καράβι κόκκινο

τα μαύρα τα μαλλιά μας και αν ασπρίσαν δεν μας τρομάζει η βαρυχειμωνιά

  • Ε, το λοιπόν, ο,τι και να είναι τ’ άστρα, εγώ τη γλώσσα μου τους βγάζω. Για μένα, το λοιπόν, το πιο εκπληκτικό, πιο επιβλητικό, πιο μυστηριακό και πιο μεγάλο, είναι ένας άνθρωπος που τον μποδίζουν να βαδίζει. Είναι ένας άνθρωπος που τον αλυσοδένουνε

  • Γιάννης Ρίτσος

    Να με θυμόσαστε - είπε. Χιλιάδες χιλιόμετρα περπάτησα χωρίς ψωμί, χωρίς νερό, πάνω σε πέτρες κι αγκάθια, για να φέρω ψωμί και νερό και τριαντάφυλλα. την ομορφιά ποτές μου δεν την πρόδωσα. Όλο το βιος μου το μοίρασα δίκαια. Μερτικό εγώ δεν κράτησα. Πάμπτωχος. Μ' ένα κρινάκι του αγρού τις πιο άγριες νύχτες μας φώτισα. Να με θυμάστε.

  • κώστας βάρναλης

    Δε λυπάμαι τα γηρατειά που φεύγουν - τα μωράκια που έρχονται άθελά τους να ζήσουν σκλάβοι, να πεθάνουν σκλάβοι, σ' έναν κόσμο ελεύθερων αφεντάδων. Θα τους μαθαίνουν: η σκλαβιά τους χρέος εθνικόν και σοφία του Πανάγαθου!... Πότε θ' αναστηθούν οι σκοτωμένοι; ΚΩΣΤΑ ΒΑΡΝΑΛΗΣ 20.10.1973

  • ------------------------------- Την πόρτα αν δεν ανοίγει, τη σπαν, σας είπα. Τι στέκεστε, τι γέρνετε σκυφτοί; Λαέ σκλάβε, δειλέ, ανανιώσου, χτύπα! Και κέρδισε μονάχος το ψωμί -------------------------------- -------------------------------- ''Aν το δίκιο θες, καλέ μου, με το δίκιο του πολέμου θα το βρής. Όπου ποθεί λευτεριά, παίρνει σπαθί''
  • κομαντάντε Μάρκος

  • «Ο Μάρκος είναι γκέι στο Σαν Φρανσίσκο, μαύρος στη Νότια Αφρική, ασιάτης στην Ευρώπη, αναρχικός στην Ισπανία, Παλαιστίνιος στο Ισραήλ, γύφτος στην Πολωνία, ειρηνιστής στη Βοσνία, Εβραίος στη Γερμανία, μια γυναίκα μόνη στο Μετρό τα ξημερώματα, με άλλα λόγια ο Κομαντάτε Μάρκος είμαστε εμείς, το πρόσωπο του κάθε καταπιεσμένου ανθρώπου πάνω στον πλανήτη»
  • μπερτολντ μπρεχτ

    Δεν είμαι άδικος, μα ούτε και τολμηρός και να που σήμερα μου δείξανε τον κόσμο τους μόνο το ματωμένο δάκτυλό τους είδα μπρος και είπα ευθύς: “μ’αρέσει ο νόμος τους” Τον κόσμο αντίκρυσα μέσ’απ’ τα ρόπαλά τους Στάθηκα κι είδα, ολημερίς με προσοχή. Είδα χασάπηδες που ήταν ξεφτέρια στη δουλειά τους. και σαν με ρώτησαν “σε διασκεδάζει;” είπα “πολύ”! Κι από την ώρα εκείνη, λέω “ναι” σε όλα, κάλλιο δειλός, παρά νεκρός να μείνω. Για να μη με τυλίξουνε σε καμιά κόλλα, ό,τι κανένας δεν εγκρίνει το εγκρίνω Φονιάδες είδα, κι είδα πλήθος θύματα, μου λείπει θάρρος, μα όχι και συμπόνια Και φώναξα, βλέποντας τόσα μνήματα: “καλά τους κάνουν -για του έθνους την ομόνοια!” Να φτάνουν είδα δολοφόνων στρατιές κι ήθελα να φωνάξω “σταματήστε!” Μα ξέροντας πως κρυφοκοίταζε ο χαφιές, μ’άκουσα να φωνάζω: “Ζήτω!Προχωρήστε!” Δε μου αρέσει η φτήνια και η κακομοιριά Γι’αυτό κι έχει στερέψει η έμπνευσή μου. Αλλά στου βρώμικού σας κόσμου τη βρωμιά ταιριάζει, βέβαια-το ξέρω-κι η έγκρισή μου

  • Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας

    Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας κι αφήνει άλλους ν' αγωνιστούν για τη υπόθεσή του πρέπει προετοιμασμένος να ' ναι : γιατί όποιος δεν έχει τον αγώνα μοιραστεί Θα μοιραστεί την ήττα . Ούτε μια φορά δεν αποφεύγει τον αγώνα αυτός που θέλει τον αγώνα ν' αποφύγει : γιατί θ' αγωνιστεί για την υπόθεση του εχτρού όποιος για τη δικιά του υπόθεση δεν έχει αγωνιστεί .
  • εγκώμιο στον κομμουνισμό – μπέρτολτ μπρέχτ

    Είναι λογικός, καθένας τον καταλαβαίνει. Ειν' εύκολος. Μια και δεν είσαι εκμεταλλευτής, μπορείς να τον συλλάβεις. Είναι καλός για σένα, μάθαινε γι' αυτόν. Οι ηλίθιοι ηλίθιο τον αποκαλούνε, και οι βρωμεροί τον λένε βρωμερό. Αυτός είναι ενάντια στη βρωμιά και την ηλιθιότητα. Οι εκμεταλλευτές έγκλημα τον ονοματίζουν. Αλλά εμείς ξέρουμε: Είναι το τέλος κάθε εγκλήματος. Δεν είναι παραφροσύνη, μα Το τέλος της παραφροσύνης. Δεν είναι χάος Μα η τάξη. Είναι το απλό Που είναι δύσκολο να γίνει.
  • οι δικαστές

    Να οι κύριοι δικαστές τους λέμε οι καταπιεστές πως δίκαιο είναι τον λαό τι συμφέρει μα αυτοί δεν ξέρουν ποιο είναι αυτό κι έτσι δικάζουν στο σωρό μέχρι να βάλουν το λαό ολόκληρο στο χέρι
  • ———–

    Εχουνε νομικά βιβλία και διατάγματα Εχουνε φυλακές και οχυρώσεις Εχουνε δεσμοφύλακες και δικαστές Που παίρνουνε πολλά λεφτά κι έτοιμοι για όλα είναι. Μπ. Μπρεχτ
  • ———————

    "Όταν ήρθαν να πάρουν τους Εβραίους, δεν διαμαρτυρήθηκα, γιατί δεν ήμουν Εβραίος. Όταν ήρθαν για τους κομμουνιστές δεν φώναξα, γιατί δεν ήμουν κομμουνιστής. Όταν κατεδίωξαν τους τσιγγάνους, ούτε τότε φώναξα, γιατί δεν ήμουν τσιγγάνος. Όταν ο Χίτλερ φυλάκιζε ομοφυλόφιλους δεν αντέδρασα γιατί δεν ήμουν ομοφυλόφιλος Όταν έκλεισαν το στόμα των Ρωμαιοκαθολικών που αντιτάσσονταν στο φασισμό, δεν έκανα τίποτα γιατί δεν ήμουν καθολικός. Μετά ήρθαν να συλλάβουν εμένα, αλλά δεν υπήρχε πια κανείς να αντισταθεί μαζί μου"
  • ========================

    Λες: Πολύ καιρό αγωνίστηκες. Δεν μπορείς άλλο πια ν’ αγωνιστείς. Άκου λοιπόν: Είτε φταις είτε όχι: Σαν δε μπορείς άλλο να παλέψεις, θα πεθάνεις. Λες: Πολύ καιρό έλπιζες. Δεν μπορείς άλλο πια να ελπίσεις. Έλπιζες τi; Πως ο αγώνας θαν’ εύκολος; Δεν είν’ έτσι. Η θέση μας είναι χειρότερη απ’ όσο νόμιζες. Είναι τέτοια που: Αν δεν καταφέρουμε το αδύνατο Δεν έχουμε ελπίδα. Αν δεν κάνουμε αυτό που κανείς δεν μπορεί να μας ζητήσει Θα χαθούμε. Οι εχθροί μας περιμένουν να κουραστούμε. Όταν ο αγώνας είναι στην πιο σκληρή καμπή του. Οι αγωνιστές έχουν την πιο μεγάλη κούραση. Οι κουρασμένοι, χάνουν τη μάχη.
  • Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους

    Αυτοί που βρίσκονται ψηλά θεωρούν ταπεινό να μιλάς για το φαΐ. Ο λόγος; έχουνε κιόλας φάει. Αν δε νοιαστούν οι ταπεινοί γι' αυτό που είναι ταπεινό ποτέ δεν θα υψωθούν. Αυτοί που αρπάνε το φαϊ απ’ το τραπέζι κηρύχνουν τη λιτότητα. Αυτοί που παίρνουν όλα τα δοσίματα ζητάν θυσίες. Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους για τις μεγάλες εποχές που θά 'ρθουν.
  • che

    Πιστεύω στην ένοπλη πάλη σαν μοναδική λύση για τους λαούς που αγωνίζονται για την απελευθέρωσή τους και είμαι συνεπής με τις πεποιθήσεις μου. Πολλοί θα με πουν τυχοδιώκτη και είμαι, μόνο που είμαι άλλου είδους τυχοδιώκτης, ένας από εκείνους που προβάλλουν τα στήθη τους για να αποδείξουν τις αλήθειες τους.

  • Αξίζει για ένα όνειρο να ζεις, κι ας είναι η φωτιά του να σε κάψει
  • pablo neruda

    όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας, επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές, όποιος δεν αλλάζει περπατησιά, όποιος δεν διακινδυνεύει και δεν αλλάζει χρώμα στα ρούχα του, όποιος δεν μιλεί σε όποιον δεν γνωρίζει. όποιος αποφεύγει ένα πάθος, όποιος δεν είναι ευτυχισμένος στη δουλειά του, όποιος δεν διακινδυνεύει τη βεβαιότητα για την αβεβαιότητα για να κυνηγήσει ένα όνειρο, όποιος δεν επιτρέπει στον εαυτό του τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του να αποφύγει τις εχέφρονες συμβουλές. όποιος δεν ταξιδεύει, όποιος δεν διαβάζει, όποιος δεν ακούει μουσική, όποιος δεν βρίσκει σαγήνη στον εαυτό του όποιος καταστρέφει τον έρωτά του, όποιος δεν επιτρέπει να τον βοηθήσουν, όποιος περνάει τις μέρες του παραπονούμενος για τη τύχη του ή για την ασταμάτητη βροχή. όποιος εγκαταλείπει μια ιδέα του πριν την αρχίσει, όποιος δεν ρωτά για πράγματα που δεν γνωρίζει. Αποφεύγουμε τον θάνατο σε μικρές δόσεις, όταν θυμόμαστε πάντοτε ότι για να είσαι ζωντανός χρειάζεται μια προσπάθεια πολύ μεγαλύτερη από το απλό γεγονός της αναπνοής. Μόνο η ένθερμη υπομονή θα οδηγήσει στην επίτευξη μιας λαμπρής ευτυχίας.

  • από το Canto general

    Μπορεί να κόψουν όλα τα λουλούδια, αλλά δεν θα γίνουν ποτέ αφέντες της Άνοιξης
  • κ. καβάφης

    Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις
  • κωστής παλαμάς

    Και τους τρέμουνε των κάμπων οι κιοτήδες και μ’ ονόματα τους κράζουν πονηρά κλέφτες κι απελάτες και προδότες. Τους μισούν οι βασιλιάδες κι όλοι οι τύραννοι κι είναι μέσα στους σκυφτούς τα παλληκάρια κι είναι μες στους κοιμισμένους οι στρατιώτες…” Κ . Παλαμάς στο Δωδεκάλογο του Γύφτου.
  • διαμοιρασμός του blog

    Bookmark and Share
  • διαχείριση

  • on line επισκέπτες

  • ημερολόγιο άρθρων

    Ιανουαρίου 2018
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Οκτ.    
    1234567
    891011121314
    15161718192021
    22232425262728
    293031  
  • Εγγραφή

Archive for the ‘Κακουλιδης Γιώργος’ Category

Κάθε συμβιβασμός, ανέντιμος

Posted by redship στο 26 Απριλίου , 2015

αναδημοσίευση από  το ριζοσπάστη
Advertisements

Posted in Κακουλιδης Γιώργος | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

Φιλάνθρωπες σκέψεις

Posted by redship στο 14 Δεκεμβρίου , 2014

 
1. Οι Συριζαίοι εξελίσσονται σε ψευδοεπιστήμονες και χαρισματικούς φαφλατάδες, γιατί μόνο αυτές οι δύο κατηγορίες μπορούν να στηρίζουν ταυτόχρονα την καταστροφή του μνημονίου και τη σωτηρία της Ευρωζώνης. Μου είναι πιο εύκολο να πιστέψω έναν χιλιαστή όταν αναγγέλλει το τέλος του κόσμου παρά έναν Συριζαίο διαφωτιστή που ενσαρκώνει το ιδεώδες της Αριστεράς.
2. Συμφωνώ με όσους λένε ότι οι τζιχαντιστές που κόβουν κεφάλια είναι κανίβαλοι. Πώς πρέπει άραγε να ονομάσουμε εκείνους τους πιστούς χριστιανούς που όχι μόνο έκοψαν τα κεφάλια του Βελουχιώτη και του Τζαβέλλα, αλλά τα παλούκωσαν και «στόλισαν» με αυτά την πλατεία της Λαμίας;
3. Οσοι «πρωτοπόροι» άνοιξαν το δρόμο για την Ευρώπη εξαπατώντας έναν ολόκληρο λαό, διέπραξαν ένα κακό χωρίς ιστορικό προηγούμενο. Οσοι συνεχίζουν να παραμιλάνε ότι η μοίρα μας πρέπει στο διηνεκές να συνδεθεί με τους Ευρωπαίους διαπράττουν έγκλημα κατ’ εξακολούθηση.
4. Αν κάποιος παρακολουθήσει μια τηλεοπτική εμφάνιση του Σταύρου Θεοδωράκη, θα καταλάβει πώς κατάντησε κάποιος που διάβηκε το τελευταίο σκαλοπάτι της ηλιθιότητας, απ’ όπου γυρισμό δεν έχει.
5. Ο λόγος στον Ζοζέφ ντε Μαιστρ: «Γερουσιαστής: Αυτή είναι μια άβυσσος στην οποία καλύτερα να μην κοιτάξουμε. Κόμης: Φίλε μου, δεν είμαστε ελεύθεροι να μην κοιτάξουμε».
6. Στα παλιά μου τα παπούτσια η επιλογή Σταύρου Δήμα για την Προεδρία. Πρόκειται για εξωφρενική ιδέα ότι θα μπορούσε αυτή η φτηνή φάρσα να με αφορά στο ελάχιστο.
7. Η λύπη των ημερών είναι η μόνη γνήσια πλειοψηφική δύναμη. Χωρίς να χρειάζεται διαφήμιση ή να γίνει μόδα για να διαδοθεί, δεν υπάρχει περιβάλλον όπου να μην εμφανίζεται. Οι πολίτες χάνουν το ύφος τους, παραιτούνται από τις αγαπημένες τους δραστηριότητες, και καμία φαρμακευτική αγωγή δεν μπορεί ν’ αναχαιτίσει τη δύναμη της λύπης.
8. Σε αυτές τις αποτρόπαιες συνθήκες ο πολίτης πρέπει να πάρει στα χέρια του τη χειραφέτησή του. Ας χρησιμοποιήσει ό,τι μπορεί, κυρίως ας βγει από την κατάσταση της παθητικότητας, της νοσταλγίας, και ας επιτρέψει στα μάτια του να γίνουν διεισδυτικά και απρόβλεπτα, όπως ακριβώς είναι εκείνων που τον εκμεταλλεύονται και τον στύβουν.
9. Υπάρχουν μέσα στην Αθήνα ζώνες ανεξερεύνητες. Ούτε ο Καμίνης ούτε ο τελευταίος μπάτσος καταδέχεται να περάσει από κει. Σε αυτές τις ζώνες, παρ’ όλη τη φτώχεια που προκάλεσε η κρίση, μακριά από τα κέντρα ελέγχου του κράτους, πάλλεται μια ανθρωπιά που πίστευα πως είχε χαθεί από χρόνια. Πρόκειται για πολίτες που εξόρισε το καθεστώς, δημιουργώντας, χωρίς να το θέλει, μικρούς κόσμους που συνδέονται μεταξύ τους με μια απαράμιλλη αλληλεγγύη. Ανάμεσά τους και οι οικονομικοί μετανάστες από τις άκρες του κόσμου, που καταφέρνουν να υπερβούν τη δυσκολία της γλώσσας και να συναντηθούν. Φυσικά, υπάρχουν θέματα, δύσκολες συνθήκες διαβίωσης, μαζεμένα νεύρα, αλλά παρ’ όλα αυτά όλοι βρίσκονται σε μια γενναία προσπάθεια να σταθούν όρθιοι, κυρίως είναι αποφασισμένοι να συνεχίσουν μόνοι τους.
10. Οποιος νομίζει ότι μπορεί να βγει αλώβητος από την κρίση, αρκεί να είναι ουδέτερος, γελάστηκε. Οση απέχθεια έχω για τους ισχυρούς, την ίδια και χειρότερη νιώθω για τους ουδέτερους και χλιαρούς. Σωστά ο Απόστολος Παύλος έλεγε: «Είσαι χλιαρός, θα σε ξεράσω».

Posted in Κακουλιδης Γιώργος | Με ετικέτα: | 1 Comment »

Κατά μικροαστών

Posted by redship στο 4 Απριλίου , 2014

 

Του
Γιώργου ΚΑΚΟΥΛΙΔΗ

 

 

 

1. Ο μικροαστός δεν μπορεί να μετατρέψει το κενό του σε δημιουργική αγωνία για το καλό. Ακόμα κι αν του επέτρεπαν να κάνει θαύματα, όπως εκείνο στον εν Κανά γάμο, θα διάλεγε να κάνει το κρασί νερό! 

2. Κάθε του κίνηση γεννά και μια φούσκα, όπως εκείνη των «αγανακτισμένων», που τον έριξε πιο βαθιά στον καναπέ ή εκείνη που τον συντόνισε με τους χρυσαυγίτες και τόνωσε τις ορέξεις του. Το μέλλον του; Μέσω υπνωτισμού ταχεία απελευθέρωση, δίχως να έχει ευθύνη για οτιδήποτε.

3. Προσώρας ούτε οι άγιοι τον βοηθούν, ούτε οι λιτανείες στις εκκλησίες. Οσο για τον διάβολο, και μόνο που βλέπει τον μικροαστό βαριέται.

4. Δύσπιστος και ατομιστής, είναι μια σκιά που στερείται συνείδησης και ως εκ τούτου και προσωπικότητας. Γι’ αυτό το χέρι του ψηφίζει με άνεση Χρυσή Αυγή.

5. Συμβιβασμένος διά βίου μέσα σε σφάλματα και αυταπάτες, κενός και δόλιος, ταπεινώνει καθετί στο πέρασμά του. Ετσι καταντά μια ανεξέλεγκτη μηχανή που το μόνο που μπορεί να κάνει είναι να μας ισοπεδώνει. Από τη μηχανή αυτή διασύρθηκαν γενιές ολόκληρες, αγώνες, κυρίως η ιστορία μας.

6. Η υποκρισία είναι ο τρόπος ζωής, η καθημερινή άσκηση του μικροαστού, που ανθίζει κυρίως σε εποχές λανθάνοντος φασισμού, όπως οι δικές μας σήμερα.

7. Ο μικροαστισμός θα έπρεπε να αντιμετωπιστεί ως η μεταδοτική θανατηφόρα ασθένεια της εποχής. Μόνο με την πανούκλα και τη χολέρα μπορεί να συγκριθεί. Θα έπρεπε σε κάθε γειτονιά να βάζουν σε καραντίνα όλους τους μικροαστούς ακροδεξιούς χρυσαυγίτες που επιθυμούν διακαώς να μας κολλήσουν την επάρατη νόσο.

8. Ο ιερέας των μικροαστών μιλάει με το στόμα του Χριστού τη στιγμή που μοιράζει φίδια. Σήμερα, εξαιτίας των χρυσαυγιτών, ο ιερέας είναι στη μόδα. Αυτό ακριβώς χρειαζόταν ο μικροαστός: Μια ψευτοθρησκεία που θα τον πείσει ότι έτσι μόνο θα φτάσει στον θεό – όχι μέσα από προσευχές, αλλά από αγριότητες.

9. Είναι γνωστή η χαρά των μικροαστών: Απολαμβάνουν να διασύρονται δημοσίως όλοι ανεξαιρέτως. Οταν οι χρυσαυγίτες εγκαινίασαν την τηλεοπτική ασχημοσύνη τους εναντίον των γυναικών, οι απανταχού μικροαστοί ένιωσαν πως ήρθε η ώρα τους. Ο ρόλος τους είναι να εκπληρώνουν τις επιθυμίες των χρυσαυγιτών. Εχουν αποφασίσει πως μόνο αυτοί δικαιούνται να ζουν εδώ και επιθυμούν να βασιλεύσουν πάνω μας.

10. Ρητός και κατηγορηματικός. Αν δεν καταστρέψουμε τον μικροαστισμό μέσα στην έδρα του, θα συνεχίσουμε να είμαστε φαντασιόπληκτοι και θα τρεφόμαστε από τις αυταπάτες μας. Πρέπει ν’ αφήσουμε κατά μέρος τις βαθυστόχαστες αναλύσεις γύρω απ’ αυτό το φαινόμενο, γιατί δεν αξίζει να βάζουμε σε δοκιμασία τον ανθρωπισμό μας. Χρειάζεται δράση ενιαία και αδιαίρετη με σκοπό τη μόνιμη υπονόμευση του μικροαστισμού σε όλες του τις εκφάνσεις. Δεν υπάρχει άλλος τρόπος. Κάθε πολίτης να γίνει λαγωνικό στο χώρο του – γιατί δεν υπάρχει χώρος που να μην έχει προσβληθεί απ’ αυτό τον ιό. Δεν πρόκειται για παρεξήγηση που μπορεί κάποτε να λυθεί. Πρέπει ν’ αξιοποιήσουμε το μίσος μας με τον πιο δραστικό τρόπο, να τον κάνουμε κανόνα. Από τον κανόνα δεν εξαιρούνται οι ευσεβιστές, οι διανοούμενοι που είναι εξαρτημένοι από το κράτος και οι λεγόμενοι σιωπηλοί άνθρωποι που καταπίνουν τα πάντα αρκεί να ζήσουν.

11. Ο μορφωμένος πίθηκος είναι το σύμβολο των σύγχρονων μικροαστών. Παραμυθιάζονται, οι ηλίθιοι, ότι αποτελούν δυναστεία, αρνούμενοι κάθε ιστορικότητα, και δεν καταλαβαίνουν πως η επιτυχία τους είναι πρόσκαιρη και οφείλεται σε μια σειρά τυχαία γεγονότα. Είμαι σίγουρος πως οι μικροαστοί και οι χρυσαυγίτες προέρχονται από νομαδικά φύλλα, γι’ αυτό και εκστασιάζονται με τις έννοιες του καθαρού αίματος και της ανώτερης φυλής.

Posted in Κακουλιδης Γιώργος | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

Φτηνή ματαιοδοξία

Posted by redship στο 1 Απριλίου , 2014

 

 

 

1. Ο Τσίπρας μεταμορφώθηκε σε φανατικό υπέρμαχο της Ευρώπης δίχως ίχνος ντροπής για όσα έλεγε πριν. Προσχώρησε στη μοναδική οδό της Ευρώπης, που κατοικεί μακριά από τη λογική και αποκρυσταλλώνει τα βάσανά μας σε γεωμετρικά ψέματα. Με πυρετική εμμονή ηθοποιού σε πρεμιέρα, παλεύει μ’ έναν φτωχό μονόλογο να γίνει πρόεδρος στην Ευρώπη, παραβλέποντας το οδυνηρό θέμα της σχέσης των Ευρωπαίων μαζί μας. Τώρα πια ειδήμων, ελίσσεται μέσα στους εταίρους σαν αξιοσέβαστος μεσίτης. Η ιδανική κατάληξη θα ήταν να μεταφράσει την εικόνα του «ακατέργαστου» Ελληνα στους ξένους και να τους πείσει πως ο Ελληνας είναι πιο κοντά τους απ’ όσο μπορούν να φανταστούν. Πιστεύει ότι μπορεί μέσα στο παιχνίδι του να μας κινήσει τηλεπαθητικά, όπως οι μάγοι, μέσα στην ευρωπαϊκή αποθήκη. Η απλοϊκότητά του καθρεφτίζεται και στο ΣΥΡΙΖΑ, που είναι γεμάτος ασάφειες και παραπλανήσεις, χωρίς να έχει καταφέρει, παρά την επαναστατική του φρασεολογία, καμία αξιομνημόνευτη παρέμβαση στην πολιτική σκηνή.
2. Ηταν ζήτημα χρόνου ο Τσίπρας να εξηγηθεί στους Ευρωπαίους για τις «ανοησίες» που παλαιότερα έλεγε εναντίον τους. Παραιτημένος από την ιδέα της αναμέτρησης που κάποτε τον είχαν παρασύρει οι σύντροφοί του, τώρα με ύφος ρεμβατικής λαγνείας μασάει το μέλλον του μέσα στην Ενωση. Το πρόσωπό του θα είναι η σφραγίδα των Ευρωπαίων στα διαβατήριά μας.
3. Ο Τσίπρας, μετατοπίζοντας το βάρος του στο εξωτερικό, μπορεί να μένει μακριά από την πραγματικότητα και την ψυχολογία της Ελλάδας. Δεν θ’ αργήσει να πιστέψει πως η πτώση μας είναι ένα απλό θεώρημα που βασίζεται στην ανικανότητα των Ελλήνων να καταλάβουν τους φωστήρες του ΣΥΡΙΖΑ. Η καθολική αδιαφορία του παραιτημένου κόσμου τον αφήνει εξίσου αδιάφορο, αφού ο ίδιος έχει στραφεί σε άλλα, ευρισκόμενος πλέον στο κέντρο των πειραματισμών που συντελούνται στην Ευρώπη με πρωτοβουλία του φιλελεύθερου παραλογισμού. Μιμούμενος τον επαναστάτη, γίνεται αρεστός, χάρη στο ευγενικό χιούμορ κυρίως των Γάλλων εταίρων, που προσδοκούν από αυτόν ηρεμία και ένα ενθαρρυντικό χαμόγελο για τα σχέδια που χαράσσουν πίσω από την πλάτη μας. Γι’ αυτό και του επέτρεψαν την είσοδο στον κόσμο τους. Ο Τσίπρας έχει στα χέρια του το σχεδιάγραμμα του καραβιού ΕΛΛΑΣ μαζί με προσπέκτους και εντυπωσιακά σχέδια και σχεδίες για εμάς που βουλιάζουμε. Η ματαιοδοξία του είναι φτηνή και σκουριασμένη.
4. Ο Τσίπρας είναι μια χαμένη υπόθεση. Η φιλαρέσκειά του δεν είναι παρά ένα σημάδι υποταγής, σημείο των Αριστερών. Τα φαντάσματα του παρελθόντος έπρεπε να εξαφανιστούν. Οπως είπε ο σοφός: «Οποιος ξορκίζει το παρελθόν του θάβει και το μέλλον του». Δεν μπορεί ο ίδιος να συνεχίσει τα καθήκοντά του στην Ελλάδα και σοφά έπραξε και συμπεριφέρθηκε σαν τον τελευταίο λιποτάκτη: Ο καιροσκοπισμός και η διγλωσσία στο κίνημα πάντοτε έσπαγε πάνω στο πρακτικό ένστικτο, που ζωντανεύει όταν υπάρχει επείγουσα ανάγκη. Η αυστηρότητα απέναντι στο ΣΥΡΙΖΑ σε ό,τι αφορά τα δικά μας τη θεωρώ δεδομένη, αλλιώς παραβλέπουμε τα σημάδια που φροντίζει χωρίς σύνεση να επιδεικνύει.
5. Η έλλειψη ταυτότητας και η συμμόρφωση με τις συμβουλές των τεχνικών της εξουσίας να εμφανίζεται διαρκώς διαφορετικός ήταν τα στοιχεία που εκτίμησαν οι Ευρωπαίοι στον Τσίπρα. Τον θεωρούν δικό τους, υποστηρικτή της Ευρωπαϊκής Ενωσης, και ο ίδιος δεν κρατά το στόμα του κλειστό και βρίσκει το θράσος και το κουράγιο – που δεν είχε σε προγενέστερο στάδιο – να συνδέει τη μοίρα μας με αυτήν της Ευρώπης.

Του
Γιώργου ΚΑΚΟΥΛΙΔΗ

Posted in Κακουλιδης Γιώργος | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

Ο χαμαιλέοντας του νότου

Posted by redship στο 27 Οκτωβρίου , 2013

 
1.Οταν άκουσα ότι ο Τσίπρας ενδέχεται να κατέβει υποψήφιος του Κόμματος της Ευρωπαϊκής Αριστεράς για την προεδρία της Κομισιόν, δεν έπεσα σε βαθιά περισυλλογή ούτε επιδόθηκα σε απολογισμό των πράξεών του. Πιστεύω μάλιστα ότι άργησε πολύ να παίξει το παιχνίδι των Ευρωπαίων, εξαιτίας της προσκόλλησής του στις αόριστες ιδέες μιας Αριστεράς που το μόνο που της απόμεινε είναι το κωμικό στοιχείο. Η απόφασή του, μαζί με τους εκλεκτούς συμβούλους του, να παίξει σε βάρος μας μόνο θυμηδία μου προκαλεί. Για να δώσει έμφαση στο γεγονός της προεδρίας, ανέθεσε σε ανθρώπους του κόμματός του να εξηγούν στο πανελλήνιο τα οφέλη από αυτήν την προεδρία. Ο πρόεδρος του Σύριζα αποφάσισε να βρεθεί στην κορυφή μιας ιεραρχίας η οποία -το ξέρει ο ίδιος καλύτερα απ’ όλους- καταστρέφει τον τόπο μας.
2.Ο Τσίπρας κατάφερε να μη συνομιλεί με κανέναν. Μάταια τα απολειφάδια των Αριστεριστών από τον Λαφαζάνη μέχρι τον Μηλιό «μικραίνουν» και «μεγαλώνουν» δίπλα του, πιστεύοντας ότι οι επιρροές τους είναι εμφανείς πάνω του. Ματαιοπονούν. Μια αλυσίδα τυχαίων γεγονότων φροντίζει και τροφοδοτεί τον χαμαιλέοντα πρόεδρο. Ετσι ο Σύριζα μπορεί να ισχυρίζεται ότι βρίσκεται ακόμη υπό διωγμόν, καλώντας τους ψηφοφόρους του να επιδείξουν την ηρωική τους πλευρά. Ο ηρωισμός αυτός είναι απαραίτητος μέχρι το πλήρωμα του χρόνου να δώσει μορφή στον Τσίπρα και να τον αναγκάσει να παραλείψει ολόκληρα χορεία από τους λόγους του περί καταστροφής του μνημονίου. Αλλοι τρόποι «καταστροφής» θα επινοηθούν και όλα θα γίνουν απλά και πατροπαράδοτα σαν μια συνομιλία ανάμεσα σε παρέες που τους αρέσει να βασανίζουν τα αυτονόητα και κάθε ιδέα περί πολεμικής ή περί του περίφημου ανέμου ανατροπής θα γίνεται παραμύθι για τα εγγόνια τους.
3.Τη μέθη που προσφέρει η ματαιοδοξία του Τσίπρα σχετικά με την προεδρία της Κομισιόν τη θεωρώ συστατικό στ
οιχείο της περιπέτειάς του: παρά την έντονη παρουσία του, δεν υπάρχει καμία πολιτική σκέψη. Οποιος ορέγεται δύναμη σπρώχνει το κέντρο βάρους του προς την εξουσία εκείνη που δεν ελέγχεται, όπως ακριβώς συμβαίνει με την Κομισιόν. Βέβαια, ανάξιο λόγου ότι ο Τσίπρας παρουσιάζει την επιθυμία του ως αναγκαιότητα, όπως και η υπερεκτίμηση που τρέφει για τον εαυτό του, αλλά αυτό αφορά τον Σύριζα εφ’ όλης της ύλης. Ο Σύριζα στις μέρες μας εγκαινίασε τη γραμματεία της παραπλάνησης, για την οποία μπορεί να καυχιέται ότι έχει επιρροή μεγάλη.
4.Ο Τσίπρας, γνωρίζοντας πόσο καθυστερημένα ζητά πάντα ο ελληνικός λαός να υπερασπιστεί τον εαυτό του από κάθε λογής χαμαιλέοντες, καλά έπραξε και βιάστηκε να θέσει υποψηφιότητα. Οι μηχανισμοί της Κομισιόν θα αναγνωρίσουν αμέσως έναν χαμαιλέοντα του νότου που κατάφερε, μέσα στον παραλογισμό που σαρώνει την πατρίδα του, να ελίσσεται στο κίνημα και να οργανώνει με επιμέλεια την αναρρίχησή του. Παρατηρώντας τα γεγονότα, γνωρίζουμε πως, όσο περνά από το χέρι της Κομισιόν, η ζωή μας θα γίνεται ολοένα και χειρότερη. Οσο για την καθημερινότητα, που δεν έπαψε στιγμή να μας κακοποιεί και εξαιτίας της εδώ πατάμε κι εκεί βρισκόμαστε, ένα ένστικτο που μόνο το πεζοδρόμιο γνωρίζει μάς ψιθυρίζει πως το μέλλον του κάθε Τσίπρα είναι το τραύλισμα.

Posted in Κακουλιδης Γιώργος | Με ετικέτα: | Leave a Comment »

Βαρεμένη Πυθία

Posted by redship στο 13 Οκτωβρίου , 2013

 
1. Η θεωρία των άκρων γεννήθηκε στο κεφάλι του μακαρίτη Αβέρωφ από τις πρώτες κιόλας ώρες της Μεταπολίτευσης. Δεν είναι τυχαίο ότι ο καλύτερος μαθητής του, ο Αντώνης Σαμαράς, προσπαθεί με πλάγιο τρόπο, όποτε μπορεί, να την επικαλείται. Ετσι είναι. Οταν κάποιος έχει μπροστά του ατέλειωτα μνημόνια, αναγκάζεται συχνά να καταφεύγει στα λόγια του μέντορά του. Δεν πρόκειται όμως για θεωρία, αλλά για όνειρο άπιαστο, που φαντασιώνεται κάθε δεξιά κυβέρνηση. Το να χρησιμοποιείς όμως αυτή τη θεωρία για να χτυπήσεις ως αντισυνταγματάρχης τις συλλήψεις των χρυσαυγιτών, αυτό είναι επικίνδυνο.
2. Η κυρίαρχη δημοσιογραφία που αποτελείται από ακέραιους και ευαίσθητους ανθρώπους ανακάλυψε με πόνο τρύπες στο κέντημα του εισαγγελέα, το οποίο έδεσε τους χρυσαυγίτες. Επιθυμούν, και στην περίπτωση της Χρυσής Αυγής, να τηρηθεί το Σύνταγμα με το νι και με το σίγμα και ν’ αποδοθεί δικαιοσύνη. Και έχουν δίκιο. Μ’ ένα τέτοιο νι και σίγμα οι χρυσαυγίτες έστησαν, παρέσυραν και δολοφόνησαν τον Παύλο Φύσσα. Οσο για τον ξυλοδαρμό στο Πέραμα, η τύχη φρόντισε να μην έχουμε νεκρό από την ομάδα συντρόφων του ΠΑΜΕ. Αυτά τα λίγα διαδραματίστηκαν μέσα σ’ ένα μήνα. Αν τα τάγματα εφόδου μπορούν ν’ αντιμετωπιστούν με άρθρα του Συντάγματος, τότε το πολιτικό άρλεκιν που με περισσή φροντίδα μας χάριζαν τόσο καιρό σε συνέχειες οι δημοσιογράφοι επαληθεύεται. Σε αντίθετη περίπτωση, συστήνω να το διαβάζουν στα νεκροταφεία, γιατί δεν έχω συναντήσει ζωντανό άνθρωπο που να τα έχει τετρακόσια και να τον αφορά. Πώς μπορούμε μετά το Αουσβιτς να παραμιλάμε περί δικαιωμάτων των νεοναζί; Θα έπρεπε και μόνο στην εμφάνισή τους να θέτουμε σε λειτουργία την πανουργία μας για να εξαφανιστούν.
3. Φοβήθηκαν την αυτοδικία από την πλευρά των θυμάτων, αυτός είναι ο λόγος που αποφάσισαν να δράσουν. Ο «κλαυθμός και ο βρυγμός των οδόντων» στα στέκια των μεταναστών δεν θ’ αργούσε να λάβει το σχήμα μιας τρομερής χειρονομίας δίχως προηγούμενο. Φοβήθηκαν και την εικόνα τους στο εξωτερικό και έσπευσαν να στείλουν τον Σαμαρά στην Αμερική, να παραμιλάει δεξιά και αριστερά σαν μια βαρεμένη Πυθία που δεν μασάει τα γνωστά φύλλα για να πει το χρησμό αλλά τα λόγια της.
4. Ο Δένδιας κατάφερε να κερδίσει τον οίκτο μας, γιατί τώρα στα γεράματα ανακάλυψε τι εστί συστηματική έρευνα. Αν και ακόμα συναντά αντιστάσεις από τα λαγωνικά του, που είναι γνωστά για το ρηχό και στείρο πνεύμα τους. Κάθε βράδυ οι μπάτσοι του, πριν αναλάβουν υπηρεσία, διασκέδαζαν στο ανοιχτό θέατρο της Χρυσής Αυγής. Το σόου περιλάμβανε ξυλοδαρμούς ημεδαπών και αλλοδαπών – μέχρι και Πακιστανούς πέταξαν στη θάλασσα οι χρυσαυγίτες. Η αγγλοσαξονική παιδεία του κάνει τον Δένδια να πιστεύει πως θ’ ανακαλύψει τον μυστικό δεσμό μεταξύ των χρυσαυγιτών και των μπάτσων του. Αυτό και μόνο αποδεικνύει ότι ο Δένδιας έχει περάσει στη μεταφυσική. Ας σταματήσει να επιμένει με σθένος ότι σ’ εκείνον οφείλουμε την ιστορία της αποκάλυψης των δραστηριοτήτων των νεοναζί. Σύμφωνα με τη σημερινή κατάσταση, οι περιπτώσεις βίας που έρχονται στο φως είναι τόσο πολλές, που καθιστούν τον ισχυρισμό του χονδροειδή απρέπεια.

 

Posted in Κακουλιδης Γιώργος | Με ετικέτα: | Leave a Comment »