καράβι κόκκινο

τα μαύρα τα μαλλιά μας και αν ασπρίσαν δεν μας τρομάζει η βαρυχειμωνιά

  • Ε, το λοιπόν, ο,τι και να είναι τ’ άστρα, εγώ τη γλώσσα μου τους βγάζω. Για μένα, το λοιπόν, το πιο εκπληκτικό, πιο επιβλητικό, πιο μυστηριακό και πιο μεγάλο, είναι ένας άνθρωπος που τον μποδίζουν να βαδίζει. Είναι ένας άνθρωπος που τον αλυσοδένουνε

  • Γιάννης Ρίτσος

    Να με θυμόσαστε - είπε. Χιλιάδες χιλιόμετρα περπάτησα χωρίς ψωμί, χωρίς νερό, πάνω σε πέτρες κι αγκάθια, για να φέρω ψωμί και νερό και τριαντάφυλλα. την ομορφιά ποτές μου δεν την πρόδωσα. Όλο το βιος μου το μοίρασα δίκαια. Μερτικό εγώ δεν κράτησα. Πάμπτωχος. Μ' ένα κρινάκι του αγρού τις πιο άγριες νύχτες μας φώτισα. Να με θυμάστε.

  • κώστας βάρναλης

    Δε λυπάμαι τα γηρατειά που φεύγουν - τα μωράκια που έρχονται άθελά τους να ζήσουν σκλάβοι, να πεθάνουν σκλάβοι, σ' έναν κόσμο ελεύθερων αφεντάδων. Θα τους μαθαίνουν: η σκλαβιά τους χρέος εθνικόν και σοφία του Πανάγαθου!... Πότε θ' αναστηθούν οι σκοτωμένοι; ΚΩΣΤΑ ΒΑΡΝΑΛΗΣ 20.10.1973

  • ------------------------------- Την πόρτα αν δεν ανοίγει, τη σπαν, σας είπα. Τι στέκεστε, τι γέρνετε σκυφτοί; Λαέ σκλάβε, δειλέ, ανανιώσου, χτύπα! Και κέρδισε μονάχος το ψωμί -------------------------------- -------------------------------- ''Aν το δίκιο θες, καλέ μου, με το δίκιο του πολέμου θα το βρής. Όπου ποθεί λευτεριά, παίρνει σπαθί''
  • κομαντάντε Μάρκος

  • «Ο Μάρκος είναι γκέι στο Σαν Φρανσίσκο, μαύρος στη Νότια Αφρική, ασιάτης στην Ευρώπη, αναρχικός στην Ισπανία, Παλαιστίνιος στο Ισραήλ, γύφτος στην Πολωνία, ειρηνιστής στη Βοσνία, Εβραίος στη Γερμανία, μια γυναίκα μόνη στο Μετρό τα ξημερώματα, με άλλα λόγια ο Κομαντάτε Μάρκος είμαστε εμείς, το πρόσωπο του κάθε καταπιεσμένου ανθρώπου πάνω στον πλανήτη»
  • μπερτολντ μπρεχτ

    Δεν είμαι άδικος, μα ούτε και τολμηρός και να που σήμερα μου δείξανε τον κόσμο τους μόνο το ματωμένο δάκτυλό τους είδα μπρος και είπα ευθύς: “μ’αρέσει ο νόμος τους” Τον κόσμο αντίκρυσα μέσ’απ’ τα ρόπαλά τους Στάθηκα κι είδα, ολημερίς με προσοχή. Είδα χασάπηδες που ήταν ξεφτέρια στη δουλειά τους. και σαν με ρώτησαν “σε διασκεδάζει;” είπα “πολύ”! Κι από την ώρα εκείνη, λέω “ναι” σε όλα, κάλλιο δειλός, παρά νεκρός να μείνω. Για να μη με τυλίξουνε σε καμιά κόλλα, ό,τι κανένας δεν εγκρίνει το εγκρίνω Φονιάδες είδα, κι είδα πλήθος θύματα, μου λείπει θάρρος, μα όχι και συμπόνια Και φώναξα, βλέποντας τόσα μνήματα: “καλά τους κάνουν -για του έθνους την ομόνοια!” Να φτάνουν είδα δολοφόνων στρατιές κι ήθελα να φωνάξω “σταματήστε!” Μα ξέροντας πως κρυφοκοίταζε ο χαφιές, μ’άκουσα να φωνάζω: “Ζήτω!Προχωρήστε!” Δε μου αρέσει η φτήνια και η κακομοιριά Γι’αυτό κι έχει στερέψει η έμπνευσή μου. Αλλά στου βρώμικού σας κόσμου τη βρωμιά ταιριάζει, βέβαια-το ξέρω-κι η έγκρισή μου

  • Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας

    Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας κι αφήνει άλλους ν' αγωνιστούν για τη υπόθεσή του πρέπει προετοιμασμένος να ' ναι : γιατί όποιος δεν έχει τον αγώνα μοιραστεί Θα μοιραστεί την ήττα . Ούτε μια φορά δεν αποφεύγει τον αγώνα αυτός που θέλει τον αγώνα ν' αποφύγει : γιατί θ' αγωνιστεί για την υπόθεση του εχτρού όποιος για τη δικιά του υπόθεση δεν έχει αγωνιστεί .
  • εγκώμιο στον κομμουνισμό – μπέρτολτ μπρέχτ

    Είναι λογικός, καθένας τον καταλαβαίνει. Ειν' εύκολος. Μια και δεν είσαι εκμεταλλευτής, μπορείς να τον συλλάβεις. Είναι καλός για σένα, μάθαινε γι' αυτόν. Οι ηλίθιοι ηλίθιο τον αποκαλούνε, και οι βρωμεροί τον λένε βρωμερό. Αυτός είναι ενάντια στη βρωμιά και την ηλιθιότητα. Οι εκμεταλλευτές έγκλημα τον ονοματίζουν. Αλλά εμείς ξέρουμε: Είναι το τέλος κάθε εγκλήματος. Δεν είναι παραφροσύνη, μα Το τέλος της παραφροσύνης. Δεν είναι χάος Μα η τάξη. Είναι το απλό Που είναι δύσκολο να γίνει.
  • οι δικαστές

    Να οι κύριοι δικαστές τους λέμε οι καταπιεστές πως δίκαιο είναι τον λαό τι συμφέρει μα αυτοί δεν ξέρουν ποιο είναι αυτό κι έτσι δικάζουν στο σωρό μέχρι να βάλουν το λαό ολόκληρο στο χέρι
  • ———–

    Εχουνε νομικά βιβλία και διατάγματα Εχουνε φυλακές και οχυρώσεις Εχουνε δεσμοφύλακες και δικαστές Που παίρνουνε πολλά λεφτά κι έτοιμοι για όλα είναι. Μπ. Μπρεχτ
  • ———————

    "Όταν ήρθαν να πάρουν τους Εβραίους, δεν διαμαρτυρήθηκα, γιατί δεν ήμουν Εβραίος. Όταν ήρθαν για τους κομμουνιστές δεν φώναξα, γιατί δεν ήμουν κομμουνιστής. Όταν κατεδίωξαν τους τσιγγάνους, ούτε τότε φώναξα, γιατί δεν ήμουν τσιγγάνος. Όταν ο Χίτλερ φυλάκιζε ομοφυλόφιλους δεν αντέδρασα γιατί δεν ήμουν ομοφυλόφιλος Όταν έκλεισαν το στόμα των Ρωμαιοκαθολικών που αντιτάσσονταν στο φασισμό, δεν έκανα τίποτα γιατί δεν ήμουν καθολικός. Μετά ήρθαν να συλλάβουν εμένα, αλλά δεν υπήρχε πια κανείς να αντισταθεί μαζί μου"
  • ========================

    Λες: Πολύ καιρό αγωνίστηκες. Δεν μπορείς άλλο πια ν’ αγωνιστείς. Άκου λοιπόν: Είτε φταις είτε όχι: Σαν δε μπορείς άλλο να παλέψεις, θα πεθάνεις. Λες: Πολύ καιρό έλπιζες. Δεν μπορείς άλλο πια να ελπίσεις. Έλπιζες τi; Πως ο αγώνας θαν’ εύκολος; Δεν είν’ έτσι. Η θέση μας είναι χειρότερη απ’ όσο νόμιζες. Είναι τέτοια που: Αν δεν καταφέρουμε το αδύνατο Δεν έχουμε ελπίδα. Αν δεν κάνουμε αυτό που κανείς δεν μπορεί να μας ζητήσει Θα χαθούμε. Οι εχθροί μας περιμένουν να κουραστούμε. Όταν ο αγώνας είναι στην πιο σκληρή καμπή του. Οι αγωνιστές έχουν την πιο μεγάλη κούραση. Οι κουρασμένοι, χάνουν τη μάχη.
  • Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους

    Αυτοί που βρίσκονται ψηλά θεωρούν ταπεινό να μιλάς για το φαΐ. Ο λόγος; έχουνε κιόλας φάει. Αν δε νοιαστούν οι ταπεινοί γι' αυτό που είναι ταπεινό ποτέ δεν θα υψωθούν. Αυτοί που αρπάνε το φαϊ απ’ το τραπέζι κηρύχνουν τη λιτότητα. Αυτοί που παίρνουν όλα τα δοσίματα ζητάν θυσίες. Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους για τις μεγάλες εποχές που θά 'ρθουν.
  • che

    Πιστεύω στην ένοπλη πάλη σαν μοναδική λύση για τους λαούς που αγωνίζονται για την απελευθέρωσή τους και είμαι συνεπής με τις πεποιθήσεις μου. Πολλοί θα με πουν τυχοδιώκτη και είμαι, μόνο που είμαι άλλου είδους τυχοδιώκτης, ένας από εκείνους που προβάλλουν τα στήθη τους για να αποδείξουν τις αλήθειες τους.

  • Αξίζει για ένα όνειρο να ζεις, κι ας είναι η φωτιά του να σε κάψει
  • pablo neruda

    όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας, επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές, όποιος δεν αλλάζει περπατησιά, όποιος δεν διακινδυνεύει και δεν αλλάζει χρώμα στα ρούχα του, όποιος δεν μιλεί σε όποιον δεν γνωρίζει. όποιος αποφεύγει ένα πάθος, όποιος δεν είναι ευτυχισμένος στη δουλειά του, όποιος δεν διακινδυνεύει τη βεβαιότητα για την αβεβαιότητα για να κυνηγήσει ένα όνειρο, όποιος δεν επιτρέπει στον εαυτό του τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του να αποφύγει τις εχέφρονες συμβουλές. όποιος δεν ταξιδεύει, όποιος δεν διαβάζει, όποιος δεν ακούει μουσική, όποιος δεν βρίσκει σαγήνη στον εαυτό του όποιος καταστρέφει τον έρωτά του, όποιος δεν επιτρέπει να τον βοηθήσουν, όποιος περνάει τις μέρες του παραπονούμενος για τη τύχη του ή για την ασταμάτητη βροχή. όποιος εγκαταλείπει μια ιδέα του πριν την αρχίσει, όποιος δεν ρωτά για πράγματα που δεν γνωρίζει. Αποφεύγουμε τον θάνατο σε μικρές δόσεις, όταν θυμόμαστε πάντοτε ότι για να είσαι ζωντανός χρειάζεται μια προσπάθεια πολύ μεγαλύτερη από το απλό γεγονός της αναπνοής. Μόνο η ένθερμη υπομονή θα οδηγήσει στην επίτευξη μιας λαμπρής ευτυχίας.

  • από το Canto general

    Μπορεί να κόψουν όλα τα λουλούδια, αλλά δεν θα γίνουν ποτέ αφέντες της Άνοιξης
  • κ. καβάφης

    Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις
  • κωστής παλαμάς

    Και τους τρέμουνε των κάμπων οι κιοτήδες και μ’ ονόματα τους κράζουν πονηρά κλέφτες κι απελάτες και προδότες. Τους μισούν οι βασιλιάδες κι όλοι οι τύραννοι κι είναι μέσα στους σκυφτούς τα παλληκάρια κι είναι μες στους κοιμισμένους οι στρατιώτες…” Κ . Παλαμάς στο Δωδεκάλογο του Γύφτου.
  • διαμοιρασμός του blog

    Bookmark and Share
  • διαχείριση

  • on line επισκέπτες

  • ημερολόγιο άρθρων

    Οκτώβριος 2019
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Φεβ.    
     123456
    78910111213
    14151617181920
    21222324252627
    28293031  
  • Εγγραφή

Posts Tagged ‘Εκ της Διευθύνσεως της κυβερνήσεως των «σωτήρων» των «πατριωτών» – και των «αντιεξουσιαστών»’

Κάνουν… «καριέρα»!

Posted by redship στο 15 Σεπτεμβρίου , 2011

Γράφει   ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

 

Αγαπητοί συνέλληνες!

Απευθυνόμαστε στην πατροπαράδοτη ελληνική φιλοξενία, στο γνωστό ανά την οικουμένη ελληνικό φιλότιμο!

Συνέλληνες!

  • Ακόμα κι αν δεν είστε σαν εκείνον που σταμάτησε στο δρόμο τον πρωθυπουργό για να του δώσει το μισθό και τη σύνταξή του.
  • Ακόμα κι αν σας έπεσε βαρύ το νέο χαράτσι στα σπίτια σας.
  • Ακόμα κι αν όταν τρώτε σουβλάκι με 23% ΦΠΑ επιδαψιλεύετε στον κ. Βενιζέλο περί τα 23 – και βάλε – κοσμητικά επίθετα.
  • Ακόμα κι αν σας ανεβαίνει το αίμα στο κεφάλι, βλέποντας το παιδί να πηγαινοέρχεται σ’ ένα σχολείο που, εκτός από βιβλία, δεν έχει και δάσκαλο.
  • Ακόμα κι αν οσονούπω απολύεστε διά της «εργασιακής εφεδρείας».

Παρακαλούμε θερμά!

Πριν διαμαρτυρηθείτε, πριν εξοργισθείτε, πριν εξεγερθείτε, συναισθανθείτε και αναλογιστείτε το βάρος της δήλωσης, στην οποία προέβη ο αξιότιμος υπουργός κ. Χρυσοχοΐδης.

Είπε ο μεγιστο – τιτανο – τεράστιος:

Την «επιτυχία» των Μνημονίων, των εφαρμοστικών, των μεσοπρόθεσμων, την «ελεγχόμενη» πτώχευση κ.ο.κ.,

εξίσου με εμάς (σ.σ.: με την κυβέρνηση, δηλαδή) τη θέλουν και τα στελέχη της τρόικας, με τα οποία συνεργάζεται το ΠΑΣΟΚ, διότι, όπως εξήγησε,

από αυτό «κρίνεται η καριέρα τους»!

 

Πατριώτες!

Αφού, τελικά, αυτοί που μιλούσαν για «σωτηρία» επέφεραν την πτώχευση του λαού.

Αφού, τελικά, πίσω από κηρύγματα πατριδοκαπηλίας τα τσιράκια της πλουτοκρατίας, μαζί με την ΕΕ και το ΔΝΤ, απεργάζονταν την… «ελεγχόμενη» χρεοκοπία της χώρας και την ολοκληρωτική και ανεξέλεγκτη καταστροφή των κατοίκων της.

Αφού, τελικά, μας πήρε και μας σήκωσε.

Αφού, τελικά, μετά της ευδοκίμου «καριέρας» τους οι Παπανδρέου, Βενιζέλοι, Παπακωνσταντίνοι, Καρατζαφέρηδες, Μπακογιάννηδες, Νεοδημοκράτες μας κλείσανε το σπίτι.

Αφού, τελικά, δεν έμεινε «σάλιο», από σύνταξη και μεροκάματο μέχρι νοσοκομεία και τσίπα (των κυβερνώντων),

τότε ας επιδείξουμε… ανωτερότητα και ας ακολουθήσουμε τη συμβουλή της κυβερνήσεως:

 

Ας φερθούμε όπως αρμόζει σε γνήσιους απογόνους του «Ξένιου Διός»!

Τουτέστιν: Ας είμεθα ψύχραιμοι. Νουνεχείς. Συναινετικοί. Συγκαταβατικοί. Πειθαρχημένοι εις τας υποδείξεις. Απαθείς. Ανεκτικοί. Αμίλητοι και ακούνητοι.

Κι αφού, τελικά, τίποτα άλλο δε σώζεται, τότε με αίσθημα μεγαθυμίας και «ρεαλισμού», δίνοντας τόπο στην οργή, ας ακολουθήσουμε αδέρφια το πνεύμα των δηλώσεων Χρυσοχοΐδη:

Ας υποδεχτούμε με ανοιχτές αγκάλες την «Ομάδα Κρούσης»! Ας καθίσουμε φρόνιμοι, όταν από κοινού με τους δικούς μας θα παίρνουν κεφάλια! Ας τους διευκολύνουμε στην «επιτυχία» της εφαρμοζόμενης πολιτικής! Δηλαδή, ας τους διευκολύνουμε να «επιτύχουν» τον αφανισμό ημών και των τέκνων μας!

Να το μέγα έπαθλο που μας επιφυλάσσει η ιστορία:

Εμείς, οι γέροντες πατεράδες μας, τα παιδιά μας, μπορεί να μην έχουμε σωθεί, αλλά, τίποτα δεν πάει χαμένο: Διά του εξανδραποδισμού μας,

θα έχει – τουλάχιστον – διασωθεί

η «καριέρα» του Χρυσοχοΐδη, του Βενιζέλου, του Λοβέρδου, του Παπανδρέου.

Θα έχει – τουλάχιστον – διασωθεί

η «καριέρα» των πολιτικών υπαλλήλων των τραπεζιτών, των εφοπλιστών, των βιομηχάνων!

Θα έχει – τουλάχιστον – διασωθεί

η «καριέρα» των απεσταλμένων της τρόικας!

 

(Εκ της Διευθύνσεως της κυβερνήσεως

των «σωτήρων»

των «πατριωτών»

– και των «αντιεξουσιαστών»)

Posted in "παπατζήδες", ριζασπάστης, τα παπαγαλάκια του κεφαλαίου, αμερικανοτσολιάδες, γουρούνια μ΄ανθρώπινη μορφή, η βρώμικη ηθική των αστών, κυριαρχεί η ορδή των απατεώνων, κόντρα στην ιταμή τακτική να εκμεταλλευτούν δημαγωγικά τη διάσωση των εργαζομένων οι «νεκροθάφτες» τους, ούτε ίχνος αξιοπρέπειας, οι "προοδευτικοί", οι σφογγοκωλάριοι των πραιτόρων | Με ετικέτα: , , , , | Leave a Comment »