καράβι κόκκινο

τα μαύρα τα μαλλιά μας και αν ασπρίσαν δεν μας τρομάζει η βαρυχειμωνιά

  • Ε, το λοιπόν, ο,τι και να είναι τ’ άστρα, εγώ τη γλώσσα μου τους βγάζω. Για μένα, το λοιπόν, το πιο εκπληκτικό, πιο επιβλητικό, πιο μυστηριακό και πιο μεγάλο, είναι ένας άνθρωπος που τον μποδίζουν να βαδίζει. Είναι ένας άνθρωπος που τον αλυσοδένουνε

  • Γιάννης Ρίτσος

    Να με θυμόσαστε - είπε. Χιλιάδες χιλιόμετρα περπάτησα χωρίς ψωμί, χωρίς νερό, πάνω σε πέτρες κι αγκάθια, για να φέρω ψωμί και νερό και τριαντάφυλλα. την ομορφιά ποτές μου δεν την πρόδωσα. Όλο το βιος μου το μοίρασα δίκαια. Μερτικό εγώ δεν κράτησα. Πάμπτωχος. Μ' ένα κρινάκι του αγρού τις πιο άγριες νύχτες μας φώτισα. Να με θυμάστε.

  • κώστας βάρναλης

    Δε λυπάμαι τα γηρατειά που φεύγουν - τα μωράκια που έρχονται άθελά τους να ζήσουν σκλάβοι, να πεθάνουν σκλάβοι, σ' έναν κόσμο ελεύθερων αφεντάδων. Θα τους μαθαίνουν: η σκλαβιά τους χρέος εθνικόν και σοφία του Πανάγαθου!... Πότε θ' αναστηθούν οι σκοτωμένοι; ΚΩΣΤΑ ΒΑΡΝΑΛΗΣ 20.10.1973

  • ------------------------------- Την πόρτα αν δεν ανοίγει, τη σπαν, σας είπα. Τι στέκεστε, τι γέρνετε σκυφτοί; Λαέ σκλάβε, δειλέ, ανανιώσου, χτύπα! Και κέρδισε μονάχος το ψωμί -------------------------------- -------------------------------- ''Aν το δίκιο θες, καλέ μου, με το δίκιο του πολέμου θα το βρής. Όπου ποθεί λευτεριά, παίρνει σπαθί''
  • κομαντάντε Μάρκος

  • «Ο Μάρκος είναι γκέι στο Σαν Φρανσίσκο, μαύρος στη Νότια Αφρική, ασιάτης στην Ευρώπη, αναρχικός στην Ισπανία, Παλαιστίνιος στο Ισραήλ, γύφτος στην Πολωνία, ειρηνιστής στη Βοσνία, Εβραίος στη Γερμανία, μια γυναίκα μόνη στο Μετρό τα ξημερώματα, με άλλα λόγια ο Κομαντάτε Μάρκος είμαστε εμείς, το πρόσωπο του κάθε καταπιεσμένου ανθρώπου πάνω στον πλανήτη»
  • μπερτολντ μπρεχτ

    Δεν είμαι άδικος, μα ούτε και τολμηρός και να που σήμερα μου δείξανε τον κόσμο τους μόνο το ματωμένο δάκτυλό τους είδα μπρος και είπα ευθύς: “μ’αρέσει ο νόμος τους” Τον κόσμο αντίκρυσα μέσ’απ’ τα ρόπαλά τους Στάθηκα κι είδα, ολημερίς με προσοχή. Είδα χασάπηδες που ήταν ξεφτέρια στη δουλειά τους. και σαν με ρώτησαν “σε διασκεδάζει;” είπα “πολύ”! Κι από την ώρα εκείνη, λέω “ναι” σε όλα, κάλλιο δειλός, παρά νεκρός να μείνω. Για να μη με τυλίξουνε σε καμιά κόλλα, ό,τι κανένας δεν εγκρίνει το εγκρίνω Φονιάδες είδα, κι είδα πλήθος θύματα, μου λείπει θάρρος, μα όχι και συμπόνια Και φώναξα, βλέποντας τόσα μνήματα: “καλά τους κάνουν -για του έθνους την ομόνοια!” Να φτάνουν είδα δολοφόνων στρατιές κι ήθελα να φωνάξω “σταματήστε!” Μα ξέροντας πως κρυφοκοίταζε ο χαφιές, μ’άκουσα να φωνάζω: “Ζήτω!Προχωρήστε!” Δε μου αρέσει η φτήνια και η κακομοιριά Γι’αυτό κι έχει στερέψει η έμπνευσή μου. Αλλά στου βρώμικού σας κόσμου τη βρωμιά ταιριάζει, βέβαια-το ξέρω-κι η έγκρισή μου

  • Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας

    Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας κι αφήνει άλλους ν' αγωνιστούν για τη υπόθεσή του πρέπει προετοιμασμένος να ' ναι : γιατί όποιος δεν έχει τον αγώνα μοιραστεί Θα μοιραστεί την ήττα . Ούτε μια φορά δεν αποφεύγει τον αγώνα αυτός που θέλει τον αγώνα ν' αποφύγει : γιατί θ' αγωνιστεί για την υπόθεση του εχτρού όποιος για τη δικιά του υπόθεση δεν έχει αγωνιστεί .
  • εγκώμιο στον κομμουνισμό – μπέρτολτ μπρέχτ

    Είναι λογικός, καθένας τον καταλαβαίνει. Ειν' εύκολος. Μια και δεν είσαι εκμεταλλευτής, μπορείς να τον συλλάβεις. Είναι καλός για σένα, μάθαινε γι' αυτόν. Οι ηλίθιοι ηλίθιο τον αποκαλούνε, και οι βρωμεροί τον λένε βρωμερό. Αυτός είναι ενάντια στη βρωμιά και την ηλιθιότητα. Οι εκμεταλλευτές έγκλημα τον ονοματίζουν. Αλλά εμείς ξέρουμε: Είναι το τέλος κάθε εγκλήματος. Δεν είναι παραφροσύνη, μα Το τέλος της παραφροσύνης. Δεν είναι χάος Μα η τάξη. Είναι το απλό Που είναι δύσκολο να γίνει.
  • οι δικαστές

    Να οι κύριοι δικαστές τους λέμε οι καταπιεστές πως δίκαιο είναι τον λαό τι συμφέρει μα αυτοί δεν ξέρουν ποιο είναι αυτό κι έτσι δικάζουν στο σωρό μέχρι να βάλουν το λαό ολόκληρο στο χέρι
  • ———–

    Εχουνε νομικά βιβλία και διατάγματα Εχουνε φυλακές και οχυρώσεις Εχουνε δεσμοφύλακες και δικαστές Που παίρνουνε πολλά λεφτά κι έτοιμοι για όλα είναι. Μπ. Μπρεχτ
  • ———————

    "Όταν ήρθαν να πάρουν τους Εβραίους, δεν διαμαρτυρήθηκα, γιατί δεν ήμουν Εβραίος. Όταν ήρθαν για τους κομμουνιστές δεν φώναξα, γιατί δεν ήμουν κομμουνιστής. Όταν κατεδίωξαν τους τσιγγάνους, ούτε τότε φώναξα, γιατί δεν ήμουν τσιγγάνος. Όταν ο Χίτλερ φυλάκιζε ομοφυλόφιλους δεν αντέδρασα γιατί δεν ήμουν ομοφυλόφιλος Όταν έκλεισαν το στόμα των Ρωμαιοκαθολικών που αντιτάσσονταν στο φασισμό, δεν έκανα τίποτα γιατί δεν ήμουν καθολικός. Μετά ήρθαν να συλλάβουν εμένα, αλλά δεν υπήρχε πια κανείς να αντισταθεί μαζί μου"
  • ========================

    Λες: Πολύ καιρό αγωνίστηκες. Δεν μπορείς άλλο πια ν’ αγωνιστείς. Άκου λοιπόν: Είτε φταις είτε όχι: Σαν δε μπορείς άλλο να παλέψεις, θα πεθάνεις. Λες: Πολύ καιρό έλπιζες. Δεν μπορείς άλλο πια να ελπίσεις. Έλπιζες τi; Πως ο αγώνας θαν’ εύκολος; Δεν είν’ έτσι. Η θέση μας είναι χειρότερη απ’ όσο νόμιζες. Είναι τέτοια που: Αν δεν καταφέρουμε το αδύνατο Δεν έχουμε ελπίδα. Αν δεν κάνουμε αυτό που κανείς δεν μπορεί να μας ζητήσει Θα χαθούμε. Οι εχθροί μας περιμένουν να κουραστούμε. Όταν ο αγώνας είναι στην πιο σκληρή καμπή του. Οι αγωνιστές έχουν την πιο μεγάλη κούραση. Οι κουρασμένοι, χάνουν τη μάχη.
  • Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους

    Αυτοί που βρίσκονται ψηλά θεωρούν ταπεινό να μιλάς για το φαΐ. Ο λόγος; έχουνε κιόλας φάει. Αν δε νοιαστούν οι ταπεινοί γι' αυτό που είναι ταπεινό ποτέ δεν θα υψωθούν. Αυτοί που αρπάνε το φαϊ απ’ το τραπέζι κηρύχνουν τη λιτότητα. Αυτοί που παίρνουν όλα τα δοσίματα ζητάν θυσίες. Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους για τις μεγάλες εποχές που θά 'ρθουν.
  • che

    Πιστεύω στην ένοπλη πάλη σαν μοναδική λύση για τους λαούς που αγωνίζονται για την απελευθέρωσή τους και είμαι συνεπής με τις πεποιθήσεις μου. Πολλοί θα με πουν τυχοδιώκτη και είμαι, μόνο που είμαι άλλου είδους τυχοδιώκτης, ένας από εκείνους που προβάλλουν τα στήθη τους για να αποδείξουν τις αλήθειες τους.

  • Αξίζει για ένα όνειρο να ζεις, κι ας είναι η φωτιά του να σε κάψει
  • pablo neruda

    όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας, επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές, όποιος δεν αλλάζει περπατησιά, όποιος δεν διακινδυνεύει και δεν αλλάζει χρώμα στα ρούχα του, όποιος δεν μιλεί σε όποιον δεν γνωρίζει. όποιος αποφεύγει ένα πάθος, όποιος δεν είναι ευτυχισμένος στη δουλειά του, όποιος δεν διακινδυνεύει τη βεβαιότητα για την αβεβαιότητα για να κυνηγήσει ένα όνειρο, όποιος δεν επιτρέπει στον εαυτό του τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του να αποφύγει τις εχέφρονες συμβουλές. όποιος δεν ταξιδεύει, όποιος δεν διαβάζει, όποιος δεν ακούει μουσική, όποιος δεν βρίσκει σαγήνη στον εαυτό του όποιος καταστρέφει τον έρωτά του, όποιος δεν επιτρέπει να τον βοηθήσουν, όποιος περνάει τις μέρες του παραπονούμενος για τη τύχη του ή για την ασταμάτητη βροχή. όποιος εγκαταλείπει μια ιδέα του πριν την αρχίσει, όποιος δεν ρωτά για πράγματα που δεν γνωρίζει. Αποφεύγουμε τον θάνατο σε μικρές δόσεις, όταν θυμόμαστε πάντοτε ότι για να είσαι ζωντανός χρειάζεται μια προσπάθεια πολύ μεγαλύτερη από το απλό γεγονός της αναπνοής. Μόνο η ένθερμη υπομονή θα οδηγήσει στην επίτευξη μιας λαμπρής ευτυχίας.

  • από το Canto general

    Μπορεί να κόψουν όλα τα λουλούδια, αλλά δεν θα γίνουν ποτέ αφέντες της Άνοιξης
  • κ. καβάφης

    Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις
  • κωστής παλαμάς

    Και τους τρέμουνε των κάμπων οι κιοτήδες και μ’ ονόματα τους κράζουν πονηρά κλέφτες κι απελάτες και προδότες. Τους μισούν οι βασιλιάδες κι όλοι οι τύραννοι κι είναι μέσα στους σκυφτούς τα παλληκάρια κι είναι μες στους κοιμισμένους οι στρατιώτες…” Κ . Παλαμάς στο Δωδεκάλογο του Γύφτου.
  • διαμοιρασμός του blog

    Bookmark and Share
  • διαχείριση

  • on line επισκέπτες

  • ημερολόγιο άρθρων

    Δεκέμβριος 2017
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Οκτ.    
     123
    45678910
    11121314151617
    18192021222324
    25262728293031
  • Εγγραφή

Posts Tagged ‘εαμ ελας δσε επον ο δρόμος των λαών’

Γιορτάζουν κι αυτοί;

Posted by redship στο 28 Οκτωβρίου , 2015

Ο Νίκος Μπογιόπουλος στον eniko

    Σήμερα συμπληρώνονται 75 χρόνια από το μεγαλειώδες «Όχι» του ελληνικού λαού στον φασίστα εισβολέα.

Ένα «Όχι» που ο ανθός του τόπου το έγραψε με το αίμα του στην Πίνδο και αμέσως μετά την ναζιστική κατοχή με το ΕΛΑΣίτικο ντουφέκι στα βουνά της χώρας, με την ΕΑΜική Αντίσταση και το ΕΠΟΝίτικο χωνί σε κάθε γωνιά της Ελλάδας.

Ένα «Όχι» που μετά την απελευθέρωση από τις χιτλερικές ορδές συνεχίστηκε όταν οι γερμανοτσολιάδες, οι ταγματασφαλίτες, οι δοσίλογοι και οι απόντες από το έπος της Εθνικής Αντίστασης βρήκαν τη θέση τους στην αγκαλιά της αγγλοκρατίας και της αμερικανοκρατίας.

Ήταν αυτοί και οι πάτρωνές τους που για να διατηρήσουν την Ελλάδα κάτω από την οικονομική και πολιτική τους κυριαρχία, ξεκίνησαν έναν μονομερή εμφύλιο ενάντια στην ίδια την ελπίδα για μια Ελλάδα της δημοκρατίας και της κοινωνικής προκοπής.

Σήμερα, 75 χρόνια μετά, η Ελλάδα, που κατ’ αναλογία του πληθυσμού της πλήρωσε στο φίδι του ναζισμού το μεγαλύτερο τίμημα σε ανθρώπινες ζωές από κάθε άλλη στον κόσμο, που η καταστροφή της από το πέρασμα των βαρβάρων υπήρξε ολοκληρωτική, γιορτάζει το «Όχι». Και θυμάται:

Καλάβρυτα, Δίστομο, Χορτιάτης, Βιάνος, Κάνδανος, Καισαριανή, Καλογρέζα, Κοκκινιά, Βύρωνας…

Γιορτάζει και θυμάται τους ήρωες του ‘40, τους αμέτρητους νεκρούς από την πείνα του ’41, τους χιλιάδες εκτελεσμένους

Γιορτάζει και θυμάται ότι η ηθική και η οικονομική της αποκατάσταση, είτε αφορούν στο κατοχικό δάνειο, είτε στις γερμανικές επανορθώσεις για τις ναζιστικές θηριωδίες, μένουν ακόμα ανεκπλήρωτες…

Όμως, στην Ελλάδα του 2015, στην Ελλάδα που 75 χρόνια μετά γιορτάζει και θυμάται, υπάρχουν κι αυτοί:

Υπάρχουν κι αυτοί:

  •     «Τι εμπόδιο μπορεί να σταθεί στο δρόμο μας αφού ακόμη και σήμερα νιώθουμε ΕΚΕΙΝΟΝ να μας οδηγεί […] με τη σκέψη και την ψυχή μας δοσμένη στη Μνήμη του Μεγάλου μας Αρχηγού,υψώνουμε το δεξί χέρι ψηλά, χαιρετούμε τον Ήλιο και με το θάρρος που μας επιβάλλει η Στρατιωτική μας Τιμή και το Εθνικοσοσιαλιστικό μας καθήκον κραυγάζουμε γεμάτοι πάθος, πίστη στο μέλλον και τα οράματά μας: HEIL HITLER!» (Νίκος Μιχαλολιάκος, περιοδικό «Χρυσή Αυγή», τεύχος 26, Μάιος 1987)
  •     «Θα κατεβαίναμε στις εκλογές για να μετρηθούμε και για το 0,2%. Για να πούμε ότι υπάρχει 0,2% φασίστες, αμετανόητοι χρυσαυγίτες… Είναι εθνικοσοσιαλισμός ελληνικός στα μέτρα του 2011. Έχω μεγάλο σεβασμό σ’ αυτό που υπήρξε η Γερμανία του Χίτλερ… Εμείς πιστεύουμε στην πατρίδα και όχι στη δημοκρατία. Αν είναι να σωθεί η πατρίδα, ας πάει στο διάολο η δημοκρατία… Τι καταλάβατε από τους δημοκράτες; Τι χειρότερο θα σας κάνουν οι φασίστες;» (Νίκος Μιχαλολιάκος, ομιλία στη Σπάρτη, 6/7/2011)

  Υπάρχουν κι αυτοί:

 

Υπάρχουν κι αυτοί:

Ο υποφυρερίσκος της «Χρυσής Αυγής», ο Χρήστος Παππάς, σε μια από τις πολλές επισκέψεις του στον τάφο του Μουσολίνι στο χωριό Πρεντάπιο της Ιταλίας. Ο «πατριώτης» χρυσαυγίτης αποδίδει φόρο τιμής στο ίνδαλμά του: Τον Μουσολίνι! Ο Παππάς, ευλαβικός προσκυνητής στον τάφο του φασίστα, του δικτάτορα που επιτέθηκε στην Ελλάδα, σαν σήμερα, στις 28 Οκτωβρίου 1940…

  Υπάρχουν κι αυτοί:

  Υπάρχουν κι αυτοί:

  • «Ποιο θα ήταν το μέλλον της Ευρώπης και ολόκληρου του σύγχρονου κόσμου, αν ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος (…) δεν σταματούσετην ανανεωτική πορεία του Εθνικοσοσιαλισμού;(…). Ο ρομαντισμός ωςπνευματικό κίνημακαι ο κλασικισμός θα υπερίσχυαν (…)» (Η.Κασιδιάρης, εφημερίδα «Χρυσή Αυγή», 20/4/2011) 

***   

    Αλήθεια,

ο Κασιδιάρης, ο υμνητής του «ανανεωτικού» και «πνευματικού» ναζισμού, ο λάτρης του «ρομαντισμού» των «Ες – Ες» και των Άουσβιτς,

ο Παπάς, ο ταπεινός προσκυνητής του Μουσολίνι, ο τύπος που διασκεδάζει εκπαιδεύοντας μωρά να φωνάζουν «Χάιλ Χίτλερ»,

ο Μιχαλολιάκος, ο φυρερίσκος της «σποράς των ηττημένων του ‘45», ο τρέφων «μεγάλο σεβασμό για την Γερμανία του Χίτλερ», ο κραυγάζων με πάθος «Χάιλ Χίτλερ» ένεκα το «εθνικοσοσιαλιστικό καθήκον» του,

γιορτάζουν κι αυτοί σήμερα;…

Advertisements

Posted in 28η Οκτώβρη, εαμ ελας δσε επον ο δρόμος των λαών, εαμ ελας επον ο δρόμος των λαών | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

Μαχήτρια Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας: «Για τον πραγματικό σοσιαλισμό θα ‘παιρνα και τώρα το τουφέκι»

Posted by redship στο 22 Ιουνίου , 2015

αναδημοσίευση από  το  βαθύ κόκκινο

 

 

 

Είναι πραγματική μοναδική η ερμηνεία που κάνει σε ένα αντάρτικο τραγούδι –το οποίο υπάρχει στο  CD που συνοδεύει το περιοδικό «ΜΕΤΡΟ»- μια μαχήτρια της Εθνικής Αντίστασης και του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας,  η Κατερίνα Τέντα – Λατίφη.

Ηχογραφήθηκε πριν 8 χρόνια στον Γράμμο στο σημείο όπου οι βόμβες ναπάλμ έκαιγαν μαχητές του ΔΣΕ. Επίσης είναι συγκλονιστική και η συνέντευξη της που δημοσιεύουμε, την οποία αναπαράγουμε από το περιοδικό που αναφέραμε.

Παραθέτουμε αυτό το τραγούδι σε βίντεο και όπως μας πληροφορεί ο συντάκτης του περιοδικού Κώστας Καντούνης, αυτή η ηχογράφηση «έγινε η αφορμή να έρθουμε κοντά στην ταπεινή μαχήτρια –και ερμηνεύτρια του τραγουδιού- και στον σύζυγο της, οικονομολόγο Κώστα Λαφίτη, ο οποίος διέφυγε στο εξωτερικό όταν τον κατέδωσαν για την συνδρομή του στη διάσωση των πολιτικών κρατουμένων που απέδρασαν από τα Βούρλα το 1955».
Πριν παραθέσουμε το δημοσίευμα που αφορά την συνέντευξη της αντάρτισσας Κατερίνας Τέντα να σημειώσουμε ότι το CD του «Μετρό» περιέχει άλλες 9 διασκευές αντάρτικων τραγουδιών που ερμηνεύουν η Ελένη Βιτάλη, ο Στέλιος  Μαγαλιάς, ο Λαυρέντης Μαχαιρίτσας, ο Στάθης Δρογώσης, ο Μπάμπης Στόκας, τα Κίτρινα Ποδήλατα, η Αφροδίτη Μάνου και ο Κώστας Θωμαϊδης.
 

_______
 «…Ας έρθει ο χάρος για να δει με τι κορμιά θα μπλέξει Ας έρθει κι ας διαλέξει πριν μπει στην μαύρη γη…»
Απόψε θα πλαγιάσουμε
Ηταν 3 Ιούνη όταν φτάσαμε στο σπίτι της στο Μαρούσι. Δεν γνωρίζαμε -ούτε και εκείνη θυμήθηκε εκ πρώτης- ότι ήταν 3 Ιούνη του 1946 όταν, σε ηλικία 15 ετών, έφυγε από το πατρικό της στον Αλμυρό Μαγνησίας, για να επιστρέφει 28 χρόνια αργότερα. Η Κατίνα Τέντα Λατίφη συμμετείχε στην Εθνική Αντίσταση («Αετόπουλα», ΕΠΟΝ, Εφεδρικό ΕΛΑΣ). Μετά τη συνθήκη της Βάρκιζας είδε φασίστες, παρακρατικούς και ταγματασφαλίτες να μπαίνουν στο σπίτι της, φυλακίστηκε και εξορίστηκε στη Γαύδο και την Ικαρία. Μετά την αποφυλάκισή της, λόγω του νεαρού της ηλικίας της, συνελήφθη εκ νέου στον Πειραιά και τότε δραπέτευσε για να ενταχθεί στον Δημοκρατικό Στρατό Ελλάδος.
Στο Βίτσι και στον Γράμμο γνώρισε την απόλυτη βία, τραυματίστηκε από τις πρώτες ναπάλμ, είδε συντρόφισσες και συντρόφους να πέφτουν αιμόφυρτοι αλλά να μη χάνουν την ελπίδα, και να τραγουδούν μέχρι τελευταίας ανάσας για τη νίκη. Τότε ήρθε και σε επαφή με τον Πέτρο Κόκκαλη, ενώ μετά την ήττα του ΔΣΕ κατέφυγε στις ανατολικές χώρες. Το 1952, μετέχοντας στην ομάδα του Μπελογιάννη, κατέβηκε κρυφά στην Αθήνα για δυο χρόνια, ενώ στη συνέχεια διέφυγε ξανά στη Μόσχα, στο Βουκουρέστι (εκεί γνώρισε και τον σύζυγό της) και στο Παρίσι.

  • – Να ξεκινήσουμε από τα εύκολα και να μας πείτε δυο λόγια για το τραγούδι που ακούσαμε;
  • – Πηγαίνω στον Γράμμο κάθε χρόνο. Όχι σαν προσκύνημα. Αλλά πέρασα την εφηβεία μου εκεί. Γράμμος – Βίτσι. Ξέρω κάθε τάφο, κάθε σημείο που χάθηκαν φίλοι, φίλες, σύντροφοι. Είχα πάει πριν από 8 περίπου χρόνια και ένας φίλος, ο αρχιτέκτονας ο Κολιόπουλος, με προέτρεψε να το τραγουδήσω και το έγραψαν πολύ πρόχειρα με ένα μαγνητόφωνο. Δεν το έλεγα εγώ αυτό το τραγούδι τότε. Το τραγουδούσε μια αντάρτισσα σε απελπιστική κατάσταση. Είχε χτυπηθεί στο κεφάλι, ήταν με τα μυαλά έξω και εμείς την κουβαλούσαμε μέσα στη βροχή και τους όλμους. Χαμός. Μα εκείνη το τραγουδούσε. Δεν ξέρω πώς έβρισκε αυτή τη δύναμη, δεν εξηγείται βιολογικά. Φώναζε «πάμε αδελφούλες μου, θα νικήσουμε» και συνέχιζε να τραγουδά. Ξάφνου έπεσε μια αστραπή κοντά μας και έσβησε. Το τραγουδώ για να τη θυμάμαι. Για να θυμάμαι τη δύναμή της.
  • – Έχετε ζήσει την εθνική αντίσταση, τον εμφύλιο, διωγμούς, ταξική πάλη και διχασμό. Πώς νιώθετε όταν ηχούν αυτά τα τραγούδια σήμερα;
  • – Ακούστε, όταν πρωτομίλησα με την Αφροδίτη Μάνου που μου είπε για τη συλλογή σας, αναρωτήθηκα «ενδιαφέρουν αυτά τα τραγούδια σήμερα; Μήπως τρομάξει ο κόσμος;». Όμως, είναι αλήθεια, υπάρχει διχασμός και σήμερα. Αν είχα τη δυνατότητα να αλλάξω κάτι άμεσα σε αυτόν τον τόπο, θα έβαζα μαθήματα συνεργασίας και συναδέλφωσης στα σχολεία. Να μάθουμε να αποδεχόμαστε το διαφορετικό και να συμπράττουμε. Αυτή είναι η μεγάλη πληγή του έθνους μας. Και η μεγάλη πληγή της Αριστερός, που είναι στα χίλια κομμάτια σπασμένη. Αν ρωτήσεις εμένα, παρότι έχω φίλους σε διάφορα κόμματα, δεν ανήκω πουθενά. Και οι περισσότεροι, στρατιές ολόκληρες αγωνιστών, είναι εκτός. Και μιλάω για νέους, όχι για εμάς που είμαστε μουσειακά πρόσωπα.
  • – Διασπασμένη, λέτε, η Αριστερά. Έχει σκοπό και στόχους;
  • – Είτε με φιλελεύθερες είτε με πιο σοσιαλιστικές κυβερνήσεις η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι μια σύμπραξη καπιταλιστικών κρατών. Από τη στιγμή που έφυγε ο αντίποδας της Σοβιετικής Ένωσης έγινε μια ανοιχτή λεωφόρος για τους καπιταλιστές. Ακολούθησε η παγκοσμιοποίηση και αυτό που μας σημάδευε με όπλα παλιά έγινε ένας αόρατος, υπόγειος, σκληρός και άγριος εχθρός. Η Αριστερά δεν συνέλαβε την αλλαγή. Ήταν μαθημένη να έχει πλάτες. Άλλοι τον Τσαουσέσκου και άλλοι την ΕΣΣΔ. Και πού είναι σήμερα η αντιπολίτευση της ενωμένης Αριστεράς; Δεν θα έπρεπε να υπάρχει μια ευρωπαϊκή πανομοσπονδία εργατών και κινημάτων; Να σου κηρύσσει μια απεργία από την Σουηδία μέχρι το τελευταίο νησί της Ιταλίας και τη Γαύδο και να διαλύει τους τραπεζίτες; Αυτό θα ήταν πυρηνική βόμβα. Θα είχαμε τότε την κρίση;
  • – Αυτά ισχύουν και για το ΚΚΕ, για το οποίο αγωνιστήκατε δεκαετίες ολόκληρες;
  • – Έζησα μέσα στη Μόσχα και είδα τα πάντα. Διαταγές ακόμη και μέχρι για το ποιος θα είναι φύλακας στην Κύπρο ή στην επιτροπή στο Παγκράτι. Έχω ξεκαθαρίσει τη θέση μου με το ΚΚΕ και δεν με έχουν διαγράψει. Τρέφω σεβασμό, γιατί όλη τη ζωή μου την πέρασα μες στο ΚΚΕ και μάτωσα γι’ αυτό. Αλλά θεωρώ ότι δεν μπορείς να λες λαϊκή εξουσία με βάση καπιταλιστική. Το ΚΚΕ  ζει με ένα όραμα. Αλλά η πραγματικότητα έχει ανάγκη από επίθεση τώρα.
  • – Η σημερινή κυβέρνηση που μιλά στο όνομα της Αριστεράς;
  • – Η σημερινή κυβέρνηση δεν ξέρει ούτε η ίδια τι θέλει. Εγώ από ποιον να ζητήσω ευθύνες; Από τον Σαμαρά, τον Καραμανλή; Αυτοί ήταν αντίπαλοί μου. Ήταν ο στόχος μου. Από τους δικούς μου πρέπει να ζητήσω. Με αυτούς έζησα. Παιδί μου εμείς κοντεύουμε αιώνα ζωής πλέον. Εγώ αυτή τη στιγμή, να σου πω την αλήθεια, λυπάμαι και τον Τσίπρα. Αν με ρωτήσεις αν είμαι με τον ΣΥΡΙΖΑ θα σου πω με ποιον απ’ όλους; Τους γνωρίζω. Μαζί τρώγαμε ψωμί. Εγώ θέλω τον σοσιαλισμό όπως τον θέλω εγώ. Αν τον κάνεις, θα είμαι μαζί σου. Και στην ηλικία μου θα πάρω τουφέκι.
  • – Αν σας ρωτούσε ένας νέος άνθρωπος τι στάση πρέπει να κρατήσει σήμερα, τι θα του λέγατε;
  • – Δύσκολη ερώτηση. Εμείς ήμασταν στρατευμένοι, δεν ήταν θέμα επιλογής. Το δόντι μου έσπασε από το πυροβολικό. Η πρώτη ναπάλμ στον Γράμμο έπεσε δίπλα μας. Τα θραύσματα μας έκαψαν δυο φορές. Μια ζωή εκεί. Αλλά είχαμε ευγένεια. Μας φώναζε ο στρατός στις γυναίκες διάφορα. Αλλά ποτέ, ποτέ, ποτέ δεν πήρα ούτε και καμιά συντρόφισσα το χωνί να πούμε τη Φρειδερίκη πόρνη. Λέγαμε και κάναμε πάντα αυτό που πρέπει, ενώ μας σφάζανε. Σήμερα βλέπω μια φθορά που δεν θέλω να με αγγίξει. Ας πάρουν σήμερα οι νέοι τη σκυτάλη και χωρίς εμάς, χωρίς πρωτοπορίες. Και ας κάνουν και λάθη. Θα είμαστε μαζί τους.

Κώστας Λατίφης: Οι άνθρωποι των υλικών συμφερόντων, του καπιταλισμού, είναι αλληλέγγυοι μεταξύ τους. Για όλα δυστυχώς ευθύνεται η κτηνώδης, ατελής φύση του ανθρώπου. Βλέπω και σήμερα παιδιά από τον εξωκοινοβουλευτικό, κυρίως, χώρο που αγωνίζονται μαχητικά και εμείς, ως παιδιά της κατοχής, της παλιάς γενιάς, τους χειροκροτούμε γιατί είναι μια αντίσταση σε κάθε τι στρεβλό. Τους λέω «μπράβο, προχωρήστε αλλά με προσοχή να γίνονται όλα συλλογικά». Παρά το σκοτάδι, υπάρχουν αγνοί άνθρωποι που θα βάλουν τον αγώνα πάνω από τα συμφέροντά τους. Γι’ αυτούς τους λίγους ανθρώπους θα πρέπει να ελπίζετε και να μην το βάζετε κάτω.

Posted in Μαχήτρια Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας, δσε, εαμ ελας δσε επον ο δρόμος των λαών | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

Κινηματογραφικό συνεργείο του ΕΛΑΣ 1943 1945 – Ολα τα φιλμ

Posted by redship στο 29 Οκτωβρίου , 2013

 

 

 

 

 

αναδημοσίευση από alterthess,gr

Σπάνιο video στη δημοσιότητα

Πρόκειται για το σύνολο της παραγωγής σε φιλμ από το κινηματογραφικό συνεργείο του ΕΛΑΣ, (ή ορθότερα, το φωτοκινηματογραφικό συνεργείο του ΕΛΑΣ), που έχει διασωθεί. Κάτι λιγότερο από 11 λεπτά. Δόθηκαν στην Ταινιοθήκη της Ελλάδας από την Ολυμπία και τον Κώστα Παπαδούκα, αδερφό του Θανάση Παπαδούκα, του οπερατέρ του κινηματογραφικού συνεργείου του ΕΛΑΣ, από το φθινόπωρο του 1944 μέχρι λίγο μετά τη Συμφωνία της Βάρκιζας. Πριν από τον Θανάση Παπαδούκα, την δουλειά αυτή έκανε ο οπερατέρ Ιωάννης Νισυρίου, με μία μηχανή που είχαν βρει «σε κάτι κιβώτια γερμανικά μαζί με φιλμ, τραβηγμένα και ατράβηχτα», όπως διηγείται ο Θανάσης Παπαδούκας.

Το συνεργείο, υπό την εποπτεία του ζωγράφου Δημήτρη Μεγαλίδη, και με τη συμμετοχή του Κώστα Μακρή, γύρισε αρκετά μέτρα φιλμ, από τα οποία έχουν διασωθεί αυτά τα αποσπάσματα που μπορείτε να δείτε παρακάτω στο βίντεο.

Τα μέλη του συνεργείου: * Δημήτρης Μεγαλίδης, προϊστάμενος * Ιωάννης Νισυρίου, οπερατέρ * Θανάσης Παπαδούκας, οπερατέρ * Κώστας Μακρής

Περιγραφή των σκηνών: * Συνεδρίαση της ΠΕΕΑ στην Ευρυτανία, άνοιξη του 1944. Διακρίνεται ο Σπύρος Μελετζής, φωτογράφος του αγώνα [Οι φωτογραφίες των μελών του συνεργείου, στους τίτλους στην αρχή είναι του Σπύρου Μελετζή]. * Ο Αρης Βελουχιώτης και οι Μαυροσκούφηδες, έφιπποι, τέλη του 1944 ή αρχές του 1945 * Η Ταξιαρχία Ιππικού στη Λάρισα, με τα άλογα που ο ΕΛΑΣ είχε πάρει λάφυρα από τους Ιταλούς, τέλη του 1944 ή αρχές του 1945, επίσης. * Ο Στέφανος Σαράφης και ο Αρης Βελουχιώτης με τους Μαυροσκούφηδες του, όλοι έφιπποι, πιθανόν στα Ιωάννινα, φθινόπωρο του 1944. * Ο Στέφανος Σαράφης και ο Αρης Βελουχιώτης με τα στελέχη του Γενικού Στρατηγείου του ΕΛΑΣ ποζάρουν στην έδρα του ΓΣ. * Πορεία ανταρτών μέσα στο χιόνι, μετά από μάχη με του Γερμανούς. Κουβαλάνε τραυματισμένους συντρόφους τους. Οταν ο ένας πεθαίνει, τον θάβουν στο χιόνι, χειμώνας 1943-1944. * Αντάρτες έπειτα από πορεία φτάνουν σε ορεινό χωριό, όπου οι γυναίκες του χωριού τους κερνούν και τους φιλεύουν. * Σκηνοθετημένη μάχη-ναυμαχία του ΕΛΑΝ. Οι Γερμανοί «ηθοποιοί» είναι πραγματικοί αιχμάλωτοι, που μάλιστα, μη γνωρίζοντας για τη σκηνοθεσία, νόμιζαν ότι οι ΕΛΑΝίτες επρόκειτο να τους εξοντώσουν. * Θεατρική παράσταση από ερασιτέχνες ηθοποιούς των πολιτιστικών ομάδων των ΕΑΜ/ΕΛΑΣ/ΕΠΟΝ στην πλατεία του χωριού. Παρακολουθούν αξιωματικοί και οπλίτες του ΕΛΑΣ, και όλος ο πληθυσμός του χωριού, που μάλλον βλέπει για πρώτη φορά θέατρο. * Σκηνές απελευθέρωσης της Πάτρας. * Παράδοση των όπλων του ΕΛΑΣ, μετά τη συμφωνία της Βάρκιζας. Διακρίνονται και Βρετανοί ένστολοι που επιτηρούν την παράδοση των όπλων. * Στο κλείσιμο, οι τραγικές σκηνές με τους αντάρτες του ΕΛΑΣ να κλαίνε την στιγμή που παραδίδουν τα τιμημένα άρματά τους.

Posted in Αρης Βελουχιώτης, ΕΑΜ-ΕΛΑΣ, Ο Αρης ήταν κομμουνιστής ήταν γέννημα - θρέμμα του ΚΚΕ, εαμ ελας επον ο δρόμος των λαών | Με ετικέτα: , , , , | Leave a Comment »

Να ‘ναι γλυκό το βόλι

Posted by redship στο 27 Οκτωβρίου , 2013

Posted in Αρης Βελουχιώτης, Δύο Ελλάδες δύο τάξεις μία λύση, ΕΑΜ-ΕΛΑΣ, Ο Αρης ήταν κομμουνιστής ήταν γέννημα - θρέμμα του ΚΚΕ, εαμ ελας επον ο δρόμος των λαών | Με ετικέτα: , , , | 2 Σχόλια »

ΚΚΕ: Ανακοίνωση για την 28η Οκτωβρίου 1940

Posted by redship στο 25 Οκτωβρίου , 2013

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΚΕ ΤΟΥ ΚΚΕ ΓΙΑ ΤΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΤΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ ΤΗΣ 6ης ΜΑΪΟΥ 2012

Ανακοίνωση εξέδωσε το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ για την 28η Οκτωβρίου 1940. Αναλυτικά η ανακοίνωση:

«Το ΟΧΙ του ελληνικού λαού το 1940 στο φασισμό – ναζισμό, καθώς και η μετέπειτα μαζική ηρωική πάλη του ενάντια στον κατακτητή και τους ντόπιους συνεργάτες του, μέσα από τις γραμμές του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ, εμπνέει και διδάσκει σήμερα τους εργαζόμενους, τη νεολαία, για να πουν το δικό τους ΟΧΙ στις πολιτικές εξαθλίωσης που του επιβάλλουν η ΕΕ και οι κυβερνήσεις για τα συμφέροντα του κεφαλαίου. Να πουν το δικό τους ΟΧΙ στις πολιτικές που εμπλέκουν την Ελλάδα σε ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις και πολέμους, όπως αυτούς που προετοιμάζουν το ΝΑΤΟ και η ΕΕ σε βάρος λαών και χωρών.

Όπως ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος ήταν το αποτέλεσμα της καπιταλιστικής κρίσης της δεκαετίας του ’30 και των αντιθέσεων μεταξύ των τότε ιμπεριαλιστικών χωρών για το ξαναμοίρασμα του κόσμου, έτσι και σήμερα η καπιταλιστική κρίση και η επιδίωξη των πολιτικών εκπροσώπων των μονοπωλίων να ξεπεραστεί προς όφελος του κεφαλαίου, οδηγούν στα βάρβαρα αντιλαϊκά μέτρα και στην όξυνση των ανταγωνισμών για τον έλεγχο των πλουτοπαραγωγικών πηγών και αγορών. Οδηγούν σε μεγάλους κινδύνους ιμπεριαλιστικού πολέμου. Γι’ αυτό και ο λαός πρέπει να χαράξει το δικό του δρόμο, να οικοδομήσει τη δική του Λαϊκή Συμμαχία απέναντι στις επιδιώξεις της αστικής τάξης και των ιμπεριαλιστικών οργανισμών.

Είναι επιτακτική ανάγκη ο λαός να εμπιστευτεί τη δύναμή του. Να απορρίψει τα ψέματα, τα τρομοκρατικά διλήμματα και τις αυταπάτες που καλλιεργούν κόμματα και μηχανισμοί που υπηρετούν το σάπιο εκμεταλλευτικό σύστημα, το οποίο βρίσκεται σε κρίση. Οι θυσίες του αγώνα αξίζουν και μπορούν να πιάσουν τόπο όταν στρέφονται ενάντια στην πολιτική που διαμορφώνει η αστική τάξη και τα κόμματά της με βάση τα συμφέροντά της.

Το ΚΚΕ σάλπισε από την πρώτη στιγμή την αντίσταση απέναντι στον εισβολέα. Με το ιστορικό του γράμμα ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Ν. Ζαχαριάδης, από τη φυλακή, κάλεσε τον ελληνικό λαό να δώσει όλες του τις δυνάμεις σε αυτόν τον αγώνα, τονίζοντας ότι «έπαθλο για τον εργαζόμενο λαό και επιστέγασμα για το σημερινό του αγώνα, πρέπει να είναι και θα είναι, μια καινούργια Ελλάδα της δουλιάς, της λευτεριάς, λυτρωμένη από κάθε ξενική ιμπεριαλιστική εξάρτηση, μ’ ένα πραγματικά παλλαϊκό πολιτισμό». Οι φυλακισμένοι κομμουνιστές της Ακροναυπλίας από την πρώτη στιγμή ζήτησαν να αποφυλακιστούν για να πολεμήσουν στο μέτωπο, κάτι το οποίο αρνήθηκε η μεταξική δικτατορία, η οποία στη συνέχεια τους παρέδωσε στους Γερμανούς κατακτητές.

Το ΚΚΕ καθ’ όλη τη διάρκεια της ναζιστικής κατοχής αποτέλεσε το βασικό εμπνευστή, καθοδηγητή και αιμοδότη της ΕΑΜικής Αντίστασης. Έδωσε σε αυτόν τον αγώνα τα καλύτερα παιδιά του. Παρά το γεγονός ότι αυτός ο αγώνας δεν κατάφερε να φτάσει μέχρι την ανατροπή της εκμεταλλευτικής εξουσίας και του συστήματός της, που γεννά φτώχεια και πολέμους, η ΕΑΜική Αντίσταση και στη συνέχεια η πάλη του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας προσφέρουν παραδείγματα αξεπέραστου λαϊκού ηρωισμού, διδάγματα για τη λαϊκή πάλη σήμερα και αύριο.

Σήμερα, που η ΕΕ και τα αστικά κόμματα προσπαθούν να κρύψουν τον πραγματικό χαρακτήρα του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.

Που αποκρύβουν την όξυνση των ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων ανάμεσα στις τότε ιμπεριαλιστικές δυνάμεις και τον στόχο τους για την συντριβή του πρώτου εργατικού – λαϊκού κράτους στον κόσμο.

Που κρύβουν την τεράστια προσφορά της Σοβιετικής Ένωσης και του σοβιετικού λαού, του Κόκκινου Στρατού στη συντριβή του φασισμού.

Που εξισώνουν το φασισμό με τον κομμουνισμό ταυτίζοντας την εγκληματική δράση ναζιστικών μορφωμάτων, όπως η Χρυσή Αυγή, με την πάλη του εργατικού λαϊκού κινήματος.

Είναι ανάγκη το ΚΚΕ και η ΚΝΕ, οι μαζικοί φορείς, οι εκπαιδευτικοί, αλλά και κάθε τίμιος άνθρωπος, να πρωτοστατήσουν στους χώρους δουλειάς, στα σχολεία, στις σχολές, στις γειτονιές για να μάθουν οι εργαζόμενοι και η νεολαία όλη την αλήθεια για τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, το φασισμό, την ηρωική πάλη του λαού. Να μην περάσει η παραχάραξη και η διαστρέβλωση της ιστορίας των λαών που επιχειρεί η ΕΕ.

Η ιστορία, αλλά και η σύγχρονη εμπειρία διδάσκουν ότι ο ναζισμός και όλα τα αντιδραστικά μορφώματα είναι γνήσια παιδιά του σύγχρονου καπιταλισμού. Γεννιούνται από τα σαπισμένα σπλάχνα του και τους μηχανισμούς του, αναπτύσσονται με τη στήριξη και την ανοχή του συστήματος, από τον αντικομμουνισμό, τη συκοφάντηση της ταξικής πάλης. Αυτό αποδεικνύει η διαμόρφωση και η κυριαρχία του ναζισμού στην περιβόητη «δημοκρατία της Βαϊμάρης» στη Γερμανία του μεσοπολέμου. Αυτό αποδεικνύει και η δικτατορία των Μεταξά – Γλίξμπουργκ που επιβλήθηκε στην Ελλάδα από την αστική τάξη και τους Εγγλέζους, με τη βοήθεια των αστικών κομμάτων που έδωσαν ψήφο ανοχής και υποστήριξης στην κυβέρνηση Μεταξά.

Η ιστορική γνώση αποτελεί ισχυρό όπλο του λαού για να αποκρούσει αντιδραστικά ιδεολογήματα και παγίδες, για να βαδίσει αποτελεσματικά και νικηφόρα στο δρόμο της λαϊκής συμμαχίας, για να ανήκει ο πλούτος στους εργαζόμενους και το λαό, για να αναπτυχθεί η χώρα χωρίς ιμπεριαλιστικά δεσμά, αποδεσμευμένη από την ΕΕ και το ΝΑΤΟ, με έπαθλο την ευημερία του λαού και τη σοσιαλιστική κοινωνία, χωρίς εκμετάλλευση, πολέμους και φτώχεια».

Posted in Δύο Ελλάδες δύο τάξεις μία λύση, ΕΑΜ-ΕΛΑΣ, Νίκος Ζαχαριάδης, Ο Αρης ήταν κομμουνιστής ήταν γέννημα - θρέμμα του ΚΚΕ, εαμ ελας επον ο δρόμος των λαών, κκε | Με ετικέτα: , , , , | Leave a Comment »

αντάρτες στα βουνά

Posted by redship στο 27 Νοεμβρίου , 2012

Posted in τραγουδια, ΕΑΜ-ΕΛΑΣ, εαμ ελας επον ο δρόμος των λαών | Με ετικέτα: , , | 1 Comment »

To KKE τίμησε τη μέρα του ΟΧΙ

Posted by redship στο 28 Οκτωβρίου , 2012

Πύργος- Ηλεία

Ακροναυπλία

Τίμησαν τους εκτελεσθέντες αγωνιστές της Ακροναυπλίας

Με ανάρτηση πανό στο βράχο της Ακροναυπλίας, σημείο μαρτυρίου αγωνιστών του Κομμουνιστικού κόμματος, τίμησε σήμερα την αντίσταση ενάντια στο φασισμό το ΚΚΕ Αργολίδας.
«Οχι στα μετρά της Ευρωπαϊκής Ένωσης και Οχι στο Φασισμό» έγραφε το πανό στο ρολόι της Ακροναυπλίας. Με την συμβολική αυτή κίνηση οι συγκεντρωμένοι τίμησαν τους φυλακισμένους, βασανισμένους, εκτελεσθέντες αγωνιστές και την αντίσταση κατά του φασισμού στη περίοδο του 1940.
Το πρωί στο χώρο του μνημείου των εκτελεσθέντων της Ακροναυπλίας έγινε ομιλία και στην συνέχεια πορεία των μελών του ΚΚΕ Αργολίδας.

Πάτρα

 

 

Σπάρτη

 

 

 

 

 

 

 

δεκάδες  και οι παρεμβάσεις του Π.Α.ΜΕ   και των Λαϊκών επιτροπών  σε όλη τη χώρα

για  τον γιορτασμό της νίκης  ενάντια  στο φασισμό

ΕΑΜ – ΕΛΑΣ -ΕΠΟΝ- ΔΣΕ – ΤΙΜΗΜΕΝΟ ΚΚΕ

Posted in εαμ ελας επον ο δρόμος των λαών | Με ετικέτα: , | 3 Σχόλια »

Ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου του Κ.Κ.Ε για την 28η Οκτωβρίου 1940 : Το ΟΧΙ του λαού το 1940 στο φασισμό

Posted by redship στο 27 Οκτωβρίου , 2012

 

Το ΟΧΙ του λαού το 1940 στο φασισμό και στο ναζισμό, η μαζική ηρωική και ένοπλη πάλη του με το ΕΑΜ, τον ΕΛΑΣ με τον πρωτοπόρο ρόλο του ΚΚΕ, εμπνέει, διδάσκει και καλεί σήμερα τους εργαζόμενους, τη νεολαία να πουν το δικό τους ΟΧΙ στη δικτατορία των μονοπωλίων, της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Να πουν με την οργάνωσή τους στους τόπους δουλειάς και στις συνοικίες, με τον αγώνα τους σταθερά και αποφασιστικά, ΟΧΙ στα συνεχή μέτρα και μνημόνια της εξαθλίωσης που τους επιβάλλουν ΕΕ και κυβερνήσεις για τα συμφέροντα του μεγάλου κεφαλαίου. Να βρίσκεται σε εγρήγορση για να ματαιώσει κάθε εμπλοκή – συμμετοχή της χώρας μας στους νέους πολέμους που σχεδιάζουν ΕΕ – ΝΑΤΟ στη Συρία, στο Ιράν, σε άλλες χώρες του κόσμου. Να αποτρέψει να μπει η χώρα ξανά στις φλόγες ενός γενικευμένου ιμπεριαλιστικού πολέμου στην περιοχή μας για το πώς θα μοιράσουν τα μονοπώλια τις πλουτοπαραγωγικές πηγές και τις αγορές.

Είναι επιτακτική ανάγκη ο λαός να εμπιστευτεί τη δύναμή του. Να απορρίψει τα ψέματα, τα τρομοκρατικά διλήμματα και τις αυταπάτες που καλλιεργούν κόμματα και μηχανισμοί που υπηρετούν το σάπιο εκμεταλλευτικό καπιταλιστικό σύστημα το οποίο βρίσκεται σε κρίση. Οι θυσίες του αγώνα αξίζουν για να πάψουν τα δεινά που φέρνουν η υποταγή ή η παγίδευση στην πολιτική που διαμορφώνει η αστική τάξη και τα κόμματά της με βάση τα συμφέροντά της.

Είναι ζήτημα τιμής για την εργατική τάξη, τους νέους και τις νέες, να μην ανεχτούν τον εμπαιγμό, τη βία, τις προκλήσεις της νεοναζιστικής Χρυσής Αυγής, που είναι ένα από τα όπλα του καπιταλιστικού συστήματος. Το ταξικό λαϊκό συμφέρον επιβάλλει να απομονωθεί και να καταδικαστεί αυτό που εκφράζει και εκπροσωπεί. Να αποκαλυφθεί ότι πίσω από τα δημαγωγικά της προσωπεία υπάρχει αίμα εργατών, Ελλήνων και ξένων, υπάρχει η βρωμιά και η σαπίλα του συστήματος. Ότι η Χρυσή Αυγή χρειάζεται στα μονοπώλια για να παγιδεύσουν αλλά κυρίως να τρομοκρατήσουν το λαό, να χτυπήσουν το εργατικό λαϊκό κίνημα. Η νεώτερη ιστορία αλλά και το παρόν διδάσκουν ότι ο ναζισμός και όλα τα αντιδραστικά μορφώματα είναι γνήσια παιδιά του σύγχρονου καπιταλισμού. Γεννιούνται από τα σαπισμένα σπλάχνα του και τους σκοτεινούς μηχανισμούς του, αναπτύσσονται με τη στήριξη ή ανοχή των αστικών κομμάτων, από τον αντικομμουνισμό τους, τη συκοφάντηση της ταξικής πάλης. Αυτό αποδεικνύει η διαμόρφωση και η κυριαρχία του ναζισμού στην περιβόητη «δημοκρατία της Βαϊμάρης» στη Γερμανία του μεσοπολέμου. Αυτό αποδεικνύει και η δικτατορία των Μεταξά – Γλιξμπουργκ που επιβλήθηκε στην Ελλάδα από την αστική τάξη και τους Εγγλέζους, με τη βοήθεια των αστικών κομμάτων που έδωσαν ψήφο ανοχής και υποστήριξης στην κυβέρνηση Μεταξά.

Οι εργαζόμενοι, η νεολαία, τα λαϊκά στρώματα έχουν χρέος να μάθουν όλη την αλήθεια για την ιστορία, για τον μεγάλο ηρωικό αγώνα του λαού μας ενάντια στον φασισμό – ιμπεριαλισμό, τον εθνικισμό, τον σοβινισμό, τον κοσμοπολιτισμό, τον ρατσισμό, για τις θυσίες του, τις νίκες και τις ήττες του εργατικού λαϊκού κινήματος. Να μάθουν για τον ρόλο που έπαιξαν η αστική τάξη και τα κόμματά της. Να μην περάσει η χάλκευση, η παραχάραξη και η διαστρέβλωση της ιστορίας των λαών που επιχειρεί η ΕΕ. Η ιστορική γνώση αποτελεί ισχυρό όπλο του λαού για να αποκρούσει αντιδραστικά ιδεολογήματα και παγίδες, για να βαδίσει αποτελεσματικά και νικηφόρα στο δρόμο της λαϊκής συμμαχίας και αντεπίθεσης, για να ανήκει ο πλούτος στους εργαζόμενους και στο λαό, για να αναπτυχθεί η χώρα χωρίς ιμπεριαλιστικά δεσμά, αποδεσμευμένη από την ΕΕ και το ΝΑΤΟ, για να μη χύσει το αίμα του ο λαός σε κανέναν ιμπεριαλιστικό πόλεμο.

Posted in εαμ ελας επον ο δρόμος των λαών, κκε | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

Συζητώντας με τους μαθητές μας για την 28η Οκτωβρίου

Posted by redship στο 21 Οκτωβρίου , 2012

Του
Κυριάκου ΙΩΑΝΝΙΔΗ
μέλους του Τμήματος Παιδείας και Ερευνας της ΚΕ του ΚΚΕ
 
Τη βδομάδα που έρχεται, σε όλα τα σχολεία θα διεξαχθούν οι γιορτές για την 28η Οκτωβρίου. Εκ των πραγμάτων, δίνεται η δυνατότητα στους εκπαιδευτικούς, αλλά και στους μαθητές να «ανοίξουν» τη συζήτηση για την 28η Οκτωβρίου, για το χαρακτήρα της, τα διδάγματά της, τοποθετώντας στο επίκεντρο τη γνώση της ιστορικής αλήθειας. Οι κομματικές δυνάμεις στα σχολεία, οι ριζοσπάστες εκπαιδευτικοί που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ έχουμε πάρει μέτρα προετοιμασίας για την υποδοχή αυτής της ημερομηνίας, ένα πλούσιο υλικό έχει δοθεί και αξιοποιηθεί και μέσω του internet, ενώ φαίνεται και η δίψα για τέτοιες πρωτοβουλίες στήριξης, για να γίνει πιο αποτελεσματική και βαθιά η παρέμβαση στο ίδιο το περιεχόμενο του μαθήματος που αποτελεί άλλωστε κρίσιμη λειτουργία του σχολείου ως ιδεολογικού μηχανισμού. Η προσπάθεια αυτή θα συνεχιστεί μπροστά και σε άλλες ημερομηνίες – σταθμούς στην ελληνική αλλά και παγκόσμια ιστορία (17 Νοέμβρη, 25 Μαρτίου, 1 Μάη, 9 Μάη, κ.ά.).

Λαμβάνουμε υπόψη ότι σήμερα στην Ελλάδα περίπου 1,5 εκατομμύριο μαθητές, ηλικίας 4 έως 18 ετών συμμετέχουν σε διαδικασίες και δομές δημόσιας και ιδιωτικής εκπαίδευσης. Σε αυτές τούς εκπαιδεύουν περίπου 250 χιλιάδες εργαζόμενοι, κάτοχοι – οι περισσότεροι – πτυχίων ΑΕΙ, που και αυτοί έχουν περάσει ως μαθητές αλλά και ως φοιτητές από το αστικό εκπαιδευτικό σύστημα.

Αν και το πρόβλημα δεν είναι ποσοτικό, ωστόσο οι αριθμοί αναδεικνύουν το πολύ απλό γεγονός ότι εκτός εξαιρέσεων που συνδέονται με τη σχολική εγκατάλειψη και τη μαθητική διαρροή, δεν υπάρχει νέος που δεν έχει για 12 – 13 χρόνια διαπαιδαγωγηθεί συστηματικά στο αστικό σχολείο. Με λίγα λόγια, στο αστικό σχολείο διεξάγεται η ιδεολογική χειραγώγηση αθόρυβα και συστηματικά, και κυρίως έχοντας την ισχύ ενός φυσικού – αυτονόητου φαινομένου.

Αθήνα 1944, πορεία αναπήρων πολέμου

Στο άρθρο αυτό δε θα επανέλθουμε αναλυτικά σε ιστορικά ζητήματα γύρω από την 28η Οκτωβρίου, που έχουν απαντηθεί στο «Ριζοσπάστη», στην «ΚΟΜΕΠ» και στα «Θέματα Παιδείας», τα οποία συμβάλλουν στην πιο ολοκληρωμένη αντιμετώπιση του θέματος. Θα επικεντρώσουμε σε ορισμένες σκέψεις για το πώς μπορεί να γίνει πιο αποτελεσματική η παρέμβαση γύρω από αυτό το ζήτημα, λαμβάνοντας υπόψη την ηλικιακή ιδιαιτερότητα των μαθητών, την κοινωνική τους πείρα, αλλά και ορισμένα χαρακτηριστικά τους όπως ενθουσιασμός, δίψα για την αλήθεια, απαίτηση για δίκαιες λύσεις, την τάση να αναζητούν ιδεώδη.

Η ανάγκη για πολύπλευρη και πολύμορφη παρέμβαση

Posted in ΕΑΜ-ΕΛΑΣ, εαμ ελας επον ο δρόμος των λαών | Με ετικέτα: , , | 1 Comment »

Επιστολή των εκπαιδευτικών του ΠΑΜΕ στους μαθητές για την 28η Οκτωβρίου

Posted by redship στο 21 Οκτωβρίου , 2012

 

 

Η αληθινή Ιστορία του λαού μας δεν είναι γραμμένη στα σχολικά βιβλία!

 
«Αγαπητέ μαθητή – μαθήτρια,

Κρατάς ένα γράμμα των εκπαιδευτικών του ΠΑΜΕ προς εσένα, για την αλήθεια της Ιστορίας, που δεν τη γράφουν τα σχολικά βιβλία, ούτε τη λένε στις σχολικές γιορτές. Για την αλήθεια του λαού μας, που όταν λέγεται μισή είναι χειρότερη κι απ’ τα ψέματα. Δε σου λέμε να πιστέψεις ό,τι διαβάσεις εδώ, χωρίς να το σκεφτείς και χωρίς να το ελέγξεις. Ρώτα, διάβασε βιβλία, σκέψου! Η αλήθεια είναι γραμμένη με αίμα απ’ το λαό και μπορείς να τη βρεις. Ψάξε την.

  • Θα σου πούνε για το δικτάτορα Μεταξά, χύνοντας κροκοδείλια δάκρυα. Δε θα σου πούνε όμως πώς έγινε αυτός ο δικτάτορας πρωθυπουργός. Εκανε πραξικόπημα; Πώς επέβαλε τη δικτατορία του; Δε θα σου πούνε ότι ο Μεταξάς πήρε ψήφο εμπιστοσύνης από όλα τα κόμματα της Βουλής (εκτός απ’ το ΚΚΕ), δηλαδή απ’ το Κόμμα των Φιλελευθέρων του Θ. Σοφούλη κι απ’ το Λαϊκό Κόμμα του Παν. Τσαλδάρη. Θα σου κρύψουν ότι ο φασισμός είναι επιλογή του αστικού πολιτικού συστήματος, κάποιες φορές που το συμφέρει ή που δεν έχει άλλη επιλογή.
  • Με παρόμοιο άλλωστε τρόπο ανέβηκε στην εξουσία κι ο «τρελός» ο Χίτλερ κι οι άλλοι φασίστες φίλοι τους σε άλλες χώρες (Ιταλία, Πορτογαλία, Βουλγαρία, Ουγγαρία κ.λπ.). Ο φασισμός γιγαντώθηκε στρατιωτικά χάρη στην ενίσχυση που απλόχερα του παρείχαν δεκάδες μεγάλοι μονοπωλιακοί όμιλοι των Ηνωμένων Πολιτειών, της Αγγλίας και της Γαλλίας («Ford», «General Motors», IBM).
  • «Ο ηρωικός ελληνικός στρατός στην Αλβανία κατατρόπωσε τους Ιταλούς», λένε στις γιορτές. Σωστά. Δε λένε όμως: Αυτός ο ηρωικός στρατός, όταν επιτέθηκαν οι Γερμανοί, νικήθηκε «από την υπεροπλία του αντιπάλου»; ‘Η τον «πούλησαν» και τον παρέδωσαν χωρίς μάχη οι κυβερνήτες της χώρας, ο αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Παπάγος κι οι άλλοι «αρχιστράτηγοι» του ελληνικού στρατού;
  • «Οι Ελληνες αντιστάθηκαν ηρωικά στους Γερμανούς κατακτητές», λένε. Κι εδώ σου κρύβουν πάλι τη μισή αλήθεια. Αντιστάθηκαν οι Ελληνες ηρωικά. Πράγματι. Αντιστάθηκαν όμως «όλοι» οι Ελληνες; Ηταν «όλοι μαζί» τότε; ‘Η ένα μέρος του αστικού πολιτικού κόσμου την κοπάνησε στο Κάιρο, μαζί με το θησαυροφυλάκιο της χώρας, στην «αγκαλιά» της Αγγλίας και προετοιμαζόταν για την επόμενη μέρα για να τσακίσει το ΕΑΜικό κίνημα και το λαό (βλ. Δεκέμβρης ’44) κι ένα άλλο μέρος φόρεσε τη στολή των γερμανοτσολιάδων όπως τους έλεγαν κι υπηρετούσαν τα στρατεύματα κατοχής των Γερμανών;
  • Δε θα σου πουν – και το κρύβουν – ότι ο λαός έμεινε μόνος του, με μοναδικό όπλο το ΕΑΜ, τον ΕΛΑΣ, την ΕΠΟΝ, τις οργανώσεις που τον υπεράσπισαν, που οργάνωσαν την αντίσταση, που πολέμησαν τον κατακτητή, που προστάτεψαν τη σοδειά του λαού, που απελευθέρωσαν τη μισή Ελλάδα πολύ πριν φύγουν οι Γερμανοί, που λειτούργησαν σχολεία, θέατρα και συσσίτια στις ελεύθερες περιοχές. Που οργάνωσαν ελεύθερες εκλογές.
  • Κανένας δε θα σου πει μέσα στη «γιορτή» ότι οι «εθνικιστές» του καθεστώτος Μεταξά παρέδωσαν τους φυλακισμένους κι εξόριστους κομμουνιστές στους κατακτητές, αντί να τους επιτρέψουν να πάνε στο μέτωπο για να πολεμήσουν, όπως ζητούσαν οι ίδιοι. Κι όταν ήρθε η κατοχή των Γερμανών, αυτοί οι ίδιοι πάλι «υπερεθνικόφρονες» φόρεσαν τις κουκούλες του χαφιέ για να καταδίδουν τον αγωνιζόμενο λαό.
  • Θα σου μιλήσουν για τις «θυσίες των Ελλήνων» και για «το ΟΧΙ που είπε ο λαός». Αλλά θα ξεχάσουν να σου πούνε ότι το ΟΧΙ είναι υποχρέωση του λαού, όταν καταπιέζεται όπως σήμερα. Και θα συνεχίσουν να σε καλούν σήμερα να λες «ναι» στην πολιτική τους και να αποφεύγεις τους αγώνες και τις θυσίες.
  • Δε θα σου πούνε ότι οι φωνές της «λογικής» και του «ρεαλισμού» της υποταγής υπήρχαν πάντα, και τότε. Και δε θα σου πούνε ότι ο λαός όσες φορές μεγαλούργησε, όπως τότε, το έκανε βάζοντας πάνω απ’ όλα τις λαϊκές ανάγκες και ελευθερίες, και αδιαφόρησε για τις φωνές των γονατισμένων «ρεαλιστών» που καλούσαν σε σωφροσύνη και υποταγή – όπως κάνουν και σήμερα.
  • Αλλοι πάλι θα σου πούνε για «κατοχή» που δήθεν έχουμε και σήμερα. Κι ίσως σου πουν και για την ανάγκη να αντισταθούμε όπως τότε. Δε θα σου πούνε όμως ότι οι Ελληνες αντιστασιακοί ποτέ δε φιλοδόξησαν να αλλάξουν το καθεστώς των κατακτητών απ’ τα μέσα. Ενώ αυτοί που μιλάνε για «κατοχή» απ’ την τρόικα (δηλαδή την ΕΕ), απ’ την άλλη μεριά υπερασπίζονται τη συμμετοχή της χώρας μας στην ΕΕ περισσότερο ακόμα κι απ’ τους αστούς.
  • Θα σου πούνε για «μια χούφτα Ελληνες…». Σωστά. Κι ύστερα θα προσπαθούν μονίμως να σε πείσουν ότι δε γίνεται να τα βάζεις σήμερα με όσους πίνουν το αίμα του λαού, της οικογένειάς σου, με τους εκμεταλλευτές, γιατί είναι «παντοδύναμοι».
Εσύ κράτα το μήνυμα: Η μόνη υπερδύναμη είναι οι λαοί! Και οι καταχτητές ή οι εκμεταλλευτές τρέμουν τη λαϊκή οργή και τον οργανωμένο λαϊκό αγώνα

Κανένας δε θα σου πει ότι αυτοί που αγωνίζονταν για να ελευθερώσουν την Ελλάδα, θυσιάζοντας και τη ζωή τους, πάλευαν παράλληλα με την απελευθέρωση απ’ τον κατακτητή και για την κοινωνία των αναγκών και των ονείρων τους. Αυτή που θα κατοχυρώνει το δικαίωμα στη δουλειά, στη μόρφωση, στον ελεύθερο χρόνο και θα απαγορεύει την ανεργία, την πείνα, τα ναρκωτικά. Αυτή που οργάνωνε κι ονειρευόταν και το ΕΑΜ: «Λαοκρατία», έλεγε τότε το ΕΑΜ. Σήμερα το σύγχρονο περιεχόμενο της πάλης του ΕΑΜ είναι ο αγώνας για λαϊκή εξουσία και λαϊκή οικονομία. Μια κοινωνία όπου αυτός ο λαός που παράγει τον πλούτο, υλικό και πνευματικό, θα τον δικαιούται και θα τον απολαμβάνει. Δε θα υπάρχουν παράσιτα, τραπεζίτες, βιομήχανοι, κεφαλαιοκράτες που να πίνουν το αίμα και τον ιδρώτα του λαού, που θα κλέβουν τον κόπο των γονιών σου.

Απομόνωσε το ναζιστικό – φασιστικό μόρφωμα της «Χρυσής Αυγής». Είναι μέρος του σάπιου πολιτικού συστήματος που στερεί δικαιώματα και στοιβάζει ανέργους. Δουλεύουν για τα αφεντικά. Στηρίζει στην πράξη την πολιτική που ετοιμάζει για σένα το σύστημα, αφού φτιάχνει δουλεμπορικά γραφεία για 18 ευρώ τη μέρα (360 ευρώ το μήνα) χωρίς ασφάλιση! Τα ίδια που θέλει η τρικομματική κυβέρνηση και η τρόικα! Βάλε στη γωνία τους εκπροσώπους της σε κάθε σχολείο! Είναι συμμορία, μπράβοι της νύχτας ενάντια στο λαό. Είναι απόγονοι των ναζιστών.

Αγαπητέ μαθητή – μαθήτρια,

Εμείς σου βάζουμε μερικά ερωτήματα που διευκολύνουν το ψάξιμο της αλήθειας. Η Ιστορία όμως κι η αλήθεια της είναι και δική σου υπόθεση. Κι είναι δίπλα σου. Η Ιστορία αυτή είναι ζωντανή ακόμα. Ισως να είναι ο παππούς ή η γιαγιά σου. Ισως να είναι η φωτογραφία του σκοτωμένου συγγενή που έχετε στο σαλόνι σας. Και σίγουρα είναι αυτά τα γερόντια που κρατούν το λάβαρο των αγωνιστών της Εθνικής Αντίστασης, η ΠΕΑΕΑ. Αυτοί έγραψαν αυτές τις «λαμπρές σελίδες». Βρες τους. Ρώτα τους. Κάλεσέ τους στο σχολείο σου να σου μιλήσουν γι’ αυτά που έζησαν. Γι’ αυτά που έκαναν και που είναι ανάγκη να τα μαθαίνουμε, γιατί χρειάζεται να τα ζωντανέψουμε με τη νέα αντεπίθεση και αντίσταση της εποχής μας. Για να φέρουμε πιο κοντά τη νίκη του λαού μας στις νέες συνθήκες».

Posted in Δημοκρατία για ποια τάξη;, ΕΑΜ-ΕΛΑΣ, Π.Α.ΜΕ, εαμ ελας επον ο δρόμος των λαών | Με ετικέτα: , , | 1 Comment »

28η Οκτώβρη

Posted by redship στο 20 Οκτωβρίου , 2012

Posted in Ποιος δε μιλά για τη λαμπρή, εαμ ελας επον ο δρόμος των λαών | Με ετικέτα: , , , | 3 Σχόλια »

Σαν ατσάλινο τείχος

Posted by redship στο 12 Οκτωβρίου , 2012

 

 

 

 

 

Posted in εαμ ελας επον ο δρόμος των λαών | Με ετικέτα: | 1 Comment »

12 Οκτώβρη 1944

Posted by redship στο 12 Οκτωβρίου , 2012

«Η Απελευθέρωση της Αθήνας», ξυλογραφία της Βάσως Κατράκη
Τη συγκλονιστική μέρα που έζησε η Αθήνα στις 12 Οκτώβρη 1944, την περιγράφει με αυθεντικό τρόπο ο «ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ» τόσο ανήμερα της Απελευθέρωσης όσο και στο φύλλο της επόμενης μέρας.

Την Πέμπτη 12 του Οκτώβρη 1944, στη δεύτερη έκδοσή του που κυκλοφόρησε λίγο μετά την αποχώρηση των γερμανικών στρατευμάτων, ο «Ρ» γράφει στην πρώτη σελίδα:

«Ωρα έντεκα π.μ. – Η ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΦΤΕΡΟΥΓΙΖΕΙ ΠΑΝΩ ΑΠ’ ΤΗΝ ΑΘΗΝΑ ΜΑΣ – Οι Γερμανοί εκκενώνουν οριστικά την πρωτεύουσα – Ο γερμανός διοικητής και όλο το στρατηγείο του Λυκαβηττού ανεχώρησαν – Η Αθήνα κηρύχτηκε ανοχύρωτη».

Στο ρεπορτάζ που ακολουθεί περιγράφεται η εικόνα του ξεσπάσματος του απελευθερωμένου λαού:

«Πριν φύγουν και οι τελευταίοι Ούννοι ο λαός ξεχύθηκε με σημαίες και ζητωκραυγές στους δρόμους. Απ’ το Πανεπιστήμιο, απ’ τις Τράπεζες, απ’ όλα τα κέντρα οι τηλεβόες του ΕΛΑΣ σαλπίζουν το χαρμόσυνο μήνυμα. Οι συνοικίες σε παραλήρημα ενθουσιασμού ετοιμάζονται για το μεγάλο γιορτασμό. Στο μνημείο του Αγνωστου Στρατιώτη αντιπροσωπείες του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ κατέθεσαν στεφάνι. Εξαλλος από τον ενθουσιασμό ο συγκεντρωμένος κατά χιλιάδες λαός ζητωκραύγαζε. Δακρύζοντας οι πολίτες αγκάλιαζε ο ένας τον άλλο (…).

Η γερμανική σημαία κατέβηκε απ’ την Ακρόπολη και τα τελευταία γερμανικά τμήματα έφυγαν το πρωί απ’ την Αθήνα».

Την ίδια μέρα, ο «Ριζοσπάστης» φιλοξενεί ένα σύντομο σχόλιο για την απελευθέρωση με τίτλο «ΧΑΙΡΕ Ω ΧΑΙΡΕ ΛΕΥΤΕΡΙΑ!».

Γράφει:

«Χρόνια παλεύαμε νάρθης. Αιματοποτισμένοι οι δρόμοι μας, γεμάτα τα νεκροταφεία μας. Γκρεμισμένα τα σπίτια μας, χτικιό στα στήθη μας και κουρέλια σκεπάζουν το κορμί μας, μα κοίτταξέ μας φτερουγίζομε, λάμπομε! Η περηφάνεια λάμπει σαν φωτοστέφανος στων αγωνιστών τα κούτελα. Είμαστε εμείς που νικήσαμε τη σκλαβιά! Εμείς που σπάσαμε τις αλυσίδες! Εμείς που χύσαμε το αίμα μας! Εμείς που θα σε ξαναχτίσομε Ελλάδα Λεύτερη! Ανεξάρτητη, λαοκρατούμενη. Χωρίς τυράννους και τυραννίες. Χωρίς φασίστες και διχτάτορες. Ενας λεβέντικος λαός γιορτάζει σήμερα τη νίκη του. Η μεγάλη ηρωική καρδιά της Ελλάδας, η Αθήνα μας Αναστήνεται».

Την επομένη της Απελευθέρωσης, την Παρασκευή 13 Οκτώβρη 1944, η εφημερίδα κυκλοφόρησε, μετά από χρόνια κατατρεγμών, σε χιλιάδες αντίτυπα.

Ο «Ρ» στο ρεπορτάζ με τίτλο «ΛΕΥΤΕΡΙΑ! ΛΕΥΤΕΡΙΑ! Η ΑΘΗΝΑ ΓΙΟΡΤΑΖΕΙ», ανάμεσα στα άλλα έγραφε:

«Χάθηκε το βρωμερό κουρέλι του φασισμού απ’ την Ακρόπολη. Τούτο το σύνθημα περίμενε η Αθήνα. Η μπαρουτοκαπνισμένη Αθήνα, που γνώρισε την πείνα και το βόλι του κατακτητή, το στιλέτο του προδότη, η αδάμαστη Αθήνα, που τρία χρόνια πάλεψε, ξεχύθηκε ζωντανή ανθρωποθάλασσα να διαλαλήσει τη Νίκη, να γιορτάσει τη Λευτεριά της. Πέντε λεφτά φτάσανε για να κολυμπήσει όλη η πόλη στο γαλάζιο. Για ν’ ανέβουν οι ΕΠΟΝίτες στα καμπαναριά και ν’ αντηχήσουν χαρούμενα οι καμπάνες. Διαδηλώσεις, που πρώτη φορά βλέπει η Αθήνα, ξεχύνονται από παντού. Από το Σύνταγμα ως την Ομόνοια ένα ρεύμα είναι ο κόσμος. Γελούν, δακρύζουν, αγκαλιάζονται.

Λευ-τε-ρω-θή-κα-με !

Νι-κή-σα-με !

Και πάνω απ’ όλα, μια φωνή που αγκαλιάζει όλη την Αθήνα, που κλείνει όλους τους σκληρούς τρίχρονους αγώνες, όλη την πίστη στη λευτεριά, όλη τη χαρά της Νίκης:

Ε-Α-Μ ! Ε-Α-Μ !

(…)

Ανεβασμένοι στ’ αυτοκίνητα, ρίχνουν οι ΕΑΜίτες τα συνθήματα, που τ’ αρπάζει με μια φωνή ο κόσμος και τα κάνει βουή και σάλπισμα για να φτάσουν απ’ άκρη σ’ άκρη της Ελλάδας. Κανένα άσυλο στους προδότες! Λευτεριά – Λαοκρατία!

Από τον εξώστη του Μετοχικού ακούγεται η φωνή του ΚΚΕ. Χιλιάδες είναι ο κόσμος που κρέμεται από τα χείλια του ομιλητή. Ατελείωτες ζητωκραυγές σκεπάζουν το λόγο του. Μα κανείς δε φεύγει. Ολοι περιμένουν να τους μιλήσει ακόμα το κόμμα τους, το κόμμα του λαού που πρώτο σήκωσε τη σημαία της αντίστασης, της ενότητας και της λευτεριάς, που στάθηκε πάντα μπρος, έδωσε αμέτρητα τα θύματά του κι οδήγησε το λαό στη Νίκη.

(…)

Κι η θριαμβευτική κραυγή, η κραυγή της Ελλάδας, αντηχεί ατέλειωτη, ΕΑΜ – ΚΚΕ.

ΕΛΑΣίτες περνούν σ’ αυτοκίνητα και μοτοσικλέτες. Ακράτητος ο κόσμος τους κυκλώνει: Ζήτω ο Λαϊκός Στρατός! Ζήτω ο Στρατός της Λευτεριάς μας! Το δίκοχο του ΕΛΑΣίτη, όπου εμφανιστεί, ξεσηκώνει θύελλα ενθουσιασμού.

(…) το πένθιμο εμβατήριο αντηχεί από χιλιάδες στόματα που υπόσχονται πίστη στον αγώνα, το τελικό τσάκισμα του Φασισμού και τη Λαοκρατία (…)».

 

 

 

Γράφει  ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

Posted in ριζασπάστης, Νίκος Μπογιόπουλος | Με ετικέτα: , , | 1 Comment »

ΕΑΜ – ΕΛΑΣ – ΕΠΟΝ

Posted by redship στο 27 Σεπτεμβρίου , 2012

 

Σαν σήμερα, πριν 71 χρόνια, στις 27 Σεπτέμβρη 1941, ιδρύεται το Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο (ΕΑΜ).

Ψυχή και καρδιά του ΕΑΜ υπήρξε το ΚΚΕ.

Ηδη από την 1 – 3 Ιούλη του 1941, κατά την 6η Ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ, προσδιορίστηκε με σαφήνεια ότι το άμεσο και επιτακτικό καθήκον για το Κόμμα, το λαό και τις οργανώσεις του ήταν η συγκρότηση ενός μετώπου εθνικής απελευθέρωσης.

«Το Κομμουνιστικό Κόμμα της Ελλάδας – έλεγε η απόφαση της Ολομέλειας – καλεί τον ελληνικό λαό, τα κόμματα και τις οργανώσεις του, σ’ ένα εθνικό μέτωπο της απελευθέρωσης:

α) Για το διώξιμο της γερμανοϊταλικής κατοχής από την Ελλάδα.

β) Για την ανατροπή της κυβέρνησης – οργανέτου τους.

γ) Για την καθημερινή υποστήριξη και υπεράσπιση της Σοβιετικής Ενωσης.

δ) Για την υποστήριξη κάθε συνεπούς αντιφασιστικής δύναμης με όλα τα μέσα.

ε) Για το σχηματισμό προσωρινής κυβέρνησης απ’ όλα τα κόμματα, που θ’ αποκαταστήσει τις δημοκρατικές ελευθερίες του λαού, θα του εξασφαλίσει ψωμί και δουλειά, θα συγκαλέσει Συντακτική Εθνοσυνέλευση και θα υπερασπιστεί την ακεραιότητα και την ανεξαρτησία της Ελλάδας από κάθε ξενική ιμπεριαλιστική δύναμη».

Πρώτη στο κάλεσμα του ΚΚΕ ανταποκρίθηκε η εργατική τάξη. Στις 16 Ιούλη του ’41, δημιουργήθηκε το Εργατικό ΕΑΜ (ΕΕΑΜ).

Το ΕΕΑΜ έθεσε ως στόχους του να οργανώσει την εργατική τάξη, τόσο για τις καθημερινές διεκδικήσεις και ανάγκες της, όσο και για την απαλλαγή της από τον κατακτητή μέσω της συγκρότησης ενός πανελλαδικού εθνικοαπελευθερωτικού μετώπου.

Στις αρχές Σεπτέμβρη 1941, συγκλήθηκε η 7η Ολομέλεια της ΚΕ του Κόμματος, που αποφάσισε την επιτάχυνση των διαδικασιών συγκρότησης του ΕΑΜ.

«Είναι καιρός – τονιζόταν στην απόφαση της Ολομέλειας – να περάσουμε από τη φιλολογία σε πρακτική δράση, στον τομέα αυτό. Από κάτω ίσαμε πάνω, πρέπει να αποκρυσταλλώσουμε τη συνένωση των εθνικών δυνάμεων, να τους δώσουμε οργανωτική μορφή. Η δουλειά άρχισε και θα προχωρήσει με όσους και όποιους θέλουν να δέχονται να αγωνιστούν για το ξεσκλάβωμα της χώρας».

Στη βάση αυτής της απόφασης, το ΕΑΜ γίνεται πραγματικότητα στις 27 του ίδιου μήνα.

Το ΕΑΜ και ο στρατός του, ο δοξασμένος ΕΛΑΣ, έγραψαν ένα «νέο ’21».

Πολέμησαν το φασίστα Γερμανο-Ιταλό κατακτητή, απελευθέρωσαν την Ελλάδα, έσωσαν το λαό από την πείνα, χτυπήθηκαν από τον αγγλο-αμερικάνικο ιμπεριαλισμό και τίμησαν μέχρι τέλους τον όρκο για «Λεύτερη Ελλάδα».

 

 

«Τρία γράμματα μόνο φωτίζουν

Την ελληνική μας τη γενιά

Kαι μας δείχνουν φωτεινά το δρόμο

Για να φέρουμε τη Λευτεριά.

*

Είναι του Αγώνα μας τα φώτα

Κι ο Λαός ακολουθεί πιστά

Νέοι, γέροι όλοι μαζί φωνάζουν

Ζήτω Ζήτω Ζήτω το ΕΑΜ.

*

Το ΕΑΜ μας έσωσε απ’ την πείνα

Θα μας σώσει πάλι απ’ τη σκλαβιά

Κι έχει πρόγραμμα Λαοκρατία

Ζήτω Ζήτω Ζήτω το ΕΑΜ.

*

Εχει ενώσει όλο το Λαό μας

Εχει την ΕΠΟΝ και τον ΕΛΑΣ

Κι έχει πρόγραμμα Λαοκρατία

Ζήτω Ζήτω Ζήτω το ΕΑΜ».

 

 

 

Posted in ριζασπάστης, ΕΑΜ-ΕΛΑΣ, Ψυχή και καρδιά του ΕΑΜ υπήρξε το ΚΚΕ | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΚΝΕ ΓΙΑ ΤΗΝ 28η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ

Posted by redship στο 26 Οκτωβρίου , 2011

Κομμουνιστική Νεολαία Ελλάδας

«…ο κάθε βράχος, η κάθε ρεματιά, το κάθε χωριό, καλύβα με καλύβα, σπίτι με σπίτι, πρέπει να γίνει φρούριο του εθνικού απελευθερωτικού αγώνα… Έπαθλο για τον εργαζόμενο λαό και επιστέγασμα για το σημερινό του αγώνα πρέπει να είναι και θα είναι, μια καινούρια Ελλάδα της δουλιάς, της λευτεριάς, λυτρωμένη από κάθε ξενική ιμπεριαλιστική εξάρτηση, μ’ έναν πραγματικά παλλαϊκό πολιτισμό.»

Αθήνα, 31 του Οχτώβρη 1940,

Νίκος Ζαχαριάδης, Γραμματέας της ΚΕ του ΚΚΕ

Με αυτά τα λόγια το ΚΚΕ σάλπισε το σύνθημα της αντίστασης στην ιταλική εισβολή το 1940. Ο ελληνικός λαός ανταποκρίθηκε. Μετά την εισβολή του γερμανικού φασιστικού στρατού, έγραψε τις πιο ηρωικές σελίδες της ιστορίας μας. Δημιούργησε το ΕΑΜ, τον στρατό του, τον ΕΛΑΣ, την οργάνωση της νεολαίας, την ΕΠΟΝ.

Με πρωτοπόρους τους κομμουνιστές και άλλους αγωνιστές ο λαός οργανώνεται στις πόλεις και τα χωριά αξιοποιώντας όλες τις μορφές πάλης. Με το όπλο στο χέρι πολέμησε τον ξένο κατακτητή και τους ντόπιους δυνάστες. Απελευθέρωσε την Ελλάδα. Η μορφή του αντάρτη, του καπετάνιου του ΕΛΑΣ αποτελεί αιώνιο σύμβολο της πάλης του ελληνικού λαού. Με την πολιτική απεργία απέτρεψε να σταλούν έλληνες εργάτες στα εργοστάσια της Γερμανίας. Αξιοποίησε τα σαμποτάζ στις πόλεις. Η πάλη για τη λευτεριά του λαού μας συνδέθηκε με την οργάνωση λαϊκών θεσμών. Η Κυβέρνηση της Ελεύθερης Ελλάδας έβαλε τον εργαζόμενο λαό στο προσκήνιο. Οργάνωσε για πρώτη φορά τη Λαϊκή Παιδεία, έδωσε για πρώτη φορά δικαίωμα ψήφου στις γυναίκες και τους νέους.

Η Σοβιετική Ένωση πρωταγωνίστησε στη συντριβή του φασισμού. Έδωσε πάνω από 20 εκατομμύρια νεκρούς στα πεδία των μαχών. Απελευθέρωσε τους λαούς της Ευρώπης, με το θρυλικό Κόκκινο Στρατό. Η κόκκινη σημαία στο Ράιχσταγκ αποτελεί το αιώνιο σύμβολο της υπεροχής του σοσιαλισμού και της προσφοράς του στην ανθρωπότητα.

Ό,τι γράφτηκε με αίμα δε σβήνει με βρώμικο μελάνι

Και στην περίοδο του πολέμου ξεχώρισαν στην Ελλάδα και παγκόσμια δύο κόσμοι με αντιτιθέμενα συμφέροντα.

Στην Ελλάδα απέναντι στην λαϊκή πάλη βρέθηκαν ντόπιοι βιομήχανοι, εφοπλιστές, επιχειρηματίες και τα κόμματά τους που προσπάθησαν με κάθε τρόπο να διασφαλίσουν τα κέρδη και την εξουσία τους. Οι πρόγονοι των σημερινών καπιταλιστών και των κομμάτων που τους υπηρετούν, έφυγαν για το Κάιρο, παίρνοντας μαζί τους τεράστιες ποσότητες κρατικών αποθεμάτων σε χρυσό. Πριν φύγουν παρέδωσαν τους κομμουνιστές πολιτικούς κρατούμενους στους Ναζί. Κάποιοι παρέμειναν στην Ελλάδα, συνεργάστηκαν με τους κατακτητές και συνέχισαν να καταληστεύουν τον λαό. Καλούσαν τον ελληνικό λαό να υποταχθεί. Αυτός ήταν και τότε και σήμερα ο πατριωτισμός τους.

Λέγονται πολλά για τις αιτίες του Β’ Παγκόσμιου πολέμου. Η αλήθεια είναι ότι οι πόλεμοι είναι σύμφυτοι με τον καπιταλισμό, είναι αποτέλεσμα της όξυνσης των αντιθέσεων ανάμεσα στα ιμπεριαλιστικά κράτη για το κυνήγι μεγαλύτερης κερδοφορίας, αντιθέσεις που οξύνονται ακόμη περισσότερο σε περιόδους οικονομικής κρίσης!

Το 1929 ξεσπάει η οικονομική κρίση πρώτα στις ΗΠΑ και έπειτα επεκτείνεται και στην Ευρώπη. Ήταν καπιταλιστική κρίση, αποτέλεσμα της υπερσυσσώρευσης κεφαλαίου και κερδών και όξυνε ακόμα περισσότερο τις αντιθέσεις ανάμεσα στα ιμπεριαλιστικά κράτη.

Ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος έγινε για το ξαναμοίρασμα των αγορών. Φασιστικά καθεστώτα και κυβερνήσεις αναδείχτηκαν μέσα στα πλαίσια του αστικού κοινοβουλευτικού συστήματος όπως ο Χίτλερ. Αυτά τα καθεστώτα αξιοποιήθηκαν από τις αστικές τάξεις για τη διατήρηση της εξουσίας τους. Αξιοποιήθηκαν για το χτύπημα της ΕΣΣΔ, που ήταν λαμπρό φωτεινό παράδειγμα για τους λαούς του κόσμου και για αυτό ήθελαν να την συντρίψουν.

Οι Ναζί στη Γερμανία στηρίχτηκαν από μονοπώλια αμερικάνικων, αγγλικών και άλλων ευρωπαϊκών συμφερόντων όπως η Φορντ, η Ρενό, η Τέξας Όιλ.

Η ιστορία έχει μία αλήθεια και αυτή την γράφουν οι λαοί!

Ο λαός μας δεν μπόρεσε να χαρεί τη νίκη του, μετά την απελευθέρωση τον Οκτώβρη του 1944. Η αστική τάξη, μαζί με τους άγγλους ιμπεριαλιστές συμμάχους της και μαζί με πρώην συνεργάτες των Ναζί επιτέθηκαν το Δεκέμβρη του 1944 εναντίον του λαϊκού κινήματος και του ΚΚΕ. Απόδειξη ότι την αστική τάξη ενδιέφερε εξ αρχής να μην της αφαιρεθεί η εξουσία της από την ένοπλη πάλη του λαού. Ο λαός επέλεξε ξανά να πάρει τα όπλα. Η 28η Οκτωβρίου του 1946 είναι η μέρα της επίσημης ίδρυσης του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας (ΔΣΕ). Ο ΔΣΕ αποτελεί το κορυφαίο δημιούργημα του ΚΚΕ, η τρίχρονη εποποιία του αποτελεί την κορυφαία στιγμή της ταξικής πάλης στην Ελλάδα κατά τον 20ο αιώνα. Αντιπαρατέθηκε η ένοπλη μαζική λαϊκή πάλη με την ένοπλη και κρατική βία που ασκούσαν οι μηχανισμοί και οι κυβερνήσεις της ελληνικής αστικής τάξης από κοινού με τον εγγλέζικο και τον αμερικανικό ιμπεριαλισμό, με την ένοπλη και κρατική βία τους ενάντια στον οργανωμένο λαό που έδιωξε τους Γερμανούς.

ΔΙΔΑΣΚΟΜΑΣΤΕ! ΕΜΠΝΕΟΜΑΣΤΕ! ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ!

Εμπνεόμαστε από το έπος της Εθνικής Αντίστασης και του Δημοκρατικού Στρατού, από το μεγάλο Αντιφασιστικό Αγώνα του σοβιετικού λαού, των εκατομμυρίων εργατών και εργατριών, αγροτών και νεολαίας που πάλεψαν σε όλο τον κόσμο! Με εμπιστοσύνη στην εργατική τάξη και τη νεολαία, με όπλο την ιστορική πείρα παλεύουμε ακόμα πιο θαρρετά!

Δεν πειθαρχούμε στη πολιτική του κεφαλαίου και των κομμάτων του. Δεν πειθαρχούμε στα κελεύσματα της υποταγής.

Ο Σοσιαλισμός είναι επίκαιρος και αναγκαίος, η μόνη απάντηση στην καπιταλιστική βαρβαρότητα που γεννά φτώχεια, κρίσεις και πολέμους.

Μην δέχεσαι να ζεις στην αβεβαιότητα, την ανασφάλεια, την ανεργία και την αμορφωσιά. Στις σημερινές συνθήκες όξυνσης της καπιταλιστικής κρίσης κλιμακώνουμε τον αγώνα μας για να ζήσουν οι εργαζόμενοι κάνοντας κουμάντο στον πλούτο που παράγουν.

Έχουμε τη δύναμη να τους ανατρέψουμε, να χτίσουμε μία κοινωνία που δεν θα υπάρχει εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, σε μία κοινωνία που θα αναπτύσσεται με βάση την κάλυψη των σύγχρονων αναγκών μας, τον Σοσιαλισμό – Κομμουνισμό.

Είμαστε σίγουροι ότι οι λαοί θα είναι αυτοί που θα πουν την τελευταία λέξη!

Ο ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ Η ΝΙΟΤΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ!

Posted in εαμ ελας επον ο δρόμος των λαών, κομμουνιστική νεολαία ελλάδας | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΟ ΑΓΩΝΑ ΣΧΟΛΕΙΩΝ ΑΘΗΝΑΣ : «Η Ιστορία έχει μια αλήθεια και αυτήν τη γράφουν οι λαοί!»

Posted by redship στο 26 Οκτωβρίου , 2011

Αγωνιστικό μήνυμα για την 28η Οκτώβρη

«Η επέτειος της 28ης Οκτωβρίου μας διδάσκει ότι: Ο λαός έχει το δίκιο και τη δύναμη να το επιβάλει. Την ώρα που για την πλουτοκρατία σήμερα πατριωτισμός είναι να πληρώσουν οι οικογένειές μας τα σπασμένα της κρίσης τους, να συνεχίσουν να αυγατίζουν τα κέρδη τους πάνω στις πλάτες των εργαζομένων, εμείς τους απαντάμε: Πατριωτισμός είναι να μην πτωχεύσει ο λαός». Τα παραπάνω τονίζει το Συντονιστικό Αγώνα Σχολείων Αθήνας σε μήνυμά του μπροστά στην επέτειο της 28ης Οκτώβρη, καλώντας τους μαθητές να το διαβάσουν στις σχολικές γιορτές.

Στο μήνυμά του το ΣΑΣΑ μεταξύ άλλων επισημαίνει:

«Η 28η Οκτωβρίου είναι αφορμή να γνωρίσουμε την ιστορική αλήθεια, να απαντήσουμε σ’ όσους επιχειρούν να ξαναγράψουν την Ιστορία στα μέτρα τους.

Ο λαός βροντοφώναξε το ΟΧΙ! Η μόνη υπερδύναμη είναι οι λαοί! Οταν έγινε η επίθεση από τους Ιταλούς, οι εντολές που έδωσε η δικτατορία του Ι. Μεταξά ήταν να πέσουν «μερικές τουφεκιές» για την τιμή των όπλων, αρνήθηκε να ελευθερώσει τους έγκλειστους αγωνιστές που είχε φυλακίσει και που ζητούσαν να πολεμήσουν στο μέτωπο και ουσιαστικά τους παρέδωσε στους κατακτητές. Τέτοιο ήταν το «Οχι» του Μεταξά… Το «ΟΧΙ» το είπε και το έκανε πράξη ο λαός. Η Ιστορία έχει αποδείξει ότι ο λαός οργανωμένος μπορεί να τους νικήσει όλους. Το «ΟΧΙ» σε κάθε αυταρχισμό και καταπίεση είναι δικαίωμα όπως και σήμερα η απόκρουση της αντιλαϊκής πολιτικής είναι δικό μας καθήκον, δικιά μας υπόθεση!

 

Οταν στη συνέχεια επιτέθηκε ο γερμανικός φασιστικός στρατός στην Ελλάδα, οι ντόπιοι επιχειρηματίες, βιομήχανοι, τραπεζίτες έλεγαν ότι ο γερμανικός στρατός είναι ανίκητος, άτρωτος και την ίδια ώρα την «έκαναν» με τα χρυσάφια τους για το Κάιρο ή όσοι μείνανε στην Ελλάδα συνεργάστηκαν με τους κατακτητές. Το μόνο που τους ενδιέφερε ήταν να μην τους αφαιρεθεί η εξουσία από την ένοπλη πάλη του λαού.

Ο ελληνικός λαός έκανε πράξη το κάλεσμα «κάθε ρεματιά, κάθε χωριό, κάθε καλύβα να γίνει ορμητήριο του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα». Ο ελληνικός λαός ήταν αυτός που οργανωμένος στο Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο (ΕΑΜ), στην Ενιαία Πανελλαδική Οργάνωση Νέων (ΕΠΟΝ), στον Εθνικό Λαϊκό Απελευθερωτικό Στρατό (ΕΛΑΣ) έδιωξε τους φασίστες κατακτητές. Σε αυτόν τον αγώνα ο ελληνικός λαός έδωσε τα καλύτερα παιδιά του. Και έτσι έγραψε μια από τις ενδοξότερες σελίδες της ελληνικής ιστορίας. Ο ελληνικός λαός αγωνίστηκε για να κάνει κουμάντο ο ίδιος στον τόπο του, στον πλούτο που παράγει, κόντρα σε ντόπιους και ξένους δυνάστες.

Ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος δεν ξεκίνησε από τον ψυχοπαθή Χίτλερ. Ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος έγινε γιατί οι μεγάλες δυνάμεις, ΗΠΑ – Αγγλία – Γαλλία – Γερμανία, ανταγωνίζονταν σκληρά για το ξαναμοίρασμα των αγορών, λόγω της οικονομικής κρίσης ’29-’33 που όξυνε ακόμα παραπάνω τις αντιθέσεις μεταξύ τους. Κρύβουν ότι ο φασισμός ήταν «παιδί» του καπιταλισμού. Κρύβουν ότι μεγάλες πολυεθνικές όπως η «Φορντ», η «Τέξας Οϊλ» στήριξαν τον Χίτλερ για να ανέβει στην εξουσία. Είχαν συμφέρον από το να επιτεθεί στη Σοβιετική Ενωση», σημειώνει το ΣΑΣΑ και καταλήγει:

«Αυτό είναι το μάθημα που παίρνουμε! Πιάνουμε το νήμα των αγώνων του λαού μας και συνεχίζουμε πεισμωμένοι ξέροντας ότι όταν ένας λαός θέλει, μπορεί»!

Posted in εαμ ελας επον ο δρόμος των λαών | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

Η ΜΕΓΑΛΗ ΕΞΟΔΟΣ – ΤΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ ΗΛΙΕ ΝΟΗΤΕ

Posted by redship στο 25 Οκτωβρίου , 2011

Posted in Δύο Ελλάδες δύο τάξεις μία λύση, εαμ ελας επον ο δρόμος των λαών | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

Με αφορμή την αστική και οπορτουνιστική αρθρογραφία για το ΕΑΜ

Posted by redship στο 9 Οκτωβρίου , 2011

Τα 70χρονα από την ίδρυση του ΕΑΜ (27 Σεπτέμβρη 1941) έχουν γίνει αφορμή για δημοσιεύματα στον αστικό και οπορτουνιστικό Τύπο σχετικά με την αποτίμηση της ιστορικής πείρας της περιόδου 1941 – 1945, αλλά και τα διδάγματά της στο σήμερα. Αυτές οι αναφορές στο ΕΑΜ δεν είναι αθώες. Μέσα από διάφορους αυθαίρετους συνειρμούς και λαθροχειρίες, επιδιώκουν να προσανατολίσουν σε «επίκαιρα διδάγματα» για τις λαϊκές δυνάμεις, που είναι όμως ακίνδυνα για το σύστημα. Εξαίροντας την ανιδιοτέλεια και τον ηρωισμό των αγωνιστών που συσπείρωσε στις γραμμές του, τον παλλαϊκό χαρακτήρα της πάλης, επιδιώκουν να εξυπηρετήσουν στις μέρες μας την αναγκαιότητα μιας γραμμής συσπείρωσης που ουσιαστικά αποτελεί γραμμή ενσωμάτωσης στο σύστημα, σε ευθεία αντίθεση με την πολιτική γραμμή του ΚΚΕ για τη συγκρότηση της κοινωνικής συμμαχίας της εργατικής τάξης με τα λαϊκά στρώματα σε γραμμή σύγκρουσης με την αστική εξουσία. Επιδιώκουν να ασκήσουν πίεση στο ΚΚΕ για υποχώρηση από τις στρατηγικές του επιλογές, ενώ παράλληλα προσπαθούν να επιδράσουν σε κοινωνικές δυνάμεις, που όλο και περισσότερο αντιλαμβάνονται τη βαρβαρότητα και τα αδιέξοδα του καπιταλιστικού συστήματος, ριζοσπαστικοποιούνται και αντιλαμβάνονται την ανάγκη συμπόρευσης με το ΚΚΕ.

 

 

Ιδιαίτερα ο οπορτουνιστικός χώρος «αξιοποιεί» το ΕΑΜ, για να υποστηρίξει ότι σήμερα χρειάζεται ενότητα «αριστερών», «πατριωτικών» δυνάμεων ενάντια στην κατοχή, στο μνημόνιο και την τρόικα, με σκοπό την ανατροπή της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ και την αντικατάστασή της από μια κυβέρνηση αντιμνημονιακών και πατριωτικών δυνάμεων κ.λπ.

Λένε ότι, όπως τότε, έτσι και σήμερα, το διακύβευμα δεν είναι ο στόχος της αλλαγής της τάξης στην εξουσία, ο στόχος για την εργατική εξουσία αλλά η «σωτηρία» του λαού1, υπονοώντας ότι υπάρχει δρόμος σωτηρίας του λαού στα πλαίσια των καπιταλιστικών σχέσεων και της αστικής εξουσίας. Προσπαθούν, μέσα από αυθαίρετους συνειρμούς, να τεκμηριώσουν στο σήμερα τη γραμμή για ένα «νέο ΕΑΜ», σε αντιπαράθεση με τη γραμμή για την αξιοποίηση της επαναστατικής κατάστασης σε μια χώρα που εμφανίζεται ως αδύνατος κρίκος του ιμπεριαλιστικού συστήματος με στόχο την ανατροπή της αστικής εξουσίας.2

Μιλούν για «αριστερές» κυβερνητικές λύσεις «προοπτικής», που είναι δυνατόν να λειτουργήσουν μεταβατικά και να μας φέρουν πιο κοντά στην προοπτική για την οικοδόμηση μιας νέας κοινωνίας, η οποία όμως, με βάση τις εκτιμήσεις τους, εξαιτίας των αρνητικών σημερινών συσχετισμών σε όλα τα επίπεδα (αν και την αποκαλούν σοσιαλιστική), ούτε σαφή χαρακτηριστικά μπορεί να έχει, ούτε επίκαιρη είναι και γι’ αυτό την παραπέμπουν στη «δευτέρα παρουσία». Με τον τρόπο αυτό σπέρνουν αυταπάτες για μια «αριστερή διακυβέρνηση» του καπιταλισμού, η οποία θα αναστείλει την επίθεση που δέχεται σήμερα η εργατική τάξη και τα υπόλοιπα λαϊκά στρώματα. Προβάλλουν ως πολιτικό πρόγραμμα μιας τέτοιας διακυβέρνησης την παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας, με μέτρα όπως: την κρατικοποίηση τραπεζών ή και κάποιων επιχειρήσεων, την αναδιαπραγμάτευση ή και τη διαγραφή του χρέους, για έξοδο από την Ευρωζώνη ή και την ΕΕ κ.λπ. Η ζωή έδειξε ότι αυτό το οικονομικό περιεχόμενο το επιλέγει η αστική εξουσία μόνο όταν κινδυνεύει η ύπαρξή της, για να διασωθεί και να περάσει σε νέα επίθεση. Τέτοιος είναι ο χαρακτήρας των εθνικοποιήσεων στον καπιταλισμό. Ακόμα κι όταν αυτές συνοδεύονται από συγκυριακή άνοδο μισθών, έχει στρωθεί το έδαφος της μελλοντικής υποθήκευσής τους.

Στην ανάλυσή τους, παραβλέπουν όχι μόνο την ιστορική πείρα του κινήματος στη μεταπολεμική Ελλάδα, αλλά ολόκληρη την πείρα του παγκόσμιου επαναστατικού κινήματος ακόμη και τις πιο πρόσφατες ιστορικά εμπειρίες όπως στη Χιλή, στην Πορτογαλία, στη Νικαράγουα κ.λπ., που επιβεβαιώνουν με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο ότι αν δε φύγει η αστική τάξη από την εξουσία, αν δεν της αφαιρεθεί η βασική πηγή της εξουσίας της, που είναι η ιδιοκτησία στα μέσα παραγωγής, αν δεν τσακιστεί το αστικό κράτος και οι μηχανισμοί του, η προσπάθεια, πέρα από προθέσεις και διακηρύξεις, θα είναι αδιέξοδη, η αποτυχία και το πισωγύρισμα δεδομένα και τα αποτελέσματα για την εργατική τάξη, το λαό και το εργατικό – λαϊκό κίνημα ολέθρια.

Σήμερα είναι αναγκαίο να δούμε, από τη σκοπιά των συμφερόντων της εργατικής τάξης και της ιστορικής της αποστολής, τα διδάγματα της Ιστορίας της ΕΑΜικής Εθνικής Αντίστασης, προκειμένου η ιστορική πείρα να μετατραπεί σε υλική δύναμη που θα συμβάλει στον αγώνα για τον επαναστατικό μετασχηματισμό της κοινωνίας.

Στην αρθρογραφία των τελευταίων ημερών, συνειδητά αποκρύπτεται ο ιμπεριαλιστικός χαρακτήρας του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου, που επιβεβαιώνεται από το χαρακτήρα της εποχής, τις δυνάμεις που τον προκάλεσαν και συμμετείχαν σε αυτόν, ποια συμφέροντα και ποιες ανάγκες εξυπηρετούσε. Είναι αδιαμφισβήτητο ότι πέρα από το ξαναμοίρασμα αγορών, βασικό στόχο οι διάφορες ιμπεριαλιστικές συμμαχίες είχαν τη συντριβή της ΕΣΣΔ, του μοναδικού, εκείνη την εποχή, σοσιαλιστικού κράτους στον κόσμο. Παρουσιάζουν το φασισμό ως ένα ιδιαίτερο φαινόμενο, απομονωμένο από τον ταξικό του χαρακτήρα, ανεξάρτητο από τη μήτρα που τον γέννησε και τις ανάγκες του καπιταλιστικού συστήματος στις οποίες απαντούσε, ενώ αποσιωπούν το ρόλο και τη στάση της σοσιαλδημοκρατίας στην εξέλιξη και ανάπτυξή του.

Μικρόψυχα, αλλά με συνέπεια στις πολιτικές τους επιλογές, αποκρύπτουν τον καθοριστικό ρόλο της ΕΣΣΔ για την έκβαση του πολέμου, προβάλλοντας γενικά και αόριστα το ρόλο των «αντιφασιστικών συμμαχικών δυνάμεων», τον οποίο επίσης δεν παρουσιάζουν ολοκληρωμένα.

Η ναζιστική επίθεση ενάντια στη Σοβιετική Ενωση οδήγησε τη δεύτερη στην πρόσκαιρη συμμαχία της με καπιταλιστικά κράτη, ενάντια στη ναζιστική Γερμανία.

Το γεγονός αυτό επέδρασε στο εύρος των συμμαχιών που διαμόρφωσαν οι κομμουνιστές στο μέτωπο ενάντια στην κατοχή στην Ελλάδα, συνέβαλε στο να δημιουργηθούν αυταπάτες για το ρόλο τμημάτων της αστικής τάξης, αυταπάτες που αναιρέθηκαν στην πράξη από τη σύγκρουση του Δεκέμβρη 1944 και όσα ακολούθησαν.

Ο υπερτονισμός που γίνεται από την εν λόγω αρθρογραφία στο λεγόμενο δοσιλογισμό (τον οποίο πλήρωσαν με πολύ αίμα οι κομμουνιστές και άλλοι λαϊκοί αγωνιστές), ουσιαστικά αποσκοπεί να συσκοτίσει το ρόλο της αστικής τάξης και του πολιτικού της προσωπικού εκείνη την περίοδο, την ταξική τους συνέπεια που επιβεβαιώνεται από τη στάση και το ρόλο που διαδραμάτισαν, μιας και οι «δοσίλογες» κυβερνήσεις καθόλου «δοσίλογες» δεν ήταν ως προς τα συμφέροντα της αστικής τάξης και ως προς την προοπτική της αστικής εξουσίας.

Με αυθαίρετες αναγωγές, διευκολύνεται το πολιτικό συμπέρασμα ότι και σήμερα βρισκόμαστε σε καθεστώς «κατοχής», μας κυβερνούν εθελόδουλοι, σύγχρονοι «κουίσλινγκς», που προδίδουν την πατρίδα και την ξεπουλάνε στους «ξένους», και συνεπώς η λύση βρίσκεται στην αξιοποίηση της πείρας του ΕΑΜ με τη συγκρότηση ενός μετώπου από το σύνολο των πατριωτικών δυνάμεων της χώρας. Προσπαθούν να «παίξουν» με αυτόν τον τρόπο και με το συναίσθημα ενός λαού, που σχεδόν σε κάθε οικογένεια υπάρχει κάποιος αγωνιστής του ΕΑΜ – ΕΛΑΣ.

Σβήνουν όμως από την ιστορική μνήμη τα δεινά που ακολούθησαν για τη λαϊκή πλειοψηφία παρά την ανάκτηση της εθνικής κυριαρχίας στην Ελλάδα: Την πείνα, τη φτώχεια, την τεράστια ανεργία, τη μαζική ερήμωση των χωριών και τη μετανάστευση για τρεις δεκαετίες. Επομένως, το ζητούμενο πολιτικό συμπέρασμα είναι, γιατί ο λαϊκός ένοπλος αγώνας δεν μπόρεσε να οδηγήσει σε ανατροπή της εξουσίας της τάξης που και πριν και μετά τον πόλεμο ερχόταν σε αντίθεση με τις ανάγκες της λαϊκής πλειοψηφίας. Από την πείρα του 1940 – 1944 προκύπτει το δίδαγμα ότι η εργατική τάξη και οι σύμμαχοί της πρέπει να συγκροτήσουν το δικό τους μέτωπο που θα διεκδικήσει την εξουσία ενάντια στην αστική τάξη, γεγονός που προϋποθέτει η εργατική τάξη να μην πέσει στην παγίδα της επιλογής ανάμεσα στις διάφορα τμήματα της αστικής τάξης, να μη γίνει ουρά στις ενδοαστικές και ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις.

Το ΚΚΕ, όπως αναφέρεται στην ανακοίνωση του ΠΓ στις 27.9.2011, «είναι υπερήφανο που υπήρξε η ψυχή, ο καθοδηγητής και ο κύριος αιμοδότης του ΕΑΜ»…. «Το ΕΑΜ, ο ΕΛΑΣ αποτελούν τα μεγαλύτερα και λαμπρότερα κατορθώματα του λαϊκού – εργατικού κινήματος και παρακαταθήκη του αγώνα του ΔΣΕ. Αποτέλεσαν και αποτελούν ορόσημο και απόδειξη ότι τη μεγάλη επαναστατική και πρωτοπόρα δύναμη του καιρού μας αποτελεί η εργατική τάξη και το επαναστατικό κόμμα της».

Οι αρθρογράφοι του οπορτουνισμού αποστεώνουν την πείρα του ΕΑΜ ως μαζική ένοπλη λαϊκή πάλη, διαστρεβλώνουν την πολιτική σημασία και το ρόλο της πολιτικής ανυπακοής και απειθαρχίας, όπως αυτή εκφράστηκε με τη μαζική αντίσταση και ανυπακοή στην αστική εξουσία της κατεχόμενης Ελλάδας. Χαρακτηριστικά παραδείγματα ήταν οι απεργιακές κινητοποιήσεις σε συνθήκες γερμανικής κατοχής, η αποτροπή της επιστράτευσης, αλλά και η δράση ενάντια στις συνέπειες της πείνας και του λιμού.

Καμία σχέση δεν έχει αυτή η δράση με τα κινήματα «δεν πληρώνω», που δε συνδέονται με μορφές οργάνωσης της εργατικής τάξης και κοινής δράσης με λαϊκά στρώματα, και δεν συνιστούν οργανωμένη αμφισβήτηση της αστικής νομιμότητας, αλλά ακτιβίστικες ενέργειες με στενό περιεχόμενο, που όμως προσφέρουν στους οπορτουνιστές «αγωνιστική πιστοποίηση». Χαρακτηριστική είναι η στάση οργανωμένων τους δυνάμεων στα σωματεία, που θεωρούν επικίνδυνο και παράτολμο να πάρουν την ευθύνη και να καλέσουν τους εργαζόμενους οργανωμένα να αρνηθούν την πληρωμή των χαρατσιών.

Οι πρωτοπόρες για την εποχή μορφές οργάνωσης του λαού στην ελεύθερη Ελλάδα (ΠΕΕΑ), οι λαογέννητοι θεσμοί αυτοδιοίκησης, οι επεξεργασίες για την αξιοποίηση του ορυκτού πλούτου και την ανάπτυξη της βιομηχανίας, αποτέλεσαν σημαντική ιστορική πείρα για τη δυνατότητα ο λαός να οργανώσει τη ζωή και την πάλη του χωρίς την αστική τάξη και το πολιτικό της προσωπικό. Η ιστορική αποτίμηση του ΕΑΜ επιβεβαιώνει τον πρωτοπόρο ρόλο της εργατικής τάξης, αφού δεν είναι τυχαίο ότι το Εργατικό ΕΑΜ αποτέλεσε τη βάση για τη συγκρότηση του ΕΑΜ. Αυτή η ιστορική πείρα, καμία σχέση δεν έχει με τη δημοκρατία της «πλατείας» και τις προπαγανδιστικές «κορόνες» περί «άμεσης δημοκρατίας» που αποκρύπτουν τον ταξικό, κεφαλαιοκρατικό χαρακτήρα του πολιτικού συστήματος.

Το κύρος του ΕΑΜ αξιοποιείται, για να δικαιώσουν τις πολιτικές επιλογές τους για συμμαχία με τμήματα της αστικής τάξης, και κυρίως για να κατηγορήσουν το ΚΚΕ για σεχταρισμό, να υποστηρίξουν ότι η σημερινή του γραμμή έρχεται σε αντίθεση με ιστορικές περιόδους, όπως αυτή της Εθνικής Αντίστασης. Αποφεύγουν να τοποθετηθούν στα ερωτήματα: Αν οι Συμφωνίες του Λιβάνου και της Καζέρτας εκφράζανε τον πραγματικό συσχετισμό στην Ελλάδα, ποιες ήταν οι αιτίες αυτών των πολιτικών παρεκκλίσεων, γιατί το εργατικό κίνημα, με επικεφαλής το ΚΚΕ, στην ήδη διαμορφωμένη τον Οκτώβρη του 1944 επαναστατική κατάσταση στην Ελλάδα δεν κατόρθωσε να έχει ως στόχο την εργατική εξουσία; Υποβαθμίζουν την περίοδο της ένοπλης ταξικής αναμέτρησης 1946 – 1949, ακόμα και αν αναφέρονται στον ηρωισμό της, θεωρούν ότι ήταν εκ των προτέρων χαμένη και προδομένη υπόθεση, αποτέλεσμα τυχοδιωκτισμών της ηγεσίας του ΚΚΕ.

Το ΚΚΕ έχει εκτιμήσει τη στρατηγική του αδυναμία, η λαϊκή συσπείρωση που διαμορφώθηκε ενάντια στην κατοχή, να αξιοποιηθεί στην κατεύθυνση της πάλης για την ανατροπή της αστικής εξουσίας. Να αξιοποιηθεί η πείρα της ένοπλης πάλης, της μαζικής λαϊκής οργάνωσης, οι μορφές λαϊκής αυτοδιοίκησης στην κατεύθυνση της μετατροπής της αντίστασης στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο σε ταξική πάλη για τη λαϊκή εξουσία. Η αδυναμία αυτή εκδηλώθηκε εντονότερα στις συνθήκες της απελευθέρωσης (Οκτώβρης 1944). Την περίοδο εκείνη η πλειοψηφία του λαού στήριζε το ΕΑΜ και το ΚΚΕ, η αστική εξουσία ήταν αποδυναμωμένη, με την ηγεσία της στο εξωτερικό, ο λαός ήταν οπλισμένος και οι Αγγλοι είχαν ελάχιστες δυνάμεις στην Ελλάδα. Ιστορικά, υπήρχε αυτό που ονομάζουμε επαναστατική κατάσταση.

Οι αιτίες αυτής της αδυναμίας θα πρέπει να αναζητηθούν σε όλη την πορεία της διαμόρφωσης της στρατηγικής του διεθνούς κομμουνιστικού κινήματος τις δεκαετίες του 1920 και 1930 αναπόσπαστο κομμάτι του οποίου ήταν το ΚΚΕ.

Ολη η πορεία του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου δημιούργησε αυταπάτες για το ρόλο της Αγγλίας και σε συνδυασμό με το στόχο της «δημοκρατικής ομαλότητας» (σε αντίθεση προς τη βασιλεία και την αναστολή του κοινοβουλευτισμού), για διαμόρφωση κυβέρνησης εθνικής ενότητας, με άμεσους στόχους τον εκδημοκρατισμό, εκλογές για συντακτική εθνοσυνέλευση, κατάσχεση της περιουσίας μαυραγοριτών και δοσιλόγων, εθνικοποίηση τραπεζών και κάποιων επιχειρήσεων, κ.λπ.

Συνέπεια αυτής της πολιτικής ήταν οι Συμφωνίες του Λιβάνου, της Καζέρτας και της Βάρκιζας με τα γνωστά αποτελέσματα. Τα παραπάνω αναιρούσαν στην πράξη την ίδια την επαναστατική προοπτική, την οποία, αν και ποτέ δεν απεμπόλησε το ΚΚΕ, δεν την αντιμετώπισε ως άμεσο πολιτικό καθήκον. Εξαιτίας αυτής της λαθεμένης στρατηγικής ακόμη και η ένοπλη σύγκρουση στην Ελλάδα (Δεκέμβρης 1944) δεν πήρε τα χαρακτηριστικά της πάλης για την εργατική εξουσία, αφού ακόμη και κατά τη διάρκειά της κυριαρχούσαν αυταπάτες για το ρόλο των αστικών πολιτικών δυνάμεων της εποχής και η θέση για κυβέρνηση εθνικής ενότητας και ομαλές δημοκρατικές εξελίξεις. Υποτιμήθηκε το γεγονός ότι η συμμετοχή αστικών και μικροαστικών πολιτικών δυνάμεων στα πλαίσια του ΕΑΜ δεν ήταν αυτοσκοπός, ότι αντικειμενικά θα ερχόταν η στιγμή αναδιάταξης της ίδιας της συμμαχίας.

Η πείρα της ΕΑΜικής αντίστασης αποτέλεσε την παρακαταθήκη για τον ηρωικό αγώνα του ΔΣΕ 1946 – 1949 της κορυφαίας στιγμής της ταξικής πάλης στη χώρα μας. Στο βαθμό βεβαίως που δεν αντιμετωπίσθηκαν έγκαιρα τα προβλήματα στρατηγικής επέδρασαν σε αυτόν, εκφράστηκαν σε αδυναμίες και λάθη που αφορούσαν καθυστερήσεις και αντιφάσεις.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in ΕΑΜ-ΕΛΑΣ, Ο οπορτουνισμός, Ψυχή και καρδιά του ΕΑΜ υπήρξε το ΚΚΕ, ήρωες που γέννησε το ΚΚΕ | Με ετικέτα: | 2 Σχόλια »