καράβι κόκκινο

τα μαύρα τα μαλλιά μας και αν ασπρίσαν δεν μας τρομάζει η βαρυχειμωνιά

  • Ε, το λοιπόν, ο,τι και να είναι τ’ άστρα, εγώ τη γλώσσα μου τους βγάζω. Για μένα, το λοιπόν, το πιο εκπληκτικό, πιο επιβλητικό, πιο μυστηριακό και πιο μεγάλο, είναι ένας άνθρωπος που τον μποδίζουν να βαδίζει. Είναι ένας άνθρωπος που τον αλυσοδένουνε

  • Γιάννης Ρίτσος

    Να με θυμόσαστε - είπε. Χιλιάδες χιλιόμετρα περπάτησα χωρίς ψωμί, χωρίς νερό, πάνω σε πέτρες κι αγκάθια, για να φέρω ψωμί και νερό και τριαντάφυλλα. την ομορφιά ποτές μου δεν την πρόδωσα. Όλο το βιος μου το μοίρασα δίκαια. Μερτικό εγώ δεν κράτησα. Πάμπτωχος. Μ' ένα κρινάκι του αγρού τις πιο άγριες νύχτες μας φώτισα. Να με θυμάστε.

  • κώστας βάρναλης

    Δε λυπάμαι τα γηρατειά που φεύγουν - τα μωράκια που έρχονται άθελά τους να ζήσουν σκλάβοι, να πεθάνουν σκλάβοι, σ' έναν κόσμο ελεύθερων αφεντάδων. Θα τους μαθαίνουν: η σκλαβιά τους χρέος εθνικόν και σοφία του Πανάγαθου!... Πότε θ' αναστηθούν οι σκοτωμένοι; ΚΩΣΤΑ ΒΑΡΝΑΛΗΣ 20.10.1973

  • ------------------------------- Την πόρτα αν δεν ανοίγει, τη σπαν, σας είπα. Τι στέκεστε, τι γέρνετε σκυφτοί; Λαέ σκλάβε, δειλέ, ανανιώσου, χτύπα! Και κέρδισε μονάχος το ψωμί -------------------------------- -------------------------------- ''Aν το δίκιο θες, καλέ μου, με το δίκιο του πολέμου θα το βρής. Όπου ποθεί λευτεριά, παίρνει σπαθί''
  • κομαντάντε Μάρκος

  • «Ο Μάρκος είναι γκέι στο Σαν Φρανσίσκο, μαύρος στη Νότια Αφρική, ασιάτης στην Ευρώπη, αναρχικός στην Ισπανία, Παλαιστίνιος στο Ισραήλ, γύφτος στην Πολωνία, ειρηνιστής στη Βοσνία, Εβραίος στη Γερμανία, μια γυναίκα μόνη στο Μετρό τα ξημερώματα, με άλλα λόγια ο Κομαντάτε Μάρκος είμαστε εμείς, το πρόσωπο του κάθε καταπιεσμένου ανθρώπου πάνω στον πλανήτη»
  • μπερτολντ μπρεχτ

    Δεν είμαι άδικος, μα ούτε και τολμηρός και να που σήμερα μου δείξανε τον κόσμο τους μόνο το ματωμένο δάκτυλό τους είδα μπρος και είπα ευθύς: “μ’αρέσει ο νόμος τους” Τον κόσμο αντίκρυσα μέσ’απ’ τα ρόπαλά τους Στάθηκα κι είδα, ολημερίς με προσοχή. Είδα χασάπηδες που ήταν ξεφτέρια στη δουλειά τους. και σαν με ρώτησαν “σε διασκεδάζει;” είπα “πολύ”! Κι από την ώρα εκείνη, λέω “ναι” σε όλα, κάλλιο δειλός, παρά νεκρός να μείνω. Για να μη με τυλίξουνε σε καμιά κόλλα, ό,τι κανένας δεν εγκρίνει το εγκρίνω Φονιάδες είδα, κι είδα πλήθος θύματα, μου λείπει θάρρος, μα όχι και συμπόνια Και φώναξα, βλέποντας τόσα μνήματα: “καλά τους κάνουν -για του έθνους την ομόνοια!” Να φτάνουν είδα δολοφόνων στρατιές κι ήθελα να φωνάξω “σταματήστε!” Μα ξέροντας πως κρυφοκοίταζε ο χαφιές, μ’άκουσα να φωνάζω: “Ζήτω!Προχωρήστε!” Δε μου αρέσει η φτήνια και η κακομοιριά Γι’αυτό κι έχει στερέψει η έμπνευσή μου. Αλλά στου βρώμικού σας κόσμου τη βρωμιά ταιριάζει, βέβαια-το ξέρω-κι η έγκρισή μου

  • Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας

    Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας κι αφήνει άλλους ν' αγωνιστούν για τη υπόθεσή του πρέπει προετοιμασμένος να ' ναι : γιατί όποιος δεν έχει τον αγώνα μοιραστεί Θα μοιραστεί την ήττα . Ούτε μια φορά δεν αποφεύγει τον αγώνα αυτός που θέλει τον αγώνα ν' αποφύγει : γιατί θ' αγωνιστεί για την υπόθεση του εχτρού όποιος για τη δικιά του υπόθεση δεν έχει αγωνιστεί .
  • εγκώμιο στον κομμουνισμό – μπέρτολτ μπρέχτ

    Είναι λογικός, καθένας τον καταλαβαίνει. Ειν' εύκολος. Μια και δεν είσαι εκμεταλλευτής, μπορείς να τον συλλάβεις. Είναι καλός για σένα, μάθαινε γι' αυτόν. Οι ηλίθιοι ηλίθιο τον αποκαλούνε, και οι βρωμεροί τον λένε βρωμερό. Αυτός είναι ενάντια στη βρωμιά και την ηλιθιότητα. Οι εκμεταλλευτές έγκλημα τον ονοματίζουν. Αλλά εμείς ξέρουμε: Είναι το τέλος κάθε εγκλήματος. Δεν είναι παραφροσύνη, μα Το τέλος της παραφροσύνης. Δεν είναι χάος Μα η τάξη. Είναι το απλό Που είναι δύσκολο να γίνει.
  • οι δικαστές

    Να οι κύριοι δικαστές τους λέμε οι καταπιεστές πως δίκαιο είναι τον λαό τι συμφέρει μα αυτοί δεν ξέρουν ποιο είναι αυτό κι έτσι δικάζουν στο σωρό μέχρι να βάλουν το λαό ολόκληρο στο χέρι
  • ———–

    Εχουνε νομικά βιβλία και διατάγματα Εχουνε φυλακές και οχυρώσεις Εχουνε δεσμοφύλακες και δικαστές Που παίρνουνε πολλά λεφτά κι έτοιμοι για όλα είναι. Μπ. Μπρεχτ
  • ———————

    "Όταν ήρθαν να πάρουν τους Εβραίους, δεν διαμαρτυρήθηκα, γιατί δεν ήμουν Εβραίος. Όταν ήρθαν για τους κομμουνιστές δεν φώναξα, γιατί δεν ήμουν κομμουνιστής. Όταν κατεδίωξαν τους τσιγγάνους, ούτε τότε φώναξα, γιατί δεν ήμουν τσιγγάνος. Όταν ο Χίτλερ φυλάκιζε ομοφυλόφιλους δεν αντέδρασα γιατί δεν ήμουν ομοφυλόφιλος Όταν έκλεισαν το στόμα των Ρωμαιοκαθολικών που αντιτάσσονταν στο φασισμό, δεν έκανα τίποτα γιατί δεν ήμουν καθολικός. Μετά ήρθαν να συλλάβουν εμένα, αλλά δεν υπήρχε πια κανείς να αντισταθεί μαζί μου"
  • ========================

    Λες: Πολύ καιρό αγωνίστηκες. Δεν μπορείς άλλο πια ν’ αγωνιστείς. Άκου λοιπόν: Είτε φταις είτε όχι: Σαν δε μπορείς άλλο να παλέψεις, θα πεθάνεις. Λες: Πολύ καιρό έλπιζες. Δεν μπορείς άλλο πια να ελπίσεις. Έλπιζες τi; Πως ο αγώνας θαν’ εύκολος; Δεν είν’ έτσι. Η θέση μας είναι χειρότερη απ’ όσο νόμιζες. Είναι τέτοια που: Αν δεν καταφέρουμε το αδύνατο Δεν έχουμε ελπίδα. Αν δεν κάνουμε αυτό που κανείς δεν μπορεί να μας ζητήσει Θα χαθούμε. Οι εχθροί μας περιμένουν να κουραστούμε. Όταν ο αγώνας είναι στην πιο σκληρή καμπή του. Οι αγωνιστές έχουν την πιο μεγάλη κούραση. Οι κουρασμένοι, χάνουν τη μάχη.
  • Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους

    Αυτοί που βρίσκονται ψηλά θεωρούν ταπεινό να μιλάς για το φαΐ. Ο λόγος; έχουνε κιόλας φάει. Αν δε νοιαστούν οι ταπεινοί γι' αυτό που είναι ταπεινό ποτέ δεν θα υψωθούν. Αυτοί που αρπάνε το φαϊ απ’ το τραπέζι κηρύχνουν τη λιτότητα. Αυτοί που παίρνουν όλα τα δοσίματα ζητάν θυσίες. Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους για τις μεγάλες εποχές που θά 'ρθουν.
  • che

    Πιστεύω στην ένοπλη πάλη σαν μοναδική λύση για τους λαούς που αγωνίζονται για την απελευθέρωσή τους και είμαι συνεπής με τις πεποιθήσεις μου. Πολλοί θα με πουν τυχοδιώκτη και είμαι, μόνο που είμαι άλλου είδους τυχοδιώκτης, ένας από εκείνους που προβάλλουν τα στήθη τους για να αποδείξουν τις αλήθειες τους.

  • Αξίζει για ένα όνειρο να ζεις, κι ας είναι η φωτιά του να σε κάψει
  • pablo neruda

    όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας, επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές, όποιος δεν αλλάζει περπατησιά, όποιος δεν διακινδυνεύει και δεν αλλάζει χρώμα στα ρούχα του, όποιος δεν μιλεί σε όποιον δεν γνωρίζει. όποιος αποφεύγει ένα πάθος, όποιος δεν είναι ευτυχισμένος στη δουλειά του, όποιος δεν διακινδυνεύει τη βεβαιότητα για την αβεβαιότητα για να κυνηγήσει ένα όνειρο, όποιος δεν επιτρέπει στον εαυτό του τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του να αποφύγει τις εχέφρονες συμβουλές. όποιος δεν ταξιδεύει, όποιος δεν διαβάζει, όποιος δεν ακούει μουσική, όποιος δεν βρίσκει σαγήνη στον εαυτό του όποιος καταστρέφει τον έρωτά του, όποιος δεν επιτρέπει να τον βοηθήσουν, όποιος περνάει τις μέρες του παραπονούμενος για τη τύχη του ή για την ασταμάτητη βροχή. όποιος εγκαταλείπει μια ιδέα του πριν την αρχίσει, όποιος δεν ρωτά για πράγματα που δεν γνωρίζει. Αποφεύγουμε τον θάνατο σε μικρές δόσεις, όταν θυμόμαστε πάντοτε ότι για να είσαι ζωντανός χρειάζεται μια προσπάθεια πολύ μεγαλύτερη από το απλό γεγονός της αναπνοής. Μόνο η ένθερμη υπομονή θα οδηγήσει στην επίτευξη μιας λαμπρής ευτυχίας.

  • από το Canto general

    Μπορεί να κόψουν όλα τα λουλούδια, αλλά δεν θα γίνουν ποτέ αφέντες της Άνοιξης
  • κ. καβάφης

    Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις
  • κωστής παλαμάς

    Και τους τρέμουνε των κάμπων οι κιοτήδες και μ’ ονόματα τους κράζουν πονηρά κλέφτες κι απελάτες και προδότες. Τους μισούν οι βασιλιάδες κι όλοι οι τύραννοι κι είναι μέσα στους σκυφτούς τα παλληκάρια κι είναι μες στους κοιμισμένους οι στρατιώτες…” Κ . Παλαμάς στο Δωδεκάλογο του Γύφτου.
  • διαμοιρασμός του blog

    Bookmark and Share
  • διαχείριση

  • on line επισκέπτες

  • ημερολόγιο άρθρων

    Απρίλιος 2017
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Οκτ.    
     12
    3456789
    10111213141516
    17181920212223
    24252627282930
  • Εγγραφή

Archive for the ‘ημεροδρόμος ριζοσπάστη’ Category

«Σοσιαλισμός των ηλιθίων» ή «πρόθυμοι των σφαγείων»;

Posted by redship στο 4 Σεπτεμβρίου , 2013

 

Γράφει  ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

 

 

«Πάντα πίστευα ότι ο αντιαμερικανισμός είναι ο σοσιαλισμός των ηλιθίων».

Το έγραψε χτες στα «Νέα» ο κ. Πρετεντέρης. Ο οποίος είναι τόσο ταραγμένος με τα τεκταινόμενα στη Συρία, που λίγο απέχει να ζητήσει να καταταγεί στα βομβαρδιστικά του Ομπάμα για να σώσει το συριακό λαό…

Ο κ. Πρετεντέρης είναι ο ίδιος που, για λογαριασμό της τάξης (τι μπανάλ λέξη!) που σώζει τους λαούς βομβαρδίζοντάς τους, έγραφε λίγο παλιότερα ότι όσοι Ελληνες διαμαρτύρονταν εναντίον του Κλίντον και κατά της επέμβασης στη Γιουγκοσλαβία ήταν «Δέκα Καραγκιόζηδες και πενήντα σαλεμένοι» («Βήμα», 11/11/1999).

Σήμερα, είναι πιο ευγενικός. Περιορίζεται να ειρωνευτεί όσους αντιτίθενται στην επέμβαση στη Συρία, τους οποίους και αποκαλεί – επιστρατεύοντας το ακαταμάχητο (φιλοατλαντικό) φλέγμα του – «ευαίσθητες ψυχές»…

Ο κ. Πρετεντέρης, λοιπόν, βγάζει στη φόρα τα άπλυτα των «ευαίσθητων ψυχών» που νομίζουν, οι αφελείς, ότι θα τον κοροϊδέψουν. Αλλά εκείνος ξέρει: Η στάση τους εναντίον του πολέμου είναι μια επιτηδευμένη υποκρισία των «ευαίσθητων ψυχών». Οι υποκριτές – «ευαίσθητες ψυχές» θέλουν να κρύψουν από τον κ. Πρετεντέρη (πράγμα αδύνατο) ότι στην πραγματικότητα έχουν «υιοθετήσει όλα τα καθάρματα της οικουμένης από τον Μιλόσεβιτς και τον Καντάφι ως τον Σαντάμ, τον Μπιν Λάντεν και τώρα τον Ασαντ». Και μάλιστα «με το αζημίωτο» (!), όπως υποθέτει ο κ. Πρετεντέρης…

Παρεμπιπτόντως: Ο κ. Πρετεντέρης είναι αυτός που, όταν Αμερικανοί και Ευρωπαίοι έσφαζαν στο Κοσσυφοπέδιο, διαμαρτυρόταν για τις αντιπολεμικές διαδηλώσεις στην Ελλάδα. Αναλαμβάνοντας, μάλιστα, να συνετίσει τον ελληνικό λαό, έγραφε τότε («Βήμα», 9/5/1999): «Ποιο είναι το σημαντικότερο για το λαό μας; Οτι περνούν ΝΑΤΟικά οχήματα ή ότι ο πληθωρισμός έπεσε κάτω από 3%;».

Τόσο… φραγκοδίφραγκα τα κάνει τα θέματα του πολέμου ο κ. Πρετεντέρης. Ο ίδιος που σήμερα λέει ότι οι «ευαίσθητες ψυχές» είναι ευαίσθητες «με το αζημίωτο»!

Οσο για τον όρκο του κ. Πρετεντέρη ενάντια στα «καθάρματα» είναι δοσμένος από την εποχή του διαμελισμού των Βαλκανίων. Καθότι όπως έγραφε – από τότε – «οι ΗΠΑ έχουν το καρπούζι, αυτοί έχουν και το μαχαίρι». Και επιπλέον: «Δεν είναι θέμα φιλοατλαντισμού. Είναι θέμα εθνικών συμφερόντων. Ο Σολάνα, ο Σρέντερ, ο Μπλερ, ακόμη και ο Κλίντον ή η Ολμπράιτ είναι οι καθημερινοί συνομιλητές μας. Με τον Σολάνα; Με τον Σολάνα! Αλλωστε, υπάρχουν και χειρότεροι…».

Καταλάβατε τώρα την απέχθεια του κ. Πρετεντέρη απέναντι στα «καθάρματα»;

Κατά τα λοιπά, αξίζει να κρατήσουμε τη βασική διαπίστωση του κ. Πρετεντέρη. Γι’ αυτό και θα την επαναλάβουμε: «Πάντα πίστευα ότι ο αντιαμερικανισμός είναι ο σοσιαλισμός των ηλιθίων», απεφάνθη.

Σκέψη βαθύτατα ευφυής αν τη δει κανείς από τη σκοπιά των πραιτοριανών και των «προθύμων» του ευρωατλαντισμού, σε όλη την γκάμα τους: Από τα ανά τη Γη «αμερικανάκια» που «ο φιλοαμερικανισμός τους είναι ο καπιταλισμός των ηλιθίων» μέχρι τα «διατεταγμένα τζίνια των ιμπεριαλιστικών σφαγείων».

Posted in ριζασπάστης, στον ιμπεριαλισμό καμιά υποταγή η μόνη υπερδύναμη είναι οι λαοί, Νίκος Μπογιόπουλος, ημεροδρόμος ριζοσπάστη, ιμπεριαλισμός, ιμπεριαλισμός σημαίνει χούντες και πολέμοι | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »

η εφημερίδα «Αυγή» και ο Νίκος Νικολόπουλος

Posted by redship στο 29 Νοεμβρίου , 2012

Την επόμενη φορά που η εφημερίδα «Αυγή» θα προσφέρει

τις σελίδες της για να αρθρογραφήσει ο κ. Νίκος Νικολόπουλος,

πρώην πρωτοπαλίκαρο του Σαμαρά και νυν ανεξάρτητος

βουλευτής Αχαΐας,

ας του ζητήσει να γράψει και ένα άρθρο

με τη γνώμη του για τα γεγονότα της Πάτρας το ’91,

που οδήγησαν στη δολοφονία του καθηγητή Τεμπονέρα…

 

 

από  τον ημεροδρόμο του ριζοσπάστη

Posted in ημεροδρόμος ριζοσπάστη | Με ετικέτα: , | 1 Comment »

Χρυσαυγιτισμός με … πολιτικά

Posted by redship στο 20 Σεπτεμβρίου , 2012

«…και συ πρόστυχη πένα και μολύβι

του βούρκου λιβανίζετε την μπόχα»

(Κώστας Βάρναλης)

 

Οσα ακολουθούν δημοσιεύτηκαν την περασμένη Κυριακή στην εφημερίδα «Καθημερινή», σε άρθρο υπό τον τίτλο

«Η ευκαιρία της Χρυσής Αυγής για τη δημοκρατία»

και φέρουν την υπογραφή του Στ. Κασιμάτη.

Αντιγράφουμε:

«Οσοι πιστεύουμε στην δημοκρατία οφείλουμε ένα μεγάλο «ευχαριστώ» στην Χρυσή Αυγή – και σοβαρολογώ απολύτως. Της το οφείλουμε για την ευκαιρία που μας προσφέρει -και μάλιστα την ώρα που την έχουμε μεγαλύτερη ανάγκη- ώστε να διορθώσουμε λάθη δεκαετιών και να κάνουμε μια νέα αρχή στην πολιτική ζωή. Είναι η ευκαιρία που δίνεται στη νομιμότητα να αναμετρηθεί, επιτέλους, με την οιονεί νομιμοποιημένη βία της Αριστεράς: αυτό το καρκίνωμα της Μεταπολίτευσης (…). Ανεχόμαστε στελέχη ή ακόμη και βουλευτές του ΚΚΕ ή του ΣΥΡΙΖΑ να υπερασπίζονται καταλήψεις πανεπιστημιακών κτιρίων από λαθρομετανάστες, να εμποδίζουν τη λειτουργία επιχειρήσεων που υφίστανται νομίμως (π.χ., το χρυσωρυχείο στην Χαλκιδική), να επιβάλουν με το ξύλο την υποχρέωση της απεργίας σε ανθρώπους που θέλουν να δουλέψουν (…). Και αν ως τώρα ήταν ο φόβος που συγκρατούσε τους πολιτικούς, ας είναι καλά τα «λεβεντόπαιδα με τις μαύρες μπλούζες» και τα καμώματά τους, που δίνουν την ευκαιρία στον αστικό πολιτικό κόσμο να υπερβεί το δέος της εξ αριστερών «ιεράς αγανακτήσεως» και να αποδείξει ότι η δημοκρατία μπορεί να υπερισχύσει εκείνων που επιβάλλουν τη βία, είτε μαύρη είτε κόκκινη (…).

Αν ο Σαμαράς εννοεί αυτά που έλεγε προεκλογικά, αν ο Βενιζέλος καταλαβαίνει ότι μόνον ως αστική σοσιαλδημοκρατία μπορεί να έχει μέλλον το ΠΑΣΟΚ και αν ο Κουβέλης πιστεύει στη διαφορά της δημοκρατικής Αριστεράς από την Αριστερά της βίας, ιδού η ευκαιρία κύριοι! Η Χρυσή Αυγή, χωρίς να το καταλαβαίνει, ανοίγει τον δρόμο για την επιβολή της νομιμότητας προς κάθε πλευρά: κουκουέδες, συριζαίους, χρυσαυγίτες – όλοι τους βλάπτουν τη δημοκρατία εξίσου. Πρόκειται για ευκαιρία, την οποία η κυβέρνηση πρέπει να αξιοποιήσει (…)».

Από τα παραπάνω είναι προφανές:

1) Οταν η αντιδραστική θεωρία περί «άκρων» και περί «μαύρης και κόκκινης βίας» αποκτά τόσο αναβαθμισμένη θέση στις σελίδες ενός παραδοσιακού οργάνου του αστικού κόσμου, όπως η «Καθημερινή»,

σημαίνει ότι η «μαυρίλα» κατέχει πλέον κεντρική θέση – με ό,τι αυτό συνεπάγεται και κυοφορεί – στο προπαγανδιστικό οπλοστάσιο του κράτους των κεφαλαιοκρατών, της λιτότητας, της καταστολής και των Μνημονίων.

2) Στην περίπτωση της «Καθημερινής» και του συντάκτη της δεν έχουμε να κάνουμε με μια λαθεμένη εκδοχή κάποιας αφηρημένης και γενικής καταδίκης της βίας, που σε άλλες περιπτώσεις θα μπορούσε να εκληφθεί και ως μια ευγενική αλλά ουτοπική ουμανιστική στάση.

Στην περίπτωση της «Καθημερινής» και του συντάκτη της, το θέμα δεν είναι να επαναλάβεις ότι, για παράδειγμα, η βία της Επανάστασης του ’21, η βία της Αντίστασης εναντίον των ναζί στην Κατοχή, η βίαιη κατάληψη των Βερσαλιών, η μάχη του Στάλινγκραντ από την πλευρά των αμυνόμενων, η αιματοβαμμένη πάλη για το 8ωρο, ήταν ιστορικά αναγκαίες και δικαιωμένες μορφές πάλης.

Εδώ – στην περίπτωση της «Καθημερινής» και του συντάκτη της – έχουμε μια «μαύρη», διεστραμμένη και χυδαία επιχείρηση διαστρέβλωσης, παραχάραξης και παραποίησης. Εχουμε, στην πιο «κίτρινη» εκδοχή της, την επιδίωξη οι λαϊκοί, μαζικοί, κοινωνικοί και πολιτικοί αγώνες που αντιτίθενται στην πολιτική της πλουτοκρατίας

(και επειδή ακριβώς αντιτίθενται στην πλουτοκρατία),

να ταυτιστούν, να συκοφαντηθούν και να εξομοιωθούν με τον ναζισμό

(τον βγαλμένο από τα πολιτικά σπλάχνα της πλουτοκρατίας),

ωσάν να έχουν ή να είχαν ποτέ οποιαδήποτε σχέση (!) με τις τραμπούκικες ναζιστικές συμμορίες της ρατσιστικής, της φυλετικής, της μισαλλόδοξης, της φασιστικής βίας και τρομοκρατίας.

3) Η προσπάθεια της «Καθημερινής» και του συντάκτη της

(σ.σ.: στο ίδιο πνεύμα κινούνται δηλώσεις που αποδίδονται στον Μητσοτάκη, άρθρα σε άλλες εφημερίδες, τοποθετήσεις στελεχών της συγκυβέρνησης κ.λπ.)

να διαχυθεί στην κοινή συνείδηση το σχήμα πως «η ναζιστική και χρυσαυγίτικη βία οφείλεται στην αριστερή και κουκουέδικη βία», δεν είναι καινούργια. Αν ξύσει κανείς τη σκουριά αυτής της πολυκαιρισμένης προστυχιάς θα θυμηθεί, για παράδειγμα, τη θεωρία της εποχής των γερμανοτσολιάδων.

Τότε που οι «Τσολάκογλου» κατηγορούσαν το ΕΑΜ, τον ΕΛΑΣ και το ΚΚΕ επειδή έκαναν Αντίσταση. Τότε που οι «Τσολάκογλου» ζητούσαν να σταματήσει η Αντίσταση, αφού, όπως έλεγαν, προκαλούσε – η Αντίσταση – τα αντίποινα των Γερμανών, δηλαδή τις θηριωδίες των ναζί. Θηριωδίες για τις οποίες, σύμφωνα με τους «Τσολάκογλου», υπεύθυνοι δεν ήταν οι Γερμανοί ναζί, αλλά το ΕΑΜ και το ΚΚΕ, επειδή έκαναν Αντίσταση…

Τέτοιου είδους κείμενα σαν το τελευταίο της «Καθημερινής» δεν αποκαλύπτουν την – έτσι κι αλλιώς – πασίγνωστη ποιότητα του συντάκτη της.

Βασικά, εκείνο που αναδεικνύουν είναι το είδος της κληρονομιάς που κουβαλάει η άρχουσα τάξη αυτής της χώρας, όπως και την κληρονομιά των εντύπων που απηχούν προνομιακά, όπως η «Καθημερινή», τα συμφέροντα της ελληνικής αστικής τάξης.

Ειδικότερα, και σε ό,τι έχει να κάνει με την κληρονομιά της «Καθημερινής», θα περιοριστούμε να υπενθυμίσουμε τι υποστήριζε η «Καθημερινή» επί εποχής Βλάχου, στις 29 Απρίλη 1941.

Δυο μέρες, λοιπόν, αφότου οι ιδεολογικοί και πολιτικοί πρόγονοι της «Χρυσής Αυγής», τα γερμανικά «Βάφεν Ες Ες», είχαν μπει στην Αθήνα,

η «Καθημερινή» έγραφε:

«Ο αθηναϊκός λαός αντιμετωπίζει τα γεγονότα με σταθεράν πεποίθησιν ότι όλα βαίνουν προς το καλύτερον, ότι λήξαντος του πολέμου, διά την Ελλάδα τουλάχιστον, ανοίγεται η περίοδος της ειρήνης και της εντός των πλαισίων της ειρήνης αυτής παραγωγικής δραστηριότητος. Η θέλησις των Ελλήνων, όπως εντός του ειρηνικού πλαισίου, το οποίο εξασφαλίζει εις αυτούς ο τερματισμός του πολέμου, αναπτύξουν όλας των τας ικανότητας και όλας των τας πρωτοβουλίας, θα δώση ασφαλώς αφορμήν διά να εκδηλωθούν όλαι εκείναι αι κεκρυμμέναι αρεταί της φυλής μας, αι οποίαι είτε εξ αδιαφορίας, είτε εξ αισθημάτων ηλαττωμένης αλληλεγγύης δεν είχον ανέλθει εις την επιφάνειαν τους τελευταίους καιρούς. Αι γερμανικαί αρχαί εμφορούμεναι από τας φιλικωτέρας των διαθέσεων απέναντι του ελληνικού πληθυσμού, τας αρετάς και τα προτερήματα του οποίου δεν ήργησαν να γνωρίσουν, θα τον συντρέξουν -περί τούτου δεν υπάρχει αμφιβολία- εις πάσαν θετικήν και οικοδομητικήν του προσπάθειαν».

Αυτά γράφονταν τότε.

Σε μια περίοδο, δηλαδή, που ο «χρυσαυγιτισμός» δεν είχε ανάγκη, όπως σήμερα, να κυκλοφορεί… με πολιτικά.

Posted in ριζασπάστης, ημεροδρόμος ριζοσπάστη | Με ετικέτα: , , | 1 Comment »

«ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ = ΧΙΤΛΕΡΙΚΟ ΤΑΓΜΑ ΕΦΟΔΟΥ»

Posted by redship στο 28 Αυγούστου , 2012

 

«Τάγματα εφόδου»,«ξιφολόγχες στα πεζοδρόμια» κι άλλα τέτοια

Ες – Εςτσίδικα ξεστόμισε προχτές ο επικεφαλής του ναζιστικού υποκόσμου.

Ο εν λόγω, τον οποίο βλέπουμε (φωτ.) εν μέσω του ταγματαλήτικου συρφετού του, αποθρασυμένος από την ασφάλεια που του παρέχει το αστικό κράτος και πλατσουρίζοντας στο βούρκο της καθεστωτικής σαπίλας που εκτρέφει το αυγό του φιδιού, μοιάζει να αισθάνεται έτοιμος να εκπληρώσει την υπόσχεση προς τον πυγμαλίωνά του, τον Χίτλερ, στη μνήμη του οποίου έγραφε (περιοδικό «Χρυσή Αυγή», Ιούλιος 1991):

«…θα συνεχίσουμε την προσπάθεια για μια αναστροφή της Ιστορίας από το μοιραίο εκείνο 1945».

*

Η ανθρωπότητα γενικά, και η Ελλάδα ειδικά, βίωσαν μέσα από ποταμούς αίματος και ανείπωτες θηριωδίες τι σημαίνουν όλα αυτά.

Οι βρικόλακες του χιτλερισμού, θέλουν να μας επιστρέψουν στην περίοδο προ της «μοιραίας» – κατ’ αυτούς – ήττας του Χίτλερ.

Δηλαδή, ομολογούν αυτό που μόλις προχτές τόνιζε η ανακοίνωση του ΚΚΕ:

«ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ = ΧΙΤΛΕΡΙΚΟ ΤΑΓΜΑ ΕΦΟΔΟΥ»

 

 

Posted in ημεροδρόμος ριζοσπάστη | Με ετικέτα: | Leave a Comment »

«Σίγουρος φρουρός»

Posted by redship στο 21 Ιουνίου , 2012

Γράφει   ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

 

«Σε μια κοινωνία που βασίζεται στην ατομική ιδιοκτησία, στην υποδούλωση των εκατομμυρίων φτωχών και εργαζομένων από μια χούφτα πλουσίων,

η κυβέρνηση δεν μπορεί παρά να είναι ο πιο πιστός φίλος και σύμμαχος των εκμεταλλευτών, ο πιο πιστός φρουρός της εξουσίας τους.

Και για να είναι σίγουρος φρουρός, δεν αρκούν στον καιρό μας τα κανόνια, οι ξιφολόγχες και ο βούρδουλας:

Πρέπει να φροντίσεις να υποβάλλεις στα θύματα της εκμετάλλευσης την ιδέα ότι η κυβέρνηση στέκεται πάνω από τις τάξεις, ότι δεν εξυπηρετεί τα συμφέροντα των ευγενών και της αστικής τάξης,

αλλά τα συμφέροντα της δικαιοσύνης, ότι φροντίζει να προστατεύει τους αδύναμους και τους φτωχούς από τους πλούσιους και τους ισχυρούς».

Λένιν, «Απαντα», τόμος 5, σελ. 75, εκδόσεις «Σύγχρονη Εποχή»

 

 

 

Και στο ερώτημα «και τώρα τι;»,

μια προσέγγιση προερχόμενη από το θησαυροφυλάκιο της φιλοσοφίας είναι και η εξής:

«Από το τίποτα

μέσω του τίποτα

στο τίποτα»

(Χέγκελ)

Posted in ημεροδρόμος ριζοσπάστη | Με ετικέτα: | 4 Σχόλια »

Λυδία λίθος

Posted by redship στο 11 Μαΐου , 2012

Γράφει   ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

 

 

H λυδία λίθος της πολιτικής πρότασης κάθε κόμματος,

σε ό,τι κι αν αναφέρεται αυτή η πρόταση, είτε η πρόταση αφορά στους μισθούς και στις συντάξεις, είτε στις εργασιακές σχέσεις, είτε η πρότασή του έχει να κάνει με την οικονομία, είτε με την εξωτερική πολιτική, είτε με τις δημοκρατικές ελευθερίες,

η λυδία λίθος, επαναλαμβάνουμε, για να κρίνουμε όχι μόνο το τι λέει, αλλά και το τι στην πραγματικότητα εννοεί το κάθε κόμμα, είτε αναφέρεται στα «μικρά» είτε στα «μεγάλα»,

είναι μία και μόνη:

Η στάση του απέναντι στην ΕΕ και στο κεφάλαιο.

Και στη στάση αυτή δεν υπάρχει «τρίτος δρόμος». Οπως δεν υπάρχει το «ολίγον έγκυος». Ισχύει ή το ένα ή το άλλο:

`Η στάση χειροκροτητή και πρόθυμου τροφοδότη αυταπατών για το ρόλο της ΕΕ ή στάση αντιπαράθεσης, καταδίκης, σύγκρουσης, διεξόδου και διαφυγής από ένα μηχανισμό στην υπηρεσία του κεφαλαίου και των μονοπωλίων.

Μάλιστα, ειδικά στις σημερινές συνθήκες,

  • σε συνθήκες τρόικας – όπου τα 2/3 της τρόικας είναι η ΕΕ (Κομισιόν και ΕΚΤ) –
  • σε συνθήκες μνημονίων και δανειακών συμβάσεων, που συντάσσονται από την ελληνική πλουτοκρατία και τους ευρωενωσιακούς εταίρους της υπό την πολεμική ιαχή του επιτροπάτου «καλό κουράγιο Ελληνες»,
  • σε συνθήκες βαθιάς καπιταλιστικής κρίσης που τόσο σε παγκόσμιο όσο και – ειδικότερα – στο ευρωπαϊκό επίπεδο σαρώνει με τη σφραγίδα των Βρυξελλών ό,τι έχει απομείνει να θυμίζει λαϊκό δικαίωμα,

το να μην αναγνωρίζεις αυτήν την αυτονόητη αλήθεια, τον καθοριστικό ρόλο, δηλαδή, της ΕΕ και το πώς το κάθε κόμμα τοποθετείται απέναντί της, συνιστά είτε πολιτική αυταπάτη είτε ξεκάθαρη πολιτική απάτη.

Συνεπώς,

το να ισχυρίζεται κάποιος ότι θα «διαπραγματευτεί», θα «συνεννοηθεί», θα «διεκδικήσει», θα επιδιώξει να επιτύχει «λύση» για τα προβλήματα επιβίωσης του λαού μέσα στο πλαίσιο και τους μηχανισμούς της ΕΕ, εκεί δηλαδή που εξυφαίνονται τα σχέδια σφαγιασμού του λαού, ο ισχυρισμός του αυτός έχει την εξής «αξία»:

Είναι σαν να λες ότι θα πάω στο ΝΑΤΟ να διαπραγματευτώ για να λειτουργεί – το ΝΑΤΟ – ως παράγοντας ειρήνης, φιλίας και συναδέλφωσης των λαών…

Είναι σαν να λες ότι θα πάω να διαπραγματευτώ στο ΔΝΤ ώστε από βαμπίρ και αιμοσταγή οργανισμό στην υπηρεσία των τοκογλύφων να το μετατρέψω – το ΔΝΤ – σε φιλόπτωχο ταμείο…

Είναι σαν να λες, τελικά, ότι θα πάω στην Ιπποκράτους και στη Συγγρού για να διαπραγματευτώ με το ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ ώστε να πάψουν – το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ – να είναι κόμματα των τραπεζιτών, των βιομηχάνων, των εργολάβων, των εφοπλιστών και της «Ζήμενς»…

Posted in ριζασπάστης, Νίκος Μπογιόπουλος, ημεροδρόμος ριζοσπάστη | Με ετικέτα: | Leave a Comment »

Ας δούμε, λοιπόν, το «πλαίσιο»…

Posted by redship στο 10 Μαΐου , 2012

Γράφει  ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

 

Κατά την παραλαβή της διερευνητικής εντολής ο κ. Τσίπρας δήλωσε:

«Η κρίση δεν αποτελεί ελληνική ιδιαιτερότητα, είναι κρίση ευρωπαϊκή και σε ευρωπαϊκό πλαίσιο πρέπει να αναζητηθεί λύση».

Ας προσπεράσουμε το γεγονός ότι ο κ. Τσίπρας προσπαθεί να παρακάμψει και να περιορίσει τον ταξικό χαρακτήρα της καπιταλιστικής κρίσης μέσα από …γεωγραφικά (και μάλιστα γεωγραφικώς ελλιπή) όρια.

Ας σταθούμε σε αυτό καθαυτό το «ευρωπαϊκό πλαίσιο» εντός του οποίου – κατά τον κ. Τσίπρα – πρέπει να αναζητηθεί η «λύση» του ελληνικού προβλήματος.

Ο χάρτης του «ευρωπαϊκού πλαισίου» περιλαμβάνει:

Την Πορτογαλία και την Ιρλανδία των μνημονίων, της εκτίναξης του δημοσίου χρέους, της ύφεσης ως αποτέλεσμα της απεινούς λιτότητας, η οποία – όπως και στην Ελλάδα – φέρνει νέα μνημόνια.

Την Ισπανία που, χωρίς μνημόνιο και χωρίς χρέος, εντούτοις βυθίζεται όλο και πιο βαθιά στην κρίση, με την οικονομική κατάρρευση να αντανακλάται στο μανιασμένο τσουνάμι της ανεργίας.

Τη Γερμανία – την κατά πολλούς «ατμομηχανή» όχι μόνο του προβλήματος, αλλά και της «λύσης» – των 16 εκατομμυρίων φτωχών και κοινωνικά αποκλεισμένων. Των 7,5 εκατομμυρίων εργαζομένων με μηνιαίο εισόδημα 400 ευρώ το μήνα. Των εκατομμυρίων εργαζομένων με τους παγωμένους μισθούς εδώ και μια δεκαετία. Και φυσικά τη Γερμανία του «αρχιτεκτονικού οικοδομήματος» εντός της ΕΕ, ενός «οικοδομήματος» που δεν μπορεί παρά να ακολουθεί τον σιδηρούν κανόνα της καπιταλιστικής ανισόμετρης ανάπτυξης. Τουτέστιν: Το μεγάλο ψάρι τρώει το μικρό. ‘Η, όπως με όρους οικονομικούς το είχε πει η κυρία Λαγκάρντ τον Οκτώβρη του 2010: «Τα πλεονάσματα της Γερμανίας είναι τα ελλείμματα της Ελλάδας».

Τη Γαλλία των επίσης 8 εκατομμυρίων φτωχών, ανέργων και κοινωνικά αποκλεισμένων, που αναζητούν καταφύγιο στα γκέτο και στις όχθες του Σηκουάνα.

Την Ολλανδία, που στην παρούσα φάση εκπροσωπεί με τον πιο καθαρό τρόπο τη βαρβαρότητα της καπιταλιστικής «ευημερίας»: Παρότι η χώρα εμφανίζει θετικούς ρυθμούς ανάπτυξης, εντούτοις οδεύει σε εκλογές με επίδικο την επιβολή λιτότητας ύψους 16 δισ. ευρώ στις πλάτες του ολλανδικού λαού.

Την Ιταλία της σύμπραξης των «αριστεροκεντροδέξιων» κομματικών παρατάξεων που με τα μέτρα λιτότητας βουλιάζουν τους εργαζόμενους στην απελπισία σε σημείο να διοργανώνονται κινητοποιήσεις διαμαρτυρίας ενάντια στο διευρυνόμενο κύμα των αυτοκτονιών των οικονομικά κατεστραμμένων Ιταλών…

Τη Βρετανία, όπου, αν και εκτός Ευρωζώνης και χωρίς την ανάγκη να βαφτίσει τη λιτότητα με τον όρο «μνημόνιο», εφαρμόζεται η πολιτική της κοινωνικής λεηλασίας, στην οποία οι ίδιοι οι φορείς της έχουν προσδώσει τον κωδικό «δάκρυα και αίμα».

Αυτό το «ευρωπαϊκό πλαίσιο», εντός του οποίου υπόσχεται τη «λύση» του ελληνικού προβλήματος ο κ. Τσίπρας, συμπληρώνεται από τον τυφώνα της πολιτικής αγριότητας εναντίον των λαών σε Σλοβενία, Ουγγαρία, Σλοβακία, Δανία, Ρουμανία και παντού.

Ας έρθουμε τώρα στην Ελλάδα για να δούμε πώς αποτυπώνεται στη ζωή του ελληνικού λαού το «ευρωπαϊκό πλαίσιο», το πλαίσιο της ΕΕ, δηλαδή, εντός του οποίου η χώρα – κατά τον κ. Τσίπρα – θα αναζητήσει τη «λύση»:

  • Η – προ μνημονίων – Ελλάδα των 3 εκατομμυρίων φτωχών και χρεοκοπημένων, όπως και η – μετά μνημονίων – Ελλάδα του 1,5 εκατομμυρίου ανέργων, είναι η ίδια Ελλάδα του ίδιου «ευρωπαϊκού πλαισίου».
  • Η Ελλάδα των αστέγων, των συσσιτίων και των υποσιτιζόμενων παιδιών στα σχολεία, είναι η Ελλάδα του «ευρωπαϊκού πλαισίου».
  • Η Ελλάδα των υψηλών ρυθμών «ανάπτυξης» με τα 77 λεπτά του ευρώ «αύξηση» στο μεροκάματο, όπως και η Ελλάδα της κρίσης με τις μειώσεις μισθών και συντάξεων, είναι η ίδια Ελλάδα του ίδιου «ευρωπαϊκού πλαισίου».
  • Η Ελλάδα των εκατοντάδων χιλιάδων λουκέτων στα μικρομάγαζα και των ενεχυροδανειστηρίων που καλούν τα λαϊκά στρώματα να βάλουν ενέχυρο από γαμήλιες βέρες μέχρι χρυσά δόντια για ένα κομμάτι ψωμί, είναι η Ελλάδα του «ευρωπαϊκού πλαισίου».
  • Η Ελλάδα της – προ μνημονίων – εκ περιτροπής «απασχολησιμότητας», όπως και η Ελλάδα της – μετά μνημονίων – εκ περιτροπής ανεργίας, είναι η Ελλάδα του ίδιου «ευρωπαϊκού πλαισίου».
  • Η Ελλάδα της προ κρίσης υπερσυσσώρευσης αμύθητου πλούτου από τους τραπεζίτες, όπως και η Ελλάδα της μετά κρίσης τροφοδότησης των τραπεζιτών με πακτωλό «ενισχύσεων», είναι η Ελλάδα του «ευρωπαϊκού πλαισίου».
  • Η Ελλάδα που ήταν πρώτη σε ΝΑΤΟικούς εξοπλισμούς, προ κρίσης, με την Ελλάδα που είναι πρώτη σε ΝΑΤΟικούς εξοπλισμούς, μετά κρίσης, είναι η Ελλάδα του «ευρωπαϊκού πλαισίου».
  • Η Ελλάδα του ξεπουλημένου ΟΤΕ, της ιδιωτικοποιημένης ΔΕΗ, των διαλυμένων ναυπηγείων, της ξεκληρισμένης αγροτιάς, του παραγωγικού μαρασμού, της μαύρης ανασφάλιστης εργασίας και της εξασφαλισμένης μαύρης ανεργίας, η Ελλάδα της μεταναστευτικής εξαθλίωσης, της «Ζήμενς» και των υποβρυχίων που γέρνουν, η Ελλάδα όπου «δεν υπάρχει σάλιο» για τους γέροντες, αλλά υπάρχει αθρόα εισαγωγή όπλων από Γερμανία και Γαλλία, είναι η Ελλάδα του «ευρωπαϊκού πλαισίου».
  • Η Ελλάδα της τρόικας, των μεσοπρόθεσμων, των εφαρμοστικών και των δανειακών συμβάσεων, είναι η ίδια Ελλάδα του ίδιου «ευρωπαϊκού πλαισίου» που για να φτάσει στο «σύμφωνο του ευρώ» και της αιώνιας λιτότητας, πέρασε από τη συνθήκη του Μάαστριχτ, από το Σύμφωνο Σταθερότητας και από τις οδηγίες Μπολκενστάιν.
  • Η Ελλάδα που τούτη δω την ώρα – την ώρα του λαϊκού αποδεκατισμού – οι Ελληνες εφοπλιστές χτίζουν πλοία 11 δισ. ευρώ σε Κίνα και Νότια Κορέα και οι εισηγμένοι του Χρηματιστηρίου μετρούν λειτουργικά κέρδη ύψους 15 δισ. ευρώ για τη διετία 2009-2010, είναι η Ελλάδα του «ευρωπαϊκού πλαισίου».

Αυτή είναι η Ελλάδα της ΕΕ.

Και αυτό είναι το τόσο αγαπημένο και προσοδοφόρο για την ελληνική πλουτοκρατία «ευρωπαϊκό πλαίσιο», που κατάντησε την Ελλάδα και το λαό της εδώ που την κατάντησε.

Το ερώτημα, επομένως, είναι εύλογο:

Τι είδους «σωτηρία» μπορεί να αναμένει κανείς όταν

ως πλαίσιο αναζήτησης της «σωτηρίας» προσδιορίζεται – και μάλιστα προσδιορίζεται με τη μέγιστη δυνατή αυστηρότητα –

το ίδιο εκείνο πλαίσιο που έχει φέρει τη δυστυχία, το ίδιο εκείνο πλαίσιο εντός του οποίου συντελείται η συμφορά.

Και πόσο, τελικά, διαφέρει μια τέτοια πόζα, ένας τέτοιος εξωραϊσμός της βαρβαρότητας του «ευρωπαϊκού» (δηλαδή του «ευρωενωσιακού») πλαισίου, από άλλες πόζες, όπως αυτές του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ, που ενώ είναι ολετήρες παριστάνουν τους «σωτήρες»;

Posted in Νίκος Μπογιόπουλος, ημεροδρόμος ριζοσπάστη | Με ετικέτα: | Leave a Comment »

Γιαούρτι

Posted by redship στο 8 Μαρτίου , 2012

 

Δεν είναι μόνο ότι ενίοτε οι «γιαουρτωμένοι» βγαίνουν κι από πάνω.

Πολύ περισσότερο δεν είναι θέμα καθωσπρεπισμού.

Το βασικό είναι ότι τα πολιτικά, τα κοινωνικά, τα οικονομικά προβλήματα είναι από εκείνα τα σύνθετα ζητήματα που δεν λύθηκαν ποτέ και πουθενά ούτε με το «γιαούρτωμα» ούτε με τη «μούτζα».

Και τούτο συμβαίνει ειδικά όταν το δίκαιο συναίσθημα, το συναίσθημα να θέλεις να βγάλεις το «άχτι» σου, υπερισχύει ως αντίδραση.

Οταν υπερκαλύπτει την ανάγκη της συνειδητοποίησης ότι πρέπει να αγωνιστείς, με επιμονή και αποφασιστικότητα,

όχι για να ικανοποιήσεις εφήμερα το «γινάτι» σου,

αλλά για να απαιτήσεις το δίκιο σου.

Καμιά φορά, μάλιστα, όταν το χέρι με τα απλωμένα δάκτυλα δεν κάνει όλη την κίνηση,

όταν τα δάκτυλα δηλαδή δεν κλείνουν για να μετατραπεί το χέρι σε γροθιά,

τότε αφήνεται το περιθώριο σε όσους προκαλούν τα προβλήματα να τα συσκοτίζουν. Και τότε το «γιαούρτι» γυρίζει πίσω.

Από την άλλη η άποψη του Αριστοτέλη στα «Ηθικά Νικομάχεια» αξίζει πάντα της προσοχής μας:

«Ο καθένας – έλεγε – μπορεί να θυμώσει. Αυτό είναι εύκολο. Αλλά, το να θυμώσει κανείς με το σωστό άτομο, στο σωστό βαθμό και τη σωστή στιγμή, για τη σωστή αιτία και με τον σωστό τρόπο, αυτό δεν είναι εύκολο».

Γράφει  ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

 

Μετά το «γιούχα» που υπέστη στην Κοκκινιά, ο κ. Γιώργος Νταλάρας, εμφανίστηκε στους τηλεοπτικούς σταθμούς για να διαβεβαιώσει το φιλοθεάμον κοινό ότι… «δεν έχει ψηφίσει ποτέ ΠΑΣΟΚ».

Εκείνο που ακολούθησε ήταν τα γεγονότα στο Ιλιον

Κατ’ αρχάς η στήλη όχι μόνο πολιτικά αλλά και αισθητικά ξεκαθαρίζει ότι συμπεριλαμβάνεται μεταξύ εκείνων που η αισθητική τους δεν βελτιώνεται στο θέαμα ενός γιαουρτωμένου καλλιτέχνη, πολιτικού ή οποιουδήποτε, όποιος κι είναι, ό,τι κι αν πρεσβεύει αυτός.

Από την άλλη, και ταυτόχρονα:

Πρώτον, θα ενώσουμε τη φωνή μας με όσους έχουν τρεις σκασίλες για το τι ψηφίζει ή δεν ψηφίζει ο κ. Νταλάρας.

Δεύτερον, δεν έχουμε κανένα λόγο να μην πιστέψουμε ότι ο κ. Νταλάρας τις εννοεί τις δηλώσεις που έκανε και όσον αφορά την «ανάγκη» του Μνημονίου, και όσον αφορά την «ανάγκη» περιορισμού της εθνικής κυριαρχίας και όσον αφορά τις κομματικές του «μη» προτιμήσεις.

Τρίτον, και επειδή πιστεύουμε τον κ. Νταλάρα, θεωρούμε την εξομολόγησή του ως πλήρη επιβεβαίωση της πάγιας άποψής μας: Δεν χρειάζεται να έχει οπωσδήποτε ψηφίσει κάποιος ΠΑΣΟΚ για να είναι «ΠΑΣΟΚος»..

Posted in ρήξη και ανατροπή, ριζασπάστης, ταξικός πόλεμος, Η «Δημοκρατία του φερετζέ», Η «κοινωνική ειρήνη» τους είναι ο ταξικός τους πόλεμος, ημεροδρόμος ριζοσπάστη | Με ετικέτα: | Leave a Comment »

Δεν υπάρχει πάτος!

Posted by redship στο 25 Νοεμβρίου , 2011

 

Ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ, ο Μίμης Ανδρουλάκης ρωτήθηκε χτες για τη συμμετοχή του Βορίδη και των υπολοίπων του ΛΑ.Ο.Σ. στην κυβέρνηση Παπαδήμου και απάντησε ως εξής (ρ/σ «Βήμα Fm»):

«Η αντιστροφή των πραγμάτων! Η ένταξη της άλλοτε άκρας Δεξιάς στο δημοκρατικό και συνταγματικό τόξο. Ετσι είναι. Είναι μια πρόοδος. Γιατί είστε υποκριτές; Ο Καρατζαφέρης εξημέρωσε δυνάμεις και της ακροδεξιάς. Τις έβαλε στο σύστημα, τις έκανε χρήσιμες. Για φανταστείτε να υπήρχε η ακραία άκρα Δεξιά, η φασιστική, εν μέσω κρίσης και να λέει ότι χρειάζεται ένας λοχίας να έρθει στα πράγματα; Είναι μια πρόοδος. Οπως εύχομαι και η τρομοκρατική, η κουκουλοφόρος Αριστερά να συμμετέχει στο δημοκρατικό τόξο με προγράμματα, θέσεις κ.τ.λ.».

Αυτά είπε για τον εσμό του ΛΑ.Ο.Σ. ο «σοσιαλιστής» (άμε τε και «αριστερός») Ανδρουλάκης.

Επιβεβαιώνοντας το από συστάσεως του μάταιου τούτου κόσμου – βασικό συμπέρασμα: Ο πάτος δεν έχει πάτο!

 

 

Posted in ριζασπάστης, ημεροδρόμος ριζοσπάστη | Με ετικέτα: , , | 1 Comment »

Μπορούν και χωρίς τρόικα…

Posted by redship στο 13 Οκτωβρίου , 2011

Στη μεν Γερμανία το ποσοστό των φτωχών ανήλθε στο 15,5% του πληθυσμού.

Από αυτούς ένα 30% δεν μπορεί να εξασφαλίσει σε καθημερινή βάση ένα τουλάχιστον γεύμα, ενώ το 16% δεν μπορεί να εξασφαλίσει θέρμανση στην οικία του. Σημειωτέον ότι τα στοιχεία αφορούν στο 2009, δηλαδή την περίοδο προ εκδήλωσης της κρίσης, που σημαίνει ότι σήμερα η πραγματικότητα είναι ακόμα πιο τραγική…

Στη δε Βρετανία οι εργαζόμενοι βιώνουν τη μεγαλύτερη κατά την τελευταία 35ετία πτώση του εισοδήματός τους.

Η συνέπεια είναι πάνω από 1,4 εκατομμύρια άνθρωποι (εκ των οποίων 600.000 παιδιά) να προστίθενται στις στρατιές των φτωχών και απόκληρων…

Αυτά συμβαίνουν στην… πολιτισμένη Ευρώπη. Την Ευρώπη των μονοπωλίων.

Παρεμπιπτόντως, θυμίζουμε πως ούτε σε Γερμανία, ούτε σε Βρετανία υπάρχει ΔΝΤ και τρόικα.

Υπάρχει, όμως, καπιταλισμός και πλουτοκρατία.

Οπως, άλλωστε, και στην Ελλάδα…

Posted in Σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα!, ημεροδρόμος ριζοσπάστη | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

Δύο κόσμοι…

Posted by redship στο 24 Σεπτεμβρίου , 2011

Μόλις προχτές δημοσιεύτηκε η ετήσια «λίστα Φορμπς» όπου καταγράφονται οι 400 πλουσιότεροι Αμερικανοί.

Ενας μόνο από αυτούς, ο πρώτος της λίστας, ο Μπιλ Γκέιτς της «Μάικροσοφτ», εμφανίζεται να διαθέτει περιουσία ύψους 59 δισ. δολαρίων.

Η περιουσία τριών μόνο μεγιστάνων της λίστας, του Γκέιτς, του Σόρος και του Μπάφετ, ξεπερνά τα 130 δισ. δολάρια.

Συνολικά το μέγεθος της περιουσίας των 400 πλουσιότερων Αμερικανών κινείται σε πάνω από 1,5 τρισεκατομμύρια δολάρια.

Λίγες μέρες νωρίτερα είχε δοθεί στη δημοσιότητα η ετήσια έκθεση του Γραφείου Απογραφής των ΗΠΑ για το 2010.

Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία έκθεσης, πάνω από 46 εκατομμύρια κάτοικοι των ΗΠΑ, ποσοστό 15,1% του πληθυσμού, ζουν σε συνθήκες απόλυτης φτώχειας.

Επίσης, στη χώρα των 400 Κροίσων με την αμύθητη περιουσία των 1,5 τρισ. δολαρίων ο αριθμός των Αμερικανών χωρίς καμία ασφάλιση Υγείας κατέρριψε κάθε προηγούμενο ρεκόρ και ανέρχεται πλέον στα 49,9 εκατομμύρια άτομα…

Posted in ριζασπάστης, Το συμφέρον των καπιταλιστών δεν είναι συμφέρον των εργατών, η με το κεφάλαιο η με τους εργάτες, ημεροδρόμος ριζοσπάστη | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

Συμπάσχουμε!

Posted by redship στο 27 Αυγούστου , 2011

Ακρως συγκινητικά όσα είπε ο κ. Βενιζέλος τις προάλλες για το πώς βιώνει τα πράγματα από τη θέση του αντιπροέδρου και υπουργού Οικονομικών:

«Ανέλαβα – είπε – μία ευθύνη, μία δυσβάστακτη ευθύνη (…) που την θεωρώ εθνική», για να προσθέσει ευθύς ότι λόγω ακριβώς αυτής της «ευθύνης» που ανέλαβε

«έχω κατά πάσα πιθανότητα θυσιάσει οποιαδήποτε πολιτική μου προοπτική» (σ.σ.: εδώ η συγκίνηση μετατρέπεται σε ρίγος).

Τουτέστιν, ο κ. υπουργός (και αντιπρόεδρος) θεωρεί «δυσβάσταχτο» μεν, αλλά «χρέος» του – και μάλιστα «εθνικό» – να αυξάνει τους φόρους (κι άλλο), να μειώνει τους μισθούς (κι άλλο), να κόβει τις συντάξεις (κι άλλο), να διαλύει τα απομεινάρια του «κοινωνικού κράτους (κι άλλο), να αντιπροεδρεύει μιας κυβέρνησης που εξυπηρετεί πολιτικά τα μονοπώλια, τους δανειστές, τους τοκογλύφους και τους κερδοσκόπους.

Αλλά με όλα αυτά

– που τα κάνει για το καλό του «έθνους», για το καλό «όλων μας», δηλαδή

(αφού καπιταλιστές, εργάτες και άνεργοι «ένα πράγμα είμαστε») – συμβαίνει κάτι λυπηρό:

Μάλλον έχει «θυσιάσει» το πολιτικό του μέλλον…

Πρόκειται – πραγματικά – για μια ιστορία πόνου και ανθρώπινου μεγαλείου, ταυτόχρονα, που δεν μπορεί να αφήσει κανέναν αδιάφορο.

Οπως, επομένως, ο κ. Βενιζέλος δεν παρέλειψε από την πρώτη στιγμή του μνημονίου και της εφαρμοζόμενης πολιτικής να δηλώνει ότι «συμπάσχει» με το λαό για όσα υφίσταται (ο λαός) με την πολιτική που εφαρμόζεται (από τον κ. Βενιζέλο), δεν έχουμε κανένα λόγο να μην του το ανταποδώσουμε:

Ομοίως (σ.σ.: ίσως και λίγο παραπάνω) συμπάσχουμε κι εμείς με το δικό του το δράμα…

Posted in "δήθεν", ριζασπάστης, Η «κοινωνική ειρήνη» τους είναι ο ταξικός τους πόλεμος, Το αστικό ιερόμετρο είναι χυδαίο, απάτη, ημεροδρόμος ριζοσπάστη | Με ετικέτα: , , , , | Leave a Comment »

«Μυστικά κονδύλια»: Μια (παλιά) υπέροχη ιστορία… (1)

Posted by redship στο 26 Αυγούστου , 2011

γράφει  ο   Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

 

 

Ο υπουργός Μόσιαλος ανακοίνωσε ότι καταργούνται (σ.σ.: σώωωπα!) τα περίφημα «μυστικά κονδύλια» που μέσω των Γενικών Γραμματειών Ενημέρωσης της εκάστοτε κυβέρνησης όδευαν στις τσέπες… «άγνωστων παραληπτών».

Ατυχώς και παρά τη σφοδρή επιθυμία της παρούσας κυβέρνησης

(σ.σ.: η οποία τυγχάνει και οπαδός της «ανοικτής διακυβέρνησης»…)

δεν πρόκειται να ανακοινωθούν οι έως τα σήμερα σιτιζόμενοι από τα «μυστικά κονδύλια».

Καθότι – όπως ισχυρίστηκε ο Μόσιαλος – εκτός από «άγνωστοι» δεν τηρούσαν και «παραστατικά» οι αθεόφοβοι (σ.σ.: δεν υπάρχει φορολογική συνείδηση, κύριε)…

Η ανακοίνωση Μόσιαλου έδωσε την ευκαιρία σε ορισμένους πασίγνωστους μαχητές της αντικειμενικότητας, του πλουραλισμού, του ήθους και της δημοκρατικής ενημέρωσης να ξεσπαθώσουν. Τα – εξίσου πλουραλιστικά – ηλεκτρονικά και έντυπα ΜΜΕ στα οποία υπηρετούν τα εν λόγω διαμάντια, πήραν φωτιά από τα «πύρινα» σχόλιά τους εναντίον της τακτικής των «μυστικών κονδυλίων».

Το χαριτωμένο της υπόθεσης είναι τούτο:

Ανάλογα με το χρώμα του «παπαγάλου» που κουβαλάνε, άλλοι από τους αδάμαντες χρεώνουν τα «μυστικά κονδύλια» κυρίως στο ΠΑΣΟΚ. Οι άλλοι τα χρεώνουν κυρίως στη ΝΔ. Αλλά όλοι μαζί σε ένα συμφωνούν: Οτι είναι πολύ κακό πράγμα να υπάρχουν «μυστικά κονδύλια»…

Πάντως, μέσα από όλο αυτό το τσουνάμι υποκρισίας προέκυψε και κάτι θετικό:

Επικυρώθηκε ότι «μυστικά κονδύλια» υπάρχουν ή – τουλάχιστον – υπήρχαν. Και το σημειώνουμε γιατί όσοι έχουν μνήμη θυμούνται τις όχι και λίγες προσπάθειες, τις εκπορευόμενες από τους εκάστοτε κυβερνώντες, να μας πείσουν ότι «δεν υπήρχαν»…

Γιατί όμως υπάρχουν τα «μυστικά κονδύλια» που η παρούσα κυβέρνηση θα… καταργήσει;

Ισως κάτι έχει να μας πει η ρήση του Γερμανού ποιητή φον Κλάιστ, ο οποίος μιλούσε για εκείνο το είδος της δημοσιογραφίας που δεν είναι παρά «η τέχνη να κάνεις το λαό να πιστεύει αυτό που η κυβέρνηση θεωρεί σωστό»…

Τέτοιες «τέχνες», προφανώς, πληρώνονται αδρά.

Η ιστορία περί τα «μυστικά κονδύλια» είναι τόσο παλιά όσο και ο φαρισαϊσμός όσων οψίμως εξεμάνησαν με την ύπαρξη των «μυστικών κονδυλίων».

Εξίσου παλιά είναι και η ιστορία της… κατάργησης των «μυστικών κονδυλίων».

Εδώ και 60 σχεδόν χρόνια στην Ελλάδα, η εκάστοτε κυβέρνηση δηλώνει «πολέμια» της τακτικής των «μυστικών κονδυλίων» και κατηγορεί την προηγούμενη ότι μέσω των «μυστικών κονδυλίων» εξαγοράζει δημοσιογράφους για να παίζει το παιχνίδι της.

  • Αυτό κατηγόρησε το 1964 η Ενωση Κέντρου την ΕΡΕ για το διάστημα που εκείνη κυβερνούσε.
  • Αυτό κατηγόρησε το 1982 το ΠΑΣΟΚ τη ΝΔ για τη δική της διακυβέρνηση από το 1974.
  • Αυτό κατηγόρησε το ΠΑΣΟΚ (μετά τις καταγγελίες Μητσοτάκη κατά Σαμαρά) για τη διακυβέρνηση της ΝΔ πριν από το 1993.
  • Αυτό κατηγόρησε η ΝΔ το ΠΑΣΟΚ για τη δική του διακυβέρνηση πριν από το 2004.

Με δυο λόγια, όποτε συμβαίνει «αλλαγή φρουράς» στη διακυβέρνηση της χώρας, έχει μετατραπεί σε «έθιμο» οι επόμενοι να επαναφέρουν την υπόθεση των «μυστικών κονδυλίων» και του χρηματισμού δημοσιογράφων και να καταγγέλλουν τους προηγούμενους για την τακτική τους.

Με μια υποσημείωση: Ούτε οι προηγούμενοι, ούτε οι επόμενοι έδωσαν ποτέ καμία «λίστα».

Ποτέ δεν αποκάλυψαν τίποτα.

Ποτέ δεν εξάρθρωσαν το «κύκλωμα».

Και τώρα ήρθε και το κερασάκι στην τούρτα: Δυστυχώς τα «τρωκτικά» θα παραμείνουν «άγνωστα». Δεν έχουμε… «παραστατικά», λέει ο Μόσιαλος.

Υπάρχουν, όμως, κάτι άλλα… παραστατικά:

Το Μάη του 1964 ο τότε εισαγγελέας του Αρείου Πάγου, Β. Σακελλαρίου, παραδίδει στον υπουργό Δικαιοσύνης το 25σέλιδο πόρισμα της έρευνας που διενήργησε περί «ελέγχου διαχειρίσεως των μυστικών κονδυλίων εις το υφυπουργείον Εσωτερικών».

Ανάμεσα στα άλλα, ο άνθρωπος είχε διαπιστώσει και τα εξής

(σ.σ.: οι δυο πολύ ενδιαφέρουσες μαρτυρίες – καταθέσεις που είχαν προκύψει από την έρευνα παρατίθενται όπως καταγράφονται στην έκθεση, οι υπογραμμίσεις είναι από το πρωτότυπο):

  • «…ο εν αποστρατεία Υποστράτηγος κ. Σόλων Τσαούσης, διατελέσας και ούτος Γεν. Διευθυντής του Υφυπουργείου Εσωτερικών, καταθέτει μεταξύ άλλων και τα εξής: «Πώς διέθετεν ο Υπουργός τα ποσά τα οποία ελάμβανε δεν είμαι εις θέσιν να γνωρίζω. Γνωρίζω μόνον εκ των ποσών τα οποία ελάμβανεν έδιδε κατά μήνα και εις Δημοσιογράφους που έκαμναν το Αστυνομικόν ρεπορτάζ και εις άλλα πρόσωπα που ενεφανίζοντο ότι διενήργουν αντικομμουνιστικήν προπαγάνδαν»»…
  • «Χαρακτηριστική επίσης είναι η κατάθεσις του Συνταγματάρχου ε.α. κ. Αντων. Θεοδώρου, διατελέσαντος ως αναπληρωτού του Δ/ντού Ασφαλείας του Υπουργείου Εσωτερικών επί 2 1/2 περίπου μήνας, καταθέτοντος μεταξύ άλλων και τα εξής: «Κατά το μικρόν αυτό διάστημα ενθυμούμαι ότι ήρχοντο δημοσιογράφοι και άλλα διάφορα πρόσωπα, τα οποία ησχολούντο με την προβολήν του έργου του Σώματος της Χωροφυλακής και επιδίωκον τη λήψιν αμοιβής, ήτις, ως καλώς ενθυμούμαι εκυμαίνετο από 30.000 – 50.000 δραχμών»»…

Αυτή η τόσο παλιά ιστορία, λοιπόν, με τα «τρωκτικά» τα οποία, απλώς, με κάθε αλλαγή κυβέρνησης αλλάζουν «αφεντικό», έχει κατά καιρούς γίνει πρωτοσέλιδο στον Τύπο. Ηδη από το 1963 οι εφημερίδες, μεταξύ άλλων, έγραφαν:

Για «492 εκατομμύρια τα μυστικά κονδύλια επί ΕΡΕ».

Για «Ιλιγγιώδη ποσά (που) εδόθησαν εις υψηλά πρόσωπα» και «ισχυρά πίεσις στα παρασκήνια να συγκαλυφθεί το μέγα σκάνδαλον».

Για «το χρήμα του λαού διά να υμνολογήται το έργον της ΕΡΕ».

Για τα «77,5 εκατομ. δραχ. το χρόνο δι’ εξαγοράν του Τύπου».

Για το ότι «Η κυβέρνησις Παπανδρέου διστάζει υπόπτως να φωτίση το μέγα σκάνδαλον της διαθέσεως των μυστικών κονδυλίων» («Ελεύθερος Τύπος», 4/12/1963 και 6/12/1963)…

Μετά την περίοδο του «γύψου» και των «Γεωργαλάδων», η ίδια προδικτατορική εικόνα επαναλαμβάνεται και επί ημερών κοινοβουλευτικής δημοκρατίας…

(Συνεχίζεται…)

Posted in ριζασπάστης, τα παπαγαλάκια του κεφαλαίου, τα ΜΜΕ στην υπηρεσία του αντικομμουνισμού, τα ΜΜΕ στην υπηρεσία του κεφαλαίου, Η «Δημοκρατία του φερετζέ», ημεροδρόμος ριζοσπάστη, οι σφογγοκωλάριοι των πραιτόρων, οι απόγονοι του γκαίμπελς | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »

Ποδόσφαιρο

Posted by redship στο 25 Αυγούστου , 2011

Πήραν το παιχνιδάκι μας, την μπάλα της νιότης μας και των παιδιών μας, το ποδόσφαιρο,

το έκαναν «εμπόριο»,

το βούτηξαν στη σήψη, στη διαφθορά και στα κάθε λογής απόβλητα της «βιομηχανίας του θεάματος»,

το έκαναν κλοτσοσκούφι των επιχειρηματικών τους ανταγωνισμών και των πολιτικών τους «νιτερέσων»,

το μετέτρεψαν σε παρακολούθημα της βρωμιάς του κόσμου τους και του υποκόσμου τους,

το καπηλεύτηκαν για τις ανάγκες του κέρδους και της ιδιωτικής προβολής τους,

σφετερίστηκαν την «ομάδα – θρησκεία» για να θρονιάσουν στο βωμό του «Θεού» τον πρόεδρο της εκάστοτε ΠΑΕ.

Το ποδόσφαιρο αυτό, το ποδόσφαιρό τους, δεν «καθαρίζει» με τίποτα.

Θέλει ξήλωμα εκ θεμελίων και στήσιμο από την αρχή. Με άλλους «παίκτες», με το λαό στη θέση των «παραγόντων», σε άλλα «γήπεδα».

Εκείνα τα «γήπεδα» που, τελικά, η «κερκίδα» θα έχει επιβάλει το παιχνίδι να παίζεται στα ίσα.

Posted in ριζασπάστης, Ο ποδοσφαιρικός τους βούρκος, αθλητισμός ή εμπορευματοποίηση, ημεροδρόμος ριζοσπάστη | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

Γάζα

Posted by redship στο 5 Ιουλίου , 2011

Ο αποκλεισμός της Γάζας συνεχίζεται. Η γενοκτονία στην Παλαιστίνη συνεχίζεται. Το κράτος – τρομοκράτης, το Ισραήλ, συνεχίζει τη θηριωδία. Μήνες, χρόνια, δεκαετίες.

Το κράτος – τρομοκράτης, το Ισραήλ, έχει συμμάχους. Ενας από τους συμμάχους του είναι η ελληνική κυβέρνηση. Η κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ του Γιώργου Παπανδρέου. Αυτή η αδίστακτη κυβέρνηση, η κυβέρνηση των μνημονίων και των μεσοπρόθεσμων, μετά την στρατιωτική συνεργασία με το κράτος του Ισραήλ, προέβη σε νέα απαράδεκτη απόφαση: Απαγόρευσε τον απόπλου των πλοίων που μεταφέρουν ανθρωπιστική βοήθεια με προορισμό τη Γάζα.

Με αυτή την ενέργεια η κυβέρνηση Παπανδρέου επαναβεβαιώνει την υποστήριξη και τη συνεργασία της με ένα κράτος – τρομοκράτη. Αποδεικνύεται αρωγός και συμμέτοχος στην κλιμάκωση μιας εγκληματικής πολιτικής, της πολιτικής του ιμπεριαλισμού, σε βάρος του παλαιστινιακού λαού.

Η κυβέρνηση Παπανδρέου, όπως εκείνες των ΗΠΑ και της ΕΕ, αποτελεί στυλοβάτη της απανθρωπιάς που συντελείται στη Γάζα. Από τον ελληνικό λαό, ένα λαό που έχει ποτίσει με ποταμούς αίματος το δέντρο της λευτεριάς και της ανεξαρτησίας, τέτοιες ιταμές ενέργειες, δεν περνούν απαρατήρητες. Ούτε αυτοί που τις διαπράττουν περνούν απαρατήρητοι…

Posted in ριζασπάστης, στον ιμπεριαλισμό καμιά υποταγή η μόνη υπερδύναμη είναι οι λαοί, Γάζα, ημεροδρόμος ριζοσπάστη, ισραήλ κράτος δολοφόνος, ιμπεριαλισμός | Με ετικέτα: , , , , , | Leave a Comment »

Γενική Απεργία!

Posted by redship στο 25 Ιουνίου , 2011

Είναι η πιο κρίσιμη ώρα. Πίνουν το αίμα του λαού. Τον λεηλατούν. Τον πτωχεύουν. Τον χρεοκοπούν. Τον συνθλίβουν. Τώρα έφτασαν να εκδίδουν και το φιρμάνι της εκτέλεσής του!

Οι λέξεις ωχριούν μπροστά στη στυγνότητά τους. Είναι αδίστακτοι! Είναι οι επίδοξοι «νεκροθάφτες» των δικαιωμάτων και της ζωής εκατομμυρίων ανθρώπων.

Πανελλαδική πανεργατική απεργία!

Η απάντηση του εργάτη προς τους «νεκροθάφτες» του, προς όσους σχεδιάζουν να τον αφανίσουν, η απάντηση του λαού προς όσους «αποφάσισαν» να τον πεθάνουν, δεν μπορεί παρά να είναι μία και έμπρακτη:

Να «νεκρώσουν» τα πάντα!

Τα μνημόνιά τους, τα «μεσοπρόθεσμά» τους, η φοροεπιδρομή τους, η λιτότητά τους, τίποτα μα τίποτα δεν μπορεί να περάσει αν ο λαός σταθεί απέναντί τους.

Αν αρνηθεί τα χαράτσια. Αν αρνηθεί να πληρώνει τα δικά τους χρέη. Αν αρνηθεί να του κλέβουν την απλήρωτη εργασία του. Αν αρνηθεί την τυραννία, τις απειλές, τη δημαγωγία, την εξαπάτηση.

Αν, τελικά, αρνηθεί να είναι η ζωντανή «μηχανή» που παράγει τα κέρδη τους.

 

Ολοι αυτοί οι κηφήνες και οι πολιτικές τους μαριονέτες «κουνιούνται» γιατί τους το επιτρέπει ο λαός. Γιατί ο λαός τους υπομένει να τον έχουν «ζωσμένο» και να δουλεύει γι’ αυτούς.

Αλλά, όταν ο λαός σηκώσει το ανάστημά του, όταν κάνει το βήμα μπροστά, όλα αυτά τα θρασίμια θα εξαφανιστούν, θα σαρωθούν.

Καμία πλουτοκρατία, καμία κυβέρνηση, καμία τρόικα, δεν μπορεί να τα βάλει με τον οργανωμένο, μαζικό, ταξικό αγώνα των ανθρώπων που «γυρίζουν τον τροχό».

Ηρθε η ώρα αυτός ο τροχός, που τον γυρίζουν οι εργάτες, να σταματήσει να γυρίζει. Ηρθε η ώρα οι εργάτες να σταματήσουν να γυρίζουν τα γρανάζια που τους αλέθουν, για να πλουτίζουν οι πλουτοκράτες. Ηρθε η ώρα οι εργάτες να κατεβάσουν τους μοχλούς και να υψώσουν τις γροθιές.

Οι εργάτες μπορούν να ζήσουν ανθρώπινα, αρκεί να απαλλαγούν από τους βιομήχανους, τους εφοπλιστές, τους τραπεζίτες, τους εργολάβους. Είναι οι βιομήχανοι, οι εφοπλιστές, οι τραπεζίτες και οι εργολάβοι που δεν μπορούν να υπάρξουν χωρίς τους εργάτες.

Οι εργάτες μπορούν να υπάρξουν και χωρίς αυτούς.

Απεργία! Στα εργοστάσια, στα εργοτάξια, στα γραφεία, στα μαγαζιά, στα λιμάνια, στα καράβια, παντού!

Να μην κουνηθεί φύλλο!

Εκεί που παίρνει σάρκα και οστά η εκμετάλλευση. Εκεί που τα μνημόνιά τους μετατρέπονται σε καταδίκη. Εκεί που τα «μεσοπρόθεσμα» γίνονται θηλιά. Εκεί που γεννιέται η φτώχεια και ο πλούτος, η ανέχεια και η ξιπασιά, η δυστυχία και η καλοπέραση. Εκεί, στους χώρους δουλειάς, εκεί που «δένεται τ’ ατσάλι», εκεί που τους πονάει!

Εκεί πρέπει να φουντώσει το καμίνι της λαϊκής αντίστασης!

Οι «τρομοκράτες», οι εκβιαστές, οι φορο-δήμιοι πρέπει να τρομοκρατηθούν. Να αισθανθούν ότι χάνεται το έδαφος κάτω από τα πόδια τους.

Οταν τα πολιτικά ανδρείκελα του κεφαλαίου θα επιχειρούν στη Βουλή να αλυσοδέσουν έναν ολόκληρο λαό με τη σιδερένια μπάλα για να τη σέρνει μια ζωή στα κάτεργα της εκμετάλλευσης, εκείνη τη στιγμή, όλη η χώρα πρέπει να είναι στο πόδι, στέλνοντας το δικό της μήνυμα: «Θα πάρουν πόδι»!

Απεργία! Γενική απεργία! Γενικός ξεσηκωμός!

 

από  τον ημεροδρόμο

Posted in πολιτικη, ρήξη και ανατροπή, ταξικός πόλεμος, Αστική ή εργατική εξουσία, Δύο Ελλάδες δύο τάξεις μία λύση, Η απειθαρχία και η ανυπακοή είναι πλέον ο μόνος δρόμος για το λαό μας, Π.Α.ΜΕ, Τώρα με το ΚΚΕ., εργατική - λαϊκή εξουσία, ημεροδρόμος ριζοσπάστη, με το κκε υπάρχει λύση να συναντηθούμε στο δρόμο της ανατροπής, ο δρόμος του ΚΚΕ | Με ετικέτα: , , , , | Leave a Comment »

«… να συντρίψουμε τα είδωλα… »

Posted by redship στο 4 Ιουνίου , 2011

από τον ημεροδρόμο του ριζοσπάστη

 

«…Εχω μέσα μου αίμα ηρώων. Μην ακούς όσα λένε οι μικροί. Είναι ανίδεοι από βίαιους παλμούς και ψηλά πετάγματα, κοιτάνε πολύ προς τα Κείμενα και τα Καθιερωμένα. Την ψυχή τους δε σφυρηλάτησε τ’ Ονειρο, δεν καθαγίασεν η Σκέψη. Ξέρουνε ένα «πρέπει» και τίποτ’ άλλο, είναι η πιο μουγκή εκδήλωση της Ζωής…

Εμείς όμως, οι Τεχνίτες, οι Εμπνευσμένοι, τι ψηλά που στεκόμαστε, τι ευγενικά νοσταλγούμε, τι ηρωικά ποθούμε. Δυο φτερούγες απλωτές είναι μέσα μας και χτυπούν ρυθμικά. Βγαλμένοι όξω απ’ τα ταπεινά, μετεωρισμένοι στο διάστημα, πανελεύθεροι και πάνσοφοι, καταλυτές των παλιών και των σάπιων, πάνοπλοι με τα φώτα της Επιστήμης και της Ομορφιάς, σφριγηλοί, ακόρεστοι, πλούσιοι από νιάτα, σκληροί, πατώντας και συντρίβοντας, όλοι αίμα, όλοι ρίγος, φρουροί κι εγγυητές των θησαυρών του Μέλλοντος, βασιλιάδες, του Τώρα και του Πάντα, σαλπίζουμε το εγερτήριο Σάλπισμα που συνταράζει τους Νεκρούς…

Τρικυμίζει μέσα μου το Θείο Πνεύμα της Καταστροφής.

Αηδιασμένος απ’ το γύρω μου καθεστώς, φτύνοντας απάνου στη Ρωμαίικη Τέχνη καθώς την κατάντησαν οι ανθρωπάκοι των γραμμάτων, αποφασισμένος για τρανούς αγώνες, λυτρωμένος απ’ τις ταπεινές ελπίδες των προλήψεων και των μικροσυμφερόντων, σήμερα, πρώτη φορά, κρούω το πολεμόχαρο τραγούδι μου πλατύστομα και ειλικρινά.

Είναι τώρα κάμποσος καιρός, που – ντροπή μας – ένα σωρό μικράνθρωποι μπήκαν μες στο άλσος της Τέχνης και κουρέψανε τις δάφνες την ώρα που όλα τα έθνη φέγγουν κι αστραποβολούν από χίλιων ειδών μουσικές συμφωνίες, παιγμένες από ευγενικότατα χέρια στ’ ακρότατα όρια μιανής υπεράνθρωπης Λύρας, που η Τέχνη πιο πολύ από πάντα στεριώνει το μέγα της βασίλειο απάνω απ’ τα βαλτόνερα κι απ’ τους βατράχους, εμείς εδώ ανεχόμαστε ν’ ανεβαίνουν το πορφυρό θρονί παράσιτα και χίλια μαλάκια, στενοκέφαλοι κι αντιπαθητικοί, και μακάριοι φχαριστούμαστε διαβάζοντας πως ο κ. Α ή Β «εποιήσατο ενώπιον εκλεκτού ακροατηρίου διάλεξιν περί κτλ., ο σοφός ομιλητής κατεχειροκροτήθη». Κι εμείς ξέρουμε πως ο κ. Α ή Β είναι μια μετριότητα αξιοπεριφρόνητη και κωμική, και στη ζωή και στην Τέχνη, ένας αυθάδης παρείσακτος, που αλλού μήτε γι’ ακροατής διαλέξεων δε θα ‘κανε…

Γι’ αυτά και γι’ άλλα, καλώ το Νέο Ελληνικό Πνεύμα να συνεργαστεί μαζί μου στο γκρέμνισμα των Ψεύτικων Ειδώλων που κυριαρχούν, χάρη στην εγκληματική τους νωχέλεια κι αδιαφορία, κι αντιπροσωπεύουν στην Ευρώπη τη Διανοητική μας Παραγωγή, εμποδίζοντας έτσι το Ξεφανέρωμα των Γνήσιων Ελληνικών Ζωτικών Δυνάμεων.

Καλώ τους Νέους, που βράζει μέσα τους το αίμα, κι είναι καλεσμένοι γι’ αυριανούς θριάμβους, να συντρίψουμε τα είδωλα και να μπούμε εμείς μπροστά.

Να ρίξουμε ό,τι ξέρουμε για ψεύτικο και για πλαστό, να σεβαστούμε μοναχά ό,τι στέκεται Ιερό και ό,τι καθοσίωσεν η Αγνή Εμπνευση.

Σας περιμένω».

Το «Μανιφέστο» του Λαπαθιώτη δημοσιεύτηκε στον «Νουμά». Το 1914.

Σε χρόνο τόσο πρωθύστερο, δηλαδή, που εκ προοιμίου απαλλάσσει τον ποιητή από την «κατηγορία» της «αυθάδειας» απέναντι στο μήνυμα περί «ομοψυχίας», όπως αυτό που εξέπεμψαν οι συγκαιρινοί μας – οι «32» με την προχτεσινή επιστολή τους.

Posted in " αγανακτισμένοι πολίτες", «Συναινέστε», ρήξη και ανατροπή, ριζασπάστης, τα παπαγαλάκια του κεφαλαίου, Η «Δημοκρατία του φερετζέ», Η αστική τάξη είναι ο αντίπαλος, Το «Μανιφέστο» του Λαπαθιώτη, ημεροδρόμος ριζοσπάστη | Με ετικέτα: , , , , , , | Leave a Comment »

θα πέφταμε έξω;…

Posted by redship στο 25 Μαΐου , 2011

Αυτό είναι το πανό που ανήρτησε το ΚΚΕ την επομένη του μνημονίου στην Ακρόπολη στις 4/5/2010: «ΛΑΟΙ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ ΞΕΣΗΚΩΘΕΙΤΕ»
Κι αυτό είναι το – πανομοιότυπο αλλά χωρίς το σφυροδρέπανο – πανό που δεσπόζει στην πλατεία Πουέρτα ντελ Σολ στη Μαδρίτη τις τελευταίες μέρες

Και τώρα η «απορία»:

Αυτοί που διαρκώς τις τελευταίες μέρες μέσα από τις εφημερίδες και τα κανάλια τους προβάλλουν, υπερθεματίζουν και εξυμνούν τις κινητοποιήσεις στην Ισπανία, πέρσι, από τις ίδιες εφημερίδες και από τα ίδια κανάλια εκτόξευαν μύδρους κατά του ΚΚΕ!

Γιατί;…

Αν υποθέταμε ότι είναι εξαιρετικά ικανοί να ξεχωρίζουν πότε ένα μήνυμα – το ίδιο μήνυμα – γίνεται εχθρικό και απειλητικό εναντίον τους και πότε όχι,

ότι είναι «σαΐνια» να ξεχωρίζουν πότε μπορούν να το ενσωματώσουν και πότε όχι,

και ότι αυτό δεν είναι καθόλου ανεξάρτητο από το ποιος διατυπώνει το μήνυμα, από το τι περιεχόμενο του δίνει και από το πώς το παλεύει,

θα πέφταμε έξω;…

Posted in ριζασπάστης, τα παπαγαλάκια του κεφαλαίου, ταξικός πόλεμος, Η «Δημοκρατία του φερετζέ», Η «κοινωνική ειρήνη» τους είναι ο ταξικός τους πόλεμος, Η αστική τάξη είναι ο αντίπαλος, Το αστικό ιερόμετρο είναι χυδαίο, δυνατό κκε δυνατός ο λαός, η "δημοκρατία" των αστών, η με το κεφάλαιο η με τους εργάτες, ημεροδρόμος ριζοσπάστη, κκε, με το κκε υπάρχει λύση να συναντηθούμε στο δρόμο της ανατροπής | Με ετικέτα: , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

«Εθνικόν διάγγελμα»!

Posted by redship στο 24 Μαΐου , 2011

Γράφει  ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

Μετά το τέλος του υπουργικού συμβουλίου, ο εκπρόσωπος του κ. Παπανδρέου προέβη, χτες, στις ακόλουθες δηλώσεις:

«Εμπρός λοιπόν!

Ελάτε να ζήσουμε αγαπημένοι!

Ελάτε να ζήσουμε αδελφωμένοι!

Το είπε και ο κ. Δασκαλόπουλος του ΣΕΒ: «Αν δεν τα καταφέρουμε, θα πεινάσουμε»!

Ελάτε επομένως να «συνεννοηθούμε»!

Ελάτε να υπηρετήσουμε το υπέρτατο χρέος της «συναίνεσης»!

Να τα βρούμε! Τι έχουμε να χωρίσουμε; Αλλωστε, «όλοι μαζί τα φάγαμε»!

Ολοι την ίδια «πατρίδα» έχουμε! Μην κοιτάτε που μερικοί τα 600 δισ. ευρώ των καταθέσεών τους τα έχουν βγάλει στην Ελβετία. Τι Κοζάνη, τι Λοζάνη!

Ολοι στον ίδιο τόπο ζούμε! Μην κοιτάτε που μερικοί έχουν τις «οφ σορ» εταιρείες τους στα νησιά Καϊμάν. Να τους δώσουμε κίνητρα να τις φέρουν στη Λέρο οι άνθρωποι.

Ολοι για την ίδια «χώρα» αγωνιούμε. Μην κοιτάτε που της βάζουμε «πωλητήριο». Θα πιάσουμε καλή τιμή! Είναι για το καλό σας (κοπρίτες)! Το λέει και η τρόικα.

Ελάτε, λοιπόν.

Ο πρωθυπουργός, ο Σαμαράς, ο Καρατζαφέρης, όλοι εμείς οι πρόθυμοι να σας «σώσουμε», σας καλούμε να ενωθούμε. Για την «Ελλάδα»!

Δεν είναι ώρα για διαχωρισμούς. Τι πάει να πει ότι ο ένας είναι εργάτης κι ο άλλος βιομήχανος; Ενα πράμα είμαστε όλοι: Βιομήχανοι και εργάτες. Εφοπλιστές και αγρότες. Τραπεζίτες και συνταξιούχοι. Εργολάβοι και άνεργοι.

Ελληνίδες – Ελληνες: Το «Εθνος» μας καλεί! Και σκεφτείτε το καλά: Τι έχουμε, τελικά, να μοιράσουμε (πέρα από τις συντάξεις σας, τους μισθούς σας, τη ζωή σας, τα όνειρά σας); Είναι «εθνικό» καθήκον!».

Προφανώς, οι παραπάνω δηλώσεις του κ. Πεταλωτή είναι φανταστικές.

Προφανώς, οι παραπάνω «δηλώσεις» είναι πραγματικές…

Posted in «Συναινέστε», πολιτικη, ριζασπάστης, δημόσια περιουσία σε πλειστηριασμό, εθνικό ξεπούλημα, η ανάπτυξη που οδηγεί στα μονοπώλια, ημεροδρόμος ριζοσπάστη, ξεπουλάνε την περιουσία του ελληνικού λαού | Με ετικέτα: , , , , , | Leave a Comment »

Τι κόμμα είναι ο Ολι Ρεν;

Posted by redship στο 19 Μαΐου , 2011

Συγχύστηκε ο Πρετεντέρης με την «απρέπεια» του Ολι Ρεν. Ακούς εκεί ο επίτροπος να παρεμβαίνει απροσχημάτιστα στα εσωτερικά της χώρας και να απαιτεί «συναίνεση»…

Τόσο πολύ «τρελάθηκε» ο Πρετεντέρης με τον Ευρωπαίο που του μπήκανε ψύλλοι στ’ αυτιά: «Μήπως είναι ΚΚΕ;», αναρωτιέται στο χτεσινό του άρθρο στα «Νέα».

Απλό το σκεπτικό του Πρετεντέρη: Αφού ο Ρεν επεμβαίνει έτσι απροκάλυπτα και ζητά τη σύμπραξη του ΠΑΣΟΚ με τη ΝΔ, τότε μάλλον είναι «κρυφοκομμουνιστής», αφού με τέτοιες παρεμβάσεις, μόνο το ΚΚΕ τελικά ευνοεί.

Πριν καταλήξουμε τι κόμμα είναι ο Ολι Ρεν, θα θέλαμε να υπενθυμίσουμε δύο δημοσιεύματα με την ίδια υπογραφή.

Το πρώτο (3/12/2009, «Βήμα») ήταν εξόχως καταγγελτικό ενάντια σε μια, όπως έλεγε, «ιδιότυπη συλλογιστική, σύμφωνα με την οποία «δεν θα μας πουν ο Τρισέ και ο Αλμούνια τι θα κάνουμε»…».

Το ίδιο άρθρο ισχυριζόταν ότι «αν δεν τη βγάζαμε στο τζάμπα και βερεσέ, αν δεν κοροϊδεύαμε τον κόσμο με τα παραμύθια μας και αν είχαμε μιαν υγιή οικονομία, κανένας Τρισέ και κανένας Αλμούνια δεν θα ασχολιόταν μαζί μας. Αλλά η κατάσταση είναι αυτή που είναι. Και γι’ αυτό ασχολούνται».

Οπως διαπιστώνει ο αναγνώστης, κατά το συγκεκριμένο δημοσίευμα, ο Τρισέ και ο Αλμούνια «καλά κάνουν» και ασχολούνται. «Καλά κάνουν» και μας λένε «τι θα κάνουμε»…

Το δεύτερο άρθρο (17/1/2010, «Βήμα»), έλεγε:

«O πρώτος σύγχρονος Ελληνας που διατύπωσε την άποψη ότι οι Ευρωπαίοι δεν μπορούν να μας παραδίδουν μαθήματα διότι «όταν εμείς κτίζαμε Παρθενώνες, αυτοί έτρωγαν βαλανίδια» ήταν ο Γεώργιος Παπαδόπουλος (…) Στη χώρα μας υπάρχει ένα διαχρονικό ανακλαστικό: όσοι είναι ανεπίδεκτοι μαθήσεως, αμφισβητούν στους άλλους το δικαίωμα της διδασκαλίας. Η πλέον πρόσφατη εκδοχή του θεωρήματος διατυπώνεται με αριστερό και ελαφρώς εθνικοαπελευθερωτικό μανδύα. «Την οικονομική πολιτική τη χαράζει η ελληνική κυβέρνηση, όχι ο Τρισέ ή ο Αλμούνια, και την κρίνουν οι έλληνες πολίτες, όχι οι διεθνείς αγορές».Μάλιστα! (…). Η αλήθεια, όμως, είναι και πικρή και ωμή. Η οικονομική πολιτική μπορεί να υλοποιείται από την κυβέρνηση αλλά υπόκειται σε κανόνες και κινείται μέσα σε πλαίσια, τα οποία η Ελλάδα έχει ασμένως και αβίαστα αποδεχθεί. Η εφαρμογή αυτών των πλαισίων έχει ανατεθεί μέσα από συγκεκριμένες διαδικασίες σε συγκεκριμένους θεσμούς, με τη σύμφωνη γνώμη και της Ελλάδας. Πράγμα που σημαίνει πως όσα βαλανίδια και αν έτρωγαν οι πρόγονοι του Τρισέ η Ελλάδα καλείται απλώς να εκπληρώσει υποχρεώσεις που η ίδια έχει αναλάβει».

Να ένα ακόμα δημοσίευμα που υπεραμύνεται του «δικαιώματος» των Τρισέ και των Αλμούνια – επομένως και των Ολι Ρεν – «να μας παραδίδουν μαθήματα». Που καταγγέλλει ως «ανεπίδεκτους μαθήσεως» όσους αντιδρούν στα μαθήματα «διδασκαλίας». Που κηρύττει την υποχρέωση της Ελλάδας να «υπόκειται σε κανόνες και κινείται μέσα σε πλαίσια». Πλαίσια με τα οποία ο αρθρογράφος έκδηλα συμφωνεί. Πλαίσια τα οποία – κατά τον αρθρογράφο – παρέχουν το «δικαίωμα» στους Τρισέ (επομένως και στους Ολι Ρεν) να καλούν την Ελλάδα να «εκπληρώσει υποχρεώσεις»…

Εχουμε, λοιπόν, έναν αρθρογράφο που πέρσι «τσαντιζόταν» αφάνταστα όταν έβλεπε άνθρωπο να αμφισβητεί το «δικαίωμα» των Τρισέ και Αλμούνια «να μας λένε τι θα κάνουμε». Που ειρωνευόταν και περίπου προσομοίαζε με τον αρχιχουντικό Παπαδόπουλο (!) όσους έλεγαν ότι «την οικονομική πολιτική τη χαράζει η ελληνική κυβέρνηση, όχι ο Τρισέ ή ο Αλμούνια».

Και φέτος έχουμε έναν άλλον αρθρογράφο, που παριστάνει τον ενοχλημένο με τις συστάσεις του «αφελούς» Ολι Ρεν.

Το ενδιαφέρον είναι τούτο. Και ο περσινός και ο φετινός (χτεσινός μόλις) αρθρογράφος, είναι ο ίδιος: Ο κ. Πρετεντέρης…

Κατόπιν αυτών η απάντηση στο ερώτημα «μήπως ο Ολι Ρεν είναι ΚΚΕ;», δεν είναι δύσκολο να δοθεί:

«Ο Ρεν είναι τόσο ΚΚΕ, όσο είναι και ο κ. Πρετεντέρης»

Posted in "παπατζήδες", «Συναινέστε», πες μου τους φίλους σου να σου πω ποιός είσαι, πολιτικη, ρήξη και ανατροπή, ριζασπάστης, τα παπαγαλάκια του κεφαλαίου, τα ΜΜΕ στην υπηρεσία του κεφαλαίου, Η αστική τάξη είναι ο αντίπαλος, Το αστικό ιερόμετρο είναι χυδαίο, η "δημοκρατία" των αστών, ημεροδρόμος ριζοσπάστη, οι σφογγοκωλάριοι των πραιτόρων, οι γυμνοσάλιαγκες των «παπατζήδων» | Με ετικέτα: , , , , , , , | Leave a Comment »