καράβι κόκκινο

τα μαύρα τα μαλλιά μας και αν ασπρίσαν δεν μας τρομάζει η βαρυχειμωνιά

  • Ε, το λοιπόν, ο,τι και να είναι τ’ άστρα, εγώ τη γλώσσα μου τους βγάζω. Για μένα, το λοιπόν, το πιο εκπληκτικό, πιο επιβλητικό, πιο μυστηριακό και πιο μεγάλο, είναι ένας άνθρωπος που τον μποδίζουν να βαδίζει. Είναι ένας άνθρωπος που τον αλυσοδένουνε

  • Γιάννης Ρίτσος

    Να με θυμόσαστε - είπε. Χιλιάδες χιλιόμετρα περπάτησα χωρίς ψωμί, χωρίς νερό, πάνω σε πέτρες κι αγκάθια, για να φέρω ψωμί και νερό και τριαντάφυλλα. την ομορφιά ποτές μου δεν την πρόδωσα. Όλο το βιος μου το μοίρασα δίκαια. Μερτικό εγώ δεν κράτησα. Πάμπτωχος. Μ' ένα κρινάκι του αγρού τις πιο άγριες νύχτες μας φώτισα. Να με θυμάστε.

  • κώστας βάρναλης

    Δε λυπάμαι τα γηρατειά που φεύγουν - τα μωράκια που έρχονται άθελά τους να ζήσουν σκλάβοι, να πεθάνουν σκλάβοι, σ' έναν κόσμο ελεύθερων αφεντάδων. Θα τους μαθαίνουν: η σκλαβιά τους χρέος εθνικόν και σοφία του Πανάγαθου!... Πότε θ' αναστηθούν οι σκοτωμένοι; ΚΩΣΤΑ ΒΑΡΝΑΛΗΣ 20.10.1973

  • ------------------------------- Την πόρτα αν δεν ανοίγει, τη σπαν, σας είπα. Τι στέκεστε, τι γέρνετε σκυφτοί; Λαέ σκλάβε, δειλέ, ανανιώσου, χτύπα! Και κέρδισε μονάχος το ψωμί -------------------------------- -------------------------------- ''Aν το δίκιο θες, καλέ μου, με το δίκιο του πολέμου θα το βρής. Όπου ποθεί λευτεριά, παίρνει σπαθί''
  • κομαντάντε Μάρκος

  • «Ο Μάρκος είναι γκέι στο Σαν Φρανσίσκο, μαύρος στη Νότια Αφρική, ασιάτης στην Ευρώπη, αναρχικός στην Ισπανία, Παλαιστίνιος στο Ισραήλ, γύφτος στην Πολωνία, ειρηνιστής στη Βοσνία, Εβραίος στη Γερμανία, μια γυναίκα μόνη στο Μετρό τα ξημερώματα, με άλλα λόγια ο Κομαντάτε Μάρκος είμαστε εμείς, το πρόσωπο του κάθε καταπιεσμένου ανθρώπου πάνω στον πλανήτη»
  • μπερτολντ μπρεχτ

    Δεν είμαι άδικος, μα ούτε και τολμηρός και να που σήμερα μου δείξανε τον κόσμο τους μόνο το ματωμένο δάκτυλό τους είδα μπρος και είπα ευθύς: “μ’αρέσει ο νόμος τους” Τον κόσμο αντίκρυσα μέσ’απ’ τα ρόπαλά τους Στάθηκα κι είδα, ολημερίς με προσοχή. Είδα χασάπηδες που ήταν ξεφτέρια στη δουλειά τους. και σαν με ρώτησαν “σε διασκεδάζει;” είπα “πολύ”! Κι από την ώρα εκείνη, λέω “ναι” σε όλα, κάλλιο δειλός, παρά νεκρός να μείνω. Για να μη με τυλίξουνε σε καμιά κόλλα, ό,τι κανένας δεν εγκρίνει το εγκρίνω Φονιάδες είδα, κι είδα πλήθος θύματα, μου λείπει θάρρος, μα όχι και συμπόνια Και φώναξα, βλέποντας τόσα μνήματα: “καλά τους κάνουν -για του έθνους την ομόνοια!” Να φτάνουν είδα δολοφόνων στρατιές κι ήθελα να φωνάξω “σταματήστε!” Μα ξέροντας πως κρυφοκοίταζε ο χαφιές, μ’άκουσα να φωνάζω: “Ζήτω!Προχωρήστε!” Δε μου αρέσει η φτήνια και η κακομοιριά Γι’αυτό κι έχει στερέψει η έμπνευσή μου. Αλλά στου βρώμικού σας κόσμου τη βρωμιά ταιριάζει, βέβαια-το ξέρω-κι η έγκρισή μου

  • Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας

    Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας κι αφήνει άλλους ν' αγωνιστούν για τη υπόθεσή του πρέπει προετοιμασμένος να ' ναι : γιατί όποιος δεν έχει τον αγώνα μοιραστεί Θα μοιραστεί την ήττα . Ούτε μια φορά δεν αποφεύγει τον αγώνα αυτός που θέλει τον αγώνα ν' αποφύγει : γιατί θ' αγωνιστεί για την υπόθεση του εχτρού όποιος για τη δικιά του υπόθεση δεν έχει αγωνιστεί .
  • εγκώμιο στον κομμουνισμό – μπέρτολτ μπρέχτ

    Είναι λογικός, καθένας τον καταλαβαίνει. Ειν' εύκολος. Μια και δεν είσαι εκμεταλλευτής, μπορείς να τον συλλάβεις. Είναι καλός για σένα, μάθαινε γι' αυτόν. Οι ηλίθιοι ηλίθιο τον αποκαλούνε, και οι βρωμεροί τον λένε βρωμερό. Αυτός είναι ενάντια στη βρωμιά και την ηλιθιότητα. Οι εκμεταλλευτές έγκλημα τον ονοματίζουν. Αλλά εμείς ξέρουμε: Είναι το τέλος κάθε εγκλήματος. Δεν είναι παραφροσύνη, μα Το τέλος της παραφροσύνης. Δεν είναι χάος Μα η τάξη. Είναι το απλό Που είναι δύσκολο να γίνει.
  • οι δικαστές

    Να οι κύριοι δικαστές τους λέμε οι καταπιεστές πως δίκαιο είναι τον λαό τι συμφέρει μα αυτοί δεν ξέρουν ποιο είναι αυτό κι έτσι δικάζουν στο σωρό μέχρι να βάλουν το λαό ολόκληρο στο χέρι
  • ———–

    Εχουνε νομικά βιβλία και διατάγματα Εχουνε φυλακές και οχυρώσεις Εχουνε δεσμοφύλακες και δικαστές Που παίρνουνε πολλά λεφτά κι έτοιμοι για όλα είναι. Μπ. Μπρεχτ
  • ———————

    "Όταν ήρθαν να πάρουν τους Εβραίους, δεν διαμαρτυρήθηκα, γιατί δεν ήμουν Εβραίος. Όταν ήρθαν για τους κομμουνιστές δεν φώναξα, γιατί δεν ήμουν κομμουνιστής. Όταν κατεδίωξαν τους τσιγγάνους, ούτε τότε φώναξα, γιατί δεν ήμουν τσιγγάνος. Όταν ο Χίτλερ φυλάκιζε ομοφυλόφιλους δεν αντέδρασα γιατί δεν ήμουν ομοφυλόφιλος Όταν έκλεισαν το στόμα των Ρωμαιοκαθολικών που αντιτάσσονταν στο φασισμό, δεν έκανα τίποτα γιατί δεν ήμουν καθολικός. Μετά ήρθαν να συλλάβουν εμένα, αλλά δεν υπήρχε πια κανείς να αντισταθεί μαζί μου"
  • ========================

    Λες: Πολύ καιρό αγωνίστηκες. Δεν μπορείς άλλο πια ν’ αγωνιστείς. Άκου λοιπόν: Είτε φταις είτε όχι: Σαν δε μπορείς άλλο να παλέψεις, θα πεθάνεις. Λες: Πολύ καιρό έλπιζες. Δεν μπορείς άλλο πια να ελπίσεις. Έλπιζες τi; Πως ο αγώνας θαν’ εύκολος; Δεν είν’ έτσι. Η θέση μας είναι χειρότερη απ’ όσο νόμιζες. Είναι τέτοια που: Αν δεν καταφέρουμε το αδύνατο Δεν έχουμε ελπίδα. Αν δεν κάνουμε αυτό που κανείς δεν μπορεί να μας ζητήσει Θα χαθούμε. Οι εχθροί μας περιμένουν να κουραστούμε. Όταν ο αγώνας είναι στην πιο σκληρή καμπή του. Οι αγωνιστές έχουν την πιο μεγάλη κούραση. Οι κουρασμένοι, χάνουν τη μάχη.
  • Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους

    Αυτοί που βρίσκονται ψηλά θεωρούν ταπεινό να μιλάς για το φαΐ. Ο λόγος; έχουνε κιόλας φάει. Αν δε νοιαστούν οι ταπεινοί γι' αυτό που είναι ταπεινό ποτέ δεν θα υψωθούν. Αυτοί που αρπάνε το φαϊ απ’ το τραπέζι κηρύχνουν τη λιτότητα. Αυτοί που παίρνουν όλα τα δοσίματα ζητάν θυσίες. Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους για τις μεγάλες εποχές που θά 'ρθουν.
  • che

    Πιστεύω στην ένοπλη πάλη σαν μοναδική λύση για τους λαούς που αγωνίζονται για την απελευθέρωσή τους και είμαι συνεπής με τις πεποιθήσεις μου. Πολλοί θα με πουν τυχοδιώκτη και είμαι, μόνο που είμαι άλλου είδους τυχοδιώκτης, ένας από εκείνους που προβάλλουν τα στήθη τους για να αποδείξουν τις αλήθειες τους.

  • Αξίζει για ένα όνειρο να ζεις, κι ας είναι η φωτιά του να σε κάψει
  • pablo neruda

    όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας, επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές, όποιος δεν αλλάζει περπατησιά, όποιος δεν διακινδυνεύει και δεν αλλάζει χρώμα στα ρούχα του, όποιος δεν μιλεί σε όποιον δεν γνωρίζει. όποιος αποφεύγει ένα πάθος, όποιος δεν είναι ευτυχισμένος στη δουλειά του, όποιος δεν διακινδυνεύει τη βεβαιότητα για την αβεβαιότητα για να κυνηγήσει ένα όνειρο, όποιος δεν επιτρέπει στον εαυτό του τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του να αποφύγει τις εχέφρονες συμβουλές. όποιος δεν ταξιδεύει, όποιος δεν διαβάζει, όποιος δεν ακούει μουσική, όποιος δεν βρίσκει σαγήνη στον εαυτό του όποιος καταστρέφει τον έρωτά του, όποιος δεν επιτρέπει να τον βοηθήσουν, όποιος περνάει τις μέρες του παραπονούμενος για τη τύχη του ή για την ασταμάτητη βροχή. όποιος εγκαταλείπει μια ιδέα του πριν την αρχίσει, όποιος δεν ρωτά για πράγματα που δεν γνωρίζει. Αποφεύγουμε τον θάνατο σε μικρές δόσεις, όταν θυμόμαστε πάντοτε ότι για να είσαι ζωντανός χρειάζεται μια προσπάθεια πολύ μεγαλύτερη από το απλό γεγονός της αναπνοής. Μόνο η ένθερμη υπομονή θα οδηγήσει στην επίτευξη μιας λαμπρής ευτυχίας.

  • από το Canto general

    Μπορεί να κόψουν όλα τα λουλούδια, αλλά δεν θα γίνουν ποτέ αφέντες της Άνοιξης
  • κ. καβάφης

    Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις
  • κωστής παλαμάς

    Και τους τρέμουνε των κάμπων οι κιοτήδες και μ’ ονόματα τους κράζουν πονηρά κλέφτες κι απελάτες και προδότες. Τους μισούν οι βασιλιάδες κι όλοι οι τύραννοι κι είναι μέσα στους σκυφτούς τα παλληκάρια κι είναι μες στους κοιμισμένους οι στρατιώτες…” Κ . Παλαμάς στο Δωδεκάλογο του Γύφτου.
  • διαμοιρασμός του blog

    Bookmark and Share
  • διαχείριση

  • on line επισκέπτες

  • ημερολόγιο άρθρων

    Μαρτίου 2017
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Οκτ.    
     12345
    6789101112
    13141516171819
    20212223242526
    2728293031  
  • Εγγραφή

Archive for the ‘Στην αντεπίθεση με λαϊκή οργάνωση με συσπείρωση στο ΚΚΕ’ Category

ΣΤΗ ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ – ΠΑΜΕ: Μέρα ξεσηκωμού και μαζικής συμμετοχής τα αυριανά συλλαλητήρια

Posted by redship στο 4 Οκτωβρίου , 2013

 

 

 

 

 

 

 

Συλλαλητήρια του ΠΑΜΕ σε δεκάδες πόλεις της χώρας ενάντια στην πολιτική που τσακίζει τη ζωή της εργατικής τάξης ενώ απευθύνει κάλεσμα για 24ωρη προειδοποιητική Γενική Απεργία στις 23 Οκτώβρη προς όλες τις συνδικαλιστικές οργανώσεις. Σε ανακοίνωσή του μεταξύ άλλων καλεί «όλες τις συνδικαλιστικές οργανώσεις (σωματεία, Ομοσπονδίες και Εργατικά Κέντρα), τη ΓΣΕΕ και την ΑΔΕΔΥ να προχωρήσουν σαν πρώτο σταθμό απάντησης στα βάρβαρα μέτρα σε συζήτηση και αποφάσεις για 24ωρη προειδοποιητική ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ στις 23 Οκτώβρη».

Τα αιτήματα των συλλαλητηρίων σε όλη τη χώρα είναι:

 

  • Υπογραφή Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας μαζί και ΕΓΣΣΕ και κατάργηση των αντεργατικών νόμων για τις Συμβάσεις.

 

  • Προστασία των ανέργων, επίδομα και ιατροφαρμακευτική κάλυψη.

  • Κατάργηση των αντιασφαλιστικών νόμων, αποκατάσταση των περικοπών και επαναφορά 13ης και 14ης σύνταξης, η επιστροφή των κλεμμένων αποθεματικών από κράτος και εργοδότες.

  • Ανάκληση των απολύσεων στο δημόσιο τομέα, σταμάτημα των απολύσεων στον ιδιωτικό τομέα.

  • Κονδύλια για την κάλυψη των βασικών αναγκών σε Παιδεία, Υγεία, Πρόνοια.

  • Κατάργηση όλων των χαρατσιών, αποτροπή των κατασχέσεων και πλειστηριασμών σε βάρος των λαϊκών οικογενειών.

 

Οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ, Ομοσπονδίες, Εργατικά Κέντρα, Συνδικάτα, Επιτροπές οργανώνουν κάθε μέρα τη δράση τους για την επιτυχία των συλλαλητηρίων σε όλες τις πόλεις. Στο κάλεσμά του το ΠΑΜΕ μεταξύ άλλων επισημαίνει πως «Η πίεση που ασκούν οι κινητοποιήσεις, οι απεργίες, η δύναμη της αντίστασης και των αγώνων ανησυχεί το κράτος των μονοπωλίων, τα κόμματά του. Αυτό που χαρακτήριζε πάντα τις νικηφόρες μάχες δεν ήταν μόνο η μορφή ή η διάρκεια των αγώνων. Η μαζικότητα των διαδηλώσεων σε κάθε πόλη, η οργάνωση των εργατών, η αποφασιστικότητα, η αντοχή, η πίστη στο δίκιο, η συμμαχία είναι αυτά που κρίνουν τις μάχες».

Posted in Π.Α.ΜΕ, Στην αντεπίθεση με λαϊκή οργάνωση με συσπείρωση στο ΚΚΕ, Το συμφέρον των καπιταλιστών δεν είναι συμφέρον των εργατών, ανθρώπινος δεν γίνεται ο καπιταλισμός | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

Τσακίστε τον!

Posted by redship στο 20 Σεπτεμβρίου , 2013

Τα παρακάτω δημοσιεύτηκαν πριν από ένα χρόνο (16/9/2012) στην εφημερίδα «Καθημερινή», σε άρθρο υπό τον τίτλο «Η ευκαιρία της Χρυσής Αυγής για τη δημοκρατία», και φέρουν την υπογραφή του Στ. Κασιμάτη. Εγραφε τότε ο εν λόγω κύριος:

«Οσοι πιστεύουμε στη δημοκρατία οφείλουμε ένα μεγάλο «ευχαριστώ» στην Χρυσή Αυγή – και σοβαρολογώ απολύτως. Της το οφείλουμε για την ευκαιρία που μας προσφέρει – και μάλιστα την ώρα που την έχουμε μεγαλύτερη ανάγκη – ώστε να διορθώσουμε λάθη δεκαετιών και να κάνουμε μια νέα αρχή στην πολιτική ζωή. Είναι η ευκαιρία που δίνεται στη νομιμότητα να αναμετρηθεί, επιτέλους, με την οιονεί νομιμοποιημένη βία της Αριστεράς: αυτό το καρκίνωμα της Μεταπολίτευσης (…). Ανεχόμαστε στελέχη ή ακόμη και βουλευτές του ΚΚΕ ή του ΣΥΡΙΖΑ να υπερασπίζονται καταλήψεις πανεπιστημιακών κτιρίων από λαθρομετανάστες, να εμποδίζουν τη λειτουργία επιχειρήσεων που υφίστανται νομίμως (π.χ., το χρυσωρυχείο στην Χαλκιδική), να επιβάλουν με το ξύλο την υποχρέωση της απεργίας σε ανθρώπους που θέλουν να δουλέψουν (…). Και αν ως τώρα ήταν ο φόβος που συγκρατούσε τους πολιτικούς, ας είναι καλά τα «λεβεντόπαιδα με τις μαύρες μπλούζες» και τα καμώματά τους, που δίνουν την ευκαιρία στον αστικό πολιτικό κόσμο να υπερβεί το δέος της εξ αριστερών «ιεράς αγανακτήσεως» και να αποδείξει ότι η δημοκρατία μπορεί να υπερισχύσει εκείνων που επιβάλλουν τη βία, είτε μαύρη είτε κόκκινη (…).

Αν ο Σαμαράς εννοεί αυτά που έλεγε προεκλογικά, αν ο Βενιζέλος καταλαβαίνει ότι μόνον ως αστική σοσιαλδημοκρατία μπορεί να έχει μέλλον το ΠΑΣΟΚ και αν ο Κουβέλης πιστεύει στη διαφορά της δημοκρατικής Αριστεράς από την Αριστερά της βίας, ιδού η ευκαιρία κύριοι! Η Χρυσή Αυγή, χωρίς να το καταλαβαίνει, ανοίγει το δρόμο για την επιβολή της νομιμότητας προς κάθε πλευρά: κουκουέδες, συριζαίους, χρυσαυγίτες – όλοι τους βλάπτουν τη δημοκρατία εξίσου. Πρόκειται για ευκαιρία, την οποία η κυβέρνηση πρέπει να αξιοποιήσει (…)».

Φέτος, πάλι στην εφημερίδα «Καθημερινή» (13/9/2013), ανήμερα της επίθεσης των χρυσαυγιτών κατά μελών του ΚΚΕ στο Πέραμα και λίγα 24ωρα πριν από τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα στο Κερατσίνι, σε άρθρο που υπέγραψε ο κ. Μπάμπης Παπαδημητρίου, μεταξύ άλλων δημοσιεύτηκαν και τα ακόλουθα:

«Ο σημερινός χώρος των εθνικιστών και άλλων πολιτών που αναδεικνύουν, δημοσκοπικώς, τη Χ.Α. σε ρυθμιστικό παράγοντα, εύκολα θα συμπαραταχθεί σε μια Συντηρητική Συμμαχία, εγκαταλείποντας ορισμένες ακραία αποτρόπαιες συμπεριφορές (…). Σε τελευταία ανάλυση, ο εθνικισμός δεν είναι ντροπή!».

Με αφορμή εκείνο το πρώτο άρθρο τονίζαμε, και σήμερα με αφορμή το δεύτερο, στο φόντο δε των γνωστών γεγονότων, επαναλαμβάνουμε:

α) Οταν η αντιδραστική, η ανιστόρητη και αντικειμενικά «φιλοναζιστική» θεωρία περί «άκρων» και περί «μαύρης και κόκκινης βίας» αποκτά τόσο αναβαθμισμένη θέση στα ΜΜΕ του αστικού κόσμου, αυτό σημαίνει ότι η «μαυρίλα» κατέχει πλέον κεντρική θέση – με ό,τι αυτό συνεπάγεται και με ό,τι αυτό κυοφορεί – στο προπαγανδιστικό οπλοστάσιο του κράτους των κεφαλαιοκρατών.

Ταγοί αυτού του κράτους (του κράτους των κεφαλαιοκρατών) είναι εκείνα τα πολιτικά πρόσωπα που τάσσονταν πρόσφατα υπέρ της «συνεννόησης» με τη Χρυσή Αυγή. Στελέχη των ΜΜΕ των κεφαλαιοκρατών είναι που (μέσα από τα ΜΜΕ των κεφαλαιοκρατών) διακινούν την ιδέα της συγκυβέρνησης με μια «σοβαρότερη» Χρυσή Αυγή. Πολιτικοί ταγοί και μάλιστα με πρωταγωνιστικούς ρόλους σε αυτό το κράτος (το κράτος των κεφαλαιοκρατών) είναι που, προ διετίας, άνοιξαν την πόρτα της συγ-κυβέρνησης σε φορέα των φασιστικών και εθνικιστικών «ιδεών». Τώρα μαθαίνουμε και ότι «ο εθνικισμός δεν είναι ντροπή»…

β) Τόσο οι συντάκτες των παραπάνω άρθρων, όσο και οι καθημερινοί πολιτικοί διακινητές της θεωρίας της «βίας των άκρων», δεν είναι αφελείς. Δεν εμφορούνται από κάποια λαθεμένη, έστω, εκδοχή κάποιας αφηρημένης και γενικής καταδίκης της βίας, που σε άλλες περιπτώσεις θα μπορούσε να εκληφθεί και ως μια ευγενική αλλά ουτοπική ουμανιστική στάση.

Στην περίπτωσή τους έχουμε μια «μαύρη», διεστραμμένη και χυδαία επιχείρηση διαστρέβλωσης, παραχάραξης και παραποίησης. Εχουμε, στην πιο «κίτρινη» εκδοχή της, την επιδίωξη οι λαϊκοί, μαζικοί, κοινωνικοί και πολιτικοί αγώνες που αντιτίθενται στην πολιτική της πλουτοκρατίας (και επειδή ακριβώς αντιτίθενται στην πλουτοκρατία), να ταυτιστούν, να συκοφαντηθούν και να εξομοιωθούν με το ναζισμό! Εκείνοι που μονίμως προσπαθούν να ξεστρατίσουν τη λαϊκή οργή και να τη μετατρέψουν σε λίπασμα των μαύρων σχεδιασμών τους, είναι ακριβώς οι ίδιοι που όταν η λαϊκή οργή μετασχηματίζεται σε μαζική λαϊκή πάλη ενάντια στην αντιλαϊκή πολιτική, την εμφανίζουν σαν «συγκοινωνούν δοχείο» με τη ναζιστική βία! Προσπαθούν, τελικά, να «νομιμοποιήσουν» το ναζισμό (το βγαλμένο από τα πολιτικά σπλάχνα της πλουτοκρατίας), παρομοιάζοντάς τον με τη λαϊκή αντίδραση ωσάν να έχει ή να είχε ποτέ οποιαδήποτε σχέση (!) ο ταξικός, μαζικός, εργατικός, οργανωμένος και πειθαρχημένος αγώνας με τις τραμπούκικες ναζιστικές συμμορίες της ρατσιστικής, της φυλετικής, της μισαλλόδοξης, της φασιστικής βίας και τρομοκρατίας.

γ) Οι προσπάθειες να καλλιεργηθεί στην κοινή συνείδηση το σχήμα πως «η ναζιστική και χρυσαυγίτικη βία οφείλεται στην αριστερή και κουκουέδικη βία», δεν είναι καινούργια. Αν ξύσει κανείς τη σκουριά αυτής της πολυκαιρισμένης προστυχιάς θα θυμηθεί, για παράδειγμα, τη θεωρία της εποχής των γερμανοτσολιάδων.

Τότε που οι «Τσολάκογλου» κατηγορούσαν το ΕΑΜ, τον ΕΛΑΣ και το ΚΚΕ επειδή έκαναν Αντίσταση. Τότε που οι «Τσολάκογλου» ζητούσαν να σταματήσει η Αντίσταση, αφού, όπως έλεγαν, προκαλούσε – η Αντίσταση – τα αντίποινα των Γερμανών, δηλαδή τις θηριωδίες των ναζί. Θηριωδίες για τις οποίες, σύμφωνα με τους «Τσολάκογλου», υπεύθυνοι δεν ήταν οι Γερμανοί ναζί, αλλά το ΕΑΜ και το ΚΚΕ, επειδή έκαναν Αντίσταση…

δ) Απέναντι σε όλα αυτά οι κομμουνιστές απαντούν και δρουν ως πρωτοπόροι και αδιάλλακτοι εχθροί του φασισμού, επειδή ακριβώς δεν «ξεχνούν» τίνος γέννημα είναι ο φασισμός. Οι κομμουνιστές με μέτωπο στραμμένο στο σύστημα που τον εκτρέφει, καλούν σε παλλαϊκό συναγερμό και με εφόδιο την πολιτική και ιστορική εμπειρία, προσδιορίζουν εκείνο τον τρόπο και εκείνον το χώρο της πάλης που τσακίζουν το ναζιστικό υπόκοσμο. Που ακυρώνουν τις μεθόδους του. Που αποσταθεροποιούν τα αφεντικά του. Και που αποκαλύπτουν όλα τη φαιά προπαγάνδα που έχει ανατεθεί στους «παπαγάλους» των αφεντικών. Η ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου της ΚΕ του Κόμματος, μετά τη δολοφονία του παλικαριού, συμπυκνώνει ακριβώς το κύριο:

«Το ΚΚΕ καλεί το λαό και τη νεολαία να καταδικάσουν μαζικά και αποφασιστικά τη δολοφονία του 34χρονου στο Κερατσίνι από φασίστες της Χρυσής Αυγής. Η εγκληματική και δολοφονική δράση της Χρυσής Αυγής έχει στόχο να τρομοκρατήσει τους εργαζόμενους και τη νεολαία. Αποθρασύνεται από την πολύμορφη στήριξη που της παρέχουν το σάπιο καπιταλιστικό σύστημα και τα μεγαλοσυμφέροντα, που τη γέννησαν και τη θρέφουν, για να επιτίθεται σε όσους παλεύουν, σηκώνουν κεφάλι, να επιτίθεται στο εργατικό – λαϊκό κίνημα. Ο λαός και η νεολαία έχουν τη δύναμη να σταματήσουν τη δολοφονική δράση των ναζιστών. Τα σωματεία των εργαζομένων, οι μαζικοί φορείς σε πόλεις και ύπαιθρο, οι λαϊκές επιτροπές μπορούν να απομονώσουν τους θρασύδειλους δολοφόνους της Χ.Α. και να προστατεύσουν το λαό από το δηλητήριο και τη δράση τους. Να δυναμώσουν τη λαϊκή συμμαχία για να μπει τέρμα στη δράση των ναζί και του συστήματος που τους θρέφει»

Posted in Δύο Ελλάδες δύο τάξεις μία λύση, Η «Δημοκρατία του φερετζέ», Η «κοινωνική ειρήνη» τους είναι ο ταξικός τους πόλεμος, Στην αντεπίθεση με λαϊκή οργάνωση με συσπείρωση στο ΚΚΕ | Με ετικέτα: | Leave a Comment »

Οι μαχαιροβγάλτες, τα ινδάλματα και τα αφεντικά τους

Posted by redship στο 19 Σεπτεμβρίου , 2013

 

«Τι εμπόδιο μπορεί να σταθεί στο δρόμο μας αφού ακόμη και σήμερα νιώθουμε ΕΚΕΙΝΟΝ να μας οδηγεί (…) με τη σκέψη και την ψυχή μας δοσμένη στη Μνήμη του Μεγάλου μας Αρχηγού, υψώνουμε το δεξί χέρι ψηλά, χαιρετούμε τον Ηλιο και με το θάρρος που μας επιβάλλει η Στρατιωτική μας Τιμή και το Εθνικοσοσιαλιστικό μας καθήκον κραυγάζουμε γεμάτοι πάθος, πίστη στο μέλλον και στα οράματά μας: HEIL HITLER!»…

Από το άρθρο – ύμνο του Μιχαλολιάκου για τον Χίτλερ (περιοδικό «Χρυσή Αυγή», τεύχος 26, Μάιος 1987).

«Ποιο θα ήταν το μέλλον της Ευρώπης και ολόκληρου του σύγχρονου κόσμου, αν ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος (που οι Δημοκρατίες, ή μάλλον οι εβραίοι -σύμφωνα με τον Στρατηγό Μεταξά- κήρυξαν στη Γερμανία) δε σταματούσε την ανανεωτική πορεία του Εθνικοσοσιαλισμού; Είναι βέβαιο ότι θεμελιώδεις αξίες που πηγάζουν ως επί το πλείστον από την ελληνική αρχαιότητα, θα κυρίευαν πνευματικά όλα τα κράτη και θα όριζαν τις τύχες των λαών. Ο ρομαντισμός ως πνευματικό κίνημα και ο κλασικισμός θα υπερίσχυαν της παρακμιακής υποκουλτούρας που διέβρωσε τον λευκό άνθρωπο».

Από το άρθρο – ύμνο του Κασιδιάρη στο ναζισμό (περιοδικό «Χρυσή Αυγή», 20/4/2011)

«Ο Εθνικοσοσιαλισμός απελευθέρωσε τον Γερμανό εργάτη από τη μέγκενη ενός δόγματος (σ.σ. του κομμουνιστικού δόγματος) που ήταν βασικά εχθρικό τόσο για τον εργοδότη όσο και για τον εργαζόμενο. Ο Αδόλφος Χίτλερ επέστρεψε τον εργάτη στο έθνος του. Τον μετέτρεψε σε πειθαρχημένο στρατιώτη της εργασίας και συνεπώς σύντροφό μας (σ.σ. σύντροφο των βιομηχάνων)»!

Αυτός ο ύμνος στον Χίτλερ, που μετέτρεψε τον εργάτη σε «σύντροφο» των βιομηχάνων, εκφωνήθηκε από τον ιδιοκτήτη του μονοπωλίου «Κρουπ» σε ομιλία του στις 26 Γενάρη 1934 και περιλαμβάνεται στα Πρακτικά Δικών της Νυρεμβέργης, Τόμος 1, Κεφάλαιο VIII.

Αλήθεια, υπάρχει πιο ατράνταχτη ομολογία για το ποια είναι η τροφός του φασισμού; Οτι οι κεφαλαιοκράτες, τα μονοπώλια, είναι οι προαγωγοί του φασισμού; Οτι με τον φασισμό οι «Κρουπ», εδώ, εκεί, παντού, όταν και όποτε τους χρειάζεται, εξασφαλίζουν «ηρεμία», «πειθαρχία» και πολλά, πάρα πολλά κέρδη, μετατρέποντας τον εργάτη σε «πειθαρχημένο στρατιώτη της εργασίας»;

Αλήθεια, υπάρχει ακόμα αμφιβολία για λογαριασμό τίνος δρουν αυτοί οι μαχαιροβγάλτες;

 

 

Γράφει    ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

Posted in τα νέα ss, Νίκος Μπογιόπουλος, Στην αντεπίθεση με λαϊκή οργάνωση με συσπείρωση στο ΚΚΕ, Σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα!, ΧρυσαυΧίτες, ο φασισμός δεν έρχεται απ΄το μέλλον, ο βιασμός της ανθρωπότητας, οι απόγονοι του γκαίμπελς | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »

η μεγάλη εκδήλωση για τα 94 χρόνια του Κ.Κ.Ε

Posted by redship στο 25 Νοεμβρίου , 2012

 

 

 

Posted in Στην αντεπίθεση με λαϊκή οργάνωση με συσπείρωση στο ΚΚΕ, δυνατό κκε δυνατός ο λαός, η Ιστορία του ΚΚΕ αφορά την εργατική τάξη και το κίνημά της | Με ετικέτα: , | 1 Comment »

ΜΑΝΑ, ΕΜΠΛΕΞΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΕΣ!!!

Posted by redship στο 20 Νοεμβρίου , 2012

αναδημοσίευση από  το blog ANEΡΓΟΙ και ΑΦΡΑΓΚΟΙ
…Μόλις τ’ άκουσες, γύρισες και κοίταξες τη φωτογραφία τού πατέρα μου.
Του αγαπημένου σου Αρίστου. Τσαγκάρης ήταν και κουτσά-στραβά έβγαιναν
τα καθημερινά μας έξοδα. Τι τού ’ρθε να φύγει στα βαπόρια…! Στις 21 Απρίλη 1967 μπαρκάρισε.
Έτσι, ξαφνικά. Κι εσύ μάνα, όλο άναβες το καντήλι, να τον έχει ο Άι-Νικόλας γερό.
«Μην μπλέκεις με τους κομμουνιστές γιε μου», με συμβούλεψες τότε μάνα.
Ήταν στα δεκατρία μου χρόνια. Το 1968. Τότε που στο σχολειό ήρθαν δυο παιδιά
από άλλο προάστιο τής εργατούπολης.
Αυτό το μελαγχολικό κορίτσι κι εκείνο το πάντα σκεπτικό αγόρι,
κέρδισαν αμέσως τη φιλία μου κι εγώ την εμπιστοσύνη τους. Αυτό το
χρωστάω στις αρχές που μου δώσατε εσύ κι ο πατέρας, μα και στο δικό τους
ένστικτο. Τούτα τα δυο ήταν που τους διαβεβαίωσαν πως δεν είμαι εκκολαπτόμενος
ρουφιάνος.
Τότε μάνα, επειδή σ’ εμπιστευόμουν, σ’ εκτιμούσα βαθιά δηλαδή, ήρθα τρέχοντας
και σού ’πα το λόγο που τα μάτια τους ήταν τόσο περήφανα!!!
            Οι μανάδες και οι πατεράδες τους, ήταν κομμουνιστές! Κρατούμενοι στο
κολαστήριο τής Γυάρου, γιατί το ΚΚΕ ήταν «παράνομο». Έτσι, ανέλαβαν αυτά
τα παιδιά κάποιοι συγγενείς τους στην παραπάνω γειτονιά.
«Μην μπλέκεις με τους κομμουνιστές γιε μου», με συμβούλευες τότε μάνα με την
αγωνία ζωγραφισμένη στο ρυτιδιασμένο απ’ τα βάσανα πρόσωπό σου. Τό ’πες όμως
τόσο σιγανά… Μα και κακό λόγο γι’ αυτούς, δεν ξεστόμισες. Μόνο έσφιγγες τα δόντια
μην κλάψεις. Γιατί;
            Πέρασαν άλλα πέντε χρόνια που όλα τά ’σκιαζε η φοβέρα και τα πλάκωνε η
σκλαβιά, για να μάθω επιτέλους, ότι τα μαύρα δεν τα φόραγες από γούστο. Ότι ο
πατέρας μου δεν βρισκόταν σ’ αυτό το ατέλειωτο μπάρκο…
Γιατί μου τά ’κρυβες βρε μάνα;!
Ήταν τ’ απόγιομα της 16ης Νοέμβρη 1973, ανήμερα των γενεθλίων μου. Γινόμουν
δεκαοκτώ χρονών.
«Πού πας πάλι(!!!) γιε μου; Γύρνα πίσω! Έλα να σου πω! Σε ικετεύω…», σωριάστηκες
στο χωματόδρομο έξω απ’ το σπίτι μας. Γύρισα. Μόνο για να σε σηκώσω γλυκιά μου
μάνα, μα και για να σ’ ακούσω.
Έτσι έμαθα, ότ’ ήσουν μοναχοπαίδι γιατί οι γονείς σου δεν πρόλαβαν να ζήσουν
τη ζωή και τον έρωτά τους. Εκτελέστηκαν το 1950 απ’ το μετεμφυλιακό καθεστώς τής
Ελλάδας επί εσχάτη προδοσία… Κυβέρνηση Πλαστήρα… Κι ήταν λιγότερο από τριάντα και οι δυο…
Αντάρτες τού τιμημένου ΕΑΜ-ΕΛΑΣ πρώτα και μαχητές τού διπλοτιμημένου ΔΣΕ μετά.
Οι «νικητές», η αστική τάξη, οι πολιτικοί εκφραστές της και το Παλάτι, τούς κήρυξαν εχθρούς
τής «πατρίδας»… Των θησαυροφυλακίων τους δηλαδή.
Δέκα χρονών παιδάκι έμεινες πεντάρφανη. Σε κλείσανε σ’ ένα απ’ τα κολαστήρια, τις
γνωστές παιδουπόλεις της βασίλισσας Φρειδερίκης, που εμπνεύστηκε κι έκανε
πράξη το παιδομάζωμα, για να αναμορφώσει τα παιδιά των κομμουνιστών…
Οι χίτες και οι ταγματασφαλίτες που απολάμβαναν δόξα, τιμές και χρήμα για
την προδοσία τους ενάντια στη χώρα, σε βάλαν στο σημάδι πριν ακόμη κλείσεις τα
δεκαπέντε σου χρόνια. Για να σε σώσουν απ’ το …κληρονομικό σου κομμουνιστικό μικρόβιο,
σε βίασαν. Τρία κτήνη με τη σειρά! Επί κυβέρνησης Παπάγου…
«Τι Πλαστήρας, τι Παπάγος;», μουρμούρισες σα να μονολογούσες.
Απ’ αυτόν το βιασμό γεννήθηκα εγώ… «Μάνα, τι λες; Κι ο μπαμπάς; Ο Αρίστος μάνα…»,
σ’ έσφιξα στα μπράτσα μου, που τά ’νοιωσα να δυναμώνουν όμοια μ’ εργάτη που στύβει
την πέτρα και βγάζει λάδι για τη φαμίλια του! «Δολοφονήθηκε με φριχτά βασανιστήρια
παιδί μου απ’ τη χούντα, λίγο μετά τη σύλληψή του. Συνελήφθη στις 21 Απρίλη γιατ’ ήταν
κομμουνιστής! Κι εγώ γιε μου κομμουνίστρια είμαι», όρθωσες επιτέλους(!) πελώριο
το ανάστημά σου, μικροκαμωμένη και μόνιμα μαυροφορεμένη μάνα.
«Κάνεις λάθος κυρα-Αρίσταινα! Δεν είμαι γιος βιασμού εγώ! ‘Βιολογικός’ μου πατέρας είναι
ο κομμουνιστής Αρίστος!», σου αποκάλυψα πως ήδη ήμουν μέλος τής παράνομης
Κομμουνιστικής Νεολαίας Ελλάδας! Της ΚΝΕ!
«Περίμενε τότε λεβέντη μου!», όρμησες σπίτι και σε πέντε λεπτά ξαναβγήκες,
έχοντας βγάλει τα μαύρα…
«Μαζί θα πάμε στο Πολυτεχνείο γιε μου!!!», έχωσες καλύτερα τη φωτογραφία
τού Αρίστου στην τσέπη σου.
Εκεί, στο Πολυτεχνείο 17 Νοέμβρη 1973 πριν το ξημέρωμα, μια φασιστική σφαίρα
σ’ έσμιξε πάλι με τον Αρίστο σου…
Τό ’μαθα δυο μέρες αργότερα μάνα, που με συνέλαβε η χούντα. Μου το αποκάλυψαν
οι βασανιστές μου γελώντας σαρκαστικά. Εκεί, στα μπουντρούμια τής ασφάλειας,
την ώρα που οι σοσιαλδημοκράτες Ντερτιλήδες τού «Πλαστήρα» και οι φασίστες
Ντερτιλήδες τού «Παπάγου» με δολοφονούσαν, όπως εσένα, τον Αρίστο, τους παππούδες
και τις γιαγιάδες μου, για να προασπίσουν τον καπιταλισμό και τα κέρδη των καπιταλιστών.
Μόνο που πλέον είχαν τη μούρη τού φασιστοναζί Γεώργιου Παπαδόπουλου και των ομοίων
του. Ή μήπως τού φασιστοναζί Ιωάννη Μεταξά; Ή μήπως…
Πόσο ίδιοι είναι όλοι τους…
Ευτυχώς μάνα, οι σφαίρες των Ντερτιλίδων με πήραν ξώφαλτσα. Οι επιπτώσεις όμως απ’ τα
βασανιστήρια στο κορμί μου, με συνοδεύουν ακόμη. Αλλά δεν τους δίνω σημασία.
Όλο το νοιάξιμό μου, όπως και της νύφης σου, είναι για τα παιδιά μας! Για τα εγγόνια σου.
Για το μέλλον τους, που δεν είναι ο καπιταλισμός, αλλά ο νέος κόσμος ο σοσιαλισμός-κομμουνισμός.
Κι είμαστε όλοι κομμουνιστές μάνα, όχι όμως για συναισθηματικούς λόγους, παρότι κι αυτοί
έχουν ιερή αξία. Απλά, ξέρουμε την ταξική μας θέση.
Όπως ξέρουμε, ότι όλες οι κυβερνήσεις στα πλαίσια τού καπιταλισμού, «Δεξιές» και «Αριστερές»,
την ίδια εξουσία προσκυνάνε. Την εξουσία των μονοπωλίων. Των μεγαλοαφεντάδων.
Των καπιταλιστών.
Κι εμείς μάνα, χρειαζόμαστε τη δική μας εξουσία. Την Εργατική-Λαϊκή Εξουσία.
Το Σοσιαλισμό-Κομμουνισμό, ώστε να ζούμε χωρίς στερήσεις. Χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου
από άνθρωπο. Μόνο έτσι θ’ απολαμβάνουμε, εμείς, οι παραγωγοί όλου τού πλούτου, τον πλούτο
που παράγουμε.
Ναι μάνα, είχες απόλυτο δίκιο όταν μουρμούραγες, τι Πλαστήρας, τι Παπάγος…
Κι εγώ μάνα, δεν το μουρμουράω! Το βροντοφωνάζω!
«Τι Πλαστήρας, τι Παπάγος»;!
Κι όσοι μάνα απ’ τους σύγχρονους γκεμπελίσκους το επικαλούνται για να κατηγορήσουν
το ΚΚΕ, αν έχουν μια στάλα τσίπα πάνω τους, ας αποκαλύψουν την αλήθεια για τον Πλαστήρα.
Επειδή όμως δεν έχουν καθόλου τσίπα, την αποκαλύπτουμε εμείς μάνα. Οι κομμουνιστές!

Posted in ρήξη και ανατροπή, ταξικός πόλεμος, Δύο Ελλάδες δύο τάξεις μία λύση, Στην αντεπίθεση με λαϊκή οργάνωση με συσπείρωση στο ΚΚΕ | Με ετικέτα: , , | 1 Comment »

Σχόλιο του Γραφείου Τύπου του Κ.Κ.Ε για το μήνυμα Σαμαρά

Posted by redship στο 30 Οκτωβρίου , 2012

 

 

 

Στο εκβιαστικό – τρομοκρατικό μήνυμα του πρωθυπουργού, το ΚΚΕ

καλεί το λαό να απαντήσει περήφανα, μαζικά, αγωνιστικά και άμεσα,

αξιοποιώντας όλες τις μορφές πάλης. Ο πανεργατικός – παλλαϊκός

ξεσηκωμός για την καταψήφιση των μέτρων πρέπει να γίνει η αφετηρία

της λαϊκής αντεπίθεσης για αποδέσμευση από την ΕΕ, κοινωνικοποίηση

των μονοπωλίων και μονομερή διαγραφή του χρέους.

Posted in Δύο Ελλάδες δύο τάξεις μία λύση, Στην αντεπίθεση με λαϊκή οργάνωση με συσπείρωση στο ΚΚΕ, η "δημοκρατία" των αστών, η με το κεφάλαιο η με τους εργάτες, κκε | Με ετικέτα: , , | 3 Σχόλια »

Συλλαλητήρια ΠΑΜΕ ενάντια σε ΕΕ-Κυβέρνηση-Κεφάλαιο

Posted by redship στο 10 Οκτωβρίου , 2012

Posted in Π.Α.ΜΕ, Στην αντεπίθεση με λαϊκή οργάνωση με συσπείρωση στο ΚΚΕ | Με ετικέτα: , , , , | 1 Comment »

ΠΑΜΕ/ΚΚΕ-Κόντρα στην απαγόρευση συνάθροισης

Posted by redship στο 8 Οκτωβρίου , 2012

Π.Α.ΜΕ.: Η επίδειξη πυγμής της κυβέρνησης για την απαγόρευση των διαδηλώσεων δε θα περάσει 
Η επίδειξη πυγμής που επιχειρεί να δείξει η κυβέρνηση μπροστά στο ερχομό της Μέρκελ στη χώρα μας, για να προστατεύσει τους εκπροσώπους των μεγάλων επιχειρηματικών συμφερόντων, την κερδοφορία τους απαγορεύοντας τις διαδηλώσεις δεν θα περάσει. Η καλύτερη απάντηση της εργατικής τάξης, των ανέργων, των συνταξιούχων,τ ων αυτοαπασχολούμενων, των γυναικών, της νεολαίας είναι η μαζική, μαχητική συμμετοχή τους στην συγκέντρωση στην Ομόνοια στις 1μ.μ. Το ΠΑΜΕ καλεί τα συνδικάτα, τους μαζικούς φορείς μέχρι την τελευταία στιγμή να συζητήσουν με τους εργαζόμενους, τα λαϊκά στρώματα την οργανωμένη συμμετοχή στην συγκέντρωση στην Ομόνοια στις 13.00 μ.μ.
Η Εκτελεστική Γραμματεία
KKE: Ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου για τον αυταρχισμό και τα μέτρα αστυνομοκρατίας 
08/10/12
Το ΚΚΕ καταγγέλλει την επίδειξη πυγμής εναντίον του λαού από την κυβέρνηση της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ και της ΔΗΜΑΡ. Είναι γελασμένοι όσοι νομίζουν ότι με τον εντεινόμενο αυταρχισμό του κράτους και των μηχανισμών του θα κάμψουν τη δίκαιη λαϊκή οργή. Τα μέτρα αστυνομοκρατίας ενόψει της επίσκεψης Μέρκελ πρέπει να πάρουν την απαιτούμενη απάντηση με τη συμμετοχή χιλιάδων και χιλιάδων στις ταξικές συγκεντρώσεις του ΠΑΜΕ που χτυπάνε στην καρδιά την αντιλαϊκή πολιτική.

Πηγή: Fadomduck. Βίντεο via Ταξική Αντεπίθεση.

 

 

 

 

 

 

Posted in ταξικός πόλεμος, Στην αντεπίθεση με λαϊκή οργάνωση με συσπείρωση στο ΚΚΕ | Με ετικέτα: , , | 1 Comment »

Δυναμικές μαζικές συγκεντρώσεις του ΚΚΕ

Posted by redship στο 5 Οκτωβρίου , 2012

 

 

 

 

 

 

 

 

Συγκεντρώσεις σε 60 πόλεις σε όλη την Ελλάδα.
Αλέκα Παπαρήγα: Οι εργαζόμενοι να μπλοκάρουν πάση θυσία και με οποιονδήποτε τρόπο τα μέτρα

 

 

Posted in Στην αντεπίθεση με λαϊκή οργάνωση με συσπείρωση στο ΚΚΕ, Σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα! | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

Αύριο όλοι στους δρόμους με το ΚΚΕ

Posted by redship στο 3 Οκτωβρίου , 2012

ΕΡΓΑΤΙΚΟ – ΛΑΪΚΟ ΜΠΛΟΚΟ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΛΑΪΚΗ ΕΠΙΘΕΣΗ

Συγκεντρώσεις και άλλες κινητοποιήσεις, με αφορμή την κατάθεση στη Βουλή του προσχεδίου του προϋπολογισμού από συγκυβέρνηση και τρόικα

Στο πραγματικό δίλημμα «με τα μονοπώλια ή με το λαό», μόνο το ΚΚΕ με συνέπεια στέκεται στο πλευρό του λαού με πράξεις, όχι με παχιά λόγια
Συγκεντρώσεις και διαδηλώσεις διοργανώνει το ΚΚΕ σε όλη τη χώρα αύριο, Πέμπτη 4 Οκτώβρη, καλώντας το λαό να αποδοκιμάσει μαζικά και να αντιπαλέψει τα βάρβαρα μέτρα που η κυβέρνηση του κεφαλαίου και η τρόικα φέρνουν άμεσα για ψήφιση στη Βουλή. Οι συγκεντρώσεις διοργανώνονται με αφορμή την κατάθεση στη Βουλή του προσχεδίου του προϋπολογισμού για το 2013, στον οποίο περιέχεται μεγάλο μέρος των περικοπών που σχεδιάζονται για την επόμενη διετία σε μισθούς, συντάξεις, κοινωνικά επιδόματα, δαπάνες για Υγεία – Πρόνοια, βουλιάζοντας τη λαϊκή οικογένεια βαθύτερα στη φτώχεια.

Στον ίδιο προϋπολογισμό, συγκυβέρνηση και τρόικα έχουν προβλέψει έσοδα εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ μόνο για το 2013 από ένα νέο κύμα φοροαφαίμαξης του λαού, ταυτόχρονα με την παραπέρα φοροαπαλλαγή του κεφαλαίου, στο όνομα του να ενθαρρυνθούν οι επενδύσεις. Είναι φανερό ότι το προσχέδιο του προϋπολογισμού δεν είναι παρά η τροχιοδεικτική βολή για τα χειρότερα που περιμένουν το λαό, αν τώρα δεν πάρει την υπόθεση στα χέρια του. Αν μαζί με τα συνδικάτα, τα σωματεία, τους συλλόγους, τους φορείς, μαζί με τις δυνάμεις της λαϊκής συμμαχίας δε στήσει εργατικό – λαϊκό μπλόκο στα μέτρα.

Οι εξελίξεις επαληθεύουν ακόμα την αναγκαιότητα να στηρίξει το εργατικό – λαϊκό κίνημα την πρόταση νόμου που κατέθεσε το ΚΚΕ, με την οποία ζητάει την κατάργηση των μνημονίων, των δανειακών συμβάσεων, των εφαρμοστικών νόμων και του μεσοπρόθεσμου. Η στήριξη της πρότασης του ΚΚΕ αποτελεί προϋπόθεση σήμερα για να ανακουφιστεί ο λαός από τα δεινά που του φορτώνει η αστική διαχείριση της κρίσης. Είναι, ταυτόχρονα, κρίκος που μπορεί να δώσει ώθηση στην πάλη του λαού, στη ριζοσπαστικοποίηση και πολιτικοποίηση των αγώνων, ενάντια στη στρατηγική των μονοπωλίων και των κομμάτων του.

Στο πραγματικό δίλημμα «με τα μονοπώλια ή με το λαό», μόνο το ΚΚΕ με συνέπεια στέκεται στο πλευρό του λαού με πράξεις, όχι με παχιά λόγια. Τα μνημόνια των καπιταλιστών, της ΕΕ και του ΔΝΤ θα τα ανατρέψει η οργανωμένη, μαζική, πολιτική πάλη της εργατικής τάξης, του εργαζόμενου λαού και όχι τα κόμματα της πλουτοκρατίας.

 

 

Στη Θεσσαλονίκη, συγκεντρώσεις του ΚΚΕ θα γίνουν αύριο Πέμπτη στα εξής σημεία:

Στις 7 μ.μ., στο Αγαλμα Βενιζέλου.

Στις 7 μ.μ., στη διασταύρωση Μπότσαρη και Παπαναστασίου.

Στις 6.30 μ.μ., στο Δημαρχείο Σταυρούπολης (Παύλου Μελά).

Posted in πολιτικη, ρήξη και ανατροπή, ριζασπάστης, στα ρουθούνια τους, Η απειθαρχία και η ανυπακοή είναι πλέον ο μόνος δρόμος για το λαό μας, Στην αντεπίθεση με λαϊκή οργάνωση με συσπείρωση στο ΚΚΕ | Με ετικέτα: , , | 2 Σχόλια »

ΑΜΕΣΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΚΚΕ ΣΤΙΣ ΠΡΟΚΛΗΣΕΙΣ ΧΡΥΣΑΥΓΙΤΩΝ ΣΤΗ ΝΙΚΑΙΑ

Posted by redship στο 3 Ιουλίου , 2012

Κλιμάκιο με επικεφαλής τη βουλευτή Δ. Μανωλάκου συζήτησε για τις πραγματικές αιτίες της κρίσης και το ρόλο της φασιστικής οργάνωσης στην τρομοκράτηση και τον αποπροσανατολισμό του λαού

Από την περιοδεία στα μικρομάγαζα της Νίκαιας

Στο πλευρό των μεταναστών που διατηρούν καταστήματα στους δρόμους γύρω από την πλατεία του Αγίου Νικολάου της Νίκαιας, αλλά και όλων των αυτοαπασχολούμενων της περιοχής, που βιώνουν από πρώτο χέρι τις συνέπειες της βαθιάς κρίσης, βρέθηκε το περασμένο Σάββατο το πρωί κλιμάκιο του ΚΚΕ με επικεφαλής τη Διαμάντω Μανωλάκου,μέλος της ΚΕ και βουλευτή του Κόμματος.Αφορμή για την περιοδεία έδωσε το πρόσφατο περιστατικό στην περιοχή, όπου ομάδες φασιστοειδών της «Χρυσής Αυγής» επιτέθηκαν σε μετανάστες που διατηρούν καταστήματα στην πλατεία Αγίου Νικολάου και στο Ρέντη και απαιτούσαν με διορία 15 ημερών να τα κλείσουν και να φύγουν. Παράλληλα χτυπούσαν πόρτες, ζητώντας ονόματα ιδιοκτητών που νοικιάζουν σπίτια και μαγαζιά σε μετανάστες! Ολα αυτά, σύμφωνα με αυτόπτες μάρτυρες, κάτω από το βλέμμα δυνάμεων της ΕΛ.ΑΣ. που τους «επιτηρούσαν» διακριτικά.

Η Διαμάντω Μανωλάκου επισκέφτηκε πολλά από τα μαγαζιά μεταναστών και αφού τους εξέφρασε τη συμπαράσταση του ΚΚΕ, τους κάλεσε να μην φοβούνται και να συνεχίσουν να ζουν και να εργάζονται όπως πριν. Μιλώντας με Ελληνες καταστηματάρχες, τους εξήγησε πως αιτία της μείωσης του τζίρου τους δεν είναι οι μετανάστες, αλλά η φιλομονοπωλιακή πολιτική της ΕΕ και των κομμάτων της, που ευνοεί τα ντόπια και ξένα μεγαθήρια, αφήνοντας τους μικρούς να σβήνουν στην ψάθα.

Χαρακτηριστική ήταν η αγανάκτηση πολλών καταστηματαρχών από τη δράση των φασιστοειδών στην περιοχή καθώς, όπως έλεγαν, ο φόβος που καλλιεργούν αποτρέπει τον κόσμο να κυκλοφορεί στους δρόμους και να ψωνίζει από τα μαγαζιά. Παράλληλα, εξέφραζαν την ικανοποίησή τους που «το ΚΚΕ είναι στους δρόμους και αγωνίζεται για όλα».

Στην εξόρμηση μοιράστηκε πλατιά η ανακοίνωση – καταγγελία της Αχτιδικής Επιτροπής Κοκκινιάς – Κορυδαλλού – Ρέντη του ΚΚΕ η οποία καταγγέλλει τις επιθέσεις των Χρυσαυγιτών και επισημαίνει: «Ο κοκκινιώτικος λαός, οι εργαζόμενοι του Ρέντη έχουν ζήσει στο πετσί τους την προσφυγιά και την ξαναζούν και σήμερα. Είναι χαραγμένη στην μνήμη τους η δράση των ταγματασφαλιτών με τους εκατοντάδες δολοφονημένους Κοκκινιώτες στο μπλόκο της Κοκκινιάς.

Αυτές οι ομάδες είναι ιδεολογικοί απόγονοι αυτών που γκετοποίησαν την Κοκκινιά μετά την μικρασιατική καταστροφή, απειλούσαν και επιτίθονταν στους πρόσφυγες και τους αποκαλούσαν Τουρκόσπορους. Γι’ αυτό ο λαός μας πρέπει να τους απομονώσει και να μην επιτρέψει να εκμεταλλεύονται τη δίκαιη αγανάκτησή του για τις συνθήκες διαβίωσής του που συνεχώς χειροτερεύουν. Για τη θύελλα των αντεργατικών μέτρων που τσακίζουν τη ζωή του.

Οι «Χρυσαυγίτες» που σήμερα κυνηγούν τους μετανάστες, είναι οι ίδιοι που παίζουν το ρόλο του μαντρόσκυλου της εργοδοσίας ενάντια σε όποιον αγωνίζεται. Κάνουν τους παλικαράδες στους αδύναμους και σκύβουν ευλαβικά το κεφάλι στα καλέσματα της πλουτοκρατίας. Βγάζουν λάδι την πολιτική του κεφαλαίου, που είναι η αιτία της μαζικής μετανάστευσης και κερδίζει δισεκατομμύρια από την εκμετάλλευσή τους.

Καμία ανοχή στα τρομοκρατικά χτυπήματα μίσους και ξενοφοβίας. Να τοποθετήσουμε τη «Χρυσή Αυγή» εκεί που της αξίζει, στο περιθώριο της πολιτικής και κοινωνικής ζωής».

Τέλος, η ανακοίνωση καλεί τους εργαζόμενους και κάθε λαϊκή οικογένεια, μέσα από το οργανωμένο κίνημα στους τόπους δουλειάς, τα σωματεία και το ΠΑΜΕ, στις γειτονιές με τις Λαϊκές Επιτροπές, να βάλει εμπόδια στη βάρβαρη αντιλαϊκή πολιτική, για να δυναμώσει η ελπίδα της οργανωμένης απάντησης, της αλληλεγγύης, της αντεπίθεσης.

από τον ριζοσπάστη

Posted in Στην αντεπίθεση με λαϊκή οργάνωση με συσπείρωση στο ΚΚΕ, ο φασισμός δεν έρχεται απ΄το μέλλον, ο βιασμός της ανθρωπότητας | Με ετικέτα: , | 1 Comment »

Το ΚΚΕ ελπίδα και αποκούμπι του λαού

Posted by redship στο 24 Ιουνίου , 2012

από  τον  ριζοσπάστη
Ποια είναι τα στοιχεία που θα καθορίσουν τις εξελίξεις το επόμενο διάστημα;
  • Πρώτον, η καπιταλιστική κρίση στην ΕΕ και στην Ευρωζώνη που βαθαίνει, κυρίως σε Ισπανία και Ιταλία, πυροδοτώντας νέα αδιέξοδα στην αστική διαχείριση και σενάρια για μια «διαφορετική» ΕΕ, μικρότερη ή πολλών, διαφορετικών «ταχυτήτων». Η Σύνοδος Κορυφής, τη βδομάδα που έρχεται, θα επιβεβαιώσει ότι ο «άλλος αέρας» που πνέει στην ΕΕ είναι κοπανιστός για τους λαούς και ότι το «Σύμφωνο για την ανάπτυξη» που προωθείται, όχι μόνο δεν αναιρεί τη σκληρή λιτότητα, αλλά έρχεται να ενισχύσει το κεφάλαιο με νέα προνόμια και χρήμα, να το θωρακίσει πιο αποτελεσματικά απέναντι στα λαϊκά κινήματα.
  • Δεύτερον, η διακηρυγμένη θέση της συγκυβέρνησης, του ΣΥΡΙΖΑ και των άλλων κομμάτων να πολιτευτούν με στρατηγική το «πάση θυσία στο ευρώ και την ΕΕ». ΝΔ – ΠΑΣΟΚ – ΔΗΜΑΡ διακηρύττουν την πρόθεσή τους να προχωρήσουν το σύνολο των αντιδραστικών μεταρρυθμίσεων που προβλέπουν οι συμφωνίες με την τρόικα και ξεκαθαρίζουν ότι η όποια «αναδιαπραγμάτευση» του μνημονίου θα διατηρήσει αυτούσιους τους στόχους για τη δημοσιονομική προσαρμογή και την ανταγωνιστικότητα της ελληνικής καπιταλιστικής οικονομίας. Από την πλευρά του, ο ΣΥΡΙΖΑ εγγυάται για «υπεύθυνη αντιπολίτευση» και καλεί το λαό να δείξει ανοχή στη νέα συγκυβέρνηση.

Τι σημαίνουν όλα τα παραπάνω για το λαό; Οτι σε σύντομο χρονικό διάστημα, ακόμα και οι ελάχιστες προσδοκίες που συνειδητά καλλιέργησαν προεκλογικά τα κόμματα του «ευρωμονόδρομου» για να του κλέψουν την ψήφο θα αποδειχτούν φρούδες. Οτι η πορεία των αντιλαϊκών μέτρων και περικοπών είναι μη αναστρέψιμη στο πλαίσιο της αστικής διαχείρισης, ανεξάρτητα από τις μανούβρες που θα επιχειρήσει η κυβέρνηση και στην Ελλάδα, για να διασκεδάσει την αντιλαϊκή αγανάκτηση. Σε τελική ανάλυση, το επόμενο διάστημα θα φανεί πιο καθαρά ότι η διέξοδος από την κρίση δεν μπορεί να είναι και υπέρ των μονοπωλίων και υπέρ του λαού.

Αρνητικό αποτέλεσμα για το λαό

Οπως εκτίμησε η ΚΕ του ΚΚΕ, το αποτέλεσμα των εκλογών της 17ης Ιούνη ήταν αρνητικό για το λαό. Οι μεγάλες απώλειες του ΚΚΕ, η αύξηση της ΝΔ, που την έφερε πρώτο κόμμα και βάση για το σχηματισμό κυβέρνησης συνεργασίας, η αύξηση του ΣΥΡΙΖΑ, ενώ αποκαλύφθηκε η διαχειριστική λογική του και, τέλος, η σταθεροποίηση της εκλογικής δύναμης της φασιστικής «Χρυσής Αυγής» στοιχειοθετούν την εκτίμηση της ΚΕ. Μετά τις εκλογές, ο λαός και το κίνημα βρίσκονται αντικειμενικά σε χειρότερη θέση, αφού η κάλπη κατάπιε στην κυριολεξία τα όποια σκιρτήματα ριζοσπαστισμού καταγράφηκαν το προηγούμενο διάστημα.

Στις νέες συνθήκες, η ιστορική και σύγχρονη πείρα που διαθέτει το ΚΚΕ, η ικανότητα αντοχής και αγωνιστικής προσαρμογής του Κόμματος σε συνθήκες απότομης ανόδου αλλά και πισωγυρίσματος του εργατικού κινήματος, η ικανότητα να συνδυάζει τα άμεσα και γενικότερα αιτήματα, να ενοποιεί αγωνιστικές δυνάμεις σε ενιαίο πολιτικό στόχο, είναι πολύτιμα για το λαό, ο οποίος σύντομα θα βρεθεί μπροστά σε νέα δεινά.

Δίπλα στα παραπάνω, η ελπίδα και η αγωνιστική ανάταση είναι θέμα και προσωπικής ευθύνης του καθένα και της καθεμιάς που ακολουθούν το δρόμο του ριζοσπαστισμού, έχουν αριστερή πολιτική σκέψη. Πριν απ’ όλα, είναι ζήτημα ευθύνης της εργατικής τάξης.

Το ΚΚΕ σημειώνει στην πρώτη εκτίμηση της ΚΕ για το εκλογικό αποτέλεσμα της 17ης Ιούνη: «Το ΚΚΕ θα παλέψει και θα επιδιώξει να συναντηθεί με τις ριζοσπαστικές εργατικές λαϊκές δυνάμεις, ώστε να μη χρεωθεί και να μην πληρώσει ο λαός την πολιτική χρεοκοπία της κυβέρνησης που ετοιμάζεται να σχηματισθεί. Να μη χαθεί η ελπίδα, να αποκτήσει δύναμη ο λαός, να παρεμποδίσει νέα μέτρα, να παλέψει για παραχωρήσεις, να κατακτήσει τη δική του εξουσία. Στο επίκεντρο της προσοχής του είναι η εργατική τάξη, τα φτωχά λαϊκά στρώματα, οι νέες ηλικίες, οι γυναίκες.

Για να αντιμετωπιστεί το κύμα της απογοήτευσης από τη συνέχιση της αντιλαϊκής πολιτικής. Για να αποτραπεί να κυριαρχήσει ο φόβος και η απογοήτευση, να μη σταθεροποιηθεί ένα αντιδραστικό πολιτικό σκηνικό στο φόντο των κοινοβουλευτικών αυταπατών, σε συνθήκες εμβάθυνσης της οικονομικής καπιταλιστικής κρίσης, οξυμένων ενδοϊμπεριαλιστικών ανταγωνισμών».

Νέα καθήκοντα στη δράση

Με δεδομένα τα παραπάνω, το ΚΚΕ καθόρισε τα νέα καθήκοντα στη δράση για το αμέσως επόμενο διάστημα. Οπως αναφέρεται στην Απόφαση της ΚΕ:

α. «Θα δώσει τη μάχη μαζί με το λαό και τη νεολαία να μη χρησιμοποιηθεί ελληνικό έδαφος, να μην υπάρξει ελληνική συμμετοχή στον πόλεμο κατά της Συρίας και του Ιράν που ετοιμάζεται ίσως μετά τις αμερικανικές εκλογές». Η λυσσασμένη προσπάθεια του κεφαλαίου να βρει διέξοδο από την κρίση, οι ανταγωνισμοί που οξύνονται για τους δρόμους και τις πηγές ενέργειας, οι ανακατατάξεις στην ιμπεριαλιστική πυραμίδα, που οφείλονται και στην κρίση, πυροδοτούν την κατάσταση στην περιοχή μας. Συρία και Ιράν βρίσκονται στο στόχαστρο των ιμπεριαλιστών, που χρησιμοποιούν σαν πρόσχημα τα αντιλαϊκά καθεστώτα για να οργανώσουν επέμβαση. Οι ελληνικές αστικές κυβερνήσεις είναι δεσμευμένες στο ΝΑΤΟ και την ευρωπαϊκή λυκοσυμμαχία, γι’ αυτό θα τηρήσουν τις συμβατικές υποχρεώσεις τους σε περίπτωση πολέμου. Το ίδιο όμως ισχύει και για τον ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος λεονταρίζει αντιΝΑΤΟικά, αλλά δε δεσμεύτηκε ότι ως κυβέρνηση θα αρνηθεί οποιαδήποτε συμμετοχή στον πόλεμο, ενώ τάσσεται υπέρ των επεμβάσεων με την ομπρέλα του ΟΗΕ για «ανθρωπιστικούς» τάχα λόγους. Η στάση όλων απέναντι στους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς δείχνει ότι την κρίσιμη ώρα θα δεχτούν να γίνει ο ελληνικός λαός θύτης και θύμα. Το ΚΚΕ, το μόνο κόμμα με αντιιμπεριαλιστική στρατηγική, που παλεύει για αποδέσμευση της χώρας από την ΕΕ και το ΝΑΤΟ, θα βρεθεί στην πρώτη γραμμή, για να μη ματώσουν τα χέρια τους παιδιά του ελληνικού λαού, να μη βρουν οι ιμπεριαλιστές ορμητήριο στην Ελλάδα για τα βρώμικα σχέδιά τους.
β. «Το ΚΚΕ, με συμπαγή Κοινοβουλευτική Ομάδα, θα καταθέτει και σχέδια νόμου και τροποποιήσεις για καίρια λαϊκά προβλήματα. Ανάμεσα στα πρώτα θα είναι η κατάργηση των μνημονίων, της δανειακής σύμβασης και όλων των σχετικών νόμων που πέρασαν από την προηγούμενη Βουλή στο μεσοδιάστημα». Ο λαός έχει πείρα. Το ΚΚΕ κατέθεσε και στις προηγούμενες κοινοβουλευτικές περιόδους δεκάδες σχέδια νόμου για την ουσιαστική προστασία των ανέργων, για την απαλλαγή των λαϊκών νοικοκυριών από δυσβάσταχτα χρέη, για την κατοχύρωση και βελτίωση των ασφαλιστικών δικαιωμάτων εργαζομένων και αυτοαπασχολούμενων, για τη μονιμοποίηση όλων των συμβασιούχων και την κατάργηση των ελαστικών μορφών απασχόλησης, για την προστασία των αποθεματικών των Ταμείων, για την κατάργηση της βουλευτικής σύνταξης και άλλα. Στο σύνολό τους, είτε απορρίφθηκαν από την πλειοψηφία της Βουλής, με το αιτιολογικό ότι είναι ενάντια στην κοινοτική νομοθεσία και στα συμφέροντα της ντόπιας πλουτοκρατίας, είτε δεν μπήκαν καν σε συζήτηση. Στο νέο Κοινοβούλιο, που θα μοιάζει με κινούμενη άμμο, το ΚΚΕ θα πρωτοστατήσει για την υπεράσπιση των λαϊκών συμφερόντων, το ξεσκέπασμα των άλλων δυνάμεων.

Posted in Στην αντεπίθεση με λαϊκή οργάνωση με συσπείρωση στο ΚΚΕ | Με ετικέτα: | Leave a Comment »

Το τελευταίο ίχνος αξιοπρέπειας

Posted by redship στο 16 Ιουνίου , 2012

 

1.Η δύναμη του ονόματος και μόνο του ΚΚΕ καθιστά αξιοπεριφρόνητη τη σκλάβα πραγματικότητα αφαιρώντας της κάθε προστακτική ιδιότητα εις βάρος μας.

2. Από τη στιγμή που συνέδεσαν τη μοίρα τους με το κίνημα, οι σύντροφοι, κατάφεραν να μη λειτουργήσουν τα λόγια του Γιάκομπ Μπούρκχαρντ: «Οταν η φαντασία ακολουθεί υποθέσεις, δεν αργεί να χαθεί στην άβυσσο».

3. Απαράλλακτα μένουν απέναντί μας όσοι υπηρετούν το θέαμα, όσοι συμμετέχουν σ’ αυτή την παράλογη συνωμοσία ενάντια στις ιδέες του μαρξισμού.

4. Ο μαρξισμός δικάζεται από το σύνολο της λεγόμενης έγκριτης δημοσιογραφίας, που έχει μετατραπεί σε σώμα ενόρκων.

5. Δεν είμαστε κίνημα λόγω μιας αφηρημένης ηθικής υποχρέωσης ή γιατί έχουμε ένα θρησκευτικό χόμπι. Είμαστε εδώ με τη θέλησή μας για να καταστρέψουμε ό,τι μας ακυρώνει, για να αναβάλουμε τις αλλεπάλληλες πτώσεις μας, για να βάλουμε τέλος στην ασυναρτησία του θανάτου.

6. Το αγαπημένο παιχνίδι των Ευρωπαίων είναι «στάχτη στα μάτια». Οσοι Ελληνες συμμετέχουν στο παιχνίδι, συνεχίζουν σαν στρατιωτάκια αμίλητα να βαδίζουν προς το κέντρο της Ευρώπης, αυτόν τον οικογενειακό τάφο.

7. Τούτες οι εκλογές είναι ηθικά χρεοκοπημένες. Από τη στιγμή που ο πολίτης κυκλοφορεί ως τρελός Αχιλλέας επιδεικνύοντας τη φτέρνα του στο σύστημα της αδιάκοπης εξαπάτησης, του είναι αδύνατον να ζήσει.

8. Παρακολουθώντας τα αλλεπάλληλα παραληρήματα με μορφή εγκεφαλικών της κυρίας Μπακογιάννη, κατάλαβα ότι η πτώση μας είναι μεγάλη. Σ’ αυτόν τον έρημο πλανήτη η Ντόρα δεν σέβεται κανέναν άλλο παρά τον εαυτό της. Σ’ αυτό οφείλεται η εδραιωμένη πεποίθησή της ότι κάποτε θα μας κυβερνήσει. Είναι μοχθηρό ζώο και όχι πολιτικό, ως όφειλε. Αντιπροσωπεύει τον παροξυσμό της οικογένειάς της, που έχει αποτύχει παντού παταγωδώς. Να μιλήσουμε για αξιοπρέπεια; Πώς; Μαζί με την κάμηλο η Ντόρα κατάπιε κι έναν Σαμαρά.

9. Οι συμπολίτες μας που αυτοκτονούν, μας παίρνουν μαζί τους, είτε το θέλουμε είτε όχι. Είμαστε η τελευταία εικόνα του κόσμου την οποία η τρομερή χειρονομία τους επιθυμεί να βυθίσει στη λησμονιά. Μέσα στην εικόνα βρίσκονται και οι ηθικοί αυτουργοί της αυτοχειρίας, το ίδιο θλιμμένοι, ανίατα φιλάνθρωποι, ανερυθρίαστα μεταφέρουν το πένθος μας χωρίς να έχουν τίποτα να χάσουν. Αυτά σκεφτόμουν και δίχως να το καταλάβω είχα φτάσει μπροστά στην Ακαδημία Αθηνών. Μέσα της σαπίζουν αρκετοί πνευματικοί άνθρωποι. Διευρύνουν, λένε οι ίδιοι, το ψυχοερευνητικό τους πεδίο μέσα στους τέσσερις τοίχους. Σαπίζουν στεφανωμένοι, αλλά ούτε να πεθάνουν δεν μπορούν.

 

Του
Γιώργου ΚΑΚΟΥΛΙΔΗ

Posted in πολιτικη, ρήξη και ανατροπή, ταξικός πόλεμος, Δύο Ελλάδες δύο τάξεις μία λύση, Στην αντεπίθεση με λαϊκή οργάνωση με συσπείρωση στο ΚΚΕ | Με ετικέτα: , , | 1 Comment »

η προεκλογική συγκέντρωση του ΚΚΕ στην Αθήνα – 15 Ιούνη

Posted by redship στο 16 Ιουνίου , 2012

 

Posted in ρήξη και ανατροπή, ταξικός πόλεμος, ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Αλέκα Παπαρήγα, Στην αντεπίθεση με λαϊκή οργάνωση με συσπείρωση στο ΚΚΕ, Τώρα με το ΚΚΕ. | Με ετικέτα: , , , | 1 Comment »

ΓΙΑΤΙ ΚΚΕ ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ ΤΩΡΑ;

Posted by redship στο 15 Ιουνίου , 2012

Γιατί ΚΚΕ και γιατί τώρα – 10 λόγοι για να ψηφίσεις ΚΚΕ.
Άρθρο του Νικόλαου Μόττα * (αναδημοσίευση από το http://www.palmografos.com)
Καθώς οι εκλογές της 17ης Ιουνίου πλησιάζουν αυξάνονται ολοένα και περισσότερο τα εκβιαστικά διλήμματα που το πολιτικό σύστημα θέτει στους πολίτες: Παραμονή ή έξοδος απ’ την ευρωζώνη; Ευρωπαϊκή Ένωση ή χάος; Μνημόνιο ή χρεωκοπία; Αυτό δεν προκαλεί εντύπωση. Όταν βρίσκεται με την πλάτη στον τοίχο η αστική δημοκρατία συνηθίζει να θέτει τρομοκρατικά διλήμματα στον ψηφοφόρο με σκοπό να τον κρατήσει «στο μαντρί» του καπιταλιστικού εποικοδομήματος. Να τον εκφοβίσει ή να του δημιουργήσει αυταπάτες.
Ο πολίτης οφείλει να προσέλθει στις κάλπες χωρίς φόβο και αυταπάτες. Γνωρίζοντας ότι έχει να επιλέξει μεταξύ 22 πολιτικών σχηματισμών – έχοντας όμως επί της ουσίας μπροστά του δύο μόνο δρόμους. Ο ένας είναι αυτός που προτείνει το αστικό πολιτικό εποικοδόμημα στο σύνολο του, με τις όποιες μικρές ή μεγαλύτερες διαφοροποιήσεις του. Ο άλλος είναι αυτός που «δείχνει» το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας – ο δρόμος της χειραφέτησης του λαού απ’ τις δυνάμεις του Κεφαλαίου, της λαϊκής εξουσίας που κοινωνικοποιεί τον πλούτο παίρνοντας στα χέρια της τα μέσα παραγωγής της χώρας. Αυτό το επιχείρημα πιθανώς να ακούγεται γενικόλογο σε κάποιους. «Για ποιούς λόγους να στηρίξω το ΚΚΕ;» είναι μια ερώτηση που έχω ακούσει τελευταία σε φιλικές συζητήσεις για τις επερχόμενες εκλογές. Ιδού λοιπόν:
1. Διότι η ουσία της κρίσης που ζούμε δεν είναι αποκλειστικά ούτε κρίση χρέους, ούτε κρίση του ευρώ, ούτε γενικά και αόριστα πολιτική κρίση. Είναι κρίση του ίδιου του καπιταλισμού. Έχουν περάσει 160 χρόνια από τότε που ο Μαρξ προέβλεψε τις εγγενείς αδυναμίες του καπιταλιστικού οικονομικού μοντέλου οι οποίες το αναγκάζουν να δημιουργεί ανα τακτά χρονικά διαστήματα κρίσεις υπερσυσσώρευσης κεφαλαίου. Το ερώτημα λοιπόν που προκύπτει είναι το εξής: Θέλουμε διαχείρηση ή ανατροπή του καπιταλιστικού συστήματος; Στην διαχείρηση της καπιταλιστικής κρίσης έχουν επενδύσει οι κυρίαρχες πολιτικές δυνάμεις (ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ, Ανεξ. Έλληνες, ΔΗΜ.ΑΡ κ.α) παρά τις όποιες προγραμματικές διαφορές τους.
2. Διότι τα μνημόνια δεν είναι η «μήτρα» της κρίσης αλλά παράγωγα της. Οι δανειακές συμβάσεις που υπέγραψε η Ελλάδα εμπεριέχουν όρους (μείωση μισθών/συντάξεων, ιδιωτικοποιήσεις, ξεπούλημα εθνικής περιουσίας κλπ.) που αποτελούν σταθερή οικονομική πολιτική της Ε.Ε. (προβλέπονται στην Συνθήκη της Λισαβώνας). Στο πλαίσιο της φιλελεύθερης οικονομίας και του ανταγωνισμού της με άλλες οικονομικές υπερδυνάμεις (Κίνα, ΗΠΑ) η Ε.Ε. είναι υποχρεωμένη να μειώνει συνεχώς το κόστος παραγωγής (άρα περικοπές μισθών, φτηνό εργατικό δυναμικό) προς όφελος της ανταγωνιστικότητας της. Αυτή η πολιτική παραμένει σταθερή από το 1992 όταν και υπογράφτηκε η Συνθήκη του Μάαστριχτ. Η κρίση αποτέλεσε την «χρυσή ευκαιρία» για την υπογραφή μνημονίων που θα δικαιολογούσαν τη βαρβαρότητα των προαποφασισμένων μέτρων.

3. Διότι έχει δικαιωθεί πλήρως στις προβλέψεις του για την επερχόμενη θύελλα, την κρίση, τη λιτότητα και τα βάρβαρα μέτρα που πλήττουν την κοινωνία. Το Μάρτιο του 1994, δύο χρόνια μετά την κύρωση της συνθήκης του Μάαστριχτ από την πλειοψηφία της ελληνικής Βουλής (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΠΟΛ.ΑΝ., Συνασπισμός), ο «Ριζοσπάστης» κυκλοφόρησε ένθετο με τίτλο «Λευκή Βίβλος: η επιχείρηση επιστροφής στον εργασιακό μεσαίωνα». Η «Λευκή Βίβλος» ήταν η βασική οικονομική γραμμή στις ράγες της οποίας το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Κοπενχάγης (1993) καλούσε την Ε.Ε. να κινηθεί. Το ένθετο της εφημερίδας κωδικοποιούσε τότε τα αντεργατικά μέτρα: «Σε κίνδυνο το 8ωρο», «στο στόχαστρο κοινωνική ασφάλιση και επιδόματα», «υπό κατάργηση οι συλλογικές συμβάσεις», «απολύσεις χωρίς όρια και χωρίς αποζημίωση». Αυτά που τότε ίσως να έμοιαζαν εξωπραγματικά, σήμερα επιβεβαιώνονται και με το παραπάνω. Το σύνθημα «έρχεται θύελλα», με το οποίο συχνά η ηγεσία του ΚΚΕ έχει προειδοποιήσει το λαό για τα επερχόμενα μέτρα, ηχεί μονότονα στα αυτιά ορισμένων. Τα γεγονότα όμως έρχονται να επιβεβαιώσουν την ορθότητα της προειδοποίησης. Τρία απλά παραδείγματα:
α) «Ριζοσπάστης», 27 Μαρτίου 1997: «Ασφαλιστικά-Εργασιακά Δικαιώματα. Έρχεται Θύελλα: Η κυβέρνηση επιχειρεί κατεδάφιση της κοινωνικής ασφάλισης και πλήρη αποδιάρθρωση των εργασιακών σχέσεων, μέσω των «Τοπικών Συμφώνων Απασχόλησης». Επίκειται αύξηση ορίου συνταξιοδότησης, αποδεκατισμός των συντάξεων, αύξηση εισφορών, κατάργηση του θεσμού βαρέων και ανθυγιεινών».
β) «Ριζοσπάστης», 6 Μαρτίου 2004: «Σύνοδος ΕΚΟΦΙΝ. Έρχονται νέες θύελλες…: Ενα βαρύ πακέτο αντιλαϊκών μέτρων (επιμήκυνση του εργάσιμου βίου, κατάργηση πρόωρων συντάξεων, αύξηση των ευέλικτων μορφών απασχόλησης, νέες ανατροπές στα δημόσια συστήματα Κοινωνικής Ασφάλισης και Υγείας, καθώς και σκληρές δημοσιονομικές πολιτικές) συζητούνται την ερχόμενη Δευτέρα και Τρίτη στις Βρυξέλλες».
γ) «Ριζοσπάστης», 4 Οκτωβρίου 2009: «Ανεξάρτητα από το ποιος θα σχηματίσει αύριο κυβέρνηση, ΝΔ και ΠΑΣΟΚ σκοπεύουν να επιταχύνουν την αντιδραστική πολιτική της ΕΕ και του κεφαλαίου, με στόχο να φορτωθούν οι συνέπειες της κρίσης στους εργαζόμενους» έγραφε ο Γ.Κακουλίδης.
4. Διότι κανένας – πλην του ΚΚΕ – δεν κάνει λόγο για τα υπέρογκα ποσά που δαπανά η Ελλάδα στο πλαίσιο της συμμετοχής της στο ΝΑΤΟ. Μεταξύ 2000-2011 η Ελλάδα δαπάνησε 11.092 εκατομ. δολάρια (σταθερές τιμές 1990) για εισαγωγές όπλων, όντας 4η παγκοσμίως σε αγορά πολεμικού υλικού. Να θυμήσουμε ότι το ΝΑΤΟ είναι η «Συμμαχία» που, πέραν των ιμπεριαλιστικών εγκλημάτων που έχει διαπράξει σε Μέση Ανατολή και Βαλκάνια, δεν… «γνωρίζει» που ανήκουν τα Ίμια, εάν υπάρχουν «γκρίζες ζώνες» στο Αιγαίο ή αν υπάρχει κατοχικός στρατός στην Κύπρο. Τι έχει κερδίσει άραγε η Ελλάδα από την συμμετοχή της σε αυτήν τη βάρβαρη συμμορία κυβερνήσεων;
5. Διότι αυτοί που υπόσχονται «λύσεις» στο πλαίσιο του καπιταλιστικού συστήματος και της Ε.Ε. είναι οι ίδιοι που δημιούργησαν τα προβλήματα. Οι νεοφιλελεύθερες συνταγές που προτείνουν η ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ και τα «εξαπτέρυγα» τους της ελεύθερης οικονομίας (π.χ. «Δημιουργία Ξανά/Δράση») είναι οι ίδιες που δημιούργησαν στρατιές ανέργων, που βάζουν λουκέτο στις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις, που οδηγούν τους εργαζομένους στην εξαθλίωση, που επιβάλλουν το ξεπούλημα της εθνικής περιουσίας προς όφελος επιχειρηματικών κύκλων. Και αφού διαπράξουν τα εγκλήματα αυτά έχουν το πολιτικό θράσος να ψέγουν τα εργατικά συνδικάτα για το αυτονόητο (ή μήπως όχι;) στον 21ο αιώνα δικαίωμα στην απεργία.
6. Διότι το επιχείρημα ότι υπάρχει δυνατότητα «επαναδιαπραγμάτευσης των όρων του μνημονίου» είναι μια μεγάλη αυταπάτη. Και δυστυχώς σε αυτήν την αυταπάτη επενδύει τυχοδιωκτικά η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ και άλλων δυνάμεων της κεντροαριστεράς. Διότι, επί της ουσίας, όταν λες ότι θα διαπραγματευτείς το μνημόνιο είναι σαν να διαπραγματεύεσαι τον τρόπο με τον οποίο θα σε εκτελέσουν: με θανατηφόρο ένεση ή απευθείας στη γκιλοτίνα. Μέχρι στιγμής, μόνο το ΚΚΕ – εκ στόματος της Γενικής Γραμματέως – έχει δηλώσει ευθέως ότι μετά τις εκλογές θα καταθέσει νομοσχέδιο για την κατάργηση του μνημονίου και των κοινωνιοκτόνων μέτρων που εμπεριέχει.
7. Διότι καμία πολιτική με πραγματικό όφελος για το λαό δε μπορεί να ασκηθεί εντός της Ε.Ε. και με άθικτα τα μονωπολιακά συμφέροντα. Για ποια «ανάπτυξη» μιλάμε όταν η περίφημη ατζέντα οικονομικής πολιτικής «Ευρωπαϊκή Ένωση 2020» βασίζεται σε δύο πυλώνες: την ασφυκτική δημοσιονομική σταθερότητα και τις αντιλαϊκές, αντεργατικές μεταρρυθμίσεις; Και είναι προφανές ότι οι πανηγυρισμοί και τα μεγάλα λόγια για τον «άνεμο αλλαγής στην Ευρώπη» μετά την εκλογή του Φρ.Ολάντ στη Γαλλία ήταν αδειανό βαρέλι. Η πραγματικότητα προσγειώνει και τους πλέον υπεραισιόδοξους. Η αντιδραστική, ακραία νεοφιλελεύθερη δομή της Ε.Ε. και οι συσχετισμοί εντός των ενδοευρωπαϊκών ανταγωνισμών (μονομαχία γερμανικού-γαλλικού Κεφαλαίου) δεν αφήνουν κανένα παράθυρο ελπίδας για τους λαούς.
8. Διότι ο δανεισμός της χώρας για την αποπληρωμή του χρέους αποτελεί φαύλο κύκλο. Το χρέος της χώρας δεν αποτελεί παρά απότοκο των σχέσεων παραγωγής που διαμορφώθηκαν σε καπιταλιστικά πλαίσια. Το χρέος καθεαυτό δεν είναι η αιτία της κρίσης – είναι παράγωγο της, από αυτήν τρέφεται και γιγαντώνεται. Η «αναδιάρθρωση» του, την οποία ευαγγελίζονται οι αστικές πολιτικές ηγεσίες, δεν οδηγεί σε λύση του προβλήματος αλλά στην χρονική μετατόπιση του. Και όσο η Ελλάδα συνεχίσει να δανείζεται με σκοπό να αποπληρώσει το χρέος τόσο αυτό θα συσσωρεύεται και θα αναπαράγεται με θύματα πάντα τους εργαζόμενους, τα χαμηλά και μεσαία στρώμματα της κοινωνίας.
9. Διότι η ψήφος στα νεοναζιστικά κομματικά μορφώματα είναι ψήφος επιβράβευσης των παρακρατικών «μαντρόσκυλων» του καπιταλιστικού συστήματος. Είναι ψήφος εμπιστοσύνης στην αναβίωση των ιδεών που αιματοκύλησαν τον κόσμο τη δεκαετία του ’40, την ρατσιστική παράνοια και στον πλήρη εκχυδαϊσμό της πολιτικής και κοινωνικής ζωής.
10. Διότι ακόμη μεγαλύτερη σημασία από την κρίση καθεαυτή (από το μνημόνιο και τα ασφυκτικά δημοσιονομικά μέτρα) έχει η ισχυροποίηση των λαϊκών αγώνων. Αυτό που θα μετρήσει την επομένη των εκλογών είναι η ετοιμότητα του ελληνικού λαού να αντισταθεί στις πολιτικές που ακολουθήσουν, στα νέα μνημόνια, τις νέες περικοπές, τους νέους αντεργατικούς νόμους. Η πολυετής δραστηριοποίηση του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας στους χώρους εργασίας, η άοκνη υποστήριξη των συμφερόντων των εργαζομένων, των ανέργων, των χαμηλοσυνταξιούχων, της νεολαίας, αποτελούν απόδειξη αταλάντευτης αγωνιστικής δράσης στο πλευρό του λαού μας.
Οι πολίτες οφείλουν στις 17 Ιουνίου να κάνουν την επιλογή τους, πετώντας στον κάλαθο των αχρήστων εκβιαστικά διλλήματα, απάτες και αυταπάτες. «…Στις λεωφόρους του μέλλοντος ο δρόμος φεύγει γρήγορα, η Ιστορία δεν γυρίζει πίσω» έγραφε ο σπουδαίος ποιητής της Ρωμιοσύνης, ο Γιάννης Ρίτσος. Σε αυτές τις λεωφόρους του μέλλοντος οφείλει να περπατήσει ο ελληνικός λαός.
* Ο Νικόλαος Μόττας είναι υποψήφιος διδάκτωρ (PhD) Πολιτικής Ιστορίας και Εξωτερικής Πολιτικής. Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το Γενάρη του 1984, σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες στο Πανεπιστήμιο Westminster του Λονδίνου και κατέχει μεταπτυχιακούς τίτλους στις Διπλωματικές Σπουδές (Διπλωματική Ακαδημία Λονδίνου) και στις διπλωματικές διαπραγματεύσεις (Πανεπιστήμιο Τελ Αβιβ). Υπήρξε επί τριετία τακτικός συνεργάτης των εφημερίδων «Μακεδονία» και «Θεσσαλονίκη» αρθρογραφώντας γιά διεθνή γεγονότα, ενώ κείμενα του περί ελληνικής, ευρωπαϊκης και διεθνούς πολιτικής έχουν δημοσιευθεί και σε αγγλόφωνες πηγές. Είναι ίδρυτής και διαχειριστής του ελληνικού αρχείου Τσε Γκεβάρα, http://www.guevaristas.net.

 

Posted in Στην αντεπίθεση με λαϊκή οργάνωση με συσπείρωση στο ΚΚΕ | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

Ο Κώστας Ζιώγας στον ΣΚΑΪ (12/06/2012)

Posted by redship στο 12 Ιουνίου , 2012

Posted in Στην αντεπίθεση με λαϊκή οργάνωση με συσπείρωση στο ΚΚΕ, Τώρα με το ΚΚΕ., ο δρόμος του ΚΚΕ | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

Προεκλογικό βίντεο του ΚΚΕ

Posted by redship στο 8 Ιουνίου , 2012

Posted in Στην αντεπίθεση με λαϊκή οργάνωση με συσπείρωση στο ΚΚΕ, ο δρόμος του ΚΚΕ | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

ΝΔ-ΠΑΣΟΚ δεν αλλάζουν. Μην εμπιστεύεσαι τον ΣΥΡΙΖΑ

Posted by redship στο 8 Ιουνίου , 2012

Posted in Στην αντεπίθεση με λαϊκή οργάνωση με συσπείρωση στο ΚΚΕ | Με ετικέτα: | Leave a Comment »

ΜΑΣ ΛΕΝΕ ΝΑ ΑΛΛΑΞΟΥΜΕ; ΓΙΑΤΙ; ΕΧΟΥΜΕ ΚΑΠΟΙΟ ΛΟΓΟ;

Posted by redship στο 4 Ιουνίου , 2012

αναδημοσίευση από   aristera sti mitilini

Του Μάνου Δούκα *

ΔΕΝ ΥΠΟΓΡΑΦΟΥΜΕ ΡΕ ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΕΝΟΙ !
ΜΑΣ ΛΕΝΕ ΝΑ ΑΛΛΑΞΟΥΜΕ;
ΓΙΑΤΙ; ΕΧΟΥΜΕ ΚΑΠΟΙΟ ΛΟΓΟ;
Να αλλάξουμε μήπως επειδή λέμε ψέματα κι έχουμε άδικο;
Κάθε άλλο. Όλος ο κόσμος δε λέει αυτό. Λέει «δίκιο έχετε αλλά αυτό που λέτε είναι δύσκολο». Κι επιλέγει ένα συμβιβασμό και μια αυταπάτη που ονειρεύεται μάταια «σκαλοπάτια» κι «ενδιάμεσα στάδια». Σκαλοπάτια που οδηγούν αριστερούς ανθρώπους σε δεξιές κι όλο και δεξιότερες θέσεις. Αριστερές δήθεν δυνάμεις που παίρνουν την εκλογική τους προίκα και την οδηγούν συστηματικά στο «ρεαλισμό» και την «αφομοίωση». Σε δεξιά στροφή. Όπως έκανε και το ΠΑΣΟΚ το 81. Το δικό μας δίκιο όμως δεν διεκδικείται … «με γλυκό τρόπο». Όποιος το υποσχέθηκε αυτό ήταν και είναι απατεώνας. Το ίδιο και τώρα που ο λεγόμενος Έλληνας «Che Gevara» που είναι στην πραγματικότητα «Pse Matara».
Να αλλάξουμε όχι γιατί έχουμε άδικο, αλλά γιατί έτσι λέει ο περισσότερος κόσμος.
Κάτι σαν Ιερά εξέταση δηλαδή. Ή σαν δήλωση μετάνοιας.  Να αλλάξουμε λένε γιατί «ο κόσμος πήγε με το ΣΥΡΙΖΑ»! Οι ίδιοι που μας κούναγαν το δάχτυλο κάποτε γιατι «δεν τα βρίσκουμε με το ΠΑΣΟΚ που το έχει επιλέξει ο κόσμος», οι ίδιοι τώρα μας καλούν «να τα βρούμε με το ΣΥΡΙΖΑ». Κι από πότε η απόδειξη της ορθότητας μιας άποψης είναι η πλειοψηφία κι η αποδοχή της κοινής γνώμης; Μήπως ο Γιωργάκης δεν είχε μόλις πριν δύο χρόνια 45%; Τι θα πει αυτό; Είναι απόδειξη ότι είχαν δίκιο;  Ή ότι θα κάνουν κάτι καλό;  Η αλήθεια μιας γνώμης κρίνεται απ΄ την πραγματικότητα κι απ΄ την επιβεβαίωση των θέσεων και των εκιμήσεών σου. Απ΄ το αν σε βάθος χρόνου επιβεβαιώνεται η γνώμη σου από την πραγματικότητα. Κι εμείς απ΄ αυτό δεν πάσχουμε. Άλλοι το έχουν το πρόβλημα.
Ή μήπως να αλλάξουμε επειδή πολύς κόσμος ονειρεύεται αλλαγές κι επαναστάσεις που θα   τις βλέπει απ΄ τον καναπέ τους στην τηλεόραση και δε τους βολεύει η θέση μας που τους βάζει μπροστά στην ευθύνη της συμμετοχής τους;
Γιατί υπάρχουν κάποιοι που νομίζουν ότι αριστερός είναι μια σκέτη επιλογή ψήφου; Που διαλέγουν την «περίπου αριστερά» του ΣΥΡΙΖΑ, γιατί η «εντελώς» αριστερά του ΚΚΕ ζητά πολλά απ΄ τον καθένα μας; Που διαλέγουν τον «σωτήρα» γιατί το ΚΚΕ δεν τους υπόσχεται καμιά σωτηρία;
Μήπως λοιπόν να αλλάξουμε γιατί είμαστε … «εκτός πραγματικότητας»;
Εμείς δεν είμαστε που προβλέψαμε και την κρίση και όλες τις εξελίξεις που συνέβησαν στην Ελλάδα και την Ευρώπη; Εμείς δεν είμασταν που προβλέψαμε τις συνέπειες από την ένταξη της Ε.Ο.Κ. – Ε.Ε. πριν ακόμα μπει η χώρα στην Ε.Ο.Κ.; Εμείς δεν είμασταν που λέγαμε όχι στο Μάαστριχ όταν όλες οι καλές κυρίες το  ψήφιζαν με χέρια και με πόδια; Εμείς δεν είμασταν που πήγαμε κόντρα στο ρεύμα κι είπαμε αυτά που έγιναν πολύ πριν να γίνουν;  Έτσι και σήμερα: Την ώρα που οι ραγιάδες συνωστίζονται στα σκαλιά της Ε.Ε. για τα «προσπέσματα» – ποιός είναι ο καλύτερος υπηρέτης της. Την ώρα που ο ΣΥΡΙΖΑ φεύγει χιλιόμετρα μακριά από τις πάγιες θέσεις της αριστεράς (ακόμα και τις θέσεις της παλιάς ΕΔΑ: «Λάκκο των λεόντων» την έλεγε την ΕΟΚ). Την ώρα που συζητούν, απειλούν, πιέζουν, αγωνιούν για το μέλον της Ε.Ε. και του ευρώ. Εμείς πάλι λέμε ότι ποτέ καμιά οικονομική κρίση δεν τέλειωσε με … εκλογές. Και τώρα η συζήτησή τους αυτή μοιάζει σα να συζητούσαμε 6 μήνες πριν τον πόλεμο του 1940 για το ποιός θα πάρει καλό ποσοστό στις εκλογές. Δεν κινδυνολογώ. Ούτε ξέρω αν θα γίνει πόλεμος ή πτώχευση ή κατάρρευση ή άλλου είδους καταστροφή. Πάντως οικονομική καταστροφή και πτώχευση του λαού ήδη έχουμε. Λέω όμως ότι αυτοί όλοι αγωνίζονται μή τυχόν και δεν ανήκουμε στο ευρώ ή στην ΕΕ. Και σε λίγο ίσως αυτό το δίλημα να μη νοιάζει κανέναν, γιατί δε θα υπάρχει ούτε ευρώ, ούτε Ε.Ε.  Ή μπορεί να έχουμε πολλά ευρώ και να μην έχουμε τι να τα κάνουμε και τι να ψωνίσουμε μ΄ αυτά. Δε ξέρω τι ακριβώς θα γίνει. Ο Ολάντ όμως – η ελπίδα τους – μόλις βγήκε μίλησε για πόλεμο στη Συρία … κι ύστερα έρχεται το Ιράν … και ποιος ξέρει ποιος άλλος έχει σειρά. Οι αντιθέσεις του καπιταλισμού και της Ε.Ε. εκεί οδηγούν νομοτελειακά. Εμείς το βλέπουμε και το λέμε επειδή δε φιλοδοξούμε να σώσουμε τον καπιταλισμό. Ποιός είναι λοιπόν «εκτός» πραγματικότητας; Και ποιός κρύβει απ΄ το λαό την πραγματικότητα παρουσιάζοντας «εύκολες λύσεις» κι «αισιόδοξες προοπτικές»;
Nα αλλάξουμε για να μην υπάρχει αύριο κανένας δίπλα στο λαό όταν αυτός θα χρειάζεται οργάνωση του αγώνα του κι υπεράσπιση της ζωής του;  Μήπως να αλλάξουμε γιατί είμαστε άχρηστοι στην πολιτική σκηνή;
Μήπως να αλλάξουμε γιατί έτσι θα βοηθήσουμε το λαό; Πως φαντάζεστε δηλαδή το «μετά» χωρίς ΚΚΕ;  Ή με αδυνατισμένο το ΚΚΕ;
Mήπως να αλλάξουμε για να γίνουμε τέτοιοι που να μας διαλέγουν σαν καταφύγιο και ομπρέλλα τους οι Λαλιώτηδες, οι Ραυτόπουλοι, οι Τσοχατζόπουλοι, οι Φωτόπουλοι, οι Αρσένηδες κι οι Κατσέλληδες;
Χάρισμά σας. Ευχαριστούμε … δε θα πάρουμε. Οι μεταγραφές αυτές κι οι ομαδικές μετακομίσεις δεν είναι δείγματα αύξησης της επιροής του ΣΥΡΙΖΑ. Είναι δείγματα αποφασιστικής δεξιάς στροφής του ίδιου του ΣΥΡΙΖΑ, ώστε να έρθει κοντά σ΄ αυτές τις δυνάμεις. Είναι αποτέλεσμα των εξετάσεων που έδωσε και δίνει στο σύστημα προκειμένου να αποδείξει ότι δεν πρέπει να τον φοβούνται … είναι κι αυτός καλό κι ευρωπαϊκό παιδάκι. Δεν είναι σαν το ΚΚΕ που θέλει έξοδο απ΄ την Ε.Ε. κι απ΄ το ΝΑΤΟ.
Να αλλάξουμε γιατί δεν επιτρέπει η Ε.Ε. να λέμε ότι θέλουμε κυβέρνηση που να δώσει σταθερή δουλειά, υγεία, παιδεία σ΄ όλους και ότι αυτό δε μπορεί να γίνει μέσα στην Ε.Ε. αφού αυτή έχει αποφασίσει χρόνια τώρα ότι όλα αυτά δεν μπορούν να τα έχουν όλοι και κυρίως οι εργαζόμενοι. Η Ε.Ε. που καθιέρωσε τις ελαστικές εργασιακές σχέσεις, που θεωρεί την ανεργία «αναγκαίο κακό», που θεωρεί την υγεία και την παιδεία «ευκαιρία» όποιου μπορεί να τα «δόσει», που φορτώνει την κρίση της στους λαούς; Ποιά κυβέρνηση ΝΔ ή ΣΥΡΙΖΑ μπορεί και τολμά να πάει κόντρα στα αφεντικά τους της Ε.Ε.;
Μήπως να αλλάξουμε ώστε αύριο να μην υπάρχει κανένας που να λέει όχι στον καπιταλισμό και στην ΕΕ; Να μην υπάρχει κανένας διαφορετικός απ΄ αυτούς; Να αλλάξουμε ώστε να μην υπάρχει κανένας που να μιλά για την σοσιαλιστική προοπτική του ανθρώπου, της γης και της ιστορίας;
Αυταπάτες έχουν και σ΄ αυτό. «Δεν είμαι εγώ σπορά της τύχης»… λέει ο ποιητής. Κι αν δεν υπήρχε ΚΚΕ έπρεπε να το ανακαλύψουμε και να το δημιουργήσουμε. Όπως ακριβώς προσπαθούν με δυσκολίες αλλά και με αποφασιστικότητα οι σύντροφοί μας εκεί που ο ευρωκομμουνισμός έκανε τη λέξη «αριστερά» να φαίνεται σαν ντροπή. Η ύπαρξή μας και το δυνάμωμά μας θα δώσει δύναμη κι ελπίδα και σ΄ αυτούς. Θα επισημάνει ότι ακόμα υπάρχει δύναμη που λέει όχι στο μονόδρομο της Ε.Ε. και του καπιταλισμού. Κι κάποιοι παριστάνουν ότι θέλουν να αλλάξουμε λέει «επικοινωνιακό λόγο», «τακτική», «πρόσωπα», κλπ, λένε ψέμματα. Ο ομολογημένος στόχος τους είναι να αλλάξουμε στρατηγική. Να πάψει να υπάρχει κόμμα που αμφισβητεί τον καπιταλισμό και τον μονόδρομο της ΕΕ. Να μην υπάρχει κανένα κόμμα που δε θέλει να βάλει πλάτη για να σωθεί το βάρβαρο σύστημα της εκμετάλευσης. Που παλεύει για την επόμενη σελίδα της κοινωνίας, της ιστορίας και της οικονομίας : το σοσιαλισμό. Να τι έλεγε ο Τσίπρας : «Για να αλλάξει το ΚΚΕ στρατηγική, πρέπει να ηττηθεί πολιτικά» (ΕΠΟΧΗ 5/1/2008).
Υπάρχει εμπειρία κάποιο ΚΚ να … «άλλαξε» και να πήγε καλύτερα εκείνο κι λαός της χώρας του; Πέστε μας μια χώρα που η … «αλλαγή» βγήκε σε καλό του λαού.
Ας το ξεχάσουν. Δεν αλλάζουμε. Δεν υποχωρούμε. Δεν υπογράφουμε δηλώσεις μετανοίας. Αν αλλάξουμε και κάνουμε όλα αυτά που μας προτείνουν, δε θα είμαστε πια εμείς, αλλά θα είμαστε σαν τα μούτρα τους: χρήσιμοι στο σύστημα.  Αυτό όμως δεν είναι στις επιλογές μας.  Ας το βγάλουν απ΄ το μυαλό τους. Όπως τόσα χρόνια αλλάζουν τα κόμματα, οι κυβερνήσεις, τα πρόσωπα, οι τακτικές, του αντικομουνισμού, αλλά μάταια προσπαθούν να μας σβήσουν και να μας υποτάξουν.  Έτσι και τώρα ματαιοπονούν.  Το ΚΚΕ είναι ανάγκη του λαού.  Έχει ρίζες μέσα στην Εργατική Τάξη.  Είναι η Ιστορία της. Κι αυτή δε σβήνει.  Η εργατική τάξη, σαν επαναστατική τάξη, σαν η τάξη που γράφει το επόμενο κεφάλαιο της ιστορίας, έχει το δικαίωμα να υπάρχει και να είναι δυνατή η δική της φωνή:  το ΚΚΕ. Ο λαός έχει ανάγκη από ένα «αριστερό έρμα»,  που να τραβά την πολιτική ζωή, τη σκέψη των ανθρώπων, αλλά ακόμα και τις θέσεις των άλλων κομμάτων,  προς τη μεριά της αριστεράς και των λαϊκών αναγκών, κι όχι πάντα υπέρ της Ε.Ε. και του καπιταλιστικού κέρδους. Η ιστορία έχει την ανάγκη να υπάρχει κάποιος που να λέει την αλήθεια γυμνή και σκληρή, κι ας προτιμά κάποιες φορές ο κόσμος τις εύπεπτες αυταπάτες. Γι’  αυτό δεν υπογράφουμε δήλωση μετάνοιας. Κι αύριο θα βγούμε απ΄ τις κλογές ακόμα πιο δυνατοί.
Η  ίδια ιστορία συνεχίζεται απ΄ τον καιρό της Μακρονήσου. Τότε που υπήρχαν δύο τρόποι πίεσης προς τους εξόριστους για υποχωρήσουν και να υπογράψουν δήλωση μετάνοιας.  Απ΄ τη μία τα βασανιστήρια κι οι σκληρές συνθήκες διαβίωσης. Κι απ΄ την άλλη κάποιοι φίλοι ή σε κάποιες περιπτώσεις και οι γυναίκες και οι μανάδες των εξόριστων να τους παρακαλάνε κλαίγοντας και να προσπαθούν (θελημένα ή αθέλητα) να λυγίσουν τη ψυχή τους, το συναίσθημά τους, την αντοχή τους. Να τους κάνουν να ονειρευτούν την ήσυχη ζωή που θα ζούσαν … αν υπέγραφαν … αν έβαζαν λίγο νερό στο κρασί τους… αν άλλαζαν λίγο !!!
Τι άλλαξε άραγε τώρα; Μπορεί να μην είμαστε στην παρανομία, αλλά πάλι τα ίδια έχουμε. Το βούρδουλα της τρομοκρατία και της απειλής. Και το καρότο της προσαρμογής. Απ΄ τη μια μεριά επιθέσεις των ΜΑΤ ή των κουκουλοφόρων της Χρυσής Αυγής και των λεγόμενων αναρχικών, αποκλεισμός του ΚΚΕ απ΄ τα ΜΜΕ, συστηματική διαστρέβλωση των θέσεών μας, διαρκή επίκλιση της νομιμότητας την οποία εμείς λένε παραβιάζουμε, απειλή του εμφυλίου που πάλι συχνά και συστηματικά χρησιμοποιούν ενάντια στις θέσεις μας. Κι απ΄ την άλλη μεριά έχουμε τους «φίλους» μας.  Αυτούς που μας συμβουλεύουν … «για το καλό μας».  Που μας συμβουλεύουν να δείξουμε κατανόηση … να βάλουμε νερό στο κρασί μας … να αλλάξουμε λίγο τις θέσεις μας, την τακτική μας,  τη στρατηγική μας,  τη Γραμματέα μας,  τη γλώσσα μας … να βρεθούμε με το ΣΥΡΙΖΑ, για να κυβερνήσουμε μαζί με την υπόλοιπη αριστερά. Μέσα από μπλόκς και sites ιδρώνουν για το καλό μας. (Όπως τότε που η ασφάλεια έβγαζε το δικό της Ριζοσπάστη).

Ίδια προσπάθεια. Ίδιος στόχος: Επιδιώκουν να υπογράψουμε δήλωση μετάνοιας. Επιδιώκουν να σταματήσουμε να είμαστε ότι είμαστε, γιατί αυτό ενοχλεί το σύστημά τους. Και να γίνουμε σαν την «αριστερά» που την αποδέχεται ο καπιταλισμός κι η Ευρωπαϊκή Ένωση γιατί κι αυτή δεν αμφισβητεί την κυριαρχία του κέρδους και του ιμπεριαλισμού. Επιδιώκουν να εξαφανιστεί ή να αλλάξει το ΚΚΕ. Να τι λέει η Le Monde Diplomatique : «Ανομολόγητος σκοπός και ευχή όλων των αριστερών Ελλήνων: να διαλύσουν το ΚΚ και να το αναμορφώσουν σε νέες βάσεις και να δώσουν στην ελληνική Αριστερά τη σωστή της θέση στην κοινωνία»! … Όνειρα θερινής νυκτός !

 

 

* Ο Μάνος Δούκας είναι μαθηματικός, υποψήφιος βουλευτής Λέσβου του Κ.Κ.Ε., μέλος της Πανελλαδικής Γραμματείας του ΠΑΜΕ Εκπαιδευτικών, και μέλος του Γ.Σ της ΑΔΕΔΥ.

 

Posted in πολιτικη, ρήξη και ανατροπή, Η «Δημοκρατία του φερετζέ», Ο οπορτουνισμός, Στην αντεπίθεση με λαϊκή οργάνωση με συσπείρωση στο ΚΚΕ | Με ετικέτα: , , | 2 Σχόλια »

Ο Θανάσης Παφίλης στον «Άγνωστο Μ»

Posted by redship στο 2 Ιουνίου , 2012

 

 

 

από  redfly planet

Posted in ρήξη και ανατροπή, ταξικός πόλεμος, Στην αντεπίθεση με λαϊκή οργάνωση με συσπείρωση στο ΚΚΕ | Με ετικέτα: , | 1 Comment »