καράβι κόκκινο

τα μαύρα τα μαλλιά μας και αν ασπρίσαν δεν μας τρομάζει η βαρυχειμωνιά

  • Ε, το λοιπόν, ο,τι και να είναι τ’ άστρα, εγώ τη γλώσσα μου τους βγάζω. Για μένα, το λοιπόν, το πιο εκπληκτικό, πιο επιβλητικό, πιο μυστηριακό και πιο μεγάλο, είναι ένας άνθρωπος που τον μποδίζουν να βαδίζει. Είναι ένας άνθρωπος που τον αλυσοδένουνε

  • Γιάννης Ρίτσος

    Να με θυμόσαστε - είπε. Χιλιάδες χιλιόμετρα περπάτησα χωρίς ψωμί, χωρίς νερό, πάνω σε πέτρες κι αγκάθια, για να φέρω ψωμί και νερό και τριαντάφυλλα. την ομορφιά ποτές μου δεν την πρόδωσα. Όλο το βιος μου το μοίρασα δίκαια. Μερτικό εγώ δεν κράτησα. Πάμπτωχος. Μ' ένα κρινάκι του αγρού τις πιο άγριες νύχτες μας φώτισα. Να με θυμάστε.

  • κώστας βάρναλης

    Δε λυπάμαι τα γηρατειά που φεύγουν - τα μωράκια που έρχονται άθελά τους να ζήσουν σκλάβοι, να πεθάνουν σκλάβοι, σ' έναν κόσμο ελεύθερων αφεντάδων. Θα τους μαθαίνουν: η σκλαβιά τους χρέος εθνικόν και σοφία του Πανάγαθου!... Πότε θ' αναστηθούν οι σκοτωμένοι; ΚΩΣΤΑ ΒΑΡΝΑΛΗΣ 20.10.1973

  • ------------------------------- Την πόρτα αν δεν ανοίγει, τη σπαν, σας είπα. Τι στέκεστε, τι γέρνετε σκυφτοί; Λαέ σκλάβε, δειλέ, ανανιώσου, χτύπα! Και κέρδισε μονάχος το ψωμί -------------------------------- -------------------------------- ''Aν το δίκιο θες, καλέ μου, με το δίκιο του πολέμου θα το βρής. Όπου ποθεί λευτεριά, παίρνει σπαθί''
  • κομαντάντε Μάρκος

  • «Ο Μάρκος είναι γκέι στο Σαν Φρανσίσκο, μαύρος στη Νότια Αφρική, ασιάτης στην Ευρώπη, αναρχικός στην Ισπανία, Παλαιστίνιος στο Ισραήλ, γύφτος στην Πολωνία, ειρηνιστής στη Βοσνία, Εβραίος στη Γερμανία, μια γυναίκα μόνη στο Μετρό τα ξημερώματα, με άλλα λόγια ο Κομαντάτε Μάρκος είμαστε εμείς, το πρόσωπο του κάθε καταπιεσμένου ανθρώπου πάνω στον πλανήτη»
  • μπερτολντ μπρεχτ

    Δεν είμαι άδικος, μα ούτε και τολμηρός και να που σήμερα μου δείξανε τον κόσμο τους μόνο το ματωμένο δάκτυλό τους είδα μπρος και είπα ευθύς: “μ’αρέσει ο νόμος τους” Τον κόσμο αντίκρυσα μέσ’απ’ τα ρόπαλά τους Στάθηκα κι είδα, ολημερίς με προσοχή. Είδα χασάπηδες που ήταν ξεφτέρια στη δουλειά τους. και σαν με ρώτησαν “σε διασκεδάζει;” είπα “πολύ”! Κι από την ώρα εκείνη, λέω “ναι” σε όλα, κάλλιο δειλός, παρά νεκρός να μείνω. Για να μη με τυλίξουνε σε καμιά κόλλα, ό,τι κανένας δεν εγκρίνει το εγκρίνω Φονιάδες είδα, κι είδα πλήθος θύματα, μου λείπει θάρρος, μα όχι και συμπόνια Και φώναξα, βλέποντας τόσα μνήματα: “καλά τους κάνουν -για του έθνους την ομόνοια!” Να φτάνουν είδα δολοφόνων στρατιές κι ήθελα να φωνάξω “σταματήστε!” Μα ξέροντας πως κρυφοκοίταζε ο χαφιές, μ’άκουσα να φωνάζω: “Ζήτω!Προχωρήστε!” Δε μου αρέσει η φτήνια και η κακομοιριά Γι’αυτό κι έχει στερέψει η έμπνευσή μου. Αλλά στου βρώμικού σας κόσμου τη βρωμιά ταιριάζει, βέβαια-το ξέρω-κι η έγκρισή μου

  • Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας

    Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας κι αφήνει άλλους ν' αγωνιστούν για τη υπόθεσή του πρέπει προετοιμασμένος να ' ναι : γιατί όποιος δεν έχει τον αγώνα μοιραστεί Θα μοιραστεί την ήττα . Ούτε μια φορά δεν αποφεύγει τον αγώνα αυτός που θέλει τον αγώνα ν' αποφύγει : γιατί θ' αγωνιστεί για την υπόθεση του εχτρού όποιος για τη δικιά του υπόθεση δεν έχει αγωνιστεί .
  • εγκώμιο στον κομμουνισμό – μπέρτολτ μπρέχτ

    Είναι λογικός, καθένας τον καταλαβαίνει. Ειν' εύκολος. Μια και δεν είσαι εκμεταλλευτής, μπορείς να τον συλλάβεις. Είναι καλός για σένα, μάθαινε γι' αυτόν. Οι ηλίθιοι ηλίθιο τον αποκαλούνε, και οι βρωμεροί τον λένε βρωμερό. Αυτός είναι ενάντια στη βρωμιά και την ηλιθιότητα. Οι εκμεταλλευτές έγκλημα τον ονοματίζουν. Αλλά εμείς ξέρουμε: Είναι το τέλος κάθε εγκλήματος. Δεν είναι παραφροσύνη, μα Το τέλος της παραφροσύνης. Δεν είναι χάος Μα η τάξη. Είναι το απλό Που είναι δύσκολο να γίνει.
  • οι δικαστές

    Να οι κύριοι δικαστές τους λέμε οι καταπιεστές πως δίκαιο είναι τον λαό τι συμφέρει μα αυτοί δεν ξέρουν ποιο είναι αυτό κι έτσι δικάζουν στο σωρό μέχρι να βάλουν το λαό ολόκληρο στο χέρι
  • ———–

    Εχουνε νομικά βιβλία και διατάγματα Εχουνε φυλακές και οχυρώσεις Εχουνε δεσμοφύλακες και δικαστές Που παίρνουνε πολλά λεφτά κι έτοιμοι για όλα είναι. Μπ. Μπρεχτ
  • ———————

    "Όταν ήρθαν να πάρουν τους Εβραίους, δεν διαμαρτυρήθηκα, γιατί δεν ήμουν Εβραίος. Όταν ήρθαν για τους κομμουνιστές δεν φώναξα, γιατί δεν ήμουν κομμουνιστής. Όταν κατεδίωξαν τους τσιγγάνους, ούτε τότε φώναξα, γιατί δεν ήμουν τσιγγάνος. Όταν ο Χίτλερ φυλάκιζε ομοφυλόφιλους δεν αντέδρασα γιατί δεν ήμουν ομοφυλόφιλος Όταν έκλεισαν το στόμα των Ρωμαιοκαθολικών που αντιτάσσονταν στο φασισμό, δεν έκανα τίποτα γιατί δεν ήμουν καθολικός. Μετά ήρθαν να συλλάβουν εμένα, αλλά δεν υπήρχε πια κανείς να αντισταθεί μαζί μου"
  • ========================

    Λες: Πολύ καιρό αγωνίστηκες. Δεν μπορείς άλλο πια ν’ αγωνιστείς. Άκου λοιπόν: Είτε φταις είτε όχι: Σαν δε μπορείς άλλο να παλέψεις, θα πεθάνεις. Λες: Πολύ καιρό έλπιζες. Δεν μπορείς άλλο πια να ελπίσεις. Έλπιζες τi; Πως ο αγώνας θαν’ εύκολος; Δεν είν’ έτσι. Η θέση μας είναι χειρότερη απ’ όσο νόμιζες. Είναι τέτοια που: Αν δεν καταφέρουμε το αδύνατο Δεν έχουμε ελπίδα. Αν δεν κάνουμε αυτό που κανείς δεν μπορεί να μας ζητήσει Θα χαθούμε. Οι εχθροί μας περιμένουν να κουραστούμε. Όταν ο αγώνας είναι στην πιο σκληρή καμπή του. Οι αγωνιστές έχουν την πιο μεγάλη κούραση. Οι κουρασμένοι, χάνουν τη μάχη.
  • Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους

    Αυτοί που βρίσκονται ψηλά θεωρούν ταπεινό να μιλάς για το φαΐ. Ο λόγος; έχουνε κιόλας φάει. Αν δε νοιαστούν οι ταπεινοί γι' αυτό που είναι ταπεινό ποτέ δεν θα υψωθούν. Αυτοί που αρπάνε το φαϊ απ’ το τραπέζι κηρύχνουν τη λιτότητα. Αυτοί που παίρνουν όλα τα δοσίματα ζητάν θυσίες. Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους για τις μεγάλες εποχές που θά 'ρθουν.
  • che

    Πιστεύω στην ένοπλη πάλη σαν μοναδική λύση για τους λαούς που αγωνίζονται για την απελευθέρωσή τους και είμαι συνεπής με τις πεποιθήσεις μου. Πολλοί θα με πουν τυχοδιώκτη και είμαι, μόνο που είμαι άλλου είδους τυχοδιώκτης, ένας από εκείνους που προβάλλουν τα στήθη τους για να αποδείξουν τις αλήθειες τους.

  • Αξίζει για ένα όνειρο να ζεις, κι ας είναι η φωτιά του να σε κάψει
  • pablo neruda

    όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας, επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές, όποιος δεν αλλάζει περπατησιά, όποιος δεν διακινδυνεύει και δεν αλλάζει χρώμα στα ρούχα του, όποιος δεν μιλεί σε όποιον δεν γνωρίζει. όποιος αποφεύγει ένα πάθος, όποιος δεν είναι ευτυχισμένος στη δουλειά του, όποιος δεν διακινδυνεύει τη βεβαιότητα για την αβεβαιότητα για να κυνηγήσει ένα όνειρο, όποιος δεν επιτρέπει στον εαυτό του τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του να αποφύγει τις εχέφρονες συμβουλές. όποιος δεν ταξιδεύει, όποιος δεν διαβάζει, όποιος δεν ακούει μουσική, όποιος δεν βρίσκει σαγήνη στον εαυτό του όποιος καταστρέφει τον έρωτά του, όποιος δεν επιτρέπει να τον βοηθήσουν, όποιος περνάει τις μέρες του παραπονούμενος για τη τύχη του ή για την ασταμάτητη βροχή. όποιος εγκαταλείπει μια ιδέα του πριν την αρχίσει, όποιος δεν ρωτά για πράγματα που δεν γνωρίζει. Αποφεύγουμε τον θάνατο σε μικρές δόσεις, όταν θυμόμαστε πάντοτε ότι για να είσαι ζωντανός χρειάζεται μια προσπάθεια πολύ μεγαλύτερη από το απλό γεγονός της αναπνοής. Μόνο η ένθερμη υπομονή θα οδηγήσει στην επίτευξη μιας λαμπρής ευτυχίας.

  • από το Canto general

    Μπορεί να κόψουν όλα τα λουλούδια, αλλά δεν θα γίνουν ποτέ αφέντες της Άνοιξης
  • κ. καβάφης

    Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις
  • κωστής παλαμάς

    Και τους τρέμουνε των κάμπων οι κιοτήδες και μ’ ονόματα τους κράζουν πονηρά κλέφτες κι απελάτες και προδότες. Τους μισούν οι βασιλιάδες κι όλοι οι τύραννοι κι είναι μέσα στους σκυφτούς τα παλληκάρια κι είναι μες στους κοιμισμένους οι στρατιώτες…” Κ . Παλαμάς στο Δωδεκάλογο του Γύφτου.
  • διαμοιρασμός του blog

    Bookmark and Share
  • διαχείριση

  • on line επισκέπτες

  • ημερολόγιο άρθρων

    Δεκέμβριος 2019
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Φεβ.    
     1
    2345678
    9101112131415
    16171819202122
    23242526272829
    3031  
  • Εγγραφή

Archive for the ‘το αιγαιο τα πετρέλαια και οι πέντε αδερφές’ Category

Πολεμοκάπηλοι σε δράση

Posted by redship στο 22 Μαρτίου , 2011

«Προσδεμένος» στα βομβαρδιστικά αεροπλάνα των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ ήταν σε όλους τους ιμπεριαλιστικούς πολέμους των τελευταίων δεκαετιών ο Γ. Πρετεντέρης και δεν μπορούσε βέβαια να τα εγκαταλείψει στον πόλεμο που ξεκίνησαν κατά της Λιβύης. Αντλώντας λοιπόν θράσος από την ισχύ των ιμπεριαλιστών, επιτίθεται με περίσσιο θράσος ενάντια σε αυτούς που αντιτάσσονται στο μακέλεμα του λιβυκού λαού. «Κατά τη γνώμη τους, δηλαδή, θα έπρεπε να αφεθεί ελεύθερος κι ανεμπόδιστος ο Καντάφι με τα φιντάνια του να σφάξει όποιον τολμήσει να του αντισταθεί. Στο όνομα, υποθέτω, της «εθνικής κυριαρχίας» της Λιβύης, στο όνομα της «μη επέμβασης», στο όνομα του σοσιαλισμού ή στο όνομα κάποιου άλλου βολικού προσχήματος – εκτός κι αν είναι απλώς στο όνομα της πάρτης τους», γράφει χαρακτηριστικά στο χτεσινό αηδιαστικό και πολεμοκάπηλο σχόλιό του στα «Νέα», όπου δεν διστάζει να χαρακτηρίσει την ιμπεριαλιστική επέμβαση ως «καθήκον»! Από κόρακα βέβαια κρα θα ακούσεις. Τα ίδια ακριβώς έγραφε και όταν υποστήριζε μετά πάθους τους ιμπεριαλιστικούς πολέμους στην πρώην Γιουγκοσλαβία και το Κόσσοβο, το Ιράκ, το Αφγανιστάν, κ.ο.κ. Αυτό που διαπερνούσε ως κόκκινη κλωστή τα κείμενά του ήταν το μίσος κατά των λαών που βρίσκονται κάθε φορά στο στόχαστρο του παγκόσμιου ιμπεριαλισμού. Πρόκειται βέβαια για την ίδια κόκκινη κλωστή που διαπερνά και τα κείμενά του για τον ελληνικό λαό όταν ορθώνει το ανάστημά του.

Posted in πολιτικη, ριζασπάστης, τα παπαγαλάκια του κεφαλαίου, τα ΜΜΕ στην υπηρεσία του κεφαλαίου, τα γιουσουφάκια των εμίρηδων, το αιγαιο τα πετρέλαια και οι πέντε αδερφές, δημοσιοκάφροι, η "δημοκρατία" των αστών, η δικαιοσύνη των αστών δεν είναι δικαιοσύνη των λαών, ιμπεριαλισμός, κυριαρχεί η ορδή των απατεώνων, κόντρα στη σαπίλα που αναδύουν, ούτε ίχνος αξιοπρέπειας, οι σφογγοκωλάριοι των πραιτόρων, οι γυμνοσάλιαγκες των «παπατζήδων» | Με ετικέτα: , , , , | Leave a Comment »

Ποιον «πατριωτισμό» προπαγανδίζουν;

Posted by redship στο 18 Ιανουαρίου , 2011

Με τις «θεωρίες συνωμοσίας» γύρω από τις ελληνοτουρκικές σχέσεις ασχολείται ο Α. Παπαχελάς στην «Καθημερινή» της Κυριακής, δίνοντας μαθήματα «πραγματικού πατριωτισμού», όπως τιτλοφορεί το άρθρο του. Γράφει μεταξύ άλλων: «Μου προκαλεί μεγάλη απέχθεια η χρήση του όρου «προδότης», «προδοσία» (…) Πατριώτης είναι αυτός που υπηρετεί τα ελληνικά εθνικά συμφέροντα και μόνο. Προδότης είναι αυτός ο οποίος τα υπονομεύει για ίδιον όφελος ή γιατί έχει περάσει στην αντίπερα όχθη (…) Η Ιστορία μας βρίθει παραδειγμάτων ανεγκέφαλου, συγκινητικού, αυθόρμητου πατριωτισμού, ο οποίος οδήγησε σε εθνικές καταστροφές (…) Η συζήτηση για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις, το Σκοπιανό ή ό,τι άλλο δεν μπορεί να γίνει με όρους πατριωτισμού ή προδοσίας. Στο κάτω κάτω της γραφής, ποια υπέρτατη δύναμη έδωσε πιστοποιητικό πατριωτισμού σε μερικούς και όχι σε άλλους; (…) Για μένα, σήμερα, πατριωτισμός είναι να πετάξεις έξω τις κομματικές νεολαίες και τη διαπλοκή της μετριότητας από τα πανεπιστήμιά σου, να γίνεις μια δυναμική οικονομία και να τηρείς τους νόμους έναντι όλων, των ισχυρών, των λαθρομεταναστών, των διαπλεκομένων και των αναρχικών. Αν, λέω, αν και το απεύχομαι, πάθουμε κάποια εθνική καταστροφή, θα είναι γιατί είμαστε μια διαλυμένη χώρα που στηρίζεται σε δεκανίκια ξένων (…) Επιτέλους, ας σοβαρευτούμε και ας αρχίσουμε να μιλάμε για σοβαρά πράγματα με σοβαρό και ψύχραιμο τρόπο σε αυτήν τη χώρα, μακριά από τον χουλιγκανισμό και την πατριδοκαπηλία. Ο πατριωτισμός δεν ανήκει μόνο στους φωνακλάδες, αλλά και στους συνετούς και τους ρεαλιστές που μεγάλωσαν και δόξασαν αυτήν τη χώρα».

Σκόπιμα ο Παπαχελάς αντιπαραβάλλει την προδοσία στον πατριωτισμό για να κρύψει το ταξικό περιεχόμενο του δεύτερου και να πολώσει σε λάθος κατεύθυνση την πολιτική αντιπαράθεση για την πολιτική της κυβέρνησης, όπως αυτή εκφράζεται και στις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Ταυτίζει τον πατριωτισμό με την υπηρέτηση εκείνης της πολιτικής που θα κάνει την οικονομία «δυναμική». Στον καπιταλισμό, όμως, ο δυναμισμός της οικονομίας εξαρτάται από το πόσο ανταγωνιστικά είναι τα ντόπια μονοπώλια και πόσο αποδοτικές είναι οι κολεγιές τους σε διεθνές επίπεδο. Εξαρτάται, δηλαδή, από το πόσο φτηνή είναι η εργατική δύναμη, ώστε η οικονομία να είναι ανταγωνιστική και το κεφάλαιο ενισχυμένο στον ευρωπαϊκό και παγκόσμιο ανταγωνισμό. Αρα, πατριωτισμός για το κεφάλαιο και όχι για την εργατική τάξη και το λαό. Το ίδιο ισχύει και για την εξωτερική πολιτική. Η ελληνοτουρκική προσέγγιση γίνεται στη βάση του κοσμοπολιτισμού του κεφαλαίου και του ρεαλισμού της κερδοφορίας του. Για τον Παπαχελά και την πολιτική υπέρ της οποίας προπαγανδίζει, τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας στέκονται εμπόδιο στο να κάνει κερδοφόρες μπίζνες η ντόπια αστική τάξη στο Αιγαίο, έχοντας επιλέξει τη συνεκμετάλλευση με τα γειτονικά και άλλα μονοπώλια. Αρα, λέει ο Παπαχελάς, όποιος δε συμφωνεί με το να γίνει ο φυσικός πλούτος αντικείμενο κερδοφορίας των μεγαλοεπιχειρήσεων και, στο όνομα αυτής της κερδοφόρας για το κεφάλαιο προοπτικής, να απεμπολήσει η χώρα τα κυριαρχικά της δικαιώματα, είναι φωνακλάς και ταυτίζεται με τον εθνικισμό, που είναι η άλλη όψη του κοσμοπολιτισμού στην υπηρέτηση των μονοπωλιακών συμφερόντων. Η συλλογιστική τους είναι επικίνδυνη για το λαό. Πρόκειται για τους ίδιους προπαγανδιστές που στις αρχές της δεκαετίας του ’90 ταύτιζαν το «πατριωτικό» συμφέρον της Ελλάδας με το διαμελισμό της Γιουγκοσλαβίας και το ξεκλήρισμα κάθε φωνής αντίστασης στα ιμπεριαλιστικά σχέδια. «Πατριωτισμός» τους είναι η κερδοφορία του κεφαλαίου και εκεί είναι που πρέπει να τους απαντήσει ο λαός με τη γνήσια αντιιμπεριαλιστική του πάλη.

Posted in ριζασπάστης, τα παπαγαλάκια του κεφαλαίου, τα ΜΜΕ στην υπηρεσία του κεφαλαίου, το αιγαιο τα πετρέλαια και οι πέντε αδερφές | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

Ερζερούμ

Posted by redship στο 11 Ιανουαρίου , 2011

από τον ημεροδρόμο

Αν δεν ήταν θλιβερό θα ήταν κωμικό: Πανηγυρίζουν (!) τα παπαγαλάκια της οσφυοκαμψίας διότι ο πρωθυπουργός κατά τη δημόσια τοποθέτησή του στην Τουρκία αναφέρθηκε στο Κυπριακό και στις παραβιάσεις των τουρκικών μαχητικών στο Αιγαίο.

Αλλά εκεί που τον έχουν ρίξει τον πήχη της υπεράσπισης των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας, στα Τάρταρα, πώς να μη βαφτίζουν «διπλωματική γενναιότητα» ακόμα και την αναφορά στο αυτονόητο…

Πάμε παρακάτω: Ο κ. Παπανδρέου μεταξύ των υπολοίπων που μας είχε υποσχεθεί ήταν και η «διαφάνεια» στη διακυβέρνηση. Μέχρι και για «επανάσταση» είχε μιλήσει όταν ανήγγειλε την παρουσίαση των κυβερνητικών αποφάσεων και πρωτοβουλιών στο …διαδίκτυο.

Αλλά εμείς ούτε «διαφάνεια», ούτε καμία «ανοικτή διακυβέρνηση» διαπιστώνουμε, όταν η «ενημέρωση» για μια πολύωρη τετ-α-τετ συνάντηση μεταξύ του Ελληνα και του Τούρκου πρωθυπουργού εξαντλείται σε μερικές αράδες του υπουργείου Εξωτερικών ή σε μερικές δηλώσεις του κυβερνητικού εκπροσώπου. Εμείς σε όλα αυτά μυστική διπλωματία διαπιστώνουμε. Εσείς;

Ας έρθουμε τώρα στην ουσία:

1) Γιατί η κυβέρνηση δεν πιάνει ποτέ στο στόμα της τον όρο ΑΟΖ (Αποκλειστικές Οικονομικές Ζώνες), ο καθορισμός των οποίων αποτελεί μονομερές και αποκλειστικό δικαίωμα της χώρας (και κάθε χώρας); Να υποθέσουμε ότι παίζεται κάποιο παιχνίδι απεμπόλησης του δικαιώματος, στο πλαίσιο της «συνεκμετάλλευσης» του (ελληνικού) Αιγαίου από τις άρχουσες (και σύμμαχες στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ) τάξεις των δυο χωρών;

2) Το ΠΑΣΟΚ όταν ήταν στην αντιπολίτευση, το 2006, δήλωνε για τα πεπραγμένα της προηγούμενης θητείας του: «Εμείς είχαμε φτάσει κοντά στη Χάγη». Καλό θα ήταν να διευκρινίσει ο κ. Παπανδρέου τις «γκρίζες ζώνες» τόσο εκείνων των τοποθετήσεών του, όσο και της σημερινής «γκρίζας σιωπής» του και να απαντήσει στα εξής:

  • Οταν λέει το ΠΑΣΟΚ «εμείς είχαμε φτάσει κοντά στη Χάγη» (που σημαίνει προηγούμενη ρύθμιση των χωρικών υδάτων), τι εννοεί; Χωρικά ύδατα στα 12 μίλια και για «όλο» το Αιγαίο, όπως ορίζει το Διεθνές Δίκαιο, ή μήπως εννοεί αλλού 6, αλλού 7, αλλού 8, αλλού 9 μίλια και πάει λέγοντας;
  • Αν η Τουρκία είχε δεχτεί τα 12 μίλια, τότε προς τι το «κάζους μπέλι»;
  • Μήπως ήταν και είναι το ΠΑΣΟΚ που έχει δεχτεί όσα η Τουρκία επιδέχεται σαν «ρύθμιση» και τώρα πάει να τα περάσει διά της Χάγης; Διότι το «πάμε στη Χάγη» και «μόνο» για την υφαλοκρηπίδα, είναι άλλο πράγμα όταν πας με 6, 7, 8 (κ.ο.κ.) μίλια χωρικά ύδατα κι άλλο όταν πας με 12 μίλια. Στην πρώτη περίπτωση πρόκειται για «επικοινωνιακή» απάτη, αφού σε αυτή την περίπτωση δεν πας «μόνο» για την υφαλοκρηπίδα, αλλά στο όνομα της υφαλοκρηπίδας έχεις ουσιαστικά «διευθετήσει» τόσο τα χωρικά ύδατα όσο και τον εναέριο χώρο. Συνεπώς εισάγεις από την πίσω πόρτα την πολιτική που λέει «στη Χάγη για όλα».

Επομένως, για «ποια υφαλοκρηπίδα» πρόκειται; Και πότε θα δεήσει ο κ. Παπανδρέου να ενημερώσει τον ελληνικό λαό για το πού βρίσκονται οι συνεχιζόμενες διαβουλεύσεις μεταξύ των εμπειρογνωμόνων των δυο πλευρών γύρω από το θέμα;

Posted in ριζασπάστης, τα ΜΜΕ στην υπηρεσία του κεφαλαίου, το αιγαιο τα πετρέλαια και οι πέντε αδερφές | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

Το κέρδος των πολυεθνικών σπίθα στο μπαρούτι των ανταγωνισμών

Posted by redship στο 10 Ιανουαρίου , 2011

Το τελευταίο διάστημα κλιμακώνεται η δραστηριότητα στη λεκάνη της Αν. Μεσογείου σε ό,τι αφορά την αναζήτηση και την εκμετάλλευση υδρογονανθράκων. Οι εκατέρωθεν δηλώσεις και αντεγκλήσεις ανάμεσα στους διεκδικητές των υπαρκτών ή πιθανών κοιτασμάτων σε μια περιοχή, όπου συγκεντρώνονται ορισμένα από τα πιο σύνθετα ζητήματα που έχει γεννήσει ή συντηρεί η ιμπεριαλιστική επιθετικότητα, όπως το Μεσανατολικό, το Κυπριακό, η στοχοποίηση του Ιράν και οι σχέσεις Ελλάδας – Τουρκίας, κάνει ακόμα πιο σύνθετο το κουβάρι των ανταγωνισμών. Πολύ περισσότερο που η συγκεκριμένη περιοχή είναι κομβικής σημασίας για τις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή και για τα σχέδια του ΝΑΤΟ, το οποίο, συν τοις άλλοις, έχει διακηρύξει σαν στρατηγικό του στόχο και την ενεργειακή ασφάλεια των κρατών – μελών του, ακονίζοντας τα νύχια του για νέες επεμβάσεις. Για να γίνει αντιληπτό το μέγεθος του κινδύνου που γεννούν για τους λαούς της περιοχής οι ανταγωνισμοί ανάμεσα στις αστικές τάξεις των χωρών της Αν. Μεσογείου και της Μ. Ανατολής, για το ποια πολυεθνικά συμφέροντα θα επικρατήσουν πάνω στους ενεργειακούς δρόμους και τις πηγές, είναι χρήσιμο να ανατρέξει κανείς στα παρακάτω δεδομένα.
1. Στις 29 Δεκέμβρη 2010, η εταιρεία Noble Energy, αμερικανικών και ισραηλινών συμφερόντων, επικεφαλής της κοινοπραξίας που εμπλέκεται στις έρευνες και στη διαδικασία εξόρυξης στην Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ), όπως την έχει ορίσει το Ισραήλ, ανακοίνωσε μετά από νέες δοκιμές πως το «Λεβιάθιαν» διαθέτει περίπου 16 τρισεκατομμύρια κυβικά πόδια φυσικού αερίου, εκ των οποίων τα 453 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα βρίσκονται 130 χιλιόμετρα ανοιχτά της Χάιφα. Σύμφωνα με τον ισραηλινό Τύπο, τα αποθέματα του «Λεβιάθαν» αποτιμώνται στα 90 δισ. δολάρια και με βάση τα υπάρχοντα στοιχεία εκτιμάται ότι είναι το μεγαλύτερο, σε αποθέματα, ενεργειακό κοίτασμα που έχει εντοπιστεί τα τελευταία 10 χρόνια, διπλάσιο από το γειτονικό κοίτασμα «Ταμάρ». Οι παραπάνω ποσότητες του φυσικού αερίου εντοπίστηκαν κάτω από βραχώδη πλάκα, στο βυθό, σε βάθος μεγαλύτερο των 5.000 μέτρων, σε μια περιοχή 32.000 τετραγωνικών μιλίων ανάμεσα στο Ισραήλ, την Κύπρο, τη Συρία και τη χερσόνησο του Σινά. Σύμφωνα με τις έως τώρα εκτιμήσεις, η εξόρυξη δεν πρόκειται να ξεκινήσει πριν το 1017. Η αποκλειστική αξιοποίηση του συγκεκριμένου κοιτάσματος από το Ισραήλ εκτιμάται ότι θα μπορούσε να καλύψει τις ενεργειακές του ανάγκες για 100 χρόνια και ταυτόχρονα να το καταστήσει μεγάλη εξαγωγική δύναμη φυσικού αερίου σε χώρες της ΕΕ. Σήμερα, το κράτος του Ισραήλ εξαρτάται απόλυτα για τις ενεργειακές του ανάγκες από τρίτες χώρες, με κόστος πάνω από 1 δισεκατομμύριο δολάρια το χρόνο.
2. Λίγες μέρες πριν τις ανακοινώσεις για το Λεβιάθαν, στις 17 Δεκέμβρη 2010, η Κυπριακή Δημοκρατία και το Ισραήλ υπέγραψαν στη Λευκωσία συμφωνία με την οποία καθορίζονται τα όρια της μεταξύ τους Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ). Η συμφωνία δίνει τη δυνατότητα στις δύο χώρες να συνεχίσουν τις έρευνες για υποθαλάσσια κοιτάσματα φυσικού αερίου και πετρελαίου, χωρίς ενδεχόμενες διαφωνίες για την εκμετάλλευσή τους. Ο λόγος για τον οποίο η Κύπρος επεδίωξε ταχύτατα τον ορισμό ΑΟΖ με το Ισραήλ, είναι το γεγονός ότι το φυσικό αέριο, που εντοπίστηκε στις περιοχές Λεβιάθαν και Ταμάρ, εφάπτεται του κυπριακού «οικοπέδου 12», στο θαλάσσιο χώρο της Κύπρου. Στο συγκεκριμένο οικόπεδο εδράζεται το λεγόμενο κοίτασμα «Κύπρος Α’», επίσης πλούσιο σε φυσικό αέριο, την εκμετάλλευση του οποίου μεθοδεύει εντατικά η κυπριακή κυβέρνηση από το 2009. Η Τουρκία αντέδρασε άμεσα στη συμφωνία Κύπρου – Ισραήλ, απειλώντας ότι «τέτοιες μονομερείς πρωτοβουλίες που αγνοούν τις επιθυμίες της τουρκοκυπριακής πλευράς θα έχουν αρνητικές συνέπειες στις διαπραγματεύσεις που γίνονται για τη διευθέτηση της κατάστασης στην Κύπρο». Το σαφές υπονοούμενο από την πλευρά της Τουρκίας είναι ότι το κατεχόμενο τμήμα της Κύπρου έχει δική του ΑΟΖ, την οποία η Αγκυρα προσμετρά στα δικά της ιδιαίτερα συμφέροντα. Κατά συνέπεια, εχθρεύεται κάθε προσπάθεια της Κυπριακής Δημοκρατίας να ρυθμίσει αυτήν σαν κυρίαρχο κράτος την ΑΟΖ της με τις γειτονικές χώρες, πολύ περισσότερο με το Ισραήλ και με δεδομένο τον τεράστιο ενεργειακό πλούτο στην περιοχή.
3. Η θαλάσσια περιοχή στην οποία διαχέεται το συγκεκριμένο κοίτασμα, περικλείεται από την Κύπρο, το Ισραήλ, το Λίβανο και τη Συρία και την Αίγυπτο (Σινά). Για το βόρειο τμήμα αυτής της περιοχής, εγείρει διεκδικήσεις και η Τουρκία, τόσο γιατί ένα μέρος της βρίσκεται στην προέκταση των δικών της ακτών, όσο και γιατί στην περιοχή αυτή προβάλλεται η ΑΟΖ των κατεχομένων εδαφών της Κύπρου. Επίσης, στην ίδια περιοχή προβάλλεται η ΑΟΖ και της Λωρίδας της Γάζας. Είναι αυτονόητο ότι ο πλούτος που κρύβει η περιοχή και η διαμόρφωση του νέου γεωπολιτικού χάρτη δε θα αφήσουν αδιάφορη την αστική τάξη στις χώρες αυτές, οι οποίες στην πλειοψηφία τους είναι εχθρικές προς το Ισραήλ ή βρίσκονται σε εμπόλεμη κατάσταση με αυτό. Την υπόθεση περιπλέκει το γεγονός ότι οι μόνες χώρες της περιοχής με τις οποίες η Κύπρος έχει συμφωνήσει για τα όρια των μεταξύ τους ΑΟΖ, είναι το Ισραήλ και η Αίγυπτος. Οι αντίστοιχες συμφωνίες Κύπρου – Λιβάνου και Κύπρου – Συρίας έχουν βαλτώσει, προφανώς λόγω τουρκικής παρέμβασης.
4. Ο Λίβανος, από την πλευρά του, έχει ήδη ορίσει μονομερώς, όπως δικαιούται, την ΑΟΖ του με το Ισραήλ και έχει καταθέσει αίτημα στον ΟΗΕ να παρέμβει, προκειμένου το Ισραήλ να μην αντλήσει από τις πηγές υδρογονανθράκων που βρίσκονται εντός των λιβανικών θαλάσσιων ορίων. Οι ανακοινώσεις έγιναν την περασμένη Τετάρτη 5 Γενάρη 2011, με αφορμή τη δημοσιοποίηση των προθέσεων του Ισραήλ σε ό,τι αφορά το κοίτασμα «Λεβιάθαν», τμήμα του οποίου ο Λίβανος θεωρεί ότι βρίσκεται στα δικά του χωρικά ύδατα. Σύμφωνα με την κυβέρνηση του Λιβάνου, οποιαδήποτε ενέργεια του Ισραήλ που δε σέβεται την ΑΟΖ της χώρας του, θα θεωρηθεί «παραβίαση της εθνικής κυριαρχίας του Λιβάνου και του διεθνούς δικαίου». Την ίδια μέρα, ο Λιβανέζος υπουργός Εμπορίου, Γκέμπραν Μπασίλ, ανακοίνωσε ότι η Βηρυτός θα προχωρήσει μονομερώς σε επισημοποίηση των ορίων της ΑΟΖ του Λιβάνου και θα προσκαλέσει ξένες εταιρείες να καταθέσουν προσφορές για τη διενέργεια ερευνών και για την εξόρυξη των κοιτασμάτων που βρίσκονται στο λιβανικό θαλάσσιο χώρο. Από την πλευρά του, το Ισραήλ θεωρεί ότι οι λιβανικές διεκδικήσεις επί των κοιτασμάτων που βρίσκονται στην ισραηλινο-λιβανική θαλάσσια μεθόριο «στερούνται νομικής, οικονομικής και χαρτογραφικής βάσης» και εμπλέκει άμεσα την Κύπρο στη διένεξη, με τον ισχυρισμό ότι ο ορισμός ΑΟΖ μεταξύ Ισραήλ – Κύπρου, «λύνει οριστικά, εμμέσως, και το ζήτημα των θαλασσίων ορίων Ισραήλ – Λιβάνου».
5. Στις αρχές του περασμένου Αυγούστου, η έναρξη εκ νέου των ερευνών στο «Λεβιάθαν» από τη Noble Energy, για λογαριασμό του Ισραήλ, είχε συνοδευτεί από ένα θερμό επεισόδιο στη μεθόριο Ισραήλ – Λιβάνου, υπό το βλέμμα των δυνάμεων του ΟΗΕ. Από την ανταλλαγή πυρών σκοτώθηκαν τότε ένας Ισραηλινός αξιωματικός, τρεις Λιβανέζοι στρατιώτες και ένας δημοσιογράφος, μέλος του Λιβανέζικου ΚΚ. Με δεδομένα τα παραπάνω, γίνεται φανερό ότι το Ισραήλ «καίγεται» να εξασφαλίσει όχι μόνο την κυριότητα των κοιτασμάτων, αλλά και την ασφάλεια των όποιων εγκαταστάσεων εξόρυξης φυσικού αερίου ανεγερθούν. Αυτό δεν μπορεί να γίνει, αν δεν εξασφαλιστεί με ειρηνικά μέσα ή με τα όπλα η συγκατάθεση ή η ανοχή του Λιβάνου, πριν ξεκινήσει η εξόρυξη από το κοίτασμα. Το γεγονός, ωστόσο, ότι το Ιράν στηρίζει τον Λίβανο, όπως και τη Συρία, καθώς επίσης και οι καλές σχέσεις που αναπτύσσει η Τουρκία με το Ιράν, διεκδικώντας αναβαθμισμένο ρόλο στο μουσουλμανικό κόσμο, είναι παράγοντες που περιπλέκουν το κουβάρι των ανταγωνισμών και μια σπίθα είναι αρκετή για να ανάψει το φιτίλι. Είναι χαρακτηριστικό το γεγονός ότι η κρατική πετρελαϊκή εταιρεία της Τουρκίας (ΤΡΑΟ) συνεργάζεται εντατικά με τη Συρία στον τομέα των πετρελαιοειδών από το 2008, έχοντας εξάγει έως σήμερα πάνω από 90 χιλιάδες τόνους υγραερίου από τη Συρία και έχοντας εισάγει από αυτή πάνω από 80 χιλιάδες τόνους αργού πετρελαίου.

Posted in ριζασπάστης, το αιγαιο τα πετρέλαια και οι πέντε αδερφές | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »

Ο φράχτης και οι πύλες

Posted by redship στο 9 Ιανουαρίου , 2011

Της Λιάνας ΚΑΝΕΛΛΗ

Η χώρα μπαίνει στο 2011 σφραγισμένη σαν μοσχάρι με το σημάδι το πυρακτωμένο της φάρμας – φέουδο. Δεν ανήκει ούτε σ’ αυτούς που την υπερασπίστηκαν με το αίμα τους όταν τη διάβαιναν οι αγκυλωτοί σταυροί, ούτε σ’ αυτούς που την κρατάνε όρθια με τη δουλειά και τον ιδρώτα τους σήμερα όπως και χτες. Η χώρα ανήκει στην περιορισμένη και φθαρμένη αστική της τάξης, όπως εκπροσωπείται από το διάδοχο μιας φαμίλιας – δυναστείας και τον πορτιέρη της «ιδεολογίας» του, που μετράει σ’ αυτήν «ζώα, κοπρίτες, τρελούς, ηλίθιους, λαμόγια, τεμπέληδες, γίγαντες, νάνους, μεγάλους τραγουδιστές, φασίστες, σωβρακοδείχτες…».

Στο Ερζερούμ, αυτή η χώρα γίνεται και αντικείμενο παζαριού με την αντίστοιχη φάρμα των Τούρκων αστών, γιατί τα πράγματα σκούρηναν και χρειάζονται στρατιές μισθοφόρων και ντόπιων ένστολων για να μην εξεγερθούν τα ζώα της ένθεν κακείθεν του Αιγαίου φάρμας. Τα ζώα εργαζόμενοι ξέρουν ότι κάθονται πάνω σε γη θησαυρό. Με ήλιο, με θάλασσες, με παραλίες, κάμπους, βουνά δοξασμένα. Κάθονται πάνω σε λιγνίτη, χρυσό, ουράνιο, πετρέλαιο, βράχια, θαλάσσια σταυροδρόμια και ποιητές με ψυχή και πνεύμα αθάνατο.

Πάνε πάρα πολλά χρόνια πίσω που πάτησα το πόδι μου στο Ερζερούμ, στο δρόμο προς Ιράν όταν μαινόταν ο πόλεμος με το Ιράκ και είχε ξεσπάσει η κρίση των ομήρων στην αμερικανική πρεσβεία της Τεχεράνης. Ηταν λίγες εβδομάδες μετά το πραξικόπημα του Ετσεβίτ. Στο Ερζερούμ εξορίζονταν αριστεροί και αντιφρονούντες. Από την ίδια πόλη είχαν στρατολογηθεί απελπισμένοι θεόφτωχοι κατσαπλιάδες ως κορμός του σώματος εισβολής στην Κύπρο. Οι γυναίκες κυκλοφορούσαν με μπούργκα. Η ιστορία διδασκόταν διαφορετικά απ’ όλη την υπόλοιπη Τουρκία και συνάμα ο νομάρχης επόπτευε ένα τεράστιο τηλεοπτικό δορυφορικό κανάλι που δίδασκε τούρκικα τους πληθυσμούς με αλταϊκές ρίζες στις ασιατικές δημοκρατίες του σοβιετικού υπογάστριου. Ηταν 1979. Κι ο πόλεμος των καπιταλιστών για τα πετρέλαια (απ’ τον Κόλπο ως τα σύνορα Κίνας – Αφγανιστάν) και το φυσικό αέριο, όπως τον ζούμε σήμερα, μόλις άρχιζε… 32 χρόνια μετά, με αποτυχημένο και σε βαθιά κρίση το καπιταλιστικό σύστημα, με πολέμους, χούντες, τρομοκρατία, ο Παπανδρέου κι ο Ερντογάν μιλάνε για το κλίμα, τους μετανάστες, την ειρήνη των συμφερόντων της τάξης τους.

Στο Ερζερούμ – συμβολικά και ολοφάνερα – ανοίγουν οι πύλες ισοπέδωσης κάθε έννοιας συνόρων και πολιτικών δικαιωμάτων των εργαζόμενων δούλων. Δεν είναι ειρήνη σ’ έναν κόσμο που αλλάζει. Είναι άνοιγμα πυλών, γιγάντων, σε πολυεθνικά και ντόπια ελληνοτουρκικά, οικονομικά συμφέροντα, για έλεγχο και απομύζηση των ενεργειακών και πλουτοπαραγωγικών πηγών της περιοχής.

Με όχημα κάτι ασύλληπτες ευρωΝΑΤΟικές ιδέες, την ίδια ώρα, τα βομβαρδισμένα και τρομοκρατημένα ζώα – πρόσφυγες θα πέφτουν πάνω σε φράκτες σαν τα κοτόπουλα επί σφαγή. Αρατε πύλες για τα συμφέροντα των καπιταλιστών, κλείστε τις οδούς, τα σοκάκια, τα ποτάμια, τον αέρα για τα ανθρώπινα ζώα, τα πολιτικά ζώα, που αναζητούν διαφυγή απ’ την κόλαση του ιμπεριαλισμού. Δεν υπάρχει έντιμος άνθρωπος, όπως λέει και το Κόμμα, που δεν έχει πια καταλάβει τι διακυβεύεται σε «πολιτισμένες» συναντήσεις τύπου Ερζερούμ. Και δεν θα παραμείνει τίμιος και άνθρωπος αν δεν δράσει για να ξαναπάρει πίσω όσα επέτρεψε να του στερήσουν οι φεουδάρχες της εποχής… Για ν’ ανοίξουν οι πύλες της αβύσσου τους…

Posted in ριζασπάστης, τα γιουσουφάκια των εμίρηδων, το αιγαιο τα πετρέλαια και οι πέντε αδερφές, φαστ-τρακ» προπαγάνδα, κυριαρχεί η ορδή των απατεώνων | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

ΚΟΙΤΑΣΜΑΤΑ ΥΔΡΟΓΟΝΑΝΘΡΑΚΩΝ ΣΤΟ ΑΙΓΑΙΟ: ΣΥΝΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ ΜΕ ΚΕΡΔΙΣΜΕΝΕΣ ΤΙΣ ΠΟΛΥΕΘΝΙΚΕΣ

Posted by redship στο 3 Ιανουαρίου , 2011

Του ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΖΗΛΑΚΟΥ, από τον ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ (02.1.2011)

Η δημοσιοποίηση του νομοσχεδίου περί ίδρυσης φορέα έρευνας λίγο πριν την επίσκεψη Παπανδρέου στην Τουρκία σηματοδοτεί την επιτάχυνση των δρομολογημένων εξελίξεων
Κομμάτι στο παζλ των εξελίξεων που έχουν δρομολογηθεί και αφορούν τις ελληνοτουρκικές διευθετήσεις σχετικά με τη συνεκμετάλλευση των ενεργειακών πόρων του θαλάσσιου χώρου του Αιγαίου και ευρύτερα της Ανατολικής Μεσογείου, φαίνεται πως αποτελεί το νομοσχέδιο που έδωσε στις 21 Δεκέμβρη 2010 στη δημοσιότητα η κυβέρνηση, για την ίδρυση φορέα έρευνας υδρογονανθράκων. Μετά τις 15 του Γενάρη 2011, το σχετικό νομοσχέδιο αναμένεται να ψηφιστεί στη Βουλή.

Το νομοσχέδιο, με το οποίο ιδρύεται η «ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΥΔΡΟΓΟΝΑΝΘΡΑΚΩΝ – ΕΔΕΥ ΑΕ», κάνει λόγο για πιθανολογούμενα κοιτάσματα που «θα μπορούσαν να καλύπτουν το 1/3 των ενεργειακών αναγκών της χώρας τα επόμενα 30 χρόνια». Με δεδομένη ετήσια κατανάλωση 120 εκατομμύρια βαρέλια, η απόδοση υπολογίζεται στα 40 εκατομμύρια βαρέλια ετησίως και η συνολική παραγωγή για την 30ετία στα 1,2 δισ. βαρέλια.
Στο νομοσχέδιο δεν υπάρχει τίποτα πιο συγκεκριμένο που να αφορά σε περιοχές ερευνών ή σε περιοχές παραχωρήσεων προς εκμετάλλευση. Ενδεικτικό είναι πάντως το γεγονός ότι ο υπό ίδρυση φορέας, που θα είναι ένας πολύ μικρός οργανισμός – σε σχέση με το αντικείμενο εργασίας του – με ιδρυτικό κεφάλαιο 200.000 ευρώ και προσωπικό από 15-20 επιστήμονες, δεν θα κάνει δικές του έρευνες, αλλά θα παραχωρεί δικαιώματα έρευνας και εκμετάλλευσης σε κοινοπραξίες επιχειρήσεων.
Η πρόβλεψη αυτή συνιστά ομολογία ότι στόχος του φορέα είναι να ανοίξει το δρόμο της έρευνας και της εκμετάλλευσης του δημόσιου φυσικού πλούτου στους ιδιώτες. Ταυτόχρονα, προσανατολίζει στα σενάρια της ελληνοτουρκικής συνεκμετάλλευσης, καθώς, όπως όλα δείχνουν, η ΕΔΕΥ ΑΕ θα αποτελέσει φορέα – εργαλείο για μια τέτοια προοπτική.
Η δημοσιοποίηση της ίδρυσης του φορέα έρχεται λίγες μόλις μέρες πριν την 7η του Γενάρη 2011, οπότε ο πρωθυπουργός Γ. Παπανδρέου θα επισκεφτεί τo Ερζερούμ της Τουρκίας και μαζί με τον Τούρκο ομόλογό του Τ. Ερντογάν, θα ανοίξουν την ετήσια διάσκεψη των Τούρκων πρεσβευτών. Σύμφωνα με τον τουρκικό Τύπο, οι δύο πρωθυπουργοί αναμένεται να ανακοινώσουν το «σχέδιο ειρήνης» μεταξύ των δύο χωρών «με πρώτα θέματα αυτά του Αιγαίου και της υφαλοκρηπίδας».
Οσο για το πλαίσιο της διευθέτησης, το έχει ήδη περιγράψει ο Τούρκος υπουργός Επικρατείας Ε. Μπαγίς, εκφράζοντας την εκτίμηση ότι οι δύο χώρες είναι πολύ κοντά σε συμφωνία συνεκμετάλλευσης του ενεργειακού πλούτου του Αιγαίου, με ποσοστά 50-50! Μάλιστα, έχει προτείνει στις «διαφιλονικούμενες» περιοχές «να φτιάξουμε πλατφόρμες πετρελαίου και αυτές να γίνουν πλατφόρμες επίλυσης των διαφορών», ανοίγοντας έτσι το δρόμο για ανάλογες διευθετήσεις συνολικής συνδιαχείρισης του Αιγαίου και σε στρατιωτικό επίπεδο.

 

ΣΥΝΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΚΥΡΙΑΡΧΙΚΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ!

Πρέπει να γίνει καθαρό πως, όταν γίνεται λόγος για τουρκοελληνική συνεκμετάλλευση των ενεργειακών κοιτασμάτων (πετρέλαιο και φυσικό αέριο) του Αιγαίου και της Ανατ. Μεσογείου, αυτή δεν αφορά κάποιες θαλάσσιες περιοχές οι οποίες ανήκουν στις δύο χώρες ή έστω τελούν υπό καθεστώς αμφισβήτησης. Πρόκειται για περιοχές που ανήκουν στην Ελλάδα, με βάση τους ισχύοντες κανόνες του Διεθνούς Δικαίου (Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας του 1982). Από αυτήν τη σκοπιά, η όποια σχετική συζήτηση έχει σαν προαπαιτούμενο από την πλευρά της Ελλάδας την απεμπόληση των κυριαρχικών δικαιωμάτων.
Τα δικαιώματα αυτά αναφέρονται στο θαλάσσιο χώρο, πέρα από τα εθνικά χωρικά ύδατα της κάθε χώρας, και αφορούν στην εκμετάλλευση του υπεδάφους του βυθού και των υπερκείμενων υδάτων του θαλάσσιου χώρου που αποκαλείται «διεθνή ύδατα».
Αυτός είναι και ο ορισμός της υφαλοκρηπίδας – Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ), που με βάση τη Σύμβαση του 1982, την οποία έχει επικυρώσει η ελληνική Βουλή από το 1994, μπορεί να εκτείνεται σε πλάτος μέχρι 200 ν. μίλια. Για την ανοιχτή Μεσόγειο και πολύ περισσότερο για το Αιγαίο, η συγκεκριμένη πρόβλεψη σημαίνει τη γραμμή της μέσης απόστασης ανάμεσα στις απέναντι ακτές, αφού οι αποστάσεις είναι μικρότερες των 200+200 ν. μιλίων.
Υπάρχουν και άλλες ενδείξεις ότι η ίδρυση του εν λόγω ελληνικού φορέα διαχείρισης υδρογονανθράκων συνδέεται με όσα έχουν δρομολογηθεί περί ελληνοτουρκικής συνδιαχείρισης στο Αιγαίο και ευρύτερα. Η ίδρυση του φορέα έρχεται να πατήσει πάνω σ’ ένα κενό, καθώς δεν έχει κηρυχθεί ελληνική ΑΟΖ και με τα σημερινά δεδομένα το πεδίο δράσης του περιορίζεται στην ξηρά, ή στο μικρό τμήμα της θάλασσας, που ορίζεται από τη στενή ζώνη των ελληνικών χωρικών υδάτων πλάτους 6 ν. μιλίων, ή στο Ιόνιο Πέλαγος.
Με δεδομένο ότι τα πιθανολογούμενα προς εκμετάλλευση κοιτάσματα πετρελαίου και φυσικού αερίου βρίσκονται στην υφαλοκρηπίδα έξω από τα εθνικά χωρικά ύδατα, εάν δεν προηγηθεί ο ορισμός της ελληνικής ΑΟΖ, τότε ο υπό ίδρυση φορέας δεν θα έχει άλλο πεδίο δράσης πέρα από το Ιόνιο.

 

ΣΤΑ ΜΕΤΡΑ ΤΟΥ ΝΤΟΠΙΟΥ ΚΑΙ ΞΕΝΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ

Οι εξελίξεις έρχονται να επιβεβαιώσουν ότι η στρατηγική απαξίωσης και εγκατάλειψης των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων στο θαλάσσιο χώρο αποτελεί μέρος μιας γενικότερης στρατηγικής πρόσδεσης της χώρας στο ιμπεριαλιστικό άρμα και συνδέεται άμεσα με την πρεμούρα της ντόπιας αστικής τάξης να αναβαθμίσει τη θέση της στους ενδοϊμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς και αντιθέσεις στην περιοχή της Ανατ. Μεσογείου.
Η απαξίωση αυτή, που με συνέπεια υπηρέτησαν οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ από το 1974 και μετά, περιλαμβάνει τη μη ανακήρυξη ελληνικής ΑΟΖ, τη μη επέκταση των χωρικών υδάτων στα 12 ναυτ. μίλια, το μη κλείσιμο των κόλπων με ευθείες γραμμές βάσης, τη μη κατοχύρωση της αρμοδιότητας έρευνας και διάσωσης, την εκχώρηση στο ΝΑΤΟ της ευθύνης για τον επιχειρησιακό έλεγχο του Αιγαίου.
Ειδικά για την ΑΟΖ, όλα αυτά τα χρόνια, οι ελληνικές κυβερνήσεις δεν έχουν προβεί σε καμία ενέργεια ορισμού και ανακήρυξης της ελληνικής υφαλοκρηπίδας – Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης, της περιοχής δηλαδή όπου η χώρα ασκεί το κυριαρχικό δικαίωμα της αποκλειστικής εκμετάλλευσης όλων των φυσικών πόρων του υπεδάφους και των υπερκείμενων υδάτων. Ο ορισμός της ΑΟΖ γίνεται από κάθε χώρα μονομερώς στη βάση της αρχής της μέσης απόστασης από τις ακτές της απέναντι χώρας. Από κει και πέρα πραγματοποιούνται συμφωνίες με τις όμορες χώρες, προκειμένου να υπάρξουν επιμέρους διευθετήσεις στην οριοθέτησή της.
Τις προηγούμενες μέρες υπήρξε η συμφωνία Κύπρου – Ισραήλ για τον ορισμό των μεταξύ τους ΑΟΖ, γεγονός που προκάλεσε αντιδράσεις από την πλευρά της Τουρκίας. Η Ελλάδα μόνο με την Ιταλία έχει υπογράψει σχετική συμφωνία, το 1970, για την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας (δεν υπήρχε τότε η έννοια της ΑΟΖ) του Ιονίου και της προέκτασής της προς νότο στην ανοιχτή Μεσόγειο.
Ανάλογη συμφωνία έχει μονογραφεί με την Αλβανία, αλλά η αλβανική πλευρά ανακάλεσε – με υπόγεια παρέμβαση και της Τουρκίας – καθώς γινόταν εφαρμογή των όσων προβλέπει η Σύμβαση του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας που αναγνωρίζει ίσα δικαιώματα στην ΑΟΖ και των νησιών. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in "απελευθέρωση της αγοράς", ριζασπάστης, το αιγαιο τα πετρέλαια και οι πέντε αδερφές | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

ΣΥΝΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ 50 – 50 (ΣΥΓΚΥΡΙΑΡΧΙΑ) ΤΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ ΞΑΝΑΠΡΟΤΕΙΝΕΙ Η ΤΟΥΡΚΙΑ!

Posted by redship στο 13 Δεκεμβρίου , 2010

ΠΡΟΚΑΛΕΙ ΚΑΙ ΣΕ ΟΤΙ ΑΦΟΡΑ ΤΟ ΚΥΠΡΙΑΚΟ Ο Ε. ΜΠΑΓΙΣ!

Σε επαναφορά στην επικαιρότητα της «πρότασης» για συνεκμετάλλευση – συγκυριαρχία του Αιγαίου, προχώρησε ο Τούρκος Υπουργός Επικρατείας και επικεφαλής των διαπραγµατεύσεων Τουρκίας – Ευρωπαϊκής Ένωσης, με συνέντευξη του στην κυπριακή εφημερίδα «Σημερινή» (12/12). Με τη συνέντευξη του Ε. Μπαγίς, η Τουρκία επιχειρεί να στείλει ηχηρά μηνύματα όχι μόνο προς την Ελλάδα και την Κύπρο, αλλά και προς την ΕΕ, καθώς έλαβε χώρα λίγες μόλις ημέρες πριν τη Σύνοδο Κορυφής της τελευταίας (16 – 17/12).
Παρουσιάζοντας τις απόψεις του, ως δήθεν προσωπικές, ο Ε. Μπαγίς, προτείνει τη συνεκμετάλλευση, σε ποσοστό 50 – 50 του Αιγαίου μέσω της διενέργειας κοινών ερευνών για πετρέλαιο στην υφαλοκρηπίδα του.

Μάλιστα, ο τούρκος αξιωματούχος, παρουσιάζει την πρόταση αυτή και ως «λύση» στο ενδεχόμενο επέκτασης των χωρικών υδάτων της Ελλάδας στα 12 ναυτικά μίλια, επέκταση την οποία ο ίδιος δήθεν δεν θεωρεί ως «πρόβλημα» για την Τουρκία. Σύμφωνα, με τον Ε. Μπαγίς όταν η Ελλάδα γίνει πλήρες μέλος της ΕΕ, τότε «το Αιγαίο θα μετατραπεί σε μια ευρωπαϊκή θάλασσα κέρδους».
Εδώ όμως πρέπει να επισημανθούν δύο πράγματα. Πρώτον, το γεγονός πως η Τουρκία ουδέποτε απέσυρε το δόγμα του «casus belli» σε μια ενδεχόμενη επέκταση των χωρικών υδάτων της Ελλάδας στα 12 ναυτικά μίλια. Δεύτερον, και σημαντικότερον, η συνεκμετάλλευση της υφαλοκρηπίδας ανοίγει ουσιαστικά το δρόμο για μια de facto (στην καλύτερη εκδοχή) συγκυριαρχία του Αιγαίου, η οποία με το πέρασμα του χρόνου θα μπορεί να εξελιχθεί και σε de jure.
Ιδιαίτερη σημασία έχει όμως και η σιβυλλική αναφορά του Ε. Μπαγίς στον Πρωθυπουργό της Ελλάδας Γ. Παπανδρέου και την εκτίμηση που κάνει ο ίδιος σχετικά με την εξεύρεση λύσης στο παραπάνω πνεύμα. «Η δουλειά των πολιτικών είναι να αλλάζουν την κοινωνία, να την ακολουθούν αλλά και να την καθοδηγούν. Γι’ αυτό λέω για πρώτη φορά μετά τον Ατατούρκ και το Βενιζέλο έχουμε μία χρυσή ευκαιρία με τον Ερντογάν και τον Παπανδρέου. Πρέπει να τους βοηθήσουμε, είναι οι καλύτεροι που είχαμε μέχρι στιγμής».

Σε ότι αφορά το Κυπριακό, ο Ε. Μπαγίς εμφανίστηκε για άλλη μια φορά αλαζονικός κουρελιάζοντας με το λόγο του κάθε έννοια Διεθνούς Δικαίου. Συγκεκριμένα, συνέδεσε για άλλη μια φορά το άνοιγμα των τουρκικών λιμανιών και αεροδρομίων στα κυπριακά πλοία και αεροπλάνα με την έναρξη εμπορικών συναλλαγών της ΕΕ, με το κατοχικό ψευδοκράτος της Βόρειας Κύπρου.

 

αντιγραφή από iskra

Posted in το αιγαιο τα πετρέλαια και οι πέντε αδερφές | Με ετικέτα: | Leave a Comment »

λεηλατούμενος λαός …

Posted by redship στο 20 Νοεμβρίου , 2010

Συνδιαχείριση. Το νέο τοτέμ. Στο Αιγαίο. Που εκτός απ’ τα ψάρια του πρέπει να ανήκει και στους Αμερικανούς. Προϋπόθεση για κάτι τέτοιο οι αντιθέσεις Ελλάδας – Τουρκίας. Προϋπόθεση για αυτές τις αντιθέσεις οι συνεχείς και διευρυνόμενες διεκδικήσεις της Τουρκίας. Προϋπόθεση των τουρκικών διεκδικήσεων η αμερικανική υποστήριξη και οι ΝΑΤΟϊκές στοχεύσεις και προτεραιότητες.

Με την Ελλάδα επί μακρόν αδρανή στις διπλωματικές της σχέσεις, ανίκανη να επωφεληθεί από τα συμφέροντα φυσικών της συμμάχων, αποξενωμένη απ’ αυτούς όλο και πιο πολύ, έχει φθάσει πλέον να ασφυκτιά «έξι μίλια ένθεν των ζωτικών της συμφερόντων» -για να το πούμε κάπως σχηματικά.

Η Ελλάδα βρίσκεται τώρα σε τέτοια οικονομική αδυναμία (και δομική) που φαίνεται ανίκανη να δηλώνει -πόσο μάλλον να υπερασπίζεται- την κρατική κι εθνική της κυριαρχία (προς πολλούς τρίτους, ΗΠΑ, Τουρκία, Ενωση κι άλλους)…

Από μηχανής θεός λοιπόν η Συνδιαχείριση. Ενα ακόμα «Μνημόνιο» που θα το ονομάζουμε «Γουάντα»…

 

Η Ελλάδα, από το 1974, λειτουργεί με το σύνδρομο της ήττας. Διότι τότε η χώρα ηττήθηκε. Οχι η άρχουσα τάξη, η χώρα. Η άρχουσα τάξη απλώς μέσα απ’ αυτήν την ήττα (την οποία αμέσως παραδέχθηκε) βεβαιώθηκε η ίδια για το ορθόν τών έως τότε προσανατολισμών της. Οτι δηλαδή δεν μπορούσε να ‘ναι τίποτε περισσότερο από παραπληρωματική των ξένων Δυνάμεων. Οτι το στίγμα της διαμόρφωσής της μέσα από τη συνεργασία της στην Κατοχή με τον Αξονα και τη συνεργασία της στον Εμφύλιο κι ύστερα με τους Αγγλοαμερικανούς, την καταδίκασε να ‘ναι αυταρχική στο εσωτερικό (όσον και ληστρική με τον λαό), δουλική και υποτελής ως προς τους ξένους «Συμμάχους» της, ήγουν προστάτες.

Η αστική τάξη της εποχής του Βενιζέλου έφθασε κακήν κακώς και μεταλλαγμένη στην εποχή του Παπάγου κι έκτοτε, πλην ολίγων Λακεδαιμονίων, βυθίστηκε σε όλο εκείνο το καραγκιοζιλίκι που κατέληξε στην τραγωδία της Κύπρου. Η Ελλάδα, από αστικό αναπτυσσόμενο κράτος έως την εποχή της δικτατορίας του Μεταξά, εξέπεσε πάλι στο επίπεδο μιας αποικίας κι ενός προτεκτοράτου, παρά τον ηρωικό αγώνα του λαού της στην κατοχή, στην ανοικοδόμηση, στην εργασία, στο επιχειρείν, στις τέχνες και τα γράμματα.

Αλλά, αν ο ελληνικός και ο κυπριακός λαός βίωσαν το Κυπριακό ως τραγωδία, η αστική μας τάξη αποδείχθηκε το φιάσκο αυτής της υπόθεσης. Εκτοτε οι κυβερνήσεις αυτής της τάξης, οι κυβερνήσεις του δικομματισμού, διαχειρίζονται τις εξωτερικές σχέσεις της χώρας με το σύνδρομο της ήττας του 1974.

Κι ως εκ τούτου εφαρμόζουν από τότε μπροστά σε κάθε πρόβλημα ή πρόκληση την πολιτική του κατευνασμού. Κατευνασμός προς τον εκάστοτε προκαλούντα και προσφυγή στην υψηλή προστασία (που ουδέποτε προστασία αποδείχθηκε) των ΗΠΑ.

Από το 1974 και μετά, όποτε η Τουρκία προκαλεί, και προκαλεί όλο και πιο πυκνά, η Ελλάδα ακολουθεί πολιτική κατευνασμού -και, ασχέτως λεονταρισμών τύπου «βυθίσατε το Χόρα», εν τέλει καταλήγει σε διευθετήσεις που ομολογούν διαρκώς ένα αλλεπάλληλο mea culpa. Συνοδευόμενο μάλιστα συχνά με περίτρομες «ευχαριστίες» όπως εκείνες του έντρομου κ. Σημίτη προς τους Αμερικανούς μέσα απ’ το ίδιο το Ελληνικό Κοινοβούλιο.

Ετσι όχι μόνον αποκτήσαμε γκρίζες ζώνες στο Αιγαίο αλλά, ακολουθώντας συνεχώς τον «δρόμο προς τα Σούσα», τον δρόμο του κατευνασμού, ο κ. Σημίτης στη Λισσαβώνα άνοιξε την Κερκόπορτα ακόμα και στην ίδια τη Συνθήκη της Λωζάννης. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in 50 χρόνια NATO η ίδια ιστορία, το αιγαιο τα πετρέλαια και οι πέντε αδερφές, ιμπεριαλισμός σημαίνει χούντες και πολέμοι | Με ετικέτα: , | 1 Comment »

Επικίνδυνα σενάρια

Posted by redship στο 20 Νοεμβρίου , 2010

Η ελληνική και η τουρκική κυβέρνηση συζητούν για τη συνδιαχείριση του Αιγαίου, που διαπλέκεται και με τις απαιτήσεις του ΝΑΤΟ, για τη μετατροπή του σε κλειστή ΝΑΤΟική θάλασσα (φωτ.: από τη ΝΑΤΟική άσκηση Sea Day)
Associated Press

Μέσα στην προεκλογική περίοδο με διαρροές στον Τύπο έγιναν γνωστές «μυστικές» διαπραγματεύσεις της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ με την τουρκική κυβέρνηση για το Αιγαίο. Τότε, ο υπουργός Εξωτερικών, Δημ. Δρούτσας, δήλωσε ότι η κυβέρνηση δε θα δεχθεί «ούτε γρατζουνιά σε ό,τι αφορά τα κυριαρχικά μας δικαιώματα», ενώ η εφημερίδα «ΤΑ ΝΕΑ» έγραψε ότι η κυβέρνηση απέρριψε τελικά πρόταση της Τουρκίας για μυστική συμφωνία που θα οδηγούσε σε καθεστώς συνδιαχείρισης του Αιγαίου σε στρατιωτικό επίπεδο. Η ουσία είναι ότι οι δύο κυβερνήσεις συζητούν για τη συνδιαχείριση του Αιγαίου, ενώ είναι γνωστό ότι το θέμα διαπλέκεται και με τις απαιτήσεις του ΝΑΤΟ για τη μετατροπή του σε κλειστή ΝΑΤΟική θάλασσα.

Το ΚΚΕ έχει κατ’ επανάληψη μιλήσει για συνδιαχείριση που οδηγεί στην απεμπόληση κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας και μάλιστα ότι τα νησιά του ανατολικού Αιγαίου κινδυνεύουν. Υπήρξε και σχετικό δημοσίευμα της «Ελευθεροτυπίας» παλιότερα, που έκανε λόγο για μοίρασμά του με όριο τον 25ο Μεσημβρινό. Τίποτα απ’ αυτά δεν έχει με απόλυτο τρόπο διαψευστεί. Μάλιστα το ΚΚΕ είναι το μόνο κόμμα που εδώ και καιρό προβάλλει αυτό το θέμα ως μείζον επισημαίνοντας τους κινδύνους για το λαό μας. Ολοι οι άλλοι το αποσιωπούν. Ηρθε όμως ο Εγκεμέν Μπαγίς, υπουργός Επικρατείας της Τουρκίας και επικεφαλής των διαπραγματεύσεων Τουρκίας – Ευρωπαϊκής Ενωσης, με συνέντευξή του στα χθεσινά «ΝΕΑ» να επιβεβαιώσει τα παραπάνω λέγοντας «πως όπου δεν καταφέρουν οι δύο χώρες να φθάσουν σε συμφωνία, δηλαδή «σε διαφιλονικούμενες περιοχές, να φτιάξουμε πλατφόρμες πετρελαίου που μπορούν να γίνουν πλατφόρμες επίλυσης. Μπορούμε να μετατρέψουμε τα προβλήματα σε ευκαιρίες. Είναι σημαντικό που έχουμε ομάδες που ασχολούνται με τεχνικά ζητήματα»». Και συνεχίζει η εφημερίδα, ότι ο Τούρκος υπουργός «πιστεύει πως αν λυθούν τα προβλήματα, το Αιγαίο και η Ανατολική Μεσόγειος μπορούν να γίνουν «ένας παράδεισος τουρισμού και εισοδήματος για όλες τις εμπλεκόμενες χώρες»».

Για τα συμφέροντα της ελληνικής αστικής τάξης

Να λοιπόν που επιβεβαιώνονται οι εκτιμήσεις του ΚΚΕ ότι οι ελληνοτουρκικές διαφορές και η συμφωνία για συνδιαχείριση του Αιγαίου σχετίζονται με ολόκληρη την περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου. Το ζήτημα αφορά στην ευρύτερη θαλάσσια περιοχή της Κύπρου, όπου εκδηλώνονται αντιθέσεις μεταξύ Ισραήλ, Τουρκίας και Λιβάνου (με τη στήριξη και του Ιράν), για την οριοθέτηση των σχετικών κυριαρχικών δικαιωμάτων. Η περιοχή αποτελεί ήδη εστία όξυνσης των ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων, στις οποίες εμπλέκονται όλα τα ιμπεριαλιστικά κέντρα. Στο επίκεντρο βρίσκονται τα κοιτάσματα φυσικού αερίου (όπως το πεδίο Λεβιάθαν μεταξύ Κύπρου και Ισραήλ και το Θαλάσσιο οικόπεδο 12 της κυπριακής ΑΟΖ), τα πετρελαϊκά κοιτάσματα της Β. Κύπρου καθώς και η ισραηλινή πρόταση για μεταφορά φυσικού αερίου με υποθαλάσσιο αγωγό στην Ελλάδα. Για την ύπαρξη αυτών των κοιτασμάτων και τη γεωπολιτική σημασία τους υπάρχουν επισημάνσεις του ΚΚΕ ήδη από το 2002. Η πρόσφατη επίσκεψη του υπουργού Εξωτερικών, Δ. Δρούτσα, στη Μέση Ανατολή, συνδέεται με αυτές τις επικίνδυνες εξελίξεις.

Η κυβέρνηση έχει τεράστιες ευθύνες για την απεμπόληση των κυριαρχικών δικαιωμάτων στο Αιγαίο (τα οποία περιλαμβάνουν και τα δικαιώματα εξόρυξης των πλούσιων πετρελαϊκών κοιτασμάτων), με την αποδοχή της σύστασης Ανώτατου Συμβουλίου Συνεργασίας Ελλάδας – Τουρκίας και τη δρομολόγηση της συνεκμετάλλευσης των κοιτασμάτων πετρελαίου. Και γίνεται σε όφελος και με προτροπή της ελληνικής αστικής τάξης γι’ αυτό και η συμμετοχή της στην προώθηση ιμπεριαλιστικών σχεδίων για τον έλεγχο της ευρύτερης περιοχής. Γιατί επιδιώκει την αναβάθμιση της χώρας σε κόμβο μεταφοράς εμπορευμάτων και ενέργειας προς την ΕΕ. Προσπαθεί να ενισχύσει τη θέση της στην εξαγωγή κεφαλαίου στην ευρύτερη περιοχή αλλά και να προσελκύσει σημαντικές επενδύσεις για να δώσει ώθηση στην καπιταλιστική ανάπτυξη στην Ελλάδα.

Η εργατική τάξη και τα άλλα φτωχά λαϊκά στρώματα της χώρας μας, ακόμη περισσότερο να συμβάλουν στην αντιιμπεριαλιστική πάλη και να πυκνώσουν τις γραμμές του αντιιμπεριαλιστικού κινήματος. Μόνο το δικό τους κίνημα μπορεί να οργανώσει τη λαϊκή αντεπίθεση απέναντι στα ιμπεριαλιστικά σχέδια, για την υπεράσπιση των κυριαρχικών δικαιωμάτων

Posted in 50 χρόνια NATO η ίδια ιστορία, ριζασπάστης, το αιγαιο τα πετρέλαια και οι πέντε αδερφές, αμερικανοτσολιάδες | Με ετικέτα: | Leave a Comment »

Επιταχύνονται τα σενάρια αλλαγής των συνόρων

Posted by redship στο 31 Οκτωβρίου , 2010

Στρατηγική επιλογή της ντόπιας αστικής τάξης να απεμπολήσει η χώρα κυριαρχικά της δικαιώματα, προκειμένου να προχωρήσει η κερδοφόρα συνεκμετάλλευση του Αιγαίου

Ανεπίσημος τουρκικός χάρτης του Αιγαίου, στον οποίο διακρίνεται η γραμμή διχοτόμησής του από βορά προς νότο, με βάση τον 25ο Μεσημβρινό, όπου η Τουρκία οριοθετεί αυθαίρετα την υφαλοκρηπίδα – ΑΟΖ και αντίστοιχα το FIR, εγκλωβίζοντας τα ελληνικά νησιά του Ανατ. Αιγαίου. Διακρίνεται, επίσης, το όριο των ελληνικών χωρικών υδάτων 6 ν. μιλίων, όπως και τα ελληνικά νησιά, που, κατά την Τουρκία, είναι «γκρίζες ζώνες»

Επιταχύνονται, όπως όλα δείχνουν, τα σενάρια αλλαγής των συνόρων στο Αιγαίο, με την επαναοριοθέτηση και συρρίκνωση των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων σε βυθό, θάλασσα και αέρα. Τις εξελίξεις οδηγούν η δίψα των πολυεθνικών και της ντόπιας αστικής τάξης για εκμετάλλευση των ενεργειακών πόρων, αλλά και οι ιμπεριαλιστικοί σχεδιασμοί στην ευρύτερη περιοχή.Το πλαίσιο των ελληνοτουρκικών διευθετήσεων «κουμπώνει» απόλυτα με την ιμπεριαλιστική στρατηγική και το νέο στρατηγικό δόγμα του ΝΑΤΟ, περί αντιμετώπισης των «σύγχρονων απειλών», σε έναν ενιαίο επιχειρησιακά χώρο. Αλλωστε, η αποκαλούμενη «ενεργειακή ασφάλεια» εδώ και καιρό έχει μπει στο λεξιλόγιο των ιμπεριαλιστικών επιτελείων.

Επιβεβαιώνεται και μ’ αυτόν τον τρόπο ότι τα μέτρα σφαγιασμού των εργατικών δικαιωμάτων και των λαϊκών κατακτήσεων αποτελούν ενιαίο σύνολο με τις διευθετήσεις σε βάρος των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας.

Πριν και μετά την επίσκεψη του Τούρκου πρωθυπουργού Ρ. Ερντογάν στις 22 Οκτώβρη στην Αθήνα, άρχισε να ανοίγει η βεντάλια των διευθετήσεων που έχουν συμφωνηθεί στο πλαίσιο των «διερευνητικών επαφών» Ελλάδας – Τουρκίας, σε όλο το πλέγμα των ελληνοτουρκικών ζητημάτων.

Τα σχετικά δημοσιεύματα στον Τύπο κορυφώθηκαν με τα όσα είδαν το φως για τη συνεδρίαση, την περασμένη Τρίτη, 26 Οκτώβρη, του τουρκικού υπουργικού συμβουλίου, με αντικείμενο την «επέκταση» των ελληνικών (!!!) χωρικών υδάτων στο Αιγαίο στα 7-8 ν.μίλια. Σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις, αυτό που προωθείται είναι η διχοτόμηση του Αιγαίου με άξονα τον 25ο Μεσημβρινό, όπως είναι η πάγια επιδίωξη της Τουρκίας.

Στην εδραίωση του καθεστώτος αμφισβήτησης των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων, εκτός από τις τουρκικές παραβιάσεις και τις ενδοΝΑΤΟικές ρυθμίσεις, έχει συμβάλει η στρατηγική επιλογή των ελληνικών κυβερνήσεων να μην ορίσουν την ελληνική ΑΟΖ στο θαλάσσιο χώρο. Πρόκειται για νόμιμο δικαίωμα που απορρέει από τη Σύμβαση του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας και η απεμπόλησή του έχει σαν αποτέλεσμα καμιά οικονομική δραστηριότητα να μην μπορεί να αναπτυχθεί πέρα από το σημερινό όριο των ελληνικών χωρικών υδάτων, στα 6 ν. μίλια.

Ολα αυτά σε μια περιοχή, όπως το Αιγαίο, διάσπαρτη από εκατοντάδες ελληνικά νησιά – υπάρχουν μόνο δύο τουρκικά, η Ιμβρος και η Τένεδος – όπου αν εφαρμοστούν οι κανόνες του Διεθνούς Δικαίου τότε η υφαλοκρηπίδα – Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη σε ποσοστό άνω του 80% αποτελεί ελληνικό κυριαρχικό δικαίωμα. Αντίστοιχη είναι και η περιοχή ευθύνης για τις πτήσεις, το γνωστό FIR.

Το θέμα της συνεδρίασης του τουρκικού υπουργικού συμβουλίου με αντικείμενο τις διευθετήσεις στο Αιγαίο αποκαλύφθηκε από τα τουρκικά ΜΜΕ. Σύμφωνα με το τηλεοπτικό δίκτυο «Kanal D», σε μια συνεδρίαση διάρκειας 4,5 ωρών, το τουρκικό υπουργικό συμβούλιο συζήτησε θέματα που αφορούν την «υφαλοκρηπίδα του Αιγαίου, το διεθνή εναέριο χώρο και την επέκταση των χωρικών υδάτων στο Αιγαίο»!

Πιο συγκεκριμένα, εξέτασε σενάρια για την «επέκταση των ελληνικών χωρικών υδάτων σε μερικές περιοχές στα 7 μίλια και σε μερικές 8 μίλια», στο πλαίσιο της «ανασκόπησης της επίσκεψης του Τούρκου πρωθυπουργού Ταγίπ Ερντογάν στην Αθήνα».

Πλαίσιο γενικευμένων εκχωρήσεων

Η ελληνική κυβέρνηση δε διέψευσε τις διαρροές στον τούρκικο Τύπο, με τον κυβερνητικό εκπρόσωπο Γ. Πεταλωτή να δηλώνει την Τετάρτη ότι «τα σενάρια που συζητάει το τουρκικό υπουργικό συμβούλιο δε μας αφορούν, εμείς έχουμε πάγιες θέσεις». Ο ισχυρισμός αυτός είναι άτοπος. Τα σενάρια αφορούν άμεσα την Ελλάδα και έχουν με βεβαιότητα συζητηθεί στις διμερείς επαφές κεκλεισμένων των θυρών. Εξάλλου, ένα ελληνικό κυριαρχικό δικαίωμα προφανώς και δεν αποτελεί τουρκική αρμοδιότητα, εκτός εάν τίθεται ζήτημα τοποθέτησης της τουρκικής κυβέρνησης απέναντι σε μια τέτοια διευθέτηση.

Το αντικείμενο της επίμαχης συνεδρίασης δεν είναι παρά η φόρμουλα «διευθέτησης» που είχε αποκαλύψει ο «Ριζοσπάστης» με δημοσίευμα στις 15 Σεπτέμβρη 2010. Εκεί σημειωνόταν ότι στο πλαίσιο των διερευνητικών επαφών Ελλάδας – Τουρκίας, οι δύο πλευρές έχουν καταλήξει σε συμφωνία συνδιαχείρισης και συνεκμετάλλευσης του Αιγαίου, στη βάση της αποδοχής τουρκικών «ζωτικών συμφερόντων», κάτω από την ομπρέλα των ισχυρών πολυεθνικών συμφερόντων και του ΝΑΤΟ.

Αναφερόταν, επίσης, ότι η συμφωνία περιλαμβάνει «χάρτες για τα θαλάσσια σύνορα των δύο χωρών, λαμβάνοντας κατά περίπτωση ως εύρος των ελληνικών χωρικών υδάτων άλλοτε τα 6 μίλια και άλλοτε τα 8». Για το θέμα υπάρχουν και άλλα δημοσίευμα στον Τύπο, στα οποία αναφέρεται ότι οι διερευνητικές για την υφαλοκρηπίδα φαίνεται πως έχουν φθάσει πολύ κοντά σε μια κωδικοποίηση, με διαβαθμισμένη επέκταση των ελληνικών χωρικών υδάτων, που θα φθάνουν στα 12 ν. μίλια σε ορισμένες περιοχές, αλλά θα περιορίζονται στα νησιά. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in ριζασπάστης, το αιγαιο τα πετρέλαια και οι πέντε αδερφές | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

Φουντώνουν τα σενάρια για αλλαγή των συνόρων

Posted by redship στο 27 Οκτωβρίου , 2010

ΑΙΓΑΙΟ

Το υπουργικό συμβούλιο της Τουρκίας συνεδρίασε με θέμα τα ελληνικά χωρικά ύδατα!

Χάρτης που δημοσιεύτηκε στον τουρκικό Τύπο, με πιθανό σενάριο διευθέτησης των χωρικών υδάτων στη λογική των «δακτύλων», με αυξομειώσεις στην περιοχή που ορίζεται από τα ελληνικά νησιά γειτονικά της Τουρκίας

Ανοίγει – όπως όλα δείχνουν – η «βεντάλια» των διευθετήσεων που έχουν συμφωνηθεί στο πλαίσιο των «διερευνητικών επαφών» Ελλάδας – Τουρκίας, σε όλο το πλέγμα των ελληνοτουρκικών ζητημάτων, με στόχο τη συνεκμετάλλευση του Αιγαίου από την αστική τάξη των δυο χωρών.Σύμφωνα με το τηλεοπτικό δίκτυο «Kanal D» της Τουρκίας, συνεδρίασε χθες το τουρκικό υπουργικό συμβούλιο και συζήτησε θέματα που αφορούν την υφαλοκρηπίδα του Αιγαίου, το διεθνή εναέριο χώρο και την επέκταση των χωρικών υδάτων στο Αιγαίο!

Οπως σημειώνεται, το τουρκικό υπουργικό συμβούλιο συζήτησε σενάρια για την «επέκταση των ελληνικών χωρικών υδάτων σε μερικές περιοχές στα 7 μίλια και σε μερικές 8 μίλια». Είναι χαρακτηριστικό ότι η συζήτηση διήρκεσε 4,5 ώρες και έγινε στο πλαίσιο της «ανασκόπησης της επίσκεψης του Τούρκου πρωθυπουργού Ταγίπ Ερντογάν στην Αθήνα».

Ο Τούρκος κυβερνητικός εκπρόσωπος Τζεμίλ Τσιτσέκ δε διέψευσε τις πληροφορίες, λέγοντας ότι «ανακοινώσεις σε τέτοια ζητήματα κάνει το υπουργείο Εξωτερικών όταν θεωρείται σκόπιμο». Στο μεταξύ χθες ο Τούρκος υπουργός Επικρατείας, Εγκεμέν Μπαγίς, ανέφερε ότι «χάρη στις προσπάθειες των πρωθυπουργών των δύο χωρών έχει σημειωθεί σημαντική πρόοδος» και «τα αποτελέσματα αυτών των συναντήσεων θα δημοσιοποιηθούν όταν έρθει η ώρα».

Τη συγκεκριμένη φόρμουλα της διευθέτησης, είχε αποκαλύψει ο «Ρ» με δημοσίευμα στις 15 Σεπτέμβρη 2010, όπου σημειώνεται ότι στο πλαίσιο των διερευνητικών επαφών Ελλάδας – Τουρκίας, οι δύο πλευρές έχουν καταλήξει σε συμφωνία συνδιαχείρισης και συνεκμετάλλευσης του Αιγαίου, στη βάση της αποδοχής τουρκικών «ζωτικών συμφερόντων», κάτω από την ομπρέλα των ισχυρών πολυεθνικών συμφερόντων και του ΝΑΤΟ.

Η συμφωνία περιλαμβάνει «χάρτες για τα θαλάσσια σύνορα των δύο χωρών, λαμβάνοντας κατά περίπτωση ως εύρος των ελληνικών χωρικών υδάτων άλλοτε τα 6 μίλια και άλλοτε τα 8». Για το θέμα υπάρχει δημοσίευμα και στον ελληνικό Τύπο («Καθημερινή»), στο οποίο αναφέρεται ότι «οι διερευνητικές για την υφαλοκρηπίδα φαίνεται ότι έχουν φθάσει πολύ κοντά σε μια κωδικοποίηση με διαβαθμισμένη επέκταση των ελληνικών χωρικών υδάτων που θα φθάνουν στα 12 ν. μίλια σε ορισμένες περιοχές, αλλά θα περιορίζονται στα νησιά».

Ο όρος «επέκταση» των ελληνικών χωρικών υδάτων είναι ψευδεπίγραφος, καθώς μια τέτοια ρύθμιση αποτελεί συρρίκνωση και εγκατάλειψη – εκχώρηση κυριαρχικών δικαιωμάτων, αφού τα ελληνικά χωρικά ύδατα, σύμφωνα με την ισχύουσα σύμβαση του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας, μπορούν να επεκταθούν στα 12 ν. μίλια.

Επώδυνες οι παράπλευρες συνέπειες

Η όποια διευθέτηση στα χωρικά ύδατα θα αποτελέσει Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in ριζασπάστης, το αιγαιο τα πετρέλαια και οι πέντε αδερφές, αμερικανοτσολιάδες, ξενόδουλοι | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

Ολα έτοιμα για τη μοιρασιά στο Αιγαίο;

Posted by redship στο 9 Οκτωβρίου , 2010

Τις εξελίξεις και τις συμφωνίες στα ελληνοτουρκικά, ως συνήθως, τις μαθαίνουμε από την «άλλη πλευρά». Αυτό συμβαίνει για ακόμα μια φορά, καθώς ο σύμβουλος του Τούρκου πρωθυπουργού Ιμπραΐμ Καλίν, αποκαλύπτει ότι όλα είναι έτοιμα για το μοίρασμα του Αιγαίου(!): η βούληση των δύο κυβερνήσεων είναι δεδομένη και αυτό που μένει είναι να προετοιμαστεί η κοινή γνώμη των δύο χωρών! Ο σύμβουλος του Ερντογάν τα λέει έξω από τα δόντια στη χθεσινή συνέντευξή του στην «Καθημερινή», προετοιμάζοντας προφανώς το κλίμα ενόψει της επίσκεψης του Τούρκου πρωθυπουργού στις 22 του μήνα στην Αθήνα. «Το ουσιαστικό ζήτημα, αν διευρύνουμε τον ορίζοντα του προβληματισμού μας, είναι πώς θα μοιραστούμε το Αιγαίο, την ανατολική Μεσόγειο, και να δούμε όλα τα άλλα ζητήματα – εμπόριο, μετανάστευση, πάλη κατά της τρομοκρατίας κλπ. – ως μέρος μιας συνολικής διευθέτησης», είναι η αποκαλυπτική απάντηση που δίνει στο ερώτημα αν θεωρεί δίκαιη μια ανταλλαγή ανάμεσα στο «casus belli» και στο νόμιμο δικαίωμα της Ελλάδας να επεκτείνει τα χωρικά ύδατα στα 12 μίλια. Σε άλλη ερώτηση πλέκει το εγκώμιο του Γ. Παπανδρέου θεωρώντας δεδομένη τη βούλησή του για λύση στο Αιγαίο: «Ο πρωθυπουργός Παπανδρέου συμπεριφέρεται ως πραγματικός ηγέτης. Αν και αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα εσωτερικής πολιτικής, παραμένει διεθνιστής, βλέπει τα ζητήματα κάτω από μια παγκόσμια οπτική κι αυτό χαρακτηρίζει επίσης τον Ταγίπ Ερντογάν. Οι δύο ηγέτες έχουν αποκαταστήσει πολύ καλή σχέση. Επομένως, η πολιτική θέληση υπάρχει. Το επόμενο βήμα είναι να προετοιμάσουμε την κοινή γνώμη στις δύο χώρες. Αναφορικά με το Αιγαίο, συνεχίζονται οι διερευνητικές συζητήσεις και εξ όσων γνωρίζω η ατμόσφαιρα είναι καλή».

Posted in ριζασπάστης, το αιγαιο τα πετρέλαια και οι πέντε αδερφές, ξεπουλημένοι, ξενόδουλοι | Με ετικέτα: | Leave a Comment »

Απαγόρευση πτήσεων στα ελληνικά νησιά!

Posted by redship στο 10 Αυγούστου , 2010

Σύμφωνα με το ΝΑΤΟ, το Αιγαίο όχι μόνο αποτελεί «γκρίζα ζώνη» για τη λυκοσυμμαχία, αλλά επιπλέον απαγορεύεται στα ελληνικά πολεμικά αεροσκάφη να πετούν πάνω από τα νησιά που γειτνιάζουν με την Τουρκία!

Νέες, ακόμα πιο επικίνδυνες διαστάσεις φαίνεται πως αποκτά το ζήτημα του «γκριζαρίσματος» ολόκληρου του Αιγαίου από το ΝΑΤΟ, σε μια προσπάθεια να επιβληθεί η ντε φάκτο διχοτόμηση και συνδιαχείριση μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας.

Σύμφωνα με δημοσιεύματα στον ελληνικό Τύπο, ο Αμερικανός διοικητής του αεροπορικού στρατηγείου της Σμύρνης κάθε άλλο παρά ανακάλεσε έγγραφό του, με το οποίο τον περασμένο Απρίλη χαρακτήριζε «ουδέτερη και ευαίσθητη» τη θαλάσσια περιοχή που εκτείνεται μέχρι τη Στερεά Ελλάδα και την Πελοπόννησο, έως ότου αποσαφηνιστεί ποια χώρα έχει τα κυριαρχικά δικαιώματα στο Αιγαίο (!) και ποιο κράτος θα χαρακτηρίζει τα ίχνη που εμφανίζονται στα ραντάρ που το ελέγχουν.

Η επιστολή στάλθηκε τότε προς τον διοικητή του ελληνικού ΑΤΑ (Αρχηγείο Τακτικής Αεροπορίας) στη Λάρισα, ο οποίος είναι ταυτόχρονα και διοικητής του ΝΑΤΟικού Κέντρου Αεροπορικών Επιχειρήσεων (του σημερινού CAOC-7, που επίσης εδρεύει στη Λάρισα και υπάγεται στη Σμύρνη). Αφορμή ήταν οι ενδοΝΑΤΟικές διαβουλεύσεις για τον επιχειρησιακό έλεγχο στο Αιγαίο, στο πλαίσιο της εφαρμογής της νέας δομής του ΝΑΤΟ.

Με βάση την παραπάνω διαδικασία, βρίσκεται σε εκκρεμότητα το ζήτημα της συγχώνευσης των δύο ΝΑΤΟικών Κέντρων Αεροπορικών Επιχειρήσεων, του CAOC-7 της Λάρισας και του CAOC-6 του Εσκί Σεχίρ της Τουρκίας, σε ένα, που έχει συμφωνηθεί να είναι το CAOC-4 στη Λάρισα, με χώρο ευθύνης τον εναέριο χώρο Ελλάδας, Τουρκίας, Βουλγαρίας, Ρουμανίας, Αλβανίας.

Σημείο τριβής αποτελεί η θέση του διοικητή, καθώς είχε συμφωνηθεί επί κυβέρνησης ΝΔ η εναλλαγή ανά διετία στη θέση αυτή Ελληνα και Τούρκου αξιωματικού, αλλά στην πορεία η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ άνοιξε και πάλι το θέμα αυτό, με αποτέλεσμα να μπουν εμπόδια από την τουρκική πλευρά. Με την επιστολή του, ο Αμερικανός αξιωματούχος επιζητούσε να πιέσει για την εξεύρεση συμβιβαστικής λύσης, απειλώντας ότι το ΝΑΤΟ θα κηρύξει το Αιγαίο «γκρίζα περιοχή».

Με δήλωσή του τότε ο υπουργός Αμυνας διαβεβαίωνε ότι ύστερα από κυβερνητική παρέμβαση, ο Αμερικανός διοικητής ανακάλεσε την επιστολή του. Οπως, όμως, γράφεται στη χτεσινή «Ελευθεροτυπία», «το αρχικό έγγραφο του διοικητή της Σμύρνης της 29/3/2010 ουδέποτε ανακλήθηκε. Αντιθέτως απεστάλη νεότερο έγγραφο στις 7 Απριλίου 2010 με δύο αλλαγές. Το πρώτο έγγραφο απαιτούσε απάντηση στις 28 Απριλίου και το νεότερο, στις 10 Μαΐου», στα οποία επαναλαμβάνεται η αξίωση «να τα βρει η Ελλάδα με την Τουρκία», διατηρώντας προφανώς σε ισχύ την απειλή ότι σε διαφορετική περίπτωση το Αιγαίο θα αποτελεί γκρίζα ζώνη για το ΝΑΤΟ, σε βάρος των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων.

Στο ίδιο δημοσίευμα, παρουσιάζεται επιστολή του ΑΤΑ Λάρισας προς το υπουργείο Εθνικής Αμυνας, στις 12 του Απρίλη 2010, στο οποίο καταγγέλλεται ότι το ΝΑΤΟ απαγορεύει στα ελληνικά αεροπλάνα, στη διάρκεια ασκήσεων, να πετάνε εγγύτερα των 6 ν.μ. από τις ακτές ελληνικών νησιών στο Αιγαίο!

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in ριζασπάστης, το αιγαιο τα πετρέλαια και οι πέντε αδερφές, ιμπεριαλισμός, λαϊκός πατριωτισμός, ξεπουλημένοι | Με ετικέτα: | Leave a Comment »

ΑΙΓΑΙΟ – Η κυβέρνηση θολώνει τα νερά

Posted by redship στο 27 Ιουλίου , 2010

Κυβερνητική γραμμή φαίνεται πως αποτελεί η δημιουργία ενός ομιχλώδους τοπίου γύρω από τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα στο Αιγαίο, πάνω στο οποίο θα επιχειρηθεί να πατήσει η όποια διευθέτηση τελικά υπάρξει με την Τουρκία. Μετά την ένοχη κυβερνητική σιωπή, σχετικά με όσα είπε την προηγούμενη Τετάρτη σε συνέντευξή του ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Θ. Πάγκαλος, ο οποίος περιόρισε τα ελληνικά δικαιώματα στην υφαλοκρηπίδα και κατ’ επέκταση την Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ) μόνο στις θαλάσσιες περιοχές των διεθνών υδάτων όπου το βάθος του βυθού δεν ξεπερνάει τα 200 μέτρα, ο αναπληρωτής υπουργός Εθνικής Αμυνας Π. Μπεγλίτης, χτες το πρωί στο «Μέγκα», ανάμεσα σε κούφιες κορόνες περί «εθνικής αυτοπεποίθησης και εμπιστοσύνης στις Ενοπλες Δυνάμεις και στην Κυβέρνηση» μιλάει για «υπερβολική ανησυχία» που «πολλές φορές είναι κατασκευασμένη». «Είμαστε, είπε, αποφασισμένοι, έχουμε καθημερινά με ψύχραιμο τρόπο υπερασπιστεί τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας και πάνω απ’ όλα δεν έχουμε καμία πραγματικά διάθεση να παίξουμε σε γήπεδα τα οποία δεν είναι δικά μας. Το γήπεδό μας είναι το Διεθνές Δικαστήριο».

Προσπαθώντας να διασκεδάσει τις εντυπώσεις, επισημαίνει: «Η έκφραση «όποτε θέλουν βγαίνουν στο Αιγαίο» δεν ισχύει. Το Αιγαίο έχει διεθνή ύδατα, είναι μια θάλασσα που υπάρχουν ευρύτερα συμφέροντα και όχι μόνο των δυο χωρών, της Ελλάδας και της Τουρκίας. Διακρίνεται από ιδιομορφίες και ιδιαιτερότητες οι οποίες λαμβάνονται υπόψη από το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας. Στο Αιγαίο ακουμπούν ελληνικά συμφέροντα, τα οποία υπερασπιζόμαστε και πάνω απ’ όλα εντάσσεται στο ευρύτερο πλαίσιο του Διεθνούς Δικαίου της Θάλασσας και με βάση τους κανόνες του Διεθνούς Δικαίου υπερασπιζόμαστε τα εθνικά κυριαρχικά δικαιώματα». Οι θέσεις αυτές του αναπληρωτή υπουργού Αμυνας δεν απέχουν πολύ από όσα είπε ο Θ. Πάγκαλος, παρά το διπλωματικό περιτύλιγμα.

Οπως είναι γνωστό, με βάση την ισχύουσα Διεθνή Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας του 1982 (η Ελλάδα την επικύρωσε το 1994), όσον αφορά τα δικαιώματα σε υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ, που το πλάτος της φθάνει τα 200 ναυτικά μίλια από τις ακτές κάθε χώρας, στο Αιγαίο και τη Μεσόγειο δεν υφίστανται «διεθνή ύδατα», δηλαδή περιοχές όπου καμία χώρα δεν έχει το αποκλειστικό δικαίωμα της εκμετάλλευσης. Σε κανένα σημείο της Α. Μεσογείου δεν υπάρχουν αποστάσεις μεγαλύτερες των 400 ναυτικών μιλίων (200+200 από κάθε χώρα). Αρα το να επικαλείται κάποιος για το Αιγαίο την ύπαρξη «διεθνών υδάτων» και «ευρύτερων συμφερόντων», όταν η συζήτηση αφορά την υφαλοκρηπίδα/ΑΟΖ, προσανατολίζει στα όσα είπε ο Θ. Πάγκαλος ο οποίος ουσιαστικά ακυρώνει τη Συνθήκη του 1982 που δεν την έχει επικυρώσει η Τουρκία και επικαλείται τη συνθήκη του 1958, όπου εκεί πράγματι υπήρχε το όριο των 200 μέτρων στο βυθό, γιατί τότε δεν υπήρχε τεχνολογία για γεωτρήσεις σε μεγαλύτερα των 200 μέτρων βάθη.

Μετά από αυτά, λίγη αξία έχουν οι διαβεβαιώσεις του Π. Μπεγλίτη ότι «η κόκκινη γραμμή για μας είναι το Διεθνές Δίκαιο. Είναι όλες οι διαδικασίες και οι θεσμοί του Διεθνούς Δικαίου στους οποίους στηριζόμαστε και αξιοποιούμε έναντι της Τουρκίας. Οφείλουμε να φέρουμε την Τουρκία σε ένα άλλο γήπεδο, στο γήπεδο του Διεθνούς Δικαίου για να σεβαστούν τις αρχές του».

Posted in το αιγαιο τα πετρέλαια και οι πέντε αδερφές | Leave a Comment »

Ετοιμάζεται να εκχωρήσει την ελληνική υφαλοκρηπίδα

Posted by redship στο 22 Ιουλίου , 2010

Σε δηλώσεις του ο Θ. Πάγκαλος ισχυρίζεται ότι το πρόβλημα αφορά μόνο διεθνή ύδατα με βάθος μικρότερο από 200 μέτρα!

Με έντονο μαύρο χρώμα διακρίνονται στο χάρτη οι περιοχές του Αιγαίου όπου ο βυθός τους ξεπερνά τα 200 μέτρα βάθος. Ολες αυτές οι περιοχές, οι οποίες σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο αποτελούν σήμερα ελληνική υφαλοκρηπίδα, αποχαρακτηρίζονται αν ισχύσουν τα όσα λέει ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης

Την εγκατάλειψη των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων, όσον αφορά στην υφαλοκρηπίδα, όπως αυτή ορίζεται από τους ισχύοντες κανόνες του Διεθνούς Δικαίου, συνεπάγονται τα όσα είπε χτες σε συνέντευξή του ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης στο ρ/σ «Real fm».Οταν ρωτήθηκε σχετικά με τις κινήσεις των τουρκικών ερευνητικών πλοίων στο Αιγαίο, ο Θ. Πάγκαλος έσπευσε ουσιαστικά να τις νομιμοποιήσει, δίνοντας ταυτόχρονα καθαρό το στίγμα των διαβουλεύσεων που γίνονται στο παρασκήνιο για την προώθηση των διευθετήσεων σχετικά με το καθεστώς στο Αιγαίο.

«Τα «Πίρι Ρέις» και «Τσεσμέ» κάνουν έρευνες σε διεθνή ύδατα, όπου όποιος θέλει μπορεί να κάνει έρευνες, όχι μόνο οι παράκτιες χώρες. Οχι μόνο η Ελλάδα και η Τουρκία. Μπορεί να έρθει πλοίο ρώσικο, αμερικάνικο, ή από το Κονγκό. Στα διεθνή ύδατα, όποιος θέλει μπορεί να κάνει ό,τι θέλει. Στο Αιγαίο υπάρχει το πρόβλημα (…) Στα διεθνή ύδατα, δεν είναι ούτε δικά μας…», είπε ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, σύμφωνα με το απομαγνητοφωνημένο κείμενο που διένειμε ο σταθμός.

Συνεχίζοντας ο Θ. Πάγκαλος, είπε σχετικά με την υφαλοκρηπίδα: «Το πρόβλημα είναι αν θα κάνουν έρευνες στην υφαλοκρηπίδα και η υφαλοκρηπίδα είναι το μικρότερο βάθος, ο βυθός της θαλάσσης σε βάθος μικρότερο από τα 200 μέτρα που είναι προέκταση των ακτών. Εκεί που σταματάνε τα ελληνικά χωρικά ύδατα, υπάρχει δυνατότητα να υπάρχει βυθός πιο ρηχός από τα 200 μέτρα κι αυτό συγκροτεί υφαλοκρηπίδα. Αυτή την υφαλοκρηπίδα εδώ και πάρα πολλά χρόνια η Ελλάδα επιμένει ότι πρέπει να τη διευθετήσουμε ακριβώς για να μη δημιουργούνται συγχύσεις – παρεξηγήσεις και ζητήματα και ο καθένας να μπορεί ελεύθερα πλέον να κάνει τις έρευνές του, ή τις εκμεταλλεύσεις του».

Αποκαλυπτική και πλήρης η αντιστροφή

Είναι φανερό ότι ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης περιορίζει σκόπιμα την προς οριοθέτηση υφαλοκρηπίδα, στα τμήματα αυτά της θάλασσας που εκτείνονται πέρα από τα χωρικά ύδατα και ο βυθός φθάνει μέχρι, σε μέγιστο βάθος, τα 200 μέτρα.

Πρόκειται μάλιστα για πρωτόφαντη θέση, που δεν έχει μέχρι στιγμής υποστηριχτεί ούτε από την τουρκική πλευρά. Τέτοιος κανόνας δεν υπάρχει σήμερα στην ισχύουσα Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας. Ισχυε μόνο στη σύμβαση του 1958, που αντικαταστάθηκε από την ισχύουσα του 1982, επειδή ακριβώς τότε δεν υπήρχε τεχνολογία για γεωτρήσεις σε μεγαλύτερα βάθη βυθού.

Μια ματιά μόνο σ’ ένα χάρτη του Αιγαίου με τα βάθη του βυθού σε κάθε σημείο αρκεί για να καταλάβει κανείς τι σημαίνει αυτή η αλλαγή θέσης της ελληνικής κυβέρνησης. Επί της ουσίας, η Ελλάδα εγκαταλείπει τα δικαιώματά της επί της υφαλοκρηπίδας στο μεγαλύτερο μέρος του Αιγαίου και της Μεσογείου, που είναι οι εκτός των χωρικών υδάτων περιοχές και ο βυθός τους ξεπερνάει τα 200 μέτρα βάθος.

Τέτοιες περιοχές βάθους άνω των 200 μέτρων είναι όλο το Κρητικό Πέλαγος μέχρι ανατολικά της Λακωνίας, το Κεντρικό Αιγαίο μέχρι λίγο έξω από την Κύμη της Εύβοιας, το Βόρειο Αιγαίο μέχρι τις ακτές της Μαγνησίας και τη Χαλκιδική, κλπ. Ολες οι παραπάνω περιοχές, σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο, αποτελούν σήμερα ελληνική υφαλοκρηπίδα.

Τη θέση που διατύπωσε με τον πλέον επίσημο τρόπο η κυβέρνηση, δεν την έχουν υποστηρίξει ούτε οι Τούρκοι, οι οποίοι ισχυρίζονται είτε ότι κάνουν έρευνες στη δική τους υφαλοκρηπίδα – στη βάση της θέσης ότι τα ελληνικά νησιά δεν έχουν υφαλοκρηπίδα και άρα ισχύει η μέση γραμμή στο Αιγαίο (25ος Μεσημβρινός) -, είτε λένε πως απλά κάνουν χαρτογράφηση του βυθού των διεθνών υδάτων, για την οποία δεν μπορεί κανείς να τους εμποδίσει.

Πρέπει ακόμα να σημειωθεί ότι η «διεθνής υφαλοκρηπίδα» δεν υφίσταται καν ως έννοια, αφού σε κάθε περίπτωση η όποια αντιδικία κρατών για την υφαλοκρηπίδα εντοπίζεται στα διεθνή ύδατα, τα οποία στο σύνολό τους έχουν μοιραστεί από τα κράτη (ακόμα και ο Βόρειος Παγωμένος Ωκεανός!).

Είναι χαρακτηριστικό ότι ολόκληρη η Μεσόγειος έχει χωριστεί σε περιοχές, όπου η υφαλοκρηπίδα – και κατ’ επέκταση η Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ) -, ανήκει στις απέναντι χώρες, με βάση τη μέση απόσταση των ακτών τους. Να θυμίσουμε ότι η Κύπρος έχει οριοθετήσει την υφαλοκρηπίδα με την Αίγυπτο και είναι ανοιχτό το θέμα της αντίστοιχης διευθέτησης μεταξύ Ελλάδας – Αιγύπτου και Λιβύης, ενώ με την Ιταλία έχει οριοθετηθεί στο Ιόνιο με βάση τη μέση απόσταση. Προφανώς, αν ίσχυε η θέση Πάγκαλου, όλες αυτές οι διευθετήσεις θα ήταν εκτός του Διεθνούς Δικαίου.

Δικαιώνονται οι αξιώσεις της Τουρκίας

Ο αντιπρόεδρος της ελληνικής κυβέρνησης αντιστρέφει πλήρως όχι μόνο τις πάγιες ελληνικές θέσεις, όπως τουλάχιστον διατυπώνονται δημόσια, αλλά και τους κανόνες του Διεθνούς Δικαίου.

Στην ιστοσελίδα του ελληνικού υπουργείου Εξωτερικών, όπου γίνεται παρουσίαση του προβλήματος της υφαλοκρηπίδας, αναφέρεται: «Η Τουρκία αποβλέπει στην απόκτηση δικαιωμάτων υφαλοκρηπίδας δυτικά των ελληνικών νήσων του Ανατολικού Αιγαίου και κατά συνέπεια στον εγκλωβισμό αυτών σε μία ζώνη τουρκικής δικαιοδοσίας. Το γεγονός ότι η τουρκική άποψη δεν βασίζεται σε κανένα κανόνα του Διεθνούς Δικαίου, αποκαλύπτει την επιδίωξη της Τουρκίας να αναγάγει μια διαφορά νομικής φύσεως σε πολιτική».

Στον αντίποδα αυτής της θέσης, ο αντιπρόεδρος της ελληνικής κυβέρνησης δικαιώνει τις τουρκικές διεκδικήσεις, καθώς αποποιείται την υφαλοκρηπίδα που βρίσκεται δυτικά των ελληνικών νησιών και προς την ηπειρωτική Ελλάδα μέχρι τις ακτές της Εύβοιας και το Θερμαϊκό Κόλπο, ή, στην καλύτερη περίπτωση, την βάζει στο τραπέζι της διαπραγμάτευσης με την Τουρκία.

Μάλιστα, σε άλλο σημείο της ιστοσελίδας του το υπουργείο Εξωτερικών σημειώνει: «Το ζήτημα έγκειται στην οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας σε δύο συγκεκριμένα σημεία, δηλαδή αφενός στη θαλάσσια προέκταση της συνοριακής γραμμής στη Θράκη και αφετέρου στα πλησίον της τουρκικής ακτής ευρισκόμενα νησιά του Βορείου και Ανατολικού Αιγαίου και στη Δωδεκάνησο. Δεν αφορά σαφώς σε ολόκληρη την υφαλοκρηπίδα του Αιγαίου όπως όψιμα ισχυρίζεται η Τουρκία, η οποία άλλωστε είχε παραχωρήσει άδειες διεξαγωγής πετρελαϊκών ερευνών μόνο για τα δύο προαναφερόμενα σημεία».

Με δεδομένο ότι βρίσκονται σε εξέλιξη οι ελληνοτουρκικές διαπραγματεύσεις για την υφαλοκρηπίδα, υπό την ομπρέλα του ΝΑΤΟ και μέσα στο ασφυκτικό πλαίσιο των ενδοϊμπεριαλιστικών ανταγωνισμών, δεν είναι καθόλου απίθανο οι δηλώσεις Πάγκαλου να αποτελούν τον προπομπό των υπό συζήτηση διευθετήσεων.

Posted in το αιγαιο τα πετρέλαια και οι πέντε αδερφές, ξεπουλημένοι, ξενόδουλοι | Leave a Comment »