καράβι κόκκινο

τα μαύρα τα μαλλιά μας και αν ασπρίσαν δεν μας τρομάζει η βαρυχειμωνιά

  • Ε, το λοιπόν, ο,τι και να είναι τ’ άστρα, εγώ τη γλώσσα μου τους βγάζω. Για μένα, το λοιπόν, το πιο εκπληκτικό, πιο επιβλητικό, πιο μυστηριακό και πιο μεγάλο, είναι ένας άνθρωπος που τον μποδίζουν να βαδίζει. Είναι ένας άνθρωπος που τον αλυσοδένουνε

  • Γιάννης Ρίτσος

    Να με θυμόσαστε - είπε. Χιλιάδες χιλιόμετρα περπάτησα χωρίς ψωμί, χωρίς νερό, πάνω σε πέτρες κι αγκάθια, για να φέρω ψωμί και νερό και τριαντάφυλλα. την ομορφιά ποτές μου δεν την πρόδωσα. Όλο το βιος μου το μοίρασα δίκαια. Μερτικό εγώ δεν κράτησα. Πάμπτωχος. Μ' ένα κρινάκι του αγρού τις πιο άγριες νύχτες μας φώτισα. Να με θυμάστε.

  • κώστας βάρναλης

    Δε λυπάμαι τα γηρατειά που φεύγουν - τα μωράκια που έρχονται άθελά τους να ζήσουν σκλάβοι, να πεθάνουν σκλάβοι, σ' έναν κόσμο ελεύθερων αφεντάδων. Θα τους μαθαίνουν: η σκλαβιά τους χρέος εθνικόν και σοφία του Πανάγαθου!... Πότε θ' αναστηθούν οι σκοτωμένοι; ΚΩΣΤΑ ΒΑΡΝΑΛΗΣ 20.10.1973

  • ------------------------------- Την πόρτα αν δεν ανοίγει, τη σπαν, σας είπα. Τι στέκεστε, τι γέρνετε σκυφτοί; Λαέ σκλάβε, δειλέ, ανανιώσου, χτύπα! Και κέρδισε μονάχος το ψωμί -------------------------------- -------------------------------- ''Aν το δίκιο θες, καλέ μου, με το δίκιο του πολέμου θα το βρής. Όπου ποθεί λευτεριά, παίρνει σπαθί''
  • κομαντάντε Μάρκος

  • «Ο Μάρκος είναι γκέι στο Σαν Φρανσίσκο, μαύρος στη Νότια Αφρική, ασιάτης στην Ευρώπη, αναρχικός στην Ισπανία, Παλαιστίνιος στο Ισραήλ, γύφτος στην Πολωνία, ειρηνιστής στη Βοσνία, Εβραίος στη Γερμανία, μια γυναίκα μόνη στο Μετρό τα ξημερώματα, με άλλα λόγια ο Κομαντάτε Μάρκος είμαστε εμείς, το πρόσωπο του κάθε καταπιεσμένου ανθρώπου πάνω στον πλανήτη»
  • μπερτολντ μπρεχτ

    Δεν είμαι άδικος, μα ούτε και τολμηρός και να που σήμερα μου δείξανε τον κόσμο τους μόνο το ματωμένο δάκτυλό τους είδα μπρος και είπα ευθύς: “μ’αρέσει ο νόμος τους” Τον κόσμο αντίκρυσα μέσ’απ’ τα ρόπαλά τους Στάθηκα κι είδα, ολημερίς με προσοχή. Είδα χασάπηδες που ήταν ξεφτέρια στη δουλειά τους. και σαν με ρώτησαν “σε διασκεδάζει;” είπα “πολύ”! Κι από την ώρα εκείνη, λέω “ναι” σε όλα, κάλλιο δειλός, παρά νεκρός να μείνω. Για να μη με τυλίξουνε σε καμιά κόλλα, ό,τι κανένας δεν εγκρίνει το εγκρίνω Φονιάδες είδα, κι είδα πλήθος θύματα, μου λείπει θάρρος, μα όχι και συμπόνια Και φώναξα, βλέποντας τόσα μνήματα: “καλά τους κάνουν -για του έθνους την ομόνοια!” Να φτάνουν είδα δολοφόνων στρατιές κι ήθελα να φωνάξω “σταματήστε!” Μα ξέροντας πως κρυφοκοίταζε ο χαφιές, μ’άκουσα να φωνάζω: “Ζήτω!Προχωρήστε!” Δε μου αρέσει η φτήνια και η κακομοιριά Γι’αυτό κι έχει στερέψει η έμπνευσή μου. Αλλά στου βρώμικού σας κόσμου τη βρωμιά ταιριάζει, βέβαια-το ξέρω-κι η έγκρισή μου

  • Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας

    Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας κι αφήνει άλλους ν' αγωνιστούν για τη υπόθεσή του πρέπει προετοιμασμένος να ' ναι : γιατί όποιος δεν έχει τον αγώνα μοιραστεί Θα μοιραστεί την ήττα . Ούτε μια φορά δεν αποφεύγει τον αγώνα αυτός που θέλει τον αγώνα ν' αποφύγει : γιατί θ' αγωνιστεί για την υπόθεση του εχτρού όποιος για τη δικιά του υπόθεση δεν έχει αγωνιστεί .
  • εγκώμιο στον κομμουνισμό – μπέρτολτ μπρέχτ

    Είναι λογικός, καθένας τον καταλαβαίνει. Ειν' εύκολος. Μια και δεν είσαι εκμεταλλευτής, μπορείς να τον συλλάβεις. Είναι καλός για σένα, μάθαινε γι' αυτόν. Οι ηλίθιοι ηλίθιο τον αποκαλούνε, και οι βρωμεροί τον λένε βρωμερό. Αυτός είναι ενάντια στη βρωμιά και την ηλιθιότητα. Οι εκμεταλλευτές έγκλημα τον ονοματίζουν. Αλλά εμείς ξέρουμε: Είναι το τέλος κάθε εγκλήματος. Δεν είναι παραφροσύνη, μα Το τέλος της παραφροσύνης. Δεν είναι χάος Μα η τάξη. Είναι το απλό Που είναι δύσκολο να γίνει.
  • οι δικαστές

    Να οι κύριοι δικαστές τους λέμε οι καταπιεστές πως δίκαιο είναι τον λαό τι συμφέρει μα αυτοί δεν ξέρουν ποιο είναι αυτό κι έτσι δικάζουν στο σωρό μέχρι να βάλουν το λαό ολόκληρο στο χέρι
  • ———–

    Εχουνε νομικά βιβλία και διατάγματα Εχουνε φυλακές και οχυρώσεις Εχουνε δεσμοφύλακες και δικαστές Που παίρνουνε πολλά λεφτά κι έτοιμοι για όλα είναι. Μπ. Μπρεχτ
  • ———————

    "Όταν ήρθαν να πάρουν τους Εβραίους, δεν διαμαρτυρήθηκα, γιατί δεν ήμουν Εβραίος. Όταν ήρθαν για τους κομμουνιστές δεν φώναξα, γιατί δεν ήμουν κομμουνιστής. Όταν κατεδίωξαν τους τσιγγάνους, ούτε τότε φώναξα, γιατί δεν ήμουν τσιγγάνος. Όταν ο Χίτλερ φυλάκιζε ομοφυλόφιλους δεν αντέδρασα γιατί δεν ήμουν ομοφυλόφιλος Όταν έκλεισαν το στόμα των Ρωμαιοκαθολικών που αντιτάσσονταν στο φασισμό, δεν έκανα τίποτα γιατί δεν ήμουν καθολικός. Μετά ήρθαν να συλλάβουν εμένα, αλλά δεν υπήρχε πια κανείς να αντισταθεί μαζί μου"
  • ========================

    Λες: Πολύ καιρό αγωνίστηκες. Δεν μπορείς άλλο πια ν’ αγωνιστείς. Άκου λοιπόν: Είτε φταις είτε όχι: Σαν δε μπορείς άλλο να παλέψεις, θα πεθάνεις. Λες: Πολύ καιρό έλπιζες. Δεν μπορείς άλλο πια να ελπίσεις. Έλπιζες τi; Πως ο αγώνας θαν’ εύκολος; Δεν είν’ έτσι. Η θέση μας είναι χειρότερη απ’ όσο νόμιζες. Είναι τέτοια που: Αν δεν καταφέρουμε το αδύνατο Δεν έχουμε ελπίδα. Αν δεν κάνουμε αυτό που κανείς δεν μπορεί να μας ζητήσει Θα χαθούμε. Οι εχθροί μας περιμένουν να κουραστούμε. Όταν ο αγώνας είναι στην πιο σκληρή καμπή του. Οι αγωνιστές έχουν την πιο μεγάλη κούραση. Οι κουρασμένοι, χάνουν τη μάχη.
  • Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους

    Αυτοί που βρίσκονται ψηλά θεωρούν ταπεινό να μιλάς για το φαΐ. Ο λόγος; έχουνε κιόλας φάει. Αν δε νοιαστούν οι ταπεινοί γι' αυτό που είναι ταπεινό ποτέ δεν θα υψωθούν. Αυτοί που αρπάνε το φαϊ απ’ το τραπέζι κηρύχνουν τη λιτότητα. Αυτοί που παίρνουν όλα τα δοσίματα ζητάν θυσίες. Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους για τις μεγάλες εποχές που θά 'ρθουν.
  • che

    Πιστεύω στην ένοπλη πάλη σαν μοναδική λύση για τους λαούς που αγωνίζονται για την απελευθέρωσή τους και είμαι συνεπής με τις πεποιθήσεις μου. Πολλοί θα με πουν τυχοδιώκτη και είμαι, μόνο που είμαι άλλου είδους τυχοδιώκτης, ένας από εκείνους που προβάλλουν τα στήθη τους για να αποδείξουν τις αλήθειες τους.

  • Αξίζει για ένα όνειρο να ζεις, κι ας είναι η φωτιά του να σε κάψει
  • pablo neruda

    όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας, επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές, όποιος δεν αλλάζει περπατησιά, όποιος δεν διακινδυνεύει και δεν αλλάζει χρώμα στα ρούχα του, όποιος δεν μιλεί σε όποιον δεν γνωρίζει. όποιος αποφεύγει ένα πάθος, όποιος δεν είναι ευτυχισμένος στη δουλειά του, όποιος δεν διακινδυνεύει τη βεβαιότητα για την αβεβαιότητα για να κυνηγήσει ένα όνειρο, όποιος δεν επιτρέπει στον εαυτό του τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του να αποφύγει τις εχέφρονες συμβουλές. όποιος δεν ταξιδεύει, όποιος δεν διαβάζει, όποιος δεν ακούει μουσική, όποιος δεν βρίσκει σαγήνη στον εαυτό του όποιος καταστρέφει τον έρωτά του, όποιος δεν επιτρέπει να τον βοηθήσουν, όποιος περνάει τις μέρες του παραπονούμενος για τη τύχη του ή για την ασταμάτητη βροχή. όποιος εγκαταλείπει μια ιδέα του πριν την αρχίσει, όποιος δεν ρωτά για πράγματα που δεν γνωρίζει. Αποφεύγουμε τον θάνατο σε μικρές δόσεις, όταν θυμόμαστε πάντοτε ότι για να είσαι ζωντανός χρειάζεται μια προσπάθεια πολύ μεγαλύτερη από το απλό γεγονός της αναπνοής. Μόνο η ένθερμη υπομονή θα οδηγήσει στην επίτευξη μιας λαμπρής ευτυχίας.

  • από το Canto general

    Μπορεί να κόψουν όλα τα λουλούδια, αλλά δεν θα γίνουν ποτέ αφέντες της Άνοιξης
  • κ. καβάφης

    Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις
  • κωστής παλαμάς

    Και τους τρέμουνε των κάμπων οι κιοτήδες και μ’ ονόματα τους κράζουν πονηρά κλέφτες κι απελάτες και προδότες. Τους μισούν οι βασιλιάδες κι όλοι οι τύραννοι κι είναι μέσα στους σκυφτούς τα παλληκάρια κι είναι μες στους κοιμισμένους οι στρατιώτες…” Κ . Παλαμάς στο Δωδεκάλογο του Γύφτου.
  • διαμοιρασμός του blog

    Bookmark and Share
  • διαχείριση

  • on line επισκέπτες

  • ημερολόγιο άρθρων

    Μαρτίου 2017
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Οκτ.    
     12345
    6789101112
    13141516171819
    20212223242526
    2728293031  
  • Εγγραφή

Archive for the ‘τα παπαγαλάκια του κεφαλαίου’ Category

Ο Μαρινάκης, η Χρυσή Αυγή και το περίφημο No Politica της Θύρα 7

Posted by redship στο 24 Σεπτεμβρίου , 2013

Ο Μαρινάκης, η Χρυσή Αυγή και το περίφημο No Politica της Θύρα 7

Του Κ.Χ.

Τα τελευταία χρόνια όλο και συχνότερα βλέπουμε πολιτικά πανό από οπαδούς πολλών ομάδων της Α Εθνικής στα γήπεδα με διάφορες αφορμές που δίνει η επικαιρότητα (πχ Γρηγορόπουλος, μνημόνιο, Παλαιστίνη, απολύσεις, ΕΡΤ) αλλά ποτέ δεν έχουμε δει κάτι αντίστοιχο από τους οπαδούς του Ολυμπιακού. Μετά τη δολοφονία του Φύσσα, ο οποίος ήταν και Ολυμπιακός, πολλοί φίλαθλοι του ΟΣΦΠ κυρίως από το fb «έκραξαν» τον βασικό σύνδεσμο του Ολυμπιακού Porto Leone με έδρα το Κερατσίνι, που δεν τοποθετήθηκε άμεσα για το συμβάν όπως έκανε η πλειοψηφία των «αλλόθρησκων» συνδέσμων που καταδίκασαν εξαρχής πλήρως τη ΧΑ είτε με ανακοινώσεις είτε με πανό. Το Porto Leone μετά από 2 μέρες έβγαλε μια (το λιγότερο υποκριτική) ανακοίνωση στην ουσία απαντώντας στους επικριτές της, με τη Θύρα 7 Εξαρχείων να απαντάει αιχμηρά. (και οι δύο ανακοινώσεις βρίσκονται εδώ).

Όποιος γνωρίζει κάποια ελάχιστα για τα οπαδικά του Ολυμπιακού, η κόντρα που εμφανίζουν πολλά site μεταξύ των 2 συνδέσμων (Porto Leone και Εξάρχεια) σαν ο φιλοχρυσαυγίτικος Porto Leone από τη μια και ο αντιφασιστικός Θύρα 7 Εξάρχεια από την άλλη είναι ανύπαρκτη. Μακάρι να υπήρχαν δύο πόλοι άλλα δυστυχώς στον Ολυμπιακό,

1ον το Πόρτο Λεόνε είναι ο μεγαλύτερος και σοβαρότερος σύνδεσμος του Ολυμπιακού, με χιλιάδες μέλη και επιρροή, ιστορία 25 χρόνων ενώ ο σύνδεσμος στα Εξάρχεια είναι «σφραγίδα» γιατί δεν υπήρχε και δεν υπάρχει πουθενά (δεν είναι στεγασμένος, ούτε έχει κάποιο πανό στο γήπεδο, ούτε οργανωμένους οπαδούς με διακριτικά του), και

2ον η τεράστια πλειοψηφία των συνδέσμων έχει εδώ και κάποια χρόνια συμφωνήσει στην πολύ επικίνδυνη γραμμή NO POLITICA, η οποία είναι κάτι αντίστοιχο με τη γραμμή έξω οι παρατάξεις από τις σχολές που κεκαλυμμένα έχουν οι Χρυσαυγίτες για τα πανεπιστήμια για να μπορέσουν να βάλουν πόδι.

Αυτό το Νo Politica υιοθετήθηκε υποτίθεται για να μην μπαίνουν πολιτικά πανό στο γήπεδο, ούτε από τους μεν ούτε από τους δε, ώστε να μην υπάρχει αντιπαλότητα στην κερκίδα στη λογική «είμαστε οπαδοί και μας ενώνει η ομάδα η οποία είναι πάνω απ όλα». Λογικό θα μπορούσε να πει κάποιος, αλλά μόνο αυτό δεν είναι.

Κατ αρχήν οι μεγαλύτεροι σύνδεσμοι του Ολυμπιακού είναι εδώ και πολλά χρόνια σε πλήρη συνεργασία με τη διοίκηση (Κόκκαλη αρχικά, Μαρινάκη τώρα). Είναι χρόνια γνωστό ότι οι πρόεδροι και βασικά μέλη των συνδέσμων δουλεύουν σε εταιρίες των προέδρων (Ιντρασόφτ, Ιντραλότ, ναυτιλιακές) ή κάνουν μπραβιλίκια και προστασία σε αυτούς ή στα νυχτερινά μαγαζιά του Πειραιά, δουλεύουν ως security στο γήπεδο, έχουν θέσεις στη διοίκηση, εκπομπές δικές τους στην ΤV, μαγαζιά με οπαδικά ρούχα, δωρεάν εκδρομές με την ομάδα στο εσωτερικό και στο εξωτερικό, εταιρικά αυτοκίνητα, μηχανές, κινητά κλπ. Υπάρχει δηλαδή μια πλήρης μετατροπή της πλειοψηφίας των οργανωμένων οπαδών (των κεφαλιών) σε υπάλληλους στην ουσία του προέδρου που η δουλειά τους είναι να υπηρετούν πιστά τον Ολυμπιακό ότι και αν γίνει γιατί ο Ολυμπιακός είναι υπεράνω όλων που λέει και το πανό, αλλά επειδή στηρίζεται στον Πρόεδρο (εδώ γίνεται ένα λογικό άλμα) άρα και ο πρόεδρος είναι πάνω απ όλα. Σε όλα αυτά, πάντα υπάρχει και η εξήγηση: “πάνω από όλα γιατί σε τόσο δύσκολες εποχές είναι παρών, δίνει πολλά λεφτά για την ομάδα, αγαπάει την ομάδα και παίρνει τα πρωταθλήματα που πρέπει να παίρνουμε κάθε χρόνο (κι ας γίνεται με οποιοδήποτε τρόπο”, νόμιμο, παράνομο, άδικο, δίκαιο, στο γήπεδο, εκτός γηπέδου δεν έχει σημασία).

Για όσους βλέπουν μπάλα, θα έχουν παρατηρήσει πόσο λίγες φορές έχει αμφισβητηθεί ή γιουχαριστεί ο πρόεδρος. Αυτό συμβαίνει γιατί όποτε σπανίως γίνει, επεμβαίνουν αμέσως οι συνδεσμίτες και με διάφορους τρόπους ηρεμούν την κατάσταση και επαναφέρουν την ομαλότητα και την τάξη. Έτσι και ο πρόεδρος έχει την ησυχία του και ένα στρατό με το μέρος του ώστε να κάνει τις μπίζνες του και οι συνδεσμίτες βγάζουν το μεροκάματο τους και έχουν τις πλάτες της αστυνομίας και της δικαιοσύνης όταν χρειαστεί. Δεν είναι άγνωστος για παράδειγμα ο βρώμικος ρόλος του πρώην διευθυντή της Αστυνομίας Αθηνών Γιάννη Τσιρώνη, ο οποίος αναβαθμίστηκε μετά της αποστρατεία του σε διευθυντή «ασφαλείας» του Ολυμπιακού και φυσικά είναι γνωστότατο το χαΐδεμα ποινών που δέχτηκαν από τη δικαιοσύνη οι δολοφόνοι του Φιλόπουλου στο ραντεβού θανάτου της Παιανίας πριν λίγα χρόνια.

Η προνομιακή κατάσταση για τη ΧΑ
Για τη Χρυσή Αυγή όλη αυτή η κατάσταση είναι προνομιακή. Γιατί είναι το πιο εύκολο το παρακράτος να συναντηθεί με το οργανωμένο έγκλημα και αντιστρόφως. Υπάρχουν μια σειρά λόγοι που συνδέονται και με τα παραπάνω.

1ον Το αντιδραστικό Νο Politica που κυριαρχεί στη Θύρα 7 έχει πολύ ύπουλο ρόλο και συνεχώς στρέφει την κερκίδα προς ακροδεξιές ιδέες και αντιλήψεις. Από τη μια ακυρώνει τις προσπάθειες και τις πρωτοβουλίες οπαδών για ανάρτηση πολιτικού πανό προοδευτικού ή αντιφασιστικού περιεχομένου στο γήπεδο, και από την άλλη επιτρέπει την παλιά ελληνική σημαία με το σταυρό (με γνωστούς συμβολισμούς), τη σημαία της Βεργίνας ,της επανάστασης του 1821, πανό για τα εθνικά όπως «Iμια 1996 Δεν Ξεχνώ» και πανό «Orthodox Brothers» ή «Κοssovo is Serbia» για τους εθνικιστές «αδερφούς» οπαδούς του Ερυθρού Αστέρα. Δύο μέτρα και δύο σταθμά, ακόμα και στα συνθήματα, γιούχα από τους οργανωμένους όταν αρχίσει μεμονωμένη ομάδα οπαδών να βρίζει πχ τον πρωθυπουργό αλλά μπορεί να ακούγεται ο ήχος της μαϊμούς όταν παίρνει τη μπάλα έγχρωμος παίχτης της αντίπαλης ομάδας. Πάλι όμως υπάρχει μια φθηνή δικαιολογία όποτε προκύψει αντιπαράθεση, στη λογική ότι αυτά δεν είναι πολιτικά πανό αλλά είναι τα σύμβολα της χώρας μας, είναι η ιστορία της πατρίδας μας αφού είμαστε Έλληνες, Ορθόδοξοι, ιστορικά είμαστε αντίπαλοι με τους Τούρκους και τους Αλβανούς, αγαπάμε τους Σέρβους.

2ον Η εξάρτηση των συνδέσμων από τον ημιφασίστα εφοπλιστή πρόεδρο και εκδότη των χρυσαυγίτικων Παραπολιτικών (o οποίος βρίσκεται και πίσω από τη χυδαία οπαδική εφημερίδα Γαύρος). Χρυσαυγίτικη δεν είναι μόνο γιατί πχ έβγαλε το Μιχαλολιάκος σε συνέντευξη που έλεγε ότι απειλείται η ζωή του από την τρομοκρατία βγάζοντας τον θύμα, ούτε γενικά για όλο το «ακίνδυνο» lifestyle των Ναζί που προσπάθησαν από πέρσι να επιβάλουν στη ζωή μας αυτή και διάφορες άλλες φυλλάδες άλλων Γαύρων όπως ο Θ»αί»μος που εύστοχα έγραψαν οι Παναθηναϊκοί σε πανό. Ο Μαρινάκης έχει συμφέρον να στηρίζει τη ΧΑ όπως θα δούμε πιο κάτω.

3ον Η αδυναμία απάντησης από τον προοδευτικό και δημοκρατικό κόσμο του Ολυμπιακού που είναι η σιωπηρή πλειοψηφία που δεν μιλάει, δεν οργανώνεται δεν αντιδράει παρά σπασμωδικά άτομα τα οποία αμέσως στοχοποιούνται. Σίγουρα παίζει μεγάλο ρόλο η παγίωση μιας χρόνιας κατάστασης με το μεγάλο βαθμό δυσκολίας που υπάρχει να τα βάλεις με το παρακράτος της ΧΑ και το οργανωμένο έγκλημα που πλέον υπάρχει στη θύρα 7.

4ον και πολύ σημαντικό, η καλή δουλειά που έτσι κι αλλιώς γίνεται στις λαϊκές γειτονιές του Πειραιά την περίοδο της κρίσης από τη ΧΑ σε συνδυασμό με την ανυπαρξία σοβαρής απάντησης από την αριστερά έχει φέρει την κατάσταση στα μέτρα της, αυξάνοντας συνεχώς την επιρροή της στρατολογώντας τη νεολαία του Πειραιά και της θύρας 7.

Η ΧΑ στην υπηρεσία του Μαρινάκη με τις πλάτες των συνδέσμων

Η ντροπιαστική ανακοίνωση για την ιστορία του Ολυμπιακού και του Πειραιά του Porto Leone για το Φύσσα δεν είναι τυχαίο γεγονός αλλά αποτέλεσμα των παραπάνω . Είναι και αυτή σε κλίμα No Politica γενικά, και πέραν όλων των άλλων που λέει ή δεν λέει, το δήθεν απολιτικ κλείσιμο, «στη Θύρα 7 εργάτες και αφεντικά γίνονται ένα» δυστυχώς τα λέει όλα.

Ότι δηλαδή, πρόεδροι ΠΑΕ με χρέη εκ. στο δημόσιο και ενταγμένοι στο άρθρο 44 ,αφεντικά με δις ευρώ σε offshore εταιρίες στο εξωτερικό, πρώην αντιπρόεδροι μπλεγμένοι σε σκάνδαλα δισεκατομμυρίων δραχμών, εργάτες στη Ζώνη με 1 μεροκάματο τη βδομάδα, εφοπλιστές με 56 φοροαπαλλαγές και 100 καράβια με σημαία Μarshall Ιsland (ναι αυτή τη σημαία έχουν τα 100 πλοία του πατριώτη Μαρινάκη), άνεργοι από τα κλειστά εργοστάσια των Λιπασμάτων και του Κεράνη, πρώην πρόεδροι με ιδιόκτητο πρώην δημοτικό γήπεδο ονόματι Καραϊσκάκη για 50 χρόνια, εργαζόμενοι στο Λιμάνι της Cosco με μισθούς Κίνας, ναυτεργάτες σε γκαζάδικα γίνονται ένα για το Θρύλο, στη Θύρα 7.

 

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in τα παπαγαλάκια του κεφαλαίου, τα νέα ss, ταξικός πόλεμος, Η «κοινωνική ειρήνη» τους είναι ο ταξικός τους πόλεμος, Σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα!, Το συμφέρον των καπιταλιστών δεν είναι συμφέρον των εργατών, ΧρυσαυΧίτες, εφοπλιστικό κεφάλαιο, ηλίθια φασιστοειδή, ο φασισμός δεν έρχεται απ΄το μέλλον, ο βιασμός της ανθρωπότητας | Με ετικέτα: , , , , | 3 Σχόλια »

Ο άμισθος σύμβουλος Πλεύρης, έγινε χθες έμμισθος αντιπρόεδρος του ΕΟΦ με 3185€ μισθό!

Posted by redship στο 19 Σεπτεμβρίου , 2013

Στα ψιλά πέρασε σήμερα ο διορισμός του Θανάση Πλεύρη στη θέση του αντιπροέδρου του ΕΟΦ από τον Άδωνι Γεωργιάδη.
Να θυμηθούμε ότι πριν λίγο καιρό, ο Υπουργό Υγείας μας διαβεβαίωνε ότι ο Πλεύρης, πήγε εθελοντικά στο Υπουργείο Υγείας, άμισθος, ω σύμβουλος του Υπουργού, αλλά και εκεί ο «Τζάμπας»  μάλλον πέθανε! Ίσως, μετά την κατάσχεση των λιρών του πατέρα του, ο Πλεύρης απέκτησε σοβαρό οικονομικό πρόβλημα.
Έτσι, ο κολλητός του Πλεύρη, υπουργός του έδωσε τη θέση του Αντιπροέδρου του ΕΟΦ, η οποία είναι προφανώς έμμισθη θέση. Και αν διαβάσατε εδώ, ο μισθός είναι στα 3.185€. Και αν διαμαρτυρηθεί κάποιος για πρόσληψη ημετέρων, απλά σύμπτωση είναι

Posted in τα παπαγαλάκια του κεφαλαίου, τα γιουσουφάκια των εμίρηδων, χυδαιότητα και φασισμός χέρι-χέρι, Αστική ή εργατική εξουσία, Δύο Ελλάδες δύο τάξεις μία λύση, Η «Δημοκρατία του φερετζέ», Η «κοινωνική ειρήνη» τους είναι ο ταξικός τους πόλεμος | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

«Καθίστε ήσυχα… »

Posted by redship στο 30 Νοεμβρίου , 2012

 

Γράφει   ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

 

 

Πάνω από 56.000 επιχειρήσεις έβαλαν «λουκέτο» μόνο μέσα στους πρώτους 4 μήνες του 2012.

Μόνο μέσα στο προηγούμενο δεκαήμερο έκλεισαν τα «Costa Coffe», η Citibank ανακοίνωσε «λουκέτο» σε 16 υποκαταστήματα, η NEOSET οδεύει στο άρθρο 99, τα ΙΚΕΑ μειώνουν τους μισθούς των εργαζομένων.

Οσο για τους εργάτες του Σκαραμαγκά μετρούν 42 μήνες απλήρωτοι και οι χαλυβουργοί της «Χαλυβουργίας» Ασπροπύργου, εκεί που ο Σαμαράς και ο Δένδιας έστειλαν τα ΜΑΤ στην υπηρεσία του βιομήχανου Μάνεση εναντίον των απεργών

(σ.σ.: «για να ανοίξει το εργοστάσιο», όπως είπαν),

ο Μάνεσης από τις 12 Νοέμβρη έβαλε «λουκέτο» στο εργοστάσιο στέλνοντας τους εργάτες σε υποχρεωτική διαθεσιμότητα.

 

Ποιος ευθύνεται για όλα αυτά;

Μα φυσικά το… ΠΑΜΕ. Και το ΚΚΕ.

Και γιατί ευθύνονται;

Μα διότι «δεν κάθονται ήσυχα». «Φωνασκούν», «διαμαρτύρονται», «απεργούν» και εν γένει εμποδίζουν την «ανάπτυξη» της χώρας.

Η οποία χώρα βρίσκεται σε φάση «επανεκκίνησης». Το βεβαιώνουν οι ταγοί της. Αυτοί που κάνουν «αναδιαρθρώσεις», που ψηφίζουν μνημόνια, και «ανοίγουν» επαγγέλματα – αλλά που το μόνο «επάγγελμα» που έχουν ανοίξει είναι αυτό της… ανεργίας.

«Καθίστε ήσυχα», λοιπόν…

Για το καλό της χώρας. Μιας χώρας, της Ελλάδας, που κάθε τρεις και λίγο τη «σώζουν». Που – κατά το σποτάκι του κυρίου πρωθυπουργού – «τώρα ξεκινάει».

Αλλά που με την πολιτική που ακολουθείται, το μόνο που ο λαός της έχει να περιμένει, αν τους ακούσει και «κάτσει ήσυχα», είναι ό,τι ακριβώς μας υποσχέθηκε ο κ. Στουρνάρας:

«Τώρα – κατά τον κ. Στουρνάρα – αρχίζουν τα δύσκολα»…

Δεν χρειάζεται και πολλή φαντασία επομένως. Αν όλα όσα έχουμε ζήσει μέχρι τώρα ήταν τα «εύκολα», τότε πίσω από τα «δύσκολα» που μας τάζει η κυβέρνηση, και που ο λαός πρέπει «να κάτσει ήσυχα» και να τα υποδεχτεί αδιαμαρτύρητα,

μια μόνο «ησυχία» είναι αυτή που ακολουθεί: Του νεκροταφείου δικαιωμάτων, ονείρων και ψυχών.

Posted in τα παπαγαλάκια του κεφαλαίου, Το συμφέρον των καπιταλιστών δεν είναι συμφέρον των εργατών, ανάπτυξη για ποιόν;, ανθρώπινος δεν γίνεται ο καπιταλισμός | Με ετικέτα: , , , | 3 Σχόλια »

Η αθλιότητα της «Εφημερίδας των συντακτών»

Posted by redship στο 21 Νοεμβρίου , 2012

ΟΙ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΙ ΤΩΝ ΠΟΛΥΕΘΝΙΚΩΝ ΡΙΧΝΟΥΝ «ΜΕΛΑΝΙ» ΓΙΑ ΔΗΘΕΝ ΣΧΕΣΗ ΚΚΕ – ΝΕΟΣΕΤ
Άμεση απάντηση στην αθλιότητα τα στοιχεία από την πρωτοπόρα δράση των κομμουνιστών για την υπεράσπιση των εργατών της ΝΕΟΣΕΤ

Σε άθλιους υπαινιγμούς κατά του ΚΚΕ κατέφυγε σήμερα η «Εφημερίδα των Συντακτών», δηλαδή η μία από τις τρεις ψευδεπίγραφες εκδοτικές απόπειρες συνέχειας της «Ελευθεροτυπίας». Δεν κρύβουν τη θλίψη τους γιατί το ΠΑΜΕ οργανώνει τον αγώνα των εργατών του ΙΚΕΑ ενάντια στις αντεργατικές επιδιώξεις του ομίλου Φουρλή και εγκαλούν το ΚΚΕ και το ΠΑΜΕ γιατί ενώ στηρίζουν τον αγώνα των εργαζομένων στο ΙΚΕΑ, δεν κάνουν – ισχυρίζονται οι άθλιοι – το ίδιο και για τους εργαζόμενους στη ΝΕΟΣΕΤ. Και αμολάνε «μελάνι» με υπαινιγμό ότι κάτι υπάρχει στις σχέσεις ΚΚΕ – ΝΕΟΣΕΤ.

Οι άθλιοι που παριστάνουν τους δημοσιογράφους γνωρίζουν – κι αν δεν γνωρίζουν όφειλαν να ψάξουν – ότι όχι μόνο σήμερα, αλλά απ’ όταν ξεκίνησε η επίθεση της εργοδοσίας της ΝΕΟΣΕΤ στα δικαιώματα των εργατών, το ΚΚΕ στάθηκε στη πρώτη γραμμή για την υπεράσπιση των εργαζομένων της ΝΕΟΣΕΤ.

Μια απλή αναζήτηση στη διαδικτυακή σελίδα του «Ριζοσπάστη» με τις λέξεις «ΝΕΟΣΕΤ» – «ΚΚΕ» τρίβει στη μούρη των άθλιων συκοφαντών άμεσες απαντήσεις:

– Από τις 8/12/2008 οι βουλευτές του ΚΚΕ Γ. Μαρίνος, Γ. Μαυρίκος και Γ. Γκιόκας καταθέτουν Ερώτηση με θέμα «Άμεση επαναπρόσληψη απολυμένων στη ΝΕΟΣΕΤ». Δηλώνεται ότι το ΚΚΕ στηρίζει το αίτημα του σωματείου για επαναπρόσληψη των εννιά απολυμένων.

– Στις 14 Γενάρη 2009 με ανακοίνωση για τη ΝΕΟΣΕΤ η ΝΕ Εύβοιας του ΚΚΕ απευθύνεται στην εργατική τάξη της περιοχής τονίζοντας: «Είναι επιτακτικό καθήκον των εργαζομένων να οργανώσουν τον αγώνα τους στους χώρους δουλειάς για να προστατέψουν το δικαίωμά τους στη σταθερή και μόνιμη εργασία. Να καταδικάσουν τις αντεργατικές – αντιλαϊκές πολιτικές της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, των κομμάτων του ευρωμονόδρομου, καθώς και τις συμβιβασμένες συνδικαλιστικές ηγεσίες ΓΣΕΕ – ΑΔΕΔΥ – Εργατικού Κέντρου Εύβοιας, που έχουν συναινέσει σε όλα τα αντεργατικά – αντιλαϊκά μέτρα (απολύσεις, ελαστικές σχέσεις εργασίας, κατάργηση 8ώρου, διευθέτηση χρόνου εργασίας κ.ά.)».

– Στις 23 Μάρτη 2009, με τις απολύσεις να έχουν γίνει 30, σε συνάντηση του Γ. Μαρίνου, βουλευτή του ΚΚΕ, με το σωματείο δηλώνεται η πλήρης στήριξη στον αγώνα τους.

– Στις 4 Ιούλη του 2010 όταν οι απολύσεις πια είχαν φτάσει στις 140, το ΚΚΕ παραμένει σταθερά στο πλευρό των εργατών. Ενδεικτικά αναφέρεται ότι πέρα από τις άμεσες παρεμβάσεις στο χώρο στο πλευρό των εργατών, το ΚΚΕ φέρνει και στη Βουλή το θέμα με Ερωτήσεις που κατέθεσε στις 8 Δεκέμβρη του 2008, στις 27 Μάρτη του 2009, στις 11 Νοέμβρη του 2009, στις 6 Μάη του 2010, στις 7 Ιούνη του 2010.

Μόλις πριν από λίγες μέρες, το Σάββατο και την Κυριακή 17 και 18 Νοέμβρη 2012, με αφορμή και μόνο τις φήμες που κυκλοφόρησαν για επιχειρούμενο κλείσιμο του εργοστασίου στην Εύβοια, ο «Ριζοσπάστης» σηκώνει το θέμα με δύο ρεπορτάζ, όπου γίνεται εκτενής αναφορά στην 30χρονη ιστορία του εργοστασίου και τονίζει: «Μετά από 30 χρόνια κυριαρχίας στο χώρο του φτηνού και εύχρηστου επίπλου, η ΝΕΟΣΕΤ προστίθεται, σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις, στον τεράστιο κατάλογο των μεγάλων επιχειρήσεων που δεν κατάφεραν να ξεπεράσουν την βαθιά οικονομική κρίση και τον αδυσώπητο ανταγωνισμό με πολυεθνικές εταιρείες τύπου ΙΚΕΑ, που χάρη στην πολιτική της απελευθέρωσης της κίνησης κεφαλαίων καταφέρνουν και επεκτείνουν τη δράση τους σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της Γης».

Τα ρεπορτάζ του «Ρ» αναφέρονται επίσης τόσο στο δυναμικό της επιχείρησης, όσο και στην πορεία των κερδών της και τις εξαγωγικές δραστηριότητές της. Και καταγράφονται «οι πληροφορίες ότι έχει ξεκινήσει διαδικασία πτώχευσης η επιχείρηση», καθώς και ότι αυτές οι πληροφορίες «προκάλεσαν την έντονη ανησυχία στους εκατοντάδες εργαζόμενους του ομίλου, αν και μέχρι τώρα δεν υπάρχει καμιά επίσημη ενημέρωση προς αυτούς».

Και κατέληγε το ρεπορτάζ του «Ρ» μόλις τρεις μέρες πριν: «Σύμφωνα πάλι με πληροφορίες, απορρίφθηκε από το αρμόδιο δικαστήριο το αίτημα της εταιρείας για την έκδοση προσωρινής διαταγής, που θα απαγόρευε κάθε δίωξη και μεταβολή των περιουσιακών στοιχείων της από πιστωτές. Το αίτημα είχε υποβληθεί ταυτόχρονα με το αντίστοιχο αίτημα για την υπαγωγή της ΝΕΟΣΕΤ στο άρθρο 99 του πτωχευτικού κώδικα. Η δικαστική απόφαση ανοίγει το δρόμο για την έκδοση διαταγών πληρωμής από προμηθευτές και άλλους πιστωτές.

Αναβρασμός υπάρχει και στο εργοστάσιο της επιχείρησης στο Βασιλικό Χαλκίδας, όπου εργάζονται περίπου 120 εργαζόμενοι και στους οποίους έχει ήδη επιβληθεί εκ περιτροπής εργασία, τριήμερα και τετραήμερα. Μέχρι στιγμής η εταιρεία «κρατάει στο σκοτάδι» τους εργαζόμενους, δεν έχει κάνει καμιά επίσημη ανακοίνωση, ενώ, σύμφωνα με πληροφορίες, τη Δευτέρα θα ενημερώσει το Σωματείο στο Βασιλικό Χαλκίδας».

Στο μεσοδιάστημα μέχρι και χτες αντιπροσωπεία του ΠΑΜΕ πήγε και ξαναπήγε στο εργοστάσιο στα Βασιλικά και δήλωσε την αμέριστη στήριξη σε κάθε κινητοποίηση που θα αποφασίσουν οι εργαζόμενοι.

Ποιος λοιπόν δεν έχει σταθεί στο πλευρό των εργατών της ΝΕΟΣΕΤ; Ποιος δεν σήκωσε το θέμα, όπως αναρωτιούνται «αθώα» οι εντεταλμένοι των πολυεθνικών του επίπλου που παριστάνουν τους δημοσιογράφους στην «Εφημερίδα των συντακτών»;

Posted in τα παπαγαλάκια του κεφαλαίου, τα ΜΜΕ στην υπηρεσία του αντικομμουνισμού, τα ΜΜΕ στην υπηρεσία του κεφαλαίου | Με ετικέτα: , , , | 2 Σχόλια »

Κραυγαλέος αποκλεισμός του ΚΚΕ

Posted by redship στο 21 Νοεμβρίου , 2012

ΠΟΛΙΤΙΚΗ «ΠΟΛΥΦΩΝΙΑ»

 

 

Τον σχεδόν πλήρη αποκλεισμό του ΚΚΕ έχουν επιβάλει οι μεγαλοεπιχειρηματίες – μεγαλοκαναλάρχες. Αυτό προκύπτει από την έκθεση της πολιτικής πολυφωνίας που έδωσε χτες στη δημοσιότητα το Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης και αφορά τις πολιτικές εκπομπές και τα δελτία ειδήσεων. Για να αποδειχτεί έτσι, για άλλη μια φορά, η ταξικότητα του Τύπου και των ΜΜΕ, που σε περιόδους όξυνσης της ταξικής πάλης σε συνδυασμό με την προσπάθεια για την αναμόρφωση του πολιτικού συστήματος δεν τηρούν ούτε καν τα προσχήματα, επιβάλλοντας πέπλο σιωπής στις θέσεις και την πολιτική του ΚΚΕ.Το ΚΚΕ τόσο με ανακοινώσεις, όσο και με παρεμβάσεις, με ενδεικτική αυτή της ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Αλέκας Παπαρήγα στην ΕΡΤ, έχει ήδη καταγγείλει τον αποκλεισμό του Κόμματος, από όλους τους τηλεοπτικούς σταθμούς. Η έλλειψη της ισότιμης προβολής καταπατά και πλήττει το στοιχειώδες δικαίωμα του λαού να ενημερώνεται ολόπλευρα για τις θέσεις και τις δράσεις όλων των κομμάτων. Η απουσία του ΚΚΕ από τους τηλεοπτικούς σταθμούς δεν αποτελεί μόνο τον αποκλεισμό μιας ακόμα φωνής, αλλά αποκλεισμό της άλλης άποψης που διατυπώνει το ΚΚΕ, της μόνης πραγματικά φιλολαϊκής εξόδου.

Αποκαλυπτικά είναι τα στοιχεία του ΕΣΡ, τα οποία αφορούν τις πολιτικές συζητήσεις που έγιναν σε ενημερωτικές εκπομπές, αλλά και το χρόνο που δόθηκε στα κόμματα στα δελτία ειδήσεων. Τα στοιχεία αφορούν την περίοδο από την 1η Ιούλη ως τις 31 Οκτώβρη και προέρχονται συνολικά από 1.720 τηλεοπτικές εκπομπές. Ομως, τα στοιχεία για ALPHA, MEGA και ΝΕΤ είναι ελλιπή και αφορούν μικρότερα χρονικά διαστήματα, μιας και τα κανάλια δεν απέστειλαν τα σχετικά στοιχεία στο ΕΣΡ. Ετσι, για τον ALPHA αφορούν την περίοδο από 1/7 έως 30/9, τη ΝΕΤ μόνο για τον Οκτώβρη και του MEGA από 15-31/10/2012.

Ακόμα και σε αυτά, αποκαλύπτεται ότι τα κανάλια των μεγαλοεπιχειρηματιών και εφοπλιστών δεν μπορούν ούτε τα προσχήματα να κρατήσουν, αποσιωπώντας απροκάλυπτα τις θέσεις και τη δράση του ΚΚΕ. Ακόμη και όταν «φιλοξενούν» ειδήσεις για το ΚΚΕ είναι για να διαστρεβλώσουν τις θέσεις και τις απόψεις του.

Ενδεικτικό είναι ότι στα δελτία ειδήσεων του ΑΝΤΕΝΝΑ ο χρόνος που έχει αφιερωθεί στο ΚΚΕ είναι μόλις 2,9%, στο MEGA 3,1%, στον «TV Μακεδονία» 3,8%, τη στιγμή μάλιστα τα αντίστοιχα ποσοστά για παράδειγμα στο MEGA της ΝΔ είναι 43,9%, του ΠΑΣΟΚ 13,8%, της ΔΗΜΑΡ 9,2%. Αντίστοιχη είναι η κατάσταση και στα υπόλοιπα κανάλια, όπου τα υπόλοιπα κόμματα κυριαρχούν και μονοπωλούν το ενδιαφέρον των μεγαλοκαναλαρχών.

Χαρακτηριστικά είναι επίσης τα στοιχεία συμμετοχής σε ενημερωτικές εκπομπές (ακολουθεί πίνακας).

Posted in τα παπαγαλάκια του κεφαλαίου, τα ΜΜΕ στην υπηρεσία του κεφαλαίου | Με ετικέτα: , | 1 Comment »

«… τα ντόπια θεριά… »

Posted by redship στο 20 Νοεμβρίου , 2012

 

Γράφει  ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

 

 

 

Καλά, δε χρειάζεται να επιχειρηματολογούν τόσο παθιασμένα οι κυβερνητικοί εταίροι

για το γεγονός ότι οι «επίτροποι» της τήρησης του μνημονίου θα είναι Ελληνες και

να το παρουσιάζουν και σαν «απόδειξη» ότι με την επιτήρηση δε θίγεται, όπως λένε,

η «εθνική κυριαρχία».

Ελληνες, άλλωστε, ήταν και οι Τσολάκογλου, Λογοθετόπουλος και Ράλλης…

 

Η αξία της… ελληνικότητας των επιτρόπων βρίσκεται αλλού. Οτι τα περί «κατοχής»

ούτε ως «άλλοθι» δεν μπορούν πλέον να τα χρησιμοποιούν κάποια από τα «ριζοσπαστικά»

παπαγαλάκια των κυβερνώντων.

Καθότι η μόνη «κατοχή» που υπάρχει είναι εκείνη εκ μέρους του έθνους των ντόπιων

και ξένων πλουτοκρατών, που έχουν θέσει υπό το καθεστώς της εκμετάλλευσης,

της καταπίεσης και της δεσποτικής επιτροπείας το άλλο έθνος, το έθνος των εργαζομένων.

Και στο πλαίσιο της δικής τους «εθνικής κυριαρχίας», της κυριαρχίας του έθνους

των κεφαλαιοκρατών, είναι που τώρα τοποθετούν στο σβέρκο του άλλου έθνους,

του έθνους των εργαζομένων, ακόμα και επιτρόπους!

 

Και να γιατί – και για όσο θα υπάρχουν αυτά τα δυο «έθνη» – θα είναι

πάντα επίκαιρα τα λόγια του Βάρναλη:

 

«Τις φορές, που ο δεμένος πετάχτηκε απάνου /

με τα δόντια να κόψει του ξένου τυράννου /

το λυτάρι, δεμένος βρισκότανε πάλι. /

Τονε δένανε τρίδιπλα οι ντόπιοι μεγάλοι.

 

Τώρα η Νύχτα τελειώνει… Παθοί και μαθοί /

ξέρουν, όταν η μάχ’ η μεγάλη δοθεί, /

για να μην ξαναχάσουνε τη λεφτεριά τους, /

θ’ αφανίσουνε πρώτα τα ντόπια θεριά τους».

Posted in τα παπαγαλάκια του κεφαλαίου, ταξικός πόλεμος, Αστική ή εργατική εξουσία, Δύο Ελλάδες δύο τάξεις μία λύση, Η αστική τάξη είναι ο αντίπαλος | Με ετικέτα: , , , | 1 Comment »

Ο θίασος του ψεύδους και τα «έργα» του

Posted by redship στο 14 Νοεμβρίου , 2012

 

Γράφει   ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

 

 

 

Τίποτα απ’ ό,τι κάνουν δεν γίνεται από «λάθος». Τίποτα απ’ ό,τι διαπράττουν δεν γίνεται «ακούσια». Τίποτα απ’ ό,τι διαλύει τη ζωή του λαού και υποβιβάζει ακόμα περισσότερο τη χώρα δεν τους έχει «επιβληθεί», δεν τους «ξαφνιάζει», δεν τους είναι «άγνωστο».

Ολα, τα πάντα, τα έχουν προμελετήσει. Τα έχουν προαποφασίσει. Τα έχουν σχεδιάσει. Τα έχουν συμφωνήσει. Τα έχουν υπογράψει. Τα έχουν ψηφίσει.

Ας πάρουμε για παράδειγμα τον περίφημο «λογαριασμό» για το δημόσιο χρέος. Τον «ειδικό» και «διακριτό» λογαριασμό όπου μαζί με έσοδα του Δημοσίου θα πηγαίνουν και όλα τα δάνεια (αυτά που υποτίθεται ότι τα παίρνουν για να πληρώνουν μισθούς και συντάξεις) για να πληρώνονται – τι άλλο; – τα χρέη και τα παλιότερα δάνεια.

 

Με αφορμή αυτόν τον «ειδικό» λογαριασμό, που επανήλθε στην επικαιρότητα μετά από τις αποφάσεις του προχτεσινού «Γιούρογκρουπ», τους βλέπουμε

(από κοινού με τους αδαείς και μονίμως «έκπληκτους» εκπροσώπους της δημοσιογραφίας του «περίπου»)

να καμώνονται και πάλι ότι «πέφτουν από τα σύννεφα». Να παριστάνουν τους «ανήξερους». Να υποκρίνονται ακόμα και τους «ενοχλημένους»!

Ιδού η αλήθεια:

α) Στις 28 Μάρτη 2012, ο Σαχινίδης, ο τότε αναπληρωτής του υπουργού Οικονομικών Βενιζέλου, κατέθεσε στη Βουλή τροπολογία, σύμφωνα με την οποία:

«Ο διακριτός λογαριασμός του Ελληνικού Δημοσίου με τον τίτλο «Ελληνικό Δημόσιο Εισπράξεις και Πληρωμές για την εξυπηρέτηση του Δημοσίου Χρέους», που τηρείται στην Τράπεζα της Ελλάδος ή σε σύστημα που διαχειρίζεται η ΤτΕ, χρησιμοποιείται αποκλειστικά και μόνο για την άμεση εξυπηρέτηση ειδικού δημόσιου σκοπού και ειδικότερα για την εξυπηρέτηση του Δημοσίου Χρέους και δεν διενεργείται καμία άλλη πληρωμή για οποιονδήποτε άλλο σκοπό. Από το λογαριασμό αυτό πληρώνονται οι δαπάνες χρεολυσίων και τόκων όλων των δανείων, των πράξεων διαχείρισης, των παραγώγων και οι λοιπές παράλληλες δαπάνες για την εξυπηρέτηση και την εν γένει διαχείριση του Δημόσιου Χρέους. Εσοδα του λογαριασμού αυτού αποτελούν οι εισροές από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, καθώς και τα χρηματικά ποσά από τη συμμετοχή του Ελληνικού Δημοσίου στην εξυπηρέτηση του Δημοσίου Χρέους. Με αποφάσεις του Υπουργού Οικονομικών καθορίζεται η διαδικασία κίνησης του λογαριασμού αυτού για την πληρωμή του Δημοσίου Χρέους και κάθε αναγκαίο θέμα για τη λειτουργία του».

 

β) Η συγκεκριμένη τροπολογία ψηφίστηκε σε εφαρμογή της απόφασης του «Γιούρογκρουπ» της 20ής του Φλεβάρη 2012. Τότε αποφασίστηκε η σύσταση του λεγόμενου «ειδικού λογαριασμού εμπιστοσύνης» για την Ελλάδα. Δηλαδή εδώ και 10 μήνες!

Μάλιστα ο Βενιζέλος – που με αφορμή το θέμα του «ειδικού λογαριασμού» ανέβηκε στα κεραμίδια κραυγάζοντας ότι η χώρα δεν είναι προτεκτοράτο – ήταν ο ίδιος που είχε συνυπογράψει την απόφαση για τον «ειδικό λογαριασμό».

Ελεγε η συγκεκριμένη απόφαση (κείμενο αποφάσεων «Γιούρογκρουπ»):

«Κάτω από την παρακολούθηση της τρόικας θα λειτουργεί και ο μηχανισμός που θα ελέγχει τη ροή κεφαλαίων που παράγονται στη χώρα για την εξυπηρέτηση του χρέους και του ειδικού λογαριασμού για την πληρωμή των υποχρεώσεων στους δανειστές».

 

Το συμπέρασμα είναι προφανές:

Με όλα όσα υποτίθεται ότι «ενοχλούνται», όλα όσα τα εμφανίζουν σαν «πιέσεις» για να δίνουν μετά φτηνές παραστάσεις περί «εθνικού συμφέροντος» και «εθνικής ανεξαρτησίας»

(όλα: από τη σύσταση του ειδικού λογαριασμού, μέχρι την ένταξη σε αυτόν εκτός από τα δάνεια και εσόδων του Δημοσίου, καθώς και τον έλεγχο της τρόικας επί του λογαριασμού)

όχι μόνο τα έχουν υπογράψει, όχι μόνο τα έχουν συμφωνήσει, αλλά τα έχουν νομοθετήσει κιόλας! Εδώ και μήνες…

Posted in τα παπαγαλάκια του κεφαλαίου, Το αστικό ιερόμετρο είναι χυδαίο | Με ετικέτα: , , | 1 Comment »

Είμεθα «κράτος» και ουχί «ξέφραγο αμπέλι»!

Posted by redship στο 30 Οκτωβρίου , 2012

 

Γράφει   ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

 

 

Οπως και στην περίπτωση του «γέροντα Παστίτσιου»

έτσι και στην περίπτωση του Βαξεβάνη, του εκδότη του

περιοδικού που δημοσίευσε τη φερόμενη ως «λίστα Λαγκάρντ»,

το κράτος κινήθηκε με υποδειγματική ετοιμότητα.

Εισαγγελείς, ανακριτές, χωροφυλάκοι, δικαστές, «κοριοί»

δούλεψαν στην εντέλεια,

συνεργάστηκαν άψογα,

εντόπισαν τους «εγκληματίες»

και τους βούτηξαν στο άψε – σβήσε.

Θα έπρεπε να το περιμένει κανείς. Αλλωστε με την ίδια ακριβώς

ετοιμότητα ξέρει να δουλεύει το κράτος μας σε όλες τις περιπτώσεις.

Οπως, για παράδειγμα, όταν πρέπει να διερευνήσει (πραγματικά) εγκλήματα,

αλλά ατυχώς «χάνει τους φακέλους» (π.χ. υπόθεση «Φαράν»).

‘Η όταν πρέπει να εξιχνιάσει σκάνδαλα, αλλά ατυχώς «χάνει τις λίστες» (π.χ. «λίστα Λαγκάρντ»).

‘Η όταν πρέπει να αντιμετωπίσει το σκοταδισμό, αλλά ατυχώς

«χάνει κρατουμένους» μετά από παρεμβάσεις χρυσαυγιτών βουλευτών (π.χ. «Χυτήριο»).

‘Η όταν πρέπει να διασφαλίσει την απρόσκοπτη ελευθερία της έκφρασης

και το δικαίωμα της ενημέρωσης, αλλά ατυχώς «χάνει» ακόμα και το ελάχιστο

φύλλο συκής (π.χ. κόψιμο ενοχλητικών εκπομπών από την κρατική τηλεόραση)…

Αλλωστε το είχε ξεκαθαρίσει και ο πρωθυπουργός:

«Δεν θα γίνουμε ξέφραγο αμπέλι», κύριοι!

Posted in πολιτικη, τα παπαγαλάκια του κεφαλαίου, χυδαιότητα και φασισμός χέρι-χέρι, όταν το κράτος τρομοκρατεί, Η «Δημοκρατία του φερετζέ», Η «κοινωνική ειρήνη» τους είναι ο ταξικός τους πόλεμος, Η απειθαρχία και η ανυπακοή είναι πλέον ο μόνος δρόμος για το λαό μας | Με ετικέτα: , , , | 2 Σχόλια »

Μήπως η υπογραφή υπ’ αριθμόν 9788 στο km.kke.gr ήταν η αιτία;…

Posted by redship στο 30 Οκτωβρίου , 2012

 αναδημοσίευση από fadomduck2

Αναρωτιέμαι αν τα σχόλια του Κώστα Αρβανίτη για τον υπουργό Δένδια, ήταν απλά η αφορμή για να κοπεί η εκπομπή «Πρωινή ενημέρωση» και όχι η πραγματική αιτία. Ή τουλάχιστον όχι η μοναδική. Αν ανατρέξει κανείς στον μακρύ κατάλογο αυτών που υπέγραψαν υπέρ της πρότασης νόμου του ΚΚΕ ενάντια στα μνημόνια, στον αριθμό 9788 θα διαβάσει:

9788
Κώστας
Αρβανίτης
δημοσιογράφος
Άλλο
Αττικής

Διαβάζω στο μπλογκ Δε δίνω λέξεις παρηγόρια… :

«Φαντάζομαι ότι αυτή η υπογραφή με αριθμό 9789 (σημ. Οικ. το σωστό είναι 9788) Κώστας Αρβανίτης δημοσιογράφος Άλλο Αττικής στην ιστοσελίδα km.kke.gr ήταν «η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι» και η συγκυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ προχώρησε στο κόψιμο της εκπομπής «Πρωινή ενημέρωση» της ΝΕΤ με τους δημοσιογράφους Κ. Αρβανίτη και Μ. Κατσίμη. Η «δημοκρατική τους ευαισθησία» δεν άντεξε το «ανείπωτο». Δημοσιογράφος της κρατικής τηλεόρασης να υπογράφει κείμενο υποστήριξης πρότασης νόμου του Κ.Κ.Ε. Πως τόλμησε ; Εμείς τον πληρώνουμε για να προωθεί το θεάρεστο έργο της συγκυβέρνησης, όχι να βάζει την υπογραφή σε τέτοια κείμενα…»

Λέτε να είναι έτσι;… Αναρτήθηκε από oikodomos

Βλέπε ακόμη:
Ομολογία Λιάτσου για πολιτική απόλυση Αρβανίτη-Κατσίμη

Posted in πολιτικη, τα παπαγαλάκια του κεφαλαίου, Δημοκρατία για ποια τάξη;, Η «Δημοκρατία του φερετζέ» | Με ετικέτα: , , , , , | 1 Comment »

Εκπαιδεύουν δημοσιογράφους…για προπαγάνδα κατά του λαού

Posted by redship στο 24 Οκτωβρίου , 2012

Δημοσιεύτηκε στο διαδίκτυο, αλλά πέρασε στα ψιλά:

Το πολιτικό ίδρυμα KAS (Konrad – Adenauer Stiftung) του κόμματος της Αγκελας Μέρκελ (CDU),

διοργανώνει αυτές τις μέρες στην Αθήνα σεμινάρια εκπαίδευσης Ελλήνων δημοσιογράφων, με

«εκπαιδευτές» μεταξύ άλλων τον Γερμανό πρέσβη Wolfgang Dold, το μέλος της Task Force

(Ομάδα Δράσης) Jens Bastian, τον Γιώργο Τζογόπουλο, συνεργάτη του γνωστού και μη

εξαιρετέου ΕΛΙΑΜΕΠ και τον δημοσιογράφο της «Καθημερινής» και του «Σκάι» Τάσο

Τέλογλου. Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, «μέχρι τώρα, η σχέση του ιδρύματος (καθώς και της

γερμανικής πρεσβείας) περιοριζόταν στη στενή επαφή που είχε με δυο τρεις γνωστούς

δημοσιογράφους, αλλά τελευταία ενδιαφέρεται και για τη νέα γενιά των Ελλήνων

δημοσιογράφων». Ενδεικτικό του περιεχομένου και της σκοπιμότητας που υπηρετεί

το συγκεκριμένο σεμινάριο, είναι το μάθημα που έγινε την περασμένη Δευτέρα από

το Γερμανό εκπρόσωπο της Task Force, με αντικείμενο την «οικονομική προσαρμογή

της Ελλάδας και τις δομικές μεταρρυθμίσεις». Δηλαδή, διδάσκουν στους δημοσιογράφους

την προπαγάνδα υπέρ των αντιλαϊκών μέτρων που παίρνονται για να σωθεί το

κεφάλαιο. Ο εκπρόσωπος του ιδρύματος στην Ελλάδα διαβεβαιώνει ότι με τα σεμινάρια

και άλλες πρωτοβουλίες «δημιουργείται μία ομάδα συνεργατών του ιδρύματος»,

το οποίο, σύμφωνα με την ιστοσελίδα του, συνεργάζεται ως εταίρος

«με κρατικά θεσμικά όργανα, κόμματα, οργανώσεις της δημοκρατικής κοινωνίας,

καθώς και με την επιλεγμένη ελίτ (…) συμβάλλουμε στην τήρηση της διεθνής τάξης,

που σε κάθε χώρα καθιστά δυνατή την ανάπτυξη σε έναν χώρο ελευθερίας και

ατομικής ευθύνης». Οι ίδιοι λένε ακόμα ότι το ίδρυμα «μπορεί να συμβάλλει

ουσιαστικά στη στήριξη της μεταρρύθμισης των υποδομών της χώρας με

σταθερό προσανατολισμό».

 

Δεν είναι η πρώτη φορά που αποκαλύπτονται «υπόγειες σχέσεις»

μεταξύ δημοσιογράφων και επιτελείων αστικών κομμάτων ιμπεριαλιστικών

κρατών. Επιδίωξή τους είναι να προσαρμόσουν καλύτερα τη δήθεν ενημέρωση

του λαού στα ιδιαίτερα συμφέροντα του κράτους ή του οργανισμού που

αναπτύσσει τέτοιες σχέσεις με τον Τύπο, αλλά και να υπηρετήσουν καλύτερα

το γενικό συμφέρον της πλουτοκρατίας σε βάρος του λαού. Ποιος δε θυμάται

τα σεμινάρια που έκανε γνωστή εταιρεία «επικοινωνίας» σε δημοσιογράφους,

για λογαριασμό του ΔΝΤ και με αντικείμενο την προπαγάνδα υπέρ του πρώτου

μνημονίου; Ποιος δε θυμάται τα τηλεγραφήματα της αμερικάνικης πρεσβείας

που δημοσιοποίησε το «Γουίκιλικς», σύμφωνα με τα οποία οι ΗΠΑ αναπτύσσουν

και στην Ελλάδα ιδιαίτερες σχέσεις με δημοσιογράφους και Μέσα, προκειμένου

να «περνάνε» την προπαγάνδα υπέρ των συμφερόντων τους; Καθόλου τυχαία

μάλιστα, σε εκείνη την υπόθεση εμπλεκόταν ξανά η «Καθημερινή» (!), στην οποία

η πρεσβεία των ΗΠΑ έκανε ιδιαίτερη μνεία για τη συμβολή της στην προώθηση των

αμερικανικών συμφερόντων στην Ελλάδα. Τώρα, δημοσιογράφος της ίδιας

εφημερίδας εμπλέκεται στα «σεμινάρια» που διοργανώνει η Γερμανία για

Ελληνες δημοσιογράφους… Αυτά τα λίγα, για να γίνει αντιληπτό το μέγεθος

της προπαγάνδας υπέρ του κεφαλαίου που τα αστικά ΜΜΕ σερβίρουν στο

λαό σαν δήθεν αντικειμενική ενημέρωση. Απάντηση στη σαπίλα τους είναι

μόνο η ενημέρωση από τον «902» και τον «Ριζοσπάστη», τα Μέσα της

εργατικής τάξης και του λαού.

Posted in τα παπαγαλάκια του κεφαλαίου, τα ΜΜΕ στην υπηρεσία του αντικομμουνισμού, τα ΜΜΕ στην υπηρεσία του κεφαλαίου | Με ετικέτα: , | 2 Σχόλια »

Τώρα, κύριοι «κροκόδειλοι»;

Posted by redship στο 19 Οκτωβρίου , 2012

Γράφει   ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

Τα αραβογερμανικά μονοπώλια, στα οποία έχουν παραδοθεί τα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά,

το μέτρο της εκ περιτροπής εργασίας – δηλαδή ένα μεροκάματο τη βδομάδα

για 1.000 εργαζόμενους – το έχουν επιβάλει από τις 18 Απρίλη 2012.

Υποτίθεται ότι το μέτρο αυτό θα ίσχυε μέχρι τις 17 Ιούλη.

Τα μονοπώλια, στη συνέχεια, επέβαλαν την επέκταση του εν λόγω

εργασιακού «απαρτχάιντ» και όρισαν ως νέα καταληκτική ημερομηνία

εφαρμογής του τις 18 Οκτώβρη.

Ομως, μόλις την περασμένη Δευτέρα, η εργοδοσία με καινούργιο φιρμάνι της

ανακοίνωσε ότι το «απαρτχάιντ» – που υποτίθεται ότι θα τελείωνε χτες – συνεχίζεται

μέχρι το τέλος του χρόνου – και θα δούμε!

Ρωτάμε τους κάθε λογής καλοπληρωμένους σμπίρους, τους απαστράπτοντες

παπαγάλους, τους αναξιοπρεπείς μπιστικούς του καθεστώτος, τους γραβατωμένους

«χωροφύλακες» του νου και της σκέψης των απλών ανθρώπων.

Ρωτάμε όλους αυτούς τους σάλιαγκες, που είχαν ξεσπαθώσει με αφορμή

τα γεγονότα στο Πεντάγωνο εναντίον των εργαζομένων στο Σκαραμαγκά,

αναγνωρίζοντας, ωστόσο, όπως έλεγαν μέσα από τα κροκοδείλια

αναφιλητά τους, το δίκιο των εργατών:

Τώρα, έχουν να μας πουν κάτι, αφενός για το δίκιο των εργατών και

αφετέρου για το πώς – κατά τη γνώμη τους – πρέπει αυτοί να το διεκδικήσουν;

Posted in τα «Νταχάου» της εργοδοτικής αυθαιρεσίας, τα παπαγαλάκια του κεφαλαίου | Με ετικέτα: , , , , | 2 Σχόλια »

Κανένα κλάμα, μόνο οργάνωση της αντεπίθεσης

Posted by redship στο 16 Οκτωβρίου , 2012

 

 

 

Λίγο πριν πιάσουν πάτο και οι τελευταίοι, ο αστικός Τύπος προσπαθεί να εμφανίσει φιλολαϊκό πρόσωπο.

Αυτοί που κλαίνε είναι οι ίδιοι που σε άλλες στήλες εξηγούν ότι είναι ακριβοί οι Ελληνες εργάτες. Πρόκειται για κροκόδειλους που κλαίνε τώρα που οι αποφάσεις έχουν ήδη παρθεί.

Ειδικά για το συγκρότημα Λαμπράκη ισχύει της υποκρισίας το ανάγνωσμα. Αφού πρωταγωνίστησαν να γίνει ζούγκλα το εργασιακό τοπίο, τώρα δήθεν διαμαρτύρονται.

 

Αυτή η δημοσιογραφία είναι νύχι – κρέας με την εξουσία των μονοπωλίων.

Είναι αυτοί που παρουσιάζουν τις κυβερνητικές αποφάσεις σα να ‘ναι ένα φυσικό φαινόμενο που όλοι οφείλουμε να το δεχτούμε και την ίδια ώρα καταγράφουν για λόγους «αντικειμενικότητας» ότι ο κόσμος στενάζει.

Η πραγματικότητα που τους αναγκάζει να παίζουν σε δύο ταμπλό είναι απλή: Ο κόσμος δεν έχει να πληρώσει άλλο. Αυτό που θέλουν να προλάβουν είναι την απόφαση των ανθρώπων συνειδητά να μην πληρώσουν.

Γι’ αυτό πλασάρουν σαν ευκαιρία τις δήθεν διευκολύνσεις της κυβέρνησης για όσους δεν έχουν να πληρώσουν ούτε καν το ελάχιστο των 100 ευρώ, κι αυτοί πλέον είναι πολλοί, πάρα πολλοί…

Νωπές οι αντιφάσεις: Αυτοί που καλούν την κυβέρνηση, δήθεν, να μην πειθαρχήσει στις αξιώσεις της τρόικας, είναι οι ίδιοι που αξιώνουν από τους εργάτες να πειθαρχήσουν στην αστική νομιμότητα. Το ενδιαφέρον τους για τα πάθη του λαού είναι κάλπικο.

 

Κανένας να μην ψαρώσει για τα χρέη στην εφορία και τις απειλές για κατασχέσεις, τουλάχιστον αυτοί που έχουν μόνο το μεροκάματό τους (και χωρίς τις ρυθμίσεις, αν βάζεις στο ταμείο έστω και 10 ευρώ ο λογαριασμός θεωρείται εξυπηρετούμενος και δεν ξεκινάει διαδικασία κατασχέσεων). Τα σχετικά ρεπορτάζ στοχεύουν να τρομοκρατήσουν τον κόσμο έτσι που να τρέχει στις εφορίες για να εισπράξει το κρατικό ταμείο άμεσα χρήμα. Υπάρχει κάποιος λόγος να ανταποκριθούμε σε κάτι τέτοιο όταν πλέον γνωρίζουμε ότι το κρατικό ταμείο μαζεύει χρήμα για να το διαθέσει σε πέντε έξι καπιταλιστές; Κανένας τέτοιος λόγος. Οι εργάτες δεν χρωστάνε, τους χρωστάνε.

 

Οταν ακούγαμε χτες το πρωί την Χριστοφιλοπούλου του ΠΑΣΟΚ στον «Σκάι» να δηλώνει ότι τα καλέσματα ανυπακοής είναι καλέσματα σε ανομία και ως τούτου παράνομα, δεν είχαμε διαβάσει ακόμα τον Πρετεντέρη στα «Νέα» που έγραφε το ίδιο με τις ίδιες λέξεις. Οταν αργότερα διαβάσαμε και τον Μανδραβέλη στην «Καθημερινή» να διακηρύσσει ότι τους φασίστες τους δημιουργεί η αριστερή ανομία, έδεσε το γλυκό.

Δουλεύουν με καρμπόν κάθε μέρα, αυτό το ξέραμε. Οτι δεν κρατάνε τα προσχήματα το μαθαίνουμε κάθε μέρα. Επιβεβαιώνουν ότι το δημιούργημα της αστικής τάξης, η «Χρυσή Αυγή», δε στήθηκε γενικά ως μια εφεδρεία, αλλά για να είναι το χρήσιμο άλλοθι για να χτυπήσουν άμεσα το εργατικό κίνημα.

Απέναντι στην αστική διδασκαλία νομιμότητας, των παράνομων για τους εργάτες νόμων που τους δίνουν μισθούς εξαθλίωσης, τους αφαιρούν τη σύνταξη, τις υπηρεσίες Υγείας – Πρόνοιας, τους στέλνουν στην ανεργία, στους νόμους που όταν δε βολεύουν τους αστούς τους παραβιάζουν οι ίδιοι, την παρανομία με τους νόμους των αστών των ίδιων των αστών όπως ο υπουργός Εργασίας που κατάργησε την εργοδοτική εισφορά σε ΟΕΚ – ΟΕΕ χωρίς να τη νομοθετήσει, έχουμε να αντιτάξουμε την οργάνωση της πάλης των εργατών που θα σαρώσει την εξουσία των μονοπωλίων και το πολιτικό προσωπικό της, μαζί και τη «Χρυσή Αυγή».

Τ’ άλλα όλα είναι λόγια για να περνά από πίσω το χτύπημα των εργατών. Και σ’ αυτό το χτύπημα δεν κεντρώνουν βέλη μόνο οι ακροδεξιοί αλλά και διάφοροι «ιζνογκούντ» που βρίσκουν εύκολη διέξοδο στο αντιφασιστικό μέτωπο, για να καλύψουν το γεγονός ότι κάνουν τα πάντα για να μη μετέχουν οι εργάτες στο αντιμονοπωλιακό μέτωπο.

Posted in πολιτισμός, ρήξη και ανατροπή, ριζασπάστης, τα «Νταχάου» της εργοδοτικής αυθαιρεσίας, τα παπαγαλάκια του κεφαλαίου, τα ΜΜΕ στην υπηρεσία του αντικομμουνισμού, τα ΜΜΕ στην υπηρεσία του κεφαλαίου, ταξικός πόλεμος, ο φασισμός δεν έρχεται απ΄το μέλλον | Με ετικέτα: , , , , , | 1 Comment »

«MEGA» στα γαλλικά!

Posted by redship στο 11 Οκτωβρίου , 2012

Χαμός στη Γαλλία και ειδικά στο Παρίσι από τις διαμαρτυρίες των υπό απόλυση εργαζομένων της αυτοκινητοβιομηχανίας «Πεζό».

Οι εικόνες από τις διαδηλώσεις, τις συγκεντρώσεις, τις συγκρούσεις, τα ΜΑΤ και τα δακρυγόνα στη γαλλική πρωτεύουσα κάνουν το γύρο του κόσμου.

Παρακαλούνται, επομένως, θερμά η κυρία Τρέμη και οι κ.κ. Καψής, Πρετεντέρης, Στραβελάκης κ.λπ.:

Ενα, τουλάχιστον, από τα επόμενα δελτία τους να μεταδοθεί στα γαλλικά.

Είναι επείγουσα ανάγκη. Το ταχύτερο δυνατό πρέπει να εξηγηθεί (από την Τρέμη, τον Καψή, τον Πρετεντέρη κ.λπ.) στους Γάλλους εργαζόμενους

όσο πιο αναλυτικά και όσο πιο πειστικά γίνεται,

ότι δεν έχουν δικαίωμα με τις κινητοποιήσεις τους (οι Γάλλοι εργαζόμενοι)

να εμποδίζουν την εύρυθμη λειτουργία του κράτους (του γαλλικού κράτους),

ότι είναι ντροπή να αμαυρώνουν διεθνώς την εικόνα της χώρας (της Γαλλίας) και, φυσικά,

ότι δεν πρέπει να δημιουργούν προβλήματα στον τουρισμό, εν γένει, και ειδικότερα στους τουρίστες που επισκέπτονται την πρωτεύουσα (το Παρίσι)…

 

Posted in τα παπαγαλάκια του κεφαλαίου, τα ΜΜΕ στην υπηρεσία του κεφαλαίου | Με ετικέτα: , | 2 Σχόλια »

Πάλι απλήρωτος

Posted by redship στο 5 Οκτωβρίου , 2012

 

από  γλόμπινγκ

(Αναδημοσίευση απο poexania)

Έβλεπα στο παρακάτω βιντεάκι τον Ευαγγελάτο και το υπόλοιπο πάνελ να επιπλήττουν αυστηρά τον εκπρόσωπο του σωματείου των εργαζομένων του Σκαραμαγκά για την “απρεπή” συμπεριφορά των εργατών έξω από είσοδο του πενταγώνου.

 

 

 

 

 

 

Ο εκπρόσωπος των εργατών, Κ. Βασίλης Καρακίτσος, ζητά ταπεινά συγνώμη στον Ευαγγελάτο και το πάνελ (ας το έχουν υπόψη τους αυτό όσοι τον εξέλεξαν) και προσπαθεί να απολογηθεί κι απο πάνω για τον ξυλοδαρμό που υπέστησαν, για το ότι είναι 7 μήνες απλήρωτοι και κύριος ξέρει πως τα βγάζουν πέρα αυτοί και οι οικογένειες τους και για τις συλλήψεις συναδέλφων που έγιναν (106 κρατούμενοι).
Εγώ απλά, επειδή μάλλον ο καλοπληρωμένος Κ. Ευαγγελάτος δεν ξέρει ή δεν μπορεί να νιώσει τι εστί να είσαι 7 μήνες απλήρωτος, το γράφω 213 φορές, όσες δηλαδή και οι μέρες που αυτοί οι ανθρώποι έχουν να πιάσουν λεφτά στα χέρια τους, έτσι μπας και πάρει μια ιδέα πόσο αποκαρδιωτικό είναι ακόμα και να το βλέπεις γραμμένο…
Πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, Πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος.
Πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος.
Πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος.
Πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος.
Πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος.
Πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος.
Πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος.
Πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος.
Πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος.
Πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος.
Πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος.
Πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος.
Πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος.
Πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος.
Πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος.
Πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος.
Πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος.
Πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος.
Πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος.
Πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος.
Πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος.
Πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος.
Πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος, πάλι απλήρωτος

Posted in τα «Νταχάου» της εργοδοτικής αυθαιρεσίας, τα παπαγαλάκια του κεφαλαίου, τα ΜΜΕ στην υπηρεσία του κεφαλαίου | Με ετικέτα: , , , , | 1 Comment »

Τους αξίζει γκρέμισμα

Posted by redship στο 5 Οκτωβρίου , 2012

 

Θανάσης ΛΕΚΑΤΗΣ

 

 

Την ώρα που στα ψιλά των εφημερίδων γραφόταν η είδηση για τη νομιμότατη αρπαχτή (την παραχώρηση του διεθνούς κέντρου Τύπου σε μια εταιρεία), την ίδια ώρα η διατεταγμένη αστική δημοσιογραφία ανακάλυπτε παραβίαση της νομιμότητας στους εργάτες των ναυπηγείων που διεκδικούσαν το αυτονόητο.

Αυτή η δημοσιογραφία δεν κάνει λάθος στις εκτιμήσεις της. Αυτή η δημοσιογραφία έχει αναλάβει εργολαβικά να καλύψει την ένταση του κρατικού αυταρχισμού, να δικαιολογήσει την κρατική καταστολή που έχει πλέον αναδειχτεί σε κεντρικό στοιχείο της κυβερνητικής πολιτικής, προκειμένου να περάσουν διά πυρός και σιδήρου τα μέτρα που τσακίζουν για γενιές και γενιές την εργατική τάξη.

Οποιος δεν άκουγε 902 που είχε διαρκή σύνδεση με τη διαδήλωση των εργατών στα ναυπηγεία θα νόμιζε πως μπήκαν στην πόλη οι εχθροί. Αυτό ήταν το κλίμα που δημιουργούσαν τα αστικά κανάλια. Κι όμως, εργάτες ήτανε αυτοί που ζητούσαν λύση στο πρόβλημά τους.

Αλλά ανέλαβε δράση το «βαρύ πυροβολικό», οι παρουσιαστές των δελτίων και οι σχολιαστές.

Την ώρα που στην οθόνη εμφανιζόταν εργάτης με σπασμένο κεφάλι, ο σχολιαστής δήλωνε με στόμφο «δεν δικαιολογείται η συμπεριφορά τους» (Καψής στο Mega).

Την ώρα που η λεωφόρος Αλεξάνδρας ήταν πνιγμένη από τα δακρυγόνα, μια δημοσιογράφος μετέδιδε ότι οι εργαζόμενοι επιχείρησαν να εισβάλουν στη ΓΑΔΑ (η Καραμήτρου, επίσης στο Mega).

Αυτοί που ξεπέρασαν κάθε όριο ήταν ο Τσίμας που χρησιμοποίησε μια φράση του Φωτόπουλου της ΓΕΝΟΠ για να δημιουργήσει συνειρμό περί «επίθεσης στις ερπύστριες», και μια κυρία δημοσιογράφος με παρατσούκλι «φως – νερο – τηλέφωνο» (για τη μισθωτή σχέση που είχε σε άλλη εποχή μ’ αυτές τις δημόσιες υπηρεσίες), η οποία κατήγγειλε τους εργάτες ότι είναι «αχαλίνωτοι» κι ότι ξέρουν μόνο από δικαιώματα και όχι από υποχρεώσεις.

Δεν είναι ηθικό παράπτωμα η στάση αυτών των δημοσιογράφων. Είναι ένας προς έναν μέρος του μηχανισμού της αστικής τάξης. Η ηθική τους είναι η ηθική των καπιταλιστών.

Ολο και πιο συχνά στις εικόνες από την καθημερινότητα της ταξικής πάλης εμφανίζεται το αποκρουστικό πρόσωπο της αστικής τάξης που, για να διατηρηθεί στην εξουσία, κάνει χρήση όλου του οπλοστασίου της. Οι χτεσινές επιθέσεις στους εργάτες των ναυπηγείων και στους αγρότες του Ηρακλείου Κρήτης το μαρτυρούν. Η απάντηση δεν μπορεί να ‘ναι άλλη από τη χρήση όλου του οπλοστασίου και από την πλευρά της εργατικής τάξης και των συμμάχων της. Αυτό το οπλοστάσιο δεν περιλαμβάνει γκλομπ και δακρυγόνα. Εχει κάτι πιο αποτελεσματικό: Την όσο το δυνατόν καλύτερη οργάνωση του αγώνα «από τα κάτω», έτσι που να γίνεται όλο και πιο πλατιά η συνείδηση για την ανάγκη ανατροπής αυτού του βάρβαρου συστήματος. Ετσι που να κόψει την ανάσα στους καπιταλιστές.

Οι κραυγές στον αστικό Τύπο περί «ασυδοσίας» των διαδηλωτών πρέπει να αφήνουν παγερά αδιάφορα την εργατική τάξη, καθέναν που παλεύει για το δίκιο του. Ασύδοτη είναι η αστική τάξη. Η εμφάνιση χτες το βράδυ του υπουργού Δημόσιας Τάξης στην κρατική τηλεόραση το επιβεβαιώνει. Είχε το θράσος την ώρα που κρατούσε 106 εργάτες στο κρατητήριο – θύματα της πολιτικής και της κυβέρνησης στην οποία μετέχει, να μιλά για «άκρα» που πρέπει να αντιμετωπιστούν, δηλαδή να ταυτίζει τους τραμπούκους που επιστρατεύει η τάξη του, με τους αγωνιζόμενους εργάτες, και να προαναγγέλλει ακόμα περισσότερο βούρδουλα για να αντιμετωπίσει αυτούς που ζητάνε το αυτονόητο: να σταματήσει η κλοπή του ιδρώτα τους.

Posted in τα παπαγαλάκια του κεφαλαίου, τα ΜΜΕ στην υπηρεσία του κεφαλαίου, Η «Δημοκρατία του φερετζέ», Το συμφέρον των καπιταλιστών δεν είναι συμφέρον των εργατών, Το αστικό ιερόμετρο είναι χυδαίο, η "δημοκρατία" των αστών, η βρώμικη ηθική των αστών | Με ετικέτα: , , , , | 1 Comment »

Το δίκιο του εργαζόμενου…

Posted by redship στο 5 Οκτωβρίου , 2012

 

 

 

Όπως αναμενόταν μετά την εισβολή των εργαζομένων των ναυπηγείων Σκαραμαγκά, στο Πεντάγωνο, ξεκίνησαν οι μοιρολογίστρες από τα παράθυρα, τα site και τα ραδιόφωνα να κλαίνε την αξιοπιστία της πολιτείας που εβλήθη βάναυσα από τους εργαζομένους. «Πρωτοφανές περιστατικό, η κατάληψη του Πενταγώνου», «συνέβη και αυτό», «αν είναι δυνατόν», ήταν μερικά από τα πρώτα σχόλια, χωρίς φαντασία πάντα, των επαγγελματιών τηλεοπτικών αγανακτισμένων και εξοργισμένων. Και για να μην φανεί ότι για άλλη μια φορά είναι εξόφθαλμα κατά μερίδας εργαζομένων που κινητοποιείται, συμπλήρωναν, «με αυτά που κάνουν χάνουν και το όποιο δίκιο έχουν».

Οι ΑΠΛΗΡΩΤΟΙ εργαζόμενοι των ναυπηγείων, έχουν δίκιο και αυτό το δίκιο ΔΕΝ ΧΑΝΕΤΑΙ με τίποτα και ποτέ. Όποια ακρότητα και αν διαπράξουν το δίκιο τους  δεν παύει να υπάρχει και να ζητά εκπλήρωση. Πόσο μάλλον αν δεν διαπράξουν ακρότητα. Διότι η εισβολή σε δημόσιο κτήριο, η κατάληψη του δεν είναι ακρότητα. Είναι συνηθισμένη παγκοσμίως αντίδραση, από ανθρώπους που  βλέπουν τα πάντα κλειστά.

Άλλωστε είναι και ο μόνος τρόπος συνήθως για να γίνουν δεκτοί από κάποιον υπεύθυνο, αφού δεν είναι κουστουμάτα λαμόγια, ή γραβατομένοι κολλητοί του «συνεργάσιμου» Υπουργού ή παρατρεχάμενου.

Και εν πάση περιπτώσει ο τρόπος αντίδρασης, του καταπιεσμένου δεν θα οριστεί από βολεμένους παπαγάλους. Οι ακραίες συμπεριφορές δεν θα γίνουν αντικείμενο συζητήσεων και διαπραγματεύσεων. Όπως αντικείμενο συζητήσεων και διαπραγματεύσεων δεν έγινε η περικοπή του μισθού, ή η εξαφάνιση του μισθού.

Και τέλος, δεν είναι κανένας υποχρεωμένος να λογοδοτεί κάθε βράδυ στις 8 και στις 9, σε καμιά δεκαριά ακριβοπληρωμένους λελέδες, που από την δερμάτινη πολυθρόνα του studio, δικάζουν και καταδικάζουν πεινασμένους, εξαθλιωμένους, αδικημένους ανθρώπους. Αν έπρεπε να στηθεί ένα δικαστήριο, αυτό θα είχε στις θέσεις των ενόχων αυτούς τους λελέδες (σε δερμάτινα εδώλια).

Το δίκιο είναι ΠΑΝΤΑ και ΜΟΝΟ, με τον απλήρωτο, με τον πεινασμένο, με τον αδικημένο. Δεν χάνεται και δεν μπορεί κανείς να το μειώσει, εξαφανίσει, λοιδορήσει.

Το δίκιο είναι πάντα με τον εξεγερμένο και η ηθική διεκδίκησή του έχει να κάνει, με τον αντίπαλο, τον συσχετισμό δυνάμεων, τους εκβιασμούς που έχουν προηγηθεί, το κλίμα αδικίας και σαπίλας που έχει διατηρηθεί, αλλά και την οργή που έχει συσσωρευτεί.

 

ΥΓ1. Είναι εμφανές ότι η ταραχή τους δεν προέρχεται από το σπάσιμο των ρολών του Πενταγώνου, αλλά από την προβολή που κάνουν  στο μέλλον, ανάλογων σκηνών εξέγερσης… Η ταραχή αυτή τους κάνει ακόμη πιο ένοχους, μικρούς και τιποτένιους.

ΥΓ2. Και βεβαίως η οργή για την άλωση του Πενταγώνου δεν εκφράστηκε ποτέ όταν την έκαναν οι Τσοχατζόπουλοι, με τα λαμόγια του διεθνούς εμπορίου όπλων… Το αντίθετο συνέβαινε. Αυτοί που κατακεραύνωναν χτες τους απλήρωτους εργαζόμενους, έγλειφαν τον «κύριο Υπουργό», με το διαχρονικό όπλο τους. Το σάλιο.

 

Θύμιος Κ.

Posted in τα παπαγαλάκια του κεφαλαίου, τα ΜΜΕ στην υπηρεσία του κεφαλαίου, Ελληνοφρένεια, Η «Δημοκρατία του φερετζέ», Θύμιος Καλαμούκης | Με ετικέτα: , , , , , , , | 1 Comment »

Οι σωματοφύλακες του καπιταλισμού

Posted by redship στο 30 Σεπτεμβρίου , 2012

ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ

Υπονομεύουν ανοιχτά τους αγώνες των εργαζομένων, κηρύσσουν τον ταξικό συμβιβασμό την ώρα που η εργατική τάξη επιβάλλεται να αντιπαρατεθεί στους καπιταλιστές ως τάξη απέναντι σε τάξη

Κόντρα στη γραμμή της υποταγής, οι ταξικές δυνάμεις δείχνουν το δρόμο για την αντεπίθεση

Απ’ όλα έχει ο μπαχτσές. Προτάσεις για την εφαρμογή των στόχων που θέτει η Ευρωπαϊκή Ενωση μέχρι έξοδο από το ευρώ και καταλήψεις εργοστασίων. Μόνο ένα πράγμα δεν αγγίζουν οι δυνάμεις του ΠΑΣΟΚ, της ΝΔ και του ΣΥΡΙΖΑ στο συνδικαλιστικό κίνημα. Την αιτία των προβλημάτων των εργαζομένων. Τον ίδιο τον καπιταλισμό που τον φυλάνε σαν τα μάτια τους. Και προκειμένου να το πετύχουν αυτό μηχανεύονται και καλλιεργούν κάθε είδους αυταπάτες. Υπονομεύουν τις αγωνιστικές διαθέσεις, εμποδίζουν την ανάπτυξη των αγώνων και όταν δεν μπορούν να το πετύχουν αυτό τους προσδίδουν περιεχόμενο που δεν απειλεί την εξουσία των μονοπωλίων.

Οι τοποθετήσεις των τριών συνδικαλιστικών παρατάξεων στην απεργιακή συγκέντρωση των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ καθώς και το ψήφισμα που πρόβαλλαν είναι χαρακτηριστικό των στόχων που υπηρετούν. Και οι τρεις αποπροσανατολίζουν τους εργαζόμενους διαδίδοντας την αντίληψη ότι η αιτία των προβλημάτων τους δεν βρίσκεται στην ίδια την εκμεταλλευτική φύση του καπιταλισμού αλλά στις πολιτικές που εφαρμόζονται εντός του.

Ο Γ. Κιουτσούκης, επικεφαλής της ΔΑΚΕ και γενικός γραμματέας της ΓΣΕΕ, στην τοποθέτησή του έριξε το φταίξιμο στους κακούς και ανίκανους κυβερνώντες και επιχειρηματίες, στο λανθασμένο μοντέλο διακυβέρνησης του καπιταλισμού. Μίλησε για «εκβιαστές, κουκουλοφόρους, άρπαγες», «τοκογλύφους, ανίκανους, πουλημένους». Για «πολιτικούς νάνους» και «άβουλους βουλευτές». Σε κείμενό του στιγματίζει τον «ακραίο φιλελευθερισμό» και σημειώνει πως «τα μνημόνια αποτελούν λογιστικές πρακτικές, επιβαλλόμενης εφαρμογής της οικονομικής θεωρίας της σχολής του Σικάγο και του Μίλτον Φρίντμαν».

Ο Γ. Χαρίσης, στέλεχος της Αυτόνομης Παρέμβασης (ΣΥΡΙΖΑ) και μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της ΑΔΕΔΥ, είπε ότι οι εργαζόμενοι «θα αγωνιστούν για την ανατροπή των νεοφιλελεύθερων πολιτικών στην Ελλάδα και την Ευρώπη» και πως «με τους αγώνες τους θα ανατρέψουν τις μνημονιακές πολιτικές» (σ.σ. αλλά όχι την εξουσία των μονοπωλίων).

Ο Οδ. Ντριβαλάς, στέλεχος της ΠΑΣΚ και αντιπρόεδρος της ΑΔΕΔΥ, επισήμανε ότι η απεργία είναι συνέχεια των αγώνων «που αναπτύχθηκαν από την πρώτη κιόλας μέρα του μνημονιακού-νεοφιλελεύθερου κύκλου».

Αρα, συμπεραίνουν αυτές οι δυνάμεις, δεν χρειάζεται να ανατρέψουμε τον καπιταλισμό, αρκεί να αλλάξουμε τον τρόπο διαχείρισής του προκειμένου να εφαρμοστούν πολιτικές και υπέρ των εργαζομένων.

Η πρότασή τους για μια καλύτερη διαχείριση, ακούγεται ελκυστική και ανώδυνη. Είναι όμως απολύτως ανέφικτη. Προεκτείνοντας τη σκέψη τους μας καλούν να δεχθούμε ότι η εργατική τάξη και η αστική τάξη δεν έχουν εκ διαμέτρου αντίθετα συμφέροντα, απλώς διαφορετικά. Επομένως δεν είναι ανταγωνιστικές και μπορεί να υπάρξει ταξική συνεργασία προς όφελος και των δύο!

Ομως συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο. Τα κέρδη της αστικής τάξης προκύπτουν από την εκμετάλλευση της εργατικής. Ετσι, το να θέτει το εργατικό κίνημα στόχο την ταξική συνεργασία, σημαίνει αποδοχή της εκμετάλλευσης που οδηγεί τελικά στη χειροτέρευση της κατάστασης των εργαζομένων.

Οι στόχοι των εναλλακτικών μοντέλων διακυβέρνησης του καπιταλισμού που προτείνουν αυτές οι δυνάμεις ποικίλλουν.

Ο Γ. Κιουτσούκης εμφάνισε ως λύση ακόμα και την έξοδο από το ευρώ σημειώνοντας: «Τα νομίσματα υπάρχουν για να διευκολύνουν τη ζωή των πολιτών. Οταν αυτά γίνονται δυνάστες των λαών και τους εξαθλιώνουν, τότε δεν αλλάζεις λαό, αλλάζεις νόμισμα. Οφείλουμε λοιπόν να αντιληφθούμε ότι έχουμε το κλειδί στο χέρι μας. (…) Αρκεί να πιστέψουμε στις αστείρευτες δυνάμεις των γνήσιων Ελλήνων πατριωτών και των ανιδιοτελών πολιτικών που υπάρχουν και στο σημερινό κοινοβούλιο».

Εδώ η λογική δίνει τη θέση της στην αλχημεία και στη συνειδητή ανοησία. Αρκεί να αλλάξει το νόμισμα και όλα θα διορθωθούν! Η έννοια του πολιτικού δεν προσδιορίζεται ταξικά αλλά με όρους ψυχολογίας (η δράση του δεν καθορίζεται από την εκπροσώπηση συμφερόντων συγκεκριμένης τάξης αλλά από τα προσωπικά του χαρακτηριστικά). Παρόλο που μπορεί να ψήφισε σωρηδόν τα αντεργατικά-αντιλαϊκά μέτρα αν είναι ανιδιοτελής τότε θα λύσει τα προβλήματα των εργαζομένων!

Ο Γ. Χαρίσης στη γραμμή που έχει χαράξει ο ΣΥΡΙΖΑ προτείνει ως εναλλακτική λύση το μοντέλο της Αργεντινής προτρέποντας τους εργάτες: «Πάρτε την υπόθεση στα χέρια σας. Μην τους επιτρέψετε να μας ρίξουν στην ανεργία και την εξαθλίωση. Οι επιχειρήσεις και τα εργοστάσια που κλείνουν μπορούν να τα λειτουργήσουν οι εργαζόμενοι». Υπενθυμίζεται ότι στην Αργεντινή εργαζόμενοι κατέλαβαν περίπου 150 μεσαίες ή μικρές επιχειρήσεις που είχαν ήδη κλείσει λόγω της οικονομικής κρίσης. Οι περισσότερες από τις κατειλημμένες επιχειρήσεις έκλεισαν οριστικά.

Πέραν τούτου η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ αφορά στη λειτουργία εργοστασίων εντός του καπιταλισμού, υποταγμένα στους νόμους του. Καμία σχέση δεν έχει με την κοινωνικοποίηση των μέσων παραγωγής στο πλαίσιο ενός κεντρικού σχεδιασμού της οικονομίας που στόχο έχει την εξυπηρέτηση των αναγκών της κοινωνίας συνολικά.

Ο Ο. Ντριβαλάς, λιγότερο απαιτητικός, κάλεσε απλώς τα τρία κόμματα της κυβέρνησης «να σεβαστούν τις νωπές ακόμα προγραμματικές δεσμεύσεις απέναντι στον ελληνικό λαό». Εδώ καλλιεργείται μια ακόμα ψευδαίσθηση ότι η προγραμματική συμφωνία των τριών κομμάτων ήταν σε όφελος των εργαζομένων. Την ίδια ψευδαίσθηση καλλιεργεί και ο ΣΥΡΙΖΑ.

Τα κείμενα της υποταγής

Ισως ακόμα πιο αποκαλυπτικά είναι τα κείμενα που συνδιαμορφώνουν αυτές οι δυνάμεις στην Ελλάδα και στην Ευρώπη. Χαρακτηριστικά είναι το ψήφισμα της απεργιακής συγκέντρωσης, η διακήρυξη της Μαδρίτης που υπογράφτηκε από τη ΣΕΣ και εκπροσώπους ευρωπαϊκών συνδικάτων (μεταξύ αυτών και ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ, Γ. Παναγόπουλος) παραμονή της απεργίας, η απόφαση της 12ης Διαρκούς Συνδιάσκεψης των Συνδικάτων Ευρωπαϊκών Πρωτευουσών (συμμετείχε το Εργατικό Κέντρο Αθήνας).

Με το ψήφισμα ζητείται η «διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους τους χρέους». Αρα γίνεται αποδεκτό ένα μέρος του χρέους που δημιούργησαν οι κυβερνήσεις του κεφαλαίου, σε όφελος του κεφαλαίου. Οπως γίνεται αποδεκτό ότι οι εργαζόμενοι πρέπει να πληρώσουν για αυτό.

Ακόμα οι δυνάμεις αυτές διατυπώνουν στο ψήφισμα το αίτημα για «καθιέρωση του κοινωνικού πόρου υπέρ της κοινωνικής ασφάλισης»! Αντί δηλαδή να απαιτήσουν να πληρώσουν το κράτος και οι εργοδότες ζητάνε να επιβληθεί νέο χαράτσι στους εργαζόμενους.

Τέλος, η πλήρη υποταγή τους στα μονοπώλια και στα όργανά τους εκφράζεται με το αίτημά τους για: «Αλλαγή των πολιτικών της ΕΕ και του ρόλου της ΕΚΤ, με στόχο την ανάπτυξη, την απασχόληση και την κοινωνική πολιτική και συνοχή».

Το ίδιο ακριβώς ζητάνε και τα ευρωπαϊκά συνδικάτα στηρίγματα του κεφαλαίου σημειώνοντας στη διακήρυξη της Μαδρίτης: «Ζητούμε από τους πολιτικά υπεύθυνους των ευρωπαϊκών θεσμών και των κυβερνήσεων των κρατών μελών της ΕΕ να αλλάξουν ριζικά διορθώνοντας τις αφόρητες αυτές πολιτικές και να διαπραγματευθούν με τη ΣΕΣ και με τις εθνικές συνδικαλιστικές οργανώσεις τις εναλλακτικές πολιτικές που προτείνουν τα συνδικάτα».

Στόχος η υλοποίηση της στρατηγικής «ΕΕ 2020»

Ακόμα πιο ξεκάθαρη η 12η Διαρκής Συνδιάσκεψη των Συνδικάτων των Ευρωπαϊκών Πρωτευουσών επισημαίνει στην απόφασή της:

«Είναι σημαντικό να ενισχύσουμε τη βάση του Συνδικαλιστικού κινήματος, επιδιώκοντας τους στόχους της στρατηγικής της ΕΕ 2020, προτείνοντας συγκεκριμένα μέτρα για την επίτευξη αυτών των στόχων»!

Υπενθυμίζεται ότι η «ΕΕ 2020» είναι η αντιλαϊκή στρατηγική που εγκρίθηκε στη Σύνοδο Κορυφής της ΕΕ τον Ιούνη του 2010. Το πλαίσιο αυτής της στρατηγικής είναι μεταξύ άλλων η διασφάλιση φθηνότερου εργατικού δυναμικού, η στήριξη της επιχειρηματικής δράσης στον τομέα της λεγόμενης πράσινης ανάπτυξης με χρηματοδοτήσεις και τσάκισμα των εργασιακών σχέσεων, η διαρκής κατάρτιση ημιμαθών εργαζομένων ώστε να προσαρμόζονται και να ανταποκρίνονται στις ανάγκες της καπιταλιστικής παραγωγής.

Τη μνημειώδη αυτή θέση για την υποταγή των συνδικάτων στα μονοπώλια συνοδεύει η διαμαρτυρία τους ότι οι εργοδότες δεν προσέρχονται πια στον «κοινωνικό διάλογο» που χρησιμεύει, όπως λένε, στη χειραγώγηση των εργαζομένων: «Η άρνηση του «κοινωνικού διαλόγου» είναι πραγματικότητα και οδηγεί στην επιδείνωση των εργασιακών σχέσεων και σε κοινωνικές εντάσεις»! Ξεκάθαρη δήλωση του αντεργατικού ρόλου του «κοινωνικού διαλόγου» και των φορέων του.

Ανοιχτή υπονόμευση

Οι δυνάμεις αυτές δε διστάζουν να προχωρήσουν και στην ανοιχτή υπονόμευση των αγώνων, όπως έγινε και στην πρόσφατη πανεργατική απεργία.

Οπως καταγγέλλει η «Εργατοϋπαλληλική Ενότητα Εργαζομένων» στο Δήμο Ταύρου, η ΠΑΣΚΕ προωθούσε την αντίληψη της αναποτελεσματικότητας λέγοντας ότι με μια απεργία «δε γίνεται τίποτα» και ο πρόεδρος του Συλλόγου διαλαλούσε πως δε θα απεργήσει για να μην του κοπεί το μεροκάματο. Επιπλέον, καλούσε εργαζόμενους αν θέλουν να κατέβουν στην απεργιακή συγκέντρωση, να πάρουν 2ωρη άδεια ή να χτυπήσουν κάρτα, εκφυλίζοντας έτσι την έννοια του αγώνα.

Στο εργοστάσιο της «ΙΟΝ» η πλειοψηφία – ΔΑΚΕ – στη διοίκηση του Σωματείου, αρνήθηκε να πάρει απόφαση για απεργία με τον ισχυρισμό ότι δεν «υπάρχουν προβλήματα με την εταιρεία».

Στη ΜΕΤΚΑ στο Βόλο, η πλειοψηφία – ΠΑΣΚΕ και ΔΑΚΕ – στο επιχειρησιακό σωματείο δεν έκανε απολύτως τίποτα για την απεργία και απέρριψε την πρόταση των ταξικών δυνάμεων να γίνει γενική συνέλευση για να ενημερωθούν οι εργαζόμενοι και να ληφθούν μέτρα για την οργάνωση της απεργίας.

Στο σωματείο των εργαζομένων του Πολεμικού Ναυτικού, η ΠΑΣΚΕ που πλειοψηφεί στη διοίκηση, αποφάσισε να μη γίνει απεργία, επειδή στις υπηρεσίες που συνεχώς συρρικνώνονται έχουν απομείνει 15 εργαζόμενοι και κατά την άποψή της «δεν αξίζει να απεργήσουν».

Στη γαλακτοβιομηχανία «ΔΩΔΩΝΗ» και στην πτηνοτροφική επιχείρηση «ΠΙΝΔΟΣ», οι συνδικαλιστικές πλειοψηφίες στα επιχειρησιακά σωματεία, στην πρώτη περίπτωση (ΠΑΣΚΕ – ΔΑΚΕ) κήρυξαν 3ωρη στάση εργασίας, στη δεύτερη (ΣΥΡΙΖΑ) απεργία μόνο για την πρώτη βάρδια.

Τα παραπάνω είναι μόνο ενδεικτικά των μεθοδεύσεων αυτών των πλειοψηφιών που είναι ξεκάθαρα πια εχθροί των συμφερόντων και των αναγκών των εργατών.

Posted in ριζασπάστης, τα παπαγαλάκια του κεφαλαίου, Δύο Ελλάδες δύο τάξεις μία λύση, είστε η ντροπή όλων των εργατών | Με ετικέτα: , | 2 Σχόλια »

Οι τρόικες «ταΐζουν» το χρέος!

Posted by redship στο 28 Σεπτεμβρίου , 2012

Το 2009 το δημόσιο χρέος ήταν στο 126,8% του ΑΕΠ.

Φέτος

– μετά από τρία χρόνια αδιάκοπης βαρβαρότητας, μετά από δύο μνημόνια, μετά από διαρκείς εφαρμοστικούς, από μεσοπρόθεσμα και από μακροπρόθεσμα μέτρα λεηλασίας, μετά από χαράτσια, φοροληστείες και «κουρέματα» –

το χρέος αναμένεται να κλείσει στο 164,9% του ΑΕΠ!

Κι όμως, ο κατήφορος δε σταματάει εδώ.

Μόλις χτες ο «οίκος πιστοληπτικής αξιολόγησης» (σ.σ.: έτσι αποκαλούν τα «κοράκια» οι κυβερνώντες που συνεργάζονται μαζί τους) «Fitch» προέβλεψε ότι

το 2013 το χρέος θα έχει ανέλθει στο 176,2% του ΑΕΠ και ένα χρόνο αργότερα,

το 2014, θα έχει εκτιναχθεί στο 180,2% του ΑΕΠ!

Με άλλα λόγια,

το χρέος

– που ο λαός σφαγιάζεται με στόχο, υποτίθεται, τη μείωσή του –

υπολογίζεται ότι στο τέλος και του δεύτερου μνημονίου,

θα είναι κατά περίπου

55% μεγαλύτερο (!)

από όσο ήταν τη στιγμή που οι κυβερνήσεις και οι εγχώριες τρόικες της πλουτοκρατίας έφεραν στην Ελλάδα το ΔΝΤ, την Κομισιόν και την ΕΚΤ για να το μειώσουν και για να μας… σώσουν!

 

Posted in τα παπαγαλάκια του κεφαλαίου, τα αλαλάζοντα κύμβαλα του ΔΝΤ, Δύο Ελλάδες δύο τάξεις μία λύση | Με ετικέτα: , , | 1 Comment »

Στουρνάρας, ο ΔουΝουΤοφάγος…

Posted by redship στο 26 Σεπτεμβρίου , 2012

 

Γράφει  ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

 

 

Μετά τα όσα δημοσιεύτηκαν για τον τρόπο με τον οποίο ο κ. Στουρνάρας «πέταξε έξω από το γραφείο του» (σ.σ.: ο Στουρνάρας…) τους εκπροσώπους της τρόικας, το λιγότερο που αξίζει στον υπουργό Οικονομικών είναι μια θέση στο πάνθεον των ηρώων της ελληνικής λεβεντιάς.

Εκεί, δίπλα στον Κολοκοτρώνη, τον Καραϊσκάκη και τον Νικηταρά.

Μάλιστα η γενναιότητα με την οποία αντιμετώπισε τον αντιπαθέστατο Τόμσεν, τον εκπρόσωπο του ΔΝΤ, είναι αρκετός λόγος ώστε η προτομή που θα φιλοτεχνηθεί (στο μέλλον…) για τον υπουργό να φέρει τη σεμνή επιγραφή: «Στουρνάρας, ο ΔουΝουΤοφάγος»…

Οσο για τις εφημερίδες που έγραψαν και τους τηλεοπτικούς και ραδιοφωνικούς σταθμούς που δεν σταματούν από το Σάββατο το βράδυ να αναπαράγουν τους άθλους του κ. υπουργού,

οι επικές περιγραφές τους για το πώς «κατσάδιασε» τους τροϊκανούς και για τα όσα διημείφθησαν εκεί πίσω από τις κλειστές πόρτες του υπουργικού γραφείου στη συνάντηση με την τρόικα,

όπου ο κ. Στουρνάρας – σύμφωνα με τα σχετικά ρεπορτάζ – «άστραψε και βρόντηξε»,

θέτουν σοβαρή υποψηφιότητα για το βραβείο «Πούλιτζερ».

Αλλωστε δεν είναι και μικρό πράγμα να μαθαίνεις τι συμβαίνει πίσω από τις επτασφράγιστες πόρτες και μετά να ενημερώνεις αυθεντικά, ειλικρινά και αντικειμενικά το λαό για τα… κατορθώματα ενός υπουργού.

Υπάρχει βέβαια και η άλλη δημοσιογραφία. Εκείνη που δεν φιλοτεχνεί «ήρωες» που τα «ανδραγαθήματά τους» αρχίζουν και τελειώνουν πίσω από κλειστές πόρτες.

Υπάρχει, δηλαδή η δημοσιογραφία που δεν αντιλαμβάνεται ότι οι αναγνώστες, οι τηλεθεατές, οι ακροατές είναι… στουρνάρια.

Οπως υπάρχει και η άλλη λογική:

Η λογική του να εμπιστεύεσαι όσα βλέπεις με τα μάτια σου

και να βγάζεις συμπεράσματα για όσα ακούς με τα αυτιά σου.

Ετσι, λοιπόν, με τα μάτια μας έχουμε δει και με τα αυτιά μας έχουμε ακούσει τον κ. Στουρνάρα να δηλώνει:

«Το Μνημόνιο είναιδιαβατήριο εξόδου από την επικίνδυνη ζώνη της χρεοκοπίας».

(Γιάννης Στουρνάρας, παρουσίαση έκθεσης του ΙΟΒΕ, 5/7/2010)

«Το Μνημόνιοείναι ένα αναγκαίο πρόγραμμα δημοσιονομικής προσαρμογής (…). Αν βγούμε από το Μνημόνιο σήμερα αυτό σημαίνει ακαριαίος θάνατος. Η Ελλάδα θα χρεοκοπήσει αμέσως (…)».

(Γιάννης Στουρνάρας, δηλώσεις στον «Βήμα FM», 21/9/2010)

«Χωρίς τη στήριξη της τρόικας, η ελληνική οικονομία θα είχε υποστεί μια απότομη συρρίκνωση…».

(Γιάννης Στουρνάρας, εφημερίδα «Μακεδονία», 19/3/2011)

«Η μόνη εναλλακτική στο Μνημόνιο είναι η χρεοκοπία (…) το Μνημόνιο αποτελεί μονόδρομο έναντι της χρεοκοπίας, που είναι και η μόνη εναλλακτική εκδοχή».

(Γιάννης Στουρνάρας, συνεδρίαση Επιτροπής Ερευνας και Τεχνολογίας της Βουλής, «newscode.gr», 24/5/2011)

«Δεν υπάρχει ουσιαστική εναλλακτική λύση από το μνημόνιο…».

(Γιάννης Στουρνάρας, συνεδρίαση Επιτροπής Ερευνας και Τεχνολογίας στη Βουλή, «Express.gr», 25/05/11).

«…Ο μεγαλύτερος κίνδυνος που ελλοχεύει είναι η ακύρωση του μνημονίου…».

(Γιάννης Στουρνάρας, παρουσίαση έκθεσης ΙΟΒΕ, 5/7/2010)

Κατόπιν αυτών, επομένως, δεν έχουμε καμία αμφιβολία για τον «ηρωισμό» του κ. Στουρνάρα απέναντι στην τρόικα.

Μια ευχή και μια ελπίδα έχουμε μόνο:

Αυτός που εξυμνούσε την τρόικα και τα μνημόνια πριν γίνει ακόμα υπουργός και τώρα ως υπουργός σε συνεργασία με την τρόικα κόβει μισθούς και συντάξεις,

ο κ. Στουρνάρας,

έτσι αψύς που είναι κατά την υπεράσπιση των συμφερόντων του ελληνικού λαού, την επόμενη φορά που θα… «πετάξει έξω» τους τροϊκανούς, να συγκρατήσει τη δίκαιη αγανάκτησή του, μην τους σφαλιαρίσει κιόλας και έχουμε μετά και κανένα διπλωματικό επεισόδιο…

Posted in τα παπαγαλάκια του κεφαλαίου, Το αστικό ιερόμετρο είναι χυδαίο | Με ετικέτα: | Leave a Comment »

Δημοσιογραφία πλυντήριο και ο ρόλος της Ολγας Τρέμη

Posted by redship στο 9 Σεπτεμβρίου , 2012

 

από  βαθύ  κόκκινο

 

 

   Του Κώστα Βαξεβάνη – HOT DOC

Πριν από χρόνια η λέξη «διαπλοκή» απέδιδε σε γενικές γραμμές τη σχέση συμφερόντων που υπάρχουν μεταξύ πολιτικών, επιχειρηματιών και Μέσων Ενημέρωσης. Σήμερα η διαπλοκή είναι ένας ξεπερασμένος όρος. Οι παλιοί πρωταγωνιστές του, με τα χρόνια, αποτέλεσαν ένα κλειστό σύστημα εξουσίας, το οποίο δεν διαπλέκεται απλώς για να κερδίζει, αλλά θεσμοθετεί τη διαφθορά με νόμους, την αυθαιρεσία του με πολιτικές αποφάσεις και την εξουσία του με την σιωπή. Δεν είναι η εξουσία πια που εξυπηρετεί τη διαπλοκή, αλλά η διαπλοκή που είναι εξουσία.

Στο σύστημα αυτό τα Μέσα Ενημέρωσης αποτελούν βασικό κρίκο. Όταν μιλάμε λοιπόν για χρηματισμό των δημοσιογράφων, δεν μιλάμε για τον διεφθαρμένο που ανοίγει το ένα χέρι για να γράψει με το άλλο «δυο καλές κουβέντες». Μιλάμε κυρίως για έναν εκμαυλισμό που διαστέλλει συνειδήσεις, που παρουσιάζει και παγιώνει το ανήθικο ως αναγκαίο. Ποτέ άλλοτε σε αυτή τη χώρα το «νόμιμο» δεν ήταν σε τόσο μεγάλη αντιδιαστολή με το «ηθικό». Συνεχώς παράγεται μια νομιμότητα που αντιστρατεύεται και τη λογική και την ηθική. Οι δημοσιογράφοι -κάποιοι δημοσιογράφοι- δεν εξυπηρετούν την εξουσία, αλλά είναι τμήμα της. Τμήμα μιας ελίτ που εξουσιάζει. Και που για να τη διατηρήσουν μπορεί να κάνουν αυτό που παλιά έλεγε ο Κακαουνάκης: «Να σκοτώσουν και τη μάνα τους». Πόσο μάλλον να πουν κάποια ψέματα.

Το χειρότερο είναι πως δεν αντιλαμβάνονται τον εαυτό τους ως διεφθαρμένο, αλλά ως έναν επιχειρηματία που κάνει μια δουλειά και είναι νόμιμος αφού κόβει τιμολόγια. Εκατομμύρια μαύρου χρήματος διακινούνται προς δημοσιογράφους και νομιμοποιούνται μέσα από εταιρίες «παροχής υπηρεσιών», «διαμόρφωσης προφίλ», «επικοινωνιακής στρατηγικής» και άλλα πολλά αόριστα. Δημοσιογράφοι αναλαμβάνουν το ξέπλυμα τραπεζών, επιχειρήσεων, επιχειρηματιών, σκανδάλων, και πληρώνονται μέσω διαφήμισης σε εφημερίδες και (πλέον) sites, κόβοντας τιμολόγιο για «επικοινωνιακή πολιτική». Αν τους πεις πως είναι ανήθικο, θα σου απαντήσουν πως είναι νόμιμο.

Δύο εταιρίες στην Ελλάδα ανέλαβαν με τη βοήθεια δημοσιογράφων να προωθήσουν την «αναγκαιότητα του μνημονίου». Η αμοιβή τους είναι μέσω κάποιας εταιρίας και κάποιας αόριστης, μη μετρήσιμης, παροχής υπηρεσιών. Μπορεί απλώς να εμφανίζονται πως διοργάνωσαν μια εκδήλωση. Και να σου ζητάνε και τα ρέστα που δεν τους δίνεις το δικαίωμα να συμπληρώσουν το εισόδημα τους. Το σύνολο σχεδόν των ελληνικών ΜΜΕ δεν έγραψε το παραμικρό για τις αποκαλύψεις για την Πειραιώς από το Hot Doc και το Reuters. Αντίθετα είχαν ύμνους για την εξαγορά της ΑΤΕ από την Πειραιώς, δίπλα ακριβώς στις ακριβοπληρωμένες διαφημίσεις.

Την περίοδο που ξέσπασε το σκάνδαλο της SIEMENS στη Γερμανία, οι ελληνικές εφημερίδες γέμισαν με διαφημίσεις της γερμανικής εταιρίας αντί για αποκαλύψεις. Το ίδιο έγινε και με το σκάνδαλο VODAFONE- υποκλοπές. Ο μεγαλύτερος εκμαυλιστής είναι η κυβέρνηση μέσω των κρατικών διαφημίσεων. Η Ελλάδα είναι η χώρα που έχει την παγκόσμια πρωτοτυπία, επί υπουργίας Θόδωρου Ρουσόπουλου, μια εφημερίδα που πουλούσε 28ο φύλλα να πουλά διαφήμιση έναντι ι,5 εκατομμυρίου ευρώ, όταν οι πρώτες εφημερίδες με 300.000 πωλήσεις έπαιρναν πολύ λιγότερο. Μέσα σε ένα τέτοιο κλίμα δεν ανθεί ούτε η δημοσιογραφία ούτε η αλήθεια. Αναπτύσσονται το ψέμα και οι εκβιασμοί, το δεύτερο νοσηρό παράγωγο. Ένας από τους λόγους που μαζί με τη δημοσιογραφία καταρρέει και η διαφήμιση είναι αυτός. Η διαφήμιση χρησιμοποιήθηκε ως μέσο χρηματισμού και χειραγώγησης. Και όπως είναι γνωστό, «όταν τρώνε, δεν μιλάνε».

Πλυντήριο Siemens

Αν κάποιος υποθέσει πως το σκάνδαλο της SIEMENS στην Ελλάδα μπορεί να αποδοθεί με νούμερα, μάλλον κάνει λάθος. Το μέγεθος του σκανδάλου και η διαφθορά έχουν πιο απλά μέτρα. Κυρίως το θράσος και την φυσικότητα με την οποία χρηματίστηκαν όσοι χρηματίστηκαν. Όταν ένας υπουργός παραλαμβάνει μαύρη σακούλα στον δρόμο, ένας άλλος μετράει τη μίζα μέσα στο γραφείο τού Χριστοφοράκου και ένας δημοσιογράφος κάνει παραλαβή μισθού χωρίς να βγει καν από το αμάξι του στο πάρκινγκ της SIEMENS, τότε ναι, καταλαβαίνεις τι μέγεθος είχε το σκάνδαλο. Αλλά σκάνδαλο, ποιο σκάνδαλο; Ακόμη κι αν υπήρξε, σίγουρα δεν έχει το μέγεθος που πιστεύουμε, υποστηρίζουν δημοσιογράφοι στα τηλεπαράθυρα. Αυτά από τα οποία αυτοκτόνησε η αξιοπιστία του επαγγέλματος στπ διάρκεια του σκανδάλου.

Τον Νοέμβριο του 2006, οι γερμανικές αρχές οδήγησαν στην ανάκριση δύο υψηλόβαθμα στελέχη της SIEMENS, τους Κουτσενρόιτερ και Σίκατζεκ, υπεύθυνους για τα «μαύρα ταμεία» της επιχείρησης. Ο γερμανικός κολοσσός είχε προχωρήσει σε χρηματισμό πολιτικών, κρατικών λειτουργών και δημοσιογράφων σε ολόκληρο τον κόσμο για να εξασφαλίσει συμβόλαια ι,3 δισ. ευρώ. Η Ελλάδα ήταν στον κατάλογο της διαφθοράς, όπως άλλωστε και για την άλλη γερμανική εταιρία HDW, που είχε αναλάβει την πώληση υποβρυχίων στην Ελλάδα. Όσα προέκυψαν από τη γερμανική δικογραφία ήταν πάρα πολύ ενδιαφέροντα. Μια βεντάλια από υπεράκτιες εταιρίες και μια ομάδα από έλληνες δικηγόρους, επιχειρηματίες και τραπεζίτες, σχετίζονταν με το μαύρο χρήμα της εταιρίας στην Ελλάδα.

Τα υπόγεια των κτιρίων 1702 και 1703 της Siemens στηνοδό Hofmannstrasse ήταν γεμάτα από έγγραφα που πιστοποιούσαν τις λεγόμενες «χρήσιμες δαπάνες», δηλαδή τις μυστικές πληρωμές μαύρου χρήματος. Στην Ελλάδα όμως, στα Μέσα Ενημέρωσης δεν υπάρχουν σχετικά ρεπορτάζ. Αντίθετα, τις ημέρες που κλονίζεται ο γερμανικός κολοσσός, οι ελληνικές εφημερίδες δημοσιεύουν άφθονες καταχωρήσεις της SIEMENS, που διαφημίζει την προσφορά της στην Ελλάδα επί δεκαετίες. Ο ελληνικός Τύπος, μπουκωμένος από το χρήμα των διαφημίσεων, μάλλον δεν μπορεί να μιλήσει ταυτόχρονα και για το σκάνδαλο.

Μαύρο χρήμα και λευκές περιστερές

Στις 31η Ιανουαρίου 2003, στο εστιατόριο Alter Wirt του Μονάχου, πέντε άντρες μιλάνε χαμηλόφωνα την ώρα που γευματίζουν. Ανάμεσα τους είναι δύο από τα πιο ισχυρά στελέχη της SIEMENS, οι Σίκατζεκ και Κουτσενρόιτερ, υπεύθυνοι των μαύρων ταμείων της επιχείρησης. Η συζήτηση τους ήταν μια από τις πιο εμπιστευτικές διαδικασίες στη λειτουργία της SIEMENS, αλλά έγινε γνωστή τρία χρόνια αργότερα, όταν η εισαγγελία του Μονάχου άρχισε να μπαίνει βαθιά στην υπόγεια λειτουργία της SIEMENS. Τα στελέχη της SIEMENS είχαν συναντηθεί για να συμφωνήσουν τον ασφαλή τρόπο διανομής των κονδυλίων χρηματισμού στο εξωτερικό. Έως το 1998 τα κονδύλια διαφθοράς για το εξωτερικό θεωρούνταν στη Γερμανία νόμιμα και μάλιστα δικαιολογούνταν στην εφορία. Ψηφίστηκε όμως νόμος που απαγόρευε στις γερμανικές εταιρίες να έχουν τέτοιες λειτουργίες. Έτσι η SIEMENS έπρεπε να βρει ασφαλή τρόπο για να χρημαρίζει. Μέχρι το 1998 έφευγαν χρήματα από προσωπικούς λογαριασμούς στελεχών της εταιρίας και κατέληγαν στους αποδέκτες.

Το σχέδιο που επεξεργάστηκε η ομάδα κρυφής λειτουργίας προέβλεπε πώς δημιουργούνται μια σειρά απά εταιρείες συμβούλων, οι οποίες θα κόβουν τιμολόγια για εικονική παροχή υπηρεσιών στη SIEMENS ή για παροχή έργου σε έργα που ήδη είχαν γίνει αλλά μεταχρονολογημένα.  Αυτές οι εταιρίες συμβούλων πλήρωναν άλλες offshore εταιρίες, πάλι για παροχή συμβουλευτικού έργου, και αυτές με τη σειρά τους, μέσα από μια δαιδαλώδη διαδρομή, μετέφεραν χρήματα στους τελικούς αποδέκτες που δεν ήταν άλλοι από πολιτικούς, στελέχη επιχειρήσεων και δημοσιογράφους. Οι τελευταίοι είχαν τον ρόλο της διαμόρφωσης της θετικής εικόνας για τη SIEMENS της αποσιώπησης αρνητικών ειδήσεων την επιχείρηση.

Το μεγάλο πλυντήριο μαύρου χρήματος λειτουργούσε μια χαρά,    αποδίδοντας ωσάν λευκές περιστερές διαφθορείς και διεφθαρμένους.

Η μέθοδος των τριών

Το 1996, το τιμόνι της SIEMENS στην Ελλάδα αναλαμβάνει ο Μιχάλης Χριστοφοράκος, ο οποίος οργανώνει ένα ισχυρό και προστατευμένο δίκτυο διακίνησης μαύρου χρήματος, πρώτα στα δυο μεγάλα κόμματα και στη συνέχεια σε πρόσωπα. Επικεφαλής του δικτύου από το 2001 είναι ο πρώην Διευθυντής Τηλεπικοινωνιών της SIEMENS, Πρόδρομος Μαυρίδης.

Το μαύρο χρήμα φτάνει με τρεις τρόπους στην Ελλάδα. Στο επίκεντρο της διακίνησης του μαύρου χρήματος είναι η Dreshner Bank. Η πρώτη μέθοδος είναι η πιο απλή, αλλά δεν μπορεί να επαναλαμβάνεται. Ο Μαυρίδης φαίνεται να παίρνει δάνειο από την τράπεζα στην Ελβετία με ενέχυρο τραπεζικούς λογαριασμούς εκεί. Στη συνέχεια κάνει ανάληψη του ποσού, ενώ η SIEMENS αποπληρώνει το δάνειο στην Ελβετία. Το 2002 φαίνεται με τον τρόπο αυτό να χρησιμοποιήθηκαν από τον Μαυρίδη 2 εκατομμύρια ευρώ.

Η δεύτερη μέθοδος φαίνεται να είχε τη συνδρομή πολιτικών παραγόντων. Με το επιχείρημα της ανάγκης επαναπατρισμού κεφαλαίων από το εξωτερικό, δόθηκε φορολογική αμνηστία. Μπορούσε κάποιος να φέρει κεφάλαια από το εξωτερικό, πληρώνοντας μόλις 3%, εξασφαλίζοντας πως δεν θα υπάρξει έλεγχος του πόθεν έσχες. Η SIEMENS έφερε με τον τρόπο αυτό μέσω Μαυρίδη 6 εκατομμύρια ευρώ το2005.

Η τρίτη μέθοδος ήταν πιο διαδεδομένη. Στέλεχος της Dreshner Bank έβρισκε με τη βοήθεια στελεχών ελληνικών τραπεζών Έλληνες οι οποίοι ήθελαν να βγάλουν λεφτά στο εξώτερικό από παράνομες δροστηριότητες αλλά δεν μπαρούσαν, γιατί οποιαδήποτε τραπεζική συναλλαγή υπήρχε πιθανότητα να ξεκινήσει έρευνα. Έτσι παρέδιδαν χρήματα στον Μαυρίδη, ο οποίος τα χρημοποιούσε για χρηματισμούς. Στη συνέχια η SIEMENS μέσω δύο ofshore εταιριών κατέθετε το αντίστοιχο ποσό σε λογαριασμό του παρένθετου προσώπου στο εξωτερικό. Κανένας δεν μπορούσε έτσι να συσχετιστεί με τα μαύρα κονδύλια με τη SIEMENS, αφού τα πρόσωπα που άνοιγαν λογαριασμούς δεν είχαν καμία σχέση με την εταιρία.

Στοιχεία γι” αυτά τα μαύρα κονδύλια βρέθηκαν στο ημερολόγιο της Κατερίνας Τσακάλου, έμπιστης γραμματέα του Χριστοφοράκου. Στο ημερολόγια ύπαρχουν βεβαία ονόματα και δημοσιογράφων. Ο χρηματισμός δημοσιογράφων είχε, απ” ό,τι φαίνεται, δυο μορφές: Τις απευθείας πληρωμές που έκανε ο Χριστοφοράκος και η ηγετική ομάδα της SIEMENS, και τα μαύρα κονδύλια που πληρώνονταν έμμεσα, μέσω εταιριών συμβούλων της SIEMENS.  Οι εταιρίες συμβούλων είναι μια διεθνής πρακτική που χρησιμοποιούν εταιρίες σε όλο τον κόσμο για να χρηματίζουν «ευαίσθητες» συμμαχικές ομάδες όπως οι δημοσιογράφοι. Μια εταιρία, για παράδειγμα, μπορεί να έχει αναλάβει ένα έργο για τη SIEMENS μη μετρήσιμο πάντα αντικειμενικά, όπως είναι η παροχή συμβουλευτικών υπηρεσιών, και στη συνέχεια, αφού πληρωθεί γ” αυτό το έργο, να διανείμει το ποσό σε δημοσιογράφους που υποστηρίξουν την «εταιρική πολιτική». Οι δημοσιογράφοι, με τη σειρά τους, θα κόψουν τιμολόγια για παροχή υπηρεσιών ή συγγραφή εταιρικών κειμένων, ακόμη και για σεμινάρια ή εκπαίδευση προσωπικού. Όλα νόμιμα, αλλά ανήθικα.

«Intelligent report» κ.α. ιστορίες

Ο ισχυρός άντρας της SIEMENS στην Ελλάδα διατηρούσε προσωπικά σχέσεις με αρκετούς δημοσιογράφους. Όπως αναφέρει άνθρωπος που συμμετείχε στο δίκτυο, οι δημοσιογράφοι που χρηματίζονταν από τον Χριστοφοράκο ήταν δύο κατηγοριών. Η μία ήταν οι προσωπικές του επιλογές, δηλαδή αυτοί τους οποίους γνώριζε ή θεωρούσε ικανούς να είναι διαμορφωτές της κοινής γνώμης. Κάποιοι από αυτούς ήταν πραγματικά φίλοι του. Η άλλη κατηγορία ήταν δημοσιογράφοι τους οποίους χρημάτιζε χωρίς να τους έχει πραγματικά ανάγκη, μόνο και μόνο για να είναι στη σφαίρα επιρροής του. Για τους περισσότερους από αυτούς μιλούσε υποτιμητικά, όπως άλλωστε και για τους πολιτικούς. Στον κύκλο των ανθρώπων των μαύρων ταμείων, «ο κοντός υπουργός που την έστηνε στη γωνία για να πάρει τη μαύρη σακούλα» και ο «αθεόφοβος που μέτραγε μέχρι και τη μίζα μέσα στο γραφείο» ήταν μερικά από τα ανέκδοτα, τα οποία όμως ανταποκρίνονταν στην πραγματικότητα.

Ο χρηματισμός των δημοσιογράφων ήταν μια υπόθεση ρουτίνας για τη SIEMENS. Μερικοί τηλεφωνούσαν και πήγαιναν για να εισπράξουν όπως θα έκαναν για το λογιστήριο της δουλειάς τους. Την ομάδα που εισέπραττε μαύρα χωρίς αποδείξεις αποτελούσαν:

Ο Κ.Π., διευθυντής μεγάλου ραδιοφωνικού σταθμού, ο οποίος ήταν γνωστός για τις σχέσεις του με την Εκκλησία και το Αγιο Όρος. Ο χρηματισμός του άγγιζε τα όρια «δουλειάς Δημοσίου», αφού πήγαινε στο πάρκινγκ της SIEMENS και δεν έβγαινε καν από το αυτοκίνητο. Περίμενε απλώς να του πάνε τα χρήματα εκεί. Συνήθως 30.οοοτη φορά.

Ο Π.Τ. ήταν από αυτούς που εκτιμούσε ο Χριστοφοράκος. Γνωστός άνθρωπος της τηλεόρασης. Συνήθως πληρωνόταν μέσω της γυναίκας του, που εμφανιζόταν ότι παρέχει νομικές υπηρεσίες στον Χριστοφοράκο.

Ο Τ.Μ., ο οποίος, παρότι δεν πρόσφερε ιδιαίτερες υπηρεσίες ως οικονομικός συντάκτης, συνέχισε να πληρώνεται κυρίως από συνήθεια.

 

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in πολιτικη, τα παπαγαλάκια του κεφαλαίου, τα ΜΜΕ στην υπηρεσία του κεφαλαίου, Η «Δημοκρατία του φερετζέ» | Με ετικέτα: , , , , | 2 Σχόλια »