καράβι κόκκινο

τα μαύρα τα μαλλιά μας και αν ασπρίσαν δεν μας τρομάζει η βαρυχειμωνιά

  • Ε, το λοιπόν, ο,τι και να είναι τ’ άστρα, εγώ τη γλώσσα μου τους βγάζω. Για μένα, το λοιπόν, το πιο εκπληκτικό, πιο επιβλητικό, πιο μυστηριακό και πιο μεγάλο, είναι ένας άνθρωπος που τον μποδίζουν να βαδίζει. Είναι ένας άνθρωπος που τον αλυσοδένουνε

  • Γιάννης Ρίτσος

    Να με θυμόσαστε - είπε. Χιλιάδες χιλιόμετρα περπάτησα χωρίς ψωμί, χωρίς νερό, πάνω σε πέτρες κι αγκάθια, για να φέρω ψωμί και νερό και τριαντάφυλλα. την ομορφιά ποτές μου δεν την πρόδωσα. Όλο το βιος μου το μοίρασα δίκαια. Μερτικό εγώ δεν κράτησα. Πάμπτωχος. Μ' ένα κρινάκι του αγρού τις πιο άγριες νύχτες μας φώτισα. Να με θυμάστε.

  • κώστας βάρναλης

    Δε λυπάμαι τα γηρατειά που φεύγουν - τα μωράκια που έρχονται άθελά τους να ζήσουν σκλάβοι, να πεθάνουν σκλάβοι, σ' έναν κόσμο ελεύθερων αφεντάδων. Θα τους μαθαίνουν: η σκλαβιά τους χρέος εθνικόν και σοφία του Πανάγαθου!... Πότε θ' αναστηθούν οι σκοτωμένοι; ΚΩΣΤΑ ΒΑΡΝΑΛΗΣ 20.10.1973

  • ------------------------------- Την πόρτα αν δεν ανοίγει, τη σπαν, σας είπα. Τι στέκεστε, τι γέρνετε σκυφτοί; Λαέ σκλάβε, δειλέ, ανανιώσου, χτύπα! Και κέρδισε μονάχος το ψωμί -------------------------------- -------------------------------- ''Aν το δίκιο θες, καλέ μου, με το δίκιο του πολέμου θα το βρής. Όπου ποθεί λευτεριά, παίρνει σπαθί''
  • κομαντάντε Μάρκος

  • «Ο Μάρκος είναι γκέι στο Σαν Φρανσίσκο, μαύρος στη Νότια Αφρική, ασιάτης στην Ευρώπη, αναρχικός στην Ισπανία, Παλαιστίνιος στο Ισραήλ, γύφτος στην Πολωνία, ειρηνιστής στη Βοσνία, Εβραίος στη Γερμανία, μια γυναίκα μόνη στο Μετρό τα ξημερώματα, με άλλα λόγια ο Κομαντάτε Μάρκος είμαστε εμείς, το πρόσωπο του κάθε καταπιεσμένου ανθρώπου πάνω στον πλανήτη»
  • μπερτολντ μπρεχτ

    Δεν είμαι άδικος, μα ούτε και τολμηρός και να που σήμερα μου δείξανε τον κόσμο τους μόνο το ματωμένο δάκτυλό τους είδα μπρος και είπα ευθύς: “μ’αρέσει ο νόμος τους” Τον κόσμο αντίκρυσα μέσ’απ’ τα ρόπαλά τους Στάθηκα κι είδα, ολημερίς με προσοχή. Είδα χασάπηδες που ήταν ξεφτέρια στη δουλειά τους. και σαν με ρώτησαν “σε διασκεδάζει;” είπα “πολύ”! Κι από την ώρα εκείνη, λέω “ναι” σε όλα, κάλλιο δειλός, παρά νεκρός να μείνω. Για να μη με τυλίξουνε σε καμιά κόλλα, ό,τι κανένας δεν εγκρίνει το εγκρίνω Φονιάδες είδα, κι είδα πλήθος θύματα, μου λείπει θάρρος, μα όχι και συμπόνια Και φώναξα, βλέποντας τόσα μνήματα: “καλά τους κάνουν -για του έθνους την ομόνοια!” Να φτάνουν είδα δολοφόνων στρατιές κι ήθελα να φωνάξω “σταματήστε!” Μα ξέροντας πως κρυφοκοίταζε ο χαφιές, μ’άκουσα να φωνάζω: “Ζήτω!Προχωρήστε!” Δε μου αρέσει η φτήνια και η κακομοιριά Γι’αυτό κι έχει στερέψει η έμπνευσή μου. Αλλά στου βρώμικού σας κόσμου τη βρωμιά ταιριάζει, βέβαια-το ξέρω-κι η έγκρισή μου

  • Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας

    Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας κι αφήνει άλλους ν' αγωνιστούν για τη υπόθεσή του πρέπει προετοιμασμένος να ' ναι : γιατί όποιος δεν έχει τον αγώνα μοιραστεί Θα μοιραστεί την ήττα . Ούτε μια φορά δεν αποφεύγει τον αγώνα αυτός που θέλει τον αγώνα ν' αποφύγει : γιατί θ' αγωνιστεί για την υπόθεση του εχτρού όποιος για τη δικιά του υπόθεση δεν έχει αγωνιστεί .
  • εγκώμιο στον κομμουνισμό – μπέρτολτ μπρέχτ

    Είναι λογικός, καθένας τον καταλαβαίνει. Ειν' εύκολος. Μια και δεν είσαι εκμεταλλευτής, μπορείς να τον συλλάβεις. Είναι καλός για σένα, μάθαινε γι' αυτόν. Οι ηλίθιοι ηλίθιο τον αποκαλούνε, και οι βρωμεροί τον λένε βρωμερό. Αυτός είναι ενάντια στη βρωμιά και την ηλιθιότητα. Οι εκμεταλλευτές έγκλημα τον ονοματίζουν. Αλλά εμείς ξέρουμε: Είναι το τέλος κάθε εγκλήματος. Δεν είναι παραφροσύνη, μα Το τέλος της παραφροσύνης. Δεν είναι χάος Μα η τάξη. Είναι το απλό Που είναι δύσκολο να γίνει.
  • οι δικαστές

    Να οι κύριοι δικαστές τους λέμε οι καταπιεστές πως δίκαιο είναι τον λαό τι συμφέρει μα αυτοί δεν ξέρουν ποιο είναι αυτό κι έτσι δικάζουν στο σωρό μέχρι να βάλουν το λαό ολόκληρο στο χέρι
  • ———–

    Εχουνε νομικά βιβλία και διατάγματα Εχουνε φυλακές και οχυρώσεις Εχουνε δεσμοφύλακες και δικαστές Που παίρνουνε πολλά λεφτά κι έτοιμοι για όλα είναι. Μπ. Μπρεχτ
  • ———————

    "Όταν ήρθαν να πάρουν τους Εβραίους, δεν διαμαρτυρήθηκα, γιατί δεν ήμουν Εβραίος. Όταν ήρθαν για τους κομμουνιστές δεν φώναξα, γιατί δεν ήμουν κομμουνιστής. Όταν κατεδίωξαν τους τσιγγάνους, ούτε τότε φώναξα, γιατί δεν ήμουν τσιγγάνος. Όταν ο Χίτλερ φυλάκιζε ομοφυλόφιλους δεν αντέδρασα γιατί δεν ήμουν ομοφυλόφιλος Όταν έκλεισαν το στόμα των Ρωμαιοκαθολικών που αντιτάσσονταν στο φασισμό, δεν έκανα τίποτα γιατί δεν ήμουν καθολικός. Μετά ήρθαν να συλλάβουν εμένα, αλλά δεν υπήρχε πια κανείς να αντισταθεί μαζί μου"
  • ========================

    Λες: Πολύ καιρό αγωνίστηκες. Δεν μπορείς άλλο πια ν’ αγωνιστείς. Άκου λοιπόν: Είτε φταις είτε όχι: Σαν δε μπορείς άλλο να παλέψεις, θα πεθάνεις. Λες: Πολύ καιρό έλπιζες. Δεν μπορείς άλλο πια να ελπίσεις. Έλπιζες τi; Πως ο αγώνας θαν’ εύκολος; Δεν είν’ έτσι. Η θέση μας είναι χειρότερη απ’ όσο νόμιζες. Είναι τέτοια που: Αν δεν καταφέρουμε το αδύνατο Δεν έχουμε ελπίδα. Αν δεν κάνουμε αυτό που κανείς δεν μπορεί να μας ζητήσει Θα χαθούμε. Οι εχθροί μας περιμένουν να κουραστούμε. Όταν ο αγώνας είναι στην πιο σκληρή καμπή του. Οι αγωνιστές έχουν την πιο μεγάλη κούραση. Οι κουρασμένοι, χάνουν τη μάχη.
  • Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους

    Αυτοί που βρίσκονται ψηλά θεωρούν ταπεινό να μιλάς για το φαΐ. Ο λόγος; έχουνε κιόλας φάει. Αν δε νοιαστούν οι ταπεινοί γι' αυτό που είναι ταπεινό ποτέ δεν θα υψωθούν. Αυτοί που αρπάνε το φαϊ απ’ το τραπέζι κηρύχνουν τη λιτότητα. Αυτοί που παίρνουν όλα τα δοσίματα ζητάν θυσίες. Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους για τις μεγάλες εποχές που θά 'ρθουν.
  • che

    Πιστεύω στην ένοπλη πάλη σαν μοναδική λύση για τους λαούς που αγωνίζονται για την απελευθέρωσή τους και είμαι συνεπής με τις πεποιθήσεις μου. Πολλοί θα με πουν τυχοδιώκτη και είμαι, μόνο που είμαι άλλου είδους τυχοδιώκτης, ένας από εκείνους που προβάλλουν τα στήθη τους για να αποδείξουν τις αλήθειες τους.

  • Αξίζει για ένα όνειρο να ζεις, κι ας είναι η φωτιά του να σε κάψει
  • pablo neruda

    όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας, επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές, όποιος δεν αλλάζει περπατησιά, όποιος δεν διακινδυνεύει και δεν αλλάζει χρώμα στα ρούχα του, όποιος δεν μιλεί σε όποιον δεν γνωρίζει. όποιος αποφεύγει ένα πάθος, όποιος δεν είναι ευτυχισμένος στη δουλειά του, όποιος δεν διακινδυνεύει τη βεβαιότητα για την αβεβαιότητα για να κυνηγήσει ένα όνειρο, όποιος δεν επιτρέπει στον εαυτό του τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του να αποφύγει τις εχέφρονες συμβουλές. όποιος δεν ταξιδεύει, όποιος δεν διαβάζει, όποιος δεν ακούει μουσική, όποιος δεν βρίσκει σαγήνη στον εαυτό του όποιος καταστρέφει τον έρωτά του, όποιος δεν επιτρέπει να τον βοηθήσουν, όποιος περνάει τις μέρες του παραπονούμενος για τη τύχη του ή για την ασταμάτητη βροχή. όποιος εγκαταλείπει μια ιδέα του πριν την αρχίσει, όποιος δεν ρωτά για πράγματα που δεν γνωρίζει. Αποφεύγουμε τον θάνατο σε μικρές δόσεις, όταν θυμόμαστε πάντοτε ότι για να είσαι ζωντανός χρειάζεται μια προσπάθεια πολύ μεγαλύτερη από το απλό γεγονός της αναπνοής. Μόνο η ένθερμη υπομονή θα οδηγήσει στην επίτευξη μιας λαμπρής ευτυχίας.

  • από το Canto general

    Μπορεί να κόψουν όλα τα λουλούδια, αλλά δεν θα γίνουν ποτέ αφέντες της Άνοιξης
  • κ. καβάφης

    Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις
  • κωστής παλαμάς

    Και τους τρέμουνε των κάμπων οι κιοτήδες και μ’ ονόματα τους κράζουν πονηρά κλέφτες κι απελάτες και προδότες. Τους μισούν οι βασιλιάδες κι όλοι οι τύραννοι κι είναι μέσα στους σκυφτούς τα παλληκάρια κι είναι μες στους κοιμισμένους οι στρατιώτες…” Κ . Παλαμάς στο Δωδεκάλογο του Γύφτου.
  • διαμοιρασμός του blog

    Bookmark and Share
  • διαχείριση

  • on line επισκέπτες

  • ημερολόγιο άρθρων

    Νοέμβριος 2018
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Φεβ.    
     1234
    567891011
    12131415161718
    19202122232425
    2627282930  
  • Εγγραφή

  • Advertisements

Archive for the ‘είστε η ντροπή όλων των εργατών’ Category

Τη νόμιμη κλοπή τη στηρίζουν!

Posted by redship στο 17 Οκτωβρίου , 2012

Να δούμε τα στοιχεία για το «ποιοι από αυτούς (σ.σ. τους επιχειρηματίες) έβγαλαν τα λεφτά νόμιμα και φορολογημένα», έλεγε όλο νόημα, στο ραδιόφωνο, γνωστό στέλεχος και βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, αποδίδοντας το νόημα που έχει για το κόμμα του το θέμα με τη «λίστα Λαγκάρντ»… Αυτό είναι το βασικό τους θέμα: Να διαπιστωθεί η διαφάνεια και η νομιμότητα, με την οποία μεγαλώνει η εκμετάλλευση και η καταλήστευση των εργαζομένων από τη μεγαλοεργοδοσία.

Γιατί αν, όντως, υπάρχει και διαφυλάσσεται αυτή η διαφάνεια και η νομιμότητα, τότε – κατά τη γνώμη τους – οι εργάτες μπορούν να κοιμούνται ήσυχοι. Τι κι αν παίρνουν μισθούς – ψίχουλα, ενώ τ’ αφεντικά τους κλείνουν ισολογισμούς για να σχεδιάσουν επενδύσεις, τι κι αν το μεροκάματο δε φτάνει ούτε για τα φάρμακα και το γάλα των παιδιών τους, τι κι αν «δε βγαίνουν» ούτε για το νοίκι. Το ζήτημα είναι – και κατά τον ΣΥΡΙΖΑ – αν όλα αυτά γίνονται σύμφωνα με το γράμμα του νόμου και στο φως της μέρας.

Γι’ αυτό εξεγείρονται – δήθεν – για τους επιχειρηματίες που βγάζουν τα λεφτά τους σε Ελβετίες κι αλλού: όχι γιατί αυτά τα λεφτά είναι πλούτος κλεμμένος απ’ τους εργάτες αλλά γιατί, αν τηρείται το «γράμμα του νόμου», μπορούν να γεμίζουν τα μυαλά των εργαζομένων με αυταπάτες περί «καλών» και «τίμιων» εργοδοτών από τους οποίους, ε, όλο και κάτι παραπάνω μπορεί να τσιμπήσουν και οι εργάτες. Γιατί, αυτό κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ: Σουλουπώνει το αποκρουστικό πρόσωπο των μονοπωλίων.

Ομως, η αλήθεια είναι ότι οι εργάτες όχι μόνο δεν «τσιμπάνε κάτι παραπάνω», αλλά και ότι μεγαλώνει αμείωτα η ψαλίδα ανάμεσα στον πλούτο που παράγουν και το επίπεδο της ζωής τους…

Advertisements

Posted in πολιτικη, ριζασπάστης, Αστική ή εργατική εξουσία, είστε η ντροπή όλων των εργατών | Με ετικέτα: , | 1 Comment »

Οι σωματοφύλακες του καπιταλισμού

Posted by redship στο 30 Σεπτεμβρίου , 2012

ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ

Υπονομεύουν ανοιχτά τους αγώνες των εργαζομένων, κηρύσσουν τον ταξικό συμβιβασμό την ώρα που η εργατική τάξη επιβάλλεται να αντιπαρατεθεί στους καπιταλιστές ως τάξη απέναντι σε τάξη

Κόντρα στη γραμμή της υποταγής, οι ταξικές δυνάμεις δείχνουν το δρόμο για την αντεπίθεση

Απ’ όλα έχει ο μπαχτσές. Προτάσεις για την εφαρμογή των στόχων που θέτει η Ευρωπαϊκή Ενωση μέχρι έξοδο από το ευρώ και καταλήψεις εργοστασίων. Μόνο ένα πράγμα δεν αγγίζουν οι δυνάμεις του ΠΑΣΟΚ, της ΝΔ και του ΣΥΡΙΖΑ στο συνδικαλιστικό κίνημα. Την αιτία των προβλημάτων των εργαζομένων. Τον ίδιο τον καπιταλισμό που τον φυλάνε σαν τα μάτια τους. Και προκειμένου να το πετύχουν αυτό μηχανεύονται και καλλιεργούν κάθε είδους αυταπάτες. Υπονομεύουν τις αγωνιστικές διαθέσεις, εμποδίζουν την ανάπτυξη των αγώνων και όταν δεν μπορούν να το πετύχουν αυτό τους προσδίδουν περιεχόμενο που δεν απειλεί την εξουσία των μονοπωλίων.

Οι τοποθετήσεις των τριών συνδικαλιστικών παρατάξεων στην απεργιακή συγκέντρωση των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ καθώς και το ψήφισμα που πρόβαλλαν είναι χαρακτηριστικό των στόχων που υπηρετούν. Και οι τρεις αποπροσανατολίζουν τους εργαζόμενους διαδίδοντας την αντίληψη ότι η αιτία των προβλημάτων τους δεν βρίσκεται στην ίδια την εκμεταλλευτική φύση του καπιταλισμού αλλά στις πολιτικές που εφαρμόζονται εντός του.

Ο Γ. Κιουτσούκης, επικεφαλής της ΔΑΚΕ και γενικός γραμματέας της ΓΣΕΕ, στην τοποθέτησή του έριξε το φταίξιμο στους κακούς και ανίκανους κυβερνώντες και επιχειρηματίες, στο λανθασμένο μοντέλο διακυβέρνησης του καπιταλισμού. Μίλησε για «εκβιαστές, κουκουλοφόρους, άρπαγες», «τοκογλύφους, ανίκανους, πουλημένους». Για «πολιτικούς νάνους» και «άβουλους βουλευτές». Σε κείμενό του στιγματίζει τον «ακραίο φιλελευθερισμό» και σημειώνει πως «τα μνημόνια αποτελούν λογιστικές πρακτικές, επιβαλλόμενης εφαρμογής της οικονομικής θεωρίας της σχολής του Σικάγο και του Μίλτον Φρίντμαν».

Ο Γ. Χαρίσης, στέλεχος της Αυτόνομης Παρέμβασης (ΣΥΡΙΖΑ) και μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της ΑΔΕΔΥ, είπε ότι οι εργαζόμενοι «θα αγωνιστούν για την ανατροπή των νεοφιλελεύθερων πολιτικών στην Ελλάδα και την Ευρώπη» και πως «με τους αγώνες τους θα ανατρέψουν τις μνημονιακές πολιτικές» (σ.σ. αλλά όχι την εξουσία των μονοπωλίων).

Ο Οδ. Ντριβαλάς, στέλεχος της ΠΑΣΚ και αντιπρόεδρος της ΑΔΕΔΥ, επισήμανε ότι η απεργία είναι συνέχεια των αγώνων «που αναπτύχθηκαν από την πρώτη κιόλας μέρα του μνημονιακού-νεοφιλελεύθερου κύκλου».

Αρα, συμπεραίνουν αυτές οι δυνάμεις, δεν χρειάζεται να ανατρέψουμε τον καπιταλισμό, αρκεί να αλλάξουμε τον τρόπο διαχείρισής του προκειμένου να εφαρμοστούν πολιτικές και υπέρ των εργαζομένων.

Η πρότασή τους για μια καλύτερη διαχείριση, ακούγεται ελκυστική και ανώδυνη. Είναι όμως απολύτως ανέφικτη. Προεκτείνοντας τη σκέψη τους μας καλούν να δεχθούμε ότι η εργατική τάξη και η αστική τάξη δεν έχουν εκ διαμέτρου αντίθετα συμφέροντα, απλώς διαφορετικά. Επομένως δεν είναι ανταγωνιστικές και μπορεί να υπάρξει ταξική συνεργασία προς όφελος και των δύο!

Ομως συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο. Τα κέρδη της αστικής τάξης προκύπτουν από την εκμετάλλευση της εργατικής. Ετσι, το να θέτει το εργατικό κίνημα στόχο την ταξική συνεργασία, σημαίνει αποδοχή της εκμετάλλευσης που οδηγεί τελικά στη χειροτέρευση της κατάστασης των εργαζομένων.

Οι στόχοι των εναλλακτικών μοντέλων διακυβέρνησης του καπιταλισμού που προτείνουν αυτές οι δυνάμεις ποικίλλουν.

Ο Γ. Κιουτσούκης εμφάνισε ως λύση ακόμα και την έξοδο από το ευρώ σημειώνοντας: «Τα νομίσματα υπάρχουν για να διευκολύνουν τη ζωή των πολιτών. Οταν αυτά γίνονται δυνάστες των λαών και τους εξαθλιώνουν, τότε δεν αλλάζεις λαό, αλλάζεις νόμισμα. Οφείλουμε λοιπόν να αντιληφθούμε ότι έχουμε το κλειδί στο χέρι μας. (…) Αρκεί να πιστέψουμε στις αστείρευτες δυνάμεις των γνήσιων Ελλήνων πατριωτών και των ανιδιοτελών πολιτικών που υπάρχουν και στο σημερινό κοινοβούλιο».

Εδώ η λογική δίνει τη θέση της στην αλχημεία και στη συνειδητή ανοησία. Αρκεί να αλλάξει το νόμισμα και όλα θα διορθωθούν! Η έννοια του πολιτικού δεν προσδιορίζεται ταξικά αλλά με όρους ψυχολογίας (η δράση του δεν καθορίζεται από την εκπροσώπηση συμφερόντων συγκεκριμένης τάξης αλλά από τα προσωπικά του χαρακτηριστικά). Παρόλο που μπορεί να ψήφισε σωρηδόν τα αντεργατικά-αντιλαϊκά μέτρα αν είναι ανιδιοτελής τότε θα λύσει τα προβλήματα των εργαζομένων!

Ο Γ. Χαρίσης στη γραμμή που έχει χαράξει ο ΣΥΡΙΖΑ προτείνει ως εναλλακτική λύση το μοντέλο της Αργεντινής προτρέποντας τους εργάτες: «Πάρτε την υπόθεση στα χέρια σας. Μην τους επιτρέψετε να μας ρίξουν στην ανεργία και την εξαθλίωση. Οι επιχειρήσεις και τα εργοστάσια που κλείνουν μπορούν να τα λειτουργήσουν οι εργαζόμενοι». Υπενθυμίζεται ότι στην Αργεντινή εργαζόμενοι κατέλαβαν περίπου 150 μεσαίες ή μικρές επιχειρήσεις που είχαν ήδη κλείσει λόγω της οικονομικής κρίσης. Οι περισσότερες από τις κατειλημμένες επιχειρήσεις έκλεισαν οριστικά.

Πέραν τούτου η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ αφορά στη λειτουργία εργοστασίων εντός του καπιταλισμού, υποταγμένα στους νόμους του. Καμία σχέση δεν έχει με την κοινωνικοποίηση των μέσων παραγωγής στο πλαίσιο ενός κεντρικού σχεδιασμού της οικονομίας που στόχο έχει την εξυπηρέτηση των αναγκών της κοινωνίας συνολικά.

Ο Ο. Ντριβαλάς, λιγότερο απαιτητικός, κάλεσε απλώς τα τρία κόμματα της κυβέρνησης «να σεβαστούν τις νωπές ακόμα προγραμματικές δεσμεύσεις απέναντι στον ελληνικό λαό». Εδώ καλλιεργείται μια ακόμα ψευδαίσθηση ότι η προγραμματική συμφωνία των τριών κομμάτων ήταν σε όφελος των εργαζομένων. Την ίδια ψευδαίσθηση καλλιεργεί και ο ΣΥΡΙΖΑ.

Τα κείμενα της υποταγής

Ισως ακόμα πιο αποκαλυπτικά είναι τα κείμενα που συνδιαμορφώνουν αυτές οι δυνάμεις στην Ελλάδα και στην Ευρώπη. Χαρακτηριστικά είναι το ψήφισμα της απεργιακής συγκέντρωσης, η διακήρυξη της Μαδρίτης που υπογράφτηκε από τη ΣΕΣ και εκπροσώπους ευρωπαϊκών συνδικάτων (μεταξύ αυτών και ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ, Γ. Παναγόπουλος) παραμονή της απεργίας, η απόφαση της 12ης Διαρκούς Συνδιάσκεψης των Συνδικάτων Ευρωπαϊκών Πρωτευουσών (συμμετείχε το Εργατικό Κέντρο Αθήνας).

Με το ψήφισμα ζητείται η «διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους τους χρέους». Αρα γίνεται αποδεκτό ένα μέρος του χρέους που δημιούργησαν οι κυβερνήσεις του κεφαλαίου, σε όφελος του κεφαλαίου. Οπως γίνεται αποδεκτό ότι οι εργαζόμενοι πρέπει να πληρώσουν για αυτό.

Ακόμα οι δυνάμεις αυτές διατυπώνουν στο ψήφισμα το αίτημα για «καθιέρωση του κοινωνικού πόρου υπέρ της κοινωνικής ασφάλισης»! Αντί δηλαδή να απαιτήσουν να πληρώσουν το κράτος και οι εργοδότες ζητάνε να επιβληθεί νέο χαράτσι στους εργαζόμενους.

Τέλος, η πλήρη υποταγή τους στα μονοπώλια και στα όργανά τους εκφράζεται με το αίτημά τους για: «Αλλαγή των πολιτικών της ΕΕ και του ρόλου της ΕΚΤ, με στόχο την ανάπτυξη, την απασχόληση και την κοινωνική πολιτική και συνοχή».

Το ίδιο ακριβώς ζητάνε και τα ευρωπαϊκά συνδικάτα στηρίγματα του κεφαλαίου σημειώνοντας στη διακήρυξη της Μαδρίτης: «Ζητούμε από τους πολιτικά υπεύθυνους των ευρωπαϊκών θεσμών και των κυβερνήσεων των κρατών μελών της ΕΕ να αλλάξουν ριζικά διορθώνοντας τις αφόρητες αυτές πολιτικές και να διαπραγματευθούν με τη ΣΕΣ και με τις εθνικές συνδικαλιστικές οργανώσεις τις εναλλακτικές πολιτικές που προτείνουν τα συνδικάτα».

Στόχος η υλοποίηση της στρατηγικής «ΕΕ 2020»

Ακόμα πιο ξεκάθαρη η 12η Διαρκής Συνδιάσκεψη των Συνδικάτων των Ευρωπαϊκών Πρωτευουσών επισημαίνει στην απόφασή της:

«Είναι σημαντικό να ενισχύσουμε τη βάση του Συνδικαλιστικού κινήματος, επιδιώκοντας τους στόχους της στρατηγικής της ΕΕ 2020, προτείνοντας συγκεκριμένα μέτρα για την επίτευξη αυτών των στόχων»!

Υπενθυμίζεται ότι η «ΕΕ 2020» είναι η αντιλαϊκή στρατηγική που εγκρίθηκε στη Σύνοδο Κορυφής της ΕΕ τον Ιούνη του 2010. Το πλαίσιο αυτής της στρατηγικής είναι μεταξύ άλλων η διασφάλιση φθηνότερου εργατικού δυναμικού, η στήριξη της επιχειρηματικής δράσης στον τομέα της λεγόμενης πράσινης ανάπτυξης με χρηματοδοτήσεις και τσάκισμα των εργασιακών σχέσεων, η διαρκής κατάρτιση ημιμαθών εργαζομένων ώστε να προσαρμόζονται και να ανταποκρίνονται στις ανάγκες της καπιταλιστικής παραγωγής.

Τη μνημειώδη αυτή θέση για την υποταγή των συνδικάτων στα μονοπώλια συνοδεύει η διαμαρτυρία τους ότι οι εργοδότες δεν προσέρχονται πια στον «κοινωνικό διάλογο» που χρησιμεύει, όπως λένε, στη χειραγώγηση των εργαζομένων: «Η άρνηση του «κοινωνικού διαλόγου» είναι πραγματικότητα και οδηγεί στην επιδείνωση των εργασιακών σχέσεων και σε κοινωνικές εντάσεις»! Ξεκάθαρη δήλωση του αντεργατικού ρόλου του «κοινωνικού διαλόγου» και των φορέων του.

Ανοιχτή υπονόμευση

Οι δυνάμεις αυτές δε διστάζουν να προχωρήσουν και στην ανοιχτή υπονόμευση των αγώνων, όπως έγινε και στην πρόσφατη πανεργατική απεργία.

Οπως καταγγέλλει η «Εργατοϋπαλληλική Ενότητα Εργαζομένων» στο Δήμο Ταύρου, η ΠΑΣΚΕ προωθούσε την αντίληψη της αναποτελεσματικότητας λέγοντας ότι με μια απεργία «δε γίνεται τίποτα» και ο πρόεδρος του Συλλόγου διαλαλούσε πως δε θα απεργήσει για να μην του κοπεί το μεροκάματο. Επιπλέον, καλούσε εργαζόμενους αν θέλουν να κατέβουν στην απεργιακή συγκέντρωση, να πάρουν 2ωρη άδεια ή να χτυπήσουν κάρτα, εκφυλίζοντας έτσι την έννοια του αγώνα.

Στο εργοστάσιο της «ΙΟΝ» η πλειοψηφία – ΔΑΚΕ – στη διοίκηση του Σωματείου, αρνήθηκε να πάρει απόφαση για απεργία με τον ισχυρισμό ότι δεν «υπάρχουν προβλήματα με την εταιρεία».

Στη ΜΕΤΚΑ στο Βόλο, η πλειοψηφία – ΠΑΣΚΕ και ΔΑΚΕ – στο επιχειρησιακό σωματείο δεν έκανε απολύτως τίποτα για την απεργία και απέρριψε την πρόταση των ταξικών δυνάμεων να γίνει γενική συνέλευση για να ενημερωθούν οι εργαζόμενοι και να ληφθούν μέτρα για την οργάνωση της απεργίας.

Στο σωματείο των εργαζομένων του Πολεμικού Ναυτικού, η ΠΑΣΚΕ που πλειοψηφεί στη διοίκηση, αποφάσισε να μη γίνει απεργία, επειδή στις υπηρεσίες που συνεχώς συρρικνώνονται έχουν απομείνει 15 εργαζόμενοι και κατά την άποψή της «δεν αξίζει να απεργήσουν».

Στη γαλακτοβιομηχανία «ΔΩΔΩΝΗ» και στην πτηνοτροφική επιχείρηση «ΠΙΝΔΟΣ», οι συνδικαλιστικές πλειοψηφίες στα επιχειρησιακά σωματεία, στην πρώτη περίπτωση (ΠΑΣΚΕ – ΔΑΚΕ) κήρυξαν 3ωρη στάση εργασίας, στη δεύτερη (ΣΥΡΙΖΑ) απεργία μόνο για την πρώτη βάρδια.

Τα παραπάνω είναι μόνο ενδεικτικά των μεθοδεύσεων αυτών των πλειοψηφιών που είναι ξεκάθαρα πια εχθροί των συμφερόντων και των αναγκών των εργατών.

Posted in ριζασπάστης, τα παπαγαλάκια του κεφαλαίου, Δύο Ελλάδες δύο τάξεις μία λύση, είστε η ντροπή όλων των εργατών | Με ετικέτα: , | 2 Σχόλια »

Κατηγορώ

Posted by redship στο 29 Μαΐου , 2012

ένα καταπηκτικό άρθρο από το  lenin reloaded
Επειδή η ναυτία έχει πια οδηγήσει το στομάχι μου στα όριά του και η κατάσταση επιδεινώνεται διαρκώς, δεν έχω άλλη επιλογή παρά να καταφύγω στον τρόπο του Ζολά, παρά τις όποιες μου υλιστικές αντιρρήσεις για αυτόν.
Εγώ, ο υπογράφων αυτό το κείμενο σήμερα, 29 Μάη του 2012,
Καταγγέλω την ύπαρξη μιας συντονισμένης, διεθνούς και μαζικής κλίμακας καμπάνιας εξαπάτησης των λαών της Ευρώπης, με επίκεντρο τον δοκιμαζόμενο λαό της Ελλάδας, από μια θλιβερή και επονείδιστη ομάδα
α) ακαδημαϊκών, Ελλήνων και ξένων, με ειδίκευση στις πολιτικές επιστήμες, την οικονομολογία, την πολιτιστική θεωρία, και άλλα συναφή αντικείμενα, οι οποίοι είναι είτε στελέχη και υποψήφιοι συγκεκριμένου πολιτικού κόμματος στην Ελλάδα (ΣΥΡΙΖΑ) είτε συνεργάζονται άμεσα με αυτούς τους υποψηφίους, είτε έχουν στενές επαγγελματικές και φιλικές σχέσεις μαζί τους στην Ελλάδα και το εξωτερικό
β) μεταπτυχιακών τους φοιτητών, κατωτέρων βαθμίδων ακαδημαϊκών που εξαρτώνται από τους πιο πάνω, άκριτων και φιλόδοξων παπαγάλων στην δημοσιογραφία και την ακαδημία που αναπαράγουν, μεταφράζουν, σχολιάζουν και διαχέουν τις λεγόμενες «ιδέες» των πρώτων
γ) δημοσιοσχετιστών, δημοσιογράφων, bloggers, ντοκιουμενταριστών, συντηρητών websites, παρατρεχάμενων μεταμοντέρνων «ακτιβιστών», φανς και γκρούπις της εύκολης και ανέξοδης διασημότητας παντός είδους.
Κατηγορώ την ομάδα αυτή, που είναι πολυάριθμη και έχει αφήσει συγκεκριμένα και ανεξίτηλα ίχνη στη δημόσια σφαίρα και τον πολιτικό διάλογο στην «αριστερά», για τα ακόλουθα εγκλήματα σε βάρος της ιστορικής αλήθειας, της πολιτικής νοημοσύνης, της κοινής λογικής των εργαζόμενων μαζών, και ακόμα και της ανθρώπινης ζωής:
Πρώτον,
για το ότι παρήγαγαν, όπως ήδη έχει αναδειχθεί από εμένα και άλλους, τον ολοκληρωτικά αστήρικτο από τα γεγονότα αλλά βολικό για προπαγανδιστικούς σκοπούς μύθο της «συνέχειας» και ακόμα και ταυτοσημίας μεταξύ των λαϊκών εξεγέρσεων στην Αίγυπτο και στην Τυνησία και του εντελώς διαφορετικού –ιστορικά, ιδεολογικά και ταξικά– «κινήματος των πλατειών» στη Δύση ώστε να νομιμοποιήσουν ως «επαναστατικό» το δεύτερο.
Δεύτερον,
για το ότι προήγαγαν τον ίδιο μύθο της συγγένειας, αν όχι ταυτοσημίας, μεταξύ των πρώτων αραβικών εξεγέρσεων και του υποκινούμενου εμφύλιου πολέμου στη Λιβύη, νομιμοποιώντας και δικαιολογώντας την ιμπεριαλιστική επέμβαση των ευρωπαϊκών και αμερικανικών δυνάμεων και συνεπώς τον φόνο εκατοντάδων αμάχων, τα πογκρόμ σε βάρος διαφωνούντων, και την εκτεταμένη καταστροφή κοινωνικών υποδομών απαραίτητων για την οικονομική ανεξαρτησία ενός κράτους που έγινε ένα ακόμα δυτικό προτεκτοράτο.
Τρίτον,
για το ότι, έχοντας κατασκευάσει ιδεολογικά μια εντελώς μυθοπλαστική αντίληψη των καθαρά δυτικού και μετανεωτερικού τύπου «κινημάτων της πλατείας», προέβησαν –και πλέον το παραδέχονται ανοιχτά– σε οργανωμένη και υποκριτικά κεκαλυμμένη ψηφοθηρία, χωρίς να ενοχλούνται στο παραμικρό από την «αυθόρμητη» και «ακηδεμόνευτη» απαγόρευση της ανοιχτής πολιτικής δράσης, την αυτόματη περιθωριοποίηση των κομμουνιστών, που δεν δέχονται να λειτουργούν με υπόγεια μέσα, και την χρησιμότητα των κινημάτων αυτών ως χώρων ανοιχτών στην «ακτιβιστική» συγκρότηση εθνικιστικών, σωβινιστικών και φασιστικών ιδεολογικών αντιλήψεων, που εισέπραξαν τα δικά τους εκλογικά κέρδη λίγους μήνες μετά, χωρίς ποτέ να έχει αναληφθεί η πολιτική ευθύνη για αυτό από τους πιο πάνω. Ονομάζω δε ως εμπλεκόμενους και υπεύθυνους κυνικής και ανεύθυνης για τις ευρύτερες απολήξεις ψηφοθηρίας στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ και του ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ενσωματωμένους έλληνες και ξένους διανοουμένους που διαφήμισαν το κίνημα καλλιεργώντας ψευδείς εντυπώσεις και προσδοκίες στην Ελλάδα και το εξωτερικό, χαμηλόβαθμα «ακτιβιστικά» στελέχη και υψηλόβαθμα κομματικά στελέχη των προαναφερθέντων κομμάτων.

Τέταρτον,

για το ότι συνεργάστηκαν για την διασπορά σε παγκόσμια κλίμακα της ιδέας ότι οι ίδιοι εκπροσωπούν κάτι που ονομάζεται «ριζοσπαστική αριστερά», την στιγμή που δεν έχουν την παραμικρή οργανωτική σχέση ή ενδιαφέρον και σεβασμό για το εργατικό και ταξικό κίνημα, τις απεργίες και τις κινητοποιήσεις της εργατικής τάξης, και τον επαναστατικό συνδικαλισμό. Και φυσικά, την ίδια στιγμή, οι κομματικές οργανώσεις τις οποίες διαφημίζουν ως την τελευταία λέξη στην «αντικαπιταλιστική ανατροπή» συνεχίζουν απτόητες όλο αυτό το διάστημα που έχει μεσολαβήσει από την «Αραβική Άνοιξη» και δώθε να προδίδουν, μέσω των συνδικαλιστικών τους εκπροσώπων, κάθε προσπάθεια ριζοσπαστικοποίησης του εργατικού κινήματος και κάθε ρήξη του με την εργοδοσία και τον εργατοπατερισμό. Και φυσικό είναι, εφόσον πρόκειται για ανθρώπους που έχουν βαλθεί να σώσουν τον καπιταλισμό από την οργανωτική αυτονόμηση του εργατικού κινήματος και την ανασυγκρότησή του σε επαναστατική βάση. Τους κατηγορώ πως με τον τρόπο αυτό δυσφήμισαν και συνεχίζουν κυνικά να δυσφημίζουν στα φτωχά λαϊκά στρώματα κάθε έννοια αριστερού ριζοσπαστισμού, αφού τον έχουν πλέον καταντήσει συνώνυμο με την ψευδο-επαναστατική πόζα μικροαστών διανοουμένων σε ακαδημαϊκά συνέδρια, νερόβραστες και εκ του ασφαλούς επιφυλλίδες στον αστικό Τύπο, φοιτητικές «θύελλες σε φλυντζάνι» και τον εκφυλισμένο ψευδοακτιβισμό της «αριστεράς» του τουίτερ.
Πέμπτον,
για το ότι έχοντας σφετεριστεί την ταμπέλα των «ριζοσπαστών» για την εξαγωγή του συστημικότατου διαφημιστικού τους προϊόντος στις πολύ χαμηλής ταξικής συνείδησης κοινωνίες της σημερινής, ουσιαστικά ακόμα ψυχροπολεμικής Δύσης, συνεργάστηκαν οργανωμένα για την δυσφήμιση και γελοιοποίηση του Κομμουνιστικού Κόμματος, το οποίο σε σειρά άρθρων και παρεμβάσεων στο εξωτερικό παρουσίασαν ως ιστορικά ασήμαντο, πολιτικά ανύπαρκτο και ιδεολογικά αντιδραστικό — όταν ενοχλούνταν καν να αναφέρουν την ύπαρξή του και τις δράσεις του. Υπάρχουν τα κείμενα και τα πειστήρια για αυτό, όπως και για όλα τα άλλα σημεία. Ταυτόχρονα και αναγκαστικά, περιθωριοποίησαν το εργατικό κίνημα, για το οποίο απέκλεισαν κάθε συζήτηση, υποστηρίζοντας, όπως είναι ήδη γνωστό μέσω του παραδείγματος Ζίζεκ, ότι «δεν υπάρχουν πουθενά απεργίες της εργατικής τάξης», την στιγμή που οι χαλυβουργοί συνεχίζουν την μεγαλύτερη απεργία της ελληνικής ιστορίας, την στιγμή που μια σειρά άλλων κλάδων αρχίζει να ακολουθεί το παράδειγμά τους με απεργίας διαρκείας, με στάσεις εργασίας, με παραστάσεις διαμαρτυρίας, και με έμπρακτα βήματα απεξάρτησης από τον δόλιο, ενδοτικό και προδοτικό εργατοπατερισμό του καπιταλιστικού συστήματος. Για όλα αυτά τα μέτρα «έγκυρης» λοιδωρίας και αποσιώπησης, καθώς και για τις απόπειρες κρατικής καταστολής και εργοδοτικής δολιοφθοράς που στήθηκαν απέναντι απ’ το εργατικό κίνημα στην Ελλάδα, δεν υπήρξε κανένας σχεδόν αντίλογος ούτε εθνικά ούτε διεθνώς έξω από τις ανακοινώσεις του ίδιου του ΚΚ, αφού αυτή την δημόσια σφαίρα που αυτοπαρουσιάζεται ως «αντιδογματικά αριστερή» την ελέγχουν σχεδόν απόλυτα οι ίδιοι.
Έκτον,
για το ότι για να προετειμάσουν την προεκλογική μορφή του σχηματισμού με τον οποίο συνδέονται και τον οποίο προωθούν εθνικά και πανευρωπαϊκά πουλώντας «ριζοσπαστισμό» σε κοινωνίες όπως η αγγλική, όπου το εργατικό κίνημα είναι χρόνια νεκρό, ή η γαλλική, όπου αργοπεθαίνει, ταύτισαν πλήρως μια εντελώς εξασθενημένη και δομικά ανέφικτη μορφή Κεϋνσιανισμού με τον Μαρξισμό τον ίδιο, διαδίδοντας μάλιστα παντού ότι η δική τους παρωδία του Κέινς είναι ουσιαστικά «μονόδρομος» για την μαρξιστική αριστερά και συνώνυμη της «ρήξης και της ανατροπής». Πέρα από την προδοσία του εργατικού κινήματος, με το οποίο δεν είχαν ποτέ και δεν σκοπεύουν να αποκτήσουν ποτέ καμία σχέση, έσυραν στο βόθρο της στρεψοδικίας και του δικολαβισμού τους όλη την επαναστατική παράδοση του Μαρξισμού από τον Λένιν ως τον Γκράμσι, από την Λούξεμπουργκ ως τον Μπαντιού. Κλέβοντας ξεδιάντροπα συνθήματα και ιδέες που ουδεμία σχέση έχουν με το δικό τους σχέδιο «πεφωτισμένης» σωτηρίας του καπιταλισμού από την δική τους «Συνθήκη των Βερσαλιών» που λέγεται Μέρκελ, σπίλωσαν στα μάτια των μαζών το νόημα, τις αρχές και την ουσία του επαναστατικού Μαρξισμού, τον οποίο εκφύλισαν στα δικά τους τρισάθλια και υποκριτικά μικροαστικά μέτρα.
Έβδομον,
για το ότι έχοντας προβεί στα παραπάνω δεν δίστασαν να βαφτίσουν «ριζοσπαστική» μια πολιτική της οποίας το σημείο εκκίνησης είναι απείρως και αποδεδειγμένα πιο συμβιβασμένο και συστημικό από αυτό του ΠΑΣΟΚ το 1981, χωρίς καν να ενοχληθούν να εξηγήσουν τι πρέπει να περιμένει ο λαός από κάτι τόσο απελπιστικά κενό πραγματικού κοινωνικο-οικονομικού περιεχομένου, την στιγμή που έζησε τον πλήρη εκφυλισμό του «σοσιαλιστικού εγχειρήματος» του 1981 μέσα σε τέσσερα μόλις χρόνια, υπό απείρως ευνοϊκότερες οικονομικές συνθήκες, και με το μισό σχεδόν του εκλογικού πληθυσμού να στηρίζει και να νομιμοποιεί την πρόοδο του εγχειρήματος. Και αυτό την ώρα που τα πιο εκφυλισμένα και απονομιμοποιημένα κομμάτια του ΠΑΣΟΚ, οι σύντροφοι του υπόδικου του Κορυδαλλού, ο εργατοπατέρας που αποπειράθηκαν να δολοφονήσουν οι ακροαριστεροί πριν χρόνια, η σάρα και η μάρα της επαγγελματικής αποστασίας και πολυπροσωπίας, εισρέει στο φιλόξενο όχημα και στήνει το παιχνίδι της φρικτής παρωδίας του 81 στις πλάτες του μέλλοντος των παιδιών μας.
Όγδοον,
για το το ότι μη έχοντας καμία απάντηση για την σειρά στρεβλώσεων, ψεμμάτων και εξαπατήσεων στις οποίες υπέβαλλαν και συνεχίζουν να υποβάλλουν τα βασανισμένα λαϊκά στρώματα στην Ελλάδα και την κοινή γνώμη στο εξωτερικό, μη μπορώντας να στοιχειοθετήσουν με το παραμικρό λογικό επιχείρημα το αποτρόπαιο του ψεύδους που εκπροσωπούν, ενσωματώνουν και διαχέουν παντού, στρέφονται τώρα σε καθαρά γκεμπελικές μεθόδους κατηγορίας όσων δεν αποδέχονται την αυτοκρατορία του ψέμματος ως «κιτρινιστών» και «λαϊκιστών», όταν οι ίδιοι μετέρχονται κίτρινων μέσων για να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα που ήδη συνέβησαν και συνεχίζουν να συμβαίνουν, όταν οι ίδιοι έχουν κάνει τον παπανδρεϊκό λαϊκισμό να ωχριά μπροστά στην ανερυθρίαστη τιποτολογία τους.
Ένατον,
για το ότι στην ουσία εκπροσωπούν μία σύγχρονη και απόλυτα αντιδραστική εκδοχή της ελιτίστικης «εξουσίας των ειδικών», ρόλο που μονοπωλούν με τη δέουσα σοβαροφάνεια, καθώς εκστομίζουν τις πιο αστήρικτες, ανιστόρητες και μεθοδολογικά αυθαίρετες ανοησίες στο όνομα του «αποδεδειγμένου» (για ποιους;) πολιτικού κύρους τους, καθώς και της αυτοαναγόρευσής τους σε πρωτοπορία –ω του θράσους!– του αγώνα για τον «σοσιαλιστικό μετασχηματισμό» ολάκερης της Ευρώπης.
Δέκατον,
για το ότι άφησαν την αμετροέπεια που τους υπαγόρευσε η ταξική τους αλαζονεία να ξεπεράσει τόσο πολύ κάθε έλλογο όριο, την ξεδιαντροπιά τους να βρωμίσει τόσο πολύ την λέξη «αριστερά», που καθώς αποκαλύπτεται η θλιβερή κενολογία τους, καθώς η «ρήξη» γίνεται «καταγγελία» γίνεται «αναδιαπραγμάτευση» γίνεται «παραμονή» σε ένα ατέλειωτο θέατρο αξιογέλαστης λεξιπλασίας, προετοιμάζεται και το έδαφος για ένα μετεκλογικό πολιτικό φιάσκο τόσο μεγάλο, τόσο δραματικό, που η απογοήτευση που θα προκαλέσει απειλεί να θάψει τελεσίδικα κάθε χειραφετητική για το λαό προοπτική στην Ελλάδα και την Ευρώπη και να στρέψει τα λαϊκά στρώματα, με όλη τους την δίκαιη μελλοντική οργή και αγανάκτηση για την χυδαιότητα της εξαπάτησης και της εκμετάλλευσης της ελπίδας, ολοταχώς στα ήδη ανερχόμενα ρεύματα του φασισμού και του ακροδεξιού αυταρχισμού.
Για μια τέτοια εξέλιξη, τους θεωρώ όχι απλά ηθικά και πολιτικά υπεύθυνους αλλά και κάτι παραπάνω: είναι αυτοί που θα έχουν προετοιμάσει και ενορχηστρώσει την αποστροφή των μαζών για τις ιδέες που καπηλεύτηκαν, στρέβλωσαν, φαλκίδευσαν και γελοιοποίησαν. Αυτοί, οι ξεδιάντροποι λαθρεπιβάτες του κομμουνιστικού κινήματος, οι επηρμένοι σκηνοθέτες αυτής της γελοίας ναρκισιστικής παράστασης την οποία έχουν το θράσος να αποκαλούν «ριζοσπαστική προοπτική.»
Για τους πιο πάνω λόγους, θεωρώ όλους τους προαναφερθέντες ταξικούς προδότες και άξιους της αιώνιας περιφρόνησης της εργατικής τάξης και των τάξεων των υποτελών: των ανέργων, πρεκάριων, υποαπασχολούμενων, ανθρώπων με ειδικές ανάγκες, με προβλήματα υγείας, υπερήλικων, εξαθλιωμένων μικροαστών και αγροτών.
Η ντροπή και το όνειδος ας μείνουν αιώνια πάνω τους, και τα ονόματά τους ας περιβληθούν για πάντα με το μαύρο στίγμα της ενσυνείδητης προδοσίας των αδυνάτων.

Posted in Ο οπορτουνισμός, επαναστάτες ή προβοκάτορες;, είστε η ντροπή όλων των εργατών, η με το κεφάλαιο η με τους εργάτες, οι "προοδευτικοί" | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »

Με άδεια χέρια «λακίζει» η συνδικαλιστική ηγεσία

Posted by redship στο 5 Αυγούστου , 2011

ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΙΣΤΕΣ

Ο Σγουρός ετοιμάζεται να αφαιρέσει άδειες κι ο Παπουτσής επαίρεται για τους χιλιάδες που σέρνει στα αστυνομικά τμήματα. Στις Επιτροπές Αγώνα πέφτει το βάρος της οργάνωσης των κινητοποιήσεων και της απόκρουσης της κρατικής καταστολής

To «άλλοθι» που εναγώνια ζητούσε τις τελευταίες μέρες η συνδικαλιστική πλειοψηφία της Ομοσπονδίας στα ταξί, για να σημάνει «λήξη» των απεργιακών κινητοποιήσεων, δόθηκε τελικά από τον περιφερειάρχη Αττικής Γ. Σγουρό, ο οποίος μετά το τέλος της συνάντησης, που πραγματοποίησε χτες με το προεδρείο της, δήλωσε ότι οι περιφερειάρχες δεν πρόκειται τις επόμενες 30 μέρες να υπογράψουν καμία από τις 4.600 αιτήσεις για έκδοση νέων αδειών ταξί που βρίσκονται στις αρμόδιες υπηρεσίες των Περιφερειών, πριν το σχετικό νομοσχέδιο κατατεθεί στη Βουλή.

Την ίδια στιγμή όμως, ο Γ. Σγουρός τόνισε ότι η «εγκύκλιος Ραγκούση» βρίσκεται σε πλήρη εφαρμογή και πως οι περιφερειάρχες θα την εφαρμόσουν «κατά γράμμα». Η περιφέρεια Αττικής έχει αποστείλει πάνω από 1.000 προσκλήσεις για απολογία σε απεργούς, ενώ έχει έτοιμες ακόμη 1.500. Σύμφωνα με την εγκύκλιο, οι προβλεπόμενες ποινές είναι αφαίρεση της άδειας για ένα έτος και σε περίπτωση «υποτροπής» – δηλαδή αν απεργήσουν ξανά – οριστική αφαίρεση της άδειας. Παράλληλα, σε χτεσινές του δηλώσεις ο υπουργός «Προστασίας του Πολίτη» Χρ. Παπουτσής, υπεραμύνθηκε των «κατηγοριών» εναντίον της αστυνομίας για «ολιγωρία», λέγοντας πως κατά τη διάρκεια των κινητοποιήσεων καταγράφονταν μαζικά πινακίδες ταξί και πρόσθεσε ότι «έχει συμβεί το πρωτοφανές – γιατί είναι πρωτοφανές, ποτέ δεν έχει ξαναγίνει για μια επαγγελματική κινητοποίηση, σε μια αγωνιστική κινητοποίηση – να έχουν καταγραφεί αυτή τη στιγμή πάνω από 7.500 περιπτώσεις… Είναι τρομερό νούμερο, είπε, και εν πάση περιπτώσει δεν μπορεί να ισχύει και αυτό το νούμερο και την ίδια στιγμή να κατηγορείται η Αστυνομία ότι ολιγωρεί…»

Ετσι, ενώ οι «γαλαζοπράσινοι» συνδικαλιστές αφήνουν χιλιάδες αυτοκινητιστές αντιμέτωπους με εξοντωτικές ποινές, σύμφωνα με τις προσταγές των κομμάτων τους, οι Επιτροπές Αγώνα, σε συνεργασία με τη «Δημοκρατική Συσπείρωση», πραγματοποιούν σήμερα στις 7 το απόγευμα στο Συνδικάτο Οικοδόμων σύσκεψη ενημέρωσης των απεργών, για την απόκρουση της κρατικής καταστολής.

Η «Δημοκρατική Συσπείρωση», με ανακοίνωσή της, καταγγέλλει ότι «τέτοιες τρομοκρατικές πρακτικές, που καταπατούν στοιχειώδη δικονομικά δικαιώματα, αναδεικνύουν, για πολλοστή φορά, την υποκρισία της κυβέρνησης, όταν καλεί σε σεβασμό της συνταγματικής «νομιμότητας» κάθε κλάδο των εργαζομένων που αντιστέκεται στη βάρβαρη πολιτική της». Απαιτεί από την κυβέρνηση να εγκαταλείψει κάθε κατασταλτική δράση κατά των αγωνιζόμενων ταξιτζήδων και «δηλώνει την πρόθεσή της να συμπαρασταθεί και νομικά δίπλα στις Επιτροπές Αγώνα, για τη μαχητική νομική υποστήριξη των διωκόμενων. Καλεί επιπλέον τους ριζοσπάστες νομικούς να εκφράσουν έμπρακτα τη συμπαράστασή τους».

Την αλληλεγγύη του στους αυτοαπασχολούμενους ταξιτζήδες εκφράζει το Εργατικό Κέντρο Σάμου, ενώ ανάλογο ψήφισμα συμπαράστασης εξέδωσε και η ΕΣΑΚ οδηγών φορτηγών.

Posted in πολιτικη, ριζασπάστης, όταν το κράτος τρομοκρατεί, όταν εκείνοι μάθουν να υπακούνε, Η «κοινωνική ειρήνη» τους είναι ο ταξικός τους πόλεμος, είστε η ντροπή όλων των εργατών | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »

Τον ενοχλούν οι ταξικοί αγώνες

Posted by redship στο 8 Ιουλίου , 2011

Στο τηλεοπτικό μεϊντάνι βγήκε πάλι ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ και, όπως συνήθως, επιτέθηκε στους αγώνες του ταξικού κινήματος. Σχολιάζοντας την παρέμβασή του το Γραφείο Τύπου του ΠΑΜΕ σημειώνει: «Ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ, κ. Παναγόπουλος, στην εκπομπή της ΝΕΤ «Πρωινή Ενημέρωση», μεταξύ άλλων ανέφερε πως τα συνθήματα περί λαϊκής οικονομίας συμβάλλουν στο κλείσιμο επιχειρήσεων. Στοιχίζεται για μια ακόμα φορά με τους κεφαλαιοκράτες και τα φερέφωνά τους, που κατηγορούν τους εργαζόμενους που διεκδικούν, που απεργούν και αγωνίζονται, για το κλείσιμο των επιχειρήσεων και για τις απολύσεις.

Οι πάνω από 40.000 επιχειρήσεις που έκλεισαν, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία, τα καθημερινά λουκέτα που βάζουν δεκάδες εμπορομάγαζα, οι χιλιάδες απολύσεις, το θέριεμα της μαύρης ανασφάλιστης εργασίας, οι συγχωνεύσεις και το κλείσιμο νοσοκομείων, για τον κυβερνητικό και εργοδοτικό συνδικαλισμό οφείλονται είτε σε στρεβλώσεις της αγοράς είτε στη δράση του ΠΑΜΕ και των ταξικών δυνάμεων και όχι στις νομοτέλειες της καπιταλιστικής οικονομίας.

Σε κάθε περίπτωση βγαίνει λάδι το σύστημα που υπηρετεί με πάθος ο κυβερνητικός και εργοδοτικός συνδικαλισμός, όπως αντίστοιχα αθώα βγαίνει και η κυβέρνηση, αφού κατά τη ΓΣΕΕ υποκύπτει σε ξένα οικονομικά κέντρα και αναγκαστικά ακολουθεί τις εξελίξεις. Οι εργαζόμενοι να γυρίσουν την πλάτη στις ηγεσίες ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ. Να ενισχύσουν, να δυναμώσουν το ταξικό εργατικό κίνημα, το ΠΑΜΕ, την οργάνωση στους τόπους δουλειάς.

Η λαϊκή οικονομία είναι η λύση, η απάντηση στην καπιταλιστική βαρβαρότητα. Η λαϊκή εξουσία αποτελεί αναγκαιότητα για την ευημερία του λαού όχι μόνο στη χώρα μας αλλά σε κάθε καπιταλιστική χώρα»

Posted in πολιτικη, ρήξη και ανατροπή, ριζασπάστης, τα «Νταχάου» της εργοδοτικής αυθαιρεσίας, Δύο Ελλάδες δύο τάξεις μία λύση, Η «κοινωνική ειρήνη» τους είναι ο ταξικός τους πόλεμος, Η απειθαρχία και η ανυπακοή είναι πλέον ο μόνος δρόμος για το λαό μας, Π.Α.ΜΕ, Στην αντεπίθεση με λαϊκή οργάνωση με συσπείρωση στο ΚΚΕ, είστε η ντροπή όλων των εργατών, ξεπουλημένη Γ.Σ.Ε.Ε | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

«Βρωμάει» η επιχείρηση «καθαρά χέρια»

Posted by redship στο 27 Απριλίου , 2011

 

Τις τελευταίες ημέρες με αφορμή τη δημοσιοποίηση του πορίσματος του επιθεωρητή Δημόσιας Διοίκησης για τη ΓΕΝΟΠ ΔΕΗ και τη χρηματοδότησή της από την επιχείρηση περίσσεψε η υποκρισία. Ξάφνου κόμματα και αρθρογράφοι «ανακάλυψαν την Αμερική». Το περίεργο (;) είναι ότι είναι τα ίδια κόμματα και «εισαγγελείς δημοσιογράφοι» τόσα χρόνια στήριζαν και εξέθρεψαν αυτόν το συνδικαλισμό που σήμερα -και για τις δικές τους σκοπιμότητες- καταγγέλλουν στα λόγια. Με ύπουλο μάλιστα τρόπο επιχειρούν να παρουσιάσουν όλους τους συνδικαλιστές και όλα τα συνδικάτα σαν μια κάστα που λυμαίνεται το δημόσιο χρήμα. Ο στόχος προφανής, σε μια περίοδο που ξεκινά νέο σαφάρι κατά της δημόσιας περιουσίας και των πρώην ΔΕΚΟ: να ενοχοποιηθούν οι εργαζόμενοι, να παραλύσουν οι αντιστάσεις. Οι όψιμοι εισαγγελείς δεν νοιάζονται ούτε ενδιαφέρονται για την «υγεία» των συνδικάτων. Ο εργοδοτικός και κυβερνητικός συνδικαλισμός είναι «δικό τους παιδί», αυτοί τον δημιούργησαν, τα δικά τους στελέχη τον στελέχωσαν, τα δύο κόμματα εξουσίας είναι αυτά που είχαν σταθερές σχέσεις μαζί του, εξασφαλίζοντας μέσω αυτού του συνδικαλισμού την εφαρμογή της αντεργατικής πολιτικής, την υπονόμευση των αγώνων των εργαζομένων, την αφαίρεση από την πλατιά μάζα των εργατών βασικών εργατικών δικαιωμάτων.

 

 

Ομως δυστυχώς γι’ αυτούς δεν είναι όλοι του χεριού τους. Απέναντι σε όλη αυτή την επιχείρηση εκμαυλισμού και εκφυλισμού των συνδικάτων, οι ταξικές δυνάμεις αντιστάθηκαν, μίλησαν ανοιχτά και κατήγγειλαν τις μεθοδεύσεις κυβέρνησης, διοίκησης της ΔΕΗ και πλειοψηφίας της ΓΕΝΟΠ. Το Γενάρη του 2007, ενόψει του 31ου Συνεδρίου της ΓΕΝΟΠ ΔΕΗ η παράταξη της «Αγωνιστικής Συνεργασίας», που συσπειρώνεται στο ΠΑΜΕ, στη διακήρυξή της σημείωνε για τον ΟΚΔΕ: «Η δημιουργία της ΟΚΔΕ που αποφάσισαν, ΠΑΣΚΕ – ΔΑΚΕ – ΣΑΔ, σε προηγούμενα Συνέδρια και η χρηματοδότησή της από τη ΣΣΕ με σημαντικά ποσά, δεν πρόκειται να οδηγήσει στην αναβάθμιση της θέσης των εργαζομένων στη ΔΕΗ, αλλά στην ενσωμάτωση εργαζομένων και συνδικαλιστών. Η εμπειρία από αντίστοιχους οργανισμούς που προώθησε η σοσιαλδημοκρατία σε χώρες της ΕΕ δείχνει ότι στην πράξη συνέβαλαν ώστε τα συνδικάτα να χάσουν τον ταξικό τους προσανατολισμό και να μετατραπούν σε επιχειρήσεις.

 

Η θέση της ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗΣ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ είναι καθαρή: Κατάργηση της ΟΚΔΕ και κάθε μορφής επιχειρηματικής δραστηριότητας από τα συνδικάτα…».

Στο επόμενο συνέδριο, το 2009, και πάλι η παράταξη έθετε το ζήτημα και κατήγγειλε ότι:

«Με απόφαση του ΔΣ της ΓΕΝΟΠ μέσω των ΣΣΕ δίδονται χρήματα στον ΟΚΔΕ που είναι μέρος της ΣΣΕ και ανήκουν στους εργαζόμενους. Ζητήσαμε επανειλημμένως να έρθει πλήρης απολογισμός για συζήτηση στο ΔΣ της ΓΕΝΟΠ. Με διάφορες δικαιολογίες αρνήθηκαν τη συζήτηση. Βάλαμε σε ψηφοφορία πρόταση να μη δοθούν αυτά τα χρήματα στον ΟΚΔΕ.

Η πρότασή μας απορρίφτηκε. Καταγγέλλουμε αυτή τη στάση που κρατούν ΠΑΣΚΕ, ΔΑΚΕ, ΣΑΔ. Οι εργαζόμενοι πρέπει να κρίνουν και να βγάλουν συμπεράσματα και από αυτό το γεγονός».

 

Ολα λοιπόν ήταν γνωστά εδώ και καιρό. Δεν είναι τυχαίο μάλιστα, ότι η χρηματοδότηση της ΓΕΝΟΠ ΔΕΗ από την επιχείρηση ξεκίνησε από το 1999 και μάλιστα μέσα από ΣΣΕ, όταν δηλαδή ξεκίνησε και η προσπάθεια ιδιωτικοποίησής της. Ηταν μια επιλογή των κυβερνήσεων και των διοικήσεων της ΔΕΗ για να ενσωματώσουν το συνδικαλιστικό κίνημα, να ενισχύσουν την εργατική αριστοκρατία, να εγκλωβίσουν τους εργαζόμενους. Τα χέρια τους λοιπόν είναι βρώμικα και η επιχείρηση «καθαρά χέρια» που σήμερα στήνουν στη ΔΕΗ «βρωμάει»… Εχει άλλους στόχους. Ακριβέστερα έχει τον ίδιο στόχο που είχαν και πριν μια δεκαετία με την πολιτική του «καρότου»: Την πλήρη ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ, την παράδοση εργαζομένων και καταναλωτών στα μεγάλα μονοπώλια του κλάδου.

Posted in "απελευθέρωση της αγοράς", πολιτικη, ριζασπάστης, τα παπαγαλάκια του κεφαλαίου, τα γιουσουφάκια των εμίρηδων, Π.Α.ΜΕ, Το αστικό ιερόμετρο είναι χυδαίο, δημόσιος τομέας στην υπηρεσία του λαού, είστε η ντροπή όλων των εργατών, η δικαιοσύνη των αστών δεν είναι δικαιοσύνη των λαών, κυριαρχεί η ορδή των απατεώνων, κόντρα στη σαπίλα που αναδύουν, κοροϊδία, ξεπουλάνε την περιουσία του ελληνικού λαού, οι γυμνοσάλιαγκες των «παπατζήδων» | Με ετικέτα: , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Πως ρευστοποιούσαν οι εργατοπατέρες … την στήριξη τους στην εργοδοσία !

Posted by redship στο 30 Μαρτίου , 2011

αναδημοσίευση από redfly planet
Αναφορά κάνει το πόρισμα των εισαγγελέων που διερευνούν την υπόθεση των γερμανικών υποβρυχίων, στους πρώην μεγαλο-συνδικαλιστές της ΠΑΣΚΕ,  Γ. Κοντάκη, Στ. Μαρκάτο και Ι. Μίχα. Μέχρι στιγμής αναφέρεται πως τα συγκεκριμένα υποβρύχια «κατάπιαν» μίζες ύψους, 150 εκατ. €. 

«Σημειώνουμε» επισημαίνεται «ότι κατά τον έλεγχο που διενεργήσαμε στα Ναυπηγεία (ΕΝΑΕ) διαπιστώθηκε ότι ο κ.Κοντάκης ήταν κατά το κρίσιμο διάστημα πρόεδρος του συνδικάτου των εργαζομένων στην ΕΝΑΕ, ενώ στη διοίκηση ήταν και οι κκ. Ι.Μίχας και Στ.Μαρκάτος. Σύμφωνα με τα έγγραφα-καταγγελίες που απεστάλησαν στην υπηρεσία μας,οι Μίχας και Μαρκάτος από τα έτη 1.1.2007 ως τις 31.12.2010 ήταν νομάρχης και αντινομάρχης Πειραιά, πλην όμως πληρώνονταν από τα ΕΝΑΕ…Και οι τρεις καταγγέλλεται ότι μετείχαν στις διαπραγματεύσεις και εκφράζονταν ευνοϊκά υπέρ των γερμανικών εταιρειών…» . Και οι τρεις εκλήθησαν για τις 28 Απριλίου, ως ύποπτοι, για ανωμοτί εξηγήσεις από τις εισαγγελείς κυρίες Πόπη Παπανδρέου και Ευγενία Κυβέλου που διερευνούν την υπόθεση.

Θυμίζουμε εκ μέρους μας, πως στις 15 Σεπτέμβρη του 1995, αναγκάζονται οι εργαζόμενοι του ναυπηγείου Σκαραμανγκά, μέσα απο εκβιασμούς και τρομοκρατικά ψευτοδιλήμματα του τύπου «ή θα δεχτούμε ό,τι μας πει η εργοδοσία και η κυβέρνηση ή το ναυπηγείο κλείνει», να αποδεχτούν το ερμαφρόδιτο σχήμα του 49% – 51% (μετοχές εργαζομένων και ΕΤΒΑ, αντίστοιχα) και ουσιαστικά την παράδοση του ναυπηγείου λίγα χρόνια αργότερα (το 2001) στη γερμανική πολυεθνική HDW (εξαγοράστηκε στην πορεία από την KruppThysen), να δεχτούν απολύσεις και χτύπημα σε εργασιακά δικαιώματα και κατακτήσεις !!!

Το «σχήμα» αυτό αποτέλεσε ιδέα του τότε προέδρου του σωματείου της «Τρίαινας», στελέχους της ΠΑΣΚΕ, Γ. Κοντάκη, του Γ. Μίχα, επίσης στελέχους της ΠΑΣΚΕ, μέλους της διοίκησης του σωματείου, προέδρου τότε του Εργατικού Κέντρου Πειραιά και πρώην νομάρχη Πειραιά, με την οποία συμφώνησαν και οι συνδικαλιστές της ΔΑΚΕ.

Θυμίζουμε επίσης πως, το 2005 η «Thyssen» απορρόφησε την HDW και οι συμβιβασμένοι εργατοπατέρες άρχισαν να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους στο καινούριο αφεντικό, υπερασπίζοντας ταυτόχρονα την αντεργατική, αντιλαϊκή πολιτική των ιδιωτικοποιήσεων ΝΔ και ΠΑΣΟΚ. Χαρακτηριστικά, στις 21 του Ιούλη του 2006 ο πρόεδρος της διοίκησης του σωματείου, στέλεχος της ΠΑΣΚΕ, του ΠΑΣΟΚ και πρώην αντινομάρχης Πειραιά, Στ. Μαρκάτος, στα γραφεία της ΓΣΕΕ με εκπροσώπους της «Thyssen», της ΙG METAL (από την οποία προέρχεται ο διευθύνων σύμβουλος του ναυπηγείου Κούλμαν) και του Σωματείου των Ναυπηγείων του Κιέλου, συνυπέγραψαν συμφωνία που προβλέπει ότι η εργοδοσία έχει το αναφαίρετο δικαίωμα να μεταφέρει εργαζόμενους από την Ελλάδα στη Γερμανία (και όπου ακόμα δραστηριοποιείταιη εταιρεία), όποτε αυτό κρίνεται αναγκαίο για τα κέρδη της πολυεθνικής. Πρόκειται για ένα ακόμα κραυγαλέο ξεπούλημα των εργαζομένων.

Όπως έχουμε ξαναπεί, δεν είναι καθόλου απίθανο να δώσουν και μερικούς, ως βορά στην «δικαιοσύνη» για την επιβίωση του πολιτικού τους συστήματος, για αυτό μην εκπλαγείτε εαν δείτε κάποιον απο αυτούς να πληρώνει την νύφη … !

Posted in το πασοκ στην υπηρεσία του κεφαλαίου, Οι «αυτοδημιούργητοι» καπιταλιστές, ανθρώπινος δεν γίνεται ο καπιταλισμός, είστε η ντροπή όλων των εργατών, κυριαρχεί η ορδή των απατεώνων, κόντρα στη σαπίλα που αναδύουν, ξεπουλημένοι, ούτε ίχνος αξιοπρέπειας | Με ετικέτα: , , , , | Leave a Comment »

Στις υπηρεσίες της εργοδοσίας

Posted by redship στο 10 Μαρτίου , 2011

Την ώρα που η εργοδοσία στη «Solar Cell» (εργοστάσιο φωτοβολταϊκών στην Πάτρα) βρίσκεται «στριμωγμένη» μετά την επιτυχημένη απεργία που έγινε στο εργοστάσιο με κεντρικό αίτημα την επαναπρόσληψη των απολυμένων εργατών που πρωτοστάτησαν για την ίδρυση επιχειρησιακού σωματείου… Την ώρα που η εργοδοσία «έσπασε τα μούτρα της» όταν επιχείρησε προ ημερών να «στήσει» εργοδοτικό, διασπαστικό σωματείο, καθώς δεν κατάφερε να συγκεντρώσει ούτε τις 21 υπογραφές που απαιτούνται, με αποτέλεσμα να βρίσκεται σε «αδιέξοδο»… Την ίδια αυτή ώρα επέλεξε και ο πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου Πάτρας και στέλεχος του ΠΑΣΟΚ για να περιοδεύσει (χτες) στο εργοστάσιο, παροτρύνοντας τους εργαζόμενους να φτιάξουν άλλο σωματείο, γιατί το υπάρχον ανήκει στην επιρροή του ΠΑΜΕ και ελλοχεύει ο κίνδυνος το εργοστάσιο να κλείσει. Είναι τα ίδια ακριβώς επιχειρήματα που χρησιμοποίησε λίγες μέρες νωρίτερα η εργοδοσία όταν, ανεπιτυχώς, προσπάθησε να φτιάξει εργοδοτικό σωματείο, προσπαθώντας να αποδυναμώσει τον αγώνα των εργαζομένων ενάντια στην πολιτική που στηρίζει την «ανταγωνιστικότητα» και γι’ αυτό αυξάνει εφιαλτικά την ανεργία.

Αποκαλυπτικό για το ρόλο τους είναι άλλωστε συνολικά το έργο των συνδικαλιστικών πλειοψηφιών. Η Γραμματεία Πάτρας του ΠΑΜΕ σε ανακοίνωσή της, αναφερόμενη στα βασικά στελέχη του Εργατικού Κέντρου Πάτρας (ΠΑΣΚΕ), σημειώνει: «Ο ένας (πρόεδρος Σουβαλιώτης) φτιάχνει εργοδοτικά σωματεία όταν δυσκολεύεται το κεφάλαιο να τρομοκρατήσει τους εργάτες και υπογράφει μνημόνια συνεργασίας με τους βιομήχανους της Δυτικής Ελλάδας. Ο άλλος (αντιπρόεδρος Μαρμούτας) υπογράφει συμβάσεις μείωσης μισθών στην ΕΛΠΑΚ και καλύπτει την εργοδοτική τρομοκρατία. Κι ο τρίτος (μέλος του ΔΣ της ΓΣΕΕ, ο Καραγεωργόπουλος) συμμετείχε σε «διαβουλεύσεις» την ώρα που η εργοδοσία στο καζίνο ετοίμαζε μπαράζ απολύσεων. Το «έργο τους» θα το ζήλευαν και οι διορισμένοι εργατοπατέρες της χούντας. Αξιος ο μισθός τους!!».

Posted in "παπατζήδες", πολιτικη, ριζασπάστης, τρομοκρατία, τα παπαγαλάκια του κεφαλαίου, Π.Α.ΜΕ, Το συμφέρον των καπιταλιστών δεν είναι συμφέρον των εργατών, είστε η ντροπή όλων των εργατών, κόντρα στη σαπίλα που αναδύουν, οι "προοδευτικοί" | Με ετικέτα: , , , , , , , , | Leave a Comment »

‘Η υπογράφεις ή απολύεσαι

Posted by redship στο 3 Μαρτίου , 2011

«ΙΝΤΡΑΚΟΜ»

Ωμοί εκβιασμοί από την εργοδοσία σε βάρος εργατών που δεν υποκύπτουν στη μείωση μισθών

 

Το εξώδικο που απέστειλε η εταιρεία στον εργαζόμενο

«Σε περίπτωση που δεν αποδεχθείτε την ανωτέρω τροποποίηση των όρων εργασίας σας, θα βρεθούμε στη δυσάρεστη θέση να καταγγείλουμε τη μεταξύ μας σύμβαση». 

Αυτόν τον ωμό εκβιασμό απευθύνει η εργοδοσία της «Ιντρακόμ» με εξώδικο σε εργαζόμενο, ο οποίος αρνείται να υποταχθεί και να αποδεχθεί μείωση των αποδοχών του. Υπενθυμίζεται ότι η «Ιντρακόμ» πριν από λίγες βδομάδες ανακοίνωσε ότι προχωρά σε μείωση του προσωπικού και μείωση των μισθών για όσους παραμείνουν στην εργασία. Οι ταξικές δυνάμεις, αντιδρώντας άμεσα σε αυτήν τη βάρβαρη και αντεργατική ενέργεια προχωρούν σήμερα σε παράσταση διαμαρτυρίας στην εργοδοσία της «Ιντρακόμ».

Η εργοδοσία προτείνει (σ.σ. στην πραγματικότητα προστάζει) στον εργαζόμενο «τη μείωση των αποδοχών σας εκ ποσοστού 6,2%». Η μείωση αυτή θα διαρκέσει ένα χρόνο και γίνεται με «γνώμονα την εξασφάλιση της λειτουργίας της (σ.σ. εννοεί της εταιρείας)» και δήθεν για «τη διατήρηση των υπαρχόντων θέσεων εργασίας». Ομως, τίποτα δεν εξασφαλίζει τη δουλειά του εργαζόμενου ακόμα και αν αποδεχθεί μείωση του μισθού, αφού στο ίδιο το εξώδικο αναφέρει την πιθανότητα να απολυθεί σημειώνοντας: «η Εταιρεία μας δεσμεύεται ότι σε περίπτωση κατά την οποία υποχρεωθεί εξ υπαιτιότητάς της να καταγγείλει την εργασιακή μας σχέση κατά το ως άνω χρονικό διάστημα (σ.σ. ισχύς του μειωμένου μισθού)» θα τον αποζημιώσει με βάση τις αποδοχές που έπαιρνε πριν μειωθούν.

Η «ελευθερία» στην αγορά εργασίας

Ο εκβιασμός της εργοδοσίας δείχνει με ποιο τρόπο το κεφάλαιο, πιο αδίστακτο και βάρβαρο από κάθε άλλη φορά, επιβάλλει σε συνθήκες κυριαρχίας του τη σιδερένια του θέληση. Διαψεύδει περίτρανα και τις δηλώσεις του πρόεδρου της ΓΣΕΕ, Γ. Παναγόπουλου, ότι οι εργάτες είναι τάχα ελεύθεροι να επιλέξουν όταν όπως έλεγε προχτές ότι οι επιχειρησιακές συμβάσεις είναι «είναι προϊόν της ελεύθερης βούλησης δύο μερών. Δεν πάει να λέει ο κάθε υπουργός, ο κάθε παράγοντας. Αν δεν θέλει η εργατική πλευρά να υπογράψει δεν υπογράφει»! Αλλά και επιβεβαιώνει ότι αυτός και οι δυνάμεις του κυβερνητικού και εργοδοτικού συνδικαλισμού στις οποίες ανήκει ότι είναι όργανα και υπηρέτες των κεφαλαιοκρατών.

Διαψεύδει, ακόμα, την ίδια την εργοδοσία της «Ιντρακόμ», η οποία ισχυρίζεται στο εξώδικο ότι «οι εργαζόμενοι στην εταιρεία μας σχεδόν καθολικά αποδέχθηκαν οικειοθελώς και συμφώνησαν στη μείωση των αποδοχών τους». Αναδεικνύει πόσο ψευδεπίγραφα είναι τα αποκαλούμενα προγράμματα «εθελούσιας αποχώρησης» που προωθούν διάφορες μεγάλες εταιρείες και ότι δεν είναι σε καμιά περίπτωση οικειοθελής ο εξαναγκασμός του εργάτη να αποδεχθεί μείωση του μισθού του, συρρίκνωση και κατάργηση των δικαιωμάτων του γιατί αλλιώς ξέρει ότι θα τον πετάξουν στο δρόμο.

 

Posted in πολιτικη, ριζασπάστης, την κρίση την πληρώνουμε όλοι πλην ολιγαρχίας, όταν εκείνοι μάθουν να υπακούνε, Το συμφέρον των καπιταλιστών δεν είναι συμφέρον των εργατών, είστε η ντροπή όλων των εργατων πράσινα στρουμφάκια των εργοδοτών, είστε η ντροπή όλων των εργατών, κόντρα στην ιταμή τακτική να εκμεταλλευτούν δημαγωγικά τη διάσωση των εργαζομένων οι «νεκροθάφτες» τους, ξεπουλημένη Γ.Σ.Ε.Ε, οι σφογγοκωλάριοι των πραιτόρων | Με ετικέτα: , , , , , , | Leave a Comment »

Αξιος εκπρόσωπος της εργοδοσίας

Posted by redship στο 5 Ιανουαρίου , 2011

Είναι ο πρόεδρος του Σωματείου των εργαζομένων στη ΝΕΟΓΑΛ που έσπευσε πρώτος να υπογράψει την κατάπτυστη επιχειρησιακή σύμβαση που μειώνει κατά 9% τους μισθούς για δύο χρόνια σε μια κερδοφόρα επιχείρηση. Το όνομά του είναι Γ. Μιχαηλίδης, είναι επίσης στέλεχος της ΠΑΣΚΕ και εκλεγμένος στο ΔΣ του Εργατικού Κέντρου Δράμας. Παραθέτουμε στη συνέχεια ορισμένα χαρακτηριστικά αποσπάσματα από τη χτεσινή συνέντευξή του στον «Φλας» για να βγάλουν έγκαιρα οι ίδιοι οι εργαζόμενοι τα συμπεράσματά τους: Ερώτηση: «Ο επιχειρηματίας για ποιο λόγο σας είπε ότι πρέπει να… (σ.σ. να υπογραφεί η επιχειρησιακή σύμβαση)… Απάντηση: «Ο επιχειρηματίας ήθελε να προλάβει να κλείσει συμφωνίες με τα μεγάλα μάρκετ αν θα απορροφήσει ή όχι το 2%. Γι’ αυτό έγινε τόσο βιαστικά». Ερώτηση: «Για την αύξηση του ΦΠΑ εννοείτε». Απάντηση: «Ναι, γιατί στην ουσία εμείς πάμε να καλύψουμε την αύξηση του ΦΠΑ, γι’ αυτό γίνεται. Δεν πηγαίνει στην εταιρεία. Εμείς δεν μπορούμε αυτούσια να την καλύψουμε γιατί είναι παραπάνω το ποσό, το υπόλοιπο είναι συμμετοχή της εταιρείας. Απλώς συμμετέχουμε σαν εργαζόμενοι αναλογιζόμενοι τις ευθύνες που έχουμε»(!!!). Ερώτηση: «Πόσα άτομα απασχολούνται αυτή τη στιγμή στην επιχείρηση;». Απάντηση: «Γύρω στα 140». Ερώτηση: «Και τώρα περιμένετε τη γνωμοδότηση του Σώματος Επιθεωρητών Εργασίας;». Απάντηση: «Ναι, ναι. Δεν είμαστε συνδικαλιστές καριέρας, κοιτάμε την ουσία του προβλήματος και νομίζω ότι διασφαλίζουμε τους εαυτούς μας, τουλάχιστον για 2 χρόνια να είμαστε ήσυχοι»(!)». Τον παραδίδουμε τον ίδιο και τους ομοϊδεάτες του στη ΓΣΕΕ στην περιφρόνηση της εργατικής τάξης.

Posted in "παπατζήδες", τα παπαγαλάκια του κεφαλαίου, είστε η ντροπή όλων των εργατών, η δικαιοσύνη των αστών δεν είναι δικαιοσύνη των λαών, κυριαρχεί η ορδή των απατεώνων, κόντρα στη σαπίλα που αναδύουν, ξεπουλημένη Γ.Σ.Ε.Ε | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

Η «ενότητα» με την εργοδοσία… είναι επικίνδυνη για τους εργάτες

Posted by redship στο 29 Δεκεμβρίου , 2010

Οτι το ΠΑΜΕ «στέκεται εμπόδιο στον αγώνα και την ενότητα των εργαζομένων στα «Ατλάντικ»» ισχυρίζεται σε ανακοίνωσή της η πλειοψηφία της Ομοσπονδίας Ιδιωτικών Υπαλλήλων Ελλάδας (ΟΙΥΕ). Είναι η ίδια συνδικαλιστική πλειοψηφία που πριν από λίγο καιρό κάλεσε σε μια συγκέντρωση τους εργαζόμενους στα «Ατλάντικ» (παραμένουν τέσσερις μήνες απλήρωτοι και με το εργασιακό τους μέλλον αβέβαιο, καθώς η εργοδοσία έχει ήδη υπαχθεί στο άρθρο 99 του πτωχευτικού κώδικα και, παράλληλα, πουλάει καταστήματα και εξοπλισμούς δήθεν στη λογική της εξυγίανσης της επιχείρησης) για να ζητήσουν από την κυβέρνηση να βοηθήσει για να πάρει ο επιχειρηματίας τα δάνεια που ζητά. Είναι η ίδια πλειοψηφία που μαζί με τη ΓΣΕΕ το προηγούμενο διάστημα έκαναν από κοινού συναντήσεις με τον εργοδότη, προκειμένου να συμβάλουν στη «σωτηρία» του και την ικανοποίηση του αιτήματός του για δάνεια με τις εγγυήσεις του ελληνικού δημοσίου.

Και μετά από όλ’ αυτά, ενοχλούνται επειδή το ταξικό κίνημα και ο «Ρ» αποκαλύπτουν ότι με τη στάση τους μόνο τους εργαζόμενους δεν εξυπηρετούν…

Μήπως δεν είναι αλήθεια ότι (και) η συγκεκριμένη ηγεσία αντί να οργανώνει τον αγώνα των εργαζομένων, οργάνωνε συναντήσεις με την εργοδοσία και τους αρμόδιους υπουργούς για να πάρει ο Αποστόλου (ιδιοκτήτης των «ΑΤΛΑΝΤΙΚ») τα δάνεια που θέλει; Μήπως δεν είναι αλήθεια ότι μόλις αυτές οι πλειοψηφίες αντιλήφθηκαν ότι οι ταξικές δυνάμεις οργανώνουν τον αγώνα των εργαζομένων στα «ΑΤΛΑΝΤΙΚ» με το στήσιμο της Πανελλαδικής τους Επιτροπής, με κινητοποιήσεις, συσκέψεις κλπ., αποφάσισε να μπει εμπόδιο για να φρενάρει τη συσπείρωσή τους; Για να μη διεκδικήσουν την ικανοποίηση των αιτημάτων τους; Μήπως δεν είναι αλήθεια ότι η συμμετοχή σε κάθε τέτοιο «διάλογο» αφαιρεί κάθε φορά από τους εργαζόμενους δικαιώματα και κατακτήσεις;

Ποια είναι τελικά η «ενότητα» για την οποία κόπτονται τέτοιοι συνδικαλιστές; Με ποιον θέλουν ενωμένους τους εργαζόμενους; Με την εργοδοσία; Γιατί αυτή η «ομόνοια» ποτέ δεν ωφέλησε τους εργαζόμενους. Αντίθετα. Ωφέλησε μονάχα το κεφάλαιο. Γιατί ποτέ τα συμφέροντα εργατών κι εργοδοτών δεν ταυτίστηκαν και ποτέ δε θα ταυτιστούν. Γι’ αυτό και αυτή την «ενότητά» τους την επιστρέφουν οι εργάτες. Είναι κάλπικη και επικίνδυνη.

Posted in είστε η ντροπή όλων των εργατών | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

Να τους πετάξουν από το σβέρκο τους

Posted by redship στο 15 Δεκεμβρίου , 2010

Θρασύτατη απόπειρα εξαπάτησης των εργαζομένων αποτελούν οι φραστικοί λεονταρισμοί των εργατοπατέρων της πλειοψηφίας της ΓΣΕΕ περί δήθεν «κόκκινων γραμμών» …στις επιχειρησιακές συμβάσεις. Η δήθεν αυστηρή προειδοποίηση προς τους ομογάλακτούς τους συνδικαλιστές …να μην τολμήσουν να υπογράψουν, πριν οι επιχειρήσεις «ανοίξουν τα βιβλία τους για να τεκμηριώνουν την αναγκαιότητα αλλαγής των όρων εργασίας και αμοιβής», είναι σκέτη απάτη, με την οποία επιχειρούν να ρίξουν στάχτη στα μάτια των εργαζομένων για τις πλάτες που σταθερά έχουν βάλει για να μετατραπούν οι εργασιακοί χώροι σε Νταχάου και η εργατική τάξη να πάει ένα αιώνα πίσω. Οι λεονταρισμοί επιβεβαιώνουν ότι όχι μόνο αποδέχονται τις επιχειρησιακές συμβάσεις, αλλά είναι έτοιμοι να πάνε σε διάλογο – σφαγείο για τα εργασιακά δικαιώματα με γνώμονα πάντα τη «διάσωση των επιχειρήσεων» και τάχα των θέσεων εργασίας. Ομως οι εργαζόμενοι τους έχουν μάθει πλέον καλά. Εχει καταστεί πλέον τραυματικό βίωμά τους ότι όποτε τους ακολούθησαν πάντα έχαναν ένα μέρος των δικαιωμάτων και των κατακτήσεών τους στο όνομα του του συμβιβασμού και των «μικρότερων απωλειών». Εχουν συνειδητοποιήσει ότι είναι στο DNA να πουλάνε τους αγώνες των εργαζομένων. Είναι κάτι παραπάνω από βέβαιο ότι οι υποταγμένοι εργατοπατέρες θα είναι πρώτοι που θα πουλήσουν τους εργαζόμενους στις επιχειρησιακές συμβάσεις. Είναι καιρός λοιπόν να τους πετάξουν από το σβέρκο τους οι εργαζόμενοι για να μπορέσουν να παλέψουν με γνώμονα το ταξικό συμφέρον τους.

Posted in ριζασπάστης, τα παπαγαλάκια του κεφαλαίου, ταξικός πόλεμος, είστε η ντροπή όλων των εργατών | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

Εγκαταλείψτε τη ΓΣΕΕ

Posted by redship στο 14 Δεκεμβρίου , 2010

Σήμερα χιλιάδες εργάτες και εργάτριες κατεβαίνουν σε δρόμους και σε πλατείες, δίνουν τη μάχη για να περιφρουρήσουν και τα τελευταία εργατικά δικαιώματα που τους έχουν απομείνει, να κρατήσουν ζωντανές τις συλλογικές συμβάσεις, να αντισταθούν στην αντεργατική λαίλαπα. Στην αναμέτρηση αυτή έχουν απέναντί τους όχι μόνο τους κεφαλαιοκράτες, την κυβέρνηση και τα κόμματα του ευρωμονόδρομου. Δίπλα σε αυτούς και μαζί τους, στο ίδιο στρατόπεδο, δρουν και χτυπάνε τους εργάτες οι εκπρόσωποι του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού. Βρίσκεται η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ που και στην περίπτωση των συλλογικών συμβάσεων, αποδείχτηκε ο πιο πολύτιμος σύμμαχος κυβέρνησης και μεγαλοεργοδοσίας.
Για βδομάδες η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ έκανε ό,τι περνούσε από το χέρι της για να αποπροσανατολίσει τους εργάτες, να αποκρύψει τις πραγματικές επιδιώξεις της κυβέρνησης και του ΣΕΒ, αλλά και των ηγεσιών των υπόλοιπων εργοδοτικών οργανώσεων. Από την αρχή ακόμα η ηγεσία της ΓΣΕΕ εμφανίστηκε χέρι-χέρι με την κυβέρνηση, να στηρίζει την εφαρμογή των επιχειρησιακών συμβάσεων με όρους κάτω από αυτούς που προβλέπουν οι κλαδικές στο όνομα της «διάσωσης» θέσεων εργασίας και ξιφούλκησε ότι δεν θα δεχτεί γενική ισχύ τους αλλά δεν είναι αντίθετη στην «κατά περίπτωση» εφαρμογή τους. Είναι ο ίδιος ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ που επαναλάμβανε ότι θα δεχόταν και το «πάγωμα» των μισθών αν ήταν να εξασφαλιστεί ότι δεν θα γίνουν απολύσεις. Συσχέτιζε δηλαδή τους μισθούς και τις θέσεις εργασίας, και αναπαρήγε το κύριο επιχείρημα των εργοδοτών, ότι για τις απολύσεις φταίνε οι μισθοί και όχι η επιδίωξη του καπιταλιστή για το κέρδος και ο ενδοκαπιταλιστικός ανταγωνισμός που γεννάει. Στην πράξη μάλιστα ξεπουλούσε στον ΣΕΒ και την Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας με την οποία ακόμα και οι κατώτεροι μισθοί μειώνονται και ας μην πήρε ούτε στα χαρτιά δέσμευση για τις θέσεις εργασίας. Τώρα ξεπουλάει και τις επιχειρησιακές και τις θέσεις εργασίας.
Αποδεικνύεται κάθε μέρα ότι η ΓΣΕΕ είναι ο πραγματικός στυλοβάτης των επιδιώξεων του ΣΕΒ, ο φορέας που «λαδώνει» τα αστικά γρανάζια του συμβιβασμού, της ηττοπάθειας, της υποταγής και εντέλει της ενσωμάτωσης του εργατικού κινήματος στο άρμα των κεφαλαιοκρατών. Και βέβαια οι θεατρινισμοί της ΔΑΚΕ και της «ΑΠ» με την αποχώρησή τους από το προεδρείο, δεν τις διαχωρίζει από την ΠΑΣΚΕ με την οποία βρίσκονται σε συμφωνία στρατηγικής και διαφοροποιούνται στα επουσιώδη και για τις εντυπώσεις και μόνο. Γι’ αυτό η προτροπή του ΠΑΜΕ προς τους εργάτες «εγκαταλείψτε τη ΓΣΕΕ», είναι όσο ποτέ επίκαιρη και αναγκαία. Είναι όρος απαράβατος για την ενίσχυση των αγώνων, για το χτύπημα όλων αυτών που υπονομεύουν τα συμφέροντα της εργατικής τάξης.
Εγκαταλείψτε τις παρατάξεις που τουλάχιστον δύο δεκαετίες πορεύονται γονυπετείς στο ιερό του Μάαστριχτ, της ΟΝΕ, του ευρωμονόδρομου. Εγκαταλείψτε την πλειοψηφία που έκανε σημαία της τις εντολές της πλουτοκρατίας, την ανταγωνιστικότητα και την παραγωγικότητα. Εγκαταλείψτε τον εργοδοτικό και κυβερνητικό συνδικαλισμό που τά ‘χει κάνει «πλακάκια» με την εργοδοσία, αποθεώνει τον «κοινωνικό εταιρισμό», θεωρεί – και προσπαθεί να πείσει τους εργάτες γι’αυτό – ότι έχουν το ίδιο συμφέρον με τα παράσιτα τους εκμεταλλευτές τους, με αυτούς που τους ξεζουμίζουν κάθε μέρα. Εγκαταλείψτε τους προαγωγούς των συμφερόντων της εργοδοσίας μέσα στην εργατιά. Εγκαταλείψτε τους.

 

Posted in είστε η ντροπή όλων των εργατών, εμπρός λαέ μη σκύβεις το κεφάλι, κόντρα στη σαπίλα που αναδύουν, ξεπουλημένη Γ.Σ.Ε.Ε | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »

ΕργατοΠΡΟΔΟΤΕΣ!

Posted by redship στο 4 Δεκεμβρίου , 2010

Είναι πρωτοφανές! Δεν έχει συμβεί ποτέ ξανά στα χρονικά, ακόμα και από τους πιο ξεφωνημένους ξεπουληματίες των εργατικών αγώνων:

Εφτασαν στο σημείο, τη στιγμή της πιο ανελέητης επίθεσης κατά της εργατιάς, να κουβεντιάζουν πίσω από την πλάτη της και να συμφωνούν με τους βιομήχανους πώς θα τη γδάρουν!

Αυτοί που πρωτοστάτησαν να απολυθούν οι εργαζόμενοι στα «stage», που σαμποτάρισαν τον αγώνα των συμβασιούχων, που υπογράφουν τα 18 λεπτά «αύξηση» με τον ΣΕΒ, που «τραπεζώνονται» στους «διαλόγους», που μετά τις εκλογές υποδέχτηκαν το αντιλαϊκό κρεσέντο του πρωθυπουργού, δηλώνοντας ότι η κυβέρνηση «βρίσκεται κοντά στις θέσεις που εκφράζουν οι εργαζόμενοι» (!),

έφτασαν να τα κάνουν πλακάκια με τους κεφαλαιοκράτες και η αντίδρασή τους στο «φτύσιμο», μόλις πιάστηκαν στα πράσα, ήταν να ανοίξουν …ομπρέλα!

Δεν υπάρχει λέξη που να περιγράφει το κατάντημά τους.

Δεν είναι ούτε τσιράκια της εργοδοσίας, ούτε τσανακογλείφτες του κυβερνητισμού, ούτε πεμπτοφαλαγγίτες του κινήματος, ούτε τιποτένιοι χαρτογιακάδες της αριστοκρατίας που λυμαίνονται θώκους.

Είναι κάτι πολύ χειρότερο:

Είναι εργατοΠΡΟΔΟΤΕΣ!

«Κατέκτησαν» – επαξίως – τον «τίτλο», που αρμόζει σε ό,τι πιο ποταπό, ό,τι πιο χυδαίο, ό,τι πιο γλοιώδες μπορεί να βρει απέναντί του ο εργάτης που παλεύει για μισθό, για δουλειά, για ζωή.

Τίποτα λιγότερο, τίποτα περισσότερο: ΕργατοΠΡΟΔΟΤΕΣ!

 

από τον ημεροδρόμο

Posted in είστε η ντροπή όλων των εργατών, νεοταξόπουλα, ξεπουλημένη Γ.Σ.Ε.Ε | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

Ψήφισαν τη διάσπαση της ΔΕΗ

Posted by redship στο 18 Οκτωβρίου , 2010

 

Επικαλούμενη το «μικρότερο κακό», η πλειοψηφία της ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ αποφάσισε στο 34ο συνέδριό της να δεχτεί την Οδηγία 2009/72 της Κομισιόν, που προβλέπει την αυτονόμηση των δικτύων υψηλής και χαμηλής τάσης από τη ΔΕΗ!

Οι γαλαζοπράσινοι εργατοπατέρες (μέχρι και αντικαταστάσεις συνέδρων που διαφωνούσαν έκανε η ΠΑΣΚΕ!), με τσόντα –όπω πάντα– τους ροζ του ΣΥΝ, αποφάσισαν να δεχτούν την αποκοπή των δικτύων από τη ΔΕΗ, με τη δημιουργία δυο θυγατρικών επιχειρήσεων, αφήνοντας μετέωρους 8.500 εργαζόμενους στα δίκτυα. Ολοκληρώνουν έτσι το έργο που ξεκίνησαν το 1999, με το ξεπούλημα του ασφαλιστικού ταμείου της ΔΕΗ, του πιο φιλεργατικού Ταμείου που υπήρξε ποτέ στην Ελλάδα (ασφάλιση στον εργοδότη). Η συνεχής κατρακύλα στον τομέα των ασφαλιστικών δικαιωμάτων δείχνει τι πρόκειται να ακολουθήσει μετά τη διάσπαση της ενιαίας ΔΕΗ.

«Είναι υποχρεωτική η οδηγία; Μπορεί η χώρα να την αρνηθεί ως κράτος-μέλος της ΕΕ; Μπορεί να πάρει κάποιος απόφαση και να μην τηρήσει τη μία από τις τρεις ψηφισμένες από το ευρωπαϊκό κοινοβούλιο (και από τη χώρα μας) εναλλακτικές οργανωτικές προτάσεις; Η δυναμική της κατάστασης των πραγμάτων δεν το επιτρέπει», είπε με το γνωστό του ύφος ο πρόεδρος της ΓΕΝΟΠ  Ν. Φωτόπουλος, ασκώντας εκβιασμό στη λογική της υποταγής στις αποφάσεις της ευρωπαϊκής ιμπεριαλιστικής συμμαχίας. Είναι αυτός ο ίδιος που εμφανιζόταν κορδωμένος στα ΜΜΕ, δηλώνοντας «έτοιμος να ματώσει». «Ως γραμματέας της ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ, οι αποφάσεις μου και οι θέσεις μου πρέπει να είναι σταθερές και υπεύθυνες με τις αποφάσεις των οργάνων, οπότε δεσμεύομαι από την απόφαση του ΔΣ. Στηρίζω εκείνο λοιπόν το μοντέλο που θα έχει την ηπιότερη μορφή», είπε ο ΔΑΚίτης Κατσαρός. Ολοκλήρωσαν, λοιπόν, ένα ακόμη έγκλημα, πίσω από τις πλάτες των εργατών της ΔΕΗ, οι οποίοι μετρούν ήδη δυο περίπου δεκαετίες συνεχών υποχωρήσεων και ηττών.

από κόντρα

Posted in είστε η ντροπή όλων των εργατών, ξεπουλημένοι, ξεπούλημα της ΔΕΗ, οι σφογγοκωλάριοι των πραιτόρων | Με ετικέτα: | Leave a Comment »