καράβι κόκκινο

τα μαύρα τα μαλλιά μας και αν ασπρίσαν δεν μας τρομάζει η βαρυχειμωνιά

  • Ε, το λοιπόν, ο,τι και να είναι τ’ άστρα, εγώ τη γλώσσα μου τους βγάζω. Για μένα, το λοιπόν, το πιο εκπληκτικό, πιο επιβλητικό, πιο μυστηριακό και πιο μεγάλο, είναι ένας άνθρωπος που τον μποδίζουν να βαδίζει. Είναι ένας άνθρωπος που τον αλυσοδένουνε

  • Γιάννης Ρίτσος

    Να με θυμόσαστε - είπε. Χιλιάδες χιλιόμετρα περπάτησα χωρίς ψωμί, χωρίς νερό, πάνω σε πέτρες κι αγκάθια, για να φέρω ψωμί και νερό και τριαντάφυλλα. την ομορφιά ποτές μου δεν την πρόδωσα. Όλο το βιος μου το μοίρασα δίκαια. Μερτικό εγώ δεν κράτησα. Πάμπτωχος. Μ' ένα κρινάκι του αγρού τις πιο άγριες νύχτες μας φώτισα. Να με θυμάστε.

  • κώστας βάρναλης

    Δε λυπάμαι τα γηρατειά που φεύγουν - τα μωράκια που έρχονται άθελά τους να ζήσουν σκλάβοι, να πεθάνουν σκλάβοι, σ' έναν κόσμο ελεύθερων αφεντάδων. Θα τους μαθαίνουν: η σκλαβιά τους χρέος εθνικόν και σοφία του Πανάγαθου!... Πότε θ' αναστηθούν οι σκοτωμένοι; ΚΩΣΤΑ ΒΑΡΝΑΛΗΣ 20.10.1973

  • ------------------------------- Την πόρτα αν δεν ανοίγει, τη σπαν, σας είπα. Τι στέκεστε, τι γέρνετε σκυφτοί; Λαέ σκλάβε, δειλέ, ανανιώσου, χτύπα! Και κέρδισε μονάχος το ψωμί -------------------------------- -------------------------------- ''Aν το δίκιο θες, καλέ μου, με το δίκιο του πολέμου θα το βρής. Όπου ποθεί λευτεριά, παίρνει σπαθί''
  • κομαντάντε Μάρκος

  • «Ο Μάρκος είναι γκέι στο Σαν Φρανσίσκο, μαύρος στη Νότια Αφρική, ασιάτης στην Ευρώπη, αναρχικός στην Ισπανία, Παλαιστίνιος στο Ισραήλ, γύφτος στην Πολωνία, ειρηνιστής στη Βοσνία, Εβραίος στη Γερμανία, μια γυναίκα μόνη στο Μετρό τα ξημερώματα, με άλλα λόγια ο Κομαντάτε Μάρκος είμαστε εμείς, το πρόσωπο του κάθε καταπιεσμένου ανθρώπου πάνω στον πλανήτη»
  • μπερτολντ μπρεχτ

    Δεν είμαι άδικος, μα ούτε και τολμηρός και να που σήμερα μου δείξανε τον κόσμο τους μόνο το ματωμένο δάκτυλό τους είδα μπρος και είπα ευθύς: “μ’αρέσει ο νόμος τους” Τον κόσμο αντίκρυσα μέσ’απ’ τα ρόπαλά τους Στάθηκα κι είδα, ολημερίς με προσοχή. Είδα χασάπηδες που ήταν ξεφτέρια στη δουλειά τους. και σαν με ρώτησαν “σε διασκεδάζει;” είπα “πολύ”! Κι από την ώρα εκείνη, λέω “ναι” σε όλα, κάλλιο δειλός, παρά νεκρός να μείνω. Για να μη με τυλίξουνε σε καμιά κόλλα, ό,τι κανένας δεν εγκρίνει το εγκρίνω Φονιάδες είδα, κι είδα πλήθος θύματα, μου λείπει θάρρος, μα όχι και συμπόνια Και φώναξα, βλέποντας τόσα μνήματα: “καλά τους κάνουν -για του έθνους την ομόνοια!” Να φτάνουν είδα δολοφόνων στρατιές κι ήθελα να φωνάξω “σταματήστε!” Μα ξέροντας πως κρυφοκοίταζε ο χαφιές, μ’άκουσα να φωνάζω: “Ζήτω!Προχωρήστε!” Δε μου αρέσει η φτήνια και η κακομοιριά Γι’αυτό κι έχει στερέψει η έμπνευσή μου. Αλλά στου βρώμικού σας κόσμου τη βρωμιά ταιριάζει, βέβαια-το ξέρω-κι η έγκρισή μου

  • Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας

    Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας κι αφήνει άλλους ν' αγωνιστούν για τη υπόθεσή του πρέπει προετοιμασμένος να ' ναι : γιατί όποιος δεν έχει τον αγώνα μοιραστεί Θα μοιραστεί την ήττα . Ούτε μια φορά δεν αποφεύγει τον αγώνα αυτός που θέλει τον αγώνα ν' αποφύγει : γιατί θ' αγωνιστεί για την υπόθεση του εχτρού όποιος για τη δικιά του υπόθεση δεν έχει αγωνιστεί .
  • εγκώμιο στον κομμουνισμό – μπέρτολτ μπρέχτ

    Είναι λογικός, καθένας τον καταλαβαίνει. Ειν' εύκολος. Μια και δεν είσαι εκμεταλλευτής, μπορείς να τον συλλάβεις. Είναι καλός για σένα, μάθαινε γι' αυτόν. Οι ηλίθιοι ηλίθιο τον αποκαλούνε, και οι βρωμεροί τον λένε βρωμερό. Αυτός είναι ενάντια στη βρωμιά και την ηλιθιότητα. Οι εκμεταλλευτές έγκλημα τον ονοματίζουν. Αλλά εμείς ξέρουμε: Είναι το τέλος κάθε εγκλήματος. Δεν είναι παραφροσύνη, μα Το τέλος της παραφροσύνης. Δεν είναι χάος Μα η τάξη. Είναι το απλό Που είναι δύσκολο να γίνει.
  • οι δικαστές

    Να οι κύριοι δικαστές τους λέμε οι καταπιεστές πως δίκαιο είναι τον λαό τι συμφέρει μα αυτοί δεν ξέρουν ποιο είναι αυτό κι έτσι δικάζουν στο σωρό μέχρι να βάλουν το λαό ολόκληρο στο χέρι
  • ———–

    Εχουνε νομικά βιβλία και διατάγματα Εχουνε φυλακές και οχυρώσεις Εχουνε δεσμοφύλακες και δικαστές Που παίρνουνε πολλά λεφτά κι έτοιμοι για όλα είναι. Μπ. Μπρεχτ
  • ———————

    "Όταν ήρθαν να πάρουν τους Εβραίους, δεν διαμαρτυρήθηκα, γιατί δεν ήμουν Εβραίος. Όταν ήρθαν για τους κομμουνιστές δεν φώναξα, γιατί δεν ήμουν κομμουνιστής. Όταν κατεδίωξαν τους τσιγγάνους, ούτε τότε φώναξα, γιατί δεν ήμουν τσιγγάνος. Όταν ο Χίτλερ φυλάκιζε ομοφυλόφιλους δεν αντέδρασα γιατί δεν ήμουν ομοφυλόφιλος Όταν έκλεισαν το στόμα των Ρωμαιοκαθολικών που αντιτάσσονταν στο φασισμό, δεν έκανα τίποτα γιατί δεν ήμουν καθολικός. Μετά ήρθαν να συλλάβουν εμένα, αλλά δεν υπήρχε πια κανείς να αντισταθεί μαζί μου"
  • ========================

    Λες: Πολύ καιρό αγωνίστηκες. Δεν μπορείς άλλο πια ν’ αγωνιστείς. Άκου λοιπόν: Είτε φταις είτε όχι: Σαν δε μπορείς άλλο να παλέψεις, θα πεθάνεις. Λες: Πολύ καιρό έλπιζες. Δεν μπορείς άλλο πια να ελπίσεις. Έλπιζες τi; Πως ο αγώνας θαν’ εύκολος; Δεν είν’ έτσι. Η θέση μας είναι χειρότερη απ’ όσο νόμιζες. Είναι τέτοια που: Αν δεν καταφέρουμε το αδύνατο Δεν έχουμε ελπίδα. Αν δεν κάνουμε αυτό που κανείς δεν μπορεί να μας ζητήσει Θα χαθούμε. Οι εχθροί μας περιμένουν να κουραστούμε. Όταν ο αγώνας είναι στην πιο σκληρή καμπή του. Οι αγωνιστές έχουν την πιο μεγάλη κούραση. Οι κουρασμένοι, χάνουν τη μάχη.
  • Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους

    Αυτοί που βρίσκονται ψηλά θεωρούν ταπεινό να μιλάς για το φαΐ. Ο λόγος; έχουνε κιόλας φάει. Αν δε νοιαστούν οι ταπεινοί γι' αυτό που είναι ταπεινό ποτέ δεν θα υψωθούν. Αυτοί που αρπάνε το φαϊ απ’ το τραπέζι κηρύχνουν τη λιτότητα. Αυτοί που παίρνουν όλα τα δοσίματα ζητάν θυσίες. Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους για τις μεγάλες εποχές που θά 'ρθουν.
  • che

    Πιστεύω στην ένοπλη πάλη σαν μοναδική λύση για τους λαούς που αγωνίζονται για την απελευθέρωσή τους και είμαι συνεπής με τις πεποιθήσεις μου. Πολλοί θα με πουν τυχοδιώκτη και είμαι, μόνο που είμαι άλλου είδους τυχοδιώκτης, ένας από εκείνους που προβάλλουν τα στήθη τους για να αποδείξουν τις αλήθειες τους.

  • Αξίζει για ένα όνειρο να ζεις, κι ας είναι η φωτιά του να σε κάψει
  • pablo neruda

    όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας, επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές, όποιος δεν αλλάζει περπατησιά, όποιος δεν διακινδυνεύει και δεν αλλάζει χρώμα στα ρούχα του, όποιος δεν μιλεί σε όποιον δεν γνωρίζει. όποιος αποφεύγει ένα πάθος, όποιος δεν είναι ευτυχισμένος στη δουλειά του, όποιος δεν διακινδυνεύει τη βεβαιότητα για την αβεβαιότητα για να κυνηγήσει ένα όνειρο, όποιος δεν επιτρέπει στον εαυτό του τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του να αποφύγει τις εχέφρονες συμβουλές. όποιος δεν ταξιδεύει, όποιος δεν διαβάζει, όποιος δεν ακούει μουσική, όποιος δεν βρίσκει σαγήνη στον εαυτό του όποιος καταστρέφει τον έρωτά του, όποιος δεν επιτρέπει να τον βοηθήσουν, όποιος περνάει τις μέρες του παραπονούμενος για τη τύχη του ή για την ασταμάτητη βροχή. όποιος εγκαταλείπει μια ιδέα του πριν την αρχίσει, όποιος δεν ρωτά για πράγματα που δεν γνωρίζει. Αποφεύγουμε τον θάνατο σε μικρές δόσεις, όταν θυμόμαστε πάντοτε ότι για να είσαι ζωντανός χρειάζεται μια προσπάθεια πολύ μεγαλύτερη από το απλό γεγονός της αναπνοής. Μόνο η ένθερμη υπομονή θα οδηγήσει στην επίτευξη μιας λαμπρής ευτυχίας.

  • από το Canto general

    Μπορεί να κόψουν όλα τα λουλούδια, αλλά δεν θα γίνουν ποτέ αφέντες της Άνοιξης
  • κ. καβάφης

    Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις
  • κωστής παλαμάς

    Και τους τρέμουνε των κάμπων οι κιοτήδες και μ’ ονόματα τους κράζουν πονηρά κλέφτες κι απελάτες και προδότες. Τους μισούν οι βασιλιάδες κι όλοι οι τύραννοι κι είναι μέσα στους σκυφτούς τα παλληκάρια κι είναι μες στους κοιμισμένους οι στρατιώτες…” Κ . Παλαμάς στο Δωδεκάλογο του Γύφτου.
  • διαμοιρασμός του blog

    Bookmark and Share
  • διαχείριση

  • on line επισκέπτες

  • ημερολόγιο άρθρων

    Δεκέμβριος 2017
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Οκτ.    
     123
    45678910
    11121314151617
    18192021222324
    25262728293031
  • Εγγραφή

Archive for the ‘παιδεία για το λαό και όχι για τα μονοπώλια’ Category

Οταν το ΝΑΤΟ ήθελε να «υιοθετήσει» το εκπαιδευτικό σύστημα της ΕΣΣΔ!

Posted by redship στο 28 Ιουνίου , 2016

 

αναδημοσίευση από το    toperiodiko.gr

Οταν το ΝΑΤΟ ήθελε να «υιοθετήσει» το εκπαιδευτικό σύστημα της ΕΣΣΔ!

Ακόμη και κατάργηση της «ελεύθερης αγοράς» στην εργασία σκέφτονταν στην Δύση… εν μέσω «Ψυχρού Πολέμου»!

εσσδ3
Γράφει ο Γρηγόρης Τραγγανίδας – ΙΣΤΟΡΙΑ – 28/06/2016

Η πρώτη δεκαετία μετά το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου «σφραγίζεται», σε διεθνές επίπεδο, από την κλιμάκωση του «Ψυχρού Πολέμου» και την αντικομμουνιστική – αντισοβιετική υστερία που τον συνοδεύει και η οποία φτάνει, πολύ συχνά, σε κωμικοτραγικές εξάρσεις. Είναι η εποχή που οι Αμερικανοί πιστεύουν σοβαρά ότι οι Μοσχοβίτες μοιράζονται τα πεζοδρόμια… με αρκούδες, πεποίθηση, πάντως, μακράν πιο «ήπια» από την «βεβαιότητα» κάποιων άλλων συμπατριωτών τους ότι οι Σοβιετικοί δεν είναι καν άνθρωποι…

Την ίδια περίοδο και ενώ όλα τα αντιδραστικά προπαγανδιστικά «σφυριά» στην Δύση «χτυπούν» στην διαμόρφωση συλλογικού μίσους εναντίον της ΕΣΣΔ – ώστε να αποφευχθούν δυσάρεστες, για το κεφάλαιο, σκέψεις στις εργατικές τάξεις των καπιταλιστικών χωρών του τύπου: «Γιατί όχι κι εμείς;» – οι «δεξαμενές σκέψεις» του ιμπεριαλισμού, εντυπωσιασμένες από τις επιτυχίες της σοσιαλιστικής οικοδόμησης, την «ανατέμνουν», με στόχο να βρουν το «μυστικό» της και να το «ενσωματώσουν» στους μηχανισμούς του αστικού κράτους.

Ενα από τα πεδία που τραβά το μεγαλύτερο ενδιαφέρον είναι η εκπαίδευση. Και αυτός που ενδιαφέρεται σφόδρα γι’ αυτό το πεδίο… είναι το ΝΑΤΟ!

εσσδ4

Στις 13 Μάη του 1959, το Συμβούλιο της Βορειοατλαντικής Συμμαχίας, σε αδιαβάθμιστο έγγραφό του (AC/ 137-D/ 40)* , συγκεντρώνει την αναφορά της Επιτροπής για ζητήματα Επιστήμης, Επιστημονικής – Τεχνικής Εκπαίδευσης και Εκπαιδευτικού Προσωπικού στην ΕΣΣΔ – ω, ναι, είχε συστήσει και τέτοια το ΝΑΤΟ! – η οποία αποτελεί, χωρίς να έχει τέτοια πρόθεση φυσικά, μία μάλλον «περίεργη», αλλά σε κάθε περίπτωση ιστορικά και ιδεολογικά χρήσιμη, υπογράμμιση της υπεροχής του σοσιαλισμού σε όλους τους τομείς της ανθρώπινης δράσης. Ακόμη και αυτού του σοσιαλισμού που γνωρίσαμε, παρά τα αντικειμενικά και υποκειμενικά προβλήματά του.

Τί έκανε όμως το ΝΑΤΟ να ξεκινήσει αυτή την έρευνα; Στην εισαγωγή του ντοκουμέντου αναφέρεται, πως όταν «διαμορφώθηκε» (sic) η ΕΣΣΔ «λίγο περισσότερο από 40 χρόνια πριν», «έπρεπε να αντιμετωπίσει τεράστιες προκλήσεις». Η σοδειά του σοβιετικού νότου καταστράφηκε από επιδρομή ακρίδων, με αποτέλεσμα «να σημειώνονται ελλείψεις σε τρόφιμα και χαμηλό ηθικό στον πληθυσμό». Ως άμυνα «δεν έμενε τίποτε άλλο, εκτός από την ορθολογική χρήση των εδαφικών και κλιματικών συνθηκών». Το κράτος, όμως, «υστερούσε στην εκπαίδευση και σε άλλους κοινωνικούς τομείς, ο αναλφαβητισμός ήταν ευρέως διαδεδομένος και μετά από σχεδόν δέκα χρόνια, τα σοβιετικά περιοδικά και ο Τύπος εξακολουθούσαν να αναφέρονται στο ίδιο επίπεδο αλφαβητισμού. Σαράντα χρόνια πριν, υπήρχε απελπιστική έλλειψη εκπαιδευτικού προσωπικού ώστε να βγει ο σοβιετικός λαός από την δύσκολη κατάσταση, αλλά σήμερα, η ΕΣΣΔ, αμφισβητεί το δικαίωμα (σσ. sic!) των ΗΠΑ στην παγκόσμια κυριαρχία. Αυτό είναι ένα επίτευγμα που δεν έχει ανάλογό του στην σύγχρονη ιστορία».

Ακριβώς αυτό το επίτευγμα προσπάθησε να αναλύσει η Επιτροπή του ΝΑΤΟ. Σημειώνει, μάλιστα, ότι «ολόκληρη σειρά παραγόντων που επέτρεψαν την σοβιετική πρόοδο των τελευταίων σαράντα χρόνων και εκείνων που αναφέρονται εδώ, αποτελούν ένα μόλις μικρό μέρος αυτών που έχουν σημασία. Ανεξάρτητα από το ότι το παρόν ντοκουμέντο γράφτηκε σε σχέση με την επιστημονική – τεχνική εκπαίδευση, μεγάλο μέρος των αναφερομένων σε αυτό, μπορούν να αποδοθούν και σε οποιαδήποτε σφαίρα της ανθρώπινης σκέψης. Η σοβιετική πρακτική διαφέρει σε πολλά από την πρακτική των δυτικών χωρών και η παρούσα εργασία δίνει την απαραίτητη προσοχή σε αυτές τις διαφορές».

Αναγνωρίζοντας την υπεροχή του κεντρικού σχεδιασμού

Μεταξύ των παραγόντων που το ντοκουμέντο διακρίνει ως «συμβάλλοντες» στην «ταχεία βελτίωση της εκπαίδευσης στο πλαίσιο του σοβιετικού καθεστώτος» είναι ο «κεντρικός έλεγχος και σχεδιασμός». «Οι παράγοντες αυτοί παρέχουν προφανή πλεονεκτήματα για τη μεγιστοποίηση της αποτελεσματικότητας των προγραμμάτων κατάρτισης» διαπιστώνει η έκθεση και συνεχίζει: «Μπορεί να δομηθεί ένα ενιαίο εκπαιδευτικό πρότυπο για όλη τη χώρα, να απλοποιηθεί το σύστημα εκπαίδευσης και να εξαλειφθούν οι περισσότερες από τις αιτίες του μπερδέματος στις δυτικές χώρες, όπου το σύστημα έχει κατακερματιστεί».

»Αν ο σχεδιασμός και η παραγωγή εναρμονισθούν, τότε εξαλείφεται η ανεργία, και σε όλες τις θέσεις εργασίας, τις απαραίτητες στο κράτος, εμφανίζονται άνθρωποι με την κατάλληλη κατάρτιση.

Στο συγκεντρωτικό σύστημα, εννοείται, υπάρχει η δυνατότητα να είναι είτε λαμπρά σωστό, είτε καταστροφικά λάθος. Η ουσία της σοβιετικής μεθόδου είναι η εξής: Τα υπουργεία προβλέπουν τις ανάγκες τους σε υλικούς και ανθρώπινους πόρους σε 5χρονα (τώρα σε 7χρονα) πλάνα σύμφωνα με την γενική κατεύθυνση της κομματικής καθοδήγησης. Οι απαιτήσεις των υπουργείων για μικρές αλλαγές στην βάση της εμπειρίας, συνδυάζονται και η Κρατική Επιτροπή Σχεδιασμού επεξεργάζεται τα σχέδια (σσ. όπως προκύπτουν από τις αναγκαίες προσαρμοστικές αλλαγές). Το μέρος των πλάνων που αφορά σε επιστημονικο-τεχνικά ζητήματα, εγκρίνεται από την Ακαδημία Επιστημών».

εσσδ1

Σε ό,τι αφορά την κατανομή του πρόσφατα (σσ. 1959) καταρτισμένου προσωπικού από το κράτος, η έκθεση παρατηρεί, ότι όλοι όσοι συνεχίζουν τις σπουδές τους πέρα από την υποχρεωτική εκπαίδευση, όπως προβλέπεται από την σχετική νομοθεσία της ΕΣΣΔ, λαμβάνουν κρατική χρηματοδότηση. Το κράτος απαιτεί από τους απόφοιτους των ανώτατων και ανώτερων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων να εργαστούν για τρία χρόνια σε συγκεκριμένες θέσεις ανάλογα με τις κάθε φορά ανάγκες. Από τον αριθμό των νέων οι οποίοι δεν έχουν άλλες υποχρεώσεις, περίπου 750 χιλιάδες έλαβαν ανώτατη μόρφωση και 1,2 εκατομμύρια, ανώτερη. Αυτά τα «αποθέματα» εξειδικευμένου προσωπικού μπορούν, οποιαδήποτε στιγμή, να ενταχθούν σε κρατικές προτεραιότητες, όπως μεγάλα αναπτυξιακά σχέδια, στην εκπαίδευση και αλλού. «Αυτά τα 2 εκατομμύρια εξειδικευμένων επαγγελματιών, δεν είναι χαμηλόμισθοι συνεργάτες, λαμβάνουν αξιοπρεπή μισθό και, επιπλέον, δεν υποχρεούνται να υπηρετήσουν στον στρατό».

Η έκθεση σημειώνει επίσης, ότι η ΕΣΣΔ «μελετά προσεκτικά» τις δυτικές επιστημονικο-τεχνικές εκδόσεις. Συγκεκριμένα αναφέρει, ότι «οι δυτικές εκδόσεις είναι γενικά διαθέσιμες σε μετάφραση από τα μεγάλα σοβιετικά ιδρύματα το αργότερο μέσα σε δύο μήνες μετά την αρχική δημοσίευση»! Το Ακαδημαϊκό Ινστιτούτο Επιστημονικής Πληροφόρησης «έχει την καλύτερη και πιο ολοκληρωμένη υπηρεσία αποδελτίωσης στον κόσμο. Αν το απαιτήσουν οι περιστάσεις, τα Σοβιέτ είναι έτοιμα να λάβουν πληροφορίες και μέσω κατασκοπείας».

Ενα σημαντικό τμήμα του εκπαιδευμένου προσωπικού επιστρέφει στο εκπαιδευτικό σύστημα, «ώστε να προετοιμάσει νέους ειδικευμένους επιστήμονες». «Η διδασκαλία είναι μια καλά πληρωμένη και με κύρος δουλειά. Η καθαρή, ετήσια αύξηση του εκπαιδευτικού προσωπικού είναι 7% στην ΕΣΣΔ (σε σύγκριση, 3,5% στις ΗΠΑ, και από 2,5% ώς 3% στο Ηνωμένο Βασίλειο)».

Η έκθεση παρουσιάζει αναλυτικά το σοβιετικό εκπαιδευτικό σύστημα της εποχής (βαθμίδες, διάρκεια, αριθμό μαθητών) με τους συντάκτες της να εμφανίζονται ιδιαίτερα εντυπωσιασμένοι από το πώς το σοβιετικό εκπαιδευτικό σύστημα – που με τους περίπου 35 εκατομμύρια ανθρώπους οι οποίοι είναι ενταγμένοι σε αυτό οι συντάκτες το χαρακτηρίζουν «γιγαντιαίο» – επιλύει με επιτυχία προβλήματα που «μαστίζουν τις χώρες της Δύσης».

«Οι δυτικοί εμπειρογνώμονες ζηλεύουν την ποσότητα και την ποιότητα του εποπτικού και εκπαιδευτικού εξοπλισμού των σοβιετικών σχολείων» αναφέρεται σε κάποιο σημείο.

«Καταργείστε την ελεύθερη αγορά»..!

Επιπλέον σημειώνεται ότι στην ΕΣΣΔ «δεν υπάρχει πρόβλημα εκπαιδευτικών, την ώρα που στις περισσότερες δυτικές χώρες, η κατάσταση παραμένει μακριά από το επιθυμητό». Παραθέτει μάλιστα και σχετικό συγκριτικό πίνακα από τον οποίο προκύπτει, ότι στα τέλη της δεκαετίας του ’50, στα σχολεία της ΕΣΣΔ υπήρχε 1 δάσκαλος για κάθε 17,6 μαθητές, όταν στις ΗΠΑ, για το δημοτικό υπήρχε 1 προς 30 και για το Γυμνάσιο 1 προς 21 και στην Βρετανία 1 προς 30,5 (Δημοτικό), 1 – 22,3 (Γυμνάσιο), 1 – 18,1 (Λύκειο). Αντίστοιχα, στην Ανώτατη Εκπαίδευση, στην ΕΣΣΔ υπήρχε ένας καθηγητής για κάθε 12,6 φοιτητές, έναντι 1 – 14,1 στις ΗΠΑ και 1 – 9 στην Βρετανία.

Τα συμπεράσματα της έκθεσης είναι εντυπωσιακά. Πώς αλλιώς να χαρακτηριστεί η πρόταση, σε έκθεση του ΝΑΤΟ, στην «καρδιά» του «Ψυχρού Πολέμου»… για «κατάργηση της ελεύθερης αγοράς» στην ειδικευμένο εργατικό δυναμικό!

εσσδ2

«Στη Δύση, υπάρχει μια σημαντική τάση υποστήριξης ακραίων απόψεων σε σχέση με την Σοβιετική Ένωση. Οι πολίτες της, ωστόσο, δεν είναι υπεράνθρωποι, ούτε υλικό δεύτερης κατηγορίας. Στην πραγματικότητα, είναι άνθρωποι με τις ίδιες ικανότητες και συναισθήματα όπως όλοι οι άλλοι. Εάν 210 εκατομμύρια άνθρωποι στη Δύση συνεργαστούν αρμονικά, με τις ίδιες προτεραιότητες και την ίδια θέρμη όπως οι άνθρωποι στη Σοβιετική Ένωση, θα επιτύχουν παρόμοια αποτελέσματα. Τα κράτη ανταγωνίζονται ξεχωριστά το ένα από το άλλο την Σοβιετική Ένωση, σπαταλούν τους πόρους τους και τις δυνάμεις τους σε προσπάθειες που είναι καταδικασμένες σε αποτυχία. Αν είναι αδύνατο να ανακαλύπτουμε εκ νέου και συνεχώς μεθόδους, ανώτερες αυτών της Σοβιετικής Ένωσης, αξίζει στα σοβαρά να εξετάσουμε την δυνατότητα δανεισμού και προσαρμογής των σοβιετικών μεθόδων. Αυτό μπορεί να περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων:

(i) Παραίτηση από τις παραδοσιακές απόψεις σχετικά με το ρόλο των γυναικών

(ii) Εκτέλεση των αναγκαίων στο κράτος εργασιών από εκείνους οι οποίοι καταρτίστηκαν πέραν της ελάχιστης καθοριζόμενης από την νομοθεσία εκπαίδευσης και η οποία χρηματοδοτήθηκε από τον κρατικό προϋπολογισμό

(iii) Κατάργηση της «ελεύθερης αγοράς» στο ειδικευμένο εργατικό δυναμικό, υιοθέτηση και ενίσχυση του ρυθμιστικού ρόλου του κράτους σε αυτόν τον τομέα

Σε κάθε περίπτωση, κάθε κράτος που βιώνει έλλειψη διδακτικού προσωπικού, πρέπει να αντιμετωπίσει αυτό το πρόβλημα επειγόντως, με αποτελεσματικό τρόπο.»…

* Η μετάφραση των αποσπασμάτων της έκθεσης έγινε από τα ρωσικά

 

Advertisements

Posted in παιδεία, παιδεία για το λαό και όχι για τα μονοπώλια, ΕΣΣΔ | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »