καράβι κόκκινο

τα μαύρα τα μαλλιά μας και αν ασπρίσαν δεν μας τρομάζει η βαρυχειμωνιά

  • Ε, το λοιπόν, ο,τι και να είναι τ’ άστρα, εγώ τη γλώσσα μου τους βγάζω. Για μένα, το λοιπόν, το πιο εκπληκτικό, πιο επιβλητικό, πιο μυστηριακό και πιο μεγάλο, είναι ένας άνθρωπος που τον μποδίζουν να βαδίζει. Είναι ένας άνθρωπος που τον αλυσοδένουνε

  • Γιάννης Ρίτσος

    Να με θυμόσαστε - είπε. Χιλιάδες χιλιόμετρα περπάτησα χωρίς ψωμί, χωρίς νερό, πάνω σε πέτρες κι αγκάθια, για να φέρω ψωμί και νερό και τριαντάφυλλα. την ομορφιά ποτές μου δεν την πρόδωσα. Όλο το βιος μου το μοίρασα δίκαια. Μερτικό εγώ δεν κράτησα. Πάμπτωχος. Μ' ένα κρινάκι του αγρού τις πιο άγριες νύχτες μας φώτισα. Να με θυμάστε.

  • κώστας βάρναλης

    Δε λυπάμαι τα γηρατειά που φεύγουν - τα μωράκια που έρχονται άθελά τους να ζήσουν σκλάβοι, να πεθάνουν σκλάβοι, σ' έναν κόσμο ελεύθερων αφεντάδων. Θα τους μαθαίνουν: η σκλαβιά τους χρέος εθνικόν και σοφία του Πανάγαθου!... Πότε θ' αναστηθούν οι σκοτωμένοι; ΚΩΣΤΑ ΒΑΡΝΑΛΗΣ 20.10.1973

  • ------------------------------- Την πόρτα αν δεν ανοίγει, τη σπαν, σας είπα. Τι στέκεστε, τι γέρνετε σκυφτοί; Λαέ σκλάβε, δειλέ, ανανιώσου, χτύπα! Και κέρδισε μονάχος το ψωμί -------------------------------- -------------------------------- ''Aν το δίκιο θες, καλέ μου, με το δίκιο του πολέμου θα το βρής. Όπου ποθεί λευτεριά, παίρνει σπαθί''
  • κομαντάντε Μάρκος

  • «Ο Μάρκος είναι γκέι στο Σαν Φρανσίσκο, μαύρος στη Νότια Αφρική, ασιάτης στην Ευρώπη, αναρχικός στην Ισπανία, Παλαιστίνιος στο Ισραήλ, γύφτος στην Πολωνία, ειρηνιστής στη Βοσνία, Εβραίος στη Γερμανία, μια γυναίκα μόνη στο Μετρό τα ξημερώματα, με άλλα λόγια ο Κομαντάτε Μάρκος είμαστε εμείς, το πρόσωπο του κάθε καταπιεσμένου ανθρώπου πάνω στον πλανήτη»
  • μπερτολντ μπρεχτ

    Δεν είμαι άδικος, μα ούτε και τολμηρός και να που σήμερα μου δείξανε τον κόσμο τους μόνο το ματωμένο δάκτυλό τους είδα μπρος και είπα ευθύς: “μ’αρέσει ο νόμος τους” Τον κόσμο αντίκρυσα μέσ’απ’ τα ρόπαλά τους Στάθηκα κι είδα, ολημερίς με προσοχή. Είδα χασάπηδες που ήταν ξεφτέρια στη δουλειά τους. και σαν με ρώτησαν “σε διασκεδάζει;” είπα “πολύ”! Κι από την ώρα εκείνη, λέω “ναι” σε όλα, κάλλιο δειλός, παρά νεκρός να μείνω. Για να μη με τυλίξουνε σε καμιά κόλλα, ό,τι κανένας δεν εγκρίνει το εγκρίνω Φονιάδες είδα, κι είδα πλήθος θύματα, μου λείπει θάρρος, μα όχι και συμπόνια Και φώναξα, βλέποντας τόσα μνήματα: “καλά τους κάνουν -για του έθνους την ομόνοια!” Να φτάνουν είδα δολοφόνων στρατιές κι ήθελα να φωνάξω “σταματήστε!” Μα ξέροντας πως κρυφοκοίταζε ο χαφιές, μ’άκουσα να φωνάζω: “Ζήτω!Προχωρήστε!” Δε μου αρέσει η φτήνια και η κακομοιριά Γι’αυτό κι έχει στερέψει η έμπνευσή μου. Αλλά στου βρώμικού σας κόσμου τη βρωμιά ταιριάζει, βέβαια-το ξέρω-κι η έγκρισή μου

  • Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας

    Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας κι αφήνει άλλους ν' αγωνιστούν για τη υπόθεσή του πρέπει προετοιμασμένος να ' ναι : γιατί όποιος δεν έχει τον αγώνα μοιραστεί Θα μοιραστεί την ήττα . Ούτε μια φορά δεν αποφεύγει τον αγώνα αυτός που θέλει τον αγώνα ν' αποφύγει : γιατί θ' αγωνιστεί για την υπόθεση του εχτρού όποιος για τη δικιά του υπόθεση δεν έχει αγωνιστεί .
  • εγκώμιο στον κομμουνισμό – μπέρτολτ μπρέχτ

    Είναι λογικός, καθένας τον καταλαβαίνει. Ειν' εύκολος. Μια και δεν είσαι εκμεταλλευτής, μπορείς να τον συλλάβεις. Είναι καλός για σένα, μάθαινε γι' αυτόν. Οι ηλίθιοι ηλίθιο τον αποκαλούνε, και οι βρωμεροί τον λένε βρωμερό. Αυτός είναι ενάντια στη βρωμιά και την ηλιθιότητα. Οι εκμεταλλευτές έγκλημα τον ονοματίζουν. Αλλά εμείς ξέρουμε: Είναι το τέλος κάθε εγκλήματος. Δεν είναι παραφροσύνη, μα Το τέλος της παραφροσύνης. Δεν είναι χάος Μα η τάξη. Είναι το απλό Που είναι δύσκολο να γίνει.
  • οι δικαστές

    Να οι κύριοι δικαστές τους λέμε οι καταπιεστές πως δίκαιο είναι τον λαό τι συμφέρει μα αυτοί δεν ξέρουν ποιο είναι αυτό κι έτσι δικάζουν στο σωρό μέχρι να βάλουν το λαό ολόκληρο στο χέρι
  • ———–

    Εχουνε νομικά βιβλία και διατάγματα Εχουνε φυλακές και οχυρώσεις Εχουνε δεσμοφύλακες και δικαστές Που παίρνουνε πολλά λεφτά κι έτοιμοι για όλα είναι. Μπ. Μπρεχτ
  • ———————

    "Όταν ήρθαν να πάρουν τους Εβραίους, δεν διαμαρτυρήθηκα, γιατί δεν ήμουν Εβραίος. Όταν ήρθαν για τους κομμουνιστές δεν φώναξα, γιατί δεν ήμουν κομμουνιστής. Όταν κατεδίωξαν τους τσιγγάνους, ούτε τότε φώναξα, γιατί δεν ήμουν τσιγγάνος. Όταν ο Χίτλερ φυλάκιζε ομοφυλόφιλους δεν αντέδρασα γιατί δεν ήμουν ομοφυλόφιλος Όταν έκλεισαν το στόμα των Ρωμαιοκαθολικών που αντιτάσσονταν στο φασισμό, δεν έκανα τίποτα γιατί δεν ήμουν καθολικός. Μετά ήρθαν να συλλάβουν εμένα, αλλά δεν υπήρχε πια κανείς να αντισταθεί μαζί μου"
  • ========================

    Λες: Πολύ καιρό αγωνίστηκες. Δεν μπορείς άλλο πια ν’ αγωνιστείς. Άκου λοιπόν: Είτε φταις είτε όχι: Σαν δε μπορείς άλλο να παλέψεις, θα πεθάνεις. Λες: Πολύ καιρό έλπιζες. Δεν μπορείς άλλο πια να ελπίσεις. Έλπιζες τi; Πως ο αγώνας θαν’ εύκολος; Δεν είν’ έτσι. Η θέση μας είναι χειρότερη απ’ όσο νόμιζες. Είναι τέτοια που: Αν δεν καταφέρουμε το αδύνατο Δεν έχουμε ελπίδα. Αν δεν κάνουμε αυτό που κανείς δεν μπορεί να μας ζητήσει Θα χαθούμε. Οι εχθροί μας περιμένουν να κουραστούμε. Όταν ο αγώνας είναι στην πιο σκληρή καμπή του. Οι αγωνιστές έχουν την πιο μεγάλη κούραση. Οι κουρασμένοι, χάνουν τη μάχη.
  • Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους

    Αυτοί που βρίσκονται ψηλά θεωρούν ταπεινό να μιλάς για το φαΐ. Ο λόγος; έχουνε κιόλας φάει. Αν δε νοιαστούν οι ταπεινοί γι' αυτό που είναι ταπεινό ποτέ δεν θα υψωθούν. Αυτοί που αρπάνε το φαϊ απ’ το τραπέζι κηρύχνουν τη λιτότητα. Αυτοί που παίρνουν όλα τα δοσίματα ζητάν θυσίες. Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους για τις μεγάλες εποχές που θά 'ρθουν.
  • che

    Πιστεύω στην ένοπλη πάλη σαν μοναδική λύση για τους λαούς που αγωνίζονται για την απελευθέρωσή τους και είμαι συνεπής με τις πεποιθήσεις μου. Πολλοί θα με πουν τυχοδιώκτη και είμαι, μόνο που είμαι άλλου είδους τυχοδιώκτης, ένας από εκείνους που προβάλλουν τα στήθη τους για να αποδείξουν τις αλήθειες τους.

  • Αξίζει για ένα όνειρο να ζεις, κι ας είναι η φωτιά του να σε κάψει
  • pablo neruda

    όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας, επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές, όποιος δεν αλλάζει περπατησιά, όποιος δεν διακινδυνεύει και δεν αλλάζει χρώμα στα ρούχα του, όποιος δεν μιλεί σε όποιον δεν γνωρίζει. όποιος αποφεύγει ένα πάθος, όποιος δεν είναι ευτυχισμένος στη δουλειά του, όποιος δεν διακινδυνεύει τη βεβαιότητα για την αβεβαιότητα για να κυνηγήσει ένα όνειρο, όποιος δεν επιτρέπει στον εαυτό του τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του να αποφύγει τις εχέφρονες συμβουλές. όποιος δεν ταξιδεύει, όποιος δεν διαβάζει, όποιος δεν ακούει μουσική, όποιος δεν βρίσκει σαγήνη στον εαυτό του όποιος καταστρέφει τον έρωτά του, όποιος δεν επιτρέπει να τον βοηθήσουν, όποιος περνάει τις μέρες του παραπονούμενος για τη τύχη του ή για την ασταμάτητη βροχή. όποιος εγκαταλείπει μια ιδέα του πριν την αρχίσει, όποιος δεν ρωτά για πράγματα που δεν γνωρίζει. Αποφεύγουμε τον θάνατο σε μικρές δόσεις, όταν θυμόμαστε πάντοτε ότι για να είσαι ζωντανός χρειάζεται μια προσπάθεια πολύ μεγαλύτερη από το απλό γεγονός της αναπνοής. Μόνο η ένθερμη υπομονή θα οδηγήσει στην επίτευξη μιας λαμπρής ευτυχίας.

  • από το Canto general

    Μπορεί να κόψουν όλα τα λουλούδια, αλλά δεν θα γίνουν ποτέ αφέντες της Άνοιξης
  • κ. καβάφης

    Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις
  • κωστής παλαμάς

    Και τους τρέμουνε των κάμπων οι κιοτήδες και μ’ ονόματα τους κράζουν πονηρά κλέφτες κι απελάτες και προδότες. Τους μισούν οι βασιλιάδες κι όλοι οι τύραννοι κι είναι μέσα στους σκυφτούς τα παλληκάρια κι είναι μες στους κοιμισμένους οι στρατιώτες…” Κ . Παλαμάς στο Δωδεκάλογο του Γύφτου.
  • διαμοιρασμός του blog

    Bookmark and Share
  • διαχείριση

  • on line επισκέπτες

  • ημερολόγιο άρθρων

    Δεκέμβριος 2019
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Φεβ.    
     1
    2345678
    9101112131415
    16171819202122
    23242526272829
    3031  
  • Εγγραφή

Posts Tagged ‘Αδέσμευτοι δημοσιοκάφροι έχετε γίνει ένα «νύχι – κρέας» με τ’ αφεντικά σας’

“Δημοσιογράφοι – βαποράκια” του ΔΝΤ; Έλα ρε!

Posted by redship στο 18 Ιουνίου , 2015

Ο Νίκος Μπογιόπουλος στον eniko

 

Αγωνία επικρατεί στο διαστημικό κέντρο στο Κανάβεραλ. Oπως καταγράφουν τα εκεί μηχανήματα, πέριξ του Κολονακίου παρατηρείται ένα ασυνήθιστο φαινόμενο: Εκλεκτά μέλη μιας παρέας διαμορφωτών της κοινής γνώμης έχουν αρχίσει να «πέφτουν από τα σύννεφα»! Οι επιστήμονες παρακολουθούν τα γεγονότα και εξετάζουν τα αίτια του ανεξήγητου φαινομένου…

Αυτά στο Κανάβεραλ. Εδώ στην Ελλάδα πάντως δεν φαίνεται να υπάρχει κανένας λόγος ανησυχίας. Ούτε καμία έκπληξη. Διότι εμείς ξέρουμε: Το να καμώνονται κάποιοι στη χώρα μας ότι «πέφτουν από τα σύννεφα» μόνο ασυνήθιστο δεν είναι.

Ας δούμε, λοιπόν, τι συνέβη: Η ένταση αυτής της (διαρκούς) «συννεφόπτωσης» παρατηρήθηκε αμέσως μετά τη δήλωση του πρώην εκπροσώπου της Ελλάδας στο ΔΝΤ, του κ.Παναγιώτη Ρουμελιώτη, ο οποίος μιλώντας στην επιτροπή της Βουλής ανέφερε ότι:

     Έλληνες δημοσιογράφοι εκπαιδεύονταν από το ΔΝΤ ώστε να εκφράζουν θέσεις υπέρ του Ταμείου. Σύμφωνα με τον κ. Ρουμελιώτη οι δημοσιογράφοι αυτοί παρακολουθούσαν σεμινάρια στην Ουάσιγκτον για να προβάλλουν τις απόψεις του ΔΝΤ και της Κομισιόν…

Πρόκειται για σπουδαία ομολογία. Και προφανώς εδώ ισχύει χίλιες φορές εκείνο που έλεγε ο Μαρξ:

«Να κάνουμε το έγκλημα όσο πιο ατιμωτικό γίνεται, δημοσιοποιώντας το»!  

Μη μας διαφύγει, όμως, μια κρίσιμη παράμετρος, που καθόλου δεν μειώνει τη σημασία της ομολογίας Ρουμελιώτη. Ισα – ίσα καταδεικνύει την ανάγκη να μην αφεθεί η υπόθεση, ούτε να σκεπαστεί με κάποιο καινούργιο «συννεφάκι» κουκουλώματος.

Εξηγούμαστε: Το παραπάνω το λέμε διότι αυτή η σχέση ΔΝΤ – (και κάποιων) «δημοσιογράφων» μόνο άγνωστη δεν είναι. Ούτε είναι η πρώτη φορά που κάποιοι «συννεφοκουτρουβαλιάζονται» για τον ίδιο ακριβώς λόγο.

Δείτε τι είχε αποκαλυφθεί πριν από 5 χρόνια και τι είχε καταγραφεί ήδη από τότε στα πρακτικά της Βουλής (Ιούνης 2010) κατά τη διάρκεια των εργασιών της εξεταστικής επιτροπής για τη «Ζήμενς»:

    α) «Μια πρόσθετη υπηρεσία η οποία μας ζητήθηκε κάποια στιγμή που οι εκπρόσωποι της τρόικας – μετά την υπογραφή του μνημονίου – θέλησαν να επικοινωνήσουν με τα Μέσα Ενημέρωσης, ήταν να μας αναθέσουν να πάρουμε τηλέφωνα κάποιους δημοσιογράφους και να τους πούμε να πάνε την τάδε ώρα στη «Μεγάλη Βρετάνια» για να τους μιλήσουν οι άνθρωποι του ΔΝΤ».

    β) «Κάποιες φορές, όταν μας το ζητούν οι πελάτες μας μπορεί να συμμετέχουν και ζητάμε δημοσιογράφους να συμμετέχουν σ’ αυτό».

Αυτές ήταν δυο χαρακτηριστικές απαντήσεις που δόθηκαν τότε, κατά την εξέταση μάρτυρα στην εξεταστική για τη «Ζήμενς». Απαντήσεις που αφορούσαν η πρώτη σε ερώτηση για επαφές του ΔΝΤ με ΜΜΕ και δημοσιογράφους στην Ελλάδα ώστε να πλασάρουν το μήνυμα του Ταμείου, και η δεύτερη για επαφές δημοσιογράφων με «πελάτες» όπως η «Ζήμενς»…

Οι αποκαλύψεις αυτές και οι συζητήσεις που ακολούθησαν (επαναλαμβάνουμε: για την παροχή υπηρεσιών και από δημοσιογράφους ώστε η γερμανική πολυεθνική και το ΔΝΤ να «επικοινωνήσουν» τα μηνύματά τους στον ελληνικό λαό) είχαν δώσει την ευκαιρία σε ορισμένους να καμώνονται ότι πάλι… «έπεσαν από τα σύννεφα».

    Συμπέρασμα 1ο: Επειδή από τότε πέρασαν 5 χρόνια και επειδή το θέμα θάφτηκε επιμελώς, υποψιαζόμαστε ότι οψέποτε αποκαλύπτεται ότι για κάποιους η διαδρομή «σύννεφα – γη» είναι κάτι σαν το «Κολιάτσου – Παγκράτι», τόσο μεγαλώνει και η πιθανότητα για εκείνο το συννεφάκι κουκουλώματος που λέγαμε…  

    Συμπέρασμα 2ο: Ας υποδύονται οι «έκπληκτοι» τους «έκπληκτους» όσο θέλουν. Η πραγματικότητα είναι πως «από τα σύννεφα πέφτουν» μόνο αυτοί που θέλουν να πέφτουν. Για έναν πολύ απλό λόγο: Επειδή τους αρέσει να προσποιούνται ότι «ζουν στα σύννεφα». Εμείς οι υπόλοιποι, πάντως, που κατοικούμε στη Γη, κάτι διαισθανόμασταν…

Συμπέρασμα 3ο(που ισχύει από την εποχή του «Πολίτη Κέιν): Αυτού του τύπου η «παροχή υπηρεσιών» συνιστά την τυπική λειτουργία εκείνου του Τύπου που είναι κομμάτι, προέκταση και μακρύ χέρι του καθεστώτος και αυτό ανεξάρτητα από την τίμια δουλειά των εργατών του Τύπου

    Συμπέρασμα 4ο: Παρά την καλή μας διάθεση να δεχτούμε τους ισχυρισμούς και τις «διευκρινίσεις» που κάθε φορά δίνονται σε τέτοιες περιπτώσεις, εμείς παραδεχόμαστε ότι δεν διαθέτουμε τόση φαντασία ώστε να πιστέψουμε ότι εφόσον υπάρχουν τέτοιες επαφές, εμπίπτουν στην «αχρήματο οικονομία». Δε συνηθίζεται…

Συμπέρασμα 5ο: Αντίθετα σχέσεις όπως αυτές στις οποίες αναφέρθηκε ο κ.Ρουμελιώτης συνηθίζεται να οικοδομούνται επί τη βάσει υλικών κινήτρων και ουχί ιδεολογικών. Αλλά απορούμε: Όταν η είδηση, η ενημέρωση, η πληροφορία συνιστούν «εμπορεύματα», οι υπέρμαχοι του συστήματος όπου «όλα πωλούνται και όλα αγοράζονται» ποιον νομίζουν ότι πείθουν όταν παριστάνουν τους… εμβρόντητους (!) στο άκουσμα της παραπάνω διαπίστωσης;

Πέραν, όμως, εκείνων που υποπτευόμαστε και των όσων διαισθανόμαστε, υπάρχουν και αυτά που γνωρίζουμε.

    Εξηγούμαστε: Δεν περιμέναμε τη «Ζήμενς», ούτε το ΔΝΤ για να μάθουμε την ύπαρξη της λεγόμενης «ενσωματωμένης δημοσιογραφίας». Έχουμε ενημερωθεί σχετικά, εδώ και χρόνια – από την εποχή της «Τιμισοάρα», των «κορμοράνων» αλλά και κατά τη διάρκεια της απόβασης των Αμερικανών στο Ιράκ – για την αγαστή συνεργασία των πεζοναυτών με τους «ενσωματωμένους δημοσιογράφους»των διεθνών ΜΜΕ και λοιπών «επικοινωνιακών πρακτορείων».

Δεν περιμέναμε, επίσης, είτε να ακουστούν είτε να διαψευστούν τα περί των «περίεργων» επαφών μεταξύ διεθνών οργανισμών με δημοσιογράφους, για να ψυλλιαστούμε τι (μπορεί να) συμβαίνει. Άλλωστε, όπως αποκαλύφθηκε στην εφημερίδα «Ελ Μούντο» (31/5/1999), στις μυστικές εκθέσεις του ΝΑΤΟ, ιδού τι ορίζεται ως ένα από τα βασικά καθήκοντα της καλής Συμμαχίας:

«Ο εντοπισμός εκείνων των δημοσιογράφων κάθε χώρας που είναι ικανοί… να προσκληθούν σε συνάντηση, όπου θα εκθέσουν τις ιδέες τους πάνω σε τρόπους βελτίωσης του μηνύματός μας προς την κοινή γνώμη».

Σημειώστε ότι τότε – στο πλαίσιο της «βελτίωσης του μηνύματος» του ΝΑΤΟ – το ΝΑΤΟ βομβάρδιζε τη Γιουγκοσλαβία. Μετά, δε, από κάθε βομβαρδισμό, επίλεκτες «διμοιρίες πρόθυμων δημοσιογράφων» παρομοίαζαν τα Στελθ που πετούσαν πάνω από το Βελιγράδι με «φτερά αγγέλων»!

Άραγε, όταν τέτοια κόλπα είναι τόσο γνωστά στο ΝΑΤΟ ώστε να καταγράφονται επίσημα ακόμα και στις εκθέσεις του εδώ και πάνω από μια δεκαπενταετία, λέτε στα ΔΝΤ και στις Κομισιόν αυτά τα κόλπα να είναι άγνωστα;…

Όλα στο φως, λοιπόν! Όλα στη φόρα! Ονόματα! Ποιοι, πότε, (το πώς το ξέρουμε) και για πόσα (ενδεχομένως) μπήκαν σε αυτή την «δούλεψη»; Ποιοι «στρατολογήθηκαν» για να γίνουν (έναντι «χρυσίου»;) βαποράκια του Μνημονίου; Ποιοι περνούσαν σεμινάρια από το ΔΝΤ για να βελτιωθούν στο ρόλο του «παπαγάλου» και να διαπρέψουν στο ρόλο του «αλήτη – ρουφιάνου – ΔουΝουΤογράφου»;

***

Υστερόγραφο: Το γεγονός ότι με νέες χθεσινές δηλώσεις του ο κ. Ρουμελιώτης φέρεται να έχει προβεί σε μισή κωλοτούμπα σε σχέση με όσα είχε πει προχθές, και τώρα λίγο πολύ εμφανίζεται να μην θυμάται, να μην ξέρει και τα θεωρεί όλα αυτά «συνήθη πρακτική», επιβεβαιώνει χίλιες φορές περισσότερο την ανάγκη και την απαίτηση: Όλα στο φως!

Posted in τα ΜΜΕ στην υπηρεσία του κεφαλαίου, Δημοσιογράφοι – βαποράκια του ΔΝΤ, Νίκος Μπογιόπουλος, δημοσιοκάφροι | Με ετικέτα: , , , , , | Leave a Comment »

Δημοσιογραφικές απάτες

Posted by redship στο 6 Απριλίου , 2011

αναδημοσίευση από  cogito ergo sum

 

Είναι πραγματικά αξιοθαύμαστος ο τρόπος με τον οποίο ο αστικός τύπος «ψήνει» τον λαό για να τον προετοιμάσει ώστε να αποδεχτεί ευκολώτερα τις επιλογές τής πολιτικής εξουσίας. Και οφείλουμε να παραδεχτούμε ότι κάνει πολύ καλά την δουλειά του, αφού έχει καταφέρει να στηρίξει τον δικομματισμό παρ’ ότι η συντριπτική πλειοψηφία των ψηφοφόρων δεν ανήκει ταξικά στα δυο μεγάλα κόμματα.

Σήμερα θα προσπαθήσω να κάνω μια ανατομία ενός από τα κόλπα που μεταχειρίζεται η εξωνημένη δημοσιογραφία για να πετυχαίνει τον σκοπό της. Ας δούμε, λοιπόν, βήμα-βήμα πώς προσπαθεί η προχτεσινή «Ημερησία» (του συγκροτήματος Μπόμπολα) να «φυτέψει» στον αναγνώστη το γνωστό παραμύθι της «φουκαριάρας» κυβέρνησης που πιέζεται αφόρητα από την «κακή» τρόικα:

Πρώτο βήμα: Με το που παίρνεις την εφημερίδα στα χέρια, σου βγάζει τα μάτια ο κεντρικός τίτλος:«Θέλετε λεφτά; Πουλήστε». Ο ευθύς λόγος είναι σοφά επιλεγμένος, αφού σχεδόν ακούς με τ’ αφτιά σου τους τροϊκανούς να ουρλιάζουν. Για να μη σου μείνει καμμιά αμφιβολία, έρχεται και ο υπέρτιτλος με κεφαλαία: «Τελεσίγραφο της τρόικας για αποκρατικοποιήσεις – ακίνητη περιουσία». Τώρα πλέον δεν έχεις καμμιά αμφιβολία. Σιγουρεύεσαι ότι αγριέψαν οι ΔουΝουΤάδες και χτύπησαν το χέρι στο τραπέζι. Αλλοίμονό μας!

Κι έτσι όπως έχεις αρχίσει να θολώνεις, έρχεται ο δημοσιογράφος να σου εξηγήσει με τον υπότιτλο:«Η πρόοδος των ιδιωτικοποιήσεων θα κρίνει στο εξής την εκταμίευση των δόσεων του δανείου των 110 δισ.». Κατάλαβες, κακόμοιρε αναγνώστη; Σφίξανε τα γάλατα. Δεν πρόκειται να πάρουμε δεκάρα πλέον αν δεν αρχίσουμε να ξεπουλάμε. Και για να πάρεις μια ιδέα για το τι περίπου έρχεται, φροντίζει η καλή εφημερίδα να βάλει ένα πλαισιάκι: «Ολική αποχώρηση του Δημοσίου από ΟΠΑΠ και Ελ.Βενιζέλος».

Η πρώτη ματιά στην εφημερίδα τελείωσε, αναγνώστη μου. Άκουσες τους τροϊκανούς να σκούζουν από τα νεύρα τους και τους είδες να σου κουνάνε το δάχτυλο στην μούρη, προειδοποιώντας σε ότι πρέπει να βγάλεις τα πάντα στο σφυρί αν θες να επιβιώσεις. Είναι, λοιπόν, λογικό να ανατρέξεις στις μέσα σελίδες για να διαβάσεις περισσότερες λεπτομέρειες. Εκεί σου την έχουν στημένη οι δημοσιογράφοι για να σε αποτελειώσουν…

Δεύτερο βήμα: Στην σελίδα 4 επαναλαμβάνεται ο κεντρικός υπέρτιτλος ως κανονικός τίτλος:«Τελεσίγραφο της τρόικας για αποκρατικοποιήσεις και ακίνητη περιουσία». Ψάχνεις και συ να βρεις το τελεσίγραφο για να το διαβάσεις αλλά…τζίφος! Το μόνο που βρίσκεις είναι το εξής απολαυστικό:

«Δεν καταλαβαίνω γιατί αντιδρούν κάποιοι υπουργοί. Δεν ξέρουν ότι με χρέος 350 δισ. ευρώ όλη η περιουσία του ελληνικού δημοσίου είναι υποθηκευμένη; Tουλάχιστον να την αξιοποιήσετε», δηλώνει χαρακτηριστικά στην «H» υψηλόβαθμο στέλεχος της τρόικας που παρακολουθεί εκ του σύνεγγυς τις εξελίξεις στην Aθήνα. Mάλιστα, σύμφωνα με πληροφορίες, το ΔNT από τις Ηνωμένες Πολιτείες αλλά και από την Aθήνα, προσπαθεί εδώ και καιρό να κατανοήσει και να διακριβώσει τι ακριβώς σκοπεύει να κάνει η κυβέρνηση στο «μέτωπο» των αποκρατικοποιήσεων, τι ακριβώς σχεδιάζει να αποκρατικοποιήσει και με ποιες διαδικασίες έχοντας διαμηνύσει σε όλους τους τόνους την κρισιμότητα των επικείμενων αποφάσεων για τις αγορές. Tαυτόχρονα, πληροφορίες θέλουν εκπροσώπους του Tαμείου να εκφράζουν δυσαρέσκεια για ορισμένους χειρισμούς, αλλά και για την κωλυσιεργία στη λήψη αποφάσεων εξαιτίας των αντιδράσεων συγκεκριμένων υπουργών, ενώ τουλάχιστον έως τα μέσα της εβδομάδας φέρονται να μην είχαν επαρκή εικόνα για το πού καταλήγει τελικά η κυβέρνηση.»

Προσέξτε τις υπογραμμισμένες φράσεις! Ούτε συγκεκριμένα ονόματα τροϊκανών, ούτε επίσημα έγγραφα αλλά σκέτη φημολογία: κάποιο υψηλόβαθμο στέλεχος… σύμφωνα με πληροφορίες… πληροφορίες θέλουν εκπροσώπους να δυσαρεστούνται… Παπαριές με ρίγανη! Το «κάπου πήγα, κάποιον είδα, κάτι μου είπε να σας πω» έγινε δημοσιογραφία και συ ο μαλάκας κόντεψες να μουρλαθείς από ένα τελεσίγραφο που βρίσκεται στο μυαλό των συντακτών της φυλλάδας!

Τρίτο βήμα: Αν δεν έχεις καταλάβει ακόμη, αναγνώστη μου, το βρόμικο παιχνίδι της εφημερίδας, τότε δεν θα καταλάβεις ότι η ίδια η εφημερίδα ξεμπροστιάζεται με το κείμενο που παραθέτει στο πάνω μέρος της σελίδας και θα παγιδευτείς χειρότερα: «H «HτΣ» αποκαλύπτει σήμερα το σχέδιο των αποκρατικοποιήσεων της επόμενης πενταετίας, τουλάχιστον όπως το εισηγήθηκε το υπουργείο Oικονομικών στο Yπουργικό Συμβούλιο, με το χρόνο πλέον να μετρά αντίστροφα για τη λήψη των τελικών αποφάσεων, από τον ίδιο τον πρωθυπουργό κ. Γ. Παπανδρέου…» Είναι η τελευταία σου ευκαιρία να ξυπνήσεις, αναγνώστη μου: το σχέδιο του ξεπουλήματος δεν προτάθηκε από καμμία τρόικα αλλά αποτελεί κυβερνητική επιλογή.

Τέταρτο βήμα: Αν δεν έχεις ήδη πετάξει την εφημερίδα από τα χέρια σου,αναγνώστη μου, στην επόμενη σελίδα σε περιμένει το ζουμί της υπόθεσης. Το δημοσίευμα έχει τίτλο «Πουλήστε για να βγουν τα νούμερα». Οι τροϊκανοί φωνάζουν πάλι; Όχι, βέβαια! Για πρόσεξε τον υπέρτιτλο:«Παράγοντες της αγοράς για τα ακίνητα του Δημοσίου»! Και στο πάνω μέρος της σελίδας: «Τις μαζικές πωλήσεις ακινήτων του Δημοσίου προτείνουν οι ειδικοί της αγοράς προκειμένου να βγουν τα νούμερα που έχει θέσει η κυβέρνηση…» Ωραίο το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο «παράγοντες της αγοράς», έτσι; Αν λέγαμε «κεφαλαιοκράτες», «πλουτοκράτες», «μεγαλοεργολάβοι» κλπ θα χτύπαγε άσχημα στ΄αφτί.

Έδεσε το γλυκό! Φορτώσαμε στο -ανύπαρκτο- τελεσίγραφο της τρόικας την κυβερνητική επιλογή για ξεπούλημα της κρατικής περιουσίας και σε ψήσαμε ότι η αγορά όχι μόνο βλέπει ως μόνη λύση στο οικονομικό πρόβλημα της χώρας αυτό το ξεπούλημα αλλά υποδεικνύει κιόλας στην κυβέρνηση να επιταχύνει τις σχετικές διαδικασίες.

Αδέσμευτοι δημοσιογράφοι που ενημερώνουν σωστά τον πολίτη… Φτύστε τους! Κι αυτούς και τις φυλλάδες τους!

Posted in τα παπαγαλάκια του κεφαλαίου, τα ΜΜΕ στην υπηρεσία του κεφαλαίου, διαίρει και βασίλευε | Με ετικέτα: , , , , , , | Leave a Comment »

Εχουν λόγο να «Σκά(ι)νε» οι αστοί

Posted by redship στο 11 Φεβρουαρίου , 2011

Το ΚΚΕ παραχώρησε προχτές μια συνέντευξη με αφορμή τη σύνοδο κορυφής της ΕΕ και τις εξελίξεις που σηματοδοτεί για τη χώρα μας.

Για τα αστικά κανάλια και τον Τύπο της αστικής τάξης είναι σα να μην έδωσε συνέντευξη το ΚΚΕ. Την εξαφάνισαν, κυριολεκτικά, οι περισσότεροι, ενώ ορισμένοι επέλεξαν ένα επιμέρους στοιχείο για να καλύψουν την υποχρέωση.

Από τη σκοπιά των συμφερόντων που υπηρετούν τα κανάλια της αστικής τάξης, καλά έκαναν.

Σιγά μη διδάξουν στους εργάτες – ακροατές τους πώς θα παλέψουν για την ανατροπή της αστικής εξουσίας.

Από εκεί, όμως, ως το να εγκαλούν το ΚΚΕ για έλλειψη πολυφωνίας, υπάρχει απόσταση.

Τέτοια παραδείγματα πάμπολλα καθημερινά. Οπως η χτεσινή εξαιρετικά μεγάλη σε έκταση – και εξίσου εξαιρετικά σημαντική πολιτικά – κινητοποίηση χιλιάδων ανθρώπων σε όλη τη χώρα που ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα του ΠΑΜΕ, της ΠΑΣΥ, της ΠΑΣΕΒΕ, του ΜΑΣ και της ΟΓΕ και διαδήλωσαν με πολύμορφους τρόπους ενάντια στο σύνολο της αντεργατικής – αντιλαϊκής πολιτικής.

Ε, ούτε πλάνο μερικών δευτερολέπτων δεν έπαιξαν οι υπερασπιστές της πολυφωνίας.

Για να αποδείξουν για μια ακόμα φορά πως η εργατική τάξη όχι μόνο δεν πρέπει να έχει εμπιστοσύνη στα αστικά μέσα ενημέρωσης, αλλά και στην πράξη να τα καταδικάσει.

Με τον πλέον αποτελεσματικό τρόπο: Με «κολλημένο» το κουμπί στο ραδιοφωνικό και τηλεοπτικό «902» που αναδεικνύεται σε «ντουντούκα» του λαϊκού κινήματος, με επιλογή του «Ριζοσπάστη» ως της μόνης εφημερίδας που καθημερινά προβάλλει και αναδεικνύει το χτύπο της καρδιάς του εργατικού λαϊκού κινήματος, δείχνει το δρόμο για την κοινωνική απελευθέρωση και – ναι! – συμβάλλει στην οργάνωση αυτής της πάλης. Αυτή εξάλλου είναι η αποστολή των μέσων ενημέρωσης του ΚΚΕ.

Ας πουν ότι «βλογάμε τα γένια μας». Εχουμε μυριάδες αποδείξεις πια ότι ακόμα κι όταν «οι αστοί σου πουλάνε το σχοινί που θα τους κρεμάσεις», εσύ πρέπει να έχεις το δικό σου σχοινί για να ‘σαι σίγουρος ότι θα κάνει τη δουλειά για την οποία το θέλεις.

Τα μέσα ενημέρωσης του ΚΚΕ είναι όπλο για την εργατική τάξη, για το σύνολο των λαϊκών στρωμάτων κι αυτό το όπλο κάθε μέρα αποδεικνύεται πως είναι αναντικατάστατο.

Απόδειξη; Η χτεσινοβραδινή επανάληψη στον «ΣΚΑΪ», του εφοπλιστή Αλαφούζου, της προβοκάτσιας με την υπογραφή του «ρεπορτάζ» από κάποιον «Υποφάντη» και την επικύρωσή του από την ανάλυση ενός «Πορτοσάλτε», που κάλεσαν το κράτος (του Αλαφούζου και των λοιπών της αστικής τάξης) να ελέγξει …για φοροδιαφυγή(!) τα καλέσματα των συνδικάτων που προβάλλονται από το σταθμό του ΚΚΕ! («το ΚΚΕ δεν αποδίδει απολογισμό σε καμιά κρατική υπηρεσία για το κόστος των μηνυμάτων», είπε ο άθλιος, που σε λίγο θα ζητήσει να δικαστεί η Διαμάντω Κουμπάκη γιατί έβγαινε – αφορολόγητη – με το χωνί στην Κοκκινιά και καλούσε στην Αντίσταση).

Ρε σεις, του «ΣΚΑΪ», δεν έχετε απλά ξεφύγει. Εχετε γίνει ένα, «νύχι – κρέας» με τ’ αφεντικά σας. Αδέσμευτοι δημοσιοκάφροι! Φτου σας!

Posted in ριζασπάστης, τα παπαγαλάκια του κεφαλαίου, τα ΜΜΕ στην υπηρεσία του αντικομμουνισμού, τα ΜΜΕ στην υπηρεσία του κεφαλαίου, τα γιουσουφάκια των εμίρηδων, αντικομμουνισμός, γκέμπελς, δημοσιοκάφροι, η με το κεφάλαιο η με τους εργάτες, νεοταξόπουλα, οι σφογγοκωλάριοι των πραιτόρων | Με ετικέτα: , , , , , | Leave a Comment »