καράβι κόκκινο

τα μαύρα τα μαλλιά μας και αν ασπρίσαν δεν μας τρομάζει η βαρυχειμωνιά

  • Ε, το λοιπόν, ο,τι και να είναι τ’ άστρα, εγώ τη γλώσσα μου τους βγάζω. Για μένα, το λοιπόν, το πιο εκπληκτικό, πιο επιβλητικό, πιο μυστηριακό και πιο μεγάλο, είναι ένας άνθρωπος που τον μποδίζουν να βαδίζει. Είναι ένας άνθρωπος που τον αλυσοδένουνε

  • Γιάννης Ρίτσος

    Να με θυμόσαστε - είπε. Χιλιάδες χιλιόμετρα περπάτησα χωρίς ψωμί, χωρίς νερό, πάνω σε πέτρες κι αγκάθια, για να φέρω ψωμί και νερό και τριαντάφυλλα. την ομορφιά ποτές μου δεν την πρόδωσα. Όλο το βιος μου το μοίρασα δίκαια. Μερτικό εγώ δεν κράτησα. Πάμπτωχος. Μ' ένα κρινάκι του αγρού τις πιο άγριες νύχτες μας φώτισα. Να με θυμάστε.

  • κώστας βάρναλης

    Δε λυπάμαι τα γηρατειά που φεύγουν - τα μωράκια που έρχονται άθελά τους να ζήσουν σκλάβοι, να πεθάνουν σκλάβοι, σ' έναν κόσμο ελεύθερων αφεντάδων. Θα τους μαθαίνουν: η σκλαβιά τους χρέος εθνικόν και σοφία του Πανάγαθου!... Πότε θ' αναστηθούν οι σκοτωμένοι; ΚΩΣΤΑ ΒΑΡΝΑΛΗΣ 20.10.1973

  • ------------------------------- Την πόρτα αν δεν ανοίγει, τη σπαν, σας είπα. Τι στέκεστε, τι γέρνετε σκυφτοί; Λαέ σκλάβε, δειλέ, ανανιώσου, χτύπα! Και κέρδισε μονάχος το ψωμί -------------------------------- -------------------------------- ''Aν το δίκιο θες, καλέ μου, με το δίκιο του πολέμου θα το βρής. Όπου ποθεί λευτεριά, παίρνει σπαθί''
  • κομαντάντε Μάρκος

  • «Ο Μάρκος είναι γκέι στο Σαν Φρανσίσκο, μαύρος στη Νότια Αφρική, ασιάτης στην Ευρώπη, αναρχικός στην Ισπανία, Παλαιστίνιος στο Ισραήλ, γύφτος στην Πολωνία, ειρηνιστής στη Βοσνία, Εβραίος στη Γερμανία, μια γυναίκα μόνη στο Μετρό τα ξημερώματα, με άλλα λόγια ο Κομαντάτε Μάρκος είμαστε εμείς, το πρόσωπο του κάθε καταπιεσμένου ανθρώπου πάνω στον πλανήτη»
  • μπερτολντ μπρεχτ

    Δεν είμαι άδικος, μα ούτε και τολμηρός και να που σήμερα μου δείξανε τον κόσμο τους μόνο το ματωμένο δάκτυλό τους είδα μπρος και είπα ευθύς: “μ’αρέσει ο νόμος τους” Τον κόσμο αντίκρυσα μέσ’απ’ τα ρόπαλά τους Στάθηκα κι είδα, ολημερίς με προσοχή. Είδα χασάπηδες που ήταν ξεφτέρια στη δουλειά τους. και σαν με ρώτησαν “σε διασκεδάζει;” είπα “πολύ”! Κι από την ώρα εκείνη, λέω “ναι” σε όλα, κάλλιο δειλός, παρά νεκρός να μείνω. Για να μη με τυλίξουνε σε καμιά κόλλα, ό,τι κανένας δεν εγκρίνει το εγκρίνω Φονιάδες είδα, κι είδα πλήθος θύματα, μου λείπει θάρρος, μα όχι και συμπόνια Και φώναξα, βλέποντας τόσα μνήματα: “καλά τους κάνουν -για του έθνους την ομόνοια!” Να φτάνουν είδα δολοφόνων στρατιές κι ήθελα να φωνάξω “σταματήστε!” Μα ξέροντας πως κρυφοκοίταζε ο χαφιές, μ’άκουσα να φωνάζω: “Ζήτω!Προχωρήστε!” Δε μου αρέσει η φτήνια και η κακομοιριά Γι’αυτό κι έχει στερέψει η έμπνευσή μου. Αλλά στου βρώμικού σας κόσμου τη βρωμιά ταιριάζει, βέβαια-το ξέρω-κι η έγκρισή μου

  • Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας

    Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας κι αφήνει άλλους ν' αγωνιστούν για τη υπόθεσή του πρέπει προετοιμασμένος να ' ναι : γιατί όποιος δεν έχει τον αγώνα μοιραστεί Θα μοιραστεί την ήττα . Ούτε μια φορά δεν αποφεύγει τον αγώνα αυτός που θέλει τον αγώνα ν' αποφύγει : γιατί θ' αγωνιστεί για την υπόθεση του εχτρού όποιος για τη δικιά του υπόθεση δεν έχει αγωνιστεί .
  • εγκώμιο στον κομμουνισμό – μπέρτολτ μπρέχτ

    Είναι λογικός, καθένας τον καταλαβαίνει. Ειν' εύκολος. Μια και δεν είσαι εκμεταλλευτής, μπορείς να τον συλλάβεις. Είναι καλός για σένα, μάθαινε γι' αυτόν. Οι ηλίθιοι ηλίθιο τον αποκαλούνε, και οι βρωμεροί τον λένε βρωμερό. Αυτός είναι ενάντια στη βρωμιά και την ηλιθιότητα. Οι εκμεταλλευτές έγκλημα τον ονοματίζουν. Αλλά εμείς ξέρουμε: Είναι το τέλος κάθε εγκλήματος. Δεν είναι παραφροσύνη, μα Το τέλος της παραφροσύνης. Δεν είναι χάος Μα η τάξη. Είναι το απλό Που είναι δύσκολο να γίνει.
  • οι δικαστές

    Να οι κύριοι δικαστές τους λέμε οι καταπιεστές πως δίκαιο είναι τον λαό τι συμφέρει μα αυτοί δεν ξέρουν ποιο είναι αυτό κι έτσι δικάζουν στο σωρό μέχρι να βάλουν το λαό ολόκληρο στο χέρι
  • ———–

    Εχουνε νομικά βιβλία και διατάγματα Εχουνε φυλακές και οχυρώσεις Εχουνε δεσμοφύλακες και δικαστές Που παίρνουνε πολλά λεφτά κι έτοιμοι για όλα είναι. Μπ. Μπρεχτ
  • ———————

    "Όταν ήρθαν να πάρουν τους Εβραίους, δεν διαμαρτυρήθηκα, γιατί δεν ήμουν Εβραίος. Όταν ήρθαν για τους κομμουνιστές δεν φώναξα, γιατί δεν ήμουν κομμουνιστής. Όταν κατεδίωξαν τους τσιγγάνους, ούτε τότε φώναξα, γιατί δεν ήμουν τσιγγάνος. Όταν ο Χίτλερ φυλάκιζε ομοφυλόφιλους δεν αντέδρασα γιατί δεν ήμουν ομοφυλόφιλος Όταν έκλεισαν το στόμα των Ρωμαιοκαθολικών που αντιτάσσονταν στο φασισμό, δεν έκανα τίποτα γιατί δεν ήμουν καθολικός. Μετά ήρθαν να συλλάβουν εμένα, αλλά δεν υπήρχε πια κανείς να αντισταθεί μαζί μου"
  • ========================

    Λες: Πολύ καιρό αγωνίστηκες. Δεν μπορείς άλλο πια ν’ αγωνιστείς. Άκου λοιπόν: Είτε φταις είτε όχι: Σαν δε μπορείς άλλο να παλέψεις, θα πεθάνεις. Λες: Πολύ καιρό έλπιζες. Δεν μπορείς άλλο πια να ελπίσεις. Έλπιζες τi; Πως ο αγώνας θαν’ εύκολος; Δεν είν’ έτσι. Η θέση μας είναι χειρότερη απ’ όσο νόμιζες. Είναι τέτοια που: Αν δεν καταφέρουμε το αδύνατο Δεν έχουμε ελπίδα. Αν δεν κάνουμε αυτό που κανείς δεν μπορεί να μας ζητήσει Θα χαθούμε. Οι εχθροί μας περιμένουν να κουραστούμε. Όταν ο αγώνας είναι στην πιο σκληρή καμπή του. Οι αγωνιστές έχουν την πιο μεγάλη κούραση. Οι κουρασμένοι, χάνουν τη μάχη.
  • Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους

    Αυτοί που βρίσκονται ψηλά θεωρούν ταπεινό να μιλάς για το φαΐ. Ο λόγος; έχουνε κιόλας φάει. Αν δε νοιαστούν οι ταπεινοί γι' αυτό που είναι ταπεινό ποτέ δεν θα υψωθούν. Αυτοί που αρπάνε το φαϊ απ’ το τραπέζι κηρύχνουν τη λιτότητα. Αυτοί που παίρνουν όλα τα δοσίματα ζητάν θυσίες. Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους για τις μεγάλες εποχές που θά 'ρθουν.
  • che

    Πιστεύω στην ένοπλη πάλη σαν μοναδική λύση για τους λαούς που αγωνίζονται για την απελευθέρωσή τους και είμαι συνεπής με τις πεποιθήσεις μου. Πολλοί θα με πουν τυχοδιώκτη και είμαι, μόνο που είμαι άλλου είδους τυχοδιώκτης, ένας από εκείνους που προβάλλουν τα στήθη τους για να αποδείξουν τις αλήθειες τους.

  • Αξίζει για ένα όνειρο να ζεις, κι ας είναι η φωτιά του να σε κάψει
  • pablo neruda

    όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας, επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές, όποιος δεν αλλάζει περπατησιά, όποιος δεν διακινδυνεύει και δεν αλλάζει χρώμα στα ρούχα του, όποιος δεν μιλεί σε όποιον δεν γνωρίζει. όποιος αποφεύγει ένα πάθος, όποιος δεν είναι ευτυχισμένος στη δουλειά του, όποιος δεν διακινδυνεύει τη βεβαιότητα για την αβεβαιότητα για να κυνηγήσει ένα όνειρο, όποιος δεν επιτρέπει στον εαυτό του τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του να αποφύγει τις εχέφρονες συμβουλές. όποιος δεν ταξιδεύει, όποιος δεν διαβάζει, όποιος δεν ακούει μουσική, όποιος δεν βρίσκει σαγήνη στον εαυτό του όποιος καταστρέφει τον έρωτά του, όποιος δεν επιτρέπει να τον βοηθήσουν, όποιος περνάει τις μέρες του παραπονούμενος για τη τύχη του ή για την ασταμάτητη βροχή. όποιος εγκαταλείπει μια ιδέα του πριν την αρχίσει, όποιος δεν ρωτά για πράγματα που δεν γνωρίζει. Αποφεύγουμε τον θάνατο σε μικρές δόσεις, όταν θυμόμαστε πάντοτε ότι για να είσαι ζωντανός χρειάζεται μια προσπάθεια πολύ μεγαλύτερη από το απλό γεγονός της αναπνοής. Μόνο η ένθερμη υπομονή θα οδηγήσει στην επίτευξη μιας λαμπρής ευτυχίας.

  • από το Canto general

    Μπορεί να κόψουν όλα τα λουλούδια, αλλά δεν θα γίνουν ποτέ αφέντες της Άνοιξης
  • κ. καβάφης

    Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις
  • κωστής παλαμάς

    Και τους τρέμουνε των κάμπων οι κιοτήδες και μ’ ονόματα τους κράζουν πονηρά κλέφτες κι απελάτες και προδότες. Τους μισούν οι βασιλιάδες κι όλοι οι τύραννοι κι είναι μέσα στους σκυφτούς τα παλληκάρια κι είναι μες στους κοιμισμένους οι στρατιώτες…” Κ . Παλαμάς στο Δωδεκάλογο του Γύφτου.
  • διαμοιρασμός του blog

    Bookmark and Share
  • διαχείριση

  • on line επισκέπτες

  • ημερολόγιο άρθρων

    Απρίλιος 2017
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Οκτ.    
     12
    3456789
    10111213141516
    17181920212223
    24252627282930
  • Εγγραφή

Archive for the ‘ταξικός πόλεμος’ Category

Από το Σικάγο έως την Καισαριανή και μέχρι το μέλλον…

Posted by redship στο 1 Μαΐου , 2016

αναδημοσίευση  από τον ημεροδρόμο

γράφει ο  ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΧΟΛΕΒΑΣ

Από τον Μάη του 1886, στο Σικάγο, την πρώτη Πρωτομαγιά στην Ελλάδα (Αθήνα – 1893), τον ματωμένο Μάη (Θεσσαλονίκη – 1936), την Πρωτομαγιά του 1944 στην Καισαριανή μέχρι το μέλλον…Γιατί η Ιστορία δεν τελείωσε. Το μέλλον των ανθρώπων δεν είναι καταδικασμένο στη βαρβαρότητα.

πρωτομαγιά

130 χρόνια από την Πρωτομαγιά του 1886, στο Σικάγο, και οι 200 κομμουνιστές της Πρωτομαγιάς του 1944, στην Καισαριανή, είναι «ζωντανοί»… Είναι «ζωντανοί» πέρα από οποιαδήποτε μεταφυσική προσέγγιση. Είναι εδώ ως απόδειξη για την προοπτική των ανθρώπων. Μαζί και οι εργάτες στο Σικάγο και οι εργάτες του ματωμένου Μάη του 1936, στη Θεσσαλονίκη. Με τον ίδιο τρόπο, ως απόδειξη για το μέλλον των ανθρώπων.

  Γιατί η Ιστορία δεν τελείωσε.

  Το μέλλον των ανθρώπων δεν είναι καταδικασμένο στη βαρβαρότητα.

  Γιατί «…η πιο όμορφη θάλασσα είναι αυτή / που δεν την αρμενίσαμε ακόμα. / Το πιο όμορφο παιδί δε μεγάλωσε ακόμα./ Τις πιο όμορφες μέρες,/ τις πιο όμορφες μέρες μας, δεν τις ζήσαμε ακόμα…» (Ναζίμ Χικμέτ).

Μια θαυμάσια μέρα…

  «Η 1η του Μάη ήταν μια θαυμάσια μέρα. Ο παγωμένος άνεμος, που συχνά ήταν πολύ διαπεραστικός την άνοιξη, ξαφνικά έπεσε και είχε βγει ο δυνατός ήλιος (…) Γύρω στους 340.000 εργάτες διαδήλωναν σε όλη τη χώρα. Περίπου 190.000 είχαν κατέβει σε απεργία. Στο Σικάγο 80.000 απεργούσαν για το οχτάωρο, είπε ο Σπάις, δείχνοντας με συγκίνηση, βρίσκονταν εδώ και περίμεναν να αρχίσει η διαδήλωση (…) Τη Δευτέρα η απεργία απλώθηκε…» (Η άγνωστη Ιστορία του Εργατικού Κινήματος των ΗΠΑ, Ρ. Ο. Μπόγιερ – Χ. Μ. Μορέ, μετφ: Αθηνά Παναγουλοπούλου, εκδόσεις «Σύγχρονη Εποχή», σελ. 152-155).

  Η Αμερικανική Ομοσπονδία Εργασίας το 1884 είχε αποφασίσει πως εάν οι εργοδότες δεν αποδέχονταν το αίτημα του οκτάωρου θα πραγματοποιούσε πανεργατική απεργία την 1η Μάη του 1886.

  Στις 3 του Μάη, έξι εργάτες δολοφονήθηκαν και 30 τραυματίστηκαν όταν η αστυνομία πυροβόλησε σε μεγάλη συγκέντρωση έξω απ’ το εργοστάσιο «Μακ Κόρμικ», στο Χάρβεστερ. Τα συνδικάτα καλούν σε συγκέντρωση διαμαρτυρίας για την επόμενη μέρα στην πλατεία Χαϊμάρκετ.

  130 αστυνομικοί με επικεφαλής έναν γνωστό αξιωματικό, διώκτη των εργατών, επιτέθηκαν στη συγκέντρωση. Κάποιος, που έμεινε άγνωστος, πέταξε μια βόμβα. Σκοτώθηκαν 7 αστυνομικοί, 4 εργάτες και πολλοί άλλοι εργάτες τραυματίστηκαν.

  Η αστυνομία συλλαμβάνει εργατικά στελέχη και οκτώ παραπέμπονται σε δίκη. Οι 4 (Α. Σπάις, Α. Φίσερ, Τζ. Ενγκελ, Α. Πάρσον) καταδικάζονται σε απαγχονισμό και τους κρεμάνε στις 11 του Νοέμβρη του 1887.

Εργο που απεικονίζει την ιστορική απεργία στο Σικάγο

«Η φωτιά είναι υπόγεια και δε θα μπορέσετε να τη σβήσετε»

  Τα λόγια με τα οποία ο Αύγουστος Σπάις απευθύνθηκε στους κατηγόρους τους παραμένουν ζωντανά:

  «Είναι αυτό που εσείς αποκαλείτε «αύξηση του εθνικού πλούτου»! «Εθνικού»! Τι ειρωνεία! Τη χαρά μερικών προνομιούχων του έθνους να λέτε.

  (…)Όποιος λέει ιδιωτική βιομηχανία, λέει αναρχούμενη βιομηχανία. Μετρημένα άτομα χρησιμοποιούν προς όφελός τους τις εφευρέσεις. Ο κόσμος είναι για τους λίγους. Δεξιά και αριστερά πέφτουν οι όμοιοί τους, θύματα του πλούτου και της καλοζωίας τους. Λίγο τους ενδιαφέρει. Με τις μηχανές τους μετατρέπουν το ανθρώπινο αίμα σε βώλους χρυσαφιού.

  (…) Εδώ θα ποδοπατήσετε μία μικρή σπίθα, εκεί όμως και πιο πέρα και απέναντι και γύρω μας παντού, θα ξεπεταχτούν οι φλόγες. Η φωτιά είναι υπόγεια και δε θα μπορέσετε να τη σβήσετε…».

«Δεν ήρθαν μελλοθάνατοι…»

  «…Δεν ήρθαν μελλοθάνατοι με κλάμα και λαχτάρα, / μόν’ ήρθαν μελλόγαμπροι με χορό και τραγούδι. Και πρώτος άρχος του χορού, δυο μπόγια πάνου απ’ όλους / κι από το Χάρο τρεις φορές πιο πάνου ο Ναπολέος…» (Κώστας Βάρναλης – Πρωτομαγιά 1944).

TASOS PRWTOMAGIA 1944

   «Εδώ πέσαμε. Παιδιά του λαού. Γνωρίζετε γιατί./Γυμνοί: κατάσαρκα φορώντας σημαίες -/ η Ελλάδα τις έραψε με ουρανό και άσπρο κάμποτο. / Ακούσατε τις ομοβροντίες στα μυστικόφωτα αττικά χαράματα. / Είδατε τα πουλιά που πέταξαν αντίθετα στις σφαίρες / αγγίζοντας με τα φτερά τους τον ανατέλλοντα πυρφόρον./ Είδατε τα παράθυρα της γειτονιάς να ανοίγουν στο μέλλον. Εμείς / μερτικό δε ζητήσαμε. Τίποτα. Μόνο θυμηθείτε το: αν η ελευθερία / δε βαδίσει στα χνάρια του αίματός μας, / εδώ θα μας σκοτώνουν κάθε μέρα. Γεια σας» (Γιάννης Ρίτσος, «Σκοπευτήριο Καισαριανής»).

  Οι εφημερίδες της εποχής δημοσίευσαν την εντολή:

  «Την 27.4.1944 κομμουνιστικαί συμμορίαι, παρά τους Μολάους, κατόπιν μιας εξ ενέδρας επιθέσεως, εδολοφόνησαν ανάνδρως ένα Γερμανό στρατηγό και τους τρεις συνοδούς του αξιωματικούς και ετραυμάτισαν πολλούς Γερμανούς στρατιώτες. Εις αντίποινα θα εκτελεσθούν: 1. Ο τυφεκισμός 200 κομμουνιστών την 1η Μάη 1944. 2. Ο τυφεκισμός όλων των ανδρών, τους οποίους θα συναντήσουν τα γερμανικά στρατεύματα επί της οδού Μολάων προς Σπάρτην, έξωθι των χωριών. Υπό την εντύπωσιν του κακουργήματος τούτου, Ελληνες εθελονταί εφόνευσαν αυτοβούλως 100 άλλους κομμουνιστάς. Ο στρατιωτικός διοικητής της Ελλάδος».

  Οι «εθελοντές» δεν ήταν τίποτα άλλο από ταγματασφαλίτες.

  Ο Θέμος Κορνάρος έγραψε: «Ο διοικητής του Χαϊδαρίου (σ.σ. του στρατοπέδου όπου ήταν φυλακισμένοι Ακροναυπλιώτες κομμουνιστές και άλλοι αγωνιστές της Αντίστασης) δεν είχε κανένα δικαίωμα ν’ αλλοιώσει τη σύνθεση του καταλόγου. Το μόνο που μπορεί να κάνει είναι ν’ αντικαταστήσει έναν ορισμένο αριθμό ονομάτων με άλλα(…) Ο διοικητής απάν’ στη βιάση του φώναξε το επίθετο του Ναπολέοντα (…)Οχι. Οχι εσύ Ναπολέων(…) Το στρατόπεδο αναταράσσεται.

  Ως ετούτη τη στιγμή αιτία της αναταραχής είναι η αγωνία και ο φόβος για τη ζωή του «Παιδιού». Ο Ναπολέων απαντά στο διοικητή. Κι όλα τα αυτιά είναι τεντωμένα και αφουγκράζονται. Οσοι ξέρουν γερμανικά μεταφράζουνε την ίδια στιγμή τα λόγια του: Δέχομαι, κύριε διοικητά, τη ζωή μόνο με τον όρο πως δεν πρόκειται να την πάρω από άλλον κρατούμενο. Μόνο όταν η θέση μου μείνει κενή!…

  Το στρατόπεδο ξεχνά τον κανονισμό, ξεχνά τη θέση του, ξεπερνά κάθε όριο πειθαρχίας και χειροκροτά σαν ηλεχτρισμένο την αποκάλυψη. Την κρυμμένη ψυχή της Ελλάδας που κάνει την παρουσία της. Οι Γερμανοί σαστίζουν, κοιτάζονται και σα νευρόσπαστα χτυπούνε τα τακούνια και στέκονται προσοχή!…».

«Καλύτερα να πεθάνει κανείς στον αγώνα για τη λευτεριά παρά να ζει σκλάβος»

  Ο Ναπολέων Σουκατζίδης στο δρόμο για το εκτελεστικό απόσπασμα γράφει στον πατέρα του: «Πατερούλη, πάω για εκτέλεση, να ‘σαι περήφανος για τον μονάκριβο γιο σου». Στην αρραβωνιαστικιά του: «Η τελευταία σκέψη μαζί σου. Θα ‘θελα να σε κάνω ευτυχισμένη. Να βρεις σύντροφο άξιό σου και άξιό μου». Το ίδιο δωρικά και τα γράμματα των άλλων ηρώων. Ο Ηπειρώτης δάσκαλος Κώστας Τσίρκας: «Πρωτομαγιά. Γεια σας, όλοι πάμε στη μάχη».

  Ο εργάτης μεταλλουργός Σάββας Σαββόπουλος: «Ας μάθει όλη η Ελλάδα, δε χάσαμε την πίστη μας στην τελική νίκη της Σοβιετικής Ενωσης… Καμία δύναμη δε θα τσακίσει το ΚΚΕ. Το ΚΚΕ θα νικήσει. Καλώ τον αδελφό μου με σκληρή δουλιά να προσπαθήσει να ξεπλύνει το κακό που έκανε με τη δήλωση και την αδελφούλα μου να πάρει τη θέση μου στο ΚΚΕ».

  Ο Μήτσος Ρεμπούτσικας: «Οταν ο άνθρωπος δίνει τη ζωή του για ανώτερα ιδανικά, δεν πεθαίνει ποτές». Ο Νίκος Μαριακάκης: «Καλύτερα να πεθάνει κανείς στον αγώνα για τη λευτεριά παρά να ζει σκλάβος». Ο νεαρός Δημήτρης Σοφής από την Πεντέλη με μόλις οκτώ λέξεις: «Χαίρετε φίλοι. Εκδίκηση. Μάνα μη λυπάσαι. Χαίρε μάνα».

  Ηταν, έγραψε ο Νίκος Καραντηνός, «μέρα μουντή πνιγμένη στην ομίχλη. Λένε όσοι τη ζήσανε, πως το πρωινό εκείνο πνιγόσουν. Δεν ανάσαινες. Ηταν Δευτέρα. Ηταν Πρωτομαγιά του 1944. Και το ημερολόγιο έλεγε πως ο ήλιος θα ‘βγαινε στις 5.33΄… Από την Κυριακή κιόλας το ρολόι της ζωής για 200 παλικάρια είχε αρχίσει την αντίστροφη μέτρηση.

  Ηταν 200 αντιφασίστες. Δεσμώτες όλοι της Ακροναυπλίας κι εξόριστοι της Ανάφης, που η μεταξική δικτατορία τους είχε παραδώσει στους χιτλερικούς. Μια τραγωδία με 200 πρωταγωνιστές… Από τον Ναπολέοντα Σουκατζίδη ως το νεολαίο το Σοφή. Η πρώτη πράξη γράφτηκε χαράματα, στο Χαϊδάρι. Στο προσκλητήριο του θανάτου. Με την ιαχή της λευτεριάς. Κι η άλλη, όλο το πρωινό, στην αδούλωτη γειτονιά της Καισαριανής: Το Σκοπευτήριο.

  (…) Ο Στέλιος Φραγκίσκος, Ακροναυπλιώτης, θυμόνταν: «Τέτοιο δράμα, τέτοια μέρα η Καισαριανή δεν την ξανάζησε. Περιμένοντας να ακούσει 10 φορές την ομοβροντία και δέκα φορές τις χαριστικές βολές, που τις διέκοπταν τα τραγούδια κι οι ζητωκραυγές των μελλοθάνατων».

  (…) Η Μαίρη Παρασκευοπούλου ήταν τότε 14 χρόνων. Είχε βρεθεί σε μια ταράτσα. Και καθώς θυμάται κόντευε μεσημέρι. Ηταν η ταράτσα του αστυνομικού Θάνου. Από εκεί με τα κιάλια παρακολουθούσαν. Διέκρινες μια ομάδα να σηκώνει τα χέρια. Είδε τα χέρια ψηλά με τ’ άσπρα πουκάμισα. Και είχε καρφωθεί στη μνήμη της η κραυγή και μια ριπή: Αδέλφια Γεια σας. Και με το Γεια σας η ριπή. Κι αμέσως μετά οι χαριστικές βολές».

  Το ΕΑΜ, λίγες μέρες μετά, σε ανακοίνωσή του γράφει για τις «ΑΛΗΘΕΙΕΣ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΞΕΡΕΙ Ο ΚΑΘΕ ΑΘΗΝΑΙΟΣ»:

  «… Η φρικώδης και πρωτάκουστη τρομοκρατία που εξασκεί στην Ελλάδα ο καταχτητής με τη βοήθεια γερμανοράλληδων δεν είναι στην ουσία αντίποινα για τη δράση του ΕΛΑΣ εδώ και στην ύπαιθρο. Αυτό είναι απλή δικαιολογία. Γίνεται για να τρομοκρατηθεί ο λαός να σταματήσει την αντίστασή του και να πραγματοποιήσουν ανενόχλητοι οι καταχτητές την επιστράτευση και τη ληστεία του τόπου μας.

  (…) Η στιγμή είναι κρίσιμη. Αν σκύψουμε το κεφάλι είμαστε χαμένοι. Τα θύματα του αγώνα είναι πολύ λιγότερα από τα θύματα της επιστράτευσης, από τα θύματα της πείνας. Οι κρεμασμένοι και τουφεκισμένοι ήρωες, τα καμένα μας χωριά φωνάζουν. Μην αφήστε τη θυσία μας να πάει χαμένη! Μην υποταχθείτε! Αγωνιστείτε για να μη γίνει η επιστράτευση. Αγωνιστείτε για τη ζωή σας. Εκδικηθείτε μας. Αγωνιστείτε για να σταματήσουν οι σφαγές».

Ο ματωμένος Μάης του 1936

  Θεσσαλονίκη 1936. Οι καπνεργάτες της Θεσσαλονίκης, του Βόλου, της Ξάνθης, της Δράμας και της Καβάλας κατεβαίνουν σε απεργία ζητώντας την εφαρμογή της συλλογικής σύμβασης. Στην απεργία πήραν μέρος 40.000 καπνεργάτες. Τις επόμενες μέρες ακολουθούν συγκρούσεις.

Μάης 1936, Θεσσαλονίκη

  Στις 9 του Μάη οι χωροφύλακες αρχίζουν επιθέσεις στις συγκεντρώσεις των απεργών. Οι αυτοκινητιστές είχαν κατέβει σε απεργία αλληλεγγύης στην Εγνατία. Για να αμυνθούν στήνουν οδοφράγματα.

  Οι χωροφύλακες χτυπάνε «στο ψαχνό». Πρώτος νεκρός ο Τάσος Τούσης. Ακολουθούν άλλοι τέσσερις. Αντί για σημαίες υψώνονται μαντίλια βουτηγμένα στο αίμα. Οι διαδηλωτές φωνάζουν: «Κάτω οι δολοφόνοι, να φύγει η κυβέρνηση Μεταξά».

60165-tasos-tousis1936

  Λίγο πιο πέρα οι χωροφύλακες πυροβολούν άοπλο πλήθος. «Απολογισμός»: 20 νεκροί, 300 τραυματίες. Το απόγευμα γίνεται νέα διαδήλωση, τη νύχτα η κυβέρνηση Μεταξά στέλνει στρατιωτικές δυνάμεις από τη Λάρισα και τέσσερα αντιτορπιλικά.

 Την επόμενη μέρα η κηδεία των θυμάτων είναι πραγματικός παλλαϊκός ξεσηκωμός. Στο νεκροταφείο συγκεντρώνονται 150.000 άνθρωποι. Στις 11 του Μάη κηρύσσονται απεργίες διαμαρτυρίας σε πολλές πόλεις της χώρας και στις 13 του Μάη πανελλαδική απεργία. Οι καπνέμποροι υποχωρούν στις περισσότερες οικονομικές διεκδικήσεις. Η κυβέρνηση Μεταξά αρνείται να ικανοποιήσει τα πολιτικά αιτήματα.

  Ο Γιάννης Ρίτσος (γεννήθηκε, σαν σήμερα, την Πρωτομαγιά του 1909), συγκλονισμένος απ’ τα γεγονότα, γράφει τον «Επιτάφιο». Στις 10 του Μάη ο «Ριζοσπάστης» δημοσιεύει τη συγκλονιστική φωτογραφία, όπου απεικονίζεται μια μάνα να θρηνεί καταμεσής του δρόμου το νεκρό παιδί της. Ο νεκρός είναι ο Τάσος Τούσης.

Η πρώτη Πρωτομαγιά στην Ελλάδα

  Αθήνα 1893. Στις 2 του Μάη του 1893 γιορτάστηκε πρώτη φορά η Πρωτομαγιά στην Ελλάδα, στο Παναθηναϊκό Στάδιο, με πρωτοβουλία του Κεντρικού Σοσιαλιστικού Συλλόγου του Σταύρου Καλλέργη. Εγκρίθηκε ειδικό ψήφισμα με αιτήματα το 8ωρο, την κυριακάτικη αργία, τη σύνταξη. Επιδόθηκε στη Βουλή αλλά ο πρόεδρός της το παρουσίασε χλευαστικά στους βουλευτές. Ο Καλλέργης, εξοργισμένος, προσπάθησε να το διαβάσει απ’ το δημοσιογραφικό θεωρείο, όπου βρισκόταν. Αμέσως πιάστηκε και οδηγήθηκε στο αστυνομικό τμήμα. Κρατήθηκε και παραπέμφθηκε στο πλημμελειοδικείο, όπου καταδικάστηκε σε 10 μέρες φυλάκιση.

***

 Πηγές: Η άγνωστη Ιστορία του Εργατικού Κινήματος των ΗΠΑ, Ρ. Ο. Μπόγιερ – Χ. Μ. Μορέ), μετφ. Αθηνά Παναγουλοπούλου ,εκδόσεις Σύγχρονη Εποχή – Η Εργατική Πρωτομαγιά στην Ελλάδα (1890-1999), Δημήτρης Λιβιεράτος, εκδόσεις Προσκήνιο – Δοκίμιο Ιστορίας του ΚΚΕ, Α΄ Τόμος, εκδόσεις Σύγχρονη Εποχή – Θέμος Κορνάρος, «Το στρατόπεδο του Χαϊδαρίου», χαρισμένο στη μνήμη του εθνικού ήρωα Ναπολέοντα Σουκατζίδη. Νεοελληνικές Εκδόσεις, Αθήνα, 1963 – «Γράμματα και μηνύματα εκτελεσμένων πατριωτών», εκδόσεις Κέδρος, 1974 – Νίκος Καραντηνός, «Ο λαός της Καισαριανής ξαναθυμάται τους 200», «Ριζοσπάστης», 27 Απριλίου 1980 –  «Ριζοσπάστης».

  Το χαρακτικό για τους 200 της Καισαριανής είναι έργο του Τάσσου.

  Σημείωση: Τηρείται η ορθογραφία των πρωτότυπων κειμένων.

Posted in 1η Μάη, ταξικός πόλεμος, κόκκινη πρωτομαγιά πρωτοπόρα εργατιά | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

πιάσε πέτρα …

Posted by redship στο 27 Δεκεμβρίου , 2015

αναδημοσίευση από   inred.gr
 throw-stone-1

Μέσα σε μια τετραετία θα βγούμε από τη κρίση δήλωσε ο Αλ. Τσίπρας. Οι κ.κ. Μπόμπολας – Κόκκαλης- Ιωάννου συμφωνούν απόλυτα με τον φέρελπι πρωθυπουργό και ήδη τσέπωσαν ένα δισεκατομμύριο ευρώ για διαφυγόντα κέρδη στην Ε.Ο Κόρινθου – Καλαμάτας, αιτία της κρίσης. – http://www.inred.gr/psifisan-1-dis-gia-difigonta-kerdi-stous-ergolabous/ – και όπως μαθαίνουμε μετά τις «οδυνηρές διαπραγματεύσεις» της κυβέρνησης δόθηκε αυτό το ένα δισεκατομμύριο από τους εταίρους.

Οι τραπεζίτες τσέπωσαν κοντά στα 25 δις. με τις τελευταίες ανακεφαλαιώσεις εξευτελίζοντας τη συμμετοχή του δημόσιου και των μικρομετόχων τους.

Οι εταίροι άρπαξαν αεροδρόμια, λιμάνια, ακίνητα και επιχειρήσεις … «κάλιο γαϊδουρόδενε παρά γαϊδουρογύρευε» σκέφτηκαν αυτοί και δηλώνουν ευχαριστημένοι από την «αναπτυξιακή» πορεία της χώρας.

Οι εργαζόμενοι και οι συνταξιούχου λοιπόν  έχουν σειρά από εδώ κι εμπρός. Επιτέλους …

Τα «κόκκινα δάνεια» και οι πλειστηριασμοί θα ξεκινήσουν όπου νάνε, το ασφαλιστικό ανοίγει μετά τις 15 Γενάρη και το «παράλληλο πρόγραμμα» για τις κοινωνικές κουζίνες και την επέκταση των καρτών σίτισης θα ξαναμπεί στον «κοινωνικό διάλογο». Μπορεί να χαθούν οι 12 συντάξεις αλλά θα δίνεται η 13η. Μια καινούργια αρχή …

Να μην ξεχάσουμε το «παράλληλο πρόγραμμα» της Περιφέρειας Αττικής που ήδη αποφάσισε να δώσει από 100 ευρώ σε κάθε οικογένεια που ζει χωρίς ρεύμα για να αγοράσει κεριά για το 2016.

Γιατί αυτό είναι η ανάπτυξη. Χρειάζεται το χρόνο της (και το γερμανό της). Επιστρέφουμε πρώτα στον 19Ο αιώνα, ζούμε στο πετσί μας τη φεουδαρχία και τη στέρηση, φεύγουμε μετανάστες, μένουμε ανέστιοι και πένητες, μαθαίνουμε τα συσσίτια, φωτιζόμαστε με κεριά και περιμένουμε χρόνια τέσσερα, δεκατέσσερα, εικοσιτέσσερα, σαράντα τέσσερα, υπομονή να έχουμε και πίστη «στην ελπίδα» …

«Ζήσε Μάη μου να φας τριφύλλι», άμα φυτρώνει εν των μεταξύ κι αυτό στη καμένη γη.

Μήπως να πούμε όχι στην «ανάπτυξη» και να πιάσουμε τις πέτρες;;;

Άκις Ξενάκις

Posted in «κόκκινα δάνεια» και πλειστηριασμοί, ταξικός πόλεμος, Ή θα τα κάψουμε όλα ή θα καούμε | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »

Υποκριτές και Φαρισαίοι τον πνίξατε το Χριστό κάπου στη Μεσόγειο

Posted by redship στο 27 Δεκεμβρίου , 2015


 

αναδημοσίευση από  pandiera.gr

 

 Από τον Χρήστο Επαμ. Κυργιάκη

Όλα θα ήταν όμορφα, ωραία, γιορτινά, με τους ανθρώπους χαρούμενους κι ευτυχισμένους, έτοιμους να ψωνίσουν, να αγοράσουν, να καταναλώσουν όπως ορίζει η θεά διαφήμιση, όπως θα ήθελα η μαμά εταιρία που έκανε θεά τη διαφήμιση.

Όλα θα ήταν όπως πρέπει, αν δεν υπήρχαν κάτι μυτερά αγκάθια να χαλάνε τη γιορτινή σούπα.

Αλλά βλέπεις, όπου κυριαρχούν οι εταιρίες και όχι οι άνθρωποι όλα μπαίνουν στην άκρη για το κέρδος της εταιρίας.

Τι να σου κάνει η εταιρία που παράγει όπλα και η εταιρία που τα εμπορεύεται; Πώς αλλιώς θα κερδίσουν χωρίς πολέμους; Τα όπλα δεν «καταναλώνονται» αλλιώς. Δεν πας ως χριστουγεννιάτικό δώρο στο φίλο σου μια ρουκέτα, ας πούμε, τυλιγμένη σε χρυσό χαρτί. Ούτε αγοράζεις στον αδερφό σου ένα κουτί σφαίρες αντί για σοκολατάκια.

Μπορείς όμως να τα «δωρίζεις» σε τίποτα κακόμοιρους Ασιάτες ή Αφρικανούς αφού τους βάλεις πρώτα να τσακώνονται μεταξύ τους. Μετά θα σε παρακαλάνε για τα «δώρα» που παράγεις και εμπορεύεσαι.

Είναι, που λέτε, κάτι παράσιτα, ανθρώπους δεν τους λες, που άφησαν τα σπίτια τους που βομβαρδίζονταν μες στο καταχείμωνο και κίνησαν για τους δικούς μας τόπους. Τι θράσος αλήθεια εκ μέρους τους, τι αγένεια!

Ήρθαν και χάλασαν την αποβλάκωσή μας. Κάτι βρεγμένα και πεινασμένα παιδικά κορμάκια γέμισαν τις οθόνες της απραξίας μας την ώρα που όλοι περιμέναμε να δούμε στις οθόνες πόσες μέρες έμειναν ακόμη για τα Χριστούγεννα.

Όμως, ακόμη κι αυτόν τον μέγιστο ανθρώπινο πόνο του ξεριζωμού και της προσφυγιάς, οι εταιρίες, ως γνήσια αρπακτικά και μανούλες στο εμπόριο, έσπευσαν να τον εξαργυρώσουν.

Αν δεν υπήρχαν οι εταιρίες-κανάλια για να δείξουν την «ευαισθησία» των εταιριών, δεν θα υπήρχε κανένας λόγος οι εταιρίες να είναι «ευαίσθητες».

Όμως τέτοιες γιορτινές μέρες οι εταιρίες φροντίζουν για όλους όσους βρίσκονται σε ανέχεια.

Δίνουν «δωρεάν» χρόνο ομιλίας στα κινητά για να μιλάμε, να λέμε άσχετα μέχρι να καταναλώσουμε το χρόνο, να ανταλλάσσουμε ψεύτικες, τις περισσότερες φορές, ευχές, γιατί έτσι είθισται και να μας γίνεται συνείδηση πως το δικαίωμα στο να μιλάμε όσο θέλουμε μας το παραχώρησε η εταιρία η οποία όποτε θέλει, μπορεί να μας το στερήσει, όπως για παράδειγμα, αν δεν πληρώσουμε το λογαριασμό.

Πρέπει να μάθουμε πως οι εταιρίες θα είναι καλές μαζί μας αν κι εμείς είμαστε καλοί καταναλωτές, αλλιώς θα υποστούμε τις συνέπειες.

Χαρίζουν στους καλούς πελάτες εισιτήρια θεαμάτων και δείπνα στη μισή τιμή αρκεί να τους το ζητήσουμε. Οι εταιρίες έχουν φροντίσει πριν από μας για το τι θα μας άρεσε να δούμε και να φάμε. Είμαστε ελεύθεροι να επιλέξουμε αυτό που εκείνες θέλουν.

Οι ιατρικές και ασφαλιστικές εταιρίες φροντίζουν για την υγεία και την ασφάλειά μας. Τα δημόσια νοσοκομεία και οι δομές κοινωνικής ασφάλισης και μέριμνας ισοπεδώθηκαν αφού πρώτα καταληστεύτηκαν, για να επικρατήσει και να αναδειχτεί η ανωτερότητα της ιδιωτικής πρωτοβουλίας.

Με σημαία τους την υγεία με αξιοπρέπεια για όλους ξεχνάνε να συμπληρώσουν: «για όλους όσους έχουν να πληρώσουν».

Τα δημόσια νοσοκομεία, προς το παρόν, χορταίνουν με εξαγγελίες και υποσχέσεις.

Για παράδειγμα, το Σπηλιοπούλειο Ογκολογικό Νοσοκομείο τελικού σταδίου λειτουργεί χωρίς το απαραίτητο προσωπικό. Κοινωνικοί λειτουργοί, φυσικοθεραπευτές, ψυχολόγοι και νοσηλευτές δεν υπάρχουν. Όσο για υλικά, ότι περισσεύει από τα κοινωνικά ιατρεία.

Αυτά παθαίνει όποιος επιθυμεί δημόσια δωρεάν υγεία, καταλήγει να μην έχει ούτε δημόσια ούτε δωρεάν ούτε υγεία. Ενώ, λίγο πιο βόρεια, η εταιρία-νοσοκομείο είναι παράδειγμα προς μίμηση. Ξενοδοχείο σκέτο και με τους καλύτερους γιατρούς, αρκεί να ξεχωρίζεις στη «λεπτομέρεια», να έχεις χρήμα να πληρώσεις.

Τούτες τις μέρες, άγιες τις βαφτίζουν αλλά ποτέ δεν κατάλαβα «γιατί;» και «για ποιους;», οι εταιρείες δείχνουν το «ανθρώπινο» πρόσωπό τους περιμένοντας την «έλευση του Χριστού». Τις υπόλοιπες 364 μέρες του χρόνου δεν νοιάζονται για την ασχήμια του προσώπου τους.

Καμώνονται, τάχα, πως δεν πήραν χαμπάρι ότι ο Χριστός που περιμένουν πνίγηκε κάπου στη Μεσόγειο.

Posted in «αφανισμός λαών για τη σωτηρία των τραπεζιτών και των καπιταλιστών», ταξικός πόλεμος, η προσφυγιά και η πείνα ντεκόρ διαφήμισης, η δημοκρατία των υποκριτών, ιμπεριαλισμός, μετανάστες, ο βιασμός της ανθρωπότητας | Με ετικέτα: , , , , | Leave a Comment »

Οταν η αλληλεγγύη βαφτίζεται… «οικειοθελής αποχώρηση»

Posted by redship στο 4 Αυγούστου , 2015

αναδημοσίευση από efsyn.gr

 

 

Μπορεί οι εργαζόμενοι της εταιρείας του Δημοσίου «Θέμις Κατασκευαστική Α.Ε.», που είχαν τεθεί σε καθεστώς εργασιακής εφεδρείας, να επιστρέφουν στη δουλειά τους μετά την ψήφιση του νόμου Κατρούγκαλου, όμως δεν αυτό δεν ισχύει για όλους. Ενας μόνο εργαζόμενος μένει εκτός και δεν είναι άλλος από τον πρώην πρόεδρο του σωματείου εργαζομένων της εταιρείας, Σάκη Παπαδόπουλο.

Στις 29 Δεκεμβρίου του 2011 τέθηκαν σε εργασιακή εφεδρεία συνολικά 57 εργαζόμενοι της εταιρείας «Θέμις». Ανάμεσά τους και ο Σάκης Παπαδόπουλος. Δύο μήνες μετά, όμως, αποφασίζεται με Κοινή Υπουργική Απόφαση η εξαίρεση 27 εργαζομένων από το καθεστώς της εφεδρείας και η επιστροφή στα καθήκοντά τους.

Ο Σ. Παπαδόπουλος βρίσκεται στον κατάλογο εκείνων που πρόκειται να επιστρέψουν, όμως αρνείται να το κάνει, διεκδικώντας την επιστροφή όλων των συναδέλφων του. «Αυτή η απόφαση διεμβόλιζε το κοινό μέτωπο των εργαζομένων και τους διαχώριζε σε δύο κατηγορίες. Στους “τυχερούς” που θα επέστρεφαν και στους “άτυχους”. Ομως με ποια κριτήρια έγινε αυτός ο διαχωρισμός; Εγώ ταξικά θεώρησα ότι έπρεπε να γυρίσουν όλοι, γιατί όλοι ήταν αναγκαίοι», δηλώνει ο Σ. Παπαδόπουλος στην «Εφ.Συν.».

Μετά την επιστροφή όσων εργαζομένων εξαιρέθηκαν από την εφεδρεία, σταδιακά άρχισαν να επανέρχονται και άλλοι εργαζόμενοι, που κατάφεραν να κερδίσουν πίσω τη δουλειά τους μέσω της δικαστικής οδού. Κι έπειτα στις 11/5/2015 τέθηκε σε ισχύ ο νόμος 4325 (νόμος Κατρούγκαλου), ο οποίος προέβλεπε την επαναφορά των εργαζομένων που τέθηκαν σε εργασιακή εφεδρεία.

Στις 27/7/2015 το Δ.Σ. της εταιρείας «Θέμις» συνεδρίασε, με μοναδικό θέμα την επαναφορά των εργαζομένων που είχαν βγει στην εφεδρεία. Ηταν λίγες μέρες πριν από τη συγχώνευση της «Θέμιδας» με άλλες δύο εταιρείες του Δημοσίου και την υπαγωγή των συγχωνευμένων πλέον εταιρειών στο υπουργείο Υποδομών. Το Δ.Σ. λοιπόν της εταιρείας «Θέμις Κατασκευαστική Α.Ε.», που τότε εποπτευόταν από το υπουργείο Δικαιοσύνης, αποφάσισε την επαναφορά όλων των εργαζομένων που είχαν βγει σε εφεδρεία, με μία μόνο εξαίρεση. Τον Σ. Παπαδόπουλο…

Η εταιρεία θεώρησε την άρνηση του πρώην προέδρου των εργαζομένων να εξαιρεθεί από την εφεδρεία τον Φεβρουάριο του 2012, διεκδικώντας την επιστροφή των συναδέλφων του, ως οικειοθελή αποχώρηση. Και κάπως έτσι είναι τώρα ο μόνος που δεν επωφελείται από τον νόμο Κατρούγκαλου και δεν επιστρέφει στη δουλειά του. Είναι ο μόνος που μένει στον αέρα.

Posted in ταξικός πόλεμος, ανθρώπινος δεν γίνεται ο καπιταλισμός, η δικαιοσύνη των αστών δεν είναι δικαιοσύνη των λαών | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

Θύμωσε ο ΣΕΒ!

Posted by redship στο 13 Ιουνίου , 2015

 αναδημοσίευση από  902.gr

Ενοχλήθηκε ο ΣΕΒ από την κινητοποίηση του ΠΑΜΕ προχτές στο υπουργείο Οικονομίας σε τέτοιο βαθμό, που όχι μόνο δεν το έκρυψε, αλλά προχώρησε και στην έκδοση σχετικής ανακοίνωσης, απαντώντας και για λογαριασμό άλλων (βλέπε: κυβέρνηση, αστικά κόμματα κ.λπ.). Τι πραγματικά, όμως, ενόχλησε το όργανο των βιομηχάνων; Η ίδια η ανακοίνωσή τους είναι αποκαλυπτική.

Υποστηρίζει ο ΣΕΒ ότι «το ΠΑΜΕ δεν έχει συνειδητοποιήσει ακόμη ότι η επιχειρηματικότητα είναι η λύση και όχι το πρόβλημα για τα δεινά της Ελλάδας». Οι δυνάμεις που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ, τα ταξικά σωματεία, συνδικάτα και ομοσπονδίες έχουν όμως συνειδητοποιήσει βαθιά και πιστεύουν ακράδαντα το ακριβώς αντίθετο. Ότι, δηλαδή, η επιχειρηματικότητα, η οικονομία, που λειτουργεί με μοναδικό κριτήριο την επίτευξη του μέγιστου κέρδους των επιχειρηματικών ομίλων, είναι υπεύθυνη για τα δεινά των εργαζομένων και συνολικά του λαού μας. Αυτή η οικονομία, από την οποία μια χούφτα καπιταλιστές, που κατέχουν τα μέσα παραγωγής, σωρεύει τον κοινωνικό πλούτο για πάρτη της, την ίδια στιγμή σωρεύει βάσανα, φτώχεια και δυστυχία για τη μεγάλη πλειοψηφία του λαού.

Ο ΣΕΒ θεωρεί «φθηνό επικοινωνιακό τέχνασμα» το να παρουσιάζεται «ως εχθρός του λαού, όταν οι επιχειρήσεις – μέλη του παρέχουν τις καλά αμειβόμενες θέσεις εργασίας, στηρίζουν τα ασφαλιστικά ταμεία, τις συντάξεις και τα δημόσια έσοδα, σε όλη τη διάρκεια της κρίσης». Στην πραγματικότητα, φθηνά επικοινωνιακά τεχνάσματα είναι οι ισχυρισμοί του ΣΕΒ.

Για ποιες, άραγε, «καλά αμειβόμενες θέσεις εργασίας» που προσφέρουν οι επιχειρήσεις του τολμά να μιλά ο ΣΕΒ; Πού τις είδε; Φθάνει μόνο να υπενθυμίσουμε ότι, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του ΙΚΑ με τις μισθολογικές καταστάσεις του Ιούνη του 2014, προκύπτει ότι από το 1,8 εκατομμύρια μισθωτούς το 42,1% λάμβανε μεικτό μισθό μέχρι 750 ευρώ, δηλαδή λιγότερα και από τον κατώτερο μισθό της Εθνικής Σύμβασης Εργασίας που ίσχυε το 2010! Και ακόμα δύο στους τρεις μισθωτούς (66,9%) είχαν μεικτό μισθό μέχρι 1.150 ευρώ. Όσο για την υποτιθέμενη συνεισφορά τους στα ασφαλιστικά ταμεία, αξίζει να θυμίσουμε ότι για δεκαετίες παρακρατούν παράνομα πάνω από το 30% των ασφαλιστικών εισφορών σε ετήσια βάση, ενώ τα ληξιπρόθεσμα χρέη τους προς το ΙΚΑ το 2013 είχαν φτάσει στο αστρονομικό ποσό των 13,54 δισ. ευρώ!

Βέβαια, οι βιομήχανοι γνωρίζουν την αλήθεια από την καλή και την ανάποδη. Σπεκουλάρουν όμως ασύστολα και χωρίς αιδώ, για να υποστηρίξουν τα δικά τους ταξικά συμφέροντα και για να καθαγιάσουν το δικαίωμά τους στο ξεζούμισμα της εργατικής τάξης, που, αξιοποιώντας και την καπιταλιστική κρίση, έγινε ακόμα πιο στυγνό.

Μετά απ’ αυτό, δεν είναι περίεργο ότι χρεώνουν στο ΠΑΜΕ «στείρα λογική», γιατί «επιμένει στους ταξικούς διαχωρισμούς της ελληνικής κοινωνίας», ούτε ότι καλούν «να συστρατευθούμε όλοι – πολιτικοί, επιχειρηματίες και εργαζόμενοι – σε ένα κοινό όραμα για την παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας, εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Ευρωζώνης». Όμως, τους ταξικούς διαχωρισμούς δεν τους εφηύραν οι συνδικαλιστές του ΠΑΜΕ, υπάρχουν ανεξάρτητα από ό,τι λένε ή θέλουν οι βιομήχανοι. Είναι χρέος του συνδικαλιστικού κινήματος, που εκφράζει τα συμφέροντα της εργατικής τάξης, να δείχνει ότι τα συμφέροντα των βιομηχάνων δεν ταυτίζονται, ούτε καν τέμνονται πουθενά, με αυτά του λαού. Ότι το όραμα της «εθνικής ενότητας» και της καλής Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι καταστροφικό για τους εργαζόμενους, είναι η πεμπτουσία των δικών τους ταξικών συμφερόντων και μόνο. Άλλωστε, σε αυτό το όραμα έχουν πολλούς συνοδοιπόρους. Από τις προηγούμενες κυβερνήσεις και τα κόμματά τους, μέχρι τη σημερινή συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, τον εργοδοτικό και κυβερνητικό συνδικαλισμό, που όλοι τους, ανεξαιρέτως, πίνουν νερό στο όνομα της ΕΕ και των αξιών της.

Η επίθεση του ΣΕΒ δεν πρέπει να ξενίζει. Οι βιομήχανοι καταλαβαίνουν καλύτερα από οποιονδήποτε ποιος είναι ο πραγματικός τους αντίπαλος, ποιος στέκεται εμπόδιο στα συμφέροντά τους. Είναι ταυτόχρονα μια έμμεση ομολογία (από τον ταξικό αντίπαλο) ότι το ΠΑΜΕ βρίσκεται στο σωστό δρόμο. Αυτό το δρόμο πρέπει να ακολουθήσουν συνολικά η εργατική τάξη και τα φτωχά λαϊκά στρώματα…

Posted in ταξικός πόλεμος, Δύο Ελλάδες δύο τάξεις μία λύση, Η «κοινωνική ειρήνη» τους είναι ο ταξικός τους πόλεμος, Π.Α.ΜΕ | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »

Ο αντίπαλος είναι απέναντι

Posted by redship στο 24 Μαρτίου , 2015

 

 

 

αναδημοσίευση   από      atexnos.gr

Γράφει ο Cogito ergo sum

 

Όσοι εμπιστεύονται την ενημέρωσή τους στα τηλεοπτικά ψευτοδελτία ειδήσεων ή στις πουλημένες αστικές φυλλάδες των εργολάβων της ενημέρωσης (και όχι μόνο αυτής), έχουν σχηματίσει την εντύπωση ότι για τα κακά αυτού του τόπου φταίνε τρία πράγματα: ο ξεχαρβαλωμένος δημόσιος τομέας, οι υπερβολικές αμοιβές κάποιων βολεμένων υπαλλήλων και η φοροδιαφυγή των αυτοαπασχολουμένων (εμπόρων και ελεύθερων επαγγελματιών). Φυσικά, η αλήθεια βρίσκεται πολύ μακρυά από το σημείο όπου θέλουν να εστιάζουν ο Πρετεντέρης, ο Παπαδημητρίου ή ο Κύρτσος και οπωσδήποτε πολύ μακρύτερα από εκεί όπου υπεννοεί η πρόσφατη γελοία κουβέντα για τουρίστες που θα καλωδιώνονται και θα μετατρέπονται σε φορομπάτσους.

Όλα τα τερτίπια αυτής της κατευθυνόμενης «ενημέρωσης» δεν αποτελούν παρά επί μέρους τακτικές μιας γενικώτερης στρατηγικής, η οποία συνιστά μια καθ” όλα μεθοδευμένη και βρόμικη προπαγάνδα σε βάρος του συνόλου των εργαζομένων. Στόχος αυτής της στρατηγικής είναι να διαρραγεί ο κοινωνικός ιστός και να στραφούν η μία κατά της άλλης όλες οι κοινωνικές ομάδες, οι οποίες αποτελούν στο σύνολό τους θύματα της πολιτικής στήριξης του κεφαλαίου. Στόχος της, δηλαδή, είναι να ενεργοποιεί και να υποδαυλίζει αυτό που μάθαμε να αποκαλούμε «κοινωνικό αυτοματισμό».

Χαρακτηριστικό παράδειγμα όλης αυτής της διαδικασίας είναι τα περίφημα «τροφεία» της ΔΕΗ. Σηκώθηκε μπουχός, ξέσπασε αντάρα, πήραν φωτιά τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, βγήκαν δεκάδες ρεπορτάζ στα κανάλια, απλοί πολίτες ξεσπάθωσαν βρίζοντας όχι μόνο τον Φωτόπουλο αλλά συλλήβδην τους συνδικαλιστές και, γενικά, η κοινή γνώμη αισθάνθηκε βαθύτατη προσβολή από το γεγονός ότι κάποιοι εργαζόμενοι σε τούτον τον τόπο κατάφεραν να εξασφαλίσουν φαγητό αξίας 6 ευρώ την ημέρα. Μόνο που, παρά τα τόσα και τόσα που ειπώθηκαν και ακούστηκαν, ελάχιστοι κατάλαβαν ότι αυτά τα «τροφεία» αφορούσαν μόνο εκείνους που δουλεύουν στα λιγνιτωρυχεία κι όχι όλους τους εργαζομένους της ΔΕΗ. Οι περισσότεροι κατάλαβαν ότι κάτι τέτοια «τροφεία» φταίνε που οι λογαριασμοί της ΔΕΗ έχουν γίνει ανυπόφοροι. Ο «κοινωνικός αυτοματισμός» σε όλο του το μεγαλείο.

Η βρόμικη στρατηγική που προαναφέραμε έχει μια πολύ απλή λειτουργία.  Στην αρχή, στοχοποιήθηκαν οι δημόσιοι υπάλληλοι. Παρουσιάστηκαν ως οι ιδιαίτερα ευνοημένοι μεταξύ των εργαζομένων και δέχτηκαν τόννους λάσπης από παντού. Ακούσαμε για την τεμπελιά τους, για τα μειωμένα τους ωράρια, για τις ανέσεις στους χώρους δουλειάς τους κλπ. Εν συνεχεία, επιχειρήθηκε η περαιτέρω διάσπασή τους, τόσο με το φαρμάκι που χύθηκε για διαφορές μεταξύ μονίμων και συμβασιούχων όσο και για τα υψηλά επιδόματα που κάποιοι απολαμβάνουν. Έτσι, τα «υπόγεια» έμαθαν να αλληλομισούνται με τα «ρετιρέ», δίχως να προσέχουν ότι στην ίδια ετοιμόρροπη πολυκατοικία έμεναν όλοι.

Μετά,  μπήκε μπροστά το κόλπο με τους «προνομιούχους» των κλειστών επαγγελμάτων: οι μεταφορείς έγιναν εμπόδιο στους παραγωγούς, οι αγρότες έγιναν εχθροί των λιμενεργατών, οι γιατροί έγιναν εχθροί των ασθενών, οι εργαζόμενοι στις συγκοινωνίες αναδείχθηκαν σε μάστιγα του επιβατικού κοινού κλπ.  Η κοινή γνώμη έπρεπε να πειστεί ότι για το ακριβό ψωμί έφταιγε ο φούρναρης της γειτονιάς και για το ακριβό φάρμακο ο φαρμακοποιός της γειτονιάς. Μόνον έτσι θα έδινε την συγκατάθεσή της να πουλάνε ψωμί και φάρμακα τα σουπερμάρκετ. Βέβαια, κανείς δεν θα υπενθύμιζε σ’ αυτή την δόλια κοινή γνώμη ότι τα σουπερμάρκετ μπορεί να φέρνουν κατεψυγμένο ψωμί από την Κίνα και δεν πουλάνε φάρμακα βερεσέ…

Με απλά λόγια, γίναμε μάρτυρες αλλεπάλληλων βομβαρδισμών κατασυκοφάντησης των εργαζομένων, μόνο και μόνο για να ευνοηθεί η πολιτική γενικευμένης μείωσης των αποδοχών τους και κατάλυσης κάθε έννοιας κοινωνικού κράτους. Κανένας δεν μας είπε μερικές απλές αλήθειες, όπως για παράδειγμα:
–  Το κράτος έδινε τόσα χρόνια τα λογής-λογής επιδόματα, τα οποία ήρθε κατόπιν να ισοπεδώσει, μόνο και μόνο για να αντισταθμίσει εν μέρει τις μισθολογικές αυξήσεις που δεν έδινε. Μήπως πρέπει να θυμηθούμε εδώ ότι η αλήστου μνήμης ΑΤΑ (αυτόματη τιμαριθμική αναπροσαρμογή) δινόταν μόνο στον βασικό μισθό κι όχι στα επιδόματα;
–  Το κράτος μείωνε τις ώρες εργασίας των εκπαιδευτικών, σε αντάλλαγμα των εξευτελιστικών μισθών που έδινε και συνεχίζει να δίνει. Δεν είναι μακρυά η εποχή που οι δάσκαλοι στα χωριά θεωρούνταν φουκαράδες και στήριζαν την επιβίωσή τους στην φιλανθρωπία του κόσμου. Η λαϊκή ρήση «πήρε το απολυτήριο με έναν τενεκέ λάδι» είναι χαρακτηριστική. Όσοι γνωρίζουν τον Μέλιο του Λουντέμη καταλαβαίνουν απόλυτα τι εννοώ.
–  Το κράτος ευνόησε την ανάπτυξη των «κλειστών επαγγελμάτων», σε αντάλλαγμα για τις ευτελέστατες -έως ανύπαρκτες- παροχές του. Οι συντάξεις πείνας του ΤΕΒΕ, του ΤΣΑ ή του Ταμείου Εμπόρων (ΤΑΕ) έχουν μείνει παροιμιώδεις.

Το πιο ωραίο τερτίπι της στρατηγικής του «κοινωνικού αυτοματισμού» ήταν οπωσδήποτε η μονιμότητα των δημοσίων υπαλλήλων. Αφού προηγήθηκε επίμονη και διαρκής πλύση εγκεφάλου της κοινής γνώμης περί «υδροκέφαλου κράτους», περί «βολεμένων» και «τεμπέληδων» αλλά και περί «άχρηστων» που γίνονταν βαρίδια στα πόδια της κοινωνίας και δεν την άφηναν να αναπτυχθεί, μπήκε μπρος η φάμπρικα της «διαθεσιμότητας». Η κοινή γνώμη έπρεπε να πειστεί ότι ήταν άδικο να απολαμβάνουν ασυλία οι δημόσιοι υπάλληλοι, την ώρα που στον ιδιωτικό τομέα οι απολύσεις έπεφταν βροχή. Μόνο που η ταλαίπωρη κοινή γνώμη δεν έμαθε ποτέ ότι οι δημόσιοι υπάλληλοι στην Ελλάδα δεν ήσαν ποτέ περισσότεροι από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο, όπως δείχνει το διάγραμμα (εννοείται ότι μετά από πέντε χρόνια μνημόνια, με τις απολύσεις που έχουν γίνει και με τις προσλήψεις που δεν έχουν γίνει, η κατάσταση έχει αλλάξει και το 22% του διαγράμματος έχει γίνει 14%):

CG1

Πέρα, όμως, από όσα δεν ειπώθηκαν, είναι και τα ψέμματα τα οποία μας σέρβιραν. Για παράδειγμα, κοντέψαμε να παλαβώσουμε ακούγοντας τον Μανδραβέλη, τον Κώνστα και την Μακρή να μας μιλάνε για εργαζομένους του ΟΣΕ με ετήσιες αποδοχές 70-80.000 ευρώ. Αυτό, βέβαια, το οποίο απεδείχθη με την δημοσιοποίηση των ακριβών στοιχείων έτους 2009 (προ μνημονίων, δηλαδή) για την μισθοδοσία στο δημόσιο, ανατρέπει ολόκληρη τη φιλολογία των κυβερνώντων και των ενεργούμενών τους στα ΜουΜουΕ. Πράγματι, τα στοιχεία για τις αποδοχές των περίπου 760 χιλιάδων εργαζομένων στο δημόσιο είναι αποκαλυπτικά:  το 80% είχαν συνολικό μικτό εισόδημα μέχρι 2.078 ευρώ (απ” αυτούς, σχεδόν οι 3 στους 4 είχαν μικτό μηνιαίο εισόδημα κάτω από 1640 ευρώ), το 10% είχε μικτές αποδοχές μέχρι 2.418 ευρώ και μόνο το υπόλοιπο 10% είχε υψηλότερες αποδοχές! Αυτά το 2009, πριν κοπούν δυο μισθοί (δώρα εορτών και επιδόματα αδειών) και πριν αρχίσουν τα τσεκουρώματα και οι μειώσεις. Επαναλαμβάνω δε ότι τα ποσά αφορούν μικτές αποδοχές, όχι τα λεφτά που πήγαινε στην οικογένειά του ο κάθε εργαζόμενος.

Το γεγονός ότι αποκαλύπτονταν ψεύδη για το επίπεδο των αμοιβών των εργαζομένων στο δημόσιο, καθόλου δεν εμπόδιζε τις κυβερνήσεις να επιχειρούν συνεχείς μειώσεις των αποδοχών τους. Προβάλλοντας ως πρόσχημα αφ’ ενός το μεγάλο δημόσιο χρέος και την ανάγκη συνέχισης των κανονικών πληρωμών του αφ’ ετέρου δε το λαϊκίστικο «με τέτοια ανεργία, δεν μπορείτε εσείς να παίρνετε τόσα» (λες και για την ανεργία ευθύνονταν κάποιοι εξωγήινοι!), ισοπέδωσαν τους μισθούς προς τα κάτω. Όπως έλεγαν, έπρεπε να μειωθεί ακόμα περισσότερο το συνολικό κονδύλι για μισθούς σε σχέση με το ΑΕΠ της χώρας. Μόνο που κι εδώ έλεγαν ψέμματα:

–  Το 1990, για τους μισθούς και τις συντάξεις των 633.522 εργαζομένων και συνταξιούχων του δημόσιου τομέα, η κοινωνία πλήρωνε το 14,1% του ΑΕΠ της χώρας.
–  Το 2000, με εργαζόμενους και συνταξιούχους να έχουν φτάσει τα 769.704 άτομα, οι μισθοί και οι συντάξεις τους είχαν περιοριστεί στο 10,1% του ΑΕΠ.
–  Το 2009, με το σύνολο των αμειβομένων από το δημόσιο να φτάνει στα 914.946 άτομα και το ΑΕΠ να παρουσιάζει κάμψη, το αντίστοιχο ποσοστό ήταν όλο κι όλο γύρω στο 9%.

Για το παραμύθι περί «σπάταλου κράτους», πάνω στο οποίο στηρίχτηκε η κατεδάφιση κάθε έννοιας σχετικής με κοινωνικές παροχές, πρόνοια, υγεία κλπ, ας αφήσουμε να μιλήσει το σχετικό διάγραμμα. Είναι λαλίστατο…

CG2

Θα μπορούσα να πω πολλά ακόμη αλλά δεν υπάρχει λόγος. Το γεγονός είναι ότι ο λαός πρέπει να είναι ενωμένος για να αντιμετωπίσει τις αλλεπάλληλες επιθέσεις τις οποίες δέχεται και οι οποίες δεν προβλέπεται να μειωθούν. Στον κακοπληρωμένο δημόσιο υπάλληλο δεν φταίει ο έμπορος που «κλέβει», στον εξαθλιωμένο ελεύθερο επαγγελματία δεν δημιουργεί βάρος ο αγρότης που «κονομάει» από τις επιδοτήσεις, στον έμπορο που παλεύει με νύχια και με δόντια να αποφύγει το λουκέτο δεν είναι αντίπαλος ο κακοπληρωμένος δάσκαλος που «κάθεται» 3 μήνες τον χρόνο και στον ιδιωτικό υπάλληλο της «ελαστικής απασχόλησης» δεν στέκεται εμπόδιο ο φορτηγατζής, ο φαρμακοποιός ή ο λιμενεργάτης. Ο εργάτης είναι πάντα εργάτης και ο αντίπαλός του δεν μπορεί να ανήκει στην τάξη του. Ο αντίπαλος είναι απέναντι.

Posted in ταξικός πόλεμος, Δύο Ελλάδες δύο τάξεις μία λύση, η με το κεφάλαιο η με τους εργάτες | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

Ανθρώπινη ζωή και κερδοφορία

Posted by redship στο 31 Δεκεμβρίου , 2014

Μια σειρά ερωτήματα που έθεσαν τα ταξικά συνδικάτα, από την πρώτη ώρα της ναυτικής τραγωδίας με το «Norman Atlantic», παραμένουν αναπάντητα από την κυβέρνηση, την εταιρεία που είχε ναυλώσει το πλοίο, καθώς και την πλοιοκτήτρια εταιρεία.

Από τα μισόλογα, τις αλληλοκατηγορίες για το μπάχαλο στις λίστες των επιβατών, τις μαρτυρίες των διασωθέντων και τα στοιχεία που αποκάλυψαν τα ναυτεργατικά σωματεία, προκύπτουν πλευρές που αφορούν συνολικά τις θαλάσσιες συγκοινωνίες, την προστασία και ασφάλεια της ανθρώπινης ζωής στα καράβια, ναυτεργατών και επιβατών, και πρέπει να προβληματίσουν τους εργαζόμενους και το λαό.

Ενα πρώτο αδιαμφισβήτητο στοιχείο είναι ότι το πλήρωμα ήταν ανεπαρκές, για να αντιμετωπίσει ένα συμβάν τέτοιας έκτασης. Το ελλιπές, όμως, πλήρωμα είναι αποτέλεσμα της μείωσης των οργανικών συνθέσεων στα πλοία, του ελάχιστου δηλαδή προβλεπόμενου προσωπικού, προκειμένου οι εφοπλιστές να περιορίσουν το λεγόμενο «εργατικό κόστος» στα καράβια και να αυξάνουν τα κέρδη τους.

Τη στρατηγική αυτή επιλογή, με βάση και κατευθύνσεις της ΕΕ, υπηρετούν με συνέπεια όλοι οι αντιναυτεργατικοί νόμοι που ψηφίστηκαν και στην Ελλάδα τα τελευταία κυρίως χρόνια, με το σημερινό υπουργό Ναυτιλίας να χαρακτηρίζει «αναχρονισμό» το προηγούμενο καθεστώς για τις οργανικές συνθέσεις στα πλοία.

Οταν, όμως, οι ναυτεργάτες, με πρωτοπόρες τις ταξικές δυνάμεις, αντέδρασαν σ’ αυτές τις αλλαγές, ο αγώνας τους λοιδορήθηκε και συκοφαντήθηκε από αυτούς που σήμερα χύνουν κροκοδείλια δάκρυα για τους νεκρούς και τους αγνοούμενους.

Τα ταξικά ναυτεργατικά σωματεία αποκάλυψαν, επίσης, ότι το συγκεκριμένο πλοίο είχε ελεγχθεί λίγες μέρες πριν το ναυτικό «ατύχημα» και είχαν διαπιστωθεί ελλείψεις σε σημεία που σχετίζονται άμεσα με την τραγωδία που ακολούθησε. Η απάντηση της κυβέρνησης είναι ότι η πλοιοκτήτρια εταιρεία είχε διορία να καλύψει τις ελλείψεις και γι’ αυτό ήταν «νόμιμη».

Αποδείχτηκε, όμως, ότι οι επιβάτες και το πλήρωμα του «Norman Atlantic» δεν είχαν καμιά διορία. Τι δείχνει αυτό; Οτι όλη η νομοθεσία και ο μηχανισμός των ελέγχων, είτε αφορά τις Λιμενικές Αρχές, είτε τους ιδιωτικούς πλέον νηογνώμονες, είναι προσαρμοσμένα στα εφοπλιστικά συμφέροντα, τα προστατεύουν σαν κόρη οφθαλμού και γι’ αυτό είναι επικίνδυνα για τη ζωή και την ασφάλεια στη θάλασσα. Το επιβεβαιώνει περίτρανα το ναυτικό «ατύχημα» με το «ΣΑΜΙΝΑ», που βούλιαξε με όλα τα «πιστοποιητικά ασφαλείας» στα συρτάρια του.

Τεράστια ερωτηματικά υπάρχουν ακόμα για τις συνθήκες που ξέσπασε η πυρκαγιά, το χρόνο και τον τρόπο αντίδρασης της εταιρείας και των αρμόδιων αρχών, την όλη διαδικασία και τα μέσα της διάσωσης.

Αυτό που μένει, όμως, σαν γενική αίσθηση, είναι η προσπάθεια να απλωθεί ένα «πέπλο προστασίας» γύρω από τη ναυτιλιακή εταιρεία, να αθωωθεί συνολικά το εφοπλιστικό κεφάλαιο, να φορτωθούν οι ευθύνες στους «λάθος χειρισμούς» του πληρώματος. Το έργο είναι χιλιοπαιγμένο μετά από κάθε ανάλογο περιστατικό, πολύ περισσότερο όταν υπάρχουν χαμένες ανθρώπινες ζωές.

Απ’ όπου κι αν πιάσει κανείς το νήμα, καταλήγει στο ίδιο σημείο: Οσο τα καράβια και οι θαλάσσιες συγκοινωνίες είναι στα χέρια ιδιωτών, όσο κίνητρο για να γυρνάει η προπέλα είναι το καπιταλιστικό κέρδος, η ανθρώπινη ζωή, η ασφάλεια επιβατών και ναυτεργατών θα βγαίνουν στη διατίμηση, μαζί με το δικαίωμα στη γρήγορη, σύγχρονη και φτηνή ακτοπλοΐα.

Με τραγικό τρόπο αναδεικνύεται, λοιπόν, το ασυμβίβαστο των εργατικών – λαϊκών αναγκών (στην προκειμένη περίπτωση της ασφαλούς εργασίας και μεταφοράς), με τους στόχους κερδοφορίας του κεφαλαίου. Την ίδια στιγμή, που, τόσο η συγκυβέρνηση ΝΔ – ΠΑΣΟΚ όσο και ο ΣΥΡΙΖΑ, προσπαθούν να μας πείσουν ότι η κατοχύρωση της ανάκαμψης των κερδών είναι προϋπόθεση για τη λαϊκή ευημερία. Την ίδια στιγμή, που προσπαθούν να μας πείσουν ότι η σωτηρία του λαού δεν προϋποθέτει το ξήλωμα όλου του αντεργατικού, αντιλαϊκού πλαισίου που δίνει και στους εφοπλιστές το δικαίωμα να ασυδοτούν.

Το άρθρο είναι αναδημοσίευση από τη στήλη «Η Αποψή μας» του Ριζοσπάστη, Τετάρτη 31 Δεκέμβρη 2014.

αναδημοσίευση από 902.gr

Posted in ταξικός πόλεμος, Το αστικό ιερόμετρο είναι χυδαίο, εφοπλιστικό κεφάλαιο | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

Ενας νικηφόρος εργατικός αγώνας που προσφέρεται για να βγουν συμπεράσματα.

Posted by redship στο 19 Απριλίου , 2014

αναδημοσίευση από  βαθύ  κόκκινο

 

Του Σεϊτ Αλντογκάν 

Στην πόλη Κιουταχία, της Τουρκίας, η κυβέρνηση παραχώρησε το εργοστάσιο παραγωγής ηλεκτρικού ρεύματος σε ιδιώτη καπιταλιστή. Σχεδόν άμεσα ο νέος ιδιοκτήτης του εργοστασίου προχώρησε στην απόλυση 109 εργατών.

Η αντίδραση του σωματείου των εργαζομένων ήταν ακαριαία. Σταμάτησαν την λειτουργία του εργοστασίου και μαζί με τις οικογένειες τους κατέλαβαν το εργοστάσιο, απαιτώντας την επαναπρόσληψη των απολυμένων.

Η κυβέρνηση για να υπερασπίσει τα συμφέροντα του καπιταλιστή, στον οποίο πούλησε το εργοστάσιο στέλνει αστυνομικές και στρατιωτικές δυνάμεις για να σπάσει την κατάληψη.
Δίνονται μάχες σώμα με σώμα μεταξύ απεργών και αστυνομικών.
Οι εργάτες ταμπουρώνονται μέσα στο εργοστάσιο το οποίο δεν λειτουργεί και όλη η περιοχή είναι βυθισμένη στο σκοτάδι.

Μετά απ’ αυτή την εξέλιξη ο νέος εργοδότης στον οποίον κατέληξε αυτή η ιδιωτικοποίηση, υποχωρεί και δεσμεύτηκε να ξαναπροσλάβει τους απολυμένους.
Αυτή την στιγμή οι εργάτες εξακολουθούν να έχουν καταλάβει το εργοστάσιο, περιμένουν να ξαναγυρίσουν στην δουλειά τους οι απολυμένοι συνάδελφοι, για να το ξαναθέσουν σε λειτουργία.

Περιττό να πούμε ότι έβαλαν φωτιά στο αστυνομικό φυλάκιο που υπήρχε στην πύλη του εργοστασίου, κατέστρεψαν κάποια αυτοκίνητα του νέου τους αφεντικού, έσπασαν στην κυριολεξία στο ξύλο κάποιους αστυνομικούς, πριν επέμβει ο στρατός για να μπορεί να ελέγξει την κατάσταση

Posted in ταξικός πόλεμος | Με ετικέτα: | Leave a Comment »

Αντι-ΠΑΜΕ μέτωπο ακόμα και με τη Χρυσή Αυγή!

Posted by redship στο 8 Απριλίου , 2014

 

 

«ΠΑΛΙΟΣ» ΚΑΙ «ΝΕΟΣ» ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΟΣ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΜΟΣ

Νέα αποκαλυπτικά παραδείγματα από αρχαιρεσίες στη Δράμα και την Ελασσόνα

Χέρι – χέρι μεταξύ τους, αλλά και με τη Χρυσή Αυγή, πιάνονται οι δυνάμεις του παλιού και νέου εργοδοτικού – κυβερνητικού συνδικαλισμού, προκειμένου να χτυπήσουν το ΠΑΜΕ και να διατηρήσουν τους αρνητικούς για τους εργαζόμενους συσχετισμούς στις συνδικαλιστικές οργανώσεις. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελούν οι αρχαιρεσίες στο Εργατικό Κέντρο Δράμας, που έγιναν την περασμένη Κυριακή, με τις παρατάξεις του ΠΑΣΟΚ, της ΝΔ και του ΣΥΡΙΖΑ να «συστεγάζονται» στο ίδιο ψηφοδέλτιο.

Παρά την προσπάθειά τους, οι δυνάμεις που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ κατάφεραν να καταγράψουν αύξηση. Συγκεκριμένα, η «Ταξική Αγωνιστική Ενότητα» έλαβε ποσοστό 11% (από 6%) και εξέλεξε έναν αντιπρόσωπο στο Εργατικό Κέντρο (δεν είχε κανέναν). «Το αποτέλεσμα αυτό αποτελεί σημαντικό βήμα για τις ταξικές δυνάμεις», σημειώνει η «Ταξική Αγωνιστική Ενότητα», προσθέτει όμως πως οι συσχετισμοί «παραμένουν αρνητικοί, αφού ο παλιός και νέος εργοδοτικός συνδικαλισμός -ενωμένοι μάλιστα σε κοινό ψηφοδέλτιο- στέκεται ακόμα εμπόδιο στη χειραφέτηση και την ανασύνταξη του εργατικού κινήματος».

Ιδιαίτερα σχολιάζει τις δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ, «που μόλις λίγες μέρες πριν, οργάνωσαν σύσκεψη για τη δημιουργία συνδικαλιστικής παράταξης, με στόχο την «αναζωογόνηση» του συνδικαλιστικού κινήματος, όπως έλεγαν», ενώ λίγες μέρες μετά, «έπεσαν οι μάσκες, τα βρήκαν με τους «μνημονιακούς», τις κυβερνητικές δυνάμεις ΠΑΣΚΕ – ΔΑΚΕ».

Από κοντά με τους χρυσαυγίτες

Αντι-ΠΑΜΕ συμπόρευση, όμως, με τη συμμετοχή και της Χρυσής Αυγής, είχαμε και στις αρχαιρεσίες του Σωματείου Ιδιωτικών Τεχνικών Υπαλλήλων Ελασσόνας, που έγιναν στις 4 και 5 Απρίλη. Στο «ενωτικό» -όπως παρουσιάστηκε- ψηφοδέλτιο συμμετείχαν ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ και Χρυσή Αυγή. Το ψηφοδέλτιο της ΔΑΣ που στάθηκε απέναντί τους, κατάφερε να ενισχυθεί, συγκεντρώνοντας 56 ψήφους (από 45) και αυξάνοντας σε 3 (από 2) τους αντιπροσώπους που εξέλεξε στο Εργατικό Κέντρο.

Με ανακοίνωσή της, η Πανελλαδική Γραμματεία Εμπορίου – Υπηρεσιών του ΠΑΜΕ καταγγέλλει την απαράδεκτη στάση και τις μεθοδεύσεις της διοίκησης του ΕΚ Ελασσόνας και της Ομοσπονδίας Ιδιωτικών Υπαλλήλων (ΟΙΥΕ). «Τους ενόχλησε που η ΔΑΣ κατέβασε ψηφοδέλτιο, όπως και το ότι ήταν παρόντες στις διαδικασίες οι εκπρόσωποι της ΔΑΣ των δευτεροβάθμιων οργάνων, γι’ αυτό και προσπάθησαν να τους απομακρύνουν με κάθε τρόπο. Στην προσπάθειά τους αυτή, επιστράτευσαν μέχρι και τον πρόεδρο της ΓΣΕΕ, αλλά και την πρόεδρο της ΟΙΥΕ», καταγγέλλει η Πανελλαδική Γραμματεία.

Οπως εξηγεί, ο πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου -εκλέγεται από το συγκεκριμένο σωματείο- επικαλέστηκε παρέμβαση των προέδρων της ΓΣΕΕ, Γ. Παναγόπουλου, και της ΟΙΥΕ, Μ. Στεκουλέα, για να απομακρυνθούν η αντιπρόσωπος της ΔΑΣ από την ΟΙΥΕ, στη δύναμη της οποίας ανήκει το σωματείο και ο εκλεγμένος της ΔΑΣ στη διοίκηση του ΕΚ Ελασσόνας.

Γνωστοί στην περιοχή…

«Αυτές είναι οι «δημοκρατικές» διαδικασίες με τις οποίες πραγματοποιούν τις αρχαιρεσίες στα σωματεία που εκλέγονται οι εργοδοτικοί συνδικαλιστές», σημειώνει η Γραμματεία Εμπορίου – Υπηρεσιών. «Δεν θα μπορούσαμε να περιμένουμε κάτι διαφορετικό από αυτούς που κατεβαίνουν σε ένα ψηφοδέλτιο που μέχρι και η Χρυσή Αυγή συμμετέχει», αναφέρει.

Καταγγέλλει επίσης ότι ο πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου «δημόσια δηλώνει ότι «η Χρυσή Αυγή είναι νόμιμο πολιτικό κόμμα και πρέπει να εκπροσωπείται και στο Εργατικό Κέντρο»», ενώ ο γραμματέας του, Θωμάς Τσιαντές, συμμετείχε στην προσπάθεια της Χρυσής Αυγής να λερώσει με την παρουσία της την περσινή εκδήλωση για τα 70 χρόνια από το ολοκαύτωμα της Τσαριτσάνης.

 

 

ριζοσπάστης

Posted in ταξικός πόλεμος, Αυτοί κάποτε μιλούσαν για ενότητα!, Η «κοινωνική ειρήνη» τους είναι ο ταξικός τους πόλεμος, η με το κεφάλαιο η με τους εργάτες | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »

Αύριο (θα έπρεπε να) απεργούμε…

Posted by redship στο 8 Απριλίου , 2014

Ο Νίκος Μπογιόπουλος στον eniko

Αύριο απεργούμε. Απεργούμε γιατί κατάντησαν την κοινωνία εδώ:

 

Απεργούμε. Γιατί οδήγησαν τον τόπο εδώ:

Απεργούμε. Γιατί έφτασαν το λαό εδώ:

Αύριο απεργούμε. Απεργούμε και κατεβαίνουμε από τις 10 το πρωί στην Ομόνοια γιατί γέμισαν με νιάτα τις ουρές της ανεργίας:

Απεργούμε. Γιατί εξευτέλισαν την ανθρώπινη ύπαρξη:

Απεργούμε. Γιατί αρνούμαστε τη «σωτηρία» τους:

Αύριο απεργούμε. Απεργούμε και διαδηλώνουμε σε όλη την Ελλάδα γιατί αρνούμαστε το «μέλλον» τους:

Αύριο απεργούμε. Απεργούμε γιατί όταν έλεγαν «Μνημόνιο ή χρεοκοπία» μεθόδευαν τη χρεοκοπία εκατομμυρίων ανθρώπων του λαού. Μεθόδευαν αυτό:

Απεργούμε. Γιατί όταν έλεγαν «ΕΕ ή χάος»  μεθόδευαν το ευρωενωσιακό χάος της αδιανόητης ανεργίας, των συσσιτίων, των ληγμένων τροφίμων. Μεθόδευαν αυτό:

Απεργούμε. Γιατί αυτοί που εκβίαζαν με το «ευρώ ή δραχμή» έφεραν την πλήρη… αφραγκία, το μηδενικό εισόδημα, τη φτώχεια, τη δυστυχία. Εφεραν αυτό:

Αύριο απεργούμε. Απεργούμε γιατί έχουν το θράσος να ψηφοθηρούν (!) σε μια χώρα που την κατάντησαν το 70% του πληθυσμού της να ζει κάτω από το όριο της φτώχειας και τα παιδιά της να λιποθυμούν λόγω ασιτίας στα σχολεία. Απεργούμε γι’ αυτό:

Απεργούμε. Γιατί έχουν το θράσος να μιλούν για «σωτηρία» αυτοί που σφαγίασαν μισθούς και συντάξεις, αυτοί που «φυλάκισαν» δικαιώματα και «απελευθέρωσαν» τις απολύσεις. Απεργούμε γι’ αυτό:

Απεργούμε για τα μαγκάλια. Για τις αυτοκτονίες. Για τα «success story» του καπιταλισμού των κρίσεων και της «ανάπτυξης» των 500 ευρώ βασικό.  Απεργούμε γι’ αυτό:

Αύριο απεργούμε. Γιατί αυτοί που ξεκίνησαν με απειλές, όπως εκείνο το ιταμό «Μεσοπρόθεσμο ή τανκς», κατέληξαν να φέρουν από δοτούς τραπεζίτες πρωθυπουργούς μέχρι «μαύρα» στην ΕΡΤ. Εφεραν τη «μαυρίλα» της μετανάστευσης, της αιθαλομίχλης και της κατάθλιψης. Εφεραν καταστολή. Εφεραν αυταρχισμό. Εφεραν τη «δημοκρατία» των επιστρατεύσεων και των Πράξεων Νομοθετικού Περιεχομένου. Εφεραν τον εκφασισμό. Εφεραν τη «μαυρίλα» των συνομιλητών με τον ναζισμό έως τα έγκατα των πρωθυπουργικών γραφείων. Αύριο απεργούμε και γι’ αυτό:

   Αύριο απεργούμε. Καιθα έπρεπε να απεργήσουμε. Γιατί πίνουν το αίμα του λαού. Γιατί τον λεηλατούν. Τον πτωχεύουν. Τον συνθλίβουν. Γιατί οι λέξεις ωχριούν μπροστά στη στυγνότητά τους. Γιατί χτίζουν ένα μακάβριο «νεκροταφείο» ενταφιασμού των δικαιωμάτων και της ζωής εκατομμυρίων ανθρώπων.

   Αύριο διαδηλώνουμε. Και θα έπρεπε να διαδηλώσουμε. Γιατί αυτή είναι μια – πρώτη -απάντηση του εργάτη, του άνεργου, του βιοπαλαιστή προς τους «νεκροθάφτες» του. Προς όσους τον αφανίζουν. Γιατί η απάντηση του λαού προς όσους «αποφάσισαν» να τον πεθάνουν, δεν μπορεί παρά να είναι μία και έμπρακτη: Να «νεκρώσουν» τα πάντα!

 Αύριο (θα έπρεπε να) απεργούμε και διαδηλώνουμε. Γιατί τα μνημόνιά τους και τα πολυνομοσχέδιά τους,η φοροεπιδρομή τους, η λιτότητά τους, τίποτα μα τίποτα δεν θα μπορούσε να περάσει αν ο λαός στεκόταν απέναντί τους. Αν ο λαός αποφασίσει να σταθεί απέναντί τους.

   Οι κηφήνες που ζουν από τον ιδρώτα των άλλων, οι συνδικαλιστικοί χαρτογιακάδες τους και οι πολιτικές τους μαριονέτες «κουνιούνται», αυθαδιάζουν, χλευάζουν, για ένα και μόνο λόγο: Επειδή τους το επιτρέπει ο λαός. Επειδή ο λαός τους το επιτρέπει να τον έχουν «ζωσμένο». Να δουλεύει γι’ αυτούς. Να είναι άνεργος γι’ αυτούς. Να είναι εξαθλιωμένος γι’ αυτούς.

  Αλλά, το ξέρουν: Οταν και αν ο λαός σηκώσει το ανάστημά του, όταν κάνει το βήμα μπροστά, αν, τελικά, αρνηθεί να είναι μια ζωντανή «μηχανή» που πεθαίνει για να παράγει τα κέρδη τους και για να πληρώνει τις κρίσεις τους, τότε… Τότε, όλα αυτά τα θρασίμια θα εξαφανιστούν. Θα σαρωθούν! Το ξέρουν: Καμία ολιγαρχία, καμία δεσποτεία, καμία κυβέρνηση, καμία τρόικα, δεν μπορεί να τα βάλει με τον οργανωμένο, τον μαζικό, τον ταξικό αγώνα των ανθρώπων που «γυρίζουν τον τροχό».

   Αυτή είναι η αλήθεια: Είναι ανήμποροι μπροστά στα εκατομμύρια των ανθρώπων που μοχθούν και που «γυρίζουν τον τροχό». Είναι ανήμποροι μπροστά σ’ έναν αποφασισμένο λαό. Αυτή την αλήθεια καλύτερα απ΄ όλους την αναγνωρίζουν εκείνοι, οι ίδιοι, που έχουν αλυσοδέσει τον λαό στον τροχό. Είναι μια αλήθεια που την ξέρουν και οι σμπίροι τους. Αυτοί που μεθαύριο, μετά την απεργία, θα διακινούν με καμουφλαρισμένη ικανοποίηση την γνωστή ατάκα: «Η απεργία και η διαδήλωση ήταν κατώτερη των περιστάσεων».

Όμως, αν είναι έτσι, αν οι «δήμιοι» του λαού αναγνωρίζουν ότι η αντίσταση του λαού είναι «κατώτερη των περιστάσεων», αφού παραδέχονται ότι με όσα του κάνουν ο λαός θα έπρεπε να διαδηλώνει περισσότερο, να απεργεί περισσότερο, τότε πρόκειται για υπέροχη «εξομολόγηση»! Πρόκειται για θαυμάσια ομολογία! Αφού κοκορεύονται ότι καταφέρνουν να κρατούν την αντίσταση του λαού σε επίπεδα «κατώτερα των περιστάσεων», μιας και παραδέχονται ότι η επίθεση που έχουν εξαπολύσει και οι «περιστάσεις» που οι ίδιοι δημιούργησαν είναι αφόρητες, είναι φρικτές, είναι απάνθρωπες, τότε ας ακολουθήσουμε την ωραία συμβουλή τους: Ας μετατρέψουμε την αυριανή απεργία σε λίπασμα, σε παλλαικό κάλεσμα που εκείνους που θα λείπουν από την διαδήλωση.

   Ας γίνει, επομένως, η αυριανή απεργία το πρελούδιο για να σπάσει ο φόβος, να σπάσει η ηττοπάθεια, να σπάσει η μοιρολατρία. Απεργούμε αύριο ώστε η επόμενη απεργία, η επόμενη διαδήλωση, να είναι στο ύψος των περιστάσεων! Να είναι, δηλαδή, αντίστοιχη με το περιεχόμενο του πολιτικού διλήμματος της εποχής μας. Και το δίλημμα – μας το λένε κατάμουτρα αυτοί που διαμορφώνουν τις «περιστάσεις» –  είναι σαφές: `Η θα συνεχίσουμε να  τους παρακολουθούμε να μας συντρίβουν ή θα ξεσηκωθούμε!

Posted in ταξικός πόλεμος, Δύο Ελλάδες δύο τάξεις μία λύση, Νίκος Μπογιόπουλος | Με ετικέτα: , , , , | Leave a Comment »

δηλώσεις του Μ. Αγγουράκη και Σ. Πουλικογιάννη για την επίθεση των αστυνομικών δυνάμεων 6/3/14

Posted by redship στο 6 Μαρτίου , 2014

Posted in ταξικός πόλεμος, Η «Δημοκρατία του φερετζέ», Η «κοινωνική ειρήνη» τους είναι ο ταξικός τους πόλεμος | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

Την τρομοκρατική επίθεση των αστυνομικών δυνάμεων δέχτηκαν εργαζόμενοι και άνεργοι στο κέντρο της Αθήνας

Posted by redship στο 6 Μαρτίου , 2014

Την βάρβαρη και τρομοκρατική επίθεση δέχτηκε στο κέντρο της Αθήνας ομάδα διαδηλωτών εργαζομένων και ανέργων που διαμαρτύρονται για την ανεργία. Ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις των ΜΑΤ, ΔΕΛΤΑ, και ΥΜΕΤ απομόνωσαν ομάδα διαδηλωτών μετά την οδό Κολοκοτρώνη και στους γύρω δρόμους, ξυλοκοπώντας τους και ρίχνοντας χημικά. Από την επίθεση δεν γλίτωσαν ούτε ο ευρωβουλευτής του ΚΚΕ Μπάμπης Αγγουράκης, φωτογράφοι και δημοσιογράφοι.  Μέχρι στιγμής δεν έχουν γίνει συλλήψεις και προσαγωγές. (Δείτε εδώ βίντεο με συνθήματα). 

Ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις που έχουν αποκλείσει τη Σταδίου και τους δρόμους γύρω από το Σύνταγμα, δεν τους επέτρεψαν την πορεία προς το Υπουργείο Οικονομικών όπου βρίσκεται ο υπουργός Εργασίας, Γιάννης Βρούτσης, με τον οποίο απαιτούν να συναντηθούν προκειμένου να του θέσουν τα αιτήματά τους. Απαιτούν να ανοίξει ο δρόμος προκειμένου να μεταβούν ομαλά στο υπουργείο Οικονομικών, καθώς στο Υπουργείο Εργασίας δεν ήταν κανείς για να τους δεχτεί.

Αυτή την ώρα οι διαδηλωτές παραμένουν στη συμβολή των οδών Σταδίου και Εδουάρδου Λω φωνάζοντας συνθήματα, υπό την παρουσία ισχυρών αστυνομικών δυνάμεων που έχουν φράξει με κλούβες την οδό Σταδίου.

Μιλώντας σε τηλεοπτικό σταθμό ο Σωτήρης Πουλικόγιαννης, πρόεδρος του Συνδικάτου Μετάλλου Πειραιά, κατήγγειλλε ότι ο υπουργός Εργασίας ακύρωσε το προγραμματισμένο εδώ και ένα μήνα ραντεβού που είχε οριστεί μεταξύ τους, 5 λεπτά πρίν από τη συνάντηση. «Κινητοποιούμαστε γιατί είμαστε άνεργοι, πολλοί από εμάς είμαστε χωρίς ρεύμα. Δεν θα μοιρολατρούμε, θα συνεχίσουμε να παλεύουμε. Αυτό που ζήσαμε σήμερα είναι στην πράξη η απαγόρευση των διαδηλώσεων που όμως δεν θα περάσει», κατέληξε ο Σωτήρης Πουλικόγιαννης.

Μιλώντας στην τηλεόραση λίγο μετά την επίθεση που δέχτηκαν οι διαδηλωτές και ο ίδιος, ο Μπάμπης Αγγουράκης, ευρωβουλευτής του ΚΚΕ, κατήγγειλλε το νέο αυταρχισμό της κυβέρνησης και την προκλητική συμπεριφορά των υπουργών εναντίον των διαδηλωτών, καθώς απέρριψαν το αίτημα για συνάντηση τόσο στο υπουργείο Εργασίας, όσο και Οικονομικών. Κάλεσε το λαό να συνεχίσει τους αγώνες του, σημειώνοντας ότι το ΚΚΕ θα βρίσκεται στο πλευρό τους.

Τη σημερινή κινητοποίηση πραγματοποιούν τα Συνδικάτα Οικοδόμων Αθήνας, Κλωστοϋφαντουργίας, Ιματισμού και Δέρματος, Μετάλλου Αττικής, τα Σωματεία στη Ναυπηγοεπισκευαστική Ζώνη, η Πανελλαδική Ένωση Λιθογράφων και η Ένωση Ηλεκτροτεχνιτών Αττικής. Συμμετέχουν επίσης δεκάδες σωματεία καθώς και η ΟΒΣΑ, τα ναυτεργατικά σωματεία «ΠΕΜΕΝ» και «ΣΤΕΦΕΝΣΩΝ»η Επιτροπή Ανέργων Ναυτεργατών, ενώ την κινητοποίηση στηρίζει και το Εργατικό Κέντρο Πειραιά.

Συμμετέχουν επίσης η Συντονιστική Επιτροπή Αγώνα Αναπήρων και ο Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων ΑΜΕΑ Αττικής και Νήσων.

Οι διαδηλωτές εφθασαν με πορεία στο Υπουργείο Εργασίας μέσω της οδού Σταδίου με αφετηρία την Ομόνοια όπου πραγματοποίησαν νωρίτερα συγκέντρωση.

Στη συγκέντρωση στην Ομόνοια, μιλώντας ο Σταύρος Λίτσας, πρόεδρος του Συνδικάτου Οικοδόμων Αθήνας, αφού παράθεσε το πλαίσιο αιτημάτων ανακούφισης των ανέργων και των οικογενειών τους, πρόσθεσε πως απαιτούμε δουλειά, με άμεσα μέτρα από την κυβέρνηση στο να ανοίξουν οι δουλειές, ενώ στάθηκε ιδιαίτερα στην ανάγκη άμεσης κατάργησης του νομοθετικού πλαισίου που ουσιαστικά έχει δώσει το δικαίωμα να έχουν μετατραπεί οι εργασιακοί χώροι σε σύγχρονο μεσαίωνα. Ξέρουμε πρόσθεσε ότι αυτά τα αιτήματα που θέτουμε δεν θα υλοποιηθούν από την μιά ημέρα στην άλλη, αλλά ότι απαιτούνται διαρκείς, ταξικοί, ανυποχώρητοι αγώνες, με το κεφάλι ψηλά. Ο αγώνας δεν είναι εργολαβία για να τον αναθέσουμε σε άλλους. Απαιτείται και η δική μας , μαζική συμμετοχή, κατέληξε.

Με το σύνθημα: «Αντιστεκόμαστε, οργανώνουμε την πάλη μας, δυναμώνουμε τον αγώνα μας», τα σωματεία που διοργανώνουν την κινητοποίηση συμμετέχουν στην κινητοποίηση τονίζοντας σε κοινή ανακοίνωσή τους ότι: «Οι κλάδοι που εκπροσωπούμε, είναι αυτοί που έχει τσακίσει η ανεργία σε τέτοιο βαθμό που δεν υπάρχει προηγούμενο. Οι επιπτώσεις είναι πολλές και τεράστιες και για μας και για τις οικογένειές μας.

Η συντριπτική πλειοψηφία των συναδέλφων μας παραμένουν άνεργοι χωρίς να «σταυρώνουν» μεροκάματο για μεγάλο χρονικό διάστημα. Ζουν καθημερινά τον εφιάλτη της επιβίωσης, ανασφάλιστοι, χωρίς γιατρό και φάρμακα, χωρίς καμία επιδότηση. Αρκετοί χωρίς φως, νερό, πετρέλαιο. Άλλοι κινδυνεύουν από πλειστηριασμούς και άλλοι από τον κίνδυνο της έξωσης από το σπίτι λόγω των οφειλών.

Παλεύουμε για:

  • Έκτακτο επίδομα 1.000 ευρώ.
  • Επίδομα ανεργίας για όλη την περίοδο της ανεργίας.
  • Επίδομα ανεργίας στα 600 ευρώ.
  • Κατάργηση της αύξησης κατά δύο χρόνια στα όρια ηλικίας. Μείωση των ορίων ηλικίας στα 50 και στα 55 χρόνια στις γυναίκες και τους άνδρες αντίστοιχα στα ΒΑΕ και στα 55 και 60 στους άλλους κλάδους.
  • Το διάστημα της ανεργίας να αναγνωρίζεται ως συντάξιμος χρόνος χωρίς επιβάρυνση των ανέργων.
  • Σφράγισμα των βιβλιαρίων όλων των ανέργων. Όσο διαρκεί η ανεργία, οι άνεργοι και τα μέλη της οικογένειάς τους να έχουν πλήρη και δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, χωρίς όρους και προϋποθέσεις.
  • Κανένας πλειστηριασμός σε σπίτι λαϊκής οικογένειας.
  • Απλοποίηση των προϋποθέσεων για τη χορήγηση του επιδόματος ανεργίας.
  • Μείωση 30% των τιμολογίων ΔΕΚΟ με παράλληλη απαγόρευση της διακοπής παροχής νερού, ρεύματος και σταθερού τηλεφώνου.
  • Χορήγηση δωρεάν κάρτας απεριορίστων διαδρομών στις αστικές συγκοινωνίες.
  • Διαγραφή χρεών από τόκους και πάγωμα αποπληρωμής δανείων για όσο καιρό κάποιος είναι άνεργος.
  • Κατάργηση των χαρατσιών, κατάργηση του ειδικού φόρου κατανάλωσης στο πετρέλαιο θέρμανσης, κατάργηση των δημοτικών τελών στους άνεργους και μείωσή τους στους υπόλοιπους εργαζόμενους.
  • Επιδότηση ενοικίου στο 100% της αξίας του από το κράτος. Κρατική αγορά συγκέντρωσης και διάθεσης τροφίμων σε ανέργους.
  • Να αρθεί ο περιορισμός για τα παιδιά των ανέργων που δε γίνονται δεκτά σήμερα στους Παιδικούς Σταθμούς.
  • Να χορηγηθεί 1.000 ευρώ ετήσιο εφάπαξ βοήθημα για κάθε παιδί των εργαζομένων και των ανέργων, από 100 ευρώ που ισχύει σήμερα.
  • Όλα τα χρήματα, ανεξάρτητα από την πηγή προέλευσής τους, που εισρέουν στον ΟΑΕΔ για την επιχορήγηση των επιχειρήσεων, να διατεθούν για την κάλυψη των αναγκών των ανέργων.
  • Αύξηση της αποζημίωσης σε εργάτες και τεχνίτες λόγω απόλυσης, στο ύψος της αποζημίωσης που καταβάλλεται στους υπαλλήλους, σύμφωνα με τις διατάξεις του Νόμου 2112/1920. Κατάργηση των Προεδρικών Διαταγμάτων που ισοπέδωσαν τις αποζημιώσεις». (Παρακάτω επισυνάπτεται ολόκληρη η ανακοίνωσή τους)

Στο πλαίσιο της προετοιμασίας της κινητοποίησης, τα σωματεία πραγματοποιούν εξορμήσεις σε καταστήματα ΟΑΕΔ, συσκέψεις και άλλες πρωτοβουλίες.

ΠΑΜΕ: Κανένας συμβιβασμός με την κατάσταση που θέλει την εργατική τάξη στον καιάδα της ανεργίας

Η Εκτελεστική Γραμματεία του ΠΑΜΕ καλεί όλους τους άνεργους, τις άνεργες, τους απολυμένους από όλους τους κλάδους, να πάρουν μαζικά μέρος στη συγκέντρωση που διοργανώνουν τα συνδικάτα στις 6 Μάρτη στις 10 π.μ. στην Ομόνοια.

«Το ΠΑΜΕ καλεί τους ανέργους, τους απολυμένους να μη συμβιβαστούν με την κατάσταση που θέλει την εργατική τάξη στον καιάδα της ανεργίας. Να οργανώσουν την πάλη τους, να έρθουν σε επαφή με τα σωματεία τους, να δυναμώσει η φωνή της αντίστασης μέσα στους τόπους δουλειάς.

Καλούμε και άλλα συνδικάτα να μπουν στη μάχη αυτή για το μεγάλο πρόβλημα της ανεργίας, το οποίο πρέπει να είναι μόνιμο και βασικό μέτωπο πάλης ολόκληρης της εργατικής τάξης. Τα συνδικάτα να πρωτοστατήσουν στην οργάνωση της πάλης των ανέργων κλάδο το κλάδο, σωματείο το σωματείο, επιχείρηση την επιχείρηση».

Posted in ταξικός πόλεμος | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

ΚΚΕ: Ανακοίνωση για την απαγόρευση των διαδηλώσεων

Posted by redship στο 7 Ιανουαρίου , 2014

Σε ανακοίνωση για την απαγόρευση διαδηλώσεων κατά τη διάρκεια των εκδηλώσεων για την ανάληψη της ελληνικής προεδρίας της ΕΕ το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ τονίζει:

«Η απόφαση της κυβέρνησης και της αστυνομίας για την απαγόρευση των διαδηλώσεων, κατά τη διάρκεια των εκδηλώσεων έναρξης της ελληνικής Προεδρίας της ΕΕ, δημιουργεί σοβαρά ερωτηματικά. Ιδιαίτερα το γεγονός ότι απαγορεύονται οι κινητοποιήσεις, επειδή έχουν σκοπό αντίθετο με τις παραπάνω εκδηλώσεις. Αυτό το αιτιολογικό ανοίγει το δρόμο για παρεμπόδιση λαϊκών κινητοποιήσεων, όταν το περιεχόμενό τους έρχεται σε αντίθεση με την πολιτική της κυβέρνησης και της ΕΕ. Τέτοιου είδους απαγορεύσεις δε μπορούν να σταματήσουν την αντίθεση μεγάλου τμήματος του λαού μας, όπως και άλλων λαών σε χώρες της Ευρώπης, ενάντια στη λυκοσυμμαχία του κεφαλαίου που είναι η ΕΕ».

Posted in πολιτικη, τρομοκρατία, ταξικός πόλεμος, Η «Δημοκρατία του φερετζέ», κκε | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »

Τι το λες και δεν το κάνεις;

Posted by redship στο 24 Δεκεμβρίου , 2013

  • «Πρέπει να ξεσηκωθούμε!»

  • «Να βγούμε στο δρόμο, δεν αντέχουμε άλλο»

  • «Μα τι κάνει ο λαός; Γιατί δε φωνάζουν οι άνεργοι;»

  • «Πρέπει κάτι να κάνουμε και εμείς»

Το ακούς όλο και πιο συχνά όλο και πιο θυμωμένα.

Τα ακούς σχεδόν πια παντού, στο λεωφορείο, στο καφενείο, στο φούρνο και στα ταμεία του Σούπερ Μάρκετ, όταν ανοίγει η συζήτηση και όταν δεν ανοίγει, όταν κάποιος ξεσπά την οργή ή την απελπισία του.

Τα ακούς ακόμα και σε τηλεφωνικές παρεμβάσεις σε αθλητικές – ποδοσφαιρικές ραδιοφωνικές εκπομπές από ακροατές του ραδιοφώνου. Ανάμεσα στις γκρίνιες, φωνές και βρισιές για το ανύπαρκτο ή υπαρκτό πέναλτι, βγαίνουν φωνές για το φαΐ, το ρεύμα, για το τι θα γίνει με την ανεργία, τους νέους και τι θα κάνουμε εμείς!

Αφήνω στην άκρη το χάος των φωνών στο διαδίκτυο.

Σε όλες και όλους αυτούς, σε κάθε έναν ξεχωριστά πρέπει να τους πούμε τώρα:

Τι το λες και δεν το κάνεις; Για πότε, γιατί το αναβάλλεις;

Όχι με ύφος εισαγγελέα, αλλά ως συντροφικό κάλεσμα.

Έλα πάμε μαζί!

Δες! Δεν υπάρχει συνοικία και κλάδος όπου οι λαϊκές επιτροπές, τα εργατικά συνδικάτα του ΠΑΜΕ, οι αγωνιστικές συσπειρώσεις των ΕΒΕ, οι γυναικείες οργανώσεις της ΟΓΕ, που να μην αναπτύσσουν δράσεις και πρωτοβουλίες. Για όλα. Αρχίζοντας από τα πιο καυτά και ανθρώπινα ζητήματα που όλους μας απασχολούν.

Για να προστατευτούν, να ανακουφιστούν τώρα οι άνεργοι και οι οικογένειές τους, για να μην μείνει κανένα λαϊκό σπίτι χωρίς ρεύμα και φαγητό, παιδί χωρίς γάλα και δώρο για τις γιορτές!

Δες! Διάβασε στον «Ριζοσπάστη», στο 902.gr, στις ανακοινώσεις που είναι κολλημένες στις κολόνες. Εκατοντάδες κινητοποιήσεις, εκδηλώσεις, πρωτοβουλίες αλληλεγγύης και διεκδίκησης.

Για τα παιδιά, τους φόρους, τα δάνεια, την υγεία.

Έλα και εσύ να βοηθήσεις και να στηριχτείς για να γίνουν περισσότερα και καλύτερα.

Ξέρουμε ότι είναι άλλο να το λες και άλλο να το κάνεις και εσύ το ξέρεις! Έλα να βοηθήσεις.

Έλα να μάθουμε μαζί το μάθημα της αλληλεγγύης και της οργάνωσης.

Έχουμε πολλά να κάνουμε και να μάθουμε! Μην αργείς.

Μην αργούμε να τους καλέσουμε!

902.gr

Posted in ταξικός πόλεμος | Με ετικέτα: | Leave a Comment »

Ζώντας και πεθαίνοντας σαν σκλάβος ή σαν αφέντης;

Posted by redship στο 27 Νοεμβρίου , 2013

 

Του Τάκη Βαρελά

Ας κάνουμε ένα flashback μαζί στη ζωή μας με βάση έστω το προσδόκιμο όριο ζωής των 78 ετών όπως δήλωσε ο Πανελλήνιος Ιατρικός Σύλλογος.

Κοίταξε λοιπόν τον καθρέφτη με καθαρά μάτια, μέτρα τις ρυτίδες και τα γκρίζα σου μαλλιά, σκέψου εγγόνια και παιδιά και αναρωτήσου.

Για ποιον σακατεύτηκες τόσα χρόνια, στις σκαλωσιές, στα μεταλλεία, στα χωράφια, στα εργοστάσια και στα σαπιοκάραβα;

Πόσες φορές δεν έκλαψες, δεν βλαστήμησες την ώρα και τη στιγμή που γεννήθηκες;

Πόσες φορές δεν φοβήθηκες την πείνα, τη φτώχεια και την ανεργία;

Πόσες φορές δεν έμεινες εσύ άφραγκος, για να έχει ο γιος και η κόρη 5 ευρώ, σαν παιδιά και αυτά, να βγουν μια βόλτα, να πιουν έναν καφέ;

Πόσες φορές, έβλεπες το μήνα να τελειώνει, τα λεφτά να τελειώνουν και το μυαλό σου να τρέχει στο νοίκι, το ρεύμα, το νερό και τα έξοδα της κόρης και του γιου που σπουδάζουν;

Μη στενοχωριέσαι, πάνω – κάτω όλοι έτσι ζήσαμε και ζούμε. Δεν είμαστε ούτε οι πρώτοι, ούτε οι τελευταίοι.

Τουλάχιστον εγώ, θυμάμαι το «γέρο» μου, καλή του ώρα, μας έφυγε στα 59, να μου λέει: «Κοίτα να μάθεις καμιά τέχνη για να ζήσεις». Σοφή κουβέντα, γιατί αυτός στα 59 μας έφυγε, ζώντας, δουλεύοντας και πεθαίνοντας σαν σύγχρονος σκλάβος.

Λεφτά δεν έκανε, προκοπή δεν είδε, το κέρδος του ένα στρωμένο τραπέζι μόνο και στο τέλος μια ευχή «Έδωσε ο Θεός και σήμερα!», με απάντηση «…ο Θεός έχει, εμείς δεν έχουμε»!

Ποιο κέρδος, λοιπόν!, Ποιο χρήμα! Για ποια λεφτά και προκοπή! Στον καπιταλισμό;

Αναρωτήθηκες ποτέ: Ποιοι, πώς, πότε, με τι μέσα και με ποιους μαζεύουν τον πλούτο σου και περνάν αυτοί καλά και εμείς χειρότερα;

Αναρωτήθηκες, πού πήγαν οι λαγοί, τα πετραχήλια και τα χρυσά κουτάλια που σου έταξαν;

Ποιοι και πώς τα έκαναν όνειρα-εφιάλτες;

Άσ’ τα. Tα τραγούδησε έγκαιρα σχεδόν μια δεκαετία πριν ο Μακεδόνας: «Και αυτά που σου έλεγα λοιπόν / θα γίνω και θα κάνω / ξέχνα τα, είμαι υπάλληλος / και τρέχω και δεν φτάνω».

Μη στενοχωριέσαι. Μην επιτρέπεις όμως άλλο να σου θολώνουν το μυαλό οι απανταχού σωτήρες, που δεν σε έσωσαν ποτέ, ούτε εσένα ούτε εμένα.

Αυτοί που σου στρώνουν σήμερα τραπέζι στο συσσίτιο, σου ράβουν το σάβανο για να σε θάψουν αύριο.

Αυτοί που σε κοιμίζουν από τα κανάλια τους, σου φτιάχνουν Κοινωνικά Υπνωτήρια και αύριο θα σε πετάξουν στο δρόμο.

Αυτοί που σου λένε «όλοι ίδιοι είναι», είναι αυτοί που συντηρούν το αστικό σύστημα, με σένα και εμένα σκλάβο.

Αυτοί που σου σέρβιραν το «μην ξεχνάς τι σημαίνει δεξιά», έγιναν ίδιοι και όμοιοι με αυτήν.

Αυτοί που σήμερα σου σερβίρουν «στρίψε αριστερά», έστριψαν πρώτοι δεξιά.

Αναρωτήσου όμως: Γιατί;

Γιατί, απλά, το πραγματικό δίπολο είναι αστική τάξη – εργατική τάξη, από την ισχυροποίηση του ενός πόλου ή του άλλου θα καθορίζεται η ανθρώπινη υπόστασή σου, η αξιοπρέπειά σου και εν γένει η ίδια σου η ζωή.

Γιατί το πραγματικό δίπολο είναι η αντίθεση ανάμεσα στο κεφάλαιο και στην εργασία, εκμεταλλευτής ή εκμεταλλευόμενος, φτωχός ή πλούσιος, χορτάτος ή πεινασμένος και εσύ και εγώ είμαστε εργαζόμενοι, άνεργοι, μικροαγρότες, αυτοαπασχολούμενοι, εντέλει εκμεταλλευόμενοι.

Γιατί, τελικά, είναι θέμα εξουσίας και εδώ ισχύει το ποιος με ποιον, που δεν αφορά μόνα τα κόμματα, αλλά και εσένα, εμένα, το γιο σου και την κόρη σου, όλους όσοι παράγουν του κόσμου τα αγαθά.

Γι’ αυτή την εξουσία η πάλη ήταν, είναι και θα είναι αδιάκοπη, σκληρή, ταξική.

Γι’ αυτή την εξουσία γεννιούνται κόμματα που παλεύουν, δρουν και κυβερνούν ως εργαλεία του ενός ή του άλλου πόλου.

Να σου θυμήσω: Για το συμφέρον της αστικής τάξης στη χώρα μας τα τελευταία 100 χρόνια γεννήθηκαν ένα τσουβάλι αστικά κόμματα.

Από πού να αρχίσω και πού να σταματήσω!

Όλα, μα όλα, είχαν έναν κοινό σκοπό, την κυριαρχία της αστικής τάξης στην εξουσία, πότε με το νόμο και την τάξη, πότε με μαχαίρι και βαμβάκι, να είσαι εσύ παραγωγός και οι αστοί αφέντες.

Ένα μόνο κόμμα, το ΚΚΕ, σχεδόν 100 χρόνια έδωσε για σένα τα καλύτερα παιδιά του.

Στήθηκαν στον τοίχο χωρίς να σε απαρνηθούν!

Σήμερα, σήκω και κοίταξέ τους στα μάτια, τόσοι αγώνες, τόσο αίμα όσο και το δίκιο.

Κάνε το βήμα.

Ο σοσιαλισμός θέλει αγώνα ταξικό, με εσένα πρώτο!

από  902.gr

Posted in ρήξη και ανατροπή, ταξικός πόλεμος | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

Να αλλάξουμε τη ζωή μας, όχι να διαχειριστούμε τη φτώχεια

Posted by redship στο 13 Νοεμβρίου , 2013

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Δείτε εδώ την παρέμβαση της Χρ. Παναγιωτακοπούλου στο «ΣΚΑΙ»

 

Οργάνωση της πάλης παντού για τα άμεσα προβλήματα του λαού. Για να πάρει ανάσα ο άνεργος, να μη του κόβουν ρεύμα και νερό, να παγώσουν τα δάνεια του, ταυτόχρονα, μαζί με τα καθημερινά προβλήματα, να οργανωθεί η πάλη για ριζικές αλλαγές.

Αυτό τόνισε στο «ΣΚΑΙ» η Χριστίνα Παναγιωτακοπούλου μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ.

Σημείωσε ότι το ΚΚΕ δε θέλει να διαχειριστεί τη φτώχεια και τη μιζέρια αλλά με αισιοδοξία καλεί το λαό να αλλάξει τη ζωή του. Αντίθετα η ΝΔ και ο ΣΥΡΙΖΑ θέλουν να διαχειριστούν τη φτώχεια.

Για τους φόρους και τους πλειστηριασμούς, υπογράμμισε ότι με νύχια και με δόντια το ΚΚΕ θα υπερασπιστεί τη λαϊκή κατοικία και σημείωσε ότι πρέπει να φορολογηθεί αποκλειστικά η μεγάλη ακίνητη περιουσία.

Posted in ρήξη και ανατροπή, ταξικός πόλεμος | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

«Δεν υπάρχουν λεφτά»; Κι αυτά, τότε, τι είναι;

Posted by redship στο 13 Νοεμβρίου , 2013

 

 

Νίκος Μπογιόπουλος

 

 

 

 

Ο ήρωας του Μπρεχτ, ο Μακχίθ, αναρωτιόταν στην «Όπερα της Πεντάρας»: «Τι είναι η ληστεία μιας τράπεζας μπροστά στην ίδρυση μιας τράπεζας»…

 

Τα συγκλονιστικά στη Βουλή άργησαν μια μέρα! Αλλά ήρθαν! Την Κυριακή που μας πέρασε ακούσαμε για «τρύπια δολάρια» και για «μονομαχίες στο Ελ Πάσο», απολαύσαμε  πρωθυπουργικούς κουτσαβακισμούς και κοινοβουλευτικές «μαγκιές».  Αλλά τα σπουδαία – τα πραγματικά σπουδαία –  συνέβησαν τη Δευτέρα. Χωρίς κάμερες. Χωρίς απευθείας μεταδόσεις. Χωρίς πολλά- πολλά…

 

Τη Δευτέρα το βράδυ, λοιπόν, ο κ.Σταικούρας, ο αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών, μετά από σχετική ερώτηση του Μανώλη Γλέζου, διαβίβασε στη Βουλή τον αναλυτικό κατάλογο ο οποίος περιλαμβάνει τα ποσά με τα οποία έχει τροφοδοτήσει το κράτος τις τράπεζες από την έναρξη της κρίσης, το 2008. Τα στοιχεία που αποκαλύπτονται για πρώτη φορά  είναι  πλέον και  επίσημα! Είναι δικά τους! Έχουν την εγκυρότητα και την σφραγίδα των «σωτήρων»! Δεν πρόκειται για «συνωμοσιολογία»! Ούτε για ευφάνταστα σενάρια των «ψεκασμένων»!

 

Ο συγκεκριμένος κατάλογος, αν τον δει κανείς από τη σκοπιά του τραπεζίτη, μοιάζει με… ηλιοβασίλεμα.  Με τι μοιάζει αν τον δει κανείς με τα  μάτια του ελληνικού λαού θα το δούμε στη συνέχεια.

 

Εχουμε και λέμε λοιπόν:

 

Από το 2008, όταν η κυβέρνηση Καραμανλή ψήφισε τον νόμο  3723/2008 περί «Ενίσχυσης ρευστότητας της οικονομίας για την αντιμετώπιση των επιπτώσεων της διεθνούς χρηματοπιστωτικής κρίσης», οι τραπεζίτες – από τον κρατικό κορβανά – έχουν λάβει:

 

  • Το ποσό των 4,5 δις ευρώ  για τις προνομιούχες μετοχές των πιστωτικών ιδρυμάτων που ανέλαβε το ελληνικό δημόσιο.
  • Το ποσό των 127,3 δις ευρώ με τη μορφή εγγυήσεων που παρείχε το ελληνικό δημόσιο  για δάνεια των πιστωτικών ιδρυμάτων.
  • Το ποσό των 10, 5 δις ευρώ με τη μορφή ειδικών τίτλων προς τα πιστωτικά ιδρύματα. Εδώ προσθέστε και το ποσό των 2,4 δις ευρώ από το συγκεκριμένο κονδύλι που παραμένει ανεξόφλητο.

 

Εν ολίγοις:

Τα χρόνια της δυστυχίας, της καταστροφής της φτώχειας, της πείνας και της λεηλασίας, οι τράπεζες – μόνο δια αυτού του δρόμου – έχουν ενθυλακώσει το ποσό των 145 δις ευρώ!

 

Εδώ δυο παρατηρήσεις:

 

Πρώτον, κάποιοι συνήθεις «έξυπνοι οικονομολογούντες» θα ισχυριστούν ότι πολλά από αυτά τα ποσά αυτά δεν συνιστούν «ζεστό χρήμα», αλλά εγγυήσεις, και συνεπώς δεν θα πρέπει, τάχα, να υπολογίζονται στην καθαρή ενίσχυση των τραπεζών. Απαντάμε: Οι «σωτήρες», αυτοί δηλαδή που εγγυώνται  για τις τράπεζες, για τα σπίτια του κοσμάκη που βγαίνουν στον πλειστηριασμό εγγυώνται; Αυτοί που εγγυώνται για τις τράπεζες, από ποια τσέπη εγγυώνται, τη δική τους ή του ελληνικού λαού; Αυτοί που εγγυώνται για τις τράπεζες τα βάρη των εγγυήσεων και της εξόφλησης αυτών των εγγυήσεων στις πλάτες ποιών υποζυγίων τα φορτώνουν με τη μορφή των αλλεπάλληλων λαοκτόνων (και πάντα τελευταίων) μέτρων;

 

Δεύτερον, όταν λέμε ότι ο παραπάνω πακτωλός συνιστά ένα μόνο μέρος, από ένα μόνο δρόμο, της χρηματοδότησης των τραπεζών, εννοούμε ότι: Στα ποσά αυτά

 

  • ΔΕΝ περιλαμβάνονται τα 125 δις ευρώ που έχουν λάβει οι τράπεζες με τη μορφή ρευστότητας από την ΕΚΤ (έκθεση Eurobank – Μάης 2012)
  • ΔΕΝ περιλαμβάνονται τα 18 δις ευρώ από το PSI
  • ΔΕΝ περιλαμβάνονται τα 50 δις ευρώ της ανακεφαλαιοποίησης!

 

Κατόπιν αυτών:

Υπάρχει ακόμα κάποιος που να μπορεί, τώρα πια, να ισχυριστεί ότι δεν καταλαβαίνει  ποιους ταΐζει  η πολιτική των Σαμαρά – Στουρνάρα – Βενιζέλου όταν φτάνει να φορολογεί μέχρι τα μαντριά και στάνες;

Υπάρχει  ακόμα κάποιος που δεν καταλαβαίνει  για χάρη ποιών έρχονται πλειστηριασμοί στα σπίτια του κόσμου ή που καταλήγουν τα σφάγια  των λεηλατημένων μισθών και των συντάξεων;

Υπάρχει  κανείς που να μην καταλαβαίνει ότι «λεφτά – πράγματι – υπάρχουν», αλλά ότι η κύρια πηγή ανεύρεσής τους δεν βρίσκεται στο λαθρεμπόριο… τσιγάρων που λέει ο κ.Τσίπρας;

Στη χώρα των 2 εκατομμυρίων ανέργων, των 600.000 υποσιτισμένων παιδιών, των 6 στους 10 νέους που είναι άνεργοι, στη χώρα των συσσιτίων, των 400 ευρώ βασικό, των αστέγων και  των τρισ-χαρατσωμένων, μέσα στο διάστημα της γενικευμένης φτωχοποίησης και του κοινωνικού εξανδραποδισμού, μόνο από τα κρατικά ταμεία έχουν διατεθεί  145.000.000.000 (ο αριθμός – «ηλιοβασίλεμα» που λέγαμε…) σε μια χούφτα τραπεζίτες!

Για όσους παριστάνουν ότι ακόμα και τώρα δεν καταλαβαίνουν τι σημαίνει αυτός ο εξελισσόμενος και μονομερής «ταξικός πόλεμος» εις βάρος του ελληνικού λαού,  να το κάνουμε πιο «λιανό»:

  • Το ποσό αυτό ισοδυναμεί  με τα 4/5 ολόκληρου του ΑΕΠ της χώρας, που παράγεται από εκατομμύρια ανθρώπους, αλλά καταλήγει  σε κάποιους ελάχιστους.
  • Το ποσό αυτό είναι 8 φορές μεγαλύτερο από το σύνολο των μισθών και των συντάξεων που προβλέπει το προσχέδιο του προϋπολογισμού για το 2014.
  • Το ποσό αυτό είναι 11 φορές μεγαλύτερο από το σύνολο των κονδυλίων που προβλέπονται  στο προσχέδιο του προϋπολογισμού για το 2014 για την κοινωνική ασφάλιση και την περίθαλψη ενός ολόκληρου λαού.
  • Το ποσό αυτό είναι 6 φορές μεγαλύτερο από τους έμμεσους φόρους  που έρχονται να προστεθούν με το προσχέδιο του προϋπολογισμού στην καμπούρα του λαού για το 2014.

Και μιας και μιλάμε για καμπούρα, υπάρχει μια παλιά παροιμία: «Αν η καμήλα δεν γονάτιζε, δεν θα τηνε φορτώνανε».

Posted in ταξικός πόλεμος, Δύο Ελλάδες δύο τάξεις μία λύση, Νίκος Μπογιόπουλος | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »

Ανοιχτή επιστολή προς εργαζόμενους – καταναλωτές

Posted by redship στο 1 Νοεμβρίου , 2013

 

Ανοιχτή επιστολή προς τους εργαζόμενους – καταναλωτές απευθύνουν κλαδικά σωματεία εμπορίου – υπηρεσιών και ενώσεις αυτοαπασχολουμένων και μικρών εμπόρων ενόψει της απεργίας την Κυριακή 3 Νοέμβρη ενάντια στη λειτουργία των καταστημάτων τις Κυριακές.

Καλούν τους εργαζόμενους όλων των κλάδων να σταθούν στο πλευρό τους, καθώς οι εργαζόμενοι στο εμπόριο παλεύουν για ανθρώπινα ωράρια εργασίας, αίτημα που αφορά τους εργαζόμενους όλων των κλάδων.

Τα κλαδικά σωματεία και οι ενώσεις καταρρίπτουν ένα προς ένα τα επιχειρήματα της κυβέρνησης και των μεγαλοεργοδοτών ότι θα υπάρξουν οφέλη για τους εργαζόμενους και ότι θα ανοίξουν θέσεις εργασίας. Στις περιοχές που τα καταστήματα είναι ανοιχτά τις Κυριακές δεν έχει δημιουργηθεί ούτε μια θέση εργασίας, έχουν απολύσει εκατοντάδες εμποροϋπαλλήλους, δεν έχουν πάρει καινούργιους, ξεπατώνουν στη δουλειά αυτούς που εργάζονται, δουλεύουν περισσότερες ώρες και δεν τις πληρώνονται και τα μικρά μαγαζιά εξακολουθούν να «βαράνε μύγες» ή να κλείνουν.

Παρακάτω επισυνάπτεται ολόκληρη η ανοιχτή επιστολή την οποία υπογράφουν:

ΤΑ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΑ ΣΥΜΒΟΥΛΙΑ ΤΩΝ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ:

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΜΠΟΡΟΫΠΑΛΛΗΛΩΝ ΑΘΗΝΑΣ

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΜΠΟΡΟΫΠΑΛΛΗΛΩΝ & ΙΔ.ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΠΕΙΡΑΙΑ

ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΙΔ.ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΑΕ & ΓΡΑΦΕΙΩΝ

ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΙΔ.ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΔΥΤ. ΑΤΤΙΚΗΣ

ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΙΔ.ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ & ΕΜΠΟΡΟΫΠΑΛΛΗΛΩΝ ΛΑΥΡΙΟΥ

ΕΠΙΧΕΙΡΙΣΙΑΚΟ ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΚΑΡΦΟΥΡ – ΜΑΡΙΝΟΠΟΥΛΟΣ – DIA

ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΗΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ LIDL Ν. ΑΤΤΙΚΗΣ

ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΗΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ PRAKTIKERHELLAS

ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΗΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΚΩΣΤΑΝΤΑΚΑΤΟΣ

ΕΝΩΣΗ ΕΜΠΟΡΟΫΠΑΛΛΗΛΩΝ Ν. ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΙΔΙΩΤΙΚΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ Ν. ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΡΓΑΖ. ΣΤΑ ΚΑΤ. ΚΑΡΦΟΥΡ-ΜΑΡΙΝΟΠΟΥΛΟΣ–DIA ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΡΓΑΖ. ΣΤΑ S/M «ΑΡΒΑΝΙΤΙΔΗ»

ΣΩΜΑΤΕΙΑ ΑΥΤΟΑΠΑΣΧΟΛΟΥΜΕΝΩΝ

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΑΥΤΟΑΠΑΣΧΟΛΟΥΜΕΝΩΝ – ΕΜΠΟΡΩΝ ΔΗΜΟΥ ΑΘΗΝΑΣ

ΕΝΩΣΗ ΕΒΕ ΑΓ. ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ

ΕΝΩΣΗ ΕΒΕ ΓΑΛΑΤΣΙΟΥ

ΕΝΩΣΗ ΕΒΕ ΚΑΛΛΙΘΕΑΣ

ΕΝΩΣΗ ΕΒΕ ΚΑΙΣΑΡΙΑΝΗΣ

ΕΝΩΣΗ ΕΒΕ ΗΛΙΟΥΠΟΛΗΣ

ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΩΝ ΒΙΟΤΕΧΝΩΝ & ΕΜΠΟΡΩΝ ΑΧΑΡΝΩΝ

ΕΝΩΣΗ ΕΒΕ ΑΝΩ ΛΙΟΣΙΩΝ – ΖΕΦΥΡΙΟΥ – ΦΥΛΗΣ

ΕΝΩΣΗ ΜΙΚΡΩΝ ΑΥΤΟΑΠΑΣΧΟΛΟΥΜΕΝΩΝ ΕΜΠΟΡΩΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

ΕΜΠΟΡΙΚΟΣ ΚΑΙ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΝΕΑΣ ΕΡΥΘΡΑΙΑΣ

ΕΜΠΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΥΟΣΜΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Posted in ταξικός πόλεμος | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

Όλοι «υπερασπίζονται τον κομμουνιστή Μπογιό». Τους κομμουνιστές μεταλλεργάτες κανείς;

Posted by redship στο 31 Οκτωβρίου , 2013

Όλοι «υπερασπίζονται τον κομμουνιστή Μπογιό». Τους κομμουνιστές μεταλλεργάτες κανείς;

ΝΑΥΠΗΓΟΕΠΙΣΚΕΥΑΣΤΙΚΗ ΖΩΝΗ – ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΟ ΠΑΡΚΟ ΣΧΙΣΤΟΥ
Καταδικάστηκαν συνδικαλιστές με μηνύσεις εργολάβων
Το δικαστήριο αποδέχτηκε τις άθλιες κατηγορίες των εργοδοτών, που επιστράτευσαν μέχρι και τη Χρυσή Αυγή για να χτυπήσουν τα ταξικά συνδικάτα

Την ένταση του αυταρχισμού αστικού κράτους και εργοδοσίας σε βάρος συνολικά του εργατικού κινήματος, σηματοδοτεί η απόφαση του Πλημμελειοδικείου Πειραιά, να καταδικάσει με 5 μήνες φυλακή τον Πέτρο Πουντίδη και Παύλο Πουντίδη, συνδικαλιστές των ταξικών σωματείων Μετάλλου Πειραιά και Ηλεκτρολόγων Πλοίων. Η δίκη αφορούσε στις κινητοποιήσεις που έκαναν τα ταξικά συνδικάτα στο Βιομηχανικό Πάρκο Σχιστού (ΒΙΠΑΣ) το καλοκαίρι του 2008, για να υπερασπιστούν το δικαίωμα στη συνδικαλιστική δράση, τις Συμβάσεις Εργασίας, συνολικά τη δουλειά με δικαιώματα.

Στο ΒΙΠΑΣ λειτουργούν επιχειρήσεις εργολάβων που δραστηριοποιούνται στη Ναυπηγοεπισκευαστική Ζώνη. Αυτό σημαίνει ότι με τη συγκεκριμένη απόφαση, το δικαστήριο έρχεται επί της ουσίας να δώσει αέρα στα πανιά των μεγαλοεργολάβων, που έφτασαν να «βάλουν μπροστά» ακόμα και τα ναζιστικά αποβράσματα της Χρυσής Αυγής για να «καθαρίσουν» τη Ζώνη και κατ’ επέκταση το ΒΙΠΑΣ, από τις ταξικές δυνάμεις, να «τελειώνουν» με τη συνδικαλιστική δράση, να επιβάλουν όρους δουλεμπορίου σε βάρος των εργαζομένων.
Οι δύο συνδικαλιστές βρέθηκαν στο εδώλιο με εντελώς ανυπόστατες κατηγορίες που χάλκευσε ένας εργολάβος, ιδιοκτήτης μηχανουργείου. Αυτό που κάνει την πρόκληση ακόμα πιο μεγάλη, είναι το σκεπτικό που παραθέτει ο εργολάβος στη μήνυσή του και που -όπως δείχνει η απόφαση- αποδέχτηκε το δικαστήριο. Πρόκειται για κείμενο – «μανιφέστο» της εργοδοσίας, διανθισμένο με αντικομμουνισμό και με επιχειρήματα αναλόγου περιεχομένου με αυτά που διακήρυτταν οι χρυσαυγίτες όταν προετοίμαζαν τη δολοφονική επίθεση στο Πέραμα.
Συγκεκριμένα, καταφέρεται εναντίον των ταξικών συνδικάτων της Ζώνης για τα οποία αναφέρει ότι «αποτελούν ένα «μόρφωμα συνδικαλιστικής δράσης» και τα τελευταία χρόνια, όπως είναι γνωστό, αναπτύσσουν, τη «συνδικαλιστική τους δράση» κατευθυνόμενα απροκάλυπτα από συγκεκριμένη πολιτική παράταξη, με αποτέλεσμα να μετέρχονται πολλές φορές μεθόδους και πρακτικές που αναμφισβήτητα νοθεύουν την έννοια της νόμιμης συνδικαλιστικής δράσης και την μετατρέπουν σε μακρύ και ευέλικτο βραχίονα πολιτικών επιδιώξεων, εναρμονισμένων με τη φιλοσοφία και την ιδεολογία μιας άλλης πολιτικής και ιδεολογικής κοσμοθεωρίας»!
Προσθέτει ακόμα ότι «τα γεγονότα που συνέβησαν» στις 13, 14 και 17 Ιούνη του 2008, τις μέρες δηλαδή που εξελίσσονταν οι κινητοποιήσεις των εργαζομένων στο ΒΙΠΑΣ, «προσχηματικά μόνο είχαν ως στόχο κάποια συνδικαλιστική δήθεν διεκδίκηση, αφού στην ουσία, στοχοποιούσαν το επιχειρηματικό κατεστημένο, επιχειρώντας την ενοχοποίησή του, με την επίκληση προκλητικά ψευδών επιχειρημάτων για να διεγείρουν το συναίσθημα των εργαζομένων και να τους στρέψουν ενάντια στην εργοδοσία»!
Ο εργολάβος ισχυρίζεται ότι οι συνδικαλιστές πήγαν στην επιχείρησή του και «με ύφος οργίλο μας διέταξαν να σταματήσουμε όσοι δουλεύουμε (…). Η έκδηλη πρόθεση των εισβολέων να χρησιμοποιήσουν εναντίον μας βία, η αριθμητική τους υπεροχή, αλλά και η εμπειρία μας από συμβάντα του παρελθόντος δεν άφηναν σε εμάς περιθώρια»! Δηλαδή, το «έγκλημα» των δύο συνδικαλιστών ήταν η «ιδεολογική κοσμοθεωρία» τους, το «ύφος οργίλο» και ότι ο εργολάβος είχε την εντύπωση ότι είχαν «έκδηλη πρόθεση» να χρησιμοποιήσουν βία!
Το σκεπτικό της μήνυσης ενίσχυσε ο εισαγγελέας της έδρας ο οποίος παραδέχτηκε ότι «πρέπει να έγιναν τα περιστατικά» και ότι αυτό «φαίνεται από την περιρρέουσα ατμόσφαιρα που επικρατούσε τότε στο ΒΙΠΑΣ»! Από το 2008 μέχρι και σήμερα, οι εργολάβοι των ΒΙΠΑΣ – Ζώνης έχουν καταθέσει εκατοντάδες μηνύσεις σε βάρος των συνδικαλιστών των ταξικών Συνδικάτων της Ζώνης, πολλές από τις οποίες είναι σαν να βγήκαν με καρμπόν. Μόνο ο πρόεδρος του Συνδικάτου Σωτήρης Πουλικόγιαννης μετράει πάνω από 200!
Προχτές, ωστόσο, ήταν η πρώτη καταδικαστική απόφαση σε βάρος των σωματείων της Ζώνης και μάλιστα σε μια περίοδο που έχει αποδειχτεί από τα σωματεία με συγκεκριμένα στοιχεία στις εισαγγελικές και ανακριτικές αρχές ότι οι φονιάδες της Χρυσής Αυγής είχαν πληρωθεί από τους εργολάβους για να χτυπήσουν τους κομμουνιστές συνδικαλιστές της Ζώνης στο Πέραμα. Ωστόσο, η αστική Δικαιοσύνη όχι μόνο δεν έχει «ενοχλήσει» ούτε έναν εργολάβο, αλλά έρχεται τώρα να ζητήσει από πάνω και τα ρέστα από τα σωματεία.
Μπαράζ διώξεων στη Λάρισα
 
Μπαράζ δικαστικών διώξεων σε βάρος συνδικαλιστών του ταξικού κινήματος, καταγγέλλει και το Εργατικό Κέντρο Λάρισας. Για το ζήτημα αυτό έδωσε συνέντευξη Τύπου, όπου αναφέρθηκε σε συγκεκριμένα περιστατικά:
Μόλις πρόσφατα, το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Λάρισας επέβαλε την πρωτοφανή ποινή του ενός χρόνου φυλάκισης και ενός χρόνου στέρησης των πολιτικών δικαιωμάτων, στον πρόεδρο του Συνδικάτου Επισιτισμού – Τουρισμού Λάρισας και σε έναν εργαζόμενο, ύστερα από μήνυση εργοδότη για συκοφαντία και ψευδορκία.
Ανάλογη μήνυση είχε υποβληθεί από εργοδότη εναντίον του πρώην ΔΣ του Συνδικάτου Επισιτισμού. Πρωτόδικα, το 2012 το δικαστήριο είχε καταδικάσει σε φυλάκιση 6-8 μηνών όλα τα μέλη του ΔΣ, για να αθωωθούν στο Εφετείο.
Μήνυση έχει επίσης υποβληθεί και από τη Γαλακτοβιομηχανία «ΟΛΥΜΠΟΣ», εναντίον του προέδρου, του γενικού γραμματέα, του αντιπροέδρου του Συνδικάτου Γάλακτος-Τροφίμων-Ποτών και του προέδρου του ΕΚΛ, για απεργία που είχε γίνει το 2012 ενάντια στις μειώσεις μισθών.
Μια σειρά μηνύσεις και δίκες με καταδικαστικές αποφάσεις είχαν προηγηθεί σε μέλη του ΔΣ του ΕΚΝΛ και σωματείων, για την περιφρούρηση παλιότερων απεργιών.
Σε εξέλιξη βρίσκονται μια σειρά δίκες εναντίον συνδικαλιστών του ΠΑΜΕ και του ΕΚΛ για κινητοποιήσεις ενάντια στο χαράτσι των διοδίων. Σε απολογία έχουν κληθεί μέλη του προηγούμενου ΔΣ του ΕΚΛ και ο σημερινός πρόεδρός του, Τ. Τσιαπλές, για κινητοποιήσεις ενάντια στα διόδια και ενάντια στα χαράτσια έξω από τις Εφορίες.
Οπως επισημάνθηκε στη συνέντευξη Τύπου, «το ΕΚΛ αξιώνει από την κυβέρνηση να σταματήσει αμέσως κάθε δίωξη σε βάρος στελεχών του, σε βάρος άλλων συνδικαλιστών και εργαζομένων, που αγωνίζονται ενάντια στην αντιλαϊκή πολιτική της, ενάντια στην επιθετικότητα της εργοδοσίας».
Ξανά δίκη για τα «Τζάμπο»
 
Χτες, τέλος, έγινε στον Πειραιά μια ακόμη δίκη για συμμετοχή στις κινητοποιήσεις έξω από Τζάμπο, ενάντια στην απόλυση συνδικαλιστή. Ανάμεσα στους 8 κατηγορούμενους, ήταν και άνθρωποι που δεν είχαν σχέση με την κινητοποίηση, αλλά βρέθηκαν να διώκονται επειδή είχαν παρκάρει τα αυτοκίνητά τους κοντά στο κατάστημα και η Αστυνομία κατέγραψε τις πινακίδες τους!
Η δίκη αναβλήθηκε για τις 4 Ιούνη του 2014, επειδή δεν είχαν προσέλθει οι μηνυτές, δηλαδή οι εκπρόσωποι του ομίλου «Τζάμπο», αλλά και οι μάρτυρες κατηγορίας, όλοι αστυνομικοί. Υπενθυμίζεται ότι ο εισαγγελέας Σανιδάς είχε χαρακτηρίσει τις κινητοποιήσεις στα Τζάμπο «τελεσθέντα εγκλήματα», ανοίγοντας το δρόμο για διώξεις εργαζόμενων και συνδικαλιστών.Ριζοσπάστης

Posted in ρήξη και ανατροπή, ταξικός πόλεμος, Δύο Ελλάδες δύο τάξεις μία λύση | Με ετικέτα: , , | 1 Comment »

Κράτος εχθρικό στο λαό

Posted by redship στο 1 Οκτωβρίου , 2013

από  τον ριζοσπάστη
Στους χειρισμούς για τη Χρυσή Αυγή κυριαρχεί η προσπάθεια της κυβέρνησης να κατοχυρωθεί σαν εγγυητής της «νομιμότητας» και της «σταθερότητας». Πάνω εκεί ανταγωνίζεται τον ΣΥΡΙΖΑ. Προβάλλει τη συμβολή όλων των θεσμών του αστικού κράτους στη «θωράκιση της δημοκρατίας», με στόχο να τους εξωραΐσει στα μάτια του λαού και ταυτόχρονα να τους ενισχύσει σε βάρος του. Ορισμένα παραδείγματα: Η αστική Δικαιοσύνη εμφανίζεται να κάνει καλά και γρήγορα τη δουλειά της στο ζήτημα της Χρυσής Αυγής. Η ίδια Δικαιοσύνη βγάζει παράνομες εννιά στις δέκα απεργίες, καταδικάζει πρωτοπόρους εργάτες, έχει χαρακτηρίσει και έχει διώξει επανειλημμένα σαν «τελεσθέν έγκλημα» κινητοποιήσεις του ταξικού κινήματος.
Η Αστυνομία, και ιδιαίτερα η «Αντιτρομοκρατική», εμφανίζεται από την κυβέρνηση να υπηρετεί με αποτελεσματικότητα τη διασφάλιση της νομιμότητας, να διαθέτει μηχανισμούς παρακολούθησης αναγκαίους για την πάταξη της Χρυσής Αυγής, με τους οποίους μάλιστα προσπαθεί να εξοικειώσει το λαό. Πρόκειται, όμως, για τον κατασταλτικό βραχίονα του αστικού κράτους, το μηχανισμό «που έχει κατ’ αποκλειστικότητα το δικαίωμα να ασκεί βία», όπως λένε οι απολογητές της αστικής δημοκρατίας. Κρύβουν ότι το κράτος είναι ταξικό και ότι η βία που ασκεί είναι για λογαριασμό της μεγαλοεργοδοσίας. Με αυτή τη βία βρέθηκαν αντιμέτωποι οι χαλυβουργοί μετά από εννιά μήνες απεργίας. Με αυτή τη βία έρχεται αντιμέτωπος κάθε κλάδος εργαζομένων που αντιπαλεύει την κυρίαρχη πολιτική και διεκδικεί τα δικαιώματά του.
Η Βουλή, που τώρα λένε πως θα πάρει μέτρα ενάντια στη Χρυσή Αυγή, είναι η ίδια που νομοθετεί σε βάρος του λαού. Που παράγει «δίκαιο» για λογαριασμό της αστικής τάξης και το νομιμοποιεί, αξιοποιώντας τους αρνητικούς για το λαό συσχετισμούς. Η ίδια η κυβέρνηση πάει να ξεπλυθεί στα μάτια των εργαζομένων με αφορμή την υπόθεση της Χρυσής Αυγής και μαζί της να ξεπλύνει το αστικό πολιτικό σύστημα. Η Χρυσή Αυγή, όμως, δεν είναι κάτι έξω από τη βία του κεφαλαίου. Για λογαριασμό της μεγαλοεργοδοσίας, άλλωστε, στοχοποιεί πρωτοπόρους εργάτες, στήνει δουλεμπορικά γραφεία, μολύνει εργατικές συνειδήσεις με το δηλητήριο του ρατσισμού, προπαγανδίζει υπέρ των εφοπλιστών και των μεγαλοεργολάβων.
Δεν είναι, όμως, και έξω από τη βία του κράτους. Διαπλέκεται με τους μηχανισμούς του και αντικειμενικά βοηθά στην προσπάθεια να τρομοκρατηθεί και να κατασταλεί το κίνημα. Η σχέση του αστικού κράτους με το ναζιστικό μόρφωμα είναι πολύ βαθύτερη από την εμπλοκή αστυνομικών σε υποθέσεις που σχετίζονται με τη δράση της Χρυσής Αυγής, ή με την από κοινού συμμετοχή σε υποθέσεις του οργανωμένου εγκλήματος. Ο λαός πρέπει να δει πίσω από την προπαγάνδα της κυβέρνησης και τον αποπροσανατολισμό που επιδιώκει ο ΣΥΡΙΖΑ, σηκώνοντας κουρνιαχτό για το ποιος υπερασπίζεται καλύτερα την αστική δημοκρατία. Η διέξοδος για το λαό είναι αντιπάλεμα των μονοπωλίων και του κράτους τους, σε αυτή τη γραμμή πάλης θα βάλει εμπόδια στους μπράβους του κεφαλαίου. Ανατρέποντας το κεφάλαιο και την εξουσία του θα συντρίψει οριστικά και το φασισμό.

 

Περικλής ΚΟΥΡΜΟΥΛΗΣ
 

Posted in ριζασπάστης, ταξικός πόλεμος, χυδαιότητα και φασισμός χέρι-χέρι, Αστική ή εργατική εξουσία, Δύο Ελλάδες δύο τάξεις μία λύση | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »