καράβι κόκκινο

τα μαύρα τα μαλλιά μας και αν ασπρίσαν δεν μας τρομάζει η βαρυχειμωνιά

  • Ε, το λοιπόν, ο,τι και να είναι τ’ άστρα, εγώ τη γλώσσα μου τους βγάζω. Για μένα, το λοιπόν, το πιο εκπληκτικό, πιο επιβλητικό, πιο μυστηριακό και πιο μεγάλο, είναι ένας άνθρωπος που τον μποδίζουν να βαδίζει. Είναι ένας άνθρωπος που τον αλυσοδένουνε

  • Γιάννης Ρίτσος

    Να με θυμόσαστε - είπε. Χιλιάδες χιλιόμετρα περπάτησα χωρίς ψωμί, χωρίς νερό, πάνω σε πέτρες κι αγκάθια, για να φέρω ψωμί και νερό και τριαντάφυλλα. την ομορφιά ποτές μου δεν την πρόδωσα. Όλο το βιος μου το μοίρασα δίκαια. Μερτικό εγώ δεν κράτησα. Πάμπτωχος. Μ' ένα κρινάκι του αγρού τις πιο άγριες νύχτες μας φώτισα. Να με θυμάστε.

  • κώστας βάρναλης

    Δε λυπάμαι τα γηρατειά που φεύγουν - τα μωράκια που έρχονται άθελά τους να ζήσουν σκλάβοι, να πεθάνουν σκλάβοι, σ' έναν κόσμο ελεύθερων αφεντάδων. Θα τους μαθαίνουν: η σκλαβιά τους χρέος εθνικόν και σοφία του Πανάγαθου!... Πότε θ' αναστηθούν οι σκοτωμένοι; ΚΩΣΤΑ ΒΑΡΝΑΛΗΣ 20.10.1973

  • ------------------------------- Την πόρτα αν δεν ανοίγει, τη σπαν, σας είπα. Τι στέκεστε, τι γέρνετε σκυφτοί; Λαέ σκλάβε, δειλέ, ανανιώσου, χτύπα! Και κέρδισε μονάχος το ψωμί -------------------------------- -------------------------------- ''Aν το δίκιο θες, καλέ μου, με το δίκιο του πολέμου θα το βρής. Όπου ποθεί λευτεριά, παίρνει σπαθί''
  • κομαντάντε Μάρκος

  • «Ο Μάρκος είναι γκέι στο Σαν Φρανσίσκο, μαύρος στη Νότια Αφρική, ασιάτης στην Ευρώπη, αναρχικός στην Ισπανία, Παλαιστίνιος στο Ισραήλ, γύφτος στην Πολωνία, ειρηνιστής στη Βοσνία, Εβραίος στη Γερμανία, μια γυναίκα μόνη στο Μετρό τα ξημερώματα, με άλλα λόγια ο Κομαντάτε Μάρκος είμαστε εμείς, το πρόσωπο του κάθε καταπιεσμένου ανθρώπου πάνω στον πλανήτη»
  • μπερτολντ μπρεχτ

    Δεν είμαι άδικος, μα ούτε και τολμηρός και να που σήμερα μου δείξανε τον κόσμο τους μόνο το ματωμένο δάκτυλό τους είδα μπρος και είπα ευθύς: “μ’αρέσει ο νόμος τους” Τον κόσμο αντίκρυσα μέσ’απ’ τα ρόπαλά τους Στάθηκα κι είδα, ολημερίς με προσοχή. Είδα χασάπηδες που ήταν ξεφτέρια στη δουλειά τους. και σαν με ρώτησαν “σε διασκεδάζει;” είπα “πολύ”! Κι από την ώρα εκείνη, λέω “ναι” σε όλα, κάλλιο δειλός, παρά νεκρός να μείνω. Για να μη με τυλίξουνε σε καμιά κόλλα, ό,τι κανένας δεν εγκρίνει το εγκρίνω Φονιάδες είδα, κι είδα πλήθος θύματα, μου λείπει θάρρος, μα όχι και συμπόνια Και φώναξα, βλέποντας τόσα μνήματα: “καλά τους κάνουν -για του έθνους την ομόνοια!” Να φτάνουν είδα δολοφόνων στρατιές κι ήθελα να φωνάξω “σταματήστε!” Μα ξέροντας πως κρυφοκοίταζε ο χαφιές, μ’άκουσα να φωνάζω: “Ζήτω!Προχωρήστε!” Δε μου αρέσει η φτήνια και η κακομοιριά Γι’αυτό κι έχει στερέψει η έμπνευσή μου. Αλλά στου βρώμικού σας κόσμου τη βρωμιά ταιριάζει, βέβαια-το ξέρω-κι η έγκρισή μου

  • Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας

    Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας κι αφήνει άλλους ν' αγωνιστούν για τη υπόθεσή του πρέπει προετοιμασμένος να ' ναι : γιατί όποιος δεν έχει τον αγώνα μοιραστεί Θα μοιραστεί την ήττα . Ούτε μια φορά δεν αποφεύγει τον αγώνα αυτός που θέλει τον αγώνα ν' αποφύγει : γιατί θ' αγωνιστεί για την υπόθεση του εχτρού όποιος για τη δικιά του υπόθεση δεν έχει αγωνιστεί .
  • εγκώμιο στον κομμουνισμό – μπέρτολτ μπρέχτ

    Είναι λογικός, καθένας τον καταλαβαίνει. Ειν' εύκολος. Μια και δεν είσαι εκμεταλλευτής, μπορείς να τον συλλάβεις. Είναι καλός για σένα, μάθαινε γι' αυτόν. Οι ηλίθιοι ηλίθιο τον αποκαλούνε, και οι βρωμεροί τον λένε βρωμερό. Αυτός είναι ενάντια στη βρωμιά και την ηλιθιότητα. Οι εκμεταλλευτές έγκλημα τον ονοματίζουν. Αλλά εμείς ξέρουμε: Είναι το τέλος κάθε εγκλήματος. Δεν είναι παραφροσύνη, μα Το τέλος της παραφροσύνης. Δεν είναι χάος Μα η τάξη. Είναι το απλό Που είναι δύσκολο να γίνει.
  • οι δικαστές

    Να οι κύριοι δικαστές τους λέμε οι καταπιεστές πως δίκαιο είναι τον λαό τι συμφέρει μα αυτοί δεν ξέρουν ποιο είναι αυτό κι έτσι δικάζουν στο σωρό μέχρι να βάλουν το λαό ολόκληρο στο χέρι
  • ———–

    Εχουνε νομικά βιβλία και διατάγματα Εχουνε φυλακές και οχυρώσεις Εχουνε δεσμοφύλακες και δικαστές Που παίρνουνε πολλά λεφτά κι έτοιμοι για όλα είναι. Μπ. Μπρεχτ
  • ———————

    "Όταν ήρθαν να πάρουν τους Εβραίους, δεν διαμαρτυρήθηκα, γιατί δεν ήμουν Εβραίος. Όταν ήρθαν για τους κομμουνιστές δεν φώναξα, γιατί δεν ήμουν κομμουνιστής. Όταν κατεδίωξαν τους τσιγγάνους, ούτε τότε φώναξα, γιατί δεν ήμουν τσιγγάνος. Όταν ο Χίτλερ φυλάκιζε ομοφυλόφιλους δεν αντέδρασα γιατί δεν ήμουν ομοφυλόφιλος Όταν έκλεισαν το στόμα των Ρωμαιοκαθολικών που αντιτάσσονταν στο φασισμό, δεν έκανα τίποτα γιατί δεν ήμουν καθολικός. Μετά ήρθαν να συλλάβουν εμένα, αλλά δεν υπήρχε πια κανείς να αντισταθεί μαζί μου"
  • ========================

    Λες: Πολύ καιρό αγωνίστηκες. Δεν μπορείς άλλο πια ν’ αγωνιστείς. Άκου λοιπόν: Είτε φταις είτε όχι: Σαν δε μπορείς άλλο να παλέψεις, θα πεθάνεις. Λες: Πολύ καιρό έλπιζες. Δεν μπορείς άλλο πια να ελπίσεις. Έλπιζες τi; Πως ο αγώνας θαν’ εύκολος; Δεν είν’ έτσι. Η θέση μας είναι χειρότερη απ’ όσο νόμιζες. Είναι τέτοια που: Αν δεν καταφέρουμε το αδύνατο Δεν έχουμε ελπίδα. Αν δεν κάνουμε αυτό που κανείς δεν μπορεί να μας ζητήσει Θα χαθούμε. Οι εχθροί μας περιμένουν να κουραστούμε. Όταν ο αγώνας είναι στην πιο σκληρή καμπή του. Οι αγωνιστές έχουν την πιο μεγάλη κούραση. Οι κουρασμένοι, χάνουν τη μάχη.
  • Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους

    Αυτοί που βρίσκονται ψηλά θεωρούν ταπεινό να μιλάς για το φαΐ. Ο λόγος; έχουνε κιόλας φάει. Αν δε νοιαστούν οι ταπεινοί γι' αυτό που είναι ταπεινό ποτέ δεν θα υψωθούν. Αυτοί που αρπάνε το φαϊ απ’ το τραπέζι κηρύχνουν τη λιτότητα. Αυτοί που παίρνουν όλα τα δοσίματα ζητάν θυσίες. Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους για τις μεγάλες εποχές που θά 'ρθουν.
  • che

    Πιστεύω στην ένοπλη πάλη σαν μοναδική λύση για τους λαούς που αγωνίζονται για την απελευθέρωσή τους και είμαι συνεπής με τις πεποιθήσεις μου. Πολλοί θα με πουν τυχοδιώκτη και είμαι, μόνο που είμαι άλλου είδους τυχοδιώκτης, ένας από εκείνους που προβάλλουν τα στήθη τους για να αποδείξουν τις αλήθειες τους.

  • Αξίζει για ένα όνειρο να ζεις, κι ας είναι η φωτιά του να σε κάψει
  • pablo neruda

    όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας, επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές, όποιος δεν αλλάζει περπατησιά, όποιος δεν διακινδυνεύει και δεν αλλάζει χρώμα στα ρούχα του, όποιος δεν μιλεί σε όποιον δεν γνωρίζει. όποιος αποφεύγει ένα πάθος, όποιος δεν είναι ευτυχισμένος στη δουλειά του, όποιος δεν διακινδυνεύει τη βεβαιότητα για την αβεβαιότητα για να κυνηγήσει ένα όνειρο, όποιος δεν επιτρέπει στον εαυτό του τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του να αποφύγει τις εχέφρονες συμβουλές. όποιος δεν ταξιδεύει, όποιος δεν διαβάζει, όποιος δεν ακούει μουσική, όποιος δεν βρίσκει σαγήνη στον εαυτό του όποιος καταστρέφει τον έρωτά του, όποιος δεν επιτρέπει να τον βοηθήσουν, όποιος περνάει τις μέρες του παραπονούμενος για τη τύχη του ή για την ασταμάτητη βροχή. όποιος εγκαταλείπει μια ιδέα του πριν την αρχίσει, όποιος δεν ρωτά για πράγματα που δεν γνωρίζει. Αποφεύγουμε τον θάνατο σε μικρές δόσεις, όταν θυμόμαστε πάντοτε ότι για να είσαι ζωντανός χρειάζεται μια προσπάθεια πολύ μεγαλύτερη από το απλό γεγονός της αναπνοής. Μόνο η ένθερμη υπομονή θα οδηγήσει στην επίτευξη μιας λαμπρής ευτυχίας.

  • από το Canto general

    Μπορεί να κόψουν όλα τα λουλούδια, αλλά δεν θα γίνουν ποτέ αφέντες της Άνοιξης
  • κ. καβάφης

    Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις
  • κωστής παλαμάς

    Και τους τρέμουνε των κάμπων οι κιοτήδες και μ’ ονόματα τους κράζουν πονηρά κλέφτες κι απελάτες και προδότες. Τους μισούν οι βασιλιάδες κι όλοι οι τύραννοι κι είναι μέσα στους σκυφτούς τα παλληκάρια κι είναι μες στους κοιμισμένους οι στρατιώτες…” Κ . Παλαμάς στο Δωδεκάλογο του Γύφτου.
  • διαμοιρασμός του blog

    Bookmark and Share
  • διαχείριση

  • on line επισκέπτες

  • ημερολόγιο άρθρων

    Οκτώβριος 2019
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Φεβ.    
     123456
    78910111213
    14151617181920
    21222324252627
    28293031  
  • Εγγραφή

Archive for the ‘το πασοκ στην υπηρεσία του κεφαλαίου’ Category

Τα εν οίκω…

Posted by redship στο 23 Ιουνίου , 2012

 

 

 

«»Ημασταν σαν τις πόρνες μετά την πρώτη τους φορά» εξομολογείται μιλώντας στο «Βήμα της Κυριακής» κορυφαίο στέλεχος της κυβέρνησης όταν αναφέρεται στην ψυχολογική κατάσταση των μελών του Υπουργικού Συμβουλίου την ημέρα της συνεδρίασης για την επικύρωση του μνημονίου στις 5 Μαΐου 2010.

«Κοιτάζαμε ο ένας τον άλλον και ήμασταν όλοι χλωμοί» λέει. «Αισθανόμασταν μεγάλη ντροπή, αφού δεν μπορούσαμε να πιστέψουμε ότι εμείς, το ΠΑΣΟΚ, οδηγήσαμε την Ελλάδα στο ΔΝΤ και τεμαχίσαμε μισθούς και συντάξεις».

Και καταλήγει:

«Από τότε έχουμε εκπορνευτεί πλήρως. Εχουμε κάνει τα ίδια πράγματα πολλές φορές χωρίς να αισθανόμαστε ίχνος ντροπής»».

Αυτά τα εξόχως μειωτικά – για τις πόρνες – γράφονταν στο κυβερνητικό (με όποια αστική κυβέρνηση) «Βήμα», στις 16/10/2011.

Ε, λοιπόν, με αυτούς είναι ο Σαμαράς, της «πατριωτικής δεξιάς» και του δεύτερου μνημονίου,

και ο κ. Κουβέλης, της «υπεύθυνης αριστεράς» και του «αντιμνημονίου»,

που συνέπηξαν κυβέρνηση «εθνικής σωτηρίας»…

Posted in "παπατζήδες", ριζασπάστης, τα γιουσουφάκια των εμίρηδων, το πασοκ στην υπηρεσία του κεφαλαίου | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

ΠΑΡΑΙΤΗΣΕΙΣ Υπουργων και Βουλευτων – ΡΕΥΣΤΟ το Πολιτικο Σκηνικο

Posted by redship στο 10 Φεβρουαρίου , 2012

 από redfly planet

ΒΟΥΛΙΑΖΕΙ το καράβι του Μνημονίου κάτω από τη λαϊκή κατακραυγή!
ΚΩΛΟΤΟΥΜΠΑ Καραντζαφέρη – Παραιτήσεις υπουργών και βουλευτών
ΣΤΡΩΝΟΥΝ ΤΟ ΕΔΑΦΟΣ για Κυβέρνηση Τεχνοκρατών που θα εφαρμόσει τα σκληρά μέτρα!
Μετά τον Ροντούλη και ο Βορίδης με τον Άδωνι πήγαν (μαζί…) στη Βουλή και κατέθεσαν τις παραιτήσεις τους. Μόνο που αυτοί, σε αντίθεση με τον Ροντούλη, δήλωσαν ότι θα ψηφίσουν το νέο μνημόνιο! Και αν δεν τους διαγράψει ο Καρατζαφέρης αναμένεται να ανεξαρτητοποιηθούν.
Συμπέρασμα: εκτός από την κυβέρνηση, διαλύεται και το ΛΑΟΣ.
 
Παραιτήθηκε η Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου απο το ΠΑΣΟΚ
Έπειτα από τις παραιτήσεις του υφυπουργού Εργασίας κ. Γιάννη Κουτσούκου και του βουλευτή Άρτας κ. Παύλου Στασινού, ήταν θέμα χρόνου για την κ. Ξενογιαννακοπούλου να υποβάλει την παραίτησή της και να θέσει εαυτόν εκτός μεταβατικής κυβέρνησης.

Posted in πουλάνε ψεύτικες ελπίδες στον λαό, τα παπαγαλάκια του κεφαλαίου, το πασοκ στην υπηρεσία του κεφαλαίου, Δύο Ελλάδες δύο τάξεις μία λύση, η βρώμικη ηθική των αστών | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

Οι καημένοι οι κροκόδειλοι…

Posted by redship στο 31 Ιανουαρίου , 2012

«Είκοσι χρόνια στην πολιτική, δεν έχω βάλει τα κλάματα. Μου συνέβη στο θέμα της καθυστέρησης των βιβλίων, όταν αισθάνθηκα ότι δεν μπορούσα να κάνω απολύτως τίποτα. Αυτό το αδιέξοδο που δημιουργήθηκε και που επηρέασε τις οικογένειες, με έκανε να κλάψω».

Τα παραπάνω δεν είναι δήλωση κάποιου κροκόδειλου, από εκείνους που – ξέρετε – δακρύζουν όταν καταβροχθίζουν τα θύματά τους. Αλλωστε, οι κροκόδειλοι δε συνηθίζουν να κάνουν δηλώσεις…

Οσα διαβάσατε τα δήλωσε – προφανώς χωρίς να ερυθριά – την περασμένη Παρασκευή στα «Νέα» η υπουργός Παιδείας, η αξιότιμη κυρία Αννα Διαμαντοπούλου.

Κατόπιν αυτών το παζλ συμπληρώνεται ως εξής:

Είχαμε έναν πρωθυπουργό, τον Παπανδρέου, που δεν υπήρξε ανακοίνωση «κανιβαλικού» μέτρου από την κυβέρνησή του που να μη συνοδεύτηκε από δήλωσή του για το πόσο πολύ «πονάει» και «θλίβεται» που μας το επέβαλε…

Εχουμε έναν υπουργό Οικονομικών, τον Βενιζέλο, ο οποίος μας έχει δηλώσει – επανειλημμένως – ότι κάθε φορά που μας κόβει τους μισθούς «συμπάσχει» μαζί μας και ότι κάθε φορά που μας βάζει φόρους και χαράτσια νιώθει «εξουθενωμένος»…

Εχουμε έναν υπουργό Υγείας και πριν Κοινωνικών Ασφαλίσεων, τον Λοβέρδο, που συχνάζει στα κανάλια είτε για να υπεραμυνθεί των περικοπών στις συντάξεις, είτε για να δικαιολογήσει τη διάλυση του συστήματος Υγείας, και που κάθε φορά δεν ξεχνά να ποζάρει με κείνο το σπαραξικάρδιο ύφος του ανθρώπου που πολύ μας «συμπονά»…

Εχουμε, τώρα, μια υπουργό της Παιδείας και της… φωτοτυπίας, η οποία μάθαμε ότι τόσο πολύ λυπάται για το χάλι στο οποίο μας έχουν ρίξει αυτή και οι συνάδελφοί της, που «κλαίει»…

Συνεπώς, ό,τι σχόλια έχετε να κάνετε για την πολιτική αυτών των καλών και ευαίσθητων ανθρώπων, ας τα κάνετε μόνοι σας.

Η στήλη δεν πρόκειται να χαλάσει το στόμα της…

 

Posted in παιδεία, παιδεία στα μέτρα του κεφαλαίου, ρήξη και ανατροπή, το πασοκ στην υπηρεσία του κεφαλαίου | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

Συνδικαλιστής της ΠΑΣΚΕ πρότεινε τρόπους για να κοπεί το ρεύμα!

Posted by redship στο 15 Νοεμβρίου , 2011

Τον εχθρικό ρόλο της ηγεσίας της ΠΑΣΚΕ σε βάρος των εργαζομένων αποκαλύπτει η στάση του συνδικαλιστή της και μέλος του ΔΣ της ΔΕΗ (τυπικά ως εκπρόσωπος των εργαζομένων), Γιάννη Καραβασίλη, ο οποίος πρότεινε μέτρα για να αντιμετωπιστούν όσοι δεν μπορούν να πληρώσουν το χαράτσι για τα ακίνητα, αλλά και όσοι δεν μπορούν να πληρώσουν ούτε το ρεύμα. Προτάσεις δηλαδή που στηρίζουν το κεφάλαιο σε βάρος των εργαζομένων και των ανέργων.

Να τι λέει σε επιστολή του ο συνδικαλιστής, ενημερώνοντας για τη συνεδρίαση του ΔΣ της ΔΕΗ:

Αφού διαπιστώνει πως «λόγω οικονομικής κρίσης, το ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ ολοένα και πολλαπλασιάζεται, σε συνδυασμό με τις ρευματοκλοπές, η κατάσταση συνέχεια επιδεινώνεται» στη συνέχεια μία από τις προτάσεις που κάνει είναι τα συνεργεία της ΔΕΗ «να αλλάξουν τον τρόπο διακοπής στους παρόχους, όχι από τις ασφάλειες αλλά από τη γραμμή».

Είναι εχθροί των εργαζομένων

Το ΠΑΜΕ, σχολιάζοντας τη στάση του συνδικαλιστή, αναφέρει:

«Την ώρα που η εργατική τάξη της χώρας μας, τα λαϊκά στρώματα χτυπιούνται, βασανίζονται από την αντιλαϊκή πολιτική της κυβέρνησης του μαύρου μετώπου (ΠΑΣΟΚ – ΝΔ – ΛΑ.Ο.Σ.), ΕΕ, Κεφαλαίου. Την ώρα που τα χαράτσια καταφθάνουν, ο κυβερνητικός και εργοδοτικός συνδικαλισμός επί το έργον του.

Η ΠΑΣΚΕ ενώ διατυμπανίζει ότι δήθεν είναι ενάντια στα χαράτσια (ΔΕΗ κλπ.), ο εκπρόσωπός της στη συνεδρίαση του ΔΣ της ΔΕΗ ταυτίστηκε με την κυβέρνηση, την εργοδοσία και μάλιστα έκανε προτάσεις για την πιο γρήγορη και αποτελεσματική εφαρμογή του νόμου για την είσπραξη του χαρατσιού μέσω της ΔΕΗ. Η λαϊκή παροιμία ταιριάζει απόλυτα εδώ «…άμα έχεις τέτοιους φίλους τι τους θέλεις τους εχθρούς». Η λογική του εκπροσώπου της ΠΑΣΚΕ, Καραβασίλη, ήταν να μην χάσουν ούτε ένα ευρώ οι μέτοχοι της ΔΕΗ.

Το ΠΑΜΕ καλεί τους εργαζόμενους να οργανώσουν την πάλη τους παντού, εργοστάσιο το εργοστάσιο, επιχείρηση την επιχείρηση, γειτονιά τη γειτονιά για να μην πληρωθούν τα χαράτσια. Με αλληλεγγύη να μην κοπεί το ρεύμα σε κανέναν. Καλεί τους εργαζόμενους της ΔΕΗ, την εργατική τάξη συνολικά να κάνουν το βήμα. Αποφασιστικά να απεμπλακούν από αυτούς τους εργατοπατέρες.

Μακριά και αλάργα από τον κυβερνητικό και εργοδοτικό συνδικαλισμό, είναι εχθροί των εργαζομένων. Να έρθουν σε επαφή με το ταξικό κίνημα, τις δυνάμεις του ΠΑΜΕ στους χώρους δουλειάς. Να βάλουν πλάτη για να αλλάξουν οι συσχετισμοί στο συνδικαλιστικό κίνημα υπέρ του ΠΑΜΕ».

Posted in ριζασπάστης, το πασοκ στην υπηρεσία του κεφαλαίου, Ήταν πατριώτη ένας λαός ένας μεγάλος τοπικός εχθρός. | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

Γιατί ζορίζονται οι «σωτήρες» μας;

Posted by redship στο 9 Νοεμβρίου , 2011

Γράφει   ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

 

Αφού αυτά που αποφασίστηκαν την 26η Οκτώβρη στις Βρυξέλλες είναι η «σωτηρία της Ελλάδας»,

αφού μέσω αυτών των αποφάσεων υπηρετείται το «καλό» του ελληνικού λαού,

τότε:

  • Γιατί ο Παπανδρέου και η αυτοδύναμη κυβέρνησή του εξαναγκάζεται σε φυγή για να εφαρμοστούν αυτές οι τόσο «σπουδαίες» και «σωτήριες» αποφάσεις;
  • Αν είναι τόσο «σωτήριες» αυτές οι αποφάσεις, γιατί όλο το αστικό πολιτικό σύμπαν έπαθε τέτοια πρεμούρα και εκτίμησε ότι για να εφαρμοστούν πρέπει να βάλουν πλάτη όλοι μαζί;
  • Γιατί από την επόμενη στιγμή των «σωτήριων» αποφάσεων της 26ης Οκτώβρη συντελούνται το απίθανο καραγκιοζιλίκι, οι εξευτελισμοί και οι κωλοτούμπες με τα δημοψηφίσματα, τις Κάννες, τις ψήφους εμπιστοσύνης, τα κομπρεμί κ.ο.κ. ώστε να βρεθεί τρόπος εφαρμογής τους;
  • Αφού οι αποφάσεις της 26ης Οκτώβρη «σώζουν» την Ελλάδα, γιατί τόση μεγάλη δυσκολία να εντοπιστεί εκείνος ο πρόθυμος «σωτήρας» που θα τις εφαρμόσει και θα «σώσει» την Ελλάδα;

Ακόμα και πλήρη άγνοια να έχει κάποιος, ακόμα κι αν υπήρχε παντελής έλλειψη πληροφόρησης για τις αποφάσεις των Βρυξελλών,

κοινή λογική χρειάζεται:

Οσα ετοιμάζουν από δω και πέρα για το λαό είναι

λαιμητόμος και

οδοστρωτήρας μαζί.

Οσα θέλουν να επιβάλουν είναι

τόσο βάρβαρα,

τόσο επώδυνα,

τόσο καταστροφικά

που μπροστά τους, τα όσα ζήσαμε τα δυο προηγούμενα χρόνια με το μνημόνιο, θα φαντάζουν παιδική εκδρομή.

Γι’ αυτό τρέχουν. Γι’ αυτό κλυδωνίζονται. Γι’ αυτό «ψάχνονται».

Αν επρόκειτο για τη «σωτηρία» της Ελλάδας και του λαού της, τότε τίποτα από όσα βιώνουμε αυτές τις μέρες δε θα χρειαζόταν.

Αντί να συμβαίνουν όλα όσα συμβαίνουν, αντί των παραιτήσεων, των υποψηφιοτήτων, των διαβουλεύσεων, των ολονυχτιών, θα έκαναν το εξής απλό:

Θα τα εφάρμοζαν και θα μας… «έσωζαν».

Αλλά ξέρουν:

Ξέρουν ότι η απόφαση της 26ης Οκτώβρη και τα μέτρα που τη συνοδεύουν ισοδυναμούν με την εκτέλεση του ελληνικού λαού!

Ξέρουν ότι πρόκειται για ένα μαζικό έγκλημα!

Ενα πρωτοφανές ταξικό έγκλημα κατά των εργαζομένων, που με ένα μόνο τρόπο έχουν ελπίδες να το επιχειρήσουν:

Με το να «δέσουν» πολιτικά τον ελληνικό λαό.

Ξέρουν, όμως, και κάτι επιπλέον:

Οτι ακόμα κι αν το επιχειρήσουν είναι τέτοιο το μέγεθος του εγκλήματος που και πάλι οι πιθανότητές τους να το φέρουν σε πέρας είναι τόσο περιορισμένες ώστε μόνο ενώνοντας τις μεταξύ τους δυνάμεις μπορούν να έχουν ελπίδες επιτυχίας.

Αυτός είναι ο λόγος που δεν μπορούν ο καθένας μόνος του.

Να γιατί δυσκολεύονται να βρουν την κοινή «περπατησιά» για την εφαρμογή της πολιτικής υπέρ της οποίας όλοι μαζί συνομολογούν.

Γιατί τρέμουν το λαό!

Και να γιατί ο ελληνικός λαός έχει μια και μόνο επιλογή:

Να μετατρέψει τους εφιάλτες τους σε πραγματικότητα!

Σε αυτό το πρωτοφανές έγκλημα που ετοιμάζουν εις βάρος του, να τους απαντήσει με μια πρωτοφανέρωτη εκδήλωση της δύναμής του.

Να ορθώσει το ανάστημά του ακόμα ψηλότερα, να τους ανατρέψει και να τους σαρώσει!

Posted in ρήξη και ανατροπή, τα «Νταχάου» της εργοδοτικής αυθαιρεσίας, τα παπαγαλάκια του κεφαλαίου, ταξικός πόλεμος, το πασοκ στην υπηρεσία του κεφαλαίου, Ήταν πατριώτη ένας λαός ένας μεγάλος τοπικός εχθρός., Δύο Ελλάδες δύο τάξεις μία λύση, Η «Δημοκρατία του φερετζέ», Η «κοινωνική ειρήνη» τους είναι ο ταξικός τους πόλεμος | Με ετικέτα: , , , , | Leave a Comment »

το παπατζηλίκι

Posted by redship στο 8 Νοεμβρίου , 2011

Eurokinissi

 

Ο εξ αριστερών στη φωτογραφία είναι ο κ. Παπανδρέου.

Ο άνθρωπος που όλη την περασμένη βδομάδα έλεγε ότι «τον πολεμούν τα συμφέροντα» και κυρίως οι… τραπεζίτες.

Οτι ο κ. Παπανδρέου έχει τεθεί στο στόχαστρο των… τραπεζιτών ειπώθηκε – από τον ίδιο – στο υπουργικό συμβούλιο, στην κοινοβουλευτική ομάδα του ΠΑΣΟΚ, στη Βουλή, μέχρι στο… «Τουίτερ» του το έγραψε ο κ. Παπανδρέου.

*

Ο εκ δεξιών στη φωτογραφία είναι ο κ. Παπαδήμος.

Ενας εξ εκείνων που εμφανίζονται ως οι νέοι «σωτήρες» της Ελλάδας, υπέρ των οποίων «παραμερίζει» ο κ. Παπανδρέου.

Φυσικά, ο κ. Παπαδήμος είναι… τραπεζίτης. Πρώην επικεφαλής της Τράπεζας της Ελλάδας και αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας.

Ανεξάρτητα από την κατάληξη του θέματος της πρωθυπουργοποίησης του κ. Παπαδήμου, τα προηγούμενα γεννούν ορισμένες απορίες.

Τι να υποθέσουμε λοιπόν;

Οτι τελικά οι τραπεζίτες δεν «πολεμούσαν» και τόσο πολύ τον κ. Παπανδρέου και ότι ο κ. Παπανδρέου παρεξήγησε;…

Οτι όντως τον «πολεμούσαν» και ότι τελικά ο κ. Παπανδρέου ενέδωσε;…

‘Η μήπως ότι ο κ. Παπανδρέου δεν είχε και δεν έχει να χωρίσει τίποτα με τους τραπεζίτες, με συνέπεια το παπατζηλίκι να μην έχει διάρκεια ζωής ούτε για λίγα 24ωρα πλέον;…

 

από τον ημεροδρόμο του ριζοσπάστη

Posted in ρήξη και ανατροπή, ριζασπάστης, τραπεζικό κεφάλαιο, το πασοκ στην υπηρεσία του κεφαλαίου | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »

Εμπειρία χρήσιμη για το λαϊκό κίνημα

Posted by redship στο 6 Νοεμβρίου , 2011

Στις εκλογές του 2002 στη Γαλλία, από τον πρώτο γύρο δεν εκλέχτηκε πρόεδρος, αφού κανείς από τους υποψηφίους δε συγκέντρωσε το 50%+1 των ψήφων. Στο δεύτερο γύρο αναμετρήθηκαν ο «δεξιός» Σιράκ με τον «ακροδεξιό» Λεπέν, αφού ο υποψήφιος της «κεντροαριστεράς», σοσαλδημοκράτης Ζοσπέν, ήρθε τρίτος. Ετσι, όλοι μαζί – κομμουνιστές, πράσινοι «σοσιαλδημοκράτες», δηλαδή η «κεντροαριστερά», αφού όλοι μαζί είχαν υποψήφιο τον Ζοσπέν – πανικοβλημένοι, ψήφισαν όλοι τον Σιράκ για να μην εκλεγεί ο «ακροδεξιός» Λεπέν…

Ποιος ανέδειξε τον Λεπέν και το κόμμα του σε δύναμη, που μάλιστα πέρασε στο δεύτερο γύρο των εκλογών; Οι ηγεσίες των σοσιαλιστών και των «δεξιών» της Γαλλίας ενίσχυαν από είκοσι χρόνια πριν τον Λεπέν. Ο Μιτεράν είχε διαπιστώσει ότι ο Λεπέν μπορούσε να «τραβάει» ψήφους από το κόμμα του Σιράκ. Και τον στήριξε με… πατρική στοργή, όπως πολύ εύστοχα ειπώθηκε. Ενώ και η «Δεξιά», διαπιστώνοντας ότι ο Λεπέν «τραβούσε» ψηφοφόρους από το ΚΚ Γαλλίας (ανθρώπους απογοητευμένους από την πολιτική του), ενθάρρυνε τον Λεπέν. Και στις 500 υπογραφές που χρειαζόταν να συγκεντρώσει κανείς, για να είναι υποψήφιος πρόεδρος της Γαλλίας, βρέθηκαν και υπογραφές σοσιαλιστών ανάμεσα στις 500 που συγκέντρωσε ο Λεπέν! Υπήρχε καταγγελία του Λαζουανί, υποψήφιου προέδρου Γαλλίας το 1990, στελέχους του ΓΚΚ, ο οποίος κατάγγειλε, ότι το κόμμα του Λεπέν το δημιούργησε και το ενίσχυσε ποικιλοτρόπως (οικονομικά πρωτίστως) ο Φρανσουά Μιτεράν!

Η ιστορία και η πείρα αυτή με τον Λεπέν είναι επίκαιρη στην Ελλάδα και για τον εξής λόγο: Το ρόλο που έχει αναθέσει η πλουτοκρατία και οι εκτός Ελλάδας σύμμαχοί της στο ΛΑ.Ο.Σ., προκειμένου να χτυπηθεί το εργατικό λαϊκό κίνημα και το ΚΚΕ. Η ταχτική και η δράση του ΛΑ.Ο.Σ. – που δε βρίσκεται απλά στην πρώτη γραμμή της πιο μαύρης αντικομμουνιστικής εκστρατείας, αλλά προάγει και καθεστώτα σαν του φασίστα δικτάτορα Μεταξά, έχει τους Απριλιανούς πραξικοπηματίες δικτάτορες συνομιλητές – είναι επικίνδυνη. Σαν κόμμα που αναλαμβάνει αποστολές προβοκάτορα του λαϊκού κινήματος και του ΚΚΕ, κατ’ επανάληψη, στα πλαίσια του αστικού πολιτικού συστήματος και σε σύμπνοια με την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ. Τι να πρωτοθυμίσουμε; Την υπόθεση «Γερμανός», που «άνοιξε» ο Θ. Πάγκαλος και πήρε τη σκυτάλη ο Καρατζαφέρης; Τα οικονομικά του ΚΚΕ; Το πρόσφατο βρώμικο ψέμα ότι ο Μανιαδάκης, υπουργός Ασφάλειας του Μεταξά, χρηματοδοτούσε τον «Ριζοσπάστη»; Και τόσα πολλά άλλα, που λειτουργεί ως «λαγός» του ΠΑΣΟΚ…

Σήμερα, σε συνθήκες βαθιάς οικονομικής κρίσης, τα αδιέξοδα στο αστικό πολιτικό σύστημα για τη διαχείρισή της σε όφελος του κεφαλαίου μεγαλώνουν. Το εργατικό λαϊκό κίνημα που δρα, αναπτύσσεται και ανασυντάσσεται εδώ και δυο χρόνια, που βρίσκεται σε δυναμική ανάτασης, έχει σημαντική συμβολή στις δυσκολίες των αστών. Το ΚΚΕ είναι στην πρωτοπορία αυτού του κινήματος. Αναζητούνται τρόποι αναδιάταξης, αναδιαμόρφωσης του αστικού πολιτικού συστήματος. Οπως π.χ. τώρα που άνοιξαν το δρόμο των αστικών κυβερνήσεων συνεργασίας. Και ο ΛΑ.Ο.Σ. εντάσσεται στο ρόλο της αντικομμουνιστικής δράσης, που θα ενταθεί, σε συνδυασμό με την αναζήτηση λύσεων στο αστικό πολιτικό σύστημα, έτσι που να διαχειρίζεται αποτελεσματικά τις υποθέσεις του κεφαλαίου υποτάσσοντας το λαό. Και ποιος ξέρει, μήπως μετά τις τελευταίες εξελίξεις και την αναζήτηση από το ΠΑΣΟΚ ευρείας πλειοψηφίας για τη δανειακή συμφωνία δούμε και συνεργασία ΠΑΣΟΚ-ΛΑ.Ο.Σ. στο όνομα της «σωτηρίας» της Ελλάδας;

Αποπροσανατολιστικές ερμηνείες και πραγματικότητα

Οι γαλλικές εκλογές του 2002 έγιναν τότε αντικείμενο πολυποίκιλων σχολιασμών, ερμηνειών, εκτιμήσεων, αναζητήσεων, σε σχέση με το πώς θα επιδράσουν στις κοινωνικοπολιτικές εξελίξεις στη Γαλλία και όχι μόνο. Με επίκεντρο την αποτύπωση της εικόνας των αποτελεσμάτων στο φαινόμενο «Λεπέν».

Η ενίσχυση του ακροδεξιού, εθνικιστή Λεπέν συνοδεύτηκε με την κάθετη πτώση της «κεντροαριστεράς» και της σοσιαλδημοκρατίας και ξεσήκωσε κινδυνολογικό θόρυβο. Το στοιχείο που χρησιμοποίησαν για να σπείρουν πανικό στο γαλλικό λαό, και όχι μόνο, ήταν το γεγονός ότι ο Λεπέν αναδείχτηκε στη δεύτερη θέση και θα αναμετριόταν για την προεδρία της Γαλλίας με το «δεξιό» Σιράκ. Ο θόρυβος και ο πανικός δημιουργήθηκε από τους κάθε λογής σοσιαλδημοκράτες, «κεντροαριστερούς», «νεοαριστερούς» τύπου ΣΥΝ στην Ελλάδα και… βάλε. Κίνδυνος φασισμού αναφωνούσαν και ας είχαν συμβάλει όλοι, με προεξάρχουσα τη σοσιαλδημοκρατία, στην ενίσχυση του Λεπέν.

Είναι αναγκαίο να επισημάνουμε ότι στη διαμόρφωση των κοινωνικοπολιτικών εξελίξεων, η αντικειμενική πραγματικότητα έχει άμεση σχέση με τον υποκειμενικό παράγοντα, τα πολιτικά κόμματα και την επιρροή που ασκούν με τη δράση τους στις λαϊκές μάζες, είτε βρίσκονται στην κυβερνητική εξουσία είτε όχι. Και επειδή στην κοινωνία υπάρχουν τάξεις και συμφέροντα, η ανθρώπινη παρέμβαση πραγματοποιείται με την πολιτική, την οποία διαμορφώνουν, εκφράζουν και προωθούν τα πολιτικά κόμματα. Που με τη σειρά τους εκφράζουν συγκεκριμένα ταξικά συμφέροντα.

Πίσω, λοιπόν, από τον ορυμαγδό που σήκωσαν οι αναλυτές και δημοσιολόγοι και στην Ελλάδα, με αφορμή τις γαλλικές εκλογές του 2002, κρύβονταν δύο βασικά ζητήματα: Η λειτουργία του αστικού πολιτικού συστήματος, των πολιτικών κομμάτων, αλλά και η επίδραση των μαζών στην εξέλιξή του, έτσι που να συνεχίζεται, όσο γίνεται πιο ανώδυνα για την αστική τάξη και τα μονοπώλια, η σταθερότητά του, η ενίσχυσή του, η παράταση ζωής του μελλοθάνατου καπιταλισμού.

Να πάρουμε υπόψη ότι επαναστατικό υποκείμενο, δηλαδή Κομμουνιστικό Κόμμα, με στρατηγική και τακτική για το επαναστατικό πέρασμα στο σοσιαλισμό, αλλά και ταξικό εργατικό κίνημα δεν υπάρχει στη Γαλλία (το Γαλλικό ΚΚ συμμαχούσε με τους σοσιαλδημοκράτες, για να συνδιαχειριστούν την αστική κυβέρνηση σε όφελος του κεφαλαίου, κάτι που είχαν ξανακάνει ως κυβέρνηση και 5 χρόνια πριν). Παράγοντες οι οποίοι είχαν πρωταρχική συμβολή στο αρνητικό αυτό αποτέλεσμα για την εργατική τάξη και το λαό της Γαλλίας. Η πλουτοκρατία ήταν ήσυχη. Κανένας κίνδυνος για μετατροπή της δυσαρέσκειας σε συνειδητή αμφισβήτηση του αστικού πολιτικού συστήματος δεν υπήρξε από πουθενά. Και πράγματι, η δυσαρέσκεια, αν πολιτικά δεν μπορεί να εκφραστεί στην κατεύθυνση και προοπτική της αμφισβήτησης του καθεστώτος των μονοπωλίων, γιατί το εργατικό κίνημα είναι ενσωματωμένο, γιατί επαναστατικό κόμμα της εργατικής τάξης δεν υπάρχει, τότε μπορεί να προσλαμβάνει και αντιδραστικές εκφράσεις.

Ο Λεπέν και ο κάθε Λεπέν ήταν και είναι χρήσιμος στο σύστημα. Τότε, από το αστικό σύστημα αναζητούνταν ταχτική που το κύριο στην εφαρμογή της δε θα ήταν τόσο να αντιστρέψουν την τάση προς τον ακροδεξιό εθνικιστικό κίνδυνο (άλλωστε, η αύξηση του Λεπέν ήταν μηδαμινή, η κάθετη πτώση σοσιαλδημοκρατών και ΓΚΚ τον έφεραν στη 2η θέση), αλλά στη σωτηρία της «κεντροαριστεράς». Ωστε να ενισχύονται τα κάλπικα διλήμματα ενσωμάτωσης και υποταγής των λαϊκών μαζών στην πολιτική του κεφαλαίου, με το «φόβο» του ακροδεξιού Λεπέν. Σε άμεση σχέση με την εφαρμογή της πιο αποτελεσματικής μεθόδου παρεμπόδισης της πολιτικής συνειδητοποίησης των λαϊκών μαζών στην κατεύθυνση της αμφισβήτησης, της αντίστασης και της δράσης κατά του αστικού πολιτικού συστήματος και του καθεστώτος των μονοπωλίων.

Ο ρόλος των εδώ σοσιαλδημοκρατών κάθε απόχρωσης

Η μεταφορά αυτών των αναλύσεων και των εκτιμήσεων και στην Ελλάδα έχει τη δική της σημασία. Διαφορετική βεβαίως για την άρχουσα τάξη και το πολιτικό της σύστημα, διαφορετική για την εργατική τάξη και το λαό. Το ΠΑΣΟΚ και ο ΣΥΝ μιλούσαν τότε για πολυδιάσπαση της «Αριστεράς», ως αιτίας του συγκεκριμένου αποτελέσματος.

Ο ΣΥΝ, βεβαίως, που υμνούσε το γαλλικό μοντέλο της «κεντροαριστεράς», ενοχοποιούσε το ΚΚΕ για τη «διάσπαση της Αριστεράς», γιατί είναι αμετανόητα σταθερό στη στρατηγική ανατροπής του συστήματος και παλεύει μέσα από την ανάπτυξη των αγώνων για την ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών, για να πληρώσει την κρίση το κεφάλαιο που τη δημιούργησε, για την οργάνωση της λαϊκής συμμαχίας για τη λαϊκή εξουσία και οικονομία. Συμβάλλοντας στον απεγκλωβισμό των λαϊκών μαζών από όλες τις αποχρώσεις – μπλε, πράσινες, ροζ, δεξιές και αριστερούτσικες πολιτικές του ευρωμονόδρομου..

Τότε, το 2002, στελέχη του ΠΑΣΟΚ διακήρυτταν με τον πιο επίσημο τρόπο πως εθνικιστική ακροδεξιά υπάρχει και στην Ελλάδα, υπάρχει ο Ελληνας Λεπέν. Μάλιστα, ο Κ. Λαλιώτης σε συνέντευξή του στο «Εθνος», είπε πως υπάρχει στους κόλπους της ΝΔ, εκτρέφεται απ’ αυτήν και κάτω από ορισμένες προϋποθέσεις μπορεί να εκφραστεί. Χάρηκαν, βεβαίως, και «έσπρωχναν» το ΛΑ.Ο.Σ., γιατί «έκοβε» ψήφους από τη ΝΔ, έλεγαν υποκριτικά, ιδιαίτερα στην υπερνομαρχία της Αθήνας. Με τη στάση του το ΠΑΣΟΚ μετέτρεπε σε υπολογίσιμη δύναμη τον Γ. Καρατζαφέρη και το κόμμα του. Ηταν μια πολύ συνειδητή επιλογή και ως «πείραμα» ωφέλιμο για το αστικό πολιτικό σύστημα. Η σημερινή εξέλιξη αυτό δείχνει. Τότε, η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ αναφωνούσε: «Τι το κόφτει το ΚΚΕ αν ενισχυθεί ο ΛΑ.Ο.Σ.;». Και για του λόγου το αληθές θυμίζουμε το εξής, ως παράδειγμα: Ο Απόστολος Κακλαμάνης, στο ραδιοφωνικό σταθμό «Αλφα», αφού, για το ΚΚΕ, αναμάσησε τα περί «αριστερού ψάλτη» στη ΝΔ, τη χιλιοτετριμμένη προβοκάτσια, «το ‘σκασε το μυστικό»: «Είναι απλό, ότι η ΝΔ ασφαλώς ζημιώνεται από τον Καρατζαφέρη»… Και στην ερώτηση του δημοσιογράφου – «Εσείς θέλετε να ζημιώνεται η ΝΔ από τον Καρατζαφέρη;» ο Απ. Κακλαμάνης είπε: «Γιατί όχι; Να κρυφτούμε πίσω από το δάχτυλό μας;». Ισχυρό ΛΑ.Ο.Σ., λοιπόν, ήθελαν και θέλουν, στο όνομα της φθοράς της ΝΔ. Θέλουν το ΛΑ.Ο.Σ. ανάχωμα και αντικομμουνιστική αιχμή. Η πείρα της Γαλλίας… Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in το πασοκ στην υπηρεσία του κεφαλαίου, Το «αυγό του φιδιού», ο φασισμός δεν έρχεται απ΄το μέλλον | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

Ολο το δάνειο πάει στις δόσεις

Posted by redship στο 6 Νοεμβρίου , 2011

Ολα τα ποσά των δανείων που πήρε η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ από την τρόικα, με τα οποία υποτίθεται ότι πληρώνονται μισθοί και συντάξεις, πηγαίνουν απευθείας στα ταμεία των τραπεζών που έχουν κρατικά ομόλογα.

Αυτό πρέπει να το γνωρίζουν με ακρίβεια οι εργαζόμενοι για να μπορούν, αφ’ ενός, να συνειδητοποιούν καλύτερα τους στόχους των μνημονίων, αφετέρου, να ξεσκεπάζουν τα ύπουλα ψέματα που διαδίδουν όσοι προσπαθούν να τρομοκρατήσουν τον λαό.

Χωρίς πολλά πολλά, έχουμε και λέμε:

1) Το σύνολο των δανείων που προβλέπεται από την περσινή συμφωνία με την τρόικα, φτάνει τα 110 δισεκατομμύρια που σχεδιάζεται να εκταμιευτούν σε 12 δόσεις μέχρι τον Μάρτη του 2013.

2) Η τρόικα μέχρι στιγμής έχει εκταμιεύσει, στην κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, 5 δόσεις συνολικού ποσού 65 δισεκατομμυρίων ευρώ.

3) Την ίδια περίοδο, η κυβέρνηση έχει ήδη πληρώσει προς στους τραπεζίτες, τόκους και χρεολύσια που φτάνουν τα 78,8 δισεκατομμύρια ευρώ.

ΑΡΑ, τα 65 δισ. ευρώ του δανείου της τρόικας πήγαν κατευθείαν στα ταμεία των τραπεζών και η κυβέρνηη Παπανδρέου μαζί με αυτά έδωσε ακόμα 13,8 δισ. ευρώ που άρπαξε από τους εργαζόμενους.

4) Για το 2012 το πρόγραμμα της τρόικας προβλέπει να εκταμιευτούν 24 δισ. ευρώ. Οι προγραμματισμένες πληρωμές τοκοχρεολυσίων για την επόμενη χρονιά φτάνουν τα 54,3 δισεκατομμύρια ευρώ.

ΑΡΑ, το δάνειο που υπέγραψε η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ με την τρόικα προβλέπει δάνειο 110 δισ. ευρώ μέσα σε τρία χρόνια. Αυτά τα τρία χρόνια οι καταβολές τοκοχρεολυσίων προς τις τράπεζες είναι τουλάχιστον 132,3 δισεκατομμύρια ευρώ.

Το ΨΕΜΑ είναι ολοφάνερο: Ολόκληρο το δάνειο της τρόικας δόθηκε για τη σωτηρία των τραπεζών και μαζί με αυτά τα 110 δισ., που χρεώθηκε ο ελληνικός λαός, θα δοθούν ακόμα 22,3 δισεκατομμύρια. Ας αφήσουν λοιπόν τα παραμύθια ότι τα δάνεια πάνε σε μισθούς και συντάξεις. Και τα δάνεια και οι μισθοί – συντάξεις εξανεμίζονται όλα στο βωμό της σωτηρίας των τραπεζών!!

Posted in ριζασπάστης, το πασοκ στην υπηρεσία του κεφαλαίου | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »

Η δυσωδία του μαγειρείου

Posted by redship στο 5 Νοεμβρίου , 2011

αναδημοσίευση από   sine materia

                                              

Oσμή μούχλας και σαπισμένου αίματος. Το αστικό πολιτικό σύστημα δίνει τον ύστατο αγώνα για να επανακτήσει (εντός κοινοβουλευτικού πεδίου γιατί στην κοινωνία δεν μπορεί) την αμφισβητούμενη εξουσία του και δεν διστάζει να επιστρέψει στις πιο σκοτεινές πηγές του για το πετύχει.

Διαπραγματεύσεις αρχηγών, “υπαρχηγών”, κομματικών αξιωματούχων και κάθε είδους πρόθυμων δεξιών και “αριστερών” συνεργατών, μακριά από τη Βουλή και τα κόμματά τους. Σενάρια και σχέδια για εν αναμονή αποστασίες βουλευτών διαθέσιμων να διευκολύνουν τις διεργασίες. Απειλές και εκβιασμοί με το φόβητρο της καταστροφής. Επιστροφή στις εποχές της πολιτικής ανωμαλίας.

Πλήρης εξευτελισμός; Σιγά τα αβγά. Οι αστοί πολιτικοί, από τις πρώτες κυβερνήσεις του ελληνικού κράτους, όποτε κινδύνευαν να χάσουν το παιχνίδι, δεν είχαν κανένα δίλημμα. Πάντα έκαναν την ανάγκη φιλοτιμία, όποτε τους καλούσε το… καθήκον. Κι ας τους φτύνουν. Αυτοί θα προσποιούνται πως βρέχει και κάτω απ’ τον ήλιο. Δεν έχω καμία αμφιβολία.

Απορούν μερικοί αγαθοί ψηφοφόροι του ΠΑΣΟΚ τι χρειάζονται όλα αυτά, γιατί δεν προχωρούν με την εντολή που τυπικά έχουν – άλλωστε μόλις χθες το βράδυ ανανεώθηκε από τη Βουλή. Η απάντηση είναι απλή. Γιατί δεν μπορούν. Γιατί η συμφωνία της 26ης Οκτωβρίου δεν φέρνει μόνο νέα δανεικά, αλλά και ασφυκτικά νέα μέτρα για να εξασφαλιστεί ότι τα δανεικά θα αποπληρωθούν στους δανειστές μας. Και ξέρουν ότι αυτά μόνοι τους δεν μπορούν να τα περάσουν. Εδώ με το ζόρι πέρασαν το 1ο μνημόνιο – το 2ο θα πήγαινε περίπατο, αν δεν έπαιρναν εγκαίρως τα μέτρα τους.

Αρα ναι, και «ψήφο αθλιοσύνης» (όπως τη λέει σήμερα ο Νίκος Μπογιόπουλος στον Ημεροδρόμο του στο «Ρ») θα έδιναν. Και ναι, «η Δημοκρατία καταργείται προσωρινώς για ταμειακούς λόγους», (όπως γράφει ο Στάθης στον Ναυτίλο του στην «Ε») στην ανάγκη. Δεν θα διστάσουν μπροστά σε τίποτα. Εκτός αν πάψουμε εμείς να διστάζουμε!

Posted in «χρεοτρομοκρατία», το πασοκ στην υπηρεσία του κεφαλαίου, Ήταν πατριώτη ένας λαός ένας μεγάλος τοπικός εχθρός., Δύο Ελλάδες δύο τάξεις μία λύση | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

Περί «κέντρων»…

Posted by redship στο 2 Νοεμβρίου , 2011

Γράφει  ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

 

 

Πρώτον: Οταν το Μάρτη του 2009 ο κ. Παπανδρέου ζήτησε εκλογές, το βράδυ της ίδιας μέρας είχε ένα πολύ ενδιαφέρον «μυστικό δείπνο».

Ανάμεσα στους συνδαιτυμόνες ο κ. Καραμούζης, αναπληρωτής διευθύνων σύμβουλος της «Eurobank» του κ. Λάτση (ο οποίος διοργάνωσε εκείνη τη σεμνή συνεύρεση), ο κ. Παπαλεξόπουλος της εταιρείας «Τιτάν» και πρώην πρόεδρος του ΣΕΒ, ο κ. Μυτιληναίος, ο κ. Βασιλάκης της «Aegean», ο κ. Διβάνης των ξενοδόχων, ο κ. Σκλαβενίτης της ομώνυμης επιχείρησης, ο εφοπλιστής κ. Λασκαρίδης κ.ά.

Δεύτερον: Παραμονές των εκλογών του Οκτώβρη, η εφημερίδα «Βήμα» πληροφορούσε τους αναγνώστες της τα εξής ενδιαφέροντα:

«Και βεβαίως δεν είναι τυχαίο ότι τούτες τις μέρες όλοι οι τραπεζίτες και οι επιχειρηματίες, μικροί και μεγάλοι, εύχονται την αυτοδυναμία του ΠΑΣΟΚ και προσβλέπουν στη διακυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου» («Βήμα», 12/9/2009).

Τρίτον:«Από την πλευρά μου δηλώνω ότι θέλω να στηρίξω με όλες μου τις δυνάμεις την περαιτέρω άνθηση της ελληνικής ναυτιλίας (…) Είναι μέγα λάθος να σας δημιουργούμε αίσθημα ενοχής λέγοντάς σας ότι αν δεν επενδύσετε, δεν είστε πατριώτες. Αυτό κανείς δε σας το αμφισβητεί».

Η δήλωση είναι του κ. Παπανδρέου και έγινε (26/6/2005) στο κλειστό κλαμπ της λέσχης των «πατριωτών» εφοπλιστών, στον Πειραιά…

Τέταρτον:«Την πρώτη «ψήφο εμπιστοσύνης» έλαβε χτες ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ κ. Γ. Παπανδρέου από τον επιχειρηματικό κόσμο και τις αγορές (…). Τον τόνο έδωσαν οι εκπρόσωποι του ΣΕΒ, του Ελληνοαμερικανικού Επιμελητηρίου, του Συνδέσμου Βιομηχανιών Βορείου Ελλάδος (…) οι οποίοι με δηλώσεις τους δεν κρύβουν ότι η ανάδειξη ισχυρής αυτοδύναμης κυβέρνησης τους χαροποιεί ιδιαίτερα…».

Αυτά τα έγραφε πάλι το «Βήμα». Στις 6/10/2009. Μετεκλογικά, δηλαδή…

Πέμπτον:«Απόρησα με τον εαυτό μου, πώς εγώ ένας άνθρωπος του στυγνού κατεστημένου εισχωρώ σε σοσιαλδημοκρατικές απόψεις, όταν διάβασα τη μελέτη του ΙΣΤΑΜΕ «Η στρατηγική της Λισαβόνας και οι προκλήσεις των μεταρρυθμίσεων για την Ελλάδα». Γιατί οι απόψεις μας ταυτίζονται. Νομίζω ότι μπορούμε να δούμε ακόμα και μία συγχώνευση του ΣΕΒ με το ΙΣΤΑΜΕ (σσ: ίδρυμα μελετών του ΠΑΣΟΚ) και άλλων κοινωνικών εταίρων. Αυτό δείχνει πως έχουν πέσει οι διαχωριστικές γραμμές. Δείχνει ευρωπαϊκή ωριμότητα. Συμφωνώ απόλυτα»!

Τα παραπάνω είναι λόγια του προέδρου του ΣΕΒ κ. Δασκαλόπουλου και ειπώθηκαν το… μακρινό 2006. Εκτοτε το φλερτ μεταξύ ΣΕΒ – ΠΑΣΟΚ πήρε χαρακτήρα …παθιασμένου έρωτα!

Σε τέτοιο σημείο ώστε ο κ. Δασκαλόπουλος (5/10/2009) με αφορμή την εκλογική επικράτηση του κ. Παπανδρέου, να μιλά για «μια νέα αφετηρία, ένα νέο ξεκίνημα» και τον Οκτώβρη του 2010 να επαινεί τις προγραμματικές δηλώσεις του κ. Παπανδρέου μέσω των οποίων, όπως έλεγε, «σηματοδοτείται μια αντίληψη ουσιαστικής και ελπιδοφόρας αλλαγής»!

Αυτή ήταν και είναι η σχέση του ΠΑΣΟΚ με τα «κέντρα».

Και επειδή με αυτούς που έχουμε μπλέξει δεν αποκλείεται να αρχίσουν τώρα να το παίζουν «σοσιαλιστές», και μάλιστα τόσο «σοσιαλιστές» ώστε (κατά την προσφιλή τους σαχλαμάρα) να λένε ότι τους «πολεμούν σκοτεινά κέντρα»,

είπαμε να θυμηθούμε κάποιες από τις σχέσεις τους με αυτά τα «κέντρα».

Για να μην ξεχνιόμαστε, δηλαδή…

Posted in το πασοκ στην υπηρεσία του κεφαλαίου, Η «κοινωνική ειρήνη» τους είναι ο ταξικός τους πόλεμος | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

Με 152 βουλευτές το ΠΑ.ΣΟ.Κ. Ανεξάρτητη η Μιλένα Αποστολάκη

Posted by redship στο 1 Νοεμβρίου , 2011

Τη βαθύτατη διαφωνία της με την απόφαση του πρωθυπουργού να προχωρήσει σε δημοψήφισμα εξέφρασε η βουλευτής Μιλένα Αποστολάκη, δηλώνοντας ότι ανεξαρτητοποιείται.Στην επιστολή της χρησιμοποιεί ιδιαίτερα αιχμηρές εκφράσεις για τις αποφάσεις του Γ.Παπανδρέου.«Παραμένοντας συνεπής με τις αποψεις μου εκφράζω την κατηγορηματική διαφωνία μου με αυτήν την επιλογή της κυβέρνησης», αναφέρει χαρακτηριστικά.

Εξηγεί ότι αποφάσισε να διατηρήσει τη βουλευτική της έδρα, αναφέροντας ότι «οι στιγμές είναι κρίσιμες» και πως «οι πολίτες έχουν ανάγκη να εκπροσωπούνται από τους βουλευτές που εξέλεξαν».

Μετά την ανεξαρτητοποίηση της κ. Αποστολάκη, η ΚΟ του ΠΑΣΟΚ έχει 152 βουλευτές.

αναδημοσίευση από  kke4ever
σχολιασμός
το παραμυθάκι με τον δράκο και τα καλά παλληκάρια που παλεύουν για το καλό του λαού, καλά κρατεί

Posted in το πασοκ στην υπηρεσία του κεφαλαίου | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

«Η Ελλάδα θα δώσει κυριαρχία»

Posted by redship στο 31 Οκτωβρίου , 2011

οι δηλώσεις του  υπουργού  Οικονομικών της Γερμανίας, Βόλφγκανγκ Σόιμπλε

και το κομμάτι της συνέντευξής του που αφορούν την εθνική κυριαρχία

της Ελλάδας   στο περιοδικό «Σπίγκελ»  που κυκλοφορεί σήμερα

«η Ελλάδα είναι μοναδική και ιδιαίτερη περίπτωση. Σε αντάλλαγμα για μεγαλύτερη βοήθεια από τα κράτη-μέλη, η Ελλάδα θα πρέπει να λάβει σκληρά μέτρα και να δεχθεί μια πολύ πιο στενή εποπτεία, μπορεί κανείς ακόμα να πει ότι προσωρινά θα εκχωρήσει μέρος της εθνικής της κυριαρχίας. Δεν πιστεύω ότι καμιά άλλη χώρα θα θέλει να της επιβληθούν τέτοια μέτρα, ακόμη και αν βρεθεί στην έσχατη ανάγκη».

Posted in το πασοκ στην υπηρεσία του κεφαλαίου, Ήταν πατριώτη ένας λαός ένας μεγάλος τοπικός εχθρός., Δύο Ελλάδες δύο τάξεις μία λύση, Η «Δημοκρατία του φερετζέ», Η «κοινωνική ειρήνη» τους είναι ο ταξικός τους πόλεμος | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

Διάγγελμα του Γιώργου Παπανδρέου στις 20.00

Posted by redship στο 27 Οκτωβρίου , 2011

αναδημοσίευση από redfly planet

Νίκος Χασαπόπουλος

Διάγγελμα του Γιώργου Παπανδρέου στις 20.00

Στις 16.30 ενημερώνει τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας

Μήνυμα στον ελληνικό λαό θα απευθύνει στις 8 το βράδυ ο πρωθυπουργός κ. Γιώργος Παπανδρέου, ο οποίος επιστρέφει το μεσημέρι της Πέμπτης από τις Βρυξέλλες.

Τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας κ. Κ. Παπούλια θα ενημερώσει στις 4.30 το απόγευμα ο Πρωθυπουργός κ. Γ. Παπανδρέου για τη συμφωνία των Βρυξελλών και το νέο πακέτο στήριξης προς την Ελλάδα.

Ο κ. Παπανδρέου κατά τη διάρκεια των «σκληρών»  ολονύκτιων διαπραγματεύσεων είχε επικοινωνήσει τηλεφωνικά δύο φορές με τον κ. Παπούλια.

Μετά τη συνάντηση με τον Πρόεδρος της Δημοκρατίας θα ακολουθήσει ενημέρωση των μελών του Υπουργικού Συμβουλίου και ακολούθως η ενημέρωση των πολιτικών αρχηγών.

Πληροφορίες από κυβερνητικές πηγές αναφέρουν ότι ο Πρωθυπουργός θα προχωρήσει στη ψήφιση της νέα δανειακής σύμβασης με απλή πλειοψηφία.

Συνεργάτες πάντως του Πρωθυπουργού απέκλειαν και το ενδεχόμενο ανασχηματισμού, και το ενδεχόμενο δημοψηφίσματος και πολύ περισσότερο το ενδεχόμενων πρόωρων εκλογών.

Αλέκα Παπαρήγα: Ο λαός δεν μπορεί να αποκοιμηθεί με τα λεγόμενα του πρωθυπουργού H κ. Παπαρήγα έκανε λόγο για ελεγχόμενη πτώχευση που μπορεί, όπως είπε, να εξελιχθεί και σε ανεξέλεγκτη πτώχευση

Αποφασίστηκε η πτώχευση της Ελλάδας, υποστήριξε η γενική γραμματέας της Κεντρικής Επιτροπής του KKE Αλέκα Παπαρήγα, σε συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε σχετικά με τα αποτελέσματα της συνόδου κορυφής της ΕΕ και την απόφαση για «κούρεμα» του ελληνικού χρέους κατά 50%.

Η κ. Παπαρήγα έκανε λόγο για ελεγχόμενη πτώχευση που μπορεί, όπως είπε, να εξελιχθεί και σε ανεξέλεγκτη πτώχευσηρόσθεσε ότι αποφασίστηκε ένας συμβιβασμός που δεν πρόκειται να λύσει ούτε το θέμα της κρίσης ούτε το θέμα της ανάπτυξης.

Αναφερόμενη στις δηλώσεις του Πρωθυπουργού μετά τη σύνοδο τον κατηγόρησε ότι προσπαθεί να κοροϊδέψει το λαό και τόνισε ότι ένα μεγάλο μέρος του λαού δεν μπορεί να αποκοιμηθεί με τα λεγόμενά του.

Posted in ταξικός πόλεμος, το πασοκ στην υπηρεσία του κεφαλαίου, Δύο Ελλάδες δύο τάξεις μία λύση, Η «κοινωνική ειρήνη» τους είναι ο ταξικός τους πόλεμος, Η απειθαρχία και η ανυπακοή είναι πλέον ο μόνος δρόμος για το λαό μας, Στην αντεπίθεση με λαϊκή οργάνωση με συσπείρωση στο ΚΚΕ | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

Από την αλήθεια της ρητορείας προτιμώ τη ρητορεία της αλήθειας

Posted by redship στο 19 Οκτωβρίου , 2011

αναδημοσίευση από το κουτί της πανδώρας

 

Ανοιχτή επιστολή του Κ. Βαξεβάνη στον Ευαγ. Βενιζέλο

Κύριε Βενιζέλο,

Αυτά που σας  γράφω τα ξέρετε και εσείς και  εγώ. Τα υποψιάζεται, φαντάζομαι, πλέον και ο κόσμος. Θα περιοριζόμουν στην “αντιπαράθεσή” μας στην εκπομπή του Νίκου Χατζηνικολάου, αν δεν μου πατούσατε τον “κάλο” με αυτό το “είσαι δημοσιογράφος της κρατικής τηλεόρασης και πληρώνεσαι από τον ελληνικό λαό”. Εύχομαι να μην εννοείτε αυτό που όλοι κατάλαβαν.

Είμαι λοιπόν δημοσιογράφος και αυτή την εποχή τυγχάνει να εργάζομαι στη Δημόσια Tηλεόραση και όχι Κρατική, όπως την αποκαλείτε εσείς. Έχει ιδιαίτερη σημασία αυτό, γιατί αντικατοπτρίζει την αντίληψη που έχει ο καθένας για την ΕΡΤ. Η δουλειά του δημοσιογράφου είναι να ελέγχει την εξουσία. Αυτή είναι η υποχρέωσή μου, άσχετα αν αυτό δεν σας αρέσει. Το γεγονός επιπλέον πως “με πληρώνει ο ελληνικός λαός” είναι μια ακόμη ευθύνη για μένα, καθώς πρέπει να “αξίζω το μισθό μου”. Το συμπέρασμα λοιπόν είναι πως και τους δυο μας πληρώνει ο ελληνικός λαός. Εσάς από το 1989, εμένα για τα 2-3 χρόνια που είμαι στην ΕΡΤ.

Το δεύτερο που ακούστηκε ως απειλή σε αυτή την  εκπομπή είναι πως θα δημοσιοποιήσετε το πόθεν έσχες των δημοσιογράφων. Αμήν! Προς το παρόν δημοσιοποιήστε στο ίντερνετ το πόθεν έσχες των βουλευτών, όπως ορίζει ο νόμος 3979 του 2011 (νόμος Ραγκούση), γιατί ως την ώρα που σας γράφω είσαστε παράνομοι. Θα πρότεινα επίσης να ελέγξετε το “πόθεν” και όχι το “έσχες” των εκατομμυριούχων βουλευτών και βεβαίως να το φορολογήσετε. Είναι πιο ηθικό και αποδοτικό από το να κόβετε συντάξεις των 300 ευρώ. Δεν κατηγορώ κανέναν Έλληνα πολιτικό για κλέφτη. Αλλά ξέρετε τα περί της γυναικός του Καίσαρα. Αν και στην ελληνική Βουλή δίνεται η εντύπωση πως ο Καίσαρας είναι η γυναίκα του βουλευτή, που απλώς έτυχε να έχει προίκα.

Πάμε τώρα στα πιο  δύσκολα. Κύριε Βενιζέλο, είσαστε μια πολύ σημαντική μονάδα αυτού που ονομάζουμε πολιτικό σύστημα. Του συστήματος που ευθύνεται, σε μεγάλο βαθμό, γι αυτό που είναι η χώρα. Μας αρέσει να μιλάμε αορίστως γι αυτό, αλλά εγώ έχω μάθει να μιλώ συγκεκριμένα. Στα υπουργεία που υπηρετήσατε, τα νομοθετήματά σας (ναι, ξέρω είναι της Βουλής, αλλά καταλαβαίνετε τι εννοώ) τα συναντώ συνεχώς σε έρευνές μου, ως “ασπίδα προστασίας” του πολιτικού συστήματος και του ζωτικού του χώρου. Ο νόμος “περί ευθύνης υπουργών”, περί μη ευθύνης δηλαδή, είναι δικό σας δημιούργημα. Αυτό το έκτρωμα που οδηγεί στην ατιμωρησία, που μετρά την παραγραφή όχι με χρόνια αλλά (άκουσον άκουσον) με θητείες στη Βουλή, που είναι μια πρόκληση για την κοινωνία. Αυτό το νόμο χρησιμοποίησε ο κύριος Καραμανλής για να παραγράψει τα αδικήματα των υπουργών του στο σκάνδαλο του Βατοπεδίου και όχι μόνο.

Δικός σας νόμος είναι και αυτός που ορίζει τα περί λειτουργίας των καναλιών. Σε όλη τη χώρα, δεν μπορεί να λειτουργήσει ούτε περίπτερο χωρίς άδεια. Μπορούν όμως τα κανάλια. Αυτά τα κέντρα εξουσίας, λειτουργούν με προσωρινές άδειες. Έτσι καναλάρχες και κυβερνήσεις μπορούν να αλληλοεκβιάζονται και να “αυτορυθμίζονται”.

Δικός σας είναι ο νόμος που ρύθμισε τα χρέη των ΠΑΕ, δηλαδή Ανωνύμων Εταιριών, κάτω από την «λαϊκή απαίτηση» των οπαδών. Οι ΠΑΕ αυτές χρεώθηκαν από τους ιδιοκτήτες τους (μέχρι και πλαστά τιμολόγια έκοβαν) και εσείς χαρίσατε τα χρέη. Τα κλεμμένα. Πήρατε δηλαδή τα δικά μου λεφτά και τα δώσατε στα λαμόγια και τις παράγκες.

Ας αφήσουμε το παλιό σας νομοθετικό έργο και ας πάμε στο δεύτερο. Δηλαδή στο Proton. Σημειώνω προκαταβολικά πως όλα τα στοιχεία δείχνουν πως είναι μια προσωπική σας μεθόδευση και όχι μια κυβερνητική απόφαση. Αυτό δεν έχει να κάνει με την δική μου “επιθετική σχεδίαση” αλλά με την πραγματικότητα. Στο υπουργικό συμβούλιο δεχθήκατε σφοδρή επίθεση για την υπόθεση Proton, αλλά προχωρήσατε.

Η εφημερίδα Ελευθεροτυπία  αποκάλυψε πως τον Ιούλιο του 2011, πήρατε την απόφαση να δώσετε 100 εκατομμύρια από τα αδιάθετα του Δημοσίου στην Τράπεζα Proton του κυρίου Λαυρεντιάδη. Την εποχή εκείνη ο κύριος Λαυρεντιάδης και η Τράπεζά του ήταν υπό έλεγχο για υπεξαιρέσεις. Επίσης ο νόμος 2362/95 (νόμος που έγινε ακριβώς για να μην υπάρχουν σκάνδαλα Κοσκωτά) δεν επέτρεπε αυτή την χρηματοδότηση. Τα στελέχη του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους με επιστολή τους σας είχαν πει πως αυτό είναι παράνομο. Εσείς όμως το κάνατε. Στην εκπομπή είπατε πως η απόφαση αυτή των στελεχών του Λογιστηρίου του Κράτους «ήταν παράνομη γιατί δημοσιεύτηκε σε εφημερίδα» Πρωτοτυπία νομική. Κάτι είναι ή όχι παράνομο, με βάση το αν συμπορεύεται με το νόμο και όχι με την κυκλοφορία των εφημερίδων. Πέρα βέβαια από το γεγονός πως όταν σας κοινοποιήθηκε η διαφωνία, δεν είχε δημοσιευτεί σε καμιά εφημερίδα. Ο παράνομος ήσασταν εσείς, με βάση το νόμο του 1995.

Αυτό το ξέρατε καλά. Γι αυτό προχωρήσατε σε ένα άλλο «νομοθέτημα». Σε άσχετο νόμο, τον 4002/2011 προσθέσατε άρθρο που σας αμνηστεύει προκαταβολικά. Νομοθετήσατε δηλαδή πως αν πρόκειται για θέματα συστημικής ευστάθειας των Τραπεζών, έχετε το δικαίωμα να πάρετε αποφάσεις χρηματοδότησης των Τραπεζών. Αυτό το «συστημικής» είναι μια νέα εφεύρεση. Μάλιστα ο νόμος φροντίζει να αμνηστεύσει τους υπουργούς Οικονομίας (και εσάς βέβαια) από το 1997. Γιατί από το 1997; Είχαμε συστημική αστάθεια από τότε ή παρουσιάζει αστάθεια κάποιος υπουργός της κυβέρνησης Σημίτη;

Αφού δώσατε τα 100 εκατομμύρια  τώρα χρεώνετε το Δημόσιο με άλλα 800 για την κρατικοποίηση της  Τράπεζας. Η πτώση βεβαίως της Τράπεζας Proton δεν έχει καμία σχέση με την κρίση. Είναι αποτέλεσμα της διαχείρισης της από τα αφεντικά της. Επιχορηγούσαν τον εαυτό τους. Αντί να ασκήστε έλεγχο (με την Τράπεζα της Ελλάδας, (άλλη μεγάλη αμαρτία μια ιδιωτική Τράπεζα που εμφανίζεται ως θεσμικό όργανο του κράτους) τους χρηματοδοτήσατε και τελικώς μας τα φορτώσατε στην πλάτη.

Αλλά δεν σταματήσατε  εκεί. Ο κύριος Λαυρεντιάδης, ο οποίος φέρεται να έχει καταχραστεί 51 εκατομμύρια, δεν θα πάει φυλακή. Δεν θα υπάρξει καν ποινική δίωξη. Ο λόγος είναι ένας άλλος νόμος που έχετε ψηφίσει. Πάλι εδώ η υπογραφή σας. Με τον νόμο 3904/2010, θεσμοθετείτε το ακαταδίωκτο γι’ αυτούς που θα καταχραστούν χρήματα αλλά θα τα επιστρέψουν πριν διωχθούν ποινικά. Ετσι ο κύριος Λαυρεντιάδης, επιστρέφοντας τα 51 εκατομμύρια (αφού τα επένδυσε, κέρδισε απ αυτά ή οτιδήποτε άλλο) δεν διώκεται. Πρόκειται για μία ακόμη νομική «επανάσταση» που γίνεται με το πρόσχημα της αποσυμφόρησης των φυλακών. Ως πρώην υπουργός Δικαιοσύνης, γνωρίζετε πως κατά καιρούς νόμοι για «αποσυμφορήσεις» κρύβουν την απελευθέρωση ολίγων επωνύμων που καταδικάστηκαν. Έτσι στο παρελθόν έχουν αποφυλακιστεί, «για την αποσυμφόρηση του σωφρονιστικού συστήματος» ο Μάκης Ψωμιάδης, ένας καναλάρχης και κάποιοι απατεώνες δικηγόροι εκ Θεσσαλονίκης…

Μπορώ να σας πω πολλά ακόμη. Πολλά, τα οποία είναι η δουλειά μου να σας τα πω. Πώς τα λένε στα δικαστήρια στις αγωγές κατά δημοσιογράφων (άλλος δικός σας νόμος); «Γεγονότα και αξιολογικές κρίσεις». Αυτό ακριβώς κάνω. Ένας λόγος παραπάνω γιατί πληρώνομαι «από τα λεφτά του Ελληνικού Λαού», όντας εργαζόμενος στην πολύπαθη Δημόσια Τηλεόραση που οι κυβερνήσεις θεωρούν τσιφλίκι τους. Θα σας παρακαλούσα να το σεβαστείτε. Και να σπαταλήσετε λίγη από την φημολογούμενη ευφυΐα και ρητορεία σας, να μου απαντήσετε. Γιατί αυτή είναι η δικιά σας υποχρέωση. Εκτός αν προτιμάτε να με απολύσετε.

 

Posted in το πασοκ στην υπηρεσία του κεφαλαίου | Με ετικέτα: , | 1 Comment »

Κύριε πρωθυπουργέ, σας πιστεύουμε!

Posted by redship στο 15 Οκτωβρίου , 2011

 

Ας συνεννοηθούν στην κυβέρνηση.

Τη μια ακούμε τον έναν να λέει ότι τα μέτρα που παίρνουν είναι «έξω από την ιδεολογία» του ΠΑΣΟΚ…

Την άλλη ακούμε τον δεύτερο να λέει ότι τα μέτρα είναι «ξένα προς την ψυχή του ΠΑΣΟΚ» και ότι του «επιβλήθηκαν από την τρόικα»…

Την τρίτη ακούμε τον επόμενο να λέει – όπως ο υπουργός Δικαιοσύνης Μ. Παπαϊωάννου – ότι τα κυβερνητικά μέτρα συνιστούν «μεγάλες εκπτώσεις στο ιδεολογικό οπλοστάσιο» του ΠΑΣΟΚ και ότι δεν θα τα έπαιρναν αν δεν υπήρχε «ιστορική αναγκαιότητα»…

Να σου, όμως, που αμέσως μετά από όλα αυτά τα… στενάχωρα (πλην… συμπαθητικά), εμφανίζεται ο πρωθυπουργός και τα κάνει όλα… ίσωμα.

Είπε, για παράδειγμα, ο κ. Παπανδρέου, στο Υπουργικό Συμβούλιο της περασμένης Τετάρτης:

«Είναι πολύ εύκολο να λέει κανείς μηδενιστικά ότι «δεν υπάρχει πρόγραμμα». Δεν νομίζω ότι υπήρξε κυβέρνηση τις τελευταίες δεκαετίες, που να έχει δουλέψει με τόσο συγκεκριμένους στόχους και χρονοδιαγράμματα, ανεξάρτητα αν ένα μέρος αυτών των στόχων είναι ή όχι μέρος του Μνημονίου».

Και πρόσθεσε:

Το 90% των διαρθρωτικών αλλαγών που προωθούμε, είναι στο πλαίσιο των δικών μας επιλογών και των δικών μας προτεραιοτήτων. Είναι αυτά που έχουμε πει και προεκλογικά»!

Τι επομένως ισχύει;

Η πολιτική της λεηλασίας είναι εντός ή εκτός της «ιδεολογίας του ΠΑΣΟΚ»;

Ο αδίστακτος ταξικός εξανδραποδισμός του λαού είναι εντός ή εκτός της «φύσης του ΠΑΣΟΚ»;

Τα γιουρούσια, τα χαράτσια, το ξεπούλημα, η καταστολή, είναι εντός ή εκτός των «προτεραιοτήτων» του ΠΑΣΟΚ;

Ολα αυτά του «επιβλήθηκαν» του ΠΑΣΟΚ ή αποτελούν «δικές του επιλογές»;

Ολα αυτά τα κάνει η κυβέρνηση λόγω «έκτακτων συνθηκών» ή τα σχεδίαζε και τα είχε προαποφασίσει «προεκλογικά»;

Στελέχη του ΠΑΣΟΚ, παπαγαλάκια του ΠΑΣΟΚ και λοιπά ΠΑΣΟΚοειδή, ισχυρίζονται το πρώτο, ότι το ΠΑΣΟΚ, δηλαδή, «δεν ήθελε, αλλά…»

Ο πρωθυπουργός, από την άλλη, είναι σαφής:

«Το 90%» (!) όσων διαπράττει το ΠΑΣΟΚ και η κυβέρνηση

– λέει ο κ. Παπανδρέου –

τα θέλαμε και τα παραθέλαμε!

Είναι «προτεραιότητά μας»! Είναι οι προεκλογικές μας εξαγγελίες!»…

Αντε τώρα, ποιον να πιστέψεις;

Τους υφιστάμενους του πρωθυπουργού, ή τον προϊστάμενο των υφισταμένων, δηλαδή τον πρωθυπουργό.

Θα το εξομολογούμαστε ευθέως:

Εμείς πιστεύουμε τον πρωθυπουργό!

Οχι μόνο γιατί είναι ο προϊστάμενος των υφισταμένων του – οπότε κάτι παραπάνω θα ξέρει – αλλά γιατί σε αυτό, τουλάχιστον, το σημείο, ότι δηλαδή όλα όσα ζούμε ήταν προσχεδιασμένα, προαποφασισμένα και απολύτως συνάδοντα με την… ιδεολογία του ΠΑΣΟΚ,

ο άνθρωπος είναι κάτι παραπάνω από ειλικρινής!

Posted in το πασοκ στην υπηρεσία του κεφαλαίου | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

Σοσια… ληστές!

Posted by redship στο 12 Οκτωβρίου , 2011

Σύμφωνα με το πολυνομοσχέδιο, πέρα από το αισχρό μέτρο της μείωσης του αφορολόγητου στα 5.000 που σημαίνει ότι θα πληρώνει φόρο ακόμα και ένας εργαζόμενος με εισόδημα 350 ευρώ το μήνα (!), προσθέστε και τούτο:

Οι φορολογικοί συντελεστές για τους μισθωτούς αυξάνονται μέχρι και 4 μονάδες!

Προσέξτε τώρα τι σημαίνει κυβέρνηση «σοσιαλιστών»:

Ενώ φορολογούν τα 350 ευρώ μηνιαίως, ενώ αυξάνουν το φορολογικό συντελεστή του μισθωτού έως και 4 μονάδες, είναι οι ίδιοι που πανηγυρίζουν, γιατί εν μέσω κρίσης μείωσαν κατά 5 μονάδες το φορολογικό συντελεστή των βιομηχάνων!

Είναι οι ίδιοι που πανηγυρίζουν γιατί – μαζί με τη ΝΔ – έχουν μειώσει συνολικά το φορολογικό συντελεστή του μεγάλου κεφαλαίου την τελευταία δεκαετία κατά 25 μονάδες (!), από το 45% στο 20%.

Δηλαδή, οι ίδιοι που πήγαν τον ΦΠΑ στο 23% για το λαό, οι ίδιοι που επιδίδονται σε μια άνευ προηγουμένου φορολεηλασία των λαϊκών στρωμάτων

μείωσαν τους φορολογικούς συντελεστές για τα κέρδη των κεφαλαιοκρατών, των τραπεζιτών, της πλουτοκρατίας κατά 55%!!!

Posted in ριζασπάστης, το πασοκ στην υπηρεσία του κεφαλαίου | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

Σανίδα σωτηρίας από κυβέρνηση – τρόικα

Posted by redship στο 11 Οκτωβρίου , 2011

ΤΡΑΠΕΖΑ PROTON

Ξελασπώνουν τους μεγαλοεπιχειρηματίες με τα δάνεια των ιμπεριαλιστικών οργανισμών! Πρώτη ενεργοποίηση κεφαλαίων από το «Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας»

Την ενεργοποίηση Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, για τη σωτηρία της τράπεζας Proton, μέχρι πρότινος συμφερόντων του μεγαλοεπιχειρηματία Λαυρεντιάδη, αποφάσισε χτες η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ μετά από σχετική «εισήγηση» της Τράπεζας της Ελλάδας…

Οι κεφαλαιακές ενισχύσεις τους προέρχονται από τα αρχικά δάνεια των ιμπεριαλιστικών οργανισμών (ΕΕ – ΔΝΤ – Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα) γύρω από τα οποία το μαύρο μέτωπο κυβέρνησης – τρόικας – πλουτοκρατίας κλιμακώνει τη σφοδρή αντιλαϊκή επίθεση. Πρόκειται για μια ακόμη επίδειξη της ταξικής τους αλληλεγγύης, ανάμεσα στην κυβέρνηση και τους τραπεζίτες, από τη μια μερίδα της πλουτοκρατίας προς την άλλη, στη βάση του ενιαίου στρατηγικού σχεδιασμού τους, με τη σύμφωνη γνώμη και των ιμπεριαλιστικών οργανισμών. Η υπαγωγή της τράπεζας των Λαυρεντιάδηδων σε καθεστώς άμεσης κρατικής προστασίας και αρωγής έγινε μετά την αποτυχία όλων των προηγούμενων εγχειρημάτων τους, όπως με αύξηση μετοχικού κεφαλαίου είτε από τους μεγαλομετόχους είτε και με τη συμμετοχή άλλων ντόπιων τραπεζών, που προφανέστατα κρίθηκαν ασύμφορες από τους μεγαλοεπιχειρηματίες, εγχειρήματα που μέχρι πρόσφατα διαφήμιζαν οι τραπεζίτες μαζί και η Τράπεζα της Ελλάδας…

Ομίχλη μυστηρίου συνεχίζει να περιβάλει το ακριβές σχέδιο διάσωσης. Τόσο το υπουργείο Οικονομικών με τις δηλώσεις του Ευ. Βενιζέλου, όσο και η ανακοίνωση της Τράπεζας της Ελλάδας δε λένε το παραμικρό για το ύψος της κεφαλαιακής ενίσχυσης που θα απαιτηθεί προκειμένου να συνεχιστεί η λειτουργία της τράπεζας. Είναι φανερό ότι ενόψει και της υπαγωγής και άλλων τραπεζών στον ίδιο μηχανισμό βρίσκονται ακόμη σε διαδικασία μοιράσματος της πίτας. Στις επίσημες ανακοινώσεις αρκούνται στο να σημειώσουν ότι το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας έδωσε τα «απαιτούμενα κεφάλαια» (που δεν τα προσδιορίζει) και ότι αποτελεί το μοναδικό μέτοχο της «νέας» Proton…

Σύμφωνα με τις ανακοινώσεις τους, η τράπεζα σπάει σε 2 κομμάτια, όπως οι ίδιοι τα ονομάζουν σε «καλή» και «υπό εκκαθάριση»:

  • Στη «νέα Proton» μεταφέρουν τα «υγιή» δάνεια πελατών τους και κάθε άλλο περιουσιακό κομμάτι, που ακόμη κρίνουν ως αποδοτικό. Η Τράπεζα της Ελλάδας σημειώνει ότι το νέο σχήμα «θα έχει πρόσβαση στο ευρωσύστημα μέσα από την Τράπεζα της Ελλάδας». Αυτό σημαίνει ότι η πρόσβαση σε ρευστότητα θα γίνεται από τον έκτακτο μηχανισμό ενίσχυσης (ELA), προφανώς γιατί δεν έχουν τα εχέγγυα για άμεση πρόσβαση στα τζάμπα κεφάλαια της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. Ισχυρίζονται ότι είναι διασφαλισμένες όλες οι καταθέσεις των πελατών τους και η αδιάκοπη συνέχεια των εργασιών. Διορίζουν νέο διοικητικό συμβούλιο. Να σημειωθεί ότι επικεφαλής σε προηγούμενο ΔΣ ήταν ο πρώην πρεσβευτής των ΗΠΑ Ντ. Σπέκχαρντ.
  • Η άδεια της «παλιάς τράπεζας» ανακαλείται και μπαίνει σε καθεστώς εκκαθάρισης. Εν προκειμένω …περιουσιακά στοιχεία είναι τα επισφαλή δάνεια, οι διάφοροι «σκελετοί» που άφησαν πίσω τους οι πρώην μεγαλομέτοχοι. Μετά την εκκαθάριση – εκποίηση, εφόσον και στο βαθμό που βρεθεί κάποιο αντίτιμο, θα «ικανοποιηθούν οι απαιτήσεις τρίτων» με πρώτους το Ταμείο Εγγύησης Καταθέσεων, δηλαδή τις άλλες τράπεζες και με «τελευταίες τις απαιτήσεις των μετόχων», δηλαδή τυχόν «μικροεπενδυτών» που ψώνισαν μετοχές στο χρηματιστήριο…

Posted in ριζασπάστης, την κρίση την πληρώνουμε όλοι πλην ολιγαρχίας, το πασοκ στην υπηρεσία του κεφαλαίου, Δύο Ελλάδες δύο τάξεις μία λύση, Η «κοινωνική ειρήνη» τους είναι ο ταξικός τους πόλεμος, ανάπτυξη για ποιόν; | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »

Επίθεση με γιαούρτια στον Καστανίδη

Posted by redship στο 9 Οκτωβρίου , 2011

Posted in το πασοκ στην υπηρεσία του κεφαλαίου | Με ετικέτα: | Leave a Comment »

Θέλουν αίμα… απαιτούν ανθρωποθυσίες

Posted by redship στο 8 Οκτωβρίου , 2011

Προηγήθηκε συντονισμένη και κλιμακούμενη επίθεση εναντίον του δημόσιου τομέα, με γκαιμπελικής έμπνευσης μεθοδεύσεις. Το δήθεν κολοσσιαίο μέγεθός του, οι δήθεν κηφήνες εργαζόμενοί του, οι δήθεν δυσθεώρητες αμοιβές τους, ο δήθεν ανώτερος βαθμός διαφθοράς τους σε σύγκριση με το μέσο εθνικό, η εξομοίωσή τους με «κοπρίτες», προετοίμασαν κατάλληλα το έδαφος. Ετσι, αυτοί που βρίσκονται στον προθάλαμο των αερίων εξόντωσής τους, εμφανίζονται συλλήβδην πια ως νούμερα, έτσι που να έχει μικρή σημασία, για τους ιθύνοντες, αν στην εκατόμβη θα οδεύσουν 30.000, 70.000 ή και 200.000. Αντιθέτως, μάλιστα, όσο περισσότεροι θυσιαστούν και όσο πιο γρήγορα ευοδωθεί αυτή η επιχείρηση, τόσο το καλύτερο, μια και «θα επιταχυνθούν οι μεταρρυθμίσεις, που έχουν βραδύνει».

Χωρίς ουδέποτε να έχει γίνει γνωστός κάποιος κατάλογος με το τι περιλαμβάνεται, ακριβώς, στις περίφημες αυτές μεταρρυθμίσεις, ωστόσο, ναι και οι μαζικές απολύσεις υπάγονται σ’ αυτές τις δήθεν «από καιρό αναγκαίες», που δε βρίσκαμε το θάρρος να εφαρμόσουμε, προκειμένου να σωθούμε! Αλλά, και όλος ο απερίγραπτος συρφετός των μέτρων, που αποφασίζονται στο πόδι, που εξαγγέλλονται θριαμβευτικά, ως μια από τις πολλές «σωτηρίες μας» το πρωί, για να αποσυρθούν το βράδυ, που εκκινούν από εσφαλμένη διάγνωση των προβλημάτων, καθώς και από πλήρη άγνοια των θανάσιμων κινδύνων, στους οποίους εκθέτουν τη χώρα μας.

Και για να επανέλθω στις ανθρωποθυσίες του δημόσιου τομέα, η μακράς διάρκειας πλύση εγκεφάλου κατόρθωσε, δυστυχώς, να πείσει μεγάλο τμήμα των συμπατριωτών μας ότι ακριβώς «τα προβλήματά μας οφείλονται σ’ αυτό το δημόσιο τομέα», ότι «αν τον διαλύσουμε θα έχουμε σωθεί», ότι «ο εχθρός του λαού είναι ο δημόσιος τομέας». Παρακολουθώντας τα διάφορα τηλεοπτικά παράθυρα, που συζητούν δήθεν αντικειμενικά τα προβλήματα δημόσιου τομέα και μαζικών απολύσεων, αντιλαμβάνεται κανείς με φρίκη ότι οι λύσεις που αναζητούνται δεν αποσκοπούν στην αποτροπή αυτού του προμελετημένου και στυγερού εγκλήματος, αλλά αντιθέτως στην εξεύρεση τρόπων, έτσι που αυτό να μην έχει συνέπειες ικανές να καθυστερήσουν την ολοκλήρωσή του. Αναζητείται, δηλαδή, ανάμεσα σε άλλα, το πώς οι απολυμένοι θα παρεμποδιστούν να προσφύγουν στη Δικαιοσύνη, το πώς δε θα έχουν αποκούμπι και μοίρα στον ήλιο, το τι πρέπει να γίνει για να μην εγείρουν δικαιώματα για αποζημιώσεις και τα τοιαύτα, το πώς θα επιτευχθεί η πλήρης εξαφάνισή τους, χωρίς κόστος. Ε, να προσθέσω εδώ και μια «λεπτομέρεια»: ότι, δηλαδή, η βασική δικαιολογία για τη διάπραξη αυτού του ανίερου εγκλήματος της μαζικής απόλυσης των δημοσίων υπαλλήλων, είναι εντελώς έωλη. Γιατί, είναι γεγονός ότι το μέγεθος του ελληνικού δημόσιου τομέα, που επίμονα φέρεται να είναι δήθεν κολοσσιαίο, εμπίπτει ωστόσο απολύτως εντός των ορίων του αντίστοιχου μέσου όρου των κρατών – μελών της EE. Σ’ αυτό το συμπέρασμα συγκλίνει σωρεία επίσημων ερευνών. Ωστόσο, αυτή η διαπίστωση ουδόλως εμποδίζει τα διάφορα «παπαγαλάκια» να αναμασούν τις ίδιες ανοησίες, επιμένοντας στην ηθελημένη σύγχυση ανάμεσα σε μεγάλο μέγεθος και σε αναποτελεσματικότητα του δημόσιου τομέα. Επιχειρώντας, δηλαδή, να δώσουν λύση σ’ ένα πρόβλημα, καθαρά ποιοτικό, με την επιβολή βάναυσων και βάρβαρων ποσοτικών μέτρων.
Οι τροϊκανοί, εδώ και καιρό, έχουν πλήρως συνειδητοποιήσει ότι έχουν το απόλυτο ελεύθερο να απαιτούν και να επιτυγχάνουν ό,τι περνά από το μυαλό τους, από μια κυβέρνηση, που εμφανώς έχει επιλέξει να υποκύπτει σε κάθε μορφής εκβιασμό τους, να εμφανίζεται μόνιμα με σκυμμένο αυχένα, να αδυνατεί να υπερασπιστεί έστω και ένα από τα ατράνταχτα επιχειρήματα του λαού μας, που εξηγούν το πώς και το γιατί φθάσαμε ως εδώ, και να πανικοβάλλεται, έστω και με την απλή υποψία ότι δυσαρεστήθηκαν οι τροϊκανοί. Γι’ αυτό, και η Ελλάδα μας έγινε το πολυτελές πειραματόζωο στο απέραντο εργαστήρι του πιο ακραίου νεοφιλελευθερισμού. Εν αρχή, καταργήθηκαν μέσα σε μια νύκτα, όλα συλλήβδην τα δικαιώματα των εργαζομένων, που χρειάστηκαν δεκαετίες αγώνων, για να εμπεδωθούν. Δικαιώματα, που απλώς απέβλεπαν στον περιορισμό του βαθμού εκμετάλλευσης της εργασίας, και που είναι αναπόφευκτη χωρίς κάποιες δικλείδες ασφαλείας. Καταργήθηκαν χάρη στη μεγαλύτερη ανταγωνιστικότητα της χώρας μας. Ηδη, ο μέσος μισθός στην Ελλάδα, που ανήκει στην Ευρώπη, τείνει να διαμορφωθεί στα 400 – 450 ευρώ, δεν τηρείται πια ουσιαστικά το ωράριο, ούτε και οι αργίες, δεν υπάρχει εξασφάλιση απασχόλησης για την επαύριον, η ελαστικοποίηση της εργασίας δεν θεμελιώνει πια δικαίωμα σύνταξης. Με γοργό και σίγουρο βηματισμό το εργασιακό καθεστώς στην Ελλάδα επιστρέφει σ’ αυτό του μακρινού Μεσαίωνα.

Ωστόσο, οι τροϊκανοί είναι ακόμη ανικανοποίητοι, καθώς δεν έχει πλήρως εκθεμελιωθεί ο δημόσιος τομέας και κατεξοχήν το κράτος Πρόνοιας. Δεν πρέπει τίποτε, μα τίποτε να παραμείνει με δημόσια οσμή. Και μέσα σ’ αυτόν τον ορυμαγδό διεκπεραιώνεται και το μέγα ξεπούλημα της Ελλάδας. Ολα στο σφυρί όλα σε τιμή ευκαιρίας… όλα σε χέρια ιδιωτών.

Οι τροϊκανοί άρχισαν να δείχνουν σημεία εξάντλησης της υπομονής τους, γιατί η υλοποίηση των επιθυμιών τους βραδυπορεί. Θέλουν τώρα, αμέσως, και χωρίς χρονοτριβή αίμα, απαιτούν ποταμούς αίματος. Και γίνονται έξαλλοι με την κυβέρνησή μας, υποχρεώνοντάς την να λαμβάνει, συνεχώς, νέα και πιο αιμοσταγή μέτρα, ώστε να επιταχύνονται οι διαδικασίες. Εξυπακούεται, ότι στόχος αυτών των απάνθρωπων μέτρων δεν είναι η σωτηρία της χώρας μας, αφού πρόκειται πάντα για θυσίες χωρίς αντίκρισμα, και ακόμη χειρότερα: Για θυσίες που βαθαίνουν το πρόβλημα. Ομως, οι πατέρες του έθνους μας δε βρίσκουν το θάρρος να αντιμετωπίσουν τους τροϊκανούς. Αντιθέτως, τρομοκρατημένοι οι ίδιοι, πανικοβάλλουν και το λαό, αναγγέλλοντας την έλευση τεράτων της αποκάλυψης αν δε συμμορφωθούμε, με συστηματικότητα, με συνέπεια, με απόλυτη ακρίβεια …. προς τις θανατηφόρες υποδείξεις των τροϊκανών.

Χρεοκοπία… να αποφύγουμε τη χρεοκοπία! Είναι λέξη κακή η χρεοκοπία, γι’ αυτό η χρήση της απαγορεύεται, και οπωσδήποτε αν κάποιοι επιμένουν να τη χρησιμοποιούν, οφείλουν να ανατρέξουν σε λεξικά, και μάλιστα διαφόρων γλωσσών, προκειμένου να πειστούν ότι χρεοκοπία, απλώς, δε σημαίνει χρεοκοπία.

Είναι, όμως, δυνατόν να μας διαφεύγει το γεγονός ότι είμαστε ήδη χρεοκοπημένοι και ότι μας διατηρούν στη ζωή με τεχνητά μέσα; Δικαιούμαστε, άραγε, να κλείνουμε τα μάτια στο ότι το σύνολο των ξένων σοβαρότερων ΜΜΕ ασχολείται, σε καθημερινή βάση, με την εξεύρεση τρόπων διάσωσης των τραπεζών (και όχι, βέβαια, της Ελλάδας) πριν μας εξοβελίσει στο πυρ το εξώτερο; Είναι δυνατόν να μη μας έχουν πληροφορήσει για το γεγονός ότι οι τροϊκανικές συνταγές δε μετρούν ούτε μια επιτυχία, αλλά αφήνουν παντού πίσω τους ερείπια που καπνίζουν;

Και στο τέλος της γραφής, από τι μπορεί να φοβόμαστε περισσότερο από όσο από την καθημερινή κόλαση, στην οποία βιώνουμε, και η οποία αναγγέλλεται ακόμη φρικτότερη και σε βάθος δεκαετιών, από σήμερα;

Λυπάμαι για την άκομψη έκφραση, με την οποία θα τελειώσω. Αλλά είναι η μοναδική εικόνα που έρχεται, επίμονα, στο μυαλό μου: Η Ελλάδα υποχρεώνεται να καταπίνει δηλητήριο, για να ξερνά ένα – ένα τα σωθικά της. Τι ακριβώς, λοιπόν, μπορούμε ακόμη να ελπίζουμε; Μνημόνια, μεσοπρόθεσμα και λοιπό θλιβερό συνονθύλευμα οδηγούν, και θα οδηγούν σε ολοένα βαθύτερη απόγνωση, σε ολοένα πιο αξεπέραστο αδιέξοδο. Επιβάλλεται, συνεπώς, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, να αναχαιτιστεί το ξέφρενο κατρακύλισμά μας προς το βάραθρο.


 

Μαρία ΝΕΓΡΕΠΟΝΤΗ – ΔΕΛΙΒΑΝΗ
Η Μαρία Νεγρεπόντη – Δελιβάνη είναι πρώην Πρύτανης και Καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας

Posted in ριζασπάστης, τα «Νταχάου» της εργοδοτικής αυθαιρεσίας, τα παπαγαλάκια του κεφαλαίου, το πασοκ στην υπηρεσία του κεφαλαίου | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

Μισθοί … Ινδοκίνας μέσω … Γερμανίας

Posted by redship στο 7 Οκτωβρίου , 2011

Γράφει   ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

 

 

Μας φέρονται σαν σε λαό «ιθαγενών».

Λες και οι Ελληνες από την εποχή του σχεδίου Μάρσαλ (για να μην πάμε πιο πίσω) δεν έχουν ξανακούσει ούτε έχουν ξαναδεί πολυεθνική.

Λες και στην Ελλάδα, πριν ο λαός γευτεί τις αγαθές υπηρεσίες του Βενιζέλου, δεν ξέραμε τίποτα: Ούτε από γαλλική «Πεσινέ», ούτε από αμερικανική «Ούλεν».

Λες και περιμέναμε τον Παπακωνσταντίνου και τον Παμπούκη για να μάθουμε και να γευτούμε την προσφορά των μονοπωλίων:

Από «Ζήμενς» και «Τίσεν» μέχρι «Κόκα Κόλα» και κάθε λογής «αδελφή του πετρελαίου».

Απευθύνονται στο ελληνικό λαό σαν σε χαχόλο.

Που πρέπει να τους δοξολογεί γιατί δίπλα στις άλλες πολυεθνικές, σ’ αυτές που ήδη θησαυρίζουν στην Ελλάδα (στην Ελλάδα των εκατομμυρίων φτωχών και ανέργων), τώρα προσκαλούν κι άλλες:

Γερμανικές, αμερικανικές, καταριανές…

Στις οποίες τάζουν – και το διαφημίζουν κιόλας – «επενδυτικές ευκαιρίες»…

Προφανώς θα πρόκειται για πολυεθνικές οι οποίες δεν θα έρθουν εδώ για να απομυζήσουν υπερκέρδη. Που δεν αποβλέπουν στον εργασιακό μεσαίωνα, ούτε σε λεόντειες συμφωνίες.

Αν πιστέψουμε τους κυβερνώντες, οι πολυεθνικές θα έρθουν, αν έρθουν, για να παράσχουν «φιλανθρωπικό» έργο!

Οπως και οι προηγούμενες…

Προσβλέποντας στη «φιλανθρωπία» των μονοπωλίων, η Ελλάδα το «μόνο» που έχει να κάνει είναι να …ξεπουληθεί.

Αλλά ποια συμφέροντα προωθούνται και ποιων τα συμφέροντα εξυπηρετούνται μέσω του ξεπουλήματος;

Του τόπου; Του λαού;

Λένε το ΠΑΣΟΚ, η ΝΔ, ο ΛΑ.Ο.Σ., η κυρία Μπακογιάννη ότι η ιδιωτικοποίηση του δημόσιου πλούτου γίνεται για να …αποφευχθεί η χρεοκοπία της χώρας

(σ.σ.: το θράσος τους είναι τέτοιο που χρησιμοποιούν ένα τέτοιο τροπάρι απευθυνόμενοι σε ένα λαό που ήδη τον έχουν χρεοκοπήσει…).

Λένε ότι η διασφάλιση «κινήτρων» σε ντόπιους και ξένους κεφαλαιοκράτες, ώστε να προχωρήσουν σε «επενδύσεις», στοχεύει στην έξοδο της Ελλάδας από την κρίση και στην ενίσχυση του βιοτικού επιπέδου των εργαζομένων

(σ.σ.: το θράσος τους είναι διπλό αφού είναι πασίγνωστο ότι κάτι τέτοιες «σωτήριες επενδύσεις» είναι που οδήγησαν τα ναυπηγεία στην καταστροφή, τον ΟΤΕ σε μειώσεις μισθών, τα διόδια στα ύψη για να εισπράττουν ντόπιοι και ξένοι εργολάβοι κ.ο.κ…).

Ας υποθέσουμε, λοιπόν, ότι δεν είχαμε δει τις «επενδύσεις» τους, χρόνια και χρόνια, και το πού αυτές κατέληξαν.

Ας υποθέσουμε ότι καταργούσαν τη λογική ώστε να μην μπορεί κανείς να διακρίνει την αλήθεια πίσω από αυτά τα παραμύθια.

Οτι, δηλαδή, κάθε φορά που μιλούν για «κοινωνικό όφελος» εννοούν εκείνο το «ευνοϊκό επενδυτικό περιβάλλον» που

μεγιστοποιεί τα κέρδη των μονοπωλίων μέσα από την ένταση της εκμετάλλευσης των εργαζομένων.

Πώς, όμως, είναι δυνατόν να κλείσει κανείς τα μάτια στην πραγματικότητα;

Και μάλιστα μια πραγματικότητα που βοά ότι:

α) Αυτό που σήμερα μεθοδεύεται στην Ελλάδα, η πλήρης παράδοση των παραγωγικών δυνατοτήτων της χώρας στο μεγάλο κεφάλαιο, το ολοκληρωτικό ξεπούλημα του δημόσιου τομέα στο καπιταλιστικό κεφάλαιο, είναι κάτι που έχει ξανασυμβεί όχι μόνο εντός, αλλά και εκτός Ελλάδας και ότι

β) τα – δραματικά – αποτελέσματα αυτής της πολιτικής έχουν μετρηθεί, έχουν καταγραφεί.

Ας δούμε δύο χαρακτηριστικά παραδείγματα:

1) Λέγεται και γράφεται ότι το μοντέλο των ιδιωτικοποιήσεων στην Ελλάδα θα κινηθεί στα χνάρια εκείνου του μοντέλου που ακολουθήθηκε στην πρώην ΓΛΔ κατά τη δεκαετία του ’90.

Τι συνέβη εκεί:

  • 35.000 εταιρείες μαζί με δεκάδες χιλιάδες τμήματα ή στοιχεία του ενεργητικού τους ξεπουλήθηκαν σε ιδιώτες «επενδυτές», 45.000 ακίνητα περιουσιακά στοιχεία παραδόθηκαν σε ιδιώτες, σε 3.700 επιχειρήσεις μπήκε λουκέτο.

Ποιες ήταν οι άμεσες συνέπειες:

  • Πάνω από 2,5 εκατομμύρια εργαζόμενοι απολύθηκαν και η εταιρεία που είχε αναλάβει το ξεπούλημα, μόλις το ολοκλήρωσε, άφησε φέσι στο γερμανικό λαό 270 δισ. μάρκα, τα οποία κλήθηκαν να πληρώσουν οι Γερμανοί φορολογούμενοι.

Πού οδήγησε μακροπρόθεσμα αυτή η πολιτική:

  • Στα είκοσι χρόνια μετά την επανένωση της Γερμανίας, η Ανατολική Γερμανία βιώνει συνθήκες διευρυμένης ανισότητας σε σχέση με την υπόλοιπη χώρα. Μόνο στο Βερολίνο από τις 500.000 βιομηχανικές θέσεις εργασίας το 1989, σήμερα έχουν απομείνει μόλις 100.000, δηλαδή 80% λιγότερες. Οι μισθοί στην Ανατολική Γερμανία είναι (επισήμως) χαμηλότεροι κατά 11% απ’ ό,τι στην υπόλοιπη χώρα (και στην πραγματικότητα πολύ χαμηλότεροι). Η συντριπτική πλειοψηφία των 7,5 εκατομμυρίων Γερμανών εργαζομένων που αμείβονται έως 400 ευρώ το μήνα (!) είναι Ανατολικογερμανοί.


2) Στις συνθήκες της κεφαλαιοκρατικής λεηλασίας που ακολούθησε την ανατροπή της ΕΣΣΔ, την περίοδο μεταξύ 1993-1995 στη Ρωσία

από τις 27.000 δημόσιες επιχειρήσεις ξεπουλήθηκαν οι 20.000 και μάλιστα σε τόσο «ευνοϊκές» για τους «επενδυτές» τιμές που μόλις έφταναν στο 10% της πραγματικής τους αξίας.

Το επιχείρημα που χρησιμοποιήθηκε για το εκ θεμελίων ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου ήταν ότι ήταν «απαραίτητο» για να αντιμετωπίσει η Ρωσία το ασφυκτικό περιβάλλον που της είχαν επιβάλει οι «αγορές».

Το αποτέλεσμα:

  • Παρά το γενικευμένο ξεπούλημα, η Ρωσία – με τους πάμπλουτους «ολιγάρχες» και τη Μόσχα να αναγορεύεται σε «πρωτεύουσα των δισεκατομμυριούχων του πλανήτη» – δεν γλίτωσε λίγα χρόνια αργότερα την περιδίνησή της σε συνθήκες χρεοκοπίας και ο λαός της δεν γλίτωσε, φυσικά, την εξαθλίωση…

Αυτή είναι η αλήθεια για την πολιτική του ξεπουλήματος που ακολουθείται και στην Ελλάδα.

Αυτό είναι το μοντέλο «ανάπτυξης» για το οποίο μας μιλούν.

Είναι το μοντέλο «ανάπτυξης» που από παλιά προωθούσαν για την Ελλάδα και που είχε για πρότυπο τον εργαζόμενο – «γκαρσόνι». Αλλά τότε, τουλάχιστον, δεν το ομολογούσαν ανοικτά.

Τώρα, χωρίς τσίπα, σε μια θυελλώδους αναισχυντίας επιχείρηση δηλώνουν ευθαρσώς ότι το μοντέλο «ανάπτυξης» που προωθούν έχει για πρότυπο τον εργαζόμενο – «χαμάλη» των 300 και 500 ευρώ το μήνα!

Δηλαδή το «χαμάλη», που θα αμείβεται με μισθούς Ασίας, που θα δουλεύει με εργασιακές συνθήκες Αφρικής και που πρέπει να νιώθει κι ευγνωμοσύνη (!),

γιατί η Ελλάδα ξεπουλιέται.

Τη μετατρέπουν σε «Ελντοράντο» για τους εγχώριους πλουτοκράτες και σε διαμετακομιστικό «οικόπεδο» της Αμερικής, της Γερμανίας, του Κατάρ.

Με τη διαβεβαίωση, βεβαίως, ότι εκείνο το κομμάτι του λαού που δεν πεταχτεί στην ανεργία,

δεν θα αμείβεται με μισθούς Ινδίας ή Κίνας. Αλλά με μισθούς …Ινδοκίνας!

Posted in πολιτικη, ρήξη και ανατροπή, ριζασπάστης, τα «Νταχάου» της εργοδοτικής αυθαιρεσίας, τα παπαγαλάκια του κεφαλαίου, το πασοκ στην υπηρεσία του κεφαλαίου, Δύο Ελλάδες δύο τάξεις μία λύση, Η «κοινωνική ειρήνη» τους είναι ο ταξικός τους πόλεμος, Η αστική τάξη είναι ο αντίπαλος, Οι «αυτοδημιούργητοι» καπιταλιστές, Το συμφέρον των καπιταλιστών δεν είναι συμφέρον των εργατών | Με ετικέτα: , , , , , , | Leave a Comment »