καράβι κόκκινο

τα μαύρα τα μαλλιά μας και αν ασπρίσαν δεν μας τρομάζει η βαρυχειμωνιά

  • Ε, το λοιπόν, ο,τι και να είναι τ’ άστρα, εγώ τη γλώσσα μου τους βγάζω. Για μένα, το λοιπόν, το πιο εκπληκτικό, πιο επιβλητικό, πιο μυστηριακό και πιο μεγάλο, είναι ένας άνθρωπος που τον μποδίζουν να βαδίζει. Είναι ένας άνθρωπος που τον αλυσοδένουνε

  • Γιάννης Ρίτσος

    Να με θυμόσαστε - είπε. Χιλιάδες χιλιόμετρα περπάτησα χωρίς ψωμί, χωρίς νερό, πάνω σε πέτρες κι αγκάθια, για να φέρω ψωμί και νερό και τριαντάφυλλα. την ομορφιά ποτές μου δεν την πρόδωσα. Όλο το βιος μου το μοίρασα δίκαια. Μερτικό εγώ δεν κράτησα. Πάμπτωχος. Μ' ένα κρινάκι του αγρού τις πιο άγριες νύχτες μας φώτισα. Να με θυμάστε.

  • κώστας βάρναλης

    Δε λυπάμαι τα γηρατειά που φεύγουν - τα μωράκια που έρχονται άθελά τους να ζήσουν σκλάβοι, να πεθάνουν σκλάβοι, σ' έναν κόσμο ελεύθερων αφεντάδων. Θα τους μαθαίνουν: η σκλαβιά τους χρέος εθνικόν και σοφία του Πανάγαθου!... Πότε θ' αναστηθούν οι σκοτωμένοι; ΚΩΣΤΑ ΒΑΡΝΑΛΗΣ 20.10.1973

  • ------------------------------- Την πόρτα αν δεν ανοίγει, τη σπαν, σας είπα. Τι στέκεστε, τι γέρνετε σκυφτοί; Λαέ σκλάβε, δειλέ, ανανιώσου, χτύπα! Και κέρδισε μονάχος το ψωμί -------------------------------- -------------------------------- ''Aν το δίκιο θες, καλέ μου, με το δίκιο του πολέμου θα το βρής. Όπου ποθεί λευτεριά, παίρνει σπαθί''
  • κομαντάντε Μάρκος

  • «Ο Μάρκος είναι γκέι στο Σαν Φρανσίσκο, μαύρος στη Νότια Αφρική, ασιάτης στην Ευρώπη, αναρχικός στην Ισπανία, Παλαιστίνιος στο Ισραήλ, γύφτος στην Πολωνία, ειρηνιστής στη Βοσνία, Εβραίος στη Γερμανία, μια γυναίκα μόνη στο Μετρό τα ξημερώματα, με άλλα λόγια ο Κομαντάτε Μάρκος είμαστε εμείς, το πρόσωπο του κάθε καταπιεσμένου ανθρώπου πάνω στον πλανήτη»
  • μπερτολντ μπρεχτ

    Δεν είμαι άδικος, μα ούτε και τολμηρός και να που σήμερα μου δείξανε τον κόσμο τους μόνο το ματωμένο δάκτυλό τους είδα μπρος και είπα ευθύς: “μ’αρέσει ο νόμος τους” Τον κόσμο αντίκρυσα μέσ’απ’ τα ρόπαλά τους Στάθηκα κι είδα, ολημερίς με προσοχή. Είδα χασάπηδες που ήταν ξεφτέρια στη δουλειά τους. και σαν με ρώτησαν “σε διασκεδάζει;” είπα “πολύ”! Κι από την ώρα εκείνη, λέω “ναι” σε όλα, κάλλιο δειλός, παρά νεκρός να μείνω. Για να μη με τυλίξουνε σε καμιά κόλλα, ό,τι κανένας δεν εγκρίνει το εγκρίνω Φονιάδες είδα, κι είδα πλήθος θύματα, μου λείπει θάρρος, μα όχι και συμπόνια Και φώναξα, βλέποντας τόσα μνήματα: “καλά τους κάνουν -για του έθνους την ομόνοια!” Να φτάνουν είδα δολοφόνων στρατιές κι ήθελα να φωνάξω “σταματήστε!” Μα ξέροντας πως κρυφοκοίταζε ο χαφιές, μ’άκουσα να φωνάζω: “Ζήτω!Προχωρήστε!” Δε μου αρέσει η φτήνια και η κακομοιριά Γι’αυτό κι έχει στερέψει η έμπνευσή μου. Αλλά στου βρώμικού σας κόσμου τη βρωμιά ταιριάζει, βέβαια-το ξέρω-κι η έγκρισή μου

  • Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας

    Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας κι αφήνει άλλους ν' αγωνιστούν για τη υπόθεσή του πρέπει προετοιμασμένος να ' ναι : γιατί όποιος δεν έχει τον αγώνα μοιραστεί Θα μοιραστεί την ήττα . Ούτε μια φορά δεν αποφεύγει τον αγώνα αυτός που θέλει τον αγώνα ν' αποφύγει : γιατί θ' αγωνιστεί για την υπόθεση του εχτρού όποιος για τη δικιά του υπόθεση δεν έχει αγωνιστεί .
  • εγκώμιο στον κομμουνισμό – μπέρτολτ μπρέχτ

    Είναι λογικός, καθένας τον καταλαβαίνει. Ειν' εύκολος. Μια και δεν είσαι εκμεταλλευτής, μπορείς να τον συλλάβεις. Είναι καλός για σένα, μάθαινε γι' αυτόν. Οι ηλίθιοι ηλίθιο τον αποκαλούνε, και οι βρωμεροί τον λένε βρωμερό. Αυτός είναι ενάντια στη βρωμιά και την ηλιθιότητα. Οι εκμεταλλευτές έγκλημα τον ονοματίζουν. Αλλά εμείς ξέρουμε: Είναι το τέλος κάθε εγκλήματος. Δεν είναι παραφροσύνη, μα Το τέλος της παραφροσύνης. Δεν είναι χάος Μα η τάξη. Είναι το απλό Που είναι δύσκολο να γίνει.
  • οι δικαστές

    Να οι κύριοι δικαστές τους λέμε οι καταπιεστές πως δίκαιο είναι τον λαό τι συμφέρει μα αυτοί δεν ξέρουν ποιο είναι αυτό κι έτσι δικάζουν στο σωρό μέχρι να βάλουν το λαό ολόκληρο στο χέρι
  • ———–

    Εχουνε νομικά βιβλία και διατάγματα Εχουνε φυλακές και οχυρώσεις Εχουνε δεσμοφύλακες και δικαστές Που παίρνουνε πολλά λεφτά κι έτοιμοι για όλα είναι. Μπ. Μπρεχτ
  • ———————

    "Όταν ήρθαν να πάρουν τους Εβραίους, δεν διαμαρτυρήθηκα, γιατί δεν ήμουν Εβραίος. Όταν ήρθαν για τους κομμουνιστές δεν φώναξα, γιατί δεν ήμουν κομμουνιστής. Όταν κατεδίωξαν τους τσιγγάνους, ούτε τότε φώναξα, γιατί δεν ήμουν τσιγγάνος. Όταν ο Χίτλερ φυλάκιζε ομοφυλόφιλους δεν αντέδρασα γιατί δεν ήμουν ομοφυλόφιλος Όταν έκλεισαν το στόμα των Ρωμαιοκαθολικών που αντιτάσσονταν στο φασισμό, δεν έκανα τίποτα γιατί δεν ήμουν καθολικός. Μετά ήρθαν να συλλάβουν εμένα, αλλά δεν υπήρχε πια κανείς να αντισταθεί μαζί μου"
  • ========================

    Λες: Πολύ καιρό αγωνίστηκες. Δεν μπορείς άλλο πια ν’ αγωνιστείς. Άκου λοιπόν: Είτε φταις είτε όχι: Σαν δε μπορείς άλλο να παλέψεις, θα πεθάνεις. Λες: Πολύ καιρό έλπιζες. Δεν μπορείς άλλο πια να ελπίσεις. Έλπιζες τi; Πως ο αγώνας θαν’ εύκολος; Δεν είν’ έτσι. Η θέση μας είναι χειρότερη απ’ όσο νόμιζες. Είναι τέτοια που: Αν δεν καταφέρουμε το αδύνατο Δεν έχουμε ελπίδα. Αν δεν κάνουμε αυτό που κανείς δεν μπορεί να μας ζητήσει Θα χαθούμε. Οι εχθροί μας περιμένουν να κουραστούμε. Όταν ο αγώνας είναι στην πιο σκληρή καμπή του. Οι αγωνιστές έχουν την πιο μεγάλη κούραση. Οι κουρασμένοι, χάνουν τη μάχη.
  • Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους

    Αυτοί που βρίσκονται ψηλά θεωρούν ταπεινό να μιλάς για το φαΐ. Ο λόγος; έχουνε κιόλας φάει. Αν δε νοιαστούν οι ταπεινοί γι' αυτό που είναι ταπεινό ποτέ δεν θα υψωθούν. Αυτοί που αρπάνε το φαϊ απ’ το τραπέζι κηρύχνουν τη λιτότητα. Αυτοί που παίρνουν όλα τα δοσίματα ζητάν θυσίες. Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους για τις μεγάλες εποχές που θά 'ρθουν.
  • che

    Πιστεύω στην ένοπλη πάλη σαν μοναδική λύση για τους λαούς που αγωνίζονται για την απελευθέρωσή τους και είμαι συνεπής με τις πεποιθήσεις μου. Πολλοί θα με πουν τυχοδιώκτη και είμαι, μόνο που είμαι άλλου είδους τυχοδιώκτης, ένας από εκείνους που προβάλλουν τα στήθη τους για να αποδείξουν τις αλήθειες τους.

  • Αξίζει για ένα όνειρο να ζεις, κι ας είναι η φωτιά του να σε κάψει
  • pablo neruda

    όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας, επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές, όποιος δεν αλλάζει περπατησιά, όποιος δεν διακινδυνεύει και δεν αλλάζει χρώμα στα ρούχα του, όποιος δεν μιλεί σε όποιον δεν γνωρίζει. όποιος αποφεύγει ένα πάθος, όποιος δεν είναι ευτυχισμένος στη δουλειά του, όποιος δεν διακινδυνεύει τη βεβαιότητα για την αβεβαιότητα για να κυνηγήσει ένα όνειρο, όποιος δεν επιτρέπει στον εαυτό του τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του να αποφύγει τις εχέφρονες συμβουλές. όποιος δεν ταξιδεύει, όποιος δεν διαβάζει, όποιος δεν ακούει μουσική, όποιος δεν βρίσκει σαγήνη στον εαυτό του όποιος καταστρέφει τον έρωτά του, όποιος δεν επιτρέπει να τον βοηθήσουν, όποιος περνάει τις μέρες του παραπονούμενος για τη τύχη του ή για την ασταμάτητη βροχή. όποιος εγκαταλείπει μια ιδέα του πριν την αρχίσει, όποιος δεν ρωτά για πράγματα που δεν γνωρίζει. Αποφεύγουμε τον θάνατο σε μικρές δόσεις, όταν θυμόμαστε πάντοτε ότι για να είσαι ζωντανός χρειάζεται μια προσπάθεια πολύ μεγαλύτερη από το απλό γεγονός της αναπνοής. Μόνο η ένθερμη υπομονή θα οδηγήσει στην επίτευξη μιας λαμπρής ευτυχίας.

  • από το Canto general

    Μπορεί να κόψουν όλα τα λουλούδια, αλλά δεν θα γίνουν ποτέ αφέντες της Άνοιξης
  • κ. καβάφης

    Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις
  • κωστής παλαμάς

    Και τους τρέμουνε των κάμπων οι κιοτήδες και μ’ ονόματα τους κράζουν πονηρά κλέφτες κι απελάτες και προδότες. Τους μισούν οι βασιλιάδες κι όλοι οι τύραννοι κι είναι μέσα στους σκυφτούς τα παλληκάρια κι είναι μες στους κοιμισμένους οι στρατιώτες…” Κ . Παλαμάς στο Δωδεκάλογο του Γύφτου.
  • διαμοιρασμός του blog

    Bookmark and Share
  • διαχείριση

  • on line επισκέπτες

  • ημερολόγιο άρθρων

    Νοέμβριος 2017
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Οκτ.    
     12345
    6789101112
    13141516171819
    20212223242526
    27282930  
  • Εγγραφή

Archive for the ‘50 χρόνια NATO η ίδια ιστορία’ Category

ΛΙΒΥΗ: «NO FOREIGN INTERVENTION»- ΟΧΙ ξένη επέμβαση

Posted by redship στο 2 Μαρτίου , 2011

αναδημοσίευση από Faros’s Weblog

Από τη μία, ο Λιβυκός Λαός αγωνίζεται και αγωνίζεται σκληρά για να υπερασπιστεί τα δικαιώματά του, τη ζωή του, όπως φαίνεται ανάγλυφα στην φωτό που ανάρτησε το ιστολόγιο http://olympia.gr/2011/03/01/1-88/

Χαραχτηριστικό είναι ΚΑΙ το παρακάτω απόσπασμα από δημοσίευμα:
” Μέσα σε θερμά χειροκροτήματα ανέβηκε στο βήμα η Λίβυα φοιτήτρια Αϊφά για να καταγγείλει τη σφαγή του λαού της, αλλά και ταυτόχρονα την εξωτερική επέμβαση που ετοιμάζει το ΝΑΤΟ που όπως είπε «είναι έξω από την πόρτα μας» και να απαιτήσει μόνοι τους οι Λίβυοι να καθορίσουν το μέλλον τους “.

Απ΄την άλλη, φυσικά, οι ιμπεριαλιστές βρίσκουν και πάλι την “ευκαιρία” για άλλη μία παρέμβαση, στρατιωτική παρέμβαση για να διασφαλίσουν τα κακώς εννοούμενα συμφέροντα των πολυεθνικών του πετρελαίου.

Οι ΕΠΑ, αυτοδιορισμένοι ως οι “χωροφύλακες” του κόσμου, ετοιμάζονται για μια νέα μιλιταριστική επέμβαση, περιμένοντας τον μανδύα που ακούει Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, για να ενεργοποιήσουν το ΝΑΤΟ, ώστε με τα όπλα και τις γνωστές “έξυπνες” βόμβες να πάρουν υπό τον έλεγχό τους τα πετρέλαια της Λιβύης – γιατί όπως αποδείχτηκε και στο Ιράκ λίγο τους νοιάζει ο κόσμος !
Τα κέρδη από τα πετρέλαια τους νοιάζουν !

Advertisements

Posted in 50 χρόνια NATO η ίδια ιστορία, πολιτικη, Ποιος δε μιλά για τη λαμπρή, ιμπεριαλισμός, ιμπεριαλισμός σημαίνει χούντες και πολέμοι | Με ετικέτα: , , , , , , , | Leave a Comment »

Περί Κωνσταντίνου Καντάφη

Posted by redship στο 27 Φεβρουαρίου , 2011

«Ο Κων/νος Καντάφης είναι Ελληνας ποιητής που γεννήθηκε στη Λιβύη της Αλεξάνδρειας…» (!!!)

Αυτό το υπέροχο συνθετικό πόνημα, με τη μορφή μάλιστα «ορισμού», ανήκει σε σύγχρονο μαθητή γυμνασίου στην Ελλάδα του 2011 και γεφυρώνει υπέροχα το πολιτισμικό παρελθόν, το ζοφερό παρόν και το τηλεοπτικό μέλλον αυτού του τόπου, που λάμπει ως μαργαριτάρι στη βρωμερή Μεσόγειο, γεμάτη απόβλητα, δικτατορίσκους και τεράστιες στρατιωτικές και πετρελαϊκές λερές κηλίδες. Η αναλυτική αμοιβάδα της κυρίαρχης πολιτικής έχει καταπιεί αλφάβητα, αετώματα, πυραμίδες, ετρούσκικα λιοντάρια, μύθους, ιδέες, παγκόσμιες κληρονομιές, ναυτοσύνη, όλα τα παιδιά, χιλιάδες χρόνια τώρα, που μετρούσαν τ’ άστρα και τώρα υπολογίζουν τα δωρεάν sms.

Το τι ηθικό, πολιτιστικό, πληροφοριακό και ύπουλα χειραγωγικό των μαζών πατσαβούρεμα έχει πέσει τους τελευταίους μήνες επί των εξεγέρσεων των λαών του Μαγκρέμπ (βόρειος Αφρική επί αποικιοκρατίας) από τους νεοαποικιοκράτες και τα τσιράκια τους δε λέγεται. Σκόπιμα. Υποβολιμαία. Υπουλα λαϊκίστικα. Λέξεις όπως ντόμινο κι άλλα τέτοια βαρύγδουπα, του τύπου ανθρωπιστική, ΝΑΤΟική επέμβαση, στο τέλος θα παρουσιάζουν στην ελληνική νεολαία τον Γκαντάφι ως γκαντέμη του Παναθηναϊκού, επειδή ήταν πράσινες οι σημαίες. Ενώ τώρα που μπήκε λίγο μαύρο και λίγο κόκκινο γίναν όλοι αναρχοαυτόνομοι και καθαρίζουν με ποινή μιας μέρας εμπάργκο, ικανή ν’ απογειώσει την τιμή του πετρελαίου διεθνώς.

Την ώρα που πανικοβάλλεται και κουβαλάει τα στρατά η μεγαλύτερη εταιρεία φυσικού αερίου στην Ιταλία, εμείς εδώ θα κρώζουμε για την επέλαση 300.000 μεταναστών προς τα ευρωπαϊκά δώθε. Κι από κάτω από τα τραπέζια να οι χρυσές ευκαιρίες για «επιχειρηματικά ντήλια», ποιος θα πρωτοαπορροφήσει τους τουρίστες που δε θα πάνε στο Μαγκρέμπ ή Ιμπιθα, ο Νταβούτογλου ή ο Δρούτσας.

Την ίδια ώρα, στη μαρτυρική Παλαιστίνη, στην πεινασμένη Γάζα, όχι κουνούπι τουρίστας δεν μπορεί να πατήσει, αλλά ούτε αυτοί που μένουν εκεί, οι Παλαιστίνιοι. Κι ενώ εδώ εμείς βρίσκαμε αγοραστές, το ίδιο το αμερικανοεβραϊκό λόμπι και κατεστημένο, για τα πωλούμενα των 50 δισ., οι Ισραηλινοί, τα πάλαι ποτέ θύματα του ολοκαυτώματος, τσιμέντωναν 14 πηγάδια κοντά στη Γεβρώνα και αλλαχού σκοτώνοντας τους Παλαιστίνιους με τη δίψα.

Η Μέση Ανατολή ήταν για πολλά χρόνια διδασκόμενη ως Εγγύς Ανατολή, δηλαδή κοντινή στα συμφέροντα της Δύσης. Ηρθαν οι Αμερικάνοι κι ο Εκτος Στόλος και την έκαναν Μέση, για να φτάνει ως το Αφγανιστάν και να ισοπεδώνεται το Ιράκ κ.λπ., κ.λπ., κ.λπ.

Πάντως, αυτοί που παρουσιάζουν, σύντροφοι, ως αιφνιδιασμένους και «αθώους» των ποταμών αίματος τον Ομπάμα και τη Λαίδη Αστον (χέστον κι άστον, δηλαδή) για τις εξελίξεις στις αραβικές χώρες, που τάχα μου δήθεν αιφνιδιάστηκαν από την ορμή των πεινασμένων νιάτων, είναι αυτοί που τα σχεδίασαν ως την τελευταία λεπτομέρεια, ώστε να προκύψει ο «υγιής» και κυρίως «δημοκρατικός» χάρτης των ΑΟΖ, των Αποκλειστικών Οικονομικών Ζωνών στην περίφημη λεκάνη της Μεσογείου με τα 3 θαλάσσια λούκια – θησαυρός Σουέζ, Γιβραλτάρ, Δαρδανέλια.

Το ζήτημα είναι ότι θα χρειαστεί να πεθάνουμε για να μπορούν οι λαοί ν’ αποφασίζουν οι ίδιοι τη μοίρα τους, κυρίως ελεύθεροι και, πάντως, όχι οπλισμένοι στην εποχή της πληροφορίας των Γουίκιλικς, της Γουικιπίντια, του Τουίτερ και του Φέισμπουκ με τη βαθύτατη γνώση… του ποιητή Καντάφι γεννημένου στη Λιβύη της Αλεξάνδρειας.

Posted in 50 χρόνια NATO η ίδια ιστορία, ιμπεριαλισμός, ιμπεριαλισμός σημαίνει χούντες και πολέμοι | Με ετικέτα: , , , , | Leave a Comment »

ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ »ΝΑΙ» ΤΟΥ Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ΣΤΟ «ΝΕΟ ΝΑΤΟ»!

Posted by redship στο 22 Νοεμβρίου , 2010

Η Σύνοδος κορυφής της Λισσαβόνας για το νέο δόγμα του ΝΑΤΟ ολοκληρώθηκε. Το ΝΑΤΟ θα μπορεί, πλέον, να πνίγει στο αίμα και παντού, σε κάθε σημείο του πλανήτη, λαϊκές κινητοποιήσεις και εξεγέρσεις! Στα πλαίσια της συνόδου ο Παπανδρέου συμφώνησε απολύτως, χωρίς μισόλογα και δισταγμούς στην νέα δομή και ρόλο του ΝΑΤΟ, που ουσιαστικά μετατρέπεται σε στρατιωτικός βραχίονας της νεοφιλελεύθερης καπιταλιστικής παγκοσμιοποίησης και των πολλαπλών κέντρων του νέου ιμπεριαλιστικού χάρτη που έχει διαμορφωθεί τα τελευταία χρόνια.

Οι αποφάσεις της συνόδου προβλέπουν παραπέρα εμπλοκή και εντατικοποίηση των στρατιωτικών επιχειρήσεων του ΝΑΤΟ στο Αφγανιστάν, στην Ασία, στην Σομαλία και την Αφρική, την διεύρυνση των επιχειρήσεων του ΝΑΤΟ, οπού θα ισχύουν νέες στρατιωτικές συνεργασίες με μια σειρά από χώρες σε όλες τις ηπείρους. Η αντί-πυραυλική ασπίδα, που θα φέρει δημιουργεί νέους κινδύνους για την Ελλάδα, οπού προβλέπεται να εξεταστεί και το Αιγαίο, ως μια από τις αρκετές «πυραυλικές βάσεις», που θα εξαπλωθούν στην Ανατολική Ευρώπη και όχι μόνο. Νέα δεδομένα προκύπτουν ταυτόχρονα για τον παραπέρα οικονομικό στραγγαλισμό της Ελλάδας αφού θα «αναβαθμίσει» τις αγορές νέων όπλων από χώρες του ΝΑΤΟ αλλά και το Ισραήλ!

Αποτελεί παράδοξο η χώρα μας να περνά την χειρότερη οικονομική κρίση στην νεότερη ιστορία της, και σαν να μην έχει αλλάξει τίποτε, ο πρωθυπουργός της να συμμετέχει, να ομοφωνεί και να υποτάσσεται σε νατοϊκές λογικές που γεννούν νέους κινδύνους για την ασφάλεια, την εδαφική ακεραιότητα της Ελλάδας.
Ακόμα χειρότερα, η δέσμευση της χώρας μας στο νέο Ναοϊκό πολεμικό δόγμα πραγματοποιήθηκε με ένα πραγματικό πραξικόπημα, αφού συντελέστηκε χωρίς να ρωτηθεί ο ελληνικός λαός, χωρίς καν την παραμικρή ενημέρωση, αλλά και ερήμην της Βουλής!

Η άμεση αποχώρηση της χώρας μας από το ΝΑΤΟ και συνολικά η διάλυσή του είναι η μόνη απάντηση. Η δημιουργία ενός ρωμαλέου μαζικού, αντι-ιμπεριαλιστικού και φιλειρηνικού κινήματος στην Ελλάδα, την Ευρώπη είναι επιτακτική και ιστορικά αναγκαία.
Μια πολυδιάστατη, φιλειρηνική εξωτερική πολιτική είναι αναγκαία τώρα, πού θα ανοίγει δρόμους αμφισβήτησης από την χώρα μας σε συντονισμό με άλλες, που θα μπορεί να ανοίγει δρόμους ειρήνης, σταθερότητας και οικονομικής χειραφέτησης από το αδυσώπητο νεοφιλελευθερισμό που σε οικονομικό επίπεδο επιτίθεται αλλά και τον μιλιταριστικό του βραχίονα το ΝΑΤΟ.

αντιγραφή από iskra

Posted in 50 χρόνια NATO η ίδια ιστορία, ξενόδουλοι, οι σφογγοκωλάριοι των πραιτόρων | Με ετικέτα: | Leave a Comment »

Η μόνη «απειλή» είναι οι λαοί

Posted by redship στο 20 Νοεμβρίου , 2010

«Σήμερα και αύριο οι κίνδυνοι για εμάς δεν θα προέρχονται πλέον από κράτη που θα μας απειλούν με τεθωρακισμένα και πυραύλους, αλλά από αδύναμους που δεν είναι σε θέση να κυβερνήσουν τις χώρες τους, οι οποίοι δεν μπορούν να αποτρέψουν τη δράση τρομοκρατών στις χώρες τους. Πρόκειται για μια τεράστια αλλαγή. Πιστεύω ότι το ΝΑΤΟ είναι έτοιμο να προσαρμοστεί στις νέες αυτές συνθήκες». Η φράση αυτή, από τη συνέντευξη του πρώην πρέσβη της Γερμανίας στην Ουάσιγκτον Β. Ισινγκερ στην «Ντόιτσε Βέλε», αποδίδει με πολύ παραστατικό τρόπο την ουσία της νέας στρατηγικής αντίληψης του ΝΑΤΟ. Αυτά που επιχειρούν να κρύψουν από τους λαούς με κομψές και ξύλινες εκφράσεις οι ηγέτες του ΝΑΤΟ τα λέει ευθέως ο Γερμανός αξιωματούχος: Η πραγματική απειλή και άρα ο στόχος του «νέου ΝΑΤΟ» είναι οι λαοί, που πρέπει με κάθε μέσο να κρατούνται με το κεφάλι σκυμμένο. Προκειμένου, λοιπόν, να δικαιολογήσουν την ύπαρξη και το νέο ρόλο της ιμπεριαλιστικής συμμαχίας, οι ηγέτες της εφευρίσκουν συνεχώς καινούριες φανταστικές «απειλές», όπως η τρομοκρατία, οι εγκληματικές ενέργειες στον κυβερνοχώρο, η διασπορά όπλων μαζικής καταστροφής, κ.ο.κ. Ο πραγματικός στόχος βέβαια πίσω απ’ όλα αυτά είναι οι λαοί, για την αντιμετώπιση των οποίων το ΝΑΤΟ αναλαμβάνει ρόλο παγκόσμιου χωροφύλακα των ιμπεριαλιστών. Θέλουν να φοβίσουν, να δείξουν ότι είναι παντοδύναμοι, αλλά καταφέρνουν το ακριβώς αντίθετο.

Posted in 50 χρόνια NATO η ίδια ιστορία, ριζασπάστης, ταξικός πόλεμος, εαμ ελας επον ο δρόμος των λαών | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

λεηλατούμενος λαός …

Posted by redship στο 20 Νοεμβρίου , 2010

Συνδιαχείριση. Το νέο τοτέμ. Στο Αιγαίο. Που εκτός απ’ τα ψάρια του πρέπει να ανήκει και στους Αμερικανούς. Προϋπόθεση για κάτι τέτοιο οι αντιθέσεις Ελλάδας – Τουρκίας. Προϋπόθεση για αυτές τις αντιθέσεις οι συνεχείς και διευρυνόμενες διεκδικήσεις της Τουρκίας. Προϋπόθεση των τουρκικών διεκδικήσεων η αμερικανική υποστήριξη και οι ΝΑΤΟϊκές στοχεύσεις και προτεραιότητες.

Με την Ελλάδα επί μακρόν αδρανή στις διπλωματικές της σχέσεις, ανίκανη να επωφεληθεί από τα συμφέροντα φυσικών της συμμάχων, αποξενωμένη απ’ αυτούς όλο και πιο πολύ, έχει φθάσει πλέον να ασφυκτιά «έξι μίλια ένθεν των ζωτικών της συμφερόντων» -για να το πούμε κάπως σχηματικά.

Η Ελλάδα βρίσκεται τώρα σε τέτοια οικονομική αδυναμία (και δομική) που φαίνεται ανίκανη να δηλώνει -πόσο μάλλον να υπερασπίζεται- την κρατική κι εθνική της κυριαρχία (προς πολλούς τρίτους, ΗΠΑ, Τουρκία, Ενωση κι άλλους)…

Από μηχανής θεός λοιπόν η Συνδιαχείριση. Ενα ακόμα «Μνημόνιο» που θα το ονομάζουμε «Γουάντα»…

 

Η Ελλάδα, από το 1974, λειτουργεί με το σύνδρομο της ήττας. Διότι τότε η χώρα ηττήθηκε. Οχι η άρχουσα τάξη, η χώρα. Η άρχουσα τάξη απλώς μέσα απ’ αυτήν την ήττα (την οποία αμέσως παραδέχθηκε) βεβαιώθηκε η ίδια για το ορθόν τών έως τότε προσανατολισμών της. Οτι δηλαδή δεν μπορούσε να ‘ναι τίποτε περισσότερο από παραπληρωματική των ξένων Δυνάμεων. Οτι το στίγμα της διαμόρφωσής της μέσα από τη συνεργασία της στην Κατοχή με τον Αξονα και τη συνεργασία της στον Εμφύλιο κι ύστερα με τους Αγγλοαμερικανούς, την καταδίκασε να ‘ναι αυταρχική στο εσωτερικό (όσον και ληστρική με τον λαό), δουλική και υποτελής ως προς τους ξένους «Συμμάχους» της, ήγουν προστάτες.

Η αστική τάξη της εποχής του Βενιζέλου έφθασε κακήν κακώς και μεταλλαγμένη στην εποχή του Παπάγου κι έκτοτε, πλην ολίγων Λακεδαιμονίων, βυθίστηκε σε όλο εκείνο το καραγκιοζιλίκι που κατέληξε στην τραγωδία της Κύπρου. Η Ελλάδα, από αστικό αναπτυσσόμενο κράτος έως την εποχή της δικτατορίας του Μεταξά, εξέπεσε πάλι στο επίπεδο μιας αποικίας κι ενός προτεκτοράτου, παρά τον ηρωικό αγώνα του λαού της στην κατοχή, στην ανοικοδόμηση, στην εργασία, στο επιχειρείν, στις τέχνες και τα γράμματα.

Αλλά, αν ο ελληνικός και ο κυπριακός λαός βίωσαν το Κυπριακό ως τραγωδία, η αστική μας τάξη αποδείχθηκε το φιάσκο αυτής της υπόθεσης. Εκτοτε οι κυβερνήσεις αυτής της τάξης, οι κυβερνήσεις του δικομματισμού, διαχειρίζονται τις εξωτερικές σχέσεις της χώρας με το σύνδρομο της ήττας του 1974.

Κι ως εκ τούτου εφαρμόζουν από τότε μπροστά σε κάθε πρόβλημα ή πρόκληση την πολιτική του κατευνασμού. Κατευνασμός προς τον εκάστοτε προκαλούντα και προσφυγή στην υψηλή προστασία (που ουδέποτε προστασία αποδείχθηκε) των ΗΠΑ.

Από το 1974 και μετά, όποτε η Τουρκία προκαλεί, και προκαλεί όλο και πιο πυκνά, η Ελλάδα ακολουθεί πολιτική κατευνασμού -και, ασχέτως λεονταρισμών τύπου «βυθίσατε το Χόρα», εν τέλει καταλήγει σε διευθετήσεις που ομολογούν διαρκώς ένα αλλεπάλληλο mea culpa. Συνοδευόμενο μάλιστα συχνά με περίτρομες «ευχαριστίες» όπως εκείνες του έντρομου κ. Σημίτη προς τους Αμερικανούς μέσα απ’ το ίδιο το Ελληνικό Κοινοβούλιο.

Ετσι όχι μόνον αποκτήσαμε γκρίζες ζώνες στο Αιγαίο αλλά, ακολουθώντας συνεχώς τον «δρόμο προς τα Σούσα», τον δρόμο του κατευνασμού, ο κ. Σημίτης στη Λισσαβώνα άνοιξε την Κερκόπορτα ακόμα και στην ίδια τη Συνθήκη της Λωζάννης. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in 50 χρόνια NATO η ίδια ιστορία, το αιγαιο τα πετρέλαια και οι πέντε αδερφές, ιμπεριαλισμός σημαίνει χούντες και πολέμοι | Με ετικέτα: , | 1 Comment »

Επικίνδυνα σενάρια

Posted by redship στο 20 Νοεμβρίου , 2010

Η ελληνική και η τουρκική κυβέρνηση συζητούν για τη συνδιαχείριση του Αιγαίου, που διαπλέκεται και με τις απαιτήσεις του ΝΑΤΟ, για τη μετατροπή του σε κλειστή ΝΑΤΟική θάλασσα (φωτ.: από τη ΝΑΤΟική άσκηση Sea Day)
Associated Press

Μέσα στην προεκλογική περίοδο με διαρροές στον Τύπο έγιναν γνωστές «μυστικές» διαπραγματεύσεις της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ με την τουρκική κυβέρνηση για το Αιγαίο. Τότε, ο υπουργός Εξωτερικών, Δημ. Δρούτσας, δήλωσε ότι η κυβέρνηση δε θα δεχθεί «ούτε γρατζουνιά σε ό,τι αφορά τα κυριαρχικά μας δικαιώματα», ενώ η εφημερίδα «ΤΑ ΝΕΑ» έγραψε ότι η κυβέρνηση απέρριψε τελικά πρόταση της Τουρκίας για μυστική συμφωνία που θα οδηγούσε σε καθεστώς συνδιαχείρισης του Αιγαίου σε στρατιωτικό επίπεδο. Η ουσία είναι ότι οι δύο κυβερνήσεις συζητούν για τη συνδιαχείριση του Αιγαίου, ενώ είναι γνωστό ότι το θέμα διαπλέκεται και με τις απαιτήσεις του ΝΑΤΟ για τη μετατροπή του σε κλειστή ΝΑΤΟική θάλασσα.

Το ΚΚΕ έχει κατ’ επανάληψη μιλήσει για συνδιαχείριση που οδηγεί στην απεμπόληση κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας και μάλιστα ότι τα νησιά του ανατολικού Αιγαίου κινδυνεύουν. Υπήρξε και σχετικό δημοσίευμα της «Ελευθεροτυπίας» παλιότερα, που έκανε λόγο για μοίρασμά του με όριο τον 25ο Μεσημβρινό. Τίποτα απ’ αυτά δεν έχει με απόλυτο τρόπο διαψευστεί. Μάλιστα το ΚΚΕ είναι το μόνο κόμμα που εδώ και καιρό προβάλλει αυτό το θέμα ως μείζον επισημαίνοντας τους κινδύνους για το λαό μας. Ολοι οι άλλοι το αποσιωπούν. Ηρθε όμως ο Εγκεμέν Μπαγίς, υπουργός Επικρατείας της Τουρκίας και επικεφαλής των διαπραγματεύσεων Τουρκίας – Ευρωπαϊκής Ενωσης, με συνέντευξή του στα χθεσινά «ΝΕΑ» να επιβεβαιώσει τα παραπάνω λέγοντας «πως όπου δεν καταφέρουν οι δύο χώρες να φθάσουν σε συμφωνία, δηλαδή «σε διαφιλονικούμενες περιοχές, να φτιάξουμε πλατφόρμες πετρελαίου που μπορούν να γίνουν πλατφόρμες επίλυσης. Μπορούμε να μετατρέψουμε τα προβλήματα σε ευκαιρίες. Είναι σημαντικό που έχουμε ομάδες που ασχολούνται με τεχνικά ζητήματα»». Και συνεχίζει η εφημερίδα, ότι ο Τούρκος υπουργός «πιστεύει πως αν λυθούν τα προβλήματα, το Αιγαίο και η Ανατολική Μεσόγειος μπορούν να γίνουν «ένας παράδεισος τουρισμού και εισοδήματος για όλες τις εμπλεκόμενες χώρες»».

Για τα συμφέροντα της ελληνικής αστικής τάξης

Να λοιπόν που επιβεβαιώνονται οι εκτιμήσεις του ΚΚΕ ότι οι ελληνοτουρκικές διαφορές και η συμφωνία για συνδιαχείριση του Αιγαίου σχετίζονται με ολόκληρη την περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου. Το ζήτημα αφορά στην ευρύτερη θαλάσσια περιοχή της Κύπρου, όπου εκδηλώνονται αντιθέσεις μεταξύ Ισραήλ, Τουρκίας και Λιβάνου (με τη στήριξη και του Ιράν), για την οριοθέτηση των σχετικών κυριαρχικών δικαιωμάτων. Η περιοχή αποτελεί ήδη εστία όξυνσης των ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων, στις οποίες εμπλέκονται όλα τα ιμπεριαλιστικά κέντρα. Στο επίκεντρο βρίσκονται τα κοιτάσματα φυσικού αερίου (όπως το πεδίο Λεβιάθαν μεταξύ Κύπρου και Ισραήλ και το Θαλάσσιο οικόπεδο 12 της κυπριακής ΑΟΖ), τα πετρελαϊκά κοιτάσματα της Β. Κύπρου καθώς και η ισραηλινή πρόταση για μεταφορά φυσικού αερίου με υποθαλάσσιο αγωγό στην Ελλάδα. Για την ύπαρξη αυτών των κοιτασμάτων και τη γεωπολιτική σημασία τους υπάρχουν επισημάνσεις του ΚΚΕ ήδη από το 2002. Η πρόσφατη επίσκεψη του υπουργού Εξωτερικών, Δ. Δρούτσα, στη Μέση Ανατολή, συνδέεται με αυτές τις επικίνδυνες εξελίξεις.

Η κυβέρνηση έχει τεράστιες ευθύνες για την απεμπόληση των κυριαρχικών δικαιωμάτων στο Αιγαίο (τα οποία περιλαμβάνουν και τα δικαιώματα εξόρυξης των πλούσιων πετρελαϊκών κοιτασμάτων), με την αποδοχή της σύστασης Ανώτατου Συμβουλίου Συνεργασίας Ελλάδας – Τουρκίας και τη δρομολόγηση της συνεκμετάλλευσης των κοιτασμάτων πετρελαίου. Και γίνεται σε όφελος και με προτροπή της ελληνικής αστικής τάξης γι’ αυτό και η συμμετοχή της στην προώθηση ιμπεριαλιστικών σχεδίων για τον έλεγχο της ευρύτερης περιοχής. Γιατί επιδιώκει την αναβάθμιση της χώρας σε κόμβο μεταφοράς εμπορευμάτων και ενέργειας προς την ΕΕ. Προσπαθεί να ενισχύσει τη θέση της στην εξαγωγή κεφαλαίου στην ευρύτερη περιοχή αλλά και να προσελκύσει σημαντικές επενδύσεις για να δώσει ώθηση στην καπιταλιστική ανάπτυξη στην Ελλάδα.

Η εργατική τάξη και τα άλλα φτωχά λαϊκά στρώματα της χώρας μας, ακόμη περισσότερο να συμβάλουν στην αντιιμπεριαλιστική πάλη και να πυκνώσουν τις γραμμές του αντιιμπεριαλιστικού κινήματος. Μόνο το δικό τους κίνημα μπορεί να οργανώσει τη λαϊκή αντεπίθεση απέναντι στα ιμπεριαλιστικά σχέδια, για την υπεράσπιση των κυριαρχικών δικαιωμάτων

Posted in 50 χρόνια NATO η ίδια ιστορία, ριζασπάστης, το αιγαιο τα πετρέλαια και οι πέντε αδερφές, αμερικανοτσολιάδες | Με ετικέτα: | Leave a Comment »

Λεφτά υπάρχουν και τα δίνουν … στο ΝΑΤΟ!

Posted by redship στο 21 Οκτωβρίου , 2010

Γράφει    ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ στον ημεροδρόμο του ριζοσπάστη

«Γύρω από τους αμυντικούς εξοπλισμούς φτιάχτηκαν περιουσίες, ενδεχομένως και πολιτικές καριέρες»!

Ομολογούμε ότι κατόπιν της ανωτέρω δήλωσης του αναπληρωτή υπουργού Αμυνας, του κ. Μπεγλίτη (συνέντευξη στο ρ/σ «Φλας», 29/9/2010), είμεθα συντετριμμένοι. Συμβαίνουν τέτοια πράγματα;…

Εντούτοις (και παρά τη συντριβή μας) αισθανόμαστε υποχρεωμένοι να υπενθυμίσουμε ότι ο κ. Μπεγλίτης, ούτε ως σχολιαστής, ούτε ως αφ’ υψηλού παρατηρητής δικαιούται να εμφανίζεται.

Είναι υπουργός (του υπενθυμίζουμε). Και μάλιστα είναι υπουργός εκείνου του πρωθυπουργού που θεωρεί ύψιστη προσφορά του προς τον τόπο να διακηρύσσει ότι η Ελλάδα είναι μια διεφθαρμένη χώρα…

Επιπλέον, στην Ελλάδα και στον κόσμο όλον, τις παραγγελίες όπλων, περιέργως πώς, δεν τις κάνουν οι λαοί.

Τις κάνουν οι άνθρωποι του πολιτικού κατεστημένου, σε απευθείας συνεννοήσεις με τις πολυεθνικές, με τους στρατιωτικούς οργανισμούς και με κρατικούς φορείς.

Επομένως, ο κ. Μπεγλίτης, δεδομένου ότι «και λίγοι είμαστε και καλά γνωριζόμαστε σε αυτή τη χώρα», όπως ο ίδιος διαπίστωσε, θα πρέπει

– αντί της επίδειξης μιας ηχηρής, πλην ανέξοδης, «λεβεντιάς» –

να μας πει (συγκεκριμένα) περί ποίων (συγκεκριμένα) τις περιουσίες και περί ποίων (συγκεκριμένα) τις πολιτικές καριέρες ομιλεί.

  • Ποιοι, λοιπόν, έκαναν τις περιουσίες και τις καριέρες, γύρω από τους εξοπλισμούς;
  • Για ποιες βιομηχανίες και για ποιους εμπόρους όπλων «δούλεψαν»;
  • Ποιες «σύμμαχες» χώρες «έφαγαν» από τους αμυντικούς εξοπλισμούς;
  • Και το κυριότερο: Ποιο το ακριβές μέγεθος των εξοπλιστικών κονδυλίων που έγιναν στο όνομα των «αμυντικών αναγκών», αλλά πήγαν υπέρ ΝΑΤΟ και ΕΕ και κατά πόσο έχουν επιβαρύνει το δημόσιο χρέος και το έλλειμμα, τα οποία καλούνται να αποπληρώσουν οι «διεφθαρμένοι» μισθωτοί και οι «διαπλεκόμενοι» συνταξιούχοι;

Πέρα, όμως, από το ερώτημα πόσο κόστισαν και πόσο κοστίζουν στον ελληνικό λαό αυτές οι «δουλειές», τίθεται και το απολύτως συναφές ερώτημα:

Εναν ολόκληρο χρόνο μετά την ανάληψη της διακυβέρνησης της χώρας από το ΠΑΣΟΚ, μπορούν να μας πληροφορήσουν

– δεν πήρε κάτι σχετικό το αυτί μας –

ποια από αυτές τις «δουλειές»

τη σταμάτησε,

την κατάργησε ή

την κατήγγειλε η κυβέρνηση Παπανδρέου και οι υπουργοί του;

Αντιθέτως, τα μόνα που γνωρίζουμε για τις επιδόσεις της κυβέρνησης στο ζήτημα των εξοπλισμών είναι,

αφ’ ενός η παραγγελία από τον κ. Παπανδρέου έξι νέων φρεγατών κατά τη συνάντησή του με τον Σαρκοζί,

αφ’ ετέρου η παραλαβή από τη Γερμανία κάτι «υποβρυχίων που γέρνουν»…

Παρεμπιπτόντως:

Προχτές το ίδρυμα «Στράτφορ» απένειμε το «αργυρό μετάλλιο» στην Ελλάδα για το γεγονός ότι είναι, εντός των 27 κρατών – μελών του ΝΑΤΟ,

η δεύτερη (!) μετά τις ΗΠΑ σε στρατιωτικούς εξοπλισμούς, με δαπάνη που το ύψος της αγγίζει περίπου το 4% του ΑΕΠ της χώρας!

Δηλαδή, πάνω από 10 δισεκατομμύρια ευρώ ετησίως!

Πρόκειται για χρήματα με τα οποία θα μπορούσε να έχει αποτραπεί

(δυο φορές!) το πακέτο των μέτρων που ανακοίνωσε η κυβέρνηση με το μνημόνιο, τον περασμένο Μάη.

Θυμίζουμε ότι τα συγκεκριμένα μέτρα, μόνο στην Περιφέρεια Αττικής, έχουν οδηγήσει ένας στους έντεκα κατοίκους να ζει με συσσίτιο (!) και ένας στους τρεις να αδυνατεί να πληρώσει το λογαριασμό της ΔΕΗ!

Εχει, επομένως, να μας πει κάτι ο κ. Μπεγλίτης

ή, ακόμα καλύτερα, ο πρωθυπουργός του,

για το μερτικό της σημερινής κυβέρνησης σ’ αυτό το διαρκές (και συνεχιζόμενο επί των ημερών τους) «κατόρθωμα»;

Posted in 50 χρόνια NATO η ίδια ιστορία, το πασοκ στην υπηρεσία του κεφαλαίου, αισχροκερδούν βάρος του λαού, κυριαρχεί η ορδή των απατεώνων, κόντρα στη σαπίλα που αναδύουν | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »