καράβι κόκκινο

τα μαύρα τα μαλλιά μας και αν ασπρίσαν δεν μας τρομάζει η βαρυχειμωνιά

  • Ε, το λοιπόν, ο,τι και να είναι τ’ άστρα, εγώ τη γλώσσα μου τους βγάζω. Για μένα, το λοιπόν, το πιο εκπληκτικό, πιο επιβλητικό, πιο μυστηριακό και πιο μεγάλο, είναι ένας άνθρωπος που τον μποδίζουν να βαδίζει. Είναι ένας άνθρωπος που τον αλυσοδένουνε

  • Γιάννης Ρίτσος

    Να με θυμόσαστε - είπε. Χιλιάδες χιλιόμετρα περπάτησα χωρίς ψωμί, χωρίς νερό, πάνω σε πέτρες κι αγκάθια, για να φέρω ψωμί και νερό και τριαντάφυλλα. την ομορφιά ποτές μου δεν την πρόδωσα. Όλο το βιος μου το μοίρασα δίκαια. Μερτικό εγώ δεν κράτησα. Πάμπτωχος. Μ' ένα κρινάκι του αγρού τις πιο άγριες νύχτες μας φώτισα. Να με θυμάστε.

  • κώστας βάρναλης

    Δε λυπάμαι τα γηρατειά που φεύγουν - τα μωράκια που έρχονται άθελά τους να ζήσουν σκλάβοι, να πεθάνουν σκλάβοι, σ' έναν κόσμο ελεύθερων αφεντάδων. Θα τους μαθαίνουν: η σκλαβιά τους χρέος εθνικόν και σοφία του Πανάγαθου!... Πότε θ' αναστηθούν οι σκοτωμένοι; ΚΩΣΤΑ ΒΑΡΝΑΛΗΣ 20.10.1973

  • ------------------------------- Την πόρτα αν δεν ανοίγει, τη σπαν, σας είπα. Τι στέκεστε, τι γέρνετε σκυφτοί; Λαέ σκλάβε, δειλέ, ανανιώσου, χτύπα! Και κέρδισε μονάχος το ψωμί -------------------------------- -------------------------------- ''Aν το δίκιο θες, καλέ μου, με το δίκιο του πολέμου θα το βρής. Όπου ποθεί λευτεριά, παίρνει σπαθί''
  • κομαντάντε Μάρκος

  • «Ο Μάρκος είναι γκέι στο Σαν Φρανσίσκο, μαύρος στη Νότια Αφρική, ασιάτης στην Ευρώπη, αναρχικός στην Ισπανία, Παλαιστίνιος στο Ισραήλ, γύφτος στην Πολωνία, ειρηνιστής στη Βοσνία, Εβραίος στη Γερμανία, μια γυναίκα μόνη στο Μετρό τα ξημερώματα, με άλλα λόγια ο Κομαντάτε Μάρκος είμαστε εμείς, το πρόσωπο του κάθε καταπιεσμένου ανθρώπου πάνω στον πλανήτη»
  • μπερτολντ μπρεχτ

    Δεν είμαι άδικος, μα ούτε και τολμηρός και να που σήμερα μου δείξανε τον κόσμο τους μόνο το ματωμένο δάκτυλό τους είδα μπρος και είπα ευθύς: “μ’αρέσει ο νόμος τους” Τον κόσμο αντίκρυσα μέσ’απ’ τα ρόπαλά τους Στάθηκα κι είδα, ολημερίς με προσοχή. Είδα χασάπηδες που ήταν ξεφτέρια στη δουλειά τους. και σαν με ρώτησαν “σε διασκεδάζει;” είπα “πολύ”! Κι από την ώρα εκείνη, λέω “ναι” σε όλα, κάλλιο δειλός, παρά νεκρός να μείνω. Για να μη με τυλίξουνε σε καμιά κόλλα, ό,τι κανένας δεν εγκρίνει το εγκρίνω Φονιάδες είδα, κι είδα πλήθος θύματα, μου λείπει θάρρος, μα όχι και συμπόνια Και φώναξα, βλέποντας τόσα μνήματα: “καλά τους κάνουν -για του έθνους την ομόνοια!” Να φτάνουν είδα δολοφόνων στρατιές κι ήθελα να φωνάξω “σταματήστε!” Μα ξέροντας πως κρυφοκοίταζε ο χαφιές, μ’άκουσα να φωνάζω: “Ζήτω!Προχωρήστε!” Δε μου αρέσει η φτήνια και η κακομοιριά Γι’αυτό κι έχει στερέψει η έμπνευσή μου. Αλλά στου βρώμικού σας κόσμου τη βρωμιά ταιριάζει, βέβαια-το ξέρω-κι η έγκρισή μου

  • Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας

    Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας κι αφήνει άλλους ν' αγωνιστούν για τη υπόθεσή του πρέπει προετοιμασμένος να ' ναι : γιατί όποιος δεν έχει τον αγώνα μοιραστεί Θα μοιραστεί την ήττα . Ούτε μια φορά δεν αποφεύγει τον αγώνα αυτός που θέλει τον αγώνα ν' αποφύγει : γιατί θ' αγωνιστεί για την υπόθεση του εχτρού όποιος για τη δικιά του υπόθεση δεν έχει αγωνιστεί .
  • εγκώμιο στον κομμουνισμό – μπέρτολτ μπρέχτ

    Είναι λογικός, καθένας τον καταλαβαίνει. Ειν' εύκολος. Μια και δεν είσαι εκμεταλλευτής, μπορείς να τον συλλάβεις. Είναι καλός για σένα, μάθαινε γι' αυτόν. Οι ηλίθιοι ηλίθιο τον αποκαλούνε, και οι βρωμεροί τον λένε βρωμερό. Αυτός είναι ενάντια στη βρωμιά και την ηλιθιότητα. Οι εκμεταλλευτές έγκλημα τον ονοματίζουν. Αλλά εμείς ξέρουμε: Είναι το τέλος κάθε εγκλήματος. Δεν είναι παραφροσύνη, μα Το τέλος της παραφροσύνης. Δεν είναι χάος Μα η τάξη. Είναι το απλό Που είναι δύσκολο να γίνει.
  • οι δικαστές

    Να οι κύριοι δικαστές τους λέμε οι καταπιεστές πως δίκαιο είναι τον λαό τι συμφέρει μα αυτοί δεν ξέρουν ποιο είναι αυτό κι έτσι δικάζουν στο σωρό μέχρι να βάλουν το λαό ολόκληρο στο χέρι
  • ———–

    Εχουνε νομικά βιβλία και διατάγματα Εχουνε φυλακές και οχυρώσεις Εχουνε δεσμοφύλακες και δικαστές Που παίρνουνε πολλά λεφτά κι έτοιμοι για όλα είναι. Μπ. Μπρεχτ
  • ———————

    "Όταν ήρθαν να πάρουν τους Εβραίους, δεν διαμαρτυρήθηκα, γιατί δεν ήμουν Εβραίος. Όταν ήρθαν για τους κομμουνιστές δεν φώναξα, γιατί δεν ήμουν κομμουνιστής. Όταν κατεδίωξαν τους τσιγγάνους, ούτε τότε φώναξα, γιατί δεν ήμουν τσιγγάνος. Όταν ο Χίτλερ φυλάκιζε ομοφυλόφιλους δεν αντέδρασα γιατί δεν ήμουν ομοφυλόφιλος Όταν έκλεισαν το στόμα των Ρωμαιοκαθολικών που αντιτάσσονταν στο φασισμό, δεν έκανα τίποτα γιατί δεν ήμουν καθολικός. Μετά ήρθαν να συλλάβουν εμένα, αλλά δεν υπήρχε πια κανείς να αντισταθεί μαζί μου"
  • ========================

    Λες: Πολύ καιρό αγωνίστηκες. Δεν μπορείς άλλο πια ν’ αγωνιστείς. Άκου λοιπόν: Είτε φταις είτε όχι: Σαν δε μπορείς άλλο να παλέψεις, θα πεθάνεις. Λες: Πολύ καιρό έλπιζες. Δεν μπορείς άλλο πια να ελπίσεις. Έλπιζες τi; Πως ο αγώνας θαν’ εύκολος; Δεν είν’ έτσι. Η θέση μας είναι χειρότερη απ’ όσο νόμιζες. Είναι τέτοια που: Αν δεν καταφέρουμε το αδύνατο Δεν έχουμε ελπίδα. Αν δεν κάνουμε αυτό που κανείς δεν μπορεί να μας ζητήσει Θα χαθούμε. Οι εχθροί μας περιμένουν να κουραστούμε. Όταν ο αγώνας είναι στην πιο σκληρή καμπή του. Οι αγωνιστές έχουν την πιο μεγάλη κούραση. Οι κουρασμένοι, χάνουν τη μάχη.
  • Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους

    Αυτοί που βρίσκονται ψηλά θεωρούν ταπεινό να μιλάς για το φαΐ. Ο λόγος; έχουνε κιόλας φάει. Αν δε νοιαστούν οι ταπεινοί γι' αυτό που είναι ταπεινό ποτέ δεν θα υψωθούν. Αυτοί που αρπάνε το φαϊ απ’ το τραπέζι κηρύχνουν τη λιτότητα. Αυτοί που παίρνουν όλα τα δοσίματα ζητάν θυσίες. Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους για τις μεγάλες εποχές που θά 'ρθουν.
  • che

    Πιστεύω στην ένοπλη πάλη σαν μοναδική λύση για τους λαούς που αγωνίζονται για την απελευθέρωσή τους και είμαι συνεπής με τις πεποιθήσεις μου. Πολλοί θα με πουν τυχοδιώκτη και είμαι, μόνο που είμαι άλλου είδους τυχοδιώκτης, ένας από εκείνους που προβάλλουν τα στήθη τους για να αποδείξουν τις αλήθειες τους.

  • Αξίζει για ένα όνειρο να ζεις, κι ας είναι η φωτιά του να σε κάψει
  • pablo neruda

    όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας, επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές, όποιος δεν αλλάζει περπατησιά, όποιος δεν διακινδυνεύει και δεν αλλάζει χρώμα στα ρούχα του, όποιος δεν μιλεί σε όποιον δεν γνωρίζει. όποιος αποφεύγει ένα πάθος, όποιος δεν είναι ευτυχισμένος στη δουλειά του, όποιος δεν διακινδυνεύει τη βεβαιότητα για την αβεβαιότητα για να κυνηγήσει ένα όνειρο, όποιος δεν επιτρέπει στον εαυτό του τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του να αποφύγει τις εχέφρονες συμβουλές. όποιος δεν ταξιδεύει, όποιος δεν διαβάζει, όποιος δεν ακούει μουσική, όποιος δεν βρίσκει σαγήνη στον εαυτό του όποιος καταστρέφει τον έρωτά του, όποιος δεν επιτρέπει να τον βοηθήσουν, όποιος περνάει τις μέρες του παραπονούμενος για τη τύχη του ή για την ασταμάτητη βροχή. όποιος εγκαταλείπει μια ιδέα του πριν την αρχίσει, όποιος δεν ρωτά για πράγματα που δεν γνωρίζει. Αποφεύγουμε τον θάνατο σε μικρές δόσεις, όταν θυμόμαστε πάντοτε ότι για να είσαι ζωντανός χρειάζεται μια προσπάθεια πολύ μεγαλύτερη από το απλό γεγονός της αναπνοής. Μόνο η ένθερμη υπομονή θα οδηγήσει στην επίτευξη μιας λαμπρής ευτυχίας.

  • από το Canto general

    Μπορεί να κόψουν όλα τα λουλούδια, αλλά δεν θα γίνουν ποτέ αφέντες της Άνοιξης
  • κ. καβάφης

    Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις
  • κωστής παλαμάς

    Και τους τρέμουνε των κάμπων οι κιοτήδες και μ’ ονόματα τους κράζουν πονηρά κλέφτες κι απελάτες και προδότες. Τους μισούν οι βασιλιάδες κι όλοι οι τύραννοι κι είναι μέσα στους σκυφτούς τα παλληκάρια κι είναι μες στους κοιμισμένους οι στρατιώτες…” Κ . Παλαμάς στο Δωδεκάλογο του Γύφτου.
  • διαμοιρασμός του blog

    Bookmark and Share
  • διαχείριση

  • on line επισκέπτες

  • ημερολόγιο άρθρων

    Μαρτίου 2017
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Οκτ.    
     12345
    6789101112
    13141516171819
    20212223242526
    2728293031  
  • Εγγραφή

Posts Tagged ‘απεργία’

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΝΩΣΗΣ ΤΩΝ ΔΙΚΑΙΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΣΤΙΣ 3 ΤΟΥ ΔΕΚΕΜΒΡΗ

Posted by topeiratikopkrstrs στο 1 Δεκεμβρίου , 2015

enosi

 

 

 

Η Ένωση των Δικαίων καλεί τους εργαζόμενους να συμμετάσχουν μαζικά στην απεργία της 3ης Δεκέμβρη και στις απεργιακές συγκεντρώσεις.

Με όπλο την εργατική -λαϊκή ενότητα να αγωνιστούμε για να ανατραπούν τα νέα μέτρα της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ-ΕΕ –ΟΛΙΓΑΡΧΙΑΣ, που έρχονται στο ασφαλιστικό. Να μπλοκαριστεί η επίθεση και να μην ιδιωτικοποιηθεί ο ΑΔΜΗΕ. Όχι στο πέρασμα των κόκκινων δανείων στα γεράκια των funds.

Θέλουμε να τονίσουμε ότι κάθε συνέχιση της τακτικής των χωριστών συγκεντρώσεων των ταξικών δυνάμεων και κάθε λογική περιχαράκωσης, ιδιαίτερα σε μια τέτοια περίοδο είναι εγκληματική. Απομακρύνει κι άλλο τους εργαζόμενους από τους αγώνες και βοηθάει αντικειμενικά τον ταξικό αντίπαλο. Απαιτείται μια μίνιμουμ συμφωνία κοινής δράσης όλων των δυνάμεων,που αγωνίζονται για τα συμφέροντα των εργαζομένων.

ΚΑΤΩ ΤΑ ΜΝΗΜΟΝΙΑ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ.

ΚΑΤΩ ΤΑ ΝΕΑ ΜΕΤΡΑ ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΚΗΣ ΔΙΑΛΥΣΗΣ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ,

ΚΑΝΕΝΑ ΛΑΙΚΟ ΣΠΙΤΙ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΡΑΠΕΖΙΤΗ, ΣΕΙΣΑΧΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΛΑΟ.

ΚΛΙΜΑΚΩΣΗ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ, ΟΞΥΝΣΗ ΤΩΝ ΜΟΡΦΩΝ ΠΑΛΗΣ ΓΙΑ ΝΑ ΥΠΑΡΞΟΥΝ ΚΑΤΑΚΤΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ ΛΑΟ ΚΑΙ ΤΟ ΚΙΝΗΜΑ.

Posted in Ένωση των Δικαίων | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

Αύριο (θα έπρεπε να) απεργούμε…

Posted by redship στο 8 Απριλίου , 2014

Ο Νίκος Μπογιόπουλος στον eniko

Αύριο απεργούμε. Απεργούμε γιατί κατάντησαν την κοινωνία εδώ:

 

Απεργούμε. Γιατί οδήγησαν τον τόπο εδώ:

Απεργούμε. Γιατί έφτασαν το λαό εδώ:

Αύριο απεργούμε. Απεργούμε και κατεβαίνουμε από τις 10 το πρωί στην Ομόνοια γιατί γέμισαν με νιάτα τις ουρές της ανεργίας:

Απεργούμε. Γιατί εξευτέλισαν την ανθρώπινη ύπαρξη:

Απεργούμε. Γιατί αρνούμαστε τη «σωτηρία» τους:

Αύριο απεργούμε. Απεργούμε και διαδηλώνουμε σε όλη την Ελλάδα γιατί αρνούμαστε το «μέλλον» τους:

Αύριο απεργούμε. Απεργούμε γιατί όταν έλεγαν «Μνημόνιο ή χρεοκοπία» μεθόδευαν τη χρεοκοπία εκατομμυρίων ανθρώπων του λαού. Μεθόδευαν αυτό:

Απεργούμε. Γιατί όταν έλεγαν «ΕΕ ή χάος»  μεθόδευαν το ευρωενωσιακό χάος της αδιανόητης ανεργίας, των συσσιτίων, των ληγμένων τροφίμων. Μεθόδευαν αυτό:

Απεργούμε. Γιατί αυτοί που εκβίαζαν με το «ευρώ ή δραχμή» έφεραν την πλήρη… αφραγκία, το μηδενικό εισόδημα, τη φτώχεια, τη δυστυχία. Εφεραν αυτό:

Αύριο απεργούμε. Απεργούμε γιατί έχουν το θράσος να ψηφοθηρούν (!) σε μια χώρα που την κατάντησαν το 70% του πληθυσμού της να ζει κάτω από το όριο της φτώχειας και τα παιδιά της να λιποθυμούν λόγω ασιτίας στα σχολεία. Απεργούμε γι’ αυτό:

Απεργούμε. Γιατί έχουν το θράσος να μιλούν για «σωτηρία» αυτοί που σφαγίασαν μισθούς και συντάξεις, αυτοί που «φυλάκισαν» δικαιώματα και «απελευθέρωσαν» τις απολύσεις. Απεργούμε γι’ αυτό:

Απεργούμε για τα μαγκάλια. Για τις αυτοκτονίες. Για τα «success story» του καπιταλισμού των κρίσεων και της «ανάπτυξης» των 500 ευρώ βασικό.  Απεργούμε γι’ αυτό:

Αύριο απεργούμε. Γιατί αυτοί που ξεκίνησαν με απειλές, όπως εκείνο το ιταμό «Μεσοπρόθεσμο ή τανκς», κατέληξαν να φέρουν από δοτούς τραπεζίτες πρωθυπουργούς μέχρι «μαύρα» στην ΕΡΤ. Εφεραν τη «μαυρίλα» της μετανάστευσης, της αιθαλομίχλης και της κατάθλιψης. Εφεραν καταστολή. Εφεραν αυταρχισμό. Εφεραν τη «δημοκρατία» των επιστρατεύσεων και των Πράξεων Νομοθετικού Περιεχομένου. Εφεραν τον εκφασισμό. Εφεραν τη «μαυρίλα» των συνομιλητών με τον ναζισμό έως τα έγκατα των πρωθυπουργικών γραφείων. Αύριο απεργούμε και γι’ αυτό:

   Αύριο απεργούμε. Καιθα έπρεπε να απεργήσουμε. Γιατί πίνουν το αίμα του λαού. Γιατί τον λεηλατούν. Τον πτωχεύουν. Τον συνθλίβουν. Γιατί οι λέξεις ωχριούν μπροστά στη στυγνότητά τους. Γιατί χτίζουν ένα μακάβριο «νεκροταφείο» ενταφιασμού των δικαιωμάτων και της ζωής εκατομμυρίων ανθρώπων.

   Αύριο διαδηλώνουμε. Και θα έπρεπε να διαδηλώσουμε. Γιατί αυτή είναι μια – πρώτη -απάντηση του εργάτη, του άνεργου, του βιοπαλαιστή προς τους «νεκροθάφτες» του. Προς όσους τον αφανίζουν. Γιατί η απάντηση του λαού προς όσους «αποφάσισαν» να τον πεθάνουν, δεν μπορεί παρά να είναι μία και έμπρακτη: Να «νεκρώσουν» τα πάντα!

 Αύριο (θα έπρεπε να) απεργούμε και διαδηλώνουμε. Γιατί τα μνημόνιά τους και τα πολυνομοσχέδιά τους,η φοροεπιδρομή τους, η λιτότητά τους, τίποτα μα τίποτα δεν θα μπορούσε να περάσει αν ο λαός στεκόταν απέναντί τους. Αν ο λαός αποφασίσει να σταθεί απέναντί τους.

   Οι κηφήνες που ζουν από τον ιδρώτα των άλλων, οι συνδικαλιστικοί χαρτογιακάδες τους και οι πολιτικές τους μαριονέτες «κουνιούνται», αυθαδιάζουν, χλευάζουν, για ένα και μόνο λόγο: Επειδή τους το επιτρέπει ο λαός. Επειδή ο λαός τους το επιτρέπει να τον έχουν «ζωσμένο». Να δουλεύει γι’ αυτούς. Να είναι άνεργος γι’ αυτούς. Να είναι εξαθλιωμένος γι’ αυτούς.

  Αλλά, το ξέρουν: Οταν και αν ο λαός σηκώσει το ανάστημά του, όταν κάνει το βήμα μπροστά, αν, τελικά, αρνηθεί να είναι μια ζωντανή «μηχανή» που πεθαίνει για να παράγει τα κέρδη τους και για να πληρώνει τις κρίσεις τους, τότε… Τότε, όλα αυτά τα θρασίμια θα εξαφανιστούν. Θα σαρωθούν! Το ξέρουν: Καμία ολιγαρχία, καμία δεσποτεία, καμία κυβέρνηση, καμία τρόικα, δεν μπορεί να τα βάλει με τον οργανωμένο, τον μαζικό, τον ταξικό αγώνα των ανθρώπων που «γυρίζουν τον τροχό».

   Αυτή είναι η αλήθεια: Είναι ανήμποροι μπροστά στα εκατομμύρια των ανθρώπων που μοχθούν και που «γυρίζουν τον τροχό». Είναι ανήμποροι μπροστά σ’ έναν αποφασισμένο λαό. Αυτή την αλήθεια καλύτερα απ΄ όλους την αναγνωρίζουν εκείνοι, οι ίδιοι, που έχουν αλυσοδέσει τον λαό στον τροχό. Είναι μια αλήθεια που την ξέρουν και οι σμπίροι τους. Αυτοί που μεθαύριο, μετά την απεργία, θα διακινούν με καμουφλαρισμένη ικανοποίηση την γνωστή ατάκα: «Η απεργία και η διαδήλωση ήταν κατώτερη των περιστάσεων».

Όμως, αν είναι έτσι, αν οι «δήμιοι» του λαού αναγνωρίζουν ότι η αντίσταση του λαού είναι «κατώτερη των περιστάσεων», αφού παραδέχονται ότι με όσα του κάνουν ο λαός θα έπρεπε να διαδηλώνει περισσότερο, να απεργεί περισσότερο, τότε πρόκειται για υπέροχη «εξομολόγηση»! Πρόκειται για θαυμάσια ομολογία! Αφού κοκορεύονται ότι καταφέρνουν να κρατούν την αντίσταση του λαού σε επίπεδα «κατώτερα των περιστάσεων», μιας και παραδέχονται ότι η επίθεση που έχουν εξαπολύσει και οι «περιστάσεις» που οι ίδιοι δημιούργησαν είναι αφόρητες, είναι φρικτές, είναι απάνθρωπες, τότε ας ακολουθήσουμε την ωραία συμβουλή τους: Ας μετατρέψουμε την αυριανή απεργία σε λίπασμα, σε παλλαικό κάλεσμα που εκείνους που θα λείπουν από την διαδήλωση.

   Ας γίνει, επομένως, η αυριανή απεργία το πρελούδιο για να σπάσει ο φόβος, να σπάσει η ηττοπάθεια, να σπάσει η μοιρολατρία. Απεργούμε αύριο ώστε η επόμενη απεργία, η επόμενη διαδήλωση, να είναι στο ύψος των περιστάσεων! Να είναι, δηλαδή, αντίστοιχη με το περιεχόμενο του πολιτικού διλήμματος της εποχής μας. Και το δίλημμα – μας το λένε κατάμουτρα αυτοί που διαμορφώνουν τις «περιστάσεις» –  είναι σαφές: `Η θα συνεχίσουμε να  τους παρακολουθούμε να μας συντρίβουν ή θα ξεσηκωθούμε!

Posted in ταξικός πόλεμος, Δύο Ελλάδες δύο τάξεις μία λύση, Νίκος Μπογιόπουλος | Με ετικέτα: , , , , | Leave a Comment »

18 Οκτώβρη, να νεκρώσουν τα πάντα! Ομόνοια 10:30 π.μ.

Posted by redship στο 12 Οκτωβρίου , 2012

 

 

 

 

 

Δεν είναι παντοδύναμοι, δεν είναι πανίσχυροι.

Εμείς είμαστε πιο πολλοί, είμαστε η πλειοψηφία που υποφέρει.

Έχουμε τη δύναμη να επιβάλλουμε το δίκιο μας!

Με καθημερινή δράση και συζήτηση μέσα στα εργοστάσια και στους τόπους δουλειάς, στα σωματεία, στις γενικές συνελεύσεις, στις γειτονιές να οργανώσουμε σχεδιασμένα την επιτυχία της απεργίας. Οι πλειοψηφίες της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ, σε Ομοσπονδίες και Εργατικά κέντρα, ούτε θέλουν, ούτε μπορούν να υπηρετήσουν αυτόν τον αγώνα. Βρίσκονται απέναντι. Αποτελούν μια οργανωμένη γραφειοκρατία με στενούς δεσμούς με την εργοδοσία και το κράτος. Απαιτείται γραμμή πάλης που θα συγκρούεται με τον κυβερνητικό και εργοδοτικό συνδικαλισμό, που σέρνει συνεχώς στα τραπέζια του κοινωνικού διαλόγου τους εργαζόμενους. Να δυναμώσουμε τα σωματεία, να γίνουν κάστρα αντίστασης απέναντι σε κάθε εργοδότη και στην τάξη τους. Να αλλάξουν οι συσχετισμοί στο συνδικαλιστικό κίνημα.

Καμία ανοχή, καμία καθυστέρηση. Ο λαός πρέπει να απαντήσει αγωνιστικά, μαχητικά, να αποκρούσει τους εκβιασμούς, να ξεπεράσει την τρομοκρατία. Να δοθεί αγωνιστική απάντηση παντού, σε κάθε εργοστάσιο και χώρο δουλειάς, σε κάθε κλάδο, σε κάθε λαϊκή γειτονιά. Να αποτρέψουμε την ψήφιση και την υλοποίηση των νέων βάρβαρων μέτρων.

ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΣΤΙΣ 18 ΟΚΤΩΒΡΗ

Έχουμε τη δύναμη και μπορούμε

να καταργήσουμε νόμους κι αφεντικά.

ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΗΝ ΟΜΟΝΟΙΑ ΣΤΙΣ 10.30 π.μ.

Posted in Π.Α.ΜΕ | Με ετικέτα: , , | 1 Comment »

απεργία 26 Σεπτέμβρη (ανεργία)

Posted by redship στο 24 Σεπτεμβρίου , 2012

 

 

 

Τώρα όλοι μαζί με αποφασιστικότητα και αυταπάρνηση οργανώνουμε σαν ένας άνθρωπος την απεργία.

Καλούμε όλους τους εργάτες, τις εργάτριες, τους υπαλλήλους, τους άνεργους, τους συνταξιούχους, τους αυτοαπασχολούμενους, τους μικρούς καταστηματάρχες, έμπορους και βιοτέχνες, τους φτωχούς αγρότες, τις γυναίκες και τα παιδιά των λαϊκών στρωμάτων να δώσουμε όλοι μαζί αυτή την μάχη της γενικής απεργίας.

Να νεκρώσουν όλοι οι χώροι δουλειάς, τα εργοστάσια, τα γιαπιά, οι υπηρεσίες, τα υπουργεία, τα σχολειά, να κλείσουν τα μαγαζιά, να μην ανάψει τρακτέρ, να βγούμε όλοι στους δρόμους. Μόνο έτσι θα νιώσουν την τεράστια δύναμη μας.

Να σταθούμε όρθιοι, να πάρουμε στα χέρια μας το δίκιο μας, τη ζωή μας, το μέλλον μας, το μέλλον των παιδιών μας.

Posted in ρήξη και ανατροπή, Π.Α.ΜΕ, απεργία | Με ετικέτα: , , | 1 Comment »

Να γίνει γενική απεργία

Posted by redship στο 29 Αυγούστου , 2012

Δυο μόλις μέρες μετά την κατάθεση στη ΓΣΕΕ της πρότασης για πανελλαδική πανεργατική απεργία από τις δυνάμεις του ΠΑΜΕ, ως απάντηση στα νέα μέτρα – λαίλαπα που προωθούν κυβέρνηση, εργοδοσία και τρόικα η πλειοψηφία της Συνομοσπονδίας προσέρχεται σήμερα σε έναν ακόμα διάλογο – απάτη, που στόχο έχει τη νέα αφαίρεση εργατικών δικαιωμάτων. Την ώρα που οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ πασχίζουν για την οργάνωση του αγώνα, για να σηκωθεί εργατικό τείχος μπροστά στη νέα επίθεση, οι γνωστές συνδικαλιστικές δυνάμεις κινούνται ακριβώς στην αντίθετη κατεύθυνση, σπρώχνουν στο συμβιβασμό και στην υποταγή τους εργάτες. Γίνονται το «λάδι», για να δουλέψει ακόμα καλύτερα το γρανάζι της πολιτικής που εξαθλιώνει το λαό, τον οδηγεί στη φτώχεια και στην απόγνωση.
Αυτό, όμως, κάνει ακόμα πιο επίκαιρη και αναγκαία την πρόταση του ΠΑΜΕ. Και κυρίως την ανάγκη, η πρόταση αυτή να γίνει υπόθεση των ίδιων των εργαζομένων. Να μπει σε όλους τους χώρους δουλειάς, σε κάθε επιχείρηση και εργοστάσιο. Να συζητηθεί πλατιά και να οργανωθεί από τους ίδιους τους εργαζόμενους η ανάγκη να προκηρυχτεί και να πετύχει μια γενική πανελλαδική πανεργατική απεργία. Μια απεργία που θα δώσει το έναυσμα για συνέχεια και ένταση της πάλης. Θα δημιουργήσει μια καινούρια δυναμική μέσα στους χώρους δουλειάς, θα σπάσει την αναμονή και τη μοιρολατρία, θα «χτυπήσει η καμπάνα του αγώνα παντού».
Βασική προϋπόθεση για να έχει αυτός ο αγώνας αποτελέσματα είναι η σωστή κατανόηση από ακόμα πιο πλατιά εργατικά στρώματα του χαρακτήρα της επίθεσης, το γιατί λαμβάνονται τα νέα επώδυνα μέτρα. Να ανοίξει στους τόπους δουλειάς πλατιά και οργανωμένη συζήτηση για τους λόγους που αυξάνουν τα ένσημα για την κατώτατη σύνταξη, μέτρο καρμανιόλα, που φέρνουν νέες περικοπές στις συντάξεις και στα εφάπαξ, δραστική μείωση των επιδομάτων, ακόμα μεγαλύτερη μείωση των μισθών, αύξηση της φορολογίας. Να αναδειχτεί, γιατί τα συγκεκριμένα μέτρα δεν οδηγούν σε έξοδο από την κρίση, αλλά σπρώχνουν το λαό βίαια σε ακόμα πιο βαθιά φτώχεια, δυστυχία και ανασφάλεια. Γι’ αυτό είναι ώρα για αποφάσεις. Και η βασική απόφαση για τους εργαζόμενους είναι να πούνε με όλη τη δύναμη της φωνής τους: Τέλος στις θυσίες για τους καπιταλιστές, για να εξασφαλιστούν τα συμφέροντα των δανειστών, των μεγαλοτραπεζιτών, των ιμπεριαλιστών. Είναι ώρα ο εργάτης να σκεφτεί όχι τα δάνεια, και το κρατικό χρέος με τα οποία τον τρομοκρατούν, και τα οποία τροφοδότησαν τα καπιταλιστικά κέρδη, αλλά το χρέος που έχει απέναντι στην οικογένειά του, στα παιδιά του, απέναντι στη νέα γενιά.
Είναι ώρα αυτό το «δεν πάει άλλο» να σταματήσει να είναι αγκομαχητό, να γίνει απόφαση αγώνα, αντίστασης. Για τους εργάτες δεν υπάρχουν τετελεσμένα. Δεν αναγνωρίζουμε ούτε τα χρέη τους, ούτε τα μνημόνιά τους. Μπορούμε να τα καταργήσουμε. Πρέπει να τα καταργήσουμε. Να δώσουμε τέλος σε αυτή τη βαρβαρότητα χωρίς τέλος. Να πούμε, εργάτες, φτωχοί αγρότες και αυτοαπασχολούμενοι, γυναίκες και άντρες, νέοι και ηλικιωμένοι: Μέχρι εδώ. Δεν είμαστε αναλώσιμοι. Δε θα πάμε σαν πρόβατα στο σφαγείο. Με εμπιστοσύνη στις δυνάμεις μας, με πείσμα και αποφασιστικότητα, να βγούμε μπροστά. Γιατί χωρίς το χέρι του εργάτη, του αγρότη, του μάστορα «γρανάζι δε γυρνά». Με τη γενική απεργία, με το ΠΑΜΕ, να ρίξουμε τα τείχη που μας φυλακίζουν. Σ’ αυτό το δρόμο μόνο υπάρχει ελπίδα.
Με γενική απεργία να «υποδεχτεί» ο λαός τα μέτρα

Η ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Αλέκα Παπαρήγα, έκανε χτες την ακόλουθη δήλωση για τα νέα μέτρα που θα φέρουν κυβέρνηση – ΕΕ:

«Υπάρχει ένα πακέτο το οποίο πέφτει στις πλάτες του λαού και του αφαιρεί ό,τι έχει απομείνει. Από εκεί και πέρα μπορεί να υπάρχουν διάφορες παραλλαγές της μιας ή της άλλης διαχειριστικής λύσης. Ο λαός δεν πρέπει να περιμένει αν θα κυριαρχήσει η μια ή η άλλη επιλογή, από ποια τσέπη θα του πάρουν και πώς θα χειριστούν το ζήτημα. Αυτό που έχει σημασία είναι να υποδεχτεί ο λαός τα μέτρα με γενική απεργία, με κλιμακωμένους αγώνες ανάμεσα σε μεγάλες απεργιακές κινητοποιήσεις. Ο κάθε κλάδος να παλεύει για τα αιτήματά του και ταυτόχρονα να στηρίζει τις γενικές κινητοποιήσεις. Δεν είναι δυνατόν να ακούσουμε το νέο πακέτο μέτρων που θα είναι τραγικό απλώς γκρινιάζοντας μέσα στους τέσσερις τοίχους του σπιτιού μας με απογοήτευση και μοιρολατρία. Αυτό θα είναι βούτυρο στο ψωμί της κυβέρνησης».

Posted in πολιτικη, ρήξη και ανατροπή, ριζασπάστης | Με ετικέτα: , , | 1 Comment »

ΑΡΤΟΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ «ΚΑΤΣΕΛΗΣ» Μία βδομάδα μπροστά στις πύλες του εργοστασίου

Posted by redship στο 25 Νοεμβρίου , 2011

Για έβδομη συνεχόμενη μέρα οι εργαζόμενοι στην αρτοβιομηχανία «ΚΑΤΣΕΛΗΣ» συνεχίζουν την απεργιακή τους κινητοποίηση και δηλώνουν αποφασισμένοι να μην επιστρέψουν στην εργασία τους παρά μόνο με «ψηλά το κεφάλι», απαιτώντας την άμεση καταβολή των δεδουλευμένων δυόμισι μισθών, που η εργοδοσία δεν τους έχει πληρώσει. Την ίδια στιγμή εντείνεται η συμπαράσταση στους απεργούς από εργάτες του κλάδου και άλλες επιχειρήσεις.

Επί μία βδομάδα οι εργάτες βρίσκονται μπροστά στις πύλες του εργοστασίου και με βάρδιες περιφρουρούν τον αγώνα τους, «τσαλακώνοντας» στην πράξη τις απόπειρες της εργοδοσίας να διασπάσει τον αγώνα τους. Είναι χαρακτηριστικό ότι η εργοδοσία, τις τελευταίες μέρες, έχει κατ’ επανάληψη προτείνει στους εργαζόμενους να μπουν για δουλειά χωρίς να έχουν πληρωθεί τα δεδουλευμένα τους, με τη δέσμευση ότι τις επόμενες μέρες θα …πληρωθούν. Ωστόσο, οι εργαζόμενοι και χτες – οπότε και η εργοδοσία πρότεινε να σταματήσει η απεργία και οι εργαζόμενοι να πληρωθούν την Τρίτη – αποφάσισαν να συνεχίσουν την απεργιακή τους κινητοποίηση.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, κι ενώ η απεργιακή κινητοποίηση των εργαζομένων εντείνεται, δυναμώνει ταυτόχρονα και η αλληλεγγύη που δέχονται από τους εργαζόμενους του κλάδου και άλλους εργαζόμενους και φορείς. Από την πρώτη στιγμή στο πλευρό των εργατών βρίσκονται η Ομοσπονδία Γάλακτος – Τροφίμων – Ποτών και το Συνδικάτο της Αττικής. Την αλληλεγγύη τους στον αγώνα τους εξέφρασαν τα σωματεία της ΦΑΓΕ και της TASTY, το Συνδικάτο Επισιτισμού – Τουρισμού – Ξενοδοχείων και μαζικοί φορείς της περιοχής.

Posted in ρήξη και ανατροπή, στα ρουθούνια τους, στα εργοστάσια, ταξικός πόλεμος | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

ΠΑΜΕ : Πανεργατική πανελλαδική απεργία την 1η Δεκέμβρη

Posted by redship στο 23 Νοεμβρίου , 2011

 

Κλιμάκωση της πάλης ενάντια στα βάρβαρα αντιλαϊκά μέτρα. Από σήμερα, οι ταξικές δυνάμεις μπαίνουν μπροστά για την επιτυχία της απεργίας

 

Με νέα 24ωρη πανελλαδική πανεργατική απεργία την 1η Δεκέμβρη στον ιδιωτικό και δημόσιο τομέα, που αποφάσισαν ΓΣΕΕ – ΑΔΕΔΥ, κάτω από την καθημερινή ακούραστη δράση των ταξικών δυνάμεων για ένταση της πάλης, η εργατική τάξη της χώρας μας απαντά στην αντεργατική και αντιλαϊκή πολιτική που στα χνάρια της προηγούμενης συνεχίζει και η συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ – ΝΔ – ΛΑ.Ο.Σ., με τη στήριξη και των υπόλοιπων προθύμων. Η 24ωρη πανεργατική απεργία είναι απεργία συνέχισης και κλιμάκωσης της πάλης, ενάντια στην πλουτοκρατία και τα κόμματά της. Παίρνει τη σκυτάλη από τη μεγάλη 48ωρη κινητοποίηση στις 19 και 20 Οκτώβρη που έβαλε τη σφραγίδα της στο ημερολόγιο των ταξικών αγώνων.

Μπροστά στη νέα ταξική αναμέτρηση, το Πανεργατικό Αγωνιστικό Μέτωπο καλεί σε λαϊκή αγωνιστική πανστρατιά. Για την υπεράσπιση των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας, για να δυναμώσει ακόμα περισσότερο η πάλη ενάντια στα επαίσχυντα χαράτσια, για να μην επιτρέψουμε στην κυβέρνηση και το κεφάλαιο να διαλύσουν την Κοινωνική Ασφάλιση, για να απορριφθεί και ο νέος ταξικός αντιλαϊκός προϋπολογισμός του 2012, για να μην περάσει η «εργασιακή εφεδρεία» που οδηγεί σε χιλιάδες απολύσεις στο Δημόσιο, για να προστατέψουμε τους ανέργους, να απαιτήσουμε ανθρώπινες συνθήκες για τα παιδιά της λαϊκής οικογένειας στα σχολεία και τους παιδικούς σταθμούς.

Η νέα απεργία πρέπει να δώσει περήφανη απάντηση στους εκβιασμούς και στην τρομοκρατία κυβέρνησης και πλουτοκρατίας. Να μην περάσουν οι απειλές που εκτοξεύουν μαζί με τα επαίσχυντα χαράτσια τους. Να κόψουμε το χέρι που σηκώνεται να κόψει το ρεύμα στα σπίτια της λαϊκής οικογένειας. Να κόψουμε το βήχα σε όσους κόβουν τη σύνταξη στους συνταξιούχους, τα κοινωνικά επιδόματα στους ανήμπορους, το μεροκάματο στον εργάτη, τα φάρμακα στον άρρωστο, που αφήνουν χωρίς την παραμικρή στήριξη τον άνεργο. Σε κάθε γειτονιά, πόλη και χωριό, να δυναμώσει το κύμα της ανυπακοής. Η εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα να περάσουν στην αντεπίθεση. Ενισχύοντας τους αγώνες και τη συμμαχία τους, να παλέψουν, για να εμποδίσουν τα νέα αντιλαϊκά μέτρα που συμπύκνωση είναι ο νέος κρατικός προϋπολογισμός, να διεκδικήσουν τον πλούτο που παράγουν.

Στις πλάτες των ταξικών δυνάμεων πέφτει μεγάλο βάρος και ευθύνη. Η οργάνωση και η επιτυχία της απεργίας εξαρτάται από τη δική τους συμβολή, τη δική τους παρέμβαση. Από σήμερα, επιχειρήσεις, εργοστάσια, γραφεία, καταστήματα, δημόσιες υπηρεσίες, πανεπιστήμια και σχολεία πρέπει να ζούνε και να δουλεύουν στο ρυθμό της απεργίας. Με γενικές συνελεύσεις, συσκέψεις, συζητήσεις, η απεργία να γίνει υπόθεση της κάθε εργάτριας του κάθε εργάτη. Ούτε ένα λεπτό για χάσιμο. Χωρίς καθυστερήσεις, με όπλο το δίκιο του αγώνα μας, με αποφασιστικότητα, δυναμώνοντας την ταξική αλληλεγγύη, με σχέδιο και οργάνωση να μην αφήσουμε σε χλωρό κλαρί την κυβέρνηση και αυτούς που υπηρετεί.

Posted in Π.Α.ΜΕ | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

Για τον αγώνα στην «Ελληνική Χαλυβουργία»

Posted by redship στο 12 Νοεμβρίου , 2011

Ο πολυήμερος απεργιακός αγώνας των εκατοντάδων εργαζομένων στην «Ελληνική Χαλυβουργεία» συγκεντρώνει πολλά χαρακτηριστικά, τα οποία πρέπει να αποτελέσουν οδηγό συνολικά για τους εργαζόμενους όλων των κλάδων. Γνωρίσματα που θα πρέπει να παγιωθούν στο εργατικό κίνημα προκειμένου να περάσει στην αντεπίθεση. Η αντοχή των εργαζομένων, που επιμένουν να απεργούν παρά τις τρομακτικές πιέσεις που δέχονται, φανερώνει το αγωνιστικό ανάστημα που έχουν σηκώσει. Στην τρομοκρατία, στην απειλή της απόλυσης, στην απώλεια του μεροκάματου με τις υποχρεώσεις να «τρέχουν», απαντούν με αγωνιστική και αλύγιστη στάση ζωής. Ανάμεσα στις θυσίες για την ανταγωνιστικότητα και την κερδοφορία, και τις θυσίες του αγώνα για τη ζωή τη δική τους και των οικογενειών τους, επιλέγουν τις δεύτερες.
Το σύνθημα «ένας για όλους και όλοι για έναν» έγινε πράξη από την πρώτη στιγμή, καθώς οι 34 απολύσεις έγιναν αμέσως προσωπική υπόθεση του κάθε εργάτη. Κάθε εργάτης «είδε» τον εαυτό του στους απολυμένους συναδέλφους του και αυτό είναι ένα σημαντικό βήμα στην ταξική ενότητα, απέναντι στην ενότητα των εργοδοτών και του κράτους. Το ίδιο και το κύμα αλληλεγγύης που εκφράστηκε από συνδικάτα όλων των κλάδων και μαζικούς φορείς, με συγκεντρώσεις, συμμετοχή εργαζομένων στις απεργιακές φρουρές και βάρδιες των εργατών της «Χαλυβουργίας», με συναυλίες, με συγκέντρωση χρημάτων και τροφίμων για τις οικογένειες των απεργών. Η αλληλεγγύη από εργάτες σε εργάτες παίζει σημαντικό ρόλο και στην αντοχή του αγώνα και στην ταξική συνειδητοποίηση. Διότι ιδιαίτερα σήμερα, που η επίθεση είναι καθολική και σε κάθε πτυχή της ζωής, η ταξική ενότητα και η ταξική αλληλεγγύη, είναι το βασικό όπλο των εργαζομένων, οι οποίοι οφείλουν να αντιπαραταχθούν ως παραγωγοί όλου του πλούτου απέναντι στα παράσιτα της κοινωνίας. Αυτό τους καθιστά πρωτοπόρα δύναμη της κοινωνίας, από εκεί πηγάζει το δίκιο τους, από κει θα έρθει και η δικαίωσή τους. Γι’ αυτό και η αλληλεγγύη πρέπει να δυναμώσει ολόπλευρα.
Αυτός ο αγώνα δείχνει ένα θεμελιακό ζήτημα, αυτό της αναγκαιότητας να γίνουν τα μέσα παραγωγής κοινωνική ιδιοκτησία. Ας πάρουμε το παράδειγμα της «Χαλυβουργίας». Είναι μια επιχείρηση στρατηγικής σημασίας, που θα μπορούσε να αναπτύσσεται, να καλύπτει τις εγχώριες ανάγκες και να κάνει και εξαγωγές, αυξάνοντας τις θέσεις εργασίας και ταυτόχρονα, βελτιώνοντας τις συνθήκες εργασίας. Η τεχνολογία θα μπορούσε να αξιοποιείται έτσι ώστε να μειώνονται οι ώρες εργασίας, να λαμβάνονται όλα τα απαραίτητα μέτρα Υγιεινής και Ασφάλειας κτλ. Ωστόσο, η ανταγωνιστικότητα, η καπιταλιστική ιδιοκτησία, επιβάλλει τη μείωση του κόστους εργασίας, τις απολύσεις, την ελαστική εργασία ή τις εργολαβίες, την εντατικοποίηση και τα ελλιπή μέτρα υγείας και ασφάλειας.
Ομως, ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας και της κερδοφορίας των επιχειρήσεων σημαίνει ακριβώς φθηνοί εργάτες. Και οι εργαζόμενοι θα βρεθούν «κολλημένοι στον τοίχο» αν μέσα από τους αγώνες τους δεν ξεκαθαρίσουν ότι απορρίπτουν την οργάνωση της οικονομίας με γνώμονα το κέρδος και την ανταγωνιστικότητα. Πρέπει να είναι πολιτικά και ιδεολογικά «οχυρωμένοι» πίσω από τη δική τους πρόταση για έναν δρόμο ανάπτυξης με γνώμονα τις ανάγκες των παραγωγών του πλούτου και τις παραγωγικές δυνατότητες της χώρας. Αυτό πρέπει να γίνει υπόθεση του κάθε εργάτη, κάθε συνδικάτου γιατί είναι καθοριστικό για τις μεγάλες μάχες που έρχονται.

Posted in ριζασπάστης, ταξικός πόλεμος, Δύο Ελλάδες δύο τάξεις μία λύση, Η «κοινωνική ειρήνη» τους είναι ο ταξικός τους πόλεμος | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

Η ΑΠΕΡΓΙΑ-[ ΜΠΕΡΤΟΛΤ ΜΠΡΕΧΤ ]

Posted by redship στο 18 Οκτωβρίου , 2011

Posted in ρήξη και ανατροπή, Δύο Ελλάδες δύο τάξεις μία λύση | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

Λύσσαξε για την απεργία ο ΣΚΑΪ

Posted by redship στο 14 Σεπτεμβρίου , 2011

Λύσσαξαν χτες τα μικρόφωνα του ΣΚΑΪ, με πρώτο και καλύτερο τον διευθυντή του σταθμού, Α. Πορτοσάλτε, για τη 48ωρη απεργία στον κλάδο των τροφίμων και των ποτών, που κήρυξε η ταξική Ομοσπονδία. Και τι δεν ακούστηκε χτες από τη συχνότητα που παινεύει μέχρι και η αμερικάνικη πρεσβεία…: Οτι η περιφρούρηση του ΠΑΜΕ στις πύλες των εργοστασίων και η αλληλεγγύη άλλων κλάδων είναι «ακτιβισμός». Οτι οι εργαζόμενοι στα εργοστάσια δεν απεργούν, αλλά υποχρεώνονται από το ΠΑΜΕ να μένουν έξω από τις πύλες και άλλα παρόμοια. Εμφάνισαν, μάλιστα, και έναν οδηγό να δηλώνει ότι στο εργοστάσιο που απασχολείται, κανένας απ’ όσους μετέχουν στην περιφρούρηση δεν είναι απεργός. Το μίσος και η λύσσα τους δεν είναι τυχαία. Επιτίθενται στην απεργία για πολλούς λόγους: Πρώτο, επειδή η ταξική Ομοσπονδία Γάλακτος – Τροφίμων και Ποτών είναι από τις λίγες που μέσα σε συνθήκες ληστρικής μείωσης των μισθών και κυριαρχίας των επιχειρησιακών – ατομικών συμβάσεων παλεύει για την υπογραφή ικανοποιητικής κλαδικής σύμβασης, σε σύγκρουση με τους εργοδότες του κλάδου. Δεύτερο, επειδή η αλληλεγγύη για την επιτυχία της απεργίας πολλαπλασιάζει τη δυναμική αυτής της μάχης και στριμώχνει τα αφεντικά, κάνοντας τον φιλεργοδοτικό ΣΚΑΪ να βγάζει «σπυράκια». Τρίτο και πιο σημαντικό, επειδή απεργία σημαίνει σύγκρουση στην καρδιά της καπιταλιστικής παραγωγής, εκεί που πονάει τον εργοδότη, στον τόπο της δουλειάς. Αυτό είναι που φοβίζει το κεφάλαιο και τα παπαγαλάκια του, τα οποία εκθειάζουν διαδηλώσεις τύπου «αγανακτισμένων», αλλά όταν πρόκειται για απεργία των ταξικών δυνάμεων, συκοφαντούν, επιτίθενται και πιέζουν για καταστολή. Το ίδιο έκαναν και με τις απεργίες στα καράβια, χρησιμοποιώντας τότε την ψευτιά ότι πλήττεται τάχα ο τουρισμός. Τώρα, λένε ότι πλήττονται οι επιχειρήσεις σε συνθήκες κρίσης και με την απεργία υπάρχει κίνδυνος να κλείσουν. Καλούν, δηλαδή, τον εργάτη να γίνει δούλος και να περπατάει στα τέσσερα, για να μην κλείσουν δήθεν οι επιχειρήσεις σε έναν κλάδο που καταγράφει τεράστια κερδοφορία ακόμα και στην κρίση. Αθλια η προπαγάνδα και τα ψέματά τους. Ομως, οι εργαζόμενοι τους παίρνουν χαμπάρι. Οσο κι αν ουρλιάζουν, η τρομοκρατική επίθεση στις εργατικές συνειδήσεις θα τους γίνει μπούμερανγκ

Posted in ρήξη και ανατροπή, ριζασπάστης, Η «κοινωνική ειρήνη» τους είναι ο ταξικός τους πόλεμος, Η απειθαρχία και η ανυπακοή είναι πλέον ο μόνος δρόμος για το λαό μας, Π.Α.ΜΕ | Με ετικέτα: , , | 1 Comment »

Απεργία, αλητεία και πολιτικές εξελίξεις

Posted by redship στο 15 Ιουνίου , 2011

Από το Γλόμπινγκ

Η απεργία η σημερινή είχε κάτι διαφορετικό: το νιώθεις στην ατμόσφαιρα, το οσμίζεσαι, διαφορετικά από άλλη φορά. Στη Σαλονίκη η συγκέντρωση είχε πάνω κάτω 10.000 κόσμο, σχεδόν στα επίπεδα της πρωτομαγιάς. Η πορεία συνεκτική και με ένα χαρακτηριστικό καινούριο που το βρήκα πολύ ενδιαφέρον από αγωνιστικής απόψεως: στον κύριο όγκο της δεν υπήρχε ντουντούκα με συνθήματα, ωστόσο το ρόλο του “συνθηματολόγου” παίζαν διάφοροι συναγωνιστές και πολύς κόσμος επαναλάμβανε ορμώμενος μόνο από την προσωπική του οργή (κι εγώ μέσα σ’ αυτούς). Η συγκέντρωση και η πορεία είχε κάτι πιο ειλικρινές και λιγότερο επιτηδευμένο. Φάτσες που είχαν αμφιβολίες μέχρι τώρα, σήμερα τους έβλεπες δίπλα, διστακτικούς παλιότερα, σήμερα τους έβλεπες περισσότερο αποφασισμένο κι από σένα, διερευνητικά βλέμματα παλιότερα, σήμερα τους έβλεπες να νιώθουν εμπιστοσύνη.

Οι εναλασσόμενες βροχές δεν πτόησαν κανέναν, άλλο ένα στοιχείο ότι ο κόσμος είναι λιγότερο ντελικάτος πια, λιγότερο μυγιάγγιχτος. Αυτοί που κατεβαίνουν τώρα, εκτός από περισσότεροι, που είναι ποσοτικό στοιχείο, είναι και πιο αποφασισμένοι, ποιοτικό στοιχείο. Ακούσαμε περιπτώσεις αδιανόητης απεργοσπασίας, χώροι που παλιότερα έδειχναν να κάνουν βήματα αγωνιστικά, αλλά κάτω απ’ την πίεση των εργοδοτών κατέθεσαν τα όπλα. Δεν θα πούμε ποιοι χώροι, πρώτον γιατί τους καταλαβαίνουμε και δεύτερον γιατί το απεργιακό πλήθος τους σκέπασε.
Η συγκέντρωση του ΠΑΜΕ στην Αθήνα, σύμφωνα με πληροφορίες ήταν ογκωδέστατη κατ’ αναλογίαν, μπορούν να μας ενημερώσουν οι συναγωνιστές.
Τα πάντα όμως στην Αθήνα σκεπάστηκαν από τον δημοσιογραφικό θόρυβο των “μπάχαλων”, λίγων σε αριθμό. Έγιναν εκτεταμένα επεισόδια στο Σύνταγμα στις πολυπληθείς συγκεντρώσεις των αγανακτισμένων οι οποίοι, λόγω του ετερόκλητου πλήθους, της έλλειψης συνοχής και του χαλαρού, αμεσοδημοκρατικού στιλ, δεν μπορούν αντικειμενικά να περιφρουρήσουν τις συγκεντρώσεις τους επειδή τα “μπάχαλα” (διάβαζε: βαλτοί απ’ την ασφάλεια) προκαλούν τις αναταραχές. Ο γνωστός αλητήριος, συστημικός μέντορας της πλάκας, μασκαρεμένο φασιστοειδές, υπαλληλίσκος του Αλαφούζου και αντικομμουνιστής γκαιμπελίσκος Πάσχος Μανδραβέλης, δήλωσε στον εμετικό Σκάι ότι “τόσες μέρες γινόντουσαν ειρηνικές διαδηλώσεις[σημ.γλομπινγκ: γι’ αυτό και τους λιβάνιζαν] τώρα που μπήκε η αριστερά, έγιναν τα επεισόδια”. Προφανώς όλοι στην “αριστερά” δεν έχουμε την ίδια πολιτική ταυτότητα από άποψη αρχών, ωστόσο ο γελοίος κοντυλοφόρος είναι προφανές ότι χρησιμοποιεί την οργανωμένη κρατική προβοκάτσια που και οι πέτρες ξέρουν ποιος την οργανώνει, να τα ρίξει στην “αριστερά” και ασφαλώς μέσα σ’ αυτήν κυρίως συμπεριλαμβάνει το ΚΚΕ, θέλοντας να αποσπάσει την προσοχή από την ανερχόμενη εκλογική δυναμική του ΚΚΕ (που ποσοτικά μπορεί να εξαχθεί ως συμπέρασμα από τις συμπαγέστατες πορείες του ΠΑΜΕ πέρα απ τις ύποπτες δημοσκοπήσεις) κάτι που ασφαλώς το ξέρει η Αλέκα, δηλαδή η κεντρική επιτροπή του ΚΚΕ η οποία καλεί τον πρωθυπουργό, αν του βαστάει να πάει σε εκλογές. 
Επιπλέον, βγήκαν οι Βελόπουλοι και οι Βορίδηδες και “κατήγγειλαν” κι αυτοί με τη σειρά τους στο mega ότι «το σύστημα έχει αμορτισέρ», «οι σωστοί αναρχικοί (!!!) δεν χτυπούν ανθρώπους» και τέτοια. Πολύ ύποπτες δηλώσεις, στάχτη στα μάτια από ένα κόμμα που είναι μέχρι στιγμής δεξί χέρι του ΠΑΣΟΚ.
Οι πολιτικές εξελίξεις εν μέσω στημένων επεισοδίων, υπό το πρίσμα της συνάντησης του Γιωργάκη με τον πρόεδρο της Δημοκρατίας, είναι ότι προσπαθεί να πάει είτε σε έναν ευρύ ανασχηματισμό, είτε σε ένα κυβερνητικό σχήμα κοινής αποδοχής από τα αστικά κόμματα, πάντα υπό τις ασφυκτικές πιέσεις της τρόικας για “συναίνεση”, σενάριο που παίζει πολύ τις τελευταίες ώρες. Το σκηνικό στήνονταν επιμελώς τους τελευταίους μήνες και εδώ, πρέπει να δούμε τελικά το ρόλο που έπαιξε το παιχνιδάκι με τους αγανακτισμένους: ανοιχτές, ακομμάτιστες συγκεντρώσεις, επιρρεπείς σε μπάχαλα και ασφαλίτες, προκειμένου να εντείνουν τα μέτρα καταστολής, να προκαλέσουν σύγχιση στους πάντες, να εκθρέψουν φασιστικές/εθνικιστικές αντιλήψεις, να συκοφαντήσουν την αριστερά και το ΚΚΕ ειδικότερα, μιας και δεν μπόρεσαν τόσα χρόνια να μας βάλουν στο χέρι και να μας αλώσουν. Το ίδιο σκηνικό ζήσαμε και το Δεκέμβρη του 2008, που βαλτοί, πληρωμένοι ταραξίες επιτέθηκαν στα γραφεία του ΚΚΕ στη Σαλονίκη, βγαίνοντας μέσα από τα σπλάχνα των “μαζικών” συγκεντρώσεων οργής τότε.
Τι συμπέρασμα βγαίνει απ’ όλ’ αυτά;
Η οργή του πλήθους έρχεται. Το σύστημα θα τη στρέψει κατα δικαίων και αδίκων, αλλά κανείς να μην μπορέσει να την κουμαντάρει, να τη στρέψει πολιτικά προς το ίδιο το σύστημα. Πάμε ολοταχώς για συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, με προσωπικότητες κοινής αποδοχής (κάτι μου λέει για κάτι γελοίους μέντορες που φέρουν και τον τίτλο του “Σερ” – που επίσης φέρουν και ονόματα που συνδέθηκαν με τη χούντα). Αρχίζει και εκπληρώνεται το 2ο κριτήριο του Λένιν περί “πολιτικής αστάθειας”, που οι “κάτω δεν θέλουν, και οι πάνω δεν μπορούν”. Αλλά ας είμαστε υπομονετικοί ακόμα, από ανθρώπους που εκτιμούν σωστότερα τις συγκυρίες απ’ ότι εμείς.
Εμείς καλούμε όλους όσους μας διαβάζουν, είτε συμφωνούν είτε διαφωνούν μαζί μας και τις θέσεις του ΚΚΕ, να ακούσουν το κάλεσμα του ΚΚΕ αντικειμενικά και ψύχραιμα. Το σύστημα δείχνει σημάδια κόπωσης. Έχουμε όλοι συμφέρον να βασιστούμε στην πολιτική και αγωνιστική πείρα του ΚΚΕ και των κομμουνιστών. Οι μέρες από δω και μπρος θα’ χουν πολύ ενδιαφέρον.

Posted in πολιτικη, ρήξη και ανατροπή, τα παπαγαλάκια του κεφαλαίου, Αστική ή εργατική εξουσία, Η «Δημοκρατία του φερετζέ», Η «κοινωνική ειρήνη» τους είναι ο ταξικός τους πόλεμος, Η απειθαρχία και η ανυπακοή είναι πλέον ο μόνος δρόμος για το λαό μας, Η αστική τάξη είναι ο αντίπαλος, Στην αντεπίθεση με λαϊκή οργάνωση με συσπείρωση στο ΚΚΕ, αμερικανοτσολιάδες, αντιΚΚΕ προπαγάνδα, αντικομμουνισμός, η "δημοκρατία" των αστών, με το κκε υπάρχει λύση να συναντηθούμε στο δρόμο της ανατροπής | Με ετικέτα: , , , , , , , | Leave a Comment »

Αύριο κανείς δεν πάει για δουλειά!

Posted by redship στο 10 Μαΐου , 2011

Συγκεντρώσεις σε 73 πόλεις

Αθήνα: 10 π.μ., Ομόνοια

Θεσσαλονίκη: 10.30 π.μ., Αγαλμα Βενιζέλου

Πειραιάς: 10.30 π.μ., ηλεκτρικός σταθμός

Ελευσίνα: 10.30 π.μ., πλατεία Ηρώων

Λαύριο: 10.30 π.μ., άγαλμα Μεταλλωρύχων

Μέγαρα: 10 π.μ., πλατεία Ηρώων Μεγάρων

Κοζάνη: 10 π.μ., πεζόδρομος

Πτολεμαΐδα: 10 π.μ., παλιό πάρκο

Φλώρινα: 11 π.μ., κεντρική πλατεία

Γρεβενά: 10.30 π.μ., πλατεία Λαχαναγοράς

Καστοριά: 10.30 π.μ., απέναντι από τη Νομαρχία

Πολύγυρος: 10.30 π.μ., Δημαρχείο

Κατερίνη: 10.30 π.μ., κεντρική πλατεία

Βέροια: 10 π.μ., πλατεία Ωρολογίου

Νάουσα: 10 π.μ., Εργατικό Κέντρο (προσυγκέντρωση 9 π.μ., στο νοσοκομείο)

Γιαννιτσά: 11 π.μ., πλατεία ΕΠΟΝ

Εδεσσα: 11 π.μ., μικροί Καταρράκτες

Κιλκίς: 10.30 π.μ., πλατεία Ειρήνης

Σέρρες: 10 π.μ., πλατεία Ελευθερίας

Καβάλα: 11 π.μ., κεντρική πλατεία

Θάσος: 10.30 π.μ., Λιμένας

Δράμα: 10.30 π.μ., κεντρική πλατεία

Ξάνθη: 10 π.μ., κεντρική πλατεία

Κομοτηνή: 10.30 π.μ., κεντρική πλατεία

Αλεξανδρούπολη: 10 π.μ., Δημαρχείο

Γιάννενα: 10 π.μ., Δημαρχείο

Αρτα: 10 π.μ., Εργατικό Κέντρο

Πρέβεζα: 10 π.μ., παλαιό ΚΤΕΛ

Ηγουμενίτσα: 10 π.μ., πεζόδρομος

Αγρίνιο: 10 π.μ., κεντρική πλατεία

Μεσολόγγι: 10 π.μ., κεντρική πλατεία

Ναύπακτος: 10 π.μ., πλατεία Κεφαλοβρύσου

Κέρκυρα: 10 π.μ., πλατεία Σαρόκο

Λευκάδα: 9.30 π.μ., Αγιος Μηνάς

Λάρισα: 10 π.μ., κεντρική πλατεία

Βόλος: 10 π.μ., πλατεία Πανεπιστημίου

Τρίκαλα: 10 π.μ., κεντρική πλατεία

Καρδίτσα: 10.30 π.μ., κεντρική πλατεία

Ελασσόνα: 10 π.μ., απέναντι από το Ταχυδρομείο

Φάρσαλα: 10 π.μ., πλατεία Δημαρχείου

Αλμυρός: 10 π.μ., κεντρική πλατεία

Σκόπελος: 10 π.μ., παραλία

Πάτρα: 11 π.μ., πλ. Γεωργίου

Καλαμάτα: 11 π.μ., πλ. 23ης Μάρτη

Πύργος: 10.30 π.μ., πλ. ΟΤΕ

Τρίπολη: 10.30 π.μ., πλ. Πετρινού

Σπάρτη: 10 π.μ., κεντρική πλατεία

Αργος: 10.30 π.μ., πλ. Αγ. Πέτρου

Κόρινθος: 10.30 π.μ., Περιβολάκια

Ζάκυνθος: 10.30 π.μ., παλιό Εργατικό Κέντρο

Κεφαλονιά: 10.30 π.μ., Εργατικό Κέντρο Κεφαλονιάς – Ιθάκης

Χαλκίδα: 11 π.μ., πλατεία αγοράς

Αλιβέρι: 10 π.μ., πλατεία Πολυτεχνείου

Λουτρά Αιδηψού: 10.30 π.μ., παραλία

Λαμία: 10 π.μ., πλατεία Πάρκου

Αμφισσα: 10 π.μ., πλατεία Λαού

Λιβαδειά: 10.30 π.μ., κεντρική πλατεία

Θήβα: 10. 30 π.μ., κεντρική πλατεία

Ηράκλειο: 10 π.μ., πλατεία Ελευθερίας

Χανιά: 10 π.μ., Νέα Καταστήματα

Ρέθυμνο: 10.30 π.μ., Δημαρχείο

Αγ. Νικόλαος: 10.30 π.μ., κεντρική πλατεία

Ιεράπετρα: 10.30 π.μ., πλατεία Παπαγεωργίου

Σητεία: 10.30 π.μ., Πλατανάρια

Χίος: 10 π.μ., είσοδος Απλωταριάς

Μυτιλήνη: 11 π.μ., πλατεία Σαπφούς

Λήμνος: 11 π.μ., λιμάνι Μύρινας

Σάμος: 10 π.μ., Εργατικό Κέντρο

Ικαρία: 12 μ., πλατεία Ευδήλου

Κως: 10.30 π.μ., Εργατικό Κέντρο

Ρόδος: 10 π.μ., Πανεπιστήμιο Αιγαίου

Κάλυμνος: 10.30 π.μ., κεντρική πλατεία

Νάξος: 11 π.μ., πλατεία παλιού Δημαρχείου

Posted in ΠΑΜΕ | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

Στην απεργία με το ΠΑΜΕ

Posted by redship στο 22 Φεβρουαρίου , 2011

Αύριο όλοι στην απεργία! Ολοι με το ΠΑΜΕ, στις απεργιακές συγκεντρώσεις σε 71 πόλεις σε όλη την Ελλάδα. Ολοι με τα πανό και τα λάβαρα των ταξικών Συνδικάτων και των Ομοσπονδιών. Μπροστάρηδες στον αγώνα, στην οργάνωση και την αντεπίθεση της τάξης μας, ενάντια στη συνδυασμένη αντιλαϊκή και αντεργατική επίθεση κυβέρνησης, πλουτοκρατίας, τρόικας και των συμμάχων τους. Η απεργιακή αυτή κινητοποίηση μπορεί να τους ταρακουνήσει, μπορεί να δείξει τη δύναμη της εργατικής τάξης, ότι δεν ανέχεται, δε νομιμοποιεί τη βάρβαρη πολιτική. Με τη συμβολή του κάθε εργάτη και της κάθε εργάτριας, μπορεί αυτή η απεργία να μετατραπεί σε ένα σημαντικό βήμα προς τα εμπρός, στην κατεύθυνση κλιμάκωσης του αγώνα. Κάθε εργάτης και εργάτρια έχουν χρέος να πάρουν την ευθύνη στα χέρια τους, να οργανώσουν τον αγώνα τους, για τους ίδιους και τα παιδιά τους.
Κάθε τόπος δουλειάς και εκπαίδευσης, κάθε εργοστάσιο και γιαπί, κάθε καράβι και γραφείο, κάθε συνοικία και γειτονιά, μπορεί να γίνει κάστρο αγώνα και αντίστασης. Να σημάνει συναγερμός: Κανείς στη δουλειά! Τίποτα να μη δουλέψει! Καμιά μηχανή να μην πάρει μπρος! Να εκφραστεί στην πράξη απειθαρχία και ανυπακοή ενάντια στη λαίλαπα που έχουν εξαπολύσει. Με ενιαίο αγώνα παντού, οργάνωση και αλληλεγγύη, οι εργαζόμενοι μπορούν να αντιμετωπίσουν την τρομοκρατία, τη βαρβαρότητα, την επιχείρηση αφαίμαξης του λαού. Κάθε εργάτης και εργάτρια να κάνουν σημαία του αγώνα τους πως δε θα δεχθούν να πληρώσουν αυτοί την κρίση, τα ελλείμματα και το χρέος για το οποίο δε φέρουν καμιά ευθύνη. Να πληρώσει η πλουτοκρατία, να πληρώσουν αυτοί που το δημιούργησαν.
Η αυριανή απεργία να δώσει απάντηση όχι μόνο στα μέτρα που έχουν ήδη πάρει, αλλά και σε όσα έρχονται αύριο: Δεν είναι μόνον η επίθεση στις συλλογικές συμβάσεις, είναι και η επίθεση σε Υγεία και Παιδεία. Είναι η απόπειρα γενικευμένης εφαρμογής του νόμου για τις επιχειρησιακές συμβάσεις με δραστική μείωση μισθών και εργασιακές σχέσεις – λάστιχο παντού, οι νέες αντασφαλιστικές ανατροπές, η εκποίηση δημόσιας περιουσίας, η εφαρμογή του «ενιαίου μισθολογίου» στο δημόσιο τομέα που τσεκουρώνει τους μισθούς, το νέο φορονομοσχέδιο που χτυπά τους ΕΒΕ κ.λπ. Αυτή η επίθεση αφορά το σύνολο των λαϊκών στρωμάτων. Αφορά τους εργατοϋπάλληλους στον ιδιωτικό και δημόσιο τομέα. Τους επαγγελματοβιοτέχνες και φτωχούς αγρότες, τη νεολαία και τις γυναίκες. Ολοι πρέπει να μπουν στη μάχη της απεργίας, διαμορφώνοντας το δικό τους μέτωπο απέναντι στο μέτωπο που έχουν υψώσουν τα μονοπώλια.
Σε αυτήν τη μάχη, μαζί με το ΠΑΜΕ, την ΠΑΣΕΒΕ, την ΠΑΣΥ, την ΟΓΕ και το ΜΑΣ, ο λαός μπορεί να βγει στο προσκήνιο. Είναι ο μοχλός στήριξης της πολιτικής που υπηρετεί τα δικά του συμφέροντα, το δίκιο του. ΠΑΣΚΕ – ΔΑΚΕ και δυνάμεις του ευρωμονόδρομου σε ΓΣΕΕ – ΑΔΕΔΥ, στα συνδικάτα, ενισχύουν την πολιτική των μονοπωλίων, του κεφαλαίου. Δεν υπάρχει άλλος χρόνος για χάσιμο! Για να υπάρξει νικηφόρα αντεπίθεση από την εργατική τάξη και τα άλλα λαϊκά στρώματα της χώρας, απαιτείται ισχυρή οργάνωση, ενιαίο μέτωπο απέναντι στα μονοπώλια, στις κυβερνήσεις τους και τους συμμάχους τους. Αυτόν τον αγώνα πρέπει να ενισχύσει κάθε συνεπής εργάτης και εργάτρια. Αυτός είναι και ο αγώνας του ΠΑΜΕ.

Posted in ριζασπάστης, στα ρουθούνια τους, ταξικός πόλεμος, Π.Α.ΜΕ, έτσι κι αλλιώς η γη θα γίνει κόκκινη, έτσι: «Γεια σου περήφανη κι αθάνατη εργατιά»!, με το κκε υπάρχει λύση να συναντηθούμε στο δρόμο της ανατροπής | Με ετικέτα: , , , , | Leave a Comment »

Φέρνουν αποτελέσματα οι απεργίες;

Posted by redship στο 1 Φεβρουαρίου , 2011

Η αστική προπαγάνδα προβάλλει την άποψη ότι μια απεργία δε φέρνει αποτέλεσμα, δε βάζει φραγμό στα αντιλαϊκά μέτρα. Αυτή η προπαγάνδα θέλει την εργατική τάξη καθηλωμένη, έρμαιο των διαθέσεων των καπιταλιστών, να μη διεκδικεί την ικανοποίηση των σύγχρονων αναγκών της και μάλιστα σε περίοδο που της αφαιρούνται δικαιώματα και κατακτήσεις στο όνομα της ανταγωνιστικότητας του κεφαλαίου, ενώ η οικονομική κρίση αυξάνει στο έπακρο την επιθετικότητα του κεφαλαίου ενάντιά της. Οι εργάτες θα αφήσουν στο απυρόβλητο αυτή την πραγματικότητα, χωρίς την παραμικρή αντίδραση στο δρόμο της καταστροφής τους;
Μ’ αυτή τη λογική αφοπλίζεται η εργατική τάξη. Αυτή η προπαγάνδα βάζει εμπόδια στη χειραφέτηση από την αστική πολιτική, υποτάσσει τους εργάτες στην αστική νομιμότητα, δηλαδή στη νομιμότητα των αντεργατικών μέτρων. Καλεί στην εγκατάλειψη διεκδίκησης του δίκιου απέναντι στον αντίπαλο, την τάξη των καπιταλιστών, που κλέβει το μόχθο της δουλειάς τους, στην εγκατάλειψη του «νόμος είναι το δίκιο του εργάτη». Αντιπαραβάλλουν πως αν θέλουν αλλαγή πολιτικής, αυτό τάχα μπορούν να το κάνουν με την ψήφο τους στις εκλογές, επιλέγοντας κάποιο άλλο αστικό κόμμα. Ως τότε όμως οι αντεργατικοί νόμοι, που συνθέτουν την ταξική υπέρ του κεφαλαίου πολιτική, θα εφαρμόζονται και οι εργάτες θα υποτάσσονται στην ολοένα αυξανόμενη εκμετάλλευση, που αυξάνει τα δεινά και τα βάσανά τους. Θα αφήνουμε αναπάντητη αυτή την πολιτική; Αν η εργατική τάξη δεν οργάνωνε πολύμορφους ταξικούς αγώνες, απεργίες, συλλαλητήρια, καταλήψεις, άλλες κινητοποιήσεις, συγκρούσεις με το κεφάλαιο και την πολιτική της εξουσίας του, δε θα είχε κατακτήσεις. Εχει συσσωρευτεί πείρα.
Με την απεργία η εργατική τάξη πρέπει να δείξει ότι δε νομιμοποιεί στη συνείδησή της τα αντεργατικά, αντιλαϊκά μέτρα. Είναι ένα βήμα προκειμένου να σταματήσει η κυβέρνηση, η αστική προπαγάνδα να προβάλλει πως ο λαός συναινεί στα μέτρα. Γι’ αυτό πρέπει να είναι καθολική η συμμετοχή και η απάντηση. Δε νομιμοποιεί να υπάρχει μια κυβέρνηση που να υλοποιεί τις απαιτήσεις των μονοπωλίων, πολύ περισσότερο που η ίδια συνεχώς προπαγανδίζει ότι τα μέτρα είναι στο πρόγραμμά της. Δε νομιμοποιεί τους καπιταλιστές και την πολιτική τους.

Η απεργία βάζει εμπόδια στους ίδιους τους καπιταλιστές, σταματώντας την παραγωγή, έστω και μια μέρα, διαφορετικά δε θα εξέφραζαν όλη τους την επιθετικότητα ενάντιά της, με κάθε μέσο. Η δύναμη των εργατών μπορεί και την αντικρούει.

Με την απεργία η εργατική τάξη μπορεί και πρέπει να κατακτά την ενιαία ταξική δράση, ως τάξη κόντρα όχι σε κάθε εργοδότη μεμονωμένα, αλλά στο σύνολο των κεφαλαιοκρατών και στην εξουσία τους. Και εδώ βεβαίως έχει σημασία η επιλογή του πλαισίου αντιπαράθεσης με το κεφάλαιο, δηλαδή η ολοκληρωτική εναντίωση στην πολιτική που αφαιρεί κατακτήσεις και δικαιώματα σε συνδυασμό με το πλαίσιο διεκδίκησης για την ικανοποίηση όλων των αναγκών της εργατικής οικογένειας και όχι παζάρια για το πόσα θα χάσουν. Που σημαίνει συσπείρωση με το ΠΑΜΕ, απεγκλωβισμός από τις δυνάμεις του κυβερνητικού – εργοδοτικού συνδικαλισμού, ΠΑΣΚΕ – ΔΑΚΕ, και των συνοδοιπόρων τους, των δυνάμεων του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ και άλλων δήθεν αντικαπιταλιστών, όπως η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, κλπ. Αρα, με την απεργία ανοίγει ο δρόμος συνειδητοποίησης της αλλαγής συσχετισμού δυνάμεων πρώτ’ απ’ όλα μέσα στο συνδικαλιστικό κίνημα, σε όφελος των εργατών. Αν ο συσχετισμός δύναμης ήταν διαφορετικός, αν δεν υπήρχαν τα εμπόδια των εργοδοτικών, κυβερνητικών και των άλλων συνοδοιπόρων τους δε θα μπορούσε η κυβέρνηση να περνά τέτοια μέτρα.

Μέσα από την κάθε απεργία, μαζί με την ανάδειξη της δύναμης της εργατικής τάξης στον ταξικό αγώνα, καταχτιέται η πείρα στην οργάνωση του αγώνα, η συγκέντρωση δυνάμεων για να δοθεί ακόμη πιο αποτελεσματικά η επόμενη ταξική μάχη ως συνέχεια στον ταξικό πόλεμο για την ανατροπή της αντεργατικής πολιτικής. Ολα τα παραπάνω πρέπει να τα συνδέουμε με τη δράση για την οργάνωση της απεργίας, που σημαίνει οργάνωση των εργατών στα συνδικάτα, λειτουργία των συνδικάτων με συμμετοχή των ίδιων των εργατών, συζήτηση, διαφώτιση και ζύμωση για το δρόμο που οι εργάτες πρέπει να ακολουθήσουν κόντρα στο κεφάλαιο και την κυβέρνηση.

Πράγματι, μια απεργία δε φτάνει για την ανατροπή της αντεργατικής πολιτικής, που απαιτεί άλλη, υπέρ των εργατών πολιτική, άρα και άλλη εξουσία. Οι απεργίες συμβάλλουν στη συνειδητοποίηση της αναγκαιότητας απεγκλωβισμού από τα αστικά κόμματα, της αλλαγής του πολιτικού συσχετισμού δυνάμεων σε όφελος των εργατών. Η απεργία αποτελεί δράση απειθαρχίας, ανυπακοής στην πολιτική του κεφαλαίου που πρέπει να φτάνει μέχρι την ανυπακοή στην εξουσία του, βοηθά στη συνειδητοποίηση της ανάπτυξης πολιτικής πάλης για την ανατροπή της εξουσίας του κεφαλαίου.

Posted in ριζασπάστης, στα ρουθούνια τους, στα γιαπιά, στα εργοστάσια, Π.Α.ΜΕ, Το συμφέρον των καπιταλιστών δεν είναι συμφέρον των εργατών | Με ετικέτα: , , , , , | Leave a Comment »