καράβι κόκκινο

τα μαύρα τα μαλλιά μας και αν ασπρίσαν δεν μας τρομάζει η βαρυχειμωνιά

  • Ε, το λοιπόν, ο,τι και να είναι τ’ άστρα, εγώ τη γλώσσα μου τους βγάζω. Για μένα, το λοιπόν, το πιο εκπληκτικό, πιο επιβλητικό, πιο μυστηριακό και πιο μεγάλο, είναι ένας άνθρωπος που τον μποδίζουν να βαδίζει. Είναι ένας άνθρωπος που τον αλυσοδένουνε

  • Γιάννης Ρίτσος

    Να με θυμόσαστε - είπε. Χιλιάδες χιλιόμετρα περπάτησα χωρίς ψωμί, χωρίς νερό, πάνω σε πέτρες κι αγκάθια, για να φέρω ψωμί και νερό και τριαντάφυλλα. την ομορφιά ποτές μου δεν την πρόδωσα. Όλο το βιος μου το μοίρασα δίκαια. Μερτικό εγώ δεν κράτησα. Πάμπτωχος. Μ' ένα κρινάκι του αγρού τις πιο άγριες νύχτες μας φώτισα. Να με θυμάστε.

  • κώστας βάρναλης

    Δε λυπάμαι τα γηρατειά που φεύγουν - τα μωράκια που έρχονται άθελά τους να ζήσουν σκλάβοι, να πεθάνουν σκλάβοι, σ' έναν κόσμο ελεύθερων αφεντάδων. Θα τους μαθαίνουν: η σκλαβιά τους χρέος εθνικόν και σοφία του Πανάγαθου!... Πότε θ' αναστηθούν οι σκοτωμένοι; ΚΩΣΤΑ ΒΑΡΝΑΛΗΣ 20.10.1973

  • ------------------------------- Την πόρτα αν δεν ανοίγει, τη σπαν, σας είπα. Τι στέκεστε, τι γέρνετε σκυφτοί; Λαέ σκλάβε, δειλέ, ανανιώσου, χτύπα! Και κέρδισε μονάχος το ψωμί -------------------------------- -------------------------------- ''Aν το δίκιο θες, καλέ μου, με το δίκιο του πολέμου θα το βρής. Όπου ποθεί λευτεριά, παίρνει σπαθί''
  • κομαντάντε Μάρκος

  • «Ο Μάρκος είναι γκέι στο Σαν Φρανσίσκο, μαύρος στη Νότια Αφρική, ασιάτης στην Ευρώπη, αναρχικός στην Ισπανία, Παλαιστίνιος στο Ισραήλ, γύφτος στην Πολωνία, ειρηνιστής στη Βοσνία, Εβραίος στη Γερμανία, μια γυναίκα μόνη στο Μετρό τα ξημερώματα, με άλλα λόγια ο Κομαντάτε Μάρκος είμαστε εμείς, το πρόσωπο του κάθε καταπιεσμένου ανθρώπου πάνω στον πλανήτη»
  • μπερτολντ μπρεχτ

    Δεν είμαι άδικος, μα ούτε και τολμηρός και να που σήμερα μου δείξανε τον κόσμο τους μόνο το ματωμένο δάκτυλό τους είδα μπρος και είπα ευθύς: “μ’αρέσει ο νόμος τους” Τον κόσμο αντίκρυσα μέσ’απ’ τα ρόπαλά τους Στάθηκα κι είδα, ολημερίς με προσοχή. Είδα χασάπηδες που ήταν ξεφτέρια στη δουλειά τους. και σαν με ρώτησαν “σε διασκεδάζει;” είπα “πολύ”! Κι από την ώρα εκείνη, λέω “ναι” σε όλα, κάλλιο δειλός, παρά νεκρός να μείνω. Για να μη με τυλίξουνε σε καμιά κόλλα, ό,τι κανένας δεν εγκρίνει το εγκρίνω Φονιάδες είδα, κι είδα πλήθος θύματα, μου λείπει θάρρος, μα όχι και συμπόνια Και φώναξα, βλέποντας τόσα μνήματα: “καλά τους κάνουν -για του έθνους την ομόνοια!” Να φτάνουν είδα δολοφόνων στρατιές κι ήθελα να φωνάξω “σταματήστε!” Μα ξέροντας πως κρυφοκοίταζε ο χαφιές, μ’άκουσα να φωνάζω: “Ζήτω!Προχωρήστε!” Δε μου αρέσει η φτήνια και η κακομοιριά Γι’αυτό κι έχει στερέψει η έμπνευσή μου. Αλλά στου βρώμικού σας κόσμου τη βρωμιά ταιριάζει, βέβαια-το ξέρω-κι η έγκρισή μου

  • Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας

    Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας κι αφήνει άλλους ν' αγωνιστούν για τη υπόθεσή του πρέπει προετοιμασμένος να ' ναι : γιατί όποιος δεν έχει τον αγώνα μοιραστεί Θα μοιραστεί την ήττα . Ούτε μια φορά δεν αποφεύγει τον αγώνα αυτός που θέλει τον αγώνα ν' αποφύγει : γιατί θ' αγωνιστεί για την υπόθεση του εχτρού όποιος για τη δικιά του υπόθεση δεν έχει αγωνιστεί .
  • εγκώμιο στον κομμουνισμό – μπέρτολτ μπρέχτ

    Είναι λογικός, καθένας τον καταλαβαίνει. Ειν' εύκολος. Μια και δεν είσαι εκμεταλλευτής, μπορείς να τον συλλάβεις. Είναι καλός για σένα, μάθαινε γι' αυτόν. Οι ηλίθιοι ηλίθιο τον αποκαλούνε, και οι βρωμεροί τον λένε βρωμερό. Αυτός είναι ενάντια στη βρωμιά και την ηλιθιότητα. Οι εκμεταλλευτές έγκλημα τον ονοματίζουν. Αλλά εμείς ξέρουμε: Είναι το τέλος κάθε εγκλήματος. Δεν είναι παραφροσύνη, μα Το τέλος της παραφροσύνης. Δεν είναι χάος Μα η τάξη. Είναι το απλό Που είναι δύσκολο να γίνει.
  • οι δικαστές

    Να οι κύριοι δικαστές τους λέμε οι καταπιεστές πως δίκαιο είναι τον λαό τι συμφέρει μα αυτοί δεν ξέρουν ποιο είναι αυτό κι έτσι δικάζουν στο σωρό μέχρι να βάλουν το λαό ολόκληρο στο χέρι
  • ———–

    Εχουνε νομικά βιβλία και διατάγματα Εχουνε φυλακές και οχυρώσεις Εχουνε δεσμοφύλακες και δικαστές Που παίρνουνε πολλά λεφτά κι έτοιμοι για όλα είναι. Μπ. Μπρεχτ
  • ———————

    "Όταν ήρθαν να πάρουν τους Εβραίους, δεν διαμαρτυρήθηκα, γιατί δεν ήμουν Εβραίος. Όταν ήρθαν για τους κομμουνιστές δεν φώναξα, γιατί δεν ήμουν κομμουνιστής. Όταν κατεδίωξαν τους τσιγγάνους, ούτε τότε φώναξα, γιατί δεν ήμουν τσιγγάνος. Όταν ο Χίτλερ φυλάκιζε ομοφυλόφιλους δεν αντέδρασα γιατί δεν ήμουν ομοφυλόφιλος Όταν έκλεισαν το στόμα των Ρωμαιοκαθολικών που αντιτάσσονταν στο φασισμό, δεν έκανα τίποτα γιατί δεν ήμουν καθολικός. Μετά ήρθαν να συλλάβουν εμένα, αλλά δεν υπήρχε πια κανείς να αντισταθεί μαζί μου"
  • ========================

    Λες: Πολύ καιρό αγωνίστηκες. Δεν μπορείς άλλο πια ν’ αγωνιστείς. Άκου λοιπόν: Είτε φταις είτε όχι: Σαν δε μπορείς άλλο να παλέψεις, θα πεθάνεις. Λες: Πολύ καιρό έλπιζες. Δεν μπορείς άλλο πια να ελπίσεις. Έλπιζες τi; Πως ο αγώνας θαν’ εύκολος; Δεν είν’ έτσι. Η θέση μας είναι χειρότερη απ’ όσο νόμιζες. Είναι τέτοια που: Αν δεν καταφέρουμε το αδύνατο Δεν έχουμε ελπίδα. Αν δεν κάνουμε αυτό που κανείς δεν μπορεί να μας ζητήσει Θα χαθούμε. Οι εχθροί μας περιμένουν να κουραστούμε. Όταν ο αγώνας είναι στην πιο σκληρή καμπή του. Οι αγωνιστές έχουν την πιο μεγάλη κούραση. Οι κουρασμένοι, χάνουν τη μάχη.
  • Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους

    Αυτοί που βρίσκονται ψηλά θεωρούν ταπεινό να μιλάς για το φαΐ. Ο λόγος; έχουνε κιόλας φάει. Αν δε νοιαστούν οι ταπεινοί γι' αυτό που είναι ταπεινό ποτέ δεν θα υψωθούν. Αυτοί που αρπάνε το φαϊ απ’ το τραπέζι κηρύχνουν τη λιτότητα. Αυτοί που παίρνουν όλα τα δοσίματα ζητάν θυσίες. Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους για τις μεγάλες εποχές που θά 'ρθουν.
  • che

    Πιστεύω στην ένοπλη πάλη σαν μοναδική λύση για τους λαούς που αγωνίζονται για την απελευθέρωσή τους και είμαι συνεπής με τις πεποιθήσεις μου. Πολλοί θα με πουν τυχοδιώκτη και είμαι, μόνο που είμαι άλλου είδους τυχοδιώκτης, ένας από εκείνους που προβάλλουν τα στήθη τους για να αποδείξουν τις αλήθειες τους.

  • Αξίζει για ένα όνειρο να ζεις, κι ας είναι η φωτιά του να σε κάψει
  • pablo neruda

    όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας, επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές, όποιος δεν αλλάζει περπατησιά, όποιος δεν διακινδυνεύει και δεν αλλάζει χρώμα στα ρούχα του, όποιος δεν μιλεί σε όποιον δεν γνωρίζει. όποιος αποφεύγει ένα πάθος, όποιος δεν είναι ευτυχισμένος στη δουλειά του, όποιος δεν διακινδυνεύει τη βεβαιότητα για την αβεβαιότητα για να κυνηγήσει ένα όνειρο, όποιος δεν επιτρέπει στον εαυτό του τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του να αποφύγει τις εχέφρονες συμβουλές. όποιος δεν ταξιδεύει, όποιος δεν διαβάζει, όποιος δεν ακούει μουσική, όποιος δεν βρίσκει σαγήνη στον εαυτό του όποιος καταστρέφει τον έρωτά του, όποιος δεν επιτρέπει να τον βοηθήσουν, όποιος περνάει τις μέρες του παραπονούμενος για τη τύχη του ή για την ασταμάτητη βροχή. όποιος εγκαταλείπει μια ιδέα του πριν την αρχίσει, όποιος δεν ρωτά για πράγματα που δεν γνωρίζει. Αποφεύγουμε τον θάνατο σε μικρές δόσεις, όταν θυμόμαστε πάντοτε ότι για να είσαι ζωντανός χρειάζεται μια προσπάθεια πολύ μεγαλύτερη από το απλό γεγονός της αναπνοής. Μόνο η ένθερμη υπομονή θα οδηγήσει στην επίτευξη μιας λαμπρής ευτυχίας.

  • από το Canto general

    Μπορεί να κόψουν όλα τα λουλούδια, αλλά δεν θα γίνουν ποτέ αφέντες της Άνοιξης
  • κ. καβάφης

    Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις
  • κωστής παλαμάς

    Και τους τρέμουνε των κάμπων οι κιοτήδες και μ’ ονόματα τους κράζουν πονηρά κλέφτες κι απελάτες και προδότες. Τους μισούν οι βασιλιάδες κι όλοι οι τύραννοι κι είναι μέσα στους σκυφτούς τα παλληκάρια κι είναι μες στους κοιμισμένους οι στρατιώτες…” Κ . Παλαμάς στο Δωδεκάλογο του Γύφτου.
  • διαμοιρασμός του blog

    Bookmark and Share
  • διαχείριση

  • on line επισκέπτες

  • ημερολόγιο άρθρων

    Ιουνίου 2017
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Οκτ.    
     1234
    567891011
    12131415161718
    19202122232425
    2627282930  
  • Εγγραφή

Posts Tagged ‘εμπρός λαέ μη σκύβεις το κεφάλι’

18 Οκτώβρη. Να νεκρώσουν τα πάντα! Να σταματήσουν μηχανές, να κλείσουν μαγαζιά, να παραλύσει η χώρα

Posted by redship στο 10 Οκτωβρίου , 2012

ΟΛΟΙ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ-ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ στις 18 Οκτώβρη

ΤΣΑΚΙΖΟΥΝΤΗΖΩΗΜΑΣ. ΜΑΣ ΑΛΥΣΟΔΕΝΟΥΝ!

ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΗΝ ΟΜΟΝΟΙΑ ΣΤΙΣ 10.30 π.μ.

Πίστεψε στη δύναμή σου, φέρε τα πάνω-κάτω!

Εσύ παράγεις τον πλούτο, σε σένα πρέπει να επιστρέψει!

Δεν πάει άλλο! Καταργούν τον κατώτερο μισθό, τσακίζουν τις συλλογικές συμβάσεις και ό,τι έχει απομείνει από τις εργασιακές σχέσεις και τα ασφαλιστικά – συνταξιοδοτικά δικαιώματα, τις κοινωνικές παροχές, τα επιδόματα ανεργίας. Επιχειρούν να απελευθερώσουν το ωράριο, να καταργήσουν την Κυριακάτικη αργία, να σκλαβώσουν και να περάσουν αλυσίδες στους εργαζόμενους, να μετατρέψουν τους χώρους δουλειάς σε σύγχρονα κάτεργα.

Να νεκρώσουν τα πάντα!

Να σταματήσουν μηχανές, να κλείσουν μαγαζιά, να παραλύσει η χώρα.

Να βουλιάξει κάθε πόλη από τη λαϊκή διαμαρτυρία!

Εργοστάσιο το εργοστάσιο, επιχείρηση την επιχείρηση, γραφείο το γραφείο, σχολείο το σχολείο, μαγαζί το μαγαζί, όλοι και όλες στην απεργία.

Nα μη δεχτούμε τη σύγχρονη σκλαβιά!

Με τη νομοθέτηση του κατώτατου μισθού καταργείται στην ουσία ο θεσμός της συλλογικής σύμβασης, των συλλογικών διαπραγματεύσεων. Με την κατάργηση της Εθνικής Γενικής Συλλογικής σύμβασης πλήττονται όλοι οι εργαζόμενοι και όχι μόνο εκείνοι που παίρνουν τον κατώτατο μισθό και μεροκάματο. Καταργούνται όλα τα οικονομικά και θεσμικά μέτρα που περιείχε ο θεσμός της Συλλογικής Σύμβασης, οι τριετίες, τα επιδόματα, η άδεια. Μειώνουν εκ νέου τις αποζημιώσεις σε περίπτωση απόλυσης. Αυξάνουν το μέγιστο αριθμό ημερών εργασίας σε 6 ανά βδομάδα για όλους τους τομείς. Ορίζουν την ελάχιστη ημερήσια ανάπαυση στις 11 ώρες, άρα 13 ώρες δουλειά τη μέρα χωρίς πληρωμή υπερωριών.

Εργαζόμενη, εργαζόμενε, άνεργε, νέα και νέε,

Μην κάθεσαι σκυφτός! Μη μένεις αμέτοχος στους αγώνες που γίνονται. Μην παραμυθιάζεσαι από τους εκμεταλλευτές και το συνάφι τους. Μη σκορπάς τις ελπίδες σου σε δυνάμεις που σε αντιμετωπίζουν ως εκλογική πελατεία για τις επόμενες εκλογές.

Εσύ έχεις τη δύναμη! Να ξεθαρρέψεις! Να μπεις στη μάχη πιο αποφασιστικά.

Χωρίς εσένα γρανάζι δε γυρνά! Εσύ παράγεις τον πλούτο.

Στην οργάνωση κι αντεπίθεση της τάξης μας έλα κι εσύ, που έως τώρα δεν έχεις απεργήσει. Να συμβάλλεις κι εσύ, ώστε η απεργιακή κινητοποίηση να δώσει απάντηση, να τους τραντάξει. Να μη δεχθούμε να δουλεύουμε 13 ώρες χωρίς δικαιώματα, για 400 ευρώ. Να μη δεχτούμε την ανεργία ως φυσικό φαινόμενο.

 

Ο ΛΑΟΣ ΣΕ ΚΑΝΕΝΑΝ ΔΕ ΧΡΩΣΤΑ – ΤΟΥ ΧΡΩΣΤΑΝΕ

Τέρμα οι θυσίες για τη σωτήρια των κεφαλαιοκρατών και τα κέρδη των δανειστών

Να πετάξουμε τις ξένες σημαίες. Να μην παρασυρθεί κανένας εργάτης από την όξυνση των ανταγωνισμών. Η επίσκεψη της Μέρκελ πραγματοποιήθηκε για να προωθηθούν και να στηριχτούν τα συμφέροντα των Γερμανών καπιταλιστών, αλλά και τα συμφέροντα όλου του κεφαλαίου στην ΕΕ και στην Ελλάδα έναντι των άλλων ιμπεριαλιστικών κέντρων. Όλοι αυτοί είναι ενωμένοι απέναντι στην εργατική τάξη γιατί γνωρίζουν ότι από την εκμετάλλευση, τον ιδρώτα και το αίμα των εργατών, θησαυρίζουν.

ΚΑΜΙΑ ΘΥΣΙΑ για να σωθούν τα κέρδη των μονοπωλίων.

Κανένας να μην ξεγελαστεί! Τα μέτρα δεν έχουν σχέση με το χρέος και τα ελλείμματα, ούτε είναι για το καλό της χώρας μας. Το χρέος δε δημιουργήθηκε από την ευημερία του λαού. Το έλλειμμα στα δημόσια ταμεία και στις τσέπες των λαϊκών νοικοκυριών βρίσκεται στην άλλη όχθη, στα τεράστια κέρδη των βιομηχάνων, των εφοπλιστών, της μεγαλοεργοδοσίας, των μονοπολιακών ομίλων.

Δεν υπάρχει εθνικό συμφέρον, εθνικοί στόχοι και εθνικές θυσίες. Η Ελλάδα ως χώρα είναι μία, αλλά δεν έχουμε όλοι τα ίδια συμφέροντα! Τα νέα βάρβαρα μέτρα, όπως και τα προηγούμενα, δεν είναι άσχημα για όλους. Τα μονοπώλια, οι βιομήχανοι και οι μεγαλοεργοδότες τα αναζητούσαν χρόνια και είναι οι μεγάλοι κερδισμένοι των μέτρων που μας εξαθλιώνουν. Αυτοί έφεραν τα μνημόνια και τις δανειακές συμβάσεις για να στηρίξουν την κερδοφορία τους. Αυτούς υπηρετεί η νέα κυβέρνηση και οι σύμμαχοι της στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Τα αρπαχτικά αυτά δεν είναι η πατρίδα. Πατρίδα είμαστε εμείς που δημιουργούμε όλο τον πλούτο και όχι μια χούφτα παράσιτα που τον κλέβουν.

ΜΠΛΟΚΟ ΣΤΑ ΜΕΤΡΑ

ΚΑΤΩ ΤΑ ΜΝΗΜΟΝΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΜΕΤΡΑ ΕΞΑΘΛΙΩΣΗΣ ΤΟΥ ΛΑΟΥ

Οι απαιτήσεις των εργοδοτών φανερώνουν τι σημαίνει η ανάπτυξη για την οποία μιλάνε. Μας θέλουν στη δουλειά με μεροκάματα πείνας, από ήλιο σε ήλιο, χωρίς κανένα δικαίωμα, για να μπορούν να γεμίζουν με τον ιδρώτα μας τα θησαυροφυλάκια τους στην Ελβετία. Αυτήν την ανάπτυξη θέλουν, με τους εργαζόμενους εξαθλιωμένους και αλυσοδεμένους, με παράλληλη ανεργία στα ύψη για να απειλούν και να εκβιάζουν με απόλυση όσους ξεζουμίζουν.

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΟΥ ΚΑΤΩΤΕΡΟΥ ΜΙΣΘΟΥ ΚΑΙ ΜΕΡΟΚΑΜΑΤΟΥ

Απαιτούμε την κατάργηση των δανειακών συμβάσεων και των μνημονίων, την έξοδο της χώρας μας από τη λυκοσυμμαχία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τη διαγραφή του χρέους.

Αγωνιζόμαστε για μια ανάπτυξη που κριτήριο της δεν θα είναι το κέρδος, αλλά οι ανάγκες μας για δουλειά μόνιμη και σταθερή για όλους, με αξιοπρεπείς μισθούς, συντάξεις, ανάπαυση, δωρεάν μόρφωση για τα παιδιά μας, εξασφαλισμένη δωρεάν φροντίδα Υγείας για τις οικογένειές μας, ξεκούραση κι ασφάλεια για το μέλλον. Ανάπτυξη και παραγωγή προς όφελος του λαού και όχι των μονοπωλιακών ομίλων.

Δεν είναι παντοδύναμοι, δεν είναι πανίσχυροι.

Εμείς είμαστε πιο πολλοί, είμαστε η πλειοψηφία που υποφέρει.

Έχουμε τη δύναμη να επιβάλλουμε το δίκιο μας!

Με καθημερινή δράση και συζήτηση μέσα στα εργοστάσια και στους τόπους δουλειάς, στα σωματεία, στις γενικές συνελεύσεις, στις γειτονιές να οργανώσουμε σχεδιασμένα την επιτυχία της απεργίας. Οι πλειοψηφίες της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ, σε Ομοσπονδίες και Εργατικά κέντρα, ούτε θέλουν, ούτε μπορούν να υπηρετήσουν αυτόν τον αγώνα. Βρίσκονται απέναντι. Αποτελούν μια οργανωμένη γραφειοκρατία με στενούς δεσμούς με την εργοδοσία και το κράτος. Απαιτείται γραμμή πάλης που θα συγκρούεται με τον κυβερνητικό και εργοδοτικό συνδικαλισμό, που σέρνει συνεχώς στα τραπέζια του κοινωνικού διαλόγου τους εργαζόμενους. Να δυναμώσουμε τα σωματεία, να γίνουν κάστρα αντίστασης απέναντι σε κάθε εργοδότη και στην τάξη τους. Να αλλάξουν οι συσχετισμοί στο συνδικαλιστικό κίνημα.

Καμία ανοχή, καμία καθυστέρηση. Ο λαός πρέπει να απαντήσει αγωνιστικά, μαχητικά, να αποκρούσει τους εκβιασμούς, να ξεπεράσει την τρομοκρατία. Να δοθεί αγωνιστική απάντηση παντού, σε κάθε εργοστάσιο και χώρο δουλειάς, σε κάθε κλάδο, σε κάθε λαϊκή γειτονιά. Να αποτρέψουμε την ψήφιση και την υλοποίηση των νέων βάρβαρων μέτρων.

ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΣΤΙΣ 18 ΟΚΤΩΒΡΗ

Έχουμε τη δύναμη και μπορούμε

να καταργήσουμε νόμους κι αφεντικά.

ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΗΝ ΟΜΟΝΟΙΑ ΣΤΙΣ 10.30 π.μ.

Posted in Π.Α.ΜΕ | Με ετικέτα: , , , , | 1 Comment »

ΛΑΪΚΟ ΜΠΛΟΚΟ ΣΤΑ ΜΕΤΡΑ – ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Posted by redship στο 8 Οκτωβρίου , 2012

Posted in τα «Νταχάου» της εργοδοτικής αυθαιρεσίας, ταξικός πόλεμος | Με ετικέτα: , | 2 Σχόλια »

Ολοι το Σάββατο στα συλλαλητήρια

Posted by redship στο 6 Σεπτεμβρίου , 2012

Απάντηση στη βάρβαρη αντιλαϊκή πολιτική που ήδη εφαρμόζεται και στα νέα επώδυνα μέτρα που ετοιμάζονται, πρέπει να δώσουν εργαζόμενοι, αυτοαπασχολούμενοι, αγρότες, νέοι, γυναίκες και συνταξιούχοι, μέσα από τη μαζική τους συμμετοχή στα συλλαλητήρια στα οποία καλούν εργατικά συνδικάτα και συνταξιουχικές οργανώσεις, στη Θεσσαλονίκη, στην Αθήνα και σε άλλες μεγάλες πόλεις της χώρας. Είναι η πρώτη αγωνιστική αναμέτρηση μετά τις εκλογές και το καλοκαίρι που μεσολάβησε και γι’ αυτό τα λαϊκά στρώματα πρέπει να δείξουν το μπόι τους. Φτάνει με την αναμονή και τις αυταπάτες. Τώρα είναι η ώρα της δράσης και η οργάνωση της πάλης και αυτό πρέπει να σηματοδοτήσουν τα συλλαλητήρια του Σαββάτου.

Αλλος δρόμος για την εργατική λαϊκή οικογένεια δεν υπάρχει. Το δίλημμα είναι αμείλικτο, όπως και η επίθεση του κεφαλαίου και των πολιτικών του εκπροσώπων. «’Η υποταγή και εξαθλίωση ή αγώνας και επιβίωση». Ο φόβος, η υποταγή στους εκβιασμούς που εκτοξεύει η πλουτοκρατία και τα κόμματά της δεν οδηγούν στη σωτηρία. Η κατάσταση θα γίνεται κάθε μέρα ακόμα χειρότερη. Η επίθεση δε θα ανακοπεί. Η βαρβαρότητα δε θα τελειώσει. Τέλος στην εξαθλίωση, που οδηγούν το λαό μας οι καπιταλιστές και τα όργανά τους, μπορεί να δώσει μόνο ο οργανωμένος αγώνας του, με σαφές ταξικό περιεχόμενο που θα αντιπαλεύει την πολιτική και την ίδια την εξουσία των καπιταλιστών, που θα αμφισβητεί τους ιερούς νόμους της κερδοφορίας των μονοπωλίων.
Η κυβέρνηση δεν πρέπει να πάρει ούτε ένα λεπτό πίστωση χρόνου. Μετά από τρία χρόνια, που η ζωή του εργαζόμενου λαού έγινε κόλαση, μετά από τις γνωστές εναλλαγές στη διακυβέρνηση της χώρας, μετά από τόσα «πακέτα διάσωσης» που έκαναν τη ζωή των εργαζομένων ακόμα πιο ανυπόφορη, τώρα δεν μπορεί να υπάρχει η παραμικρή αυταπάτη. Είναι ώρα που ο καθένας πρέπει να αναλάβει τις ευθύνες του. Και αναλαμβάνω την ευθύνη αυτή τη στιγμή σημαίνει μπαίνω στον αγώνα, με όσες δυσκολίες και αν συνεπάγεται.
Αυτή την ελπιδοφόρα προοπτική ανοίγει η πρόταση του ΠΑΜΕ για να αποφασιστεί η προκήρυξη Γενικής Απεργίας. Απεργία που πρέπει να αξιοποιηθεί για να οργανωθεί η αντίσταση στα νέα μέτρα, η καταδίκη και η συσπείρωση ενάντια στην αντιλαϊκή πολιτική, η απαίτηση για κατάργηση των δανειακών συμβάσεων, των μνημονίων και των νόμων που τα υλοποιούν. Να συμβάλει στην εξασφάλιση των προϋποθέσεων για ένα βήμα μπροστά στην πιο πλατιά οργάνωση της πάλης και των αγώνων του λαού μας. Για μια τέτοια αναμέτρηση απαιτείται σχέδιο, οργάνωση, αντοχή στις δυσκολίες, πολιτικοποίηση των αγώνων με την ανάδειξη των βαθύτερων αιτιών και του ταξικού περιεχομένου που έχει η αντιλαϊκή πολιτική.
Συνδικάτα, συνδικαλιστές, Επιτροπές Αγώνα, Λαϊκές Επιτροπές πρέπει να «πιάσουν τον ταύρο από τα κέρατα». Να κάνουν τη Γενική Απεργία υπόθεση καθημερινής δράσης στους χώρους δουλειάς. Τα εργοστάσια, οι επιχειρήσεις, κάθε τόπος δουλειάς, τα γραφεία, οι δημόσιοι χώροι, τα σχολεία και τα πανεπιστήμια να σηκωθούν στο πόδι. Ο λαός μας έχει τη δύναμη να βάλει φρένο στη βαρβαρότητα, με την πάλη του μπορεί «να φέρει τα πάνω κάτω». Με μπροστάρη την εργατική τάξη, με όπλο την Κοινωνική Συμμαχία να μην αφήσει μια χούφτα μονοπώλια να χαντακώσουν τη ζωή του και υποθηκεύσουν το μέλλον των παιδιών του.

Posted in πολιτικη, ρήξη και ανατροπή, ριζασπάστης | Με ετικέτα: | 2 Σχόλια »

Ποιος θα μας κάμψει;

Posted by redship στο 20 Μαΐου , 2012

από fadomduck2

 

  • Όταν χιλιάδες αστοί οικονομολόγοι σπαζοκεφαλιάζουν επί τέσσερα χρόνια να βγάλουν τον καπιταλισμό από το υφεσιακό αδιέξοδο και αδυνατούν, ποιος θα μας κάμψει;
  • Όταν όλοι οι πολιτικοί του αστικού συστήματος διαδέχονται ο ένας τον άλλο σε κυβερνήσεις ανίκανες και ανήμπορες μπροστά στην καταστροφή, ποιος θα μας κάμψει;
  • Όταν ένα όλο και μεγαλύτερο κομμάτι του πληθυσμού εξαθλιώνεται, οδηγείται στην ανεργία, την μετανάστευση, την απελπισία, την αυτοκτονία, από το σύστημα που «κέρδισε τελεσίδικα» το στοίχημα της ιστορίας το 1990, ποιος θα μας κάμψει;
  • Όταν στη χώρα μας γεννήθηκαν εργάτες που άντεξαν 200 μέρες απεργίας, συντονισμένων επιθέσεων από κάθε κομμάτι της μεγαλοαστικής τάξης, μικροαστική χλεύη, συμπλεγματισμό και καχυποψία, όταν άντεξαν ακόμα τη φτώχεια, την αγωνία της πείνας, και έμειναν όρθιοι και περήφανοι, ποιος θα μας κάμψει;
  • Όταν το Κομμουνιστικό Κόμμα αντέχει την χλεύη, τη συκοφαντία, την ειρωνεία, την εκλογική τιμωρία διότι «δεν συνεμορφώθη προς τας υποδείξεις» χωρίς να δώσει σπιθαμή από την επαναστατική του πίστη στη λαϊκή και εργατική εξουσία ως μόνη ανθρώπινη διέξοδο μιας απανθρωποποιημένης κοινωνίας, ποιος θα μας κάμψει;
  • Όταν τα ψέμματα των αστών διαψεύδουν το ένα το άλλο, όταν ο πανικός τους τους οδηγεί σε συνεχείς αμφιταλαντεύσεις, αλλαγές πορείας, αποστασίες, διασπάσεις, επανασυγκολλήσεις, παράδοση στον εκφασισμό, ποιος θα μας κάμψει;
  • Όταν το μόνο που είναι πια ικανή να βγάλει απ’ το καπέλο της η αστική τάξη είναι σκιάχτρα για να τρομάξει το λαό, ποιος θα μας κάμψει;
  • Όταν η χώρα έχει φτάσει στην κατάσταση καρκινοπαθούς στον οποίο «οι ειδικοί» δεν γνωρίζουν να κάνουν τίποτε άλλο από αφαιμάξεις, ποιος θα μας κάμψει;
  • Όταν το σοσιαλδημοκρατικό άλλοθι γελοιοποιείται ως μπροστάρης της διάσωσης ενός καθολικά σάπιου συστήματος που στηρίζονταν, στην «ιδανική», «φυσιολογική» του μορφή, στην εξουσία των ειδικών και στην περιφρόνηση όσων δεν έχουν προσβάσεις στους μηχανισμούς αυτής της εξουσίας, ποιος θα μας κάμψει;
  • Όταν η «φυσιολογικότητα» του παρελθόντος αποσυντίθεται σε αποκαλύψεις από τον Κορυδαλλό, σκάνδαλα χρηματισμού και διαφθοράς, εξαπάτησης των εργαζομένων, «πιστολιών» των αετονύχηδων, διαφυγής στο εξωτερικό, όταν η «νόρμα» αναδύει τη μπόχα και τη δυσωδία του άδικου πλούτου, ποιος θα μας κάμψει;
  • Όταν η δυτική Ευρώπη πνίγεται στα πολιτικά αδιέξοδά της και ταλαντεύεται ανάμεσα στον ένα απατεώνα αστό πολιτικό και τον άλλο επειδή βιάστηκε να τελειώνει με την «υπόθεση του κομμουνισμού», εμάς, που δεν βιαστήκαμε, ποιος θα μας κάμψει;
  • Όταν γνωρίζουμε πως έχουμε με το μέρος μας το δίκαιο και το σωστό, όταν γνωρίζουμε πως έχουμε με το μέρος μας την έλλογη οργή, όταν γνωρίζουμε πως έχουμε με το μέρος μας την αιώνια αλήθεια των κομμουνιστών, την αλήθεια της ανθρώπινης ισότητας πέρα απ’ την ιδιοκτησία, της ανθρώπινης ανυποταγής στην αυτοκρατορία των εμπορευμάτων, υλικών ή ψυχικών, ποιος θα μας κάμψει;

 

Posted in ρήξη και ανατροπή, ταξικός πόλεμος, Δύο Ελλάδες δύο τάξεις μία λύση, ο δρόμος του ΚΚΕ | Με ετικέτα: , , | 1 Comment »

Άϊντε Παιδιά

Posted by redship στο 5 Μαΐου , 2012

Posted in ο δρόμος του ΚΚΕ | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

Το μέλλον ενός οικοδομήματος που τρίζει

Posted by redship στο 4 Μαΐου , 2012

από  cogito ergo sum

 

 

Τα ψέμματα τελείωσαν! Σε δυο εικοσιτετράωρα θα κληθούμε να επιλέξουμε διά της ψήφου μας την επόμενη μέρα του αστικού συστήματος, το οποίο καταδυναστεύει την ζωή και την ψυχή μας χρόνια και χρόνια τώρα.

Ακόμα και οι κύριοι πολιτικοί εκφραστές αυτού του συστήματος, τα δυο μεγάλα κόμματα εξουσίας, αναγκάζονται -υπό την πίεση των ευρύτερων λαϊκών στρωμάτων- να ομολογήσουν ότι βρίσκεται σε τέλμα και οι δομές του είναι εξώφθαλμα πλέον προβληματικές. Γι’ αυτό άλλωστε μιλούν κι οι δυο τους για αναθεωρήσεις, μεταρρυθμίσεις, φυγή προς τα εμπρός κλπ

Πράγματι, το οικοδόμημα που στήθηκε (έτσι όπως στήθηκε) πάνω στα ερείπια μιας δεκάχρονης περιπέτειας κατοχής και εμφυλίου, σήμερα τρίζει συθέμελα. Τα φευτοσοβαντίσματα της μεταπολιτευτικής περιόδου έχουν πλέον ξεφτίσει και τα λογής-λογής μερεμέτια τής ανδρεϊκής «αλλαγής», του σημιτικού «εκσυγχρονισμού», τού νεοκαραμανλικού σεμνοταπεινισμού και της ευρωενωσιακής νιρβάνας έχουν καταντήσει πικρό ανέκδοτο καθώς σαρώθηκαν από την λαίλαπα της -ιστορικά αναπόφευκτης- καπιταλιστικής κρίσης.

Είναι αυτή η κρίση που απέδειξε περίτρανα ότι ο βασιλιάς ήταν γυμνός. Κι όχι απλώς γυμνός αλλά και αποκρουστικός. Μια καρικατούρα Κρόνου που δεν διστάζει να φάει τα παιδιά του προκειμένου να εξασφαλίσει την παραμονή του στην εξουσία, μια καρικατούρα Διογένη που δεν ντρέπεται να επιδεικνύει τα γεννητικά του όργανα, μια καρικατούρα Εφιάλτη που δεν ορρωδεί προ οιασδήποτε προδοσίας επειδή νομίζει ότι το συμφέρον του συμβαδίζει με τους επελαύνοντες βαρβάρους.

Το οικοδόμημα τρίζει συθέμελα επειδή η γενική έννοια της Δημοκρατίας κατάντησε «λόγω μεν δημοκρατία» (*) και καπηλεύτηκε σε τέτοιον βαθμό ώστε, από «δημοκρατία ΜΑΣ» να καταντήσει «δημοκρατία ΤΟΥΣ», μια «δημοκρατία» κομμένη και ραμμένη στα μέτρα των διαχειριστών τού συστήματος. Και σήμερα, καθώς αυτη η κακέκτυπη «δημοκρατία» φτάνει -μοιραία και νομοτελειακά- σε αδιέξοδο, οι ίδιοι διαχειριστές επιχειρούν να την μετατρέψουν σε «δειμοκρατία», δηλαδή σε εξουσία τού φόβου. Ενός αόριστου και γενικευμένου φόβου για απομάκρυνση από την Ευρωπαϊκή Ένωση, για εκδίωξη από το ευρώ, για μεταναστευτικές επιδημίες, για πλήρη απώλεια των μισοχαμένων μισθών, για διόγκωση μιας ήδη υδρωπικιακής ανεργίας, για εκτροπές από την ομαλότητα, για…για…

Σε δυο εικοσιτετράωρα θα κληθούμε να επιλέξουμε για το μέλλον αυτού του οικοδομήματος. Η μια επιλογή είναι να αλλάξουμε διαχειριστή, ο οποίος θα φροντίσει να σοβαντίσει τις ρωγμές, να αλλάξει τα σκεβρωμένα κουφώματα, να φρεσκάρει την μόνωση στην ταράτσα ή να αντικαταστήσει τις μαραμένες καμέλιες στις ζαρντινιέρες. Η άλλη επιλογή είναι να γκρεμίσουμε το ερείπιο και να χτίσουμε κάτι καινούργιο, σε καινούργια θέμέλια και με καινούργιες προδιαγραφές, δίχως φόβο.

Όσοι συντασσόμαστε με την δεύτερη επιλογή, είναι η ώρα να κινήσουμε!

(*) Θουκυδίδης, «Ξυγγραφή», Β, ΙΙ, 37: «όνομα μεν, δια το μη ες ολίγους αλλ’ ες πλείονας οικείν, δημοκρατία κέκληται» και Β, ΙΙ, 65: «εγίγνετό τε λόγω μεν δημοκρατία, έργω δε υπό του πρώτου ανδρός αρχή» (συγγνώμη για το μονοτονικό Δάσκαλε!).

Posted in ταξικός πόλεμος, Η «κοινωνική ειρήνη» τους είναι ο ταξικός τους πόλεμος, ο δρόμος του ΚΚΕ | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »

Εμπιστεύσου το ΚΚΕ

Posted by redship στο 2 Μαΐου , 2012

Την ώρα της κάλπης κάθε άνθρωπος του μόχθου οφείλει να στρέψει το βλέμμα του στην επόμενη μέρα, στην πραγματικότητα που θα αντιμετωπίσει ο ίδιος και η οικογένειά του και στο πώς με την ψήφο του μπορεί να την αντιπαλέψει από καλύτερες θέσεις, με την ελπίδα και το ηθικό αναπτερωμένο. Στις 7 του Μάη στην Ελλάδα θα εξακολουθούν να κυριαρχούν τα μονοπώλια και να υποβάλλουν στους πολιτικούς τους εκπροσώπους μέτρα που να ανταποκρίνονται στις ανάγκες και τα συμφέροντά τους. Την ίδια μέρα θα δρομολογηθούν νέα μέτρα κλοπής απ’ τις τσέπες του λαού 11,5 τουλάχιστον δισ. ευρώ. Η ΕΕ θα είναι εκεί, το ίδιο και η φιλομονοπωλιακή της στρατηγική, δεσμευτική για κάθε χώρα – μέλος που άλλωστε την έχει συνυπογράψει, η οποία διασφαλίζει στους καπιταλιστές όσο το δυνατόν φτηνότερη εργατική δύναμη. Η φτώχεια, η ανεργία, η φορολεηλασία θα είναι όλα πανταχού παρόντα την επόμενη μέρα των εκλογών.
Απ’ τα κόμματα που διεκδικούν την ψήφο του λαού, τα μισά -ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΛΑ.Ο.Σ., ΔΗ.ΣΥ.- ήδη δηλώνουν καθαρά ότι θα υλοποιήσουν μέχρι κεραίας τα μέτρα που θα τον ισοπεδώσουν πλήρως, εκβιάζοντάς τον μάλιστα με κίβδηλα τρομοκρατικά διλήμματα. Τα άλλα μισά -ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ, ΔΗΜ.ΑΡ., «Ανεξάρτητοι Ελληνες» κ.ά.- του καλλιεργούν μεθοδικά, συστηματικά αυταπάτες ότι μπορούν να εφαρμόσουν φιλολαϊκή πολιτική εντός του πλαισίου που ορίζει η ευρωενωσιακή λυκοσυμμαχία και η στρατηγική της υπέρ των μονοπωλίων. Στρατηγική που έχει φέρει όλα τα κράτη – μέλη της, με ή χωρίς μνημόνια, να επιβάλλουν σαρωτικά αντιλαϊκά μέτρα.
Το μοναδικό Κόμμα που λέει στο λαό την αλήθεια είναι το ΚΚΕ. Αποκαλύπτοντας τη λαϊκή εξαπάτηση των άλλων, ιδιαίτερα των «αντιμνημονιακών», καθαρά και ξάστερα λέει στο λαό ότι στις 6 του Μάη πρέπει με την ψήφο του να «ξεκλειδώσει» τη δυνατότητα, την επόμενη μέρα από καλύτερες θέσεις να αντιπαλέψει τα χειρότερα που έρχονται, να εμποδιστούν αντιλαϊκά μέτρα, να αποσπαστούν κατακτήσεις, κάνοντας ένα βήμα στην κατεύθυνση ενός άλλου δρόμου ανάπτυξης που στο κέντρο του θα έχει τις δικές του και μόνο ανάγκες. Κι αυτό επιτυγχάνεται με ισχυρό ΚΚΕ, που θα μεταγγίσει τη δύναμη που θα του δώσει ο λαός στο εργατικό λαϊκό κίνημα.
Το ΚΚΕ είναι το μοναδικό κόμμα που ο λαός μπορεί σήμερα να εμπιστευτεί και να επιβραβεύσει στην κάλπη τη σταθερότητά του, τη συνέπειά του στις θέσεις του, το γεγονός ότι επιβεβαιώθηκαν μία προς μία οι προβλέψεις του. Είναι κόμμα δοκιμασμένο στους αγώνες, διατεθειμένο να μπει μπροστά στους νέους που θα ξεδιπλωθούν. Είναι το κόμμα που δεν πρόδωσε ποτέ το λαό και τα συμφέροντά του, ούτε ποτέ του καλλιέργησε φρούδες ελπίδες και αυταπάτες. Είναι το Κόμμα που του λέει ότι η ψήφος του είναι κρίσιμη γιατί απ’ αυτήν θα κριθεί αν θα είναι ετοιμοπόλεμος την επομένη των εκλογών, να αποκρούσει την επίθεση που θα δεχτεί και να προετοιμάσει την αντεπίθεσή του. ‘Η αν θα μπει στην περιδίνηση των αυταπατών και θα χάσει πολύτιμο χρόνο, πολυτέλεια που δε διαθέτει. Είναι το Κόμμα που την επομένη των εκλογών θα είναι δίπλα του, στήριγμά του. Στο χέρι του λαού είναι να είναι ισχυρό. Την Κυριακή ας δώσει δύναμη στη δύναμή του, με ισχυρό ΚΚΕ.

Posted in ρήξη και ανατροπή, Στην αντεπίθεση με λαϊκή οργάνωση με συσπείρωση στο ΚΚΕ, ο δρόμος του ΚΚΕ | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »

Δεν κλαίμε, οργανώνουμε…

Posted by redship στο 5 Απριλίου , 2012

Θανάσης ΛΕΚΑΤΗΣ

 

 

Ενας απεργός χαλυβουργός είδε προχτές να του κόβουν ρεύμα και νερό. Αμεση η παρέμβαση της Λαϊκής Επιτροπής για την επανασύνδεση. Ο ίδιος, πατέρας 6 παιδιών, δήλωσε στον «Ρ»: «Είναι πρωτόγνωρες εμπειρίες για μένα. Δουλεύω εκεί 15 χρόνια, όμως αυτό το διάστημα με τις τόσες μέρες απεργίας στο εργοστάσιο, με τις κινητοποιήσεις των Λαϊκών Επιτροπών έμαθα τη δύναμη του οργανωμένου αγώνα. Τι σημαίνει η μαζική συμμετοχή, τι σημαίνει όλοι για έναν και ένας για όλους».

Δίπλα του ένας άνεργος πατέρας 4 μικρών παιδιών, που συμμετέχει στη Λαϊκή Επιτροπή και παλεύει για το δίκιο του και το δίκιο του διπλανού του, συμπλήρωσε: «Μέχρι την Παρασκευή από τα απλήρωτα νοίκια και τα χρέη θα μας έχουν πετάξει έξω από το σπίτι. Μου έχει έρθει δικαστική απόφαση. Κάνω ψιλομεροκάματα από εδώ και από εκεί ίσα να εξασφαλίσω ότι θα φάνε κάτι τα παιδιά μου. Εχω καταλάβει ότι οι εργαζόμενοι μόνο αν αγωνιστούμε όλοι μαζί μπορούμε να ζήσουμε καλύτερα» (το ρεπορτάζ στον χτεσινό ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ).

Είδε κανείς αυτήν την ιστορία στα αστικά κανάλια, την διάβασε κάπου στον αστικό Τύπο;

Οχι, βέβαια. Γιατί αυτοί οι εργάτες δεν αυτοκτονούν. Αυτοί οι εργάτες το παλεύουν. Αυτοί οι εργάτες μέσα από την ίδια την εμπειρία τους όχι μόνο διδάσκονται οι ίδιοι, αλλά διδάσκουν και τους διπλανούς τους τι να κάνουν.

Για τα αστικά κανάλια τέτοιου είδους εργάτες είναι κακό παράδειγμα. Δεν προσφέρονται για ανέξοδα κλάματα.

Την ώρα που ο 77χρονος αυτοκτονούσε στο Σύνταγμα, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Π. Καψής, ήταν στη ΝΕΤ κι έδινε μαθήματα υποταγής στους απεργούς χαλυβουργούς.

Λίγο αργότερα ο Παπαδήμος έσπευσε να ζητήσει «εθνική αλληλεγγύη». Η φράση του ακουγόταν σαν πρόταση να αυτοκτονήσουν περισσότεροι συνταξιούχοι για να μπορέσει το κρατικό ταμείο αντί να δίνει συντάξεις να έχει περισσότερο χρήμα διαθέσιμο για το μεγάλο κεφάλαιο.

Κανένας αυτόχειρας! Κανένας να μην κάνει τη χάρη στην κυβέρνηση της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ να έχει απέναντί της έναν λιγότερο. Οι εργάτες δε θα αυτοκτονήσουν. Οι εργάτες δε θα πεθάνουν μέσα στα σύγχρονα κρεματόρια, τους χώρους δουλειάς. Οι εργάτες θα οργανώνονται διαρκώς μέχρι να γκρεμίσουν την τάξη που τους τσακίζει. Πώς θα γίνει αυτό; Με αφαίρεση της βάσης που πατάνε οι αστοί. Με την ανατροπή της εξουσίας τους, με την κοινωνικοποίηση των μέσων παραγωγής από το οργανωμένο εργατικό – λαϊκό κίνημα. Με το λαό πρωταγωνιστή και όχι μοιραίο και άβουλο. Με το ΚΚΕ στην πρώτη γραμμή.

Λαϊκή Εξουσία! Κοινωνικοποίηση των μονοπωλίων. Ανατροπή της εξουσίας τους. Αποδέσμευση απ’ την ΕΕ με λαϊκή εξουσία.

Αυτές ήταν οι πρώτες σκέψεις – άμεση αντίδραση, μόλις κοντά στις 9 το πρωί τα αστικά κανάλια άρχισαν να βομβαρδίζουν τον κόσμο με την είδηση ότι ένας συνταξιούχος αυτοκτόνησε. Εμοιαζε με γενικό κάλεσμα η κάλυψη του γεγονότος: «Να, ο σωστός τρόπος να αντιδράσεις».

Οχι! Ο δικός μας γέροντας έχει επιλέξει άλλο δρόμο. Στα 81 του χρόνια, με 60% πνευμονική ανεπάρκεια και 40% καρδιακή ανεπάρκεια είπε στα εγγόνια: «Δε θα τους κάνω τη χάρη να πεθάνω. Δούλευα απ’ τα 10 μου χρόνια ως τα 60. Θα ζήσω άλλα 50 γιατί τα έχω πληρώσει με ένσημα, γιατί μου έχουν κλέψει περισσότερα με τα μεροκάματα που έδιναν. Θα ζήσω να μεγαλώσω και τα παιδιά σας. Να ‘χετε χρόνο να τρέχετε στο δρόμο εσείς. Δε θα πεθάνω. Δε θα τους κάνω τη χάρη».

Τέντωνε το δάχτυλο κι έδειχνε στην τηλεόραση τον Παπαδήμο, τον Κουκουλόπουλο, τον Καψή, κάθε σκερβελέ που βρήκε ευκαιρία να βγει στο γυαλί να ζητήσει «εθνική αλληλεγγύη», δηλαδή να αυτοκτονήσουν οι εργάτες για να σωθούν οι καπιταλιστές.

Ο εγγονός τον αγκάλιασε στον ώμο μ’ ένα «μπράβο παππού» κι έφυγε να πάει στην εξόρμηση με τον «Ριζοσπάστη». Τον είχε ήδη ξεψαχνίσει. Είχε διαβάσει για τους δύο Ισπανούς που περνώντας από τον Ασπρόπυργο – έκαναν διακοπές στη χώρα μας – σταμάτησαν να δώσουν 100 ευρώ στους απεργούς χαλυβουργούς. Είχε διαβάσει για τις λαϊκές επιτροπές που επανασυνδέουν το ρεύμα. Είχε διαβάσει…

Πήγαινε να συμβάλει στα επόμενα γεγονότα, τα δικά μας γεγονότα. Αυτά που θα γράψει αύριο ο «Ριζοσπάστης». Αυτά που κάνουν την εργατική τάξη να πηγαίνει ένα βήμα μπροστά. Αυτά που δε θα προβληθούν από κανένα αστικό μέσο ενημέρωσης. Γεγονότα που δεν αυτοκτονούν την εργατική τάξη, αντίθετα, συμβάλλουν να αποκτά αυτοσυνείδηση και δύναμη ως τάξη ενάντια σε τάξη.

Θυμάται κανείς ποιοι έδειχναν τον Πρόντι σαν πρότυπο κυβερνήτη; Τώρα που το «πρότυπο» μετράει τη δημοτικότητά του σε άμεση σχέση με τον αριθμό των αυτοκτονημένων, οι εδώ υποστηριχτές του έχουν καταπιεί τη γλώσσα τους.

Καταφεύγουν στην ψυχολογία για να ερμηνεύσουν ό,τι συμβαίνει στην Ιταλία καθώς το ίδιο τείνει να συμβεί κι εδώ.

Για «εθνική κατάθλιψη» μίλησε ο Σαμαράς, χωρίς να μας δείξει ένα παράδειγμα: Πάσχει από κατάθλιψη κάποιος από τους καπιταλιστές που συναναστρέφεται;

«Να είμαστε ενωμένοι» ζήτησε ο Χρυσοχοΐδης έχοντας απλωμένες στο γραφείο του τις διαταγές για τσάκισμα όποιου εργάτη τολμά να απεργεί.

Αυτοί που από θέση εξουσίας των μονοπωλίων κλαίνε για τον 77χρονο, είναι οι ίδιοι που στο επόμενο δευτερόλεπτο καταγγέλλουν τους ναυτεργάτες γιατί απεργούν. Είναι οι ίδιοι που λένε στους χαλυβουργούς να υποταχτούν. Είναι οι ίδιοι που δείχνουν με το δάχτυλο τους μεταλλεργάτες γιατί κατάχτησαν Σύμβαση.

Οπως σημείωσε το ΚΚΕ: Αιδώς Αργείοι!

Posted in ρήξη και ανατροπή, ταξικός πόλεμος, Δύο Ελλάδες δύο τάξεις μία λύση, Η «κοινωνική ειρήνη» τους είναι ο ταξικός τους πόλεμος, Λαϊκές Επιτροπές, εμπρός λαέ μη σκύβεις το κεφάλι | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

Η Ιστορία τώρα αρχίζει!

Posted by redship στο 11 Φεβρουαρίου , 2012

Γράφει  ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

 

Δόλιοι και άρπαγες. Εφιάλτες και Ηρόστρατοι, μαζί.

Η πολιτική τους ισοδυναμεί με κοινωνικό ολοκαύτωμα.

Φτιάχνουν μια ζούγκλα με τους ίδιους να έχουν αναλάβει τους ρόλους των κανίβαλων και των παχύδερμων.

Εξοντώνουν, εξαπατούν, τρομοκρατούν, κινδυνολογούν, εκβιάζουν, παραχαράσσουν, πλαστογραφούν, διαστρεβλώνουν. Αποφασίζουν και διατάζουν!

Είναι μια στυγνή κομαντατούρ της πλουτοκρατίας. Μια ακρίδα που έχει επιπέσει επί της κεφαλής του ελληνικού λαού.

Κατάργησαν μισθούς.

Εκμηδένισαν συντάξεις.

Διέγραψαν εργασιακά δικαιώματα.

Γύρισαν τη ζωή 100 χρόνια πίσω.

Φέσωσαν την Ελλάδα μέχρι Δευτέρας Παρουσίας.

Τίναξαν τους φόρους και τα χαράτσια στα ύψη.

Εφεραν στον τόπο τα βαμπίρ του ΔΝΤ.

Ξεπουλούν ό,τι έχει απομείνει να θυμίζει δημόσια περιουσία και πατρίδα.

Υπήγαγαν τη χώρα στους εγχώριους «πατριώτες» και τους διεθνείς «δανειστές» και μάλιστα υπό το αγγλικό δίκαιο.

Το ΠΑΣΟΚ, η ΝΔ, οι «λαγοί» του ΛΑ.Ο.Σ., το ΔΝΤ, η ΕΕ, η ΕΚΤ, οι πρωθυπουργοί τους, δηλαδή, οι εγχώριες και οι διεθνείς τρόικες με όλα τους τα παρακολουθήματα και δεκανίκια

πρέπει να αντιμετωπιστούν ως το αδίστακτο εκτελεστικό απόσπασμα που – με ελεύθερο σκοπευτή τα καθεστωτικά ΜΜΕ – έχουν στήσει οι βιομήχανοι, οι εφοπλιστές, οι τραπεζίτες.

Μια ολιγαρχία που κάθε πόρος της στάζει το αίμα και τον ιδρώτα του εργάτη που τον οδηγούν στον πλήρη εξανδραποδισμό, του άνεργου, του άστεγου, του πεινασμένου που τον οδηγούν στον αφανισμό.

Ηρθε η ώρα ο ελληνικός λαός να πάψει να είναι εκείνος ο «πάντοτε ευκολόπιστος και πάντα προδομένος».

Να πάψει να σταυροκοπιέται στους ψευτοσωτήρες προσμένοντας το χαμό του,

Να πάψει να πορεύεται με «βάρκα» τον «Τιτανικό» και με τιμονιέρηδες τους μούτσους που γινήκανε καπεταναίοι.

Να πάψει να ποδηγετείται από τους «πειρατές» που έχουν για έμβλημα την «ανταγωνιστικότητα» των μονοπωλίων, που έχουν για πυξίδα τους τα κέρδη των κεφαλαιοκρατών, που έχουν για σημαία τους την «περιορισμένη εθνική κυριαρχία» της δικής τους «περιορισμένης» πολιτικής αξιοπρέπειας!

Τα ενεργούμενα της πλουτοκρατίας νομίζουν ότι τα πράγματα συνεχίζουν να είναι όπως χτες. Ας το νομίζουν.

Δε νοούν τίποτα από τα λόγια του ποιητή:

«Αρκεί στον τοίχο/

ανεπαίσθητη ρωγμή/

να τον γκρεμίσει».

Με άλλα λόγια: Η Ιστορία δεν τελείωσε.

Τώρα αρχίζει!

Θα το διαπιστώσουν γρήγορα. Πολύ νωρίτερα απ’ όσο φαντάζονται.

Posted in ρήξη και ανατροπή, ριζασπάστης, τα «Νταχάου» της εργοδοτικής αυθαιρεσίας, τα νέα ss, ταξικός πόλεμος, Δύο Ελλάδες δύο τάξεις μία λύση, Νίκος Μπογιόπουλος, Στην αντεπίθεση με λαϊκή οργάνωση με συσπείρωση στο ΚΚΕ | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »

Αφοβα στην αντεπίθεση

Posted by redship στο 9 Φεβρουαρίου , 2012

Θανάσης ΛΕΚΑΤΗΣ

 

Ποιον εκβιάζουν με χρεοκοπία; Τον εργάτη που ψάχνει ήδη στα σκουπίδια για φαΐ; Τον άνεργο που ζει από τη βοήθεια της οικογένειας, τον παππού που κρατά απ’ τη σύνταξη ίσα ίσα τα φάρμακα και μοιράζεται τα ψίχουλα με το εγγόνι;

Η εργατική τάξη σε κάθε έκφανσή της είναι ήδη χρεοκοπημένη. Δεν έχει να φοβηθεί τίποτα περισσότερο!

«Δεν υπάρχει άνθρωπος στη Βουλή να το ψηφίσει», διαβεβαίωναν οι ρεπόρτερ στα αστικά κανάλια. Και πριν σβήσει η φωνή τους, στη Βουλή κατατέθηκε πρόταση βουλευτών του ΠΑΣΟΚ που όχι μόνο δηλώνουν ότι θα ψηφίσουν τη σφαγή, αλλά ζητάνε και παράταση της κυβέρνησης Παπαδήμου για να είναι σίγουροι πως θα εφαρμοστεί σωστά η δανειακή σύμβαση.

«Δεν υπάρχει άλλος δρόμος», συμπλήρωναν οι ρεπόρτερ που λίγο πριν έσχιζαν τα ρούχα τους για το αντίθετο.

Κάνουν το μυαλό του ανθρώπου κουρκούτι.

Κανένας μην ακούει τι λένε τα αστικά κανάλια. Από την ίδια του την εμπειρία του ο εργάτης ξέρει πως οι αποφάσεις της κυβέρνησης του μαύρου μετώπου ΝΔ – ΠΑΣΟΚ – ΛΑ.Ο.Σ. ήρθαν για να τσακίσουν την εργατική τάξη για πολλά πολλά χρόνια. Ηρθαν να τσακίσουν γενιές και γενιές.

Τώρα, πρέπει να ανατραπούν.

Αύριο θα χρειαστούν σκληρότεροι αγώνες για να κατακτηθούν ένα προς ένα απ’ την αρχή όλα.

Οι λέξεις για να περιγραφεί το έγκλημα δε φτάνουν. Δεν αρκεί το σιχτίρισμα. Πρέπει να αποκτήσει έμπρακτο νόημα η λέξη «συναγερμός».

Συναγερμός τώρα, έξω στη γειτονιά, μέσα στο εργοστάσιο, στο σχολείο, στο πανεπιστήμιο, στο χωράφι.

Συμμετοχή «συν γυναιξί και τέκνοις» στα αποψινά συλλαλητήρια σ’ όλη τη χώρα.

Κι αύριο και μεθαύριο με κάθε μορφής κινητοποίηση.

Οργανωμένα, περιφρουρημένα, αποφασιστικά.

Η δανειακή σύμβαση δεν πρέπει να ψηφιστεί. Κι αν το τολμήσουν, να το πληρώσουν ακριβά.

Κανένας να μην ξεγελαστεί από το δήθεν κλάμα όσων δηλώνουν ότι με πόνο καρδιάς θα εγκρίνουν το έγκλημα για να σώσουν την πατρίδα.

Το σεντούκι των καπιταλιστών θέλουν να σώσουν, αυτή είναι η πατρίδα τους. Για να σωθεί το κεφάλαιο τσακίζουν τους εργάτες.

Σ’ όσους αθώα δηλώνουν πως δεν υπάρχει άλλη πρόταση, η απάντηση δίνεται κατηγορηματικά από το ΚΚΕ: Κοινωνικοποίηση των μέσων παραγωγής, αποδέσμευση από την ΕΕ, μονομερής διαγραφή του χρέους με λαϊκή εξουσία.

Είναι πρόταση ρεαλιστική, είναι πρόταση ριζοσπαστική. Είναι πρόταση που μπορεί να την κάνει πράξη ο αγωνιζόμενος λαός με πρώτους τους εργάτες που συσπειρώνονται στα ταξικά σωματεία.

 

Posted in ρήξη και ανατροπή, ταξικός πόλεμος, Αστική ή εργατική εξουσία, Δύο Ελλάδες δύο τάξεις μία λύση | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΠΑΝΕΡΓΑΤΙΚΗ – ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ

Posted by redship στο 6 Φεβρουαρίου , 2012

 

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

ΟΛΟΙ ΑΥΡΙΟ 07/02/12 ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΚΑΙ ΣΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΤΟΥ ΠΑΜΕ 11πμ ΣΤΗΝ ΟΜΟΝΟΙΑ

Κυβέρνηση, τρόικα και τα κόμματα της πλουτοκρατίας ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, και ΛΑΟΣ περνούν βαριές αλυσίδες στην εργατική τάξη, στο λαό, για να σώσουν τα κέρδη και τα προνόμια των μονοπωλίων. Τα αρπάζουν όλα και καταδικάζουν το λαό σε μακροχρόνια φτώχεια και εξαθλίωση. Μετατρέπουν το μισθό σε χαρτζιλίκι, τις συντάξεις σε επίδομα φτωχοκομείου. Γαβγίζουν με την απειλή της χρεοκοπίας γιατί φοβούνται τη δύναμή μας.

Το ΠΑΜΕ καλεί την εργατική τάξη να μπει μπροστά στον αγώνα με όλες τις δυνάμεις της. Αυτή την ώρα μια επιλογή έχουμε: ή τις αλυσίδες ή τα όπλα του αγώνα.

Ξεσηκωμός, οργάνωση σε κάθε εργοστάσιο και τόπο δουλειάς.

Ενότητα κι αγώνας για:

  • να φύγει τώρα η κυβέρνηση του εγκλήματος μαζί με την τρόικα.

  • να μην υπογραφεί κανένα νέο μνημόνιο, καμία νέα συμφωνία.

  • να πληρώσει η πλουτοκρατία.

Καλούμε τους εργαζόμενους σε κάθε εργοστάσιο κι επιχείρηση, κλάδο τον κλάδο να οργανωθούν και να πάρουν αποφάσεις να μην επιτρέψουμε να περάσει κανένα μέτρο που να μειώνει μισθούς, μεροκάματα, συντάξεις.

Όλοι στον αγώνα για ανατροπή της βαρβαρότητας.

Με το ΠΑΜΕ μπροστά ενώνουμε τις δυνάμεις μας. Κάνουμε πέρα κάθε δύναμη που στέκεται εμπόδιο.

Όχι άλλη αναμονή, όχι άλλες αυταπάτες. Ας τους κάνουμε τη ζωή κόλαση πριν μας την κάνουν αυτοί.

Απομονώστε και τιμωρείστε όποιον βάλει την υπογραφή του στο σφαγιασμό των δικαιωμάτων μας.

  • Δεν παραδινόμαστε.

  • Αγώνας, σύγκρουση ως το τέλος.

  • Έξοδος από τη λυκοσυμμαχία της ΕΕ, μονομερής διαγραφή χρέους.

  • Κοινωνικοποίηση των μονοπωλίων.

  • Εργατική, λαϊκή εξουσία.

Είναι ο μόνος δρόμος για να σωθεί ο λαός, για να σωθεί ο πλούτος της χώρας και οι παραγωγικές της δυνατότητες.

Posted in ρήξη και ανατροπή, ταξικός πόλεμος, Αστική ή εργατική εξουσία, Π.Α.ΜΕ | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »

48ωρη Απεργία 19-20.10.2011 Προβοκάτσια κατά ΠΑΜΕ

Posted by redship στο 24 Οκτωβρίου , 2011

Posted in ρήξη και ανατροπή, Δύο Ελλάδες δύο τάξεις μία λύση, Π.Α.ΜΕ | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

Τέρμα στο φόβο, στο δισταγμό και στις αυταπάτες

Posted by redship στο 18 Οκτωβρίου , 2011

Κάλεσμα σε αγωνιστική δράση, για να απορριφθεί το βάρβαρο πολυνομοσχέδιο, απηύθυνε στο λαό η ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, χτες στο πλαίσιο συνέντευξης Τύπου που παραχώρησε. Στην εισηγητική της τοποθέτηση, η Αλέκα Παπαρήγα σημείωσε:

«Απευθύνουμε κυριολεκτικά έκκληση στον ελληνικό λαό, σε αυτούς που αγωνίζονται, να συνεχίζουν να παλεύουν και σε αυτούς που μέχρι σήμερα δεν μπήκαν ακόμη στη μάχη, τώρα να μπουν. Αρκετός χρόνος χάθηκε, ουσιαστικά από το 1992 μετά τη Συνθήκη του Μάαστριχτ, αλλά και από το 2008, όταν τα σύννεφα της κρίσης ήρθαν πάνω από την Ελλάδα.

Τώρα, κυριολεκτικά βρισκόμαστε σε μια περίοδο μεγάλης ευθύνης απέναντι στα παιδιά μας. Μπαίνουν ζητήματα επιβίωσης και λαϊκών δικαιωμάτων. Είναι θέμα και τιμής και αξιοπρέπειας, ο ελληνικός λαός να μην υποκύψει στους εκβιασμούς που του γίνονται, γιατί αν τελικά πέσει μπρούμυτα από τους εκβιασμούς, δε θα σηκώσει το κεφάλι του για αρκετά χρόνια.

Στη Βουλή ψηφίζεται το πιο βάρβαρο πολυνομοσχέδιο, αν δεν αλλάξουν οι συνθήκες δε θα είναι το τελευταίο. Είναι το πιο βάρβαρο πολυνομοσχέδιο θα έλεγα ακόμα και σε σύγκριση με τον 20ό αιώνα και με τα τελευταία χρόνια.

Το ΚΚΕ θεωρεί ότι εάν ο ελληνικός λαός σύσσωμος αντιταχθεί σε αυτό το νομοσχέδιο, εάν κάθε τόπος δουλειάς, κάθε γειτονιά, κάθε κλάδος, κάθε γραφείο, κάθε δρόμος και παράδρομος γίνει χώρος με 100% απεργούς, αν γίνει χώρος συστηματικής εστίας δράσης – και όλα αυτά βεβαίως ενώνονται σε ένα ενιαίο ποτάμι – εάν εκατομμύρια άνθρωποι περικυκλώσουν τη Βουλή και όλους τους σημαντικούς χώρους στην Ελλάδα, είναι δυνατό και εφικτό αυτό το πολυνομοσχέδιο να απορριφθεί.

Αυτός είναι και ο στόχος. Να απορριφθεί το πολυνομοσχέδιο.

Θα είναι μια σημαντική νίκη του λαού. Μπορεί να γίνει μια νέα αρχή αυτήν την περίοδο για μια οργανωμένη αντεπίθεση που έχει ως στόχο, όχι μόνο την αλλαγή της μιας κυβέρνησης με μια άλλη, αλλά να έχει στόχο την ανατροπή της εξουσίας των μονοπωλίων. Να έρθει πιο κοντά στην πραγματικότητα η εργατική λαϊκή εξουσία, η λαϊκή οικονομία, η αποδέσμευση από την ΕΕ.

Το σύνθημα που πρέπει να υπερισχύσει σήμερα στο λαό είναι: Κάτω η κυβέρνηση, κάτω τα κόμματα που υπηρετούν το κεφάλαιο, τα μονοπώλια. Μακριά από τα κόμματα που καλλιεργούν αυταπάτες ότι μια προοδευτική κυβέρνηση προοδευτικών αριστερών δυνάμεων κάτω από τη σκέπη των μονοπωλίων και εντός των τειχών της ΕΕ, μπορεί να φέρει καλύτερες μέρες. Μια τέτοια κυβέρνηση μπορεί να μην αρέσει πάρα πολύ στην πλουτοκρατία, αλλά της δίνει τον πολύτιμο χρόνο να επιστρέψει πολύ γρήγορα και να περάσει τα καινούργια της σχέδια, να διαμορφώσει ένα νέο πολιτικό σκηνικό που τη συμφέρει.

Οποιο «κούρεμα» του χρέους και αν γίνει σημαίνει νέος φαύλος κύκλος, σύναψη νέων δανείων για να δώσουν τα χρήματα που έχασαν οι τράπεζες και όλο και χειρότερα μέτρα για τους εργαζόμενους. Αυτό είναι κάτι παραπάνω από βέβαιο.

Δεν είναι τόσο δυνατοί όσο φαίνονται

Τόσο το πολιτικό σύστημα της χώρας μας, όσο και η ΕΕ δεν είναι τόσο δυνατοί, όσο φαίνονται. Υπάρχουν πολλές ρωγμές. Είναι ρωγμές ακόμα και ο λαός δεν πρέπει να τις κλείσει, αλλά πρέπει να τις διευρύνει, για να μπορέσει να τους ανατρέψει.

Εμείς είμαστε έτοιμοι να συναντήσουμε ευρύτερες εργατικές λαϊκές μάζες, γιατί εκεί θα κριθεί η αλλαγή του συσχετισμού δύναμης. Να συμβάλουμε, ώστε ο αγώνας του λαού να αποκτήσει νόημα και περιεχόμενο. Και με αυτήν την έννοια λέμε ότι δίχως συστράτευση με το ΚΚΕ οι αγώνες δε θα μπορούν να έχουν, είτε διαδοχικά είτε και απότομα, ουσιαστικά αποτελέσματα.

Ζούμε μια περίοδο που κυριολεκτικά ισχύει «μαύρο ή άσπρο», δεν υπάρχουν ενδιάμεσες λύσεις. `Η θα ανατραπεί η εξουσία των μονοπωλίων, ή θα αναπροσαρμοστεί, θα ανασυνταχθεί και θα καταφέρει για αρκετά χρόνια να ελέγξει το κίνημα.

Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι στην Ελλάδα, παρά τον αρνητικό συσχετισμό δύναμης που υπάρχει, έχουν αναπτυχθεί, σε σύγκριση με όλη την Ευρώπη, πολύ πιο σημαντικοί, πολύ πιο ουσιαστικοί, πολύ πιο δυνατοί αγώνες και με πανευρωπαϊκή και διεθνή διάσταση.

Βάζουμε το εξής θέμα, προβληματισμό: Είναι άσχετο, αυτήν τη στιγμή η κατάσταση που έχει διαμορφωθεί στην Ελλάδα με τη μακρόχρονη δράση και παρέμβαση του ΚΚΕ και κυρίως με το γεγονός ότι – δυστυχώς θα έλεγα – είναι το μοναδικό κόμμα που έχει ριζική εναλλακτική πρόταση εξουσίας; Εμείς λέμε ότι δεν είναι καθόλου τυχαίο. Στις χώρες της Ευρώπης προηγήθηκαν σε μεγαλύτερο χρονικό διάστημα τα βάρβαρα μέτρα και οι αντιστάσεις ήταν πολύ λιγότερες.

Μια ανατρεπτική αλλαγή στην Ελλάδα θα έχει πολύ πιο γρήγορα, απ’ όσο φαντάζεται κανείς, πανευρωπαϊκή διάσταση και θα είναι η καλύτερη και μεγαλύτερη συμβολή σε ένα πανευρωπαϊκό εργατικό – λαϊκό κίνημα που χτυπά απ’ όλες τις μεριές τα συμφέροντα που υπηρετεί η ΕΕ και την ίδια την ΕΕ. Αν δεν υπάρξουν αλλαγές σε μία ή περισσότερες χώρες να μην περιμένει κανείς ότι με διαβουλεύσεις στην ΕΕ, με αγωνιστικές τάχα διαπραγματεύσεις, μπορεί να αλλάξουν τα πράγματα.

Τα κράτη, οι κυβερνήσεις, οι τρόικες δεν κινούνται με δική τους πρωτοβουλία, πίσω τους υπάρχει το ίδιο το σύστημα της εξουσίας των μονοπωλίων, το οποίο μπορεί από καιρού εις καιρόν να αλλάζει το προσωπικό, αλλά τελικά καταφέρνει να παραπλανά τις λαϊκές μάζες.

Τέρμα, λοιπόν, στο φόβο, στο δισταγμό και στις αυταπάτες».

Posted in ρήξη και ανατροπή, ριζασπάστης, ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Αλέκα Παπαρήγα, Δύο Ελλάδες δύο τάξεις μία λύση | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

Τι κίνημα χρειάζεται ο λαός

Posted by redship στο 3 Ιουνίου , 2011

Είναι αυταπάτη να πιστεύει ο εργαζόμενος ότι οι κινητοποιήσεις στις πλατείες αρκούν για να τον απαλλάξουν από τα παλιά και νέα δεινά που του φόρτωσαν, δίχως κίνημα που να ξεκινάει και να ριζώνει στα εργοστάσια και στους κλάδους, σε κάθε τόπο δουλειάς, ενάντια στην τάξη των κεφαλαιοκρατών. Οταν δεν είναι ισχυρό το κίνημα στα εργοστάσια, οι όποιες κινητοποιήσεις δεν έχουν γερά πόδια.

Είναι αυταπάτη να πιστεύει ο εργάτης ότι το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ θα διορθωθούν και θα γίνουν φιλολαϊκά κόμματα. Κινητοποιήσεις που έχουν αυτό το σκοπό δεν έχουν καμιά προοπτική.

Είναι αυταπάτη να πιστεύει ο εργαζόμενος ότι οι λαϊκές κινητοποιήσεις πρέπει να είναι μακριά από όλα τα κόμματα ή και εναντίον όλων. Ενα κίνημα που βάζει στο ίδιο τσουβάλι τους φίλους και τους εχθρούς του, ευνοεί τους εχθρούς του. Ενα τέτοιο κίνημα είναι καταδικασμένο να αυτοχειριαστεί.

Είναι αυταπάτη να πιστεύει ο εργαζόμενος ότι το αστικό πολιτικό σύστημα μπορεί να λειτουργήσει υπέρ του λαού. Το αστικό πολιτικό σύστημα δε διορθώνεται, μόνο ανατρέπεται.

Είναι αυταπάτη να προβάλλει ο εργαζόμενος το αίτημα απαλλαγής από το μνημόνιο, δίχως να το συνοδεύει με το αίτημα για αποδέσμευση από την ΕΕ και ανατροπή του κράτους των μονοπωλίων στην Ελλάδα.

Το κίνημα που χρειάζεται ο λαός, το μόνο που του δίνει προοπτική, είναι ο οργανωμένος αγώνας συμπόρευσης με το ΚΚΕ, ο αγώνας μέσα από τα ταξικά κινήματα του ΠΑΜΕ, της ΠΑΣΥ, της ΠΑΣΕΒΕ, της ΟΓΕ και του ΜΑΣ. Μόνο αυτές οι δυνάμεις αντιπαραθέτουν στη στρατηγική των μονοπωλίων και των υπηρετών τους τη στρατηγική υπέρ του λαού. Δίχως μια τέτοια στρατηγική ο λαός δε θα βρει διέξοδο.

 

Posted in " αγανακτισμένοι πολίτες", «Συναινέστε», πολιτικη, ρήξη και ανατροπή, Η «κοινωνική ειρήνη» τους είναι ο ταξικός τους πόλεμος, Η αστική τάξη είναι ο αντίπαλος, με το κκε υπάρχει λύση να συναντηθούμε στο δρόμο της ανατροπής | Με ετικέτα: , , , , | Leave a Comment »

Να σωθεί ο λαός της Ελλάδας και όχι η πλουτοκρατία

Posted by redship στο 25 Μαΐου , 2011

Posted in ρήξη και ανατροπή, ταξικός πόλεμος, Η «Δημοκρατία του φερετζέ», Η «κοινωνική ειρήνη» τους είναι ο ταξικός τους πόλεμος, Η αστική τάξη είναι ο αντίπαλος, αντεπίθεση λαέ, δυνατό κκε δυνατός ο λαός, εθνικό ξεπούλημα, εκβαρβαρισμός της κοινωνίας, εμπρός λαέ μη σκύβεις το κεφάλι | Με ετικέτα: , , , , | Leave a Comment »

Τα νέα βάρβαρα κυβερνητικά μέτρα να μην περάσουν!!!

Posted by redship στο 24 Μαΐου , 2011

Εργαζόμενοι, άνεργοι, αυτοαπασχολούμενοι, αγρότες, γυναίκες, νέοι και νέες.

Τα νέα μέτρα που εξήγγειλε η κυβέρνηση είναι κόλαση για το λαό-παράδεισος για το κεφάλαιο. Φορτώνουν τα βάρη της καπιταλιστικής κρίσης στις πλάτες των εργαζομένων, κόβουν κάθε δικαίωμα στη ζωή σε μας και στα παιδιά μας, φέρνουν ένα νέο εργασιακό μεσαίωνα. Έτσι θωρακίζεται η ανταγωνιστικότητα των μονοπωλίων.

Μια επιλογή έχουμε: με κοινωνική-λαϊκή συμμαχία να οργανώσουμε την πάλη μας σε κάθε κλάδο, σε κάθε χώρο δουλειάς, σε κάθε λαϊκή γειτονιά να βγούμε στους δρόμους ώστε να μην περάσουν τα νέα μέτρα της κυβέρνησης, τα μέτρα που επιβάλλει η δικτατορία των μονοπωλίων.

Να καταδικαστούν τα μέτρα! Να μην περάσουν!

Καμία συναίνεση στην αντιλαϊκή πολιτική τους!

ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΣΤΗΝ ΟΜΟΝΟΙΑ ΣΤΙΣ 28 ΜΑΗ, 11 π.μ.

Με τα νέα μέτρα:

  • Επιβάλλονται νέοι φόροι-σφαγή για τα λαϊκά στρώματα. Με αύξηση ΦΠΑ από 13% στο 23%, με νέες αυξήσεις 20% στα τέλη κυκλοφορίας, στους Ειδικούς Φόρους Κατανάλωσης, με δραστική μείωση του αφορολόγητου ορίου, τη στιγμή που μειώνουν το συντελεστή φορολόγησης για τους βιομηχάνους, τους τραπεζίτες και τους εφοπλιστές από 24% σε 20% με ορίζοντα το 15%!

  • Καρατομούν επιπλέον τις επικουρικές συντάξεις και αναπηρικές συντάξεις, το ΕΦΑΠΑΞ. Αυξάνουν τις ασφαλιστικές εισφορές των εργαζομένων στα Ταμεία, ενώ μειώνουν τις εισφορές της εργοδοσίας!

  • Πετσοκόβουν παραπέρα τα κοινωνικά επιδόματα (ανεργίας, ΕΚΑΣ, ΑμΕΑ, εργατικής κατοικίας, κ.ά).

  • Κόβουν φάρμακα, ιατρικές εξετάσεις, αυξάνουν τα νοσήλια, τη στιγμή που λείπουν χιλιάδες γιατροί και νοσηλευτικό προσωπικό από τα νοσοκομεία.

  • Φέρνουν πάνω από 200.000 απολύσεις μέχρι το 2013 στο Δημόσιο, με τις μετατάξεις, τις συγχωνεύσεις – καταργήσεις νοσοκομείων, σχολείων, πρώην ΔΕΚΟ, κ.ά.

  • Με το νέο μισθολόγιο στο δημόσιο και την αύξηση του ωραρίου εργασίας συρρικνώνουν το εισόδημα, επεκτείνουν τον ημερήσιο εργάσιμο χρόνο, σπέρνουν τη φτώχεια και την ανεργία.

  • Ιδιωτικοποιούν παραπέρα ΔΕΗ-ΟΤΕ, ΕΥΔΑΠ, λιμάνια, αεροδρόμια, κ.ά. Η εξέλιξη αυτή θα φέρει νέες αυξήσεις στα τιμολόγια, ακρίβεια για το λαό και τρελά κέρδη για τα μονοπώλια.

Κυβέρνηση, ΝΔ, ΛΑΟΣ, τρόικα και ΕΕ, τρομοκρατούν, εκβιάζουν το λαό ότι δήθεν τα νέα μέτρα είναι μονόδρομος, ότι παίρνονται για τη σωτηρία της χώρας. Τα μέτρα παίρνονται για να σωθούν και να αυξηθούν τα κέρδη της πλουτοκρατίας. Αυτός είναι ο βασικός τους στόχος. Με τα νέα μέτρα θέλουν πρώτα να κατεβάσουν τα μεροκάματα στο επίπεδο της Ινδίας και της Κίνας, ώστε να γίνουν πιο ανταγωνιστικοί, να κερδίζουν περισσότερα.

Οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ την επόμενη μέρα από την εξαγγελία των μέτρων απαίτησαν από ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ να κηρύξουν άμεσα 24ωρη απεργία την Πέμπτη 2 Ιούνη. ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ στην ΑΔΕΔΥ απέρριψαν την πρόταση και «συζήτησαν τη δυνατότητα» για 24ωρη απεργία (ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ) στις 21 Ιούνη…ένα μήνα μετά την εξαγγελία των μέτρων(!!!), ενώ η Αυτόνομη Παρέμβαση (ΣΥΝ-ΣΥΡΙΖΑ) στήριξε τις προτάσεις των ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ και καταψήφισε την πρόταση για απεργία στις 2 Ιούνη.

ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ δίνουν χρόνο στην κυβέρνηση και στο κεφάλαιο, υπονομεύουν τους αγώνες των εργαζομένων, κάνουν πλάτες για να περάσει η αντιλαϊκή πολιτική.

Δεν πάει άλλο με αυτές τις συνδικαλιστικές ηγεσίες! Είναι μέρος του προβλήματος, είναι επικίνδυνες για τα λαϊκά συμφέροντα! Μόνη επιλογή η εγκατάλειψη τους!

Το ΠΑΜΕ, η ΠΑΣΕΒΕ, η ΠΑΣΥ, η ΟΓΕ, το ΜΑΣ σας καλούν σε συσπείρωση και δράση τώρα!

Εργαζόμενε – άνεργε – αγρότη – αυτοαπασχολούμενε – γυναίκα – νέε – νέα.

Στα πλαίσια της καπιταλιστικής ανάπτυξης δεν υπάρχει ούτε μέλλον, ούτε φιλολαϊκή προοπτική. Οι θυσίες που σε καλούν να κάνεις είναι χωρίς τελειωμό. Δεν έχεις καμία ευθύνη για την καπιταλιστική κρίση. Το χρέος και τα ελλείμματα είναι της πλουτοκρατίας! Μην τα αναγνωρίζεις!

Καμιά συναίνεση, καμιά θυσία, την κρίση να πληρώσει η πλουτοκρατία!

ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΣΤΗΝ ΟΜΟΝΟΙΑ ΣΤΙΣ 28 ΜΑΗ, 11 π.μ.

ΚΑΙ ΣΕ ΚΑΘΕ ΠΟΛΗ ΣΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Αθήνα 24 Μάη 2011

Posted in ρήξη και ανατροπή, Η «κοινωνική ειρήνη» τους είναι ο ταξικός τους πόλεμος, Η αστική τάξη είναι ο αντίπαλος, Π.Α.ΜΕ, Το συμφέρον των καπιταλιστών δεν είναι συμφέρον των εργατών, Το αστικό ιερόμετρο είναι χυδαίο, αντεπίθεση λαέ, ανθρώπινος δεν γίνεται ο καπιταλισμός, εθνικό ξεπούλημα, εκβαρβαρισμός της κοινωνίας, εμπρός λαέ μη σκύβεις το κεφάλι | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »

Πιο δυνατά με το ΚΚΕ

Posted by redship στο 20 Μαΐου , 2011

Με όλες τις παραλλαγές – είτε στην πολιτική του έκφραση, είτε στην έκφρασή του μέσα από τα διάφορα έντυπα του αστικού Τύπου- ο αντίπαλος είναι ένας: Και όταν το άρθρο αναπαράγει ευθέως τη θέση του ΣΕΒ, που εμφανίστηκε προχτές να «υπερασπίζει» εργαζόμενους στον ιδιωτικό τομέα για να χτυπήσει εργαζόμενους στο δημόσιο τομέα. Και όταν μέσα από το κατ’ εξοχήν έντυπο της ΝΔ ζητάει από το ΠΑΣΟΚ να είναι συνεπές στον αντεργατισμό του. Και όταν με όρους «συγκροτήματος» εμφανίζεται να απορεί με την Γερμανίδα καγκελάριο. Κι όταν «αντιεξουσιαστικά» επαναφέρει στην τάξη την καγκελάριο, γιατί αποδυναμώνει την «ευρωπαϊκή ιδέα».

Κροκόδειλοι όλοι. Αντίπαλοι της εργατικής τάξης στο διά ταύτα.

Ολοι μαζί πασχίζουν κάθε μέρα, κάθε ώρα, ανακαλύπτουν αυτό ή το άλλο μέτωπο, ώστε να μη γίνει ποτέ η συζήτηση γι’ αυτό καθαυτό το πρόβλημα και την αναγκαστική λύση του.

Επιδίδονται σε ένα διαγωνισμό αποπροσανατολισμού, είτε για τις απολύσεις μιλάνε, είτε για τις νέες περικοπές δικαιωμάτων: «Φταίει το κράτος», «δεν υπάρχει σοβαρότητα», «φταίνε οι κηφήνες του Δημοσίου», «φταίνε οι νεοφιλελεύθεροι».

Από τη σκοπιά μας δε χρειάζεται να βάλουμε και πολλά πράγματα στη θέση τους. Ωμός στις διατυπώσεις του ο Πρετεντέρης, χτες στο «Mega», είπε απευθυνόμενος σ’ όσους επιμένουν σε διάφορα «ναι, μεν, αλλά»: «Ολα αυτά έχουνε ένα άλφα κι ένα ωμέγα, δεν μπορείς να κάνεις το ένα και να μην κάνεις το άλλο». Τους επανέφερε, δηλαδή, στη τάξη. Είπε πως όσα συμβαίνουν γύρω μας έχουν μια λογική, ξεκινάνε από κάπου και πάνε ως το τέλος.

Ο συλλογισμός είναι γενικά σωστός. Η διαφωνία μας βρίσκεται στο «γιατί» της αρχής και του τέλους. Η αστική τάξη προτιμά να εμφανίζει ως αφετηρία το ίδιο το αποτέλεσμα, για να μη μιλήσει για την αιτία. Μιλά για το «χρέος» και ζητά να πληρώσουν όλοι, για να μη μιλήσει για την καπιταλιστική κρίση – που λύση από τη σκοπιά των εργατών έχει μόνο στην ίδια την ανατροπή των καπιταλιστικών σχέσεων παραγωγής.

Το εργατικό κίνημα είναι υποχρεωμένο να δείχνει διαρκώς και την αιτία – «άλφα» (τις νομοτέλειες του συστήματος) και το ωμέγα – «ανατροπή», που οδηγεί σε πάλη για άλλη εξουσία – οικονομία.

Η μεταφορά της συζήτησης στο έδαφος της πραγματικότητας είναι αυτή που βάζει στη θέση τους και διάφορους κατεργάρηδες, οι οποίοι νομίζουν ότι μπορούν και να καταγγέλλουν δήθεν τον καπιταλισμό στην «άδικη» πλευρά του, και στο διά ταύτα να ζητάνε από τους εργάτες – με όπλο έναν απύθμενο τακτικισμό – να αφήσουν τα όνειρα για τη μεγάλη ανατροπή και να περιορίσουν την πάλη τους στο εφικτό της, ενάντια σε κάποια κακιά Μέρκελ, υπέρ ενός καλού σοσιαλδημοκράτη.

Σε κάθε περίπτωση, τα εργαλεία που χρησιμοποιείς για την ανάλυση οδηγούν και σε ανάλογο διά ταύτα.

Το ΚΚΕ επιμένει στην επιστημονικότητα της ανάλυσής του και γι’ αυτό, ενοχλώντας, υπόκειται σε πολυμέτωπη επίθεση. Αυτονόητα, θα συνεχίσει να επιμένει. Το ‘χει κατακτήσει αυτό.

Η συζήτηση, πλέον, δεν μπορεί να γίνεται για το ποιος και πόσα θα χάσει ανάμεσα στους εργαζόμενους. Αλλά για το πώς θα γίνει, ώστε να χάσουν μόνον οι καπιταλιστές. Να χάσουν και να χαθούν. Αυτό απαιτεί χειραφέτηση από την αστική πολιτική. Αυτό σημαίνει ακόμα πιο δυνατά με την πολιτική του ΚΚΕ.

Posted in πολιτικη, ρήξη και ανατροπή, ριζασπάστης, τα παπαγαλάκια του κεφαλαίου, όταν το κράτος τρομοκρατεί, όταν εκείνοι μάθουν να υπακούνε, Η «Δημοκρατία του φερετζέ», Η «κοινωνική ειρήνη» τους είναι ο ταξικός τους πόλεμος, Η αστική τάξη είναι ο αντίπαλος, δυνατό κκε δυνατός ο λαός, με το κκε υπάρχει λύση να συναντηθούμε στο δρόμο της ανατροπής | Με ετικέτα: , , , , , , , , | Leave a Comment »

Κανένας φοβισμένος, όλοι στην αντεπίθεση

Posted by redship στο 19 Μαΐου , 2011

Με έναν καταπληκτικό αυτοματισμό η μία μετά την άλλη οι αστικές εφημερίδες έσπευσαν να επιχειρηματολογήσουν για την ανάγκη συναίνεσης. Ακόμα κι εκεί που για ειδικούς εκλογικούς λόγους εκφράζονται δήθεν διαφωνίες, στο διά ταύτα υπάρχει ήδη συμφωνία για την εφαρμοζόμενη πολιτική. Ο ανταγωνισμός αφορά μόνο στο ποιος θα έχει το πάνω χέρι.

Ολοι μαζί βομβαρδίζουν με κινδυνολογία τα λαϊκά στρώματα, από τα οποία αξιώνουν να δείξουν ανοχή. Αυτή η κινδυνολογία είναι και η ομολογία της συμφωνίας τους.

Ο συναγερμός στην αστική τάξη για την εξασφάλιση της συναίνεσης μαρτυρά πως το συμφέρον της τάξης τους είναι πάνω απ’ όλα.

Ακριβώς έτσι πρέπει να αντιδρούν και οι εργαζόμενοι. Εχουν μια τάξη απέναντί τους, δέχονται επίθεση. Οφείλουν να αντεπιτεθούν. Αυτό που προβάλλεται σαν εθνική ανάγκη από την αστική τάξη είναι η σωτηρία των καπιταλιστών. Κι αυτό σημαίνει νέο χτύπημα στην εργατική τάξη.

Καμιά συζήτηση δεν πρέπει να γίνεται δεκτή για κοινά συμφέροντα ανάμεσα σ’ εργάτες και καπιταλιστές.

Αυτοί έχουν κάνει καθαρό ότι η δική τους σωτηρία σημαίνει τσάκισμα εργατών. Οι εργάτες έχουν πια πολύ σοβαρούς λόγους να τσακίσουν αυτοί τους καπιταλιστές.

Οποιον τομέα της οικονομίας κι αν κοιτάξεις, βρίσκεις εύκολα τους δύο κόσμους που συγκρούονται.

Στο σιδηρόδρομο υπάρχει ανάγκη όχι γενικά για περισσότερους εργαζόμενους, αλλά για σημαντική συμβολή του σε γρήγορες, ασφαλείς, φιλικές στο περιβάλλον μετακινήσεις και το σημαντικότερο: υπάρχει ανάγκη συμβολής του στην ίδια την παραγωγική ανασυγκρότηση, έτσι που αυτή να εξυπηρετεί τις λαϊκές ανάγκες. Εντελώς άλλο είναι το σχέδιο του κεφαλαίου, που βλέπει στο τρένο μόνο εκείνα τα σημεία που αποφέρουν γρήγορα κέρδη.

Στις τηλεπικοινωνίες καθένας μπορεί να αναγνωρίσει τον καθοριστικό ρόλο που απαιτείται να παίξουν στην ανάπτυξη, στα πλαίσια μιας λαϊκής οικονομίας. Εντελώς διαφορετική είναι η αποστολή τους από τη σκοπιά του μονοπωλιακού κεφαλαίου.

Ο τομέας της διαχείρισης του νερού είναι εξαιρετικά κρίσιμος για την ίδια τη ζωή, όχι μόνο σαν το «νερό της βρύσης», αλλά και σαν το νερό που ποτίζει τα χωράφια, το νερό που έχει ανάγκη η βιομηχανία… Κι αυτή η χώρα έχει υδάτινους πόρους για να καλύψει όλες τις ανάγκες της. Κι όμως, όλος ο σχεδιασμός από τη σκοπιά των καπιταλιστών στοχεύει μόνο στο πώς οι κάνουλες θα βγάζουν κέρδη για τα μονοπώλια που σε παγκόσμιο επίπεδο ελέγχουν το νερό.

Η λίστα μπορεί να συμπληρωθεί με το ηλεκτρικό ρεύμα, με τις θαλάσσιες συγκοινωνίες, να επεκταθεί στην υπόλοιπη βιομηχανική παραγωγή. Παντού δυο κόσμοι σε σύγκρουση. Αλλος κόσμος η αγωνία των καπιταλιστών για τα κέρδη τους, άλλος κόσμος οι ανάγκες των ανθρώπων που ζητάνε να καλυφθούν, κοντά στη γνώση πως από το χέρι των εργατών περνάνε όλα, όλα μπορούν να γίνουν έτσι που η παραγωγή να εξυπηρετεί αυτούς και όχι τους εκμεταλλευτές τους.

Απέναντι σ’ αυτήν την πραγματικότητα, που αργά αλλά σταθερά, με τη συνεχή επίμονη δράση του ΚΚΕ, γίνεται κοινή συνείδηση ανάμεσα στους εργαζόμενους, πλατύτερα στα λαϊκά στρώματα, η αστική τάξη αντιπαραβάλει όλο και πιο ωμά τους εκβιασμούς της. Σπέρνει τρόμο, καλλιεργεί φόβο. Κι εδώ είναι το κλειδί: Στην άρνηση του φόβου από τη μεριά των εργαζομένων. Με γνώση ότι το περίφημο δάνειο, που μπορεί να δοθεί και να μη δοθεί, δεν αφορά τους εργαζόμενους. Οπως δεν τους αφορά και το χρέος. Το δάνειο είναι για τους καπιταλιστές. Οπως των καπιταλιστών είναι και το χρέος. Καμιά αγωνία για τα προβλήματα των καπιταλιστών, κανένας φόβος για το αν θα τα καταφέρουν. Ας φαγωθούν μεταξύ τους, να κάνουν ό,τι περνά από το χέρι τους οι εργάτες για να μη σηκώσει κεφάλι κανένας εκμεταλλευτής.

Σ’ αυτό το πλαίσιο αναδεικνύεται και πάλι σε κρίσιμο το ζήτημα της ενημέρωσης, Απέναντι έχουμε έναν τερατώδη μηχανισμό που ενοχοποιεί την εργατική τάξη.

Η απάντηση θα παλευτεί άνθρωπο τον άνθρωπο. Πρόσωπο με πρόσωπο πρέπει να διακινείται η αλήθεια κι εδώ ο καθοριστικός ρόλος που παίζει ο «Ριζοσπάστης» περνώντας από χέρι σε χέρι, έτσι που να γίνονται κοινό κτήμα όλα εκείνα τα στοιχεία που βοηθάνε τον άνθρωπο να καταλάβει ότι δε φταίει, ότι πρέπει να σηκώσει κεφάλι, ότι πρέπει να πάρει αμπάριζα τον εκμεταλλευτή του. Γνώση που μόνο μέσα από τον κομμουνιστικό Τύπο μπορεί να διακινηθεί.

Βρισκόμαστε ακριβώς εδώ: Στην ανάγκη, απ’ άκρη σ’ άκρη σ’ όλη τη χώρα, να ορθώσει ο ίδιος ο λαός το ανάστημά του. Κανένας φοβισμένος. Ολοι στην οργάνωση ενός αγώνα που θα έχει άμεση στόχο την ανατροπή αυτής της πολιτικής, της ίδιας της τάξης, της αστικής, που είναι στην εξουσία.

Posted in «Συναινέστε», πολιτικη, ρήξη και ανατροπή, ριζασπάστης, Η «κοινωνική ειρήνη» τους είναι ο ταξικός τους πόλεμος, Η αστική τάξη είναι ο αντίπαλος, αντεπίθεση λαέ, ανθρώπινος δεν γίνεται ο καπιταλισμός, με το κκε υπάρχει λύση να συναντηθούμε στο δρόμο της ανατροπής | Με ετικέτα: , , , , , , , , | Leave a Comment »

Ταξική απάντηση στην καταστολή

Posted by redship στο 13 Μαΐου , 2011

Η προχθεσινή δολοφονική επίθεση των ΜΑΤ και των δυνάμεων καταστολής στο κέντρο της Αθήνας κατά το τέλος της απεργιακής διαδήλωσης, που είχε σαν αποτέλεσμα το σοβαρό τραυματισμό 2 νέων, ο ένας με χτύπημα στο κεφάλι και ο άλλος με χτύπημα στη σπλήνα και δεκάδες άλλους με διάφορα τραύματα, δείχνει ότι υπήρχε σχεδιασμός για άγρια καταστολή, ανεξαρτήτως προσχημάτων. Οι περισσότεροι τραυματίες έχουν χτυπήματα στο κεφάλι από τα κλομπ των αστυνομικών, ενώ σκηνές από ερασιτεχνικές λήψεις καταγράφουν τη βαρβαρότητα, όπου άνθρωποι τσαλαπατούνται από ομάδες αστυνομικών και όντας πεσμένοι κάτω δέχονται δολοφονικά χτυπήματα στο κεφάλι.
Αυτή η συμπεριφορά δεν είναι ούτε τυχαία, ούτε μεμονωμένη. Παρά τα όσα προσπαθεί τώρα να «μαζέψει» η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, έχει απόλυτη την ευθύνη γι’ αυτή τη βαρβαρότητα. Η κρατική καταστολή πάει χέρι – χέρι με την αντιλαϊκή πολιτική της κυβέρνησης που κατακρεουργεί τα εργατικά λαϊκά δικαιώματα για να ωφεληθούν τα μονοπώλια, το κεφάλαιο και να βγει με όσο το δυνατόν λιγότερες απώλειες από την καπιταλιστική κρίση. Η καταστολή χρησιμοποιείται ακριβώς από το αστικό κράτος για να τρομοκρατήσει τους εργαζόμενους και να αποτρέψει την κλιμάκωση των αγώνων. Οι κρατικοί και παρακρατικοί μηχανισμοί, που σε διάφορες εργατικές διαδηλώσεις κάνουν την εμφάνισή τους μαζί με τους προβοκάτορες, δρουν με σχέδιο και στόχο το κίνημα, τη χειραγώγηση του λαού.

Επίσης, τα επεισόδια κάθε φορά μετά από μια λαϊκή διαδήλωση, αξιοποιούνται από τα αστικά Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης που ανήκουν σε καπιταλιστικούς ομίλους για να αποπροσανατολίσουν. Το «έργο αυτό» επαναλαμβάνεται συνέχεια. Ενας …φλεγόμενος κάδος, σπασμένες βιτρίνες και τώρα η δολοφονική καταστολή χρησιμεύουν εκτός των άλλων και για να «θαφτούν» οι μαζικές συγκεντρώσεις και πορείες που διοργανώνει μαχητικά και περιφρουρημένα κυρίως το ταξικό εργατικό κίνημα.

Η μοναδική απάντηση που μπορεί να δοθεί στην προσπάθεια της κυβέρνησης και των άλλων δυνάμεων που υπηρετούν τα συμφέροντα του κεφαλαίου και επίσης θέλουν το λαό στον καναπέ, να «κάτσει στα αυγά του» και να υποταχθεί, είναι ο δρόμος της οργανωμένης μαζικής ταξικής πάλης. Ο λαός δεν πρέπει να υποκύψει σε κάθε είδους εκβιασμούς και επιθέσεις εναντίον του, πρέπει να υψώσει φραγμό στην κρατική καταστολή και να οργανώσει την αντεπίθεσή του, διεκδικώντας ταυτόχρονα την ικανοποίηση όλων των αναγκών του κόντρα στο κεφάλαιο, στην αστική πολιτική, στο αστικό κράτος. Αυτό σημαίνει οργάνωση στα ταξικά σωματεία, ενίσχυσή τους, επιτροπές αγώνα σε κάθε χώρο δουλειάς, στις εργατογειτονιές, συσπείρωση στο ταξικό κίνημα, απεγκλωβισμός από τα συμβιβασμένα συνδικάτα που στηρίζουν το σύστημα, που ακόμα και όταν αναγκάζονται να προκηρύξουν μια απεργία κάνουν τα πάντα για να την υπονομεύσουν. Σημαίνει ταυτόχρονα οριστική εγκατάλειψη του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ, των άλλων κομμάτων του ευρωμονόδρομου, συμπόρευση με το ΚΚΕ. Επομένως η απάντηση στην αντιλαϊκή πολιτική και στην κρατική καταστολή είναι το δυνάμωμα της ταξικής πάλης, η οργάνωση της λαϊκής συμμαχίας που θα συγκρουστεί με το κεφάλαιο. Μόνο έτσι μπορεί η εργατική τάξη και τα άλλα λαϊκά στρώματα να ανοίξουν το δρόμο για τη δική τους εξουσία, όπου θα καταργήσουν τους ιδιοκτήτες των μονοπωλίων, θα τα κοινωνικοποιήσουν και θα οργανώσουν την παραγωγή και τη ζωή τους με γνώμονα τα δικά τους συμφέροντα

Posted in πολιτικη, ρήξη και ανατροπή, ριζασπάστης | Με ετικέτα: , , , , | Leave a Comment »

Αύριο κανείς δεν πάει για δουλειά!

Posted by redship στο 10 Μαΐου , 2011

Συγκεντρώσεις σε 73 πόλεις

Αθήνα: 10 π.μ., Ομόνοια

Θεσσαλονίκη: 10.30 π.μ., Αγαλμα Βενιζέλου

Πειραιάς: 10.30 π.μ., ηλεκτρικός σταθμός

Ελευσίνα: 10.30 π.μ., πλατεία Ηρώων

Λαύριο: 10.30 π.μ., άγαλμα Μεταλλωρύχων

Μέγαρα: 10 π.μ., πλατεία Ηρώων Μεγάρων

Κοζάνη: 10 π.μ., πεζόδρομος

Πτολεμαΐδα: 10 π.μ., παλιό πάρκο

Φλώρινα: 11 π.μ., κεντρική πλατεία

Γρεβενά: 10.30 π.μ., πλατεία Λαχαναγοράς

Καστοριά: 10.30 π.μ., απέναντι από τη Νομαρχία

Πολύγυρος: 10.30 π.μ., Δημαρχείο

Κατερίνη: 10.30 π.μ., κεντρική πλατεία

Βέροια: 10 π.μ., πλατεία Ωρολογίου

Νάουσα: 10 π.μ., Εργατικό Κέντρο (προσυγκέντρωση 9 π.μ., στο νοσοκομείο)

Γιαννιτσά: 11 π.μ., πλατεία ΕΠΟΝ

Εδεσσα: 11 π.μ., μικροί Καταρράκτες

Κιλκίς: 10.30 π.μ., πλατεία Ειρήνης

Σέρρες: 10 π.μ., πλατεία Ελευθερίας

Καβάλα: 11 π.μ., κεντρική πλατεία

Θάσος: 10.30 π.μ., Λιμένας

Δράμα: 10.30 π.μ., κεντρική πλατεία

Ξάνθη: 10 π.μ., κεντρική πλατεία

Κομοτηνή: 10.30 π.μ., κεντρική πλατεία

Αλεξανδρούπολη: 10 π.μ., Δημαρχείο

Γιάννενα: 10 π.μ., Δημαρχείο

Αρτα: 10 π.μ., Εργατικό Κέντρο

Πρέβεζα: 10 π.μ., παλαιό ΚΤΕΛ

Ηγουμενίτσα: 10 π.μ., πεζόδρομος

Αγρίνιο: 10 π.μ., κεντρική πλατεία

Μεσολόγγι: 10 π.μ., κεντρική πλατεία

Ναύπακτος: 10 π.μ., πλατεία Κεφαλοβρύσου

Κέρκυρα: 10 π.μ., πλατεία Σαρόκο

Λευκάδα: 9.30 π.μ., Αγιος Μηνάς

Λάρισα: 10 π.μ., κεντρική πλατεία

Βόλος: 10 π.μ., πλατεία Πανεπιστημίου

Τρίκαλα: 10 π.μ., κεντρική πλατεία

Καρδίτσα: 10.30 π.μ., κεντρική πλατεία

Ελασσόνα: 10 π.μ., απέναντι από το Ταχυδρομείο

Φάρσαλα: 10 π.μ., πλατεία Δημαρχείου

Αλμυρός: 10 π.μ., κεντρική πλατεία

Σκόπελος: 10 π.μ., παραλία

Πάτρα: 11 π.μ., πλ. Γεωργίου

Καλαμάτα: 11 π.μ., πλ. 23ης Μάρτη

Πύργος: 10.30 π.μ., πλ. ΟΤΕ

Τρίπολη: 10.30 π.μ., πλ. Πετρινού

Σπάρτη: 10 π.μ., κεντρική πλατεία

Αργος: 10.30 π.μ., πλ. Αγ. Πέτρου

Κόρινθος: 10.30 π.μ., Περιβολάκια

Ζάκυνθος: 10.30 π.μ., παλιό Εργατικό Κέντρο

Κεφαλονιά: 10.30 π.μ., Εργατικό Κέντρο Κεφαλονιάς – Ιθάκης

Χαλκίδα: 11 π.μ., πλατεία αγοράς

Αλιβέρι: 10 π.μ., πλατεία Πολυτεχνείου

Λουτρά Αιδηψού: 10.30 π.μ., παραλία

Λαμία: 10 π.μ., πλατεία Πάρκου

Αμφισσα: 10 π.μ., πλατεία Λαού

Λιβαδειά: 10.30 π.μ., κεντρική πλατεία

Θήβα: 10. 30 π.μ., κεντρική πλατεία

Ηράκλειο: 10 π.μ., πλατεία Ελευθερίας

Χανιά: 10 π.μ., Νέα Καταστήματα

Ρέθυμνο: 10.30 π.μ., Δημαρχείο

Αγ. Νικόλαος: 10.30 π.μ., κεντρική πλατεία

Ιεράπετρα: 10.30 π.μ., πλατεία Παπαγεωργίου

Σητεία: 10.30 π.μ., Πλατανάρια

Χίος: 10 π.μ., είσοδος Απλωταριάς

Μυτιλήνη: 11 π.μ., πλατεία Σαπφούς

Λήμνος: 11 π.μ., λιμάνι Μύρινας

Σάμος: 10 π.μ., Εργατικό Κέντρο

Ικαρία: 12 μ., πλατεία Ευδήλου

Κως: 10.30 π.μ., Εργατικό Κέντρο

Ρόδος: 10 π.μ., Πανεπιστήμιο Αιγαίου

Κάλυμνος: 10.30 π.μ., κεντρική πλατεία

Νάξος: 11 π.μ., πλατεία παλιού Δημαρχείου

Posted in ΠΑΜΕ | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »