καράβι κόκκινο

τα μαύρα τα μαλλιά μας και αν ασπρίσαν δεν μας τρομάζει η βαρυχειμωνιά

  • Ε, το λοιπόν, ο,τι και να είναι τ’ άστρα, εγώ τη γλώσσα μου τους βγάζω. Για μένα, το λοιπόν, το πιο εκπληκτικό, πιο επιβλητικό, πιο μυστηριακό και πιο μεγάλο, είναι ένας άνθρωπος που τον μποδίζουν να βαδίζει. Είναι ένας άνθρωπος που τον αλυσοδένουνε

  • Γιάννης Ρίτσος

    Να με θυμόσαστε - είπε. Χιλιάδες χιλιόμετρα περπάτησα χωρίς ψωμί, χωρίς νερό, πάνω σε πέτρες κι αγκάθια, για να φέρω ψωμί και νερό και τριαντάφυλλα. την ομορφιά ποτές μου δεν την πρόδωσα. Όλο το βιος μου το μοίρασα δίκαια. Μερτικό εγώ δεν κράτησα. Πάμπτωχος. Μ' ένα κρινάκι του αγρού τις πιο άγριες νύχτες μας φώτισα. Να με θυμάστε.

  • κώστας βάρναλης

    Δε λυπάμαι τα γηρατειά που φεύγουν - τα μωράκια που έρχονται άθελά τους να ζήσουν σκλάβοι, να πεθάνουν σκλάβοι, σ' έναν κόσμο ελεύθερων αφεντάδων. Θα τους μαθαίνουν: η σκλαβιά τους χρέος εθνικόν και σοφία του Πανάγαθου!... Πότε θ' αναστηθούν οι σκοτωμένοι; ΚΩΣΤΑ ΒΑΡΝΑΛΗΣ 20.10.1973

  • ------------------------------- Την πόρτα αν δεν ανοίγει, τη σπαν, σας είπα. Τι στέκεστε, τι γέρνετε σκυφτοί; Λαέ σκλάβε, δειλέ, ανανιώσου, χτύπα! Και κέρδισε μονάχος το ψωμί -------------------------------- -------------------------------- ''Aν το δίκιο θες, καλέ μου, με το δίκιο του πολέμου θα το βρής. Όπου ποθεί λευτεριά, παίρνει σπαθί''
  • κομαντάντε Μάρκος

  • «Ο Μάρκος είναι γκέι στο Σαν Φρανσίσκο, μαύρος στη Νότια Αφρική, ασιάτης στην Ευρώπη, αναρχικός στην Ισπανία, Παλαιστίνιος στο Ισραήλ, γύφτος στην Πολωνία, ειρηνιστής στη Βοσνία, Εβραίος στη Γερμανία, μια γυναίκα μόνη στο Μετρό τα ξημερώματα, με άλλα λόγια ο Κομαντάτε Μάρκος είμαστε εμείς, το πρόσωπο του κάθε καταπιεσμένου ανθρώπου πάνω στον πλανήτη»
  • μπερτολντ μπρεχτ

    Δεν είμαι άδικος, μα ούτε και τολμηρός και να που σήμερα μου δείξανε τον κόσμο τους μόνο το ματωμένο δάκτυλό τους είδα μπρος και είπα ευθύς: “μ’αρέσει ο νόμος τους” Τον κόσμο αντίκρυσα μέσ’απ’ τα ρόπαλά τους Στάθηκα κι είδα, ολημερίς με προσοχή. Είδα χασάπηδες που ήταν ξεφτέρια στη δουλειά τους. και σαν με ρώτησαν “σε διασκεδάζει;” είπα “πολύ”! Κι από την ώρα εκείνη, λέω “ναι” σε όλα, κάλλιο δειλός, παρά νεκρός να μείνω. Για να μη με τυλίξουνε σε καμιά κόλλα, ό,τι κανένας δεν εγκρίνει το εγκρίνω Φονιάδες είδα, κι είδα πλήθος θύματα, μου λείπει θάρρος, μα όχι και συμπόνια Και φώναξα, βλέποντας τόσα μνήματα: “καλά τους κάνουν -για του έθνους την ομόνοια!” Να φτάνουν είδα δολοφόνων στρατιές κι ήθελα να φωνάξω “σταματήστε!” Μα ξέροντας πως κρυφοκοίταζε ο χαφιές, μ’άκουσα να φωνάζω: “Ζήτω!Προχωρήστε!” Δε μου αρέσει η φτήνια και η κακομοιριά Γι’αυτό κι έχει στερέψει η έμπνευσή μου. Αλλά στου βρώμικού σας κόσμου τη βρωμιά ταιριάζει, βέβαια-το ξέρω-κι η έγκρισή μου

  • Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας

    Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας κι αφήνει άλλους ν' αγωνιστούν για τη υπόθεσή του πρέπει προετοιμασμένος να ' ναι : γιατί όποιος δεν έχει τον αγώνα μοιραστεί Θα μοιραστεί την ήττα . Ούτε μια φορά δεν αποφεύγει τον αγώνα αυτός που θέλει τον αγώνα ν' αποφύγει : γιατί θ' αγωνιστεί για την υπόθεση του εχτρού όποιος για τη δικιά του υπόθεση δεν έχει αγωνιστεί .
  • εγκώμιο στον κομμουνισμό – μπέρτολτ μπρέχτ

    Είναι λογικός, καθένας τον καταλαβαίνει. Ειν' εύκολος. Μια και δεν είσαι εκμεταλλευτής, μπορείς να τον συλλάβεις. Είναι καλός για σένα, μάθαινε γι' αυτόν. Οι ηλίθιοι ηλίθιο τον αποκαλούνε, και οι βρωμεροί τον λένε βρωμερό. Αυτός είναι ενάντια στη βρωμιά και την ηλιθιότητα. Οι εκμεταλλευτές έγκλημα τον ονοματίζουν. Αλλά εμείς ξέρουμε: Είναι το τέλος κάθε εγκλήματος. Δεν είναι παραφροσύνη, μα Το τέλος της παραφροσύνης. Δεν είναι χάος Μα η τάξη. Είναι το απλό Που είναι δύσκολο να γίνει.
  • οι δικαστές

    Να οι κύριοι δικαστές τους λέμε οι καταπιεστές πως δίκαιο είναι τον λαό τι συμφέρει μα αυτοί δεν ξέρουν ποιο είναι αυτό κι έτσι δικάζουν στο σωρό μέχρι να βάλουν το λαό ολόκληρο στο χέρι
  • ———–

    Εχουνε νομικά βιβλία και διατάγματα Εχουνε φυλακές και οχυρώσεις Εχουνε δεσμοφύλακες και δικαστές Που παίρνουνε πολλά λεφτά κι έτοιμοι για όλα είναι. Μπ. Μπρεχτ
  • ———————

    "Όταν ήρθαν να πάρουν τους Εβραίους, δεν διαμαρτυρήθηκα, γιατί δεν ήμουν Εβραίος. Όταν ήρθαν για τους κομμουνιστές δεν φώναξα, γιατί δεν ήμουν κομμουνιστής. Όταν κατεδίωξαν τους τσιγγάνους, ούτε τότε φώναξα, γιατί δεν ήμουν τσιγγάνος. Όταν ο Χίτλερ φυλάκιζε ομοφυλόφιλους δεν αντέδρασα γιατί δεν ήμουν ομοφυλόφιλος Όταν έκλεισαν το στόμα των Ρωμαιοκαθολικών που αντιτάσσονταν στο φασισμό, δεν έκανα τίποτα γιατί δεν ήμουν καθολικός. Μετά ήρθαν να συλλάβουν εμένα, αλλά δεν υπήρχε πια κανείς να αντισταθεί μαζί μου"
  • ========================

    Λες: Πολύ καιρό αγωνίστηκες. Δεν μπορείς άλλο πια ν’ αγωνιστείς. Άκου λοιπόν: Είτε φταις είτε όχι: Σαν δε μπορείς άλλο να παλέψεις, θα πεθάνεις. Λες: Πολύ καιρό έλπιζες. Δεν μπορείς άλλο πια να ελπίσεις. Έλπιζες τi; Πως ο αγώνας θαν’ εύκολος; Δεν είν’ έτσι. Η θέση μας είναι χειρότερη απ’ όσο νόμιζες. Είναι τέτοια που: Αν δεν καταφέρουμε το αδύνατο Δεν έχουμε ελπίδα. Αν δεν κάνουμε αυτό που κανείς δεν μπορεί να μας ζητήσει Θα χαθούμε. Οι εχθροί μας περιμένουν να κουραστούμε. Όταν ο αγώνας είναι στην πιο σκληρή καμπή του. Οι αγωνιστές έχουν την πιο μεγάλη κούραση. Οι κουρασμένοι, χάνουν τη μάχη.
  • Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους

    Αυτοί που βρίσκονται ψηλά θεωρούν ταπεινό να μιλάς για το φαΐ. Ο λόγος; έχουνε κιόλας φάει. Αν δε νοιαστούν οι ταπεινοί γι' αυτό που είναι ταπεινό ποτέ δεν θα υψωθούν. Αυτοί που αρπάνε το φαϊ απ’ το τραπέζι κηρύχνουν τη λιτότητα. Αυτοί που παίρνουν όλα τα δοσίματα ζητάν θυσίες. Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους για τις μεγάλες εποχές που θά 'ρθουν.
  • che

    Πιστεύω στην ένοπλη πάλη σαν μοναδική λύση για τους λαούς που αγωνίζονται για την απελευθέρωσή τους και είμαι συνεπής με τις πεποιθήσεις μου. Πολλοί θα με πουν τυχοδιώκτη και είμαι, μόνο που είμαι άλλου είδους τυχοδιώκτης, ένας από εκείνους που προβάλλουν τα στήθη τους για να αποδείξουν τις αλήθειες τους.

  • Αξίζει για ένα όνειρο να ζεις, κι ας είναι η φωτιά του να σε κάψει
  • pablo neruda

    όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας, επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές, όποιος δεν αλλάζει περπατησιά, όποιος δεν διακινδυνεύει και δεν αλλάζει χρώμα στα ρούχα του, όποιος δεν μιλεί σε όποιον δεν γνωρίζει. όποιος αποφεύγει ένα πάθος, όποιος δεν είναι ευτυχισμένος στη δουλειά του, όποιος δεν διακινδυνεύει τη βεβαιότητα για την αβεβαιότητα για να κυνηγήσει ένα όνειρο, όποιος δεν επιτρέπει στον εαυτό του τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του να αποφύγει τις εχέφρονες συμβουλές. όποιος δεν ταξιδεύει, όποιος δεν διαβάζει, όποιος δεν ακούει μουσική, όποιος δεν βρίσκει σαγήνη στον εαυτό του όποιος καταστρέφει τον έρωτά του, όποιος δεν επιτρέπει να τον βοηθήσουν, όποιος περνάει τις μέρες του παραπονούμενος για τη τύχη του ή για την ασταμάτητη βροχή. όποιος εγκαταλείπει μια ιδέα του πριν την αρχίσει, όποιος δεν ρωτά για πράγματα που δεν γνωρίζει. Αποφεύγουμε τον θάνατο σε μικρές δόσεις, όταν θυμόμαστε πάντοτε ότι για να είσαι ζωντανός χρειάζεται μια προσπάθεια πολύ μεγαλύτερη από το απλό γεγονός της αναπνοής. Μόνο η ένθερμη υπομονή θα οδηγήσει στην επίτευξη μιας λαμπρής ευτυχίας.

  • από το Canto general

    Μπορεί να κόψουν όλα τα λουλούδια, αλλά δεν θα γίνουν ποτέ αφέντες της Άνοιξης
  • κ. καβάφης

    Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις
  • κωστής παλαμάς

    Και τους τρέμουνε των κάμπων οι κιοτήδες και μ’ ονόματα τους κράζουν πονηρά κλέφτες κι απελάτες και προδότες. Τους μισούν οι βασιλιάδες κι όλοι οι τύραννοι κι είναι μέσα στους σκυφτούς τα παλληκάρια κι είναι μες στους κοιμισμένους οι στρατιώτες…” Κ . Παλαμάς στο Δωδεκάλογο του Γύφτου.
  • διαμοιρασμός του blog

    Bookmark and Share
  • διαχείριση

  • on line επισκέπτες

  • ημερολόγιο άρθρων

    Οκτώβριος 2017
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Οκτ.    
     1
    2345678
    9101112131415
    16171819202122
    23242526272829
    3031  
  • Εγγραφή

Archive for the ‘ο δρόμος του ΚΚΕ’ Category

ΣΤΟΝ «ΑΘΑΝΑΤΟ» ΣΥΝΤΡΟΦΟ ΜΟΥ…..ΕΣΕΝΑ !!!!

Posted by redship στο 16 Ιουνίου , 2012

ΣΤΟΝ «ΑΘΑΝΑΤΟ» ΣΥΝΤΡΟΦΟ ΜΟΥ…..ΕΣΕΝΑ !!!!

(Στην μνήμη του Πρωτοκαπετάνιου μας Αρη και στην μνήμη των χιλίαδων επώνυμων και ανώνυμων συντρόφων μας που πέσαν στο αγώνα για το ψωμί και την Λευτεριά μας)

Πόσες φορές να πέθανες στα αλήθεια ,και όμως ακόμα είσαι εδώ μαζί μας ,
σύντροφε μου.
Εχεις ακόμα σφιγμένη την γροθιά σου ,να σημαδεύει τον ήλιο σαν όρκος νίκης
στους αιώνες.

Σε είδαν να πέφτεις νεκρός στο Παρίσι το ΜΆη του 1871….Ηταν εκείνη την βδομάδα που ,κι απ το δικό σου αίμα ,ονομάστηκε ματωμένη. …
Ζαν νομίζω πως σε φώναζαν….

Σε είδαν λαβωμένο απ την σφαίρα Γάλλου μοισθοφόρου το 1918 στην βεσαράβια…
Μπόρις θαρώ σε λέγαν τότε….

Είπανε πως χαροπάλευες μέρες στο χιονισμένο Στάλιγκραντ, τον Φλεβάρη του 1942…
Ιβάν σε φώναξε ο σύντροφος σου την ώρα που είδε πρώτος τους Ναζί…

Αλλοι μου μήνυσαν πως σε αποκεφάλισαν σε ενα φαράγγι στην Μεσούντα τον Ιούνη του 45 και άλλοι πως σε σκότωσαν στην Βολιβία τον Οκτώβρη του 67….
Αλήθεια με μπερδέψανε, και δεν καλοθυμούμαι…Ερνέστο αν σε λέγανε, η Αρη απ το Βελούχι…

Κάποιοι πως σε εκτελέσανε ,μια Κυριακή του Μάρτη, και άλλοι σε είδαν μες το αίμα σου να κείτεσαι, τον Μάη του 63 στην Σαλονίκη…
Νίκο πιστεύω σε έλεγαν ή ίσως και Γρηγόρη….

Ενας νεαρός μου φώναζε πως σε πήρε μαζί της η λευτεριά τον Ιούλιο του 65…
Σου έστησε λέει καρτέρι στην οδό Σταδίου, και σε περίμενε Σωτήρη να φανείς..

Ενας εργάτης μου είπε οτι σε σκότωσαν τα σκυλιά τον Σεπτέμβρη του 67 ,σε μιαν αυλή της Φιλελλήνων …
Γιάννη σε ονομάτιζε, συντρόφι και καρντάσι…

Τόσα πολλά μου μαρτυρούν τον ηρωικό χαμό σου…
Μα εγώ σε βλέπω δίπλα μου ακόμα στην πορεία…
Κρατάς πότε τα πανό και πότε την σημαία, και άλλες φορές βάζεις φωνή ,το σύνθημα να δώσεις….
Κοιτάς μπροστά, αγέρωχος, στητός και ορθοβαδίζεις…
δεν θα πεθάνω ορκίζεσαι το άδικο αν δεν σβήσει…

ΗΛΙΑΣ   ΣΙΔΗΡΟΠΟΥΛΟΣ
Advertisements

Posted in ο δρόμος του ΚΚΕ | Με ετικέτα: , | 3 Σχόλια »

Έκκληση των γάλλων κομμουνιστών για αλληλεγγύη στο ΚΚΕ

Posted by redship στο 16 Ιουνίου , 2012

Μτφρ.: dkoss
Πηγή: Waltendegewalt

Ως Γάλλοι κομμουνιστές επιθυμούμε να χαιρετήσουμε τον αγώνα των ελλήνων κομμουνιστών τού ΚΚΕ

Διακήρυξη, 1η Ιουνίου 2012

Συγχαίρουμε τους Έλληνες κομμουνιστές τού ΚΚΕ για την πρόοδο που σημείωσαν, κάτω από τις πιο αντίξοες συνθήκες, στις εκλογές τής 6ης Μαΐου 2012, όπως επίσης και την Κομμουνιστική Νεολαία Ελλάδας για το θετικό αποτέλεσμα στις φοιτητικές εκλογές. Αναγνωρίζουμε την προσφορά και τον ρόλο τους ως κινητήριου μοχλού και ως σημείου αναφοράς για τους δικούς μας αγώνες και για το διεθνές κομμουνιστικό κίνημα. Παρατηρούμε και μελετούμε με μεγάλο ενδιαφέρον το αποφασιστικό και δύσκολο έργο που επιτελεί το ΚΚΕ στους χώρους εργασίας, δίπλα στο πλευρό όλων των εκμεταλλευομένων στρωμάτων και κυρίως στα πλαίσια ενός συνδικαλιστικού κινήματος, όπου κυριαρχούν οι δυνάμεις τού ρεφορμισμού.
Η Ελλάδα έχει γίνει το εργαστήρι εφαρμογής των ευρωπαϊκών πολιτικών ακραίας λιτότητας.
Σε πλήρη συμπόρευση με τους έλληνες καπιταλιστές, η Ευρωπαϊκή Ένωση, η ΕΚΤ και το ΔΝΤ επιχειρούν να ισοπεδώσουν όλες τις κατακτήσεις τού ελληνικού εργατικού κινήματος και να καταδικάσουν την χώρα στην υπανάπτυξη, οδηγώντας την έτσι σε ένα είδος νεοαποικιοκρατικού καθεστώτος.
Θέλουν να κάνουν το λαό να πληρώσει, όσο πιο σκληρά γίνεται, τη δική τους κρίση, να ξεπληρώσει το δημόσιο χρέος από το οποίο επωφελήθηκαν αποκλειστικά οι έλληνες και ευρωπαίοι καπιταλιστές.
Το ευρώ αποτελεί σήμερα το εργαλείο τής πολιτικής αυτής. Τον ίδιο ρόλο θα παίξει ενδεχομένως αύριο και η αποπομπή τής Ελλάδας από την ευρωζώνη, προκειμένου στη δυτική Ευρώπη να διασφαλιστεί, υπέρ των μεγάλων μονοπωλίων γερμανικών, κυρίως, συμφερόντων, η διάσωση τού ευρώ, ενός νομίσματος που είναι πλέον σαφές ότι λειτουργεί ως εργαλείο κυριαρχίας.
Το ΚΚΕ απορρίπτει συνολικά την Ευρωπαϊκή Ένωση. Συμφωνούμε με την ανάλυσή του, με την πλήρη απόρριψη των ψευδαισθήσεων ότι μπορεί, τάχα, να επιτευχθεί ένας αναπροσανατολισμός των εν λόγω θεσμικών οργάνων που έχουν δημιουργηθεί με σκοπό την αποκλειστική εξυπηρέτηση των συμφερόντων τού κεφαλαίου, ότι δηλ. η ΕΚΤ μπορεί να μετατραπεί σε «φιλανθρωπικό ίδρυμα», όπως επισημαίνουν ειρωνικά οι Έλληνες σύντροφοί μας.
Η οργάνωση τού ΚΚΕ και η αγωνιστική προοπτική που χαράσσει το κόμμα αποτελούν ένα σημαντικό εμπόδιο για το καπιταλιστικό σχέδιο στην Ελλάδα, τη στιγμή μάλιστα που οι αντιδράσεις τού ελληνικού λαού μοιράζονται ανάμεσα στον θυμό και την απελπισία. Μέσω τής δράσης του, το ΚΚΕ επισημαίνει την αφερεγγυότητα των συντηρητικών και σοσιαλδημοκρατικών πολιτικών δυνάμεων που εναλλάσσονται στην εξουσία. Η καταδίκη τής ΕΕ τού κεφαλαίου από το ΚΚΕ συνάδει με τη βαθιά προσήλωση των μαζών στη λαϊκή κυριαρχία, η οποία κερδήθηκε με μεγάλο τίμημα.
Ως εκ τούτου, οι δυνάμεις τού κεφαλαίου σε ευρωπαϊκό και σε εθνικό επίπεδο δεν διστάζουν να χρησιμοποιήσουν κάθε μέσο για να εξέλθουν από το πολιτικό αδιέξοδο στο οποίο έχουν οδηγηθεί στην Ελλάδα.
Επιχειρούν να αναπαλαιώσουν τα παραδοσιακά κόμματα.
Κατάφεραν να νεκραναστήσουν, το ένα μετά το άλλο, διάφορα εθνικιστικά και ξενοφοβικά κόμματα που πρόσκεινται στη δεξιά και την άκρα δεξιά.
Φροντίζοντας να έχουν όλες τις επιλογές ανοιχτές, καταβάλλουν κάθε δυνατή προσπάθεια για τη διαμόρφωση ενός υποκατάστατου τής σοσιαλδημοκρατίας, προκειμένου να καλυφθεί το κενό που αφήνει πίσω του το ανυπόληπτο ΠΑΣΟΚ. Το ζητούμενο λοιπόν είναι να υπαχθεί η πολιτική ζωή σε όλο της το φάσμα — αλλά κυρίως όσον αφορά την αριστερά — στον ζυγό τής Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Η προβολή τού ετερόκλιτου συνασπισμού τού ΣΥΡΙΖΑ, ως εναλλακτική επιλογή έναντι τής δεξιάς ενόψει των εκλογών τής 17ης Ιουνίου, πρέπει να τοποθετηθεί σε αυτό το πλαίσιο. Πρόκειται για το τοπικό παράρτημα τού Κόμματος τής Ευρωπαϊκής Αριστεράς (ΚΕΑ), που χρηματοδοτείται από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Ο ΣΥΡΙΖΑ τετραπλασίασε το ποσοστό που έλαβε στις εκλογές τού 2009, προσελκύοντας ένα μεγάλο μέρος των σοσιαλδημοκρατών ψηφοφόρων. Η ανοχή τού συστήματος απέναντι στον ΣΥΡΙΖΑ βρίσκεται σε έντονη αντίθεση με την συντονισμένη προσπάθεια δαιμονοποίησης τού ΚΚΕ. Οι μετακινήσεις πρωτοκλασάτων στελεχών τού ΠΑΣΟΚ στον ΣΥΡΙΖΑ είναι το λογικό επακόλουθο τής τακτικής αυτής.
Ο πραγματικός προσανατολισμός που εκφράζει αυτό το «ριζοσπαστικό», όπως ψευδεπίγραφα αποκαλείται, «μέτωπο τής αριστεράς α λα ελληνικά» αποκαλύφθηκε όταν ο φωτογενής ηγέτης[*] του, ο Αλέξης Τσίπρας, απευθύνθηκε στον νέο μας πρόεδρο, τον Ολάντ, δηλώντας έτοιμος να παράσχει τη συνδρομή του για τη μεταρρύθμιση τής ΕΕ, τη διάσωση τού ευρώ, και πάει λέγοντας. Σε ποιον; Στον Ολάντ, που πριν από λίγο καιρό εξέφραζε την υποστήριξη του για τη Συνθήκη τής Λισαβόνας σε πλήρη συμπόρευση με τον Σαρκοζί! Ας σημειωθεί επίσης ότι τα ηγετικά στελέχη τού ΣΥΡΙΖΑ ήταν ένθερμοι υποστηρικτές τού Μάαστριχτ. Ο Τσίπρας διαγκωνίζεται με την δεξιά για το ποιος θα υπερασπιστεί καλύτερα το ευρώ, προτείνοντας συγχρόνως τη λύση τής «αναδιαπραγμάτευσης» τού χρέους. Η προβολή τού ΣΥΡΙΖΑ λειτουργεί ως βαλβίδα εκτόνωσης τής αγανάκτησης τού ελληνικού λαού προς την κατεύθυνση συμμόρφωσης προς τις ευρωπαϊκές επιταγές, αφού αυτές θα έχουν πρώτα τεθεί σε μια υποτιθέμενη διαδικασία «αναδιαπραγμάτευσης».
Ένας άλλος βασικός λόγος ύπαρξης τού ΣΥΡΙΖΑ είναι η αποδυνάμωση τής επιρροής τού Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας. Υπ’ αυτή την έννοια ερμηνεύεται και η υστερόβουλη πρόταση εκ μέρους τού ΣΥΡΙΖΑ για συμμετοχή τού ΚΚΕ σε «αριστερή» φιλοευρωπαϊκή κυβέρνηση συνεργασίας για τη διαχείριση τής καπιταλιστικής κρίσης.
Η κατάσταση αυτή, όπως έχει διαμορφωθεί, αποτελεί ένα ακόμα λόγο για να να εκφράσουμε, ως Γάλλοι κομμουνιστές, ως μέλη και στελέχη των οργανώσεων τού ΚΚΓ, την υποστήριξή μας στο ΚΚΕ, με το οποίο, άλλωστε, μοιραζόμαστε ένα φωτεινό παρελθόν, επιδοκιμάζοντας τη δράση του, τη σθεναρή του στάση απόρριψης τού οπορτουνισμού και την πάλη του για τον σοσιαλισμό.
Προτρέπουμε τους Γάλλους κομμουνιστές συντρόφους και τους αγωνιστές-συνδικαλιστές να ενημερωθούν για τις αναλύσεις και τις αγωνιστικές εμπειρίες των Ελλήνων συντρόφων μας. Καταγγέλλουμε τις εκστρατείες δυσφήμισης τού ΚΚΕ όχι μόνο μέσω των γαλλικών εφημερίδων και των άλλων μέσων μαζικής ενημέρωσης που βρίσκονται στην υπηρεσία των δυνάμεων τού κεφαλαίων αλλά ακόμα πολλές φορές και μέσα από τις στήλες τής ίδιας τής Ουμανιτέ, πράγμα απαράδεκτο. Με τον τρόπο τους, οι πρακτικές αυτές αποτελούν απόδειξη τής διεθνούς σημασίας τής πάλης που διεξάγουν οι Έλληνες σύντροφοι.

Posted in πολιτικη, ταξικός πόλεμος, ο δρόμος του ΚΚΕ | Με ετικέτα: , | 1 Comment »

Την Κυριακή ανοίγουμε παράθυρα ελπίδας!

Posted by redship στο 15 Ιουνίου , 2012

 

 

από   το   fadomduck2

Του Δημήτρη Τσιμούρα
Είναι δυνατόν ο ελληνικός λαός να ψηφίσει μεθαύριο εκείνους, που τον οδήγησαν ως εδώ; Εκείνους που χάρισαν στους τραπεζίτες πάνω από 150 δις ευρώ; Ενώ εμάς μας είπαν κλέφτες και τεμπέληδες κι ότι μαζί με αυτούς τα… φάγαμε;
Είναι δυνατόν να ψηφίσουμε αυτούς, που… δηλώνουν ότι έχουν στην κατοχή τους  αμύθητη περιουσία,  για να λύσουν, αυτοί, τα δικά μας προβλήματα, των φτωχών;
Αυτούς, που μας αναγκάζουν να γίνουμε «πελάτες» στους   μαυραγορίτες,  στους ενεχυροδανειστές και στους… οδοντοβγάλτες χρυσών δοντιών(!)  και να ανταλλάξουμε, για ένα κομμάτι ψωμί, προσωπικά μας κειμήλια ανεκτίμητης συναισθηματικής αξίας;
Αυτούς, που έχουν σχεδιάσει στην κυριολεξία να ληστέψουν μέσω του ψευδεπίγραφου «πόθεν έσχες» και τα ελάχιστα περιουσιακά στοιχεία, που  βρέθηκε  να έχει στην κατοχή του ο άνεργος, ο συνταξιούχος, ο μεροκαματιάρης, ο απασχολήσιμος;
Είναι δυνατόν να ψηφίσουμε  αυτούς, που  εκχώρησαν κρατικές  συχνότητες στους επικυρίαρχους, ως δείγμα υποτέλειας;   Ήδη, μέχρι αυτήν  τη στιγμή, σύμφωνα με τη λιτή κρατική ανακοίνωση, έχουν  εκχωρηθεί: στο  BBC World News και στη Deutsche Welle οι ψηφιακές συχνότητες των«Πρίσμα+» και «Σινεσπόρ», τα οποία και καταργήθηκαν, από τη Δευτέρα 19 Μαρτίου του ’12,  ενώ τον περασμένο Δεκέμβριο  είχαν  εκχωρηθεί άλλες δύο συχνότητες.  Στο Γαλλικό  TV5 Monde, καθώς  και στο  Αγγλόφωνο   Euronews!!!
Είναι δυνατόν λοιπόν  να ψηφίσουμε αυτούς που με εκβιαστικό τρόπο μας  υποδεικνύουν,  η Μέρκελ και  ο Ομπάμα, η Λαγκάρντ  και ο Μπαρόζο και οι λοιποί του είδους τους; Αυτούς που μας υποδεικνύουν οι ξένες εφημερίδες και τα ξένα περιοδικά; Ποιών τα συμφέροντα αυτοί εκφράζουν;
Είναι δυνατόν να ρίξουμε την ίδια ψήφο με αυτήν,  που θα ρίξουν ο Ψυχάρης και  ο Καψής, ο Τσίμας και  η Τρέμη, η Στάη και ο Πολίτης, ο Πρετεντέρης και ο Μποτώνης, ο Χασαπόπουλος και  ο Λιάρος; Όπως  και οι  έτεροι  ακριβοπληρωμένοι αστέρες της…. «αντικειμενικής» δημοσιογραφίας;
Είναι δυνατόν να ψηφίσουμε το ίδιο με αυτό που θα ψηφίσουν  ο  τραπεζίτης,  ο μεγαλοεργολάβος, ο εφοπλιστής, ο καναλάρχης, ο ενεχυροδανειστής, ο  μαυραγορίτης,  ο γλείφτης και ο οσφυοκάμπτης;
Είναι δυνατόν να ψηφίσουμε αυτούς,  που μας κρύβουν ότι η «ανάπτυξη» που θεοποιούν   είναι η  «γαλέρα», μ’ εμάς κωπηλάτες,  να  τραβούμε κουπί από νύχτα σε νύχτα, για να  εξασφαλίζουμε σ’ αυτούς  αμύθητα κέρδη και σε μας τα άκρως  απαραίτητα, ίσα-ίσα  να ζούμε,  για να δουλεύουμε;
Είναι δυνατόν να ψηφίσουμε  αυτούς,  που ξεπούλησαν, αφού μεθοδικά την απαξίωσαν, την δημόσια περιουσία; Αυτούς που έδεσαν την πατρίδα κι εμάς τους ίδιους χειροπόδαρα για… το δικό μας, όπως λένε,  καλό;
Αυτούς,  που μας στέρησαν τη δουλειά, τις συντάξεις, τους γιατρούς, τα φάρμακα, την ελπίδα, την αξιοπρέπεια, το όνειρο; Αυτούς, που μας οδηγούν στη φτώχεια, στην πείνα, στα… κατοχικά  συσσίτια, στην εξαθλίωση και στις αυτοκτονίες; Αυτούς,  που τη σκλαβιά μας τη βαφτίζουν ελευθερία;
Αυτούς, που μετακομίζουν από το ένα κόμμα στο άλλο,  όταν το ατομικό τους συμφέρον, αλλά και τα συμφέροντα που αυτοί υπηρετούν, το επιτάσσουν;
 Είναι δυνατόν να ψηφίσουμε  αυτούς, που τρομάζουν να μας κοιτάξουν κατάματα και που για να βγουν μπροστά μας χρειάζονται αστυνομική συνοδεία; Αυτούς που μας ζητούν να νομιμοποιήσουμε τα τετελεσμένα τους;
 Είναι δυνατόν να ψάχνουμε λύσεις σ’ εκείνους,  που δημιούργησαν το πρόβλημα; Στα κόμματα,  που μας έφεραν μέχρι εδώ, στην ίδια την ΕΕ; Είναι δυνατόν να ψάχνουμε λύσεις, μεταξύ  «ληστών και κλεπταποδόχων», μεταξύ «Σκύλας και Χάρυβδης»;
Είναι δυνατόν να  περιμένουμε  λύσεις από αυτούς, που τοποθετούν  τους ανθρώπους  σε δύο κατηγορίες;  Σ’ αυτούς -τους ελαχιστότατους-  που θα κατέχουν τον πλούτο και σ’ εκείνους -τους πολλούς- που θα τον παράγουν;
Είναι δυνατόν  να ψηφίσουμε αυτούς, που μας ζητούν να καθίσουμε στη γωνιά,  για να μας λύσουν αυτοί τα προβλήματα; Αυτούς,  που ο ένας φορτώνει την ενοχή του στον άλλον,  τη στιγμή που και οι δυο έχουν τις ίδιες ευθύνες;
 Είναι δυνατόν να ψηφίσουμε,  για να τηρηθούν τα… «συμφωνηθέντα»,  όπως οι «εταίροι» μας της ΕΕ  προστάζουν;  Για να πάρουν και άλλα πιο σκληρά  μέτρα εναντίον μας, όπως οι ίδιοι ομολογούν; Είναι δυνατόν να βάλουμε το κεφάλι μας μόνοι μας κάτω από τη λεπίδα της λαιμητόμου;
Εάν ναι, είμαστε «άξιοι» της τύχης μας. Άξιοι κωπηλάτες της γαλέρας τους,  για να παράγουμε εσαεί τα δικά τους πλούτη! Όμως,  δεν έχουμε κανένα δικαίωμα να υποθηκεύσουμε έτσι και το μέλλον και των παιδιών, που ακόμα δεν έχουν  γεννηθεί!
Όλοι αυτοί σήμερα μας δείχνουν προσωπεία, από Δευτέρα θα μας δείξουν πρόσωπο!
Σ’ όλους αυτούς, «ληστές και κλεπταποδόχους», πρέπει να πούμε ένα μεγάλο ΟΧΙ,   κρατώντας πάντα την ελπίδα και το μέλλον στα χέρια μας. Αφήνοντας μαζί τους  ανοιχτούς λογαριασμούς για οργανωμένο αγώνα  και ταξική  πάλη,  για την  ανατροπή αυτής της κατάστασης. Ο πλούτος,  που κρατούν στα χέρια τους, δεν τους ανήκει.
Ανοίγουμε  παράθυρα ελπίδας! Κόντρα στο ρεύμα και στις επιταγές των σειρήνων! 
Δίνουμε δύναμη στο ΚΚΕ!
Δίνουμε δύναμη στο μόνο κόμμα,  που τίποτα από όλα αυτά δεν νομιμοποίησε με την υπογραφή του και ούτε πρόκειται να νομιμοποιήσει!  Κάτι που γνωρίζουν πολύ καλά «εχθροί και φίλοι»!
15/6/12

Posted in ο δρόμος του ΚΚΕ | Με ετικέτα: , | 1 Comment »

συγκέντρωση του Κ.Κ.Ε στην πλατεία Αριστοτέλους σήμερα Πέμπτη 8.30μ.μ.

Posted by redship στο 14 Ιουνίου , 2012

 

 

 

Posted in ο δρόμος του ΚΚΕ | Με ετικέτα: | 1 Comment »

Ο φετιχισμός του χρήματος και η πλήρης κοστολόγηση του προγράμματος του ΚΚΕ

Posted by redship στο 14 Ιουνίου , 2012

Γιώργος Λαμπρινίδης
Ο φετιχισμός του χρήματος και η πλήρης κοστολόγηση του προγράμματος του ΚΚΕ


Με το παρόν σημείωμα θα ήθελα να συμβάλλω στην επίλυση ορισμένων πολύ σοβαρών παρανοήσεων που ταλανίζουν την ελληνική κοινωνία, επηρεάζουν σοβαρά το εκλογικό σώμα και κάνουν την πρόταση του ΚΚΕ πολύ δύσκολη στην πέψη, ακόμα και για μερικούς από αυτούς που την έχουν φάει. Οι παρανοήσεις αυτές έχουν σαν βάση τους μια και μόνο υπόθεση: ότι ο άνθρωπος ικανοποιεί τις ανάγκες του με το χρήμα. Αυτή η υπόθεση φαίνεται αυτονόητη και δύσκολο να την ανατρέψει κανείς, αλλά παρ’ όλ’ αυτά θα προσπαθήσω. Η πίστη δε σε αυτή την υπόθεση είναι πάθηση που διαγνώστηκε πρώτη φορά το 1844 με τον όρο αποξένωση και συστηματοποιήθηκε το 1867, όταν διαπιστώθηκε ότι έχει δύο αλληλοσυμπληρούμενες πλευρές, οι οποίες αποδόθηκαν με τους όρους φετιχισμός του εμπορεύματος και φετιχισμός του χρήματος. Ο επιστήμονας που ανακάλυψε αυτήν την πάθηση δεν είναι άλλος από τον Καρλ Μαρξ ο οποίος πρότεινε και το αντίδοτο, αλλά παρ’ όλ’ αυτά και οι δύο πλευρές της ασθένειας εξακολουθούν ακόμα και σήμερα να ταλανίζουν μεγάλο κομμάτι του πληθυσμού. Η θέση ότι οι ανάγκες ικανοποιούνται με χρήμα είναι κλασικό σύμπτωμα φετιχισμού του χρήματος.
Ας πάρουμε όμως μια δόση από εκφάνσεις της ασθένειας: «Ο κόσμος, ή τουλάχιστον κάποιος κόσμος, πεινάει και δεν έχει χρήματα για να φάει», «Πού θα βρεθούν τα χρήματα για να φάει ο κόσμος;» Επίσης, οι άποροι και πεινασμένοι έχουν ακουστεί να λένε: «δεν έχω λεφτά να φάω» ή «δώσε μου ένα ευρώ να φάω». Κανείς όμως δεν έχει βρεθεί μέχρι τώρα να υποστηρίξει ότι, αφού έδωσε λεφτά στον άπορο, αυτός …τα έφαγε. Γενικά, ο φετιχισμός του χρήματος στη μορφή του έχει μια ιδιαίτερη σχέση με το φαγητό («είχα κάποια χρήματα αλλά τα έφαγα», «τα λεφτά τρώγονται γρήγορα» κλπ). Είναι όμως ψέμα, και πιστέψτε με, όσο δύσκολο και να είναι, όπως ψέμα είναι ότι τα λεφτά φεύγουν (εύκολα, γρήγορα ή με όποιον άλλο τρόπο), κάνουν φτερά, αυγατίζουν και γενικώς δραστηριοποιούνται ποικιλοτρόπως. Μετά από ενδελεχή έρευνα για τις διατροφικές συνήθειες των ελλήνων, σε αυτές δεν περιλαμβάνεται η κατανάλωση χρήματος. Με ασφάλεια μπορούμε να υποθέσουμε ότι το χρήμα, σε οποιαδήποτε υλική του μορφή, είτε δηλαδή αυτή του χαρτονομίσματος, του κέρματος, του τραπεζικού λογαριασμού (λογιστική εγγραφή), είτε με τις μορφές που παίρνει το πιστωτικό χρήμα, δεν τρώγεται. Κι όχι μόνο δεν τρώγεται το χρήμα, αλλά όλες οι παραπάνω υλικές του ενσωματώσεις δεν φοριούνται, δεν στεγάζουν και δεν ξεδιψούν, δεν μεταφέρουν και δεν ξεκουράζουν.
«Μα», θα πει κανείς, «προφανώς! Το χρήμα ικανοποιεί τις ανάγκες επειδή ανταλλάσσεται με όλα αυτά που τρέφουν, ντύνουν, στεγάζουν, ξεδιψούν, μεταφέρουν και ξεκουράζουν. Και δεν μπορεί κανείς να αποκτήσει όλα αυτά με άλλον τρόπο, εκτός από το να τα ανταλλάξει με χρήματα». Απ, μπαγασάκο, σε τσάκωσα! Πώς προέκυψε αυτό το τελευταίο συμπέρασμα; Μήπως πλήρωνες μέχρι τώρα το δάσκαλό σου στο δημοτικό για να σε μάθει γράμματα; Όταν, σε λίγα χρόνια, θα τον πληρώνεις, αυτό θα σημαίνει ότι η φυσική τάξη πραγμάτων είναι να μαθαίνεις γράμματα μόνο αν έχεις το αντίτιμο της ψευτοεπιβίωσης του δασκάλου;
«Ωραία», θα κοντοσταθεί ο κεραυνοχτυπημένος από την ξαφνική αλήθεια, ένθερμος οπαδός του ευρώ, «αλλά με το φαΐ τι γίνεται;» Σ’ αυτό το σημείο, θα γίνει μια γενναία υπόθεση – τομή στην σύγχρονη τηλεοπτική πραγματικότητα: ο κόσμος που πεινάει θέλει κρέας και γάλα, τυρί και ντομάτες, όσπρια, μακαρόνια και φρούτα, ψάρια και ψωμί, κοντολογίς όλα αυτά που συλλήβδην ονομάζουμε «τρόφιμα» σε σαφή διάκριση από τα «χρήματα».
Όλα όμως τα «τρόφιμα» παράγονται στην Ελλάδα και μάλιστα σε τέτοιες ποσότητες ώστε να εξάγονται και να πετιούνται. Το 1980, πριν μπούμε στην ΕΟΚ, η παραγωγή σε τρόφιμα ήταν τέτοια ώστε να είμαστε σαν χώρα καθαρός εξαγωγέας σε όλες τις βασικές κατηγορίες τροφίμων.
Φυσικά, όταν η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει ξοδέψει χρήματα για να καταστραφούν καΐκια που θα έφερναν ψάρια, παρέχοντας στον ψαρά λεφτά και στερώντας τον από ψάρια και οδηγώντας τον πρώην ψαρά στο να αγοράζει από το σούπερ μάρκετ κατεψυγμένα ψάρια ατλαντικού…
Όταν συμβαίνει αυτό ακολουθεί επιδημία φετιχισμού του χρήματος, γιατί μέχρι και ο ψαράς ξεχνάει ότι για την ψαροφαγία αρκούσε το καΐκι, το οποίο μάλιστα απέφερε και χρήματα από πάνω. Μιας και την πιάσαμε αυτήν την κουβέντα με τα ψάρια, η Ελλάδα σήμερα είναι καθαρός εξαγωγέας ψαριών, δηλαδή εξάγει πιο πολλά ψάρια απ’ όσα εισάγει, ακριβώς επειδή έφυγε ο φίλος μας ο ψαράς από τη μέση, καταργώντας ή ελαχιστοποιώντας τη μικρή αγορά των ψαριών και ανοίγοντας τους ορίζοντες στις μεγάλες τράτες και τις πολυεθνικές του ψαριού.
Αλλά ξεστρατίσαμε – το ερώτημα ήταν: πόσα λεφτά χρειάζονται για να ξαναπιάσει ο ψαράς ψάρια; Για να βγάλει ο παραγωγός σιτάρι και καπνό, ο τυροκόμος τυρί και ο κτηνοτρόφος κρέας; Μηδέν (0) ο,τιδήποτε – δηλαδή: μηδέν ευρώ, μηδέν δραχμές, μηδέν ρούβλια και φράγκα. Φυσικά, θα πρέπει ο ψαράς να μην πληρώσει το ναυπηγείο για την καινούρια του βάρκα, ο παραγωγός να μην πληρώσει για το σπόρο, τα λιπάσματα και το νερό, ο τυροκόμος να μην πληρώσει για το γάλα και ο κτηνοτρόφος να μην πληρώσει για τις ζωοτροφές. Αλλά γιατί θα πρέπει να πληρώσουν, αν όλα αυτά είναι κοινωνική ιδιοκτησία; Μήπως κάποιο σημαντικό στοιχείο της παραγωγής λείπει από τη χώρα και θα μας το στερήσουν οι αγαπημένοι μας σύμμαχοι και φίλοι με εμπάργκο; Τίποτα από όλα αυτά δεν λείπει.
Θα μας λείψουν ίσως οι μπανάνες, όπως μας έλειπαν όταν ήμασταν παιδιά, κι αυτές όχι εντελώς, δόξα την Κρήτη και όχι για πολύ, δόξα τη βιοτεχνολογία. Κι άμα υπενθυμίσουμε στους λατινοαμερικάνους τις ευεργετικές ιδιότητες του ελαιολάδου, δεν βλέπω γιατί να μην έχουμε τόνους από μπανάνες, ούτως ή άλλως. Επιμένω στις μπανάνες, διότι συγκαταλέγομαι στους ανθρώπους που μέρος του γενετικού τους υλικού δεν έχει εξελιχθεί με αποτέλεσμα να έχω τη σχέση προγενέστερων του ανθρώπου έμβιων μορφών με τις μπανάνες. Ευτυχώς, γιατί σε άλλους αυτή η γενετική στασιμότητα οδηγεί στο να ξαναψηφίσουν ΠΑΣΟΚ και ΝΔ. Κι εν πάσει περιπτώσει, θα πρέπει να αντιμετωπιστούν τέτοιες αδυναμίες (αναφέρομαι στις μπανάνες, όχι στο ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ), γιατί την ελευθερία την πλακώνει η ανικανοποίητη ανάγκη κι όχι ο Στάλιν, όπως πιστεύεται ευρέως, αλλά αυτό είναι αλλουνού παπά ευαγγέλιο.
Γιατί λοιπόν υπάρχουν άστεγοι ή κακοστεγασμένοι; Επειδή δεν έχουν λεφτά για να νοικιάσουν ένα κεραμίδι, να βάλουν το κεφάλι τους από κάτω. Γι’ αυτό, κι όχι επειδή δεν υπάρχουν διαθέσιμες κατοικίες. Προσέξτε ένα δημοσίευμα από τα πολλά στο οποίο, αν περιλαμβάνονταν και οι συμπαθείς μας άστεγοι, θα αποτυπωνόταν όλος ο παραλογισμός του οικονομικού συστήματος που λέγεται καπιταλισμός: «Παρ’ ότι οι ευκαιρίες για τους υποψήφιους επενδυτές είναι περισσότερες από ποτέ, οι απούλητες νεόδμητες κατοικίες στη Θεσσαλονίκη φτάνουν σήμερα τις 8.000, ενώ η ανεργία στον κλάδο των κατασκευών έχει «χτυπήσει» οροφή. Την ίδια στιγμή, σύμφωνα με εκτιμήσεις του Συνδέσμου Οικοδομικών Επιχειρήσεων Βορείου Ελλάδος, σε ολόκληρη τη Βόρεια Ελλάδα περίπου 25.000 ακίνητα βρίσκονται στα αζήτητα. [1]
Άρα, η ανάγκη για στέγη μπορεί να ικανοποιηθεί για όλους τους Βορειοελλαδίτες, μόλις πάψει με ένα απλό διάταγμα μιας λαϊκής εξουσίας η ιδιοκτησία πάνω στις κατοικίες που χρησιμοποιούνται από άλλους για πρώτη κατοικία, με την έγκριση, στήριξη και πρόταξη στήθους όλης της ενδιαφερόμενης τοπικής κοινωνίας. Μάλιστα, είναι τόσες πολλές οι κατοικίες που βρίσκονται στα χέρια τραπεζών, μεγαλοεργολάβων και επενδυτών – μεγαλοεισοδηματιών που δεν χρειάζεται καν να πειραχτεί η ιδιοκτησία αυτών που έχουν ένα δεύτερο σπίτι. Πόσο κοστίζει σε χρήμα αυτό το μέτρο που αλαφρώνει κάθε λαϊκή οικογένεια από ένα πολύ μεγάλο βάρος; Μηδέν (0) ο,τιδήποτε.

Posted in ρήξη και ανατροπή, Δύο Ελλάδες δύο τάξεις μία λύση, ο δρόμος του ΚΚΕ | Με ετικέτα: , | 1 Comment »

Ο Θανάσης Παφίλης στην ΝΕΤ (13/06/2012)

Posted by redship στο 13 Ιουνίου , 2012

Posted in ο δρόμος του ΚΚΕ | Με ετικέτα: | Leave a Comment »

Ο Κώστας Ζιώγας στον ΣΚΑΪ (12/06/2012)

Posted by redship στο 12 Ιουνίου , 2012

Posted in Στην αντεπίθεση με λαϊκή οργάνωση με συσπείρωση στο ΚΚΕ, Τώρα με το ΚΚΕ., ο δρόμος του ΚΚΕ | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

Ο Γιώργος Πέρρος στον ΣΚΑΙ (08/06/2012)

Posted by redship στο 8 Ιουνίου , 2012

 

 

βίντεο  από redfly planet

Posted in η με το κεφάλαιο η με τους εργάτες, με το κκε υπάρχει λύση να συναντηθούμε στο δρόμο της ανατροπής, ο δρόμος του ΚΚΕ | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

Μόνο το ΚΚΕ μπορεί να αποτρέψει την άνοδο της επίδρασης ναζιστικών αντιλήψεων

Posted by redship στο 8 Ιουνίου , 2012

 

βίντεο από ταξική αντεπίθεση

Posted in ο δρόμος του ΚΚΕ | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

Προεκλογικό βίντεο του ΚΚΕ

Posted by redship στο 8 Ιουνίου , 2012

Posted in Στην αντεπίθεση με λαϊκή οργάνωση με συσπείρωση στο ΚΚΕ, ο δρόμος του ΚΚΕ | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

Ποια κυβέρνηση έχει ανάγκη ο λαός

Posted by redship στο 8 Ιουνίου , 2012

Posted in ο δρόμος του ΚΚΕ | Με ετικέτα: | Leave a Comment »

ΕΚΛΟΓΕΣ 17/6/2012 – ΤΙ ΘΑ ΔΙΑΛΕΞΕΙΣ: ΖΩΗ Ή ΘΑΝΑΤΟ;

Posted by redship στο 6 Ιουνίου , 2012

 

από το   redfly planet

Posted in παροχές Υγείας, παροχές Υγείας δωρεάν για όλους, ο δρόμος του ΚΚΕ | Με ετικέτα: , | 2 Σχόλια »

2 χρηστικά φυλλάδια του ΚΚΕ

Posted by redship στο 5 Ιουνίου , 2012

από  fadomduck2

 

Κυκλοφόρησαν αυτήν την εβδομάδα δύο χρηστικότατα φυλλάδια από το ΚΚΕ. Το πρώτο περιγράφει χοντρικά τα «θέλω» και τα «πρέπει» της λαϊκής εξουσίας όπως την εννοεί το Κομμουνιστικό Κόμμα. Το δεύτερο περιγράφει συνοπτικά τα πεπραγμένα της κυβερνώσας «ευρωπαϊκής αριστεράς».
Οσοι δεν έχουν πέσει στα χέρια σας, αξίζει να ρίξετε μία ματιά…

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Posted in ο δρόμος του ΚΚΕ | Με ετικέτα: | Leave a Comment »

Έρχονται δύσκολες μέρες

Posted by redship στο 5 Ιουνίου , 2012

Posted in ο δρόμος του ΚΚΕ | Με ετικέτα: | 1 Comment »

Αλεξάνδρα Μπαλού στην ΝΕΤ (31/05/2012)

Posted by redship στο 31 Μαΐου , 2012

από redfly planet

Το παρακάτω βίντεο αποτελεί ένα καλό παράδειγμα για να κατανοηθούν τα αίτια της δυσαρέσκειας που έχει εκφράσει επανελλημένως το τελευταίο διάστημα το ΚΚΕ, απέναντι στην αντιμετώπισή του από την δημόσια τηλεόραση, είτε επισήμως, είτε μέσω παρεμβάσεων σε πολιτικές εκπομπές (για την ιδιωτική τηλεόραση θεωρώ πως ο καθένας αντιλαμβάνεται τον ρόλο τους ως φερέφωνα των συμφερόντων της ιδιοκτησίας τους).

Η κατευθυνόμενη δημοσιογράφος της ΝΕΤ, Ντένια Σαρακίνη, στον δρόμο που χάραξαν και χαράσσουν όλα τα αστικά μέσα ενημέρωσης (μέσα σε αυτά και τα κρατικά), όσον αναφορά την συστηματική διαστρέβλωση των θέσεων του ΚΚΕ και την πρόταση της Λαϊκής Εργατικής Εξουσίας που έχει καταθέσει ξεκάθαρα και ολοκληρωμένα βάση των σημερινών αντικειμενικών συνθηκών, ήδη από τον ΑΠΡΙΛΙΟ ΤΟΥ 2010 (!!!), επέμενε για άλλη μια φορά στον αστικό μύθο πως το ΚΚΕ δεν θέλει να κυβερνήσει και πως δεν έχει διατυπώσει πτόταση εξουσίας. Μεγαλύτερη ανοησία απο αυτήν, δεν υπάρχει !  Μπροστά στο ξεκάθαρο προβοκάρισμα του ΚΚΕ εκ μέρους της δημοσιογράφου της ΝΕΤ, την ευκαιρία άρπαξε ώστε να ρίξει λίγη λάσπη και το φρούτο που περιφέρει ως στέλεχος η Νέα Δημοκρατία, Κατερίνα Παπακώστα «Αυτή είναι μια είδηση … Κάνει κυβερνητική πρόταση το ΚΚΕ».

Εκτός απο αυτό όμως, χαρακτηριστικό είναι πλέον και το κόλπο των προβοκατόρικων ερωτήσεων εκ της διευθύνσεως της ΝΕΤ, όπου την τελευταία εβδομάδα πραγματικά έχει κολλήσει η βελόνα των δημοσιογράφων στο τι δείχνουν τα στημένα τους γκάλοπ και αποφεύγουν τις ερωτήσεις για το πρόγραμμα και τις προτάσεις του ΚΚΕ. Δεν κρύβεται πάντως η αγωνία τους να πάνε το ΚΚΕ, έστω και τεχνητά, στο 5 ή στο 4%. Βέβαια ο στόχος είναι εκτός βουλής (και εκτός νόμου όταν έρθει η ώρα), αλλά ξέρουν ότι οι κοινωνικές ρίζες του ΚΚΕ είναι πολύ βαθιές.

Η Αλεξάνδρα Μπαλού όμως αντέδρασε άμεσα στην διαστρέβλωση που επιχειρήθηκε για άλλη μια φορά, ξεκαθαρίζοντας το τοπίο όσο αναφορά και αυτόν τον αστικό μύθο.

Posted in τα παπαγαλάκια του κεφαλαίου, τα ΜΜΕ στην υπηρεσία του κεφαλαίου, ο δρόμος του ΚΚΕ | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

ο Μάκης Παπαδόπουλος στην ΝΕΤ (30/05/2012) Α’ Μέρος

Posted by redship στο 30 Μαΐου , 2012

 

 

 

 

 

 

 

 

 

βίντεο  από redfly planet

Posted in ρήξη και ανατροπή, ο δρόμος του ΚΚΕ | Με ετικέτα: , | 1 Comment »

Ανοιχτή επιστολή …..

Posted by redship στο 29 Μαΐου , 2012

Με πλήρη συναίσθηση και συνείδηση της οξυμένης προεκλογικής αντιπαράθεσης, αισθάνομαι την υποχρέωση να απευθυνθώ δημόσια και να δώσω απαντήσεις σε μια σειρά ερωτήματα, που μου θέτουν νέοι-κυρίως-εργαζόμενοι και άνεργοι, πρώην μαθητές μου, αλλά και πολλοί γονείς .

Σήμερα, περισσότερο από κάθε άλλη φορά, έχει επιστρατευτεί η διαστρέβλωση των θέσεων του Κόμματος, το οποίο ανέχεται τις παραξενιές μου επί δεκαετίες, σήμερα έχει αφαιρεθεί εντελώς η αντιπαράθεση πολιτικών επιχειρημάτων- δεν υπάρχουν πολιτικά επιχειρήματα μέσα στο βούρκο των Βρυξελλών- κι έχει πολλαπλασιαστεί η εμπάθεια προς το ΚΚΕ, κυρίως από παλιά στελέχη και μέλη του ΚΚΕ. Ο κυρίως αντικομουνισμός τώρα διοχετεύεται από το ΣΥΡΙΖΑ.

Το ΚΚΕ με ειλικρίνεια και ευθύτητα έχει προσδιορίσει  τη στρατηγική του, που δεν είναι άλλη από το δρόμο προς την ΕΞΟΥΣΙΑ-όχι την εξουσία στα πλαίσια της αστικής τάξης, αλλά τη ΛΑΪΚΗ ΕΞΟΥΣΙΑ. Όχι την Εξουσία των μονοπωλίων, αλλά την ΕΞΟΥΣΙΑ ΕΝΑΝΤΙΑ στα Μονοπώλια. Το ΚΚΕ λέει ΞΕΚΑΘΑΡΑ στον Ελληνικό Λαό, αλλά και τους άλλους λαούς που παρακολουθούν τις εξελίξεις στη χώρα μας, ότι μέσα από μια εκλογική αναμέτρηση χωρίς να υπάρχει αντίστοιχο ΤΑΞΙΚΟ Συνδικαλιστικό κίνημα, δεν είναι δυνατή η πολυπόθητη ΑΛΛΑΓΗ του συσχετισμού προς όφελος των δυνάμεων της εργασίας.

     Το ΚΚΕ πλήρωσε με χαμηλά ποσοστά τη θέση του για το ΟΧΙ στη Συνθήκη του Μάαστριχτ στις εκλογές του ’93 με 4,5% και αντίστοιχα με 5,5% στις εκλογές για το ΟΧΙ στην ΟΝΕ. Οι εξελίξεις το ΔΙΚΑΙΩΣΑΝ, όπως το δικαίωσαν και σ’ όλες τις προβλέψεις για τις οικονομικές και πολιτικές εξελίξεις, τόσο στην Ελλάδα, όσο και διεθνώς.

Τώρα το ΚΚΕ σου λέει ότι στα πλαίσια της ευρωζώνης, της ευρώ-υποταγής δεν ΥΠΑΡΧΕΙ φιλολαϊκή  διέξοδος. Δεν σου κρύβει τη δυσκολία των περιστάσεων, δεν ωραιοποιεί τις δυνατότητές σου, δεν χαϊδεύει αυτιά. Μόνο ο αγώνας της ΤΑΞΙΚΗΣ αναμέτρησης-δύσκολος, γιατί θέλει ενεργό συμμετοχή στα σωματεία, τους συλλόγους, σήκωμα από τον καναπέ σου- θα σε βγάλει από τα σημερινά αδιέξοδα του αστικού συστήματος.

ΑΡΝΕΙΤΑΙ το ΚΚΕ να συμμετάσχει σε μια ‘διακυβέρνηση’ για να λυθούν τα αδιέξοδα της αστικής τάξης. Το ΚΚΕ ΔΕΝ ΣΕ ΔΟΥΛΕΥΕΙ για πρόσκαιρα ψηφοθηρικά οφέλη.

Πολλοί συμπολίτες μας πέρασαν κατά καιρούς από το ΚΚΕ.  Άλλοι, διαφωνήσαντες, ιδιώτευσαν ΑΞΙΟΠΡΕΠΩΣ, άλλοι, διατηρούν επί μέρους διαφωνίες και συνεργάζονται με το ΚΚΕ. Άλλων η κατάντια έχει φτάσει στο απροχώρητο, όπου σταθούν κι όπου βρεθούν υποσκάπτουν –έτσι νομίζουν, τρομάρα να τους έρθει- το κύρος του Κόμματος, σπέρνοντας την απογοήτευση στις παρυφές των ψηφοφόρων του ΚΚΕ, λοιδορούντες αυτούς τους οποίους στρέφουν ενάντια στο Κόμμα, εκμεταλλευόμενοι το χαμηλό νοητικό τους επίπεδο. Ξεχνούν οι πρώην αυτοί σύντροφοι, οι οποίοι με τη στάση τους δικαιώνουν το ότι βρίσκονται εκτός Κόμματος, ότι οι ρίζες του ΚΚΕ είναι βαθιά ριζωμένες στη συνείδηση του ελληνικού Λαού. Μια δράκα ψήφων δεν θα το κάνει ν’ αλλάξει πολιτική.

Όθεν καλώ ΟΛΟΥΣ τους πρώην ΚΚέδες, ν’ αφήσουν κατά μέρος την μικροαστική ανυπομονησία τους και να στρατευτούν ΞΕΚΑΘΑΡΑ-όχι υποκριτικά-με το ΚΚΕ, μιας και στις επίσημες συζητήσεις αναγνωρίζουν, ότι  χωρίς ΚΚΕ οι εργαζόμενοι σήμερα θα ήταν ασιάτες.

Και για να τελειώνουμε, μ’ ένα θέμα τελευταίο. Το πότε θ’ απαλλαγεί η σ. Αλέκα από τα καθήκοντα της ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, θα το αποφασίσουν τα μέλη και τα στελέχη του ΚΚΕ, όταν έρθει η ώρα. Την Αλέκα δεν θα την αλλάξουμε επειδή το λέει το ΜΕΓΚΑ και το ΣΚΑΊ. Εμείς ΓΝΩΡΊΖΟΥΜΕ πολύ καλά ότι δεν είναι η Αλέκα το πρόβλημα, αλλά είναι οι συνολικότερες θέσεις του ΚΚΕ. Δεν χτυπούν το γάιδαρο, χτυπούν το σαμάρι. Ε, ΟΧΙ , κύριοι, δεν θα σας κάνουμε τέτοια χάρη.

Με εκτίμηση,

 Ρωμύλος Αβδής-άνευ αξιωμάτων και λοιπών τίτλων.

Posted in Στην αντεπίθεση με λαϊκή οργάνωση με συσπείρωση στο ΚΚΕ, ο δρόμος του ΚΚΕ | Με ετικέτα: | Leave a Comment »

Συνέντευξη του μέλους της κεντρικής επιτροπής του ΚΚΕ Μάκη Παπαδόπουλου

Posted by redship στο 29 Μαΐου , 2012

Posted in ο δρόμος του ΚΚΕ | Με ετικέτα: , | 1 Comment »

η συνέντευξη του Θανάση Παφίλη στο serrestv.gr

Posted by redship στο 25 Μαΐου , 2012

Posted in ο δρόμος του ΚΚΕ | Με ετικέτα: , | 1 Comment »

Ποιος θα μας κάμψει;

Posted by redship στο 20 Μαΐου , 2012

από fadomduck2

 

  • Όταν χιλιάδες αστοί οικονομολόγοι σπαζοκεφαλιάζουν επί τέσσερα χρόνια να βγάλουν τον καπιταλισμό από το υφεσιακό αδιέξοδο και αδυνατούν, ποιος θα μας κάμψει;
  • Όταν όλοι οι πολιτικοί του αστικού συστήματος διαδέχονται ο ένας τον άλλο σε κυβερνήσεις ανίκανες και ανήμπορες μπροστά στην καταστροφή, ποιος θα μας κάμψει;
  • Όταν ένα όλο και μεγαλύτερο κομμάτι του πληθυσμού εξαθλιώνεται, οδηγείται στην ανεργία, την μετανάστευση, την απελπισία, την αυτοκτονία, από το σύστημα που «κέρδισε τελεσίδικα» το στοίχημα της ιστορίας το 1990, ποιος θα μας κάμψει;
  • Όταν στη χώρα μας γεννήθηκαν εργάτες που άντεξαν 200 μέρες απεργίας, συντονισμένων επιθέσεων από κάθε κομμάτι της μεγαλοαστικής τάξης, μικροαστική χλεύη, συμπλεγματισμό και καχυποψία, όταν άντεξαν ακόμα τη φτώχεια, την αγωνία της πείνας, και έμειναν όρθιοι και περήφανοι, ποιος θα μας κάμψει;
  • Όταν το Κομμουνιστικό Κόμμα αντέχει την χλεύη, τη συκοφαντία, την ειρωνεία, την εκλογική τιμωρία διότι «δεν συνεμορφώθη προς τας υποδείξεις» χωρίς να δώσει σπιθαμή από την επαναστατική του πίστη στη λαϊκή και εργατική εξουσία ως μόνη ανθρώπινη διέξοδο μιας απανθρωποποιημένης κοινωνίας, ποιος θα μας κάμψει;
  • Όταν τα ψέμματα των αστών διαψεύδουν το ένα το άλλο, όταν ο πανικός τους τους οδηγεί σε συνεχείς αμφιταλαντεύσεις, αλλαγές πορείας, αποστασίες, διασπάσεις, επανασυγκολλήσεις, παράδοση στον εκφασισμό, ποιος θα μας κάμψει;
  • Όταν το μόνο που είναι πια ικανή να βγάλει απ’ το καπέλο της η αστική τάξη είναι σκιάχτρα για να τρομάξει το λαό, ποιος θα μας κάμψει;
  • Όταν η χώρα έχει φτάσει στην κατάσταση καρκινοπαθούς στον οποίο «οι ειδικοί» δεν γνωρίζουν να κάνουν τίποτε άλλο από αφαιμάξεις, ποιος θα μας κάμψει;
  • Όταν το σοσιαλδημοκρατικό άλλοθι γελοιοποιείται ως μπροστάρης της διάσωσης ενός καθολικά σάπιου συστήματος που στηρίζονταν, στην «ιδανική», «φυσιολογική» του μορφή, στην εξουσία των ειδικών και στην περιφρόνηση όσων δεν έχουν προσβάσεις στους μηχανισμούς αυτής της εξουσίας, ποιος θα μας κάμψει;
  • Όταν η «φυσιολογικότητα» του παρελθόντος αποσυντίθεται σε αποκαλύψεις από τον Κορυδαλλό, σκάνδαλα χρηματισμού και διαφθοράς, εξαπάτησης των εργαζομένων, «πιστολιών» των αετονύχηδων, διαφυγής στο εξωτερικό, όταν η «νόρμα» αναδύει τη μπόχα και τη δυσωδία του άδικου πλούτου, ποιος θα μας κάμψει;
  • Όταν η δυτική Ευρώπη πνίγεται στα πολιτικά αδιέξοδά της και ταλαντεύεται ανάμεσα στον ένα απατεώνα αστό πολιτικό και τον άλλο επειδή βιάστηκε να τελειώνει με την «υπόθεση του κομμουνισμού», εμάς, που δεν βιαστήκαμε, ποιος θα μας κάμψει;
  • Όταν γνωρίζουμε πως έχουμε με το μέρος μας το δίκαιο και το σωστό, όταν γνωρίζουμε πως έχουμε με το μέρος μας την έλλογη οργή, όταν γνωρίζουμε πως έχουμε με το μέρος μας την αιώνια αλήθεια των κομμουνιστών, την αλήθεια της ανθρώπινης ισότητας πέρα απ’ την ιδιοκτησία, της ανθρώπινης ανυποταγής στην αυτοκρατορία των εμπορευμάτων, υλικών ή ψυχικών, ποιος θα μας κάμψει;

 

Posted in ρήξη και ανατροπή, ταξικός πόλεμος, Δύο Ελλάδες δύο τάξεις μία λύση, ο δρόμος του ΚΚΕ | Με ετικέτα: , , | 1 Comment »