καράβι κόκκινο

τα μαύρα τα μαλλιά μας και αν ασπρίσαν δεν μας τρομάζει η βαρυχειμωνιά

  • Ε, το λοιπόν, ο,τι και να είναι τ’ άστρα, εγώ τη γλώσσα μου τους βγάζω. Για μένα, το λοιπόν, το πιο εκπληκτικό, πιο επιβλητικό, πιο μυστηριακό και πιο μεγάλο, είναι ένας άνθρωπος που τον μποδίζουν να βαδίζει. Είναι ένας άνθρωπος που τον αλυσοδένουνε

  • Γιάννης Ρίτσος

    Να με θυμόσαστε - είπε. Χιλιάδες χιλιόμετρα περπάτησα χωρίς ψωμί, χωρίς νερό, πάνω σε πέτρες κι αγκάθια, για να φέρω ψωμί και νερό και τριαντάφυλλα. την ομορφιά ποτές μου δεν την πρόδωσα. Όλο το βιος μου το μοίρασα δίκαια. Μερτικό εγώ δεν κράτησα. Πάμπτωχος. Μ' ένα κρινάκι του αγρού τις πιο άγριες νύχτες μας φώτισα. Να με θυμάστε.

  • κώστας βάρναλης

    Δε λυπάμαι τα γηρατειά που φεύγουν - τα μωράκια που έρχονται άθελά τους να ζήσουν σκλάβοι, να πεθάνουν σκλάβοι, σ' έναν κόσμο ελεύθερων αφεντάδων. Θα τους μαθαίνουν: η σκλαβιά τους χρέος εθνικόν και σοφία του Πανάγαθου!... Πότε θ' αναστηθούν οι σκοτωμένοι; ΚΩΣΤΑ ΒΑΡΝΑΛΗΣ 20.10.1973

  • ------------------------------- Την πόρτα αν δεν ανοίγει, τη σπαν, σας είπα. Τι στέκεστε, τι γέρνετε σκυφτοί; Λαέ σκλάβε, δειλέ, ανανιώσου, χτύπα! Και κέρδισε μονάχος το ψωμί -------------------------------- -------------------------------- ''Aν το δίκιο θες, καλέ μου, με το δίκιο του πολέμου θα το βρής. Όπου ποθεί λευτεριά, παίρνει σπαθί''
  • κομαντάντε Μάρκος

  • «Ο Μάρκος είναι γκέι στο Σαν Φρανσίσκο, μαύρος στη Νότια Αφρική, ασιάτης στην Ευρώπη, αναρχικός στην Ισπανία, Παλαιστίνιος στο Ισραήλ, γύφτος στην Πολωνία, ειρηνιστής στη Βοσνία, Εβραίος στη Γερμανία, μια γυναίκα μόνη στο Μετρό τα ξημερώματα, με άλλα λόγια ο Κομαντάτε Μάρκος είμαστε εμείς, το πρόσωπο του κάθε καταπιεσμένου ανθρώπου πάνω στον πλανήτη»
  • μπερτολντ μπρεχτ

    Δεν είμαι άδικος, μα ούτε και τολμηρός και να που σήμερα μου δείξανε τον κόσμο τους μόνο το ματωμένο δάκτυλό τους είδα μπρος και είπα ευθύς: “μ’αρέσει ο νόμος τους” Τον κόσμο αντίκρυσα μέσ’απ’ τα ρόπαλά τους Στάθηκα κι είδα, ολημερίς με προσοχή. Είδα χασάπηδες που ήταν ξεφτέρια στη δουλειά τους. και σαν με ρώτησαν “σε διασκεδάζει;” είπα “πολύ”! Κι από την ώρα εκείνη, λέω “ναι” σε όλα, κάλλιο δειλός, παρά νεκρός να μείνω. Για να μη με τυλίξουνε σε καμιά κόλλα, ό,τι κανένας δεν εγκρίνει το εγκρίνω Φονιάδες είδα, κι είδα πλήθος θύματα, μου λείπει θάρρος, μα όχι και συμπόνια Και φώναξα, βλέποντας τόσα μνήματα: “καλά τους κάνουν -για του έθνους την ομόνοια!” Να φτάνουν είδα δολοφόνων στρατιές κι ήθελα να φωνάξω “σταματήστε!” Μα ξέροντας πως κρυφοκοίταζε ο χαφιές, μ’άκουσα να φωνάζω: “Ζήτω!Προχωρήστε!” Δε μου αρέσει η φτήνια και η κακομοιριά Γι’αυτό κι έχει στερέψει η έμπνευσή μου. Αλλά στου βρώμικού σας κόσμου τη βρωμιά ταιριάζει, βέβαια-το ξέρω-κι η έγκρισή μου

  • Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας

    Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας κι αφήνει άλλους ν' αγωνιστούν για τη υπόθεσή του πρέπει προετοιμασμένος να ' ναι : γιατί όποιος δεν έχει τον αγώνα μοιραστεί Θα μοιραστεί την ήττα . Ούτε μια φορά δεν αποφεύγει τον αγώνα αυτός που θέλει τον αγώνα ν' αποφύγει : γιατί θ' αγωνιστεί για την υπόθεση του εχτρού όποιος για τη δικιά του υπόθεση δεν έχει αγωνιστεί .
  • εγκώμιο στον κομμουνισμό – μπέρτολτ μπρέχτ

    Είναι λογικός, καθένας τον καταλαβαίνει. Ειν' εύκολος. Μια και δεν είσαι εκμεταλλευτής, μπορείς να τον συλλάβεις. Είναι καλός για σένα, μάθαινε γι' αυτόν. Οι ηλίθιοι ηλίθιο τον αποκαλούνε, και οι βρωμεροί τον λένε βρωμερό. Αυτός είναι ενάντια στη βρωμιά και την ηλιθιότητα. Οι εκμεταλλευτές έγκλημα τον ονοματίζουν. Αλλά εμείς ξέρουμε: Είναι το τέλος κάθε εγκλήματος. Δεν είναι παραφροσύνη, μα Το τέλος της παραφροσύνης. Δεν είναι χάος Μα η τάξη. Είναι το απλό Που είναι δύσκολο να γίνει.
  • οι δικαστές

    Να οι κύριοι δικαστές τους λέμε οι καταπιεστές πως δίκαιο είναι τον λαό τι συμφέρει μα αυτοί δεν ξέρουν ποιο είναι αυτό κι έτσι δικάζουν στο σωρό μέχρι να βάλουν το λαό ολόκληρο στο χέρι
  • ———–

    Εχουνε νομικά βιβλία και διατάγματα Εχουνε φυλακές και οχυρώσεις Εχουνε δεσμοφύλακες και δικαστές Που παίρνουνε πολλά λεφτά κι έτοιμοι για όλα είναι. Μπ. Μπρεχτ
  • ———————

    "Όταν ήρθαν να πάρουν τους Εβραίους, δεν διαμαρτυρήθηκα, γιατί δεν ήμουν Εβραίος. Όταν ήρθαν για τους κομμουνιστές δεν φώναξα, γιατί δεν ήμουν κομμουνιστής. Όταν κατεδίωξαν τους τσιγγάνους, ούτε τότε φώναξα, γιατί δεν ήμουν τσιγγάνος. Όταν ο Χίτλερ φυλάκιζε ομοφυλόφιλους δεν αντέδρασα γιατί δεν ήμουν ομοφυλόφιλος Όταν έκλεισαν το στόμα των Ρωμαιοκαθολικών που αντιτάσσονταν στο φασισμό, δεν έκανα τίποτα γιατί δεν ήμουν καθολικός. Μετά ήρθαν να συλλάβουν εμένα, αλλά δεν υπήρχε πια κανείς να αντισταθεί μαζί μου"
  • ========================

    Λες: Πολύ καιρό αγωνίστηκες. Δεν μπορείς άλλο πια ν’ αγωνιστείς. Άκου λοιπόν: Είτε φταις είτε όχι: Σαν δε μπορείς άλλο να παλέψεις, θα πεθάνεις. Λες: Πολύ καιρό έλπιζες. Δεν μπορείς άλλο πια να ελπίσεις. Έλπιζες τi; Πως ο αγώνας θαν’ εύκολος; Δεν είν’ έτσι. Η θέση μας είναι χειρότερη απ’ όσο νόμιζες. Είναι τέτοια που: Αν δεν καταφέρουμε το αδύνατο Δεν έχουμε ελπίδα. Αν δεν κάνουμε αυτό που κανείς δεν μπορεί να μας ζητήσει Θα χαθούμε. Οι εχθροί μας περιμένουν να κουραστούμε. Όταν ο αγώνας είναι στην πιο σκληρή καμπή του. Οι αγωνιστές έχουν την πιο μεγάλη κούραση. Οι κουρασμένοι, χάνουν τη μάχη.
  • Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους

    Αυτοί που βρίσκονται ψηλά θεωρούν ταπεινό να μιλάς για το φαΐ. Ο λόγος; έχουνε κιόλας φάει. Αν δε νοιαστούν οι ταπεινοί γι' αυτό που είναι ταπεινό ποτέ δεν θα υψωθούν. Αυτοί που αρπάνε το φαϊ απ’ το τραπέζι κηρύχνουν τη λιτότητα. Αυτοί που παίρνουν όλα τα δοσίματα ζητάν θυσίες. Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους για τις μεγάλες εποχές που θά 'ρθουν.
  • che

    Πιστεύω στην ένοπλη πάλη σαν μοναδική λύση για τους λαούς που αγωνίζονται για την απελευθέρωσή τους και είμαι συνεπής με τις πεποιθήσεις μου. Πολλοί θα με πουν τυχοδιώκτη και είμαι, μόνο που είμαι άλλου είδους τυχοδιώκτης, ένας από εκείνους που προβάλλουν τα στήθη τους για να αποδείξουν τις αλήθειες τους.

  • Αξίζει για ένα όνειρο να ζεις, κι ας είναι η φωτιά του να σε κάψει
  • pablo neruda

    όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας, επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές, όποιος δεν αλλάζει περπατησιά, όποιος δεν διακινδυνεύει και δεν αλλάζει χρώμα στα ρούχα του, όποιος δεν μιλεί σε όποιον δεν γνωρίζει. όποιος αποφεύγει ένα πάθος, όποιος δεν είναι ευτυχισμένος στη δουλειά του, όποιος δεν διακινδυνεύει τη βεβαιότητα για την αβεβαιότητα για να κυνηγήσει ένα όνειρο, όποιος δεν επιτρέπει στον εαυτό του τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του να αποφύγει τις εχέφρονες συμβουλές. όποιος δεν ταξιδεύει, όποιος δεν διαβάζει, όποιος δεν ακούει μουσική, όποιος δεν βρίσκει σαγήνη στον εαυτό του όποιος καταστρέφει τον έρωτά του, όποιος δεν επιτρέπει να τον βοηθήσουν, όποιος περνάει τις μέρες του παραπονούμενος για τη τύχη του ή για την ασταμάτητη βροχή. όποιος εγκαταλείπει μια ιδέα του πριν την αρχίσει, όποιος δεν ρωτά για πράγματα που δεν γνωρίζει. Αποφεύγουμε τον θάνατο σε μικρές δόσεις, όταν θυμόμαστε πάντοτε ότι για να είσαι ζωντανός χρειάζεται μια προσπάθεια πολύ μεγαλύτερη από το απλό γεγονός της αναπνοής. Μόνο η ένθερμη υπομονή θα οδηγήσει στην επίτευξη μιας λαμπρής ευτυχίας.

  • από το Canto general

    Μπορεί να κόψουν όλα τα λουλούδια, αλλά δεν θα γίνουν ποτέ αφέντες της Άνοιξης
  • κ. καβάφης

    Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις
  • κωστής παλαμάς

    Και τους τρέμουνε των κάμπων οι κιοτήδες και μ’ ονόματα τους κράζουν πονηρά κλέφτες κι απελάτες και προδότες. Τους μισούν οι βασιλιάδες κι όλοι οι τύραννοι κι είναι μέσα στους σκυφτούς τα παλληκάρια κι είναι μες στους κοιμισμένους οι στρατιώτες…” Κ . Παλαμάς στο Δωδεκάλογο του Γύφτου.
  • διαμοιρασμός του blog

    Bookmark and Share
  • διαχείριση

  • on line επισκέπτες

  • ημερολόγιο άρθρων

    Δεκέμβριος 2019
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Φεβ.    
     1
    2345678
    9101112131415
    16171819202122
    23242526272829
    3031  
  • Εγγραφή

Archive for the ‘λαϊκή συσπείρωση’ Category

«Όχι στα καθάρματα της Χρυσής Αυγής στην εκδήλωση της αντιφασιστικής νίκης του λαού μας»

Posted by redship στο 24 Οκτωβρίου , 2012

Να αποκλειστούν η Χρυσή Αυγή και οι βουλευτές της από τις εκδηλώσεις για την εθνική επέτειο της 28ης Οκτωβρίου, ζήτησε η παράταξη του ΚΚΕ στην αυτοδιοίκηση, «Λαϊκή Συσπείρωση».

ΚΚΕ: Να αποκλειστούν οι βουλευτές της Χρυσής Αυγής

«Τα καθάρματα αυτά δεν έχουν καμιά θέση στις εκδηλώσεις για την αντιφασιστική νίκη του λαού μας», τόνισε ο επικεφαλής της «Λαϊκής Συσπείρωσης» στον δήμο Θεσσαλονίκης, Σωτήρης Ζαριανόπουλος, στη διάρκεια κοινής συνέντευξης Τύπου που έδωσε μαζί με τον περιφερειακό σύμβουλο Κεντρικής Μακεδονίας, Γιάννη Ζιώγα και τον δημοτικό σύμβουλο του δήμου Νεάπολης- Συκεών, Χαράλαμπο Βέλλη.

Ο κ. Ζαριανόπουλος κατήγγειλε όσους δημάρχους και περιφερειάρχες έχουν στείλει προσκλήσεις για τις εκδηλώσεις στη Χρυσή Αυγή, λέγοντας ότι πρόκειται για «φασιστική» και «εγκληματική» οργάνωση. «Καμιά ανοχή απέναντι τους», είπε και κάλεσε τους εκλεγμένους της αυτοδιοίκησης και τον κόσμο να τους απομονώσουν.

Η Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας έχει στείλει προσκλήσεις και στη Χρυσή Αυγή για τις εορταστικές εκδηλώσεις της Θεσσαλονίκης (στρατιωτική παρέλαση, δοξολογία κ.α.), ενώπιον του προέδρου της Δημοκρατίας, Κάρολου Παπούλια. Η εξήγηση, που δόθηκε αρμοδίως από την Περιφέρεια, είναι ότι προσκλήθηκαν όλα τα κοινοβουλευτικά κόμματα, όπως προβλέπει το πρωτόκολλο που ορίζεται με νόμο.

Σε ερώτηση για τη στάση που θα κρατήσει η «Λαϊκή Συσπείρωση» στις παρελάσεις της 28ης Οκτωβρίου, ο κ. Ζαριανόπουλος αρνήθηκε να απαντήσει αν θα δώσει ή όχι το «παρών», με διαμαρτυρίες και σημείωσε πως η πάγια θέση της είναι «αντίσταση σε οποιονδήποτε χώρο και με οποιαδήποτε μορφή».

 

πηγή

Posted in πολιτικη, εαμ ελας επον ο δρόμος των λαών, λαϊκή συσπείρωση, ο φασισμός δεν έρχεται απ΄το μέλλον | Με ετικέτα: , , | 1 Comment »

Το δίκιο θα κριθεί στους δρόμους

Posted by redship στο 4 Ιουλίου , 2011

Posted in Δύο Ελλάδες δύο τάξεις μία λύση, Η απειθαρχία και η ανυπακοή είναι πλέον ο μόνος δρόμος για το λαό μας, Λαϊκές Επιτροπές, Π.Α.ΜΕ, Στην αντεπίθεση με λαϊκή οργάνωση με συσπείρωση στο ΚΚΕ, Σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα!, Τώρα με το ΚΚΕ., η με το κεφάλαιο η με τους εργάτες, κκε, λαϊκή συσπείρωση, με το κκε υπάρχει λύση να συναντηθούμε στο δρόμο της ανατροπής, ο δρόμος του ΚΚΕ | Με ετικέτα: , , , , | Leave a Comment »

Ο λαός έχει τη δύναμη

Posted by redship στο 8 Δεκεμβρίου , 2010

«Οι ναυτικοί έφταιγαν που δεν πήγαιναν βαπόρια στα νησιά. Οι μηχανοδηγοί του ΟΣΕ κόστιζαν και ανάγκαζαν την κυβέρνηση να κόψει δρομολόγια. Οι ιπτάμενοι της «Ολυμπιακής» έφταιγαν για τα ακριβά εισιτήρια. Οι εμποροϋπάλληλοι εμπόδιζαν και εμποδίζουν τον κόσμο να ψωνίσει», και πάει λέγοντας.

Κάθε ένα από αυτά τα ψέματα έχει καταρριφθεί ταυτόχρονα με τη γέννησή του. Αλλά η διάψευση δεν πέρασε ποτέ στον αστικό Τύπο.

Αντίθετα, όλο και πιο έντονα ο κάθε εργάτης σπρώχνεται να ψάξει μια ατομική λύση να σωθεί και προπαντός να δει σαν αντίπαλο τον διπλανό του. Χρόνια σε εξέλιξη το σχέδιο, δοκιμασμένο. Τώρα απογειώνεται.

Δε θα μείνει κανείς όρθιος, αν δεν υπάρξει άμεση αντίδραση με όρους γενικού συλλογικού ξεσηκωμού.

Αυτό που ήταν χτες μια φορά αλήθεια, σήμερα κραυγάζει:

Κάθε κυβερνητική απόφαση αντιπροσωπεύει μια τεράστια μεταφορά πλούτου – που παράγεται από τη δουλειά των εργατών – στα σεντούκια των καπιταλιστών.

Αυτήν την αρπαγή κρύβουν η μία μετά την άλλη οι «αποκαλύψεις» για τους υψηλόμισθους.

Ανάλογα παρελκυστική και η συζήτηση για την «επιμήκυνση»: «Συμφέρει ή δεν συμφέρει». Να αποφασίσει δηλαδή ο εργάτης για το είδος του σχοινιού που του περνάνε στο λαιμό.

Με επιμήκυνση ή χωρίς επιμήκυνση, τα μέτρα που παίρνονται είναι μέτρα εφ’ όρου ζωής. Μέτρα που για να αντιμετωπιστούν οι συνέπειές τους θα χρειαστεί να χύσει ξανά πολύ αίμα η εργατική τάξη.

Αυτός ακριβώς, ο χαρακτήρας των βαθιών αναδιαρθρώσεων που προωθούνται, είναι που κάνει καθαρό πως πια απαιτείται ριζικός αναπροσανατολισμός σε κάθε αγώνα, έτσι που στο στόχαστρο να μπαίνει το ίδιο το σύστημα της βαρβαρότητας.

Αυτό ακριβώς θέλουν να αποφύγουν οι καπιταλιστές, σ’ αυτό συμβάλλουν όλοι όσοι είναι έτοιμοι να «κραυγάσουν» γι’ αυτήν ή την άλλη «αποκάλυψη», αρκεί να μην πουν κουβέντα για τον αίτιο: Το καπιταλιστικό σύστημα που για να συνεχίζει την πορεία του είναι υποχρεωμένο κατά διαστήματα να καταστρέφει ένα τμήμα του κεφαλαίου και μαζί να οδηγεί στην απόλυτη εξαθλίωση μεγάλες μάζες εργαζομένων.

Η κατάσταση ξεφεύγει πια από το «πόσα» θα χάσουμε. Εχει περάσει ήδη στο «χάνονται όλα». Και εδώ είναι που γίνεται ακόμα πιο αισχρός ο ρόλος του αστικού Τύπου, όταν πλάι στα δακρύβρεχτα για το κακό που θα μας βρει, περνά σαν αυτονόητο ότι έτσι θα γίνει ντε και καλά. Καλλιεργεί την ηττοπάθεια και το συμβιβασμό.

Το παιχνίδι στο γήπεδο του αντίπαλου είναι στημένο.

Πετώντας στα σκουπίδια τα πλαστά διλήμματα, η εργατική τάξη είναι υποχρεωμένη να επιλέξει και το πού και το πώς θα δώσει τη μάχη της για τους δικούς της στρατηγικούς στόχους. Και η επιλογή πλέον είναι ορατή στο δρόμο που τραβά το ΠΑΜΕ κι από κοντά και σε κοινό μέτωπο μαζί του οι συσπειρώσεις των αυτοαπασχολούμενων, των αγροτών, των φοιτητών – σπουδαστών, των γυναικών.

Το οργανωμένο λαϊκό κίνημα κάνει καθαρό πως έχει τη δύναμη να αντιστρέψει την καταστροφική για τα λαϊκά στρώματα πορεία. Από τα πολύ απλά: Αλληλεγγύη σε κάθε θύμα της επίθεσης (σημαντική η πρωτοβουλία για τις επανασυνδέσεις στο ρεύμα, σημαντικότατες οι πρωτοβουλίες για μέτρα προστασίας των ανέργων, σημαντική κάθε πρωτοβουλία που παίρνεται για να αντιμετωπιστούν άμεσα προβλήματα), ως τα πιο σύνθετα: Την επιτάχυνση όσων χρειάζονται για τη συγκρότηση και στέριωμα της λαϊκής συμμαχίας που θα παλεύει ευθέως και για την αντιμετώπιση των άμεσων, αλλά κύρια για να αλλάξει η τάξη που βρίσκεται στην εξουσία.

Posted in ριζασπάστης, αντεπίθεση λαέ, ανθρώπινος δεν γίνεται ο καπιταλισμός, η "δημοκρατία" των αστών, κόντρα στη σαπίλα που αναδύουν, λαϊκή συσπείρωση | Με ετικέτα: , , , , , , | Leave a Comment »

Στην Ικαρία οι ψηφοφόροι της ΑΝΤΑΡΣΥΑ στήριξαν ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ-ΣΥΝ ???

Posted by redship στο 15 Νοεμβρίου , 2010

Βλέποντας τα αποτελέσματα της πρώτης Κυριακής, μάλλον κάποιος θα ανέμενε μια κάποιου είδους συνεργασία της μαρξιστικής αριστεράς ……

14 Νοεμβρίου 23:00 : ο βουλευτής του ΛΑΟΣ, Κώστας Αιβαλιώτης στον τηλεοπτικό σταθμό του ALTER πανηγυρίζει για τη νίκη του θείου του, Χρ. Σταυρινάδη, στην Ικαρία. «Όλοι εναντίον του ΚΚΕ και νικήσαμε και πολύ το χαίρομαι…»

Τελικά τι είχε γίνει στην στην Ικαρία ? 

Η πλειοψηφία των ψηφοφόρων του κ. Γαγλία που στηρίχθηκε απο την ΑΝΤΑΡΣΥΑ, μετατοπίστηκε προς τον συνδυασμό του ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ-ΣΥΡΙΖΑ …..
Άρα μόνο 2 πράγματα μπορεί να συμβαίνουν …..
Είτε η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ξεκίνησε τις εργασίες της για την ενότητα της Αριστεράς,
καταπολεμώντας το ΚΚΕ,
ή απλά οι ψήφοι που δέχτηκε η ΑΝΤΑΡΣΥΑ σε αυτές τις εκλογές, δεν έχουν ιδεολογικό χαρακτήρα !
αντιγραφή από redflyplanet

Posted in λαϊκή συσπείρωση | Με ετικέτα: | 7 Σχόλια »

Ατρόμητα μπροστά με το ΚΚΕ

Posted by redship στο 6 Νοεμβρίου , 2010

Δεν είναι τυχαίο, δεν είναι σύμπτωση.

Ο ίδιος ο πρωθυπουργός απείλησε ότι ή θα εγκριθεί η πολιτική του, ή θα υπάρξει αποσταθεροποίηση. Και πριν κλείσουν τα μικρόφωνα άρχισαν να πηγαινοέρχονται τα περίφημα πακέτα του τρόμου. Ποιος κερδίζει απ’ αυτό το εμπόριο τρόμου; Αυτός που το έχει ανάγκη. Και οι μόνοι που το δήλωσαν ανοιχτά είναι ο Παπανδρέου και οι παρατρεχάμενοι γραφιάδες της αστικής τάξης, που πριν ακόμη σκάσει η πρώτη στρακαστρούκα φόρεσαν τις μαύρες στολές, τις δανεισμένες από τα αζήτητα της γνωστής ταινίας «scream» κι άρχισαν να ουρλιάζουν: «Φοβηθείτε! Τρομοκρατηθείτε! Ψηφίστε μας για να ησυχάσετε».

Ο ένας δεν κρατιέται και σπεύδει να χαρακτηρίσει «αριστερή τρομοκρατία» τα πακέτα που στάλθηκαν και να ενοχοποιήσει όσους στο πετσί τους μετράνε ακόμα το βούρδουλα του χωροφύλακα ότι μεγαλώνουν τα παιδιά τους σαν τρομοκράτες. Και καταλήγει με την απειλή ότι θα υπάρξει και συνέχεια αν δε συμμορφωθεί ο λαός. Κραδαίνουν την «Αλ Κάιντα» και τις πρόσφατες τάχα απειλές για «τρομοκρατικές ενέργειες» στην Ευρώπη, κάνοντας συνειρμούς. Αλλά με την «Αλ Κάιντα» είχε σχέσεις η CIA, είχε πει ο Τζ. Μπους. Αρα; Ποιοι και γιατί στήνουν τρομολαγνικά σενάρια; Αυτοί που θέλουν το λαό «πατημένο».

Ο άλλος, το δηλώνει αυτό ευθέως: Αν δε γονατίσουμε, θα μας γονατίσουν. Τον όρο «ασύμμετρη απειλή» τον χρησιμοποιούν ήδη εναντίον του δικαιώματος στην απεργία, για κάθε διαδήλωση.

Ε, είναι γελασμένοι αν πιστεύουν πως με τέτοια κόλπα θα υποκλέψουν για μια ακόμα φορά την ψήφο του λαού.

Την Κυριακή, στις 7 Νοέμβρη, οι άνθρωποι πάνε στις κάλπες κρατώντας στο χέρι τους λογαριασμούς της ΔΕΗ, του ΟΤΕ, τα χρεωστικά στις τράπεζες, τις αποδείξεις για την χρυσοπληρωμένη «δημόσια παιδεία», τα φακελάκια της υγείας που σκοτώνει. Πάνε στην κάλπη κρατώντας τα χαρτιά των απολύσεων κι εκείνες τις πράγματι τρομακτικές αποδείξεις από τα σούπερ μάρκετ όπου αναγράφονται τιμές προϊόντων που κάνουν τον καθένα να γονατίζει. Πάνε στις κάλπες ξέροντας πως έχουν παράξει με σκληρή δουλειά του κόσμου τα πλούτη, πως δεν χρωστάνε τίποτα κι όμως πληρώνουν ακριβά τα κέρδη του κεφαλαιοκράτη.

Στην κάλπη θα φτάσουν μαζί το εγγόνι αγκαζέ με τον παππού και τη γιαγιά για να μην ξεχάσει κανείς τους ποιος φταίει για το άγριο ζόρι που τραβάνε τα εργατόσπιτα. Θα κοιτάξει ο παππούς το σχολείο – εκλογικό κέντρο και θα θυμηθεί ότι αυτός το έχτισε. Θα συμπληρώσει ο εγγονός ότι αυτό δεν είναι σχολειό, αλλά εργοστάσιο που παράγει μισθωτούς σκλάβους. Και θα ζητήσει η γιαγιά απ’ το εγγόνι να της τακτοποιήσει το φάκελο με το ψηφοδέλτιο γιατί τα δικά της δάχτυλα δε λυγίζουν πια, τόσα χρόνια στο γάζωμα έχουν αγκυλώσει σε μια θέση.

Ετσι θα ψηφίσει ο εργατόκοσμος, όσα πακέτα τρόμου κι αν έχουν εξαπολυθεί μέχρι τότε. Κι έτσι θα πορευτούν και την επομένη των εκλογών. Ηδη, το ΚΚΕ, διαχρονική πρωτοπορία της αντίστασης και της προοπτικής, εξάγγειλε την πρώτη μεγάλη διαδήλωση για τις 15 του Νοέμβρη. Αυτός είναι ο δρόμος. Αυτόν το δρόμο ενισχύουμε και με την ψήφο στις 7 και στις 14 Νοέμβρη. Για όσο το δυνατόν πιο δυνατή «Λαϊκή Συσπείρωση», για όσο το δυνατόν πιο ισχυρό ΚΚΕ.

Γιατί αυτό, η δύναμη στο ΚΚΕ, είναι που φοβίζει την αστική τάξη.

Γιατί αυτό, η δύναμη στο ΚΚΕ, είναι που τροφοδοτεί το εργατικό κίνημα με κουράγιο, με αποφασιστικότητα να αντιμετωπίσει τον αντίπαλο.

Γιατί αυτό, η δύναμη στο ΚΚΕ, είναι η απόδειξη ότι ανατρέπονται οι συσχετισμοί, ενισχύεται το κοινωνικό πολιτικό μέτωπο για τη μεγάλη ανατροπή.

Αυτό που έχουν ανάγκη όλοι οι άνθρωποι της δουλειάς. Αυτό που προσπαθούν να ανατρέψουν οι δυνάμεις που υπηρετούν το κεφάλαιο, τα μονοπώλια.

Ετσι θα ανοίξει πράγματι ένας σταθερός δρόμος για την πραγματική πρόοδο, για έναν κόσμο που λεβέντικα θα χτίζει το μέλλον του.

Posted in ριζασπάστης, ΨΗΦΟΣ ΑΝΥΠΑΚΟΗΣ ΚΑΙ ΕΛΠΙΔΑΣ, λαϊκή συσπείρωση | Με ετικέτα: | Leave a Comment »

Γιατί ψηφίζω Λαϊκή Συσπείρωση

Posted by redship στο 5 Νοεμβρίου , 2010

Posted in ΨΗΦΟΣ ΑΝΥΠΑΚΟΗΣ ΚΑΙ ΕΛΠΙΔΑΣ, λαϊκή συσπείρωση | Με ετικέτα: | 2 Σχόλια »

Στο στόχο, με το βόλι του ΚΚΕ

Posted by redship στο 5 Νοεμβρίου , 2010

Τίποτα κρυφό, κανένα μισόλογο. Η αστική τάξη, η κυβέρνησή της, τα κόμματά της, όλοι όσοι τα δίνουν όλα για να διασωθεί το σύστημα, ευθέως διακηρύσσουν ότι αμέσως μετά τις εκλογές θα ενταθεί η επίθεση στα εργατικά λαϊκά δικαιώματα. Οι ανακοινώσεις για την κατάργηση ουσιαστικά των συλλογικών συμβάσεων εργασίας δεν αφήνουν περιθώρια εφησυχασμού. Η επίθεση θα είναι αμείωτη. Η κυβέρνηση βεβαιώνει καθημερινά την αστική τάξη ότι θα τη διευκολύνει σε κάθε τι που αυξάνει κατακόρυφα την εκμετάλλευση των εργατών και ευθέως ανάλογα εκτινάσσει ψηλά τα κέρδη του κεφαλαίου.

Πεντακάθαροι είναι και σ’ ό,τι αφορά τις απολύσεις. Οι αριθμοί που αναφέρονται είναι εφιαλτικοί. Πίσω από κάθε έναν και μια οικογένεια. Κι εδώ πια δεν υπάρχει το άλλοθι των επενδυτών που παίρνουν τις επιχειρήσεις τους και φεύγουν. Ισα ίσα, το χτύπημα θα γίνει στον ίδιο το δημόσιο τομέα. Οσο κι αν προσπαθούν να το γλυκάνουν με βεβαιώσεις ότι οι απολυμένοι θα απορροφηθούν μετά, από τις ιδιωτικές επιχειρήσεις, δε γλυκαίνεται. Αντίθετα, αποκαλύπτει τον πυρήνα αυτής της πολιτικής: Μεταβιβάζει στο ιδιωτικό κεφάλαιο σημαντικούς τομείς του κράτους μαζί με τους εργαζόμενους που όμως εκεί θα πρέπει να ανακαλύψουν απ την αρχή ένα προς ένα δικαιώματα που ως σήμερα θεωρούνταν αυτονόητα. Ο εργάτης θα χτυπηθεί και ως προς αυτά καθ’ αυτά τα εργασιακά δικαιώματα αλλά και από τις επιπτώσεις που έχει το πέρασμα δραστηριοτήτων του δημοσίου στο ιδιωτικό κεφάλαιο.

Ο αστικος Τύπος γνωρίζει τι έρχεται, όπως γνωρίζει και ότι βράζει το καζάνι και κοιτά να κρατά αποστάσεις μέσα από άρθρα που δήθεν αγανακτούν με «αστοχίες» στον τρόπο που εφαρμόζεται αυτή η πολιτική, την οποία όμως χειροκροτεί. Ετσι ανακαλύπτουν τώρα δήθεν ότι με την «περαίωση» τσακίζονται άνθρωποι που έχουν ως και σχεδόν μηδενικό εισόδημα. ‘Η, ότι από την πώληση των ναυπηγείων μένουν ξεκρέμαστοι οι εργαζόμενοι. Κι όμως, τίποτα απ’ όλα αυτά δεν είναι καινούριο. Η κυβέρνηση σχεδιασμένα χτυπάει το ένα μετά το άλλο τα τμήματα των εργαζομένων αφού είχε φροντίσει πριν να καθησυχάζει το καθένα ότι αυτό δεν κινδυνεύει.

Παλιά κόλπα που δεν πιάνουν πια. Στις συγκεντρώσεις της «Λαϊκής Συσπείρωσης» που γίνονται καθημερινά στις γειτονιές η οργή όχι μόνο δεν κρύβεται αλλά και φωναχτά ζητάει τρόπο να μετατραπεί σε δύναμη ανατροπής. Αυτό ακριβώς είναι που κάνει την αστική τάξη να φοβάται πλέον και τον ίσκιο της. Ανθρωποι που νόμιζε πως τους είχε στο τσεπάκι, ψηφοφόροι του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ προσεγγίζουν άφοβα το ΚΚΕ, ψηλαφίζουν μαζί με τους κομμουνιστές την επόμενη μέρα, οργανώνουν – προετοιμάζουν την αντίσταση. Η απειλή για εκλογές δεν πιάνει. Ο εκβιασμός επιστρέφεται.

Γίνεται πλατύτερη γνώση η εκτίμηση ότι η κυβέρνηση δουλεύει με σχέδιο, έχει στρατηγική που την ακολουθεί με συνέπεια. Γίνεται καθαρό πως όταν εκβιάζει με κίνδυνο αποσταθεροποίησης αν δεν εγκριθεί η πολιτική της, προσπαθεί να καλύψει την επιδίωξή της να σταθεροποιήσει τα συμφέροντα του μεγάλου κεφαλαίου, αποσταθεροποιώντας τη ζωή της εργατικής – λαϊκής οικογένειας.

Σ’ αυτήν την επιδίωξη όλο και περισσότεροι εμφανίζονται έτοιμοι να θέλουν να βάλουν φρένο. Αρνούνται να αυτοκτονήσουν. Είναι όσοι πλήττονται άμεσα από αυτήν την πολιτική, ειδικά αυτοί που σ’ άλλους καιρούς εμπιστεύτηκαν το ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ, αλλά σαν εργαζόμενοι έπαθαν ό,τι και όσοι από καιρό έχουν καθαρό ότι αυτά τα κόμματα δουλεύουν για την αστική τάξη και από καιρό αντιπάλευαν αυτή τη πολιτική. Τώρα γίνονται περισσότεροι.

Οι επόμενες μέρες και ώρες είναι για έλεγχο ότι κανένα βόλι δε θα πάει χαμένο. Και το βόλι αυτή τη φορά είναι όλο και πιο καθαρό πως έχει τη σφραγίδα του ΚΚΕ. Εχει εγγύηση πως αν δε χαραμιστεί, αν στραφεί στο στόχο, θα κάνει τη ζημιά που φοβάται η αστική τάξη. Στην επιτυχία μιας τέτοιας ομοβροντίας συγκεντρώνουμε την προσοχή μας.

Posted in ριζασπάστης, ΨΗΦΟΣ ΑΝΥΠΑΚΟΗΣ ΚΑΙ ΕΛΠΙΔΑΣ, κκε, λαϊκή συσπείρωση | Με ετικέτα: | Leave a Comment »

Γεμίστε τους φακέλους με «γαρίφαλο» και στείλτε τους!

Posted by redship στο 5 Νοεμβρίου , 2010

 

Μείωσαν τους μισθούς.

Μείωσαν τις συντάξεις.

Κατάργησαν τα δώρα.

Ανέβασαν δυο – τρεις φορές το ΦΠΑ και ετοιμάζουν νέα αύξηση.

Σχεδόν διπλασίασαν την τιμή της βενζίνης.

Ανέβασαν κατά 30% την τιμή του πετρελαίου θέρμανσης και τώρα σχεδιάζουν να την εκτινάξουν στα όρια της τιμής του κίνησης.

Ανακοίνωσαν αυξήσεις στην τιμή του ρεύματος κατά 44%.

Διέλυσαν τις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας.

Πήγαν τον κατώτερο μισθό από τα 740 στα 590 ευρώ και με την «ευέλικτη» και «εκ περιτροπής εργασία» στα 300 και 200 ευρώ.

Εκτίναξαν τον πληθωρισμό στο 6% και τάζουν να δώσουν «εφάπαξ» τρεις δεκάρες του ευρώ «βοήθημα» στους γέροντες.

Πήγαν στα 40 τα χρόνια δουλειάς και τα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης λίγο πριν το μνήμα.

Νομοθέτησαν ότι τα επόμενα πενήντα χρόνια (!) οι εργαζόμενοι που θα προλάβουν να συνταξιοδοτηθούν θα πάρουν σύνταξη «τρεις κι εξήντα».

«Απελευθέρωσαν» τις απολύσεις και τους εργοδότες από τις αποζημιώσεις προς εκείνους που απολύουν.

Τίναξαν την ανεργία στο 20%.

Οδηγούν τα νέα παιδιά μαζικά στη μετανάστευση.

Νομοθέτησαν ακόμα και την ανασφάλιστη εργασία των 15χρονων παιδιών.

Είπαν στους διαβητικούς να ακρωτηριάζουν τα πόδια τους γιατί ακρωτηριασμένοι τους κοστίζουν λιγότερο.

Εστειλαν τα ΜΑΤ στην Ακρόπολη.

Είπαν στους εργαζόμενους, στους αγρότες, στους ναυτεργάτες, στους δημόσιους υπαλλήλους, στους μικρομεσαίους με τα επαπειλούμενα 300.000 «λουκέτα», στους φορτηγατζήδες της μιας άδειας, στους απολυμένους συμβασιούχους, στους γέροντες των ΚΑΠΗ, ότι «όλοι μαζί τα φάγαμε».

Και τώρα, μετά απ’ όλα αυτά κι άλλα τόσα, έρχονται από πάνω και μας απειλούν (!) ότι θα μας κάνουν… εκλογές.

Και τώρα, αφού ρήμαξαν τη λαϊκή οικογένεια (αλλά βρήκαν και χάρισαν 78 δισ. ευρώ στους τραπεζίτες),

αφού χρεοκόπησαν τον χαμηλόμισθο (αλλά βρήκαν τα κατ’ έτος 10 δισ. ευρώ δαπάνες για το ΝΑΤΟ),

αφού πτώχευσαν τον χαμηλοσυνταξιούχο (αλλά βρήκαν ακόμα 2,5 δισ. ευρώ για να απαλλάξουν από ασφαλιστικές εισφορές τους μεγαλοεπιχειρηματίες),

αφού βούλιαξαν τη χώρα στο ΔΝΤ και την ΕΕ (αλλά βρήκαν ακόμα 5 δισ. ευρώ για να κατασκευάζουν οι εφοπλιστές τα πλοία τους στην… Κίνα),

έρχονται πλέον και θέλουν να ρίξουν στα μάτια μας τη σκόνη από τις «στρακαστρούκες» των (συ)στημένων φακέλων!

Ε, λοιπόν, ναι: Στείλτε φακέλους! Την Κυριακή, γεμίστε το φάκελο με τη μόνη «εκρηκτική ύλη» που είναι ικανή να ανατινάξει τα σχέδιά τους και «βομβαρδίστε» τους!

Παντού, σε κάθε χωριό, σε κάθε πόλη, σε κάθε δήμο, σε κάθε περιφέρεια, διπλώστε μέσα στο φάκελο

το ψηφοδέλτιο με το γαρίφαλο,

το ψηφοδέλτιο της «Λαϊκής Συσπείρωσης»,

το ψηφοδέλτιο του ΚΚΕ και στείλτε το!

Μαζικά, δυναμικά, αποφασιστικά, ανυποχώρητα!

Γράφει ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

Posted in λαϊκή συσπείρωση | Με ετικέτα: | Leave a Comment »

Αποχή; Ξανασκέψου το…

Posted by redship στο 5 Νοεμβρίου , 2010

Στις ευρωεκλογές του 2009, σε όλες τις χώρες της ΕΕ το «κόμμα» που κέρδισε ήταν η αποχή. Στο σύνολο των χωρών της ΕΕ το ποσοστό των Ευρωπαίων ψηφοφόρων που δεν προσήλθαν να ψηφίσουν ανήλθε στο 55%. Στις ευρωεκλογές, δηλαδή, η αποχή σχημάτισε πανευρωπαϊκή «κυβέρνηση» και μάλιστα… αυτοδύναμη. Ε, και;

Η αποχή σε τίποτα δεν εμπόδισε την ΕΕ, στην ακριβώς επόμενη σύνοδό της, να κηρύξει τη μεγαλύτερη μεταπολεμική κατεδάφιση μισθολογικών, εργασιακών και ασφαλιστικών δικαιωμάτων από τον Ατλαντικό μέχρι το Καστελόριζο.

Η αποχή σε τίποτα δεν εμπόδισε την ΕΕ, μόλις πριν λίγες μέρες, στη σύνοδο του Οκτώβρη, να ανακοινώσει μνημόνια διαρκείας για όλες τις χώρες και όλους τους λαούς της ΕΕ.

*

ΤΟ ΜΑΡΤΗ του 2010 διεξήχθησαν περιφερειακές εκλογές στη Γαλλία. Η αποχή εκτινάχτηκε στο 54% «εκλέγοντας» τον δικό της αυτοδύναμο «περιφερειάρχη». Ε, και;

Η αποχή σε τίποτα δεν εμπόδισε τον Σαρκοζί να εξαπολύσει μια άνευ προηγουμένου αντιασφαλιστική επίθεση εναντίον των Γάλλων εργαζομένων και να μετατρέπει τα Ηλύσια Πεδία σε κέντρο του ρατσισμού, της ξενοφοβίας και του αντιμεταναστευτικού πογκρόμ.

ΤΟΝ ΠΕΡΑΣΜΕΝΟ ΜΑΗ η αποχή στις βουλευτικές εκλογές της Βρετανίας έφτασε στο 35%, ένα από τα μεγαλύτερα που σημειώθηκε ποτέ στη χώρα. Ε, και;

Η αποχή σε τίποτα δεν εμπόδισε τη συμμαχική κυβέρνηση που σχημάτισε ο Κάμερον να προχωρήσει, ανοιχτά, σε κήρυξη πολέμου κατά των λαϊκών στρωμάτων, με την ανακοίνωση προγράμματος 5ετούς (!) λιτότητας, φορτώνοντάς τους βάρη 83 δισ. στερλινών, με απολύσεις που ξεπερνούν το 1 εκατομμύριο, με περικοπές που ξεκινούν από τις δαπάνες για τις βιβλιοθήκες και την αποκομιδή των σκουπιδιών μέχρι την κατάργηση έως και 40% των δαπανών για την εκπαίδευση!

Η ΑΠΟΧΗ, επομένως, ούτε «άγνωστο» φρούτο είναι, ούτε και «εύγευστο», όπως ισχυρίζονται οι τάχα μου «αντισυστημικοί» και «αντικομφορμιστές» θιασώτες της.

Ισα ίσα, με αυτό το (αμερικάνικο) φρούτο είναι που οι πολυεθνικές κυβερνούν την Αμερική εδώ και δεκαετίες.

Σε μια χώρα όπου οι Πρόεδροί της εκλέγονται μόλις από τους μισούς των… μισών που προσέρχονται στις κάλπες, τα 100 εκατομμύρια των φτωχών, των ανέργων, των ανασφάλιστων που συρρέουν στις ουρές των συσσιτίων, διαρκώς αυξάνονται.

Η ΑΠΟΧΗ ούτε «ελευθεριακή» στάση συνιστά, ούτε «αντιπατερναλιστικούς» δρόμους ανοίγει, όπως διατείνονται οι διαφημιστές της.

Η «ελεύθερη» επιλογή της αποχής είναι τελικά τόσο «ελεύθερη», όσο και η επιλογή της μαγνητικής βελόνας, που η «ελευθερία» της εξαντλείται στο να δείχνει, πάντα, προς το Βορρά.

Εν προκειμένω η αποχή «ψηφίζει» πάντα υπέρ των ισχυρών του συστήματος.

ΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ που κόβει μισθούς και συντάξεις, που ναρκοθετεί το μέλλον της νέας γενιάς παράγοντας μια καθημερινότητα «γκρίζα» και μίζερη, δεν είναι φυσικά αφελές.

Δεν περιμένει την πάνδημη έγκριση και το ολόθερμο χειροκρότημα για όσα δεινά προκαλεί στα θύματά του.

Επομένως, για εκείνες τις λαϊκές μάζες που δεν μπορεί να προσεταιριστεί, να εγκλωβίσει, να εξαπατήσει, να θέσει σε ομηρία μέσω των εκβιασμών, των απειλών και των διλημμάτων, έχει επεξεργασμένη τακτική:

Την τακτική της «ουδετεροποίησής τους».

ΟΜΩΣ, αυτή η δήθεν «ουδετερότητα» στην οποία οδηγούνται οι υπνωτισμένοι από τις θεωρίες του «όλοι ίδιοι είναι» και του «τίποτα δεν αλλάζει», όχι μόνο δε συνιστά απόρριψη των υπευθύνων για τα κακώς κείμενα, αλλά μετατρέπεται και στον πιο «χρήσιμο» στυλοβάτη τους.

«Ουδετερότητα» δεν υπάρχει ποτέ και για τίποτα.

Πολύ δε περισσότερο σε συνθήκες κοινωνικών αναμετρήσεων και ταξικών διαφοροποιήσεων, η υποτιθέμενη «ουδετερότητα» είναι μια στάση και μια θέση που, εξ αντικειμένου, αθροίζεται με την πλευρά εκείνου που κρατά το μαστίγιο.

ΜΕ ΑΛΛΑ ΛΟΓΙΑ, η αποχή αποτελεί μια «απόχη», με την οποία το κατεστημένο αδρανοποιεί, παθητικοποιεί και σε μεγάλο βαθμό εξουδετερώνει κοινωνικά στρώματα που «την πατάνε» και, αντί της αντίστασης, σπρώχνονται σε μια πολύ βολική για το κατεστημένο παραίτηση.

ΔΕΝ ΑΜΦΙΣΒΗΤΟΥΜΕ ότι ένα μέρος του κόσμου που σκέφτεται να απόσχει θεωρεί ότι με αυτόν τον τρόπο εκδηλώνει τη δυσαρέσκειά του απέναντι σε όσους του «μαυρίζουν» τη ζωή.

Οταν οι Βένετοι και οι Πράσινοι μετατρέπουν την πολιτική σε συνώνυμο της αρπαχτής, της δημαγωγίας, των «θα», των ανεκπλήρωτων υποσχέσεων, του μαυρογιαλουρισμού. Οταν σαν πολιτική λογίζεται η πασαρέλα του τίποτα, η αποθέωση της βλακείας, η φωταψία της υποκρισίας και του εξυπνακισμού, τότε ο αναχωρητισμός από τα κοινά αρχίζει να μοιάζει με «κίνηση διαφυγής».

Ομως, προσοχή! Η αποχή μπορεί να μοιάζει με «κίνηση διαφυγής», αλλά δεν είναι.

Στην πραγματικότητα είναι ομηρία και εγκλωβισμός στα κηρύγματα που πριμοδοτούν την ιδιώτευση, το «δε βαριέσαι», το «έλα τώρα καημένε», το «δε βγαίνει τίποτα», το «ασχολήσου με την πάρτη σου».

Και όσο ο «απέχων» θα (νομίζει ότι) ασχολείται με την πάρτη του, κάποιοι άλλοι – αυτοί που τον στείλανε στον «καναπέ» του – θα ασχολούνται μαζί του…

ΟΣΟΙ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ σκέφτονται να απόσχουν από τις εκλογές, ας το σκεφτούν:

  • Η αποχή τους πόσο θα ενοχλήσει τον τραπεζίτη που πήρε το κομματάκι που του αναλογούσε από τα 28 δισ. του Καραμανλή κι από τα 50 δισ. του Παπανδρέου;
  • Η αποχή τους πόσο θα στενοχωρήσει τους βιομήχανους που αποφάσισαν από κοινού με τη ΓΣΕΕ να δώσουν «αύξηση» (το β’ εξάμηνο του 2011) στον εργάτη ύψους 18 λεπτών του ευρώ;
  • Η αποχή τους πόσο θα πειράξει τους εφοπλιστές από το να αντλούν από δημόσιο ταμείο δισεκατομμύρια για να κατασκευάζουν τα πλοία τους στην… Κίνα;
  • Η αποχή τους πόσο θα «προβληματίσει» την τρόικα, τον τραπεζίτη Προβόπουλο, τον τραπεζίτη Τρισέ, τον «σοσιαλιστή» Ντομινίκ Στρος – Καν;
  • Η αποχή τους τι θα φέρει πίσω από τους κομμένους μισθούς, τις συντάξεις, τα δώρα, τα ασφαλιστικά και εργασιακά δικαιώματα;

ΟΙ ΨΗΦΟΦΟΡΟΙ, ειδικά οι νέοι, έχουν επομένως να απαντήσουν:

Εκτός από υποζύγια θα επιτρέψουν στους ΔυΝάσΤες τους να τους θεωρούν και απαθείς παρατηρητές;

Θα επιτρέψουν να σαμποταριστεί η έννοια της συλλογικότητας μέσα στη φενάκη και στα αδιέξοδα του ατομισμού;

ΤΟ ΔΙΛΗΜΜΑ ΕΙΝΑΙ:

Ασφαιρη διαμαρτυρία ή δραπέτευση από το θερμοκήπιο του «οχαδερφισμού»;

Αιχμαλωσία στην «ιλουστρασιόν» όχθη της αποξένωσης ή άρνηση του μηδενισμού;

Ανώδυνη για το σύστημα εκτόνωση της συσσωρευμένης οργής ή μετάπλασή της σε ριζοσπαστική συνείδηση;

ΤΕΛΟΣ – και για να είμαστε καθαροί – προς όσους «φλερτάρουν» με την αποχή, τους λέμε πως:

Ακόμα κι αν πάνε να ψηφίσουν,

εφόσον υποκύψουν σε εκείνους που έχουν βάλει την Ελλάδα σε «μνημόνια» εδώ και 40 χρόνια,

ή «τσιμπήσουν» στα φληναφήματα περί «καταγγελτικής» ψήφου γενικώς και αορίστως, ψηφίζοντας τους πολύχρωμους ένοικους της ίδιας καπιταλιστικής «πολυκατοικίας»,

τότε, πάλι μια τρύπα στο νερό θα κάνουν!

ΤΟ ΘΕΜΑ, λοιπόν, είναι να μην παραμυθιαστούν, με κανέναν τρόπο: Είτε διά της απουσίας τους, είτε διά της παρουσίας τους ενώπιον της κάλπης.

Που σημαίνει:

«Μαύρο» και στους επίσημους, «μαύρο» και στους ανεπίσημους, τους «ανεξάρτητους» και πολύχρωμους «οικιακούς βοηθούς» της τρόικας.

ΠΟΥ ΣΗΜΑΙΝΕΙ:

Ψήφος απόρριψης της ξεστρατισμένης «εξέγερσης» του καναπέ,

ψήφος απόρριψης της ισοπέδωσης και της μοιρολατρίας,

ψήφος διεκδίκησης μιας κοινωνίας αγωνιστικής και ανθρώπινης,

ψήφος τιμωρίας των κομμάτων της πλουτοκρατίας, του ΔΝΤ, της ΕΕ, των «Ζήμενς», των Βατοπεδίων,

ψήφος ανατροπής

ψήφος υποστήριξης σε μια δύναμη που όσες διαφωνίες κι αν υπάρχουν μαζί της κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει την ανιδιοτέλεια, τη συνέπεια, τη σοβαρότητα, τη φερεγγυότητά της,

ψήφος στη «Λαϊκή Συσπείρωση», ψήφος στο ΚΚΕ.

Γράφει ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

Posted in ΨΗΦΟΣ ΑΝΥΠΑΚΟΗΣ ΚΑΙ ΕΛΠΙΔΑΣ, λαϊκή συσπείρωση | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »