καράβι κόκκινο

τα μαύρα τα μαλλιά μας και αν ασπρίσαν δεν μας τρομάζει η βαρυχειμωνιά

  • Ε, το λοιπόν, ο,τι και να είναι τ’ άστρα, εγώ τη γλώσσα μου τους βγάζω. Για μένα, το λοιπόν, το πιο εκπληκτικό, πιο επιβλητικό, πιο μυστηριακό και πιο μεγάλο, είναι ένας άνθρωπος που τον μποδίζουν να βαδίζει. Είναι ένας άνθρωπος που τον αλυσοδένουνε

  • Γιάννης Ρίτσος

    Να με θυμόσαστε - είπε. Χιλιάδες χιλιόμετρα περπάτησα χωρίς ψωμί, χωρίς νερό, πάνω σε πέτρες κι αγκάθια, για να φέρω ψωμί και νερό και τριαντάφυλλα. την ομορφιά ποτές μου δεν την πρόδωσα. Όλο το βιος μου το μοίρασα δίκαια. Μερτικό εγώ δεν κράτησα. Πάμπτωχος. Μ' ένα κρινάκι του αγρού τις πιο άγριες νύχτες μας φώτισα. Να με θυμάστε.

  • κώστας βάρναλης

    Δε λυπάμαι τα γηρατειά που φεύγουν - τα μωράκια που έρχονται άθελά τους να ζήσουν σκλάβοι, να πεθάνουν σκλάβοι, σ' έναν κόσμο ελεύθερων αφεντάδων. Θα τους μαθαίνουν: η σκλαβιά τους χρέος εθνικόν και σοφία του Πανάγαθου!... Πότε θ' αναστηθούν οι σκοτωμένοι; ΚΩΣΤΑ ΒΑΡΝΑΛΗΣ 20.10.1973

  • ------------------------------- Την πόρτα αν δεν ανοίγει, τη σπαν, σας είπα. Τι στέκεστε, τι γέρνετε σκυφτοί; Λαέ σκλάβε, δειλέ, ανανιώσου, χτύπα! Και κέρδισε μονάχος το ψωμί -------------------------------- -------------------------------- ''Aν το δίκιο θες, καλέ μου, με το δίκιο του πολέμου θα το βρής. Όπου ποθεί λευτεριά, παίρνει σπαθί''
  • κομαντάντε Μάρκος

  • «Ο Μάρκος είναι γκέι στο Σαν Φρανσίσκο, μαύρος στη Νότια Αφρική, ασιάτης στην Ευρώπη, αναρχικός στην Ισπανία, Παλαιστίνιος στο Ισραήλ, γύφτος στην Πολωνία, ειρηνιστής στη Βοσνία, Εβραίος στη Γερμανία, μια γυναίκα μόνη στο Μετρό τα ξημερώματα, με άλλα λόγια ο Κομαντάτε Μάρκος είμαστε εμείς, το πρόσωπο του κάθε καταπιεσμένου ανθρώπου πάνω στον πλανήτη»
  • μπερτολντ μπρεχτ

    Δεν είμαι άδικος, μα ούτε και τολμηρός και να που σήμερα μου δείξανε τον κόσμο τους μόνο το ματωμένο δάκτυλό τους είδα μπρος και είπα ευθύς: “μ’αρέσει ο νόμος τους” Τον κόσμο αντίκρυσα μέσ’απ’ τα ρόπαλά τους Στάθηκα κι είδα, ολημερίς με προσοχή. Είδα χασάπηδες που ήταν ξεφτέρια στη δουλειά τους. και σαν με ρώτησαν “σε διασκεδάζει;” είπα “πολύ”! Κι από την ώρα εκείνη, λέω “ναι” σε όλα, κάλλιο δειλός, παρά νεκρός να μείνω. Για να μη με τυλίξουνε σε καμιά κόλλα, ό,τι κανένας δεν εγκρίνει το εγκρίνω Φονιάδες είδα, κι είδα πλήθος θύματα, μου λείπει θάρρος, μα όχι και συμπόνια Και φώναξα, βλέποντας τόσα μνήματα: “καλά τους κάνουν -για του έθνους την ομόνοια!” Να φτάνουν είδα δολοφόνων στρατιές κι ήθελα να φωνάξω “σταματήστε!” Μα ξέροντας πως κρυφοκοίταζε ο χαφιές, μ’άκουσα να φωνάζω: “Ζήτω!Προχωρήστε!” Δε μου αρέσει η φτήνια και η κακομοιριά Γι’αυτό κι έχει στερέψει η έμπνευσή μου. Αλλά στου βρώμικού σας κόσμου τη βρωμιά ταιριάζει, βέβαια-το ξέρω-κι η έγκρισή μου

  • Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας

    Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας κι αφήνει άλλους ν' αγωνιστούν για τη υπόθεσή του πρέπει προετοιμασμένος να ' ναι : γιατί όποιος δεν έχει τον αγώνα μοιραστεί Θα μοιραστεί την ήττα . Ούτε μια φορά δεν αποφεύγει τον αγώνα αυτός που θέλει τον αγώνα ν' αποφύγει : γιατί θ' αγωνιστεί για την υπόθεση του εχτρού όποιος για τη δικιά του υπόθεση δεν έχει αγωνιστεί .
  • εγκώμιο στον κομμουνισμό – μπέρτολτ μπρέχτ

    Είναι λογικός, καθένας τον καταλαβαίνει. Ειν' εύκολος. Μια και δεν είσαι εκμεταλλευτής, μπορείς να τον συλλάβεις. Είναι καλός για σένα, μάθαινε γι' αυτόν. Οι ηλίθιοι ηλίθιο τον αποκαλούνε, και οι βρωμεροί τον λένε βρωμερό. Αυτός είναι ενάντια στη βρωμιά και την ηλιθιότητα. Οι εκμεταλλευτές έγκλημα τον ονοματίζουν. Αλλά εμείς ξέρουμε: Είναι το τέλος κάθε εγκλήματος. Δεν είναι παραφροσύνη, μα Το τέλος της παραφροσύνης. Δεν είναι χάος Μα η τάξη. Είναι το απλό Που είναι δύσκολο να γίνει.
  • οι δικαστές

    Να οι κύριοι δικαστές τους λέμε οι καταπιεστές πως δίκαιο είναι τον λαό τι συμφέρει μα αυτοί δεν ξέρουν ποιο είναι αυτό κι έτσι δικάζουν στο σωρό μέχρι να βάλουν το λαό ολόκληρο στο χέρι
  • ———–

    Εχουνε νομικά βιβλία και διατάγματα Εχουνε φυλακές και οχυρώσεις Εχουνε δεσμοφύλακες και δικαστές Που παίρνουνε πολλά λεφτά κι έτοιμοι για όλα είναι. Μπ. Μπρεχτ
  • ———————

    "Όταν ήρθαν να πάρουν τους Εβραίους, δεν διαμαρτυρήθηκα, γιατί δεν ήμουν Εβραίος. Όταν ήρθαν για τους κομμουνιστές δεν φώναξα, γιατί δεν ήμουν κομμουνιστής. Όταν κατεδίωξαν τους τσιγγάνους, ούτε τότε φώναξα, γιατί δεν ήμουν τσιγγάνος. Όταν ο Χίτλερ φυλάκιζε ομοφυλόφιλους δεν αντέδρασα γιατί δεν ήμουν ομοφυλόφιλος Όταν έκλεισαν το στόμα των Ρωμαιοκαθολικών που αντιτάσσονταν στο φασισμό, δεν έκανα τίποτα γιατί δεν ήμουν καθολικός. Μετά ήρθαν να συλλάβουν εμένα, αλλά δεν υπήρχε πια κανείς να αντισταθεί μαζί μου"
  • ========================

    Λες: Πολύ καιρό αγωνίστηκες. Δεν μπορείς άλλο πια ν’ αγωνιστείς. Άκου λοιπόν: Είτε φταις είτε όχι: Σαν δε μπορείς άλλο να παλέψεις, θα πεθάνεις. Λες: Πολύ καιρό έλπιζες. Δεν μπορείς άλλο πια να ελπίσεις. Έλπιζες τi; Πως ο αγώνας θαν’ εύκολος; Δεν είν’ έτσι. Η θέση μας είναι χειρότερη απ’ όσο νόμιζες. Είναι τέτοια που: Αν δεν καταφέρουμε το αδύνατο Δεν έχουμε ελπίδα. Αν δεν κάνουμε αυτό που κανείς δεν μπορεί να μας ζητήσει Θα χαθούμε. Οι εχθροί μας περιμένουν να κουραστούμε. Όταν ο αγώνας είναι στην πιο σκληρή καμπή του. Οι αγωνιστές έχουν την πιο μεγάλη κούραση. Οι κουρασμένοι, χάνουν τη μάχη.
  • Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους

    Αυτοί που βρίσκονται ψηλά θεωρούν ταπεινό να μιλάς για το φαΐ. Ο λόγος; έχουνε κιόλας φάει. Αν δε νοιαστούν οι ταπεινοί γι' αυτό που είναι ταπεινό ποτέ δεν θα υψωθούν. Αυτοί που αρπάνε το φαϊ απ’ το τραπέζι κηρύχνουν τη λιτότητα. Αυτοί που παίρνουν όλα τα δοσίματα ζητάν θυσίες. Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους για τις μεγάλες εποχές που θά 'ρθουν.
  • che

    Πιστεύω στην ένοπλη πάλη σαν μοναδική λύση για τους λαούς που αγωνίζονται για την απελευθέρωσή τους και είμαι συνεπής με τις πεποιθήσεις μου. Πολλοί θα με πουν τυχοδιώκτη και είμαι, μόνο που είμαι άλλου είδους τυχοδιώκτης, ένας από εκείνους που προβάλλουν τα στήθη τους για να αποδείξουν τις αλήθειες τους.

  • Αξίζει για ένα όνειρο να ζεις, κι ας είναι η φωτιά του να σε κάψει
  • pablo neruda

    όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας, επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές, όποιος δεν αλλάζει περπατησιά, όποιος δεν διακινδυνεύει και δεν αλλάζει χρώμα στα ρούχα του, όποιος δεν μιλεί σε όποιον δεν γνωρίζει. όποιος αποφεύγει ένα πάθος, όποιος δεν είναι ευτυχισμένος στη δουλειά του, όποιος δεν διακινδυνεύει τη βεβαιότητα για την αβεβαιότητα για να κυνηγήσει ένα όνειρο, όποιος δεν επιτρέπει στον εαυτό του τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του να αποφύγει τις εχέφρονες συμβουλές. όποιος δεν ταξιδεύει, όποιος δεν διαβάζει, όποιος δεν ακούει μουσική, όποιος δεν βρίσκει σαγήνη στον εαυτό του όποιος καταστρέφει τον έρωτά του, όποιος δεν επιτρέπει να τον βοηθήσουν, όποιος περνάει τις μέρες του παραπονούμενος για τη τύχη του ή για την ασταμάτητη βροχή. όποιος εγκαταλείπει μια ιδέα του πριν την αρχίσει, όποιος δεν ρωτά για πράγματα που δεν γνωρίζει. Αποφεύγουμε τον θάνατο σε μικρές δόσεις, όταν θυμόμαστε πάντοτε ότι για να είσαι ζωντανός χρειάζεται μια προσπάθεια πολύ μεγαλύτερη από το απλό γεγονός της αναπνοής. Μόνο η ένθερμη υπομονή θα οδηγήσει στην επίτευξη μιας λαμπρής ευτυχίας.

  • από το Canto general

    Μπορεί να κόψουν όλα τα λουλούδια, αλλά δεν θα γίνουν ποτέ αφέντες της Άνοιξης
  • κ. καβάφης

    Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις
  • κωστής παλαμάς

    Και τους τρέμουνε των κάμπων οι κιοτήδες και μ’ ονόματα τους κράζουν πονηρά κλέφτες κι απελάτες και προδότες. Τους μισούν οι βασιλιάδες κι όλοι οι τύραννοι κι είναι μέσα στους σκυφτούς τα παλληκάρια κι είναι μες στους κοιμισμένους οι στρατιώτες…” Κ . Παλαμάς στο Δωδεκάλογο του Γύφτου.
  • διαμοιρασμός του blog

    Bookmark and Share
  • διαχείριση

  • on line επισκέπτες

  • ημερολόγιο άρθρων

    Σεπτεμβρίου 2019
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Φεβ.    
     1
    2345678
    9101112131415
    16171819202122
    23242526272829
    30  
  • Εγγραφή

Archive for the ‘Ήταν πατριώτη ένας λαός ένας μεγάλος τοπικός εχθρός.’ Category

Η Κομματική Οργάνωση Κεντρικής Μακεδονίας του ΚΚΕ για την κατασκευή του Σταθμού Μεταφόρτωσης Απορριμμάτων (ΣΜΑ)

Posted by redship στο 23 Οκτωβρίου , 2012

 

ΚΟΜΜΑΤΙΚΗ ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ

Θεσσαλονίκη 18.10.12

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Η Κομματική Οργάνωση Κεντρικής Μακεδονίας δηλώνει τη συμπαράστασή της στον αγώνα που δίνουν οι κάτοικοι της Ευκαρπίας, της Πολίχνης και της Σταυρούπολης ενάντια στην κατασκευή του Σταθμού Μεταφόρτωσης Απορριμμάτων (ΣΜΑ) σε μικρή απόσταση από τις  κατοικίες στην Ευκαρπία.

Καταγγέλλουμε τη μεθόδευση της Περιφερειακής Ένωσης Δήμων Κεντρικής Μακεδονίας (ΠΕΔ), η οποία προωθεί την κατασκευή του έργου με τη συνδρομή των ΜΑΤ και ενάντια στις αποφάσεις των μαζικών φορέων και του δημοτικού συμβουλίου Παύλου Μελά.

Πίσω από τη λογική κατασκευής και λειτουργίας του ΣΜΑ στην Ευκαρπία βρίσκεται η πολιτική της ΕΕ και της συγκυβέρνησης που επιδιώκει να διασφαλίσει κέρδη για το μεγάλο κεφάλαιο και σε αυτό τον τομέα, με την ιδιωτικοοικονομική λειτουργία της αποκομιδής και της ανακύκλωσης απορριμμάτων. Μια τέτοια προοπτική υποβαθμίζει την καθαριότητα και τη δημόσια υγεία. Η υπηρεσία καθαριότητας, οι ΧΥΤΑ, οι ΧΥΤΥ και οι ΣΜΑ θα λειτουργούν με βάση το κέρδος, ανταποδοτικά και όχι φυσικά για τις ανάγκες του λαού και την προστασία του περιβάλλοντος. Είναι τεράστιες οι ευθύνες των τοπικών διοικήσεων που στηρίζουν και υλοποιούν αυτή την πολιτική.

Καταγγέλλουμε το γεγονός ότι χρησιμοποιούνται οι εργαζόμενοι στο Σύνδεσμο ΟΤΑ μείζονος Θεσσαλονίκης αλλά και εργαζόμενοι σε Δήμους, με αποφάσεις των δημάρχων, ως «ασπίδα» ενάντια στο λαό των βορειοδυτικών συνοικιών που αγωνίζεται κατά του ΣΜΑ ώστε να προχωρήσουν οι εργασίες. Να σταματήσει άμεσα οποιαδήποτε κατασταλτική δραστηριότητα με τα ΜΑΤ.

Ο Σταθμός Μεταφόρτωσης Απορριμμάτων είναι αναγκαίος αλλά δεν πρέπει να κατασκευαστεί στο χώρο που έχει χωροθετηθεί και βρίσκεται πολύ κοντά σε κατοικημένη και πολύ επιβαρυμένη περιβαλλοντολογικά περιοχή.

Καλούμε το λαό της πόλης να αγωνιστεί ώστε:

  • Να γίνει η διαχείριση των αποβλήτων με έναν Εθνικό (Κεντρικό) Σχεδίασμά με χρηματοδότηση μέσω των κεντρικών δημόσιων πόρων.

– Καμία ιδιωτικοποίηση της διαχείρισης των απορριμμάτων.

  • Προώθηση της ανακύκλωσης με διαλογή στην πηγή, με ορθολογική μεταφορά μέσω σταθμών μεταφόρτωσης, την πλήρη αποκατάσταση των ανεξέλεγκτων χωματερών και τη δίκαιη και τεκμηριωμένη χωροθέτηση των σχετικών υποδομών.

–  Μόνιμη και σταθερή δουλειά με πλήρη δικαιώματα για τους εργαζόμενους

Posted in Ήταν πατριώτη ένας λαός ένας μεγάλος τοπικός εχθρός., όταν το κράτος τρομοκρατεί, Η «Δημοκρατία του φερετζέ», Λαϊκές Επιτροπές | Με ετικέτα: , , , | 1 Comment »

«Ολοι οι Ελληνες μαζί»…

Posted by redship στο 12 Οκτωβρίου , 2012

 

 

 

Γράφει  ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

 

 

 

Σαν σήμερα, πριν από 68 χρόνια, στις 12 Οκτώβρη του 1944, ημέρα Πέμπτη, το ΕΑΜ, ο ΕΛΑΣ και η ΕΠΟΝ απελευθέρωσαν την Αθήνα.

Στην πρωτεύουσα έγινε λαοπλημμύρα.

Ανάμεσα στα εκατομμύρια των πατριωτών που ξεχύθηκαν στους δρόμους και ζητωκραύγαζαν το θάνατο του αγκυλωτού του φασισμού, κάποιοι ισχυρίζονται ότι «ήταν και αυτοί εκεί»…

Είναι οι ίδιοι που προσπαθούν να κρύψουν την απουσία των προγόνων τους και τη δική τους πίσω από την «αθώα» φρασούλα:

«Τότε όλοι οι Ελληνες ήταν μαζί»…

Ομως, η Ιστορία και η αλήθεια είναι πεισματάρικα πράγματα. Και επιμένουν:

Οπως και σήμερα, έτσι και τότε, δεν ήταν «όλοι οι Ελληνες μαζί».

 

«Μαζί» και «ενωμένος» ήταν, πράγματι, ο ελληνικός λαός.

Ομως:

 

1) Οταν ο ελληνικός λαός πολεμούσε τους Γερμανούς στις πόλεις και στα βουνά, υπήρχαν και εκείνοι που είχαν πάρει τον «πατριωτισμό» τους και – μαζί με το χρυσό της χώρας – τον είχαν φυγαδεύσει στα ασφαλέστατα «χαρακώματα» του Καΐρου και του Λονδίνου.

 

2) Ενώ ο ελληνικός λαός μαχόταν το ναζισμό, διεκδικώντας για αντίτιμο μια Ελλάδα της λευτεριάς, της δημοκρατίας και της λαϊκής αναδημιουργίας, υπήρχαν και εκείνοι που το 1944 έσπευδαν να συνταχθούν με τη βασιλική «εξόριστη» κυβέρνηση στην Αίγυπτο.

Ηταν, μάλιστα, τόσο «διαθέσιμοι» στην υπηρεσία των Ανακτόρων, που για το λόγο αυτό «βραβεύονταν» από την πλουτοκρατία με την ανάθεση ρόλου πρωθυπουργού της «κυβερνήσεως Εθνικής Ενότητας».

 

3) Υπήρχαν, τέλος, και εκείνοι που συνεργάστηκαν με τον Χίτλερ. Ηταν οι δοσίλογοι, οι ταγματασφαλίτες και οι γερμανοντυμένοι.

Στους οποίους, αν και προδότες, οι του Καΐρου και του Λονδίνου, όταν επέστρεψαν, στο πλαίσιο της «εθνικής τους ενότητας», επιδαψίλευσαν τιμές και αξιώματα…

 

Οχι, λοιπόν, «όλοι ενωμένοι».

Διότι, πολύ απλά:

 

4) Αλλο πράγμα αυτοί που πολεμούσαν και τραγουδούσαν «το ΕΑΜ μας έσωσε απ’ τη πείνα, θα μας σώσει κι από τη σκλαβιά»

κι άλλο πράγμα οι «παπατζήδες» που (στις 2-5-1944) σε ομιλία τους στην Αλεξάνδρεια, παρουσία των αξιωματικών του Πολεμικού Ναυτικού, έκαναν λόγο για τη «βρωμιά του ΕΑΜ»!

 

5) Αλλο πράγμα αυτοί που πολέμησαν τον Χίτλερ και με τα ίδια όπλα πολέμησαν τον Τσόρτσιλ και τον Βαν Φλιτ, κι άλλο πράγμα αυτοί που όντας από καιρό έτοιμοι να υπηρετήσουν το ντόπιο κεφάλαιο και τους «συμμάχους» πάσχιζαν να «διορθωθεί η κατάσταση», δηλαδή να καταπνιγεί κάθε εγχείρημα λαϊκής κυριαρχίας στον τόπο, και για το λόγο αυτό τηλεγραφούσαν στον Τσόρτσιλ τα εξής:

«Δύναμαι να σας διαβεβαιώσω ότι η σταθερότης της ελληνικής κυβερνήσεως θα διατηρηθεί πλήρως κατά τας επικείμενους κρίσιμους στιγμάς. Δεν γνωρίζω τους λόγους διά την απουσία της Βρετανίας. Μόνον η άμεσος παρουσία εντυπωσιακών βρετανικών δυνάμεων εις την Ελλάδα και ως τας τουρκικάς ακτάς θα ήτο δυνατό να μεταβάλει την κατάστασιν».

(Γεώργιος Παπανδρέου, 22/9/1944, τηλεγράφημα προς τον Τσόρτσιλ).

 

6) Αλλο πράγμα αυτοί που έδωσαν την ψυχή, την καρδιά και το αίμα τους για τη λευτεριά της Ελλάδας και για τη σωτηρία του λαού, κι άλλο πράγμα οι βιομήχανοι, οι τραπεζίτες, οι εφοπλιστές, οι μαυραγορίτες, τα κόμματα και οι εφημερίδες τους που έφταναν να δίνουν ακόμα και το παράγγελμα των εκτελεστικών αποσπασμάτων (!), αυτοί που κράδαιναν ενάντια στο μεγαλειώδες κίνημα της Αντίστασης τη «νομιμότητα» του κατακτητή και των ντόπιων οργάνων του και έγραφαν:

«Καλώς συνετάγη ο νόμος που τιμωρεί με θάνατο τους Ελληνες υπηκόους όσοι μετέχουν σε πολεμικές εχθροπραξίες κατά των Γερμανών».

(«Καθημερινή», 1/6/1941)

Posted in Ήταν πατριώτη ένας λαός ένας μεγάλος τοπικός εχθρός., Αστική ή εργατική εξουσία, Νίκος Μπογιόπουλος | Με ετικέτα: , , , , | 1 Comment »

Ενύπνιον 25ης Μαρτίου

Posted by redship στο 23 Μαρτίου , 2012

Μεγάλη Γιορτή την Κυριακή

 

απ’ τον εσπερινό ήδη του Σαββάτου, βάζουν τα καλά τους τα ξωκλησάκια του Αιγαίου για να ανάψουν, στο λιόγερμα της παραμονής, το πρώτο κεράκι της γιορτής.

 

Μεγάλη Γιορτή η 25η Μαρτίου κάθε χρονιάς, μεθυσμένη απ’ το «αθάνατο κρασί του 21» – σιγά σιγά κι από νωρίς αθροίζονται οι άρχοντες του Ρωμαίικου στις πλατείες,

 

ανάρια – ανάρια καταφθάνουν στίχοι του Ομήρου απ’ τις παραλίες κι «άγγελοι με έντεκα σπαθιά» αρχίζουν το τελετουργικό, πρώτες να σταθούν μπροστά – μπροστά στο Κάθισμα των Ποιητών μας οι Μανάδες απ’ το Δίστομο

 

 

τα μικρά σκοτωμένα παιδιά απ’ τα Καλάβρυτα

και οι Κρήτες αητοί από την Κάνδανο.

Μεγάλη Γιορτή την Κυριακή και κατεβαίνουν οι θεοί απ’ τον Ολυμπο να κατοικήσουν τους ερειπιώνες τους στους Δελφούς και στο Ακρον Ταίναρο, να κατοικήσουν και την ψυχή του Κολοκοτρώνη – «ωρέ, Ελληνες» να φωνάζει ο Γέρος και να τρέχουν να χαϊδέψουν τη φουστανέλα του ο Ρωμιός έμπορος απ’ την Τεργέστη, ο Μυροβλύτης Εσφιγμένος απ’ τη Θεσσαλονίκη και οι ιστορίες της γιαγιάς για τον Μαρμαρωμένο Βασιλιά

αγκαλιά με τα γράμματα απ’ τη Φραγκιά, και του Ρήγα τους ντελικάτους στίχους.

 

Μεγάλη Γιορτή σήμερα και το Ρωμαίικο συρρέει στην Αγορά από παντού, στην Πύλη του Αδριανού ο Παληκαράς απ’ τον Πόντο που έβγαινε τις νύχτες, μαύρος αέρας, στα βουνά «βαστώντας στο ένα χέρι το σπαθί και στ’ άλλο το Βαγγέλιο» παρέα

 

με τους Μαυροσκούφηδες του Αρη να παρασταίνουν στο Αγιο Λείψανο του Αθανασίου Διάκου πώς φίλησε ο Ιμπραήμ στο μάγουλο το λείψανο του Παπαφλέσσα,

 

του πιο μεγάλου ψευταρά παπά που άκουσαν ποτέ οι Γραικοί να μολογάει αρχαίες λέξεις για του φτωχού τ’ αρνί και το δίκιο του ξωμάχου.

 

Να παρασταίνουν οι Μαυροσκούφηδες, και να ανθίζει απ’ την αγαλλίασή του το σκήνωμα του Διάκου κι εύγε να

 

εύχεται ο πρωτομάρτυρας

στον κολίγο που έστελνε τα παιδιά του να μάθουν γράμματα να γίνουν «πρώτα στα γρόσια και τα άρματα» εύγε να

ψιθυρίζει ο σουβλισμένος στους πειρατές και καραβοκυραίους με τα πυρπολικά και την αποκοτιά των σαλών και των αλλοπαρμένων – όμως

 

Μεγάλη η Γιορτή

κι όσο πάει και μεγαλώνει το εορταστικό πλήθος, δύσκολα χωράνε στη Μέση Οδό 3.000 χρόνια ιστορίας, τόσες χιλιάδες τραγούδια, τόσα εκατομμύρια βίοι ανθρώπων και ονείρων.

Σαν σήμερα, 25η Μαρτίου 1821, ημερομηνία που δεν υπήρξε ποτέ αυτό που ευτυχώς αποφασίσαμε να είναι, αναστήθηκε ο παλουκωμένος Σκυλόσοφος κι άλλες δέκα χιλιάδες νεομάρτυρες απ’ την Καππαδοκία ως τη Θράκη,

 

και σαν σήμερα, ημερομηνία που έδοξε τη Βουλή και τω Δήμω να ευλογήσει το Γένος ως Εθνική Επέτειο της Παλιγγενεσίας, ανοίγει το κελί της στο Μοναστήρι η Αννα Κομνηνή να τρατάρει κουαντρώ και Βόσπορο τις Σουλιώτισσες που χόρεψαν στο Ζάλογκο για

 

να γεννήσουν τον Γκάτσο και τον Μίκη Θεοδωράκη, τις σελίδες που πάνω τους ο Καβάφης έγραψε τις ιστορίες των Πτολεμαίων και του Κλεομένη, του βασιλιά που πήγε καλιά του.

Σήμερα, κοντά μας στη Μεγάλη του Γένους Γιορτή γιορτάζουν και οι εκλεκτοί μας καλεσμένοι, οι Αντωνίνοι από τη Ρώμη με τις λευκές τους τόγιες, η Βιβλιοθήκη του Χρυσολωρά από τη Βενετία, ο Γεώργιος Ουάσιγκτων και ο Αλέξανδρος Πούσκιν, ο Λόρδος Μπάιρον και οι πολιορκηθέντες στο Στάλιγκραντ – όλοι όσοι μίλησαν λέξεις ελληνικές γιορτάζουν σήμερα

 

για αυτούς αφιερωμένος εξαιρετικά ο παιάνας ελε λευ

ελε λευ

λέξη αγνώστου ετύμου η ελευθερία, αδέσμευτη και αδέσποτη με μια στάλα τρέλα, σαν τις νεράιδες που πρέπει να τους κλέψεις το μαντίλι για να τις κάνεις ταίρι σου, νύμφες

 

του νερού που τρέχει ιερό και καθαρό σαν το παιδάκι πριν να γίνει ήρωας, άγιος ή προδότης.

 

Γιορτάζουμε σήμερα, συμπατριώτες και συμπολίτες, τα πένθη και τις ήττες μας – τις νίκες αφήστε τες για άλλες πιο ήσυχες μέρες, σήμερα είναι σαν ψυχοσάββατο, των Αγνώστων Στρατιωτών και των επιστολών που δεν έφθασαν ποτέ

 

από τα μέτωπα πίσω στα προσφυγικά της Νέας Φιλαδέλφειας – ας πιούμε ένα ουζάκι στο ουζερί ακούγοντας Καζαντζίδη εις μνήμην όσων δεν γύρισαν ποτέ απ’ την Τροία, αλλά και εις μνήμην όσων Τρώων δεν έφθασαν ποτέ στη Ρώμη.

 

Και τώρα, καθώς ο ήλιος ανεβαίνει ψηλά πάνω απ’ τον Πύργο του Ανεμά και γέρνει προς την Ακρόπολη, να μεσημεριάσει κατακόρυφα στον Παρθενώνα, τώρα που φουντώνει η τρανή Γιορτή

 

μνήσθητι κυρίες και κύριοι, συντρόφισσες και σύντροφοι, τώρα που είναι δύσκολοι οι καιροί, τον Γεώργιο Καραϊσκάκη, τον γιο της Καλογριάς και του Φιλίππου του Ε’ της Μακεδονίας, να ορκίζεται στον μπούντζον του και να λέει στους Τούρκους για να ακούνε οι Αγγλογάλλοι: «αν ζήσω, θα τους γαμήσω! Αν με χαλάσουν, θα μου κλάσουν τον μπούτζον!»

 

Ελε λευ, ωρέ Ελληνες!

Εχετε «πολλά κρυμμένα τιμαλφή να σώσετε» και πολλά καινούργια να φτιάξετε. Αέρα, ωρέ Ρωμαίοι και Ρωμιοί μου! – τι κι «αν μπήκαν στην πόλη οι εχθροί»; εσείς πάλι θα τους διώξετε. Γύρω γύρω απ’ τα τείχη γυρίζει ο Στρατηγόπουλος να βρει τη ρωγμή να κάνει το στρατήγημα!

 

Είναι η Ελλάδα μια Ελένη, μια Βασιλική, μια Σοφία, μια Χρύσα και μια Γεωργία, εκατομμύρια γυναίκες είναι η Ελλάδα, δεν χάνεται!

 

Γιορτάστε, λοιπόν, σύντροφοι Γραικοί τη στοιχειωμένη μας Γιορτή σ’ αυτόν τον χαλεπό καιρό με την πιο δυνατή ψυχή, δεν ξεμείναμε δα από Ηλιο και Διόνυσο, ούτε από αντάρτη Χριστό και των γονέων μας τις ευχές.

Καλύτερη από μας θα κάνουν την Ελλάδα τα παιδιά μας, έτσι γινόταν, έτσι γίνεται κι έτσι θα γίνεται…

 

ΣΤΑΘΗΣ

Posted in Ήταν πατριώτη ένας λαός ένας μεγάλος τοπικός εχθρός. | Με ετικέτα: | Leave a Comment »

Μνημόνια ανά διετία!

Posted by redship στο 22 Φεβρουαρίου , 2012

Γράφει  ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

 

 

 
Eurokinissi

Ακριβώς την ίδια στιγμή που οι Παπαδήμος, Βενιζέλος και Σαμαράς, συνεπικουρούμενοι από τα απαστράπτοντα καταγώγια του μιντιακού κατεστημένου, πανηγύριζαν για την «ιστορικής σημασίας» απόφαση που επετεύχθη στις Βρυξέλλες

(σ.σ.: πρέπει να πρόκειται για την 34η ή την 35η «ιστορική» απόφαση του τελευταίου δίχρονου…)

το κοντέρ της υποκρισίας και του αδίστακτου ψεύδους χτυπούσε συναγερμό ξεπερνώντας όλα τα μέχρι στιγμής καταγεγραμμένα… «σπρεντς» της πολιτικής απάτης.

Ηδη από τις 15 Φεβρουαρίου, μια βδομάδα δηλαδή πριν την «ιστορική» απόφαση, τόσο οι εγχώριοι όσο και οι ξένοι «σωτήρες» τελούσαν εν γνώσει της μυστικής έκθεσης της τρόικας, η οποία αποκαλύφθηκε χτες από τον διεθνή Τύπο.

Γνώριζαν, δηλαδή, με οικονομετρικά στοιχεία – με δικά τους στοιχεία – αυτό που όλοι οι υπόλοιποι το αντιλαμβανόμαστε σε πολιτικό επίπεδο: Οτι

το «μνημόνιο 2» δεν είναι παρά

το πρελούδιο του «μνημονίου 3»,

όπως ακριβώς το «μνημόνιο 1»

ήταν ο προθάλαμος του «μνημονίου 2»!

Ηξεραν και ξέρουν ότι η «ιστορική» τους απόφαση

(σ.σ.: αυτή με την οποία εγκαθίστανται τα εργασιακά «Γκουαντανάμο», αφανίζονται οι εργαζόμενοι, εξαϋλώνονται οι συνταξιούχοι και ξεπουλιέται η Ελλάδα)

είναι εκείνη η απόφαση που σε μικρό διάστημα οδηγεί και

σε τρίτο μνημόνιο!

Ηξεραν και ξέρουν ότι σε δυο χρόνια από τώρα, το 2014, ο ελληνικός λαός θα κληθεί να επωμιστεί νέα ισοπεδωτικά βάρη, αφού, όπως ομολογεί η μυστική έκθεση,

οι τράπεζες (πάλι οι τράπεζες) θα έχουν τότε «νέες ανάγκες» και η Ελλάδα θα τελεί ακόμα λόγω της κρίσης και της ύφεσης σε αναζήτηση νέας «σωτηρίας»,

η οποία θα κοστίσει στον ελληνικό λαό από 50 έως 110 δισ. ευρώ επιπλέον των όσων έχει επωμιστεί μέχρι σήμερα!

Η μυστική έκθεση της τρόικας αποτέλεσε και το κύριο ζήτημα στην πολύωρη συνεδρίαση του Eurogroup.

Εντούτοις, το γεγονός αυτό, δεν εμπόδισε το εγχώριο πολιτικό κατεστημένο της πλουτοκρατίας, να εμφανιστεί – μόλις λίγη ώρα αργότερα από τη λήξη της συνεδρίασης – ενώπιον του ελληνικού λαού λέγοντας

αισχρά ψέματα!

Ετσι και ενώ είναι πια αποδεδειγμένο ότι με την πολιτική τους οδηγούν ανά διετία τον ελληνικό λαό από μνημόνιο σε μνημόνιο (2010, 2012 και τώρα το 2014),

έχουμε το εξής σκηνικό:

Το κάθε προηγούμενο έγκλημά τους να το γιορτάζουν και να το επικυρώνουν εκφωνώντας «επετειακούς» λόγους και εκτοξεύοντας εκείνα τα μπαλκονάτα παραμύθια περί «σωτηρίας», που στην πραγματικότητα δεν αποτελούν παρά την

προεργασία του αμέσως επόμενου,

προετοιμασία του αμέσως επερχόμενου,

προανάκρουσμα του ήδη προαποφασισμένου νέου εγκλήματος!

Το θέμα βέβαια δεν είναι ότι στις μεταξύ τους, στις μυστικές τους συναθροίσεις, ομολογούν πως το πρόγραμμά τους «δεν βγαίνει» για το λαό.

Το θέμα είναι ακριβώς το αντίθετο.

Οτι, δηλαδή, η πολιτική τους είναι φτιαγμένη, είναι κατασκευασμένη με τούτο το σκοπό:

Να… «μη βγαίνει»!

Ποτέ δεν είχαν και δεν θα έχουν «αγωνία» για την τύχη του λαού. Ποτέ δεν εφάρμοσαν μια πολιτική εξόδου του λαού από την κρίση. Τέτοια πολιτική ούτε θέλουν, ούτε μπορούν να έχουν.

Τέτοια πολιτική μέσα στο σύστημα που παράγει τις καπιταλιστικές κρίσεις

και από αυτούς που υπηρετούν τον καπιταλισμό,

ούτε υπήρξε, ούτε μπορεί να υπάρξει.

Η πολιτική τους, αυτό που βαφτίζουν και προωθούν ως «ελεγχόμενη χρεοκοπία», είναι να σπρώχνουν τον λαό βαθύτερα στην κρίση, φορτώνοντας στις πλάτες του τα βάρη της, να τον χρεοκοπούν, να τον πτωχεύουν, να τον καταστρέφουν ανεξέλεγκτα, για να διασωθούν οι κεφαλαιοκράτες με το λιγότερο γι’ αυτούς κόστος από την κρίση που οι ίδιοι προκάλεσαν.

Με άλλα λόγια:

Δεν πρόκειται περί «λάθους» που έστω και εν κρυπτώ το παραδέχονται ή που μέσω ενός άλλου «μείγματος» θα… διορθωθεί.

Οχι!

Η βαρβαρότητά τους δεν έχει τέλος και δεν «διορθώνεται».

Η επιτυχία, δε, της πολιτικής τους βασίζεται σε μια προπαγάνδα που μέσα από διαδοχικές «νίκες», «επιτυχίες» και «ιστορικές» αποφάσεις, θα εμφανίζει,

από μνημόνιο σε μνημόνιο και από «σωτηρία» σε «σωτηρία»,

την κάθε νέα θηριωδία εναντίον του ελληνικού λαού σαν «αναπόφευκτη»!

Για να φέρουν σε πέρας την αποστολή τους χρησιμοποιούν και θα χρησιμοποιήσουν όλα τα μέσα:

Εκβιασμούς, τρομοκρατία, εκφοβισμό, κινδυνολογία, καταστολή, προβοκάτσιες και ψέμα. Πολύ ψέμα!

Εκτελούν το λαό και για να μην αντιδράσει τον απειλούν (αυτοί που τον εκτελούν) με… «εμφύλιο»!

Δεν αφήνουν πέτρα πάνω στην πέτρα και για να μην αντιδράσει ο λαός τον απειλούν με… «αποσταθεροποίηση»!

Εφαρμόζουν κατά γράμμα το εγχειρίδιο της απάτης.

Ψέμα. Πολύ ψέμα!

Επιφέρουν την ραγδαία υποτίμηση της αξίας της ζωής του εργαζόμενου λαού στα επίπεδα του είλωτα, και ταυτόχρονα με τον πιο αδίστακτο τρόπο ανακηρύσσουν σε δόγμα τους και σε «χειρουργικό – τεχνοκρατικό» εργαλείο για τον σφαγιασμό του λαού την υποτίμηση της νοημοσύνης του.

Λειτουργούν με πυξίδα τον κυνισμό της τάξης των κηφήνων, που πίσω από κλειστές πόρτες χαριεντίζονται με διαπιστώσεις του τύπου:

«Κανείς δεν έχασε στην Ελλάδα υποτιμώντας τη νοημοσύνη του ελληνικού λαού»…

Μόνο που, πλέον, βρίσκονται εκτός τόπου και χρόνου.

Ζαλισμένοι καθώς είναι από το χρέος τους να υπηρετούν την τάξη των χορτάτων, δεν έχουν αντιληφθεί ότι το διάστημα που χωρίζει το ψεύδος από την αποκάλυψή του έχει εσχάτως σμικρύνει δραματικά – γι’ αυτούς.

Τώρα πια, για να τιναχτούν τα «πανηγύρια» τους στον αέρα, δεν αρκούν παρά δυο – τρία δευτερόλεπτα:

  • Οσο, δηλαδή, κρατάει μια ματιά στους κάδους απορριμμάτων, εκεί που άνθρωποι κρέμονται ψάχνοντας για ένα κομμάτι ψωμί.
  • Οσο κρατάει μια ματιά στις ουρές των συσσιτίων και των αστέγων.
  • Οσο κρατάει η «λάμψη» από το μηνιάτικο των 400 ευρώ!

Αν αυτοί χρειάζονται περίπου δυο χρόνια για να σέρνουν τον ελληνικό λαό από το ένα μνημόνιο στο άλλο, ο ελληνικός λαός μέσα από τις τόσες θυσίες και μέσα από τόσα βάσανα εκείνο που «κέρδισε» είναι να του χρειάζονται πια μόνο δυο – τρία δευτερόλεπτα για να «διαβάζει» πεντακάθαρα τόσο το παρόν όσο και το μέλλον που του ετοιμάζουν.

Αλλά αυτός ο χρόνος, ο πολύτιμος χρόνος που για να τον «κερδίσει» ο λαός τον πλήρωσε και τον πληρώνει με το αίμα του, δεν είναι ανεξάντλητος. Και δεν πρέπει να πάει χαμένος. Μπορεί και πρέπει να αξιοποιηθεί τώρα. Για την οργάνωση και την αντεπίθεσή του.

Posted in ρήξη και ανατροπή, ριζασπάστης, τα «Νταχάου» της εργοδοτικής αυθαιρεσίας, τα παπαγαλάκια του κεφαλαίου, τα ΜΜΕ στην υπηρεσία του κεφαλαίου, ταξικός πόλεμος, Ήταν πατριώτη ένας λαός ένας μεγάλος τοπικός εχθρός., Αστική ή εργατική εξουσία, Δύο Ελλάδες δύο τάξεις μία λύση, Η «Δημοκρατία του φερετζέ», Η «κοινωνική ειρήνη» τους είναι ο ταξικός τους πόλεμος, Νίκος Μπογιόπουλος, Σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα!, Το συμφέρον των καπιταλιστών δεν είναι συμφέρον των εργατών, εργατική - λαϊκή εξουσία | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »

Είναι ενωμένοι κατά των λαών…

Posted by redship στο 16 Φεβρουαρίου , 2012

KAI TO MEGAερώτημα μας προέκυψε χτες: «Πού το πάνε οι Γερμανοί;»! Λες και οι …υπόλοιποι, ΕΕ, ΔΝΤ, κυβέρνηση Παπαδήμου, ΣΕΒ, τραπεζίτες, εφοπλιστές το πάνε αλλού!!!

Σαν όλοι αυτοί να μη στόχευσαν με σαφήνεια και να μην ψήφισαν να πτωχεύσουν οι εργαζόμενοι, να μειωθούν μισθοί, να καταργηθούν Συλλογικές Συμβάσεις, ασφαλιστικά δικαιώματα.

Ολοι το ίδιο πράγμα θέλουν, το καλύτερο για τις επενδύσεις και την κερδοφορία των πολυεθνικών και των ανώνυμων εταιρειών. Το ομολογούν και το δηλώνουν με κάθε ευκαιρία και κάθε τρόπο.

Μπορεί, βέβαια, κάποιοι να προτιμούν κάποιες πολυεθνικές και κάποιες τράπεζες περισσότερο από κάποιες άλλες, όμως όσον αφορά τους λαούς πάντοτε τα βρίσκουν: Θέλουν το χειρότερο.

ΠΟΛΥΣ… ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΟΣ πόνος μας έχει προκύψει τελευταία, δε νομίζετε; Σχεδόν οι πάντες δηλώνουν αγανακτισμένοι από την εμπλοκή των Γερμανών ή των Ευρωπαίων γενικώς στα ζητήματα της χώρας.

Οι θεσμοί της χώρας ξαναπέκτησαν σημασία (άσχετα με το ότι τους κάνουν λάστιχο για να ψηφίσουν το κάθε μνημόνιο) και ξαναθυμήθηκαν ό,τι είχαν ξεχάσει πριν λίγα εικοσιτετράωρα.

Δε λέμε, καλά τα λογύδρια που ακούμε από εδώ και από εκεί, όμως… δεν πήγε το μυαλό τους σε τέτοιες καταστάσεις όταν ψήφισαν τη Συνθήκη του Μάαστριχτ, της Λισαβόνας και όταν εκχωρούσαν εθνική κυριαρχία ακόμη και μέσω του Συντάγματος;

Επειδή δεν τους έχουμε για… ανόητους ούτε για «αδιάβαστους» ούτε για κορόιδα που τους πάσαραν κάποια κείμενα για να τα ψηφίσουν, προφανώς μιλάμε για… υποκρισία ολκής.

Στην περίπτωση του ΛΑ.Ο.Σ. και του Καρατζαφέρη ειδικά δεν το συζητάμε. Αυτό το κόμμα στους ελιγμούς έχει τη χάρη του …ιπποπόταμου.

Posted in ριζασπάστης, ταξικός πόλεμος, Ήταν πατριώτη ένας λαός ένας μεγάλος τοπικός εχθρός., Η «κοινωνική ειρήνη» τους είναι ο ταξικός τους πόλεμος, Η απειθαρχία και η ανυπακοή είναι πλέον ο μόνος δρόμος για το λαό μας, Στην αντεπίθεση με λαϊκή οργάνωση με συσπείρωση στο ΚΚΕ, Το συμφέρον των καπιταλιστών δεν είναι συμφέρον των εργατών | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »

Ως εδώ!

Posted by redship στο 9 Φεβρουαρίου , 2012

Γράφει    ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

 

Ζούμε ιστορικές στιγμές.

Βρισκόμαστε μπροστά σε ένα από τα πιο κρίσιμα σταυροδρόμια της Ιστορίας του ελληνικού λαού.

Ο λαός της Ελλάδας οδηγείται με συνοπτικές διαδικασίες στο «εκτελεστικό απόσπασμα».

Αν και πάλι αφεθεί να του καθορίσουν τη «μοίρα» αυτοί που τον οδήγησαν ως εδώ, τότε το ημερολόγιο στην Ελλάδα γυρίζει πριν το 1898. Δύο αιώνες πίσω! Μας γυρίζουν – μέσα σε 24 ώρες – σε εποχές Διεθνούς Οικονομικού Ελέγχου, όταν ο Ελληνας ήταν συνώνυμο της δυστυχίας και της εξαθλίωσης, όταν η ύπαρξή του οριζόταν διά νόμου ότι αποτελούσε περιουσιακό στοιχείο των ντόπιων και ξένων κεφαλαιοκρατών, δανειστών και τοκογλύφων ιμπεριαλιστών.

Ο ελληνικός λαός – άλλο ένα «κατόρθωμα» όσων κυβερνούν αυτόν τον τόπο για δεκαετίες – έχει στοχοποιηθεί και έχει μετατραπεί από την εγχώρια πλουτοκρατία και το πολιτικό της υπηρετικό προσωπικό σε ένα διεθνές πειραματόζωο,

σε ένα παγκόσμιο υπόδειγμα για το πώς τα αρπακτικά του καπιταλισμού θα ξεπεράσουν την κρίση τους, προσθέτοντας νέους αβάσταχτους χαλκάδες στις αλυσίδες των μισθωτών σκλάβων.

Εμείς, τα παιδιά μας, οι γέροντές μας, δεχόμαστε καθημερινές ύβρεις, υφιστάμεθα τη διαστρέβλωση της αλήθειας, προσβολές της νοημοσύνης μας, πλύση εγκεφάλου, προπαγανδιστική λοβοτομή, τρομοκρατία, αδίστακτους εκβιασμούς, δημαγωγία, εξαπάτηση.

Μας σέρνουν στα «Νταχάου» και στις αποβάθρες του σφαγιασμού και έχουν ταυτόχρονα έτοιμους τους «ιστορικούς» τους για να γράψουν ότι υπήρχε κάποτε ένας λαός, ο λαός των Ελλήνων, που πήγε από… «συνωστισμό».

Ο κύβος ερρίφθη! Εφτασε πια η ώρα που οι δήμιοι απαιτούν εκτός από το κορμί να τους παραδώσουμε και την ψυχή μας. Να αρνηθούμε την αξιοπρέπειά μας. Να γίνουμε ενέχυρο και υποθήκη τους.

Η πτώχευση και η χρεοκοπία δεν σημαίνει πια μόνο την παράδοση του μισθού και των στοιχειωδέστερων δικαιωμάτων μας. Ζητούν να τους παραδώσουμε ακόμα και το φιλότιμο, ακόμα και τον αυτοσεβασμό μας.

Οι εγκληματίες, οι άρπαγες, αντί να κρύβονται από προσώπου Γης, έχουν το θράσος να λένε ότι καταβάλλουν «υπεράνθρωπες» προσπάθειες για να μας… σώσουν.

Αλλά πρόκειται για την ίδια «ακρίδα» που μας έχει εξοντώσει!

Μας λένε ότι έχουν τη «συνταγή», ότι πρέπει να κάτσουμε ήσυχοι και να πιούμε το «φάρμακο».

Πράγματι: Εχουν τη συνταγή, έχουν το φάρμακο για να θεραπεύσουν όλες τις ασθένειες. Εκτός από μία: Την ασθένεια από την οποία πεθαίνουν οι άνθρωποι. Και την οποία προκαλούν οι συνταγές και τα φάρμακά τους…

Οι «σωτήρες» μας είναι καλοί, δεν ξεχωρίζουν τους ανθρώπους. Γι’ αυτούς δεν υπάρχουν βιομήχανοι, τραπεζίτες, εφοπλιστές, εργολάβοι, εργάτες, άνεργοι, αγρότες, υπάλληλοι, συνταξιούχοι, άστεγοι, άποροι στις ουρές των συσσιτίων.

Γι’ αυτούς είμαστε όλοι …«πολίτες», είμαστε «όλοι ίδιοι», «είμαστε όλοι Ελληνες» και «όλοι μαζί» πρέπει να πληρώσουμε, αφού «όλοι μαζί τα φάγαμε»!

Και το λένε αυτοί που ποτέ δεν πλήρωσαν τίποτα. Αυτοί που πάντα ανήκαν και ανήκουν σ’ εκείνους που πάντα εισπράττουν. Ερχονται οι χορτάτοι και λένε στους πεινασμένους «όλοι μαζί τα φάγαμε»!

Κάθε τρεις και λίγο ψάχνουν – τάχα – τη λύση. Και φυσικά η κάθε νέα τους «λύση» είναι εκείνη που θα «διορθώσει» το πρόβλημα. Μόνο που το πρόβλημα το μεγάλωσε και το διόγκωσε η κάθε φορά προηγούμενη «λύση» τους.

Οι «σωτήρες» μας είναι πρόσωπα πολυάσχολα. Που δεν έχουν χρόνο να μιλήσουν για τα αίτια του προβλήματος. «Εχουμε φωτιά, λένε, πρέπει πρώτα να τη σβήσουμε, δεν είναι τώρα η ώρα να βρούμε τις αιτίες. Εμπιστευτείτε μας»!

Ναι, αλλά πόσο ακόμα θα ανεχόμαστε να γινόμαστε παρανάλωμα από τους εμπρηστές που έχουν τόσο θράσος ώστε να καμώνονται τους πυροσβέστες;

Εχετε χρέος, μας λένε, να θυσιαστείτε για τη χώρα. Ναι, αλλά εμείς δεν υπάρχει θυσία που δεν την υποστήκαμε. Δεν υπάρχει «Αγαμέμνονας» που για τη βασιλεία του, για τη «δόξα» του, για τα κέρδη του, να μη μας μετέτρεψε σε «Ιφιγένειες».

Τώρα, όμως, δεν τους φτάνει ο εξαναγκασμός μας σε αφανισμό. Τώρα θέλουν και να ασελγήσουν πάνω στο κουφάρι της «Ιφιγένειας»!

«Πρέπει όλοι να καταβάλουμε το χρέος μας», λένε.

Ναι, αλλά τα δικά μας χρέη τα έχουμε πληρώσει. Είμαστε η γενιά των 700 ευρώ που μας έκαναν γενιά των 300 ευρώ σε μια χώρα που μια χούφτα πλουτοκρατών δηλώνουν – επίσημα – ότι το σύνολο του Ενεργητικού των Ανωνύμων Εταιρειών τους ξεπερνά τα 700 δισ. ευρώ.

Εμείς το χρέος μας στο ΙΚΑ το πληρώσαμε. Τι γίνεται με εκείνους που έκλεψαν και κλέβουν το ΙΚΑ;

Εμείς το χρέος μας στην εφορία το πληρώσαμε. Τι γίνεται με εκείνους που, αντί να πληρώνουν, εισπράττουν τις επιχορηγήσεις, τις χαριστικές ρυθμίσεις, τις φοροαπαλλαγές;

Εμείς τα χρέη μας για Υγεία, για Παιδεία, τα πληρώσαμε. Τι γίνεται με εκείνους που θησαυρίζουν από το εμπόριο αγαθών, που, ενώ τα πληρώσαμε, μας τα στερούν, και που, ενώ υποτίθεται ότι είναι δημόσια και δωρεάν, μας ζητούν να τους τα ξαναπληρώσουμε;

Για πόσο ακόμα θα ανεχόμαστε να πληρώνουμε τα δικά τους τα χρέη σαν να ήταν δικά μας; Για πόσο ακόμα θα δεχόμαστε να γινόμαστε η «καύσιμη» ύλη στα κρεματόρια της «ανταγωνιστικότητας» των τραπεζιτών και των εφοπλιστών «μας»;

Μας χλευάζουν.

Υπερμεγεθυμένες ασημαντότητες του πολιτικού συστήματος, σαλονάτοι εκπρόσωποι του οικονομικού κατεστημένου και ακροδεξιοί κλόουν, παράγοντες του διοικητικού και τεχνοκρατικού εποικοδομήματος, μέσα από τα οξυζενέ, τα αποστειρωμένα από τα λαϊκά «μικρόβια» Μέσα Μαζικής αποχαύνωσης, μας μεταχειρίζονται σαν αναλώσιμα πιόνια, σαν «περιττά βάρη» της δημιουργικής λογιστικής των δοτών πρωθυπουργών – τραπεζιτών τους, σαν σκουπίδια που εμποδίζουν την επιβεβαίωση των ματαιόσπουδων «αναλύσεων» και των σπουδαιοφανών εξυπνακισμών τους.

Διάφοροι μεγαλυναρίωνες της σαπίλας και της εκμεταλλευτικής απανθρωπιάς, τα περιτρίμματα του πολιτικού σαλτιμπαγκισμού που έχουν από καιρό διαρρήξει κάθε σχέση με την έννοια της αυτοεκτίμησης, «σοφοί» του συστήματος, κοκορεύονται στα «γκαλά» της αριστοκρατίας τους, πουλούν από τα κανάλια των «νταβατζήδων» εφετζιλίκι «εναλλακτικής σκέψης», κηρύττουν το «ρεαλισμό», την «υπευθυνότητα», τον «πατριωτισμό» του «αναπόφευκτου» – έτσι τον αποκαλούν (!) – εξανδραποδισμού μας!

«Είμαστε σε πόλεμο», μας λένε. «Να δείξουμε αυτοθυσία όπως το ’40» (!), προσθέτουν, βάζοντας τα δυνατά τους μήπως και προσδώσουν λίγη έμφαση στους θεατρινισμούς και στους δεκάρικους του μαυρογιαλουρισμού τους.

Ε, ναι, λοιπόν:

«Είμαστε σε πόλεμο»! Αλλά αυτοί που μιλούν για τον πόλεμο, είναι οι ίδιοι που τον έχουν κηρύξει εναντίον του ελληνικού λαού! Εναν πόλεμο ταξικό, ολοκληρωτικό μέχρι του βαθμού της γενοκτονίας!

Ναι, έχουμε ιστορική μνήμη και ιστορική εμπειρία να γνωρίζουμε τι σημαίνει αυτοθυσία. Η «αυτοθυσία» είναι μια έννοια που δε λερώνεται όσο κι αν την πιάσουν στο στόμα τους οι εγχώριοι τροϊκανοί, οι θρασύτατοι «ναιναίκοι», οι συνένοχοι της Μέρκελ, οι συνεταίροι του ΔΝΤ και της ΕΕ.

Η απάντηση του ελληνικού λαού στους άδικους εναντίον του πολέμους, ποτέ δεν ήταν «Ναι», ποτέ δεν ήταν «Γιαβόλ», ποτέ δεν ήταν «Γιες». Ηταν ακριβώς το αντίθετο:

Ηταν και θα είναι πάντα το μεγαλειώδες «ΟΧΙ»!

Εκείνο το «όχι» που δεν μπορούν να το μολύνουν ούτε τα Καρατζαφυρεράκια, ούτε οι δικομματικοί πάτρωνές τους με τους θλιβερούς μεταμεσονύχτιους θεατρινισμούς τους.

Και αφού θέλουν να μιλούν με όρους ’40, ας μην ξεχνούν το γράμμα του Ζαχαριάδη: Το ανεξίτηλο μήνυμα – φάρος αυτού του «ΟΧΙ» σήμαινε και θα σημαίνει πάντα πως

«έπαθλο για τον εργαζόμενο λαό και επιστέγασμα για το σημερινό του αγώνα, πρέπει να είναι και θα είναι μια καινούρια Ελλάδα της δουλειάς, της λευτεριάς, λυτρωμένη από κάθε ξενική ιμπεριαλιστική εξάρτηση, μ’ έναν πραγματικά παλλαϊκό πολιτισμό».

Αυτό το «ΟΧΙ», στις νέες συνθήκες, έχει πάλι σημαιοφόρο το ΚΚΕ, ενάντια στους εντός και εκτός των πυλών «Σελτζούκους»!

Αυτό το «ΟΧΙ», στις νέες συνθήκες, σημαίνει ότι αναγνωρίζουμε ένα και μόνο χρέος:

Το χρέος απέναντι στον εαυτό μας, στους κόπους μας, στην αξιοπρέπειά μας, στα παιδιά μας, στους φίλους μας, στους συνανθρώπους μας, στους συναδέλφους μας, να σταθούμε όρθιοι! Να δώσουμε τα χέρια, αλληλέγγυοι, ενωμένοι, οργανωμένοι, ταξικά αταλάντευτοι.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in ρήξη και ανατροπή, τα νέα ss, ταξικός πόλεμος, Ήταν πατριώτη ένας λαός ένας μεγάλος τοπικός εχθρός., Αστική ή εργατική εξουσία, Δύο Ελλάδες δύο τάξεις μία λύση, Η απειθαρχία και η ανυπακοή είναι πλέον ο μόνος δρόμος για το λαό μας, Νίκος Μπογιόπουλος | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

«Κόκκινη γραμμή»!

Posted by redship στο 31 Ιανουαρίου , 2012

Είμαστε πια… εκπαιδευμένοι:

Κάθε φορά που λένε ότι «θα μπει το μαχαίρι στο κόκαλο» εννοούν τη συναλλαγή και το κουκούλωμα.

Οταν μιλούν για «παραδειγματική τιμωρία των ενόχων» εννοούν την ατιμωρησία και το συμψηφισμό.

Οταν υπόσχονται «καλύτερες μέρες» είναι δεδομένο ότι έρχονται οι ακόμα χειρότερες μέρες.

Οταν επιστρέφουν από «διεθνείς επιτυχίες» και «μεγάλους θριάμβους» είναι παραπάνω από βέβαιο ότι νέα δεινά περιμένουν τον ελληνικό λαό.

Οσο για τα δύο τελευταία χρόνια, το καλύτερό τους σλόγκαν είναι εκείνο με τις… «κόκκινες γραμμές».

 

«Κόκκινη γραμμή» οι μισθοί, «κόκκινη γραμμή» οι συντάξεις, «κόκκινη γραμμή» οι απολύσεις, «κόκκινη γραμμή» τα χαράτσια, «κόκκινη γραμμή» η φοροληστεία!

«Κόκκινες γραμμές» που υποτίθεται ότι δεν επρόκειτο να ξεπεραστούν!

Και φυσικά:

Δεν υπάρχει «κόκκινη» για «κόκκινη γραμμή», από όλες αυτές που κάθε τρεις και λίγο φλομώνουν τον ελληνικό λαό ότι τις θέτουν δήθεν στα νιτερέσα τους με την τρόικα, που να μη μετατράπηκε

σε ένα απέραντο καραγκιοζιλίκι,

σε ουράνιο τόξο του χαμερπούς χαμαιλεοντισμού,

σε μαύρο φόντο μιας κατάμαυρης πολιτικής για να πετούν… πράσινα άλογα.

 

Posted in ρήξη και ανατροπή, Ήταν πατριώτη ένας λαός ένας μεγάλος τοπικός εχθρός., Δύο Ελλάδες δύο τάξεις μία λύση, Η «Δημοκρατία του φερετζέ», Η «κοινωνική ειρήνη» τους είναι ο ταξικός τους πόλεμος, Η αστική τάξη είναι ο αντίπαλος | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

Κάθε που ο μήνας τελειώνει 10 μέρες νωρίτερα. Γαμώτο!

Posted by redship στο 25 Ιανουαρίου , 2012

 

Μήνες τώρα ψάχνει να βρει τι δεν έκανε σωστά, τι άλλο χρειάζεται να κάνει τώρα και πως πρέπει να κινηθεί στο μέλλον. Πώς του ξέφυγε έτσι ο έλεγχος, πώς τον προσπέρασε η ζωή ή μήπως εκείνος της βγήκε από δεξιά και έφυγε από το δρόμο;
Μια βόλτα με τα πόδια στους έρημους δρόμους θα ήταν ότι πρέπει για να μπορέσει να σκεφτεί. Έχει τόσο μεγάλη ανάγκη να σκεφτεί και να καταλήξει κάπου. Να καταλήξει στο γιατί έφτασε σε τόσο δύσκολη κατάσταση και πώς θα μπορέσει να βγει από αυτήν.
Ασυναίσθητα βάζει τα χέρια στις τσέπες του παντελονιού του και ανακαλύπτει πως στη δεξιά του τσέπη έχει τη μοναδική του περιουσία. Πέντε ευρώ για να περάσει μέχρι το τέλος του μήνα και αυτός θέλει ακόμη άλλες δέκα μέρες.
Να ήταν μόνος του θα τα κατάφερνε, δεν το συζητάμε. Θα έτρωγε αέρα, θα έπινε μόνο νερό, θα έκανε τη «δίαιτα του μνημονίου», μα θα τα κατάφερνε.
Όμως τώρα, με τα παιδιά είναι αλλιώς. Τους έκοψε το θέατρο, τους σταμάτησε τον κινηματογράφο, δεν τους δίνει πια ούτε χαρτζιλίκι για το σχολείο. Καλά, για ρούχα και τέτοια, ούτε συζήτηση. Που να πάρει η ευχή. Το κόψιμο στο χαρτζιλίκι του στοίχισε περισσότερο από όλα. Θυμάται τα δικά του παιδικά χρόνια, ναι κάποτε ήταν κι εκείνος παιδί, σαν δεν είχε χαρτζιλίκι, όταν χτύπαγε το κουδούνι για διάλλειμα  έπιανε μια γωνιά στο προαύλιο και δεν είχε όρεξη να μιλήσει με κανέναν. Η εικόνα των παιδιών του να κάνουν το ίδιο του τρυπούσε την ψυχή.
Προχωρώντας στάθηκε στη βιτρίνα ενός καταστήματος με ηλεκτρικά είδη όπου τρεις μεγάλες οθόνες τηλεοράσεων ήταν συντονισμένες σε τρία διαφορετικά κανάλια. Δίπλα του ένα κοριτσάκι, πιασμένο από το χέρι της μαμάς, χοροπήδησε φωνάζοντας: «Κοίτα μαμά, ο Λάκης. Είδες τι φοράει στο κεφάλι;» «Ναι! Του πάει πολύ!» συμφώνησε η μητέρα του κοριτσιού.
«Έλα μαμά, θα μου πάρεις ένα μπουκάλι νερό που διψάω; Τόση ώρα στο ζητάω!» «Κάνε υπομονή να πάμε στο σπίτι. Δεν έχω ψηλά μαζί μου.» απάντησε η μητέρα και έφυγαν βιαστικά, τραβώντας τη μικρή από το χέρι.
Έμεινε με την απορία κοιτώντας το φτερωτό κατασκεύασμα που φορούσε ο «Λάκης». Ένιωθε να διψά, όπως το μικρό κορίτσι, μα δεν είχε ούτε εκείνος ψιλά για να πάρει ένα μπουκάλι νερό. Βυθίστηκε στις σκέψεις του και πάλι λες και με τον τρόπο αυτό θα εύρισκε λύση στο πρόβλημά του.
Τα βάζει πάλι κάτω και τα πιάνει από την αρχή.
Ότι χρήματα είχε μαζέψει από 20 χρόνια δουλειάς, τα έδωσε για το σπίτι και πήρε και δάνειο γιατί δεν του έφταναν. Βοήθησαν λίγο και οι συγγενείς. Τι δόση, τι ενοίκιο, σκέφτηκε. Μία η άλλη ερχόταν. Κράτησε και λίγα στην άκρη για ώρα ανάγκης, και η ζωή κυλούσε. Μέχρι που άρχισαν τα πράγματα να μαυρίζουν.
Τα δώρα εξαφανίστηκαν, οι μισθοί κοπήκαν, μετά μίκρυναν κι άλλο, η ακρίβεια ροκάνιζε σαν το ποντίκι ότι περίσσευε, βάλε που άρχισε να πληρώνει σιγά-σιγά γιατρούς και φάρμακα, το μηνιάτικο δεν έφτανε και έβαλε χέρι σε κείνα τα λίγα που είχε για ώρα ανάγκης, αφού η ανάγκη, νάτη εμφανίστηκε και τον χαιρετούσε. Τα «έτοιμα» κάποια στιγμή τελείωσαν, δεν ήταν δα και 2,4 εκατομμύρια ευρώ, για να κρατήσουν για πολύ!
Εδώ και μερικούς μήνες η ζωή η δική του και της οικογένειάς του, έχει μειωθεί κατά το 1/3, αφού 10 μέρες περίπου πριν λήξει ο μήνας, τελειώνουν τα λεφτά.
Η αλήθεια είναι ότι πολλές φορές του πέρασε από το μυαλό να πάρει ένα σχοινί και να πάει να δεθεί σε ένδειξη διαμαρτυρίας στις κολώνες της Βουλής ή να κάνει κάτι μπας και κινητοποιηθούν και άλλοι. Δεν μπορεί να βρίσκεται μόνο εκείνος σ΄αυτή την κατάσταση. Αν πάλι βρίσκονται κι άλλοι, γιατί δεν γίνεται κάτι; Γιατί δεν αντιδρούν; Τι περιμένουν;
Και να πεις ότι δεν πήγε σε πορείες, ότι δεν έκανε απεργίες, ότι δεν πήγε στις πλατείες; Ποιο ήταν το αποτέλεσμα; Μάλλον δεν έφτανε. Μάλλον δεν φτάνει.
Αλλά και τούτη η κατάσταση δεν μπορεί να συνεχιστεί άλλο. Ντρέπεται να κοιτάζει τα παιδιά του στα μάτια, ντρέπεται να κοιτάζει τον εαυτό του στον καθρέφτη, ντρέπεται να του κάνει κάθε μήνα δώρο το 1/3 της ζωής της δικής του και των παιδιών του.
Περιμένει! Περιμένει από αυτούς που ηγούνται να κάνουν επιτέλους μια κίνηση εντυπωσιακή, μια κίνηση διαφορετική που θα παρασύρει και τους πολλούς για να βγουν στους δρόμους και να διεκδικήσουν. Όμως αυτοί που ηγούνται, λες και είναι βαλτοί, κάνουν ακριβώς το αντίθετο. Κάνουν ότι μπορούν για να μένει ο κόσμος στο σπίτι του, να βλέπει το «Λάκη» και τον κάθε «Λάκη» να αλλάζει καπέλα και φουλάρια.
Μετά το ξανασκέφτεται και βλέπει ότι τον εαυτό του πάει να τον αθωώσει. Δεν μπορεί να μην έχει και ο ίδιος ευθύνη. Έχει και μάλιστα μεγάλη.
Όταν στις συνελεύσεις του σωματείου του δεν πήγαινε γιατί «θα ήταν πάλι οι ίδιοι που θα τσακώνονταν», όταν δεχόταν να ψηφίσει με τηλεφωνική υπόδειξη, όταν, με εξαίρεση τον τελευταίο χρόνο, δεν πήγαινε σε πορείες γιατί του είπαν πως «πρόκειται για επαναστατική γυμναστική» και όταν δεν απεργούσε γιατί «τα πράγματα δεν αλλάζουν με τις απεργίες αλλά με τις εκλογές», τότε , συγνώμη, αλλά καλά να πάθει. Του αξίζουν, όχι μία αλλά, δέκα κυβερνήσεις Παπαδήμου και επιπλέον του αξίζει να του λένε κατάμουτρα, οι δημοκρατικά εκλεγμένοι, πως ψήφισαν το μνημόνιο χωρίς να το έχουν διαβάσει, γιατί είχαν άλλες δουλειές εκείνη την περίοδο, όπως είπε, καλή του ώρα όπου κι αν βρίσκεται, ο κύριος Χρυσοχοΐδης. Είναι αυτός ο ίδιος κύριος που είπε πως αν αυτά τα μέτρα τα έπαιρναν σε άλλη χώρα, οι πολίτες θα επαναστατούσαν. Δηλαδή με άλλα λόγια, αποκάλεσε ηλίθιους και ραγιάδες του πολίτες και εκείνοι δεν αντέδρασαν.

Posted in την κρίση την πληρώνουμε όλοι πλην ολιγαρχίας, Ήταν πατριώτη ένας λαός ένας μεγάλος τοπικός εχθρός., Δύο Ελλάδες δύο τάξεις μία λύση | Με ετικέτα: | Leave a Comment »

Η «βιωσιμότητα» ενός… βίου αβίωτου!

Posted by redship στο 26 Νοεμβρίου , 2011

Γράφει   ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

 

Τι επιδιώκουν οι εγχώριοι «σωτήρες» και οι ξένοι «εταίροι» με τις αποφάσεις της 26ης Οκτώβρη ως προς το σκέλος της περίφημης «βιωσιμότητας» του ελληνικού χρέους;

Τι εννοούν όταν μιλούν για «βιώσιμο ελληνικό χρέος»;

Πίσω από τους ευφημισμούς, αυτό που εννοούν είναι ότι θέλουν να κρατήσουν τους Ελληνες εργαζόμενους σε εκείνο το επίπεδο χαμοζωής, το επίπεδο λίγο πριν την εξόντωση, το οποίο θα παρατείνεται στο διηνεκές, ώστε ο ελληνικός λαός – εις το διηνεκές – να τους πληρώνει τόκους και χρεολύσια!

«Βιωσιμότητα του χρέους» σημαίνει βίος αβίωτος!

«Βιωσιμότητα του χρέους» σημαίνει να ζούμε για να τους πληρώνουμε χρέη, κι άλλα χρέη, χρέη που άλλοι τα προκαλούν και που όσο κι αν τα πληρώνεις τόσο αυτά μεγαλώνουν!

«Βιωσιμότητα του χρέους» σημαίνει να σε δανείζουν, για να τους πληρώνεις διπλά και τριπλά τα παλιότερα δάνεια, και μέσα από τους ανατοκισμούς των νέων δανείων να σε κρατούν χρεωμένο εφ’ όρου ζωής!

Η εμπειρία αυτής της «σωτήριας» πολιτικής δεν είναι μόνο ελληνική, είναι παγκόσμια.

Ας δούμε ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα, που έρχεται από τη δεκαετία του ’80 και αποτυπώνεται στα στοιχεία της Παγκόσμιας Τράπεζας:

Στις αρχές του 1980 το χρέος που είχαν 109 «πιστολήπτριες» χώρες προς τους πιστωτές τους ήταν 430 δισ. δολάρια.

Παρά το γεγονός ότι μέχρι το 1986 είχαν πληρώσει σε τόκους 336 δισ. δολάρια, στο τέλος της ίδιας χρονιάς είχαν φτάσει να χρωστάνε πάνω από 880 δισ. δολάρια!

Μέσα σε μια εξαετία, δηλαδή, χρωστούσαν ποσό υπερδιπλάσιο από εκείνο που αρχικά είχαν δανειστεί, και ενώ την ίδια ώρα είχαν ήδη πληρώσει σε τόκους τα 4/5 των αρχικών δανείων!

Ο ελληνικός λαός έχει ανάλογη εμπειρία:

Μέσα στην πρώτη δεκαετία του 21ου αιώνα ο ελληνικός λαός έχει πληρώσει σε τόκους και χρεολύσια μισό τρισεκατομμύριο ευρώ, αλλά μετά από όλη αυτή τη λαίλαπα, το έτος 2011 «κλείνει» με ένα χρέος – το οποίο καλείται φυσικά να πληρώσει πάλι ο ελληνικός λαός – ύψους 360 δισ. ευρώ!

Και κάτι ακόμα: Από τα στοιχεία που έδωσε μέσα στη βδομάδα η Τράπεζα της Ελλάδας προκύπτει ότι από το 2012 μέχρι το 2017 θα έχουν λήξει ομόλογα ύψους 218 δισ. ευρώ!

Το ποσό αυτό – που δεν περιλαμβάνει τους τόκους, αλλά μόνο τα χρεολύσια – θα «πρέπει» να αναχρηματοδοτηθεί με νέα δάνεια, που θα φέρουν νέους τόκους κ.ο.κ!

Οι συνέπειες για τους λαούς στο πλαίσιο αυτής της πολιτικής, ήταν, είναι και θα είναι δραματικές.

Φτώχεια, λιτότητα, ανέχεια, ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου, πολιτικές βαρβαρότητας που διατηρούνται επί δεκαετίες, και που όσο γεμίζουν τα θησαυροφυλάκια των πλουτοκρατών, τόσο βυθίζουν στη δυστυχία τους εργαζόμενους.

Πολιτικές που βυθίζουν στα Τάρταρα την τιμή της εργατικής δύναμης, ακριβώς για να γεμίζουν τα θησαυροφυλάκια των κεφαλαιοκρατών.

Μπροστά σε αυτό το φάσμα βρίσκεται σήμερα και ο ελληνικός λαός.

Τέτοια είναι η «δεκαετία» (σ.σ.: για την ακρίβεια, «δεκαετίες») που του υπόσχονται οι εντός και εκτός κυβέρνησης Παπαδήμου «σωτήρες», με την εφαρμογή του «δεκαετούς» πλάνου των αποφάσεων της 26ης Οκτώβρη…

Posted in ριζασπάστης, τα «Νταχάου» της εργοδοτικής αυθαιρεσίας, τοκογλύφοι, Ήταν πατριώτη ένας λαός ένας μεγάλος τοπικός εχθρός., Δύο Ελλάδες δύο τάξεις μία λύση | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »

«Δίνουν» 65 δισ. ευρώ, αρπάζουν 79 δισ. ευρώ!

Posted by redship στο 24 Νοεμβρίου , 2011

Γράφει ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

 

To αισχρό παραμύθι με την 6η δόση συνεχίζεται.

Πρωταγωνιστές του αίσχους δεν είναι άλλοι από αυτούς που έκοψαν τους μισθούς, από αυτούς που έκοψαν τις συντάξεις.

Ολοι αυτοί οι σεσημασμένοι της βαρβαρότητας, εμφανίζονται τώρα ενώπιον εργαζομένων, συνταξιούχων και ανέργων και χωρίς τσίπα, χωρίς φιλότιμο παριστάνουν ότι τους τρώει η έγνοια για το «πώς θα καταβληθούν οι μισθοί και οι συντάξεις»!

Αλλά για ποιους μισθούς, για ποιες συντάξεις μιλούν;

Μα για τους μισθούς και τις συντάξεις που αυτοί ισοπέδωσαν! Που αυτοί εξανέμισαν! Που αυτοί αφάνισαν!

Φυσικά, για τούτη την «πατριωτική» πράξη τους δε μιλούν.

Την προσπερνούν και με τον αέρα του ταγού της «εθνικής σωτηρίας», καθώς παρελαύνουν από τα κανάλια και τα μικρόφωνα, φορούν τη μάσκα του φτηνού θεατρίνου τρίτης διαλογής και αρχίζουν να βγάζουν σπαραξικάρδιες κορόνες ότι αδημονούν για την εκταμίευση της 6ης δόσης διότι – όπως εξηγούν οι «φιλεύσπλαχνοι» – αγωνιούν για την …πληρωμή μισθών και συντάξεων.

Πρόκειται για ελεεινούς ψεύτες!

Κατ’ αρχάς – και δε θα κουραστούμε να το επαναλαμβάνουμε – αυτοί που καμώνονται ότι «νοιάζονται» για την πληρωμή μισθών και συντάξεων, είναι σαν τους κροκόδειλους που δακρύζουν ακριβώς την ώρα που καταβροχθίζουν τα θύματά τους.

Οι κύριοι του ΠΑΣΟΚ, της ΝΔ, του ΛΑ.Ο.Σ, η κυρία Μπακογιάννη «κλαίνε» για εκείνους τους μισθούς και εκείνες τις συντάξεις που οι ίδιοι πετσόκοψαν!

«Κλαίνε» για την καταβολή εκείνων των δώρων Χριστουγέννων που οι ίδιοι κατάργησαν!

Η τιποτένια δημαγωγία τους ξεπερνάει κάθε όριο μαυρογιαλουρισμού.

Δεύτερον, η τρομοκρατία περί την 6η δόση ουδεμία σχέση έχει με την καταβολή των (εναπομεινάντων) μισθών και των (εναπομεινασών) συντάξεων.

Ολα τα ποσά της 6ης δόσης, όπως συνέβη με την 5η, την 4η, την 3η δόση κ.ο.κ., όπως θα συμβεί με την 7η, την 8η, την 9η δόση κ.ο.κ., δεν πάνε σε εργαζόμενους και συνταξιούχους, δεν πάνε για μισθούς και συντάξεις.

Πάνε στους τοκογλύφους!

Πάνε στους κερδοσκόπους!

Πάνε στους κατόχους των ομολόγων του ελληνικού δημόσιου χρέους!

Οι δόσεις, μέσω των τραπεζών, πάνε σε εκείνα τα συνδεδεμένα και διαπλεκόμενα με χίλια νήματα με τους τραπεζίτες μονοπώλια, πάνε στους βιομήχανους, στους εφοπλιστές και στους κεφαλαιοκράτες.

Οι δόσεις τους, δηλαδή, πάνε στα ταμεία της πλουτοκρατίας, για να συνεχίσουν να παραγεμίζουν τα θησαυροφυλάκια εκείνης της τάξης που προκάλεσε το χρέος και που τώρα το πληρώνει ο λαός!

Οσο κι αν η άθλια προπαγάνδα τους έχει πάρει μορφή χιονοστιβάδας,

η αλήθεια είναι συγκεκριμένη και είναι η εξής:

1) Με την μέχρι σήμερα πολιτική του μνημονίου,

από τις 5 δόσεις που έχουν εκταμιευτεί προς την Ελλάδα,

το συνολικό ποσό της εκταμίευσης ισούται

με 65 δισεκατομμύρια ευρώ.

Ομως,

2) κατά τη διάρκεια της ίδιας περιόδου
– της περιόδου που υποτίθεται ότι «οι Ελληνες ζουν με τα δανεικά από την τρόικα» (!!)

η Ελλάδα, δηλαδή ο ελληνικός λαός, έχει πληρώσει για τόκους και χρεολύσια προς τους εγχώριους και ξένους τοκογλύφους και κάθε λογής κατόχους ελληνικών ομολόγων

το ποσό των 79 δισεκατομμυρίων ευρώ!

Με άλλα λόγια:

Τα 65 δισ. ευρώ των δόσεων όχι μόνο δεν πήγαν σε μισθούς και συντάξεις, αλλά, αντίθετα, από τους ρημαγμένους μισθούς και τις λεηλατημένες συντάξεις αφαιρέθηκαν κι άλλα 14 δισ. ευρώ,

κι όλα αυτά μαζί, τα 65 δισ. των δόσεων συν τα 14 δισ. της αρπαγής,

σύνολο 79 δισ. ευρώ,

επέστρεψαν στους «πιστωτές» μας! Ξαναγύρισαν (με τόκο!) στους «δανειστές» μας! Τα έφαγαν οι ντόπιοι και ξένοι «σωτήρες» μας!

Μας «δίνουν», δηλαδή, λεφτά για να μη χάνουν οι ίδιοι τα τοκογλυφικά τους,

μας «δίνουν» λεφτά για να διατηρείται «βιώσιμο το χρέος μας» απέναντί τους που σημαίνει να μας ξεζουμίζουν μια ολόκληρη ζωή,

μας «δίνουν» λεφτά για να μας κρατάνε αιωνίως χρεωμένους,

μας «δίνουν» λεφτά με το ένα χέρι για να τα παίρνουν με το άλλο χέρι στο πολλαπλάσιο,

και πάνω σ’ αυτά τα νέα δάνεια – που επιστρέφουν στους ίδιους – προσθέτουν νέα, μεγαλύτερα, ακόμα πιο δυσβάσταχτα τοκογλυφικά!

Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει με την περίφημη 6η δόση.

Οι τόκοι και τα χρεολύσια για τους μήνες Νοέμβρη – Δεκέμβρη ανέρχονται σε 15,5 δισ. ευρώ!

Οπως, λοιπόν, θα ‘ρθουν τα 8 δισ. ευρώ της 6ης δόσης, έτσι ακριβώς και θα φύγουν, αφού, όμως, πρώτα προστεθούν δίπλα σε αυτά κι άλλα 7,5 δισ. ευρώ που θα έχουν αφαιρεθεί από το αίμα του ελληνικού λαού, έτσι ώστε να εξοφληθούν οι τοκογλύφοι!

Να, επομένως, πού θα πάει (και) η 6η δόση: Σε τόκους και χρεολύσια!

Να τι θα «εισπράξουν» οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι: Νέους τόκους, για μια δόση που θα φέρει νέες δόσεις, που με τη σειρά τους θα φέρουν νέους τόκους κ.ο.κ.!

Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει με την πολιτική που έχει καθοριστεί από τις «ιστορικές» αποφάσεις της 26ης Οκτώβρη.

Συμπέρασμα:

Κάθε τους «δόση» ισούται με νέα δυσβάσταχτα μέτρα, με νέες περικοπές των μισθών και των συντάξεων (για την… πληρωμή των οποίων «αγωνιούν» οι πρασινο-γαλαζό-μαυροι κυβερνώντες)

ώστε δίπλα στα λεφτά της εκάστοτε δόσης να προστίθενται τα κλεμμένα από τα νέα χαράτσια, τα κλεμμένα από τους νέους φόρους, τα κλεμμένα από τη νέα βαρβαρότητα εναντίον μισθωτών και συνταξιούχων,

και όλα αυτά μαζί,

οι δόσεις από τη μια, τα χαράτσια, οι φόροι, οι περικοπές, από την άλλη,

να ενώνονται, να προστίθενται και να επιστρέφουν (με τόκο!) στους εγχώριους «πατριώτες» και στους ξένους «εταίρους» και «φίλους» μας.

Αυτόν τον φαύλο κύκλο τον βαφτίζουν «σωτηρία».

Αυτή την στυγνή ταξική πολιτική υπέρ του κεφαλαίου την αποκαλούν «πατριωτισμό».

Δεν πάει άλλο!

Posted in ριζασπάστης, ταξικός πόλεμος, Ήταν πατριώτη ένας λαός ένας μεγάλος τοπικός εχθρός., Η «κοινωνική ειρήνη» τους είναι ο ταξικός τους πόλεμος, Νίκος Μπογιόπουλος | Με ετικέτα: , , , , , | 1 Comment »

Συγκυβερνούν από φόβο και έχθρα για το λαό

Posted by redship στο 20 Νοεμβρίου , 2011

 

Η συζήτηση για την παροχή ψήφου εμπιστοσύνης στη συγκυβέρνηση που συγκρότησαν με πρωθυπουργό τον Λ. Παπαδήμο το ΠΑΣΟΚ, η ΝΔ και ο ΛΑ.Ο.Σ., με τη στήριξη της Μπακογιάννη και με σιγόντο από το κόμμα του Κουβέλη, επιβεβαίωσε τις βασικές εκτιμήσεις του ΚΚΕ:

  • Η κυβέρνηση αυτή έρχεται να περάσει τα πλέον αντιδραστικά μέτρα για λογαριασμό του κεφαλαίου, να εξασφαλίσει την παραμονή της ντόπιας πλουτοκρατίας στην Ευρωζώνη, με κλιμάκωση της επίθεσης στα εργατικά λαϊκά δικαιώματα, στη βάση των αποφάσεων της Συνόδου Κορυφής της ΕΕ, στις 26 Οκτώβρη, για το «κούρεμα» του κρατικού χρέους, σαν όχημα για την ελεγχόμενη χρεοκοπία της Ελλάδας.
  • Με τρομοκρατία, απειλές και ψευτοδιλήμματα, η κυβέρνηση θα επιδιώξει να εκβιάσει συναίνεση από το λαό σε μέτρα που χαντακώνουν κι άλλο τη ζωή του. Πρόκειται για τα ίδια και επιπλέον μέτρα, που η προηγούμενη μονοκομματική κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ δεν μπορούσε να περάσει, κάτω από την κλιμακούμενη λαϊκή αγανάκτηση, παρά το γεγονός ότι η στήριξή της από τα άλλα κόμματα του κεφαλαίου ήταν δεδομένη.
  • Παράλληλη αποστολή της νέας κυβέρνησης είναι να καταλαγιάσει πρόσκαιρα τους ανταγωνισμούς ανάμεσα σε μερίδες της ντόπιας αστικής τάξης, κάτω από την ανάγκη να υπηρετηθεί το γενικό συμφέρον της πλουτοκρατίας.

Αποκαλυπτική για τα παραπάνω, ήταν η ομιλία του Λ. Παπαδήμου στη Βουλή. Ο νέος πρωθυπουργός παρουσίασε σαν νέο εθνικό στόχο την παραμονή της χώρας στο ευρώ, λέγοντας ότι «η νέα κυβέρνηση συνεργασίας και εγώ προσωπικά αναλαμβάνουμε την ευθύνη γιατί διακυβεύεται η συμμετοχή της Ελλάδας στην Ευρωζώνη». Ξεκαθάρισε ότι για να σωθεί η πλουτοκρατία πρέπει να ματώσει κι άλλο ο λαός, καθώς, όπως είπε, «η επιστροφή της ανάπτυξης και της πλήρους απασχόλησης δεν θα πραγματοποιηθούν χωρίς κόστος προσαρμογής και θυσίες».

Αυτό που δεν είπε, είναι ότι καμιά μορφή πλήρους απασχόλησης δεν πρόκειται να επανέλθει στη φάση της καπιταλιστικής ανάπτυξης, αν και όποτε αυτή έρθει, αφού το σμπαράλιασμα των εργασιακών σχέσεων είναι προϋπόθεση για να ανακάμψει το κεφάλαιο. Ο ίδιος ομολόγησε ότι η σύγκλιση των τριών κομμάτων είναι «σημαντικό βήμα συναίνεσης και συνεννόησης για την σωτηρία της χώρας», τονίζοντας ότι ανάμεσα στους βασικούς κυβερνητικούς στόχους είναι «η αποκατάσταση της κοινωνικής συνοχής», η ενσωμάτωση δηλαδή του λαού που αντιδρά στην κυρίαρχη πολιτική, δείχνοντας σημάδια ριζοσπαστικοποίησης.

Στο διά ταύτα, αναπαρήγαγε το σύνολο των συγκεκριμένων στόχων και μέτρων που είχε αποφασίσει η προηγούμενη κυβέρνηση, σε συνεννόηση με την τρόικα, δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στη «δημοσιονομική εξυγίανση και ανάπτυξη της ανταγωνιστικότητας», καθώς «η διεθνής ανταγωνιστικότητα έχει βελτιωθεί αισθητά, όπως προκύπτει από το κόστος εργασίας ανά μονάδα προϊόντος και άλλους δείκτες» και άρα η τιμή της εργατικής δύναμης πρέπει να πέσει κι άλλο στην Ελλάδα.

Οσο για τον τρόπο με τον οποίο η κυβέρνηση θα επιδιώξει να περάσει τα νέα φιλομονοπωλιακά μέτρα, ο Λ. Παπαδήμος έδειξε ευθέως τον εκβιασμό του «μέσα ή έξω από το ευρώ». Σε μια περίοδο που στην ΕΕ και παγκόσμια συζητιέται ολοένα και πιο έντονα το σενάριο της διάσπασης της Ευρωζώνης και με δεδομένο ότι στο άμεσο μέλλον, η ΕΕ και η Ζώνη του Ευρώ δε θα είναι αυτές που σήμερα ξέρουμε, ο πρωθυπουργός και τα κόμματα που απαρτίζουν τη συγκυβέρνηση απειλούν το λαό με καταστροφή. Επί της ουσίας, προσπαθούν να εμποδίσουν το ενδεχόμενο να επιλέξει ο ίδιος την έξοδο από το ευρώ και την ΕΕ, με όρους που αυτός θα επιβάλει, παρουσιάζοντας σαν μονόδρομο και νομοτέλεια το να συνθλίβονται τα εργατικά λαϊκά δικαιώματα και οι ανάγκες στις μυλόπετρες της λυκοσυμμαχίας και της αστικής εξουσίας.

Οπως είπε στην ομιλία του ο Λ. Παπαδήμος, «οι δύο εναλλακτικές κατευθύνσεις, μέσα ή έξω από την Ευρωζώνη, έχουν προσδιοριστεί με σαφήνεια από τους Ευρωπαίους εταίρους μας» και για το λόγο αυτό «το κύριο έργο αυτής της κυβέρνησης είναι η υλοποίηση των αποφάσεων της Συνόδου Κορυφής της Ευρωζώνης, καθώς και η εφαρμογή της οικονομικής πολιτικής που συνδέεται με αυτές τις αποφάσεις».

Βλέπουν τον πραγματικό αντίπαλο

Ενισχυτική στα παραπάνω ήταν η παρέμβαση του Γ. Παπανδρέου, ο οποίος προανήγγειλε την κλιμάκωση της αντιλαϊκής επίθεσης, λέγοντας ότι «ο πόλεμος δεν τελείωσε, αλλά βρίσκεται στην πιο κρίσιμη καμπή». Στο ίδιο πνεύμα, ο Αντ. Σαμαράς διαβεβαίωσε ότι το κόμμα του θέλει περισσότερο από όλους να γίνουν «οι διαρθρωτικές αλλαγές (…) να προχωρήσουν οι αποκρατικοποιήσεις, τις οποίες άλλωστε εμείς προτείναμε, να αξιοποιηθεί η ακίνητη περιουσία του Δημοσίου και αυτό ήταν δική μας πρόταση εξ αρχής». Ο Αντ. Σαμαράς, όχι μόνο στηρίζει, αλλά υπερθεματίζει για όλο το φάσμα των αντιλαϊκών μέτρων που θα παρθούν το επόμενο διάστημα.

Δυο ακόμα ομιλίες στη Βουλή ήταν αποκαλυπτικές του σκοπού για τον οποίο επιλέχτηκε η συγκεκριμένη συγκυβέρνηση. Η υπουργός Παιδείας Α. Διαμαντοπούλου μίλησε ευθέως για «έσωθεν απειλή», η οποία προκαλείται από «ακραίες ταραχές και την ανομία». Οι φράσεις της είναι δηλωτικές της έχθρας που τρέφει το κεφάλαιο και τα αστικά επιτελεία για την πάλη του λαού. Ταυτόχρονα, επιβεβαιώνουν τις δυσκολίες που έχουν για να διαχειριστούν την κρίση, κάτω από την πίεση που ασκούν οι εργατικοί αγώνες.

Καθόλου συμπτωματικά, το ίδιο ακριβώς περιεχόμενο είχε και η ομιλία του βουλευτή του ΛΑ.Ο.Σ. και νέου υπουργού Υποδομών, Μ. Βορίδη. Είπε μεταξύ άλλων: «Ποιες είναι οι παραδοχές που έκαναν τα κόμματα συγκροτώντας αυτή την κυβέρνηση; Πρώτη παραδοχή: Θέλουν να μείνουν στην Ευρωπαϊκή Ενωση. Δεύτερη παραδοχή: Θέλουν να μείνουν στην Ευρωζώνη (…) Αυτό δημιουργεί μια πρώτη ετερότητα με τα κόμματα της Αριστεράς (που) θέλουν να κάνουν μια διαφορετική επιλογή. (…) Αυτά τα κόμματα (σ.σ. της συγκυβέρνησης) πιστεύουν σε ένα καθεστώς ελευθερίας (και) κοινοβουλευτικής δημοκρατίας (…) Ο κόσμος της Αριστεράς είναι κόσμος ανελευθερίας, που υπερασπίζεται ολοκληρωτικά καθεστώτα, υπερασπίζεται κολεκτιβιστικές προσεγγίσεις για την οικονομία και κολεκτιβιστικά συστήματα. Είναι κόσμος κρατικής διεύθυνσης της οικονομίας. Πράγματι είναι ένας άλλος κόσμος (…)».

Αυτά είπε μεταξύ άλλων ο βουλευτής του ΛΑ.Ο.Σ., πριν αρχίσει να επιχειρηματολογεί υπέρ των αποκρατικοποιήσεων και υπέρ τού να «τα βρει» το κράτος με τη «Siemens», προκειμένου να ξεμπλοκάρουν τα έργα επέκτασης του Μετρό, όπου η πολυεθνική ήταν ανάδοχος, πριν αποκαλυφθεί το σκάνδαλο για το οποίο ο ΛΑ.Ο.Σ. έσκιζε τα ρούχα του πριν από μερικούς μήνες.

Είναι φανερό ότι η «αριστερά» για την οποία μιλάει ο Βορίδης είναι το ΚΚΕ, αφού ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ και οι περί αυτόν, ούτε έξοδο από την Ευρωζώνη θέλουν, ούτε «κολεκτιβοποίηση» της οικονομίας. Καραμπινάτο καπιταλισμό θέλουν και αστική εξουσία και σ’ αυτό συμπίπτουν πλήρως με το ΛΑ.Ο.Σ. και τα άλλα αστικά κόμματα. Ο ίδιος ο Α. Τσίπρας ανησυχούσε στη Βουλή μήπως η συμφωνία της 27ης Οκτώβρη «δεν είναι ο δρόμος που διασφαλίζει την παραμονή της χώρας μας στο ευρώ».

Αυτό που σε τελική ανάλυση λέει ο Βορίδης, είναι ότι οι δυο αντίπαλες στρατηγικές σε κοινωνικό, ιδεολογικό και πολιτικό επίπεδο, είναι εκείνη που βλέπει τη διέξοδο για το λαό στην ανατροπή της εξουσίας των μονοπωλίων και εκείνη που θέλει να θωρακίσει και να διασώσει το αστικό σύστημα, σε συνθήκες βαθιάς καπιταλιστικής κρίσης και έντονων κλυδωνισμών. Για λογαριασμό των αστών, ζητάει συμπόρευση όλων των αστικών δυνάμεων, ανεξάρτητα από τις επιμέρους διαφορές τους και τους κομματικούς ανταγωνισμούς, ενάντια στη στρατηγική του άλλου δρόμου ανάπτυξης, που εκφράζει το ΚΚΕ, για να θωρακιστεί το μέτωπο απέναντι στους κλιμακούμενους λαϊκούς αγώνες, για τη ριζοσπαστικοποίηση των οποίων παλεύει το Κόμμα και το ταξικό κίνημα.

Λαϊκή συμμαχία και αντεπίθεση

Ολα τα παραπάνω συνιστούν ομολογία του ρόλου που χρεώθηκε να παίξει η συγκυβέρνηση του «μαύρου μετώπου», σε ό,τι αφορά τα γενικά συμφέροντα του κεφαλαίου. Επιβεβαιώνουν ταυτόχρονα ότι στα αστικά κόμματα υπάρχουν στελέχη, που, αντανακλώντας τα ιδιαίτερα συμφέροντα μερίδων της ντόπιας πλουτοκρατίας, έχουν αναλάβει να επιταχύνουν τις ανακατατάξεις στο αστικό πολιτικό σύστημα, για να αντιμετωπιστεί πιο αποτελεσματικά ο εχθρός λαός. Γι’ αυτό δυναμώνουν την επίθεση στο ΚΚΕ και από αυτήν την άποψη ο αντικομμουνισμός θα οξυνθεί το επόμενο διάστημα.

Αυτός είναι, άλλωστε, και ο βασικός λόγος για τον οποίο το αστικό σύστημα αναβάθμισε το ρόλο του ΛΑ.Ο.Σ., αναγνωρίζοντας την προσφορά του στις προβοκάτσιες και τη βρώμικη δουλειά ενάντια στο κίνημα, προετοιμάζοντας νέες τέτοιες αποστολές στο άμεσο μέλλον.

Η βαθιά κρίση και η απαξίωση στις λαϊκές συνειδήσεις παραδοσιακών δομών του αστικού συστήματος, οι ασίγαστοι ανταγωνισμοί ανάμεσα σε διαφορετικές μερίδες του κεφαλαίου, ακόμα και στο εσωτερικό των καπιταλιστικών χωρών, τους κάνει να ανησυχούν μακροπρόθεσμα για την επιβίωση της ίδιας της εξουσίας των μονοπωλίων. Σ’ αυτήν την κατεύθυνση, είναι βέβαιο ότι πέρα από τις κυβερνήσεις συνεργασίας μεταξύ των αστικών κομμάτων, θα αξιοποιήσουν και παραλλαγές της ίδιας «συνταγής» με οπορτουνιστικές και άλλες σοσιαλδημοκρατικές δυνάμεις, προκειμένου να βάλουν εμπόδια στη ριζοσπαστικοποίηση λαϊκών συνειδήσεων, να ενσωματώσουν το κίνημα και το λαό.

Από τη σκοπιά της υπεράσπισης των πραγματικών λαϊκών συμφερόντων, άλλος δρόμος δεν υπάρχει από τη συσπείρωση δυνάμεων και την προετοιμασία του λαϊκού κινήματος για μια εφ’ όλης της ύλης σύγκρουση με την αστική πολιτική και εξουσία.

Αυτή η στρατηγική, εκφρασμένη στους καθημερινούς αγώνες της εργατικής τάξης και των άλλων σύμμαχων λαϊκών στρωμάτων, είναι που τους εμποδίζει σήμερα να επιβάλουν τους ρυθμούς και το εύρος των ανατροπών που έχει ανάγκη το κεφάλαιο στην αστική διαχείριση της κρίσης. Τους ανησυχεί και τους συσπειρώνει πιο επιθετικά απέναντι στο λαό, επιβεβαιώνοντας ότι αποτελεσματική άμυνα και αντεπίθεση για το κίνημα δεν μπορεί να υπάρξει έξω από την οργάνωση της πάλης σε όλα τα μέτωπα, με στρατηγικό στόχο την αποδέσμευση από την ΕΕ και όλους τους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς, με λαϊκή εξουσία, για μονομερή διαγραφή του χρέους.

 

 

Π.

Posted in ρήξη και ανατροπή, ριζασπάστης, ταξικός πόλεμος, Ήταν πατριώτη ένας λαός ένας μεγάλος τοπικός εχθρός., Αστική ή εργατική εξουσία, Δύο Ελλάδες δύο τάξεις μία λύση, Η «κοινωνική ειρήνη» τους είναι ο ταξικός τους πόλεμος, Στην αντεπίθεση με λαϊκή οργάνωση με συσπείρωση στο ΚΚΕ, Σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα! | Με ετικέτα: , , , , , | Leave a Comment »

Συνδικαλιστής της ΠΑΣΚΕ πρότεινε τρόπους για να κοπεί το ρεύμα!

Posted by redship στο 15 Νοεμβρίου , 2011

Τον εχθρικό ρόλο της ηγεσίας της ΠΑΣΚΕ σε βάρος των εργαζομένων αποκαλύπτει η στάση του συνδικαλιστή της και μέλος του ΔΣ της ΔΕΗ (τυπικά ως εκπρόσωπος των εργαζομένων), Γιάννη Καραβασίλη, ο οποίος πρότεινε μέτρα για να αντιμετωπιστούν όσοι δεν μπορούν να πληρώσουν το χαράτσι για τα ακίνητα, αλλά και όσοι δεν μπορούν να πληρώσουν ούτε το ρεύμα. Προτάσεις δηλαδή που στηρίζουν το κεφάλαιο σε βάρος των εργαζομένων και των ανέργων.

Να τι λέει σε επιστολή του ο συνδικαλιστής, ενημερώνοντας για τη συνεδρίαση του ΔΣ της ΔΕΗ:

Αφού διαπιστώνει πως «λόγω οικονομικής κρίσης, το ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ ολοένα και πολλαπλασιάζεται, σε συνδυασμό με τις ρευματοκλοπές, η κατάσταση συνέχεια επιδεινώνεται» στη συνέχεια μία από τις προτάσεις που κάνει είναι τα συνεργεία της ΔΕΗ «να αλλάξουν τον τρόπο διακοπής στους παρόχους, όχι από τις ασφάλειες αλλά από τη γραμμή».

Είναι εχθροί των εργαζομένων

Το ΠΑΜΕ, σχολιάζοντας τη στάση του συνδικαλιστή, αναφέρει:

«Την ώρα που η εργατική τάξη της χώρας μας, τα λαϊκά στρώματα χτυπιούνται, βασανίζονται από την αντιλαϊκή πολιτική της κυβέρνησης του μαύρου μετώπου (ΠΑΣΟΚ – ΝΔ – ΛΑ.Ο.Σ.), ΕΕ, Κεφαλαίου. Την ώρα που τα χαράτσια καταφθάνουν, ο κυβερνητικός και εργοδοτικός συνδικαλισμός επί το έργον του.

Η ΠΑΣΚΕ ενώ διατυμπανίζει ότι δήθεν είναι ενάντια στα χαράτσια (ΔΕΗ κλπ.), ο εκπρόσωπός της στη συνεδρίαση του ΔΣ της ΔΕΗ ταυτίστηκε με την κυβέρνηση, την εργοδοσία και μάλιστα έκανε προτάσεις για την πιο γρήγορη και αποτελεσματική εφαρμογή του νόμου για την είσπραξη του χαρατσιού μέσω της ΔΕΗ. Η λαϊκή παροιμία ταιριάζει απόλυτα εδώ «…άμα έχεις τέτοιους φίλους τι τους θέλεις τους εχθρούς». Η λογική του εκπροσώπου της ΠΑΣΚΕ, Καραβασίλη, ήταν να μην χάσουν ούτε ένα ευρώ οι μέτοχοι της ΔΕΗ.

Το ΠΑΜΕ καλεί τους εργαζόμενους να οργανώσουν την πάλη τους παντού, εργοστάσιο το εργοστάσιο, επιχείρηση την επιχείρηση, γειτονιά τη γειτονιά για να μην πληρωθούν τα χαράτσια. Με αλληλεγγύη να μην κοπεί το ρεύμα σε κανέναν. Καλεί τους εργαζόμενους της ΔΕΗ, την εργατική τάξη συνολικά να κάνουν το βήμα. Αποφασιστικά να απεμπλακούν από αυτούς τους εργατοπατέρες.

Μακριά και αλάργα από τον κυβερνητικό και εργοδοτικό συνδικαλισμό, είναι εχθροί των εργαζομένων. Να έρθουν σε επαφή με το ταξικό κίνημα, τις δυνάμεις του ΠΑΜΕ στους χώρους δουλειάς. Να βάλουν πλάτη για να αλλάξουν οι συσχετισμοί στο συνδικαλιστικό κίνημα υπέρ του ΠΑΜΕ».

Posted in ριζασπάστης, το πασοκ στην υπηρεσία του κεφαλαίου, Ήταν πατριώτη ένας λαός ένας μεγάλος τοπικός εχθρός. | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

Ποιοι πανηγυρίζουν;

Posted by redship στο 11 Νοεμβρίου , 2011

Οι πρώτες αντιδράσεις για την κυβέρνηση που συγκρότησαν από κοινού ΠΑΣΟΚ – ΝΔ – ΛΑ.Ο.Σ., με τη στήριξη και άλλων «πρόθυμων», πρέπει να προβληματίσουν σοβαρά και εκείνους που προσδοκούν ακόμα ότι κάτι καλό μπορεί να προκύψει για τη ζωή τους και τη ζωή του λαού από το «νέο» κυβερνητικό σχήμα. Ποιοι πανηγυρίζουν; Πρώτα απ’ όλα το ΠΑΣΟΚ. Το κόμμα που σαν κυβέρνηση τα δυο τελευταία χρόνια διηύθυνε μια χωρίς προηγούμενο επίθεση στα λαϊκά δικαιώματα, τσακίζοντας μισθούς, συντάξεις, Υγεία, Παιδεία, Πρόνοια, για να σωθεί το κεφάλαιο. Από κοντά και η ΝΔ, που στήριξε στρατηγικές επιλογές της κυβέρνησης, έχει ψηφίσει περισσότερους από τους μισούς νόμους της κυβέρνησης και έχει εμπλουτίσει με πολλά ακόμα μέτρα το πρόγραμμα με την τρόικα. Η αντιμνημονιακή δημαγωγία κατέπεσε, στο όνομα του να υπηρετηθεί το γενικό συμφέρον της πλουτοκρατίας χωρίς περιστροφές και αστερίσκους.
Πανηγυρίζει επίσης ο ΛΑ.Ο.Σ. Το κόμμα της προβοκάτσιας, του αντικομμουνισμού και της κωλοτούμπας. Το κόμμα που λέει ότι πρέπει ο λαός να γίνει ακόμα φτωχότερος για να σωθεί η Ελλάδα, δηλαδή η πλουτοκρατία. Ο ΛΑ.Ο.Σ. ψήφισε το πρώτο μνημόνιο, καταψήφισε τα επόμενα και τώρα απειλεί το λαό να αποδεχτεί τη νέα δανειακή σύμβαση, που ο ίδιος θα κληθεί να συνεφαρμόσει από κυβερνητικές πλέον θέσεις. Τα χαράτσια στη ΔΕΗ και τα εκκαθαριστικά της εφορίας, τα χιλιάδες νοικοκυριά χωρίς πετρέλαιο, οι συντάξεις και μισθοί πείνας, έχουν και τη δική του σφραγίδα. Από κοντά και οι άλλοι «πρόθυμοι», ΔΗΜΑΡ, ΔΗΣΥ και Οικολόγοι, που είτε φωναχτά, είτε με περικοκλάδες, στηρίζουν τη νέα κυβέρνηση.
Πανηγυρίζουν ακόμα η ΕΕ, το ΔΝΤ και η ΕΚΤ, οι εταίροι της κυβέρνησης στην τρόικα, με τους οποίους συνέταξε και εξειδίκευσε τα βάρβαρα μέτρα, που οδηγούν το λαό στη φτώχεια και την εξαθλίωση. Και οι ΗΠΑ δήλωσαν χτες την ικανοποίησή τους «για το διορισμό» του νέου πρωθυπουργού! Πανηγυρίζουν οι βιομήχανοι και οι άλλοι μεγαλοεργοδότες στην Ελλάδα, οι οποίοι έβγαλαν τα προηγούμενα χρόνια ένα σκασμό λεφτά από τον ιδρώτα των εργαζόμενων και τώρα καλούν τη νέα κυβέρνηση εν χορώ να επιδείξει μεγαλύτερη αποφασιστικότητα και συνέπεια στην προώθηση των μέτρων που προβλέπουν παραπέρα «κούρεμα» μισθών και δικαιωμάτων, για να ξεπεράσει το κεφάλαιο την κρίση.
Τι σχέση έχουν όλοι αυτοί με τις αγωνίες του λαού; Καμία! Είναι εχθροί του γιατί υπηρετούν την πλουτοκρατία. Είναι κρίσιμο να δει σήμερα ο λαϊκός κόσμος του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ ότι αυτά τα κόμματα τον χαντάκωσαν και τώρα χάσκουν πολιτικά γυμνά απέναντί του. Να οργιστεί και να τους γυρίσει την πλάτη. Δοκιμάστηκαν σαν κυβέρνηση και σαν αντιπολίτευση. Είναι συνένοχα για τα σημερινά δεινά της εργατικής λαϊκής οικογένειας και αυτή η συνενοχή τους στη στρατηγική είναι που τους κάνει να συνασπίζονται ακόμα και σε κυβέρνηση για να τσακίσουν το λαό, να περάσουν τα μέτρα που δεν μπορούσε να περάσει η μονοκομματική κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ. Η θέση όλων αυτών των λαϊκών ανθρώπων είναι με το ΚΚΕ. Τη μόνη δύναμη που τους είπε πάντα την αλήθεια και καταξιώθηκε στις λαϊκές συνειδήσεις για τη συνέπεια και την ακρίβεια των προβλέψεών του. Να κάνουν τώρα το βήμα. Συμπόρευση με το ΚΚΕ, ακόμα και αν δε συμφωνούν σε όλα μαζί του.

Posted in ρήξη και ανατροπή, ριζασπάστης, Ήταν πατριώτη ένας λαός ένας μεγάλος τοπικός εχθρός., Αστική ή εργατική εξουσία, Δύο Ελλάδες δύο τάξεις μία λύση, Η «Δημοκρατία του φερετζέ», Η «κοινωνική ειρήνη» τους είναι ο ταξικός τους πόλεμος, Η απειθαρχία και η ανυπακοή είναι πλέον ο μόνος δρόμος για το λαό μας, ο δρόμος του ΚΚΕ | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

8 δισ. ευρώ η «6η δόση» – 15,5 δισ. τα τοκογλυφικά!

Posted by redship στο 10 Νοεμβρίου , 2011

Γράφει  ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

 

 

Πρώτος στόχος της νέας κυβέρνησης – είπε χτες ο κ. Παπανδρέου στο τελευταίο του (;) διάγγελμα ως πρωθυπουργός – είναι

«να διασφαλίσει άμεσα την καταβολή της 6ης δόσης»…

Δήλωση που αποτέλεσε και το κερασάκι στην προπαγανδιστική τούρτα των τελευταίων βδομάδων.

Διάστημα κατά το οποίο δεν υπάρχει πολιτικός παράγοντας του ΠΑΣΟΚ, της ΝΔ, του ΛΑ.Ο.Σ., του κόμματος της Ντόρας Μπακογιάννη, που να μην τον έχουμε δει να κλαίει και να οδύρεται στο ενδεχόμενο

«μη και χαθεί η 6η δόση»…

Δεν υπάρχει τηλεαστέρας που να μην κόπτεται για τους μισθούς και τις συντάξεις του λαού και να μην τον έχουμε ακούσει να θέτει το αδυσώπητο ερώτημα:

«Πώς θα πληρωθούν οι μισθοί αν δεν πάρουμε την 6η δόση;»…

Δεν υπάρχει τηλεβόας της καθεστωτικής προπαγάνδας που να μην επιχειρεί να τρομοκρατήσει τον ελληνικό λαό, που δεν τον καλεί να υποταχθεί στις απειλές, στους εκβιασμούς, στις πολιτικές απάτες και όλα τούτα στο όνομα της διασφάλισης της 6ης δόσης που

«αν δεν εκταμιευτεί τότε δεν θα καταβληθούν τα μεροκάματα και οι συντάξεις»…

Δεν έχουμε την αυταπάτη ότι υπάρχει πάτος στην αθλιότητα και στα ψέματά τους.

  • Αυτοί που έκοψαν μισθούς (και θέλουν να τους κόψουν κι άλλο),
  • αυτοί που έκοψαν συντάξεις (και θέλουν να τις κόψουν κι άλλο),
  • αυτοί που έστειλαν εκατοντάδες χιλιάδες στην ανεργία και εκατομμύρια στη φτώχεια,

παριστάνουν ότι… αγωνιούν (!) τάχα για τους μισθούς και τις συντάξεις του λαού!

Αλλά, πράγματι, γι’ αυτό αγωνιούν;

Για να εξασφαλίσουν τους μισθωτούς και τους συνταξιούχους νοιάζονται οι συνεταίροι του νέου κυβερνητικού σχήματος;

Γι’ αυτό θέλουν την εκταμίευση της περίφημης 6ης δόσης;

Για να τη δώσουν στους εργαζόμενους και στους συνταξιούχους;

Η πραγματικότητα είναι εντελώς διαφορετική:

Και η 6η, και η 7η, και η… 17η δόση, θα πάνε εκεί που πήγαν και όλες οι προηγούμενες.

Η τρέχουσα, η 6η δόση, όπως κι όλες όσες προηγήθηκαν, όπως κι όλες όσες θα ακολουθήσουν, δεν αφορούν το λαό.

Δεν πάνε στο λαό.

Τα ποσά των δόσεων επιστρέφουν – πάραυτα – στους δανειστές «μας», στους πιστωτές «μας», στους εγχώριους και ξένους «σωτήρες μας»…

Το μόνο που μένει στο λαό από την κάθε δόση είναι:

Να πληρώνει τους νέους τόκους.

Να επωμίζεται τα νέα βάρη.

Να υφίσταται τα νέα δυσβάσταχτα μέτρα που συνοδεύουν την κάθε δόση.

Ιδού η αλήθεια περί της 6ης δόσης:

Το ποσό της 6ης δόσης ανέρχεται στα 8 δισ. ευρώ.

Την ίδια ώρα, όμως, και συγκεκριμένα μέσα στους μήνες Νοέμβρη και Δεκέμβρη του 2011, η Ελλάδα καλείται να πληρώσει το ποσό των 15,5 δισ. ευρώ σε τόκους και χρεολύσια προς ομολογιούχους και κατόχους έντοκων γραμματίων.

Μέσα στο τρέχον δίμηνο, δηλαδή, ο ελληνικός λαός,

πολιτικά όμηρος των κυβερνήσεων της πλουτοκρατίας,

υποχρεούται να καταβάλει σε τοκογλύφους, σε εγχώριους και διεθνείς κερδοσκόπους ποσό σχεδόν διπλάσιο από τα 8 δισ. ευρώ της 6ης δόσης!

Να, λοιπόν, πού πάει – όλη – η 6η δόση, όπως όλες οι προηγούμενες και όλες οι επόμενες:

Μέχρι και το τελευταίο της ευρώ, μέχρι και το τελευταίο σεντ της δόσης πάει στους τοκογλύφους!

Ούτε στους μισθούς, ούτε στις συντάξεις.

Η 6η δόση, μαζί με τα κλεμμένα από τα αλλεπάλληλα χαράτσια που τα φορτώνεται ο ελληνικός λαός ώστε να συμπληρώνονται τα ληξιπρόθεσμα που «χρωστάμε»,

πάνε στα τοκογλυφικά!

Τι θα πάθαινε, επομένως, ο ελληνικός λαός αν δεν εκταμιευόταν το ποσό των 8 δισ. ευρώ της 6ης δόσης;

Τίποτα!

Υπό μια προϋπόθεση:

Οτι ο ελληνικός λαός θα πετάξει πάνω από το σβέρκο του τους τοκογλύφους που του πίνουν το αίμα. Σε αυτή την περίπτωση ο ελληνικός λαός δε θα πάθαινε

απολύτως τίποτα!

Αυτοί που θα «πάθαιναν» θα ήταν οι «φίλοι» και οι «σωτήρες» μας, που δε θα εισέπρατταν τα τοκογλυφικά.

Να, επομένως, γιατί ο ελληνικός λαός δεν έχει ανάγκη καμία 6η δόση.

Να γιατί σε κάθε δόση, ο ελληνικός λαός δεν πρέπει να βλέπει τι «παίρνει» – όπως τον κοροϊδεύουν οι «παλιές» και «νέες» κυβερνήσεις – αλλά τι δίνει!

Την 6η δόση – και κάθε δόση – την έχει ανάγκη το πολιτικό σύστημα των καπιταλιστών για να ταΐζει την πλουτοκρατία και να γεμίζει τα σεντούκια των εγχώριων και ξένων «δανειστών» μας.

Να γιατί ο ελληνικός λαός πρέπει να απαλλαγεί και από τις δόσεις και από τις κυβερνήσεις των… «δοσήλογων».

Να γιατί ο ελληνικός λαός πρέπει να αρνηθεί να πληρώνει αυτά τα τοκογλυφικά.

Γιατί εφόσον αρνηθεί να πληρώνει το χρέος που άλλοι το προκάλεσαν και άλλοι το «γλεντάνε», τότε ο ελληνικός λαός

– μη πληρώνοντας τους τοκογλύφους, δηλαδή τα μονοπώλια και τις τράπεζες –

θα έχει στη διάθεσή του τόσο τα 8 δισ. ευρώ, όσο και τα επιπλέον 7,5 δισ. ευρώ (μέχρι να συμπληρωθούν τα 15,5 δισ. ευρώ) που τώρα,

διά της 6ης δόσης,

οδεύουν προς τοκογλύφους!

Να, τελικά, γιατί χρειάζεται μια άλλη εξουσία στην Ελλάδα.

Μια λαϊκή εξουσία,

που θα αποδεσμεύσει τη χώρα από την ΕΕ και

θα προχωρήσει στη μονομερή διαγραφή του χρέους.

Posted in «χρεοτρομοκρατία», ρήξη και ανατροπή, τα παπαγαλάκια του κεφαλαίου, ταξικός πόλεμος, τοκογλύφοι, Ήταν πατριώτη ένας λαός ένας μεγάλος τοπικός εχθρός., Αστική ή εργατική εξουσία, Δύο Ελλάδες δύο τάξεις μία λύση | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »

Γιατί ζορίζονται οι «σωτήρες» μας;

Posted by redship στο 9 Νοεμβρίου , 2011

Γράφει   ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

 

Αφού αυτά που αποφασίστηκαν την 26η Οκτώβρη στις Βρυξέλλες είναι η «σωτηρία της Ελλάδας»,

αφού μέσω αυτών των αποφάσεων υπηρετείται το «καλό» του ελληνικού λαού,

τότε:

  • Γιατί ο Παπανδρέου και η αυτοδύναμη κυβέρνησή του εξαναγκάζεται σε φυγή για να εφαρμοστούν αυτές οι τόσο «σπουδαίες» και «σωτήριες» αποφάσεις;
  • Αν είναι τόσο «σωτήριες» αυτές οι αποφάσεις, γιατί όλο το αστικό πολιτικό σύμπαν έπαθε τέτοια πρεμούρα και εκτίμησε ότι για να εφαρμοστούν πρέπει να βάλουν πλάτη όλοι μαζί;
  • Γιατί από την επόμενη στιγμή των «σωτήριων» αποφάσεων της 26ης Οκτώβρη συντελούνται το απίθανο καραγκιοζιλίκι, οι εξευτελισμοί και οι κωλοτούμπες με τα δημοψηφίσματα, τις Κάννες, τις ψήφους εμπιστοσύνης, τα κομπρεμί κ.ο.κ. ώστε να βρεθεί τρόπος εφαρμογής τους;
  • Αφού οι αποφάσεις της 26ης Οκτώβρη «σώζουν» την Ελλάδα, γιατί τόση μεγάλη δυσκολία να εντοπιστεί εκείνος ο πρόθυμος «σωτήρας» που θα τις εφαρμόσει και θα «σώσει» την Ελλάδα;

Ακόμα και πλήρη άγνοια να έχει κάποιος, ακόμα κι αν υπήρχε παντελής έλλειψη πληροφόρησης για τις αποφάσεις των Βρυξελλών,

κοινή λογική χρειάζεται:

Οσα ετοιμάζουν από δω και πέρα για το λαό είναι

λαιμητόμος και

οδοστρωτήρας μαζί.

Οσα θέλουν να επιβάλουν είναι

τόσο βάρβαρα,

τόσο επώδυνα,

τόσο καταστροφικά

που μπροστά τους, τα όσα ζήσαμε τα δυο προηγούμενα χρόνια με το μνημόνιο, θα φαντάζουν παιδική εκδρομή.

Γι’ αυτό τρέχουν. Γι’ αυτό κλυδωνίζονται. Γι’ αυτό «ψάχνονται».

Αν επρόκειτο για τη «σωτηρία» της Ελλάδας και του λαού της, τότε τίποτα από όσα βιώνουμε αυτές τις μέρες δε θα χρειαζόταν.

Αντί να συμβαίνουν όλα όσα συμβαίνουν, αντί των παραιτήσεων, των υποψηφιοτήτων, των διαβουλεύσεων, των ολονυχτιών, θα έκαναν το εξής απλό:

Θα τα εφάρμοζαν και θα μας… «έσωζαν».

Αλλά ξέρουν:

Ξέρουν ότι η απόφαση της 26ης Οκτώβρη και τα μέτρα που τη συνοδεύουν ισοδυναμούν με την εκτέλεση του ελληνικού λαού!

Ξέρουν ότι πρόκειται για ένα μαζικό έγκλημα!

Ενα πρωτοφανές ταξικό έγκλημα κατά των εργαζομένων, που με ένα μόνο τρόπο έχουν ελπίδες να το επιχειρήσουν:

Με το να «δέσουν» πολιτικά τον ελληνικό λαό.

Ξέρουν, όμως, και κάτι επιπλέον:

Οτι ακόμα κι αν το επιχειρήσουν είναι τέτοιο το μέγεθος του εγκλήματος που και πάλι οι πιθανότητές τους να το φέρουν σε πέρας είναι τόσο περιορισμένες ώστε μόνο ενώνοντας τις μεταξύ τους δυνάμεις μπορούν να έχουν ελπίδες επιτυχίας.

Αυτός είναι ο λόγος που δεν μπορούν ο καθένας μόνος του.

Να γιατί δυσκολεύονται να βρουν την κοινή «περπατησιά» για την εφαρμογή της πολιτικής υπέρ της οποίας όλοι μαζί συνομολογούν.

Γιατί τρέμουν το λαό!

Και να γιατί ο ελληνικός λαός έχει μια και μόνο επιλογή:

Να μετατρέψει τους εφιάλτες τους σε πραγματικότητα!

Σε αυτό το πρωτοφανές έγκλημα που ετοιμάζουν εις βάρος του, να τους απαντήσει με μια πρωτοφανέρωτη εκδήλωση της δύναμής του.

Να ορθώσει το ανάστημά του ακόμα ψηλότερα, να τους ανατρέψει και να τους σαρώσει!

Posted in ρήξη και ανατροπή, τα «Νταχάου» της εργοδοτικής αυθαιρεσίας, τα παπαγαλάκια του κεφαλαίου, ταξικός πόλεμος, το πασοκ στην υπηρεσία του κεφαλαίου, Ήταν πατριώτη ένας λαός ένας μεγάλος τοπικός εχθρός., Δύο Ελλάδες δύο τάξεις μία λύση, Η «Δημοκρατία του φερετζέ», Η «κοινωνική ειρήνη» τους είναι ο ταξικός τους πόλεμος | Με ετικέτα: , , , , | Leave a Comment »

Συμφωνία για μεταβατική κυβέρνηση χωρίς Παπανδρέου. Απάντηση του ΚΚΕ (video)

Posted by redship στο 6 Νοεμβρίου , 2011

από   redfly planet

 

Επετεύχθη η συμφωνία για συγκρότηση νέα κυβέρνησης χωρίς τον Παπανδρέου μετά την συνάντηση Παπούλια-Παπανδρέου-Σαμαρά. Νέες επαφές αύριο για το πρόσωπο του νέου πρωθυπουργού, σύσκεψη των αρχηγών των κομμάτων.Ο πρωθυπουργός δήλωσε στο υπουργικό συμβούλιο ότι προηγείται η συναίνεση και πρότεινε συνάντηση από κοινού με Σαμαρά με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Παρακολουθήστε ζωντανά από τη νέα πλατφόρμα live blogging του News247 όλα όσα συμβαίνουν καθώς και όσα έχουν προηγηθεί

Νωρίτερα, από ότι  διαβάζω ο Σαμαράς αρνήθηκε τη συμμετοχή Ντόρας και Καρατζαφέρη στην κυβέρνηση. Είχε ήδη λάβει τελεσίγραφο από το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα, το οποίο έλεγε ότι αν δεν συμμετάσχει στην κυβέρνηση η ΝΔ θα διαγραφεί.

Η άμεση αντίδραση του ΚΚΕ

βίντεο από βαθύ κόκκινο

Posted in ρήξη και ανατροπή, τα «Νταχάου» της εργοδοτικής αυθαιρεσίας, Ήταν πατριώτη ένας λαός ένας μεγάλος τοπικός εχθρός., Η απειθαρχία και η ανυπακοή είναι πλέον ο μόνος δρόμος για το λαό μας, Η αστική τάξη είναι ο αντίπαλος, ο δρόμος του ΚΚΕ | Με ετικέτα: , , , , | 1 Comment »

Η δυσωδία του μαγειρείου

Posted by redship στο 5 Νοεμβρίου , 2011

αναδημοσίευση από   sine materia

                                              

Oσμή μούχλας και σαπισμένου αίματος. Το αστικό πολιτικό σύστημα δίνει τον ύστατο αγώνα για να επανακτήσει (εντός κοινοβουλευτικού πεδίου γιατί στην κοινωνία δεν μπορεί) την αμφισβητούμενη εξουσία του και δεν διστάζει να επιστρέψει στις πιο σκοτεινές πηγές του για το πετύχει.

Διαπραγματεύσεις αρχηγών, “υπαρχηγών”, κομματικών αξιωματούχων και κάθε είδους πρόθυμων δεξιών και “αριστερών” συνεργατών, μακριά από τη Βουλή και τα κόμματά τους. Σενάρια και σχέδια για εν αναμονή αποστασίες βουλευτών διαθέσιμων να διευκολύνουν τις διεργασίες. Απειλές και εκβιασμοί με το φόβητρο της καταστροφής. Επιστροφή στις εποχές της πολιτικής ανωμαλίας.

Πλήρης εξευτελισμός; Σιγά τα αβγά. Οι αστοί πολιτικοί, από τις πρώτες κυβερνήσεις του ελληνικού κράτους, όποτε κινδύνευαν να χάσουν το παιχνίδι, δεν είχαν κανένα δίλημμα. Πάντα έκαναν την ανάγκη φιλοτιμία, όποτε τους καλούσε το… καθήκον. Κι ας τους φτύνουν. Αυτοί θα προσποιούνται πως βρέχει και κάτω απ’ τον ήλιο. Δεν έχω καμία αμφιβολία.

Απορούν μερικοί αγαθοί ψηφοφόροι του ΠΑΣΟΚ τι χρειάζονται όλα αυτά, γιατί δεν προχωρούν με την εντολή που τυπικά έχουν – άλλωστε μόλις χθες το βράδυ ανανεώθηκε από τη Βουλή. Η απάντηση είναι απλή. Γιατί δεν μπορούν. Γιατί η συμφωνία της 26ης Οκτωβρίου δεν φέρνει μόνο νέα δανεικά, αλλά και ασφυκτικά νέα μέτρα για να εξασφαλιστεί ότι τα δανεικά θα αποπληρωθούν στους δανειστές μας. Και ξέρουν ότι αυτά μόνοι τους δεν μπορούν να τα περάσουν. Εδώ με το ζόρι πέρασαν το 1ο μνημόνιο – το 2ο θα πήγαινε περίπατο, αν δεν έπαιρναν εγκαίρως τα μέτρα τους.

Αρα ναι, και «ψήφο αθλιοσύνης» (όπως τη λέει σήμερα ο Νίκος Μπογιόπουλος στον Ημεροδρόμο του στο «Ρ») θα έδιναν. Και ναι, «η Δημοκρατία καταργείται προσωρινώς για ταμειακούς λόγους», (όπως γράφει ο Στάθης στον Ναυτίλο του στην «Ε») στην ανάγκη. Δεν θα διστάσουν μπροστά σε τίποτα. Εκτός αν πάψουμε εμείς να διστάζουμε!

Posted in «χρεοτρομοκρατία», το πασοκ στην υπηρεσία του κεφαλαίου, Ήταν πατριώτη ένας λαός ένας μεγάλος τοπικός εχθρός., Δύο Ελλάδες δύο τάξεις μία λύση | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

«Η Ελλάδα θα δώσει κυριαρχία»

Posted by redship στο 31 Οκτωβρίου , 2011

οι δηλώσεις του  υπουργού  Οικονομικών της Γερμανίας, Βόλφγκανγκ Σόιμπλε

και το κομμάτι της συνέντευξής του που αφορούν την εθνική κυριαρχία

της Ελλάδας   στο περιοδικό «Σπίγκελ»  που κυκλοφορεί σήμερα

«η Ελλάδα είναι μοναδική και ιδιαίτερη περίπτωση. Σε αντάλλαγμα για μεγαλύτερη βοήθεια από τα κράτη-μέλη, η Ελλάδα θα πρέπει να λάβει σκληρά μέτρα και να δεχθεί μια πολύ πιο στενή εποπτεία, μπορεί κανείς ακόμα να πει ότι προσωρινά θα εκχωρήσει μέρος της εθνικής της κυριαρχίας. Δεν πιστεύω ότι καμιά άλλη χώρα θα θέλει να της επιβληθούν τέτοια μέτρα, ακόμη και αν βρεθεί στην έσχατη ανάγκη».

Posted in το πασοκ στην υπηρεσία του κεφαλαίου, Ήταν πατριώτη ένας λαός ένας μεγάλος τοπικός εχθρός., Δύο Ελλάδες δύο τάξεις μία λύση, Η «Δημοκρατία του φερετζέ», Η «κοινωνική ειρήνη» τους είναι ο ταξικός τους πόλεμος | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

Πάτρα 28 Οκτωβρίου 2011 – Σώπα που να’ναι θα σημάνουν οι καμπάνες

Posted by redship στο 29 Οκτωβρίου , 2011

από  redfly planet

 

Αφού η στρατιωτική παρέλαση διακόπηκε, η μπάντα του Δήμου έπαιξε τον Εθνικό Ύμνο και στην συνέχεια παρέλασε παίζοντας το «Σώπα που να’ναι θα σημάνουν οι καμπάνες»

Posted in Ήταν πατριώτη ένας λαός ένας μεγάλος τοπικός εχθρός. | Με ετικέτα: | Leave a Comment »

Κάτοικοι της Βορειοανατολικής Αττικής: Οργανωμένα απέτρεψαν κατάσχεση περιουσιακών στοιχείων!

Posted by redship στο 29 Οκτωβρίου , 2011

αναδημοσίευση από   edupame.blogspot
Οι δικαστικοί κλητήρες με αστυνομικούς που πήγαν να κατασχέσουν αυτοκίνητα γυναίκας στα Κιούρκα για να την υποχρεώσουν να πληρώσει 10.000 (!) ευρώ (πρόστιμα για απλήρωτες διελεύσεις από διόδια) αποχώρησαν ύστερα από δυναμική παρέμβαση

Με κατασχέσεις περιουσιών απειλούν και τρομοκρατούν τους κατοίκους της Βορειοανατολικής Αττικής, που αρνούνται να πληρώσουν τα ληστρικά διόδια, οι μεγαλοεργολάβοι της «Νέα Οδός ΑΕ», έχοντας και τη συνδρομή και των μηχανισμών της κυβέρνησης.

Το πρώτο κρούσμα τρομοκρατίας εξελίχθηκε χτες το πρωί όταν τρεις δικαστικοί κλητήρες με τη συνδρομή της αστυνομίας επιδίωξαν να κατασχέσουν δύο αυτοκίνητα της Σοφίας Κοροβέση, η οποία κατοικεί στις Αφίδνες (Κιούρκα)

 για να την υποχρεώσουν να πληρώσει 10.600 ευρώ που αφορούν πρόστιμα για απλήρωτες διελεύσεις από τα διόδια.
Η κατάσχεση εμποδίστηκε από τη μαζική και μαχητική αντίδραση κατοίκων και φορέων της περιοχής, οι οποίοι όταν ενημερώθηκαν για την κίνηση αυτή βρέθηκαν στο πλευρό της κατοίκου και ανάγκασαν τους δικαστικούς επιμελητές να αποχωρήσουν μαζί με τον εκπρόσωπο της εταιρείας, ο οποίος απείλησε με νέες μηνύσεις…

Η Σ. Κοροβέση εργάζεται στην Αθήνα και μετακινείται καθημερινά διερχόμενη από τα διόδια, τα οποία σταμάτησε να πληρώνει όταν επιβλήθηκαν οι ληστρικές τιμές.

Ετσι, τον περασμένο Φλεβάρη η εταιρεία της απέστειλε εξώδικο στο οποίο, υπολογίζοντας με δικό της τρόπο ότι είχε κάνει 279 διελεύσεις χωρίς να πληρώσει, την καλούσε να πληρώσει 530 ευρώ.
Κάτι που φυσικά αρνήθηκε και τον Ιούλη της στάλθηκε εντολή πληρωμής με την επιβολή προστίμου ίσου με το 20πλάσιο της αρχικής τιμής, δηλαδή 10. 600 ευρώ.
Η κάτοικος προσέφυγε στα δικαστήρια και την περασμένη Δευτέρα πέτυχε την αναστολή πληρωμής τουλάχιστον για ένα μήνα, ενώ να σημειωθεί, ότι έχει οριστεί δίκη για το Μάρτη του 2013.
Παρά το γεγονός αυτό, χτες το πρωί εμφανίστηκαν στο σπίτι της οι δικαστικοί κλητήρες μαζί με εκπρόσωπο της εταιρείας επιχειρώντας να κατασχέσουν τα δύο αυτοκίνητα της οικογένειας.

Η συγκεκριμένη περίπτωση δεν είναι μεμονωμένη, καθώς όπως καταγγέλλουν κάτοικοι της περιοχής, έχουν σταλθεί τουλάχιστον ακόμα 20 παρόμοια εξώδικα και αναμένονται και άλλα. Οπως διαμηνύουν όμως, θα τους βρουν και πάλι ενωμένους και θα εμποδίσουν μαζικά στην πράξη οποιαδήποτε κατάσχεση επιχειρηθεί

Posted in ταξικός πόλεμος, Ήταν πατριώτη ένας λαός ένας μεγάλος τοπικός εχθρός., όταν το κράτος τρομοκρατεί | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »