καράβι κόκκινο

τα μαύρα τα μαλλιά μας και αν ασπρίσαν δεν μας τρομάζει η βαρυχειμωνιά

  • Ε, το λοιπόν, ο,τι και να είναι τ’ άστρα, εγώ τη γλώσσα μου τους βγάζω. Για μένα, το λοιπόν, το πιο εκπληκτικό, πιο επιβλητικό, πιο μυστηριακό και πιο μεγάλο, είναι ένας άνθρωπος που τον μποδίζουν να βαδίζει. Είναι ένας άνθρωπος που τον αλυσοδένουνε

  • Γιάννης Ρίτσος

    Να με θυμόσαστε - είπε. Χιλιάδες χιλιόμετρα περπάτησα χωρίς ψωμί, χωρίς νερό, πάνω σε πέτρες κι αγκάθια, για να φέρω ψωμί και νερό και τριαντάφυλλα. την ομορφιά ποτές μου δεν την πρόδωσα. Όλο το βιος μου το μοίρασα δίκαια. Μερτικό εγώ δεν κράτησα. Πάμπτωχος. Μ' ένα κρινάκι του αγρού τις πιο άγριες νύχτες μας φώτισα. Να με θυμάστε.

  • κώστας βάρναλης

    Δε λυπάμαι τα γηρατειά που φεύγουν - τα μωράκια που έρχονται άθελά τους να ζήσουν σκλάβοι, να πεθάνουν σκλάβοι, σ' έναν κόσμο ελεύθερων αφεντάδων. Θα τους μαθαίνουν: η σκλαβιά τους χρέος εθνικόν και σοφία του Πανάγαθου!... Πότε θ' αναστηθούν οι σκοτωμένοι; ΚΩΣΤΑ ΒΑΡΝΑΛΗΣ 20.10.1973

  • ------------------------------- Την πόρτα αν δεν ανοίγει, τη σπαν, σας είπα. Τι στέκεστε, τι γέρνετε σκυφτοί; Λαέ σκλάβε, δειλέ, ανανιώσου, χτύπα! Και κέρδισε μονάχος το ψωμί -------------------------------- -------------------------------- ''Aν το δίκιο θες, καλέ μου, με το δίκιο του πολέμου θα το βρής. Όπου ποθεί λευτεριά, παίρνει σπαθί''
  • κομαντάντε Μάρκος

  • «Ο Μάρκος είναι γκέι στο Σαν Φρανσίσκο, μαύρος στη Νότια Αφρική, ασιάτης στην Ευρώπη, αναρχικός στην Ισπανία, Παλαιστίνιος στο Ισραήλ, γύφτος στην Πολωνία, ειρηνιστής στη Βοσνία, Εβραίος στη Γερμανία, μια γυναίκα μόνη στο Μετρό τα ξημερώματα, με άλλα λόγια ο Κομαντάτε Μάρκος είμαστε εμείς, το πρόσωπο του κάθε καταπιεσμένου ανθρώπου πάνω στον πλανήτη»
  • μπερτολντ μπρεχτ

    Δεν είμαι άδικος, μα ούτε και τολμηρός και να που σήμερα μου δείξανε τον κόσμο τους μόνο το ματωμένο δάκτυλό τους είδα μπρος και είπα ευθύς: “μ’αρέσει ο νόμος τους” Τον κόσμο αντίκρυσα μέσ’απ’ τα ρόπαλά τους Στάθηκα κι είδα, ολημερίς με προσοχή. Είδα χασάπηδες που ήταν ξεφτέρια στη δουλειά τους. και σαν με ρώτησαν “σε διασκεδάζει;” είπα “πολύ”! Κι από την ώρα εκείνη, λέω “ναι” σε όλα, κάλλιο δειλός, παρά νεκρός να μείνω. Για να μη με τυλίξουνε σε καμιά κόλλα, ό,τι κανένας δεν εγκρίνει το εγκρίνω Φονιάδες είδα, κι είδα πλήθος θύματα, μου λείπει θάρρος, μα όχι και συμπόνια Και φώναξα, βλέποντας τόσα μνήματα: “καλά τους κάνουν -για του έθνους την ομόνοια!” Να φτάνουν είδα δολοφόνων στρατιές κι ήθελα να φωνάξω “σταματήστε!” Μα ξέροντας πως κρυφοκοίταζε ο χαφιές, μ’άκουσα να φωνάζω: “Ζήτω!Προχωρήστε!” Δε μου αρέσει η φτήνια και η κακομοιριά Γι’αυτό κι έχει στερέψει η έμπνευσή μου. Αλλά στου βρώμικού σας κόσμου τη βρωμιά ταιριάζει, βέβαια-το ξέρω-κι η έγκρισή μου

  • Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας

    Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας κι αφήνει άλλους ν' αγωνιστούν για τη υπόθεσή του πρέπει προετοιμασμένος να ' ναι : γιατί όποιος δεν έχει τον αγώνα μοιραστεί Θα μοιραστεί την ήττα . Ούτε μια φορά δεν αποφεύγει τον αγώνα αυτός που θέλει τον αγώνα ν' αποφύγει : γιατί θ' αγωνιστεί για την υπόθεση του εχτρού όποιος για τη δικιά του υπόθεση δεν έχει αγωνιστεί .
  • εγκώμιο στον κομμουνισμό – μπέρτολτ μπρέχτ

    Είναι λογικός, καθένας τον καταλαβαίνει. Ειν' εύκολος. Μια και δεν είσαι εκμεταλλευτής, μπορείς να τον συλλάβεις. Είναι καλός για σένα, μάθαινε γι' αυτόν. Οι ηλίθιοι ηλίθιο τον αποκαλούνε, και οι βρωμεροί τον λένε βρωμερό. Αυτός είναι ενάντια στη βρωμιά και την ηλιθιότητα. Οι εκμεταλλευτές έγκλημα τον ονοματίζουν. Αλλά εμείς ξέρουμε: Είναι το τέλος κάθε εγκλήματος. Δεν είναι παραφροσύνη, μα Το τέλος της παραφροσύνης. Δεν είναι χάος Μα η τάξη. Είναι το απλό Που είναι δύσκολο να γίνει.
  • οι δικαστές

    Να οι κύριοι δικαστές τους λέμε οι καταπιεστές πως δίκαιο είναι τον λαό τι συμφέρει μα αυτοί δεν ξέρουν ποιο είναι αυτό κι έτσι δικάζουν στο σωρό μέχρι να βάλουν το λαό ολόκληρο στο χέρι
  • ———–

    Εχουνε νομικά βιβλία και διατάγματα Εχουνε φυλακές και οχυρώσεις Εχουνε δεσμοφύλακες και δικαστές Που παίρνουνε πολλά λεφτά κι έτοιμοι για όλα είναι. Μπ. Μπρεχτ
  • ———————

    "Όταν ήρθαν να πάρουν τους Εβραίους, δεν διαμαρτυρήθηκα, γιατί δεν ήμουν Εβραίος. Όταν ήρθαν για τους κομμουνιστές δεν φώναξα, γιατί δεν ήμουν κομμουνιστής. Όταν κατεδίωξαν τους τσιγγάνους, ούτε τότε φώναξα, γιατί δεν ήμουν τσιγγάνος. Όταν ο Χίτλερ φυλάκιζε ομοφυλόφιλους δεν αντέδρασα γιατί δεν ήμουν ομοφυλόφιλος Όταν έκλεισαν το στόμα των Ρωμαιοκαθολικών που αντιτάσσονταν στο φασισμό, δεν έκανα τίποτα γιατί δεν ήμουν καθολικός. Μετά ήρθαν να συλλάβουν εμένα, αλλά δεν υπήρχε πια κανείς να αντισταθεί μαζί μου"
  • ========================

    Λες: Πολύ καιρό αγωνίστηκες. Δεν μπορείς άλλο πια ν’ αγωνιστείς. Άκου λοιπόν: Είτε φταις είτε όχι: Σαν δε μπορείς άλλο να παλέψεις, θα πεθάνεις. Λες: Πολύ καιρό έλπιζες. Δεν μπορείς άλλο πια να ελπίσεις. Έλπιζες τi; Πως ο αγώνας θαν’ εύκολος; Δεν είν’ έτσι. Η θέση μας είναι χειρότερη απ’ όσο νόμιζες. Είναι τέτοια που: Αν δεν καταφέρουμε το αδύνατο Δεν έχουμε ελπίδα. Αν δεν κάνουμε αυτό που κανείς δεν μπορεί να μας ζητήσει Θα χαθούμε. Οι εχθροί μας περιμένουν να κουραστούμε. Όταν ο αγώνας είναι στην πιο σκληρή καμπή του. Οι αγωνιστές έχουν την πιο μεγάλη κούραση. Οι κουρασμένοι, χάνουν τη μάχη.
  • Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους

    Αυτοί που βρίσκονται ψηλά θεωρούν ταπεινό να μιλάς για το φαΐ. Ο λόγος; έχουνε κιόλας φάει. Αν δε νοιαστούν οι ταπεινοί γι' αυτό που είναι ταπεινό ποτέ δεν θα υψωθούν. Αυτοί που αρπάνε το φαϊ απ’ το τραπέζι κηρύχνουν τη λιτότητα. Αυτοί που παίρνουν όλα τα δοσίματα ζητάν θυσίες. Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους για τις μεγάλες εποχές που θά 'ρθουν.
  • che

    Πιστεύω στην ένοπλη πάλη σαν μοναδική λύση για τους λαούς που αγωνίζονται για την απελευθέρωσή τους και είμαι συνεπής με τις πεποιθήσεις μου. Πολλοί θα με πουν τυχοδιώκτη και είμαι, μόνο που είμαι άλλου είδους τυχοδιώκτης, ένας από εκείνους που προβάλλουν τα στήθη τους για να αποδείξουν τις αλήθειες τους.

  • Αξίζει για ένα όνειρο να ζεις, κι ας είναι η φωτιά του να σε κάψει
  • pablo neruda

    όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας, επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές, όποιος δεν αλλάζει περπατησιά, όποιος δεν διακινδυνεύει και δεν αλλάζει χρώμα στα ρούχα του, όποιος δεν μιλεί σε όποιον δεν γνωρίζει. όποιος αποφεύγει ένα πάθος, όποιος δεν είναι ευτυχισμένος στη δουλειά του, όποιος δεν διακινδυνεύει τη βεβαιότητα για την αβεβαιότητα για να κυνηγήσει ένα όνειρο, όποιος δεν επιτρέπει στον εαυτό του τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του να αποφύγει τις εχέφρονες συμβουλές. όποιος δεν ταξιδεύει, όποιος δεν διαβάζει, όποιος δεν ακούει μουσική, όποιος δεν βρίσκει σαγήνη στον εαυτό του όποιος καταστρέφει τον έρωτά του, όποιος δεν επιτρέπει να τον βοηθήσουν, όποιος περνάει τις μέρες του παραπονούμενος για τη τύχη του ή για την ασταμάτητη βροχή. όποιος εγκαταλείπει μια ιδέα του πριν την αρχίσει, όποιος δεν ρωτά για πράγματα που δεν γνωρίζει. Αποφεύγουμε τον θάνατο σε μικρές δόσεις, όταν θυμόμαστε πάντοτε ότι για να είσαι ζωντανός χρειάζεται μια προσπάθεια πολύ μεγαλύτερη από το απλό γεγονός της αναπνοής. Μόνο η ένθερμη υπομονή θα οδηγήσει στην επίτευξη μιας λαμπρής ευτυχίας.

  • από το Canto general

    Μπορεί να κόψουν όλα τα λουλούδια, αλλά δεν θα γίνουν ποτέ αφέντες της Άνοιξης
  • κ. καβάφης

    Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις
  • κωστής παλαμάς

    Και τους τρέμουνε των κάμπων οι κιοτήδες και μ’ ονόματα τους κράζουν πονηρά κλέφτες κι απελάτες και προδότες. Τους μισούν οι βασιλιάδες κι όλοι οι τύραννοι κι είναι μέσα στους σκυφτούς τα παλληκάρια κι είναι μες στους κοιμισμένους οι στρατιώτες…” Κ . Παλαμάς στο Δωδεκάλογο του Γύφτου.
  • διαμοιρασμός του blog

    Bookmark and Share
  • διαχείριση

  • on line επισκέπτες

  • ημερολόγιο άρθρων

    Οκτώβριος 2019
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Φεβ.    
     123456
    78910111213
    14151617181920
    21222324252627
    28293031  
  • Εγγραφή

Archive for the ‘έτσι κι αλλιώς η γη θα γίνει κόκκινη’ Category

35 χώρες στις οποίες οι ΗΠΑ υποστήριξαν φασίστες, εμπόρους ναρκωτικών & τρομοκράτες

Posted by redship στο 21 Μαρτίου , 2014

 

αναδημοσίευση  από sierra maestra

 

 

Η υποστήριξη των ΗΠΑ σε ακροδεξιούς και το πρόσφατο πραξικόπημα στην Ουκρανία είναι απλώς άλλο ένα παράδειγμα της στήριξης από τις ΗΠΑ του φασισμού, της τρομοκρατίας και της διακίνησης ναρκωτικών κατά τη διάρκεια όλης της σύγχρονης ιστορίας.

Σε άρθρο που δημοσιεύτηκε πρόσφατα στην ιστοσελίδα AlterNet, o δημοσιογράφος Nicolas J.S. Davies ρίχνει μια ματιά στην ιστορία του 20ου και 21ου αιώνα και δείχνει πως φασίστες δικτάτορες, έμποροι ναρκωτικών και πολέμαρχοι σε όλο τον κόσμο έχουν απολαύσει την υποστήριξη και την χορηγία των ΗΠΑ, στα πλαίσια του αδυσώπητου αγώνα της για άσκηση παγκοσμίου ελέγχου και κυριαρχίας.

Παρακάτω, σύμφωνα με τον Nicolas J.S. Davies, είναι οι 35 σημαντικότερες χώρες που η πρόσφατη ιστορία απέδειξε ότι η Αμερική έβαλε το ‘χεράκι’ της. Ένα ‘χεράκι’ που αρκετές φορές δεν ήταν και τόσο αόρατο.

1. Αφγανιστάν

Στη δεκαετία του 1980, οι ΗΠΑ συνεργάστηκαν με το Πακιστάν και τη Σαουδική Αραβία για να ανατρέψουν τη σοσιαλιστική κυβέρνηση του Αφγανιστάν. Η εισβολή των ΗΠΑ το 2001 αποκατέστησε τους πολέμαρχους και εμπόρους ναρκωτικών στην εξουσία. Το Αφγανιστάν είναι σήμερα η 175η πιο διεφθαρμένη χώρα του κόσμου και από το 2004 κατέχει το ρεκόρ παραγωγής οπίου (5.300 τόνοι ετησίως).

2. Αλβανία

Μεταξύ 1949 και 1953, οι ΗΠΑ και το Ηνωμένο Βασίλειο κάνανε ενεργές προσπάθειες για να ανατρέψουν την κυβέρνηση της Αλβανίας, της μικρότερης και πιο ευάλωτης κομμουνιστικής χώρας της Ανατολικής Ευρώπης. Πολλοί Αλβανοί εξόριστοι είχαν προσληφθεί και εκπαιδευτεί για να επιστρέψουν στην Αλβανία, προκειμένου να ενθαρρυνθεί η διαφωνία και ο σχεδιασμός μιας ένοπλης εξέγερσης. Πολλοί που συμμετείχαν στο πρόγραμμα ήταν πρώην συνεργάτες της ιταλικής και γερμανικής κατοχής κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Ανάμεσά τους ήταν ο πρώην Υπουργός Εσωτερικών, Xhafer Deva, ο οποίος επέβλεψε την απέλαση των «Εβραίων, κομμουνιστών, και συναφή υπόπτων» (όπως περιγράφεται σε έγγραφο των Ναζί) στο Άουσβιτς. Αποχαρακτηρισμένα έγγραφα των ΗΠΑ έχουν αποκαλύψει ότι ο Deva ήταν ένας από τους 743 φασίστες εγκληματίες πολέμου που έχουν προσληφθεί από τις ΗΠΑ μετά τον πόλεμο.

3. Αργεντινή

Έγγραφα των ΗΠΑ που διέρρευσαν το 2003 αποκάλυψαν συνομιλίες μεταξύ του Υπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ, Henry Kissinger, και του Υπουργού Εξωτερικών της Αργεντινής, Admiral Guzzetti, τον Οκτώβριο του 1976, λίγο μετά την στρατιωτική χούντα που κατέλαβε την εξουσία στην Αργεντινή. Ο ‘βρώμικος πόλεμος’ που ακολούθησε είχε σαν αποτέλεσμα να σκοτωθούν συνολικά 30.000 άτομα, οι περισσότεροι από αυτούς νέοι, και εκλάπησαν 400 μωρά που προέρχονταν από οικογένειες των οποίων οι γονείς δολοφονήθηκαν.

4. Βραζιλία

Το 1964, ο στρατηγός Castelo Branco ηγήθηκε ενός πραξικοπήματος που καθιέρωσε μια βίαιη στρατιωτική δικτατορία επί δύο δεκαετίες. Ο Vernon Walters, στρατιωτικός ακόλουθος των ΗΠΑ και αργότερα διευθυντής της CIA και αναπληρωτής πρεσβευτής στον ΟΗΕ, είχε μια καλή σχέση με τον Castelo Branco μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Η CIA παρείχε την αναγκαία υποστήριξη για να εξασφαλιστεί η επιτυχία του πραξικοπήματος , συμπεριλαμβανομένης της χρηματοδότησης της εργατικής αντιπολίτευσης και σε ομάδες φοιτητών στις διαδηλώσεις στους δρόμους, όπως συμβαίνει σήμερα στην Ουκρανία και τη Βενεζουέλα.

5. Καμπότζη

Όταν ο Πρόεδρος Νίξον διέταξε τον μυστικό και παράνομο βομβαρδισμό της Καμπότζης το 1969, οι πιλότοι των ΗΠΑ διατάχθηκαν να παραποιήσουν και να αλλοιώσουν τις καταγραφές για να αποκρυφτεί το γεγονός ότι σκοτώθηκαν τουλάχιστον μισό εκατομμύριο Καμποτζιανοί, από τη ρίψη βομβών στη χώρα τους. Δεδομένου ότι οι Ερυθροί Χμερ ενισχύθηκαν το 1973, η CIA ανέφερε ότι «η προπαγάνδα ήταν η πιο αποτελεσματική μεταξύ των προσφύγων θύματα του βομβαρδισμού B – 52». Μετά αφού οι Ερυθροί Χμερ σκότωσαν τουλάχιστον 2 εκατομμύρια από τους συμπατριώτες τους και είχαν εκδιωχθεί από το Βιετναμέζικο στρατό το 1979, η ομάδα των ΗΠΑ στην Καμπότζη, η οποία είχε βάση στην πρεσβεία των ΗΠΑ στην Μπανγκόκ, έθεσε ως στόχο να τους κρατήσει για τουλάχιστον άλλη μια δεκαετία ως «αντίσταση» στη νέα επίσημη κυβέρνηση της Καμπότζης, η οποία είχε την υποστήριξη του Βιετνάμ.

6. Χιλή

Όταν ο Salvador Allende έγινε πρόεδρος το 1970, ο Πρόεδρος Nixon είχε υποσχεθεί «θα κάνω την οικονομία της Χιλής να κελαηδάει». Οι ΗΠΑ, ο κυριότερος εμπορικός εταίρος της Χιλής, μείωσε τότε σε μεγάλο βαθμό το εμπόριο με τη χώρα των Άνδεων για να προκαλέσει ελλείψεις και οικονομικό χάος. Το Στέιτ Ντιπάρτμεντ και η CIA είχαν κάνει εξελιγμένες επιχειρήσεις προπαγάνδας και δυσφήμισης στη Χιλή για μια δεκαετία, χρηματοδοτούσαν συντηρητικούς πολιτικούς, συνδικάτα, ομάδες φοιτητών και όλα τα μέσα ενημέρωσης, ενισχύοντας παράλληλα τους δεσμούς τους με το στρατό. Μετά αφού ο στρατηγός Pinochet κατέλαβε την εξουσία, η CIA διατήρησε στο μισθολόγιο της τους υπαλλήλους της στη Χιλή και συνεργάστηκε στενά με τη Χιλιανή μυστική υπηρεσία πληροφοριών, ενώ η στρατιωτική κυβέρνηση σκότωνε χιλιάδες ανθρώπους και φυλάκιζε και βασάνιζε δεκάδες χιλιάδες.

7. Κίνα

Στα τέλη του 1945, 100.000 Αμερικανοί στρατιώτες πολέμησαν στο πλευρό των δυνάμεων του Kuomintang της Κίνας σε περιοχές του βορρά που είχαν καταληφθεί από τους κομμουνιστές. Ο Chiang Kai-shek ήταν ίσως ο πιο διεφθαρμένος όλων των συμμάχων των ΗΠΑ. Μια σταθερή ροή των συμβούλων των ΗΠΑ στην Κίνα είχε προειδοποιήσει ότι η βοήθεια των ΗΠΑ είχε κλαπεί από τον Chiang και τους φίλους του, ορισμένες μάλιστα είχαν πωληθεί ακόμη και στους Ιάπωνες, αλλά η δέσμευση των ΗΠΑ με τον Chiang συνεχίστηκε για μεγάλο χρονικό διάστημα.

8. Κολομβία

Όταν οι ειδικές δυνάμεις των ΗΠΑ και η Υπηρεσία Καταπολέμησης Ναρκωτικών βοήθησαν τις Κολομβιανές δυνάμεις να κυνηγήσουν και να εξολοθρεύσουν των άρχοντα των ναρκωτικών Pablo Escobar, συνεργάστηκαν με μια ομάδα εθελοντών φρουρών εν ονόματι «Los Pepes». Το 1997, ο Diego Murillo Bejarano και άλλοι ηγέτες συμμοριών ίδρυσαν την AUC ( Ηνωμένες Δυνάμεις Αυτοάμυνας της Κολομβίας), που ήταν υπεύθυνες για το 75 % των βίαιων θανάτων πολιτών στην Κολομβία κατά τη διάρκεια των επόμενων 10 ετών.

9. Κούβα

Οι ΗΠΑ υποστήριξαν τη δικτατορία του Batista στη δημιουργία συνθηκών καταπίεσης που σκότωσαν 20.000 ανθρώπους. Ο πρώην πρεσβευτής των ΗΠΑ, Earl Smith, κατέθεσε ενώπιον του Κογκρέσου ότι «η επιρροή των ΗΠΑ ήταν τόσο συντριπτική στην Κούβα αφού ο πρέσβης της Αμερικής ήταν ο δεύτερος πιο σημαντικός άνθρωπος, μερικές φορές πιο σημαντικός και από τον Κουβανό Πρόεδρο». Μετά την επανάσταση, η CIA ξεκίνησε μια μεγάλη εκστρατεία τρομοκρατίας ενάντια στην Κούβα, τη διαμόρφωση των εξόριστων Κουβανών στη Φλόριντα, την Κεντρική Αμερική και τη Δομινικανή Δημοκρατία για διάπραξη φόνων και σαμποτάζ στο νησί. Οι πράξεις που χρηματοδοτήθηκαν από τη CIA ενάντια στην Κούβα περιλαμβάνουν την απόπειρα εισβολής στον Κόλπο των Χοίρων, δεκάδες απόπειρες δολοφονίας κατά του Fidel Castro, δολοφονίες αρκετών υπαλλήλων της Κυβέρνησης, πολλές βομβιστικές επιθέσεις το 1960 και τρομοκρατικές επιθέσεις εναντίον τουριστών, τον βομβαρδισμό ενός γαλλικού πλοίου στο λιμάνι της Αβάνας, την επίθεση τρομοκρατίας του Κουβανικού αεροσκάφος η οποία είχε σχεδιαστεί από τον  Luis Posada Carriles και τον Orlando Bosch, οι οποίοι παραμένουν μέχρι και σήμερα ελεύθεροι στις ΗΠΑ.

10. Ελ Σαλβαδόρ

Ο εμφύλιος πόλεμος στο Ελ Σαλβαδόρ στη δεκαετία του 1980 ήταν μια λαϊκή εξέγερση εναντίον ενός καθεστώτος που κυβερνούσε με πρωτοφανή αγριότητα. Τουλάχιστον 70.000 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους και χιλιάδες άλλοι εξαφανίστηκαν. Η Επιτροπή Αλήθειας που καθορίστηκε από τα Ηνωμένα Έθνη μετά τον πόλεμο, διαπίστωσε ότι το 95 % των νεκρών σκοτώθηκαν από κυβερνητικές δυνάμεις και τάγματα θανάτου, και μόνο το 5 % από αντάρτες του FMLN. Οι κυβερνητικές δυνάμεις δημιουργήθηκαν, εκπαιδεύτηκαν, εξοπλίστηκαν και εποπτευόταν σχεδόν εξ ολοκλήρου από τη CIA, της Ειδικές Δυνάμεις και από τη Σχολή της Αμερικής.

11. Γαλλία

Στη Γαλλία, την Ιταλία, την Ελλάδα, την Ινδοκίνα, την Ινδονησία, την Κορέα και τις Φιλιππίνες στο τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, η προώθηση των συμμαχικών δυνάμεων διαπίστωσε ότι οι κομμουνιστικές αντιστασιακές δυνάμεις είχαν πάρει τον έλεγχο μεγάλων περιοχών ή ακόμα και ολόκληρων χωρών, όταν οι Γερμανικές και Ιαπωνικές δυνάμεις είχαν αποσυρθεί ή παραδοθεί. Στη Μασσαλία, η κομμουνιστική ένωση CGT έλεγχε τις αποβάθρες που ήταν το κλειδί για το εμπόριο με τις ΗΠΑ και της διενέργειας του σχεδίου Μάρσαλ. Το Γραφείο Στρατηγικών Υπηρεσιών των ΗΠΑ (OSS), είχε συνεργαστεί με την Αμερικανο-Σικελική μαφία και τους γκάνγκστερ της Κορσικής κατά τη διάρκεια του πολέμου. Μετά αφού το OSS έγινε η νέα CIA μετά τον πόλεμο, χρησιμοποίησε τις επαφές του για να αποκαταστήσει τους γκάνγκστερ της Κορσικής στην εξουσία στη Μασσαλία, προκειμένου να σπάσουν τις απεργίες στις αποβάθρες και να πάρουν τον έλεγχο από την CGT. Η CIA προστάτευσε τους Κορσικανούς, κι αυτοί δημιούργησαν εργαστήρια ηρωίνης . Η αποστολή του εν λόγω ναρκωτικού στη Νέα Υόρκη εκτινάχθηκε στα ύψη, ενώ η Αμερικανο-Σικελική μαφία άκμασε υπό την προστασία της CIA.

Posted in στον ιμπεριαλισμό καμιά υποταγή η μόνη υπερδύναμη είναι οι λαοί, Η «Δημοκρατία του φερετζέ», Σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα!, έτσι κι αλλιώς η γη θα γίνει κόκκινη, ανθρώπινος δεν γίνεται ο καπιταλισμός | Με ετικέτα: , , , | 1 Comment »

Το παρακράτος των αγορών και η μαϊμού…

Posted by redship στο 14 Αυγούστου , 2011

Αναρωτιέμαι πόσοι ξέρουν ότι η FED, η λεγόμενη ομοσπονδιακή τράπεζα των ΗΠΑ, είναι ιδιωτική τράπεζα και δανείζει το αμερικάνικο Δημόσιο με τόκο!.. Απλά, αναρωτιέμαι κι απ’ όλους αυτούς τους αναλυτάδες των οικονομικών εξελίξεων, πόσοι το ξέρουν και το καταπίνουν, αποφεύγουν να το θυμίσουν. Για να μην καταλάβει κι ο λαός, που βομβαρδίζεται από το …παρακράτος με το ψευδώνυμο «αγορές», τη φύση του καπιταλιστικού παιχνιδιού στην πλάτη του.

Ξυπνάνε και κοιμούνται σ’ όλη τη Γη οι αφεντάδες – σαπιοκοιλιάδες, που κι αυτούς τους λέμε ανθρώπους κατ’ οικονομίαν, εξοντώνοντας πληθυσμούς, αξιολογώντας το μόχθο τους ανάλογα με το βαθμό της εκμετάλλευσής του που επιτυγχάνουν. Αυτό το εφιαλτικό παιχνίδι της κόλασης, αυτή η αέναη σύγκρουση κεφαλαίου – εργασίας θα κατατρύχει τις τωρινές και μελλούμενες γενιές και στις δυο πραγματικότητες. Δηλαδή, και στη ζωή, και στην εικονική πραγματικότητα που αναπαράγουν με το αζημίωτο τα ΜΜΕ, ελεγμένα σε συντριπτικό ποσοστό εμβέλειάς τους από εκείνες τις πολιτικές και οικονομικές δυνάμεις που επανεκκινούν τη δουλεία ως σωτηρία των μαζών. Εκείνο το ναζιστικό σύνθημα στην είσοδο του Αουσβιτς «η εργασία – καταναγκαστική – απελευθερώνει» αναπαράγεται στις μέρες μας με ένα τεχνητό αποπλανευτικό λεξιλόγιο για να κερνάει τους δούλους ψευδαίσθηση ότι ζουν κατ’ επιλογήν τους, δύσκολα μεν, απλά γλιτώνουν το θάνατο που επιβάλλει με συνοπτικές διαδικασίες το κεφάλαιο.

Μέσα σ’ αυτήν την αήθη παγκοσμιοποιημένη προπαγάνδα της ύφεσης και της φτωχοποίησης, που θα βαρέσει εκατομμύρια πολιτών όπου Γης κι εκτοξεύεται ως απειλή από αθώους κεφαλαιοκράτες προς ενόχους εργαζόμενους, υπάρχει κι ένα δεύτερο επίπεδο πλύσης εγκεφάλου. Είναι η χαοτική υπερπροβολή «ελαφρών» ειδήσεων, ενίοτε παρουσιασμένων και ως επιστημονικές καινοτομίες, που υποσκάπτουν τη λογική λειτουργία των παραληπτών. Τόσο, όσο απαιτείται για να εμφυτεύονται ιδέες και αισθήματα αυτοαπαξίωσης, υποτέλειας, ηττοπάθειας, αποδοχής μιας ανύπαρκτης αδυναμίας όλων των ορατών απέναντι στο αόρατο, απρόσωπο παντοδύναμον των αγορών.

Ετσι, μέρες Δεκαπενταύγουστου, φιγουράρει η μαϊμού Αϊνστάιν!.. Που κέρδισε το πείραμα να εργάζεται (;) καλύτερα και αποτελεσματικότερα από τις άλλες μαϊμούδες για να εξασφαλίσει την τροφή της. Το υπερπροβεβλημένο ανθρωποειδές, έτοιμο να εκτοξευθεί ως «απειλή» και μάλιστα ευφυής. Ως και οι μαϊμούδες είναι έξυπνες και αποφασίζουν να κάνουν ό,τι τους πουν για να εξασφαλίσουν την τροφή τους.

Αθώο το κίνητρο. Ενοχη η εκμετάλλευση της είδησης. Γεμίζει με μειδίαμα τους τρομοκρατημένους, που αισθάνονται κομμάτι ανώτεροι απ’ τη μαϊμού – εργάτη για την τροφή της.

Τη μέρα που η μαϊμού θα ξυπνήσει, θα δαγκώσει αυτόν που της κρύβει τα καρύδια. Δε θα γίνει τόσο Αϊνστάιν, ώστε να καταβάλει ΦΠΑ! Προσοχή σε ό,τι λέγεται, ακόμα και το πιο ανώδυνο, τούτες τις μέρες. Συμβάλλει στην παράλυση της κριτικής ανάλυσης των αντικειμενικών συνθηκών. Γιατί αυτές μυρίζουν ανατροπή, εξέγερση, επανάσταση. Δεν κολακεύουν καμιά μαϊμού, όταν την αποκαλούν Αϊνστάιν…

 

Posted in ριζασπάστης, τα «Νταχάου» της εργοδοτικής αυθαιρεσίας, Σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα!, έτσι κι αλλιώς η γη θα γίνει κόκκινη | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »

Κανένας άοπλος σ’ αυτόν τον πόλεμο

Posted by redship στο 27 Απριλίου , 2011

Παρότι δεν αντιπροσωπεύουν όλο το μέγεθος του πλούτου που συγκεντρώνεται στα ταμεία των μονοπωλίων, οι αναφορές στα φυσικά πρόσωπα που εμφανίζονται επίσημα ως πλουτοκράτες, είναι ενδεικτικές για το γεγονός ότι με κρίση ή χωρίς κρίση σ’ αυτό το σύστημα οι ισχυρότεροι αυξάνουν διαρκώς τον πλούτο που κατέχουν.

Το γεγονός ότι δίπλα τους υπάρχουν κι αυτοί από τους καπιταλιστές που χάνουν στον καιρό της κρίσης δεν αλλάζει το γεγονός ότι η κρίση δεν είναι ίδια για όλους, για αφεντικά και εργάτες. Ούτε το γεγονός ότι με κρίση ή χωρίς κρίση οι μόνοι που χάνουν διαρκώς είναι η εργατική τάξη, τα φτωχά λαϊκά στρώματα.

Το καινούργιο πάντα στον καιρό της κρίσης είναι η όξυνση των ταξικών αντιθέσεων, όξυνση που δημιουργεί προβλήματα στο πολιτικό σύστημα που έχει αναλάβει να θωρακίσει με ένα μανδύα «δημοκρατίας» τη δικτατορία των μονοπωλίων.

Δικά τους τα γένια και τα χτένια. Καμιά ανησυχία για τις ανησυχίες των αστών. Το πρόβλημα υπάρχει από την ώρα που οι εργάτες πέφτουν στη λούμπα να δεχτούν – όσοι το δέχονται – σαν δικό τους πρόβλημα το πρόβλημα των καπιταλιστών. Οταν, δηλαδή, υπάρχουν και εργάτες που νιώθουν να χάνουν επειδή χάνει το αφεντικό τους. Το αφεντικό ποτέ δεν χάνει.

Ολη η φιλολογία για το πολιτικό σύστημα πέρα από τις συγχύσεις που καλλιεργεί, αντανακλά από τη μια τις δυσκολίες που έχει η αστική τάξη να κουλαντρίσει την κατάσταση, αλλά και τη συνειδητή δουλειά που γίνεται από τα επιτελεία της να μένει στο απυρόβλητο το οικονομικό σύστημα και να σκάει το κύμα στον πολιτικό κυματοθραύστη.

Αν πιστέψουμε ορισμένους αρθρογράφους, η χώρα είναι ένα καράβι χωρίς καπετάνιο που το δέρνουν οι καιροί. Παράξενο. Οι λογαριασμοί στα εργατόσπιτα έρχονται κανονικά όλο και πιο βάρβαροι. Η τσέπη αδειάζει όλο και πιο πολύ. Το ερώτημα του γνωστού «τραμπάκουλα» «ποιος κυβερνά αυτόν τον τόπο» είναι κάλπικο. Η αστική τάξη κυβερνά κανονικότατα, ανεξάρτητα από τα προβλήματα που έχει αυτή ή η άλλη μερίδα της με αυτόν ή τον άλλο κυβερνήτη.

Μια μερίδα του κεφαλαίου βιάζεται περισσότερο από άλλους. Δεν της φτάνουν τα τσακισμένα μεροκάματα, θέλει ακόμα πιο κάτω. Δεν της φτάνει που δεν πληρώνει ασφαλιστικές εισφορές, θέλει να μην πληρώνει καθόλου μεροκάματο. Δεν της φτάνουν ο ιδιωτικός ΟΤΕ, η ιδιωτική ΔΕΗ, ανησυχεί γιατί δεν έχει πουληθεί όλη η ΕΥΔΑΠ και γιατί ακόμα τα δάση παραμένουν αναξιοποίητα.

Μια τέτοια κατάσταση δημιουργεί μια κάποια σύγχυση στους δημοσιογράφους που έχουν αναλάβει τον άχαρο ρόλο να μιλάνε πριν από τα αφεντικά τους. Παράδειγμα, παρά τη δημιουργία εντύπωσης ότι το γλέντησαν το Πάσχα οι Ελληνες, μια βόλτα στις γειτονιές έπειθε πως αυτό ήταν το πιο καταθλιπτικό Πάσχα που έζησε ο τόπος σε καιρό που τυπικά δεν έχει πόλεμο. `Η, μήπως επειδή ακριβώς έχουμε πόλεμο είναι αυτή η εικόνα;

Η διαφορά βρίσκεται στο γεγονός ότι σ’ αυτόν τον πόλεμο δεν αντιπαλεύουν κάποιοι «έξω» με τους μέσα, αλλά μια τάξη ενάντια στην άλλη. Η αστική τάξη έχει κηρύξει τον πόλεμο στην εργατική την ίδια ώρα που οι αστοί ανταγωνίζονται μεταξύ τους. Η αστική τάξη σπεύδει να πάρει θέση για την αυριανή περίοδο του συστήματος που ελπίζει ότι θα είναι το ίδιο ρόδινη όπως και η προηγούμενη. Με τους εργάτες από κάτω να δουλεύουν ήλιο με ήλιο ίσα για να σύρουν το κορμί τους και την άλλη μέρα στο κάτεργο.

Σ’ αυτόν τον πόλεμο η εργατική τάξη δεν είναι άοπλη. Εχει το Κόμμα της, το ΚΚΕ, έχει ισχυρό όπλο την ίδια την κοσμοθεωρία της που της επιτρέπει να βλέπει πως η οικονομική βάση και η πολιτική εξουσία είναι νύχι – κρέας. Οτι δεν υπάρχει καλή πολιτική διαχείριση σε ένα βάρβαρο σύστημα και δεν μπορεί να αλλάξει η οικονομική βάση, αν παράλληλα με την οικονομική πάλη δεν πολιτικοποιούνται διαρκώς οι αγώνες ως και το επίπεδο της εξουσίας.

Την ώρα που οι αστοί σπέρνουν ηττοπάθεια, το ΚΚΕ διακήρυξε και πάλι: «Η καπιταλιστική κρίση, η ένταση της επίθεσης του κεφαλαίου στο λαό επιβάλλουν την άμεση, αποφασιστική, πλατιά και αποτελεσματική δράση υπέρ της διεξόδου που προτείνει το ΚΚΕ. Μπροστά στα αδιέξοδα του καπιταλισμού, το εργατικό – λαϊκό κίνημα να πάρει την υπόθεση στα χέρια του. Καμία αναμονή, καμία επανάπαυση. Τώρα κλιμάκωση της πάλης, για να μπει φρένο στα χειρότερα και να ανοίξει ο λαός δρόμους για την ικανοποίηση των σύγχρονων αναγκών του. Οργάνωση στους φορείς του εργατικού – λαϊκού κινήματος, πολιτική δράση για να εγκαταλείψει μαζικά ο λαός τα κόμματα του κεφαλαίου και του ευρωμονόδρομου, να κερδηθούν νέες δυνάμεις με τη λαϊκή συμμαχία, για την αντεπίθεση, μέχρι την τελική νίκη, τη λαϊκή εξουσία και οικονομία»

Posted in πολιτικη, ριζασπάστης, Π.Α.ΜΕ, έτσι κι αλλιώς η γη θα γίνει κόκκινη, αντεπίθεση λαέ, δυνατό κκε δυνατός ο λαός, μα η ζωή λεχώνα ελπίδες γέννησε, με το κκε υπάρχει λύση να συναντηθούμε στο δρόμο της ανατροπής | Με ετικέτα: , , , , | Leave a Comment »

Στην απεργία με το ΠΑΜΕ

Posted by redship στο 22 Φεβρουαρίου , 2011

Αύριο όλοι στην απεργία! Ολοι με το ΠΑΜΕ, στις απεργιακές συγκεντρώσεις σε 71 πόλεις σε όλη την Ελλάδα. Ολοι με τα πανό και τα λάβαρα των ταξικών Συνδικάτων και των Ομοσπονδιών. Μπροστάρηδες στον αγώνα, στην οργάνωση και την αντεπίθεση της τάξης μας, ενάντια στη συνδυασμένη αντιλαϊκή και αντεργατική επίθεση κυβέρνησης, πλουτοκρατίας, τρόικας και των συμμάχων τους. Η απεργιακή αυτή κινητοποίηση μπορεί να τους ταρακουνήσει, μπορεί να δείξει τη δύναμη της εργατικής τάξης, ότι δεν ανέχεται, δε νομιμοποιεί τη βάρβαρη πολιτική. Με τη συμβολή του κάθε εργάτη και της κάθε εργάτριας, μπορεί αυτή η απεργία να μετατραπεί σε ένα σημαντικό βήμα προς τα εμπρός, στην κατεύθυνση κλιμάκωσης του αγώνα. Κάθε εργάτης και εργάτρια έχουν χρέος να πάρουν την ευθύνη στα χέρια τους, να οργανώσουν τον αγώνα τους, για τους ίδιους και τα παιδιά τους.
Κάθε τόπος δουλειάς και εκπαίδευσης, κάθε εργοστάσιο και γιαπί, κάθε καράβι και γραφείο, κάθε συνοικία και γειτονιά, μπορεί να γίνει κάστρο αγώνα και αντίστασης. Να σημάνει συναγερμός: Κανείς στη δουλειά! Τίποτα να μη δουλέψει! Καμιά μηχανή να μην πάρει μπρος! Να εκφραστεί στην πράξη απειθαρχία και ανυπακοή ενάντια στη λαίλαπα που έχουν εξαπολύσει. Με ενιαίο αγώνα παντού, οργάνωση και αλληλεγγύη, οι εργαζόμενοι μπορούν να αντιμετωπίσουν την τρομοκρατία, τη βαρβαρότητα, την επιχείρηση αφαίμαξης του λαού. Κάθε εργάτης και εργάτρια να κάνουν σημαία του αγώνα τους πως δε θα δεχθούν να πληρώσουν αυτοί την κρίση, τα ελλείμματα και το χρέος για το οποίο δε φέρουν καμιά ευθύνη. Να πληρώσει η πλουτοκρατία, να πληρώσουν αυτοί που το δημιούργησαν.
Η αυριανή απεργία να δώσει απάντηση όχι μόνο στα μέτρα που έχουν ήδη πάρει, αλλά και σε όσα έρχονται αύριο: Δεν είναι μόνον η επίθεση στις συλλογικές συμβάσεις, είναι και η επίθεση σε Υγεία και Παιδεία. Είναι η απόπειρα γενικευμένης εφαρμογής του νόμου για τις επιχειρησιακές συμβάσεις με δραστική μείωση μισθών και εργασιακές σχέσεις – λάστιχο παντού, οι νέες αντασφαλιστικές ανατροπές, η εκποίηση δημόσιας περιουσίας, η εφαρμογή του «ενιαίου μισθολογίου» στο δημόσιο τομέα που τσεκουρώνει τους μισθούς, το νέο φορονομοσχέδιο που χτυπά τους ΕΒΕ κ.λπ. Αυτή η επίθεση αφορά το σύνολο των λαϊκών στρωμάτων. Αφορά τους εργατοϋπάλληλους στον ιδιωτικό και δημόσιο τομέα. Τους επαγγελματοβιοτέχνες και φτωχούς αγρότες, τη νεολαία και τις γυναίκες. Ολοι πρέπει να μπουν στη μάχη της απεργίας, διαμορφώνοντας το δικό τους μέτωπο απέναντι στο μέτωπο που έχουν υψώσουν τα μονοπώλια.
Σε αυτήν τη μάχη, μαζί με το ΠΑΜΕ, την ΠΑΣΕΒΕ, την ΠΑΣΥ, την ΟΓΕ και το ΜΑΣ, ο λαός μπορεί να βγει στο προσκήνιο. Είναι ο μοχλός στήριξης της πολιτικής που υπηρετεί τα δικά του συμφέροντα, το δίκιο του. ΠΑΣΚΕ – ΔΑΚΕ και δυνάμεις του ευρωμονόδρομου σε ΓΣΕΕ – ΑΔΕΔΥ, στα συνδικάτα, ενισχύουν την πολιτική των μονοπωλίων, του κεφαλαίου. Δεν υπάρχει άλλος χρόνος για χάσιμο! Για να υπάρξει νικηφόρα αντεπίθεση από την εργατική τάξη και τα άλλα λαϊκά στρώματα της χώρας, απαιτείται ισχυρή οργάνωση, ενιαίο μέτωπο απέναντι στα μονοπώλια, στις κυβερνήσεις τους και τους συμμάχους τους. Αυτόν τον αγώνα πρέπει να ενισχύσει κάθε συνεπής εργάτης και εργάτρια. Αυτός είναι και ο αγώνας του ΠΑΜΕ.

Posted in ριζασπάστης, στα ρουθούνια τους, ταξικός πόλεμος, Π.Α.ΜΕ, έτσι κι αλλιώς η γη θα γίνει κόκκινη, έτσι: «Γεια σου περήφανη κι αθάνατη εργατιά»!, με το κκε υπάρχει λύση να συναντηθούμε στο δρόμο της ανατροπής | Με ετικέτα: , , , , | Leave a Comment »

να φτάσει παντού το κάλεσμα αγώνα

Posted by redship στο 2 Φεβρουαρίου , 2011

 

Posted in στα ρουθούνια τους, στα γιαπιά, στα εργοστάσια, ταξικός πόλεμος, Π.Α.ΜΕ, έτσι κι αλλιώς η γη θα γίνει κόκκινη, δυνατό κκε δυνατός ο λαός | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »

Με μετανάστες!

Posted by redship στο 27 Ιανουαρίου , 2011

Γράφει    ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

 

Τον φράχτη στον Εβρο φτιάξτε τον με …μετανάστες!

Σαν αυτούς που χρησιμοποιήσατε για τα «μεγάλα έργα» σας.

Σαν εκείνους που ξεζουμίσατε για να φτιάξετε τα στέγαστρα της «νέας μεγάλης ιδέας», των Ολυμπιακών Αγώνων και του Καλατράβα.

Σας αυτούς με τους οποίους δίνετε την άδεια να επανδρώνουν τα καράβια τους οι εφοπλιστές «κατά παρέκκλιση» (!) της νομοθεσίας που διέπει τις εργασιακές σχέσεις.

Σαν αυτούς με τους οποίους τα «δουλεμπορικά» τροφοδοτούν με «Κούνεβες» τόσο τους κεφαλαιοκράτες, όσο και τους δημόσιους (!) οργανισμούς.

Σαν αυτούς που τους βλέπουμε να φορτώνουν και να ξεφορτώνουν στα εργοστάσια και στα εργοτάξια των βιομηχάνων.

Σαν αυτόν που σκοτώθηκε καθαρίζοντας τα τζάμια του υπουργείου …Εργασίας!

Σαν αυτούς που χρησιμοποιούν πολλοί «Ελληναράδες» ως υπηρέτες τους στα σπίτια τους και στα μαγαζιά τους.

Σαν αυτούς που έχουν οι νεοτσιφλικάδες στα μποστάνια τους.

Μετανάστες ανασφάλιστους. Κυνηγημένους. Κακοπληρωμένους.

Αλλά προσοχή: Βάλτε τους να χτίσουν το φράχτη από την από κει μεριά. Κι όταν τον τελειώσουν, κλείστε τους απ’ έξω.

Να μια «αριστερή» και «προοδευτική» ιδέα, η οποία βοηθάει και στη μείωση του δημόσιου χρέους. Ας την συμπεριλάβει στο επόμενο «αριστερό» και «προοδευτικό» λογύδριο που θα εκφωνήσει ο Παπανδρέου – κατά τα πρότυπα του χτεσινού – στην κοινοβουλευτική του ομάδα.

Posted in ταξικός πόλεμος, Το αστικό ιερόμετρο είναι χυδαίο, έτσι κι αλλιώς η γη θα γίνει κόκκινη, έλληνες και ξένοι εργάτες ενωμένοι, γουρούνια μ΄ανθρώπινη μορφή, η "δημοκρατία" των αστών, οι "προοδευτικοί" | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »

MΑΡΙΑ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗ Μας λείπει

Posted by redship στο 6 Ιανουαρίου , 2011

Δύο χρόνια συμπληρώνονται αύριο, από τον πρόωρο θάνατο της αγαπημένης ερμηνεύτριας, της συνοδοιπόρου μας Μαρίας Δημητριάδη. Μιας προσωπικότητας που την χαρακτήριζε το ήθος, η ποιότητα, η αξιοπρεπής και αγωνιστική στάση ζωής. Ασυμβίβαστη, δυναμική και συνάμα τρυφερή, με μεγάλο ερμηνευτικό εύρος, η Μαρία Δημητριάδη υπήρξε μια από τις σημαντικότερες και πιο εκφραστικές Ελληνίδες τραγουδίστριες, που έβαλε το στίγμα της στο πολιτικό τραγούδι. Ερμήνευσε μοναδικά στίχους κορυφαίων ποιητών και δημιουργίες μεγάλων Ελλήνων συνθετών, στρατεύτηκε στο κομμάτι εκείνο της τέχνης που αφουγκράζεται, οραματίζεται, αντιστέκεται στην εκμετάλλευση και το σκοτάδι της καταπίεσης.

Τι να πρωτοθυμηθούμε από την πορεία αυτής της «φωνής», που συγκλόνισε ερμηνεύοντας καταλυτικά, δραματικά, υπέροχα την ποίηση των Ναζίμ Χικμέτ και Βολφ Μπίρμαν, που μελοποίησε ο Θάνος Μικρούτσικος στα «Πολιτικά Τραγούδια» (1975). `Η και τις επόμενες συνεργασίες της με τον συνθέτη, στους αξεπέραστους δίσκους «Καντάτα για τη Μακρόνησο» (βασισμένη στον «Πέτρινο Χρόνο» του Ρίτσου) – «Σπουδή σε ποιήματα του Βλαδίμηρου Μαγιακόφσκι», στην εξεγερμένη «Φουέντε Οβεχούνα», στα «Τροπάρια για Φονιάδες», όπου ζωντανεύουν οι μορφές των Τσε Γκεβάρα, Ρόζας Λούξεμπουργκ, Καρυωτάκη, Πλουμπίδη, στα «Τραγούδια της Λευτεριάς» σε στίχους Μπρεχτ, Αναγνωστάκη, Ρίτσου, Φώντα Λάδη, Αλκη Αλκαίου…

Μας λείπει, αλλά ταυτόχρονα είναι πάντα μαζί μας, στους καθημερινούς αγώνες για να μας συντροφεύει με τη φωνή της και να μοιράζεται μαζί μας την πιο όμορφη «προφητεία» πως «έτσι κι αλλιώς η Γη θα γίνει κόκκινη»… Η Μαρία Δημητριάδη αντιστάθηκε με τόλμη και παρρησία στην ευκολία και στα κυκλώματα που λυμαίνονται το χώρο της τέχνης, με αποτέλεσμα να βρεθεί αντιμέτωπη με τις αντιξοότητες που δημιουργεί το σύστημα στους καλλιτέχνες που δεν υποτάσσονται στις επιδιώξεις του. Δε λύγισε… Πάντα παρούσα μέσα στα γεγονότα, συνόδευσε με τα τραγούδια της τους εργατικούς – αντιιμπεριαλιστικούς αγώνες των δεκαετιών ’70 – ’80, αλλά και αργότερα, μέχρι τέλους, ανταποκρινόμενη στα αγωνιστικά καλέσματα. Τραγουδώντας στις συναυλίες αλληλεγγύης προς τους αγωνιζόμενους και διωκόμενους λαούς, στους απεργιακούς αγώνες, στα μπλόκα των αγροτών. Με πίστη στο όραμα μιας δίκαιης κοινωνίας, συμπορεύτηκε με το ΚΚΕ, στηρίζοντας τις θέσεις του και παλεύοντας μαζί του.

Posted in ριζασπάστης, έτσι κι αλλιώς η γη θα γίνει κόκκινη | Με ετικέτα: | Leave a Comment »