καράβι κόκκινο

τα μαύρα τα μαλλιά μας και αν ασπρίσαν δεν μας τρομάζει η βαρυχειμωνιά

  • Ε, το λοιπόν, ο,τι και να είναι τ’ άστρα, εγώ τη γλώσσα μου τους βγάζω. Για μένα, το λοιπόν, το πιο εκπληκτικό, πιο επιβλητικό, πιο μυστηριακό και πιο μεγάλο, είναι ένας άνθρωπος που τον μποδίζουν να βαδίζει. Είναι ένας άνθρωπος που τον αλυσοδένουνε

  • Γιάννης Ρίτσος

    Να με θυμόσαστε - είπε. Χιλιάδες χιλιόμετρα περπάτησα χωρίς ψωμί, χωρίς νερό, πάνω σε πέτρες κι αγκάθια, για να φέρω ψωμί και νερό και τριαντάφυλλα. την ομορφιά ποτές μου δεν την πρόδωσα. Όλο το βιος μου το μοίρασα δίκαια. Μερτικό εγώ δεν κράτησα. Πάμπτωχος. Μ' ένα κρινάκι του αγρού τις πιο άγριες νύχτες μας φώτισα. Να με θυμάστε.

  • κώστας βάρναλης

    Δε λυπάμαι τα γηρατειά που φεύγουν - τα μωράκια που έρχονται άθελά τους να ζήσουν σκλάβοι, να πεθάνουν σκλάβοι, σ' έναν κόσμο ελεύθερων αφεντάδων. Θα τους μαθαίνουν: η σκλαβιά τους χρέος εθνικόν και σοφία του Πανάγαθου!... Πότε θ' αναστηθούν οι σκοτωμένοι; ΚΩΣΤΑ ΒΑΡΝΑΛΗΣ 20.10.1973

  • ------------------------------- Την πόρτα αν δεν ανοίγει, τη σπαν, σας είπα. Τι στέκεστε, τι γέρνετε σκυφτοί; Λαέ σκλάβε, δειλέ, ανανιώσου, χτύπα! Και κέρδισε μονάχος το ψωμί -------------------------------- -------------------------------- ''Aν το δίκιο θες, καλέ μου, με το δίκιο του πολέμου θα το βρής. Όπου ποθεί λευτεριά, παίρνει σπαθί''
  • κομαντάντε Μάρκος

  • «Ο Μάρκος είναι γκέι στο Σαν Φρανσίσκο, μαύρος στη Νότια Αφρική, ασιάτης στην Ευρώπη, αναρχικός στην Ισπανία, Παλαιστίνιος στο Ισραήλ, γύφτος στην Πολωνία, ειρηνιστής στη Βοσνία, Εβραίος στη Γερμανία, μια γυναίκα μόνη στο Μετρό τα ξημερώματα, με άλλα λόγια ο Κομαντάτε Μάρκος είμαστε εμείς, το πρόσωπο του κάθε καταπιεσμένου ανθρώπου πάνω στον πλανήτη»
  • μπερτολντ μπρεχτ

    Δεν είμαι άδικος, μα ούτε και τολμηρός και να που σήμερα μου δείξανε τον κόσμο τους μόνο το ματωμένο δάκτυλό τους είδα μπρος και είπα ευθύς: “μ’αρέσει ο νόμος τους” Τον κόσμο αντίκρυσα μέσ’απ’ τα ρόπαλά τους Στάθηκα κι είδα, ολημερίς με προσοχή. Είδα χασάπηδες που ήταν ξεφτέρια στη δουλειά τους. και σαν με ρώτησαν “σε διασκεδάζει;” είπα “πολύ”! Κι από την ώρα εκείνη, λέω “ναι” σε όλα, κάλλιο δειλός, παρά νεκρός να μείνω. Για να μη με τυλίξουνε σε καμιά κόλλα, ό,τι κανένας δεν εγκρίνει το εγκρίνω Φονιάδες είδα, κι είδα πλήθος θύματα, μου λείπει θάρρος, μα όχι και συμπόνια Και φώναξα, βλέποντας τόσα μνήματα: “καλά τους κάνουν -για του έθνους την ομόνοια!” Να φτάνουν είδα δολοφόνων στρατιές κι ήθελα να φωνάξω “σταματήστε!” Μα ξέροντας πως κρυφοκοίταζε ο χαφιές, μ’άκουσα να φωνάζω: “Ζήτω!Προχωρήστε!” Δε μου αρέσει η φτήνια και η κακομοιριά Γι’αυτό κι έχει στερέψει η έμπνευσή μου. Αλλά στου βρώμικού σας κόσμου τη βρωμιά ταιριάζει, βέβαια-το ξέρω-κι η έγκρισή μου

  • Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας

    Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας κι αφήνει άλλους ν' αγωνιστούν για τη υπόθεσή του πρέπει προετοιμασμένος να ' ναι : γιατί όποιος δεν έχει τον αγώνα μοιραστεί Θα μοιραστεί την ήττα . Ούτε μια φορά δεν αποφεύγει τον αγώνα αυτός που θέλει τον αγώνα ν' αποφύγει : γιατί θ' αγωνιστεί για την υπόθεση του εχτρού όποιος για τη δικιά του υπόθεση δεν έχει αγωνιστεί .
  • εγκώμιο στον κομμουνισμό – μπέρτολτ μπρέχτ

    Είναι λογικός, καθένας τον καταλαβαίνει. Ειν' εύκολος. Μια και δεν είσαι εκμεταλλευτής, μπορείς να τον συλλάβεις. Είναι καλός για σένα, μάθαινε γι' αυτόν. Οι ηλίθιοι ηλίθιο τον αποκαλούνε, και οι βρωμεροί τον λένε βρωμερό. Αυτός είναι ενάντια στη βρωμιά και την ηλιθιότητα. Οι εκμεταλλευτές έγκλημα τον ονοματίζουν. Αλλά εμείς ξέρουμε: Είναι το τέλος κάθε εγκλήματος. Δεν είναι παραφροσύνη, μα Το τέλος της παραφροσύνης. Δεν είναι χάος Μα η τάξη. Είναι το απλό Που είναι δύσκολο να γίνει.
  • οι δικαστές

    Να οι κύριοι δικαστές τους λέμε οι καταπιεστές πως δίκαιο είναι τον λαό τι συμφέρει μα αυτοί δεν ξέρουν ποιο είναι αυτό κι έτσι δικάζουν στο σωρό μέχρι να βάλουν το λαό ολόκληρο στο χέρι
  • ———–

    Εχουνε νομικά βιβλία και διατάγματα Εχουνε φυλακές και οχυρώσεις Εχουνε δεσμοφύλακες και δικαστές Που παίρνουνε πολλά λεφτά κι έτοιμοι για όλα είναι. Μπ. Μπρεχτ
  • ———————

    "Όταν ήρθαν να πάρουν τους Εβραίους, δεν διαμαρτυρήθηκα, γιατί δεν ήμουν Εβραίος. Όταν ήρθαν για τους κομμουνιστές δεν φώναξα, γιατί δεν ήμουν κομμουνιστής. Όταν κατεδίωξαν τους τσιγγάνους, ούτε τότε φώναξα, γιατί δεν ήμουν τσιγγάνος. Όταν ο Χίτλερ φυλάκιζε ομοφυλόφιλους δεν αντέδρασα γιατί δεν ήμουν ομοφυλόφιλος Όταν έκλεισαν το στόμα των Ρωμαιοκαθολικών που αντιτάσσονταν στο φασισμό, δεν έκανα τίποτα γιατί δεν ήμουν καθολικός. Μετά ήρθαν να συλλάβουν εμένα, αλλά δεν υπήρχε πια κανείς να αντισταθεί μαζί μου"
  • ========================

    Λες: Πολύ καιρό αγωνίστηκες. Δεν μπορείς άλλο πια ν’ αγωνιστείς. Άκου λοιπόν: Είτε φταις είτε όχι: Σαν δε μπορείς άλλο να παλέψεις, θα πεθάνεις. Λες: Πολύ καιρό έλπιζες. Δεν μπορείς άλλο πια να ελπίσεις. Έλπιζες τi; Πως ο αγώνας θαν’ εύκολος; Δεν είν’ έτσι. Η θέση μας είναι χειρότερη απ’ όσο νόμιζες. Είναι τέτοια που: Αν δεν καταφέρουμε το αδύνατο Δεν έχουμε ελπίδα. Αν δεν κάνουμε αυτό που κανείς δεν μπορεί να μας ζητήσει Θα χαθούμε. Οι εχθροί μας περιμένουν να κουραστούμε. Όταν ο αγώνας είναι στην πιο σκληρή καμπή του. Οι αγωνιστές έχουν την πιο μεγάλη κούραση. Οι κουρασμένοι, χάνουν τη μάχη.
  • Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους

    Αυτοί που βρίσκονται ψηλά θεωρούν ταπεινό να μιλάς για το φαΐ. Ο λόγος; έχουνε κιόλας φάει. Αν δε νοιαστούν οι ταπεινοί γι' αυτό που είναι ταπεινό ποτέ δεν θα υψωθούν. Αυτοί που αρπάνε το φαϊ απ’ το τραπέζι κηρύχνουν τη λιτότητα. Αυτοί που παίρνουν όλα τα δοσίματα ζητάν θυσίες. Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους για τις μεγάλες εποχές που θά 'ρθουν.
  • che

    Πιστεύω στην ένοπλη πάλη σαν μοναδική λύση για τους λαούς που αγωνίζονται για την απελευθέρωσή τους και είμαι συνεπής με τις πεποιθήσεις μου. Πολλοί θα με πουν τυχοδιώκτη και είμαι, μόνο που είμαι άλλου είδους τυχοδιώκτης, ένας από εκείνους που προβάλλουν τα στήθη τους για να αποδείξουν τις αλήθειες τους.

  • Αξίζει για ένα όνειρο να ζεις, κι ας είναι η φωτιά του να σε κάψει
  • pablo neruda

    όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας, επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές, όποιος δεν αλλάζει περπατησιά, όποιος δεν διακινδυνεύει και δεν αλλάζει χρώμα στα ρούχα του, όποιος δεν μιλεί σε όποιον δεν γνωρίζει. όποιος αποφεύγει ένα πάθος, όποιος δεν είναι ευτυχισμένος στη δουλειά του, όποιος δεν διακινδυνεύει τη βεβαιότητα για την αβεβαιότητα για να κυνηγήσει ένα όνειρο, όποιος δεν επιτρέπει στον εαυτό του τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του να αποφύγει τις εχέφρονες συμβουλές. όποιος δεν ταξιδεύει, όποιος δεν διαβάζει, όποιος δεν ακούει μουσική, όποιος δεν βρίσκει σαγήνη στον εαυτό του όποιος καταστρέφει τον έρωτά του, όποιος δεν επιτρέπει να τον βοηθήσουν, όποιος περνάει τις μέρες του παραπονούμενος για τη τύχη του ή για την ασταμάτητη βροχή. όποιος εγκαταλείπει μια ιδέα του πριν την αρχίσει, όποιος δεν ρωτά για πράγματα που δεν γνωρίζει. Αποφεύγουμε τον θάνατο σε μικρές δόσεις, όταν θυμόμαστε πάντοτε ότι για να είσαι ζωντανός χρειάζεται μια προσπάθεια πολύ μεγαλύτερη από το απλό γεγονός της αναπνοής. Μόνο η ένθερμη υπομονή θα οδηγήσει στην επίτευξη μιας λαμπρής ευτυχίας.

  • από το Canto general

    Μπορεί να κόψουν όλα τα λουλούδια, αλλά δεν θα γίνουν ποτέ αφέντες της Άνοιξης
  • κ. καβάφης

    Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις
  • κωστής παλαμάς

    Και τους τρέμουνε των κάμπων οι κιοτήδες και μ’ ονόματα τους κράζουν πονηρά κλέφτες κι απελάτες και προδότες. Τους μισούν οι βασιλιάδες κι όλοι οι τύραννοι κι είναι μέσα στους σκυφτούς τα παλληκάρια κι είναι μες στους κοιμισμένους οι στρατιώτες…” Κ . Παλαμάς στο Δωδεκάλογο του Γύφτου.
  • διαμοιρασμός του blog

    Bookmark and Share
  • διαχείριση

  • on line επισκέπτες

  • ημερολόγιο άρθρων

    Ιουνίου 2017
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Οκτ.    
     1234
    567891011
    12131415161718
    19202122232425
    2627282930  
  • Εγγραφή

Posts Tagged ‘αγώνας ρήξη ανατροπή η ιστορία γράφεται με πάλη ταξική’

Δενδροπόταμος Θεσ/νίκης: Η ΔΕΗ με την αστυνομία επιχείρησαν να κόψουν το ρεύμα σε μια ολόκληρη συνοικία

Posted by redship στο 23 Νοεμβρίου , 2012

Η ΤΟΠΙΚΗ ΛΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΔΙΟΡΓΑΝΩΝΕΙ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΗ ΔΕΗ ΤΗ ΔΕΥΤΕΡΑ 26/11

Να κόψουν το ρεύμα σε εκατοντάδες οικογένειες σε μια ολόκληρη συνοικία στο Δενδροπόταμο στη Μενεμένη Θεσσαλονίκης επιχείρησε η ΔΕΗ, με την παρουσία της αστυνομίας και με ιδιωτικά συνεργεία, επειδή δεν μπορούν να πληρώσουν το ρεύμα και τα χαράτσια που επιβάλλουν.

«Δεν τους ενδιαφέρει γιατί τόσοι πολλοί σε μια συνοικία δεν μπορούν να πληρώσουν το ρεύμα και δε νοιάζονται για το ότι η ανεργία είναι κυριολεκτικά μέσα σε κάθε σπίτι. Αδιαφορούν για το πώς θα βγάλουν το χειμώνα εκατοντάδες μικρά παιδιά, αλλά και ανήμποροι ηλικιωμένοι», τονίζει σε ανακοίνωσή της η Λαϊκή Επιτροπή Μενεμένης & Γιαννιτσών-Μοναστηρίου.

Με σύνθημα «Η τρομοκρατία δεν θα περάσει, κανένας μόνος στην κρίση»καλεί σε μαζική παράσταση διαμαρτυρίας στη ΔΕΗ, στο κατάστημα Αισώπου, τη Δευτέρα 26/11 στις 8.30 το πρωί.

«Η βαρβαρότητα της αντιλαϊκής πολιτικής της κυβέρνησης και της ΕΕ είναι πρωτοφανής. Κινητοποιούν δεκάδες αστυνομικούς για να κόψουν το ρεύμα σε φτωχές οικογένειες Ρομά, δείχνοντας το σκληρό και ταξικό πρόσωπο αυτής της πολιτικής, αυτού του κράτους.

Την ίδια ώρα, οι εκατομμυριούχοι μπορούν και βγάζουν αμύθητα κέρδη από το μόχθο των εργαζομένων, φοροδιαφεύγουν ή απαλλάσσονται με «νόμιμες» διαδικασίες. Ζουν σε απίστευτη χλιδή και συνεχίζουν να θησαυρίζουν ανενόχλητοι. Είναι αυτοί που κατέχουν μεγάλους μονοπωλιακούς ομίλους, οι τραπεζίτες. Τους βλέπουμε και στις γειτονιές μας, που στέλνουν διαφόρων ειδών χορηγίες και ελεημοσύνες…» υπογραμμίζει.

Η Λαϊκή Επιτροπή υπενθυμίζει ότι ήδη έχει οργανώσει αγώνα για την επανασύνδεση του ρεύματος σε δεκάδες οικογένειες της περιοχής, ότι οργανώνει τον αγώνα για την προστασία των ανέργων για να στηθεί μπλόκο στα Μνημόνια και τα μέτρα τους, για ανατροπή όλης αυτής της βαρβαρότητας.

από  902.gr

Posted in ρήξη και ανατροπή, Λαϊκές Επιτροπές, η "δημοκρατία" των αστών, η με το κεφάλαιο η με τους εργάτες | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

Πολυτεχνείο: Έξω από την ισραηλινή πρεσβεία ολοκληρώθηκε η μεγαλειώδης αντιιμπεριαλιστική πορεία

Posted by redship στο 18 Νοεμβρίου , 2012

 

από      902.gr

 

ΔΕΝ ΠΕΡΑΣΕ ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΝΑ ΕΜΠΟΔΙΣΕΙ ΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ

 

Με μια πραγματικά μαζική αντιιμπεριαλιστική διαδήλωση έξω από την αμερικάνικη και την ισραηλινή πρεσβεία ολοκληρώθηκε ο τριήμερος εορτασμός για την εξέγερση του Πολυτεχνείου το απόγευμα του Σαββάτου.

Δεν τους πέρασε!

Παρά την τεράστια προσπάθεια της συγκυβέρνησης να εμποδίσει την αντιιμπεριαλιστική πορεία, με το κλίμα τρομοκρατίας, τους αστυνομικούς φραγμούς που έστησε, τους διάφορους μηχανισμούς που διέδιδαν προβοκατόρικες πληροφορίες στο διαδίκτυο και άλλα ΜΜΕ, το σχέδιό τους δεν πέρασε. Χάρη στην επιμονή και τα αλλεπάλληλα διαβήματα του ΚΚΕ, χάρη στην αποφασιστικότητα του κόσμου που συμμετείχε, η πορεία συνεχίστηκε, διαδήλωσε τα αντιιμπεριαλιστικά αισθήματα του λαού μπροστά και από την αμερικάνικη και από την ισραηλινή πρεσβεία!

Από νωρίς το απόγευμα πολύς κόσμος μαζεύτηκε στις προσυγκεντρώσεις του ΚΚΕ και της ΚΝΕ, ενώ ακόμα περισσότεροι προστέθηκαν στις γραμμές τους, καθώς αυτές οργανωμένα και με αποφασιστικότητα ξεκίνησαν προς την Ομόνοια.

Δήλωση Αλέκας Παπαρήγα (δείτε εδώ το βίντεο)

Με τη δήλωσή της από τη συγκέντρωση του ΚΚΕ, η ΓΓ της ΚΕ, Αλέκα Παπαρήγα, καταδίκασε τα νέα εγκλήματα του Ισραήλ σε βάρος του παλαιστινιακού λαού, καθώς και την κυβέρνηση για την εμπλοκή της χώρας στους νέους ιμπεριαλιστικούς πολέμους:

«Το Ισραήλ που κατέχει συριακά και παλαιστινιακά εδάφη βομβαρδίζει τη Γάζα. Στις πλάτες των Παλαιστινίων προσπαθεί να δημιουργήσει έδαφος, προγεφύρωμα, για να χτυπήσει τη Συρία και στη συνέχεια το Ιράν. Η ελληνική κυβέρνηση έχει προχωρήσει σε μια κατάπτυστη συμφωνία στρατιωτική με το Ισραήλ, που σημαίνει ότι η Ελλάδα έτσι ή αλλιώς έχει διάθεση εμπλοκής στον πόλεμο, με τις βάσεις ή και με κάτι περισσότερο. Είμαστε ριζικά αντίθετοι σε αυτήν τη συμφωνία γιατί δεν έχει καμία σχέση με τα συμφέροντα των δύο λαών, αλλά με την ενεργητική συμμετοχή στη διαπάλη για τους δρόμους της ενέργειας και τους δρόμους του πετρελαίου».

Ένα αποφασισμένο κόκκινο ποτάμι

Η πορεία του ΚΚΕ, μέσω της Πανεπιστημίου, έφτασε στο Σύνταγμα και από κει ανέβηκε μαχητικά προς την αμερικάνικη πρεσβεία, με την παρουσία της νεολαίας να είναι ιδιαίτερα έντονη. Κυριαρχούσαν τα αντιιμπεριαλιστικά συνθήματα, αλλά και το «Εννιά δεκαετίες αγώνας και θυσία, το ΚΚΕ στην πρωτοπορία», ανήμερα της επετείου των 94 χρόνων από την ίδρυση του ΚΚΕ.

Την ώρα που η συγκυβέρνηση εμπλέκει όλο και πιο βαθιά τη χώρα στους ιμπεριαλιστικούς πολεμικούς τυχοδιωκτισμούς, την ώρα που βαθαίνει τη στρατιωτική της συνεργασία με το Ισραήλ, Έλληνες φαντάροι, ένστολα παιδιά της εργατικής τάξης διαδήλωσαν και φέτος μαζί με τους εργάτες, μαζί με τον αγωνιζόμενο λαό. «Οι φαντάροι είναι του λαού παιδιά, έξω από τα σύνορα δεν έχουνε δουλειά!», αντηχούσε το σύνθημα στο πέρασμά τους, με τον κόσμο να τους καταχειροκροτεί.

Στη Β. Σοφίας φάνηκε σε όλο της το μέγεθος η μαζικότητα της πορείας του ΚΚΕ. Χρειάστηκε να περάσουν 10 λεπτά από τη στιγμή που η κεφαλή της έφτασε στην αμερικάνικη πρεσβεία για να περάσουν σε πυκνή διάταξη τα τελευταία μπλοκ του Κόμματος από το «Χίλτον».

Αλλεπάλληλα διαβήματα από το ΚΚΕ για να συνεχιστεί η πορεία

Μπροστά από την αμερικάνικη πρεσβεία κι ενώ η αστυνομία με κυβερνητικές εντολές είχε κλείσει το δρόμο, σε μια προσπάθεια να εμποδίσει τους διαδηλωτές από το να φτάσουν στην ισραηλινή πρεσβεία, ο Θ. Παφίλης, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ και επικεφαλής της Κοινοβουλευτικής του Ομάδας, έκανε την ακόλουθη δήλωση (δείτε το βίντεο εδώ):

«Θέλουμε να καταγγείλουμε την απόφαση της αστυνομίας και της κυβέρνησης να εμποδίσει την πορεία να πάει στην ισραηλινή πρεσβεία. Αυτή τη στιγμή, εδώ και αρκετή ώρα κλούβες της αστυνομίας έχουν κλείσει το δρόμο και δεν μπορεί η πορεία ουσιαστικά να προχωρήσει. Κάναμε διάβημα στο υπουργείο Δημόσιας Τάξης και η απάντηση που πήραμε ήταν ότι η απόφασή τους είναι να μην αφήσουν την πορεία να προχωρήσει. Θέλουμε παράλληλα να καταγγείλουμε τη διαρροή που γίνεται προς τους δημοσιογράφους και τα Μέσα Ενημέρωσης από την πλευρά του υπουργείου, ότι θα επιτρέψει στο μπλοκ του ΚΚΕ να περάσει. Η δική μας η θέση είναι ότι πρέπει να περάσει όλη η πορεία, ανεξαίρετα, και να διαδηλώσουμε έξω από την ισραηλινή πρεσβεία. Παραμένουμε στη θέση μας και επιμένουμε, το λέμε και δημόσια: Να αλλάξει απόφαση και η αστυνομία και η κυβέρνηση και να επιτρέψει στην πορεία να προχωρήσει έξω από την ισραηλινή πρεσβεία».

«Να σταματήσουν τώρα οι βομβαρδισμοί στην Παλαιστίνη»

Μετά τις αλλεπάλληλες διαμαρτυρίες και την επιμονή του ΚΚΕ, ο δρόμος άνοιξε, έτσι ώστε να μπορέσουν όλοι οι διαδηλωτές να συνεχίσουν την πορεία προς την ισραηλινή πρεσβεία.

Καθώς η πορεία μπαίνει σε περιοχή με πολλές πολυκατοικίες, όλο και πιο συχνά οι διαδηλωτές αντίκριζαν κάτοικους που έβγαιναν στα μπαλκόνια και χειροκροτούσαν. Σε ένα χαριτωμένο και ελπιδοφόρο στιγμιότυπο, καθώς η πορεία του ΚΚΕ συνέχιζε να ανεβαίνει στην Κηφισίας, σε ένα από τα μπαλκόνια, μαζί με τους κατοίκους που χειροκροτούσαν, μια ομάδα από πιτσιρίκια βγήκε από παιδική γιορτή, χειροκροτώντας και φωνάζοντας: «Ψωμί – Παιδεία – Ελευθερία»!

Στις 20.30 η κεφαλή της πορείας του ΚΚΕ έφτασε στην ισραηλινή πρεσβεία. Τα σχέδια της συγκυβέρνησης να εμποδίσουν την πρόσβαση στην πρεσβεία των δολοφόνων-συμμάχων τους, έπεσαν στο κενό.

Η κεφαλή της πορείας του ΚΚΕ αφού διαδήλωσε μπροστά στη σιδερόφρακτη ισραηλινή πρεσβεία, γύρισε στο ρεύμα της καθόδου της Κηφισίας, για να μπορέσουν και τα υπόλοιπα πολυπληθή μπλοκ του ΚΚΕ και της ΚΝΕ να προσεγγίσουν τη σιδερόφρακτη πρεσβεία. Το «Να σταματήσουν τώρα οι βομβαρδισμοί στην Παλαιστίνη» ακούστηκε δυνατά από χιλιάδες και χιλιάδες στόματα!

Η πορεία ολοκληρώθηκε λίγα ώρα αργότερα στην Πανόρμου. Το αγωνιστικό ραντεβού ανανεώθηκε, ο στόχος σαφής: Όπως δεν πέρασαν τα σημερινά σχέδια ΝΔ – ΠΑΣΟΚ – ΔΗΜΑΡ να εμποδίσουν την πορεία να φτάσει μπροστά στην πρεσβεία των δολοφόνων-συμμάχων τους, έτσι να μην περάσουν και τα σχέδιά τους για εμπλοκή στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο που στήνουν οι ιμπεριαλιστές στη Μέση Ανατολή, να μην επιτραπεί η χρήση της βάσης της Σούδας, ούτε και καμιά άλλη διευκόλυνση στη λυκοσυμμαχία του ΝΑΤΟ!

Posted in Πολυτεχνείο | Με ετικέτα: , | 1 Comment »

ΠΑΦΙΛΗΣ-«Εμπρός της γης οι κολασμένοι»10-11-2012

Posted by redship στο 12 Νοεμβρίου , 2012

 

 

 

από   mihamike

Ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΚΚΕ,Θανάσης Παφίλης,στην ομιλία του κατά την διάρκεια της συζήτησης πάνω στο Σ/Ν του υπουργείου οικονομικών,»Κύρωση του κρατικού προϋπολογισμού ορισμένων ειδικών ταμείων και υπηρεσιών οικονομικού έτους 2013″
Η τελευταία παράγραφος της ομιλίας του: :
– «Συνειδητοποιείτε ότι στέλνετε την πλειοψηφία του λαού στην κόλαση….Μετά ξέρετε τι υπάρχει;;!! Το «ΕΜΠΡΟΣ ΤΗΣ ΓΗΣ ΟΙ ΚΟΛΑΣΜΕΝΟΙ» !!!!

Posted in ρήξη και ανατροπή, ταξικός πόλεμος, Δύο Ελλάδες δύο τάξεις μία λύση | Με ετικέτα: , , , | 1 Comment »

«Οι κερασιές θ’ ανθίσουνε»

Posted by redship στο 7 Νοεμβρίου , 2012

 

 

 

 

Σ’ ένα κείμενο του θεάτρου σκιών ο τελάλης φώναζε:

«όποιος αντέξει τα νέα μέτρα θα πάρει μπαξίσι εκατό ομόλογα»

Πριν σώσει τα λόγια του, έπεφτε η σφαλιάρα σύννεφο.

 

Πέρασαν χρόνια και καιροί, ο τελάλης άλλαξε στέκι, τώρα πια εκπέμπει

από τη συχνότητα του τηλεοπτικού «Σκάι», αλλά επιμένει να διαλαλεί την ίδια πραμάτεια.

Κάποιος εφοπλιστής «Νομικός εκ Λονδίνου» εμφανίστηκε από τη συχνότητα του

«Σκάι» να προτείνει ως «εγώ κι ο Μαρινάκης» (ναι, αυτός του Ολυμπιακού) να αγοράσουν

οι Ελληνες τα ομόλογα του ελληνικού δημοσίου ως «100 τα εκατό πατριωτική κατανάλωση»

για να διαγραφεί το χρέος. Δεν είναι τίποτα, διαβεβαίωνε: 24.500 ευρώ χρωστάει ο κάθε

Ελληνας, αν ο καθένας μας αγοράσει τα ομόλογα στη δευτερογενή αγορά, πάει, διαγράφηκε

το χρέος!

Θεϊκό! Πού να τον είχε άραγε κρυμμένο τόσο καιρό ο Αλαφούζος τον σωτήρα

και μας άφηνε να βράζουμε – ένας ολόκληρος λαός – στην αγωνία μας τι θα γίνει

μ’ αυτό το χρέος των καπιταλιστών, πώς θα το βγάλουμε απ’ την πλάτη μας…

 

Σε πείσμα της τηλεοπτικής πραγματικότητας (μια κατασκευή που… κατασκευάζει

πραγματικότητα στις συνειδήσεις όσων ακόμα παραμένουν στο σπίτι, ελπίζοντας

στον ερχομό κάποιου Μεσσία) η χτεσινή διαδήλωση του Πανεργατικού Αγωνιστικού

Μετώπου εξελίχθηκε με χαρακτηριστικά «από ‘δώ εμείς κι από αυτοί». «Αυτοί» είναι

μια χούφτα καπιταλιστές που περνάνε ζωή χαρισάμενη με τον αρπαγμένο – από την

παραγωγή των εργατών – πλούτο.

Η διαδήλωση καθόρισε τη ρότα της από ‘δώ και πέρα εξέλιξης.

 

Μέσα (στον περίφημο «ναό της δημοκρατίας»): με επιλογή τους, «τυφλοί τα

τ’ ώτα, τον τε νουν, τα τ’ όμματι» διάφοροι «πατέρες του έθνους» αποφάσιζαν

το τσάκισμα του λαού.

Εξω: Χιλιάδες και χιλιάδες τραγουδάγανε: «να με ξεριζώσεις δεν μπορείς,

σ’ αντιστέκομαι σα δρυς».

Απέναντι: Τεράστιος πλούτος συσσωρευμένος απ’ την εκμετάλλευση των εργατών, σχεδιάζει πώς θ’ αυγατίσει κι άλλο τα κέρδη, ξέρει το δρόμο: να πιέσει ώσπου να λιώσει, ώσπου να γονατίσει το υποζύγιο, ο εργάτης.

Στο πλάι: Πολλοί π’ ακόμα ψάχνουν απάντηση σε λάθος ερώτηση:

«πω πω τι πάθαμε, τι θ’ απογίνουμε;»

Από μέσα απ’ τη διαδήλωση, η απάντηση:

«κι έρχεται η στιγμή για ν’ αποφασίσεις,

με ποιους θα πας και ποιους θ’ αφήσεις».

Πάνω, στα ιερά δώματα, οι γραφίδες δεν μπορούν να στρώσουν κώλο στις

δερμάτινες πολυθρόνες τους. Τη μια κοιτούν από ψηλά το πόπολο να διαδηλώνει

και την άλλη γράφουν μιαν αράδα για το χρέος του πόπολου να βάλει πλάτη να

σωθούν τ’ αφεντικά (διορθώνουν γρήγορα τη φράση που τους ξέφυγε «η χώρα

πρέπει να σωθεί» είναι η τελική γραφή τους).

Κάτω: Το πόπολο που ποτέ δεν έμαθε να περιμένει σωτηρία μπροστά στην οθόνη

ενός κομπιούτερ, διαδηλώνει:

«Εργατιά μπροστά, τώρα μια γροθιά, γκρέμισε μνημόνια και αφεντικά».

Την ανάγκη φιλοτιμία ποιών ο «επί τόπου» ρεπόρτερ περιγράφει το απρόσμενο

: τόσες δόσεις ηττοπάθειας τους ρίξαμε, τόσες και τόσες σελίδες αναλύσεις περί χάους

τους πετάξαμε στη μούρη, τόσα σκιάχτρα τρόμου απλώσαμε… και τίποτα! αυτοί

διαδηλώνουν και διαδηλώνουν, μα πού τους είχανε κρυμμένους όλους αυτούς;

Στο δρόμο: Κανένας ανώνυμος! Ολοι ένας προς έναν: Είμαι ο και λέγομαι,

παράγω και δε ζω. Τ’ αφεντικού μου το χαλκά άλλο δε βαστώ.

 

Εδώ είμαστε.

Αγάντα!

Τώρα αρχίζει η μεγάλη μάχη. Οχι μόνο για να μην εφαρμοστούν στη πράξη

τα βάρβαρα μέτρα, αλλά για ν’ αλλάξουν ριζικά οι συσχετισμοί έτσι που να μην

μπορούν να σταθούν οι εκμεταλλευτές, να γκρεμιστούν, να χαθούν!

 

Η διαδήλωση δεν άφηνε περιθώριο αυταπάτης. Γι’ αυτό είναι η διαδήλωση:

μέσα σ’ αυτήν – συνολικά στην οργανωμένη ταξική πάλη – διαμορφώνεται

η συνείδηση. Ο άνθρωπος – μάθαμε – είναι οι κοινωνικές του σχέσεις – άλλος

είναι ο άνθρωπος του καναπέ που τη συνείδησή του τη διαμορφώνει η

τηλεόραση του αφεντικού κι άλλος αυτός που έχει συναντήσει τα ταξικά αδέρφια

του και παλεύει για να γκρεμίσει τ’ αφεντικά.

 

Στις ηλεκτρονικές σελίδες του αστικού Τύπου, ακόμα και χτες, τη μέρα της μεγάλης απεργίας,

αναγνώστες με ειλικρινή – αλλά κακόμοιρη – αγωνία έγραφαν: «Πείτε μας επιτέλους την αλήθεια».

Ζητάνε απ’ το δυνάστη τους να ομολογήσει ότι είναι δυνάστης. Αφελείς;

Οχι. Είναι απλά κάτοχοι μιας ψευδούς συνείδησης στο πλαίσιο της οποίας αφεντικά

κι εργάτες είναι ένα, «πατριώτες όλοι».

Θα ‘ρθει η ώρα – είναι βασανιστική αυτή η πορεία – που κι αυτοί θα αναγνωρίσουν

τον αντίπαλο στο πρόσωπο αυτουνού που τους χαϊδεύει την πλάτη, θα μάθουν από

την ίδια την εμπειρία τους, ότι τελικά σύντροφός σου στη ζωή είναι μόνο αυτός που

αξιώνει να σταθείς πλάι του, στο μετερίζι μιας μάχης που κι αν ακόμα χάσεις τη ζωή σου,

θα είσαι ήδη νικητής στο μεγάλο τεφτέρι που καταγράφονται τα δύσκολα βήματα της

ανθρωπότητας από τη βαρβαρότητα της εκμετάλλευσης στο μόνο πραγματικό βασίλειο

της ελευθερίας, αυτό που η εκμετάλλευση είναι παρελθόν, αυτό όπου οι άνθρωποι – αυτή

η καταπληκτική κατάκτηση της εξέλιξης – πράγματι χωρίς δεσμά θα έχουν εκτιναχτεί σ’ ένα

φωτεινό μέλλον.

 

Ονειρα; Οχι! Στρατηγική είναι. Αναγκαία για να δώσουμε τις καθημερινές μάχες,

όχι για   να απαλύνουμε τις πληγές, αλλά για να μην υπάρξει ποτέ ξανά περιθώριο

σ’ εκμεταλλευτή να …υπάρχει.

 

από  τον ριζοσπάστη

Posted in ρήξη και ανατροπή, ριζασπάστης, ταξικός πόλεμος | Με ετικέτα: , , , | 1 Comment »

Tην αλυσίδα ή την αξιοπρέπεια;

Posted by redship στο 5 Νοεμβρίου , 2012

αναδημοσίευση από   οικοδόμος

Έρχεται, κάποτε, η ώρα που πρέπει να αποφασίσεις……
αν θα συνεχίσεις να ζεις σα ζεμένος σκλάβος στο ζυγό αδίστακτων αφεντάδων.
Αν θα εξακολουθείς ν’ ανέχεσαι να ληστεύει το μόχθο σου έτσι ξεδιάντροπα μια άπληστη κλίκα εκμεταλλευτών.
Αν θα αποδεχτείς να βυθιστείς στην κινούμενη άμμο της ανεργίας και της απόλυτης ένδειας.
Αν αντί για μισθό ή σύνταξη, θα λαμβάνεις, πλέον, ένα υποτυπώδες επίδομα μιας, αμφίβολης, συντήρησης.
Αν αντί για παιδεία και υγεία, θα σου παρέχονται τρισάθλια σχολεία-τρώγλες και ελεεινά ράντζα ενός προαναγγελθέντος θανάτου.
Αν αντί για πολιτισμό θα σου χορηγούν σκευάσματα σάπιας υποκουλτούρας.
Αν θα δεχτείς, αντί για άνθρωπος με σύγχρονες ανάγκες και επιθυμίες να μετατραπείς σε μια φτηνή αναλώσιμη ύλη στα γκέτο των ντόπιων και ξένων δουλεμπόρων.
Αν εσύ, τα παιδιά σου και τα παιδιά του διπλανού σου, θα ζήσουν σ’ έναν εφιαλτικό κόσμο
δίχως μέλλον και προοπτική, εξαθλιωμένοι δούλοι σε ένα μεταλλαγμένο 21ο μεσαίωνα.
Αν ο ηλικιωμένος γονιός σου, ο παππούς σου, ο ανήμπορος γείτονάς σου,
θα περάσει τα τελευταία του χρόνια μέσα στην ταπεινωτική ανέχεια και τον εξευτελισμό.
Σκέψου, αν σου αξίζει να σε μετατρέψουν σε ένα καταθλιπτικό σκυμμένο ανθρωπάκι
με αυτοκαταστροφικές τάσεις ή αν θα επιλέξεις να διεκδικήσεις με το κεφάλι ψηλά ως
περήφανος μαχόμενος Άνθρωπος το δικαίωμά σου στην αξιοπρέπεια και τη ζωή!
Σκέψου και αποφάσισε,
αν θα τολμήσεις να σπάσεις την άτιμη την αλυσίδα ή αν θα αφήσεις αυτή
να γίνει ο βρόγχος σου που θα στραγγαλίσει κάθε σου όνειρο και ελπίδα…

Posted in ρήξη και ανατροπή, Δύο Ελλάδες δύο τάξεις μία λύση, Η απειθαρχία και η ανυπακοή είναι πλέον ο μόνος δρόμος για το λαό μας, ανθρώπινος δεν γίνεται ο καπιταλισμός, εμπρός λαέ μη σκύβεις το κεφάλι | Με ετικέτα: , , | 1 Comment »

Το σύνδρομο του ξυπνητηριού

Posted by redship στο 5 Νοεμβρίου , 2012

 

 

από 2310net

Από τότε που τα κινητά τηλέφωνα άρχισαν να αναβαθμίζουν τα μενού τους και να τα διανθίζουν με πολλές εφαρμογές, αντικατέστησαν παραδοσιακά αντικείμενα που μέχρι τότε ήταν απολύτως χρήσιμα στην καθημερινότητά μας. Σήμερα δεν υπάρχει πραγματικός λόγος να έχει κανείς ρολόι αφού έχει το κινητό για να του λέει την ώρα. Δεν υπάρχει λόγος να έχεις walkman ούτε καν mp3 player, αφού το κινητό σου μπορεί να χωρέσει όλα τα τραγούδια που θέλεις να ακούσεις και μπορεί να πιάσει όλους τους ραδιοφωνικούς σταθμούς με το πάτημα μερικών κουμπιών. Η μεγαλύτερη όμως αλλαγή έγινε στα ξυπνητήρια. Παραμερίστηκαν εκείνα τα μικρά ρολογάκια που είχαν μέσα ένα πιο μικρό ρολογάκι που ήταν το ξυπνητήρι όπως παραμερίστηκαν και εκείνα τα όμορφα ψηφιακά ξυπνητήρια που είχαμε στα κομοδίνα μας και μας ξυπνούσαν με ραδιόφωνο ή με εκείνο τον απαίσιο ήχο. Τα παραπάνω αναφερόμενα ξυπνητήρια είχαν ένα σοβαρό ελάττωμα: Η λειτουργία τους βασιζόταν στο πάτημα ενός κουμπιού. Αν το πατούσες και έκλεινες το ξυπνητήρι έχανες την ευκαιρία για ένα πεντάλεπτο χουζούρεμα καθώς ο φόβος να μην ξαναξυπνήσεις ήταν πάντα υπαρκτός.

 

Τα ξυπνητήρια των κινητών τηλεφώνων προσφέρουν στον χρήστη την δυνατότητα να κάνει άπειρες αναβολές στην αφύπνιση. Αυτό για κάποιους είναι καλό, καθώς τους προσδίδει την ψευδαίσθηση της ικανοποίησης για «πέντε λεπτάκια ακόμα». Για άλλους πάλι λειτουργεί αντίστροφα, αφού τους κρατάει για πολλή ώρα σε μια κουραστική κατάσταση μεταξύ ύπνου και ξύπνου.

 

Σήμερα βιώνουμε μια κατάσταση που δείχνει να έχει πολλά κοινά με την ιστορία του ξυπνητηριού. Αφού μάταια περιμέναμε την προηγούμενη τριετία «να ξυπνήσει ο κόσμος», μάλλον πρέπει να αναζητήσουμε την αιτία της αποτυχημένης αφύπνισης στα …ξυπνητήρια. Ο λαός δεν ξυπνά γιατί βάζει διαρκώς αναβολή στην αφύπνισή του. Είναι το σύνδρομο του ξυπνητηριού.

 

Παρατηρούμε αυτή την αναβλητικότητα στην «έκρηξη» του δοκιμαζόμενου ελληνικού λαού: «τον Σεπτέμβρη θα γίνει χαμός», «όταν περάσουν τα μέτρα θα βγει ο κόσμος στους δρόμους», «τον χειμώνα που θα βάλουμε πετρέλαιο θα τους πάρει ο διάολος», «κάτσε να γίνουν εκλογές και θα τα πούμε» και άλλα σχετικά. Πάντα υπάρχει μια μετάθεση στο μέλλον. Μια αναβολή για λίγο αργότερα. Μια αναβολή που μοιάζει με δικαιολογία της παθητικοποίησής μας και είναι ίδια με αυτή την αναβολή που βάζουμε στο πρωινό ξύπνημα.

 

Στην πραγματικότητα η μεγάλη μάζα του λαού θέλει να χουζουρέψει. Θέλει να διατηρηθεί σε μια κατάσταση ύπνου-ξύπνου, ελπίζοντας πως αυτή η κατάσταση θα διαρκέσει όσο χρειάζεται ώστε να περάσουν οι επώδυνες συνθήκες της ζωής του, όπως ελπίζει ότι το πεντάλεπτο της αναβολής είναι ικανό να τον χορτάσει ύπνο μέχρι να χρειαστεί να σηκωθεί για την δουλειά. Βάζουμε διαρκώς αναβολή στο ξυπνητήρι της πράξης μας γιατί θέλουμε να πιστεύουμε πως δεν θα χρειαστεί να ξυπνήσουμε. Θέλουμε να ελπίζουμε ότι εμείς μπορούμε να συνεχίσουμε να κοιμόμαστε και να ονειρευόμαστε και όλα θα πάνε καλά.

 

Ας δούμε τι συμβαίνει με την απεργία. Κάντε ένα πείραμα: Επιχειρήστε να μιλήσετε σε τρεις συναδέλφους σας και πείτε τους να κατέβουν στην απεργία. Και οι τρεις θα συμφωνήσουν μαζί σας ότι τα μέτρα είναι άδικα και ότι δεν πρέπει να περάσουν. Ενδεχομένως να συμφωνήσουν ότι πρέπει κάτι να γίνει για να μην περάσουν τα μέτρα. Πιθανόν δε, να συμφωνήσουν ότι και οι ίδιοι κάτι πρέπει να κάνουν για να μην περάσουν τα μέτρα. Αν τους ρωτήσεις όμως αν θα κατέβουν οι ίδιοι στην απεργία θα σου φέρουν δεκατρείς δικαιολογίες γιατί δεν θα κατέβουν. Από τύψεις θα σου πούνε ότι θα ήθελαν πολύ να απεργήσουν, αλλά βλέπουν πως είναι μάταιο αφού έχουν γίνει ήδη πολλές απεργίες και δεν άλλαξε τίποτα. Οπότε με ελαφρώς χαμηλομένο το βλέμμα και με μια γεμάτη υποκρισία υπόσχεση θα αναβάλουν το ραντεβού με την απεργία και τον αγώνα για κάποια άλλη στιγμή στο μέλλον, όταν «θα ξυπνήσει ο λαός», όταν «θα κατέβει ο κόσμος στους δρόμους». Με αυτόν τον τρόπο θα έχουν βάλει αναβολή στο δικό τους ταξικό ξυπνητήρι, θα έχουν παραμείνει στην κατάσταση που (τους) θέλουν: μισοκοιμισμένοι και αδύναμοι να σηκωθούν.

 

Θα μπορούσαμε, αν θέλουμε να σκεφτούμε αισιόδοξα, να σκεφτούμε ότι αυτή η αναβολή στην καθημερινή αφύπνιση προκύπτει από την υποχρέωσή μας να πάμε στη δουλειά. Άρα, ας σκεφτούμε ότι η ταξική αφύπνιση είναι εξίσου απαραίτητη και ακόμα περισσότερο υποχρεωτική…

 

 

 

Καλό απεργιακό διήμερο…

Posted in ρήξη και ανατροπή | Με ετικέτα: | 1 Comment »

48ωρη Απεργία 6 και 7 Νοέμβρη με το ΠΑΜΕ στην Ομόνοια

Posted by redship στο 1 Νοεμβρίου , 2012

ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΣΤΗ 48ωρη ΑΠΕΡΓΙΑ 6 ΚΑΙ 7 ΝΟΕΜΒΡΗ

Όλοι με μια φωνή στις συγκεντρώσεις του ΠΑΜΕ
την Τρίτη 10.30 το πρωί στην Ομόνοια και
την Τετάρτη στις 5 το απόγευμα στην Ομόνοια.

 

ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΗΝ ΘΕΣ/ΝΙΚΗ .

ΣΤΟ ΑΓΑΛΜΑ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ
την Τρίτη 10.30 το πρωί
την Τετάρτη  10.30 το  πρωί  και

την   Τετάρτη  7μμ το απόγευμα

 

 

ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΤΕΛΕΙΩΣΕ ΑΝ ΔΕΝ ΠΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΛΕΞΗ

ΕΜΕΙΣ ΕΧΟΥΜΕ ΤΗ ΔΥΝΑΜΗ.

ΕΜΕΙΣ ΘΑ ΤΟΥΣ ΑΝΑΤΡΕΨΟΥΜΕ.

ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΜΕ ΤΙΣ ΣΗΜΑΙΕΣ ΤΟΥ ΠΑΜΕ. ΜΕ ΤΙΣ ΔΙΚΕΣ ΜΑΣ ΣΗΜΑΙΕΣ ΤΗΣ ΤΑΞΙΚΗΣ ΠΑΛΗΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΤΗΣ Ε.Ε., ΤΩΝ ΑΦΕΝΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΣΥΜΒΙΒΑΣΜΕΝΩΝ ΗΓΕΣΙΩΝ.

Posted in ρήξη και ανατροπή, ταξικός πόλεμος, Π.Α.ΜΕ | Με ετικέτα: , , , | 2 Σχόλια »

Σχόλιο του Γραφείου Τύπου του Κ.Κ.Ε για το μήνυμα Σαμαρά

Posted by redship στο 30 Οκτωβρίου , 2012

 

 

 

Στο εκβιαστικό – τρομοκρατικό μήνυμα του πρωθυπουργού, το ΚΚΕ

καλεί το λαό να απαντήσει περήφανα, μαζικά, αγωνιστικά και άμεσα,

αξιοποιώντας όλες τις μορφές πάλης. Ο πανεργατικός – παλλαϊκός

ξεσηκωμός για την καταψήφιση των μέτρων πρέπει να γίνει η αφετηρία

της λαϊκής αντεπίθεσης για αποδέσμευση από την ΕΕ, κοινωνικοποίηση

των μονοπωλίων και μονομερή διαγραφή του χρέους.

Posted in Δύο Ελλάδες δύο τάξεις μία λύση, Στην αντεπίθεση με λαϊκή οργάνωση με συσπείρωση στο ΚΚΕ, η "δημοκρατία" των αστών, η με το κεφάλαιο η με τους εργάτες, κκε | Με ετικέτα: , , | 3 Σχόλια »

Π.Α.ΜΕ : Για τις δηλώσεις του πρωθυπουργού

Posted by redship στο 30 Οκτωβρίου , 2012

 

Με αφορμή την δήλωση του πρωθυπουργού ότι στην διαπραγμάτευση με την Τρόικα η κυβέρνησή του πέτυχε το καλύτερο δυνατόν και ότι αυτά που πέτυχε πρέπει να εγκριθούν γιατί σώζεται η χώρα και ο λαός από τα χειρότερα,  το ΠΑΜΕ επαναλαμβάνει

Ο ίδιος και η κυβέρνησή του μαζί με την Τρόικα και τους ντόπιους και ξένους κεφαλαιοκράτες είναι οι νεκροθάφτες και των τελευταίων εργασιακών και κοινωνικών δικαιωμάτων των εργαζομένων.

Τα παζάρια και οι διαπραγματεύσεις τους, ούτε πριν ούτε τώρα έγιναν για να πληρώσουν οι εργαζόμενοι λιγότερα και πολύ περισσότερο για να μην πληρώσουν αυτοί την κρίση.

Έγιναν για να βγει το κεφάλαιο που δρα στην χώρα μας με τις λιγότερες απώλειες και κυρίως για τους όρους διατήρησης της κερδοφορίας του τώρα και για την περίοδο μετά την κρίση.

Ο εκβιασμός είναι ο συνηθισμένος κυνικός εκβιασμός του κεφαλαίου και των εκπροσώπων του. Ή δέχεστε τις μειώσεις μισθών και δικαιωμάτων ή απολύεστε και κλείνει το εργοστάσιο, ή δέχεστε τα μέτρα ή θα έρθουν χειρότερα.

Γι´ αυτό οι εργαζόμενοι πρέπει να απαιτήσουν μονομερή διαγραφή του χρέους, καμία διαπραγμάτευση – έξοδο από την Ε.Ε. με λαϊκή εξουσία- καταψήφιση των μέτρων. Το μέλλον τους δεν μπορεί να είναι οι εκβιασμοί και τα διλήμματα του κεφαλαίου και των πολιτικών του υπαλλήλων. Δεν μπορεί να είναι η βαρβαρότητα της πολιτικής τους.

ΚΑΝΕΝΑΣ ΦΟΒΟΣ – ΚΑΜΙΑ ΥΠΟΤΑΓΗ – ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΣΕ ΚΑΘΕ ΤΟΠΟ ΔΟΥΛΕΙΑΣ

ΟΛΟΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΤΑΨΗΦΙΣΤΟΥΝ ΚΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΠΕΡΑΣΟΥΝ ΤΑ ΜΕΤΡΑ –  ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΠΕΡΑΣΟΥΝ ΟΙ ΕΚΒΙΑΣΜΟΙ

Η Εκτελεστική Γραμματεία

Posted in Π.Α.ΜΕ | Με ετικέτα: , | 1 Comment »

Kινητοποίηση εργαζομένων σε ΜΚΟ-5 Νοέμβρη, Ομόνοια.

Posted by redship στο 30 Οκτωβρίου , 2012

 

 

 

 

Οι Επιτροπές Αγώνα Εργαζομένων στις ΜΚΟ με τη στήριξη του Συνδικάτου ΟΤΑ Αττικής θα πραγματοποιήσουν τη Δευτέρα 5 Νοεμβρίου κινητοποίηση στο Υπουργείο Εργασίας.
Από τη μία το μεσημέρι μέχρι και τη λήξη της βάρδιας θα πραγματοποιηθεί στάση εργασίας με πρωτοβουλία του Συνδικάτου για να διευκολυνθεί η συμμετοχή των εργαζομένων της κοινωφελούς εργασίας στην κινητοποίηση.
Όλοι στη συγκέντρωση των Επιτροπών Αγώνα Εργαζομένων στις ΜΚΟ και του Συνδικάτου ΟΤΑ Αττικής στις 2 μ.μ. στην Ομόνοια.

 

 

 

Posted in Π.Α.ΜΕ | Με ετικέτα: , | 2 Σχόλια »

Αλέκα Παπαρήγα-Δεν αρκεί το αίτημα καταψήφισης.

Posted by redship στο 30 Οκτωβρίου , 2012

 

 

 

Χωρίς αποδέσμευση από την ΕΕ, οριστική διαγραφή του χρέους και κοινωνικοποίηση,

δεν μπορούμε να μιλάμε για πραγματική καταψήφιση των μέτρων.

Posted in ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Αλέκα Παπαρήγα | Με ετικέτα: , | 2 Σχόλια »

ΟΛΟΙ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ-ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ στις 18 Οκτώβρη ΤΣΑΚΙΖΟΥΝ ΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ. ΜΑΣ ΑΛΥΣΟΔΕΝΟΥΝ!

Posted by redship στο 16 Οκτωβρίου , 2012

 

 

Πίστεψε στη δύναμή σου, φέρε τα πάνω-κάτω!

Εσύ παράγεις τον πλούτο, σε σένα πρέπει να επιστρέψει!

 

Δεν πάει άλλο! Καταργούν τον κατώτερο μισθό, τσακίζουν τις συλλογικές συμβάσεις και ό,τι έχει απομείνει από τις εργασιακές σχέσεις και τα ασφαλιστικά – συνταξιοδοτικά δικαιώματα, τις κοινωνικές παροχές, τα επιδόματα ανεργίας. Επιχειρούν να απελευθερώσουν το ωράριο, να καταργήσουν την Κυριακάτικη αργία, να σκλαβώσουν και να περάσουν αλυσίδες στους εργαζόμενους, να μετατρέψουν τους χώρους δουλειάς σε σύγχρονα κάτεργα.

Να νεκρώσουν τα πάντα!

Να σταματήσουν μηχανές, να κλείσουν μαγαζιά, να παραλύσει η χώρα.

Να βουλιάξει κάθε πόλη από τη λαϊκή διαμαρτυρία!

Εργοστάσιο το εργοστάσιο, επιχείρηση την επιχείρηση, γραφείο το γραφείο, σχολείο το σχολείο, μαγαζί το μαγαζί, όλοι και όλες στην απεργία.

 

Nα μη δεχτούμε τη σύγχρονη σκλαβιά!

Με τη νομοθέτηση του κατώτατου μισθού καταργείται στην ουσία ο θεσμός της συλλογικής σύμβασης, των συλλογικών διαπραγματεύσεων. Με την κατάργηση της Εθνικής Γενικής Συλλογικής σύμβασης πλήττονται όλοι οι εργαζόμενοι και όχι μόνο εκείνοι που παίρνουν τον κατώτατο μισθό και μεροκάματο. Καταργούνται όλα τα οικονομικά και θεσμικά μέτρα που περιείχε ο θεσμός της Συλλογικής Σύμβασης, οι τριετίες, τα επιδόματα, η άδεια. Μειώνουν εκ νέου τις αποζημιώσεις σε περίπτωση απόλυσης. Αυξάνουν το μέγιστο αριθμό ημερών εργασίας σε 6 ανά βδομάδα για όλους τους τομείς. Ορίζουν την ελάχιστη ημερήσια ανάπαυση στις 11 ώρες, άρα 13 ώρες δουλειά τη μέρα χωρίς πληρωμή υπερωριών.

 

Εργαζόμενη, εργαζόμενε, άνεργε, νέα και νέε,

 

Μην κάθεσαι σκυφτός! Μη μένεις αμέτοχος στους αγώνες που γίνονται. Μην παραμυθιάζεσαι από τους εκμεταλλευτές και το συνάφι τους. Μη σκορπάς τις ελπίδες σου σε δυνάμεις που σε αντιμετωπίζουν ως εκλογική πελατεία για τις επόμενες εκλογές.

Εσύ έχεις τη δύναμη! Να ξεθαρρέψεις! Να μπεις στη μάχη πιο αποφασιστικά.

Χωρίς εσένα γρανάζι δε γυρνά! Εσύ παράγεις τον πλούτο.

 

Στην οργάνωση κι αντεπίθεση της τάξης μας έλα κι εσύ, που έως τώρα δεν έχεις απεργήσει. Να συμβάλλεις κι εσύ, ώστε η απεργιακή κινητοποίηση να δώσει απάντηση, να τους τραντάξει. Να μη δεχθούμε να δουλεύουμε 13 ώρες χωρίς δικαιώματα, για 400 ευρώ. Να μη δεχτούμε  την ανεργία ως φυσικό φαινόμενο.

 

Ο ΛΑΟΣ ΣΕ ΚΑΝΕΝΑΝ ΔΕ ΧΡΩΣΤΑ – ΤΟΥ ΧΡΩΣΤΑΝΕ

Τέρμα οι θυσίες για τη σωτήρια των κεφαλαιοκρατών και τα κέρδη των δανειστών

Να πετάξουμε τις ξένες σημαίες. Να μην παρασυρθεί κανένας εργάτης από την όξυνση των ανταγωνισμών. Η επίσκεψη της Μέρκελ πραγματοποιήθηκε για να προωθηθούν και να στηριχτούν τα συμφέροντα των Γερμανών καπιταλιστών, αλλά και τα συμφέροντα όλου του κεφαλαίου στην ΕΕ και στην Ελλάδα έναντι των άλλων ιμπεριαλιστικών κέντρων. Όλοι αυτοί είναι ενωμένοι απέναντι στην εργατική τάξη γιατί γνωρίζουν ότι από την εκμετάλλευση, τον ιδρώτα και το αίμα των εργατών, θησαυρίζουν.

 

ΚΑΜΙΑ ΘΥΣΙΑ για να σωθούν τα κέρδη των μονοπωλίων.

 

Κανένας να μην ξεγελαστεί! Τα μέτρα δεν έχουν σχέση με το χρέος και τα ελλείμματα, ούτε είναι για το καλό της χώρας μας. Το χρέος δε δημιουργήθηκε από την ευημερία του λαού. Το έλλειμμα στα δημόσια ταμεία και στις τσέπες των λαϊκών νοικοκυριών βρίσκεται στην άλλη όχθη, στα τεράστια κέρδη των βιομηχάνων, των εφοπλιστών, της μεγαλοεργοδοσίας, των μονοπολιακών ομίλων.

 

Δεν υπάρχει εθνικό συμφέρον, εθνικοί στόχοι και εθνικές θυσίες. Η Ελλάδα ως χώρα είναι μία, αλλά δεν έχουμε όλοι τα ίδια συμφέροντα! Τα νέα βάρβαρα μέτρα, όπως και τα προηγούμενα, δεν είναι άσχημα για όλους. Τα μονοπώλια, οι βιομήχανοι και οι μεγαλοεργοδότες τα αναζητούσαν χρόνια και είναι οι μεγάλοι κερδισμένοι των μέτρων που μας εξαθλιώνουν. Αυτοί έφεραν τα μνημόνια και τις δανειακές συμβάσεις για να στηρίξουν την κερδοφορία τους. Αυτούς υπηρετεί η νέα κυβέρνηση και οι σύμμαχοι της στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Τα αρπαχτικά αυτά δεν είναι η πατρίδα. Πατρίδα είμαστε εμείς που δημιουργούμε όλο τον πλούτο και όχι μια χούφτα παράσιτα που τον κλέβουν.

 

ΜΠΛΟΚΟ ΣΤΑ ΜΕΤΡΑ

ΚΑΤΩ ΤΑ ΜΝΗΜΟΝΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΜΕΤΡΑ ΕΞΑΘΛΙΩΣΗΣ ΤΟΥ ΛΑΟΥ

Οι απαιτήσεις των εργοδοτών φανερώνουν τι σημαίνει η ανάπτυξη για την οποία μιλάνε. Μας θέλουν στη δουλειά με μεροκάματα πείνας, από ήλιο σε ήλιο, χωρίς κανένα δικαίωμα, για να μπορούν να γεμίζουν με τον ιδρώτα μας τα θησαυροφυλάκια τους στην Ελβετία. Αυτήν την ανάπτυξη θέλουν, με τους εργαζόμενους εξαθλιωμένους και αλυσοδεμένους, με παράλληλη ανεργία στα ύψη για να απειλούν και να εκβιάζουν με απόλυση όσους ξεζουμίζουν.

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΟΥ ΚΑΤΩΤΕΡΟΥ ΜΙΣΘΟΥ ΚΑΙ ΜΕΡΟΚΑΜΑΤΟΥ

Απαιτούμε την κατάργηση των δανειακών συμβάσεων και των μνημονίων, την έξοδο της χώρας μας από τη λυκοσυμμαχία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τη διαγραφή του χρέους.

Αγωνιζόμαστε για μια ανάπτυξη που κριτήριο της δεν θα είναι το κέρδος, αλλά οι ανάγκες μας για δουλειά μόνιμη και σταθερή για όλους, με αξιοπρεπείς μισθούς, συντάξεις, ανάπαυση, δωρεάν μόρφωση για τα παιδιά μας, εξασφαλισμένη δωρεάν φροντίδα Υγείας για τις οικογένειές μας, ξεκούραση κι ασφάλεια για το μέλλον. Ανάπτυξη και παραγωγή προς όφελος του λαού και όχι των μονοπωλιακών ομίλων.

Δεν είναι παντοδύναμοι, δεν είναι πανίσχυροι.

Εμείς είμαστε πιο πολλοί, είμαστε η πλειοψηφία που υποφέρει.

Έχουμε τη δύναμη να επιβάλλουμε το δίκιο μας!

Με καθημερινή δράση και συζήτηση μέσα στα εργοστάσια και στους τόπους δουλειάς, στα σωματεία, στις γενικές συνελεύσεις, στις γειτονιές να οργανώσουμε σχεδιασμένα την επιτυχία της απεργίας. Οι πλειοψηφίες της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ, σε Ομοσπονδίες και Εργατικά κέντρα, ούτε θέλουν, ούτε μπορούν να υπηρετήσουν αυτόν τον αγώνα. Βρίσκονται απέναντι. Αποτελούν μια οργανωμένη γραφειοκρατία με στενούς δεσμούς με την εργοδοσία και το κράτος. Απαιτείται γραμμή πάλης που θα συγκρούεται με τον κυβερνητικό και εργοδοτικό συνδικαλισμό, που σέρνει συνεχώς στα τραπέζια του κοινωνικού διαλόγου τους εργαζόμενους. Να δυναμώσουμε τα σωματεία, να γίνουν κάστρα αντίστασης απέναντι σε κάθε εργοδότη και στην τάξη τους. Να αλλάξουν οι συσχετισμοί στο συνδικαλιστικό κίνημα.

Καμία ανοχή, καμία καθυστέρηση. Ο λαός πρέπει να απαντήσει αγωνιστικά, μαχητικά, να αποκρούσει τους εκβιασμούς, να ξεπεράσει την τρομοκρατία. Να δοθεί αγωνιστική απάντηση παντού, σε κάθε εργοστάσιο και χώρο δουλειάς, σε κάθε κλάδο, σε κάθε λαϊκή γειτονιά. Να αποτρέψουμε την ψήφιση και την υλοποίηση των νέων βάρβαρων μέτρων.

ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΣΤΙΣ 18 ΟΚΤΩΒΡΗ

Έχουμε τη δύναμη και μπορούμε

να καταργήσουμε νόμους κι αφεντικά.

 

ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΗΝ ΘΕΣ/ΝΙΚΗ ΣΤΙΣ 10.30 π.μ.

ΣΤΟ ΑΓΑΛΜΑ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ

Posted in ρήξη και ανατροπή, Π.Α.ΜΕ, απεργία | Με ετικέτα: , , | 2 Σχόλια »

Επιστολή απολυμένου: «..και εγώ δεν έκανα τίποτα».

Posted by redship στο 15 Οκτωβρίου , 2012

«Τα χρόνια που το Μετρόπολις θησαύριζε και έκλεινε χρονιές με κέρδη εκατομμυρίων ποτέ δεν είδα αύξηση. Τότε μου έλεγαν οι συνάδελφοι «μην ανοίγεις ιστορίες, ήμαστε καλά έτσι, εμείς κάνουμε το κέφι μας, εμείς αγαπάμε την μουσική, δεν μας ενοχλεί κανείς» και εγώ δεν έκανα τίποτα.
Μετά το παλιό αφεντικό πούλησε την χρυσή κότα χωρίς να μας διασφαλίσει τίποτα, στο νέο αφεντικό που ήρθε με νέες ιδέες, νέους σκύλους προϊσταμένους, νέες εργασιακές συνθήκες. Και πάλι μου έλεγαν «να επικρατήσει ηρεμία, θα προσαρμοστεί και αυτός, θα δει ότι έτσι δουλεύει το μαγαζί, χωρίς εμάς θα κλείσει» και εγώ πάλι δεν έκανα τίποτα.
Όταν άρχισαν τα πρώτα ζόρια και το αφεντικό με το σόι του εξαφανίστηκε, την θέση του πήραν τα σκυλιά-προϊστάμενοι του. Το αφεντικό ήδη είχε καταλάβει ότι είναι καλύτερα να τα κλείσει και να φεσώσει όλο τον κόσμο παρά να πληρώνει τις υποχρεώσεις του. Οι συνάδελφοι έλεγαν «κάνε υπομονή, δεν θα τα κλείσει είναι της δισκογραφίας, κάτι θα κάνει, να άνοιξε στο «Μall» και εγώ κάθισα στα αυγά μου και δεν έκανα τίποτα.
Τότε ήταν που σκάσανε οι πρώτες αφίσες εργαζομένων τα πρώτα σχόλια στο διαδίκτυο και μας φώναζαν στα μούτρα μας για το μέλλον που έρχεται. Οι σκύλοι-manager μας καθησύχαζαν, οι συνάδελφοι έσκιζαν τις αφίσες, χλεύαζαν και κορόιδευαν ότι είναι μανίες κάποιων, εγώ με ανησυχία καρτερούσα την λύση από τον ? (ακόμα δεν ξέρω ποιος θα με σώσει) και δεν έκανα τίποτα.
Όταν κλείσανε τα μισά μαγαζιά και οι απολύσεις πέφτανε βροχή, ήρθαν σωματεία μαζί με συναδέλφους που καλούσαν σε συλλογικό αγώνα. Παθητικά τους άκουσα, τους παρακολούθησα. Νόμιζα ότι εκπλήρωσα το αγωνιστικό μου καθήκον. Στο μαγαζί άρχισαν να εξαφανίζονται και τα σκυλιά-manager αφήνοντας στην θέση τους κάποιους από τους σκουλήκια-συναδέλφους να λένε ότι «οι διαμαρτυρίες και όχι το καλό αφεντικό θα κλείσουν το μαγαζί, ότι είναι πληρωμένοι συνδικαλιστές, ότι τα μαγαζιά πρέπει να μην τα ενοχλούμε για να κάνουν ταμεία και να σωθεί η επιχείρηση, ότι αυτοί θα μείνουν χωρίς δουλειά» εγώ δεν τους απάντησα, δεν τους μούντζωσα, δεν τους έφτυσα δεν τους σφαλιάρισα, δεν έκανα τίποτα.
Όταν έμειναν δύο μαγαζιά, βρέθηκα απολυμένος στο δρόμο κρατώντας ένα πανό. Πάλι κάποιοι είπαν να μην έρθουμε σε σύγκρουση με τους συναδέλφους που δουλεύουν (ναι ρε, αυτούς που είναι εργοδοτικοί, αυτοί που ρίχνουν λάσπη σε αυτούς που αντιστέκονται, αυτούς που βοηθάνε το αφεντικό να κλείνει μαγαζιά, αυτούς που ξέχασαν τις φιλίες τους παλιούς συναδέλφους, αυτά τα σκουλήκια) εγώ πάλι δεν είπα τίποτα. Δεν είπα «στο διάολο να πάτε σκουλήκια». Δεν έκανα τίποτα.
Όταν το αφεντικό τα έκλεισε όλα και άνοιξε μια τρύπα για να πουλήσει ότι του απόμεινε θέλοντας να πάρει και τα τελευταία ευρώ, τα σκουλήκια χάρηκαν. Τα σκουλήκια πάντα χαίρονται όταν βρίσκουν μια τρύπα να χωθούν. Κάποιοι είπαν «όλα έχουν τελειώσει, δεν θα πάρουμε τίποτα πια». Τα σκουλήκια στο μαγαζί γελούσαν νηστικά συνεχίζοντας την λάσπη, μπας και αναγνωριστεί το έργο τους από το αφεντικό και εγώ απ’ έξω έκλαιγα νηστικός.
Και πάλι κάποιοι είπαν «έτσι είναι αυτά τα πράγματα, όλη η κοινωνία στα ίδια σκατά είναι, εμείς δεν μπορούμε να κάνουμε την διαφορά» εγώ δεν έκανα τίποτα. Δεν μπήκα στο μαγαζί να το κλείσω 2-3 μέρες, δεν πήγα με το αντίσκηνο έξω από την επιθεώρηση εργασίας , δεν έπιασα τα σκουλήκια από το λαιμό, δεν πήγα στο αφεντικό να τα πούμε αφού έχουμε χαθεί εδώ και 2 χρόνια. Δεν έκανα τίποτα.
Επειδή το πολύ τίποτα μου έχει κάτσει στο λαιμό και δεν μπορώ να πάρω ανάσα, δεν μπορώ να περιμένω το αύριο. Τώρα, σήμερα θα τα κάνω όλα μαζεμένα για να μην γίνω ένα τίποτα. Τώρα αφεντικά, σκύλοι και σκουλήκια θα δουν τι μπορεί να κάνει κάποιος που δεν έχει τίποτα να χάσει, που δεν έχει τίποτα στην τσέπη, που δεν έχει τίποτα στο στομάχι. Τώρα δεν έχω τίποτα άλλο να κάνω από το να σας κυνηγάω συνέχεια. Τώρα είμαι έτοιμος να μην αφήσω τίποτα για αύριο, να μην αφήσω τίποτα δικό μου σε άλλους, να μην αφήσω τίποτα να το κάνουν άλλοι για μένα, να μην αφήσω τίποτα όρθιο».

18 Οκτώβρη. Να νεκρώσουν τα πάντα! Να σταματήσουν μηχανές, να κλείσουν μαγαζιά, να παραλύσει η χώρα.

Posted in ρήξη και ανατροπή | Με ετικέτα: , | 1 Comment »

ΩΡΑ ΜΗΔΕΝ

Posted by redship στο 10 Οκτωβρίου , 2012

Posted in εμπρός λαέ μη σκύβεις το κεφάλι | Με ετικέτα: | 1 Comment »

18 Οκτώβρη. Να νεκρώσουν τα πάντα! Να σταματήσουν μηχανές, να κλείσουν μαγαζιά, να παραλύσει η χώρα

Posted by redship στο 10 Οκτωβρίου , 2012

ΟΛΟΙ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ-ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ στις 18 Οκτώβρη

ΤΣΑΚΙΖΟΥΝΤΗΖΩΗΜΑΣ. ΜΑΣ ΑΛΥΣΟΔΕΝΟΥΝ!

ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΗΝ ΟΜΟΝΟΙΑ ΣΤΙΣ 10.30 π.μ.

Πίστεψε στη δύναμή σου, φέρε τα πάνω-κάτω!

Εσύ παράγεις τον πλούτο, σε σένα πρέπει να επιστρέψει!

Δεν πάει άλλο! Καταργούν τον κατώτερο μισθό, τσακίζουν τις συλλογικές συμβάσεις και ό,τι έχει απομείνει από τις εργασιακές σχέσεις και τα ασφαλιστικά – συνταξιοδοτικά δικαιώματα, τις κοινωνικές παροχές, τα επιδόματα ανεργίας. Επιχειρούν να απελευθερώσουν το ωράριο, να καταργήσουν την Κυριακάτικη αργία, να σκλαβώσουν και να περάσουν αλυσίδες στους εργαζόμενους, να μετατρέψουν τους χώρους δουλειάς σε σύγχρονα κάτεργα.

Να νεκρώσουν τα πάντα!

Να σταματήσουν μηχανές, να κλείσουν μαγαζιά, να παραλύσει η χώρα.

Να βουλιάξει κάθε πόλη από τη λαϊκή διαμαρτυρία!

Εργοστάσιο το εργοστάσιο, επιχείρηση την επιχείρηση, γραφείο το γραφείο, σχολείο το σχολείο, μαγαζί το μαγαζί, όλοι και όλες στην απεργία.

Nα μη δεχτούμε τη σύγχρονη σκλαβιά!

Με τη νομοθέτηση του κατώτατου μισθού καταργείται στην ουσία ο θεσμός της συλλογικής σύμβασης, των συλλογικών διαπραγματεύσεων. Με την κατάργηση της Εθνικής Γενικής Συλλογικής σύμβασης πλήττονται όλοι οι εργαζόμενοι και όχι μόνο εκείνοι που παίρνουν τον κατώτατο μισθό και μεροκάματο. Καταργούνται όλα τα οικονομικά και θεσμικά μέτρα που περιείχε ο θεσμός της Συλλογικής Σύμβασης, οι τριετίες, τα επιδόματα, η άδεια. Μειώνουν εκ νέου τις αποζημιώσεις σε περίπτωση απόλυσης. Αυξάνουν το μέγιστο αριθμό ημερών εργασίας σε 6 ανά βδομάδα για όλους τους τομείς. Ορίζουν την ελάχιστη ημερήσια ανάπαυση στις 11 ώρες, άρα 13 ώρες δουλειά τη μέρα χωρίς πληρωμή υπερωριών.

Εργαζόμενη, εργαζόμενε, άνεργε, νέα και νέε,

Μην κάθεσαι σκυφτός! Μη μένεις αμέτοχος στους αγώνες που γίνονται. Μην παραμυθιάζεσαι από τους εκμεταλλευτές και το συνάφι τους. Μη σκορπάς τις ελπίδες σου σε δυνάμεις που σε αντιμετωπίζουν ως εκλογική πελατεία για τις επόμενες εκλογές.

Εσύ έχεις τη δύναμη! Να ξεθαρρέψεις! Να μπεις στη μάχη πιο αποφασιστικά.

Χωρίς εσένα γρανάζι δε γυρνά! Εσύ παράγεις τον πλούτο.

Στην οργάνωση κι αντεπίθεση της τάξης μας έλα κι εσύ, που έως τώρα δεν έχεις απεργήσει. Να συμβάλλεις κι εσύ, ώστε η απεργιακή κινητοποίηση να δώσει απάντηση, να τους τραντάξει. Να μη δεχθούμε να δουλεύουμε 13 ώρες χωρίς δικαιώματα, για 400 ευρώ. Να μη δεχτούμε την ανεργία ως φυσικό φαινόμενο.

 

Ο ΛΑΟΣ ΣΕ ΚΑΝΕΝΑΝ ΔΕ ΧΡΩΣΤΑ – ΤΟΥ ΧΡΩΣΤΑΝΕ

Τέρμα οι θυσίες για τη σωτήρια των κεφαλαιοκρατών και τα κέρδη των δανειστών

Να πετάξουμε τις ξένες σημαίες. Να μην παρασυρθεί κανένας εργάτης από την όξυνση των ανταγωνισμών. Η επίσκεψη της Μέρκελ πραγματοποιήθηκε για να προωθηθούν και να στηριχτούν τα συμφέροντα των Γερμανών καπιταλιστών, αλλά και τα συμφέροντα όλου του κεφαλαίου στην ΕΕ και στην Ελλάδα έναντι των άλλων ιμπεριαλιστικών κέντρων. Όλοι αυτοί είναι ενωμένοι απέναντι στην εργατική τάξη γιατί γνωρίζουν ότι από την εκμετάλλευση, τον ιδρώτα και το αίμα των εργατών, θησαυρίζουν.

ΚΑΜΙΑ ΘΥΣΙΑ για να σωθούν τα κέρδη των μονοπωλίων.

Κανένας να μην ξεγελαστεί! Τα μέτρα δεν έχουν σχέση με το χρέος και τα ελλείμματα, ούτε είναι για το καλό της χώρας μας. Το χρέος δε δημιουργήθηκε από την ευημερία του λαού. Το έλλειμμα στα δημόσια ταμεία και στις τσέπες των λαϊκών νοικοκυριών βρίσκεται στην άλλη όχθη, στα τεράστια κέρδη των βιομηχάνων, των εφοπλιστών, της μεγαλοεργοδοσίας, των μονοπολιακών ομίλων.

Δεν υπάρχει εθνικό συμφέρον, εθνικοί στόχοι και εθνικές θυσίες. Η Ελλάδα ως χώρα είναι μία, αλλά δεν έχουμε όλοι τα ίδια συμφέροντα! Τα νέα βάρβαρα μέτρα, όπως και τα προηγούμενα, δεν είναι άσχημα για όλους. Τα μονοπώλια, οι βιομήχανοι και οι μεγαλοεργοδότες τα αναζητούσαν χρόνια και είναι οι μεγάλοι κερδισμένοι των μέτρων που μας εξαθλιώνουν. Αυτοί έφεραν τα μνημόνια και τις δανειακές συμβάσεις για να στηρίξουν την κερδοφορία τους. Αυτούς υπηρετεί η νέα κυβέρνηση και οι σύμμαχοι της στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Τα αρπαχτικά αυτά δεν είναι η πατρίδα. Πατρίδα είμαστε εμείς που δημιουργούμε όλο τον πλούτο και όχι μια χούφτα παράσιτα που τον κλέβουν.

ΜΠΛΟΚΟ ΣΤΑ ΜΕΤΡΑ

ΚΑΤΩ ΤΑ ΜΝΗΜΟΝΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΜΕΤΡΑ ΕΞΑΘΛΙΩΣΗΣ ΤΟΥ ΛΑΟΥ

Οι απαιτήσεις των εργοδοτών φανερώνουν τι σημαίνει η ανάπτυξη για την οποία μιλάνε. Μας θέλουν στη δουλειά με μεροκάματα πείνας, από ήλιο σε ήλιο, χωρίς κανένα δικαίωμα, για να μπορούν να γεμίζουν με τον ιδρώτα μας τα θησαυροφυλάκια τους στην Ελβετία. Αυτήν την ανάπτυξη θέλουν, με τους εργαζόμενους εξαθλιωμένους και αλυσοδεμένους, με παράλληλη ανεργία στα ύψη για να απειλούν και να εκβιάζουν με απόλυση όσους ξεζουμίζουν.

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΟΥ ΚΑΤΩΤΕΡΟΥ ΜΙΣΘΟΥ ΚΑΙ ΜΕΡΟΚΑΜΑΤΟΥ

Απαιτούμε την κατάργηση των δανειακών συμβάσεων και των μνημονίων, την έξοδο της χώρας μας από τη λυκοσυμμαχία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τη διαγραφή του χρέους.

Αγωνιζόμαστε για μια ανάπτυξη που κριτήριο της δεν θα είναι το κέρδος, αλλά οι ανάγκες μας για δουλειά μόνιμη και σταθερή για όλους, με αξιοπρεπείς μισθούς, συντάξεις, ανάπαυση, δωρεάν μόρφωση για τα παιδιά μας, εξασφαλισμένη δωρεάν φροντίδα Υγείας για τις οικογένειές μας, ξεκούραση κι ασφάλεια για το μέλλον. Ανάπτυξη και παραγωγή προς όφελος του λαού και όχι των μονοπωλιακών ομίλων.

Δεν είναι παντοδύναμοι, δεν είναι πανίσχυροι.

Εμείς είμαστε πιο πολλοί, είμαστε η πλειοψηφία που υποφέρει.

Έχουμε τη δύναμη να επιβάλλουμε το δίκιο μας!

Με καθημερινή δράση και συζήτηση μέσα στα εργοστάσια και στους τόπους δουλειάς, στα σωματεία, στις γενικές συνελεύσεις, στις γειτονιές να οργανώσουμε σχεδιασμένα την επιτυχία της απεργίας. Οι πλειοψηφίες της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ, σε Ομοσπονδίες και Εργατικά κέντρα, ούτε θέλουν, ούτε μπορούν να υπηρετήσουν αυτόν τον αγώνα. Βρίσκονται απέναντι. Αποτελούν μια οργανωμένη γραφειοκρατία με στενούς δεσμούς με την εργοδοσία και το κράτος. Απαιτείται γραμμή πάλης που θα συγκρούεται με τον κυβερνητικό και εργοδοτικό συνδικαλισμό, που σέρνει συνεχώς στα τραπέζια του κοινωνικού διαλόγου τους εργαζόμενους. Να δυναμώσουμε τα σωματεία, να γίνουν κάστρα αντίστασης απέναντι σε κάθε εργοδότη και στην τάξη τους. Να αλλάξουν οι συσχετισμοί στο συνδικαλιστικό κίνημα.

Καμία ανοχή, καμία καθυστέρηση. Ο λαός πρέπει να απαντήσει αγωνιστικά, μαχητικά, να αποκρούσει τους εκβιασμούς, να ξεπεράσει την τρομοκρατία. Να δοθεί αγωνιστική απάντηση παντού, σε κάθε εργοστάσιο και χώρο δουλειάς, σε κάθε κλάδο, σε κάθε λαϊκή γειτονιά. Να αποτρέψουμε την ψήφιση και την υλοποίηση των νέων βάρβαρων μέτρων.

ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΣΤΙΣ 18 ΟΚΤΩΒΡΗ

Έχουμε τη δύναμη και μπορούμε

να καταργήσουμε νόμους κι αφεντικά.

ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΗΝ ΟΜΟΝΟΙΑ ΣΤΙΣ 10.30 π.μ.

Posted in Π.Α.ΜΕ | Με ετικέτα: , , , , | 1 Comment »

Μια «μύγα» στην σούπα της απραξίας σας….

Posted by redship στο 9 Οκτωβρίου , 2012

(Ηλία Σιδηρόπουλου)

Γιέμισε το διαδίκτυο με αναρτήσεις που θυμίζουν το 1941…
Πήξαμε στα «πολεμικά ανακοινωθέν» ,στις εκκλήσεις «να βάλουμε σημαίες στα μπαλκόνια» ,άλλοι λένε μαύρες ,άλλοι γαλανόλευκες…
Ο Τσολάκογλου και ο Τσιριμώκος γίνανε πρώτη μούρη στο φατσοβιβλίο….
Η χούντα του Μεταξά και των συνταγματαρχών έγινε το κύριο σημείο αναφοράς των ημερών που ζούμε…
Φωτογραφίες και βίντεο του Βασίλη Λογοθετίδη απ την ταινία
» Οι Γερμανοί ξανάρχονται» έχουν την τιμητική τους…

Ε το λοιπόν Πατριώτες μου…
Ούτε χούντα ήρθε ξαφνικά ,ούτε ξένη κατοχή ήρθε ξαφνικά ,
ούτε αναστήθηκε ο Τσολάκογλου και ο Τσιριμώκος…..
Απλά η «αστική δημοκρατία» ,που τόσο καιρό κλείνετε τα μάτια για να μην την δείτε και τα αυτιά σας για να μην ακούτε τα χαμπέρια της, όταν χρειαστεί πετάει και το τελευταίο φύλλο συκής και αποκαλύπτει πια πραγματικά είναι : η δικτατορία των μονοπωλίων ,και του κεφαλαίου….
Το αστικό Κράτος θυμάται την αρχαιο-Ελληνική ,μυθολογική καταγωγή του και την δικαιώνει περίτρανα…
Ξαναγίνεται φανερά το μοχθηρό αδελφάκι της Βίας ,όπως το αναφέρει στην «θεογονία» ο Ησίοδος.
Ξαναγίνεται ο Τιτάνας που δένει τον Προμηθέα στο βράχο ,η προσωποποίηση της ωμής εξουσίας κάθε μορφής , το στυγνό τέκνο της Στυγός που είχε το παλάτι της στα Τάρταρα και τη φυλούσαν μέρα νύχτα δράκοι ακοίμητοι….
  Η Αλέκα ,ναι εκείνη η παρωχημένη και όχι εμφανίσιμη κομμουνίστρια που είχε το θράσος να σου πει νεο-Ελληνα μου πως για να σωθείς χρειάζονται αγώνες και θυσίες και πως δεν υπάρχουν εύκολες λύσεις και από μηχανής θεοί για να σε σώσουν ,είπε εχτές :
«Aυτή τη στιγμή η κυβέρνηση είναι νομιμοποιημένη, αν θέλετε, με την ψήφο του λαού. Και η επόμενη επίσης θα είναι νομιμοποιημένη. Δεν έγινε νοθεία. Νοθεύεται η συνείδηση, δεν χρειάζεται να ψηφίζουν και τα δέντρα, όπως έγινε το ’61″
Είδες θράσος που το έχει, όμως ρε πατρίδα, αυτή η κομμουνίστρια να σου θυμίζει όλη την ώρα τις ευθύνες που και εσύ έχεις και να σου χαλάει την επαναστατική και πατριωτική σου γυμναστική στο διαδίκτυο…
Μα καλά δεν την νοιάζει που την «τιμώρησες» στις εκλογές…. Ε το λοιπόν αδελφέ μην μασάς τίποτα …Στα παπάκια σου ρε μόρτη άμα λέει την αλήθεια η Αλέκα….Αφού εσύ την αλήθεια δεν την γουστάρεις δηλαδή ,πως να το κάνουμε τώρα ;
Mόλις βρεις την ευκαιρία ξανατιμώρησε την ρε αλάνι…Ξαναψήφισε αυτούς που μετά θα τους λες Τσιριμώκους , Τσολάκογλου ,Χουντικούς ,Προδότες και θα βγάζεις το άχτι σου…
Βέβαια μπορεί να πεθάνει κανένας δικός σου επειδή δεν θα βρίσκει φάρμακα ,μπορεί να πεινάσει η φαμίλια σου από τις συνεχείς μειώσεις μισθών ,μπορεί να μείνεις και άνεργος χωρίς ρεύμα και νερό αλλά μην μασάς ρε ντερβισόμαγκα…
Θα βγάλεις την μαύρη παντιέρα ή την γαλανόλευκη σημαία στο μπαλκόνι σου ,θα γράψεις και κανένα μπινελίκι για την «αδικη την πουτάνα την κοινωνία στο fb και όλα ΟΚ θα είναι….Αυτά τα λίγα πατριώτες από του λόγου μου, από ένα «παρωχημένο ,»απολίθωμα» που σας χαλάει την σούπα της απραξίας σας και θεωρεί την ταξική συναίνεση σας εσχάτη προδοσία ….
Καλή αντάμωση στα συσσίτια που έρχονται και στις ουρές του ΟΑΕΔ επαναστάτες μου !!!

Posted in ρήξη και ανατροπή, ταξικός πόλεμος | Με ετικέτα: , | 1 Comment »

«Αν τρέμεις από αγανάκτηση για κάθε αδικία, είσαι σύντροφός μου»!

Posted by redship στο 9 Οκτωβρίου , 2012

«Ο άνθρωπος πρέπει να περπατάει με το κεφάλι απέναντι στον ήλιο. Και ο ήλιος πρέπει να κάψει το μέτωπο και καίγοντάς το να το σφραγίσει με τη σφραγίδα της τιμής. Οποιος περπατάει σκυφτός, χάνει αυτή την τιμή» – Τσε Γκεβάρα

Στις 8 προς 9 Οκτώβρη του 1967, ο κομαντάντε Τσε Γκεβάρα περνούσε στο πάνθεον των «αθανάτων» της Ιστορίας του παγκόσμιου προλεταριάτου, δολοφονημένος από τους υπηρέτες της CIA.

Στα 45 χρόνια από τότε, και στα όσα θα ακολουθήσουν, ο Τσε ήταν και θα είναι πάντα «παρών».

Ανυπότακτος στρατιώτης του κομμουνισμού, οδηγητής σε έναν ταξικό αγώνα χωρίς εκπτώσεις και συμβιβασμούς, για έναν άλλον κόσμο, έναν κόσμο σοσιαλιστικό, χωρίς εκμεταλλευτές, αφού

«δεν υπάρχει για μας κανείς άλλος ορισμός του σοσιαλισμού, πλην της κατάργησης της εκμετάλλευσης του ανθρώπου από άνθρωπο»!

Posted in Νίκος Μπογιόπουλος | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

Δυναμικές μαζικές συγκεντρώσεις του ΚΚΕ

Posted by redship στο 5 Οκτωβρίου , 2012

 

 

 

 

 

 

 

 

Συγκεντρώσεις σε 60 πόλεις σε όλη την Ελλάδα.
Αλέκα Παπαρήγα: Οι εργαζόμενοι να μπλοκάρουν πάση θυσία και με οποιονδήποτε τρόπο τα μέτρα

 

 

Posted in Στην αντεπίθεση με λαϊκή οργάνωση με συσπείρωση στο ΚΚΕ, Σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα! | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

Τραβάμε μπροστά!

Posted by redship στο 27 Σεπτεμβρίου , 2012

Η απεργιακή μάχη δόθηκε και πήγε καλά στο αποτέλεσμα.

Στα εργοστάσια και άλλους χώρους δουλειάς εκεί όπου συζητήθηκε αναλυτικά η κατάσταση και το πραγματικό πρόβλημα. Εκεί που έγινε καθαρό ότι ο πόλεμος είναι με τους καπιταλιστές.

Δεκάδες χώροι πήραν μέρος στην απεργία. Χιλιάδες απεργοί πορεύτηκαν κάτω από τις σημαίες του ΠΑΜΕ. Κι αυτό ακριβώς εξαφανίστηκε από τα αστικά μέσα ενημέρωσης.

Το σύστημα αναγνωρίζει τον αντίπαλο στο πρόσωπο ενός προς έναν στους εργάτες που αποκτούν συνείδηση της θέσης τους και επιλέγουν το δρόμο της απελευθέρωσής τους από τα δεσμά της μισθωτής σκλαβιάς.

Το ομολόγησε και ο ΣΕΒ που επέλεξε χτες να εξηγήσει γιατί δεν πέφτουν οι τιμές, ενώ οι μισθοί βυθίζονται. Παρουσίασε χίλια δυο άλλα εκτός από ένα: Οτι έχοντας εξασφαλίσει το τσάκισμα των μισθών μπορούν τώρα να σφυρίζουν κλέφτικα για τις τιμές.

Στη γραμμή του ΣΕΒ, παραμονή της απεργίας, ο «Σκάι» μιλούσε για προβλήματα στην κυκλοφορία. Και μετά την απεργία μίλησε για πεδίο μάχης με τους κουκουλοφόρους. Η απεργία; Σα να μην έγινε.

Ανέκδοτο της μέρας μια δήλωση του προέδρου της ΓΣΕΕ στον «Σκάι», που τον έψαχνε στην Ισπανία: «Μέχρι χτες ήμουνα στην Ελλάδα, δούλευα για την απεργία». Ισως γι’ αυτό χειροκρόταγε χτες κάτω απ’ το μπαλκόνι της ΓΣΕΕ ο Τσίπρας.

Για τέτοιες περιπτώσεις δεν φτάνει μια βρεγμένη σανίδα.

 

 

 

 

Posted in ρήξη και ανατροπή, ριζασπάστης, ταξικός πόλεμος | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

Η θεωρία «της αναποτελεσματικότητας των αγώνων» και ποιος κερδίζει από αυτή

Posted by redship στο 16 Σεπτεμβρίου , 2012

 
Η αντεργατική επίθεση συνεχίζεται, τα μέτρα δεν έχουν τελειωμό. Κανένας πλέον δεν είναι σίγουρος για το τι μισθό, σύνταξη, επίδομα θα πάρει τον επόμενο μήνα, αν θα συνεχίσει να έχει μεροκάματο. Τα βάσανα της λαϊκής οικογένειας μεγαλώνουν. Δεν προσθέτει κανένας τίποτα καινούριο με το να τα απαριθμήσει. Με εργάτες, εργάτριες, ανέργους, νέους, συνταξιούχους που κουβεντιάζεις, παντού υπάρχει αγανάκτηση, αγωνία, απόγνωση, φόβος για το αύριο. Ακούς πολλούς να λένε «πού θα πάει η κατάσταση, πόσο θα κρατήσει», «κάτι πρέπει να κάνουμε, δεν πάει άλλο, να αντιδράσουμε» και κάποιους να επαναλαμβάνουν τα επιχειρήματα του αντίπαλου, δηλαδή ότι «δεν μπορεί να γίνει τίποτα γιατί τα μέτρα είναι αναγκαία, είναι μονόδρομος».

Οταν όμως η συζήτηση πάει στο «διά ταύτα» για το τι πρέπει να κάνουμε, πώς πρέπει να αντιδράσουμε, τότε αρχίζουνε τα δύσκολα. Τότε πολλοί λένε, «δε βγαίνει τίποτα με τους αγώνες, αυτοί δεν ακούνε κανέναν», «τόσοι αγώνες έγιναν και τα μέτρα πέρασαν», «οι κλέφτες οι πολιτικοί φταίνε», «όλοι τα ίδια είναι». Αλλοι λένε, «να περιμένουμε να δούμε τι θα γίνει, μπορεί να μην τα εφαρμόσουν στο δικό μας κλάδο, χώρο». Πολλές φορές οι ίδιοι που λένε ότι «αν έρθουνε να τα εφαρμόσουν σε μας τότε θα δεις τι θα γίνει», όταν φτάσουν και στο δικό τους χώρο τότε λένε «τώρα δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα, τώρα έγιναν νόμος του κράτους».

 

Το αποτέλεσμα είναι ένα μεγάλο μέρος της αγανάκτησης και της δυσαρέσκειας να φτάνει μέχρι τη διατύπωση «φραστικών απειλών», δηλαδή «ντουφεκιών στον αέρα», και αντικειμενικά υπάρχει το ίδιο αποτέλεσμα σαν να πίστευαν ότι τα μέτρα είναι μονόδρομος. Το πιο αρνητικό είναι ότι πολλές φορές παραμένουν έξω από το στόχαστρο εκείνοι που ωφελούνται από τα μέτρα της κάθε κυβέρνησης και της ΕΕ, δηλαδή οι εργοστασιάρχες, οι μεγαλοεπιχειρηματίες, οι εφοπλιστές, οι μεγαλέμποροι, οι τραπεζίτες, γενικότερα η αστική τάξη. Ετσι, δεν κατανοείται ότι η κυβερνητική πολιτική σήμερα δεν έρχεται να αντιμετωπίσει με κάποια αναγκαία μέτρα μία κακή διαχείριση, αλλά να επιβάλει αναγκαία για τη διάσωση των καπιταλιστικών κερδών μέτρα εν μέσω κρίσης. Μέτρα που έχουν δρομολογηθεί εδώ και δεκαετίες στο όνομα της ανταγωνιστικότητας των ευρωπαϊκών επιχειρήσεων. Ο θυμός διοχετεύεται σε φραστικές απειλές μόνο ενάντια στους «κλέφτες, τα λαμόγια, τους φοροφυγάδες» και υπάρχουν μεγάλες αυταπάτες «περί παραγωγικών επενδύσεων και αναπτυξιακών μέτρων που θα αναζωογονήσουν με μία σωστή διαχείριση την οικονομία και θα ωφελήσουν τους εργαζόμενους».

Ετσι, οι εργαζόμενοι συνεχίζουν να βρίζουν και οι καπιταλιστές να θησαυρίζουν. Εκμεταλλεύονται την αναποφασιστικότητα, το φόβο, την αδράνεια, την εκτόνωση με τις φωνές και βρισιές και συνεχίζουν να κάνουν τη ζωή μας κόλαση. Σε αυτό οδηγεί η «θεωρία της αναποτελεσματικότητας». Οι βρισιές και οι μούντζες της πλατείας Συντάγματος ενάντια στους 300 της Βουλής αλλά και «στα συνδικάτα» συνέβαλαν στη συγκρότηση της τρικομματικής κυβέρνησης Παπαδήμου και στη συνέχεια της τρικομματικής κυβέρνησης Σαμαρά καθώς και στην ανάπτυξη αντιδραστικών και φασιστικών αντιλήψεων. Γι’ αυτό οι αστοί έχουν κάνει σημαία τους τον «αγώνα με τις βρισιές και τις μούντζες», συμμετείχαν και πολλοί από αυτούς στον «αγώνα των αγανακτισμένων», σε αντίθεση με τους οργανωμένους αγώνες για τους οποίους στάζουν χολή. Γι’ αυτό κάθε αγώνα που γίνεται τον συκοφαντούν και ταυτόχρονα παίρνουν υπό την προστασία τους τον απεργοσπαστικό μηχανισμό. Γι’ αυτό κολακεύουν συνεχώς την αδράνεια, την παθητικότητα, μέσα από δηλώσεις στελεχών της κυβέρνησης, της ΕΕ, της εργοδοσίας, που λένε «θαυμάζουμε την ωριμότητα του ελληνικού λαού που με τη στάση του δείχνει ότι κατανοεί πως τα μέτρα είναι αναγκαία».

Η θεωρία της «αναποτελεσματικότητας των αγώνων» είναι μια ύπουλη θεωρία που την προβάλλουν όλοι, κυβέρνηση, εργοδοσία, ΜΜΕ, εργοδοτικός συνδικαλισμός, οπορτουνισμός, ο καθένας φυσικά με τον τρόπο του. Χρειάζεται παρακολούθηση το πώς εκφράζεται κάθε φορά συγκεκριμένα, άμεση απάντηση και όχι υποτίμηση. Είναι δηλητήριο για τους εργαζόμενους και έχει πολλές όψεις. Προσαρμόζεται ανάλογα με τις εξελίξεις, τη συγκεκριμένη φάση που βρίσκεται το εργατικό κίνημα, τις διαθέσεις των εργαζομένων, στη φάση προετοιμασίας ενός αγώνα, κατά τη διάρκειά του και μετά τη λήξη του. Πότε προβάλλεται ότι «με τους αγώνες δε βγαίνει τίποτα», πότε ότι «αυτές οι μορφές του αγώνα δεν είναι αποτελεσματικές, χρειάζεται συνεννόηση», πότε ότι «το περιεχόμενο του αγώνα δε βοηθάει, είναι γενικό», ή «τα αιτήματα είναι σωστά αλλά ο τρόπος διεκδίκησης είναι λάθος», πότε ότι «τα αιτήματα του αγώνα δε βοηθάνε, είναι πολιτικά, κομματικά» και πότε χαρακτηρίζοντας την άρνηση του ταξικού κινήματος να συναινέσει με τον εργοδοτικό – κυβερνητικό συνδικαλισμό «διασπαστική, κομματική» κ.ά. Στρέφεται, δηλαδή, όχι μόνο ενάντια στους αγώνες, αλλά στον ταξικό προσανατολισμό τους, στο περιεχόμενό τους, στις μορφές. Αλλες φορές εκμεταλλεύεται τις δυσκολίες των συνδικάτων για να τα συκοφαντήσει, άλλες φορές ταυτίζει το ταξικό εργατικό κίνημα με τη διαφθορά και τις στρατηγικές του εργοδοτικού – κυβερνητικού συνδικαλισμού, προβάλλοντας πέρα από το γνωστό «κλέφτες πολιτικοί», το «κλέφτες, λαμόγια, συνδικαλιστές».

Στην προετοιμασία της πανελλαδικής πανεργατικής απεργίας, την οποία έχουν ζητήσει μια σειρά Εργατικά Κέντρα, Ομοσπονδίες, Συνδικάτα και Επιτροπές Αγώνα που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ, η αναποτελεσματικότητα εμφανίζεται με το επιχείρημα «και τι θα βγει με την απεργία, μήπως θα αποτρέψει να παρθούνε τα μέτρα; Τόσες απεργίες κάναμε, τα μέτρα όμως πέρασαν, το ίδιο θα γίνει και τώρα».

Ο φόβος, η επίδραση της «αναποτελεσματικότητας» δεν είναι κάτι το καινούριο. Πάντα οι εκμεταλλευτές με όλους τους μηχανισμούς τους τα καλλιεργούσαν για να υποτάσσουν και να εκμεταλλεύονται πιο εύκολα τους εργαζόμενους, να κερδίζουν περισσότερα. Ανάλογα με τις συνθήκες, αυτά πότε δυνάμωναν και πότε αδυνάτιζαν. Σήμερα που η αντικειμενική κατάσταση είναι δύσκολη, η κατάσταση στο εργατικό κίνημα δεν είναι καλή, είναι πιο ισχυρά, συνοδεύονται με ένταση του αντικομμουνισμού και της τρομοκρατίας.

Αυτό δε σημαίνει ότι δεν αλλάζουν, ότι έτσι θα παραμείνουν και στη συνέχεια. Η θηλιά στο λαιμό της λαϊκής οικογένειας σφίγγει. Οι εργαζόμενοι συσσωρεύουν καθημερινά πείρα, θα βγάλουν γρήγορα συμπεράσματα και από τις τελευταίες πολιτικές τους επιλογές, γιατί τώρα οι εξελίξεις τρέχουν με μεγαλύτερη ταχύτητα. Οι φοβισμένοι σήμερα δε θα παραμείνουν για πάντα φοβισμένοι. Ο καθένας μας άμα το σκεφτεί θα βρει παραδείγματα εργατών που ξεπέρασαν το φόβο, την αναποφασιστικότητα και παλεύουν με πίστη και ηρωισμό, ή άλλων που κουράστηκαν, απελπίστηκαν και υποχώρησαν. Ιδιαίτερα αυτή την περίοδο που η κατάσταση και οι πολιτικές αντιλήψεις είναι ρευστές, που «το καμίνι βράζει», τίποτα δεν μπορεί να θεωρείται δεδομένο, παγιωμένο.

Επομένως, με υπομονή και επιμονή, χρειάζεται να ανοίξουμε αυτό το ζήτημα μέσα στους χώρους δουλειάς, να το κουβεντιάσουμε τίμια, ανοιχτά, με τους εργαζόμενους. Να τους πούμε ότι κι εμείς βλέπουμε τις δυσκολίες του αγώνα. Οτι κι εμάς μας προβληματίζει και μας στενοχωρεί περισσότερο από τον καθένα που τα αποτελέσματα δεν ήταν καλύτερα γιατί πρωτοστατήσαμε και κοπιάσαμε για να γίνουν οι αγώνες. Δεν απευθύνουμε κάλεσμα αγώνα εκ του ασφαλούς. Οτι είχαμε και απώλειες, δεκάδες μέλη μας, οπαδοί μας πλήρωσαν την πρωτοπόρα δράση τους με απόλυση, με δικαστικές και άλλες διώξεις. Οτι μπήκαμε μπροστά, δώσαμε τον καλύτερό μας εαυτό και παρ’ όλα αυτά υποστήκαμε μεγάλη εκλογική μείωση, που είναι πλήγμα για το εργατικό κίνημα. Γι’ αυτό ο αντίπαλος πολύ σωστά το αξιολόγησε σαν αρνητικό, δείκτη της δυνατότητας του κινήματος να απαντήσει και να αντεπιτεθεί, γιατί η αποτελεσματικότητα των αγώνων δεν είναι ένα ζήτημα ποσοτικό. Συνδέεται αναπόσπαστα με την κατεύθυνσή τους, αν κινούνται με πυξίδα τη ριζική αλλαγή, πράγμα που εκφράζεται στη δύναμη του ΚΚΕ και του ταξικού πόλου στο συνδικαλιστικό κίνημα. Συνεχίζουμε όμως με πίστη και αισιοδοξία, δεν το βάζουμε κάτω, γιατί δεν υπάρχει άλλος δρόμος.

Να τους εξηγήσουμε ότι σε αυτά που λένε για τους αγώνες υπάρχουν αλήθειες αλλά και πολλά ψέματα. Είναι αλήθεια ότι δεν μπορεί να περιμένει κανένας μεγάλες ανατροπές από την πανεργατική απεργία, να αποτρέψει την εφαρμογή όλων των νέων μέτρων, ή να καταργήσει τους παλιότερους αντεργατικούς νόμους. Αυτό έχει να κάνει με την κατάσταση που υπάρχει σήμερα στο εργατικό κίνημα, όπου ένα μικρό μέρος των εργαζομένων είναι οργανωμένο, συμμετέχει δραστήρια στα σωματεία του. Οπου ένα μεγάλο μέρος εργατών εκλέγει για εκπροσώπους του ανθρώπους συμβιβασμένους, ανθρώπους της εργοδοσίας, που πιστεύουν στο κέρδος, στην ΕΕ. Αρα, σε αυτό συμφωνούμε πως δεν μπορεί από ένα τέτοιο εργατικό κίνημα να περιμένεις περισσότερα, γι’ αυτό όλοι μας πρέπει να παλέψουμε για την ανασύνταξή του.

Είναι αλήθεια ότι παρόλο που έγιναν αρκετές πανεργατικές και κλαδικές απεργίες, δεκάδες συλλαλητήρια και άλλες πολύμορφες κινητοποιήσεις, δεν μπόρεσαν να αποτρέψουν την εφαρμογή μιας σειράς αντεργατικών μέτρων. Δεν μπόρεσαν να πείσουν μεγάλα τμήματα της εργατικής τάξης για τις πραγματικές αιτίες της κρίσης, για το ποιος φταίει για τα βάσανα που περνάνε, ότι η ΕΕ είναι εχθρός τους, είναι μια λυκοσυμμαχία όπου μέσα σε αυτή δεν πρόκειται να δούνε άσπρη μέρα. Δεν μπόρεσαν να απεγκλωβίσουν χιλιάδες εργάτες από τη λογική των εργατοπατέρων της ΓΣΕΕ, της ΑΔΕΔΥ και άλλων εργοδοτικών οργανώσεων. Επομένως και σε αυτό συμφωνούμε, ότι ενώ έγιναν αγώνες, η ζωή των εργατών έγινε χειρότερη. Γι’ αυτό όμως δε φταίνε οι αγώνες που έγιναν, αλλά γιατί ήταν κατώτεροι των αναγκών και των περιστάσεων. Δεν μπορείς να εξασφαλίσεις καλύτερη ζωή βρίζοντας από τον καναπέ και με συνδικαλιστικές ηγεσίες τύπου «Παναγόπουλου» και «Φωτόπουλου». Αν στους αγώνες συμμετείχαν περισσότεροι εργαζόμενοι, αν σε κάθε απεργία, στον κάθε κλάδο έκλειναν όλα τα εργοστάσια, αν στο στόχαστρο των αγώνων ήταν η ΕΕ, η αστική τάξη και όλοι οι εκφραστές της, θα ήταν αλλιώς τα πράγματα. Αν πολλοί από αυτούς που πήραν μέρος στους αγώνες δεν έπεφταν στην παγίδα της πλειοψηφίας της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ, του κάθε απελπισμένου μικροαστού που ενώ χρόνια κοιμόταν γιατί πέρναγε καλά, τώρα ξαφνικά ήθελε «κρεμάλες στη Βουλή», «καλύτερους διαχειριστές», τα αποτελέσματα σίγουρα θα ήταν διαφορετικά. Επομένως, η λύση δεν είναι να πάψουμε να αγωνιζόμαστε, αλλά να φροντίσουμε να αγωνιστούμε καλύτερα, με πιο οργανωμένους και μαζικούς αγώνες, με ταξικό προσανατολισμό και καθαρό στόχο.

Οσο αλήθεια όμως είναι ότι οι αγώνες δεν απέτρεψαν τα μέτρα, άλλο τόσο αλήθεια είναι ότι χωρίς αυτούς τα πράγματα θα ήταν πολύ χειρότερα, η απογοήτευση και η παραίτηση ακόμα πιο μεγάλες. Τα μέτρα θα είχαν περάσει πιο γρήγορα, θα ήταν πιο πολλά και ακόμα πιο σκληρά. Χρειάζεται και σε αυτό να συμφωνήσουμε. Αυτό εξάλλου το ομολογούν καθημερινά και οι εχθροί των εργατών, η ΕΕ, η κυβέρνηση και η εργοδοσία, λέγοντας ότι «υπάρχει μεγάλη καθυστέρηση, αναβλητικότητα στην εφαρμογή των μέτρων, έπρεπε να είχαν παρθεί εδώ και χρόνια». Πολλά από τα μέτρα που πέρασαν σήμερα, σε συνθήκες βαθιάς οικονομικής καπιταλιστικής κρίσης, τα προσπαθούσαν χρόνια, τα καθυστέρησαν οι προηγούμενοι αγώνες, παρά τις δυσμενείς συνέπειες της αντεπανάστασης. Συνέβαλαν ώστε μια ολόκληρη γενιά να γλιτώσει από αυτά. Δούλεψε με καλύτερα μεροκάματα, μισθούς, ωράρια, με περισσότερα εργατικά δικαιώματα και ελευθερίες, με καλύτερη Ασφάλιση, με λιγότερα έξοδα σπούδασαν τα παιδιά τους, πήραν σύνταξη στα 60 χρόνια, πολλοί πήραν πιο νωρίς, πήραν καλύτερες συντάξεις, ζουν σχετικά αξιοπρεπώς την τρίτη ηλικία τους. Επομένως, κανένας μας δεν πρέπει να μιλάει απαξιωτικά για τους αγώνες που έγιναν, αλλά να τους μελετάμε και να διδασκόμαστε για τους επόμενους.

Αλλά και οι αγώνες των τελευταίων χρόνων συνέβαλαν ώστε τα μέτρα να μη νομιμοποιηθούν στη συνείδηση χιλιάδων εργαζομένων και να βρεθούν στο στόχαστρο μιας νέας ανόδου του κινήματος. Αυτό ο αντίπαλος το ξέρει, γι’ αυτό δεν εφησυχάζει και παίρνει τα μέτρα του, ενισχύει τον κατασταλτικό μηχανισμό, ιδεολογικά και επιχειρησιακά. Δεν μπόρεσαν να τα περάσουν ακόμη όλα όπως τα είχαν σχεδιάσει αρχικά. Δυσκολεύονται ακόμα στην υλοποίηση αυτών που έχουν αποφασίσει. Δεν μπόρεσαν να προχωρήσουν ακόμα στην κατάργηση όλων όσα συμπεριλαμβάνονται στις κλαδικές Συμβάσεις, παρόλο που ακόμα δεν έχουν υπογραφεί νέες. Σε αρκετές επιχειρήσεις υπογράφτηκαν με αγώνες Συμβάσεις χωρίς μειώσεις. Σε άλλους χώρους απέτρεψαν μαζικές απολύσεις, αλλού περιόρισαν τον αριθμό των απολύσεων, αλλού απέτρεψαν την υπογραφή μειώσεων κ.ά. Διαπαιδαγώγησαν ταξικά ένα μεγάλο κομμάτι εργαζομένων με τις αξίες της αγωνιστικότητας, της περηφάνιας, της αλληλεγγύης, που τώρα θα τις βρει μπροστά του. Επομένως, η αλήθεια είναι ότι μπορεί οι αγώνες που έγιναν την περίοδο της καπιταλιστικής κρίσης να μην μπόρεσαν να αποτρέψουν συνολικά τα μέτρα, πρόσφεραν όμως πάρα πολλά, αποτελούν σοβαρή παρακαταθήκη για τους επόμενους. Ετσι θα γίνει και με την πανεργατική πανελλαδική απεργία που τώρα προετοιμάζεται. Μπορεί να μην μπορέσει να αποτρέψει τα μέτρα, αλλά θα προσφέρει πάρα πολλά, και όσο καλύτερα δουλέψουμε, τόσο περισσότερα θα προσφέρει.

Posted in ταξικός πόλεμος, Δύο Ελλάδες δύο τάξεις μία λύση, Το συμφέρον των καπιταλιστών δεν είναι συμφέρον των εργατών, η με το κεφάλαιο η με τους εργάτες | Με ετικέτα: , , | 1 Comment »