καράβι κόκκινο

τα μαύρα τα μαλλιά μας και αν ασπρίσαν δεν μας τρομάζει η βαρυχειμωνιά

  • Ε, το λοιπόν, ο,τι και να είναι τ’ άστρα, εγώ τη γλώσσα μου τους βγάζω. Για μένα, το λοιπόν, το πιο εκπληκτικό, πιο επιβλητικό, πιο μυστηριακό και πιο μεγάλο, είναι ένας άνθρωπος που τον μποδίζουν να βαδίζει. Είναι ένας άνθρωπος που τον αλυσοδένουνε

  • Γιάννης Ρίτσος

    Να με θυμόσαστε - είπε. Χιλιάδες χιλιόμετρα περπάτησα χωρίς ψωμί, χωρίς νερό, πάνω σε πέτρες κι αγκάθια, για να φέρω ψωμί και νερό και τριαντάφυλλα. την ομορφιά ποτές μου δεν την πρόδωσα. Όλο το βιος μου το μοίρασα δίκαια. Μερτικό εγώ δεν κράτησα. Πάμπτωχος. Μ' ένα κρινάκι του αγρού τις πιο άγριες νύχτες μας φώτισα. Να με θυμάστε.

  • κώστας βάρναλης

    Δε λυπάμαι τα γηρατειά που φεύγουν - τα μωράκια που έρχονται άθελά τους να ζήσουν σκλάβοι, να πεθάνουν σκλάβοι, σ' έναν κόσμο ελεύθερων αφεντάδων. Θα τους μαθαίνουν: η σκλαβιά τους χρέος εθνικόν και σοφία του Πανάγαθου!... Πότε θ' αναστηθούν οι σκοτωμένοι; ΚΩΣΤΑ ΒΑΡΝΑΛΗΣ 20.10.1973

  • ------------------------------- Την πόρτα αν δεν ανοίγει, τη σπαν, σας είπα. Τι στέκεστε, τι γέρνετε σκυφτοί; Λαέ σκλάβε, δειλέ, ανανιώσου, χτύπα! Και κέρδισε μονάχος το ψωμί -------------------------------- -------------------------------- ''Aν το δίκιο θες, καλέ μου, με το δίκιο του πολέμου θα το βρής. Όπου ποθεί λευτεριά, παίρνει σπαθί''
  • κομαντάντε Μάρκος

  • «Ο Μάρκος είναι γκέι στο Σαν Φρανσίσκο, μαύρος στη Νότια Αφρική, ασιάτης στην Ευρώπη, αναρχικός στην Ισπανία, Παλαιστίνιος στο Ισραήλ, γύφτος στην Πολωνία, ειρηνιστής στη Βοσνία, Εβραίος στη Γερμανία, μια γυναίκα μόνη στο Μετρό τα ξημερώματα, με άλλα λόγια ο Κομαντάτε Μάρκος είμαστε εμείς, το πρόσωπο του κάθε καταπιεσμένου ανθρώπου πάνω στον πλανήτη»
  • μπερτολντ μπρεχτ

    Δεν είμαι άδικος, μα ούτε και τολμηρός και να που σήμερα μου δείξανε τον κόσμο τους μόνο το ματωμένο δάκτυλό τους είδα μπρος και είπα ευθύς: “μ’αρέσει ο νόμος τους” Τον κόσμο αντίκρυσα μέσ’απ’ τα ρόπαλά τους Στάθηκα κι είδα, ολημερίς με προσοχή. Είδα χασάπηδες που ήταν ξεφτέρια στη δουλειά τους. και σαν με ρώτησαν “σε διασκεδάζει;” είπα “πολύ”! Κι από την ώρα εκείνη, λέω “ναι” σε όλα, κάλλιο δειλός, παρά νεκρός να μείνω. Για να μη με τυλίξουνε σε καμιά κόλλα, ό,τι κανένας δεν εγκρίνει το εγκρίνω Φονιάδες είδα, κι είδα πλήθος θύματα, μου λείπει θάρρος, μα όχι και συμπόνια Και φώναξα, βλέποντας τόσα μνήματα: “καλά τους κάνουν -για του έθνους την ομόνοια!” Να φτάνουν είδα δολοφόνων στρατιές κι ήθελα να φωνάξω “σταματήστε!” Μα ξέροντας πως κρυφοκοίταζε ο χαφιές, μ’άκουσα να φωνάζω: “Ζήτω!Προχωρήστε!” Δε μου αρέσει η φτήνια και η κακομοιριά Γι’αυτό κι έχει στερέψει η έμπνευσή μου. Αλλά στου βρώμικού σας κόσμου τη βρωμιά ταιριάζει, βέβαια-το ξέρω-κι η έγκρισή μου

  • Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας

    Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας κι αφήνει άλλους ν' αγωνιστούν για τη υπόθεσή του πρέπει προετοιμασμένος να ' ναι : γιατί όποιος δεν έχει τον αγώνα μοιραστεί Θα μοιραστεί την ήττα . Ούτε μια φορά δεν αποφεύγει τον αγώνα αυτός που θέλει τον αγώνα ν' αποφύγει : γιατί θ' αγωνιστεί για την υπόθεση του εχτρού όποιος για τη δικιά του υπόθεση δεν έχει αγωνιστεί .
  • εγκώμιο στον κομμουνισμό – μπέρτολτ μπρέχτ

    Είναι λογικός, καθένας τον καταλαβαίνει. Ειν' εύκολος. Μια και δεν είσαι εκμεταλλευτής, μπορείς να τον συλλάβεις. Είναι καλός για σένα, μάθαινε γι' αυτόν. Οι ηλίθιοι ηλίθιο τον αποκαλούνε, και οι βρωμεροί τον λένε βρωμερό. Αυτός είναι ενάντια στη βρωμιά και την ηλιθιότητα. Οι εκμεταλλευτές έγκλημα τον ονοματίζουν. Αλλά εμείς ξέρουμε: Είναι το τέλος κάθε εγκλήματος. Δεν είναι παραφροσύνη, μα Το τέλος της παραφροσύνης. Δεν είναι χάος Μα η τάξη. Είναι το απλό Που είναι δύσκολο να γίνει.
  • οι δικαστές

    Να οι κύριοι δικαστές τους λέμε οι καταπιεστές πως δίκαιο είναι τον λαό τι συμφέρει μα αυτοί δεν ξέρουν ποιο είναι αυτό κι έτσι δικάζουν στο σωρό μέχρι να βάλουν το λαό ολόκληρο στο χέρι
  • ———–

    Εχουνε νομικά βιβλία και διατάγματα Εχουνε φυλακές και οχυρώσεις Εχουνε δεσμοφύλακες και δικαστές Που παίρνουνε πολλά λεφτά κι έτοιμοι για όλα είναι. Μπ. Μπρεχτ
  • ———————

    "Όταν ήρθαν να πάρουν τους Εβραίους, δεν διαμαρτυρήθηκα, γιατί δεν ήμουν Εβραίος. Όταν ήρθαν για τους κομμουνιστές δεν φώναξα, γιατί δεν ήμουν κομμουνιστής. Όταν κατεδίωξαν τους τσιγγάνους, ούτε τότε φώναξα, γιατί δεν ήμουν τσιγγάνος. Όταν ο Χίτλερ φυλάκιζε ομοφυλόφιλους δεν αντέδρασα γιατί δεν ήμουν ομοφυλόφιλος Όταν έκλεισαν το στόμα των Ρωμαιοκαθολικών που αντιτάσσονταν στο φασισμό, δεν έκανα τίποτα γιατί δεν ήμουν καθολικός. Μετά ήρθαν να συλλάβουν εμένα, αλλά δεν υπήρχε πια κανείς να αντισταθεί μαζί μου"
  • ========================

    Λες: Πολύ καιρό αγωνίστηκες. Δεν μπορείς άλλο πια ν’ αγωνιστείς. Άκου λοιπόν: Είτε φταις είτε όχι: Σαν δε μπορείς άλλο να παλέψεις, θα πεθάνεις. Λες: Πολύ καιρό έλπιζες. Δεν μπορείς άλλο πια να ελπίσεις. Έλπιζες τi; Πως ο αγώνας θαν’ εύκολος; Δεν είν’ έτσι. Η θέση μας είναι χειρότερη απ’ όσο νόμιζες. Είναι τέτοια που: Αν δεν καταφέρουμε το αδύνατο Δεν έχουμε ελπίδα. Αν δεν κάνουμε αυτό που κανείς δεν μπορεί να μας ζητήσει Θα χαθούμε. Οι εχθροί μας περιμένουν να κουραστούμε. Όταν ο αγώνας είναι στην πιο σκληρή καμπή του. Οι αγωνιστές έχουν την πιο μεγάλη κούραση. Οι κουρασμένοι, χάνουν τη μάχη.
  • Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους

    Αυτοί που βρίσκονται ψηλά θεωρούν ταπεινό να μιλάς για το φαΐ. Ο λόγος; έχουνε κιόλας φάει. Αν δε νοιαστούν οι ταπεινοί γι' αυτό που είναι ταπεινό ποτέ δεν θα υψωθούν. Αυτοί που αρπάνε το φαϊ απ’ το τραπέζι κηρύχνουν τη λιτότητα. Αυτοί που παίρνουν όλα τα δοσίματα ζητάν θυσίες. Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους για τις μεγάλες εποχές που θά 'ρθουν.
  • che

    Πιστεύω στην ένοπλη πάλη σαν μοναδική λύση για τους λαούς που αγωνίζονται για την απελευθέρωσή τους και είμαι συνεπής με τις πεποιθήσεις μου. Πολλοί θα με πουν τυχοδιώκτη και είμαι, μόνο που είμαι άλλου είδους τυχοδιώκτης, ένας από εκείνους που προβάλλουν τα στήθη τους για να αποδείξουν τις αλήθειες τους.

  • Αξίζει για ένα όνειρο να ζεις, κι ας είναι η φωτιά του να σε κάψει
  • pablo neruda

    όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας, επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές, όποιος δεν αλλάζει περπατησιά, όποιος δεν διακινδυνεύει και δεν αλλάζει χρώμα στα ρούχα του, όποιος δεν μιλεί σε όποιον δεν γνωρίζει. όποιος αποφεύγει ένα πάθος, όποιος δεν είναι ευτυχισμένος στη δουλειά του, όποιος δεν διακινδυνεύει τη βεβαιότητα για την αβεβαιότητα για να κυνηγήσει ένα όνειρο, όποιος δεν επιτρέπει στον εαυτό του τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του να αποφύγει τις εχέφρονες συμβουλές. όποιος δεν ταξιδεύει, όποιος δεν διαβάζει, όποιος δεν ακούει μουσική, όποιος δεν βρίσκει σαγήνη στον εαυτό του όποιος καταστρέφει τον έρωτά του, όποιος δεν επιτρέπει να τον βοηθήσουν, όποιος περνάει τις μέρες του παραπονούμενος για τη τύχη του ή για την ασταμάτητη βροχή. όποιος εγκαταλείπει μια ιδέα του πριν την αρχίσει, όποιος δεν ρωτά για πράγματα που δεν γνωρίζει. Αποφεύγουμε τον θάνατο σε μικρές δόσεις, όταν θυμόμαστε πάντοτε ότι για να είσαι ζωντανός χρειάζεται μια προσπάθεια πολύ μεγαλύτερη από το απλό γεγονός της αναπνοής. Μόνο η ένθερμη υπομονή θα οδηγήσει στην επίτευξη μιας λαμπρής ευτυχίας.

  • από το Canto general

    Μπορεί να κόψουν όλα τα λουλούδια, αλλά δεν θα γίνουν ποτέ αφέντες της Άνοιξης
  • κ. καβάφης

    Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις
  • κωστής παλαμάς

    Και τους τρέμουνε των κάμπων οι κιοτήδες και μ’ ονόματα τους κράζουν πονηρά κλέφτες κι απελάτες και προδότες. Τους μισούν οι βασιλιάδες κι όλοι οι τύραννοι κι είναι μέσα στους σκυφτούς τα παλληκάρια κι είναι μες στους κοιμισμένους οι στρατιώτες…” Κ . Παλαμάς στο Δωδεκάλογο του Γύφτου.
  • διαμοιρασμός του blog

    Bookmark and Share
  • διαχείριση

  • on line επισκέπτες

  • ημερολόγιο άρθρων

    Ιουνίου 2017
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Οκτ.    
     1234
    567891011
    12131415161718
    19202122232425
    2627282930  
  • Εγγραφή

Archive for the ‘με το κκε υπάρχει λύση να συναντηθούμε στο δρόμο της ανατροπής’ Category

Tους παλιούς μου φίλους καλώ (Του Νίκου Πατεράκη *)

Posted by redship στο 22 Μαΐου , 2014

 

αναδημοσίευση     από      αριστερά στη  μυτιλήνη

 

 

τους παλιούς μου φίλους καλώ.
 
Σε μια κοινωνία που ο υδρονομέας πεθαίνει από δίψα, ο οικοδόμος που έκτισε μια πόλη δεν έχει σπίτι να μείνει, ο υφαντουργός που έντυσε χιλιάδες σώματα φοράει τρύπιο ρούχο, το ΚΚΕ είναι η ελπίδα.
Όσοι αριστεροί ονειρεύονται, συνοδεία πολιτικών ονειρώξεων, τη γυμνόστηθη του Delacroix στα οδοφράγματα του Παρισιού το 1789, δεν έχουν παρά να σκεφτούν τις παραπάνω αντιφάσεις, να ρίξουν μια ματιά στο ημερολόγιο σήμερα – Μάης 2014 – και να δουν τη σημερινή παριζιάνα: ετοιμοθάνατος ίσκιος, σβησμένη φλόγα, που το μόνο που την κρατάει στη ζωή είναι τα επιδιορθωτικά πλαστικά χειρουργεία των αστικών πολιτικών (δεξιών ή αριστερών), με αντίτιμο σωρούς ερειπίων και κοινωνικά αποκαΐδια.
Η Ωραία του 1789, η κακογερασμένη ετοιμοθάνατη αστική τάξη του 2014, θα κρατιέται στη ζωή όσο ο οικοδόμος καθυστερεί να της φτιάξει τον τάφο και ο υφαντουργός το σάβανο. Θα κρατιέται στη ζωή όσο ο υδρονομέας επιτρέπει να είναι τα χείλη του ξερά και διψασμένα και το μέλλον των παιδιών του άνυδρο.
Οι επιστήμονες, στους οποίους ανήκω, δεν έχουν να περιμένουν τίποτα απ’ αυτόν το βούρκο και τη σαπίλα. Να αντιδράσουν πριν να είναι αργά, πριν συνηθίσουν στην μπόχα. Δεν έχουν άλλο δρόμο, παρά μόνο αυτόν της κοινής πορείας και δράσης. Είναι ο δρόμος και ο τρόπος του Οικοδόμου, του Υφαντουργού, του Υδρονομέα, ο δρόμος και ο τρόπος του ΚΚΕ.
Στην επικείμενη μάχη των ευρωεκλογών καλώ τους παλιούς μου φίλους να συμπαραταχθούμε ξανά με το ΚΚΕ.
Τους παλιούς μου φίλους που συμπορευτήκαμε στα προηγούμενα χρόνια πριν το 1990, τότε που το κόκκινο άρχισε να λιγοστεύει και οι παράφωνοι επιβάλλονται.
Ήρθε η ώρα να πούμε το δικό μας τραγούδι σ΄ αυτή τη σύναξη των παράφωνων. Μονάχα έτσι θα σωπάσουν.

* Ο Νίκος Πατεράκης, είναι πνευμονολόγος, μέλος ΔΗΠΑΚ γιατρών Ηρακλείου

 

 

 

 

 

 

 

Posted in με το κκε υπάρχει λύση να συναντηθούμε στο δρόμο της ανατροπής, Tους παλιούς μου φίλους καλώ | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »

Πολυτεχνείο

Posted by redship στο 17 Νοεμβρίου , 2012

 
Το Πολυτεχνείο και η 17η του Νοέμβρη, για τους περισσότερους, για τις γενιές τις παλιότερες αλλά και τις δικές μας, που δεν έζησαν το «γύψο», είναι το ορόσημο. Εκείνο το βράδυ, εκείνες τις τρεις μέρες, εκείνες τις στιγμές, ο πρωτοκαπετάνιος Αρης και ο Κολοκοτρώνης μαζί, ο ΕΛΑΣίτης και ο μαχητής του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας, χέρι χέρι με τον κλέφτη και τον αρματολό, παρέδωσαν τη σκυτάλη των ανεκπλήρωτων ονείρων, των αδικαίωτων οραμάτων, των ματοβαμμένων αγώνων σε κείνους, που συνέχισαν να κρατάνε τις σημαίες ψηλά.
Το Πολυτεχνείο έγινε η ελπίδα και ο όρκος, ο πόθος και η υπόσχεση: Σ’ αυτόν τον τόπο, κόντρα στα εμπόδια, ενάντια στους αμερικανοτσολιάδες της «νέας τάξης», στους «ευρωπαϊσμένους» και τους νεοναζί επιγόνους των γερμανοτσολιάδων, ό,τι κι αν κάνουν όλες οι εκφάνσεις των υποτακτικών της καπιταλιστικής βαρβαρότητας, τελικά, σ’ αυτόν τον τόπο «θα κάνει ξαστεριά»!
Το Πολυτεχνείο, αδικαίωτο και ζωντανό, σε πείσμα όσων το ξεπούλησαν και επιχείρησαν να το διασύρουν μέσα από το δικό τους διασυρμό, σε πείσμα όσων πέρασαν από το «εδώ Πολυτεχνείο» στο… «εδώ Πεντάγωνο – εδώ Βρυξέλλες – εδώ ΔΝΤ», μια μόνιμη Ερινύα για όσους πέρασαν από την όχθη των «ελεύθερων πολιορκημένων Ελλήνων» στην αντίπερα όχθη των πολιορκητών και των «ελεύθερων σκοπευτών», θα συνεχίζει να ενσαρκώνει τις μνήμες του μέλλοντός μας.

Για μια Ελλάδα της λαϊκής εξουσίας, πραγματικά δημοκρατική και πραγματικά ανεξάρτητη, με ψωμί για τα παιδιά της, με μόρφωση για τα παιδιά της, με εθνική ανεξαρτησία και λευτεριά για το λαό της.

Posted in ρήξη και ανατροπή, Πολυτεχνείο, Σε τούτα δω τα μάρμαρα κακιά σκουριά δεν πιάνει, εμπρός λαέ μη σκύβεις το κεφάλι, με το κκε υπάρχει λύση να συναντηθούμε στο δρόμο της ανατροπής | Με ετικέτα: , | 1 Comment »

Ο Γιώργος Πέρρος στον ΣΚΑΙ (08/06/2012)

Posted by redship στο 8 Ιουνίου , 2012

 

 

βίντεο  από redfly planet

Posted in η με το κεφάλαιο η με τους εργάτες, με το κκε υπάρχει λύση να συναντηθούμε στο δρόμο της ανατροπής, ο δρόμος του ΚΚΕ | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

Να πέφτουν στην κάλπη κόκκινες ψήφοι με τη σκέψη στην επόμενη μέρα

Posted by redship στο 5 Μαΐου , 2012

Μέρα της κάλπης η σημερινή, και η ψήφος των απλών ανθρώπων του μόχθου μπορεί να γίνει προσδοκία για το δικό τους μέλλον. Το ΚΚΕ απευθύνθηκε και απευθύνεται στην εργατική τάξη, τους φτωχούς αγρότες και αυτοαπασχολούμενους, στς γυναίκες και τη νεολαία από τα φτωχά λαϊκά στρώματα. Αυτοί είναι που καθορίζουν τις εξελίξεις, με βασικό κριτήριο τη ζωή τους, τα συμφέροντά τους, την επιδίωξη να διαμορφώνουν οι ίδιοι τις κοινωνικοπολιτικές συνθήκες, στις οποίες θέλουν να ζήσουν. Να καθορίζουν οι ίδιοι τις τύχες τους, με βάση τα συμφέροντά τους. Που η πραγματοποίησή τους εξαρτάται από την πολιτική και την εξουσία που την εφαρμόζει.

Το ΚΚΕ απευθύνεται στους ανθρώπους του μόχθου με σταθερές θέσεις. Με σιγουριά ότι την άλλη μέρα από τις εκλογές θα βρίσκεται στην πρώτη γραμμή της αντίστασης του λαού μπροστά στη νέα θύελλα που έρχεται, στον αγώνα για μέτρα ανακούφισης του λαού, στον αγώνα για να μην περάσουν τα χειρότερα. Το ΚΚΕ δεν έκρυψε και δεν κρύβει από τους εργαζόμενους το συνολικό του πρόγραμμα. Στην κάλπη, όμως, δεν κρίνεται η ριζική αλλαγή, αλλά αν μέσα στο κίνημα θα υπάρχει ένα αντίβαρο ισχυρό και σταθερό, χωρίς παλινωδίες, που θα δώσει δύναμη στο λαό. Και τέτοια δύναμη, και πάλης, και ελπίδας είναι το ΚΚΕ.

Η ψήφος που καθορίζει την επόμενη μέρα, είναι του εργάτη, του αγρότη, του βιοτέχνη, του βιοπαλαιστή που ως τώρα ψήφιζε ΠΑΣΟΚ και ΝΔ. Αυτοί μπορούν να φέρουν τα πάνω κάτω στην Ελλάδα. Αυτοί που αισθάνθηκαν προδομένοι, που τους τσάκισαν τις ελπίδες τους τα ταξικά του κεφαλαίου κόμματα μπορούν να καταλάβουν το ταξικό μήνυμα του ΚΚΕ. Τους ξαναλέμε ακόμη και τώρα, λίγο πριν την κάλπη: Δεν είναι ανάγκη να συμφωνήσετε σε όλα με το ΚΚΕ. Αλλωστε σε αυτές τις εκλογές δεν κρίνεται η εργατική – λαϊκή εξουσία. Αυτή θα κριθεί στην πορεία, σε άλλες κοινωνικές και πολιτικές αναμετρήσεις. Κρίνεται όμως η ετοιμότητα για αντεπίθεση. Θα μετρήσουν την επιλογή ψήφου του λαού. Θα τον φοβηθούν που ξεφεύγει απ’ αυτά τα κόμματα και ψηφίζει ταξικά υπέρ των δικών του συμφερόντων, έστω και αν καταλαβαίνει ότι μπορεί να έχει και κάποιες διαφορές με το ΚΚΕ. Ταξική ψήφος!

 

 

Και εγγύηση είναι ότι το ΚΚΕ θα βρίσκεται με τη λαϊκή πλειοψηφία. Στις 7 του Μάη, θα είμαστε έτσι κι αλλιώς με την πλειοψηφία του λαού. Θα συμβάλουμε να αναδειχθεί ο ένας και μοναδικός πρωταγωνιστής. Κι αυτός είναι ο λαός και η συμμαχία της εργατικής τάξης με τα φτωχά λαϊκά στρώματα της πόλης και της υπαίθρου.

Μια λεγόμενη αντιμνημονιακή κυβέρνηση, όπως λέει ο ΣΥΡΙΖΑ και άλλοι, δηλαδή μια κυβέρνηση ευκαιριακής σύνθεσης, που τάχα θα διαπραγματευτεί στη λυκοσυμμαχία της ΕΕ στην οποία συναποφασίζονται και εφαρμόζονται παντού τα βάρβαρα μέτρα θα φέρει πολύ γρήγορα απογοήτευση στο λαό. Αφού θα τον καθηλώσει στην αδράνεια και την αναμονή από τις πρώτες μέρες μετά τις εκλογές περιμένοντας την πανευρωπαϊκή λύση όπως ήδη έχουν δηλώσει. Η αναμονή θα φέρει το κίνημα βήματα πίσω, σε μια κρίσιμη περίοδο που χρειάζεται ένα άλμα μπροστά. Μια τέτοια κυβέρνηση δεν θα είναι καθόλου λιγότερο επικίνδυνη από τις κυβερνήσεις που έχουμε γνωρίσει.

Πρωταγωνιστής ο λαός στις εξελίξεις. Και το ΚΚΕ, έξω από τη στρούγκα της οποιασδήποτε κυβέρνησης, έξω από τους εκβιασμούς της, θα συμβάλλει, αυτό επιδιώκουμε, η λαϊκή πλειοψηφία που βογκά σήμερα από τον αδυσώπητο αντιλαϊκό πόλεμο, να νικήσει οριστικά στην πορεία.

Χωρίς λοιπόν καμιά υποτίμηση στα τρομοκρατικά διλήμματα των τελευταίων ωρών, με αισιοδοξία, καλούμε: Ούτε μια χαμένη ψήφος στην κάλπη! Αυτή η εκλογική μάχη, βεβαίως και οι αγώνες που έδωσε το ΚΚΕ τα προηγούμενα χρόνια, έτσι κι αλλιώς, θα είναι μια μεγάλη παρακαταθήκη για ένα πανίσχυρο ΚΚΕ, στο λαό, στη Βουλή, παντού!


Posted in Στην αντεπίθεση με λαϊκή οργάνωση με συσπείρωση στο ΚΚΕ, με το κκε υπάρχει λύση να συναντηθούμε στο δρόμο της ανατροπής, ο δρόμος του ΚΚΕ | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

Κώστας Ζήκος Πρώην γραμματέας της ΝΕ Ιωαννίνων του Συνασπισμού : το ΚΚΕ βρίσκεται στο πλαίσιο που οριοθετεί την αντικειμενική πραγματικότητα

Posted by redship στο 3 Μαΐου , 2012

 

Κώστας Ζήκος

Πρώην γραμματέας της ΝΕ Ιωαννίνων του Συνασπισμού

Το ενδιαφέρον του εκλογικού αποτελέσματος της 6ης Μαΐου δεν περιορίζεται μόνο στους νέους ποσοτικούς πολιτικούς συσχετισμούς που θα προκύψουν σε κοινοβουλευτικό επίπεδο. Η εκτίμησή μου είναι ότι το πολιτικό τοπίο την επομένη των εκλογών θα είναι διαφορετικό, με κύριο χαρακτηριστικό τη συρρίκνωση της εκλογικής επιρροής των δυνάμεων του δικομματισμού που κυριάρχησαν στην πολιτική ζωή τα τελευταία πενήντα χρόνια.

Εξαιρετικό ενδιαφέρον έχει κατά την άποψή μου η ποιότητα του νέου συσχετισμού των πολιτικών δυνάμεων που θα προκύψει. Αν δηλαδή από τις εκλογές θα ενισχυθούν και κατά επέκταση θα αυξήσουν την επιρροή τους εκείνες οι πολιτικές δυνάμεις που τις χαρακτηρίζει η διαχρονική συνέπεια στην υπεράσπιση των συμφερόντων ευρύτερων κοινωνικών ομάδων, πρώτα και κύρια της εργατικής τάξης. Εκείνες οι δυνάμεις που στην ιστορική τους διαδρομή παρέμειναν αταλάντευτα, χωρίς παλινωδίες και ανεπίτρεπτους συμβιβασμούς στο πλευρό των εργαζομένων.

Ιδιαίτερα στις σημερινές συνθήκες και στην επερχόμενη μετά τις εκλογές λαίλαπα των νέων βάρβαρων αντιλαϊκών μέτρων που έχουν δρομολογηθεί, οι δυνάμεις που θα δώσουν δύναμη και το κουράγιο, θα εμπνεύσουν και σταθούν αγωνιστικά, διεκδικητικά και ασυμβίβαστα στο πλευρό των φτωχών λαϊκών στρωμάτων που σήμερα περισσότερο από κάθε άλλη φορά απειλείται η ανθρώπινη υπόστασή τους.

Δεν έχω καμία επιφύλαξη ότι αυτά τα ποιοτικά χαρακτηριστικά συγκεντρώνει το ΚΚΕ. Θεωρώ επιπρόσθετα ότι οι πολιτικές εκτιμήσεις οι αναλύσεις και τα συμπεράσματα του ΚΚΕ αναφορικά με τις νέες κοινωνικοοικονομικές συνθήκες που διαμορφώνονται τόσο στην Ελλάδα και σε ολόκληρο τον πλανήτη, το ΚΚΕ βρίσκεται – αν μη τι άλλο – στο πλαίσιο που οριοθετεί την αντικειμενική πραγματικότητα. Οι θέσεις του χαρακτηρίζονται από τη σοβαρότητα, την πληρότητα, την υπευθυνότητα και την επιστημονική προσέγγιση της σύγχρονης πραγματικότητας.

Εκτιμώ ακόμη, ότι το γεγονός αυτό στις σημερινές συνθήκες έχει ξεχωριστό ενδιαφέρον, γιατί η αντικειμενική εκτίμηση των συνθηκών είναι όρος και προϋπόθεση για τον προσανατολισμό και την αποτελεσματική οργάνωση των αναπόφευκτων κοινωνικών αγώνων που αντικειμενικά με τη σειρά τους έχουν δρομολογηθεί.

Στη λογική αυτή η εκτίμηση του ΚΚΕ ότι στις σημερινές συνθήκες προέχει η μαζική και οργανωμένη αντίσταση της εργατικής τάξης και, των φτωχών λαϊκών στρωμάτων, ενάντια στην ανελέητη ταξική επίθεση των δυνάμεων του κεφαλαίου που βρίσκεται σε εξέλιξη και η οποία στην πορεία όλο και περισσότερο θα κλιμακώνεται.

Κοντολογίς, εκτιμώ ότι σήμερα το κοινωνικό διακύβευμα δεν είναι ο σχηματισμός μιας αντιμνημονιακής κυβέρνησης, η οποία θα μας λυτρώσει με αυτόν τον απλό εύκολο τρόπο από τα δεινά του μνημονίου. Αντίθετα εκτιμώ ότι εγκυμονεί τεράστιους κινδύνους για το λαϊκό κίνημα. Η διεθνής εμπειρία μάλιστα ενισχύει αυτό τον προβληματισμό, με χαρακτηριστικές περιπτώσεις το πείραμα του Αλιέντε στη Χιλή, της «Ελιάς» στην Ιταλία, τελευταία τη Γαλλία.

Η ιστορική επιταγή της σύγχρονης εποχής, η ιστορική πρόκληση και το πραγματικό διακύβευμα είναι η σωστά προσανατολισμένη και αποτελεσματική οργάνωση των κοινωνικών αγώνων ενάντια στην πολιτική του κεφαλαίου γιατί μέσα από αυτή τη διαδικασία δημιουργούνται οι αντικειμενικές προϋποθέσεις για τη δημιουργία της αντίστοιχης ταξικής πολιτικής συνείδησης που είναι εξ ορισμού απαραίτητη τόσο για την ανατροπή του συστήματος όσο και την οικοδόμηση της σοσιαλιστικής κοινωνίας.

Η μαζική ριζοσπαστικοποίηση των μαζών δεν δημιουργείται αυτόματα, δεν μπορεί να προκύψει από την πολιτική βουλησιαρχία, δεν είναι «τεχνικό» πρόβλημα, αλλά σύνθετη κοινωνική διεργασία που κατακτιέται σταδιακά, βήμα – βήμα από την ενεργή συμμετοχή των πολιτών στους ταξικούς αγώνες.

Η προσωπική μου εκτίμηση είναι ότι η ωρίμανση των αντικειμενικών συνθηκών για την ανατροπή του καπιταλισμού, είναι σήμερα περισσότερο ευδιάκριτη και κατανοητή, όσο παρά ποτέ. Πιστεύω ακόμη και το διατυπώνω σχηματικά ότι η «ιστορία» είναι με το μέρος των εκμεταλλευόμενων «κλείνει το μάτι» στους παραγωγούς του κοινωνικού πλούτου. Οι εργαζόμενοι με άλλα λόγια καλούνται ν’ ανταποκριθούν στην ιστορική πρόκληση να αντισταθούν, να ανατρέψουν το κοινωνικό σύστημα σε τελευταία ανάλυση να δρομολογήσουν τις εξελίξεις για το σοσιαλιστικό μετασχηματισμό της κοινωνίας που προσλαμβάνει όλο και περισσότερο επιτακτικό νομοτελειακό χαρακτήρα.

Οι κοινωνίες στις σημερινές συνθήκες βρίσκονται σε ένα σταυροδρόμι και οι εργαζόμενοι σε ένα αδυσώπητο δίλημμα. ‘Η θα υποταχθούν στις πολιτικές του καπιταλισμού της βαρβαρότητας και της καταστροφής ή θα αντισταθούν στα σχέδια αυτά, οργανωμένα, μαζικά, υπεύθυνα κι αποτελεσματικά, δημιουργώντας μέσα από τους αγώνες και την ταξική πάλη τις κοινωνικοοικονομικές συνθήκες και την αντίστοιχη πολιτική συνείδηση για μια κοινωνία της αλληλεγγύης, της ανθρωπιάς, της υπευθυνότητας και της δημιουργίας.

Χωρίς αμφιβολία η πορεία προς την κατεύθυνση αυτή είναι μια πορεία δύσκολη, επίπονη και βασανιστική. Για τους παραγωγούς όμως του κοινωνικού πλούτου, τους εργαζόμενους, είναι κατά την ταπεινή μου άποψη αναπόφευκτη. Εκτιμώ ότι στην πορεία αυτή η ενίσχυση της επιρροής του ΚΚΕ και μέσα από την εκλογική του ενδυνάμωση αποτελεί όρο και προϋπόθεση και για το λόγο αυτό αποφάσισα στις εκλογές της 6ης Μαΐου να το στηρίξω με την ψήφο μου.

Posted in Στην αντεπίθεση με λαϊκή οργάνωση με συσπείρωση στο ΚΚΕ, Τώρα με το ΚΚΕ., με το κκε υπάρχει λύση να συναντηθούμε στο δρόμο της ανατροπής, ο δρόμος του ΚΚΕ | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »

ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ ΙΣΧΥΡΟ ΚΚΕ

Posted by redship στο 12 Απριλίου , 2012

Posted in Τώρα με το ΚΚΕ., ΨΗΦΟΣ ΑΝΥΠΑΚΟΗΣ ΚΑΙ ΕΛΠΙΔΑΣ, αντεπίθεση λαέ, με το κκε υπάρχει λύση να συναντηθούμε στο δρόμο της ανατροπής, ο δρόμος του ΚΚΕ | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

Με το ΚΚΕ ενάντια στην ΕΕ για λαϊκή εξουσία

Posted by redship στο 4 Νοεμβρίου , 2011

Σε διαγωνισμό κωλοτούμπας επιδόθηκαν χτες τόσο το σύνολο των πολιτικών των αστικών κομμάτων, όσο και οι δημοσιογράφοι – αναλυτές των αστικών μέσων ενημέρωσης. `H τον Σαμαρά άκουγες στη Βουλή, ή τον Καψή στο Mega ένα και το αυτό. `Η τον Παπανδρέου στην Κοινοβουλευτική του ΠΑΣΟΚ ή τον Πορτοσάλτε στον Σκάι, ένα και το αυτό. Μια κολοκυθιά για το αν η επόμενη αστική κυβέρνηση θα λέγεται «σωτηρίας», «εθνική», ή «προσωρινή», για την οποία όμως όλοι συμφωνούσαν ότι θα ‘ναι κυβέρνηση με τα όλα της και με κεντρική αποστολή να εφαρμόσει τη δανειακή σύμβαση.

Για την αστική τάξη, ο κυρίαρχος λαός είναι κυρίαρχος να αποφασίζει για το φύλο των αγγέλων, αλλά όχι για τη ζωή του.

Το είπανε καθαρά πρώτοι οι ηγέτες της ΕΕ: Μπορείτε να ψηφίσετε για ό,τι θέλετε, αλλά όχι για τη δανειακή σύμβαση. Αυτήν έχετε δικαίωμα μόνο να την εφαρμόσετε γι’ αυτό φροντίστε να έχετε κυβέρνηση που θα εφαρμόσει τη σύμβαση. Βεβαίως, σ’ αυτό δεν είχε αντίρρηση, ίσα – ίσα το αντίθετο, ούτε η κυβέρνηση ούτε η ΝΔ.

Υπάρχουν θρίλερ πραγματικά, που δε διακηρύσσουν τίποτα, αλλά σε κάνουν να κρατάς την ανάσα σου. Και υπάρχουν και παραστάσεις που φωνάζουν «είμαι θρίλερ», ενώ ο θεατής μετά βίας κρατά το στομάχι του από τα γέλια. Τέτοιο είναι το «θρίλερ» που από χτες το πρωί περιέγραφαν τα κανάλια. Ούτε καν στοιχειώδες σασπένς. Γιατί, πολύ απλά δεν υπήρξε τίποτα να ξαφνιάσει.

Διαβάζοντας τα χτεσινά άρθρα στον «Ριζοσπάστη» ήξερες από χτες τι θα γίνει σήμερα. Οχι γιατί ο «Ριζοσπάστης», το ΚΚΕ επί της ουσίας, έχει κάποιες μαντικές ικανότητες, αλλά γιατί είναι συγκεκριμένες οι θέσεις που παίρνει κάθε πολιτική δύναμη ανάλογα με την τάξη στην οποία αναφέρεται. ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ, ΛΑ.Ο.Σ. όπως και οι διάφοροι «ανεξάρτητοι» (Κουβέλης, Μπακογιάννη και άλλοι) έχουν κοινό παρονομαστή τους όρκους πίστης στην Ευρωπαϊκή Ενωση. Πασχίζουν με τον ένα ή τον άλλο τρόπο για τη σωτηρία του κεφαλαίου.

Απέναντι βρίσκεται μόνο το ΚΚΕ κι αυτή του η θέση του επιτρέπει να βλέπει όλη την εικόνα. Να μετρά τις κινήσεις που γίνονται στις ιμπεριαλιστικές ενώσεις, να καλεί έγκαιρα την εργατική τάξη να οργανώσει την πάλη της κόντρα στον αντίπαλο και στον εργασιακό χώρο και στον πολιτικό.

Η αστική τάξη δεν έχει αδιέξοδα. Σώζει τα βασικά πολιτικά στηρίγματά της και στήνει στο πιτς φιτίλι κυβέρνηση σφαγής του λαού, ώστε η μετάβαση στον επόμενο εκλεκτό της να γίνει ομαλά και να παρουσιαστεί σαν σωτήρας.

Τι δεν πρέπει να ξεχνά ο εργάτης, ο υπάλληλος, ο συνταξιούχος, ο αγρότης, ο αυτοαπασχολούμενος: Οτι τόσο η μεταβατική αστική κυβέρνηση όσο και η επόμενη αστική κυβέρνηση έχουν αποστολή να επιβάλουν τους μισθούς πείνας, την κατάργηση συμβάσεων, τη μείωση συντάξεων, τη διάλυση των σχολείων και της Υγείας, ώστε να ανοίξουν στον ανταγωνισμό κερδοφόροι τομείς για το κεφάλαιο.

Το δηλώνουν ήδη ορισμένα από τα άρθρα στον αστικό Τύπο, όπου γίνεται καθαρό πως το κύριο είναι η επόμενη μέρα, δηλαδή «βαθιές ριζικές μεταρρυθμίσεις και κατάργηση κεκτημένων».

Ανεξάρτητα από τη σύνθεση της κυβέρνησης που θα συμφωνήσουν, αν συμφωνήσουν, τα αστικά κόμματα, να ‘ναι καθαρό ότι αυτή έχει αποστολή να σώσει τη χώρα των καπιταλιστών, ώστε σε πρώτη φάση η ολοκλήρωση της χρεοκοπίας να γίνει με τους όρους που θα διασφαλίζουν κατά τον καλύτερο τρόπο τα συμφέροντα του κεφαλαίου. Αυτό που θα βουλιάξει είναι η χώρα των εργατών. Ο Παπανδρέου, ανάμεσα σε άλλα, έκανε καθαρή και την ταξική του θέση, έβαλε θέμα να σταματήσει κάθε κινητοποίηση.

Αντίθετα με την προτροπή του πρωθυπουργού, για το εργατικό λαϊκό κίνημα είναι επείγον σήμερα περισσότερο από χτες να επιταχυνθεί κάθε διαδικασία, ώστε οι εργάτες να οργανώσουν την πάλη τους μέσα στους χώρους δουλειάς, να συσπειρωθούν στα ταξικά συνδικάτα, να συζητήσουν πλατιά το πώς θα αντιμετωπίσουν την επίθεση των μονοπωλίων με αυτήν, την άλλη ή την παρ’ άλλη κυβέρνηση. Στις γειτονιές το ίδιο, να απλωθεί η συζήτηση, να πολλαπλασιαστούν οι λαϊκές επιτροπές, να δυναμώσει η λαϊκή συμμαχία που θα διεκδικεί αποδέσμευση από την ΕΕ, μονομερή διαγραφή του χρέους με λαϊκή εξουσία.

Σ’ αυτήν την πανστρατιά ο «Ριζοσπάστης» και ο «902» αναδεικνύονται και πάλι σε αναντικατάστατα εργαλεία

 

Θανάσης ΛΕΚΑΤΗΣ

Posted in κκε, με το κκε υπάρχει λύση να συναντηθούμε στο δρόμο της ανατροπής, ο δρόμος του ΚΚΕ | Με ετικέτα: | Leave a Comment »

Μπροστά σε μεγάλες μάχες

Posted by redship στο 14 Οκτωβρίου , 2011

Παρότι διάφοροι σφυρίζουν κλέφτικα και επιμένουν να στρέφουν την προσοχή στο αν θα υπάρξει αυτή ή η άλλη απόφαση στην ΕΕ, όλα δείχνουν ότι ο κύβος ερρίφθη. Πριν προλάβουν διάφοροι «Ιζνογκούντ» να «επαναδιαπραγματευτούν» μέρος του χρέους, αποφασίστηκε κεντρικά το κούρεμά του. Ο τρόπος που θα γίνει αυτό αδιάφορος.

Κάποιοι καπιταλιστές θα χάσουν κάποιοι θα κερδίσουν. Ετσι δουλεύει ο ανταγωνισμός στο σύστημα, ειδικά στις κρίσεις του.

Το χρέος στην προκειμένη περίπτωση αντιμετωπίζεται σαν σκουριά σ’ έναν αδύναμο κρίκο, που την καθαρίζουν για να μη πάρει φωτιά όλη η αλυσίδα.

Τώρα είμαστε ήδη στην επόμενη φάση. Στο κυνήγι των εργατών που καλούνται να πληρώσουν τα σπασμένα.

Σε πείσμα όσων συνεχίζουν να καλούν σε πάλη ενάντια στους νεοφιλελεύθερους της Ευρώπης, οι σοσιαλδημοκράτες ηγούνται της προσπάθειας να πείσουν ότι παραμένουν καλύτεροι διαχειριστές του εργατικού θυμού.

Τους το επιτρέπει και η κατάσταση στο συνδικαλιστικό κίνημα…

Κατάσταση όπου πλέον η ραγδαία ανατροπή των συσχετισμών υπέρ των ταξικών δυνάμεων ανάγεται σε όρο για την επιβίωση των εργατών για να μπορούν να δώσουν αποτελεσματικά τη μάχη.

Την ώρα που κάθε πτυχή της ζωής των εργατών «φωνάζει» πως εξαρτάται από τη συνολική εξέλιξη, πως η αρρώστια δεν γιατρεύεται με ασπιρίνες, ότι θέλει αντιπάλεμα συνολικό κι αυτό σημαίνει προετοιμασία για μεγάλες μάχες, εντείνεται η προσπάθεια διαφόρων να βρουν νέο χαλίφη.

Είναι η ώρα για το τέλος κάθε αυταπάτης.

Η λαϊκή δύναμη πρέπει να φανεί πια όχι σαν δύναμη απόγνωσης, αλλά ανατροπής.

Ναι, είναι η ώρα για γενικό συναγερμό. Είναι η ώρα το λαϊκό κίνημα να προσπεράσει διάφορες αυταπάτες για εναλλαγή στην κυβέρνηση, να οργανώσει την πάλη του έτσι που να χτυπήσει την ίδια την εξουσία των καπιταλιστών. Να πιστέψει στη δύναμή του, στη δυνατότητα που έχει να οργανώσει τη ζωή του έτσι που να ζήσει χωρίς τα μονοπώλια, χωρίς την καπιταλιστική ιδιοκτησία στα συγκεντρωμένα μέσα παραγωγής. Οι δυνατότητες υπάρχουν. Η δύναμη υπάρχει. Το βήμα μπροστά χρειάζεται.

Η προετοιμασία της απεργίας να πάρει χαρακτηριστικά και πλατιάς συζήτησης για την επόμενη μέρα. Ετσι που όσα δεν φέρνει ο χρόνος όλος να μπορέσει να τα φέρει η στιγμή.

 

Θανάσης ΛΕΚΑΤΗΣ

Posted in ρήξη και ανατροπή, ριζασπάστης, Δύο Ελλάδες δύο τάξεις μία λύση, Τώρα με το ΚΚΕ., με το κκε υπάρχει λύση να συναντηθούμε στο δρόμο της ανατροπής, ο δρόμος του ΚΚΕ | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

Ακου το ΚΚΕ, πολέμα μαζί του

Posted by redship στο 20 Σεπτεμβρίου , 2011

Θανάσης ΛΕΚΑΤΗΣ

 

Προτού να γίνει η περίφημη απογραφή των δημοσίων υπαλλήλων, όποιος άκουγε τη σχετική προπαγάνδα πίστευε πως στην Ελλάδα όλοι είναι δημόσιοι υπάλληλοι. Οταν έγινε η απογραφή διαπιστώθηκε πως αυτοί όχι μόνο δεν ήταν πολλοί, αλλά ήταν και λιγότεροι απ’ όσους χρειάζονται για την κάλυψη των αναγκών.

Μόλις ξεχάστηκαν τα αποτελέσματα της απογραφής, άρχισε πάλι το άλεσμα των μυαλών: Τεμπέληδες, ακαμάτηδες, απατεώνες, φραγκάτοι, κοτεράκηδες, κοπανατζήδες. Αυτοί είναι – σύμφωνα με ορισμένα από τα επίθετα που έχουν χρησιμοποιήσει κυβερνητικά στελέχη – οι εργαζόμενοι στο Δημόσιο, οι οποίοι, μάλιστα, τώρα καλούνται απολυόμενοι να σώσουν και το αστικό κράτος από τη χρεοκοπία.

Λείπουν δάσκαλοι απ’ τα σχολεία; Λείπουν. Λείπουν νοσοκόμες στα νοσοκομεία; λείπουν. Λείπουν εργαζόμενοι στην καθαριότητα; Λείπουν.

Λάθος, απαντά ο αρμόδιος αντιπρόεδρος της κυβέρνησης. Υπάρχει πλεόνασμα προσωπικού. Και αυτό το πλεόνασμα πρέπει να απολυθεί. Αλλά όχι μόνο αυτό. Πρέπει να χάσει και το σπίτι του.

Επειδή πλεονάζουν «αυτοί που λείπουν» – συνεχίζει ακάθεκτη η σχετική προπαγάνδα – πρέπει να κοπούν κι άλλο οι συντάξεις. Επειδή πλεονάζουν «αυτοί που λείπουν», πρέπει να μειωθούν κι άλλο οι μισθοί τους. Τι θα κάνουν άμα μείνουν χωρίς μισθό; Θα φύγουν να βρουν αλλού την τύχη τους, ή θα δεχτούν να δουλεύουν με ένα επίδομα όσο και της ανεργίας. Τι θα κάνουν οι γέροντες άμα δεν τα βγάζουν πέρα; Θα πεθάνουν και θα σωθεί το κρατικό ταμείο.

Ξεπερνά τα όρια της πλάκας, ξεφεύγει από την τραγωδία που ζητά στην κωμωδία τη λύτρωση.

Στα σπίτια πια λείπει κυριολεκτικά το φαΐ απ’ το τραπέζι. Στο δρόμο δεν ζητάνε πια τράκα τσιγάρο, αλλά μια τυρόπιτα.

Μέσα σ’ ένα τέτοιο σκηνικό – παράγωγο της κυβέρνησης και του ΠΑΣΟΚ, ο Τσίπρας δηλώνει «νοσταλγώ το ΠΑΣΟΚ». Δήλωση που σπεύδει να χειροκροτήσει η «Ελευθεροτυπία» (άρθρο Τ. Παππά) που τον καλεί να κάνει ένα ακόμα βήμα. Αλλιώς, όπως σημειώνει άλλο άρθρο στην ίδια εφημερίδα, «αν δεν μπορεί αυτή η αριστερά, τότε ίσως χρειάζεται να γεννηθεί μια νέα, που να μπορεί και να θέλει να κυβερνήσει αυτή τη δύσκολη ώρα».

Η αγωνία της αστικής τάξης για το επόμενο κυβερνητικό σχήμα εκφράζεται με προτάσεις επί προτάσεων. Γιατί, όπως γράφει ο Ψυχάρης στο «Βήμα», «κινδυνεύει όχι απλώς η έννομη τάξη αλλά ολόκληρος ο κοινωνικός ιστός». Γεγονός που – όπως συμπληρώνει – επιβάλλει σε ΝΔ και ΠΑΣΟΚ ή να πολιτευτούν μαζί, ή, να παραμερίσουν και να δώσουν την κυβέρνηση σε τεχνοκράτη που δεν πολιτεύεται και δε θα πολιτευθεί (είναι που λένε ορισμένοι ότι έχει αδιέξοδα η δημοκρατία. Μια χαρά διέξοδο έχει και την αξιώνει η τάξη που βρίσκεται στην εξουσία).

Τύφλα να ‘χουν οι κυβερνητικές ανακοινώσεις. Ο κόσμος τις έχει γραμμένες στα παλιά του τα παπούτσια. Ο χαμός γίνεται όταν αρχίζουν οι αναλύσεις σε κατά τ’ άλλα αντιπολιτευόμενες εφημερίδες και κανάλια. Οπου η κυβέρνηση καταγγέλλεται όχι για αναλγησία, αλλά για καθυστέρηση στη λήψη αντιλαϊκών μέτρων. Ορισμένοι από τους αναλυτές, απογειώνονται, φτάνουν σε σημείο οργασμού. Οπως χτες κάποια Λυμπεράκη, που καλούσε τους ανέργους να νιώσουν περίπου ευτυχισμένοι που θα πληρώσουν το χαράτσι, γιατί έτσι, είπε, θα έχουν ελπίδα ότι αύριο θα έχουν δουλειά. Ενώ αν δεν πληρώσουν θα μείνουν άνεργοι. Της πετάς την πατσαβούρα;

Ολοι αυτοί, που τρομοκρατούν το λαό από τα κανάλια με τον κίνδυνο στάσης πληρωμών, αναφέρονται στην πιθανότητα μη εξόφλησης ομολόγων (δηλαδή, σε χρήμα που έχει παρθεί για να δοθεί ξανά στο κεφάλαιο με τόκο).

Στην πράξη, για το λαό στάση πληρωμών υπάρχει. Στους μισθούς, στις συντάξεις, στην παιδεία, στα νοσοκομεία, στην πρόνοια.

Και παράλληλα υπάρχει πρόσθετη αφαίμαξη με φόρους, ώστε να πληρωθούν τα χρέη της πλουτοκρατίας.

Κανείς δεν πρέπει να τρομοκρατείται από τη στάση πληρωμών.

Ο γονατισμένος δεν μπορεί να σκύψει άλλο.

Μόνη του επιλογή να σηκωθεί ορθός.

Να γκρεμίσει την εξουσία του κεφαλαίου.

Είναι επείγον να πέσουν οι αστοί.

Είναι επείγον να πάρει ανάσα ο λαός και όχι ο καπιταλισμός.

Αντίθετα, κάθε πρόταση που στοχεύει να πείσει το λαό ότι μπορεί να υπάρχει και ανθρώπινος καπιταλισμός (με επαναδιαπραγμάτευση χρέους που λέει ο Σαμαράς και αντίστοιχη πρόταση του Τσίπρα) χαλκεύει πιο ισχυρά δεσμά για έναν λαό που έχει ήδη πληρώσει πολλά και βλέπει ήδη μια ολόκληρη γενιά να καταστρέφεται.

Ο πόλεμος είναι εδώ, οι εφεδρείες του συστήματος πρέπει να καταποντιστούν μαζί με το σύστημα.

Ο λαός μας μπορεί να ανασάνει, μπορεί να ζήσει καλά, αρκεί να πιστέψει στη δύναμή του, να υπερασπίσει τις πλουτοπαραγωγικές δυνατότητες της χώρας, να βγάλει εκτός λογαριασμού τις βδέλλες.

Posted in ριζασπάστης, ταξικός πόλεμος, Δύο Ελλάδες δύο τάξεις μία λύση, Η απειθαρχία και η ανυπακοή είναι πλέον ο μόνος δρόμος για το λαό μας, Στην αντεπίθεση με λαϊκή οργάνωση με συσπείρωση στο ΚΚΕ, με το κκε υπάρχει λύση να συναντηθούμε στο δρόμο της ανατροπής, ο δρόμος του ΚΚΕ | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

Η χρεοκοπία του λαού δεν είναι «σωτηρία της χώρας»

Posted by redship στο 18 Σεπτεμβρίου , 2011

Με άλλοθι την – ακόμα μια φορά – «σωτηρία της Ελλάδας»,η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ αποφάσισε να κλιμακώσει με ακόμα πιο γρήγορους ρυθμούς τον βάρβαρο πόλεμο που έχει κηρύξει ενάντια στους εργαζόμενους και τα άλλα λαϊκά στρώματα της χώρας. Αποδεικνύοντας ότι εκείνο που αποκλειστικά την ενδιαφέρει είναι η εξασφάλιση ακόμα περισσότερων πόρων, για λογαριασμό της εγχώριας και ευρωενωσιακής πλουτοκρατίας, προχώρησε, μέσα στη βδομάδα που μας πέρασε, σε μια πρωτοφανή επίθεση, που θα οδηγήσει σε δεκάδες χιλιάδες απολύσεις από το Δημόσιο και σε αναγκαστική στάση πληρωμών για εκατοντάδες χιλιάδες νοικοκυριά.

Η συνταγή που ακολουθεί η ντόπια σοσιαλδημοκρατία, για τη «σωτηρία της Ελλάδας», έχοντας βεβαίως τις πλάτες της ΕΕ και τη στήριξη της ΝΔ και κομμάτων όπως του Καρατζαφέρη και της Μπακογιάννη, συντίθεται από μέτρα και ρυθμίσεις που οδηγούν στην οικονομική εξαθλίωση και την απόλυτη φτώχεια εκατομμύρια εργαζόμενους.

Ακόμα και μία γενική αναφορά – καταγραφή των αντιλαϊκών μέτρων που αυτή η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ προώθησε από το Γενάρη του 2010 μέχρι και σήμερα, αποκαλύπτει ότι καμιά απολύτως κυβέρνηση, σε ολόκληρη τη μεταπολεμική περίοδο της χώρας, δεν είχε καταφέρει να περάσει μέσα σε ένα τόσο μικρό χρονικό διάστημα ένα τόσο μεγάλο σύνολο αντιδραστικών και αντιλαϊκών ρυθμίσεων και νόμων. Πρόκειται για νόμους που επιδιώκουν να βάλουν οριστική ταφόπλακα σε κατακτήσεις προηγούμενων εποχών. Να ανατρέψουν τα οικονομικο-κοινωνικά δεδομένα που ίσχυαν για δεκαετίες. Να παραδώσουν την εργατική τάξη και τα άλλα λαϊκά στρώματα χειροπόδαρα δεμένα στις σύγχρονες ορέξεις της οικονομικής ολιγαρχίας, που και λόγω της καπιταλιστικής οικονομικής κρίσης γίνεται πιο βίαιη και πιο επιθετική.

Το γεγονός ότι οι εκπρόσωποι του κεφαλαίου και τα Μέσα Ενημέρωσης, που έχουν στην κατοχή τους, ασκούν κριτική και ζητούν ακόμα υψηλότερους ρυθμούς και αποφασιστικότητα, συνδέεται με την ίδια τη φύση του κεφαλαίου να αξιώνει ειδικά στις σημερινές συνθήκες να πληρώσει ο λαός τις συνέπειες της κρίσης, προκειμένου να διασωθούν οι ίδιοι και η κερδοφορία τους.

Ταξικός πόλεμος

Ομως η ….«παραγωγικότητα» τούτης της κυβέρνησης είναι αδιαμφισβήτητη. Ας αφήσουμε αυτή τη φορά κατά μέρους τους αριθμούς, ας παρακάμψουμε ποσοστά και ευρώ κι ας προσπαθήσουμε να δούμε μόνο τους …τίτλους των μέτρων που άστραψαν και βρόντηξαν πάνω από τα λαϊκά νοικοκυριά. Από τις αρχές, λοιπόν, του προηγούμενου χρόνου είχαμε:

Πόλεμο στο λαϊκό εισόδημα.
  • Αλλεπάλληλες μειώσεις των μισθών και επιδομάτων των εργαζομένων στο Δημόσιο.
  • Κατάργηση των δώρων Χριστουγέννων – Πάσχα και του επιδόματος αδείας.
  • Κατάργηση των Κλαδικών Συμβάσεων στον ιδιωτικό τομέα και καθιέρωση μισθών 520 ευρώ.
  • Μείωση του εφάπαξ που δικαιούνται οι συνταξιοδοτούμενοι.
Φορολογικό παροξυσμό σε βάρος των λαϊκών στρωμάτων.
  • Αλλεπάλληλες αυξήσεις του ΦΠΑ, οι συντελεστές του οποίου αυξήθηκαν 21-23%.
  • Αλλεπάλληλες αυξήσεις στους φόρους στα καύσιμα, τα ποτά και τα τσιγάρα.
  • Αύξηση της φορολογίας για μισθούς και συντάξεις.
  • Κατάργηση του αφορολόγητου ορίου των 12.000 ευρώ.
  • Μείωση της φορολογικής έκπτωσης για τα παιδιά των φορολογουμένων.
  • «Εκτακτη εισφορά» για όλους τους εργαζόμενους που έχουν εισόδημα πάνω από 857 ευρώ.
  • Πρόσθετη «εισφορά» για τους συνταξιούχους του Δημοσίου, του ΝΑΤ και των φορέων Κοινωνικής Ασφάλισης.
  • «Ειδική εισφορά» για όλες τις επικουρικές συντάξεις.
  • «Τέλος άσκησης επιτηδεύματος» για όλους τους αυτοαπασχολούμενους.
  • Αύξηση, από την 1η του Σεπτέμβρη, του ΦΠΑ (23% από 13%) στον κλάδο της εστίασης.
  • Αύξηση 10% στα τέλη κυκλοφορίας.
  • Επιβάλλεται ειδικός φόρος στο φυσικό αέριο των νοικοκυριών.
Αναβίωση του εργασιακού Μεσαίωνα.
  • Καθιέρωση των ειδικών επιχειρησιακών συμβάσεων.
  • Ενίσχυση της ενοικίασης εργαζομένων.
  • Νόμο για τη διευκόλυνση των μαζικών απολύσεων.
  • Ενίσχυση της λεγόμενης διευθέτησης του χρόνου εργασίας και άρα κατάργηση 8ωρου και 7ωρου.
  • Κατάργηση των αμοιβών για υπερωρίες.
  • Νόμο για την εκ περιτροπής εργασία.
  • Κατάργηση, ουσιαστικά, των αποζημιώσεων λόγω απόλυσης.
  • Κατάργηση του κατώτατου μισθού για νέους 18-25 χρόνων (αμείβονται με το 80%).
Αύξηση του στρατού των ανέργων.
  • Εκατοντάδες χιλιάδες απολύσεις, με τους επίσημα καταγεγραμμένους ανέργους να φτάνουν τα 810.821 άτομα.
  • Μείωση των θέσεων εργασίας, στο εξάμηνο, κατά 270.700 θέσεις.
  • Εκτόξευση της επίσημης ανεργίας μεταξύ των νέων 15-19 χρόνων στο 33%!!!
  • Εξάπλωση των ελαστικών μορφών απασχόλησης – αμοιβής.
  • Ανυπολόγιστα επίπεδα υποαπασχόλησης.
  • Ενταση της ανασφάλιστης και κακοπληρωμένης εργασίας.
Ολική ανατροπή του συστήματος της – άλλοτε – Κοινωνικής Ασφάλισης.
  • Αύξηση των χρόνων εργασίας (στα 40) και των ορίων ηλικίας (65 χρόνια) για συνταξιοδότηση.
  • Καρατόμηση των συντάξεων μέσα από την αλλαγή του συστήματος υπολογισμού τους.
  • Συνεχή μείωση των επικουρικών συντάξεων.
  • Πολιτική μαρασμού των ασφαλιστικών ταμείων με συνεχή μείωση της χρηματοδότησής τους.
  • Κλιμάκωση της ληστείας των αποθεματικών των Ταμείων, αυτή τη φορά με το «κούρεμα» των ομολόγων.
  • Απαλλαγή των εργοδοτών από ασφαλιστικές εισφορές.
  • Εμπορευματοποίηση της Δημόσιας Υγείας με το «εισιτήριο» των 5 ευρώ στα κρατικά νοσοκομεία.
  • Κατάργηση καλύψεων σωρείας περιπτώσεων εξετάσεων – παρεμβάσεων υγείας από τα ασφαλιστικά ταμεία.
  • Αφαίρεση από τη λίστα εκατοντάδων φαρμάκων άμεσης ανάγκης που οι ασφαλισμένοι καλούνται πλέον να πληρώσουν από το υστέρημά τους.
Μέσα στις επόμενες μέρες οι εργαζόμενοι θα βρεθούν αντιμέτωποι με:
  • Την …«εισφορά αλληλεγγύης».
  • Το χαράτσι των 300 ευρώ για τους αυτοαπασχολούμενους.
  • Το «τέλος στα ακίνητα», που ανέρχεται σε εκατοντάδες ευρώ για κάθε νοικοκυριό.
  • Το πανάκριβο πετρέλαιο θέρμανσης, αφού αρχίζει η σταδιακή κατάργηση του μειωμένου φόρου.
  • Τις δεκάδες χιλιάδες απολύσεις στο δημόσιο τομέα.
  • Τη μείωση μέχρι και 55% των αποδοχών των δημοσίων υπαλλήλων με το νέο μισθολόγιο.

Δε χρειάζεται καμιά φιλοσοφία για να αντιληφθεί κάποιος ότι όλα τα παραπάνω μέτρα, ένα προς ένα, δεν έχουν τίποτα κοινό με τη «σωτηρία της Ελλάδας». Οπως επίσης δεν απαιτείται ιδιαίτερη οξυδέρκεια να κατανοηθεί ότι πίσω από την ονομαστική και μόνο αναφορά τόσων και τόσων μέτρων, κρύβεται η τραγωδία εκατομμυρίων εργαζομένων, η χρεοκοπία του λαού.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in ρήξη και ανατροπή, ριζασπάστης, Δύο Ελλάδες δύο τάξεις μία λύση, Η «κοινωνική ειρήνη» τους είναι ο ταξικός τους πόλεμος, Η απειθαρχία και η ανυπακοή είναι πλέον ο μόνος δρόμος για το λαό μας, Στην αντεπίθεση με λαϊκή οργάνωση με συσπείρωση στο ΚΚΕ, με το κκε υπάρχει λύση να συναντηθούμε στο δρόμο της ανατροπής | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

Ο λαός ΜΠΟΡΕΙ! Με οργανωμένη ανυπακοή και αντεπίθεση

Posted by redship στο 18 Σεπτεμβρίου , 2011

 

ΟΙ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ,στην ΕΕ και παγκόσμια, επιβεβαιώνουν τις εκτιμήσεις του ΚΚΕ για το χαρακτήρα, τα αίτια και το βάθος της καπιταλιστικής κρίσης, τις συνέπειες που έχει για το λαό η προσπάθεια των αστών να τη διαχειριστούν προς όφελός τους. Επαληθεύεται το ΚΚΕ, που έλεγε ότι ανεξάρτητα από τον τρόπο που θα επιλεγεί, για να προχωρήσει ελεγχόμενα η καταστροφή κεφαλαίου, για τα λαϊκά στρώματα η βίαιη και ανεξέλεγκτη χρεοκοπία είναι δεδομένη, στο πλαίσιο της στρατηγικής που υπηρετούν ενιαία τα μονοπώλια, οι κυβερνήσεις και τα κόμματά τους, πάνω και πέρα από τους μεταξύ τους ανταγωνισμούς.

Αυτή η στρατηγική, στο πλαίσιο των αδιεξόδων που γεννά η κρίση, είναι που επιβάλλει σήμερα το ένα αντιλαϊκό μέτρο μετά το άλλο, μετατρέποντας σε κόλαση τη ζωή της εργατικής λαϊκής οικογένειας. Αν ο λαός δεν διαμορφώσει άμεσα τις εξελίξεις, οι καταστάσεις που θα βιώσουμε θα είναι πρωτόγνωρες, σε ό,τι αφορά τους όρους αναπαραγωγής της εργατικής δύναμης, τη μόρφωση των παιδιών της λαϊκής οικογένειας, την υγεία της, ακόμα και την ίδια την επιβίωσή της. Το σενάριο – εφιάλτης για έναν εργαζόμενο των 500 ευρώ σε κάθε σπιτικό φαίνεται σαν πισωγύρισμα στην κοινωνική εξέλιξη, αλλά στην πραγματικότητα επιβεβαιώνει ότι ο καπιταλισμός έχει σαπίσει προ πολλού. Ο,τι ήταν να δώσει το έδωσε και δεν μπορεί πλέον παρά να γεννά φτώχεια και εξαθλίωση για το λαό.

ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ από τη σκοπιά των λαϊκών συμφερόντων; Σήμερα, ολοένα και περισσότεροι πείθονται ότι η αναιμική ανάπτυξη, που θα ακολουθήσει την κρίση, δεν πρόκειται να αποκαταστήσει δικαιώματα και κατακτήσεις που κερδήθηκαν με αιματηρούς αγώνες, αφαιρέθηκαν όμως βίαια σε μια πορεία ετών και στη διάρκεια της κρίσης. Με άλλα λόγια, συνειδητοποιείται σήμερα σε μεγαλύτερη κλίμακα ότι η κρίση δεν είναι μια μπόρα που θα περάσει, αλλά σηματοδοτεί την ένταση μιας θύελλας για το λαό, η οποία προϋπήρχε και τώρα έρχεται να σαρώσει τα πάντα.

Είναι αυταπάτη να πιστεύει κανείς ότι το αστικό κράτος θα καταργήσει, για παράδειγμα, τις επιχειρησιακές συμβάσεις, θα επιστρέψει τα κλεμμένα στα Ταμεία, θα μειώσει τα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης, θα στελεχώσει τις υπηρεσίες Υγείας και Πρόνοιας με το πραγματικά αναγκαίο προσωπικό, όταν το κεφάλαιο μπει σε φάση αναζωογόνησης ή ακόμα και σε νέο κύκλο συσσώρευσης.

Οι ανατροπές των τελευταίων μηνών, που στη γλώσσα της πλουτοκρατίας ονομάζονται «διαρθρωτικές», είναι προαποφασισμένες και δεσμευτικές για τις κυβερνήσεις και τα κόμματα της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Μεθοδεύτηκαν και προωθήθηκαν με διαφορετικούς ρυθμούς στα κράτη – μέλη τις προηγούμενες δεκαετίες. Επιταχύνθηκαν με την ενιαία αγορά, το Μάαστριχτ και τη στρατηγική της Λισαβόνας. Σε συνθήκες κρίσης, παγκοσμιοποιημένης δράσης του κεφαλαίου, έντονης αλληλεξάρτησης των καπιταλιστικών οικονομιών και όξυνσης των ανταγωνισμών, σήμερα παίρνουν τη μορφή χιονοστιβάδας.

***

ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΓΙΑ ΑΝΑΤΡΟΠΕΣ άμεσα συνδεδεμένες με την ανταγωνιστικότητα των μονοπωλίων, ζωτικής σημασίας για την επιβίωση και την κυριαρχία τους σε περιφερειακό και παγκόσμιο επίπεδο. Γι’ αυτό και θα παραμείνουν ενεργές, όσο υπάρχουν μονοπώλια και ασκούν εξουσία. Κατάργηση του πυρήνα των αντιλαϊκών αντεργατικών νόμων από αστικές κυβερνήσεις και μέσα στα πλαίσια της ιμπεριαλιστικής ΕΕ, δεν μπορεί να υπάρξει. Ελιγμοί, διαφοροποιήσεις και καθυστερήσεις, μπορεί να επιβληθούν κάτω από την πίεση του λαϊκού παράγοντα, χωρίς όμως να αλλάζει η γενική τάση.

Στην ταξική πάλη, που αντικειμενικά οξύνεται με τους εργαζόμενους και τα σύμμαχα στρώματα, είναι αυταπάτη να πιστεύει κανείς ότι το κεφάλαιο από μόνο του θα παραδώσει τα όπλα. Για παράδειγμα, η οργανωμένη μαζική αντίδραση των εργαζομένων σε ένα εργοστάσιο μπορεί να καθυστερήσει, ακόμα και να ματαιώσει προσωρινά την εφαρμογή της επιχειρησιακής σύμβασης. Αυτό όμως δε σημαίνει ότι ο εργοδότης στερείται άλλων εργαλείων, για να συμπιέσει την τιμή στην οποία αγοράζει την εργατική δύναμη, όπως η εκ περιτροπής εργασία, η διευθέτηση του εργάσιμου χρόνου, οι απολύσεις με ελάχιστη αποζημίωση, η απασχόληση φτηνότερων εργατών με προγράμματα του ΟΑΕΔ και πάει λέγοντας. Οπως δεν αποκλείει το ενδεχόμενο ο εργοδότης να επανέλθει πιο επιθετικά και με όλα τα μέσα, για να επιβάλει το σπάσιμο της κλαδικής σύμβασης, από τη στιγμή που ο αστικός νόμος τον προστατεύει και τον ενθαρρύνει. Προϋπόθεση για να απαλλαγεί ο εργαζόμενος από την αντεργατική νομοθεσία είναι να απαλλαγεί από τους εργοδότες και το κράτος τους.

 

ΤΟ ΣΥΝΘΗΜΑ ΤΟΥ ΚΚΕ «Εργάτη μπορείς χωρίς αφεντικά» είναι αναγκαίο να αποτελέσει σήμερα τον πυρήνα της εργατικής λαϊκής πάλης, να χαρακτηρίσει σαν στόχος πάλης τους αγώνες που ήδη αναπτύσσονται και πρέπει να δυναμώσουν για την απόκρουση των βάρβαρων μέτρων, το δυσκόλεμα στην εφαρμογή τους.

Για την ανάπτυξη ενός τέτοιου αγώνα, με αυτά τα χαρακτηριστικά παλεύουν το ΚΚΕ, το ταξικό εργατικό κίνημα και τα ριζοσπαστικά κινήματα των αυτοαπασχολούμενων, της φτωχής αγροτιάς, των γυναικών και της νεολαίας. Δεν υπάρχει κινητοποίηση, για κάθε μικρό και μεγάλο ζήτημα, σε τόπους δουλειάς και λαϊκές συνοικίες, στην πόλη και στην ύπαιθρο, στα πανεπιστήμια και στα σχολειά, που να μην πρωτοστατούν οι κομμουνιστές, οι συνεργαζόμενοι, οι οπαδοί του Κόμματος, αλλά και χιλιάδες λαϊκοί άνθρωποι που συστρατεύονται μαζί τους στις αγωνιστικές συσπειρώσεις.

Οσο περισσότερες συνειδήσεις κερδίζονται σήμερα με το σύνθημα «Οχι άλλες θυσίες για την κερδοφορία των μεγαλοεπιχειρηματιών, για την ΕΕ και την Ευρωζώνη», τόσο θα δυναμώνει το μέτωπο αντίστασης και παρεμπόδισης των βάρβαρων μέτρων, τόσο θα αποσταθεροποιείται η αστική εξουσία που τα επιβάλλει. Σ’ αυτήν την κατεύθυνση, κρίκος για την έκφραση της λαϊκής ανυπακοής στην κυρίαρχη πολιτική, είναι η οργανωμένη άρνηση πληρωμής στα χαράτσια που επιβάλλει η κυβέρνηση με τους συμμάχους της και τα οποία αδυνατούν να πληρώσουν εκατομμύρια λαϊκά νοικοκυριά.

ΗΔΗ, ΤΑΞΙΚΑ ΕΡΓΑΤΙΚΑ ΣΩΜΑΤΕΙΑ και αντιμονοπωλιακές συσπειρώσεις των μικρομεσαίων παίρνουν πρωτοβουλίες μέσα από συνελεύσεις στους τόπους δουλειάς, στις συνοικίες, για να εκφραστεί με πρακτικό και οργανωμένο τρόπο αγωνιστικά η λαϊκή απάντηση στους φόρους που πνίγουν το λαό, στα άγρια μέτρα που τον καταδικάζουν οριστικά στη φτώχεια και στην ανασφάλεια. Καλούν τους εργαζόμενους και το λαό να καταθέσουν μαζικά τα «μπιλιέτα» με την έκτακτη εισφορά στα σωματεία και τους άλλους φορείς του λαϊκού κινήματος. Με οργανωμένο τρόπο να υπερασπιστούν εκείνους που με τον πλέον οξυμένο τρόπο θα βιώσουν τις συνέπειες από το νέο χαράτσι, όπως είναι οι άνεργοι, οι υποαπασχολούμενοι, οι άνθρωποι με αναπηρία και άλλοι.

Σ’ αυτήν την κατεύθυνση και μ’ αυτό το περιεχόμενο πρέπει να γιγαντωθεί το επόμενο διάστημα η λαϊκή πρωτοβουλία και αυτενέργεια. Κάθε αποφασισμένη εργαζόμενη και εργαζόμενος, κάθε νέος και νέα, κάθε αυτοαπασχολούμενος, ακόμη και εκεί που δεν υπάρχει ισχυρή οργανωμένη παρουσία του ΠΑΜΕ, να πάρει την πρωτοβουλία και να μπει μπροστά, ώστε να εκδηλωθεί παντού η λαϊκή αυτενέργεια, η λαϊκή συμμαχία και αγωνιστική δράση, με μαζικές διαδικασίες και αντίστοιχες μορφές πάλης.

Στους τόπους δουλειάς και κατοικίας, να εκφραστεί έμπρακτα η αλληλεγγύη με όσους βίαια κατρακυλούν στη φτώχεια, να παρθούν πρωτοβουλίες για μαζική υπεράσπισή τους, με μπροστάρηδες τους πρωτοπόρους εργαζόμενους και τους μικρούς ΕΒΕ. Να μη μείνει ούτε ένας άνεργος χωρίς ρεύμα, ούτε μια οικογένεια χωρίς τα στοιχειώδη, τα οποία εκβιάζεται να στερηθεί για να πληρώσει τα αλλεπάλληλα χαράτσια. Να εκφραστεί μαζικό κίνημα αντίστασης και υπεράσπισης της ζωής της εργατικής και λαϊκής οικογένειας από τη λεηλασία.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in ρήξη και ανατροπή, ριζασπάστης, Δύο Ελλάδες δύο τάξεις μία λύση, Η απειθαρχία και η ανυπακοή είναι πλέον ο μόνος δρόμος για το λαό μας, η με το κεφάλαιο η με τους εργάτες, με το κκε υπάρχει λύση να συναντηθούμε στο δρόμο της ανατροπής, ο δρόμος του ΚΚΕ | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

Χωρίς μισόλογα

Posted by redship στο 2 Αυγούστου , 2011

Διαβάζοντας το κυβερνητικό ρεπορτάζ στον αστικό Τύπο κινδυνεύεις να λυπηθείς την κυβέρνηση. Που «δεν θα πάει διακοπές», ενώ ο άκαρδος λαός θα κάνει τα μπάνια του.

«Πολλή δουλειά… Πολλή δουλειά… Τα αυγουστιάτικα μέτωπα της κυβέρνησης είναι πολλά και καυτά», έγραφε το σχετικό ρεπορτάζ στην «Ελευθεροτυπία».

Ποια είναι η πολλή δουλειά; Να δώσει κι άλλους φτηνούς εργάτες στο κεφάλαιο (μέτρα για την ανεργία το λένε), να δώσει νέα φοροπρονόμια στο κεφάλαιο πριν καταλάβει ο κόσμος τη φοροεπιδρομή που έρχεται μήνα το μήνα. Να κόψει κι άλλο τους μισθούς στους υπαλλήλους του Δημοσίου, και να απολύσει κοντά στους 7.000 υπαλλήλους από τον ευρύτερο δημόσιο τομέα. Από κοντά να προλάβει να ψηφίσει το νομοσχέδιο για την τριτοβάθμια εκπαίδευση πριν να υπάρξουν σοβαρές αντιδράσεις και να ξαποστείλει αεροδρόμια και λιμάνια. Βεβαίως, άμεσα να μπορέσει να τσακίσει τους ταξιτζήδες, πεδίο στο οποίο επέλεξε να κάνει επίδειξη αποφασιστικότητας, ποντάροντας στον «κοινωνικό αυτοματισμό». Αυτό είναι το κυβερνητικό έργο για το οποίο το ΒΗΜΑ αναγορεύει τους υπουργούς της κυβέρνησης σε Ντ’ Αρντανιάν.

Το σύνολο του αστικού συστήματος έχει πέσει με τα μούτρα να προλάβει πριν οργανωθεί για τα καλά η λαϊκή αντίδραση. Να δημιουργήσει δεδομένα που δύσκολα θα ανατρέπονται. Προσπαθούν – ακόμα – να καλύψουν τη βαθιά αντιλαϊκή πολιτική τους, μιλώντας για «εθνική προσπάθεια», αξιοποιώντας ως και τη νίκη των κοριτσιών της ομάδας του Πόλο. Μια ματιά στα σεντούκια τους αποκαλύπτει τον πατριωτισμό τους.

Η Ελλάδα που αντιστέκεται και επιμένει είναι οι άνθρωποι κάθε μέρα στους χώρους δουλειάς, είναι οι άνεργοι που δεν αρκούνται σε ρόλο ζήτουλα.

Οσο τα ψέματα τελειώνουν, όσο σφίγγει ο κλοιός για τα εργατικά δικαιώματα, τόσο πιο αποτελεσματική πρέπει να ‘ναι η πάλη. Κι εδώ κανένας δεν πρέπει να λειτουργεί σαν τον πνιγμένο που πιάνεται από τα μαλλιά του.

Η επίθεση είναι διαρκείας, οι ανατροπές είναι για να μείνουν. Ανάλογης στόχευσης στο αντίστροφο πρέπει να ‘ναι η λαϊκή πάλη. Ετσι που στην πράξη να μπαίνουν αναχώματα και να κερδίζεται έδαφος για τη μεγάλη ανατροπή. Με καθαρό το στόχο και για αυτό με ακόμα πιο ισχυρό ΚΚΕ.

Η ρήξη και η ανατροπή δεν είναι περίπατος. Δεν είναι σχέδιο επί χάρτου. Είναι δουλειά καθημερινή, δουλειά για την οργάνωση της εργατικής τάξης και των συμμάχων της. Κρίσιμο σ’ αυτήν την πορεία είναι ο στρατηγικός στόχος, έτσι που το κίνημα να μη χάνεται σε διάφορες προτάσεις για τη διαχείριση της σημερινής κατάστασης. Κι απ’ αυτήν τη σκοπιά, η ένταση με την οποία διάφορες οπορτουνιστικές ομάδες επιχειρούν αυτήν την περίοδο να χτυπήσουν την πολιτική πρόταση του ΚΚΕ με ιδέες περί «ελέγχου του χρέους», ή ένα ψευδεπίγραφο αίτημα για αποδέσμευση από την ΕΕ, αλλά με παρούσα την αστική εξουσία, είναι βούτυρο στο ψωμί της αστικής τάξης που γνωρίζει πως το κακό της μπορεί να το βρει από τον μόνο αντίπαλο που μπορεί να είναι ο νεκροθάφτης της: Την εργατική τάξη συσπειρωμένη στο Κόμμα της, το ΚΚΕ, το μόνο κόμμα που διακηρύσσει καθαρά και ξάστερα πως «ανάπτυξη για το λαό σημαίνει πάλη για τη δική του εξουσία». Κάνοντας καθαρό ότι «η Ελλάδα έχει τεράστιες αναπτυξιακές δυνατότητες. Εχει πλουτοπαραγωγικές πηγές, διαθέτει έμπειρο εργατικό και επιστημονικό δυναμικό. Οι καλύτερες μέρες θα έρθουν, αν ο λαός, με εμπιστοσύνη στο δίκιο του, στην οργανωμένη δύναμη και δράση του, βάλει ως σκοπό του, όχι μόνο να βελτιώσει τη ζωή του στο σύστημα της εκμετάλλευσης, αλλά παλεύοντας για την ικανοποίηση όλων των αναγκών του να ανατρέψει την εξουσία των μονοπωλίων, να κατακτήσει τη δική του εξουσία για τη λαϊκή οικονομία, ως μονόδρομο για την ευημερία του»

Posted in πολιτικη, ρήξη και ανατροπή, ριζασπάστης, Δύο Ελλάδες δύο τάξεις μία λύση, Η «κοινωνική ειρήνη» τους είναι ο ταξικός τους πόλεμος, Η απειθαρχία και η ανυπακοή είναι πλέον ο μόνος δρόμος για το λαό μας, Στην αντεπίθεση με λαϊκή οργάνωση με συσπείρωση στο ΚΚΕ, με το κκε υπάρχει λύση να συναντηθούμε στο δρόμο της ανατροπής, ο δρόμος του ΚΚΕ | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »

Μετά το φόβο

Posted by redship στο 19 Ιουλίου , 2011

Θανάσης ΛΕΚΑΤΗΣ

 

Πανικός στα δελτία: «χτύπημα» ρεκόρ των CDS στη Γαλλία, κρίση ολόκληρης της ΕΕ!

Θλίψη και των αγίων σ’ όσους επέμεναν να μιλάνε για το ελληνικό πρόβλημα.

Θέμα χρόνου να αρχίσουν να μιλάνε για γενικευμένη κρίση.

Ο Παπανδρέου αποκλείει τις εκλογές «στην παρούσα συγκυρία» που σημαίνει ότι σ’ ένα μήνα κάλλιστα μπορεί να επικαλεστεί άλλη συγκυρία για να κάνει εκλογές. Μια επιλογή που όχι μόνο δεν την έχει απορρίψει η αστική τάξη, αντίθετα ένα τμήμα της μάλλον την επιδιώκει καθώς αφού έχουν παρθεί όλα τα μέτρα που έχει αξιώσει, ελπίζει ότι θα έχει και μια αναβαπτισμένη στη λαϊκή εντολή κυβέρνηση που θα εφαρμόσει ανεμπόδιστα τη σημερινή πολιτική.

«Τραβήξατε το σωληνάκι του ασθενούς από την εντατική»!

Ποιοι έκαναν αυτό το ανοσιούργημα; Οι ταξιτζήδες. Ετσι δήλωσε ο Τσίμας στο «Mega». Την κατάσταση προσπάθησε να σώσει ο Οικονομέας που προκειμένου να αποδείξει ότι οι ταξιτζήδες έχουν άδικο δήλωσε: «μη λέτε ότι σας κορόιδεψε το ΠΑΣΟΚ, γιατί αν κατέβαινε στον δρόμο όποιος τον κορόιδεψε το ΠΑΣΟΚ θα είχαν κατέβει εκατομμύρια». Σωστός! Είναι πολλοί αυτοί που δεν έχουν κατέβει στο δρόμο. Και πρέπει να κατέβουν. Οχι γιατί τους κορόιδεψε το ΠΑΣΟΚ αλλά γιατί παθαίνουν τα πάνδεινα από την πολιτική του ΠΑΣΟΚ.

Μεγάλη η χάρη του τουρισμού. Αλλά μπροστά στο δίλημμα αν θα αβγαταίνουν τα κέρδη της κάθε πολυεθνικής του τουρισμού ή θα ζήσουν οι άνθρωποι που με τη δουλειά τους παράγονται τα κέρδη, η απάντηση είναι προφανής: Να χαθεί η πολυεθνική.

Το βεβαιώνουν όσοι έχουν φτάσει ήδη στο «δεν έχω να πληρώσω».

Στις γειτονιές ήδη οι απειλές για την καταστροφή δεν πιάνουν τόπο. Τι να φοβηθεί αυτός που του έχουν κόψει το ρεύμα; τι να φοβηθεί αυτός που χάνει το σπίτι του; Τι η οικογένεια που ζει με δυο επιδόματα ανεργίας; Τι να φοβηθούν τα παιδιά που δε θα συνεχίσουν στο Λύκειο και τι τα παιδιά που είναι στο πανεπιστήμιο για δίπλωμα στο «πλένω πιάτα»;

Για σημαντικό τμήμα του πληθυσμού τα πράγματα είναι «μετά το φόβο». Είναι στο ψάξιμο. Οχι γενικά μιας εναλλακτικής, αλλά μιας συγκεκριμένης λύσης.

Αυτή η λύση βρίσκεται στην πάλη σήμερα για την ανατροπή της εξουσίας των μονοπωλίων, για τη λαϊκή εξουσία.

Το ΚΚΕ έχει επιβεβαιωθεί μέχρι κεραίας στην ανάλυσή του για την καπιταλιστική κρίση. Κι αυτό είναι η εγγύηση για να βρει πλατιά ανταπόκριση το κάλεσμά του. Οτι «για να αποκρούσει τα χειρότερα που έρχονται ο λαός πρέπει να οργανώσει την αντεπίθεσή του. Να απλώσει τη συντονισμένη δράση του παντού, απορρίπτοντας κάθε παραλλαγή της αστικής διαχείρισης. Να απαιτήσει να πληρώσει άμεσα το μεγάλο κεφάλαιο και όχι η λαϊκή οικογένεια και τα ασφαλιστικά ταμεία. Να συγκρουσθεί σε κάθε κλάδο και εργασιακό χώρο με την πολιτική της κατεδάφισης εργασιακών και ασφαλιστικών δικαιωμάτων, μείωσης των μισθών, άμεσης αξιοποίησης της δημόσιας περιουσίας από τους μονοπωλιακούς ομίλους. Να κινηθεί, για να αλλάξουν οι συσχετισμοί παντού, να συμπορευτεί με το ΚΚΕ στο σωματείο, στο συνδικαλιστικό κίνημα, να οργανωθεί ενάντια στους καπιταλιστικούς θεσμούς εκμετάλλευσης και καταπίεσής του. Μόνο σε αυτήν την πορεία μπορεί να αρχίσει η αποδυνάμωση κάθε καπιταλιστικής διακυβέρνησης, κάθε κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας, η σύγκρουση με τους νόμους και τη βία της εκμετάλλευσης».

Ετσι που να νιώσουν τον πραγματικό φόβο η τάξη του κεφαλαίου και οι πολιτικοί υπάλληλοί της, που προβάλλουν το φόβητρο της χρεοκοπίας.

Γιατί είναι δεδομένο πια πως μόνο ο δρόμος ανάπτυξης της λαϊκής οικονομίας, του σοσιαλισμού, μπορεί να πληρώσει μισθούς και συντάξεις, αξιοποιώντας τις πλούσιες εγχώριες παραγωγικές δυνατότητες, διαγράφοντας το χρέος και συνάπτοντας αμοιβαία επωφελείς διεθνείς συμφωνίες με την αποδέσμευση από την ΕΕ και το ΝΑΤΟ.

Απλές κουβέντες, καθαρές κουβέντες, που δε μένουν σε διαπιστώσεις, αλλά λένε ευθέως στην εργατική τάξη τι να κάνει, γι’ αυτό και εξαφανισμένες από τα αστικά μέσα ενημέρωσης

Posted in «χρεοτρομοκρατία», ρήξη και ανατροπή, ριζασπάστης, τα παπαγαλάκια του κεφαλαίου, ταξικός πόλεμος, το πασοκ στην υπηρεσία του κεφαλαίου, Δύο Ελλάδες δύο τάξεις μία λύση, Η «κοινωνική ειρήνη» τους είναι ο ταξικός τους πόλεμος, Η απειθαρχία και η ανυπακοή είναι πλέον ο μόνος δρόμος για το λαό μας, Στην αντεπίθεση με λαϊκή οργάνωση με συσπείρωση στο ΚΚΕ, Σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα!, Τώρα με το ΚΚΕ., με το κκε υπάρχει λύση να συναντηθούμε στο δρόμο της ανατροπής, ο δρόμος του ΚΚΕ | Με ετικέτα: , , , , , , , | Leave a Comment »

Μπροστά σε μια σκληρή μάχη

Posted by redship στο 16 Ιουλίου , 2011

Θανάσης ΛΕΚΑΤΗΣ

 

Στο ρυθμό του «μαζί τα φάγαμε» εφημερίδες του στενού κυβερνητικού πυρήνα επιμένουν να παρουσιάζουν επιμέρους προβλήματα σαν την αιτία για τη χρεοκοπία.

Παράδειγμα: Δείχνουν κάποιους κομπιναδόρους που παίρνουν σύνταξη και κρύβουν το γεγονός ότι το ίδιο το αστικό κράτος χρωστάει 11 δισ. στο ΙΚΑ, ενώ άλλα 9 δισ. χρωστάνε αυτοί που δεν κολλάνε ένσημα στους εργάτες. Κρύβουν το γεγονός ότι η μία μετά την άλλη οι κυβερνήσεις δίνουν άφθονο χρήμα στις καπιταλιστικές επιχειρήσεις απαλλάσσοντας τες από τις ασφαλιστικές εισφορές.

Είναι διπλή η κομπίνα. Γιατί κρύβουν πως το βασικό πρόβλημα είναι η καπιταλιστική κρίση στη διάρκεια της οποίας οξύνεται το πρόβλημα του χρέους και γιατί κρύβουν πως το χρέος δεν ανήκει στο λαό.

Η διπλή απόκρυψη παράγει κέρδος: Μένει στο απυρόβλητο το σύστημα, ενοχοποιούνται τα θύματά του, οι εργαζόμενοι.

Για μια ακόμα φορά σ’ ένα σύνθημα έχει διατυπωθεί έγκαιρα η αλήθεια: την κρίση να πληρώσει η ολιγαρχία.

Κάθε βήμα που θα κάνουν πίσω από αυτή τη διακήρυξη οι εργαζόμενοι, είναι βήμα μπρος για τους καπιταλιστές.

Επειδή είναι θέμα χρόνου η επίσημη αναγγελία της χρεοκοπίας (κι ας την πουν όπως θέλουν).

Επειδή η εργατική τάξη είναι ήδη χρεοκοπημένη.

Επειδή όποια μορφή κι αν πάρει η στάση πληρωμών θα γίνει με τους όρους που θέλουν οι καπιταλιστές.

Γι’ αυτό για την εργατική τάξη έχει περάσει προ πολλού ο καιρός της αναμονής.

Κατηγορηματικά πρέπει να αρνηθεί να πληρώσει τη ζημιά.

Αυτό όμως πρέπει να το επιβάλει. Με τον οργανωμένο αγώνα της να επιβάλει να πληρώσουν αυτοί που δημιούργησαν το χρέος, να ανατρέψει την ίδια την αιτία του προβλήματος, τις καπιταλιστικές σχέσεις παραγωγής. Κι αυτό σημαίνει πάλη για την εξουσία.

Σ’ αυτήν την προοπτική προσπαθούν να βάλουν εμπόδια όσοι γανώνουν το κεφάλι των εργατών εμφανίζοντας τους το πρόβλημα ως πρόβλημα διαχείρισης. Για να μη φτάσει να κατανοήσει ότι έχει τη δύναμη να φέρει τα πάνω κάτω.

Το γεγονός ότι ακόμα και σήμερα σημαντικά τμήματα του πληθυσμού ακουμπάνε τις ελπίδες τους στα δύο βασικά κόμματα της αστικής τάξης αλλά και στα συμπληρώματά τους, ελπίζουν, δηλαδή, ότι πράγματι μπορεί μια άλλη διαχείριση να δώσει κάποια λύση, δείχνει πως δεν έχει γίνει κατανοητό όσο η κατάσταση επιβάλλει, πως είναι θέμα χρόνου πια η καταστροφή, πιο σωστά πως μεγάλα τμήματα του λαού ήδη καταστρέφονται. Γιατί το σύστημα πάσχει βαθιά. Γιατί το σύστημα δεν μπορεί να ξεπεράσει το πρόβλημά του. Γιατί το σύστημα καταστρέφοντας ένα τμήμα του κεφαλαίου, θέλοντας να σώσει το μεγαλύτερο μέρος του, καταστρέφει πριν απ’ όλα μαζικά την εργατική δύναμη.

Για την εργατική τάξη δεν έχει καμιά σημασία αν η στιγμή της καταστροφής θα ανακοινωθεί επισήμως τον Αύγουστο ή τον Σεπτέμβρη. Είναι ήδη χωμένη στη χρεοκοπία.

Αυτό που πρέπει να κάνει είναι να συγκεντρώσει τις δυνάμεις της στο κύριο μέτωπο: να αφαιρέσει την εξουσία από τα μονοπώλια.

Η μάχη θα ‘ναι σκληρή. Και το μόνο ερώτημα που γίνεται ανεκτό ιστορικά είναι πώς απ’ αυτή τη μάχη η εργατική τάξη θα βγει λιγότερο λαβωμένη, πώς θα πάθουν μεγαλύτερη ζημιά οι καπιταλιστές, πώς θα ανοίξει ο δρόμος για μια κοινωνία που δε θα έχουν θέση οι καπιταλιστικές κρίσεις.

Οσο πιο ισχυρό το ΚΚΕ, τόσο πιο αποτελεσματικά τα όπλα της εργατικής τάξης σ’ αυτή τη μάχη.

Posted in ρήξη και ανατροπή, ριζασπάστης, τα «Νταχάου» της εργοδοτικής αυθαιρεσίας, τα παπαγαλάκια του κεφαλαίου, Αστική ή εργατική εξουσία, Δύο Ελλάδες δύο τάξεις μία λύση, Η «κοινωνική ειρήνη» τους είναι ο ταξικός τους πόλεμος, Η απειθαρχία και η ανυπακοή είναι πλέον ο μόνος δρόμος για το λαό μας, Στην αντεπίθεση με λαϊκή οργάνωση με συσπείρωση στο ΚΚΕ, Το αστικό ιερόμετρο είναι χυδαίο, ικα, με το κκε υπάρχει λύση να συναντηθούμε στο δρόμο της ανατροπής | Με ετικέτα: , , , , | Leave a Comment »

Εμπιστευτείτε το ΚΚΕ

Posted by redship στο 16 Ιουλίου , 2011

Η επιβεβαίωση των όσων διαχρονικά λέει το ΚΚΕ και η δικαίωση των εκτιμήσεών του έχουν αξία και τη σημασία τους για το σήμερα. Οι εξελίξεις της τελευταίας 20ετίας αρκούν για να το δείξουν. Ετσι, όταν γίνονταν οι ανατροπές στις σοσιαλιστικές χώρες, οι άλλοι μιλούσαν για «νίκη της δημοκρατίας», «νέα εποχή» ακόμα και για …«απελευθέρωση των λαών», όμως το ΚΚΕ αποκάλυπτε τον πραγματικό χαρακτήρα αυτών των εξελίξεων, μιλώντας για πισωγύρισμα της ανθρωπότητας. Και καλούσε το λαό να αντισταθεί στη βαρβαρότητα που έρχεται. Οταν οι ιμπεριαλιστές διέλυαν τη Γιουγκοσλαβία, διακηρύσσοντας υποκριτικά τα περί «δικαιώματος αυτοδιάθεσης των λαών», «προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων» κ.λπ., το ΚΚΕ αντιτάχθηκε, τονίζοντας ότι πρόκειται για ανοιχτή ιμπεριαλιστική επέμβαση και πρωτοστάτησε στην ανάπτυξη του αντιιμπεριαλιστικού κινήματος βάζοντας εμπόδια στην ιμπεριαλιστική πολεμική μηχανή. Οταν γιγαντωνόταν το θέμα του ονόματος της ΠΓΔΜ, παρασύροντας τον ελληνικό λαό σε συλλαλητήρια τυφλού φανατισμού και μίσους, το ΚΚΕ ήρθε κόντρα στο ρεύμα, επισημαίνοντας ότι πρόκειται για την ιμπεριαλιστική στρατηγική τού «διαίρει και βασίλευε» που φτιάχνει χώρες – προτεκτοράτα για να προωθήσει τα εχθρικά για όλους τους λαούς σχέδιά της.
Οταν το ευρωενωσιακό οικοδόμημα διακοσμούνταν με μπόλικη χρυσόσκονη για να προσελκύσει τους ευρωπαϊκούς λαούς στη μετέπειτα λαιμητόμο των δικαιωμάτων τους, ως θυσία στο μεγάλο κεφάλαιο, ιδιαίτερα την περίοδο της ψήφισης της Συνθήκης του Μάαστριχτ η οποία σηματοδοτεί και τις σημερινές εξελίξεις, τότε οι άλλοι μιλούσαν για τη «μεγάλη Ευρώπη», το «κοινό μας σπίτι», ενώ το ΚΚΕ με συνέπεια προειδοποιούσε για το τι θα ακολουθήσει, για τη λεηλασία δικαιωμάτων και κατακτήσεων στο όνομα της ανταγωνιστικότητας και της κερδοφορίας. Αλλά δεν έκανε μόνον αυτό. Πρωτοστάτησε στην οργάνωση των εργατικών, των λαϊκών αγώνων για την υπεράσπιση των εργασιακών, των λαϊκών δικαιωμάτων συνδέοντας αυτόν τον αγώνα με τη διέξοδο σε όφελος του λαού. Από τότε το ΚΚΕ μίλησε για τις βάρβαρες αντεργατικές αναδιαρθρώσεις που εφαρμόστηκαν και εφαρμόζονται. Οταν οι άλλοι, το 2009-2010, καλούσαν σε αναμονή ή ανοχή απέναντι στην κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, το ΚΚΕ, πριν ακόμα και από τις εκλογές, είχε προειδοποιήσει το λαό για τη θύελλα που έρχεται. Βάζοντας τα πράγματα στη θέση τους, είχε πει ότι πρόκειται για βαθιά καπιταλιστική κρίση και ότι το χρέος είναι η αφορμή. Διακήρυξε ότι πρόκειται για πόλεμο της πλουτοκρατίας σε βάρος των εργαζομένων και των κατακτήσεών τους, ότι οδηγούν το λαό στην πτώχευση και τον καλούσε σε πόλεμο ενάντια στον πόλεμό τους.
Αν το ΚΚΕ όλα αυτά τα χρόνια είχε συμβιβαστεί με τις εξελίξεις, όπως κάποιοι «εκσυγχρονισμένοι αριστεροί», είχε υποκλιθεί στις πιέσεις του αντίπαλου, να προσαρμοστεί τάχα στις εξελίξεις γιατί έτσι θα συμβάλει στην ανακούφιση του λαού, σήμερα θα ήταν αδύναμη η οργάνωση της ταξικής πάλης ενάντια στον τυφώνα των αντιλαϊκών μέτρων. Δε θα υπήρχε η δυνατότητα αποκάλυψης του ταξικού σε όφελος του κεφαλαίου χαρακτήρα της αντιλαϊκής πολιτικής και η δυνατότητα πλατύτερες δυνάμεις να αναζητούν διέξοδο, έστω και θολή, κόντρα στη βαρβαρότητα. Να γιατί ο λαός πρέπει τώρα να εμπιστευτεί το ΚΚΕ, να συμπορευτεί μαζί του στον αγώνα για το σήμερα, στην πολιτική διέξοδο που προβάλλει και παλεύει για την τελική νίκη, με λαϊκή εξουσία και αποδέσμευση από την ΕΕ.

Posted in Δύο Ελλάδες δύο τάξεις μία λύση, Στην αντεπίθεση με λαϊκή οργάνωση με συσπείρωση στο ΚΚΕ, Τώρα με το ΚΚΕ., κκε, με το κκε υπάρχει λύση να συναντηθούμε στο δρόμο της ανατροπής | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

Το δίκιο θα κριθεί στους δρόμους

Posted by redship στο 4 Ιουλίου , 2011

Posted in Δύο Ελλάδες δύο τάξεις μία λύση, Η απειθαρχία και η ανυπακοή είναι πλέον ο μόνος δρόμος για το λαό μας, Λαϊκές Επιτροπές, Π.Α.ΜΕ, Στην αντεπίθεση με λαϊκή οργάνωση με συσπείρωση στο ΚΚΕ, Σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα!, Τώρα με το ΚΚΕ., η με το κεφάλαιο η με τους εργάτες, κκε, λαϊκή συσπείρωση, με το κκε υπάρχει λύση να συναντηθούμε στο δρόμο της ανατροπής, ο δρόμος του ΚΚΕ | Με ετικέτα: , , , , | Leave a Comment »

Γδέρνουν το λαό με «δόσεις»

Posted by redship στο 2 Ιουλίου , 2011

Πριν καλά καλά ψηφιστούν από τη Βουλή το «μεσοπρόθεσμο» και ο εφαρμοστικός νόμος, που είχαν τεθεί ως προϋπόθεση για την 5η δόση, άρχισαν κιόλας τα «όργανα» και οι εκβιασμοί για την …6η δόση του Σεπτέμβρη. Ενδεικτικό από την άποψη αυτή είναι προχτεσινό άρθρο στους «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς» με τον χαρακτηριστικό τίτλο «Νέο ελληνικό δράμα τον Σεπτέμβριο;», στο οποίο αφού επισημαίνεται ότι «η δόση του Ιουλίου θα περάσει γιατί η Ελλάδα δεσμεύθηκε να προχωρήσει σε αύξηση φορολογίας, μείωση δαπανών και σε ένα τεράστιο πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων», τίθεται το ερώτημα: «Τι θα γίνει όμως, αν παρ’ όλα αυτά, η Αθήνα εξακολουθεί να μην φτάνει τους στόχους για τη μείωση του χρέους και του ελλείμματος;». Οπως επισημαίνει ο αρθρογράφος, το Σεπτέμβρη «οι διεθνείς δανειστές θα πρέπει να ανοίξουν και πάλι τα ελληνικά βιβλία και να δουν αν η Αθήνα βρίσκεται στο σωστό δρόμο ώστε να γίνει η εκταμίευση και της επόμενης δόσης, των 8,5 δισ. ευρώ από την ΕΕ και των 2,2 δισ. ευρώ από το ΔΝΤ». Και καταλήγει: «Ορισμένοι θεωρούν πως τα μέτρα του νέου προγράμματος είναι μη ρεαλιστικά. Εάν η Ελλάδα δεν μπορέσει να συμμορφωθεί με τους στόχους, τότε ένα ακόμη πακέτο λιτότητας – και μία ακόμη αγωνιώδης ψηφοφορία στη βουλή – μπορεί να πραγματοποιηθεί στο άμεσο μέλλον». Ο λαός πρέπει να βγάλει τα συμπεράσματά του. Δεν πρέπει να αφήνει να τον γδέρνουν και να περνάνε ολοένα και πιο άγρια αντιλαϊκά μέτρα επισείοντας την επόμενη δόση του δανείου, που ποτέ δεν φτάνει σε αυτόν. Πρέπει να περάσει στην αντεπίθεση, εμπιστευόμενος και συμπλέοντας με το ΚΚΕ, βάζοντας στο στόχο τη λαϊκή εξουσία.

Posted in «χρεοτρομοκρατία», «Συναινέστε», πολιτικη, ρήξη και ανατροπή, ριζασπάστης, τα «Νταχάου» της εργοδοτικής αυθαιρεσίας, Αστική ή εργατική εξουσία, Δύο Ελλάδες δύο τάξεις μία λύση, Η «κοινωνική ειρήνη» τους είναι ο ταξικός τους πόλεμος, Η απειθαρχία και η ανυπακοή είναι πλέον ο μόνος δρόμος για το λαό μας, Στην αντεπίθεση με λαϊκή οργάνωση με συσπείρωση στο ΚΚΕ, με το κκε υπάρχει λύση να συναντηθούμε στο δρόμο της ανατροπής | Με ετικέτα: , , , , , | Leave a Comment »

Αδίστακτοι!

Posted by redship στο 30 Ιουνίου , 2011

Αδίστακτη κυβέρνηση μιας αδίστακτης πλουτοκρατίας.

Σε διατεταγμένη υπηρεσία. Ντελίριο. Μέσα και έξω από τη Βουλή.

Μέσα με τους 155 «νεκροθάφτες» του λαού. Εξω με τους επίσημους και παρακρατικούς μηχανισμούς του αστικού κράτους: Τις συμμορίες των κουκουλοφόρων και τα ΜΑΤ.

Πρωτοφανής αγριότητα. Μαζική τρομοκρατία. Ανελέητηβαρβαρότητα. Απερίγραπτη καταστολή. Εξωφρενικό ψεύδος. Οργιοδημαγωγίας. Αισχροί εκβιασμοί. Απόλυτη αναξιοπρέπεια. Στάλατσίπα. Ούτε δείγμα φιλότιμο. Θηριώδης αυταρχισμός. Ασφαλίτικηπροβοκάτσια.

Μέσα – έξω. Οι δυο όψεις του ίδιου νομίσματος.

«Αυτή είναι η Ελλάδα» που θέλουν ο Παπανδρέου κι ο Βενιζέλος των βιομηχάνων, των τραπεζιτών και των εφοπλιστών. Ο Καρατζαφέρης του μνημονίου και η ΝΔ του «άλλου μείγματος». Ο Ολι Ρεν της ΕΕ και ο Τόμσεν του ΔΝΤ.

Αυτή δεν είναι η Ελλάδα του ελληνικού λαού. Δε θα γίνει ποτέ.

Θα φύγουν νύχτα. Αυτοί, οι όμοιοί τους και τα αφεντικά τους.

 

AYTOI ΨΗΦΙΣΑΝ ΥΠΕΡ ΤΟΥ ΜΕΣΟΠΡΟΘΕΣΜΟΥ!

ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΣΟΚ

1.Ραγκούσης Νικολάου ΙωάννηςΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣragousis@pasok.gr Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in "παπατζήδες", 155 «νεκροθάφτες» του λαού, «χρεοτρομοκρατία», Αδίστακτη κυβέρνηση, Η απειθαρχία και η ανυπακοή είναι πλέον ο μόνος δρόμος για το λαό μας, Μαζική τρομοκρατία, Στην αντεπίθεση με λαϊκή οργάνωση με συσπείρωση στο ΚΚΕ, με το κκε υπάρχει λύση να συναντηθούμε στο δρόμο της ανατροπής | Με ετικέτα: , , , , , , | Leave a Comment »

48ωρη Ιούνης 2011 part IΙ : Συμπεράσματα

Posted by redship στο 29 Ιουνίου , 2011

από το γλόμπινγκ

 

 

[δεν πρόκειται για επίσημη αφίσα του ΚΚΕ, είναι πολιτικό μήνυμα του γλομπινγκ]
“Ανω σχώμεν τας καρδίας” (!!!) Τάδε έφη πριν λίγα λεπτά ο νέος ρομανώφ του μεσοπροθέσμου Ευ. Βενιζέλος, εν μέσω κανονικού χημικού πολέμου στο σύνταγμα.
Η 48ωρη απεργία που λήγει σήμερα στις 12 τα ξημερώματα σηματοδοτεί κάτι: ότι οι αντιδράσεις θα γίνουν περισσότερες και πυκνότερες και το σύστημα, “οι άδικες και σκληρές κοινωνίες” (sic – Βενιζέλος στη βουλή) θα γίνουν σκληρότατες απέναντι στους βρωμιάρηδες απολογητές του καπιταλισμού, σ’ αυτούς που κραδαίνουν στο χέρι το μεσοπρόθεσμο.
Οι ψευτοεπαναστάτες βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, οι διαφωνούντες και “αντάρτες” μπροστά στην απειλή της πολιτικής τους σταδιοδρομίας και των πιέσεων απ’ τις τρόικες, δεν μπορούν να σηκώσουν κεφάλι όπως φαίνεται στην ονομαστική ψηφοφορία. Τέρμα πια στις αυταπάτες που λέει και το σύνθημα.
Τα “επεισόδια” που έγιναν στο σύνταγμα είναι ένα τίποτα. Τυφλή βία με σκοπό τις υλικές ζημιές, την δημοσιογραφική λογοκοπία και την απομάκρυνση από την ουσία. Οι ταραχές αυτές είναι μια φυσιολογική, γηπεδικού χαρακτήρα εκτόνωση κάποιας ποσότητας λαϊκής οργής, τυπική μέθοδος του συστήματος με λίγες απώλειες για το ίδιο. Η πραγματική ζημιά του συστήματος λαμβάνει χώρα αλλού!
Οι συγκεντρώσεις του ΠΑΜΕ έδειξαν ξανά τον πρωτοπόρο χαρακτήρα τους. Οι αστυνομικοί δεν τις πλησιάζουν νομίζοντας ότι δεν κινδυνεύει το σύστημα από τις αυτοπεριφρουρούμενες διαδηλώσεις, αλλά – δυστυχώς γι’ αυτούς – σκάβουμε σιγά σιγά το λάκκο τους.
Η πραγματική φθορά του συστήματος βρίσκεται στην εξάπλωση των θέσεων και της αγωνιστικής στάσης του ΠΑΜΕ (και κατα συνέπειαν του ΚΚΕ) μέσα στους χώρους δουλειάς, τις κοιτίδες της αστικής δικτατορίας (επί το ευγενέστερον “αστικής δημοκρατίας” – μόνο στο δικαίωμα του “εκλέγειν” μια φορά στα τέσσερα χρόνια). Οι κομμουνιστές διαβρώνουν το σύστημα, πείθουν ολοένα και περισσότερους εργάτες, όχι μόνο με βαθιές θεωρητικές κουβέντες, αλλά με την τίμια αγωνιστική στάση μας. Όταν θα έρθει η κρίσιμη ώρα, τότε που θα αμφισβητηθεί για τα καλά αυτό το σάπιο σύστημα, θα το μετανιώσουν πικρά οι του συστήματος.
Περπατούσα στους δρόμους της πόλης το πρωί της σημερινής μέρας πηγαίνοντας προς τη συγκέντρωση κι έβλεπα τα εκατοντάδες μαγαζάκια και παραμάγαζα, κουρεία, γραφειάκια, ψιλικατζίδικα, μανάβικα, αποθηκούλες κλπ να έχουν ανοίξει διάπλατα, με το κεφάλι κάτω να μεταφέρουν τα κασονάκια τους και τα κιβωτιάκια τους, άλλοι να ξεροσταλιάζουν για έναν πελάτη και να έχεις την εντύπωση ότι είναι ένα βαρετό καλοκαιριάτικο πρωινό μεσοβδόμαδα, ενώ πιο κάτω μερικοί εργάτες, αλλά και μερικοί μικροεπαγγελματίες με πανό της ΠΑΣΕΒΕ να ξελαρυγγιάζονται.
Η τεράστια μικροαστική μάζα, η ταξική βάση του ΠΑΣΟΚ που είναι ένα σημαντικό κομμάτι του ελληνικού, οικονομικά ενεργού πληθυσμού και χρόνια εκλογικός τροφοδότης της μονοκρατορίας του ΠΑΣΟΚ (σύμφωνα με την πολύ εύστοχη προσέγγιση του Radical Desire), οι κατεξοχήν εκπρόσωποι του πιο άθλιου οικονομίστικου ατομικισμού, βλέπουν προφανώς τις διαδηλώσεις είτε σαν νεανικές απερισκεψίες, είτε σαν συνήθεις ασχολίες επαγγελματιών εργατοπατέρων κι επαναστατών.
Το πιο ταλαντευόμενο κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας, είναι το ένα προσωπείο του ελληνικού λαού: αυτού του δήθεν πατριώτη που υπομένει κάθε ζυγό, που παρακαλάει τον αγά να τους σφάξει για να αγιάσουν. Αυτούς θα πρέπει στο επόμενο διάστημα, όσους δεν μπορέσουμε να τους πάρουμε μαζί μας, να τους ουδετεροποιήσουμε*.
Η μαζική και στοχευμένη περιφρούρηση στη βιομηχανική περιοχή της Σίνδου χτες από το ΠΑΜΕ κατέδειξε τον βαθύτερο στόχο του ταξικού εργατικού κινήματος: την εξουσία των εργατών. Ο συμβολισμός του αποκλεισμού της περιοχής που συγκεντρώνει την πιο συμπαγή μάζα εργατών στη Σαλονίκη ξεκλείδωσε ακόμα περισσότερα μυαλά κι αυτό θα φάνει στο άμεσο μέλλον. Πολύ θα γούσταρα η κεντρική συγκέντρωση του ΠΑΜΕ να γινόταν μέσα στην καρδιά του καπιταλιστικού κέρδους, στις βιομηχανικές περιοχές. Κι εδώ έρχομαι να αναρωτηθώ: άραγε πόσο δύσκολο είναι η ΓΕΝΟΠ, στη 48ωρη στοχευμένα, να έκοβε το ρεύμα σε όλες τις βιομηχανικές περιοχές και σε όλα τα εμπορικά πολυκαταστήματα σε όλη την Ελλάδα;
Άραγε πόσο δύσκολο θα ήταν τα συνδικάτα των εργαζομένων στα μέσα μαζικής μεταφοράς, την ημέρα της απεργίας με προσωπικό ασφαλείας, να μετέφεραν διαδηλωτές στις βιομηχανικές περιοχές με σκοπό την περιφρούρηση;
Οι αγώνες θα πάρουν νέες μορφές, μορφές τις οποίες ούτε εμείς οι ίδιοι δεν μπορούμε ακόμα να φανταστούμε, μορφές με τις οποίες θα εκπλαγούμε.
Το ΚΚΕ θα κληθεί πολύ σύντομα, φαίνεται από τις προσδοκίες του κόσμου που μιλάει μαζί μας, θα κληθεί να πάρει σημαντικές αγωνιστικές πρωτοβουλίες. Οι άνθρωποι που πιστεύουν και υποστηρίζουν το ΚΚΕ θα κληθούν πια κι αυτοί, να πάρουν πρωτοβουλίες, να βγουν μπροστά. Θα αναδειχτούν νέοι πρωτοπόροι. Αν δεν συμβεί αυτό θα πει ότι κάτι δεν κάνουμε σωστά σήμερα και δεν το βλέπουμε. Δεν πειράζει, θα διδαχτούμε απ’ αυτό, η πείρα που θα αποκτήσουμε όλοι μας τις μέρες που έρχονται θα είναι πολύ πολύ συμπυκνωμένη.
Η 48ωρη αυτή πράγματι περνάει στην ιστορία. Όχι για το νταβαντούρι, όχι γι’ αυτά. Αυτά είναι της πλάκας, είναι ιστορίες να έχουν να ασχολούνται τα αστικά ΜΜΕ. Ούτε για την ψήφιση του μεσοπροθέσμου, το ξέραμε άλλωστε. Περνάει στην ιστορία για το σπόρο που ρίξαμε στα εργοστάσια, τις αποθήκες και τα γραφεία που αυτόν τον καιρό το έδαφος είναι πολύ πιο γόνιμο ενάμιση χρόνο τώρα. Πολύ πιο γρήγορα θα πετάξει καρπούς αυτή η σπορά, κι αυτή η καρποφορία έχει ένα όνομα: Ανατροπή και Λαϊκή Εξουσία.
* “να εξαλείψουμε τις τάξεις σημαίνει όχι μόνο να διώξουμε τους τσιφλικάδες και τους καπιταλιστές […] σημαίνει ακόμη να εξαλείψουμε τους μικρούς εμπορευματοπαραγωγούς, κι αυτούς δεν μπορούμε να τους διώξουμε, δεν μπορούμε να τους πνίξουμε, πρέπει να τα ταιριάσουμε μαζί τους, αυτούς μπορούμε (και πρέπει) να τους μεταπλάσουμε, να τους αναδιαπαιδαγωγήσουμε, και αυτό μπορεί να γίνει μόνο με μια πολύ μακρόχρονη, αργή, προσεκτική οργανωτική δουλειά […] Η δύναμη της συνήθειας εκατομμυρίων και δεκάδων εκατομμυρίων ανθρώπων είναι η πιο φοβερή δύναμη.[…] Είναι χίλιες φορές πιο εύκολο να νικήσουμε τη μεγάλη συγκεντροποιημένη αστική τάξη, παρά να νικήσουμε τα εκατομμύρια κι εκατομμύρια των μικρονοικοκυραίων […]. Όποιος αδυνατίζει έστω και λίγο τη σιδερένια πειθαρχία του Κόμματος του προλεταριάτου (…) βοηθά έμπρακτα την αστική τάξη ενάντια στο προλεταριάτο.” (Λένιν, ο Αριστερισμός η παιδική αρρώστια του κομμουνισμού σελ. 34-35)

Posted in πολιτικη, ρήξη και ανατροπή, ταξικός πόλεμος, Αστική ή εργατική εξουσία, Δύο Ελλάδες δύο τάξεις μία λύση, Η «Δημοκρατία του φερετζέ», Η «κοινωνική ειρήνη» τους είναι ο ταξικός τους πόλεμος, Η απειθαρχία και η ανυπακοή είναι πλέον ο μόνος δρόμος για το λαό μας, Π.Α.ΜΕ, Στην αντεπίθεση με λαϊκή οργάνωση με συσπείρωση στο ΚΚΕ, Τώρα με το ΚΚΕ., με το κκε υπάρχει λύση να συναντηθούμε στο δρόμο της ανατροπής, ο δρόμος του ΚΚΕ | Με ετικέτα: , , , , , | Leave a Comment »

H συνέντευξη της Αλέκας Παπαρήγα στο «Καλημέρα Ελλάδα»

Posted by redship στο 28 Ιουνίου , 2011

 

από  redwildwind

Posted in ρήξη και ανατροπή, ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Αλέκα Παπαρήγα, Η απειθαρχία και η ανυπακοή είναι πλέον ο μόνος δρόμος για το λαό μας, Στην αντεπίθεση με λαϊκή οργάνωση με συσπείρωση στο ΚΚΕ, Τώρα με το ΚΚΕ., με το κκε υπάρχει λύση να συναντηθούμε στο δρόμο της ανατροπής, ο δρόμος του ΚΚΕ | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »