καράβι κόκκινο

τα μαύρα τα μαλλιά μας και αν ασπρίσαν δεν μας τρομάζει η βαρυχειμωνιά

  • Ε, το λοιπόν, ο,τι και να είναι τ’ άστρα, εγώ τη γλώσσα μου τους βγάζω. Για μένα, το λοιπόν, το πιο εκπληκτικό, πιο επιβλητικό, πιο μυστηριακό και πιο μεγάλο, είναι ένας άνθρωπος που τον μποδίζουν να βαδίζει. Είναι ένας άνθρωπος που τον αλυσοδένουνε

  • Γιάννης Ρίτσος

    Να με θυμόσαστε - είπε. Χιλιάδες χιλιόμετρα περπάτησα χωρίς ψωμί, χωρίς νερό, πάνω σε πέτρες κι αγκάθια, για να φέρω ψωμί και νερό και τριαντάφυλλα. την ομορφιά ποτές μου δεν την πρόδωσα. Όλο το βιος μου το μοίρασα δίκαια. Μερτικό εγώ δεν κράτησα. Πάμπτωχος. Μ' ένα κρινάκι του αγρού τις πιο άγριες νύχτες μας φώτισα. Να με θυμάστε.

  • κώστας βάρναλης

    Δε λυπάμαι τα γηρατειά που φεύγουν - τα μωράκια που έρχονται άθελά τους να ζήσουν σκλάβοι, να πεθάνουν σκλάβοι, σ' έναν κόσμο ελεύθερων αφεντάδων. Θα τους μαθαίνουν: η σκλαβιά τους χρέος εθνικόν και σοφία του Πανάγαθου!... Πότε θ' αναστηθούν οι σκοτωμένοι; ΚΩΣΤΑ ΒΑΡΝΑΛΗΣ 20.10.1973

  • ------------------------------- Την πόρτα αν δεν ανοίγει, τη σπαν, σας είπα. Τι στέκεστε, τι γέρνετε σκυφτοί; Λαέ σκλάβε, δειλέ, ανανιώσου, χτύπα! Και κέρδισε μονάχος το ψωμί -------------------------------- -------------------------------- ''Aν το δίκιο θες, καλέ μου, με το δίκιο του πολέμου θα το βρής. Όπου ποθεί λευτεριά, παίρνει σπαθί''
  • κομαντάντε Μάρκος

  • «Ο Μάρκος είναι γκέι στο Σαν Φρανσίσκο, μαύρος στη Νότια Αφρική, ασιάτης στην Ευρώπη, αναρχικός στην Ισπανία, Παλαιστίνιος στο Ισραήλ, γύφτος στην Πολωνία, ειρηνιστής στη Βοσνία, Εβραίος στη Γερμανία, μια γυναίκα μόνη στο Μετρό τα ξημερώματα, με άλλα λόγια ο Κομαντάτε Μάρκος είμαστε εμείς, το πρόσωπο του κάθε καταπιεσμένου ανθρώπου πάνω στον πλανήτη»
  • μπερτολντ μπρεχτ

    Δεν είμαι άδικος, μα ούτε και τολμηρός και να που σήμερα μου δείξανε τον κόσμο τους μόνο το ματωμένο δάκτυλό τους είδα μπρος και είπα ευθύς: “μ’αρέσει ο νόμος τους” Τον κόσμο αντίκρυσα μέσ’απ’ τα ρόπαλά τους Στάθηκα κι είδα, ολημερίς με προσοχή. Είδα χασάπηδες που ήταν ξεφτέρια στη δουλειά τους. και σαν με ρώτησαν “σε διασκεδάζει;” είπα “πολύ”! Κι από την ώρα εκείνη, λέω “ναι” σε όλα, κάλλιο δειλός, παρά νεκρός να μείνω. Για να μη με τυλίξουνε σε καμιά κόλλα, ό,τι κανένας δεν εγκρίνει το εγκρίνω Φονιάδες είδα, κι είδα πλήθος θύματα, μου λείπει θάρρος, μα όχι και συμπόνια Και φώναξα, βλέποντας τόσα μνήματα: “καλά τους κάνουν -για του έθνους την ομόνοια!” Να φτάνουν είδα δολοφόνων στρατιές κι ήθελα να φωνάξω “σταματήστε!” Μα ξέροντας πως κρυφοκοίταζε ο χαφιές, μ’άκουσα να φωνάζω: “Ζήτω!Προχωρήστε!” Δε μου αρέσει η φτήνια και η κακομοιριά Γι’αυτό κι έχει στερέψει η έμπνευσή μου. Αλλά στου βρώμικού σας κόσμου τη βρωμιά ταιριάζει, βέβαια-το ξέρω-κι η έγκρισή μου

  • Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας

    Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας κι αφήνει άλλους ν' αγωνιστούν για τη υπόθεσή του πρέπει προετοιμασμένος να ' ναι : γιατί όποιος δεν έχει τον αγώνα μοιραστεί Θα μοιραστεί την ήττα . Ούτε μια φορά δεν αποφεύγει τον αγώνα αυτός που θέλει τον αγώνα ν' αποφύγει : γιατί θ' αγωνιστεί για την υπόθεση του εχτρού όποιος για τη δικιά του υπόθεση δεν έχει αγωνιστεί .
  • εγκώμιο στον κομμουνισμό – μπέρτολτ μπρέχτ

    Είναι λογικός, καθένας τον καταλαβαίνει. Ειν' εύκολος. Μια και δεν είσαι εκμεταλλευτής, μπορείς να τον συλλάβεις. Είναι καλός για σένα, μάθαινε γι' αυτόν. Οι ηλίθιοι ηλίθιο τον αποκαλούνε, και οι βρωμεροί τον λένε βρωμερό. Αυτός είναι ενάντια στη βρωμιά και την ηλιθιότητα. Οι εκμεταλλευτές έγκλημα τον ονοματίζουν. Αλλά εμείς ξέρουμε: Είναι το τέλος κάθε εγκλήματος. Δεν είναι παραφροσύνη, μα Το τέλος της παραφροσύνης. Δεν είναι χάος Μα η τάξη. Είναι το απλό Που είναι δύσκολο να γίνει.
  • οι δικαστές

    Να οι κύριοι δικαστές τους λέμε οι καταπιεστές πως δίκαιο είναι τον λαό τι συμφέρει μα αυτοί δεν ξέρουν ποιο είναι αυτό κι έτσι δικάζουν στο σωρό μέχρι να βάλουν το λαό ολόκληρο στο χέρι
  • ———–

    Εχουνε νομικά βιβλία και διατάγματα Εχουνε φυλακές και οχυρώσεις Εχουνε δεσμοφύλακες και δικαστές Που παίρνουνε πολλά λεφτά κι έτοιμοι για όλα είναι. Μπ. Μπρεχτ
  • ———————

    "Όταν ήρθαν να πάρουν τους Εβραίους, δεν διαμαρτυρήθηκα, γιατί δεν ήμουν Εβραίος. Όταν ήρθαν για τους κομμουνιστές δεν φώναξα, γιατί δεν ήμουν κομμουνιστής. Όταν κατεδίωξαν τους τσιγγάνους, ούτε τότε φώναξα, γιατί δεν ήμουν τσιγγάνος. Όταν ο Χίτλερ φυλάκιζε ομοφυλόφιλους δεν αντέδρασα γιατί δεν ήμουν ομοφυλόφιλος Όταν έκλεισαν το στόμα των Ρωμαιοκαθολικών που αντιτάσσονταν στο φασισμό, δεν έκανα τίποτα γιατί δεν ήμουν καθολικός. Μετά ήρθαν να συλλάβουν εμένα, αλλά δεν υπήρχε πια κανείς να αντισταθεί μαζί μου"
  • ========================

    Λες: Πολύ καιρό αγωνίστηκες. Δεν μπορείς άλλο πια ν’ αγωνιστείς. Άκου λοιπόν: Είτε φταις είτε όχι: Σαν δε μπορείς άλλο να παλέψεις, θα πεθάνεις. Λες: Πολύ καιρό έλπιζες. Δεν μπορείς άλλο πια να ελπίσεις. Έλπιζες τi; Πως ο αγώνας θαν’ εύκολος; Δεν είν’ έτσι. Η θέση μας είναι χειρότερη απ’ όσο νόμιζες. Είναι τέτοια που: Αν δεν καταφέρουμε το αδύνατο Δεν έχουμε ελπίδα. Αν δεν κάνουμε αυτό που κανείς δεν μπορεί να μας ζητήσει Θα χαθούμε. Οι εχθροί μας περιμένουν να κουραστούμε. Όταν ο αγώνας είναι στην πιο σκληρή καμπή του. Οι αγωνιστές έχουν την πιο μεγάλη κούραση. Οι κουρασμένοι, χάνουν τη μάχη.
  • Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους

    Αυτοί που βρίσκονται ψηλά θεωρούν ταπεινό να μιλάς για το φαΐ. Ο λόγος; έχουνε κιόλας φάει. Αν δε νοιαστούν οι ταπεινοί γι' αυτό που είναι ταπεινό ποτέ δεν θα υψωθούν. Αυτοί που αρπάνε το φαϊ απ’ το τραπέζι κηρύχνουν τη λιτότητα. Αυτοί που παίρνουν όλα τα δοσίματα ζητάν θυσίες. Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους για τις μεγάλες εποχές που θά 'ρθουν.
  • che

    Πιστεύω στην ένοπλη πάλη σαν μοναδική λύση για τους λαούς που αγωνίζονται για την απελευθέρωσή τους και είμαι συνεπής με τις πεποιθήσεις μου. Πολλοί θα με πουν τυχοδιώκτη και είμαι, μόνο που είμαι άλλου είδους τυχοδιώκτης, ένας από εκείνους που προβάλλουν τα στήθη τους για να αποδείξουν τις αλήθειες τους.

  • Αξίζει για ένα όνειρο να ζεις, κι ας είναι η φωτιά του να σε κάψει
  • pablo neruda

    όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας, επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές, όποιος δεν αλλάζει περπατησιά, όποιος δεν διακινδυνεύει και δεν αλλάζει χρώμα στα ρούχα του, όποιος δεν μιλεί σε όποιον δεν γνωρίζει. όποιος αποφεύγει ένα πάθος, όποιος δεν είναι ευτυχισμένος στη δουλειά του, όποιος δεν διακινδυνεύει τη βεβαιότητα για την αβεβαιότητα για να κυνηγήσει ένα όνειρο, όποιος δεν επιτρέπει στον εαυτό του τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του να αποφύγει τις εχέφρονες συμβουλές. όποιος δεν ταξιδεύει, όποιος δεν διαβάζει, όποιος δεν ακούει μουσική, όποιος δεν βρίσκει σαγήνη στον εαυτό του όποιος καταστρέφει τον έρωτά του, όποιος δεν επιτρέπει να τον βοηθήσουν, όποιος περνάει τις μέρες του παραπονούμενος για τη τύχη του ή για την ασταμάτητη βροχή. όποιος εγκαταλείπει μια ιδέα του πριν την αρχίσει, όποιος δεν ρωτά για πράγματα που δεν γνωρίζει. Αποφεύγουμε τον θάνατο σε μικρές δόσεις, όταν θυμόμαστε πάντοτε ότι για να είσαι ζωντανός χρειάζεται μια προσπάθεια πολύ μεγαλύτερη από το απλό γεγονός της αναπνοής. Μόνο η ένθερμη υπομονή θα οδηγήσει στην επίτευξη μιας λαμπρής ευτυχίας.

  • από το Canto general

    Μπορεί να κόψουν όλα τα λουλούδια, αλλά δεν θα γίνουν ποτέ αφέντες της Άνοιξης
  • κ. καβάφης

    Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις
  • κωστής παλαμάς

    Και τους τρέμουνε των κάμπων οι κιοτήδες και μ’ ονόματα τους κράζουν πονηρά κλέφτες κι απελάτες και προδότες. Τους μισούν οι βασιλιάδες κι όλοι οι τύραννοι κι είναι μέσα στους σκυφτούς τα παλληκάρια κι είναι μες στους κοιμισμένους οι στρατιώτες…” Κ . Παλαμάς στο Δωδεκάλογο του Γύφτου.
  • διαμοιρασμός του blog

    Bookmark and Share
  • διαχείριση

  • on line επισκέπτες

  • ημερολόγιο άρθρων

    Δεκέμβριος 2019
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Φεβ.    
     1
    2345678
    9101112131415
    16171819202122
    23242526272829
    3031  
  • Εγγραφή

Archive for the ‘τα ΜΜΕ στην υπηρεσία του κεφαλαίου’ Category

Αλεξάνδρα Μπαλού στην ΝΕΤ (31/05/2012)

Posted by redship στο 31 Μαΐου , 2012

από redfly planet

Το παρακάτω βίντεο αποτελεί ένα καλό παράδειγμα για να κατανοηθούν τα αίτια της δυσαρέσκειας που έχει εκφράσει επανελλημένως το τελευταίο διάστημα το ΚΚΕ, απέναντι στην αντιμετώπισή του από την δημόσια τηλεόραση, είτε επισήμως, είτε μέσω παρεμβάσεων σε πολιτικές εκπομπές (για την ιδιωτική τηλεόραση θεωρώ πως ο καθένας αντιλαμβάνεται τον ρόλο τους ως φερέφωνα των συμφερόντων της ιδιοκτησίας τους).

Η κατευθυνόμενη δημοσιογράφος της ΝΕΤ, Ντένια Σαρακίνη, στον δρόμο που χάραξαν και χαράσσουν όλα τα αστικά μέσα ενημέρωσης (μέσα σε αυτά και τα κρατικά), όσον αναφορά την συστηματική διαστρέβλωση των θέσεων του ΚΚΕ και την πρόταση της Λαϊκής Εργατικής Εξουσίας που έχει καταθέσει ξεκάθαρα και ολοκληρωμένα βάση των σημερινών αντικειμενικών συνθηκών, ήδη από τον ΑΠΡΙΛΙΟ ΤΟΥ 2010 (!!!), επέμενε για άλλη μια φορά στον αστικό μύθο πως το ΚΚΕ δεν θέλει να κυβερνήσει και πως δεν έχει διατυπώσει πτόταση εξουσίας. Μεγαλύτερη ανοησία απο αυτήν, δεν υπάρχει !  Μπροστά στο ξεκάθαρο προβοκάρισμα του ΚΚΕ εκ μέρους της δημοσιογράφου της ΝΕΤ, την ευκαιρία άρπαξε ώστε να ρίξει λίγη λάσπη και το φρούτο που περιφέρει ως στέλεχος η Νέα Δημοκρατία, Κατερίνα Παπακώστα «Αυτή είναι μια είδηση … Κάνει κυβερνητική πρόταση το ΚΚΕ».

Εκτός απο αυτό όμως, χαρακτηριστικό είναι πλέον και το κόλπο των προβοκατόρικων ερωτήσεων εκ της διευθύνσεως της ΝΕΤ, όπου την τελευταία εβδομάδα πραγματικά έχει κολλήσει η βελόνα των δημοσιογράφων στο τι δείχνουν τα στημένα τους γκάλοπ και αποφεύγουν τις ερωτήσεις για το πρόγραμμα και τις προτάσεις του ΚΚΕ. Δεν κρύβεται πάντως η αγωνία τους να πάνε το ΚΚΕ, έστω και τεχνητά, στο 5 ή στο 4%. Βέβαια ο στόχος είναι εκτός βουλής (και εκτός νόμου όταν έρθει η ώρα), αλλά ξέρουν ότι οι κοινωνικές ρίζες του ΚΚΕ είναι πολύ βαθιές.

Η Αλεξάνδρα Μπαλού όμως αντέδρασε άμεσα στην διαστρέβλωση που επιχειρήθηκε για άλλη μια φορά, ξεκαθαρίζοντας το τοπίο όσο αναφορά και αυτόν τον αστικό μύθο.

Posted in τα παπαγαλάκια του κεφαλαίου, τα ΜΜΕ στην υπηρεσία του κεφαλαίου, ο δρόμος του ΚΚΕ | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

Όταν ο καθεστωτικός τύπος αποκτά ενδιαφέρον… (και προκαλεί ενδιαφέροντα σχόλια)

Posted by redship στο 4 Μαΐου , 2012

Γεώργιος Π. Μαλούχος
Κόμματα και ψέματα

 

Την Κυριακή, δύο βασικές κατηγορίες κομμάτων κονταροχτυπιούνται και για την τελευταία ψήφο, από την τεράστια Β’ Αθηνών έως το τελευταίο χωριό της Ελλάδας: τα «μνημονιακά» και τα «αντιμνημονιακά». Οι παλιές διακρίσεις με βάση την ιδεολογική κατεύθυνση των κομμάτων έχουν πλέον ξεπεραστεί πλήρως και εκείνο που προσδιορίζει τώρα την ταυτότητά τους είναι η θέση τους έναντι των δανειακών συμβάσεων και του οικονομικού προγράμματος που τα συνοδεύει. «Δεξιά» και «Αριστερά» είναι λέξεις χωρίς καμιά πλέον πραγματική σημασία – κάτι που σύντομα θα αλλάξει και πάλι…
Σε γενικές γραμμές, τα δύο μπλοκ εκφράζουν τις εξής θέσεις: το πρώτο, ότι πρέπει να ψηφιστούν τα μνημονιακά κόμματα για να επιτευχθεί σταθερότητα, παραμονή στο ευρώ, συνέχιση του προγράμματος και μέσα από αυτά να έρθει κάποτε η ανάπτυξη στη χώρα. Ότι άλλος δρόμος δεν υπάρχει και ότι ο κίνδυνος διακοπής του προγράμματος ισοδυναμεί με το τέλος της Ελλάδας. Το δεύτερο, υποστηρίζει γενικά την καταγγελία των δανειακών συμβάσεων σε διάφορες παραλλαγές από την πλήρη απαγκίστρωση έως την «επαναδιαπραγμάτευση». Υποστηρίζουν ότι αν οι συμβάσεις αυτές ισχύσουν, η Ελλάδα θα διαλυθεί από την ύφεση και θα ξεπουληθεί ολόκληρη.
Και τα δύο μπλοκ κομμάτων και θέσεων έχουν «τη λύση», το καθένα με τον δικό του τρόπο. Εχουν τις απαντήσεις, εκφράζουν τη βεβαιότητα ότι αν οι πολίτες τα επιλέξουν, έστω και μέσα από έναν δύσκολο δρόμο, θα δώσουν την απάντηση στην κρίση και θα οδηγήσουν την Ελλάδα σε νέους δρόμους. Όμως, στη μεγίστη πλειοψηφία τους, τα κόμματα ψεύδονται.
Και τα δύο μπλοκ ξεχνούν αυτά που δεν βολεύουν τις απόψεις τους. Το «μνημονιακό» ξεχνά ότι τα δημόσια έσοδα και γενικά οι δημοσιονομικοί δείκτες έχουν καταρρεύσει, ξεχνά ότι τη Δευτέρα το πρωί η Τρόικα, που έχει σωπάσει σχεδόν σε όλη τη διάρκεια του προεκλογικού αγώνα, θα είναι εδώ και θα μιλήσει. Δεν αναφέρουν καν τη λέξη τρόικα, δεν υπάρχει στο λεξιλόγιό τους, παρά το γεγονός ότι με αυτή και μόνο με αυτή θα έχουν να κάνουν. Επίσης, τάζουν ότι εξασφαλίζουν το ευρώ, κάτι που κάθε άλλο παρά αλήθεια είναι. Την ίδια στιγμή, δεν σταματούν να μιλούν για ανάπτυξη, η οποία, υποτίθεται, θα έρθει…
Το «αντιμνημονιακό» μπλοκ λησμονεί συστηματικά ότι η Ελλάδα έχει πρακτικά ήδη πτωχεύσει και ότι το σύστημα δημοσίων πληρωμών δεν είναι πλέον ούτε σύστημα ούτε πληρωμών. Λησμονεί ότι η χώρα είναι πλήρως εξαρτημένη από τις αποφάσεις της τρόικας την οποία επίσης κι αυτό το μπλοκ δεν αναφέρει, παρά μόνον για να σηκώσει τους τόνους της ρητορείας. Αναφέρονται σε επιστροφή των «κλεμμένων ονείρων» και «δικαιωμάτων» του λαού, τα οποία δεν πρόκειται να επιστρέψουν ό,τι κι αν γίνει: αντίθετα, η απαγκίστρωση της Ελλάδας από το πρόγραμμα είναι πολύ πιθανό να κάνει και αυτά τα 370 ή τα 450 ευρώ τον μήνα να μοιάζουν με μακρινό όνειρο…
Δυστυχώς, είτε με τα όσα λένε, είτε με τα όσα αποσιωπούν, τα κόμματα και των δύο μπλοκ επί της ουσίας λένε ψέματα. Λένε ότι έχουν τις λύσεις, σε κάτι για το οποίο λύσεις πολύ απλά, δυστυχώς πλέον, δεν υπάρχουν. Και το μόνο που δεν συζητούν είναι η πραγματικότητα. Ότι, δηλαδή, η Ελλάδα έχει ήδη πτωχεύσει και ότι πράγματι έχει δύο δρόμους μπροστά της, αλλά πολύ διαφορετικούς από εκείνους που περιγράφουν.
Ο ένας, είναι η συμμόρφωση με τις δανειακές συμβάσεις. Κι αυτός θα σημαίνει, πολύ απλά, ότι η χώρα θα βρεθεί όντως και σύντομα σε επίπεδα αμοιβών, συντάξεων και κοινωνικού κράτους Ρουμανίας ή Βουλγαρίας με ανεργία μεγαλύτερη της Ισπανίας. Ο άλλος είναι η μη συμμόρφωση. Και αυτός, ουδείς μπορεί να γνωρίζει σήμερα πού οδηγεί: είναι ένας δρόμος άδηλος ως προς το αποτέλεσμά του, το οποίο, πάντως, έχει πολύ σημαντικές πιθανότητες να σημαίνει ότι η χώρα πρέπει να είναι έτοιμη να υποστεί ένα ακόμα πιο βίαιο και άμεσο σοκ…
Οσο για τα περί αναδιαπραγμάτευσης, αυτά καλό θα ήταν να είχαν σβηστεί από τη δημόσια συζήτηση σε μια τόσο κρίσιμη ώρα: επαναδιαπραγμάτευση δεν υπάρχει και αυτό το γνωρίζουν άπαντες. Για να μην υπάρχει και σχετική παρεξήγηση, μην κρυφτεί κανείς πίσω από την ίδια λέξη που χρησιμοποιεί ο Ολάντ: η Γαλλία δεν έχει υπογράψει κανένα μνημόνιο – αναφέρεται στο Δημοσιονομικό Σύμφωνο, ουδεμία σχέση υπάρχει…
Την Κυριακή δεν έχουμε να διαλέξουμε ανάμεσα σε δύο δρόμους όπως μας τους παρουσιάζουν μέχρι και σήμερα το βράδυ τα κόμματα. Αυτές είναι ωραιοποιημένες εκδοχές της αλήθειας, τόσο ωραιοποιημένες, που δεν έχουν πια να κάνουν με την αλήθεια.
Την Κυριακή έχουμε να διαλέξουμε ανάμεσα στη βεβαιότητα και στην αβεβαιότητα: από τη μία πλευρά, τη βεβαιότητα της βίαιης και συθέμελης, εκ βάθρων άμεσης αποδόμησης και επαναδόμησης της ελληνικής πραγματικότητας με τεράστιο κόστος σε όλα τα επίπεδα. Η μετάβαση υπό αυτές τις συνθήκες και με τέτοια ταχύτητα από το τραγικό κράτος «μεγάλο εργοδότη» σε αυτό που πράγματι ένα κράτος θα έπρεπε να είναι, θα έχει ασύλληπτο κόστος για την ελληνική κοινωνία που εξαρτάται περίπου καθολικά από αυτό. Και, από την άλλη πλευρά, έχουμε την πλήρη αβεβαιότητα.
Η Ελλάδα βρίσκεται σε πόλεμο και τα κόμματα, και στα δύο μπλοκ, διεκδικούν την ψήφο του λαού αποκρύπτοντας, ωραιοποιώντας και παραπλανώντας. Εχουν βαριά ιστορική ευθύνη γι’ αυτό. Θα έπρεπε να παρουσιάζουν τις θέσεις τους εξηγώντας πρώτα τους κινδύνους κι όχι τις φαιδρές και επικίνδυνες ωραιοποιήσεις αυτών των θέσεων. Τότε, θα έλεγαν την αλήθεια.
Τα κόμματα, και στα δύο μπλοκ, τάζουν ελευθερία, παραβλέποντας το βαρύ τίμημά της. Λένε ψέματα. Δεν λένε την αλήθεια. Αυτή, την πολύ επώδυνη αλήθεια, θα πρέπει να την ψάξει ο κάθε πολίτης μόνος και να αποφασίσει πώς θα σταθεί απέναντί της. Θα πρέπει να αποφασίσει εκείνος τι θέλει, μη δίνοντας σχεδόν την παραμικρή σημασία σε αυτά που ακούει… Θα πρέπει να σταθεί στους κινδύνους και όχι στις υποσχέσεις της κάθε πλευράς. Κι όταν σταθμίσει τους κινδύνους που και οι δύο πλευρές του αποκρύβουν, ο καθένας όπως πιστεύει, τότε να πάει στην κάλπη… Χωρίς να ξεχνά το θεμελιώδες: ότι, δυστυχώς, είτε με τον έναν είτε με τον άλλον τρόπο, η χώρα και η κοινωνία θα διέλθουν πρώτα μέσα από μια κόλαση μέχρι να έρθει η, απόμακρη ακόμα στιγμή, που θα υπάρξει πάλι κάποιο φως…
Σχόλιο αναγνώστη:
Ψηφίζω ΚΚΕ.Γιατί δεν τρομάζω με το μπαμπούλα της δραχμής. Γιατί δεν έχω αντιμνημονιακές αυταπάτες. Γιατί πλήρωσα ακριβά τις απλοϊκές απόψεις του τύπου στις 18 με σοσιαλισμό και δεν σκοπεύω να πληρώσω πάλι την εξίσου απλοϊκή και επικίνδυνη άποψη στις 7 Μαίου εκτός μνημονίου. Ψηφίζω ΚΚΕ γιατί είναι η μόνη καθαρή ψήφος. Ψηφίζοντας Ν.Δ. ψηφίζω αρκετά ΠΑΣΟΚ, λίγο Μπακογιάννη, λίγο Μάνο και μια στάλα Καρατζαφέρη. Ψηφίζοντας ΠΑΣΟΚ ψηφίζω πάρα πολύ Ν.Δ, αρκετά Δημοκρατική Αριστερά, λίγο ΣΥΡΙΖΑ και λίγο Οικολόγους. Ψηφίζοντας ΣΥΡΙΖΑ ψηφίζω λίγο απ όλα. Ψηφίζοντας Δημοκρατική Αριστερά ψηφίζω πολύ ΠΑΣΟΚ, αρκετά ΣΥΡΙΖΑ και λίγο οικολόγους. Ψηφίζοντας οικολόγους, ψηφίζω όλα τα παραπάνω και πράσινα άλογα από πάνω. Και στο φινάλε ψηφίζω ΚΚΕ για να έχω κάποιον στις 7 Μαΐου να με συμπαρασταθεί.

Posted in ρήξη και ανατροπή, τα παπαγαλάκια του κεφαλαίου, τα ΜΜΕ στην υπηρεσία του κεφαλαίου, ο δρόμος του ΚΚΕ | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »

Η … «δευτέρα παρουσία»

Posted by redship στο 28 Απριλίου , 2012

«Δεν έχετε» – λένε συχνά όταν απευθύνονται στο ΚΚΕ – «προτάσεις για άμεσες λύσεις στα λαϊκά προβλήματα. Τα παραπέμπετε όλα στη λαϊκή εξουσία». Το ΚΚΕ όχι μόνο έχει προτάσεις σήμερα για άμεσες λύσεις σε λαϊκά προβλήματα αλλά είναι πάμπολλα τα παραδείγματα που δείχνουν ότι συγκεκριμένες προτάσεις του ΚΚΕ όταν τις πάλεψε οργανωμένα το εργατικό λαϊκό κίνημα, κέρδισε. Το ΚΚΕ είναι πρωτοπόρο στον αγώνα για την προστασία των εργατικών λαϊκών οικογενειών. Είναι πρωτοπόρο σε αγώνες για άμεσες λύσεις ανακούφισης από την αντιλαϊκή επίθεση με συγκεκριμένες προτάσεις και σχεδιασμό που αφορούν τους εργατοϋπάλληλους, τους αυτοαπασχολούμενους, τους φτωχούς αγρότες, τα λαϊκά νοικοκυριά. Ο στρατηγικός στόχος της λαϊκής εξουσίας δε σημαίνει ότι το ΚΚΕ δεν έχει θέσεις για την ανακούφιση των λαϊκών στρωμάτων από τη βαρβαρότητα που βιώνουν σήμερα.
Ο αγώνας ενάντια στα χαράτσια της ΔΕΗ και στη διακοπή ηλεκτροδότησης, παραπέμπει στο σοσιαλισμό; Σε αυτό το αμεσότατο μέτωπο πάλης, πάνω από 1.500.000 άνθρωποι ανταποκρίθηκαν, πίεσαν και ανάγκασαν την κυβέρνηση να αναδιπλωθεί.

– Ο αγώνας για την προστασία των ανέργων με πρόταση νόμου (την καταψήφισαν ΠΑΣΟΚ, ΝΔ και ΛΑ.Ο.Σ.) είναι κάποιο … όραμα από τη «δευτέρα παρουσία»; Στη «δευτέρα παρουσία» παραπέμπουν την προστασία των ανέργων τα αστικά κόμματα και η Ευρωπαϊκή Ενωση. Αυτοί επιδιώκουν ο λαός να μην προκόψει ποτέ.

– Η πάλη για άμεσα μέτρα προστασίας των υπερχρεωμένων λαϊκών νοικοκυριών με διαγραφή των χρεών από τόκους, με μείωση κατά 50% όλων των δανείων και αναστολή πληρωμής τους για τα επόμενα χρόνια για ανέργους, μικρομεσαίους αγρότες και εργαζόμενους με ετήσιο οικογενειακό εισόδημα κάτω από 50.000 ευρώ, για τετραμελή οικογένεια, τι είναι; Πρόγραμμα της σοσιαλιστικής κυβέρνησης των επόμενων αιώνων;

– Η πρόταση νόμου για τα αποθεματικά των ασφαλιστικών ταμείων και την επιστροφή όλων των κλεμμένων από κράτος και μεγαλοεπιχειρηματίες είναι μια εικόνα ενός «μελλοντικού παράδεισου»;

– Ο αγώνας για να μην περάσουν οι μισθοί πείνας των 300 και 400 ευρώ στους νέους εργαζόμενους δεν είναι αγώνας του σήμερα για να υπάρχει συγκεκριμένο «αύριο» για τα νέα ζευγάρια;

Και υπάρχουν πολλά παραδείγματα ακόμη.

Το επιχείρημα «το ΚΚΕ παραπέμπει στο σοσιαλισμό», δε στέκει. Υπονομεύει τους ίδιους τους αγώνες του λαού. Που παλεύει σήμερα για να μη χάσει το μεροκάματο, αλλά που μέσα από αυτό τον αγώνα όσα κι αν κερδίσει πάντα θα υπάρχει πάνω απ’ το κεφάλι του ο καπιταλιστής, που του καταστρέφει τη ζωή, που τον εμποδίζει να απολαύσει όλο τον πλούτο που παράγει και αυτό σημαίνει: Πεινασμένα παιδιά, φτώχεια, ανεργία, δουλειά χωρίς ασφάλιση, χρέη στις τράπεζες, αδυναμία να πληρώσουν φάρμακα και να πάνε στο γιατρό, να ζητιανεύουν ψίχουλα για να φάνε, ιμπεριαλιστικοί πόλεμοι, ξενιτιά και άλλα τόσα δεινά. Θέλουν να μπολιάσουν στους εργάτες και στα λαϊκά στρώματα το δηλητήριο ότι είναι καταδικασμένοι να ζουν για πάντα μέσα σε αυτή την κατάσταση, κάτω από την άγρια καπιταλιστική εκμετάλλευση. Είναι δυνατόν ο λαός να ανεχτεί να περνά έτσι η ζωή του; Οχι. Γι’ αυτό στις επικείμενες εκλογές πρέπει να ψηφίσει και να βγάλει πανίσχυρο το ΚΚΕ.

Posted in ρήξη και ανατροπή, τα ΜΜΕ στην υπηρεσία του κεφαλαίου, ο δρόμος του ΚΚΕ | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

Τα «Νέα» στο γνωστό βιολί τους…

Posted by redship στο 26 Απριλίου , 2012

Τα «Νέα», που συστηματικά αποσιωπούν τη δράση και τις θέσεις του ΚΚΕ, ξαφνικά χτες τα …έπιασε ο πόνος να κάνουν ρεπορτάζ για το ΚΚΕ. Οχι βέβαια για να παρουσιάσουν τις θέσεις του ΚΚΕ, αλλά για να τις διαστρεβλώσουν, απομονώνοντας φράσεις της ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Αλ. Παπαρήγα, από συνέντευξη που παραχώρησε στον Σταύρο Θεοδωράκη στο διαδικτυακό κανάλι protagon.gr.

Ετσι, γράφουν ότι η Αλ. Παπαρήγα «δίνοντας πτυχές της διακυβέρνησης της χώρας όταν έρθει ο λαός στην εξουσία είπε: «Η Βουλή, κατά τη γνώμη μου, δεν πρέπει να υπάρχει»». Η ακριβής δήλωση της ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, η οποία προηγουμένως έχει εξηγήσει πώς θα πάρει ο λαός την εξουσία και τι σημαίνει κοινωνικοποίηση των μονοπωλίων, είναι: «Οταν συμβούν αυτά πρέπει να αναδειχθούν, αυτό που λέμε, οι λαϊκοί βουλευτές με τη διαδικασία που σας είπα. Η βουλή, όπου κάθε 4 χρόνια ένα μεγάλο εκλογικό σώμα εκλέγει βουλευτές με βάση το έδαφος, κατά τη γνώμη μας δεν πρέπει να υπάρχει. Ο βουλευτής πρέπει να αντιπροσωπεύει το εργοστάσιο, τον κλάδο, τους συνταξιούχους, τους φοιτητές, τους σπουδαστές, τους αγρότες, τους μιικρούς επιχειρηματίες. Δηλαδή, να αντιπροσωπεύονται κοινωνικές δυνάμεις και όχι εδάφη».

Γι’ αυτό και στη συνέχεια γράφουν: «Η κ. Παπαρήγα επανέλαβε ότι πρέπει να φύγουμε από την ΕΕ και να γυρίσουμε στο εθνικό νόμισμα και όταν της επισημάνθηκε ότι έτσι οι πολίτες θα γίνουν πιο φτωχοί, απάντησε ότι «ο λαός θα αποκτήσει μεγαλύτερη περιουσία με την κοινωνικοποίηση των πάντων»». Ας πάμε πάλι στην ακριβή τοποθέτηση της ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, η οποία είναι: «Εξω από την ΕΕ. Οχι εντός ή εκτός Ευρωζώνης. Εμείς μιλάμε για αποδέσμευση της Ελλάδας από την ΕΕ και επομένως θα έχεις το δικό σου νόμισμα. Τώρα τι νόμισμα θα το πούμε δεν έχει σημασία. Η αποδέσμευση σημαίνει μονομερής διαγραφή του χρέους, δεν αναγνωρίζουμε καμία υποχρέωση, κοινωνικοποίηση του πλούτου, που λέμε δηλαδή όλες οι μεγάλες επιχειρήσεις, τα μονοπώλια θα περάσουν από την ιδιοκτησία των μετόχων, γιατί μέτοχοι τα έχουν, των ιδιοκτητών τους, στα χέρια του λαού (…) Ο λαός όχι μόνο διασώζει την περιουσία του, αυτή που είναι στην τράπεζα, αλλά αποκτάει καινούρια περιουσία: Λιμάνια, αεροδρόμια, επιχειρήσεις, βουνά, θάλασσες (…) Οταν λέμε κοινωνικοποίηση, αυτό δεν περιλαμβάνει ό,τι έχει αποκτήσει ο κάθε άνθρωπος, σπίτι, σπίτια, αυτοκίνητο ή καταθέσεις, τα οποία τα απέκτησε με τη δουλειά του».

Μάλιστα, το «ρεπορτάζ» των «Νέων» ανακαλύπτει ότι «το πλησιέστερο καθεστώς στο όραμα του ΚΚΕ είναι της πάλαι ποτέ Τσεχοσλοβακίας». Ας παραθέσουμε και αυτό το απόσπασμα από τη συνέντευξη της ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, που αποδεικνύει ότι κάτι τέτοιο υπάρχει μόνο στο κεφάλι του συντάκτη: «Σε κάθε χώρα υπήρχαν και κοινά και διαφορές. Και στο κάτω κάτω γιατί πρέπει να μιμηθούμε απόλυτα ένα μοντέλο». Ενώ στη συνέχεια ανέφερε ότι «η πιο αναπτυγμένη χώρα που έγινε σοσιαλισμός, η πιο αναπτυγμένη στις συνθήκες του καπιταλισμού, ήταν η Τσεχοσλοβακία. Η Τσεχοσλοβακία ήταν πιο αναπτυγμένη και η Λαϊκή Δημοκρατία της Γερμανίας από ό,τι ήταν η Ρωσία. Μη μας ρωτάτε λοιπόν έτσι απλά να σας δώσουμε ένα λυτάρι, ένα σχέδιο φτιαγμένο εγκεφαλικά μέσα στον Περισσό».

Τέλος, στα «Νέα» αναφέρεται – και μάλιστα στον τίτλο – ότι «κομμουνιστές» και όχι «δικτάτορες» χαρακτήρισε τους ηγέτες της Βόρειας Κορέας η Αλέκα Παπαρήγα», ενώ στην πραγματικότητα έγινε ολόκληρη συζήτηση με τον δημοσιογράφο, η οποία έχει ως εξής:

Δημοσιογράφος: «Δεν είναι δικτατορικό το καθεστώς; Δηλαδή όταν ο πατέρας δίνει την εξουσία στο γιο…».

Αλ. Παπαρήγα: «Περιμένετε, η δικτατορία είναι κάτι πολύ πιο φοβερό πράγμα. Θα σας πω γι’ αυτό το συγκεκριμένο. Βεβαίως υπάρχει νεποτισμός, πατέρας, γιος και εγγονός. Ξέρετε, στο Κόμμα μας έχετε δει πώς είναι τα πράγματα. Εμείς αυτό το αποκλείουμε».

Δημ. «Γι’ αυτό παραξενεύομαι».

Αλ. Παπαρήγα: «Μα δεν χαιρετίζουμε αυτό. Εμείς έχουμε τοποθετηθεί σε αυτό και να σας πω και κάτι».

Δημ.: «Αλλά τους λέτε σοσιαλιστές πάντως».

Αλ. Παπαρήγα: «Εμείς τον όρο σοσιαλιστής δεν τον χρησιμοποιούμε. Είναι κομμουνιστικό κόμμα, ναι. Είναι κομμουνιστικό κόμμα, έχουν σοσιαλισμό, ο οποίος οικοδομείται κάτω από πολύ δύσκολες συνθήκες. Θα πάρετε υπόψη και το εξής πράγμα: Στην παράδοση κάθε λαού, οι λαοί της Ανατολής έχουν τις δικές τους παραδόσεις και αυτές οι παραδόσεις έχουν και θετικά πράγματα, έχουν και αρνητικά. Αν δείτε την ιστορία του Κόμματός μας, τέτοια φαινόμενα δεν είχαμε ούτε θα έχουμε».

Τα παραπάνω αποσπάσματα από τη συνέντευξη της ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ μιλούν από μόνα τους και αρκούν για να βγάλει ο καθένας τα συμπεράσματά του. Δε χωράνε αυταπάτες: Τα ΜΜΕ των επιχειρηματικών ομίλων δε θα προβάλλουν τη θέση του ΚΚΕ γιατί τρέμουν τη χειραφέτηση του εργατικού και λαϊκού κινήματος. Γι’ αυτό ο λαός πρέπει να τους γυρίσει την πλάτη και να επιλέγει για την ενημέρωσή του τις δικές του φωνές, τον «Ριζοσπάστη» και τον «902».

Posted in τα παπαγαλάκια του κεφαλαίου, τα ΜΜΕ στην υπηρεσία του αντικομμουνισμού, τα ΜΜΕ στην υπηρεσία του κεφαλαίου | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »

Αθλια αντιναυτεργατική ορχήστρα

Posted by redship στο 10 Απριλίου , 2012

Μια εκπομπή κομμένη και ραμμένη στα μέτρα των εφοπλιστών και συνολικά των καπιταλιστών που εχθρεύονται τους εργατικούς αγώνες, έστησε χτες ο ΣΚΑΪ με τον Ν. Ευαγγελάτο, σε μια προσπάθεια να λοιδορήσει και να συκοφαντήσει την απεργία των ναυτεργατών. Στο στούντιο καλεσμένος εκ μέρους των ακτοπλόων εφοπλιστών ήταν ο πρόεδρός τους Α. Βεντούρης, ο οποίος επιτέθηκε με αθλιότητες σε βάρος του προέδρου της ΠΕΜΕΝ, Σ. Τσιμπόγλου. Μέχρι και τις γελοιότητες για τα «γκούλαγκ» επιστράτευσε, όταν στριμώχτηκε από τον συνδικαλιστή του ΠΑΜΕ. Ο εφοπλιστής Βεντούρης, απευθυνόμενος στον πρόεδρο της ΠΕΜΕΝ Σ. Τσιμπόγλου και προσπαθώντας να κρύψει τα ασύλληπτα πλούτη που οι εφοπλιστές έχουν συσσωρεύσει ληστεύοντας το μόχθο των ναυτεργατών, ήθελε τάχα να μάθει την αμοιβή των ναυτεργατών που είναι συνδικαλιστές. Είναι βολική για τους μεγαλοεργοδότες, τις κυβερνήσεις και τα κόμματά τους, η βρώμικη προπαγάνδα ότι όλοι οι συνδικαλιστές έχουν παχυλούς μισθούς και είναι εξαγορασμένοι. Βολική, γιατί έτσι μπορούν να κρύβουν τη νόμιμη κλοπή στην οποία συστηματικά επιδίδονται σε βάρος των εργατών αλλά και όλων των λαϊκών στρωμάτων. Αλήθεια, γιατί δε λέει ο κ. Βεντούρης και κάθε Βεντούρης: Πόση είναι η περιουσία που ο ίδιος κι η τάξη του απέκτησαν από την απλήρωτη εργασία χιλιάδων ναυτεργατών; Από τα εκατομμύρια ευρώ που τσεπώνουν μόνο από τις επιδοτήσεις για τις άγονες γραμμές; Από τις προκλητικές φοροαπαλλαγές, για καύσιμα κτλ; Από… από … από … Αλλά για όλα δε βγάζουν τσιμουδιά.

Οταν δε ο εκπρόσωπος των εφοπλιστών εξάντλησε το αντεργατικό και αντιΚΚΕ υβρεολόγιό του και ακυρώθηκε στην κυριολεξία από την αντιπαράθεση με τον πρόεδρο της ΠΕΜΕΝ, ανέλαβε ένας δημοσιογράφος του σταθμού να πει τα ίδια, με άλλα λόγια. Αμέσως μετά, ακολούθησε συνέντευξη της Ντ. Μπακογιάννη, που έχει πιάσει στασίδι στον ΣΚΑΪ και η οποία, σαν να επικύρωνε τα συμφωνημένα με τον Ευαγγελάτο, ρωτούσε αν «θα μιλήσουμε παρακάτω για το ΚΚΕ και την απεργία», για να πει και αυτή στην συνέχεια το ποίημά της.

Στην ίδια ρότα το ΜΕΓΚΑ αφού έβγαλε στο κεντρικό του δελτίο τους εκπροσώπους των καπιταλιστών αγροτών της Κρήτης να πουν ότι χάνουν 15 εκατομύρια ευρώ τη μέρα, (για τους εργάτες τους δε νοιάζονται ούτε για τους φτωχούς αγρότες που φυτοζωούν), των μεγαλοξενοδόχων που έχουν εργαζόμενους με μαύρη εργασία και δε νοιάζονται για την αναψυχή του λαού, έβγαλε και τους εκπροσώπους της ΝΔ και τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ να μιλήσουν για καταστροφή της οικονομίας και το τι θα γίνει μετά τις εκλογές από τις απεργίες τις οποίες χαρακτήρισαν χάος, κατηγορώντας ουσιαστικά τους εργαζόμενους, που στέλνουν στην εξαθλίωση, ούτε λίγο ούτε πολύ ως καταστροφείς της οικονομίας, όταν ήδη τους έχουν καταστρέψει. Στην ίδια ρότα το πάνελ των δημοσιολόγων του ΜΕΓΚΑ κατηγόρησε την απεργία για ακραία κίνηση, (Τρέμη), να λοιπόν τι θεωρούν άκρα, τους εργάτες που διεκδικούν κόντρα στους εφοπλιστές και μεγαλοξενοδόχους που ξεζουμίζουν τους εργαζόμενους για να μεγαλώνουν τα κέρδη τους, ο άλλος ανεκδιήγητος δημοσιολόγος να μιλά για παραλογισμό την ώρα που χρειάζεται ύψιστος πατριωτισμός για να σωθεί η χώρα από την κρίση, (Πρετεντέρης), και όλοι μαζί να κατηγορούν τους ναυτεργάτες ότι θα βουλιάξουν την αγορά που τη βουλιάζει η κρίση, όταν ήδη ο λαός βρίσκεται σε εξαθλίωση. Και μέσα σε όλα η αναπαραγωγή της αντικομμουνιστικής προπαγάνδας, γιατί τάχα δεν είναι τα οξύτατα προβλήματα των ναυτεργατών για τα οποία αποφάσισαν την απεργία, (από 100.000 ναυτεργάτες Ελληνες, σήμερα υπάρχουν μόνον 20.000 και απ’ αυτούς οι 5.000 είναι άνεργοι, πολλοί είναι απλήρωτοι για μήνες, το ΝΑΤ βουλιάζει, ενώ είναι ψέμα η κυβερνητική προπαγάνδα ότι αυξήθηκαν οι μισθοί τους), αλλά το ΚΚΕ για πολιτικούς λόγους. Στην ίδια ρότα και τα άλλα αστικά ΜΜΕ. Εφτασε η «Ημερησία» να γράφει ότι η ΠΝΟ καταστρέφει την οικονομία!
Είναι αισχροί και αδίστακτοι. Ο στημένος τρόπος με τον οποίο αστοί και ΜΜΕ χτυπάνε και συκοφαντούν τους εργατικούς αγώνες, βγάζει μάτι. Να πληρώσουν και στην κάλπη. Αλληλεγγύη στους ναυτεργάτες, μαύρο στους εχθρούς των εργαζομένων και του λαού, πανίσχυρο ΚΚΕ για να χάσουν τον ύπνο τους.

Posted in ρήξη και ανατροπή, τα «Νταχάου» της εργοδοτικής αυθαιρεσίας, τα παπαγαλάκια του κεφαλαίου, τα ΜΜΕ στην υπηρεσία του αντικομμουνισμού, τα ΜΜΕ στην υπηρεσία του κεφαλαίου, ταξικός πόλεμος, Αστική ή εργατική εξουσία, Η «Δημοκρατία του φερετζέ», Η «κοινωνική ειρήνη» τους είναι ο ταξικός τους πόλεμος | Με ετικέτα: , , , , | 1 Comment »

Δικό τους το κράτος, δική τους και η βρωμιά του!

Posted by redship στο 21 Μαρτίου , 2012

Γράφει  ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

 

Πριν από ένα χρόνο ήταν οι ιστορίες με τα φάρμακα που τα βρίσκανε κρυμμένα σε κάτι γκρεμούς και μέσα σε πηγάδια.

Τώρα έχουμε την ιστορία με το ΙΚΑ της Καλλιθέας, ή την άλλη με τα επιδόματα σε «τυφλούς» – μαϊμού.

Πιο πριν ήταν τα καταγγελλόμενα για λαδώματα στην υπηρεσία Ανταγωνισμού.

Ανά τακτά χρονικά διαστήματα, δε, έρχονται και επανέρχονται… αποκαλύψεις γύρω από τη φοροδιαφυγή, τις ατασθαλίες στην τάδε ή τη δείνα υπηρεσία, για τις «αρπαχτές» εδώ κι εκεί, για προνοιακά επιδόματα και κοινωνικές παροχές που κάποιοι εισέπρατταν παράνομα κ.ο.κ.

Σαν να σπάει κάθε φορά ο διάολος το ποδάρι του, πότε λέτε ότι οι κυβερνήσεις εντοπίζουν και… εξιχνιάζουν τέτοιες καταστάσεις και πότε τα ΜΜΕ τις παρουσιάζουν με το δικό τους αξιολάτρευτο ζήλο;

Ολως τυχαίως:

  • Τα θέματα περί «διαφθοράς στο Δημόσιο» κατακλύζουν την επικαιρότητα τη στιγμή ακριβώς που επίκεινται 150.000 απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων.
  • Τα θέματα περί «μαϊμού» δικαιούχων έρχονται τη στιγμή των επικείμενων αποφάσεων για περικοπές των προνοιακών επιδομάτων.
  • Τα θέματα για τις παράνομες συντάξεις εμφανίζονται στο προσκήνιο όποτε επίκεινται περικοπές των συντάξεων.
  • Τα φάρμακα στα πηγάδια εντοπίζονται όποτε πρόκειται να χτυπηθεί κάποια επαγγελματική κατηγορία (π.χ. φαρμακοποιοί).
  • Οι γκλαμουράτοι της φοροδιαφυγής, όπως και ο κακός υδραυλικός που δεν κόβει απόδειξη, κατακλύζουν τα δελτία ειδήσεων όποτε έρχονται τα νέα φοροεισπρακτικά μέτρα και χαράτσια, τα οποία ο λαός «πρέπει» να τα υποστεί μιας και οι διεφθαρμένοι δεν πληρώνουν τους δικούς τους φόρους, κ.ο.κ.

*

Μόνιμη επωδός σε αυτό το ατελείωτο σίριαλ είναι ότι,

πρώτον, η διαφθορά είναι… κακό πράγμα και,

δεύτερον, ότι η καλή κυβέρνηση, με τους καλούς υπουργούς, ως ταπεινός υπηρέτης του λαού, βάζει «χέρι» στους επίορκους για να απαλλάξει την κοινωνία από το μίασμά τους…

Δεν ξέρουμε αν οι σκηνοθέτες του εν λόγω εξοργιστικά γελοίου θεάματος είναι περισσότερο γελοίοι, ή περισσότερο εξοργιστικοί.

Ξέρουμε, όμως, τα εξής:

1) Αυτή η εικόνα διαφθοράς με την οποία προσπαθούν να λερώσουν – ως συνυπεύθυνη – ολόκληρη την κοινωνία, είναι η εικόνα του καθρέφτη τους. Το κράτος των τρωκτικών, της αναξιοκρατίας, του κομματικού ρουσφετιού, των πελατειακών συμπεριφορών και της «μαύρης» συναλλαγής έχει χτιστεί και λειτουργεί κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωση εκείνης της πολιτικής που κατέστησε λαϊκή ρήση ότι

«το ψάρι βρωμάει από το κεφάλι».

2) Αυτοί και οι φίλοι τους που το παίζουν διώκτες της διαφθοράς, είναι οι σεσημασμένοι της άφατης υποκρισίας που έχουν οικοδομήσει ένα πολιτικό σύστημα το οποίο έχει για προμετωπίδα του εκείνο το πάλαι ποτέ απίθανο πρωθυπουργικό απόφθεγμα «έκανε ένα δωράκι στον εαυτό του» και που

έχει για έμβλημά του τη «Ζήμενς» και τα Βατοπέδια.

3) Η πολιτική και οι πολιτικοί αυτού του κράτους ήταν που έκαναν ομιλίες για τον «περιορισμό» (σ.σ.: προσέξτε: όχι για την κατάργηση, αλλά για τον «περιορισμό»!) του «γρηγορόσημου» στο δημόσιο τομέα. Πρόκειται για τον δικό τους, τον κρατικομονοπωλιακό και δήθεν «δημόσιο» τομέα, τον φτιαγμένο με τα υλικά του

«έχω μέσο», «έχω δόντι», «έχω βύσμα», «έχω και μπάρμπα στην Κορώνη».

4) Είναι αυτοί οι θρασύτατοι που με φόντο τις αθλιότητες στο ΙΚΑ παριστάνουν τους απηνείς «Ιαβέρηδες», αυτοί που καμώνονται τους εξαγνισμένους και στήνουν προσωπικές παραστάσεις περί την εξάρθρωση των κυκλωμάτων παροχής «μαϊμού» συντάξεων, οι οποίοι – ως πολιτικώς τρισάθλιοι – επόπτευαν και εποπτεύουν το «κύκλωμα» της πολιτικής που ρήμαξε το ΙΚΑ και όλα τα Ταμεία μέσα από το «ριφιφί» του Χρηματιστηρίου (σ.σ.: πάνω από 3 δισ. έχασαν τότε τα Ταμεία από το χρηματιστηριακό τζόγο), που επόπτευαν και εποπτεύουν την πολιτική η οποία έχει λεηλατήσει εδώ και μισό αιώνα, συνεχώς,

πάνω από 60 δισ. ευρώ από τους ασφαλισμένους!

5) Είναι το δικό τους πολιτικό καθεστώς, το καθεστώς της μίζας και της αρπαχτής, των «κουμπάρων» και των «αναψυκτηρίων», των υποβρυχίων που «γέρνουν» και των στενών δεσμών με τους Χριστοφοράκους, πάνω στο οποίο μεγαλουργεί

το «φακελάκι» και το «τσάκω ρε μάγκα τόσα και προχώρα».

Αυτό το κράτος,

που

α) πριν από μια βδομάδα κουκούλωσε δικομματικά το σκάνδαλο της «Ζήμενς»,

που

β) μόλις προχτές προσέφερε στην Εκκλησία με (ν)τροπολογία της νύχτας χιλιάδες «διαφιλονικούμενα» (δηλαδή διεκδικούμενα από την Εκκλησία) στρέμματα στην Πεντέλη για να κάνει η Ιεραρχία τα… φωτοβολταϊκά της,

που

γ) οι ταγοί του – οι οποίοι ομιλούν περί… φοροδιαφυγής – σουλατσάρουν στα «κότερα» των προυχόντων οι οποίοι έχουν εξασφαλίσει μηδενικούς φορολογικούς συντελεστές για τα κέρδη τους, την ώρα που ο χιλιοχαρατσωμένος εργαζόμενος των 1.000 ευρώ φορολογείται με συντελεστή 35% (!),

που

δ) αρνείται, την ώρα που κόβει τις λαϊκές συντάξεις – και παρά τις επανειλημμένες τοποθετήσεις του ΚΚΕ – να παραιτηθεί από τα συνταξιοδοτικά προνόμια των πολιτικών του υπηρετών στη Βουλή,

που

ε) ουδέποτε διανοήθηκε να ψελλίσει «κιχ» για τις διαβόητες λίστες με τα «μαύρα» προς τα δημοσιογραφικά του παπαγαλάκια, τις ΜΚΟ και εκείνα τα «ενσωματωμένα» δίκτυα επικοινωνίας που αναλαμβάνουν να μας εμφανίσουν από το ΝΑΤΟ μέχρι το ΔΝΤ ως τους καλύτερους φίλους του ανθρώπου,

αυτό το κράτος και αυτή η πολιτική,

που εξαγοράζουν ψήφους και εκμαυλίζουν όχι μόνο μέσω των μαϊμού – επιδομάτων, αλλά τέτοια είναι η σαπίλα που έφτασαν – πάνω στα καμμένα – να βγάζουν στη διατίμηση την λαϊκή ψήφο έναντι εκείνου του ιταμού τριχίλιαρου,

που λεηλατούν το ίδιο δημόσιους και ιδιωτικούς υπαλλήλους, αγρότες και ναυτεργάτες, άνεργους και «απασχολήσιμους»,

με όλο το «ήθος» και όλο το «έθος» της λαμογιάς και της βρωμιάς τους,

της βρωμιάς που αναβλύζει και στα ιδιωτικά και στα κρατικά του μονοπώλια, και στα ΙΚΑ του, και στις εφορίες του, και στις πολεοδομίες του και παντού,

είναι το δικό τους κράτος και η δική τους πολιτική.

Posted in ρήξη και ανατροπή, τα παπαγαλάκια του κεφαλαίου, τα ΜΜΕ στην υπηρεσία του κεφαλαίου, τα νέα ss, ταξικός πόλεμος, η "δημοκρατία" των αστών, η βρώμικη ηθική των αστών, οι απόγονοι του γκαίμπελς | Με ετικέτα: , , , , | Leave a Comment »

Ναυτεργάτες και υπάλληλοι του Αλαφούζου

Posted by redship στο 19 Μαρτίου , 2012

αναδημοσίευση από redfly planet
ένα καλό άρθρο από το Αριστερά & Πολιτική
 
Κοινωνικός Αυτοματισμός

Οι αγρότες της Κρήτης έχουν δίκαιο να μη θέλουν να χαλάσουν τα προϊόντα τους λόγω της απεργίας των ναυτικών και να προσπαθούν να τα σώσουν. Όπως έχουν δίκαιο και οι ναυτικοί, να μη θέλουν να τους εξαφανίσουν και τα τελευταία δικαιώματα που απέμειναν και αναγκαστικά απεργούν για να τα σώσουν. Το φαινομενικό αδιέξοδο το επέβαλαν η τρόικα και η κυβέρνηση με τις πολιτικές τους και ισχύει για όλες τις εργαζόμενες τάξεις και στρώματα και όχι μόνο για τους ναυτεργάτες.

Έχουν δίκαιο όμως όλα τα μέσα ενημέρωσης του κεφαλαίου, εξωθώντας και τους αγρότες σε αυτό, να απαιτούν να δουλεύουν οι ναυτεργάτες ό,τι και αν τους στερεί η κυβέρνηση, μισθούς, δικαιώματα, σύνταξη, ιατροφαρμακευτική περίθαλψη κλπ; Πρέπει να τα ανεχόμαστε όταν αυτό το κάνουν σε κάθε κοινωνική ομάδα που στοχεύουν και συκοφαντούν για να υποταχθεί και στο όνομα δήθεν του «κοινωνικού συνόλου»; 

Ως πού θα φτάσει δηλαδή η υποταγή στο όνομα του «κοινωνικού συνόλου» ή της όποιας κοινωνικής ομάδας μας λένε ότι θίγεται; Όλες οι κοινωνικές ομάδες πρέπει να υποταχθούν στην καρατόμηση των δικαιωμάτων τους και στα μέτρα και να μην αντιδρούν γιατί δήθεν θα θιγούν άλλες ομάδες και το «κοινωνικό σύνολο»; Αυτά τα λένε μόνο οι δικτατορίες.

Με αφορμή την απεργία των ναυτεργατών, το ΣΚΑΪ και τα κανάλια κάνουν πάρτι με δακρύβρεχτα ρεπορτάζ, βάζοντας τις τάξεις και τα στρώματα να συγκρούονται για να περάσει η πολιτική της κυβέρνησης και παράλληλα να υπονομευτεί το δικαίωμα στην απεργία και στη διαμαρτυρία.

Σήμερα τους στρέφουν όλους σε βάρος των ναυτικών γιατί «κλείνουν» τους δρόμους της θάλασσας. Αύριο θα εξωθήσουν μια άλλη ομάδα να εφορμήσει κατά των αγροτών για να περάσουν μέτρα σε βάρος τους – ξέχασαν μήπως οι αγρότες τις συκοφαντίες όταν έκλειναν τους δρόμους στη στεριά; Αύριο πιθανόν να βάλουν τους φορτηγατζήδες να εφορμήσουν κατά των ναυτικών ενώ αν απεργήσουν αυτοί οι αγρότες θα εφορμήσουν εναντίον τους με τα ίδια επιχειρήματα που έχουν κατά των ναυτικών. Φυσικά οι φορτηγατζήδες δεν πρέπει να ξεχνούν τι έκαναν τα κανάλια εναντίον τους όταν απεργούσαν υπερασπίζοντας την περιουσία τους που την μηδένισαν ήδη.

Μήπως όλο το μνημόνιο δεν πέρασε με προπαγάνδα πόλεμου μεταξύ κοινωνικών ομάδων και εξώθηση της μιας εναντίον της άλλης ώστε να περνάει κάθε φορά το χειρότερο για τη στοχευόμενη ομάδα; Το ίδιο γίνεται και τώρα.

Ένα είναι το συμπέρασμα. Όλοι αυτοί, αντί να ανέχονται να τους χρησιμοποιούν τον έναν εναντίον του άλλου, να ενωθούν και μέσα από την αλληλεγγύη να ανατρέψουν τις πολιτικές που περνάει η εξουσία μέσα από την διάσπαση και την τεχνητή αντιπαράθεση που τους αφανίζει.

 

 

Posted in τα παπαγαλάκια του κεφαλαίου, τα ΜΜΕ στην υπηρεσία του κεφαλαίου, ταξικός πόλεμος, Αστική ή εργατική εξουσία, Δύο Ελλάδες δύο τάξεις μία λύση, Η «κοινωνική ειρήνη» τους είναι ο ταξικός τους πόλεμος | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »

«Είσαι υπάλληλος του Αλαφούζου»

Posted by redship στο 19 Μαρτίου , 2012

 

Το μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ   Γιάννης  Μανουσογιαννάκης απευθυνόμενο στον Νίκο Ευαγγελάτο τόνισε μεταξύ άλλων: «Εξυπηρετείτε τα συμφέροντα της οικογένειας Αλαφούζου».

 

βίντεο από enikos.gr

Posted in τα παπαγαλάκια του κεφαλαίου, τα ΜΜΕ στην υπηρεσία του αντικομμουνισμού, τα ΜΜΕ στην υπηρεσία του κεφαλαίου | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

«Βήμα»: Πρωταγωνιστής και οργανωτής της αντιΚΚΕ προπαγάνδας και του χαφιεδισμού

Posted by redship στο 18 Μαρτίου , 2012

 

Του  Παναγιώτη ΜΕΝΤΡΕΚΑ
μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ

 

Η αστική τάξη έχει αποδείξει ότι είναι αδίστακτη. Προκειμένου να υπερασπιστεί την εξουσία της, την ιδιοκτησία της, τον πλούτο που αποσπά από την εκμετάλλευση των εργαζομένων και να προωθήσει τους αντιλαϊκούς της σχεδιασμούς, χρησιμοποιεί τα πάντα για να αντιμετωπίσει το ΚΚΕ και το εργατικό – λαϊκό κίνημα: Ψέμα, συκοφαντία, προβοκάτσια, εξαγορά, παρανομία, εξορίες, δολοφονίες. Ενα από τα πιο ισχυρά της όπλα είναι οι εφημερίδες της και συνολικά τα ΜΜΕ που ελέγχει. Το «Βήμα» των Λαμπράκηδων (από την εποχή του Ελ. Βενιζέλου) και τώρα του Ψυχάρη αποτελεί την αντικομμουνιστική δημοσιογραφική της ναυαρχίδα. Αυτό δίνει συνήθως την κατεύθυνση της αντιΚΚΕ προπαγάνδας που τα άλλα μέσα αναπαράγουν, επεξεργάζονται και συνεχίζουν. Βοηθά τα αστικά κόμματα και καλύπτει τα κενά και την ολιγωρία, ακόμα και την αδυναμία που εμφανίζουν στον τομέα αυτό. Με ιδιαίτερο ζήλο και μεθοδικότητα αναδεικνύει και προβάλλει κάθε οπορτουνιστική αντιΚΚΕ δύναμη. Τα δικά του αντιΚΚΕ «επιχειρήματα» υιοθετούν στην προπαγάνδα τους, επαναλαμβάνουν τα οπορτουνιστικά κόμματα. Το «Βήμα» σε κάθε φάση και ανάλογα τις ανάγκες αναλαμβάνει να ηγηθεί της αντιΚΚΕ προπαγάνδας. Προεκλογικά για να εμποδιστούν τα εργατικά – λαϊκά στρώματα να ψηφίσουν ΚΚΕ. Ενόψει των Συνεδρίων του ΚΚΕ με στόχο να ασκήσει πίεση, να δυσφημίσει τη γραμμή του ΚΚΕ και να δημιουργήσει ακόμη και ρήγματα στο ίδιο το Κόμμα. Σε κρίσιμες μάχες και περιόδους όξυνσης της ταξικής πάλης και της πολιτικής αντιπαράθεσης να υπονομεύει και να προβοκάρει την πολιτική και τη δράση του ΚΚΕ.

Υπερβολές, θα πει κάποιος που αγνοεί ή δεν έχει παρακολουθήσει συστηματικά την αντιΚΚΕ «δημοσιογραφική» παρέμβαση του «Βήματος». Η γνωστή καχυποψία και συνωμοσιολογία του ΚΚΕ, θα πουν κάποιοι άλλοι, που υιοθετούν οτιδήποτε αρκεί να είναι κατά του ΚΚΕ. Αλλά αξιώνουν από το ΚΚΕ να αποδεικνύει κάθε φορά ότι δεν είναι ελέφαντας, ότι δεν έχει μετοχές στη «Γερμανός», δεν καίει τα καταστήματα, δεν κλείνει τα εργοστάσια… αλλά μάχεται για το δίκιο του εργάτη. Ομως, το αντιΚΚΕ έργο, με προεξάρχοντα τον δημοσιογράφο Λ. Σταυρόπουλο, μιλά από μόνο του. Ας ρίξουμε μια ματιά στα πιο ενδεικτικά που έγραψε την τελευταία τετραετία. Οσο κι αν ψάξει κανείς δεν πρόκειται να βρει πολεμική κατά του ΚΚΕ με βάση τις θέσεις που έχει το ίδιο. Ενα άρθρο που να δείχνει ότι το ΚΚΕ λάθεψε ή έπεσε έξω στις εκτιμήσεις του.

Εξήγγειλε το διχασμό του ΚΚΕ στο 18ο Συνέδριο!

Πριν καλά καλά τυπωθούν οι Θέσεις για το 18ο Συνέδριό του, όπου το ΚΚΕ προχώρησε σε μια σε βάθος επιστημονική και συλλογική συζήτηση γύρω από τα λάθη και τις επιτυχίες του σοσιαλισμού του 20ού αιώνα που ανατράπηκε, για να βγάλει συμπεράσματα χρήσιμα και αναγκαία για τη σημερινή του δράση και τη στρατηγική, το «Βήμα» έσπευσε να την υπονομεύσει με συκοφαντίες, εξαγγέλλοντας μεγάλες αντιπαραθέσεις, διχασμούς και φαντάσματα. «Ο Στάλιν διχάζει τον Περισσό»! «Η αγιοποίησή του προκαλεί αντιδράσεις από μέλη του κόμματος», έγραφε το «Βήμα» στις 9 Νοέμβρη 2008 και συνέχιζε: «Το φάντασμα του Στάλιν όχι μόνο πλανάται πάνω από τον Περισσό, προκαλεί πολιτικοϊδεολογικές παρενέργειες, όπως άλλωστε αναμενόταν(!)». «Ο κύκλος της αντιπαράθεσης στο πλαίσιο του προσυνεδριακού διαλόγου… αναμένεται να κλιμακωθεί(!)». Ναι, τόσο σίγουροι ήταν γιατί αυτό ήθελαν.

Κι όταν η συζήτηση στο Κόμμα και στο Συνέδριο ολοκληρώθηκε παρά και ενάντια στις προβλέψεις και τις επιθυμίες του «Βήματος» και όλων των άλλων που ακολούθησαν (τα ίδια ακριβώς έγραφε και το «Εθνος» του Μπόμπολα και ο δημοσιογράφος Π. Τσούτσιας, για να μην τους αδικήσουμε) με φανερή απογοήτευση έγραφαν στα ψιλά: «Δεν αναμένονται εκπλήξεις… μόνο το 0,35% ψήφισε κατά και το 0,61% λευκό», αλλά το βιολί βιολάκι τους: «Παρών στο συνέδριο και ο Στάλιν»!!! Τον είδαν και τον έδειξαν και πάνω από το προεδρείο!

Λοιδορία για τον «πόλεμο της Αλέκας»

Αμέσως μετά τις εκλογές ανέλαβε πρώτο να λοιδορήσει και να χλευάσει τις προειδοποιήσεις και τα καλέσματα του ΚΚΕ για τον πόλεμο που θα κηρύξουν στο λαό και πως πρέπει να αντιδράσει. «Ο λαϊκός πόλεμος της κυρίας Παπαρήγα», έγραφε περιπαιχτικά την Κυριακή 29 Νοέμβρη 2009. Με αντιΠΑΣΟΚ σύνδρομα που έχει το ΚΚΕ από την εποχή του ’80 – ’85 προσπαθούσε να δικαιολογήσει το γιατί η Αλέκα Παπαρήγα στη Βουλή «δεν βρίσκει καμιά θετική και ουσιαστική υπόσχεση για το λαό στις προγραμματικές δηλώσεις της κυβέρνησης». Ενώ με ειρωνεία παρουσίαζαν τη θέση του «σεχταριστικού» ΚΚΕ που τότε έλεγε: «Οτι η επίθεση είναι καθολική, καθολικός πρέπει να είναι και ο εργατικός λαϊκός αγώνας… και απορρίπτει το διάλογο απάτη (για το ασφαλιστικό) όπως τον αποκαλεί και τις συναινετικές λύσεις. Και καλεί σε αντεπίθεση πριν είναι αργά, καθώς διαβλέπει μια γενικευμένη επίθεση κατά των δικαιωμάτων των εργαζομένων». Τόσο σεχταριστικό ήταν το ΚΚΕ και τόσο εμπαθές κατά του ΠΑΣΟΚ, που τρομοκρατούσε άδικα το λαό!! Βεβαίως, δεν έμεινε σε αυτά. Ταυτόχρονα θύμιζε «τα όρια της νομιμότητας στα οποία κινείται το ΚΚΕ». Ενώ ο Ι. Κ. Πρετεντέρης ανακάλυπτε «το πρόβλημα ΚΚΕ» (Τετάρτη 25 Νοέμβρη 2009).

Εμφάνισαν συναγωνιστή του Λ. Κύρκου τον Χαρίλαο Φλωράκη!

Στις περιφερειακές εκλογές το αποτέλεσμα των συνδυασμών του ΚΚΕ δεν άρεσε καθόλου στο «Βήμα». Τι να πει λοιπόν; Το βρήκε. Ασχολήθηκε με τους «επίδοξους μνηστήρες στην ηγεσία του ΚΚΕ» (!) και άρχισε να γράφει διάφορα για στελέχη του Κόμματος. Ποιος του έδωσε αυτό το δικαίωμα; Με ποια αρμοδιότητα πιάνουν στο στόμα τους τα στελέχη του ΚΚΕ και διεκδικούν να έχουν λόγο για το πότε, ποιος και τι ρόλο θα αναλάβει; Αν τα αστικά και οπορτουνιστικά κόμματα του επιτρέπουν να γράφει οτιδήποτε για τα εσωκομματικά τους, επειδή θέλουν τη στήριξή του και διαμαρτύρονται κατά των «νταβατζήδων» μόνο αν αυτή την παρέχει σε αντιπάλους τους, είναι δικό τους ζήτημα. Το ΚΚΕ δεν είναι σαν τα μούτρα τους και δεν επιτρέπει σε κανέναν, πέρα από τα μέλη και τα στελέχη του, να έχει λόγο για τις εσωτερικές του διαδικασίες. Με ποια δικαιοδοσία, ποια δημοσιογραφική δεοντολογία, θεωρούν δικαίωμά τους την παρέμβαση στο εσωτερικό του ΚΚΕ; Ακόμα και τον Αύγουστο οι ΚΚΕδολόγοι του «Βήματος» δεν πάνε διακοπές. Στις 29 Αυγούστου του 2010 αποφάσισαν να σώσουν το ΚΚΕ και την αριστερά που το εντάσσουν, «που αυτοκαταστρέφεται»(!) και αφιέρωσε σελίδες και ρεπορτάζ για το «Τι είναι και τι επιδιώκει το Αριστερό Βήμα Διαλόγου»!

Με αφορμή το θάνατο του Λ. Κύρκου και την ηχηρότατη «σιωπή» του ΚΚΕ, έγραψαν νέες σελίδες αθλιότητας: «Ο Περισσός αποκαθηλώνει τον Χαρίλαο»!!! Μάλιστα, χωρίς ντροπή το «Βήμα» έφτασε στο σημείο να εμφανίζει τον Χαρίλαο Φλωράκη ως συναγωνιστή του Λεωνίδα Κύρκου, τον οποίο δικαίως τιμούσε για το ρόλο και την αντιΚΚΕ προσφορά του σύσσωμο το αστικό πολιτικό σύστημα (4 Σεπτέμβρη 2011). Ποιοι; Αυτοί που κατηγορούσαν τον Χαρίλαο Φλωράκη ως «δεινόσαυρο», «κομμουνιστικό απολίθωμα», «εικονολάτρη», «πατριάρχη του δογματισμού», γιατί υπερασπιζόταν τα επαναστατικά χαρακτηριστικά του Κόμματος απέναντι στον οπορτουνισμό. Αθελά τους επιβεβαίωσαν αυτό που έλεγε ο σ. Χαρίλαος, ότι «οι αντικομμουνιστές αγαπούν πάντα το νεκρό κομμουνιστή, που δεν μπορεί να τους απαντήσει».

Αφήνουμε εντελώς στην άκρη το ρόλο του «Βήματος» στην επιχείρηση διαστρέβλωσης της Ιστορίας του ΚΚΕ, το τι έγραψε και τι είπε για το Β’ τόμο του Δοκιμίου Ιστορίας του ΚΚΕ, το πώς προβάλλει και αναδεικνύει κάθε αντιΚΚΕ προσφορά – μαρτυρία – διαστρέβλωση κ.λπ. Είναι από μόνο του τεράστιο κεφάλαιο.

Χορηγός σε κάθε αντιΚΚΕ προβοκάτσια

Σημαντικότατη είναι και η προσφορά του στην τροφοδότηση και υποστήριξη που παρέχει σε κάθε αντιΚΚΕ προβοκάτσια. Και όταν ετοιμάζεται και όταν εκδηλώνεται. Χαρακτηριστική ήταν η συνεισφορά του στην προσπάθεια να συκοφαντηθεί ο ρόλος του ΚΚΕ στην οργάνωση των μεγάλων εργατικών – λαϊκών κινητοποιήσεων. Ετσι, το «Βήμα» πρόβαλε και ανέδειξε όλες τις αισχρές κατηγορίες και συκοφαντίες που εκτόξευσε ο εκλεκτός τους Πάγκαλος κατά του ΚΚΕ. Την Κυριακή 30 Μάη 2010, λίγες μέρες μετά την προβοκάτσια στη «Μαρφίν» και μπροστά στη Βουλή, προβάλλει τις αισχρές κατηγορίες του ότι συνδικαλιστές του ΚΚΕ επιχείρησαν να εισβάλουν στη Βουλή, «…τους είδα με τα μάτια μου, αναγνώρισα τα πρόσωπά τους στην τηλεόραση»!!!

Κι όμως, λίγους μήνες μετά και λίγες μέρες πριν πραγματοποιηθεί η δολοφονική επίθεση κατά της περιφρούρησης και της συγκέντρωσης του ΠΑΜΕ μπροστά στη Βουλή, κατά τη διάρκεια της μεγάλης 48ωρης απεργίας στις 20 Οκτώβρη 2011, από τους κουκουλοφόρους παρακρατικούς, εντελώς τυχαία και συμπτωματικά (!) για τα ίδια γεγονότα, το «Βήμα» στις 16/11/2011 κατηγορεί το ΚΚΕ για το ακριβώς αντίθετο: «Το ΚΚΕ για μια ακόμα φορά έσωσε την αστική δημοκρατία»!!! «Η Αλέκα διασώζει το κοινοβούλιο». «Οι γεροδεμένοι κομμουνιστές αντί να καταλάβουν τα (πρώην) Ανάκτορα υπάκουσαν και προφύλαξαν εμποδίζοντας το «συνασπισμό» ακροαριστερών και παρακρατικών να σπάσουν τον αστυνομικό κλοιό», έγραφε! Αν αυτό δεν είναι τουλάχιστον προετοιμασία του εδάφους ή συμμετοχή στην προβοκάτσια των μηχανισμών που επιχείρησαν με την ωμή βία να διαλύσουν τη συγκέντρωση του ΠΑΜΕ και να τρομοκρατήσουν, τότε τι είναι; Κι όταν μάλιστα συνεχίζει την προβοκάτσια και την επόμενη Κυριακή από την επίθεση, που είχε ως αποτέλεσμα ένα νεκρό και δεκάδες τραυματίες, στις 23/10/2011. Ηταν «σύγκρουση (του ΚΚΕ) με τις κουκούλες». «Οντως η βουλή για ένα διήμερο έμοιαζε με φρούριο, την υπεράσπιση του οποίου είχαν αναλάβει οι κομμουνιστές», επαναλαμβάνοντας τα επιχειρήματα όλων όσοι δικαιολογούσαν την εκπορευόμενη από τους μηχανισμούς καταστολής δολοφονική επίθεση.

Δεν έπιασε; Δεν πέρασε η τρομοκρατία; Τι σημασία έχει η δημοσιογραφική αξιοπιστία; Είπαμε, ο αντιΚΚΕ σκοπός αγιάζει τα μέσα. Ετσι ξαναπροβάλλουν τον Πάγκαλο και τις προκλητικές συκοφαντίες του («Βήμα», 4/3/2012). Τώρα το ΚΚΕ δεν περιφρουρούσε, αλλά ευθύνεται για τους νεκρούς της «Μαρφίν»! Εύγε. Αυτή είναι η λαμπρή αστική δημοσιογραφία.

Τώρα το «Βήμα» επιχειρεί να νομιμοποιήσει το χαφιεδισμό σε βάρος του ΚΚΕ

Μπροστά στην προεκλογική περίοδο και με δεδομένη την αδυναμία των αστικών κομμάτων να διαχειριστούν όπως παλιά την κρίση του συστήματός τους, να κρύψουν τη χρεοκοπία τους και την αντιδραστική πολιτική τους, να χειραγωγήσουν με τους παλιούς τρόπους και μέσα τις λαϊκές συνειδήσεις, ακόμα και να συκοφαντήσουν το ΚΚΕ, που η πολιτική του επιβεβαιώνεται και το κύρος του ανεβαίνει ακόμα και σε τμήματα εργαζομένων και μεσαίων στρωμάτων που αποτελούσαν σταθερό στήριγμα της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, τα κόμματα και οι μηχανισμοί του συστήματος αφήνουν τα προσχήματα και καταφεύγουν σε ωμό, χυδαίο αντικομμουνισμό. Μαζί τους και το «Βήμα» της προηγούμενης Κυριακής (11/3/2012) ξαναδείχνει την κατεύθυνση. Προχωρά πέρα από τη συκοφαντία και στρώνει το έδαφος προς την αντικομμουνιστική εξαχρείωση. Ο στόχος σαφής: Να νομιμοποιηθούν ο χαφιεδισμός και η παρέμβαση των μηχανισμών του συστήματος σε βάρος των Οργανώσεων, της λειτουργίας του ΚΚΕ. Να χαρακτηριστεί η άρνηση υποταγής του Κόμματος αντιδημοκρατική εκτροπή, σεχταρισμός, σταλινισμός κ.λπ.

Το «Βήμα» απαγορεύει στο ΚΚΕ να αρνείται το φακέλωμα και την παρακολούθηση

Το «Βήμα» καταγγέλλει ως αντιδημοκρατική εκτροπή και εκδήλωση αυταρχισμού της ηγεσίας, την προσπάθεια του ΚΚΕ και της ΚΝΕ να προστατεύσουν τα μέλη τους από το ηλεκτρονικό φακέλωμα που συστηματικά γίνεται στο διαδίκτυο, από διάφορες μάλιστα υπηρεσίες εντός και εκτός της χώρας. «Το ΚΚΕ διαγράφει το Facebook. Απαγορεύει στα μέλη του τη χρήση του», διατυμπανίζει το «Βήμα» με θράσος. Δεν υποτιμά μ’ αυτό προκλητικά τη νοημοσύνη των αναγνωστών του; Ακόμα και οι πιο τυφλοί αντικομμουνιστές γίνεται να αγνοούν τα διάφορα σκάνδαλα που έχουν δει το φως της δημοσιότητας; Τις απολύσεις εργαζομένων που έγιναν επειδή καταφέρθηκαν κατά των αφεντικών τους στο Facebook; Γίνεται να μη γνωρίζει το «Βήμα» την τοποθέτηση του Τζούλιαν Ασάντζ, του Wikileaks, που έχει αποδείξει ότι κάτι παραπάνω ξέρει από παρακολουθήσεις, φακελώματα και καταγραφές στο διαδίκτυο, ότι «το Facebook είναι το τελειότερο εργαλείο κατασκοπείας και παρακολούθησης των ανθρώπων παγκοσμίως, που εφηύρε ο ανθρώπινος εγκέφαλος»; Τις συνεχείς αναφορές διεθνών μέσων και πρακτορείων ειδήσεων ότι σε κτίριο του βιομηχανικού πάρκου της Βιρτζίνια στις ΗΠΑ είναι εγκατεστημένη μονάδα της CIA που ονομάζεται «εκδικητικοί βιβλιοθηκάριοι», που παρακολουθούν και συλλέγουν πληροφορίες, φωτογραφίες από το Facebook, το Twitter και τα άλλα μέσα της λεγόμενης κοινωνικής δικτύωσης; Τις ίδιες υπηρεσίες έχει το FBI, ο στρατός των ΗΠΑ και προφανώς οι αντίστοιχες υπηρεσίες της ΕΕ. Τίποτα ακόμα δεν έχουν ακούσει για την προ εβδομάδας αντίδραση χωρών της ΕΕ και διαφόρων εταιρειών και οργανισμών για την ενοποίηση των υπηρεσιών της Google και τι αυτό σημαίνει για τους χρήστες; Απ’ ό,τι φαίνεται αυτά δεν έχουν καμία σημασία για το «Βήμα» προκειμένου να υλοποιηθεί ο στόχος. Να φανεί το ΚΚΕ αναχρονιστικό που φοβάται την τεχνολογία και την επικοινωνία.

Το ΚΚΕ «κηρύσσει πόλεμο στην μπλογκόσφαιρα που έχει μετατραπεί σε πεδίο εσωκομματικών αντιδράσεων», γράφει το «Βήμα», παριστάνοντας το αφελές. Επιχειρούν να εμφανίσουν το ΚΚΕ ως καχύποπτο και φοβισμένο απέναντι στο δήθεν ειρηνικό πέλαγος της δημοκρατίας και της ελεύθερης πληροφόρησης του διαδικτύου! Πρόκειται για αποθράσυνση. Είναι τόσες πολλές, πολύχρωμες και κραυγαλέες οι προβοκάτσιες σε βάρος του ΚΚΕ και στο internet που χάνει το νόημά του το να δώσεις αποδείξεις. Τι να πρωτοπείς; Το λογαριασμό στο Facebook που κάποιοι συνεχώς ανοίγουν στο όνομα της Αλέκας Παπαρήγα ή άλλων στελεχών του ΚΚΕ; Την πλαστή ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου που κυκλοφόρησε μόλις πριν μια βδομάδα και που αναπαράχθηκε σε εκατοντάδες ακροδεξιά, αναρχοαντιεξουσιαστικά και σατιρικά blogs; Τα δεκάδες πλαστά ντοκουμέντα και πλαστές τοποθετήσεις και παρεμβάσεις στελεχών; `Η τις πιο απίθανες ακόμα και ασυνάρτητες καταγγελίες στο όνομα μελών και στελεχών του ΚΚΕ;

Υπάρχει φακέλωμα στο internet;

Εκεί όμως που το «Βήμα» κάνει άλμα προς τον χειρότερο αντικομμουνισμό του παρελθόντος αντιγράφοντας τις μεθόδους που χρησιμοποιούσε κατά τη διάρκεια του εμφυλίου και της μετέπειτα περιόδου των συλλήψεων και των εκτελέσεων, είναι που προβάλλει ξεδιάντροπα και ανοιχτά το χαφιεδισμό σε βάρος του ΚΚΕ. Με μισή αλήθεια, πέντε διαστρεβλώσεις και δέκα ψέματα το «Βήμα» αποκαλύπτει δήθεν την εσωκομματική μυστική συζήτηση που διεξάγεται στις Οργανώσεις του ΚΚΕ πάνω σε θέσεις και σημειώματα της ΚΕ, με βάση δημοσιογραφικές πληροφορίες και αναρτήσεις στο διαδίκτυο! Ομως, με ποιο δικαίωμα το «Βήμα» θέλει να εμπλακεί με το τι συζητά και πώς το ΚΚΕ στις γραμμές του; Αυτό δεν είναι αποκλειστική αρμοδιότητα των μελών και στελεχών του ΚΚΕ; Δεν είναι χαφιεδισμός, δεν είναι κατασκοπεία, το να θέλεις να παρακολουθήσεις και να καταγράψεις μια εσωκομματική διαδικασία που αφορά μάλιστα ένα κόμμα που αποδεδειγμένα κρατικές και μυστικές υπηρεσίες έκαναν και κάνουν τα πάντα για να κατασκοπεύσουν, να φακελώσουν τα στελέχη, τα μέλη του ΚΚΕ, τις δραστηριότητές τους; Οι πρόσφατες αποκαλύψεις του Wikileaks είναι ενδεικτικές της εμφανούς παρακολούθησης που κάνουν αυτές οι υπηρεσίες.

Αυτά που συζητά το ΚΚΕ αφορούν το ίδιο. Το Κόμμα δεν είναι ούτε κρατική, ούτε κυβερνητική υπηρεσία, ούτε επιχείρηση, που θεωρείται ως δημοσιογραφική επιτυχία η αποκάλυψη μιας απόφασης ή μιας συζήτησης. Το να θέλεις όμως να παρακολουθήσεις και να φανερώσεις μια συζήτηση σε ένα κόμμα, σε ένα σωματείο, σε μια παρέα ανθρώπων, αυτό δεν είναι χαφιεδισμός; Ανεξάρτητα με ποιον τρόπο απέσπασες τις υποτιθέμενες πληροφορίες, είτε είναι προϊόν κλοπής είτε παρακολούθησης είτε εξαγοράς είτε ακόμα ακόμα και «καρφώματος», δεν είναι ανήθικο να τις αξιοποιείς, να τις θεωρείς ως αντικειμενικές και αληθινές;

Ανακάλυψαν ότι το ΚΚΕ συζητά μυστικά για τον κίνδυνο ιμπεριαλιστικού πολέμου!

«Κλίμα καχυποψίας» διατυμπανίζει πάλι το «Βήμα» ότι υπάρχει στο ΚΚΕ, ελπίζοντας να πετύχει αυτό που καταγγέλλει. Εφόσον υπάρχει αυτό το κλίμα, τότε πώς εξηγείται να παρουσιάζεις σαν αποκάλυψη ότι οι Κομματικές Οργανώσεις του ΚΚΕ ενημερώνονται και συζητούν για αποφάσεις της Κεντρικής Επιτροπής σε όλα τα ζητήματα; Και μάλιστα αυτό το «Βήμα» το εμφανίζει ως έγκλημα. Το πόσο τους εξοργίζει ότι το ΚΚΕ δεν παίρνει την άδειά τους για το τι και πώς θα το συζητά και τι θα λέει στο λαό φαίνεται και από την προσπάθεια να καλλιεργήσουν την εικόνα της μυστικοπάθειας και ύποπτης συνωμοτικότητας. Συζητούν, λέει, το ενδεχόμενο ιμπεριαλιστικού πολέμου και τι θα κάνει το ΚΚΕ, εμφανίζοντάς το ως συνταρακτική αποκάλυψη. Αυτό είναι υποκρισία ή εμπάθεια; Τον σοβαρό κίνδυνο της εμπλοκής της Ελλάδας σε έναν ιμπεριαλιστικό πόλεμο δεν τον έχει θέσει στο λαό το ΚΚΕ με τον πιο επίσημο και κατηγορηματικό τρόπο; Με ομιλίες και μέσα στη Βουλή, σε συνεντεύξεις της Αλέκας Παπαρήγα, σε ανακοινώσεις του; Είναι δυνατόν να μην το έχει συζητήσει στις Οργανώσεις του πριν το θέσει δημόσια;

Είναι ολοφάνερο ότι η επίθεση του «Βήματος» δεν αφορά μόνο τις εκλογές και την προσπάθεια να βάλει εμπόδια στην εκλογική ισχυροποίηση του ΚΚΕ. Εχει μακροπρόθεσμο στόχο, εντάσσεται σε μια συνολική στρατηγική αντιμετώπισης του ΚΚΕ από το αστικό κράτος. Εφόσον δεν μπόρεσαν να το συντρίψουν, δεν μπορούν να το βάλουν στο χέρι, επιχειρούν με κάθε τρόπο να δημιουργήσουν ρήγματα στο εσωτερικό του, θέλουν να βάλουν εμπόδια και να υπονομεύσουν την εσωκομματική του λειτουργία και δημοκρατία. Ξανασηκώνουν τις σημαίες του πιο χυδαίου αντικομμουνισμού, καλλιεργώντας το έδαφος για να δικαιολογηθούν η ωμή τρομοκρατική και κρατική παρέμβαση κατά του ΚΚΕ και του ταξικού κινήματος. Η εργατική τάξη και ο λαός έχουν εμπειρία και ο καπιταλισμός και η δικτατορία των μονοπωλίων αποδεικνύουν καθημερινά ποια είναι η δημοκρατία τους. Ολο και πιο απροκάλυπτα επαναλαμβάνουν διαρκώς, με άλλα λόγια, αυτό που έλεγε ο δικτάτορας Παπαδόπουλος: «Ο ελληνικός λαός επιτρέπεται να πιστεύει σε όλα, εκτός από τον κομμουνισμό».

Η αντιΚΚΕ εξαχρείωση και η επιχείρηση τρομοκράτησης των εργαζομένων και του λαού δε μαρτυρούν όμως την ισχύ τους, τη σιγουριά τους για το σύστημά τους και τις δυνατότητές του. Δείχνουν τη μεγάλη τους αδυναμία, τον τρόμο τους απέναντι στο Κόμμα της εργατικής τάξης που δεν τους φοβάται και με όπλο την επιστημονική του θεωρία, τις επεξεργασίες του, την εμπειρία του, έχει εμπιστοσύνη και στις δυνάμεις του και στην εργατική τάξη και το λαό. Η αντιΚΚΕ επιχείρηση των κομμάτων και των μηχανισμών του συστήματος θα έχει το ακριβώς αντίθετο αποτέλεσμα απ’ αυτό που υπολογίζουν οι εμπνευστές και εκτελεστές της.

Posted in τα παπαγαλάκια του κεφαλαίου, τα ΜΜΕ στην υπηρεσία του αντικομμουνισμού, τα ΜΜΕ στην υπηρεσία του κεφαλαίου | Με ετικέτα: | Leave a Comment »

Λαό ραγιά θέλουν οι Πρετεντέρηδες

Posted by redship στο 14 Μαρτίου , 2012

Το εγκώμιο του Ευ. Βενιζέλου έπλεξε χτες ο Γιάννης Πρετεντέρης από τη στήλη του στα «ΝΕΑ», παρουσιάζοντάς τον ως «επιλογή σταθερότητας» τόσο για το ΠΑΣΟΚ όσο και συνολικά για το πολιτικό σύστημα, βρίσκοντας αφορμή να αναπαράγει τη θεωρία των «δυο άκρων» για να φοβερίσει το λαό ότι επίκειται «χάος» και να συκοφαντήσει το εργατικό και λαϊκό κίνημα.

Λέει, μεταξύ άλλων, ο Γ. Πρετεντέρης: «Στις συνθήκες «άτυπου εμφυλίου» που ζει εδώ και δυο χρόνια η χώρα, η σταθερότητα του πολιτικού συστήματος αποτελεί πλέον τη θεμελιώδη (ίσως και τη μοναδική) εγγύηση της δημοκρατίας. Αυτή η σταθερότητα δεν είναι καθόλου αυτονόητη. Απειλείται οργανωμένα από δυνάμεις της άκρας Δεξιάς και της άκρας Αριστεράς που (με το πρόσχημα της οικονομικής κρίσης) προωθούν την πολιτική εκτροπή και τον εκτροχιασμό της χώρας».

Ο Γ. Πρετεντέρης ρίχνει νερό στο μύλο της συκοφάντησης και τρομοκράτησης των εργαζομένων και των λαϊκών στρωμάτων, επιχειρώντας το τσουβάλιασμα του ΚΚΕ με άλλες ετερόκλητες δυνάμεις στο σακί της «άκρας αριστεράς» και ταυτίζοντας τους κομμουνιστές με τους φασίστες και οργανωμένες ομάδες του παρακράτους. Με τη «θεωρία των άκρων» ταυτίζει τους κομμουνιστές, που αγωνίζονται για τα εργατικά και λαϊκά δικαιώματα ενάντια στα συμφέροντα των μονοπωλίων και στην εξουσία τους, με μια σειρά ομάδες και παραομάδες εθνικιστών, φασιστών, παρακρατικών κλπ. που όχι μόνο δεν αντιπαλεύουν την αντιλαϊκή πολιτική, αλλά είναι απόλυτα ενταγμένοι στους μηχανισμούς της αστικής εξουσίας.

Και τι παρουσιάζει ως «αντίπαλο δέος στο χάος»; Τον (μοναδικό) υποψήφιο πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ, Ευ. Βενιζέλο, που έχει αποδείξει ότι σε όποιο πόστο κι αν τοποθετηθεί υπηρετεί με όλες του τις δυνάμεις την πολιτική υπέρ των μονοπωλίων, το σφαγιασμό των εργατικών και λαϊκών δικαιωμάτων στο βωμό της ανταγωνιστικότητας και της κερδοφορίας του κεφαλαίου.

Η «σταθερότητα» που προβάλλουν οι κονδυλοφόροι της αστικής εξουσίας αποτελεί τη «σταθερότητα και μονιμότητα» της πολιτικής που τσακίζει ανελέητα τους εργαζόμενους και τα λαϊκά στρώματα. Τα συμφέροντα, όμως, του λαού δεν υπηρετούνται από μια τέτοια «σταθερότητα», δεν έχουν κανένα λόγο να ακολουθήσουν τον έναν ή τον άλλο αστό πολιτικό, το ένα ή το άλλο κόμμα της πλουτοκρατίας που τους εγγυάται εκ των προτέρων φτώχεια και εξαθλίωση. Μπροστά και στις εκλογές, ο λαός πρέπει να έχει ως μοναδικό κριτήριο τα δικά του συμφέροντα και να γυρίσει την πλάτη στις Σειρήνες που συκοφαντούν το εργατικό και λαϊκό κίνημα, τον δικό του, δηλαδή, αγώνα για τα σύγχρονα δικαιώματά του.

Δυστυχώς για τους Πρετεντέρηδες, ο λαός δεν θα τους ζητήσει την άδεια για ν’ αλλάξει τη ζωή του.

 

απο τον ριζοσπάστη

Posted in ριζασπάστης, τα παπαγαλάκια του κεφαλαίου, τα ΜΜΕ στην υπηρεσία του αντικομμουνισμού, τα ΜΜΕ στην υπηρεσία του κεφαλαίου | Με ετικέτα: , , | 1 Comment »

Το οργανωμένο κίνημα τους τρομάζει

Posted by redship στο 8 Μαρτίου , 2012

Μ’ έναν επικίνδυνο αχταρμά τα κανάλια και ο Τύπος των αστών επιχειρούν να ταυτίσουν το οργανωμένο λαϊκό κίνημα με πράξεις που όχι μόνο δεν έχουν καμιά σχέση με τις λαϊκές αντιδράσεις, αλλά και ελέγχονται ως προς την προβοκατόρικη οργάνωσή τους.

Αποκαλυπτική η νέα εκμπομή του «Σκάι» με τον Ευαγγελάτο ο οποίος ωμά επιχείρησε να ταυτίσει τα γιουχαΐσματα στη χτεσινή παρέλαση στη Ρόδο, με εργατικές κινητοποιήσεις. Με κομπάρσο έναν τοπικό πολιτευτή της ΝΔ άρχισαν να λένε για «200 άτομα που κλείνουν λιμάνια, βάζουν πανό στην Ακρόπολη, δημιουργούν εικόνες βίας». Και για να μην αφήσουν περιθώριο για το ποιο κίνημα είναι αυτό που τους βολεύει, έβαλαν σε αντιπαράθεση τις εργατικές κινητοποιήσεις με το «κίνημα της πατάτας» και συμβούλευσαν ως μόνη ανεκτή πράξη να ακολουθείται το παράδειγμα όσων κατέφυγαν στα δικαστήρια για το χαράτσι στα ακίνητα.

Το τσουβάλιασμα του γιαουρτώματος με τις διαδηλώσεις έχει και διά ταύτα: Να βρουν οι εργαζόμενοι γλώσσα συνεννόησης με τα αφεντικά τους, τα οποία στο μεταξύ με λυμένα τα χέρια από την κυβερνητική πολιτική τσακίζουν κόκαλα.

Παίζουν βρώμικο παιχνίδι την ώρα που είναι γυμνοί και φαίνονται.

 

Δεκάδες εργατικές κινητοποιήσεις έγιναν χτες έξω από τα γραφεία του ΟΑΕΔ για την προστασία των ανέργων. Μούγκα τα αστικά κανάλια. Ευτυχώς υπήρχε εκεί η κάμερα του «902».

Εντονες οι αγωνιστικές αντιδράσεις για το «κούρεμα» στα ασφαλιστικά ταμεία. Πάλι μούγκα στα κανάλια. Ξανά μόνο ο «Ριζοσπάστης» και ο «902», κάλυπταν το θέμα.

Παράλληλα, «σαλόνια» στις εφημερίδες της αστικής τάξης οι καρέκλες κατά του Νταλάρα και οι μπουνιές σ’ ένα δημαρχείο.

Ο προπαγανδιστικός μηχανισμός της αστικής τάξης επιλέγει ποιες αντιδράσεις θα προβάλλει, αυτές που την βολεύουν να εμφανίζεται από πάνω και να προβάλλεται η ίδια σα δύναμη κοινωνικής σταθερότητας. Παράλληλα προβοκάρει τις εργατικές κινητοποιήσεις για να σπείρει φόβο.

 

Πέρα απ’ τα σχέδια των αστών η πραγματική ζωή κυλά εκεί που χτυπά η καρδιά του λαϊκού κινήματος. Εκεί όπου οργανωμένα η εργατική τάξη αντιμετωπίζει τον αντίπαλο, δεν ξεστρατίζει, δεν τσιμπάει σε προβοκάτσιες. Εκεί όπου στα ίσα αντιμετωπίζονται οι αστοί σαν αυτό που είναι, ταξικοί αντίπαλοι και ευθέως δηλώνεται η απόφαση των εργατών να γκρεμίσουν την εξουσία του κεφαλαίου. Δήλωση που εξοργίζει εκπροσώπους του αστικού πολιτικού κόσμου σαν τον Δένδια της ΝΔ που ανέλαβε ρόλο στρατοδίκη μέσα στη Βουλή για να συνετίσει το ΚΚΕ. Δήλωση που προκαλεί ταραχή σε δημοσιολόγους σαν τον Παπαχελά της «Καθημερινής» που εγκαλεί τα αστικά κόμματα γιατί άργησαν να αντιμετωπίσουν το ΚΚΕ.

 

Η αλληλεγγύη, υπέρτατη αξία του εργατικού κινήματος, επιδιώκεται από την αστική προπαγάνδα να μετατραπεί σε καρικατούρα. Κι από αλληλεγγύη μεταξύ εργατών, να παρουσιαστεί σαν φαινόμενο του σαλονιού.

Ευτυχώς, τα καλά πράγματα συμβαίνουν μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας. Εκεί που οργανώνεται καθημερινά η λαϊκή αλληλεγγύη, έτσι που να μην είναι κενό γράμμα, αλλά βάση για να στηριχτούν οι άνθρωποι στον πόλεμο του μαύρου μετώπου μονοπωλίων, συγκυβέρνησης, ΕΕ, που μαίνεται ενάντιά τους.

 

Μέσα στο γενικό χαμό, ένας εμφανίζεται να χαίρεται. Ο υπουργός Οικονομικών που στην ιστορία με τη ΔΕΗ βρήκε ευκαιρία να σπείρει ήττα. Ισχυρίστηκε ότι είναι μάταιο να μην πληρώνουμε το χαράτσι. Αφού είναι μάταιο, γιατί έστησε όλο αυτό το πανηγύρι; Στο παιχνίδι και η ΔΕΗ. Που από τη μια δηλώνει ότι δεν κόβει το ρεύμα κι από την άλλη στέλνει λογαριασμούς απλήρωτου ρεύματος.

Αν τους αφήσουμε, θα κάψουν κόσμο. Τώρα ακόμα μεγαλύτερη συσπείρωση στις λαϊκές επιτροπές. Να ορθώσουμε φράγμα υπεράσπισης των λαϊκών στρωμάτων. Το αίτημα παραμένει: Να καταργηθούν τα χαράτσια. Αυτό που αρνήθηκαν στη Βουλή ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και ΛΑ.Ο.Σ., να επιβληθεί στην πράξη. Κανένας με κομμένο ρεύμα. Να γίνουν περισσότεροι αυτοί που αρνούνται να πληρώσουν το χαράτσι, αυτοί που αρνούνται να χρηματοδοτήσουν τη σωτηρία των καπιταλιστών.

 

Είναι κάτι ώρες που η αλήθεια είναι απόλυτα γυμνή. Οπως προχτές στη Βουλή όταν ωμά οι εκπρόσωποι της συγκυβέρνησης είπαν ξανά ναι στα χαράτσια.

Η πρόταση του ΚΚΕ για την κατάργηση των χαρατσιών είναι από μόνη της μια προκήρυξη. Την κάνουμε σημαία στις γειτονιές και στους χώρους δουλειάς. Ωστε καθένας πια να μπαίνει μπροστά στις ευθύνες του. Και αυτοί που ακόμα σκέφτονται να ψηφίσουν ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΛΑ.Ο.Σ., αλλά και κάθε άλλος που ανέχεται η καπιταλιστική κρίση να πληρώνεται από τους εργαζόμενους, με αυτήν ή την άλλη παραλλαγή της αστικής πολιτικής.

 

 

Θανάσης ΛΕΚΑΤΗΣ

Posted in ρήξη και ανατροπή, τα παπαγαλάκια του κεφαλαίου, τα ΜΜΕ στην υπηρεσία του αντικομμουνισμού, τα ΜΜΕ στην υπηρεσία του κεφαλαίου, ταξικός πόλεμος | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

Η ακραία γελοιότητα της ακρότατης προστυχιάς

Posted by redship στο 29 Φεβρουαρίου , 2012

Γράφει  ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

 

Την Κυριακή 26/2/2012 δημοσιεύτηκε στο «Βήμα» κείμενο, κάτι μεταξύ ρεπορτάζ και άρθρου, υπό τον εξής τίτλο:

«Η συνάντηση των άκρων».

Κατά καιρούς στον Τύπο βλέπουν το φως δημοσιεύματα που βρίθουν γελοιότητας και ανοησίας.

Το συγκεκριμένο είναι κάτι «περισσότερο»: Αποτελεί μνημείο

πολιτικής προστυχιάς,

ιστορικής αμορφωσιάς,

εκδοτικοδημοσιογραφικής σήψης και

αναγωγής της βλακείας σε «ατομικό όπλο» του ιδεολογικού τραμπουκισμού.

 

Μιλάμε για εκείνο το ειδικό είδος βλακείας που όσο πιο αυθεντική, ανόθευτη και ακατέργαστη είναι, τόσο πιο πολύτιμη αποδεικνύεται στους φορείς της για να χτίζουν τις καριέρες τους.

Καριέρες που για να τις διατηρούν, όμως, χρειάζεται, πού και πού, να δηλώνουν τη διαθεσιμότητά τους στην εκτόξευση του γκεμπελισμού.

Για το βλάκα, βλέπετε, ο γκεμπελισμός δε συνιστά καταισχύνη, αλλά υπέρτατη απόδειξη της αφοσίωσής του ως κατοικίδιο των αστικών σαλονιών.

Το συγκεκριμένο κείμενο έχει γραφτεί για ένα και μοναδικό λόγο:

Για να συκοφαντηθεί το ΚΚΕ και το ΠΑΜΕ τα οποία ως «άκρα» που είναι «συναντώνται» με το άλλο άκρο και συγκεκριμένα με τη… Χρυσή Αυγή!

Αφορμή γι’ αυτό το κατασκεύασμα υπήρξε η προβοκάτσια της Χρυσής Αυγής κατά των απεργών της Χαλυβουργίας. Με τούτο το φόντο, η εφημερίδα του Ψυχάρη, του διευθυντή του Ψυχάρη και του συντάκτη του Ψυχάρη, θεώρησαν ότι

«δίνεται τροφή για ερωτήσεις του τύπου: «Υπάρχει ή όχι ενα είδος συνάντησης των άκρων»;»…

Αντί δηλαδή η αποκάλυψη της προβοκάτσιας να γίνει αντικείμενο αναφοράς για τις μεθόδους που χρησιμοποιούνται εναντίον του εργατικού κινήματος, η προβοκάτσια χρησιμοποιείται από τους «αντικειμενικούς» ενημερωτές της κοινής γνώμης για να τρωθεί και να συκοφαντηθεί το θύμα της προβοκάτσιας, το εργατικό κίνημα!

Σε μια αποθέωση αυτού του τύπου της «αντικειμενικότητας» το κείμενο του «Βήματος» τοποθετείται στο «ερώτημα» που το ίδιο έθεσε, αφού όμως πρώτα έθεσε και τα… δεδομένα. Οπου βασικό «δεδομένο» είναι ότι το ΚΚΕ και το ΠΑΜΕ είναι το ένα «άκρο».

Αλλά σύμφωνα με το κυρίαρχο «αφήγημα» της αμορφωσιάς για την οποία μιλούσαμε παραπάνω

(και η οποία νομίζει ότι ο λαός ξεχνά ποιος θυσιάστηκε για να σωθεί η ανθρωπότητα και η Ελλάδα από τον ναζισμό)

«τα άκρα συναντούνται». Να τη ως εκ τούτου η «συνάντηση»… ΚΚΕ – Χρυσής Αυγής!

Για να μην υπάρχουν αμφιβολίες για την πρόθεση της εφημερίδας να ρίξει νερό στο μύλο της αθλιότητας περί ταύτισης του κομμουνισμού με το φασισμό και το ναζισμό (!),

το κείμενο δεν ξεχνά να μεταφέρει υπό τύπον «ενημέρωσης» του αναγνωστικού κοινού την εξής… πληροφορία:

«…σε πολλά αριστερίστικα μπλοκ άρχισε ένας ιδιότυπος διάλογος με το ερώτημα«αν η Χρυσή Αυγή βρίσκεται στο πλευρό των απεργών ή το ΠΑΜΕ στο πλευρό της Χρυσής Αυγής»»!

Για να αντιληφθεί ο αναγνώστης τι σημαίνει προστυχιά επισημαίνουμε, επιπλέον, ότι στο εν λόγω δημοσίευμα δεσπόζει η φωτογραφία του χαμογελαστού και προσηνή επικεφαλής της Χρυσής Αυγής, η οποία

– προς δόξαν της γενναιότητας του συντάκτη που καταγγέλλει τα «άκρα» –

παρουσιάζεται με πολύ ευγένεια και προσοχή σαν «ακροδεξιός σχηματισμός».

Οταν λοιπόν οι ναζιστές και οι φασίστες, οι ρατσιστές και οι μισάνθρωποι εθνικιστές λογίζονται «απλώς» σαν «ακροδεξιός σχηματισμός», ποιος αμφιβάλλει ότι στόχος δεν είναι ούτε οι ναζί, ούτε οι φασίστες, ούτε η ακροδεξιά. Στόχος είναι το ΚΚΕ.

Αλλωστε αυτοί, όπως το «Βήμα», που… ενοχλούνται από τα «άκρα», είναι οι ίδιοι που καθόλου δεν ταράχτηκαν βλέποντας την ακροδεξιά να είναι κυβερνητική συνισταμένη του «σωτήρα» Παπαδήμου, συγκολλητική ουσία του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ και τμήματά της να αποτελούν πλέον στελεχιακό, εκ μεταγραφής, δυναμικό της ΝΔ…

Το κείμενο του «Βήματος» είναι ενταγμένο στην καθεστωτική γραμμή που καλεί τον λαό να κάτσει ήσυχα γιατί «λόγω κοινωνικής ρευστότητας ενισχύονται τα άκρα», «απειλείται η τάξη» και αφήστε που μπορεί να εχουμε και «εμφύλιο»… Ετσι διατείνεται το «αφήγημά τους». Αυτά υπηρετούν και επαναλαμβάνουν οι «παπαγάλοι» τους.

Πρόκειται για τη ωμή τρομοκρατία που προσπαθεί να παίξει το χυδαίο ρόλο της ενσωματώνοντας κάθε λογής «θεωρητική» σαβούρα, παραχάραξη, διαστρέβλωση, παραποίηση, με στόχο τον εκβιασμό του λαού.

Το μήνυμα είναι το εξής:

Ο λαός θα πρέπει να αποφύγει το κομμουνιστικό «άκρο», να κάτσει «στ’ αβγά του» και να δεχτεί αδιαμαρτύρητα τον ακραίο αφανισμό του από τις δυνάμεις της «σύνεσης», του «ρεαλισμού», της «σωτηρίας» και της… δημοκρατίας των κεφαλαιοκρατών, εκείνης δηλαδή της στυγνής ταξικής δικτατορίας

που παράγει, αναπαράγει, συντηρεί και ενίοτε χρησιμοποιεί τους φασίστες, τους ναζί και τους ακροδεξιούς για να κάνει τη «δουλειά» της.

Βέβαια, η ξεδιαντροπιά όσο πιο… ξεδιάντροπη είναι, τόσο λιγότερο μπορεί να εννοήσει την υπηρεσία που προσφέρει.

Οι ξεδιάντροποι όσο πιο… ξεδιάντροποι και θλιβεροί είναι, τόσο ανίκανοι συλλαμβάνονται να αντιληφθούν ότι ακόμα και με αυτές τις βρωμιές που διαπράττουν ομολογούν, στην ουσία, την αλήθεια:

Πρώτον, ομολογούν ότι το ΚΚΕ βρίσκεται ακριβώς στο αντίπερα άκρο από το σύστημά τους που περιλαμβάνει από Χρυσή Αυγή, φασίστες και ακροδεξιούς μέχρι τους εκπροσώπους του αστικού κοινοβουλευτισμού της δικτατορίας των μονοπωλίων.

Δεύτερον, αποδεικνύουν μέχρι πού μπορεί να φτάσει η ρυπαρότητά τους.

Τρίτον, επιβεβαιώνουν ότι η συνάντηση της ακραίας πολιτικής προστυχιάς με την ακραία γελοιότητα δεν μπορεί να παράξει τίποτα περισσότερο από τον ακραίο και πρωτόγονο αντικομμουνισμό.

Posted in τα παπαγαλάκια του κεφαλαίου, τα ΜΜΕ στην υπηρεσία του αντικομμουνισμού, τα ΜΜΕ στην υπηρεσία του κεφαλαίου, ταξικός πόλεμος | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »

ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ: Διαβάστε τι έγραφαν οι δωσίλογοι δημοσιογράφοι το 1941

Posted by redship στο 24 Φεβρουαρίου , 2012

αναδημοσίευση από  to tsantiri.gr

 

ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ: Διαβάστε τι έγραφαν οι δωσίλογοι δημοσιογράφοι το 1941 – ΔΙΑΔΩΣΤΕΤο απόκομμα της κατοχικής εφημερίδας, με ημερομηνία 18 Ιουνίου του 1941, βρήκαμε στο blog Sibilla.

Διαβάσαμε τις αράδες του δωσίλογου δημοσιογράφου της εποχής και παγώσαμε, ανατριχιάσαμε.

Ίδιο ύφος, ίδια επιχειρηματολογία με τα σημερινά ακριβοπληρωμένα παπαγαλάκια, που χυδαία προπαγανδίζουν υπέρ μνημονίων και άλλων «σωτήριων» μονόδρομων. Διαβάστε και μόνοι σας, είστε θεωρούμε άπαντες ικανοί να κάνετε τις συγκρίσεις με τις μέρες μας…

Ο γερμανοτσολιάς δημοσιογράφος του 1941 έγραφε:

«Αι περιστάσεις τας οποίας διέρχεται σήμερον η Ελλάς, εις την δύσκολον αυτήν καμπήν της Ευρωπαϊκής ιστορίας, είναι εξαιρετικαί. Όλαι αι εκδηλώσεις της ζωής μας έχουν καταφανή τα δείγματα μιας πρωτοφανούς κρίσεως. Η οικονομική δε κρίσις θα ήτο ίσως ολιγώτερον αισθητή, αν δεν υπήρχεν εις την Ελληνικήν ζωήν, τόσον έκδηλος, η ηθική και λογική κρίσις εκ της οποίας πάσχομεν ως κοινωνικόν σύνολον. Το χρήμα δεν θα υφίστατο τότε τον σημερινόν εκμηδενισμόν. ο πλούτος θα έρριπτε και ένα βλέμμα φιλανθρωπίας και κοινωνικής αλληλεγγύης εις τα πλήθη των πειναλέων, αι λαϊκαί τάξεις θα ανεκουφίζοντο με τας γενναίας χειρονομίας των ευπόρων. Αλλά δεν πρόκειται περί αυτού…

» Είπομεν: Υποφέρομεν και από κρίσιν «λογικού». Ό,τι αγωνιζόμεθα από της επομένης της Μικρασιατικής καταστροφής να οικοδομήσωμεν εις την Ελλάδα, λειώνει τώρα ως ο πάγος. Τα θεμέλια του κράτους τρίζουν. Τα παν εις την χώραν αυτήν που άλλοτε ήστραψε το φως ενός λαμπρού πολιτισμού, καταρρέει, κυλίεται, πέφτει…

» Και ενώ ο οίκος μας σείεται από τας βάσεις του και γύρω μας καπνίζουν ακόμη τα συντρίμμια του πολέμου, ημείς -ω τη αναισθησία μας!- ομφαλοσκοπούμεν επί των «πολεμικών νέων» και, κλείοντες τους οφθαλμούς προ της αδυσωπήτου πραγματικότητος, προβαίνομεν εις εκδηλώσεις αι οποίαι μας φέρουν εγγύτερον προς την ολοκληρωτικήν καταστροφήν.

» Δεν είναι καιρός δια μεμψιμοιρίας ούτε αι στιγμαί επιτρέπουν παρανοήσεις. Η θέσις μας είναι σαφής: Η Ελλάς του κ. Μέχρις Εσχάτων ετάφη μετά μια συντριπτικήν ήτταν. Εις την θέσιν της εγεννήθη η Ελλάς του «ζωτικού χώρου της Ιταλίας». Η πρώτη όζει πτωμαΐνης. Η δευτέρα έχει την δρόσον μιας νέας ζωής. Ας την αγκαλιάσωμεν σφιχτά. Ίσως με την νέαν τάξιν πραγμάτων ατενίσωμεν καλύτερας ημέρας. Ίσως εξέλθομεν εκ της δεινής θέσεως εις την οποίαν ευρεθήκαμεν την επομένην της στρατιωτικής καταρρεύσεως. Ίσως μας δοθούν τα μέσα να ζήσωμεν…

» Το επιβάλλει το εθνικόν συμφέρον μας. Η γενέα αυτή δεν πρέπει να αφανισθή από την πείναν. Τα νειάτα να μη μαρανθούν από τον λίβαν της δυστυχίας. Έχομεν ιστορίαν και πεπρωμένα. Συνεχίζομεν την υπερτρισχιλιετή παράδοσιν μιας ζωτικής φυλής. Είμεθα ράτσα φτιαγμένη από γνήσιον Αριανόν μέταλλον. Διατί, λοιπόν, να διακυβεύωμεν το παν, αυτήν ταύτην την ύπαρξιν μας, εις ανοήτους εκδηλώσεις κατ΄εκείνων οι οποίοι είναι σε θέσιν σήμερον να μας δώσουν χείρα βοηθείας; Και κατά τι είναι περισότερον Έλληνες εκείνοι οι οποίοι κοιμώνται αποκλειστικώς με το φευγαλέον όνειρον της Αγγλικής κατισχύσεως, από ημάς που αξιούμεν προσγείωσιν εις την σημερινήν πραγματικότητα όλων των Ελλήνων, χάριν της κοινής σωτηρίας;

» Μια ειλικρινής συνεργασία με τους χθεσινούς αντιπάλους μας, με τας δυνάμεις του άξονος, θα μας έσωζεν ίσως από το χάος. Τα αναιμικά από την πείναν παιδάκια, θα εύρισκον μίαν φέταν ψωμιού. οι τρικλίζοντες νήστεις γέροντες θα ημπορούσαν να τρώγουν άπαξ τουλάχιστον της ημέρας. αι θηλάζουσαι μητέρες δεν θα εξηντλούντο και η γενεά μας θα ίστατο ορθία εν μέσω της Ευρωπαϊκής καταιγίδος. Διατί να την αρνηθώμεν την συνεργασίαν αυτήν;

Το επαναλαμβάνομεν: Οφείλομεν να προσγειωθώμεν. Άλλως ας πάρωμεν σφουγγάρι και ας σβύσωμεν εκ του Ευρωπαϊκού χάρτου και την Ελλάδα και την ιστορίαν και τα ιδανικά μας…»

Posted in ρήξη και ανατροπή, τα παπαγαλάκια του κεφαλαίου, τα ΜΜΕ στην υπηρεσία του κεφαλαίου, τα γιουσουφάκια των εμίρηδων, ταξικός πόλεμος | Με ετικέτα: , , , , | 2 Σχόλια »

Μνημόνια ανά διετία!

Posted by redship στο 22 Φεβρουαρίου , 2012

Γράφει  ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

 

 

 
Eurokinissi

Ακριβώς την ίδια στιγμή που οι Παπαδήμος, Βενιζέλος και Σαμαράς, συνεπικουρούμενοι από τα απαστράπτοντα καταγώγια του μιντιακού κατεστημένου, πανηγύριζαν για την «ιστορικής σημασίας» απόφαση που επετεύχθη στις Βρυξέλλες

(σ.σ.: πρέπει να πρόκειται για την 34η ή την 35η «ιστορική» απόφαση του τελευταίου δίχρονου…)

το κοντέρ της υποκρισίας και του αδίστακτου ψεύδους χτυπούσε συναγερμό ξεπερνώντας όλα τα μέχρι στιγμής καταγεγραμμένα… «σπρεντς» της πολιτικής απάτης.

Ηδη από τις 15 Φεβρουαρίου, μια βδομάδα δηλαδή πριν την «ιστορική» απόφαση, τόσο οι εγχώριοι όσο και οι ξένοι «σωτήρες» τελούσαν εν γνώσει της μυστικής έκθεσης της τρόικας, η οποία αποκαλύφθηκε χτες από τον διεθνή Τύπο.

Γνώριζαν, δηλαδή, με οικονομετρικά στοιχεία – με δικά τους στοιχεία – αυτό που όλοι οι υπόλοιποι το αντιλαμβανόμαστε σε πολιτικό επίπεδο: Οτι

το «μνημόνιο 2» δεν είναι παρά

το πρελούδιο του «μνημονίου 3»,

όπως ακριβώς το «μνημόνιο 1»

ήταν ο προθάλαμος του «μνημονίου 2»!

Ηξεραν και ξέρουν ότι η «ιστορική» τους απόφαση

(σ.σ.: αυτή με την οποία εγκαθίστανται τα εργασιακά «Γκουαντανάμο», αφανίζονται οι εργαζόμενοι, εξαϋλώνονται οι συνταξιούχοι και ξεπουλιέται η Ελλάδα)

είναι εκείνη η απόφαση που σε μικρό διάστημα οδηγεί και

σε τρίτο μνημόνιο!

Ηξεραν και ξέρουν ότι σε δυο χρόνια από τώρα, το 2014, ο ελληνικός λαός θα κληθεί να επωμιστεί νέα ισοπεδωτικά βάρη, αφού, όπως ομολογεί η μυστική έκθεση,

οι τράπεζες (πάλι οι τράπεζες) θα έχουν τότε «νέες ανάγκες» και η Ελλάδα θα τελεί ακόμα λόγω της κρίσης και της ύφεσης σε αναζήτηση νέας «σωτηρίας»,

η οποία θα κοστίσει στον ελληνικό λαό από 50 έως 110 δισ. ευρώ επιπλέον των όσων έχει επωμιστεί μέχρι σήμερα!

Η μυστική έκθεση της τρόικας αποτέλεσε και το κύριο ζήτημα στην πολύωρη συνεδρίαση του Eurogroup.

Εντούτοις, το γεγονός αυτό, δεν εμπόδισε το εγχώριο πολιτικό κατεστημένο της πλουτοκρατίας, να εμφανιστεί – μόλις λίγη ώρα αργότερα από τη λήξη της συνεδρίασης – ενώπιον του ελληνικού λαού λέγοντας

αισχρά ψέματα!

Ετσι και ενώ είναι πια αποδεδειγμένο ότι με την πολιτική τους οδηγούν ανά διετία τον ελληνικό λαό από μνημόνιο σε μνημόνιο (2010, 2012 και τώρα το 2014),

έχουμε το εξής σκηνικό:

Το κάθε προηγούμενο έγκλημά τους να το γιορτάζουν και να το επικυρώνουν εκφωνώντας «επετειακούς» λόγους και εκτοξεύοντας εκείνα τα μπαλκονάτα παραμύθια περί «σωτηρίας», που στην πραγματικότητα δεν αποτελούν παρά την

προεργασία του αμέσως επόμενου,

προετοιμασία του αμέσως επερχόμενου,

προανάκρουσμα του ήδη προαποφασισμένου νέου εγκλήματος!

Το θέμα βέβαια δεν είναι ότι στις μεταξύ τους, στις μυστικές τους συναθροίσεις, ομολογούν πως το πρόγραμμά τους «δεν βγαίνει» για το λαό.

Το θέμα είναι ακριβώς το αντίθετο.

Οτι, δηλαδή, η πολιτική τους είναι φτιαγμένη, είναι κατασκευασμένη με τούτο το σκοπό:

Να… «μη βγαίνει»!

Ποτέ δεν είχαν και δεν θα έχουν «αγωνία» για την τύχη του λαού. Ποτέ δεν εφάρμοσαν μια πολιτική εξόδου του λαού από την κρίση. Τέτοια πολιτική ούτε θέλουν, ούτε μπορούν να έχουν.

Τέτοια πολιτική μέσα στο σύστημα που παράγει τις καπιταλιστικές κρίσεις

και από αυτούς που υπηρετούν τον καπιταλισμό,

ούτε υπήρξε, ούτε μπορεί να υπάρξει.

Η πολιτική τους, αυτό που βαφτίζουν και προωθούν ως «ελεγχόμενη χρεοκοπία», είναι να σπρώχνουν τον λαό βαθύτερα στην κρίση, φορτώνοντας στις πλάτες του τα βάρη της, να τον χρεοκοπούν, να τον πτωχεύουν, να τον καταστρέφουν ανεξέλεγκτα, για να διασωθούν οι κεφαλαιοκράτες με το λιγότερο γι’ αυτούς κόστος από την κρίση που οι ίδιοι προκάλεσαν.

Με άλλα λόγια:

Δεν πρόκειται περί «λάθους» που έστω και εν κρυπτώ το παραδέχονται ή που μέσω ενός άλλου «μείγματος» θα… διορθωθεί.

Οχι!

Η βαρβαρότητά τους δεν έχει τέλος και δεν «διορθώνεται».

Η επιτυχία, δε, της πολιτικής τους βασίζεται σε μια προπαγάνδα που μέσα από διαδοχικές «νίκες», «επιτυχίες» και «ιστορικές» αποφάσεις, θα εμφανίζει,

από μνημόνιο σε μνημόνιο και από «σωτηρία» σε «σωτηρία»,

την κάθε νέα θηριωδία εναντίον του ελληνικού λαού σαν «αναπόφευκτη»!

Για να φέρουν σε πέρας την αποστολή τους χρησιμοποιούν και θα χρησιμοποιήσουν όλα τα μέσα:

Εκβιασμούς, τρομοκρατία, εκφοβισμό, κινδυνολογία, καταστολή, προβοκάτσιες και ψέμα. Πολύ ψέμα!

Εκτελούν το λαό και για να μην αντιδράσει τον απειλούν (αυτοί που τον εκτελούν) με… «εμφύλιο»!

Δεν αφήνουν πέτρα πάνω στην πέτρα και για να μην αντιδράσει ο λαός τον απειλούν με… «αποσταθεροποίηση»!

Εφαρμόζουν κατά γράμμα το εγχειρίδιο της απάτης.

Ψέμα. Πολύ ψέμα!

Επιφέρουν την ραγδαία υποτίμηση της αξίας της ζωής του εργαζόμενου λαού στα επίπεδα του είλωτα, και ταυτόχρονα με τον πιο αδίστακτο τρόπο ανακηρύσσουν σε δόγμα τους και σε «χειρουργικό – τεχνοκρατικό» εργαλείο για τον σφαγιασμό του λαού την υποτίμηση της νοημοσύνης του.

Λειτουργούν με πυξίδα τον κυνισμό της τάξης των κηφήνων, που πίσω από κλειστές πόρτες χαριεντίζονται με διαπιστώσεις του τύπου:

«Κανείς δεν έχασε στην Ελλάδα υποτιμώντας τη νοημοσύνη του ελληνικού λαού»…

Μόνο που, πλέον, βρίσκονται εκτός τόπου και χρόνου.

Ζαλισμένοι καθώς είναι από το χρέος τους να υπηρετούν την τάξη των χορτάτων, δεν έχουν αντιληφθεί ότι το διάστημα που χωρίζει το ψεύδος από την αποκάλυψή του έχει εσχάτως σμικρύνει δραματικά – γι’ αυτούς.

Τώρα πια, για να τιναχτούν τα «πανηγύρια» τους στον αέρα, δεν αρκούν παρά δυο – τρία δευτερόλεπτα:

  • Οσο, δηλαδή, κρατάει μια ματιά στους κάδους απορριμμάτων, εκεί που άνθρωποι κρέμονται ψάχνοντας για ένα κομμάτι ψωμί.
  • Οσο κρατάει μια ματιά στις ουρές των συσσιτίων και των αστέγων.
  • Οσο κρατάει η «λάμψη» από το μηνιάτικο των 400 ευρώ!

Αν αυτοί χρειάζονται περίπου δυο χρόνια για να σέρνουν τον ελληνικό λαό από το ένα μνημόνιο στο άλλο, ο ελληνικός λαός μέσα από τις τόσες θυσίες και μέσα από τόσα βάσανα εκείνο που «κέρδισε» είναι να του χρειάζονται πια μόνο δυο – τρία δευτερόλεπτα για να «διαβάζει» πεντακάθαρα τόσο το παρόν όσο και το μέλλον που του ετοιμάζουν.

Αλλά αυτός ο χρόνος, ο πολύτιμος χρόνος που για να τον «κερδίσει» ο λαός τον πλήρωσε και τον πληρώνει με το αίμα του, δεν είναι ανεξάντλητος. Και δεν πρέπει να πάει χαμένος. Μπορεί και πρέπει να αξιοποιηθεί τώρα. Για την οργάνωση και την αντεπίθεσή του.

Posted in ρήξη και ανατροπή, ριζασπάστης, τα «Νταχάου» της εργοδοτικής αυθαιρεσίας, τα παπαγαλάκια του κεφαλαίου, τα ΜΜΕ στην υπηρεσία του κεφαλαίου, ταξικός πόλεμος, Ήταν πατριώτη ένας λαός ένας μεγάλος τοπικός εχθρός., Αστική ή εργατική εξουσία, Δύο Ελλάδες δύο τάξεις μία λύση, Η «Δημοκρατία του φερετζέ», Η «κοινωνική ειρήνη» τους είναι ο ταξικός τους πόλεμος, Νίκος Μπογιόπουλος, Σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα!, Το συμφέρον των καπιταλιστών δεν είναι συμφέρον των εργατών, εργατική - λαϊκή εξουσία | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »

Ανύπαρκτο ρεπορτάζ ενός φαντασματοχτυπημένου

Posted by redship στο 29 Νοεμβρίου , 2011

Είναι η πολλοστή φορά που ο συντάκτης της «Ελευθεροτυπίας» Φ. Παπούλιας παρουσιάζει τα αποκυήματα της φαντασίας του σαν δήθεν «ρεπορτάζ» για το ΚΚΕ. Οπως είναι η πολλοστή φορά που ισοπεδώνει κάθε δεοντολογία, βάζοντας μέσα σε εισαγωγικά φράσεις από τους υποτιθέμενους συνομιλητές του τις οποίες αποδίδει σε στελέχη του ΚΚΕ, για να δώσει αληθοφάνεια στα παραμύθια του.

Αναφέρει π.χ. στο υποτιθέμενο ρεπορτάζ του, που το αποδίδει σε στελέχη του ΚΚΕ, ότι εκτιμούν για τον Λ. Παπαδήμο πως «η ευρωπαϊκή τουρνέ απέδειξε ότι ο καλός υπάλληλος είναι ο καλόβουλος υπάλληλος, αφού το κύρος του Λ. Παπαδήμου δεν τον έσωσε από το ευρωπαϊκό στραπάτσο». ‘Η ότι στο ΚΚΕ «τα περισσότερα στελέχη εκτιμούν ότι ο Γ. Παπανδρέου θα αποτελέσει παρελθόν κατ’ απαίτηση της βάσης του κόμματος και ο Ευάγγ. Βενιζέλος έχει το προβάδισμα έναντι των υπολοίπων «μνηστήρων», για τον οποίο όμως λένε ότι η φασίζουσα προσέγγιση που τον διακρίνει δεν τον καθιστά δύσκολο αντίπαλο του ΚΚΕ». Λέει και πολλά άλλα τέτοια ο δήθεν δημοσιογράφος στο ρεπορτάζ-αποκύημα της χαζής φαντασίας του στη δήθεν αντικειμενική εφημερίδα που τον έχει, αν και ξέρει πως το ΚΚΕ ούτε στο εσωτερικό άλλων κομμάτων παρεμβαίνει ούτε για «υπαλλήλους» μιλά ούτε για «προσωπικά στραπάτσα», αφού πρόκειται για πρόσωπα των αστών που πολιτεύονται για τα συμφέροντά τους. Και βεβαίως έχει διατυπώσει δημόσια πως η συγκεκριμένη κυβέρνηση είναι κυβέρνηση των μονοπωλίων. Για όλα τα ζητήματα, το ΚΚΕ μιλάει δημόσια και με τα ντοκουμέντα του, που είναι προσβάσιμα στον καθένα. Αντί αυτών, η «Ελευθεροτυπία» σερβίρει στους αναγνώστες της τις φαντασιώσεις του Παπούλια, για να διαστρεβλώσει τις θέσεις του Κόμματος και να τις φέρει στα μέτρα της προπαγάνδας που υπηρετεί, παρουσιάζοντας σαν «ρεπορτάζ» για το ΚΚΕ τα όσα είδε ο συντάκτης της στον ύπνο του το προηγούμενο βράδυ.

Posted in πολιτικη, τα παπαγαλάκια του κεφαλαίου, τα ΜΜΕ στην υπηρεσία του κεφαλαίου | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

Ενας ο φόβος των καπιταλιστών

Posted by redship στο 29 Νοεμβρίου , 2011

Θανάσης ΛΕΚΑΤΗΣ

 

Μάθαμε, σ’ ένα από τα δελτία των καναλιών της αστικής τάξης, πως «κυβερνήτης του ελικοπτέρου που διέσωσε δύο Ρώσους ναυαγούς ήταν ο πρίγκιπας Ουίλιαμ». Είδες οι πρίγκιπες… και φαντάροι πάνε και πρωτοπόροι είναι. Οχι σαν κάτι ρεμάλια εργάτες που τρώνε από τα έτοιμα.

Μάθαμε, σ’ ένα από τα σίριαλ του ίδιου χώρου, πως μια Γερμανίδα που τη λένε Αγκελα παρουσιάζεται σαν λύση στο οικονομικό πρόβλημα ενός Ελληνα μικροαστού που τον απειλεί η τράπεζα να του πάρει το σπίτι.

Την ίδια ώρα, στην «Καθημερινή» ο ανθός του σύγχρονου αντικομμουνισμού δίνει ρεσιτάλ. Ενας κλαίει για τον Ζαχαριάδη που τον πούλησε το κόμμα του. Ενας άλλος αναρωτιέται από πού κι ως πού οι καπιταλιστές πρέπει να πληρώνουν φόρο για να παίρνει κρατική επιχορήγηση το ΚΚΕ κι ένας τρίτος συνεχίζει με περιγραφές περιστατικών ανομίας που έχουν φέρει τη χώρα στην καταστροφή. Σα να μην πέρασε μια μέρα, η «Καθημερινή» θυμίζει έντονα τα άρθρα της του 1946 που αξίωναν να παταχθεί η άνομη δράση των κομμουνιστών.

Την καταθλιπτική ατμόσφαιρα σώζει κεντρικό στέλεχος του Mega που εμφανίστηκε στο γυαλί μετά από απουσία μερικών ημερών δηλώνοντας: «Ζούμε την κρισιμότερη περίοδο μετά τον πόλεμο (…) γύρισα από το Παρίσι συγκρατημένα αισιόδοξος (…) οι πρόθυμοι θα προχωρήσουν μπροστά για να υπάρξει μια πραγματική οικονομική διακυβέρνηση της ευρώπης».

Τι είναι αυτό που προκαλεί τη «συγκρατημένη αισιοδοξία του»; Το περιγράφουν τα αποσπάσματα από τον κυριακάτικο «Ριζοσπάστη», δίπλα στις υπογραμμίσεις.

Να σημαίνει κάτι, άραγε, αυτός ο συντονισμός των διαφόρων «σωτήρων»;

Η απάντηση είναι στην απεργία στην «Ελληνική Χαλυβουργία», όπου μαζεύτηκαν οι γυναίκες των απεργών κι αποφάσισαν να μπούνε μπροστά, όχι απλά πλάι στους άντρες τους, αλλά μπροστά στο συνολικό αγώνα για την κοινωνική απελευθέρωση.

Η απάντηση είναι στους απεργούς σε μια σειρά χώρους, που δεν τρομοκρατούνται από όσους περιφέρουν την καπιταλιστική κρίση ως μπαμπούλα για να το βουλώσουν οι εργάτες, αλλά, κρατάνε ανοιχτό το μέτωπο με τον κύριο αντίπαλό τους, το καθεστώς της εκμετάλλευσης.

Η απάντηση είναι στις γειτονιές που ξεφυτρώνουν η μια μετά την άλλη οι λαϊκές επιτροπές με περιεχόμενο από την προστασία των θυμάτων της επίθεσης ως και το στέριωμα ενός μετώπου κοινωνικών δυνάμεων που όλο και πιο καθαρά βάζουν στόχους που ακουμπάνε σε ζητήματα της πολιτικής εξουσίας.

Ασφαλώς και δε συνιστούν ακόμα επαναστατική κατάσταση όλα αυτά, είναι όμως βήματα που η αστική τάξη αναγνωρίζει ως τον πραγματικό κίνδυνο, καθώς η εξουσία της περνά πλέον όλο και πιο ξεδιάντροπα σε κατάσταση βαρβαρότητας.

Μοιάζει παράταιρο, αλλά δεν είναι. Η μάχη αυτές τις μέρες δίνεται για το ένα, και ένα, κι άλλο ένα ευρώ για την οικονομική ενίσχυση του ΚΚΕ. Ετσι που αυτοδύναμο να στέκεται ορθό και να μπορεί να ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις των καιρών. Το γεγονός ότι αυτό το ένα, και ένα, και ένα ευρώ συγκεντρώνεται ήδη από το βαρύ υστέρημα των εργατών που παλεύουν να επιβιώσουν κόντρα σ’ ένα τερατώδες σύστημα κι ακριβώς αυτήν την ώρα, την ώρα που παίζεται η ίδια η επιβίωσή τους, βάζουν στην άκρη το ένα ευρώ για το Κόμμα, είναι που ανησυχεί περισσότερο από πολλά άλλα την αστική τάξη.

Οσο αυτοί θα ψάχνουν ξανά λύση στον Κέινς, ξέροντας πως ούτε αυτός δεν μπορεί να τους σώσει, να μην ξεχνιόμαστε: Το χαράτσι παραμένει. Και το πρώτο που έρχεται με το χαρτί της εφορίας και το άλλο με το λογαριασμό της ΔΕΗ. Παραμένουν οι αυξήσεις στα τρόφιμα, ακολουθούν οι αυξήσεις στη ΔΕΗ. Παραμένουν τα μειούμενα διαρκώς μεροκάματα, παραμένει το διαρκώς αυξανόμενο κόστος περίθαλψης.

Να μην ξεχνιόμαστε. Οσοι πασχίζουν για τη σωτηρία του συστήματος, από ‘δώ το πάνε από ‘κεί το φέρνουν, παπαγαλίζουν τη μια μετά την άλλη διάφορες διαχειριστικές προτάσεις που έχουν παρονομαστή το: τσακίστε τους εργάτες!

Μπροστά στην κατάσταση που βιώνει η εργατική τάξη, είναι πρόκληση πρώτου μεγέθους η αξίωση των οπορτουνιστών να γίνει αίτημα του εργατικού – λαϊκου κινήματος, αυτό που ήδη προωθείται στην ΕΕ: Η έκδοση ευρωομολόγου, ώστε κόβοντας χρήμα να τονωθεί η καπιταλιστική οικονομία. Κάτι που 82 χρόνια πριν, στην κρίση του 1929, μπορούσε να λειτουργήσει σαν ένα μέτρο επανεκκίνησης της καπιταλιστικής οικονομίας, σήμερα για την εργατική τάξη θα σημάνει εντονότατη αύξηση στον βαθμό εκμετάλλευσής της. Η απόδειξη βρίσκεται στο γεγονός ότι, από τη μια, έχουμε γιγαντωμένα ήδη τα μονοπώλια κι, από την άλλη, μειωμένη ήδη τρομακτικά την τιμή πώλησης της εργατικής δύναμης. Είμαστε εκεί όπου οι πάνω δεν μπορούν πια να κυβερνήσουν χωρίς να δείξουν όλο και πιο αποκρουστικό το πρόσωπο της εξουσίας τους. Μένει να μετρηθεί η αντοχή των κάτω σε μια τέτοια πραγματικότητα.

Γι’ αυτό και ο νους του συστήματος είναι στον αντίπαλο. Στο Κομμουνιστικό Κόμμα που επιμένει και εντείνει τη δράση του για την οργάνωση των εργατών έτσι που η πάλη τους να χτυπά στην καρδιά του συστήματος, να οδηγεί σε ρήξη και ανατροπή.

ΥΓ: Φτάναμε στο τυπογραφείο όταν η Διαμαντοπούλου στον «Σκάι» άρχισε να αναλύει τι θα είναι το «ΠΑΣΟΚ plus» και γιατί η συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ – ΝΔ – ΛΑ.Ο.Σ. δεν πρέπει να έχει ορίζοντα εκλογών την 19η Φλεβάρη, αλλά το τέλος της αποστολής της… Οψόμεθα.

Posted in πολιτικη, ρήξη και ανατροπή, ριζασπάστης, τα παπαγαλάκια του κεφαλαίου, τα ΜΜΕ στην υπηρεσία του κεφαλαίου, ταξικός πόλεμος, Δύο Ελλάδες δύο τάξεις μία λύση, Η «κοινωνική ειρήνη» τους είναι ο ταξικός τους πόλεμος | Με ετικέτα: , , , , , | Leave a Comment »

Θάβουν ό,τι απειλεί τα μονοπώλια

Posted by redship στο 22 Νοεμβρίου , 2011

Στην 23η μέρα της απεργίας τους μπαίνουν σήμερα οι εργάτες της «Ελληνικής Χαλυβουργίας». Ενας αγώνας για τη ζωή τους και τη ζωή των παιδιών τους. Αγώνας για μεροκάματο και δουλειά με αξιοπρέπεια. Επί 23 μέρες, οι απεργοί μπροστά από την πύλη του εργοστασίου δίνουν μια παλικαρίσια μάχη απέναντι στην εργοδοσία και τους μηχανισμούς της. Ταυτόχρονα, εδώ και τουλάχιστον μια βδομάδα, έχει απλωθεί ένα πρωτοφανές κίνημα αλληλεγγύης από εργατικά σωματεία, από τη φτωχή αγροτιά και μικροεπαγγελματίες, από μαθητές και φοιτητές.

Παρ’ όλα αυτά, τα αστικά μέσα ενημέρωσης δεν προβάλλουν τον αγώνα τους. «Θάβουν» τον αγώνα των απεργών της «Ελληνικής Χαλυβουργίας», «θάβουν» και το πρωτοφανέρωτο κίνημα αλληλεγγύης. Οπως ακριβώς έχουν κατά καιρούς «θάψει» κάθε εργατική κινητοποίηση, που με τα αιτήματά της και το πλαίσιο πάλης της στοχεύει την εργοδοτική επιθετικότητα. Τους ενοχλεί και τους ανησυχεί κάθε αγώνας, που αναδεικνύει ότι πηγή των λαϊκών προβλημάτων είναι η ενίσχυση της εκμετάλλευσης και αυτήν είναι που πρέπει να στοχεύουν οι εργάτες με τους αγώνες τους, με ταξική ενότητα και αλληλεγγύη. Μόνον ο «Ριζοσπάστης» και ο «902» – τηλεοπτικός και ραδιοφωνικός – μιλούν γι’ αυτήν τη μεγαλειώδη μάχη που δίνουν μέρα και νύχτα οι χαλυβουργοί. Οι εργάτες μπορούν να βγάλουν συμπεράσματα, και από αυτό το παράδειγμα, για το ποιος είναι πραγματικά δίπλα τους και ποιος όχι.

Posted in τα ΜΜΕ στην υπηρεσία του κεφαλαίου, Δημοκρατία για ποια τάξη;, Η «κοινωνική ειρήνη» τους είναι ο ταξικός τους πόλεμος | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

ΚΚΕ για την κυβέρνηση εθνικής ενότητας

Posted by redship στο 12 Νοεμβρίου , 2011

Posted in τα παπαγαλάκια του κεφαλαίου, τα ΜΜΕ στην υπηρεσία του κεφαλαίου, ταξικός πόλεμος, Αστική ή εργατική εξουσία, Δύο Ελλάδες δύο τάξεις μία λύση, Η «Δημοκρατία του φερετζέ», Στην αντεπίθεση με λαϊκή οργάνωση με συσπείρωση στο ΚΚΕ, ο δρόμος του ΚΚΕ | Με ετικέτα: , , , , | Leave a Comment »

Μονόδρομος η πάλη για τη λαϊκή εξουσία

Posted by redship στο 10 Νοεμβρίου , 2011

«Κλαίουσες παρθένες», οι αστοί δημοσιογράφοι χτες το βράδυ στα κανάλια έσκιζαν ιμάτια γιατί δήθεν ξεγελάστηκαν. Καθώς στην ηλεκτρονική του έκδοση το ΒΗΜΑ είχε ανακοινώσει ήδη πρωθυπουργό, ονόματα υπουργών και παρουσίαζε πλήρες ρεπορτάζ για το πώς έγινε η συμφωνία, μπροστά στις κάμερες εξελισσόταν το απόλυτο μπάχαλο.

Δεν είναι να τους λυπάσαι. Την εργολαβία την έχουν πάει μέχρι τώρα μια χαρά.

Είναι οι ίδιοι που για να τρομοκρατήσουν το λαό έγραφαν και ξανάγραφαν ότι επίκειται εμφύλιος, αν δεν ψηφιστεί η δανειακή σύμβαση κι αν δεν υπάρξει αμέσως κυβέρνηση εθνικής σωτηρίας. Είναι οι ίδιοι που και χτες το βράδυ, την ώρα της μεγάλης ξεφτίλας για το σύστημα που εκπροσωπούν, κατέφευγαν σε αντιπερισπασμό με κάτι δήθεν απορίες του Πρετεντέρη γιατί το ΚΚΕ δεν δέχτηκε να παριστάνει τη γλάστρα στις συσκέψεις στο προεδρικό μέγαρο.

Δεν είναι ούτε αναξιόπιστοι, ούτε γελοίοι. Είναι η προσωποποίηση της αστικής δημοκρατίας. Εχουν μια μεγάλη γκαρνταρόμπα για να φορούν ό,τι εξυπηρετεί κάθε φορά το ρόλο που παίζουν, προκειμένου να κρατούν καθηλωμένο – ποδηγετημένο το λαό.

Να μην ξεγελαστεί κανείς. Οποια κι αν είναι η κυβέρνηση, όποια κι αν είναι τα πρόσωπα, όσα νέα αστικά κόμματα κι αν γεννηθούν απ’ αυτήν τη διαδικασία, ο κοινός παρονομαστής τους είναι ένας: Να τσακιστεί ο λαός και ό,τι δικαίωμα του έχει απομείνει να ζει. Να απλωθεί άκρα του τάφου σιωπή. Να ανοίξει ο δρόμος για νέο κύκλο κερδοφορίας του κεφαλαίου.

Απέναντί τους τώρα, περισσότερο από χτες, το εργατικό κίνημα ξεδιπλώνει μια δουλειά με σχέδιο, δουλειά εργάτη τον εργάτη, σ’ όλους τους χώρους δουλειάς, με σημαία τις αξίες και τις ανάγκες της εργατικής τάξης, με αξιοποίηση όλων των αρετών της εργατικής δημοκρατίας, κόντρα στη σαπίλα του αστικού πολιτικού συστήματος. Τώρα με συζητήσεις, συγκεντρώσεις, συνελεύσεις οι εργάτες πρέπει να αποφασίζουν το δικό τους σχέδιο για το αύριο. Ενα σχέδιο πάλης που θα περιέχει ένα προς ένα τα προβλήματα που πρέπει να λυθούν και τις λύσεις που προκρίνει η εργατική τάξη. Ενα σχέδιο που θα ανοίγει – οξύνει την αντιπαράθεση με τα μονοπώλια και την εξουσία τους. Ενα σχέδιο που, με πυρήνα την εργατική τάξη, θα απλώνεται στις γειτονιές, στα μαγαζιά, στα χωριά, θα αναδεικνύει την πάλη για τη λαϊκή εξουσία σε ζήτημα πρώτης γραμμής.

Τώρα είναι ώρα να θυμηθεί καθένας το κάλεσμα του ΚΚΕ στους ψηφοφόρους της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ να γυρίσουν την πλάτη στα κόμματα της πλουτοκρατίας, να πάρουν τη θέση που τους ανήκει στη λαϊκή συμμαχία για την ανατροπή της πολιτικής του κεφαλαίου, να ανοίξουν δρόμο για τη δική τους εξουσία.

Οι εξελίξεις για τη συγκρότηση της νέας κυβέρνησης, τα παιχνίδια που παίζονται στην πλάτη του λαού, προκειμένου η εξουσία του κεφαλαίου να αποκτά δημοκρατική νομιμοποίηση, επιβεβαιώνουν τη μία μετά την άλλη τις εκτιμήσεις του ΚΚΕ, ότι πλέον είναι μονόδρομος για το λαό να βάλει στην ημερήσια διάταξη την πάλη για τη δική του εξουσία.

 

Θανάσης ΛΕΚΑΤΗΣ

Posted in ρήξη και ανατροπή, τα παπαγαλάκια του κεφαλαίου, τα ΜΜΕ στην υπηρεσία του κεφαλαίου, ταξικός πόλεμος | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »

Αντικομμουνισμός φαιού δημοσιολόγου

Posted by redship στο 27 Οκτωβρίου , 2011

Ο δημοσιολόγος Τ. Μίχας στο «Protagon» του Στ. Θεοδωράκη γράφει σχετικά με την οργανωμένη δολοφονική επίθεση στη διαδήλωση του ΠΑΜΕ: «Η ελληνική αστυνομία παρέδωσε χωρίς καν να της ζητηθεί τον ρόλο της τήρησης της έννομης τάξης στους φαιοκόκκινους φασίστες του ΠΑΜΕ και του ΚΚΕ (…) Είναι πλέον το μοναδικό κόμμα στον κόσμο που περήφανα διακηρύσσει την σταλινική αλητεία ως την πολιτική πρακτική την οποία ασπάζεται και ακολουθεί». Τέτοιο σχόλιο πράγματι μόνο φαιά – φασιστική δημοσιογραφία μπορεί να το κάνει. Γιατί ο ξετσίπωτος αντικομμουνισμός περί «σταλινικής αλητείας» μόνο από τέτοιου φυράματος, της αλητείας, δήθεν δημοσιολόγους μπορεί να πουληθεί. Και να υπηρετηθεί ταυτόχρονα προς τέρψιν διαφόρων κρατικών, ιμπεριαλιστικών επιτελείων και υπηρεσιών, από τις οποίες εκπορεύεται για να αναπαραχθεί από πρόθυμους της ανάλογης «ενημέρωσης»… Ας τον χαίρεται και η πλουραλιστική εφημερίδα που προάγει την προβοκάτσια, με την οποία συνεργάζεται

Posted in ριζασπάστης, τα παπαγαλάκια του κεφαλαίου, τα ΜΜΕ στην υπηρεσία του αντικομμουνισμού, τα ΜΜΕ στην υπηρεσία του κεφαλαίου | Με ετικέτα: , , , | 2 Σχόλια »