καράβι κόκκινο

τα μαύρα τα μαλλιά μας και αν ασπρίσαν δεν μας τρομάζει η βαρυχειμωνιά

  • Ε, το λοιπόν, ο,τι και να είναι τ’ άστρα, εγώ τη γλώσσα μου τους βγάζω. Για μένα, το λοιπόν, το πιο εκπληκτικό, πιο επιβλητικό, πιο μυστηριακό και πιο μεγάλο, είναι ένας άνθρωπος που τον μποδίζουν να βαδίζει. Είναι ένας άνθρωπος που τον αλυσοδένουνε

  • Γιάννης Ρίτσος

    Να με θυμόσαστε - είπε. Χιλιάδες χιλιόμετρα περπάτησα χωρίς ψωμί, χωρίς νερό, πάνω σε πέτρες κι αγκάθια, για να φέρω ψωμί και νερό και τριαντάφυλλα. την ομορφιά ποτές μου δεν την πρόδωσα. Όλο το βιος μου το μοίρασα δίκαια. Μερτικό εγώ δεν κράτησα. Πάμπτωχος. Μ' ένα κρινάκι του αγρού τις πιο άγριες νύχτες μας φώτισα. Να με θυμάστε.

  • κώστας βάρναλης

    Δε λυπάμαι τα γηρατειά που φεύγουν - τα μωράκια που έρχονται άθελά τους να ζήσουν σκλάβοι, να πεθάνουν σκλάβοι, σ' έναν κόσμο ελεύθερων αφεντάδων. Θα τους μαθαίνουν: η σκλαβιά τους χρέος εθνικόν και σοφία του Πανάγαθου!... Πότε θ' αναστηθούν οι σκοτωμένοι; ΚΩΣΤΑ ΒΑΡΝΑΛΗΣ 20.10.1973

  • ------------------------------- Την πόρτα αν δεν ανοίγει, τη σπαν, σας είπα. Τι στέκεστε, τι γέρνετε σκυφτοί; Λαέ σκλάβε, δειλέ, ανανιώσου, χτύπα! Και κέρδισε μονάχος το ψωμί -------------------------------- -------------------------------- ''Aν το δίκιο θες, καλέ μου, με το δίκιο του πολέμου θα το βρής. Όπου ποθεί λευτεριά, παίρνει σπαθί''
  • κομαντάντε Μάρκος

  • «Ο Μάρκος είναι γκέι στο Σαν Φρανσίσκο, μαύρος στη Νότια Αφρική, ασιάτης στην Ευρώπη, αναρχικός στην Ισπανία, Παλαιστίνιος στο Ισραήλ, γύφτος στην Πολωνία, ειρηνιστής στη Βοσνία, Εβραίος στη Γερμανία, μια γυναίκα μόνη στο Μετρό τα ξημερώματα, με άλλα λόγια ο Κομαντάτε Μάρκος είμαστε εμείς, το πρόσωπο του κάθε καταπιεσμένου ανθρώπου πάνω στον πλανήτη»
  • μπερτολντ μπρεχτ

    Δεν είμαι άδικος, μα ούτε και τολμηρός και να που σήμερα μου δείξανε τον κόσμο τους μόνο το ματωμένο δάκτυλό τους είδα μπρος και είπα ευθύς: “μ’αρέσει ο νόμος τους” Τον κόσμο αντίκρυσα μέσ’απ’ τα ρόπαλά τους Στάθηκα κι είδα, ολημερίς με προσοχή. Είδα χασάπηδες που ήταν ξεφτέρια στη δουλειά τους. και σαν με ρώτησαν “σε διασκεδάζει;” είπα “πολύ”! Κι από την ώρα εκείνη, λέω “ναι” σε όλα, κάλλιο δειλός, παρά νεκρός να μείνω. Για να μη με τυλίξουνε σε καμιά κόλλα, ό,τι κανένας δεν εγκρίνει το εγκρίνω Φονιάδες είδα, κι είδα πλήθος θύματα, μου λείπει θάρρος, μα όχι και συμπόνια Και φώναξα, βλέποντας τόσα μνήματα: “καλά τους κάνουν -για του έθνους την ομόνοια!” Να φτάνουν είδα δολοφόνων στρατιές κι ήθελα να φωνάξω “σταματήστε!” Μα ξέροντας πως κρυφοκοίταζε ο χαφιές, μ’άκουσα να φωνάζω: “Ζήτω!Προχωρήστε!” Δε μου αρέσει η φτήνια και η κακομοιριά Γι’αυτό κι έχει στερέψει η έμπνευσή μου. Αλλά στου βρώμικού σας κόσμου τη βρωμιά ταιριάζει, βέβαια-το ξέρω-κι η έγκρισή μου

  • Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας

    Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας κι αφήνει άλλους ν' αγωνιστούν για τη υπόθεσή του πρέπει προετοιμασμένος να ' ναι : γιατί όποιος δεν έχει τον αγώνα μοιραστεί Θα μοιραστεί την ήττα . Ούτε μια φορά δεν αποφεύγει τον αγώνα αυτός που θέλει τον αγώνα ν' αποφύγει : γιατί θ' αγωνιστεί για την υπόθεση του εχτρού όποιος για τη δικιά του υπόθεση δεν έχει αγωνιστεί .
  • εγκώμιο στον κομμουνισμό – μπέρτολτ μπρέχτ

    Είναι λογικός, καθένας τον καταλαβαίνει. Ειν' εύκολος. Μια και δεν είσαι εκμεταλλευτής, μπορείς να τον συλλάβεις. Είναι καλός για σένα, μάθαινε γι' αυτόν. Οι ηλίθιοι ηλίθιο τον αποκαλούνε, και οι βρωμεροί τον λένε βρωμερό. Αυτός είναι ενάντια στη βρωμιά και την ηλιθιότητα. Οι εκμεταλλευτές έγκλημα τον ονοματίζουν. Αλλά εμείς ξέρουμε: Είναι το τέλος κάθε εγκλήματος. Δεν είναι παραφροσύνη, μα Το τέλος της παραφροσύνης. Δεν είναι χάος Μα η τάξη. Είναι το απλό Που είναι δύσκολο να γίνει.
  • οι δικαστές

    Να οι κύριοι δικαστές τους λέμε οι καταπιεστές πως δίκαιο είναι τον λαό τι συμφέρει μα αυτοί δεν ξέρουν ποιο είναι αυτό κι έτσι δικάζουν στο σωρό μέχρι να βάλουν το λαό ολόκληρο στο χέρι
  • ———–

    Εχουνε νομικά βιβλία και διατάγματα Εχουνε φυλακές και οχυρώσεις Εχουνε δεσμοφύλακες και δικαστές Που παίρνουνε πολλά λεφτά κι έτοιμοι για όλα είναι. Μπ. Μπρεχτ
  • ———————

    "Όταν ήρθαν να πάρουν τους Εβραίους, δεν διαμαρτυρήθηκα, γιατί δεν ήμουν Εβραίος. Όταν ήρθαν για τους κομμουνιστές δεν φώναξα, γιατί δεν ήμουν κομμουνιστής. Όταν κατεδίωξαν τους τσιγγάνους, ούτε τότε φώναξα, γιατί δεν ήμουν τσιγγάνος. Όταν ο Χίτλερ φυλάκιζε ομοφυλόφιλους δεν αντέδρασα γιατί δεν ήμουν ομοφυλόφιλος Όταν έκλεισαν το στόμα των Ρωμαιοκαθολικών που αντιτάσσονταν στο φασισμό, δεν έκανα τίποτα γιατί δεν ήμουν καθολικός. Μετά ήρθαν να συλλάβουν εμένα, αλλά δεν υπήρχε πια κανείς να αντισταθεί μαζί μου"
  • ========================

    Λες: Πολύ καιρό αγωνίστηκες. Δεν μπορείς άλλο πια ν’ αγωνιστείς. Άκου λοιπόν: Είτε φταις είτε όχι: Σαν δε μπορείς άλλο να παλέψεις, θα πεθάνεις. Λες: Πολύ καιρό έλπιζες. Δεν μπορείς άλλο πια να ελπίσεις. Έλπιζες τi; Πως ο αγώνας θαν’ εύκολος; Δεν είν’ έτσι. Η θέση μας είναι χειρότερη απ’ όσο νόμιζες. Είναι τέτοια που: Αν δεν καταφέρουμε το αδύνατο Δεν έχουμε ελπίδα. Αν δεν κάνουμε αυτό που κανείς δεν μπορεί να μας ζητήσει Θα χαθούμε. Οι εχθροί μας περιμένουν να κουραστούμε. Όταν ο αγώνας είναι στην πιο σκληρή καμπή του. Οι αγωνιστές έχουν την πιο μεγάλη κούραση. Οι κουρασμένοι, χάνουν τη μάχη.
  • Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους

    Αυτοί που βρίσκονται ψηλά θεωρούν ταπεινό να μιλάς για το φαΐ. Ο λόγος; έχουνε κιόλας φάει. Αν δε νοιαστούν οι ταπεινοί γι' αυτό που είναι ταπεινό ποτέ δεν θα υψωθούν. Αυτοί που αρπάνε το φαϊ απ’ το τραπέζι κηρύχνουν τη λιτότητα. Αυτοί που παίρνουν όλα τα δοσίματα ζητάν θυσίες. Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους για τις μεγάλες εποχές που θά 'ρθουν.
  • che

    Πιστεύω στην ένοπλη πάλη σαν μοναδική λύση για τους λαούς που αγωνίζονται για την απελευθέρωσή τους και είμαι συνεπής με τις πεποιθήσεις μου. Πολλοί θα με πουν τυχοδιώκτη και είμαι, μόνο που είμαι άλλου είδους τυχοδιώκτης, ένας από εκείνους που προβάλλουν τα στήθη τους για να αποδείξουν τις αλήθειες τους.

  • Αξίζει για ένα όνειρο να ζεις, κι ας είναι η φωτιά του να σε κάψει
  • pablo neruda

    όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας, επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές, όποιος δεν αλλάζει περπατησιά, όποιος δεν διακινδυνεύει και δεν αλλάζει χρώμα στα ρούχα του, όποιος δεν μιλεί σε όποιον δεν γνωρίζει. όποιος αποφεύγει ένα πάθος, όποιος δεν είναι ευτυχισμένος στη δουλειά του, όποιος δεν διακινδυνεύει τη βεβαιότητα για την αβεβαιότητα για να κυνηγήσει ένα όνειρο, όποιος δεν επιτρέπει στον εαυτό του τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του να αποφύγει τις εχέφρονες συμβουλές. όποιος δεν ταξιδεύει, όποιος δεν διαβάζει, όποιος δεν ακούει μουσική, όποιος δεν βρίσκει σαγήνη στον εαυτό του όποιος καταστρέφει τον έρωτά του, όποιος δεν επιτρέπει να τον βοηθήσουν, όποιος περνάει τις μέρες του παραπονούμενος για τη τύχη του ή για την ασταμάτητη βροχή. όποιος εγκαταλείπει μια ιδέα του πριν την αρχίσει, όποιος δεν ρωτά για πράγματα που δεν γνωρίζει. Αποφεύγουμε τον θάνατο σε μικρές δόσεις, όταν θυμόμαστε πάντοτε ότι για να είσαι ζωντανός χρειάζεται μια προσπάθεια πολύ μεγαλύτερη από το απλό γεγονός της αναπνοής. Μόνο η ένθερμη υπομονή θα οδηγήσει στην επίτευξη μιας λαμπρής ευτυχίας.

  • από το Canto general

    Μπορεί να κόψουν όλα τα λουλούδια, αλλά δεν θα γίνουν ποτέ αφέντες της Άνοιξης
  • κ. καβάφης

    Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις
  • κωστής παλαμάς

    Και τους τρέμουνε των κάμπων οι κιοτήδες και μ’ ονόματα τους κράζουν πονηρά κλέφτες κι απελάτες και προδότες. Τους μισούν οι βασιλιάδες κι όλοι οι τύραννοι κι είναι μέσα στους σκυφτούς τα παλληκάρια κι είναι μες στους κοιμισμένους οι στρατιώτες…” Κ . Παλαμάς στο Δωδεκάλογο του Γύφτου.
  • διαμοιρασμός του blog

    Bookmark and Share
  • διαχείριση

  • on line επισκέπτες

  • ημερολόγιο άρθρων

    Μαρτίου 2017
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Οκτ.    
     12345
    6789101112
    13141516171819
    20212223242526
    2728293031  
  • Εγγραφή

Archive for the ‘τα ζώα του » πολιτισμού μας »’ Category

Ας μιλήσουμε για φασίστες

Posted by redship στο 28 Ιουνίου , 2016

 

αναδημοσίευση από τον ημεροδρόμο

 

 

 

 

Ο Τζήμερος μίλησε για τον Παύλο Φύσσα.  Τον χαρακτήρισε… φασίστα. Μίλησε επίσης για την μητέρα του Παύλου Φύσσα, που εδώ  και αρκετούς μήνες έχει την μόνη της ελπίδα ώστε να δικαιωθεί από τα δικαστήρια, καθώς ο γιος της δολοφονήθηκε από φασίστες.

O Θάνος Τζήμερος, είναι γνωστός για την «ευγένεια» του γι αυτό και έδειξε πως ενοχλήθηκε από τα τραγούδια του Φύσσα.

Βέβαια ο ίδιος διακατέχεται από μια  «ευγένεια»  στην οποία κυριαρχεί ο αντικομμουνισμός και ο μισανθρωπισμός.

Ο Τζήμερος όμως για κάποιους  έχει το ακαταλόγιστο, αφού θεωρείται μια γραφική φιγούρα.

Αλλά και έτσι να είναι, τα πράγματα είναι πολύ σοβαρά όταν μια μεγάλη μερίδα της  ντόπιας  ολιγαρχίας, έχει για πολιορκητικό κριό τέτοιες φιγούρες.

Έγραψε στο facebook τόσο για τον Παύλο, όσο και για ην μητέρα του.tsimeros gia fyssa 1

tzimeros gia fyssa 2

Για τον Τζήμερο, ο Φύσσας ήταν φασίστας που απλά δεν κρατούσε μαχαίρι. Για τον Τζήμερο, όσοι έχουν μαχητική στάση και βγάζουν την οργή τους στους φασίστες, είναι και αυτοί φασίστες.

Είναι γνωστές οι απόψεις του Τζήμερου.

Για τον Τζήμερο, ούτως ή άλλως και οι  αγωνιστές,  και οι κομμουνιστές που παλεύουν ενάντια στην αδικία, στον φασισμό  και στην κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο, είναι φασίστες. Έτσι η έννοια του φασισμού δια χειρός Τζήμερου, γίνεται λάστιχο για να χαρακτηρίζει όποιον ο ίδιος γουστάρει.

Δεν είμαστε αφελείς… Προφανώς  ο Τζήμερος  ξέρει πως ο φασισμός είναι συγκεκριμένη ιδεολογία. Ξέρει ότι έχει πολιτική έκφραση και συγκεκριμένα χαρακτηριστικά που είναι βγαλμένα από τα πιο βρώμικα μπαούλα των υποστηρικτών του καπιταλιστικού συστήματος.  

Ο  Ιταλός δικτάτορας Μπενίτο Μουσολίνι, και κύριος εκφραστής της φασιστικής ιδεολογίας  στο μανιφέστο του «Το δόγμα του Φασισμού» έγραφε, μεταξύ άλλων. «Μια τέτοια αντίληψις της ζωής κάνει τον φασισμό ν’ αρνείται απόλυτα αυτό το δόγμα που αποτελούσε τη βάση του ψευδο – επιστημονικού σοσιαλισμού ή μαρξισμού: Το δόγμα του ιστορικού υλισμού, κατά το οποίον η ιστορία του ανθρώπινου πολιτισμού δεν θα εξηγείτο παρά από τους αγώνας συμφερόντων μεταξύ των διαφόρων κοινωνικών ομάδων και από το μετασχηματισμό (αλλαγή) των μέσων παραγωγής… Ο φασισμός πιστεύει ακόμη και πάντα στην αγιότητα και τον ηρωισμόν, δηλαδή σε πράξεις μέσα εις τας οποίας δεν δρα κανένα οικονομικό μοτίβο κοντινό ή μακρυνό.

Η άρνησις του ιστορικού υλισμού …όταν στο βάθος δρουν κι εργάζονται αι ηθικαί κατευθυντήριοι δυνάμεις, συνεπάγεται τη διαρκή και αναπόφευκτων άρνηση της πάλης των τάξεων… και ιδιαίτερα της αρνήσεως της πάλης των τάξεων θεωρουμένης σαν παράγοντος επικρατούντος εις τας κοινωνικάς μεταβολάς» (Μπ. Μουσολίνι: «Το δόγμα του Φασισμού», Εκδοτικόν «ΕΛΛΑΣ» – ΕΓΕ (έκδοση του Μεσοπολέμου σε μετάφραση Α. Παπασαραντόπουλου), σελ. 20 – 21)

Από την μεριά του ο Γεώργιος Β. Πάμπουκας, ο έλληνας φανατικός υποστηρικτής του φασισμού γράφει : «Εύκολον είναι να ευρεθούν αι ριζικαί διαφοραί μεταξύ σοσιαλισμού και κομμουνισμού αφ’ ενός και φασισμού αφ’ ετέρου. Ο φασισμός εστηρίχθη επί της αστικής τάξεως, ο κομμουνισμός την κατέλυσεν. Ο κομμουνισμός πραγματοποίησε τον περιορισμόν του κεφαλαιοκρατισμού διά καταργήσεως της ιδιωτικής οικονομίας, ο φασισμός δι’ οργανώσεως αυτής. Ο φασισμός διά των πολιτικών και οικονομικών θεσμών ους εισήγαγε επέτυχε την συνεργασίαν όλων των κοινωνικών τάξεων, ο κομμουνισμός την εξαφάνισιν όλων των τάξεων και την υποδούλωσίν των εις το προλεταριάτον…».. Γεωργίου (Β. Πάμπουκα: «Ο φασισμός και αι ιδεολογικαί του βάσεις», εκδόσεις «Κατάστημα ΝΙΚ. ΤΙΛΠΕΡΟΓΛΟΥ», 1940, σελ. 19 – 20

Για όλα αυτά ο Τζήμερος δεν βγάζει μιλιά. Δεν βγάζει μιλιά πως ο φασισμός είναι καπιταλισμός. Ο πιο θρασύς και ο πιο δόλιος καπιταλισμός, όπως έλεγε και Μπρεχτ

Μα γιατί άλλωστε να μιλήσει, αφού το πάθος του για την υπεράσπιση του συστήματος που γεννάει φασίστες, νεοναζί και χρυσαυγίτες είναι αυτό που τον καθοδηγεί.

Το ζήτημα συνεπώς δεν είναι ποιος είναι ο Τζήμερος.

Το ζήτημα είναι αν ο Τζήμερος και ο κάθε Τζήμερος,  έχει την στοιχειώδη ευγένεια να μην καθυβρίζει τους νεκρούς αντιφασίστες που δολοφονούνται από τα μαχαίρια και τα όπλα των φασιστών, ξεπλένοντας  τους τελευταίους.

Είναι προφανές πως  ο Τζήμερος,  δεν την έχει αυτή την ευγένεια. Γιατί ακόμα και αυτή η ευγένεια, είναι αδύνατον να την βρει κανείς στους σφουγγοκωλάριους του συστήματος.

Ο Βασίλης Ραφαηλίδης πάντως είχε μιλήσει για αυτή την  ευγένεια, όταν  αναφερόταν στους αστούς.

Έλεγε ο Ραφαηλίδης …»Κάποτε θα μάθουν και οι αστοί να είναι εκτός από γραμματικά ευγενικοί και κοινωνικοί άνθρωποι, που νοιάζονται ουσιαστικά για τους συνανθρώπους. Αν δεν το μάθουν με το καλό, θα το μάθουν με το κακό, ή το πολύ κακό. Ξέρετε. Ο σοσιαλισμός είναι μια σειρά από κανόνες καλής κοινωνικής συμπεριφοράς για άγρια ζώα αστικής ράτσας»…

Κατάλαβες, κύριε Τζήμερε;

Posted in «Ο φασισμός είναι καπιταλισμός», τα ζώα του '' πολιτισμού μας '', τζήμερος, φασισμός | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

Ναζιστόμουτρα με… χλαμύδες

Posted by redship στο 6 Σεπτεμβρίου , 2013

 

Γράφει  ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

 

Τα ναζιστοειδή της Χρυσής Αυγής, αυτά που χτυπάνε τατουάζ με τον αγκυλωτό σταυρό πάνω στα αμφεταμινούχα τους μούσκουλα, πουλάνε το παραμύθι ότι η σβάστικα που καλύπτει τον ντοπαρισμένο τους εγκέφαλο είναι… αρχαιοελληνικόν σύμβολο, και ουχί η σημαία των «Ες-Ες», η σημαία της Γκεστάπο, η σημαία του Χίτλερ, του φύρερ τους.

Τόσο, δηλαδή, «περήφανοι» είναι για την ιδεολογία τους. Είναι ναζί, αλλά καμώνονται τους… Σπαρτιάτες. Είναι ναζί, αλλά προσπαθούν να καλύψουν τη μαύρη ταγματασφαλίτικη στολή τους με… χλαμύδα. Είναι ναζί. Και γι’ αυτό ψάχνουν κρυψώνα στην ίδια την αμορφωσιά τους. Τι κάνουν; Κρύβονται! Μέσα στη σαπίλα του συστήματος που τους γέννησε και τους τρέφει, έχουν τους πρόθυμους του «αντισυστημικού» τάχα «λάιφ στάιλ», που τους βάζουν να διαδίδουν την αμορφωσιά (τους) στην κοινωνία, μην και καταλάβει ο κόσμος το ποιόν τους.

Γι’ αυτό, λοιπόν, μην παραξενευτείτε αν τους ακούσετε να λένε και το άλλο:

Να ισχυρίζονται, δηλαδή, πως αυτό το «θα επιστρέψουμε και η Γη θα τρέμει», που, εκτοξεύοντας σάλια, το κραύγαζαν τις προάλλες στην Κακαβιά τα χρυσαύγουλα φασιστόμουτρα

(τα ίδια που πριν είχαν εκφωνήσει βαρυσήμαντον λόγον στην Καλαμάτα εναντίον των κομμουνιστοσυμμοριτών και των… γυναικών τους),

ότι δεν είναι η απειλή του Γκέμπελς προς την ανθρωπότητα. Οτι δεν είναι φράση του αρχιναζί προπαγανδιστή του Γ’ Ράιχ. Αλλά ότι είναι, τάχα, του… Λεωνίδα στις Θερμοπύλες.

————-

Η «Χρυσή Αυγή» (τεύχος 132, Μάιος – Ιούνιος 2007) ξεχειλίζει από τη λατρεία της για το ναζισμό, για τον Χίτλερ και για τον εκ δεξιών του, τον Γκέμπελς. Είναι αυτός, ο Γκέμπελς, το ίνδαλμα των χρυσαυγιτών, που έγραφε τόσο για το ποιόν το δικό του όσο και για το ποιόν των επιγόνων του: «Δεν ερχόμαστε ούτε ως φίλοι ούτε και ως ουδέτεροι. Ερχόμαστε ως εχθροί! Οπως επιτίθεται ο λύκος στα πρόβατα, έτσι ερχόμαστε» (Γκέμπελς, εφημερίδα «Der Angriff», 30-4-1928)

 

Posted in τα ζώα του '' πολιτισμού μας '', τα νέα ss, ΧρυσαυΧίτες, ο φασισμός δεν έρχεται απ΄το μέλλον, ο βιασμός της ανθρωπότητας | Με ετικέτα: , , , , | Leave a Comment »

Τα μαχαίρια είναι πλέον ντεμοντέ

Posted by amartwlos στο 20 Ιουνίου , 2012

από το 

Ο εκπρόσωπος Τύπου της Χρυσής Αυγής, Ηλίας Κασιδιάρης εθεάθη την Τρίτη στη ΓΑΔΑ συνοδευόμενος από τους σωματοφύλακές τους και ένα ιερέα και κατευθύνθηκε στον έκτο όροφο της Γενικής Αστυνομικής Διεύθυνσης.

Ο λόγος ήταν γιατί ο βουλευτής της Χρυσής Αυγής είχε καταθέσει αίτηση μετά τις εκλογές της 6ης Μαΐου για άδεια οπλοφορίας μιας και είχε εκλεγεί βουλευτής.

Τώρα λοιπόν που επανεξελέγη πήγε στη ΓΑΔΑ, προκειμένου να ενημερωθεί για την πορεία της αίτησής του για άδεια οπλοφορίας, έτσι ώστε να φέρει νόμιμα το όπλο του.

Σύμφωνα με πληροφορίες, άλλα δύο μέλη της Χρυσής Αυγής έχουν καταθέσει ανάλογη αίτηση για άδεια οπλοφορίας.

Posted in προβοκάτορες, τρομοκρατία, τα ζώα του '' πολιτισμού μας '', τα νέα ss | Leave a Comment »

Ο Θαυμαστός κόσμος των ζώων

Posted by redship στο 21 Μαρτίου , 2012

 

Δαγκώνουν τώρα τα «ντόμπερμαν» το χέρι που τα τάιζε. Δαγκώνουν τώρα τα ντόμπερμαν εκεί που έγλειφανδεν

ξενίζει!

Αφού, επί δύο συναπτά έτη, το δελτίο ειδήσεων του «Mega» -για να πάρουμε ένα μόνον παράδειγμα- παρακολούθησε την κάθοδο της Ελλάδας στον Άδη επαινώντας τον βαρκάρη – Χάροντα – Γιωργάκη, τώρα, που ο Γιωργάκης εξέπεσε

άρχισαν ήδη να τον ειρωνεύονται, να τον επιτιμούν και ξεδιάντροπα να χαχανίζουν εις βάρος του.
Σαν να μην είναι συνένοχοί του! Σαν να μην υποστήριξαν με φανατισμό όλες τις ενέργειες του ανδρός που οδήγησε τη χώρα στο ΔΝΤ και το Μνημόνιο.
Κοροϊδεύουν τώρα τον Γιωργάκη ποιοί; Αυτοί που τον επαινούσαν ακόμη κι όταν γινόταν ο ίδιος ανδρείκελο του κάθε Ράιχενμπαχ κι ουτιδανού Τόμσεν;
Ποιοί; αυτοί που έστησαν έκτακτα δελτία (!!) με τον Γιωργάκη να περνάει τα διόδια;!
Μιλά εκ των υστέρων η διατεταγμένη δημοσιογραφία λες και απευθύνεται σε ηλιθίους;
Λες και ξεχάσαμε την ιταμή τρομοκρατία που ασκούσαν εναντίον οποιουδήποτε αντέλεγε σε όσα ο «ποδηλάτης» ου μην και «κωπήλατης κανό» ξεφούρνιζε;
Ή μήπως νομίζουν ότι δεν καταλαβαίνουν οι Ελληνες ότι η προσπάθειά τους να κάνουν τώρα με τον Μπενύτο τα ίδια, δεν είναι διαφορετική απ’ όσα έκαναν με τον Γιωργάκη;
Απλώς, όνομα στο «άλογο του Καλιγούλα αλλάζουν», χθες Γιωργάκης (προχθές Σημίτης) σήμερα Μπενύτο, αλλά πάντα η ίδια δημοσιογραφία της ελεεινής μορφής

χειραγώγησης, εκβιασμών και παραπληροφόρησης του λαού.

Μόλις λίγους μήνες πριν, αυτή η δημοσιογραφία (διάβαζε προπαγάνδα) δεν καλλιεργούσε, χάριν της εξουσίας, τη μισθολογική αντίθεση μεταξύ των εργαζομένων στον ιδιωτικό και δημόσιο τομέα;
Τώρα που η εξίσωση και των δύο προς τα κάτω επετεύχθη, δεν συνεχίζει αυτή η δημοσιογραφία τον ίδιο χαβά για περαιτέρω κάθοδο (όλων πλέον) στον Αδη της Λετονίας ή του Μπαγκλαντές;
Ο Γιωργάκης κατάφερε σε δύο χρόνια να γυρίσει την Ελλάδα πίσω δεκάδες έτη και τον κοροϊδεύουν τώρα οι συναυτουργοί του; τα μούτρα τους κοροϊδεύουν, αν νομίζουν ότι έτσι εξαπατούν (για μιαν ακόμη φορά) τους πολίτες.

Γίνονται τώρα κήνσορες και τιμητές του Γιωργάκη οι θεράποντες του έργου του;
Μόνον και μόνον επειδή το ΠΑΣΟΚ άλλαξε αφεντικό; Αλλαξε μεν, αλλά το νέο αφεντικό
είναι το ίδιο πιστό όσο και το προηγούμενο αφεντικό στα Μεγάλα Αφεντικά! Αυτά που ελέγχουν αυτού του είδους τη δημοσιογραφία. Αυτήν που ξέρει, ως άλλη Κλαζομένια, να ασχημονεί εις ό,τι αφορά τον κοσμάκη και να υπηρετεί ευπειθώς εις ό,τι αφορά αυτούς που τον εκμεταλλεύονται.
Πιστεύουν στ’ αλήθεια αυτοί οι «φίλοι του Λαού» ότι μια – δύο εκ των υστέρων λοιδορίες εναντίον όσων και οι ίδιοι υποστήριξαν, μπορούν να αποτελέσουν την κολυμβήθρα του Σιλωάμ

για μια νέα θλιβερή παρθενία;

 

ΣΤΑΘΗΣ

Posted in τα παπαγαλάκια του κεφαλαίου, τα αλαλάζοντα κύμβαλα του ΔΝΤ, τα γιουσουφάκια των εμίρηδων, τα ζώα του '' πολιτισμού μας '' | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

ΦΑΚΕΛΟΣ «ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ»

Posted by redship στο 21 Μαρτίου , 2012

εξαιρετικό  κείμενο- έρευνα  του  ιστολογίου των jungle-report.

 

Την Χρυσή Αυγή που σήμερα όλοι λίγο-πολύ ξέρουμε, την συνοψίσαμε όσο πιο περιληπτικά γίνεται στο βίντεο που ακολουθεί:

 

ευχαριστούμε τον Μ.Α. για την αφήγηση

 

 

Στο άρθρο αυτό όμως, γίνεται μια εκτενής παρουσίαση παλαιών ντοκουμέντων που αφορούν τη ναζιστική αυτή οργάνωση.
Πρόκειται για μια μεγάλη έρευνα, με ντοκουμέντα που ξεκινούν χρονολογικά από το 1982 και φτάνουν μέχρι το πρόσφατο παρόν.
Τα περισσότερα από αυτά είναι γνωστά μόνο στο παλιό κοινό της Χρυσής Αυγής, δηλαδή στα πολύ λίγα άτομα που είχαν προμηθευτεί τα περιοδικά και τις εφημερίδες της, όταν είχαν εκδοθεί προ τριακονταετίας.
Με λίγα λόγια, πρόκειται για αρχειακό υλικό που δεν έχει βγει στο φως του διαδικτύου και που βοηθάει να κατανοηθεί ποιό ακριβώς είναι το ιδεολογικό και θρησκευτικό υπόβαθρο της οργάνωσης αυτής.

Στα επίμαχα αποσπάσματα των άρθρων που δημοσιεύουμε, για να μην υπάρχουν υπόνοιες ότι αλλοιώνουμε το νόημα, λόγω αποσπασματικής παρουσίασης κ.λπ., από κάτω ακριβώς θα παρατίθεται ένας σύνδεσμος που θα οδηγεί σε ολόκληρο το (σαρωμένο) άρθρο ή σελίδα, ώστε να μπορεί να ελεγχθεί η εγκυρότητα των όσων παρουσιάζουμε.

Τίτλος παγανιστικού άρθρου στο περιοδικό «ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ» του Αυγούστου-Σεπτεμβρίου 1982



Η ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΤΩΝ ΑΡΙΩΝ

Προτού μπούμε στα «πικάντικα» ιδεολογικά θέματα, ξεκινάμε με τις επίσημες θρησκευτικές προτιμήσεις της οργάνωσης, όπως αυτές παρουσιάζονται από διάφορα μέλη της, αλλά ακόμα και από τον ίδιο τον Μιχαλολιάκο.
Αυτό γίνεται με αφορμή την πρόσφατη ακαριαία αλλαξοπιστία της Χρυσής Αυγής, που ξάφνου βαπτίστηκε χριστιανή ορθόδοξη, μιας και οι ..πατριώτες που προσπαθεί να πείσει να την ψηφίσουν είναι, στο ήθος κυρίως, χριστιανοί ορθόδοξοι.
Έτσι είδαμε, τις προάλλες, στα εγκαίνια των γραφείων της στη Λούτσα, τέσσερις ολόκληρους παπάδες να διαβάζουν χριστιανορθόδοξα ευχολόγια μπροστά από ένα με σταυρωμένα χέρια νεοναζιστικό ποίμνιο.

Είδαμε και τον Μιχαλολιάκο, σε μια συνέντευξη που παρεχώρησε στο ιστολόγιο Hellas-Orthodoxy, να καυχιέται πως έχει πολλούς μοναχούς υποστηρικτές στο Άγιον Όρος.

 

 

Ας δούμε όμως τώρα πόσο ανταποκρίνονται οι πραγματικές θρησκευτικές πεποιθήσεις της Χρυσής Αυγής στις χριστιανορθόδοξες επιταγές.

Στο 6ο τεύχος του περιοδικόυ «Χρυσή Αυγή», που εκδόθηκε για τους μήνες Αύγουστος-Σεπτέμβριος του 1982, βλέπουμε τον Μιχαλολιάκο να αναζητεί τον μυθολογικό τραγόμορφο Πάνα (αυτός κι αν είναι προϊόν φυλετικής καθαρότητας), ο οποίος μάλιστα δεν έχει άλλη δουλειά να κάνει παρά να εμφανίζεται συνεχώς στους τσοπάνηδες της γενέτειράς του Αρκαδίας.

Περιοδικό «ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ» [Αυγ.-Σεπ. 1982]. Όλο το άρθρο μπορείτε να το διαβάσετε εδώ.

Να λοιπόν και η απάντηση στο ερώτημα «γιατί ο Μιχαλολιάκος δεν έχει πάει ως τώρα στο Άγιον Όρος». Επειδή ασφαλώς έψαχνε με τη γκλίτσα του στα βοσκοτόπια της Αρκαδίας τον Μέγα Πάνα.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in τα ζώα του '' πολιτισμού μας '', τα νέα ss | Με ετικέτα: | Leave a Comment »

Αστυνομικοί,στο Σαν Φρανσίσκο, δολοφονούν εν ψυχρώ 19χρονο που δεν πλήρωσε εισητήριο στο Τραμ!

Posted by redship στο 19 Ιουλίου , 2011

αναδημοσίευση από  κόκκινο άνεμο
Οι αστυνομικοί του Σαν Φρανσίσκο πυροβόλησαν 19χρονο αγόρι επειδή δεν πλήρωσε το εισιτήριο του τραμ. 
Οι εικόνες από τον τόπο της δολοφονίας σοκάρουν!
Ένας 19χρονος νεαρός άφησε την τελευταία του πνοή στο δρόμο, έπειτα από επίθεση που δέχθηκε από πάνοπλους

αστυνομικούς στη γειτονιά του Bayview, στο Σαν Φρανσίσκο.

Η αστυνομικοί, στο βίντεο που τραβήχτηκε από το σημείο της επίθεσης, φαίνονται να τρέχουν προς το μέρος του και να ανοίγουν πυρ, πυροβολώντας τον πισώπλατα πάνω από έξι φορές.
Σε περιπολία που έκαναν στην περιοχή, εντόπισαν τον 19χρονο ο οποίος δεν είχε καταβάλει το αντίτιμο του τραμ, τον καταδίωξαν και στο τέλος τον πυροβόλησαν εξαιτίας της άρνησής του να πληρώσει τα 2 δολάρια του εισιτηρίου!.
Ο 19χρονος έπεσε αιμόφυρτος στο πεζοδρόμιο, ενώ οι αστυνομικοί απομάκρυναν τους κατοίκους που έσπευσαν να δουν τι συνέβαινε.

Δείτε τις σοκαριστικές σκηνές!

Η εν ψυχρώ δολοφονία διαπράχθηκε στη συμβολή των Θερντ Στριτ και Ώκντεϊλ Άβενιου περίπου στις 5 το απόγευμα, μπροστά στα μάτια δεκάδων μαρτύρων. Ο κόσμος ήταν σοκαρισμένος και φώναζε ενάντια των αστυνομικών και της αναίτιας πράξης τους .
Η αστυνομία ισχυρίστηκε ότι ο νεαρός οπλοφορούσε και τον πυροβόλησαν επειδή βρίσκονταν σε νόμιμη άμυνα και κινδύνευε η ζωή τους. Από τα πλάνα των περαστικών δεν προκύπτει κάτι τέτοιο, καθώς ένας από αυτούς φώναζε »Δεν έχει καν όπλο».
Στον τόπο της δολοφονίας δε βρέθηκε κανένα όπλο, ενώ οι δύο αστυνομικοί έχουν τεθεί σε διαθεσιμότητα. Η επίσημη ανακοίνωση της αστυνομίας αναφέρει ότι οι έρευνες συνεχίζονται. Τα επίσημα στοιχεία του νεκρού δεν έχουν δοθεί ακόμα στη δημοσιότητα.
Λίγες ώρες αφότου μαθεύτηκε το περιστατικό, αναρχικοί κάλεσαν αυθόρμητη πορεία τα μεσάνυχτα στην περιοχή του Μίσσιον. Συμμετείχαν 100 περίπου διαδηλωτές με καλυμμένα πρόσωπα, οι οποίοι ξεκινώντας από τη Βαλένσια Στριτ κατευθύνθηκαν προς το τοπικό αστυνομικό τμήμα.
Οι κάτοικοι της περιοχής είναι εξαγριωμένοι και κατηγορούν την αστυνομία για την ανάλγητη συμπεριφορά της. Το περιστατικό με τη δολοφονία του νεαρού ήρθε να συμπληρώσει τη μακρά λίστα των θυμάτων από τη βία των αστυνομικών.

 Δείτε το βίντεο 

Aν για κάποιο λόγο δεν μπορείτε να δείτε το βίντεο πηγαίνετε εδώ

http://www.dailymotion.com/video/xjz37t_san-francisco-police_news#from=embediframe

 

Posted in τα ζώα του '' πολιτισμού μας '', όταν το κράτος τρομοκρατεί, Η «κοινωνική ειρήνη» τους είναι ο ταξικός τους πόλεμος, Μαζική τρομοκρατία, Σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα!, εικόνες αθλιότητας, εκβαρβαρισμός της κοινωνίας | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »

Ανατροπή της σαπίλας τους

Posted by redship στο 5 Μαρτίου , 2011

Είναι δύο τραγικά περιστατικά, που αποτυπώνουν τη σάπια πραγματικότητα που βιώνουν σήμερα οι εργατικές λαϊκές οικογένειες. Ο 90χρονος στην Πάτρα που παραλίγο να πεθάνει επειδή του έκοψε το ρεύμα η ΔΕΗ ΑΕ με αποτέλεσμα να μη λειτουργεί η συσκευή οξυγόνου. Ο παππούς, που τον πρόλαβε ο γιος του λίγο πριν το θάνατο, έπαιρνε 570 ευρώ σύνταξη και δεν μπορούσε να πληρώσει το λογαριασμό των 400 ευρώ. Αλλωστε, πώς θα μπορούσε να ζήσει αν πλήρωνε; Στην άλλη περίπτωση, στο Ηράκλειο, ο νεφροπαθής δεν έζησε. Πέθανε και άφησε …χρέη στο δημόσιο νοσοκομείο. Μετά το θάνατό του, η διοίκηση έψαξε να βρει όποιον συγγενή είχε ο άτυχος 58χρονος, για να αξιώσει το ποσό των 400.000 ευρώ που αντιστοιχούν στη νοσηλεία στη Μονάδα Τεχνητού Νεφρού την 3ετία 2007 – 2010. Είναι δύο περιπτώσεις, από τις χιλιάδες που δε βλέπουν ποτέ στο φως της δημοσιότητας, και που αποκαλύπτουν τι σημαίνει σύστημα Πρόνοιας και Υγείας για τα λαϊκά νοικοκυριά.
Ο νεφροπαθής, λέει, χρεωνόταν στο δημόσιο νοσοκομείο, γιατί δεν ήταν ασφαλισμένος. Στον άρρωστο 90χρονο, λέει, κόπηκε το ρεύμα επειδή δεν πλήρωνε το λογαριασμό. Από τη δική τους τη σκοπιά, από τη σκοπιά των καπιταλιστών και των πολιτικών τους εκπροσώπων, είναι οι νόμοι του αστικού κράτους που πρέπει να εφαρμοστούν. Είναι τα χρέη των λαϊκών νοικοκυριών που πρέπει να πληρωθούν, ανεξάρτητα από το εάν μπορούν ή δεν μπορούν. Αυτοί είναι οι νόμοι τους, αυτοί οι κανονισμοί τους, αυτή είναι η αγριότητα του καπιταλιστικού συστήματος, που μόνον έτσι μπορεί να λειτουργήσει για να συνεχίσει να υπάρχει. Και συνεχίζει να λειτουργεί και να υπάρχει, ακριβώς γιατί υπάρχουν οι εργάτες που ζουν και πεθαίνουν, παράγοντας διαρκώς πλούτο και κέρδη για τα αφεντικά. Και όσο προχωρά αυτή η διαδικασία, τόσο πιο επιθετικός γίνεται ο καπιταλισμός, τόσο περισσότερες θυσίες μετρούν η εργατική τάξη και οι σύμμαχοί της. Τόσο πιο συχνά εμφανίζονται φαινόμενα σαν αυτά της Πάτρας και του Ηρακλείου.
Δεν αξίζουν οι εργάτες και οι οικογένειές τους, οι αυτοαπασχολούμενοι, οι γυναίκες, οι φτωχοί αγρότες, οι νέοι, οι συνταξιούχοι, τέτοια ζωή. Μια ζωή, που κάθε στιγμή της περνά με τη σκέψη εάν έχουν λεφτά για να ζήσουν, αν έχουν λεφτά για να πεθάνουν… Δεν αξίζουν εκείνοι, που δημιουργούν με τα χέρια τους, με τη δουλειά τους, τον αμύθητο πλούτο, να πρέπει να επιλέξουν με τα λεφτά που βγάζουν αν θα φάνε ή αν θα πληρώσουν το ρεύμα ή το πετρέλαιο για να ζεσταθούν ή αν πάρουν γάλα στα παιδιά τους, αν τα μορφώσουν κ.λπ… Ηδη, κάθε μήνα αυξάνονται τα λαϊκά νοικοκυριά που δεν μπορούν να ξοφλήσουν τους λογαριασμούς, σύμφωνα με στοιχεία της ΔΕΗ. Είναι το αποκορύφωμα της σαπίλας του καπιταλιστικού συστήματος, όταν, την ίδια στιγμή που οι κεφαλαιοκράτες μετρούν τα κέρδη τους, η εργατική τάξη και οι σύμμαχοί της μετρούν σημαντικές απώλειες καθημερινά σε κατακτήσεις, σε δικαιώματα, ακόμα και σε ανθρώπινες ζωές. Αυτό το σύστημα, που σαπίζει, χρειάζεται να ανατραπεί. Για να οικοδομηθεί μια κοινωνία, που βασικός της νόμος θα είναι το δίκιο του εργάτη. Χρειάζεται ταξικός οργανωμένος αγώνας για να ανατραπεί. Χρειάζεται συσπείρωση και οργάνωση στο μετωπικό σχήμα ΠΑΜΕ – ΠΑΣΕΒΕ – ΠΑΣΥ – ΜΑΣ – ΟΓΕ, συμπόρευση με το ΚΚΕ, ισχυροποίησή του.

Posted in ριζασπάστης, τα ζώα του '' πολιτισμού μας '', Το συμφέρον των καπιταλιστών δεν είναι συμφέρον των εργατών, Φάρμακα και Υγεία στα μονοπώλια, ανάπτυξη για ποιόν;, ανθρώπινος δεν γίνεται ο καπιταλισμός, η "ελευθερία" του πολίτη, η ανάπτυξη που οδηγεί στα μονοπώλια, λαϊκά νοικοκυριά | Με ετικέτα: , , , , , , | Leave a Comment »

Να τους κοπεί η φόρα

Posted by redship στο 2 Νοεμβρίου , 2010

Μ’ ένα φρικτό τρόπο σηματοδοτήθηκε χτες το σύνολο της πολιτικής που εφαρμόζει η σημερινή κυβέρνηση, το σύνολο της πολιτικής που εφαρμόστηκε από κάθε αστική κυβέρνηση που πέρασε απ’ αυτόν τον τόπο.

Ενας άνθρωπος πολτοποιήθηκε μέσα στον κάδο ενός απορριμματοφόρου. Οι φρικώδεις λεπτομέρειες δεν έχουν σημασία. Σημασία έχει ότι αυτός ο άνθρωπος ήταν άστεγος. Αυτός ο άνθρωπος είχε βρει στέγη μέσα σ’ έναν κάδο απορριμμάτων.

Φρικτός ο συμβολισμός, αλλά εκεί στους κάδους των απορριμμάτων απειλεί να πετάξει μαζικά αυτή η πολιτική όλο και περισσότερους απ’ όσους το κεφάλαιο θεωρεί περιττούς.

Ισα που κρατιούνται για να μην το ομολογήσουν οι διάφοροι γραφιάδες της αστικής τάξης. Αλλοτε με κομψές εκφράσεις κι άλλοτε με λέξεις που προδίδουν τη βαθιά περιφρόνησή τους για τον άνθρωπο που βγάζει το ψωμί του δουλεύοντας, ο ένας μετά τον άλλο εκφράζουν την αγωνία μιας τάξης, της αστικής, που γνωρίζει πως όσο είναι καιρός πρέπει να φάει και να αρπάξει όσα μπορεί περισσότερα, γιατί αργά ή γρήγορα θα ‘ρθούνε τα πάνω κάτω.

Τη μέρα που ο ΟΑΕΔ ανακοινώνει στους κεφαλαιοκράτες ότι τους προσφέρει άνεργους με μισθό μόλις 591 ευρώ, βγαίνει μια κυρία που έχει χρηματίσει σε διάφορους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς να μιλήσει για «προσοδοθηρία». Ετσι χαρακτηρίζει το κυνήγι του μεροκάματου και την ανάγκη του απολυμένου να έχει τουλάχιστον ένα επίδομα ανεργίας. Εντελώς συμπτωματικά τον ίδιο όρο χρησιμοποιεί και ο άλλος, που μοστράρει σαν εχέγγυο της άποψής του την ιδιότητα του καθηγητή σε κάποιο αμερικάνικο πανεπιστήμιο. Ακράτητος στο παραλήρημά του, εξανίσταται, μάλιστα, γιατί ο λαός μας θεωρεί ήρωα τον Βελουχιώτη.

Γνωρίζουν τέτοιου τύπου γραφιάδες, γιατί η τάξη που εκφράζουν το γνωρίζει, ότι δεν έχουνε καιρό για χάσιμο. Ο ανταγωνισμός μεταξύ καπιταλιστών για το ποιος θα τσακίσει περισσότερους εργάτες για να βγάλει περισσότερα κέρδη, παίρνει όλο και πιο άγρια μορφή. Και τίποτα δε βεβαιώνει ότι τα θύματα αυτού του πολέμου θα περιμένουν μέσα σ’ έναν κάδο απορριμμάτων να τους λιώσει η μηχανή.

Γνωρίζουν ότι όπως ήταν θέμα χρόνου να εκφραστεί η πολιτική τους σαν αυτό που είναι, μια σκέτη κτηνωδία, έτσι είναι θέμα χρόνου και να σηκώσει κεφάλι η εργατική τάξη. Αυτό θέλουν να προλάβουν.

Πρέπει να πάρουν απάντηση. Από μια τάξη απέναντι σε μια άλλη τάξη. Αυτή είναι η σύγκρουση. Κι αυτή η απάντηση πρέπει να δοθεί και στις 7 και στις 14 του Νοέμβρη. Βγάζοντας και από την κάλπη ισχυρή τη «Λαϊκή Συσπείρωση», πιο δυνατό το ΚΚΕ!

Πρέπει να τους κοπεί η φόρα. Πρέπει να μην μπορούν να αποκαλούν βολεμένη την εργατική τάξη, να μην μπορούν να χλευάζουν το κυνήγι του μεροκάματου. Να μην μπορούν να χαρακτηρίζουν εθνικό συμφέρον το συμφέρον του εφοπλιστή. Να μην μπορούν να χαρακτηρίζουν πολιτική του πεζοδρομίου ό,τι εντοπίζει τα πτώματα από την πολιτική τους στο δρόμο, να μην μπορούν τέλος να υποδεικνύουν, απαιτώντας ποια θα είναι η κυβέρνηση που ντε και καλά πρέπει να υπάρχει σ’ αυτόν τον τόπο.

Η αγριάδα που πουλάνε μέσα από τα κείμενά τους δεν είναι άλλο από αντανάκλαση της αγριάδας ενός συστήματος που απειλεί με το βούρδουλα όσο θεωρεί τον αντίπαλό του αδύναμο.

Αυτός ο αδύναμος αντίπαλος, μπορεί να αποδείξει ότι έχει τη δύναμη να τσακίσει το χέρι που κρατά το βούρδουλα. Εχει ξαναγίνει. Θα ξαναγίνει.

 

……….

ΘΡΑΣΟΣ: «Για την Ελλάδα, δεν υπάρχει άλλος δρόμος από αυτόν που χαράσσει το Μνημόνιο (…) Αν δεν μπει τάξη στην κόπρο του Αυγείου του Δημοσίου, και αν δεν εκλείψουν τα προνόμια και τα κεκτημένα που εμποδίζουν τον ανταγωνισμό και περιχαρακώνουν τις αγκυλώσεις (…) Ο καθρέφτης στη χώρα μας δείχνει μία κοινωνία με γενικευμένη προσοδοθηρία, μία «κοινωνία των βολεμένων», όπου το κράτος μοιράζει διορισμούς, άδειες, προμήθειες, συντάξεις, επιδοτήσεις και επιδόματα (…) Βλέπουμε ομάδες συμφερόντων – φορτηγατζήδες, φαρμακοποιούς, δικηγόρους, δασκάλους, ναυτεργάτες, συνδικάτα του ευρύτερου δημόσιου τομέα – να αντιδρούν στην αφαίρεση προσόδων που έχουν εξασφαλίσει σε βάρος του εθνικού συμφέροντος (…) Η Αριστερά δεν μπορεί να ξεκολλήσει από την στείρα πολιτική του πεζοδρομίου και να τεκμηριώσει τον λόγο της (…) Το τελευταίο εξάμηνο πάρθηκαν γενναία μέτρα – ασφαλιστικό, αγορά εργασίας, άνοιγμα επαγγέλματος φορτηγών Δ.Χ. και βυτιοφόρων – που αναβάλλονταν εδώ και δεκαετίες (…) Χρειάζεται ένα αναπτυξιακό όραμα, βασισμένο στην ιδιωτική πρωτοβουλία και στα ανταγωνιστικά πλεονεκτήματα της χώρας, που μόνο η κυβέρνηση μπορεί να προσφέρει. Ας της δώσουμε μια δεύτερη ευκαιρία» (από άρθρο της Μιράντας Ξαφά στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ).

ΚΑΙ ΠΑΡΑΛΗΡΗΜΑ: «Το κατεξοχήν σύνθημα του ναρκισσισμού; «Δεν χρωστάμε, μας χρωστάνε» (…) Τώρα, κάποιοι προτείνουν να μην πληρώσουμε τα δανεικά ή να «ξεσηκωθούμε» (…) Η ισοπέδωση ονομάστηκε ισότητα, η προσοδοφορία λαϊκό δικαίωμα και η καταπάτηση των νόμων επαναστατική ανυπακοή. Στο πλαίσιο αυτό γίνονται κατανοητά φαινόμενα όπως η ανάδειξη του Αρη Βελουχιώτη σε σύμβολο του Ελληνισμού (…) Οι ιδεολογίες δεν πεθαίνουν από τη μια μέρα στην άλλη και η ιδεολογία της χρεοκοπίας δεν αποτελεί εξαίρεση (…) Ο επιθανάτιος ρόγχος της ιδεολογίας της χρεοκοπίας της θα επισπευσθεί, όσο αναδεικνύεται δημόσια ο επιζήμιος ρόλος της με άμεσο και συστηματικό τρόπο» (ο Σ. Καλύβας στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ).

Posted in ριζασπάστης, τα παπαγαλάκια του κεφαλαίου, τα ζώα του '' πολιτισμού μας '', γουρούνια μ΄ανθρώπινη μορφή, η "δημοκρατία" των αστών, οι σφογγοκωλάριοι των πραιτόρων, οι γυμνοσάλιαγκες των «παπατζήδων» | Με ετικέτα: , | 1 Comment »

¨Εγκλημα κάτω από την Ακρόπολη

Posted by redship στο 16 Αυγούστου , 2010



Θα μπορούσε να ήταν αστυνομικό μυθιστόρημα, αν ο τόπος του εγκλήματος δεν ήταν μια αθηναϊκή πλατεία, απ’ αυτές όπου πωλούνται «πάσης φύσεως ανθρώπινα υλικά», αν το θύμα δεν ήταν ένα αφγανάκι, μόλις τριάμισι χρόνων, αν οι γονείς του δεν ήταν ξεσπιτωμένοι αφγανοί πρόσφυγες.


Τα βάσανα της προσφυγιάς δεν πουλάνε στην πιάτσα της ενημέρωσης. Μόνο όταν μια φουρνιά πνιγμένων στον Έβρο ή στο Αιγαίο ξεπερνά τους δέκα, εμφανίζεται μια σύντομη αναφορά στις εφημερίδες και, πολύ σπάνια, στην τηλεόραση.

Mια είδηση κολοβή, που μοιάζει σχεδόν με μη είδηση, αφού δεν αναφέρονται το όνομα της πλατείας, το όνομα των γονιών, η ημερομηνία που διαπράχτηκε το έγκλημα- όμως μια είδηση πιο ανατριχιαστικά αληθινή από αυτές για τις οποίες υπάρχουν πλήρη στοιχεία. Τέλη Ιουλίου, εκκενώνεται ένα κτίριο όπου έμεναν πάμπτωχοι Αφγανοί και η οικογένεια καταφεύγει σε μια πλατεία. Μια νύχτα οι γονείς ξυπνούν από τις φωνές και τα κλάμματα του αγοριού. Το παιδί είναι αιμόφυρτο, τα ρούχα του σχισμένα. Δεν μπορεί να περιγράψει τι του έχει συμβεί, θυμάται μόνο ότι ένας κύριος τον πήγε σε ένα θάμνο. Σύμφωνα με την περιγραφή του μεγαλύτερου αδελφού του, ο κύριος φορούσε σταυρό, ήταν εύσωμος και μιλούσε ελληνικά.

Δεν ξέρω αν έχει ποτέ τιμωρηθεί κάποιος από τους συμπατριώτες μας που αγοράζουν νεαρή αφρικανική, βαλκανική ή ασιατική σάρκα, κοριτσίστικη ή αγορίστικη. Ο κύριος με το σταυρό θέλησε να απολαύσει παιδάκι του γάλακτος και χωρίς να πληρώσει, δηλαδή παραβίασε τον άγραφο νόμο της αγοράς και, επιπλέον, η επιδρομή του άφησε ανεξίτηλα ίχνη στο σώμα του παιδιού.

Αν ο βιασμός και η κακοποίηση δεν συνέβαιναν σε μια βρώμικη πλατεία της Αθήνας, αν το παιδάκι δεν ήταν αφγανάκι αλλά ελληνόπουλο, θα είχαν ξεσηκωθεί και οι πέτρες. Μάλιστα, όσο πιο πλούσιο το παιδάκι, τόσο μεγαλύτερη θα ήταν και η αγανάκτηση της ελληνικής κοινωνίας.
Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in τα ζώα του '' πολιτισμού μας '' | Με ετικέτα: | Leave a Comment »