καράβι κόκκινο

τα μαύρα τα μαλλιά μας και αν ασπρίσαν δεν μας τρομάζει η βαρυχειμωνιά

  • Ε, το λοιπόν, ο,τι και να είναι τ’ άστρα, εγώ τη γλώσσα μου τους βγάζω. Για μένα, το λοιπόν, το πιο εκπληκτικό, πιο επιβλητικό, πιο μυστηριακό και πιο μεγάλο, είναι ένας άνθρωπος που τον μποδίζουν να βαδίζει. Είναι ένας άνθρωπος που τον αλυσοδένουνε

  • Γιάννης Ρίτσος

    Να με θυμόσαστε - είπε. Χιλιάδες χιλιόμετρα περπάτησα χωρίς ψωμί, χωρίς νερό, πάνω σε πέτρες κι αγκάθια, για να φέρω ψωμί και νερό και τριαντάφυλλα. την ομορφιά ποτές μου δεν την πρόδωσα. Όλο το βιος μου το μοίρασα δίκαια. Μερτικό εγώ δεν κράτησα. Πάμπτωχος. Μ' ένα κρινάκι του αγρού τις πιο άγριες νύχτες μας φώτισα. Να με θυμάστε.

  • κώστας βάρναλης

    Δε λυπάμαι τα γηρατειά που φεύγουν - τα μωράκια που έρχονται άθελά τους να ζήσουν σκλάβοι, να πεθάνουν σκλάβοι, σ' έναν κόσμο ελεύθερων αφεντάδων. Θα τους μαθαίνουν: η σκλαβιά τους χρέος εθνικόν και σοφία του Πανάγαθου!... Πότε θ' αναστηθούν οι σκοτωμένοι; ΚΩΣΤΑ ΒΑΡΝΑΛΗΣ 20.10.1973

  • ------------------------------- Την πόρτα αν δεν ανοίγει, τη σπαν, σας είπα. Τι στέκεστε, τι γέρνετε σκυφτοί; Λαέ σκλάβε, δειλέ, ανανιώσου, χτύπα! Και κέρδισε μονάχος το ψωμί -------------------------------- -------------------------------- ''Aν το δίκιο θες, καλέ μου, με το δίκιο του πολέμου θα το βρής. Όπου ποθεί λευτεριά, παίρνει σπαθί''
  • κομαντάντε Μάρκος

  • «Ο Μάρκος είναι γκέι στο Σαν Φρανσίσκο, μαύρος στη Νότια Αφρική, ασιάτης στην Ευρώπη, αναρχικός στην Ισπανία, Παλαιστίνιος στο Ισραήλ, γύφτος στην Πολωνία, ειρηνιστής στη Βοσνία, Εβραίος στη Γερμανία, μια γυναίκα μόνη στο Μετρό τα ξημερώματα, με άλλα λόγια ο Κομαντάτε Μάρκος είμαστε εμείς, το πρόσωπο του κάθε καταπιεσμένου ανθρώπου πάνω στον πλανήτη»
  • μπερτολντ μπρεχτ

    Δεν είμαι άδικος, μα ούτε και τολμηρός και να που σήμερα μου δείξανε τον κόσμο τους μόνο το ματωμένο δάκτυλό τους είδα μπρος και είπα ευθύς: “μ’αρέσει ο νόμος τους” Τον κόσμο αντίκρυσα μέσ’απ’ τα ρόπαλά τους Στάθηκα κι είδα, ολημερίς με προσοχή. Είδα χασάπηδες που ήταν ξεφτέρια στη δουλειά τους. και σαν με ρώτησαν “σε διασκεδάζει;” είπα “πολύ”! Κι από την ώρα εκείνη, λέω “ναι” σε όλα, κάλλιο δειλός, παρά νεκρός να μείνω. Για να μη με τυλίξουνε σε καμιά κόλλα, ό,τι κανένας δεν εγκρίνει το εγκρίνω Φονιάδες είδα, κι είδα πλήθος θύματα, μου λείπει θάρρος, μα όχι και συμπόνια Και φώναξα, βλέποντας τόσα μνήματα: “καλά τους κάνουν -για του έθνους την ομόνοια!” Να φτάνουν είδα δολοφόνων στρατιές κι ήθελα να φωνάξω “σταματήστε!” Μα ξέροντας πως κρυφοκοίταζε ο χαφιές, μ’άκουσα να φωνάζω: “Ζήτω!Προχωρήστε!” Δε μου αρέσει η φτήνια και η κακομοιριά Γι’αυτό κι έχει στερέψει η έμπνευσή μου. Αλλά στου βρώμικού σας κόσμου τη βρωμιά ταιριάζει, βέβαια-το ξέρω-κι η έγκρισή μου

  • Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας

    Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας κι αφήνει άλλους ν' αγωνιστούν για τη υπόθεσή του πρέπει προετοιμασμένος να ' ναι : γιατί όποιος δεν έχει τον αγώνα μοιραστεί Θα μοιραστεί την ήττα . Ούτε μια φορά δεν αποφεύγει τον αγώνα αυτός που θέλει τον αγώνα ν' αποφύγει : γιατί θ' αγωνιστεί για την υπόθεση του εχτρού όποιος για τη δικιά του υπόθεση δεν έχει αγωνιστεί .
  • εγκώμιο στον κομμουνισμό – μπέρτολτ μπρέχτ

    Είναι λογικός, καθένας τον καταλαβαίνει. Ειν' εύκολος. Μια και δεν είσαι εκμεταλλευτής, μπορείς να τον συλλάβεις. Είναι καλός για σένα, μάθαινε γι' αυτόν. Οι ηλίθιοι ηλίθιο τον αποκαλούνε, και οι βρωμεροί τον λένε βρωμερό. Αυτός είναι ενάντια στη βρωμιά και την ηλιθιότητα. Οι εκμεταλλευτές έγκλημα τον ονοματίζουν. Αλλά εμείς ξέρουμε: Είναι το τέλος κάθε εγκλήματος. Δεν είναι παραφροσύνη, μα Το τέλος της παραφροσύνης. Δεν είναι χάος Μα η τάξη. Είναι το απλό Που είναι δύσκολο να γίνει.
  • οι δικαστές

    Να οι κύριοι δικαστές τους λέμε οι καταπιεστές πως δίκαιο είναι τον λαό τι συμφέρει μα αυτοί δεν ξέρουν ποιο είναι αυτό κι έτσι δικάζουν στο σωρό μέχρι να βάλουν το λαό ολόκληρο στο χέρι
  • ———–

    Εχουνε νομικά βιβλία και διατάγματα Εχουνε φυλακές και οχυρώσεις Εχουνε δεσμοφύλακες και δικαστές Που παίρνουνε πολλά λεφτά κι έτοιμοι για όλα είναι. Μπ. Μπρεχτ
  • ———————

    "Όταν ήρθαν να πάρουν τους Εβραίους, δεν διαμαρτυρήθηκα, γιατί δεν ήμουν Εβραίος. Όταν ήρθαν για τους κομμουνιστές δεν φώναξα, γιατί δεν ήμουν κομμουνιστής. Όταν κατεδίωξαν τους τσιγγάνους, ούτε τότε φώναξα, γιατί δεν ήμουν τσιγγάνος. Όταν ο Χίτλερ φυλάκιζε ομοφυλόφιλους δεν αντέδρασα γιατί δεν ήμουν ομοφυλόφιλος Όταν έκλεισαν το στόμα των Ρωμαιοκαθολικών που αντιτάσσονταν στο φασισμό, δεν έκανα τίποτα γιατί δεν ήμουν καθολικός. Μετά ήρθαν να συλλάβουν εμένα, αλλά δεν υπήρχε πια κανείς να αντισταθεί μαζί μου"
  • ========================

    Λες: Πολύ καιρό αγωνίστηκες. Δεν μπορείς άλλο πια ν’ αγωνιστείς. Άκου λοιπόν: Είτε φταις είτε όχι: Σαν δε μπορείς άλλο να παλέψεις, θα πεθάνεις. Λες: Πολύ καιρό έλπιζες. Δεν μπορείς άλλο πια να ελπίσεις. Έλπιζες τi; Πως ο αγώνας θαν’ εύκολος; Δεν είν’ έτσι. Η θέση μας είναι χειρότερη απ’ όσο νόμιζες. Είναι τέτοια που: Αν δεν καταφέρουμε το αδύνατο Δεν έχουμε ελπίδα. Αν δεν κάνουμε αυτό που κανείς δεν μπορεί να μας ζητήσει Θα χαθούμε. Οι εχθροί μας περιμένουν να κουραστούμε. Όταν ο αγώνας είναι στην πιο σκληρή καμπή του. Οι αγωνιστές έχουν την πιο μεγάλη κούραση. Οι κουρασμένοι, χάνουν τη μάχη.
  • Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους

    Αυτοί που βρίσκονται ψηλά θεωρούν ταπεινό να μιλάς για το φαΐ. Ο λόγος; έχουνε κιόλας φάει. Αν δε νοιαστούν οι ταπεινοί γι' αυτό που είναι ταπεινό ποτέ δεν θα υψωθούν. Αυτοί που αρπάνε το φαϊ απ’ το τραπέζι κηρύχνουν τη λιτότητα. Αυτοί που παίρνουν όλα τα δοσίματα ζητάν θυσίες. Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους για τις μεγάλες εποχές που θά 'ρθουν.
  • che

    Πιστεύω στην ένοπλη πάλη σαν μοναδική λύση για τους λαούς που αγωνίζονται για την απελευθέρωσή τους και είμαι συνεπής με τις πεποιθήσεις μου. Πολλοί θα με πουν τυχοδιώκτη και είμαι, μόνο που είμαι άλλου είδους τυχοδιώκτης, ένας από εκείνους που προβάλλουν τα στήθη τους για να αποδείξουν τις αλήθειες τους.

  • Αξίζει για ένα όνειρο να ζεις, κι ας είναι η φωτιά του να σε κάψει
  • pablo neruda

    όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας, επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές, όποιος δεν αλλάζει περπατησιά, όποιος δεν διακινδυνεύει και δεν αλλάζει χρώμα στα ρούχα του, όποιος δεν μιλεί σε όποιον δεν γνωρίζει. όποιος αποφεύγει ένα πάθος, όποιος δεν είναι ευτυχισμένος στη δουλειά του, όποιος δεν διακινδυνεύει τη βεβαιότητα για την αβεβαιότητα για να κυνηγήσει ένα όνειρο, όποιος δεν επιτρέπει στον εαυτό του τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του να αποφύγει τις εχέφρονες συμβουλές. όποιος δεν ταξιδεύει, όποιος δεν διαβάζει, όποιος δεν ακούει μουσική, όποιος δεν βρίσκει σαγήνη στον εαυτό του όποιος καταστρέφει τον έρωτά του, όποιος δεν επιτρέπει να τον βοηθήσουν, όποιος περνάει τις μέρες του παραπονούμενος για τη τύχη του ή για την ασταμάτητη βροχή. όποιος εγκαταλείπει μια ιδέα του πριν την αρχίσει, όποιος δεν ρωτά για πράγματα που δεν γνωρίζει. Αποφεύγουμε τον θάνατο σε μικρές δόσεις, όταν θυμόμαστε πάντοτε ότι για να είσαι ζωντανός χρειάζεται μια προσπάθεια πολύ μεγαλύτερη από το απλό γεγονός της αναπνοής. Μόνο η ένθερμη υπομονή θα οδηγήσει στην επίτευξη μιας λαμπρής ευτυχίας.

  • από το Canto general

    Μπορεί να κόψουν όλα τα λουλούδια, αλλά δεν θα γίνουν ποτέ αφέντες της Άνοιξης
  • κ. καβάφης

    Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις
  • κωστής παλαμάς

    Και τους τρέμουνε των κάμπων οι κιοτήδες και μ’ ονόματα τους κράζουν πονηρά κλέφτες κι απελάτες και προδότες. Τους μισούν οι βασιλιάδες κι όλοι οι τύραννοι κι είναι μέσα στους σκυφτούς τα παλληκάρια κι είναι μες στους κοιμισμένους οι στρατιώτες…” Κ . Παλαμάς στο Δωδεκάλογο του Γύφτου.
  • διαμοιρασμός του blog

    Bookmark and Share
  • διαχείριση

  • on line επισκέπτες

  • ημερολόγιο άρθρων

    Αύγουστος 2017
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Οκτ.    
     123456
    78910111213
    14151617181920
    21222324252627
    28293031  
  • Εγγραφή

Posts Tagged ‘ανάπτυξη για ποιόν;’

πιάσε πέτρα …

Posted by redship στο 27 Δεκεμβρίου , 2015

αναδημοσίευση από   inred.gr
 throw-stone-1

Μέσα σε μια τετραετία θα βγούμε από τη κρίση δήλωσε ο Αλ. Τσίπρας. Οι κ.κ. Μπόμπολας – Κόκκαλης- Ιωάννου συμφωνούν απόλυτα με τον φέρελπι πρωθυπουργό και ήδη τσέπωσαν ένα δισεκατομμύριο ευρώ για διαφυγόντα κέρδη στην Ε.Ο Κόρινθου – Καλαμάτας, αιτία της κρίσης. – http://www.inred.gr/psifisan-1-dis-gia-difigonta-kerdi-stous-ergolabous/ – και όπως μαθαίνουμε μετά τις «οδυνηρές διαπραγματεύσεις» της κυβέρνησης δόθηκε αυτό το ένα δισεκατομμύριο από τους εταίρους.

Οι τραπεζίτες τσέπωσαν κοντά στα 25 δις. με τις τελευταίες ανακεφαλαιώσεις εξευτελίζοντας τη συμμετοχή του δημόσιου και των μικρομετόχων τους.

Οι εταίροι άρπαξαν αεροδρόμια, λιμάνια, ακίνητα και επιχειρήσεις … «κάλιο γαϊδουρόδενε παρά γαϊδουρογύρευε» σκέφτηκαν αυτοί και δηλώνουν ευχαριστημένοι από την «αναπτυξιακή» πορεία της χώρας.

Οι εργαζόμενοι και οι συνταξιούχου λοιπόν  έχουν σειρά από εδώ κι εμπρός. Επιτέλους …

Τα «κόκκινα δάνεια» και οι πλειστηριασμοί θα ξεκινήσουν όπου νάνε, το ασφαλιστικό ανοίγει μετά τις 15 Γενάρη και το «παράλληλο πρόγραμμα» για τις κοινωνικές κουζίνες και την επέκταση των καρτών σίτισης θα ξαναμπεί στον «κοινωνικό διάλογο». Μπορεί να χαθούν οι 12 συντάξεις αλλά θα δίνεται η 13η. Μια καινούργια αρχή …

Να μην ξεχάσουμε το «παράλληλο πρόγραμμα» της Περιφέρειας Αττικής που ήδη αποφάσισε να δώσει από 100 ευρώ σε κάθε οικογένεια που ζει χωρίς ρεύμα για να αγοράσει κεριά για το 2016.

Γιατί αυτό είναι η ανάπτυξη. Χρειάζεται το χρόνο της (και το γερμανό της). Επιστρέφουμε πρώτα στον 19Ο αιώνα, ζούμε στο πετσί μας τη φεουδαρχία και τη στέρηση, φεύγουμε μετανάστες, μένουμε ανέστιοι και πένητες, μαθαίνουμε τα συσσίτια, φωτιζόμαστε με κεριά και περιμένουμε χρόνια τέσσερα, δεκατέσσερα, εικοσιτέσσερα, σαράντα τέσσερα, υπομονή να έχουμε και πίστη «στην ελπίδα» …

«Ζήσε Μάη μου να φας τριφύλλι», άμα φυτρώνει εν των μεταξύ κι αυτό στη καμένη γη.

Μήπως να πούμε όχι στην «ανάπτυξη» και να πιάσουμε τις πέτρες;;;

Άκις Ξενάκις

Posted in «κόκκινα δάνεια» και πλειστηριασμοί, ταξικός πόλεμος, Ή θα τα κάψουμε όλα ή θα καούμε | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »

Κράτος: «Λάτσης εν Λάτσει»!

Posted by redship στο 29 Ιουνίου , 2014

 

Νίκος  Μπογιόπουλος    από  τον ημεροδρόμο

 

  euro O κ.Λάτσης είναι τραπεζίτης. Από αυτούς που φούνταραν τις τράπεζές τους.Αλλά αυτό δεν εμποδίζει  την κυβέρνηση να τον επιδοτεί (μαζί με τους άλλους τραπεζίτες) και να του δίνει το δικαίωμα, αν και έγινε ό,τι έγινε με την Eurobank, να κατέχει πάνω από το 10% της Εθνικής.

  

ellhnΓια να κάνει πλάτες στους «Λάτσηδες» η κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι «το κράτος δεν έχει λεφτά να αξιοποιήσει το Ελληνικό και άρα  το Ελληνικό πρέπει να πουληθεί για να αξιοποιηθεί»…  Μάλιστα. Προσέξτε: Η «επένδυση» που λέει ότι θα κάνει ο κ.Λάτσης στο Ελληνικό είναι το 1/40 (!)  των χρημάτων που το κράτος (που… δεν έχει λεφτά) έχει χαρίσει στις τράπεζες την τελευταία 5ετία! Θα μπορούσαν λοιπόν να κρατήσουν τα 39/40 αυτού του πακτωλού για την χούφτα των τραπεζιτών και να δώσουν έστω το 1/40 από αυτά στο Ελληνικό. Για να γίνει το Ελληνικό πνεύμονας ανάσας και ζωής για τις 5 εκατομμύρια ψυχές του Λεκανοπεδίου. Και να μη γίνει «φιλέτο» που θα κάνει «μπίσνες» ο ένας (!) μειοδότης Λάτσης. Αυτοί τι έκαναν; Έδωσαν 6.500 στρέμματα στον Λάτση και μάλιστα σε τιμή τετραγωνικού που αντιστοιχεί σε τιμή τετραγωνικού για γκαρσονιέρα στην Κυψέλη…

 the_mall_athens_showroom  Η κυβέρνηση λέει ότι «οι δικαστικές αποφάσεις πρέπει να εφαρμόζονται». Η δικαστική απόφαση λέει ότι το «The Mall Athens» είναι το μεγαλύτερο αυθαίρετο στην Ευρώπη. Αλλά η κυβέρνηση τι έκανε; Για να μην πληρώσει ούτε μισό ευρώ πρόστιμο ο Λάτσης για την φαραωνικών διαστάσεων αυθαιρεσία του, οι κυβερνώντες ενέταξαν αναδρομικά το «Mall» σε… επενδυτικό νόμο του 2010!

   Κατόπιν αυτών θα έλεγε κανείς ότι ο όμιλος Λάτση λειτουργεί στην Ελλάδα ως «κράτος εν κράτει». Θα μπορούσε να είναι κι έτσι. Όμως τα πράγματα είναι ελαφρώς χειρότερα. Τόσο στην Ελλάδα όσο και στον καπιταλισμό γενικότερα. Που σημαίνει ότι δεν είναι ο Λάτσης που λειτουργεί  ως «κράτος εν κράτει». Είναι ότι – από κατασκευής, εκ πεποιθήσεως και απροσχημάτιστα – το κράτος τους υπάρχει μόνο για τους «Λάτσηδες».

   Εν ολίγοις: Δεν έχουμε έναν Λάτση ή περισσότερους «Λάτσηδες» που λειτουργούν ως «κράτος εν κράτει». Έχουμε το ίδιο το κράτος των «Λάτσηδων» που (και στην καπιταλιστική, φυσικά, Ελλάδα), λειτουργεί ως «Λάτσης εν Λάτσει».

Posted in Η «Δημοκρατία του φερετζέ», Η «κοινωνική ειρήνη» τους είναι ο ταξικός τους πόλεμος, Νίκος Μπογιόπουλος | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »

Κατηγορούμενος ο πρώην δήμαρχος Ραχών Ικαρίας γιατί δεν μίσθωσε παραλία σε ιδιώτη!

Posted by redship στο 7 Μαρτίου , 2014

Από παλαιότερη κινητοποίηση στην Ικαρία

Στον εισαγγελέα καλούνται να παρουσιαστούν οι πρώην δήμαρχος, αντιδήμαρχο και ένας δημοτικό σύμβοςλος Ραχών Ικαρίας που είχαν εκλεχτεί με τη στήριξη του ΚΚΕ, γιατί αρνήθηκαν να μισθώσουν αιγιαλό και παραλία σε ιδιώτη που ήθελε να τοποθετήσει καθίσματα και ομπρέλες καθώς και να λειτουργήσει τροχήλατο αναψυκτήριο!  Ο Δήμος θα εισέπραττε το 20% επί των εσόδων από αυτή την επιχειρηματική δραστηριότητα και οι δημότες θα έπρεπε να πληρώνουν για το δικαίωμα στην κολύμβηση σε αυτή την περιοχή. Αντί αυτού, ο Δήμος διέπραξε το «επαχθές έγκλημα» να τοποθετήσει καθίσματα και ομπρέλες τις οποίες οι δημότες χρησιμοποιούσαν δωρεάν.

Ο εισαγγελέας πλημμελειοδικών Σάμου, απέστειλε στους παραπάνω κλητήριο θέσπισμα με το οποίο τους κατηγορεί ότι δεν εφάρμοσαν την αριθμ. 1038460/2439/Β0010/15.4.2009 ΚΥΑ των υφυπουργών Οικονομικών και Εσωτερικών. Πρέπει να σημειωθεί ότι ο συγκεκριμένος επιχειρηματίας πρωτοστάτησε στις εκλογές του 2010 ώστε ο Καλλικρατικός πλέον Δήμος Ικαρίας να μην έχει κομμουνιστή δήμαρχο. Το ίδιο έκαναν στο δεύτερο γύρο και σε αγαστή συνεργασία οι δημοτικές παρατάξεις που στήριζαν η ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ, ο ΣΥΡΙΖΑ, ο ΛΑ.Ο.Σ. και οι Οικολόγοι Πράσινοι, και τα κατάφεραν αφού για λίγες εκατοντάδες ψήφων ο υποψήφιος κομμουνιστής Δήμαρχος έχασε το Δήμο Ικαρίας.

Στον σημερινό Δήμο Σαρωνικού που έχει Δήμαρχο που πρόσκειται στο ΣΥΡΙΖΑ η «αξιοποίηση» του αιγιαλού και της παραλίας γίνεται με διαφορετικό τρόπο. Τον Απρίλη του 2011 το Δημοτικό Συμβούλιο Σαρωνικού υλοποιώντας την ίδια Υπουργική Απόφαση ανέθεσε τη μίσθωση αιγιαλού και παραλίας που του είχε παραχωρήσει η Εταιρεία Τουριστικά Ακίνητα (ΕΤΑ) στη περιοχή της Αναβύσσου.

Η διαφορά μεταξύ της ΕΤΑ, που εκμεταλλεύονταν αυτές τις παραλίες και του Δήμου Σαρωνικού είναι ότι η πρώτη εισέπραττε ετήσια μισθώματα 21.000 ευρώ ενώ ο δεύτερος εισέπραττε ετήσια μισθώματα 30.000 ευρώ. Αποτέλεσμα αυτής της διαφοράς είναι ότι οι δημότες πλήρωναν μεγαλύτερο εισιτήριο για να έχουν πρόσβαση στη παραλία.

Αυτή είναι μια διαφορά στη διαχείριση του αιγιαλού και της παραλίας μεταξύ της «Λαϊκής Συσπείρωσης» και των λοιπών δημοτικών παρατάξεων.

Ο πρόεδρος της ΚΕΔΕ εκφράζοντας την πλειοψηφία του οργάνου (ΝΔ-ΠΑΣΟΚ) τον περασμένο Γενάρη έστειλε επιστολή στους Υπουργούς Οικονομικών και Εσωτερικών κάνοντας έκκληση να επιταχύνουν τις διαδικασίες παραχώρησης των παραλιών στους κατά τόπους δήμους ώστε όπως ανέφερε: «Να μην προκύψουν δυσάρεστες εκπλήξεις το καλοκαίρι του 2014».

Η συγκυβέρνηση ανταποκρίθηκε άμεσα και εξέδωσε την αριθμ. Δ10Β1027032ΕΞ2014/1033/11.2.2014 ΚΥΑ με τίτλο «Απευθείας παραχώρηση με αντάλλαγμα, του δικαιώματος απλής χρήσης αιγιαλού, παραλίας, όχθης και παράχθιας ζώνης μεγάλων λιμνών και πλεύσιμων ποταμών στους ΟΤΑ Α’ βαθμού».

Το ζήτημα είναι τι πολιτικές θα ασκηθούν; Για τη «Λαϊκή Συσπείρωση» η απάντηση είναι προφανής. Η ρήξη με την ανωτέρω ΚΥΑ είναι σαφής ανεξάρτητη της τρομοκρατίας που θα εξαπολύσουν οι διάφοροι (Υπουργοί, Γεν. Γραμματείς Αποκεντρωμένων Διοικήσεων, εισαγγελείς κλπ).

 

από 902.gr

Posted in ανάπτυξη για ποιόν;, δημόσια περιουσία σε πλειστηριασμό, ικαρία | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

Το συγκλονιστικό γράμμα του Έλληνα από τη Βραζιλία

Posted by redship στο 21 Νοεμβρίου , 2013

 

 

Seven-Wonder-Of-One-Wonder-In-Brazil-Christ-The-Redeemer

Μπέλο Οριζοντε, Δευτέρα 17.06.2013

Αγαπητέ φίλε, ναι μιλάω σε εσένα που ακούς Βραζιλία και σκέφτεσαι παραλίες, τακουνάκια, ανάποδα ψαλίδια, υπερμεγέθεις κώλους και ατελείωτα πάρτι. Συγγνώμη που σου χαλάω το όνειρο, αλλά το πάρτι τελείωσε. Η μάλλον έχει τελειώσει εδώ και πολλά χρόνια αλλά δεν σου το είπανε. Εδώ εξάγουμε, αλλά δεν πίνουμε καφέ, δεν χορεύουμε σάμπα εκτός των ορίων του Ρίο ντε Ζανέιρο ή μαλλον χορεύουμε σπάνια έτσι κι αλλιώς. Μέχρι και στην μπάλα εξάγουμε πλέον αμυντικά χαφ και στόπερ. Τα στερεότυπα μας τελείωσαν όπως και η υπομονή.

Τελείωσε η υπομονή. Την τελευταία εβδομάδα πήραμε τους δρόμους. Οι διαμαρτυρίες ξεκίνησαν για την αύξηση 7 λεπτών του ευρώ στις συγκοινωνίες αλλά πλέον διαμαρτυρόμαστε για όλη τη σαπίλα πίσω από αυτό. Το πρόβλημα δεν είναι τα επτά λεπτά αλλά τα βασικά δικαίωματα. Η στρατονομία, κατάλοιπο της δικτατορίας, μοιράζει αφειδώς λαστιχένιες σφαίρες και ληγμένα δακρυγόνα. Αλλά είναι πλέον αργά. Ο κόσμος επιτέλους ξύπνησε και ζητά επίπεδο ζωής ανάλογο με την θέση της χώρας στο οικονομικό χάρτη. Βαρέθηκε να βλέπει τους λίγους να γεμίζουν τις τσέπες, να επανεκλέγονται εδώ και δεκαετίες. Βαρέθηκε ο φτωχός αλλά, επιτέλους βαρέθηκε και ο πλούσιος, και θα στο εξηγήσω.

Στην Βραζιλία ο βασικός μισθός είναι 234 ευρώ. Το εισιτήριο του λεωφορείου ειναι 1 ευρώ και το ρημάδι έρχεται όποτε γουστάρει. Κάποιος που ζει στο Μπέλο Οριζόντε κερδίζοντας βασικό μισθό, μένει τουλάχιστον 15 χιλιόμετρα από την δουλειά του και θέλει δύο λεωφορεία και μιάμιση ώρα για να φτάσει εκεί όταν δεν έχει κίνηση. Και όταν μιλάμε για κίνηση, μιλάμε για χάος. Στο Σάο Πάουλο για παράδειγμα κάθε μέρα εχουμε ουρές 70 χιλιομέτρων στις ώρες αιχμής. Εκεί συναντιούνται ο φτωχός με τον πλούσιο. Ο φτωχός στο λεωφορείο και πλούσιος στην αμαξάρα του με τα φιμέ τζάμια.

Ο πλούσιος που θα γυρίσει στο σπίτι του για το οποίο πληρώνει κατα μέσο όρο 1500 ευρώ ενοίκιο και άλλα 400 για κοινόχρηστα. Πληρώνει ιδιωτική ασφάλιση υγείας γιατί το δημόσιο δεν δουλέυει, πληρώνει πανάκριβα σχολεία για τα παιδιά του γιατί στο δημόσιο είναι δύσκολο να μάθουν οτιδήποτε, πληρώνει τα διπλάσια για οποιδήποτε προϊόν (αυτοκίνητο, ρούχα, υπολογιστής κλπ.) έρχεται απέξω γιατί ο φόρος εισαγωής ειναι 60% συν το κέρδος του εμπόρου. Πληρώνει με φόβο, γιατί δεν μπορεί να βγεί απο το «κάστρο» με τον ηλεκτρικό φράχτη όποτε θέλει. Γιατί δεν μπορεί να πάει μια βόλτα όπου και όποτε του γουστάρει. Γιατί φοβάται για την ζωή του καθημερινά. Και σου μιλάω πάντα για το Μπέλο Οριζόντε και τις άλλες μεγαλουπόλεις της χώρας. Αν πάρεις τον δρόμο και πας προς το βορρά ξέχνα τα όλα αυτά, εκεί εισαι πλέον σε στάνταρντς Αφρικής.

Κανείς σχεδόν δεν τα περνάει όσο ωραία φαντάζεσαι στην Βραζιλία. Ναι, έχουμε παραλίες και ήλιο αλλά αναλφαβητισμός είναι στο 10% και κάθε μέρα περίπου 13 εκ. δεν έχουνε φαΐ στο τραπέζι τους.

Είμαστε η 6η οικονομική δύναμη στον κόσμο και την ίδια στιγμή πολύ χαμηλά στους δείκτες της παιδείας και της δημόσιας υγείας. Όσον αφορά στη διαφθορά και την γραφειοκρατία πρέπει να είμαστε στο τοπ 3 εύκολα. Πολύ ψηλά είμαστε και στην εγκληματικότητα με τα νούμερα νεκρών σε Ρίο και Σάο Πάουλο να είναι μεγαλύτερα από εκείνα σε εμπόλεμες ζώνες (49 χιλ στο 2010). Δυστυχώς το Μουντιάλ και η Ολυμπιάδα δεν θα αλλάξουν τίποτα από όλα αυτά.

Για μια ακόμα φορά μας δούλεψαν ψιλό γαζί. Μας υποσχέθηκαν πως θα αλλάξει η ζωή μας, επιτέλους, προς το καλύτερο. Πως θα έχουμε συγκοινωνίες και δρόμους πρώτου και όχι τρίτου κόσμου θα αλλάξουμε, λέει,επίπεδο σε όλα. Πως όλο αυτό το «φαγοπότι» θα αξίζει τον κόπο. Αντίθετα, μέχρι τώρα όλη αυτή η ιστορία έχει στοιχίσει πάνω από 27 δισ. δολάρια, περισσότερα από όσο τα τελευταία τρία μουντιάλ μαζί. Εδώ στο Μπέλο Οριζόντε, το Μινεϊράο κόστισε 270 εκ. ενώ αρχικά είχε υπολογιστεί σε 146εκ. Να σου πω ακόμα πως πήγα στο στάδιο «Ιντεπεντένσια», επίσης εδώ στο Μπέλο Οριζόντε, που κόστισε 45 εκ. ευρώ, παραδόθηκε με 2 χρόνια καθυστέρηση και λόγω κατασκευαστικού λάθους έχει πάνω από 6 χιλιάδες θέσεις που δεν βλέπουν το ένα τέρμα. Ανάλογες και χειρότερες είναι οι ιστορίες και στα υπόλοιπα γήπεδα.

Μιας και μιλάμε για μπάλα, να σου πω πως οι περισσότεροι Βραζιλιάνοι θα δουν το Μουντιάλ από την τηλεόραση. Το φτηνό εισιτήριο για το Κύπελλο Συνομοσπονδιών για τον αγώνα Ταϊτή – Νιγηρία κοστίζει κοντά στα 50 ευρώ. Φαντάσου λοιπόν τι θα πρέπει να πληρώσουμε στο Παγκόσμιο Κύπελλο και μην ξεχνάς, ο βασικός μισθός είναι στα 243 ευρώ.

Μουντιάλ για ποιόν λοιπόν; Ίσως για εκείνους που θα έρθουν για να «ζήσουν το όνειρο» τους στην Βραζιλία. Αυτή ακριβώς την στιγμή γύρω στις 200 χιλιάδες Βραζιλιάνοι σε οκτώ μεγαλουπόλεις είναι στους δρόμους και διαδηλώνουν για τα δικαιώματα του. Δεν τους νοιάζει το Μουντιάλ, δεν πίνουν καφέ και σίγουρα δεν χορεύουν σάμπα.

 

πηγή :   ΜΗΧΑΝΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ

 

Posted in ανάπτυξη για ποιόν;, η "δημοκρατία" των αστών, η "ελευθερία" του πολίτη, η ανάπτυξη που οδηγεί στα μονοπώλια | Με ετικέτα: , , , , | Leave a Comment »

Κοινωνικό τιμολόγιο στην «Αλουμίνιον»…

Posted by redship στο 5 Νοεμβρίου , 2013

 

 

 

Την ίδια ώρα που χιλιάδες λαϊκά νοικοκυριά μειώνουν συνεχώς την κατανάλωση ρεύματος γιατί αδυνατούν να αντεπεξέλθουν στα πανάκριβα τιμολόγια της ΔΕΗ, η «Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας» (ΡΑΕ) προχώρησε σε μία προκλητική απόφαση ενίσχυσης της «Αλουμίνιον της Ελλάδος», εταιρεία του Ομίλου Μυτιληναίου.

Συγκεκριμένα, αποφάσισε τη μείωση της τιμής του ρεύματος που θα πουλά η ΔΕΗ στην «Αλουμίνιον», από τα 42 ευρώ τη μεγαβατώρα στα 40,7 ευρώ/Mwh τελική τιμή, δηλαδή δίχως κάποιο επιπλέον τέλος (ΑΠΕ κ.ά.), με αναδρομική ισχύ από τον Ιούλιο 2010 και ως τα τέλη του χρόνου.

Σε σχετική της ανακοίνωση η ΔΕΗ ανέφερε ότι με την παραπάνω απόφαση της ΡΑΕ, υποχρεώνεται να πουλά «επί ζημία κάτω του κόστους» και ότι προκειμένου να υπολογισθεί το κόστος της Ενέργειας, αγνοήθηκαν τα επίσημα οικονομικά στοιχεία της και λήφθηκαν υπόψη αποκλειστικά οι εκτιμήσεις «που κάνει η ίδια η «Αλουμίνιον» για το κόστος της ηλεκτρικής ενέργειας της ΔΕΗ», και επισημαίνει ότι θα εξετάσει κάθε νόμιμο τρόπο αντίδρασης.

Αυτό που δεν αναφέρει η ΔΕΗ και δεν πήρε, επίσης, υπόψη η ΡΑΕ είναι το γεγονός ότι ο όμιλος Μυτιληναίου την ίδια ώρα που ζητά να αγοράζει από τη ΔΕΗ με 40 ευρώ τη μεγαβατώρα, πουλάει στο σύστημα ηλεκτρικό ρεύμα με 130 ευρώ την μεγαβατώρα, καθώς το εργοστάσιό του μικτής παραγωγής είναι ενταγμένο στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας.

 

 

από  τον    ριζοσπάστη

Posted in Δύο Ελλάδες δύο τάξεις μία λύση, Η «Δημοκρατία του φερετζέ», Η «κοινωνική ειρήνη» τους είναι ο ταξικός τους πόλεμος, Οι «αυτοδημιούργητοι» καπιταλιστές | Με ετικέτα: , , , , , , | Leave a Comment »

«Καθίστε ήσυχα… »

Posted by redship στο 30 Νοεμβρίου , 2012

 

Γράφει   ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

 

 

Πάνω από 56.000 επιχειρήσεις έβαλαν «λουκέτο» μόνο μέσα στους πρώτους 4 μήνες του 2012.

Μόνο μέσα στο προηγούμενο δεκαήμερο έκλεισαν τα «Costa Coffe», η Citibank ανακοίνωσε «λουκέτο» σε 16 υποκαταστήματα, η NEOSET οδεύει στο άρθρο 99, τα ΙΚΕΑ μειώνουν τους μισθούς των εργαζομένων.

Οσο για τους εργάτες του Σκαραμαγκά μετρούν 42 μήνες απλήρωτοι και οι χαλυβουργοί της «Χαλυβουργίας» Ασπροπύργου, εκεί που ο Σαμαράς και ο Δένδιας έστειλαν τα ΜΑΤ στην υπηρεσία του βιομήχανου Μάνεση εναντίον των απεργών

(σ.σ.: «για να ανοίξει το εργοστάσιο», όπως είπαν),

ο Μάνεσης από τις 12 Νοέμβρη έβαλε «λουκέτο» στο εργοστάσιο στέλνοντας τους εργάτες σε υποχρεωτική διαθεσιμότητα.

 

Ποιος ευθύνεται για όλα αυτά;

Μα φυσικά το… ΠΑΜΕ. Και το ΚΚΕ.

Και γιατί ευθύνονται;

Μα διότι «δεν κάθονται ήσυχα». «Φωνασκούν», «διαμαρτύρονται», «απεργούν» και εν γένει εμποδίζουν την «ανάπτυξη» της χώρας.

Η οποία χώρα βρίσκεται σε φάση «επανεκκίνησης». Το βεβαιώνουν οι ταγοί της. Αυτοί που κάνουν «αναδιαρθρώσεις», που ψηφίζουν μνημόνια, και «ανοίγουν» επαγγέλματα – αλλά που το μόνο «επάγγελμα» που έχουν ανοίξει είναι αυτό της… ανεργίας.

«Καθίστε ήσυχα», λοιπόν…

Για το καλό της χώρας. Μιας χώρας, της Ελλάδας, που κάθε τρεις και λίγο τη «σώζουν». Που – κατά το σποτάκι του κυρίου πρωθυπουργού – «τώρα ξεκινάει».

Αλλά που με την πολιτική που ακολουθείται, το μόνο που ο λαός της έχει να περιμένει, αν τους ακούσει και «κάτσει ήσυχα», είναι ό,τι ακριβώς μας υποσχέθηκε ο κ. Στουρνάρας:

«Τώρα – κατά τον κ. Στουρνάρα – αρχίζουν τα δύσκολα»…

Δεν χρειάζεται και πολλή φαντασία επομένως. Αν όλα όσα έχουμε ζήσει μέχρι τώρα ήταν τα «εύκολα», τότε πίσω από τα «δύσκολα» που μας τάζει η κυβέρνηση, και που ο λαός πρέπει «να κάτσει ήσυχα» και να τα υποδεχτεί αδιαμαρτύρητα,

μια μόνο «ησυχία» είναι αυτή που ακολουθεί: Του νεκροταφείου δικαιωμάτων, ονείρων και ψυχών.

Posted in τα παπαγαλάκια του κεφαλαίου, Το συμφέρον των καπιταλιστών δεν είναι συμφέρον των εργατών, ανάπτυξη για ποιόν;, ανθρώπινος δεν γίνεται ο καπιταλισμός | Με ετικέτα: , , , | 3 Σχόλια »

Τα είπε «κολοκοτρωναίικα»…

Posted by redship στο 29 Νοεμβρίου , 2012

Τρίζουν τα κόκαλα του Κολοκοτρώνη…

 

 

Θα τρίζουν τα κόκαλα του Κολοκοτρώνη με τον τρόπο που τον επικαλέστηκε ο  Άρης Σπηλιωτόπουλος στην εκπομπή των κ. Λυριτζή και Οικονόμου στον ΣΚΑΪ.

«Θα το πω κολοκοτρωναίικα», είπε. «Πρέπει να μονιάξουμε. Εάν δεν σταματήσουν οι άδικες απεργίες, εάν δεν σταματήσουν κάποιοι να καλούν το λαό να μην ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις του, τίποτα δεν θα καταφέρουμε» και συνεχίζει ακάθεκτος «αν δεν είχαμε μονιάξει δεν θα νικούσαμε στη μάχη στον Γοργοπόταμο».

Θα ξεχάσουμε κι αυτά που ξέρουμε δηλαδή. Στην Επανάσταση του 1821 ο ένας εμφύλιος διαδεχόταν τον άλλο. Οι αιτίες είχαν ταξικό χαρακτήρα. Στην Κατοχή μόνιαξαν όλοι μαζί; Και ο λαός και οι κυβερνώντες; Γιατί, απ’ όσο ξέρουμε, το μεγαλύτερο μέρος της αστικής τάξης τότε το είχε βάλει στα πόδια μαζί με το χρυσό της Ελλάδας και γύρισε μετά την απελευθέρωση, για να σφάξει το λαό μαζί με τους Εγγλέζους και τους ταγματασφαλίτες.

Δεν περιμέναμε βεβαίως να μη στοχοποιήσει το ΚΚΕ και το κάλεσμά του προς το λαό για απειθαρχία. Αλλά να χρησιμοποιεί τόσο αισχρά τους αγώνες του λαού και τους χιλιάδες νεκρούς που έδωσε για την ελευθερία του πάει πολύ. Παίζει και με το μυαλό μας και με την υπομονή μας.

Καλό βόλι …«γέρο του Μοριά»!

 

από 902.gr

Posted in ρήξη και ανατροπή, ταξικός πόλεμος, Δύο Ελλάδες δύο τάξεις μία λύση, Η «Δημοκρατία του φερετζέ», Η «κοινωνική ειρήνη» τους είναι ο ταξικός τους πόλεμος, ανάπτυξη για ποιόν;, η βρώμικη ηθική των αστών, η με το κεφάλαιο η με τους εργάτες | Με ετικέτα: , , | 1 Comment »

Δηλώσεις Αλέκας Παπαρήγα για αποφάσεις Eurogroup

Posted by redship στο 27 Νοεμβρίου , 2012

Posted in τα «Νταχάου» της εργοδοτικής αυθαιρεσίας, ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Αλέκα Παπαρήγα, ανάπτυξη για ποιόν; | Με ετικέτα: , , , | 1 Comment »

Ανακοίνωση του ΚΚΕ για τη διακοπή δρομολογίων του ΚΤΕΛ Θεσσαλονίκης

Posted by redship στο 23 Νοεμβρίου , 2012

Την εγκατάλειψη και τη συγκοινωνιακή απομόνωση της επαρχίας Λαγκαδά καταδικάζει με ανακοίνωσή της η Νομαρχιακή Επιτροπή Υπαίθρου Θεσσαλονίκης του ΚΚΕ.

Όπως τονίζει η ανακοίνωση:

«Στους εργαζόμενους του Λαγκαδά κοντά στα τόσα προβλήματα που γεννά η οικονομική καπιταλιστική κρίση και η βάρβαρη πολιτική της τρικομματικής συγκυβέρνησης, προστίθεται τώρα και ο αποκλεισμός τους, η αδυναμία μετακίνησης και μεταφοράς.

Οι σημερινές εξελίξεις, με την ανακοίνωση διακοπής επ’ αόριστο των δρομολογίων του ΚΤΕΛ Θεσσαλονίκης, η διαφαινόμενη παρόμοια εξέλιξη με τη μεταφορά μαθητών, καθώς και η απειλή να συμβεί το ίδιο και με τον ΟΑΣΘ, αποκαλύπτει με τραγικό τρόπο τις συνέπειες των μέτρων της βαρβαρότητας, αλλά και πού οδηγεί η «ελεύθερη» οικονομία και η παράδοση σε ιδιώτες (με μόνο φυσικά κίνητρο το κέρδος) του δικαιώματος για ελεύθερη και φτηνή συγκοινωνία για το λαό. Στην πράξη απαγορεύεται η μετακίνηση και η συγκοινωνία για τους ανθρώπους των λαϊκών στρωμάτων.

Καλούμε τους εργαζόμενους της επαρχίας Λαγκαδά, που βιώνουν ήδη τις τραγικές συνέπειες της εγκατάλειψης της επαρχίας, εξαιτίας πολιτικών των κυβερνήσεων, της ΕΕ και της πλουτοκρατίας, με την ανεργία, τη φτώχεια και την ανέχεια να δοκιμάζει τα όρια χιλιάδων εργατικών και λαϊκών οικογενειών, να σημάνουν γενικό ξεσηκωμό και να απαιτήσουν:

Ούτε μέρα χωρίς συγκοινωνία, άμεση επίλυση του προβλήματος.

Ενιαίο αποκλειστικά Δημόσιο Φορέα Συγκοινωνιών που θα εξασφαλίζει τακτική, συχνή και φτηνή συγκοινωνία για τους εργαζόμενους, που δεν θα μετατρέπει το δικαίωμα αυτό σε αντικείμενο κερδοσκοπίας σε κανέναν ιδιώτη μεγαλοεπιχειρηματία. Δωρεάν μετακινήσεις για ανέργους και μαθητές – φοιτητές.

Οι εργαζόμενοι να μη γίνουν το μπαλάκι στο παιχνίδι και τους εκβιασμούς ανάμεσα σε κυβέρνηση – Περιφέρεια και ΚΤΕΛ – ΟΑΣΘ».

 

 

από  902.gr

 

Posted in ανάπτυξη για ποιόν;, εκβαρβαρισμός της κοινωνίας, η ανάπτυξη που οδηγεί στα μονοπώλια | Με ετικέτα: , , | 1 Comment »

Εταιρείες «off shore»: Ζουν το μύθο τους στην Ελλάδα!

Posted by redship στο 17 Νοεμβρίου , 2012

Το θέμα αποκαλύφθηκε την περασμένη βδομάδα. Αλλά, περιέργως πως (ή μήπως καθόλου περιέργως…) «χάθηκε».

Ας το υπενθυμίσουμε:

Οι αλλοδαπές εταιρείες που βρίσκονται στην Ελλάδα, οι λεγόμενες «οφ σορ», σύμφωνα με το έγγραφο που παρουσίασε ο υφυπουργός Οικονομικών Γ. Μαυραγάνης την περασμένη βδομάδα, ανέρχονται στις 21.065. Από αυτές οι 16.580 είναι ενεργές.

Σύμφωνα με το έγγραφο, τα στοιχεία που προκύπτουν για τις «οφ σορ» εταιρείες όσον αφορά στις δηλώσεις Ειδικού Φόρου επί των Ακινήτων, είναι τα εξής:

Το 2003 υποβλήθηκαν 383 δηλώσεις και ο φόρος ανήλθε σε 4,8 δισ. ευρώ.

Το 2004: δηλώσεις 411 – φόρος 3,6 δισ. ευρώ.

Το 2005: δηλώσεις 352 – φόρος 3 δισ. ευρώ.

Το 2006: δηλώσεις 311 – φόρος 3,1 δισ. ευρώ.

Το 2007: δηλώσεις 275 – φόρος 2,8 δισ. ευρώ.

Το 2008: δηλώσεις 239 – φόρος 3,4 δισ. ευρώ.

Το 2009: δηλώσεις 201 – φόρος 3,4 δισ. ευρώ.

Το 2010: δηλώσεις 1177 – φόρος 3,4 δισ. ευρώ.

Το 2011: δηλώσεις 998 – φόρος 0,9 δισ. ευρώ

Το 2012: δηλώσεις 965 – φόρος 0,3 δισ. ευρώ.

Από τα καταπληκτικά αυτά στοιχεία εξάγονται τα εξής καταπληκτικότερα συμπεράσματα:

Πρώτο, από τις «οφ σορ» εταιρείες που λειτουργούν στην Ελλάδα, αυτό που συμβαίνει επί μια ολόκληρη δεκαετία είναι ότι δηλώσεις – ως υποχρεούνται – για τον προσδιορισμό του ειδικού φόρου επί των ακινήτων που διαθέτουν, καταθέτουν στην καλύτερη περίπτωση μόλις οι 7 (!) από τις 100 «οφ σορ» που λειτουργούν στην Ελλάδα και στη χειρότερη περίπτωση… η μία (!!!) από τις 100 «οφ σορ»!
Δεύτερον: Από το 2010 και μετά, από την εποχή των Μνημονίων δηλαδή και μετά, παρότι ο αριθμός των κατατεθεισών δηλώσεων έχουν έως και πενταπλασιαστεί, ο φόρος που καλούνται να πληρώνουν οι «οφ σορ» έχει μειωθεί έως και… δέκα φορές!

 

Αυτά τα θαυμάσια συμβαίνουν στην Ελλάδα τόσο όσον αφορά το γενικό, δηλαδή

α) τη μη υποβολή φορολογικών δηλώσεων μέχρι και από το 99% (!) των «οφ σορ» που λειτουργούν στην Ελλάδα,

όσο και σε ό,τι αφορά το ειδικό, δηλαδή

β) το φόρο που πληρώνουν αυτές που τελικώς υποβάλουν δηλώσεις, ο οποίος φόρος μειώθηκε έως και 92%! Και τούτο μετά την τροποποίηση του νόμου 3091/2002 (με τον οποίο επιβλήθηκε ειδικός φόρος 3% επί της αξίας των ακινήτων που ανήκουν σε νομικά πρόσωπα και νομικές οντότητες) από το νόμο 3842/2010.

Μια λεπτομέρεια:

Αυτός ο τόσο φιλικός προς τις «οφ σορ» εταιρείες δημοσιεύτηκε στο ΦΕΚ 58, τεύχος Α, στις 23/4/2010.

Ηταν την ίδια μέρα που ο Γιώργος Παπανδρέου ανακοίνωσε από το Καστελόριζο την υπαγωγή της Ελλάδας σε καθεστώς Μνημονίων…

Κι άλλη λεπτομέρεια:

Αυτά συμβαίνουν σε μια Ελλάδα όπου 30.000 οικογένειες μένουν κάθε μήνα χωρίς ηλεκτρικό, γιατί, λόγω των χαρατσιών επί των ακινήτων, αδυνατούν να πληρώσουν το λογαριασμό και η ΔΕΗ τους κόβει το ρεύμα…

Posted in ανάπτυξη για ποιόν;, ανθρώπινος δεν γίνεται ο καπιταλισμός, η ανάπτυξη που οδηγεί στα μονοπώλια, καπιταλισμός | Με ετικέτα: , , , | 1 Comment »

«Καλά Χριστούγεννα»! «Εφεραν» 156,6 δισ. ευρώ – βούτηξαν 202,7 δισ. ευρώ

Posted by redship στο 16 Νοεμβρίου , 2012

 

Γράφει    ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

 

Παλιά θα «τρώγαμε με χρυσά κουτάλια», επειδή έβαλαν τη χώρα στην ΕΟΚ.

Στη συνέχεια, θα ζούσαμε «ζωή χαρισάμενη» γιατί βάλανε τη χώρα στην Ευρωζώνη.

Αργότερα, θα κατέβαιναν επί της Γης τα ουρί και τα αγγελάκια του παραδείσου, επειδή μας φέρανε το ευρώ.

Τώρα, καθώς για ευνόητους λόγους τις μακροπρόθεσμες προβλέψεις τις αποφεύγουν, μας λένε ότι τουλάχιστον θα περάσουμε… «καλά Χριστούγεννα» «σούπερ δόση» (όπως έγραφαν προχτές τα «Νέα»), επειδή μετά την ψήφιση του νέου Μνημονίου και του νέου μνημονιακού προϋπολογισμού έρχεται η δόση του δανείου!

 

Τελικά, είναι έως και διασκεδαστικό να παρακολουθείς τον κατήφορο της χρεοκοπίας του κυρίαρχου πολιτικού συστήματος.

Χωρίς αυτό, βέβαια, να μειώνει στο ελάχιστο τον εξοργιστικό χαρακτήρα της διαχρονικής απάτης που αυτό εκπροσωπεί.

 

Ας δούμε μια ακόμα πλευρά αυτής της απάτης:

Ας θεωρήσουμε ότι είναι ακριβή (παρά τα συχνά μαγειρεμένα και τη μη δυνατότητα να διασταυρωθούν) τα στοιχεία τα οποία εμφανίζουν στον προϋπολογισμό. Από τα στοιχεία αυτά, όπως ισχυρίζονται οι κυβερνώντες (Κρατικός Προϋπολογισμός 2013, Εισηγητική Εκθεση, σελίδα 127) στα τρία χρόνια των Μνημονίων (2010 – 2012) και μέχρι την ψήφιση του προϋπολογισμού, τα χρήματα που με τη μορφή των «σωτήριων» δανείων έχουν εκταμιευθεί από την τρόικα στην Ελλάδα ανέρχονται στα 112,6 δισ. ευρώ.

Τώρα, μας λένε ότι έρχεται η αποκαλούμενη και ως «σούπερ δόση». Ας θεωρήσουμε, λοιπόν, ότι όντως θα γίνει η εκταμίευση των 44 δισ. ευρώ, όπως οι κυβερνώντες τα υπολογίζουν.

Σε αυτήν την περίπτωση, αν δηλαδή μέχρι το τέλος του χρόνου εκταμιευτεί το ποσό της λεγόμενης «σούπερ δόσης», το σύνολο των χρημάτων που θα έχουν «έρθει» στην Ελλάδα ως απόρροια των Μνημονίων (σ.σ.: και τα οποία, φυσικά, έχουν έρθει για τους τραπεζίτες και τους κεφαλαιοκράτες και ουχί για το λαό), δε θα ξεπερνά τα 156,6 δισ. ευρώ.

 

Ας πάμε τώρα στο «ζουμί» της υπόθεσης. Και αυτό, το «ζουμί» βρίσκεται πάλι στον προϋπολογισμό (σελίδα 133).

Εκεί, λοιπόν, υπάρχουν δύο πολύ σημαντικοί πίνακες, όπου παρουσιάζεται αναλυτική κατάσταση με τα χρήματα που έχει κατ’ έτος πληρώσει ο ελληνικός λαός σε κερδοσκόπους και σε τοκογλύφους αυτά τα τρία χρόνια της μνημονιακής «σωτηρίας».

Τι προκύπτει:

Οτι μόνο για την περίοδο 2010 – 2012, η Ελλάδα – τουτέστιν ο ελληνικός λαός – για τόκους, για χρεολύσια, για εξοφλήσεις εντόκων γραμματίων και βραχυπρόθεσμων τίτλων, για τα χρέη των πλουτοκρατών δηλαδή, έχει πληρώσει στους ντόπιους και ξένους «σωτήρες» το ποσό των 202,73 δισ. ευρώ!

 

Με άλλα λόγια:

Πρώτον: Αυτοί που δημιούργησαν τα χρέη, κατά τη μνημονιακή περίοδο 2010 – 2012, μας «έφεραν» δάνεια 156,6 δισ. ευρώ (σ.σ.: που δεν τα «έφεραν» και όλα, μιας και ακόμα περιμένουμε τα 44 δισ. ευρώ της «σούπερ δόσης», ώστε να περάσουμε… «καλά Χριστούγεννα»). Δάνεια που ένα μεγάλο μέρος τους ξαναγύρισε στους δανειστές και το υπόλοιπο το έφαγαν μεταξύ τους οι πλουτοκράτες.

Δεύτερον: Την ίδια ακριβώς περίοδο, εμείς, ο λαός, τους πληρώσαμε από τους μισθούς, τις συντάξεις, από τα δικαιώματα και τελικά από το αίμα της καρδιάς μας, τοκογλυφικά που ανέρχονται στο ύψος των 202,73 δισ. ευρώ!

Αυτό, δε, το αποκαλούν «σωτηρία» της Ελλάδας!

Posted in Το συμφέρον των καπιταλιστών δεν είναι συμφέρον των εργατών, ανάπτυξη για ποιόν;, ανθρώπινος δεν γίνεται ο καπιταλισμός | Με ετικέτα: , , | 2 Σχόλια »

Η νέα ομοβροντία οδηγεί στη χρεοκοπία!

Posted by redship στο 12 Νοεμβρίου , 2012

ΠΟΛΥΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ – ΜΕΣΟΠΡΟΘΕΣΜΟ – ΚΡΑΤΙΚΟΣ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ

Μοναδική εναλλακτική προοπτική για τους εργαζόμενους είναι η ανατροπή της φιλομονοπωλιακής πολιτικής, η έξοδος από την ΕΕ, η μονομερής διαγραφή του χρέους και η κοινωνικοποίηση των μέσων παραγωγής

 
Οπως και να διαβαστούν τα μέτρα που ψήφισαν οι βουλευτές των κομμάτων της συγκυβέρνησης την προηγούμενη Τετάρτη στη Βουλή, εύκολα διαπιστώνεται ότι στόχος τους δεν είναι ούτε τα δημόσια ελλείμματα, ούτε το κρατικό χρέος. Δεν αποτελούν καν μια παρέμβαση αναγκαίων προσαρμογών για την αντιμετώπιση της βαθιάς καπιταλιστικής οικονομικής κρίσης. Τα στοιχεία, άλλωστε, το δείχνουν καθαρά. Η κρίση θα συνεχιστεί για έκτη συνεχόμενη χρονιά χωρίς καν να έχουν εμφανιστεί ενδείξεις κάποιας υπολογίσιμης ύφεσης των συμπτωμάτων της, ενώ το χρέος, στο όνομα του οποίου σταυρώνουν εδώ και δυόμισι χρόνια τα λαϊκά στρώματα της χώρας, εξακολουθεί να θεωρείται «μη βιώσιμο», αναζωπυρώνοντας τα ακόμα χειρότερα σενάρια που επεξεργάζονται στα επιτελεία της άρχουσας τάξης, σε βάρος του λαού και του τόπου.

Η φιλομονοπωλιακή πολιτική αντιμετώπισης της κρίσης, όπως αυτή εφαρμόζεται από την άνοιξη του 2010, μπορεί να συνδέθηκε φραστικά με τα ελλείμματα και το χρέος, αλλά και ο τελευταίος παρατηρητής γρήγορα κατάλαβε ότι αυτό ήταν το πρόσχημα, το άλλοθι που είχε ανάγκη η πλουτοκρατία και τα όργανά της ώστε να ξεδιπλωθεί η υλοποίηση ενός ολοκληρωμένου σχεδίου προσαρμογής της καπιταλιστικής κοινωνίας, στη νέα φάση εξέλιξης του συστήματος. Ο στόχος τους είναι ένας και μοναδικός: Να εξασφαλίσουν, μέσα σε ένα πλαίσιο συνεχώς οξυνόμενων αντιθέσεων, την κερδοφορία του κεφαλαίου, σε μια εποχή που το κέντρο της παγκόσμιας παραγωγής έχει μεταφερθεί σε περιοχές της ανατολικής Ασίας, ενώ η πλήρης απελευθέρωση των αγορών και η περιβόητη «παγκοσμιοποίηση», τοποθετεί στη θέση του ανταγωνιστή του δυτικοευρωπαϊκού κεφαλαίου τα κεφάλαια που δραστηριοποιούνται σε Κίνα και Ινδία, αντί για τα κεφάλαια των ΗΠΑ ή της Ιαπωνίας.

Μόλις συνειδητοποιηθεί από τις λαϊκές μάζες ότι, πράγματι, χωρίς τον εργάτη «γρανάζι δεν γυρνά», θα έχει συντομέψει σημαντικά ο δρόμος για την ανατροπή της εξουσίας, που θέλει τον εργάτη γρανάζι της μηχανής που βγάζει κέρδη…

Αυτός είναι ο λόγος που ενεργοποιούν τα διάφορα «μνημόνια» και τα «Μεσοπρόθεσμα Πλαίσια». Αυτός είναι ο λόγος που στις σημερινές συνθήκες υπερσυσσώρευσης κεφαλαίων οι κλασικές μορφές λιτότητας δεν έχουν πέραση, η κρίση δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί σε ένα δύο χρόνια, ενώ παράλληλα είναι αδύνατον να υπολογιστεί το μέγεθος της καταστροφής παραγωγικών δυνάμεων και κεφαλαίου που απαιτείται για την εκ νέου εξισορρόπηση των δεδομένων, που θα επιτρέψουν να επιστρέψουμε στην «κανονική» αναπαραγωγή του κοινωνικού κεφαλαίου. Γιατί είναι εντελώς διαφορετικό πράγμα να αναζητούνται σημεία ισορροπίας της επιχειρηματικής δράσης ακόμα και ανάμεσα σε χώρες που αν και αποτελούν ενιαία ομάδα κρατών, η νομοτέλεια της ανισομετρίας έχει προκαλέσει μεγάλες διαφορές στο επίπεδο ανάπτυξης τους, με την αναζήτηση στοιχείων εξισορρόπησης ανάμεσα σε χώρες που βρίσκονται σε διαφορετικές εποχές ανάπτυξης.

Τα παραπάνω κάθε άλλο παρά πτοούν την άρχουσα τάξη και τους φορείς που εξασφαλίσουν την εξουσία της. Αντίθετα, απαντούν με μέτρα και πολιτικές που σαρώνουν και τα τελευταία ψήγματα της κοινωνίας που είχε δημιουργηθεί μεταπολεμικά, ανατρέπουν τις όποιες κοινωνικές ισορροπίες είχαν προκύψει μέσα από ταξικές αναμετρήσεις δεκαετιών, επιχειρούν να επαναφέρουν την κοινωνία στην εποχή της γαλέρας και του βούρδουλα. Και θέλουν να μας οδηγήσουν εκεί, όχι βέβαια επειδή ξαφνικά τους έστριψε. Δεν έχουν άλλα περιθώρια. Το κεφάλαιο, το μεγάλο κεφάλαιο και οι εκπρόσωποί του, δυσκολεύονται να βρουν κλάδους για κερδοφόρες επενδύσεις, δεν αντέχουν πια να μοιράζονται τα κέρδη με τους εκατοντάδες χιλιάδες αυτοαπασχολούμενους, δεν αντέχουν να δίνουν μεροκάματο όσο χρειάζεται για την αναπαραγωγή της εργατικής δύναμης, δεν αντέχουν να αφήνουν να χάνονται πόροι που πάνε για Υγεία, Παιδεία, χρηματοδότηση άλλων κοινωνικών αναγκών, ενώ θα μπορούσαν να ‘ναι καθαρό δικό τους κέρδος.

Δολοφονικά ντοκουμέντα

 

 

Τα ντοκουμέντα που τούτες τις μέρες ψηφίζουν οι βουλευτές της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ και της ΔΗΜΑΡ στη Βουλή, αποδεικνύουν με τον πιο χαρακτηριστικό τρόπο ότι η πλουτοκρατία έχει σχέδιο, το προωθεί προγραμματισμένα, ελέγχει την κατάσταση σε διάφορα επίπεδα, προσπαθώντας κάθε φορά να μυήσει στην αιματοχυσία του λαού, κάθε πολιτική δύναμη …προθύμων, οι οποίοι της είναι αναγκαίοι, είτε ως συμμετοχές σε κυβερνητικά σχήματα, είτε ως δύναμη αναχαίτισης και αποπροσανατολισμού του διογκούμενου κινήματος αντίστασης στα μέτρα.

Τη βδομάδα που διανύουμε, με νομοθετήματα που μπήκαν στη Βουλή, η κυβέρνηση ΝΔ – ΠΑΣΟΚ – ΔΗΜΑΡ, στην ουσία συνέδεσε, ενιαιοποίησε το δεύτερο μνημόνιο που είχαν ψηφίσει τον Φλεβάρη του 2012 το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ, με τις πρόσθετες υποχρεώσεις που ανέλαβε τώρα η κυβέρνηση Σαμαρά. Συγκεκριμένα:

Με το πολυνομοσχέδιο «Εγκριση Μεσοπρόθεσμου Πλαισίου Δημοσιονομικής Στρατηγικής 2013-2016 – Επείγοντα μέτρα εφαρμογής του νόμου 4046/2012 και του Μεσοπρόθεσμου Πλαισίου Δημοσιονομικής Στρατηγικής 2013-2016», που ψηφίστηκε την προηγούμενη Τετάρτη:
  • Υιοθετεί το σύνολο των επιλογών που έχουν γίνει από τον καιρό του πρώτου μνημονίου.
  • Υλοποιούνται οι δεσμεύσεις, «τα προαπαιτούμενα», που μας έλεγαν, τα οποία είχαν συμφωνηθεί με την τρόικα το Φλεβάρη του 2012, όταν υπογράφτηκε το δεύτερο μνημόνιο (για παράδειγμα η μείωση των ειδικών μισθολογίων).
  • Υλοποιείται άμεσα ένα μέρος των δεσμεύσεων που ανέλαβε η κυβέρνηση Σαμαρά, στα πλαίσια των …«διαπραγματεύσεων» που έγιναν τους τελευταίους μήνες (για παράδειγμα, η αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης στα 67).
  • Αναλαμβάνονται πρόσθετες δεσμεύσεις για διαρθρωτικές και άλλες αλλαγές, που ως γενική κατεύθυνση έχουν την εξισορρόπηση των δημοσιονομικών σε τέτοια επίπεδα που στο όνομα της ανταγωνιστικότητας του κεφαλαίου όλο και μεγαλύτερο μέρος των μισθωτών να αμείβονται με το βασικό μισθό, των 586 μικτά, που για τους νέους μέχρι τα 25, θα είναι 511 ευρώ!!!
Η αναμενόμενη για σήμερα το βράδυ ψήφιση του «Κρατικού Προϋπολογισμού για το 2013», προσφέρει στην κυβέρνηση το αναγκαίο εργαλείο για
  • Να παρακολουθεί την κανονική εκτέλεση της γενικότερης στρατηγικής, όπως αυτή απεικονίζεται στο Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο, και
  • Για να επιτελέσει το ρόλο του στην αναδιανομή των εισοδημάτων, μια αναδιανομή που βεβαίως γνωρίζουμε από τώρα τον αντιλαϊκό της χαρακτήρα, ωστόσο το μέγεθος της αντιδραστικότητας και αγιότητάς της θα διαπιστωθεί όταν η κυβέρνηση φέρει, μέσα στο επόμενο διάστημα, το νέο φορολογικό νομοσχέδιο.

Είναι ολοφάνερο ότι και τα δύο νομοθετήματα αποτελούν συστατικά μέρη της ίδιας ενιαίας πολιτικής, που ενιαία και αλληλοσυμπληρούμενα χαράζουν τη γραμμή πολέμου της οικονομικής ολιγαρχίας ενάντια στο λαό και τον τόπο.

Κατευθείαν στην πτώχευση!

Οι πολιτικές και τα μέτρα που προωθούν η τρόικα και η συγκυβέρνηση ΝΔ – ΠΑΣΟΚ – ΔΗΜΑΡ, θα οδηγήσουν εκατοντάδες χιλιάδες, εκατομμύρια νοικοκυριά στην απόλυτη εξαθλίωση, στην ανεξέλικτη χρεοκοπία και το κοινωνικό περιθώριο. Κανείς δε δικαιούται να υποστηρίζει ότι δεν το γνωρίζει, όταν και στις πέτρες είναι γνωστά τα επίσημα στοιχεία για το μέγεθος της ανεργίας, τα ποσοστά της μείωσης των μισθών και των συντάξεων, η απίστευτη φοροκαταιγίδα που πλήττει τις λαϊκές οικογένειες, τα απάνθρωπα χαράτσια που πληρώνει ο λαός, τα άλλα κερατιάτικα που μας βάζουν να πληρώνουμε για να καλύπτονται οι «τρύπες» της δημόσιας Παιδείας και της Υγείας.

Η επιδίωξη της άρχουσας τάξης να εξασφαλίζει φτηνή εργατική δύναμη, ήταν ανέκαθεν μόνιμη, σταθερή, αέναη. Στις σημερινές, ωστόσο, συνθήκες εξέλιξης του συστήματος, ενός συστήματος που σαπίζει και βρωμοκοπάει από όλες του τις μεριές, δεν τους φτάνει να εξασφαλίσουν απλά πιο φτηνούς εργάτες, φτηνότερη, γενικά, εργατική δύναμη. Για να σταθεί ο καπιταλισμός στα πόδια του, θέλει μια εργατική τάξη ταπεινωμένη, πεινασμένη, έτοιμη να παραδοθεί σε κάθε εργοδοτικό εκβιασμό, απογυμνωμένη από κάθε κοινωνικό δικαίωμα, μακριά από τα συνδικάτα και την ταξική πάλη, όμηρο στην ιδέα της προσωπικής διάσωσης, έρμαιο στην αντίληψη της υποταγής, πλήρως παραδομένη στις ορέξεις του κεφαλαίου.

Γι’ αυτό, ειδικά σήμερα, τις μέρες της κρίσης και των βασάνων της εργατικής τάξης, πρέπει να τις κάνουμε μέρες αποκάλυψης. Να κατανοήσουμε και να συνειδητοποιήσουμε όσο γίνεται πιο καθαρά, ότι στην καταστροφή που μας οδηγεί η ΕΕ, το κεφάλαιο και ο καπιταλισμός, υπάρχει αντίλογος. Εξω και μακριά από την ΕΕ, με μονομερή διαγραφή του κρατικού χρέους, κόντρα στους κεφαλαιοκράτες και το σύστημά τους. Που σημαίνει κοινωνικοποίηση των μέσων παραγωγής και φουλάρισμα των μηχανών, βάζοντας πλέον εντελώς διαφορετικούς στόχους: Πρώτα και κύρια, την ολόπλευρη ικανοποίηση των συνεχώς αυξανόμενων αναγκών ολόκληρου του λαού.

Posted in ταξικός πόλεμος, την κρίση την πληρώνουμε όλοι πλην ολιγαρχίας, Δύο Ελλάδες δύο τάξεις μία λύση, Η «κοινωνική ειρήνη» τους είναι ο ταξικός τους πόλεμος | Με ετικέτα: , , , | 1 Comment »

17 δισ. ευρώ σε μισθούς – συντάξεις, 67 δισ. ευρώ σε τοκογλύφους!

Posted by redship στο 10 Νοεμβρίου , 2012

Γράφει  ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

 

 

Εισηγητική Εκθεση Προϋπολογισμού 2013, σελίδα 78. Μισθοί και συντάξεις 17,511 δισ. ευρώ. Τόκοι και χρεολύσια 67,197 δισ. ευρώ!

Γιατί «δεν έχει το κράτος» τους;

Γιατί «δε φτάνουν τα λεφτά», για να πληρωθούν οι μισθοί των εργαζομένων και οι συντάξεις των συνταξιούχων που για το επόμενο έτος, με βάση τον Τακτικό Προϋπολογισμό (σελίδα 78 της Εισηγητικής Εκθεσης) έχουν προϋπολογιστεί στα 17,5 δισ. ευρώ;

Γιατί αυτοί οι μισθοί και οι συντάξεις, που «δεν φτάνουν τα λεφτά» για να πληρωθούν, μέσα σε ένα χρόνο, από το 2012 στο 2013, περικόπτονται ακόμα κατά 2 δισ. ευρώ;

Γιατί ματώνει ο ελληνικός λαός, από ένα «τρίτο Μνημόνιο» που έρχεται να προσθέσει την ταφόπλακα στη σφαγή που προηγήθηκε όλη την προηγούμενη τριετία;

Η απάντηση δίνεται από τους ίδιους τους δήμιους του ελληνικού λαού. Από αυτούς που αύριο αναμένεται να υπερψηφίσουν τον προϋπολογισμό του 2013, για να «σώσουν» – για μια ακόμα φορά – τη χώρα.

Ομολογούν οι ίδιοι ποιους «σώζουν» στην πραγματικότητα. Ομολογούν οι ίδιοι για ποιους δουλεύουν. Ομολογούν οι ίδιοι όχι μόνο από ποιους τα παίρνουν, αλλά και σε ποιους τα δίνουν.

Στην ίδια σελίδα, την σελίδα 78 του Κρατικού Προϋπολογισμού 2013, στον Πίνακα 3.9, περιγράφουν με ακρίβεια ποιος κερδίζει από τον αδίστακτο ταξικό πόλεμο που έχουν εξαπολύσει εναντίον των λαϊκών στρωμάτων.

Σύμφωνα με τον Προϋπολογισμό τους, λοιπόν, μόνο μέσα στο 2013 έχουν προβλέψει ότι θα καταβάλουν σε τόκους και σε χρεολύσια για την ικανοποίηση κάθε λογής ντόπιων και ξένων τοκογλύφων που έπαιξαν και παίζουν με το δημόσιο χρέος της χώρας, το ποσό των τουλάχιστον 67,197 δισ. ευρώ!

 

Από μια οικονομία, δηλαδή, που το ΑΕΠ της, μετά από τη συνεχή βύθιση που της έχουν προκαλέσει τα μέτρα, μόλις και μετά βίας θα φτάσει το 2013 στα 193 δισ. ευρώ, οι «σωτήρες» παρέχουν πάνω από το 1/3 αυτού του ΑΕΠ σε δανειστές, σε πιστωτές, σε κερδοσκόπους και σε «αλογομούρηδες» που στοιχηματίζουν πάνω στη λεγόμενη «βιωσιμότητα» του χρέους!

Λεηλατούν το λαό, αποφάσισαν να του επιβάλουν ακόμα 19 δισ. ευρώ νέα μέτρα μέχρι το 2016, και μέσα σε μια χρονιά, το 2013 δίνουν 67 δισ. ευρώ και πλέον στους τοκογλύφους, για την αποπληρωμή ενός χρέους – Λερναία Υδρα!

Για ένα χρέος που δεν το προκάλεσε ο λαός, αλλά το πληρώνει!

Για ένα χρέος που δεν μειώνεται, αλλά μεγαλώνει!

Για ένα χρέος που δεν δανείζονται για την αποπληρωμή του, αλλά που δανείζονται για τη ρευστότητα των κεφαλαιοκρατών και για την αέναη πληρωμή του (στο πολλαπλάσιο) από το λαό!

Posted in Το συμφέρον των καπιταλιστών δεν είναι συμφέρον των εργατών, ανάπτυξη για ποιόν;, ανθρώπινος δεν γίνεται ο καπιταλισμός | Με ετικέτα: , , , | 1 Comment »

Οσα κλέβουν από ανάπηρους και συνταξιούχους τα δίνουν για «έξοδα τραπέζης»!

Posted by redship στο 10 Νοεμβρίου , 2012

 

Γράφει ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

 

Στη σελίδα 474 του λεγόμενου και «τρίτου Μνημονίου» που ψήφισε προχτές η Βουλή, υπάρχει ένας πολύ ενδιαφέρων πίνακας των δαπανών του ελληνικού κράτους μέχρι το 2016, όπου περιλαμβάνεται μια ακόμα πιο ενδιαφέρουσα εγγραφή.

Η εγγραφή φέρει τον κωδικό «Εξοδα εκταμίευσης δανείου στο EFSF». Το ποσό της δαπάνης που έχει υπολογιστεί ότι θα βαρύνει τον ελληνικό λαό ανέρχεται για την περίοδο 2013 – 2016 εξ αυτού του λόγου και μόνο στα 725 εκατομμύρια ευρώ. Μάλιστα, τα 565 εκατ. ευρώ από αυτό το ποσό προβλέπεται να εκταμιευτούν μέσα στο 2012.

Με άλλα λόγια, ο περίφημος «μηχανισμός σωτηρίας», ο EFSF, δε λειτουργεί (και πώς θα μπορούσε να γίνει αλλιώς) παρά ως κοινός τραπεζίτης – τοκογλύφος που «δαγκώνει» το θύμα του, τον δανειζόμενο, από την πρώτη στιγμή. Χρεώνοντας, δηλαδή, στο θύμα ακόμα και τα λεγόμενα «έξοδα τραπέζης», τα οποία αφαιρούνται αμέσως από ένα δάνειο πριν ακόμα αυτό φτάσει στα χέρια του παραλήπτη.

 

Ως εκ τούτου και μόνο για τα… «έξοδα τραπέζης», λοιπόν, ο ελληνικός λαός θα πληρώσει στον «σωτήριο» EFSF το ποσό των 725 εκατ. ευρώ.

Σε τι αντιστοιχεί αυτό το ποσό;

Η απάντηση αυτή βρίσκεται λίγες σελίδες πιο πίσω στο κείμενο του «τρίτου Μνημονίου».

Συγκεκριμένα στη σελίδα 471, βλέπουμε να έχουν προβλέψει περικοπές στο εφάπαξ των συνταξιούχων (274 εκατ. ευρώ), περικοπές οικογενειακών επιδομάτων (86 εκατ. ευρώ), περικοπές στους ανάπηρους (82 εκατ. ευρώ), περικοπές στα επιδόματα ανεργίας (30 εκατ. ευρώ), περικοπές στο ΕΚΑΣ (114 εκατ. ευρώ), περικοπές στα νοσοκομεία (85 εκατ. ευρώ), περικοπές σε ΑΕΙ και ΤΕΙ (61 εκατ. ευρώ).

Το άθροισμα των παραπάνω περικοπών ανέρχεται στα 732 εκατ. ευρώ.

Εν ολίγοις:

Κλέβουν χρήματα από τους συνταξιούχους, από τους ανάπηρους, από την Παιδεία, από την Υγεία, από τους ανέργους, από τους πολύτεκνους και όπως ακριβώς τα κλέβουν, έτσι ακριβώς τα παραδίδουν στους τοκογλύφους, για να πληρωθούν τα… «έξοδα φακέλου» των δανειστών!

Posted in Δύο Ελλάδες δύο τάξεις μία λύση, Η απειθαρχία και η ανυπακοή είναι πλέον ο μόνος δρόμος για το λαό μας, Το συμφέρον των καπιταλιστών δεν είναι συμφέρον των εργατών | Με ετικέτα: , , | 1 Comment »

«Ανεμος»… κοπανιστός

Posted by redship στο 9 Νοεμβρίου , 2012

 

Γράφει  ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

 

 

Η κυβέρνηση του κ. Ολάντ ανακοίνωσε μέτρα λιτότητας ύψους 20 δισ. ευρώ, με αυξήσεις στον ΦΠΑ και ψαλίδισμα σωρείας κοινωνικών δαπανών που πλήττουν ευθέως τα λαϊκά στρώματα της Γαλλίας.

Η εξήγηση του… σοσιαλιστή προέδρου είναι ότι έτσι θα επιτευχθούν οι αναγκαίες φοροελαφρύνσεις για τους επιχειρηματίες, ώστε να βελτιωθεί η «ανταγωνιστικότητα» της Γαλλίας.

Εν ολίγοις, η «ανταγωνιστικότητα» της Γαλλίας (όπως και της Ελλάδας) περνάει μέσα από αύξηση φόρων στο λαό και την αντίστοιχη μείωση φόρων στα μονοπώλια.

Κατόπιν αυτών, είναι περισσότερο από προφανές ότι με την άνοδο του κ. Ολάντ στον προεδρικό θώκο της Γαλλίας ένας «νέος άνεμος φυσάει στην ΕΕ»…

 

Η Ολλανδία δεν αντιμετωπίζει ιδιαίτερο πρόβλημα με το δημόσιο χρέος της που αν και διαρκώς αυξανόμενο εντούτοις κινείται ακόμα περίπου στο 70% του ΑΕΠ της.

Αντιμετωπίζει όμως τεράστιο πρόβλημα με το ιδιωτικό της χρέος

(σ.σ.: η καπιταλιστική κρίση έχει πολλούς τρόπους για να εκδηλωθεί)

το οποίο έχει εκτιναχτεί στο 300% μιας και εκεί απ’ ό,τι φαίνεται οι «τεμπέληδες» Ολλανδοί (κατά το πρότυπο των «τεμπέληδων» Ελλήνων) δανείζονταν αφειδώς…

Τι κάνει λοιπόν η νέα κυβέρνηση «σωτηρίας» της Ολλανδίας, την οποία απαρτίζουν το κόμμα των Φιλελευθέρων και το κόμμα των Εργατικών; Το πολύ απλό – και μάλιστα χωρίς Μνημόνια:

Επιβάλλουν νέες περικοπές και μέτρα λιτότητας ύψους 16 δισ. ευρώ, τα οποία σημειωτέον αποτέλεσαν την αιτία να καταρρεύσει η προηγούμενη κυβέρνηση, να γίνουν εκλογές και να αναδειχτεί η νέα κυβέρνηση. Κυβέρνηση στην οποία συμμετέχουν εκείνοι που προεκλογικά «διαφωνούσαν» με τα μέτρα, αλλά τώρα τα επιβάλλουν…

 

Σύμφωνα με τα στοιχεία της Κομισιόν, που δόθηκαν τέλη Οκτώβρη στη δημοσιότητα, πάνω από 43 εκατομμύρια άνθρωποι στην ΕΕ κυριολεκτικά λιμοκτονούν, αφού δεν μπορούν να εξασφαλίσουν το φαγητό της ημέρας και πάνω από 116 εκατομμύρια επιβιώνουν στα όρια της φτώχειας.

Επίσης, ο αριθμός των αστέγων είναι πλέον απροσδιόριστος στην ΕΕ και ξεπερνά κατά πολύ τα 4,1 εκατομμύρια που είχε εκτιμηθεί ο αριθμός τους το 2010.

Οσον αφορά τα παιδιά, ο αριθμός τους εντός της ΕΕ, που ζουν στη φτώχεια και στον κοινωνικό αποκλεισμό, ξεπερνά τα 25 εκατομμύρια.

Τι κάνει για όλα αυτά η ΕΕ;

Σύμφωνα με εισήγηση του Μπαρόζο, η Κομισιόν προχωρά στη σύσταση Ταμείου για τη «βοήθεια», λέει, των απόρων, των φτωχών και των αστέγων της ΕΕ. Το «Ταμείο Βοήθειας» θα χρηματοδοτηθεί για την περίοδο 2014 – 2020, με το ποσό των 2,5 δισ. ευρώ.

Τουτέστιν, τα χρήματα που αναλογούν μέσα στα 7 αυτά χρόνια για καθέναν από τα 116 εκατομμύρια (τουλάχιστον) των απόρων της ΕΕ, ώστε να «βοηθηθούν», για να εξασφαλίσουν τροφή και στέγη, ανέρχονται ημερησίως κατ’ άτομο στα… 0,008 λεπτά του ευρώ!

Posted in Η «κοινωνική ειρήνη» τους είναι ο ταξικός τους πόλεμος, Το συμφέρον των καπιταλιστών δεν είναι συμφέρον των εργατών, ανάπτυξη για ποιόν;, ανθρώπινος δεν γίνεται ο καπιταλισμός | Με ετικέτα: , , , | 1 Comment »

Φόροι: Συν 20% στους εργαζόμενους, μείον 40% στους πλουτοκράτες!

Posted by redship στο 3 Νοεμβρίου , 2012

Γράφει ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

 

 

Οταν μιλούν οι ίδιοι για τη βαρβαρότητά τους, όταν ομολογούν οι ίδιοι, με τον πιο επίσημο τρόπο και στα πιο επίσημα κείμενά τους, τον ταξικά αδίστακτο χαρακτήρα της πολιτικής τους,

τα δικά μας λόγια περιττεύουν.

Στην εισηγητική έκθεση του προϋπολογισμού, στη σελίδα 75, τα λένε όλα σε μια μόλις παράγραφο:

Το 2012 έναντι του 2011, από το φόρο εισοδήματος φυσικών προσώπων, δηλαδή από τη φοροληστεία του ελληνικού λαού, από το γεγονός ότι κατέβασαν το αφορολόγητο στα 5.000 ευρώ με συνέπεια να φορολογούν ακόμα και το επίδομα ανεργίας του ανέργου (!), τα έσοδα

«αναμένεται να αυξηθούν κατά 19,9%».

Την ίδια στιγμή, όμως, από τη φορολογία νομικών προσώπων, δηλαδή από τη φορολογία των εταιρειών, που έχουν φροντίσει να τους μειώσουν κι άλλο τους φορολογικούς συντελεστές επί των κερδών τους, τα έσοδα

«θα εμφανίσουν μείωση κατά 40,4%»!!!

 

Αυτό, για όσους δε γνωρίζουν,

άλλοτε το λένε «δίκαιη κατανομή των βαρών»,

άλλοτε «φορολογική δικαιοσύνη»,

άλλοτε «αναπτυξιακή πολιτική»,

κι όποτε ξεμένουν από τέτοιες προκλητικές και εξοργιστικές μπαρούφες, το αποκαλούν… «σωτηρία».

Posted in Το συμφέρον των καπιταλιστών δεν είναι συμφέρον των εργατών, ανάπτυξη για ποιόν;, ανθρώπινος δεν γίνεται ο καπιταλισμός | Με ετικέτα: , , , | 1 Comment »

«Εδώ που φτάσαμε»

Posted by redship στο 2 Νοεμβρίου , 2012

Μας λένε ότι «πρέπει» να ψηφιστούν και να εφαρμοστούν τα μέτρα γιατί

«δε γίνεται αλλιώς».

Απαντάμε:

«Μόνο αλλιώς γίνεται»! Γιατί, το μόνο σίγουρο πια, είναι ότι «δε γίνεται έτσι». Εδώ και τρία χρόνια, η φτώχεια, η χρεοκοπία, η καταστροφή, η ανεργία, η απελπισία, τα πάντα βοούν:

Να ζήσουμε, να επιβιώσουμε, να υπάρξουμε, έτσι όπως μας λένε αυτοί, δε γίνεται.

 

Μας λένε ότι αντιλαμβάνονται, δήθεν, και ότι νοιάζονται, τάχα, για το γεγονός ότι τα μέτρα είναι άδικα, σκληρά, εξοντωτικά. Αλλά, όμως, ότι «εδώ που φτάσαμε», τα μέτρα «πρέπει» να ψηφιστούν και να εφαρμοστούν.

Απαντάμε:

«Φτάνει και ως εδώ»!

Γιατί «εδώ που είμαστε, εσείς μας φτάσατε». Γιατί κάθε φορά, στο όνομα του «εδώ που φτάσαμε», εσείς, οι υπεύθυνοι που μας οδηγήσατε ως εδώ, οι αρχιτέκτονες του «εδώ που φτάσαμε», μας σπρώχνετε στο επόμενο και χειρότερο «εδώ που φτάσαμε» κι από κει στο μεθεπόμενο «εδώ που φτάσαμε» που είναι τρισχειρότερο από το προηγούμενο κ.ο.κ.

Από το «εδώ που μας καταντήσατε», από το «εδώ που μας φτάσατε», λοιπόν, από αυτόν το διαρκή κατήφορο, μια διέξοδος υπάρχει: Μεταβολή και ακριβώς αντίθετη πορεία από εκείνη που μας έφτασε ως εδώ.

 

Μας λένε ότι «πρέπει» να ψηφιστούν τα μέτρα γιατί, αν δεν ψηφιστούν, κανείς δεν ξέρει τι μας περιμένει μετά, κανείς δεν ξέρει «τι θα γίνει μετά».

Απαντάμε:

Αν αυτά τα μέτρα ψηφιστούν, αν αυτά τα μέτρα εφαρμοστούν, αρκεί μια ματιά γύρω μας απ’ όσα προηγήθηκαν για να καταλάβουμε ότι μετά «δε θα υπάρχει μετά»!

Μετά, αν αυτά τα μέτρα εφαρμοστούν, θα υπάρχουν μόνο ερείπια. Πλήρης εξανδραποδισμός. Ολοκαύτωμα για εκατομμύρια ανθρώπων του λαού.

Για να μείνει ζωντανό το «μετά»,

η μόνη ελπίδα να υπάρξει το «μετά»,

είναι τώρα αυτά τα μέτρα να καταψηφιστούν. Να ακυρωθούν. Να αχρηστευτούν.

Κι αυτό θα γίνει μόνο από ένα λαό αποφασισμένο να αντισταθεί στους εκβιασμούς, στις απειλές και την τρομοκρατία, να οργανωθεί, να αντεπιτεθεί και να επιβάλει το δίκιο του, που (σ.σ.: «εδώ που φτάσαμε»…) δεν ισοδυναμεί με τίποτα λιγότερο, πια, από το ίδιο το δικαίωμά του στη ζωή.

Posted in Δύο Ελλάδες δύο τάξεις μία λύση, Η «κοινωνική ειρήνη» τους είναι ο ταξικός τους πόλεμος, Η απειθαρχία και η ανυπακοή είναι πλέον ο μόνος δρόμος για το λαό μας, Το αστικό ιερόμετρο είναι χυδαίο, ανάπτυξη για ποιόν;, ανθρώπινος δεν γίνεται ο καπιταλισμός | Με ετικέτα: , , , | 2 Σχόλια »

Το 1 δισ. ευρώ μας το χρεώνουν 13,5 δισ. ευρώ!

Posted by redship στο 30 Οκτωβρίου , 2012

 

 

Γράφει  ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

 

Από τα 31,5 δισ. ευρώ της «σωτήριας» δόσης:

α) Τα 25 δισ. ευρώ θα πάνε στους τραπεζίτες στο πλαίσιο της λεγόμενης «ανακεφαλαιοποίησης» των τραπεζών.

β) Τα 5 δισ. ευρώ θα πάνε για αποπληρωμές τόκων και χρεολυσίων ομολόγων και εντόκων γραμματίων που έληξαν ή λήγουν, με τη μερίδα του λέοντος – περί τα 4 δισ. ευρώ – να επιστρέφουν στην ΕΚΤ.

γ) Περί τα 500 εκατ. ευρώ, ίσως και περισσότερα, θα διατεθούν για την κάλυψη του ελλείμματος του 2012.

 

Δηλαδή:

Από τα 31,5 δισ. ευρώ, αυτό που απομένει για τον λαό (τάχα) είναι το… «σωτήριο» ποσό του μόλις ενός (αριθμός:1) δισ. ευρώ!

Ομως, αυτό το 1 δισ. ευρώ (στην ουσία: το …κανένα δισ. ευρώ αφού ούτε ψίχουλο δεν θα πάει στον ελληνικό λαό), ο ελληνικός λαός καλείται να το πληρώσει

με επιπλέον φόρους, χαράτσια, μειώσεις μισθών, μειώσεις συντάξεων, κατάργηση εργασιακών δικαιωμάτων

και με μέτρα ύψους 13,5 δισ. ευρώ (τουλάχιστον)!

Posted in πολιτικη, ριζασπάστης, Το συμφέρον των καπιταλιστών δεν είναι συμφέρον των εργατών | Με ετικέτα: , , , , , | 1 Comment »

Η «ανταγωνιστικότητα» και οι απολύσεις της «Φορντ»

Posted by redship στο 27 Οκτωβρίου , 2012

Τα «αγαθά» της ανταγωνιστικότητας καλούνται να απολαύσουν οι εργαζόμενοι στην αυτοκινητοβιομηχανία του Βελγίου, της Βρετανίας και της Ιταλίας. Μέσα σε δύο μέρες έγινε γνωστό ότι η «Ford» κλείνει τα εργοστάσιά της στο Γκενκ του Βελγίου (4.300 εργαζόμενοι), στο Ντάγκεναμ (1.000 εργαζόμενοι) και το Σαουθάμπτον (500 εργαζόμενοι) της Βρετανίας. Την περασμένη Πέμπτη, εξάλλου, η διοίκηση της ιταλικής «Fiat» ανακοίνωσε την απόλυση 2.000 εργαζομένων του εργοστασίου Πομιλιάνο Ντ΄ Αρκο, έξω από τη Νάπολη.

Ο ΑΡΙΘΜΟΣ των εργαζομένων που θα χάσουν τη δουλειά τους είναι πολύ μεγαλύτερος, αν ληφθεί υπόψη ότι μαζί με τα συγκεκριμένα εργοστάσια θα κλείσουν και μια σειρά επιχειρήσεων που λειτουργούν υπεργολαβικά. Μόνο στην περίπτωση του Γκενκ υπολογίζεται ότι από το κλείσιμο του εργοστασίου της «Ford» θα τεθεί σε άμεσο κίνδυνο η δουλειά 10.500 εργαζομένων στις υπεργολαβίες!

Οσο για τους λόγους που οδηγούν τις αυτοκινητοβιομηχανίες σ’ αυτές τις αναδιαρθρώσεις, ο πρόεδρος της Ενωσης των Φλαμανδών εργοδοτών Voka, Τζο Λίμπεερ, ήταν σαφής: «Για την αντιμετώπιση του ανταγωνισμού με το εξωτερικό, οι μισθολογικές δαπάνες των επιχειρήσεων πρέπει να μειωθούν δραστικά».

ΟΜΩΣ ΤΟ ΚΛΕΙΣΙΜΟ του εργοστασίου της «Ford» στο Γκενκ είναι και ένα πικρό «μάθημα» για τους ίδιους τους εργαζόμενους που πριν δύο χρόνια εμπιστεύθηκαν τους εργοδοτικούς συνδικαλιστές και συμφώνησαν σε μειώσεις αποδοχών και αύξηση των ωρών εργασίας για να σώσουν δήθεν τις θέσεις εργασίας…

Αξίζει να σημειωθεί για τη «Ford», σύμφωνα με τα οικονομικά στοιχεία για το 2011, τα λειτουργικά της κέρδη προ φόρων έφτασαν τα 8,8 δισ. δολάρια ή 1,51 δολάρια ανά μετοχή, αύξηση 463 εκατ. δολαρίων από το 2010. Τα έσοδα άγγιξαν τα 20,2 δισ. δολάρια, αύξηση 13,7 δισ. από το 2010, ενώ τα καθαρά κέρδη ανήλθαν σε 6,3 δισ. δολάρια, αύξηση κατά 1 δισ. από το 2010.

ΠΡΟΚΥΠΤΕΙ ΛΟΙΠΟΝ ότι το θέμα για τα μονοπώλια είναι πού θα βρουν τις καλύτερες προϋποθέσεις για την αύξηση των κερδών τους και εν προκειμένω, στο πλαίσιο της «ανταγωνιστικότητας», πού θα βρουν φθηνότερα εργατικά χέρια, δηλαδή φθηνότερη εργατική δύναμη. Σύμφωνα με πληροφορίες, η «Ford» προσανατολίζεται στη μεταφορά των γραμμών παραγωγής στο εργοστάσιό της στη Σεβίλλη της Ισπανίας, όπου στο πλαίσιο των προγραμμάτων μείωσης του χρέους και του ελλείμματος σημειώθηκε μια μεγάλη μείωση του μισθού εργασίας.

Τέλος, θα πρέπει να αναμένεται πολύ σύντομα να λειτουργήσει το γνωστό ντόμινο όπου η μια μετά την άλλη οι αυτοκινητοβιομηχανίες θα προχωρούν σε παρόμοιες «αναδιαρθρώσεις» της παραγωγής τους, με κλεισίματα μονάδων και απολύσεις χιλιάδων εργαζομένων, εν ονόματι της μείωσης του «κόστους παραγωγής».

από  τον ριζοσπάστη

Posted in Το συμφέρον των καπιταλιστών δεν είναι συμφέρον των εργατών, ανάπτυξη για ποιόν;, ανεργία, ανθρώπινος δεν γίνεται ο καπιταλισμός | Με ετικέτα: , , | 1 Comment »

Ανάκαμψη;

Posted by redship στο 26 Οκτωβρίου , 2012

 

από  black bedlam

 

 

Δεν μπορεί να υπάρξει ανάκαμψη, ούτε για το κεφάλαιο.

Το διάβασα στον Ριζοσπάστη με τίτλο «Τέρμα πια στις αυταπάτες»  ΕΔΩ
Αφορά την  «Ford» στο Βέλγιο, που έκλεισε και πέταξε στο δρόμο πάνω από 4.000 εργαζόμενους.

Η εταιρία επέλεξε να αναθέσει την παραγωγή του μοντέλου  «Mondeo» στην Βαλένθια στην Ισπανία.

Ο λόγος κατανοητός, στην Ισπανία τα μεροκάματα είναι πλέον πολύ χαμηλά και τείνουν ακόμη

προς τα κάτω.
Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα λένε, την μείωση του κόστους παραγωγής. 
Αυτό που έχει σαν αποτέλεσμα είναι η αύξηση του ποσοστού κέρδους του καπιταλιστή και όχι την μείωση της αξίας του εμπορεύματος.
Η μείωση της αξίας της εργατικής δύναμης δεν θα μετακυλίσει στην αγορά, δεν θα φτάσει ποτέ
στις τσέπες των εργαζομένων που είναι οι εν δυνάμει καταναλωτές .
Μην κάνουμε το λάθος και πιστέψουμε, ότι αφού ο εργαζόμενος θα πληρώνεται με λιγότερα,
άρα και το εμπόρευμα θα βγει στην αγορά φθηνότερα.
Και ας το δούμε στη χώρα μας. 
Με τις μείωσεις των μισθών και ημερομισθίων που έχουν συντελεστεί, έχετε δει να πέφτουν οι τιμές 
των  προϊόντων  στα ράφια;
Το μεγαλύτερο κέρδος τους κυνηγούν οι βιομήχανοι, προσπαθούν να ισορροπήσουν μέσα 
στην δύνη της  κρίσης τους, να εξασφαλίσουν την συμμετοχή τους  στο παιγνίδι του  ανταγωνισμού,
να συνεχίσουν την κερδοφορία τους,να υπερασπιστούν  την υπόστασή τους .
Αλλά ούτε και αυτό μπορούν πλέον να το διαχειριστούν αποτελεσματικά.
Μιλάμε πολλές φορές για την ανάκαμψη,θεωρόντας την αυτονόητη ακόμη και ό
ταν λέμε ότι θα είναι ισχνή και βραχύβια
 Ποια ανάκαμψη;
Το κεφάλαιο λέει, επιχειρεί να ανακάμψει  παίρνοντας τα μέτρα που επιβάλλει στις εργασιακές σχέσεις.
Αλλά μπορεί να απεγκλωβιστεί άραγε από αυτήν την μέγκενη του καπιταλιστικού δρόμου
ανάπτυξης και των αντικειμενικών του αποτελεσμάτων;
Η κρίση είναι τέτοια και τόσο αδιέξοδη για τους ίδιους του κεφαλαιοκράτες, που σήμερα
είναι υποχρεωμένοι να καταστρέψουν μέρος του συσσωρευμένου κεφαλαίου, κλείνοντας
βιομηχανικές μονάδες, στέλνοντας στην ανεργία,στην ομηρία και τον αφανισμό εκατομμύρια
εργαζόμενους, «εξασφαλίζοντας» στους εργαζόμενους που απομένουν μισθούς φτώχειας και πείνας,
εξαναγκάζοντας  τους στην απόλυτη εξαθλίωση.

Αυτό που εμφανίζεται στην σημερινή πραγματικότητα, είναι ότι παρά τα όποια μέτρα και ό

χι μόνον στις χώρες της ΕΕ, η κρίση και η ύφεση εξαπλώνονται και βαθαίνουν.
Αυτή είναι η Αντικειμενική, η  νομοτελειακή εξέλιξη του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής. 
Αυτός είναι ο καπιταλισμός!
Αλλά είναι δυνατόν τα μέτρα που παίρνονται να ενισχύσουν  την ανταγωνιστικότητα,
να θωρακίσουν την κερδοφορία, να οδηγήσουν  στην ανάκαμψη του κεφαλαίου;

Η υπερσυσσώρευση κεφαλαίων και η αδυναμία να επενδυθούν ώστε να συνεχίσουν να

αποδίδουν κέρδη στους βιομήχανους, είναι εμφανής.

Κάτω από την πίεση της υπερσυσσώρευσης και της υπερπαραγωγής, κάτω από την ανάγκη

των μεταξύ τους ανταγωνισμών, λόγω και της ανάπτυξης της τεχνολογίας, είναι υποχρεωμένοι
σήμερα πλέον να καταστρέψουν αυτό το υπερσυσσωρευμένο κεφάλαιο.

Εδώ είναι που δίνεται  η μεγάλη μάχη. 
Για το ποιες επιχειρήσεις θα επικρατήσουν, ποιες οικονομίες θα κυριαρχήσουν.

Καθώς κλείνουν αναγκαστικά, μην μπορώντας να ανταπεξέλθουν στον ανταγωνισμό πολλές

μεγάλες μονοπωλιακές και πολυεθνικές  επιχειρήσεις, πετούν στους δρόμους τους εργαζόμενους. 
Παράλληλα και εμπρός στην ανάγκη του ανταγωνισμού,  οι εναπομείνασες επιχειρήσεις χτυπούν
μισθούς και μεροκάματα και με την συμμαχία των πολιτικών τους εκπροσώπων, επιβάλλουν 
και όλα τα άλλα μέτρα, στην παιδεία, στην υγεία, στην κοινωνική πρόνοια ….

Βγάζουν στο σφυρί την ζωή των εργαζομένων,των λαϊκών οικογενειών .

Αυτό, δεν είναι Ελληνικό φαινόμενο το γνωρίζουμε, όμως σε μια παγκόσμια  αγορά εργασίας,

τέτοια που οι εργαζόμενοι δεν θα μπορούν να εξασφαλίσουν ούτε την αναπαραγωγή της εργατικής
τους δύναμης και με εκατομμύρια ανέργους σε όλο τον κόσμο, πώς και από πού θα προκύψει η ανάκαμψη του κεφαλαίου;

Με λίγα λόγια οι εργάτες, οι εργαζόμενοι της Ελλάδας, της Ισπανίας, της Μ.Βρετανίας,

της Πορτογαλίας,της Ιταλίας,της Ιρλανδίας, ακόμη και της Γερμανίας στην οποία εκατομμύρια
εργαζόμενων δουλεύουν για 400 ευρώ, ακόμη και της πρώην  κραταιάς οικονομίας της Ιαπωνίας,
που οι δείκτες έχουν πάρει την κατρακύλα με επίσης εκατομμύρια ανέργους και πολίτες που ζουν
κάτω από το όριο της φτώχειας, πώς θα επέλθει η ανάκαμψη;

Στα σχέδιά τους είναι η Κινεζοποίηση μισθών και ημερομισθίων.
Τα προηγούμενα όμως χρόνια, όταν ο Κινέζος δούλευε για ένα πιάτο ρύζι, το παραγόμενο προϊόν

διοχετεύονταν στις εύρωστες οικονομικά χώρες.
Σήμερα τα εκατομμύρια των εργαζομένων ανά τον κόσμο, οι τεράστιες δυνατότητες παραγωγής
λόγω της τεχνολογίας που δεν επιτρέπει να γυρίσουμε πίσω,τα εμπορεύματα που θα παράγονται
με μισθούς πείνας, πού και σε ποιες αγορές θα διοχετευθούν.
Οι 4.000 απολυμένοι της «Ford» στο Βέλγιο,δεν θα μπορέσουν ποτέ να αποκτήσουν το νέο μοντέλο 
«Mondeo» αλλά και οι εργαζόμενοι με τα μεροκάματα της πείνας στην Βαλένθια, επίσης δεν θα μπορέσουν να αποκτήσουν το Mondeo.

Είναι η μόνη αλήθεια:  
«Ο Καπιταλισμός σήμερα δεν έχει ούτε ένα ξεροκόμματο να πετάξει για να εξαγοράσει συνειδήσεις».
 (Παφίλης  στην Βουλή)

Το σχέδιο είναι καλά επεξεργασμένο για την ικανοποίηση των αναγκών της πλουτοκρατίας.
Ένα σχέδιο που θα έχει τις βάσεις του στα αποκαΐδια των λαϊκών και εργασιακών δικαιωμάτων.
Ένα σχέδιο όμως που δεν μπορεί να  οδηγήσει σε διέξοδο από την κρίση, ούτε τις ίδιες τις πολυεθνικές,

ούτε το ίδιο το κεφάλαιο. 

Η μία κρίση θα καβαλάει την άλλη, χωρίς ανάκαμψη, ή με ψευδεπίγραφες ανακάμψεις κατασκευασμένων αριθμών.

Όσο ο λαός θα ανέχεται τις επιθέσεις τους, όσο ο λαϊκός παράγοντας θα βρίσκεται σε στάση αναμονής,

όσο δεν δίνει την δική του απάντηση και δεν παίρνει την υπόθεση στα δικά του χέρια, όσο εξακολουθεί
να έχει αυταπάτες ότι μπορεί να επανέλθει στα προ της κρίσης μέσω σωτήρων και μέσα στο ίδιο το
καπιταλιστικό σύστημα παρέα με  τα αφεντικά, θα είναι σαν να υπογράφει την καταδίκη του,
την αυτοκαταστροφή του.
Οι κεφαλαιοκράτες δεν πρόκειται από μόνοι τους να παραδώσουν τις επιχειρήσεις τους ούτε ταπρονόμιά τους. 
Θα παλεύουν ακόμη και αν μέσα σε αυτήν την μάχη κάποιοι από αυτούς θα χάνονται.
Έχουν δύο μέτωπα, ένα με τους ανταγωνιστές τους και ένα με τους ταξικούς τους εχθρούς. 
Μόνο που οι ταξικοί εχθροί του κεφαλαίου, είναι ταυτόχρονα και αυτοί που τους παράγουν τον πλούτο.
Και εξοντώνοντάς τους, εξοντώνουν την μηχανή που τους παράγει τον πλούτο. 

Ακόμη και αν μείνουν μόνοι τους, το σοσιαλιστικό οικονομικό σύστημα θα εφαρμόσουν, δεν μπορούν

τίποτε άλλο,γιατί ο Σοσιαλισμός είναι ιστορική αναγκαιότητα και  γιατί ο Καπιταλισμός, εξάντλησε τα δικά του ιστορικά όρια.  

Γι΄αυτό ας σταματήσουμε να μιλάμε για την ανάκαμψη του κεφαλαίου, γιατί μπερδεύουμε και τον Μήτσο.

Posted in τα «Νταχάου» της εργοδοτικής αυθαιρεσίας, Σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα!, ανάπτυξη για ποιόν;, ανθρώπινος δεν γίνεται ο καπιταλισμός | Με ετικέτα: , , , , | Leave a Comment »