, οργανωτής και κύριος αιμοδότης ήταν τα Κομμουνιστικά Κόμματα.

Οπως ο Α’, έτσι και ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος ήταν αποτέλεσμα της μεγάλης όξυνσης των ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων για το ξαναμοίρασμα του κόσμου. Αυτές οι αντιθέσεις οξύνθηκαν ακόμα περισσότερο, εξαιτίας της ύπαρξης της Σοβιετικής Ενωσης, σε συνδυασμό με την παγκόσμια καπιταλιστική οικονομική κρίση (1929-1933). Η ανισόμετρη ανάπτυξη του καπιταλισμού κατέστησε και πάλι τη Γερμανία δύναμη κρούσης του διεθνούς ιμπεριαλισμού.

Η μεγάλη οικονομική και στρατιωτική δύναμη της Γερμανίας αποκτήθηκε και χάρη στην ενίσχυση που της έδωσαν οι νικήτριες καπιταλιστικές δυνάμεις του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, με σκοπό να τη στρέψουν εναντίον της Σοβιετικής Ενωσης. Οικονομικοί γίγαντες των ΗΠΑ, της Γαλλίας και της Βρετανίας πρωταγωνίστησαν στην ενίσχυση της Γερμανίας και στη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Τη στήριξή τους στον Χίτλερ και στον Μουσολίνι, πέρα από τους επιχειρηματικούς ομίλους, προσέφεραν και η Καθολική Εκκλησία και σειρά σοσιαλδημοκρατικών, συντηρητικών και άλλων αστικών κομμάτων του λεγόμενου κεντρώου χώρου, ενώ, μετά τον πόλεμο, Γερμανοί εγκληματίες πολέμου επάνδρωσαν το ΝΑΤΟ και μυστικές υπηρεσίες των «δημοκρατικών» ιμπεριαλιστικών κρατών.

Φυλακισμένοι στο στρατόπεδο του Αουσβιτς υποδέχονται τους Σοβιετικούς απελευθερωτές

Την 1η Μάη 1945 η Κόκκινη Σημαία υψώθηκε στη Γερμανική Βουλή (Ράιχσταγκ). Τη νύχτα της 8ηςπρος 9η Μαΐου η Γερμανία συνθηκολόγησε άνευ όρων. Τέσσερις μήνες αργότερα (2 Σεπτέμβρη 1945) η Ιαπωνία συνθηκολόγησε, μετά τη νίκη των σοβιετικών στρατευμάτων επί της στρατιάς της στη Μαντζουρία. Νωρίτερα οι ΗΠΑ, δίχως να υπάρχει στρατιωτική ανάγκη και διαπράττοντας ένα από τα μεγαλύτερα εγκλήματα του ιμπεριαλισμού κατά της ανθρωπότητας στον 20ό αιώνα, έριξαν την ατομική βόμβα στη Χιροσίμα και στο Ναγκασάκι (6 και 9 Αυγούστου 1945).

Η προσφορά του σοβιετικού λαού, του σοβιετικού κράτους και των Κόκκινων Ενόπλων τους Δυνάμεων καταγράφτηκε οριστικά και αμετάκλητα ως αθάνατη εποποιία.

Η πλαστογράφηση της Ιστορίας

Αυτή τη μέρα, λοιπόν, το πολιτικό κατεστημένο της ιμπεριαλιστικής ΕΕ την ανακήρυξε ως «μέρα της Ευρώπης». Στόχος να σβήσουν από την ιστορική μνήμη, από τη συνείδηση λαού και νεολαίας την ανεξάντλητη δύναμη των λαών, που, όταν θέλουν μπορούν να συντρίψουν τον φαινομενικά πανίσχυρο αντίπαλό τους. Και αυτό, επίσης, δεν είναι τυχαίο. Γιατί το πιο σημαντικό αποτέλεσμα του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου ήταν οι θεμελιακές αλλαγές στον παγκόσμιο συσχετισμό των δυνάμεων. Η Σοβιετική Ενωση, λόγω του αποφασιστικού ρόλου που είχε διαδραματίσει στη συντριβή του φασισμού και στην απελευθέρωση των ευρωπαϊκών λαών, βγήκε από τον πόλεμο με εξαιρετικά ενισχυμένο το κύρος της και με διευρυμένη την επιρροή της. Συνέβαλε, παράλληλα, στην απόσπαση από τον καπιταλισμό μιας σειράς χωρών στην Ευρώπη, αλλά και στην Ασία, που ακολούθησαν πολύ γρήγορα το δρόμο του σοσιαλισμού. Καθώς και στην άνοδο του εργατικού κινήματος στις καπιταλιστικές χώρες και του εθνικοαπελευθερωτικού κινήματος, που οδήγησε στην κατάρρευση του αποικιοκρατικού συστήματος.

Η κόκκινη σημαία στο Ράιχσταγκ

Ολα αυτά θέλουν να σβήσουν από την ιστορική μνήμη. Και ανέλαβαν έργο οι πλαστογράφοι της Ιστορίας, που έχουν εκκολαφθεί από τα ιμπεριαλιστικά επιτελεία.

Η Αντιφασιστική Νίκη των Λαών αποτελεί ένα τεράστιο, αδιαμφισβήτητα ιστορικό γεγονός στον 20ό αιώνα. Οχι μόνο γιατί έβαλε τέρμα σε έναν ιμπεριαλιστικό παγκόσμιο πόλεμο, το έγκλημα των εγκλημάτων του καπιταλισμού, στην έκβαση του οποίου καθοριστικό ρόλο είχε η ΕΣΣΔ μαζί με τα λαϊκά κινήματα στις κατεχόμενες χώρες από τον ιμπεριαλιστικό συνασπισμό του φασιστικού άξονα. Μα γιατί η λήξη του πολέμου συνοδεύτηκε από το άνοιγμα του δρόμου για το πέρασμα στο σοσιαλισμό μιας σειράς χωρών της Ευρώπης και της Ασίας.

Αυτό, ο διεθνής ιμπεριαλισμός δεν μπόρεσε ποτέ να το ανεχτεί. Ηταν καρφί στο μάτι του, αλλά πάνω απ’ όλα το διεθνές σοσιαλιστικό σύστημα, ως αποτέλεσμα του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, αποτελούσε το αντίπαλο δέος στο διεθνή καπιταλισμό, ήταν το καθοριστικό εμπόδιο στην εκμεταλλευτική δράση του, στα πολεμοκάπηλα σχέδιά του. Αυτή η πραγματικότητα όξυνε την ταξική πάλη σε παγκόσμιο επίπεδο ανάμεσα στον καπιταλισμό και το σοσιαλισμό.

Στο έδαφος αυτής της διαπάλης δεν έπαψε ποτέ να υπάρχει, να γίνεται αντικείμενό της και η Ιστορία γενικά, ή ακόμη και διάφορα ιστορικά γεγονότα παγκόσμιας σημασίας όπως και η Αντιφασιστική Νίκη των Λαών. Η διαπάλη αυτή στις μέρες μας οξύνθηκε ακόμη περισσότερο, μετά την αντεπανάσταση και την προσωρινή ήττα του σοσιαλισμού. Γι’ αυτό δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι η επέτειος για τα 60 χρόνια από την Αντιφασιστική Νίκη των Λαών αποτελεί ένα πεδίο ιδεολογικοπολιτικής διαπάλης που πήρε τεράστιες διαστάσεις. Και που ως περιεχόμενό του μπορεί να έχει τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, αλλά στο βάθος αυτής της διαπάλης, μέσα από τη διαστρέβλωση και παρερμηνεία της συγκεκριμένης ιστορικής περιόδου από τα ιμπεριαλιστικά κέντρα, τους πολιτικούς τους εκφραστές και τα ιδεολογικά και προπαγανδιστικά τους επιτελεία, που επιδιώκουν να ξαναγράψουν την Ιστορία στα μέτρα τους, βρίσκεται η πιο επικίνδυνη επιθετική προπαγάνδα. Που επιδιώκει να καταστρέψει την ιστορική μνήμη για το τότε, για εκείνη την εποχή, αλλά κυρίως βλέπει στο σήμερα και το αύριο, με σκοπό τη διαιώνιση του βάρβαρου καπιταλιστικού συστήματος. Και χτυπά τις λαϊκές συνειδήσεις και ιδιαίτερα τη συνείδηση στις νεότερες γενιές, εκείνες που δεν έχουν άμεση ιστορική μνήμη ή ιστορική γνώση για τα γεγονότα, προκειμένου να «σκοτώσει» τη δύναμη της ανατρεπτικής πάλης των λαών για το πέρασμα από τον καπιταλισμό στο σοσιαλισμό, ακριβώς επειδή η γνώση της Ιστορίας είναι πηγή πολιτικής αφύπνισης.

Πλαστογράφοι της Ιστορίας, από κοινού με το πολιτικό κατεστημένο της ιμπεριαλιστικής ΕΕ, εξομοιώνουν τον κομμουνισμό με το φασισμό. Αποσπούν το φασισμό από τη μήτρα που τον γέννησε και που είναι ο ίδιος ο καπιταλισμός στο ιμπεριαλιστικό του στάδιο, προκειμένου να αθωώσουν τον ιμπεριαλισμό ως σύστημα που στα κύτταρά του γεννιούνται και αναγεννιούνται οι αιτίες των πολέμων.

Λένε ότι το φασιστικό άξονα που εξαπέλυσε πρώτος τον πόλεμο, τον νίκησε η δημοκρατία. Και όταν οι πολιτικοί ηγέτες των καπιταλιστικών κρατών μιλούν για δημοκρατία, δεν εννοούν τη δημοκρατία που κάνουν κουμάντο οι πολλοί, οι λαοί, αλλά αυτή που κάνει κουμάντο το κεφάλαιο. Γι’ αυτό και συνεχίζουν ότι δε νίκησε παντού σ’ όλη την Ευρώπη η δημοκρατία, αφού μια σειρά χώρες υποδουλώθηκαν στον κομμουνιστικό ολοκληρωτισμό.

Γι’ αυτό και πανηγυρίζουν για την επανένωση της Ευρώπης μετά την «πτώση του τείχους». Την επανένωση στις αξίες της ελευθερίας και δημοκρατίας, δηλαδή της ιμπεριαλιστικής ελευθερίας και δημοκρατίας.

Μιλούν για την ελευθερία και δημοκρατία που κατέκτησαν οι πρώην σοσιαλιστικές χώρες με την αντεπανάσταση και την ίδια ώρα εντείνονται οι διώξεις σ’ αυτές τις χώρες κατά των κομμουνιστών, κομμουνιστικά κόμματα είναι στην παρανομία ενώ οι συνεργάτες των Γερμανών, όπως στις βαλτικές χώρες αναδεικνύονται εθνικοί ήρωες.

Επιχειρούν να σβήσουν από την Ιστορία:

  • Το ρόλο των λαϊκών κινημάτων στην οργάνωση του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα ενάντια στην κατοχή της χιτλερικής συμμαχίας.
  • Το ρόλο των λαϊκών κινημάτων ενάντια στον εγχώριο φασισμό, στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο που διεξήγαγε η εγχώρια αστική τάξη.
  • Το ρόλο του Κομμουνιστικό Κόμματος που υπήρξε εμπνευστής, ψυχή και οργανωτής της Εθνικής Αντίστασης. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in πλαστογράφηση της Ιστορίας, ριζασπάστης, ιστορία | Με ετικέτα: , , , , , , | Leave a Comment »

Ο ρωσικός λαός δεν ξεχνά!

Posted by redship στο 28 Απριλίου , 2011

Κάπως έτσι θα κυκλοφορούν τα λεωφορεία. Στη συγκεκριμένη μακέτα, αναγράφεται η φράση «Αιώνια δόξα στους νικητές!»
Από τις 3 Μάη στους δρόμους της Μόσχας και πέντε ακόμη ρωσικών πόλεων θα κυκλοφορούν μικρά λεωφορεία που χρησιμοποιούνται στις αστικές συγκοινωνίες, με φωτογραφίες του Στάλιν και του Κόκκινου Στρατού!

Η πρωτοβουλία ανήκει σε μία ομάδα που δραστηριοποιείται μέσω διαδικτύου (σ.σ. διατηρούν διαδικτυακά «ημερολόγια» ή αλλιώς «μπλογκς») και η οποία συντονίστηκε ώστε να μαζέψει τα 300 χιλιάδες ρούβλια (περίπου 7.500 ευρώ) που κοστίζει η αγορά διαφημιστικού χώρου πάνω στα λεωφορεία. Στη Μόσχα η συμφωνία με την ιδιωτική εταιρεία των λεωφορείων προβλέπει τη χρήση τριών λεωφορείων επί ένα μήνα κυκλοφορίας.

Στη μία πλευρά των λεωφορείων θα υπάρχει φωτογραφία από την παρέλαση του Κόκκινου Στρατού μπροστά από το Κρεμλίνο το Νοέμβρη του 1941 και στην άλλη πλευρά τους φωτογραφία από την παρέλαση της Νίκης στην Κόκκινη Πλατεία το 1945. Και στις δύο πλευρές θα κυριαρχεί το Μετάλλιο «Για τη Νίκη ενάντια στη Γερμανία κατά τον Μεγάλο Πατριωτικό Πόλεμο 1941 – 1945» με το προφίλ του Στάλιν και τη φράση «Η υπόθεσή μας είναι δίκαιη, νικήσαμε».

Το ενδιαφέρον της πρωτοβουλίας αυτής είναι πολλαπλό. Καταρχήν, τα λεωφορεία θα κυκλοφορούν έτσι στολισμένα παρά και ενάντια στην απόφαση των αρχών της Μόσχας να μην κυκλοφορήσουν τα λεωφορεία της δημοτικής επιχείρησης με ανάλογες εικόνες! Επίσης, η ομάδα των «μπλόγκερ» δεν είναι κομμουνιστές, απλά άνθρωποι που φαίνεται πως έχουν αηδιάσει με το ξαναγράψιμο της Ιστορίας με όρους πλήρους διαστρέβλωσής της. Σε δήλωσή του προς την εφημερίδα «Ισβέστια», ένας από τους οργανωτές της πρωτοβουλίας, αφού ξεκαθάρισε πως δεν ανήκουν σε κόμμα ή πολιτική οργάνωση, δήλωσε: «Δεν έχουμε σκοπό να εμβαθύνουμε σε ένα είδος πολιτικής ή ηθικής αξιολόγησης ολόκληρης της εποχής του Ιωσήφ Στάλιν. Η δράση μας αυτή πρώτα απ’ όλα θέλει να υπογραμμίσει το ρόλο του στην κοινή νίκη ενάντια στον θανατηφόρο εχθρό όλης της ανθρωπότητας: Τον χιτλερικό ναζισμό και την πολεμική μηχανή της Γερμανίας».

Αξίζει να σημειωθεί ότι το – τεράστιο για τα δεδομένα της οικονομικής κατάστασης του ρωσικού λαού – ποσό για την αγορά του διαφημιστικού χώρου μαζεύτηκε μέσα σε δύο, ουσιαστικά, μήνες.

Posted in πολιτικη, ριζασπάστης | Με ετικέτα: , , , , , | Leave a Comment »

Πρώην υπουργός της ΕΣΣΔ αρνήθηκε τη βράβευση από τη σημερινή Ρωσία

Posted by redship στο 20 Απριλίου , 2011

Με επιστολή του προς τον Πρόεδρο της Ρωσίας, Ντμίτρι Μεντβέντιεφ, ο πρώην υπουργός Γεωλογίας της ΕΣΣΔ Ε. Κοζλόφσκι εξηγεί τους λόγους που τον κάνουν να αρνηθεί τη βράβευσή του από το σημερινό ρωσικό κράτος για την προσφορά του στη σφαίρα της εκπαίδευσης. Μεταξύ άλλων σημειώνει: «Καταρχήν την ίδια περίοδο (σημ. μτφρ. με τη βράβευσή του) με διάταγμά σας τιμήσατε με το ανώτατο παράσημο της Ρωσίας τον προδότη της Πατρίδας μου, της ΕΣΣΔ, τον καταστροφέα και προδότη Μιχαήλ Γκορμπατσόφ».

Ταυτόχρονα, ο Ε. Κοζλόφσκι με την επιστολή του καταρρίπτει τον αντικομμουνιστικό μύθο, που καλλιεργούν οι σημερινές αρχές της Ρωσίας, πως δήθεν η εξάρτηση της Ρωσίας από τα έσοδα της εξόρυξης πρώτων υλών έχουν μπει εδώ και 40 χρόνια, γι’ αυτό και σήμερα δυσκολεύονται να αλλάξει αυτή η σχέση στη δομή των ρωσικών εσόδων που προέρχονται από τις εξαγωγές. Οπως σημειώνει ο Κοζλόφσκι, το 1970 μόλις το 15,7% των εξαγωγών της ΕΣΣΔ αφορούσε ενεργειακούς πόρους, όταν σήμερα το αντίστοιχο ποσοστό είναι περίπου στο 67%.

Επίσης, σημειώνει πως στη σημερινή Ρωσία η συντριπτική πλειοψηφία του λαού (το 97%, όπως γράφει) δεν έχει τη δυνατότητα να επηρεάσει τις αποφάσεις που παίρνει η αστική εξουσία.

Posted in πολιτικη, ριζασπάστης | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »