καράβι κόκκινο

τα μαύρα τα μαλλιά μας και αν ασπρίσαν δεν μας τρομάζει η βαρυχειμωνιά

  • Ε, το λοιπόν, ο,τι και να είναι τ’ άστρα, εγώ τη γλώσσα μου τους βγάζω. Για μένα, το λοιπόν, το πιο εκπληκτικό, πιο επιβλητικό, πιο μυστηριακό και πιο μεγάλο, είναι ένας άνθρωπος που τον μποδίζουν να βαδίζει. Είναι ένας άνθρωπος που τον αλυσοδένουνε

  • Γιάννης Ρίτσος

    Να με θυμόσαστε - είπε. Χιλιάδες χιλιόμετρα περπάτησα χωρίς ψωμί, χωρίς νερό, πάνω σε πέτρες κι αγκάθια, για να φέρω ψωμί και νερό και τριαντάφυλλα. την ομορφιά ποτές μου δεν την πρόδωσα. Όλο το βιος μου το μοίρασα δίκαια. Μερτικό εγώ δεν κράτησα. Πάμπτωχος. Μ' ένα κρινάκι του αγρού τις πιο άγριες νύχτες μας φώτισα. Να με θυμάστε.

  • κώστας βάρναλης

    Δε λυπάμαι τα γηρατειά που φεύγουν - τα μωράκια που έρχονται άθελά τους να ζήσουν σκλάβοι, να πεθάνουν σκλάβοι, σ' έναν κόσμο ελεύθερων αφεντάδων. Θα τους μαθαίνουν: η σκλαβιά τους χρέος εθνικόν και σοφία του Πανάγαθου!... Πότε θ' αναστηθούν οι σκοτωμένοι; ΚΩΣΤΑ ΒΑΡΝΑΛΗΣ 20.10.1973

  • ------------------------------- Την πόρτα αν δεν ανοίγει, τη σπαν, σας είπα. Τι στέκεστε, τι γέρνετε σκυφτοί; Λαέ σκλάβε, δειλέ, ανανιώσου, χτύπα! Και κέρδισε μονάχος το ψωμί -------------------------------- -------------------------------- ''Aν το δίκιο θες, καλέ μου, με το δίκιο του πολέμου θα το βρής. Όπου ποθεί λευτεριά, παίρνει σπαθί''
  • κομαντάντε Μάρκος

  • «Ο Μάρκος είναι γκέι στο Σαν Φρανσίσκο, μαύρος στη Νότια Αφρική, ασιάτης στην Ευρώπη, αναρχικός στην Ισπανία, Παλαιστίνιος στο Ισραήλ, γύφτος στην Πολωνία, ειρηνιστής στη Βοσνία, Εβραίος στη Γερμανία, μια γυναίκα μόνη στο Μετρό τα ξημερώματα, με άλλα λόγια ο Κομαντάτε Μάρκος είμαστε εμείς, το πρόσωπο του κάθε καταπιεσμένου ανθρώπου πάνω στον πλανήτη»
  • μπερτολντ μπρεχτ

    Δεν είμαι άδικος, μα ούτε και τολμηρός και να που σήμερα μου δείξανε τον κόσμο τους μόνο το ματωμένο δάκτυλό τους είδα μπρος και είπα ευθύς: “μ’αρέσει ο νόμος τους” Τον κόσμο αντίκρυσα μέσ’απ’ τα ρόπαλά τους Στάθηκα κι είδα, ολημερίς με προσοχή. Είδα χασάπηδες που ήταν ξεφτέρια στη δουλειά τους. και σαν με ρώτησαν “σε διασκεδάζει;” είπα “πολύ”! Κι από την ώρα εκείνη, λέω “ναι” σε όλα, κάλλιο δειλός, παρά νεκρός να μείνω. Για να μη με τυλίξουνε σε καμιά κόλλα, ό,τι κανένας δεν εγκρίνει το εγκρίνω Φονιάδες είδα, κι είδα πλήθος θύματα, μου λείπει θάρρος, μα όχι και συμπόνια Και φώναξα, βλέποντας τόσα μνήματα: “καλά τους κάνουν -για του έθνους την ομόνοια!” Να φτάνουν είδα δολοφόνων στρατιές κι ήθελα να φωνάξω “σταματήστε!” Μα ξέροντας πως κρυφοκοίταζε ο χαφιές, μ’άκουσα να φωνάζω: “Ζήτω!Προχωρήστε!” Δε μου αρέσει η φτήνια και η κακομοιριά Γι’αυτό κι έχει στερέψει η έμπνευσή μου. Αλλά στου βρώμικού σας κόσμου τη βρωμιά ταιριάζει, βέβαια-το ξέρω-κι η έγκρισή μου

  • Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας

    Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας κι αφήνει άλλους ν' αγωνιστούν για τη υπόθεσή του πρέπει προετοιμασμένος να ' ναι : γιατί όποιος δεν έχει τον αγώνα μοιραστεί Θα μοιραστεί την ήττα . Ούτε μια φορά δεν αποφεύγει τον αγώνα αυτός που θέλει τον αγώνα ν' αποφύγει : γιατί θ' αγωνιστεί για την υπόθεση του εχτρού όποιος για τη δικιά του υπόθεση δεν έχει αγωνιστεί .
  • εγκώμιο στον κομμουνισμό – μπέρτολτ μπρέχτ

    Είναι λογικός, καθένας τον καταλαβαίνει. Ειν' εύκολος. Μια και δεν είσαι εκμεταλλευτής, μπορείς να τον συλλάβεις. Είναι καλός για σένα, μάθαινε γι' αυτόν. Οι ηλίθιοι ηλίθιο τον αποκαλούνε, και οι βρωμεροί τον λένε βρωμερό. Αυτός είναι ενάντια στη βρωμιά και την ηλιθιότητα. Οι εκμεταλλευτές έγκλημα τον ονοματίζουν. Αλλά εμείς ξέρουμε: Είναι το τέλος κάθε εγκλήματος. Δεν είναι παραφροσύνη, μα Το τέλος της παραφροσύνης. Δεν είναι χάος Μα η τάξη. Είναι το απλό Που είναι δύσκολο να γίνει.
  • οι δικαστές

    Να οι κύριοι δικαστές τους λέμε οι καταπιεστές πως δίκαιο είναι τον λαό τι συμφέρει μα αυτοί δεν ξέρουν ποιο είναι αυτό κι έτσι δικάζουν στο σωρό μέχρι να βάλουν το λαό ολόκληρο στο χέρι
  • ———–

    Εχουνε νομικά βιβλία και διατάγματα Εχουνε φυλακές και οχυρώσεις Εχουνε δεσμοφύλακες και δικαστές Που παίρνουνε πολλά λεφτά κι έτοιμοι για όλα είναι. Μπ. Μπρεχτ
  • ———————

    "Όταν ήρθαν να πάρουν τους Εβραίους, δεν διαμαρτυρήθηκα, γιατί δεν ήμουν Εβραίος. Όταν ήρθαν για τους κομμουνιστές δεν φώναξα, γιατί δεν ήμουν κομμουνιστής. Όταν κατεδίωξαν τους τσιγγάνους, ούτε τότε φώναξα, γιατί δεν ήμουν τσιγγάνος. Όταν ο Χίτλερ φυλάκιζε ομοφυλόφιλους δεν αντέδρασα γιατί δεν ήμουν ομοφυλόφιλος Όταν έκλεισαν το στόμα των Ρωμαιοκαθολικών που αντιτάσσονταν στο φασισμό, δεν έκανα τίποτα γιατί δεν ήμουν καθολικός. Μετά ήρθαν να συλλάβουν εμένα, αλλά δεν υπήρχε πια κανείς να αντισταθεί μαζί μου"
  • ========================

    Λες: Πολύ καιρό αγωνίστηκες. Δεν μπορείς άλλο πια ν’ αγωνιστείς. Άκου λοιπόν: Είτε φταις είτε όχι: Σαν δε μπορείς άλλο να παλέψεις, θα πεθάνεις. Λες: Πολύ καιρό έλπιζες. Δεν μπορείς άλλο πια να ελπίσεις. Έλπιζες τi; Πως ο αγώνας θαν’ εύκολος; Δεν είν’ έτσι. Η θέση μας είναι χειρότερη απ’ όσο νόμιζες. Είναι τέτοια που: Αν δεν καταφέρουμε το αδύνατο Δεν έχουμε ελπίδα. Αν δεν κάνουμε αυτό που κανείς δεν μπορεί να μας ζητήσει Θα χαθούμε. Οι εχθροί μας περιμένουν να κουραστούμε. Όταν ο αγώνας είναι στην πιο σκληρή καμπή του. Οι αγωνιστές έχουν την πιο μεγάλη κούραση. Οι κουρασμένοι, χάνουν τη μάχη.
  • Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους

    Αυτοί που βρίσκονται ψηλά θεωρούν ταπεινό να μιλάς για το φαΐ. Ο λόγος; έχουνε κιόλας φάει. Αν δε νοιαστούν οι ταπεινοί γι' αυτό που είναι ταπεινό ποτέ δεν θα υψωθούν. Αυτοί που αρπάνε το φαϊ απ’ το τραπέζι κηρύχνουν τη λιτότητα. Αυτοί που παίρνουν όλα τα δοσίματα ζητάν θυσίες. Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους για τις μεγάλες εποχές που θά 'ρθουν.
  • che

    Πιστεύω στην ένοπλη πάλη σαν μοναδική λύση για τους λαούς που αγωνίζονται για την απελευθέρωσή τους και είμαι συνεπής με τις πεποιθήσεις μου. Πολλοί θα με πουν τυχοδιώκτη και είμαι, μόνο που είμαι άλλου είδους τυχοδιώκτης, ένας από εκείνους που προβάλλουν τα στήθη τους για να αποδείξουν τις αλήθειες τους.

  • Αξίζει για ένα όνειρο να ζεις, κι ας είναι η φωτιά του να σε κάψει
  • pablo neruda

    όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας, επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές, όποιος δεν αλλάζει περπατησιά, όποιος δεν διακινδυνεύει και δεν αλλάζει χρώμα στα ρούχα του, όποιος δεν μιλεί σε όποιον δεν γνωρίζει. όποιος αποφεύγει ένα πάθος, όποιος δεν είναι ευτυχισμένος στη δουλειά του, όποιος δεν διακινδυνεύει τη βεβαιότητα για την αβεβαιότητα για να κυνηγήσει ένα όνειρο, όποιος δεν επιτρέπει στον εαυτό του τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του να αποφύγει τις εχέφρονες συμβουλές. όποιος δεν ταξιδεύει, όποιος δεν διαβάζει, όποιος δεν ακούει μουσική, όποιος δεν βρίσκει σαγήνη στον εαυτό του όποιος καταστρέφει τον έρωτά του, όποιος δεν επιτρέπει να τον βοηθήσουν, όποιος περνάει τις μέρες του παραπονούμενος για τη τύχη του ή για την ασταμάτητη βροχή. όποιος εγκαταλείπει μια ιδέα του πριν την αρχίσει, όποιος δεν ρωτά για πράγματα που δεν γνωρίζει. Αποφεύγουμε τον θάνατο σε μικρές δόσεις, όταν θυμόμαστε πάντοτε ότι για να είσαι ζωντανός χρειάζεται μια προσπάθεια πολύ μεγαλύτερη από το απλό γεγονός της αναπνοής. Μόνο η ένθερμη υπομονή θα οδηγήσει στην επίτευξη μιας λαμπρής ευτυχίας.

  • από το Canto general

    Μπορεί να κόψουν όλα τα λουλούδια, αλλά δεν θα γίνουν ποτέ αφέντες της Άνοιξης
  • κ. καβάφης

    Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις
  • κωστής παλαμάς

    Και τους τρέμουνε των κάμπων οι κιοτήδες και μ’ ονόματα τους κράζουν πονηρά κλέφτες κι απελάτες και προδότες. Τους μισούν οι βασιλιάδες κι όλοι οι τύραννοι κι είναι μέσα στους σκυφτούς τα παλληκάρια κι είναι μες στους κοιμισμένους οι στρατιώτες…” Κ . Παλαμάς στο Δωδεκάλογο του Γύφτου.
  • διαμοιρασμός του blog

    Bookmark and Share
  • διαχείριση

  • on line επισκέπτες

  • ημερολόγιο άρθρων

    Μαρτίου 2017
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Οκτ.    
     12345
    6789101112
    13141516171819
    20212223242526
    2728293031  
  • Εγγραφή

Αρχείο Συγγραφέων

Η πρόταση του ΚΚΕ για τη διαχείριση των υδάτινων πόρων

Posted by amartwlos στο 29 Ιουλίου , 2012

Ομιλία του Μάκη Παπαδόπουλου, υπεύθυνου του Τμήματος Οικονομίας της ΚΕ του ΚΚΕ, στην εκδήλωση της Επιτροπής Περιοχής Θεσσαλίας του ΚΚΕ την περασμένη Τετάρτη στη Λάρισα
Με το μανδύα της προστασίας του υδατικού περιβάλλοντος και της καλής κατάστασης των υδατικών σωμάτων, μεθοδεύεται η αύξηση της τιμολόγησης του νερού, ιδιαίτερα στον αγροτικό τομέα
ICON
Το οξυμένο πρόβλημα του υδατικού ελλείμματος της Θεσσαλίας αποτελεί ένα από τα εμβληματικά παραδείγματα του αντιλαϊκού δρόμου ανάπτυξης που ακολουθεί η χώρα μας. Αρκεί κυριολεκτικά να σκεφτούμε γιατί εδώ και 3 δεκαετίες δεν λύνεται το πρόβλημα της αναβάθμισης των υδατικών πόρων της Θεσσαλίας, για να βγάλουμεγενικότερα ασφαλή συμπεράσματα για το πολιτικό πρόβλημα της χώρας. Αξίζει πραγματικά να προβληματιστούμε και να εντοπίσουμε ποια είναι η πραγματική αιτία, ο πραγματικός ένοχος για τη σημερινή κατάσταση.
Μήπως υπάρχει άγνοια των αναγκών της περιοχής, συνολική έλλειψη υδατικών πόρων στη χώρα μας, αδυναμία προσδιορισμού τεχνικών και οργανωτικών λύσεων, αμφιβολία για τα θετικά αποτελέσματα από την υλοποίηση έργων και πολιτικών που θα καλύψουν ουσιαστικά το υδατικό έλλειμμα της Θεσσαλίας;
Η αλήθεια είναι ότι όλα αυτά τα ζητήματα έχουν απαντηθεί και αναλυθεί πριν από δεκαετίες σε επιστημονικό επίπεδο. Κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει την ανισόμετρη κατανομή των βροχοπτώσεων και απορροών που υπάρχει μεταξύ Δυτικής και Ανατολικής Ελλάδας και το σημαντικό πλεόνασμα που παρουσιάζει το επιφανειακό υδατικό δυναμικό της Αιτωλοακαρνανίας, ακόμα και μετά την εκτροπή 600 εκατ. κυβ. νερού προς τη Θεσσαλία και μάλιστα χωρίς να συνυπολογίσουμε τα υπόγεια ύδατα της περιοχής.
Οι υδατικοί πόροι της ευρύτερης λεκάνης του Αχελώου παρουσιάζουν υπερεπάρκεια σε σχέση με τις επιβαλλόμενες ζητήσεις για όλες τις χρήσεις. Τα έργα μερικής εκτροπής μπορούν και πρέπει να γίνουν.

Με σαφήνεια έχουν επίσης προσδιοριστεί τα πολλαπλά οφέλη από την ολοκλήρωση και συνδυασμένη ενεργοποίηση ενός συνόλου τεχνικών έργων υλοποίησης και αξιοποίησης της μερικής εκτροπής ποσοτήτων νερού του ποταμού Αχελώου προς τη Θεσσαλία.

Αναφερόμαστε ενδεικτικά στα φράγματα και στους υδροηλεκτρικούς σταθμούς της Μεσοχώρας και της Συκιάς, στη σήραγγα εκτροπής και στα σύνοδα αναρρυθμιστικά έργα τα οποία σε συνδυασμό με τα περιβαλλοντικά έργα ανασύστασης και διατήρησης της λίμνης Κάρλας και Σμοκόβου μπορούν να συμβάλλουν αποφασιστικά ώστε:

  • Να αντιμετωπιστεί το οξύ πρόβλημα της υποβάθμισης της ποσότητας και ποιότητας των υπόγειων υδροφορέων της Θεσσαλίας.
  • Να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα της υποβάθμισης των εδαφών σε ορισμένες περιοχές της Θεσσαλίας.
  • Να αναβαθμισθεί η ποιότητα και να εξασφαλισθεί η αναγκαία ποσότητα νερών στον ποταμό Πηνειό ώστε να προστατευθούν οι οικολογικές λειτουργίες του και η αξιόλογη φυσική περιοχή των εκβολών του (δέλτα Πηνειού).
  • Να εξασφαλισθεί η ύδρευση των μεγάλων αστικών συγκροτημάτων της Θεσσαλίας (κυρίως Λάρισας και Βόλου).
  • Να εξασφαλισθεί και να αυξηθεί η άρδευση των ανεπαρκώς σήμερα αρδευομένων εκτάσεων της Θεσσαλίας.
  • Να μειωθεί η ενεργειακή εξάρτηση της χώρας με την αξιοποίηση του ανεκμετάλλευτου υδροδυναμικού καθώς και την πολλαπλή κοινωνική ωφέλεια των μεγάλων υδροηλεκτρικών έργων που διαφυλάσσουν πολύτιμους υδατικούς πόρους στους υδροταμιευτήρες τους κατά τη χειμερινή περίοδο, για να τους διαθέσουν κατά τη θερινή.

Πρόκειται για έργα που θα μπορούσαν να συμβάλλουν στην αξιοποίηση των εγχώριων παραγωγικών δυνατοτήτων της χώρας, στην κάλυψη σύγχρονων διατροφικών αναγκών, στην προστασία του περιβάλλοντος, στη μείωση του εμπορικού ελλείμματος της χώρας σε αγροτικά προϊόντα. Θα μπορούσαν, ιδιαίτερα, να συμβάλλουν σε συνδυασμό με τη βελτίωση του υπάρχοντος αρδευτικού δικτύου και την αξιοποίηση τεχνικών εξοικονόμησης νερού, στην εξάλειψη του προβλήματος της πλημμελούς άρδευσης των αροτριαίων καλλιεργειών, οι οποίες τροφοδοτούν εγχώριες βιομηχανικές μονάδες (π.χ. εκκοκκιστήρια, εργοστάσια μεταποίησης τροφίμων, μονάδες επεξεργασίας ζάχαρης, σιτηρών, τυποποίησης οσπρίων). Χαρακτηριστικό παράδειγμα ο βιομηχανικός άξονας Λάρισας – Βόλου και οι αντίστοιχες ΒΙΠΕ.

Ο πραγματικός ένοχος

Προκύπτει λοιπόν αβίαστα το ερώτημα: Ποιο είναι το πραγματικό εμπόδιο στην κάλυψη των οξυμένων λαϊκών αναγκών σχετικά με το νερό στη Θεσσαλία και γενικότερα στη χώρα μας;

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in πολιτικη, ριζασπάστης, δημόσιος τομέας στην υπηρεσία του λαού, κκε | Leave a Comment »

Στο «ζενίθ» οι αντιθέσεις εντός και εκτός Ευρωζώνης

Posted by amartwlos στο 26 Ιουλίου , 2012

Τακτικισμοί και αντεγκλήσεις στο φόντο της βαθιάς καπιταλιστικής κρίσης

Η ισπανική οικονομία βυθίζεται στην κρίση, βάζοντας «φωτιά στα τόπια» της Ευρωζώνης και παγκόσμια
Κλιμακώνονται οι τακτικισμοί ανάμεσα στα κράτη – μέλη της Ευρωζώνης, στο φόντο των ισχυρών ανταγωνισμών και των φυγόκεντρων τάσεων που γεννά το βάθεμα της καπιταλιστικής κρίσης. Από αυτή τη σκοπιά πρέπει να ερμηνευτούν και οι δηλώσεις του αντικαγκελάριου της ΓερμανίαςΦ. Ρέσλερ, ο οποίος επέμεινε και χτες ότι το κόστος της Γερμανίας και συνολικά της Ευρωζώνης από μια ενδεχόμενη αποχώρηση της Ελλάδας, δεν είναι πλέον τόσο«τρομακτικό».

Οι δηλώσεις του, όπως και άλλων αξιωματούχων της ζώνης του ευρώ, αποτελούν ταυτόχρονα μέσο πίεσης στον ελληνικό και τους άλλους λαούς να δεχτούν τη σφαγή τους, προκειμένου να μακροημερεύσει η λυκοσυμμαχία των μονοπωλίων στη σημερινή της μορφή. Ο Φ. Ρέσλερ είχε δηλώσει τις προάλλες στο δημόσιο κανάλι ARD: «Είμαι περισσότερο από σκεπτικιστής. Αν η Ελλάδα δεν εκπληρώσει αυτά που πρέπει, δεν μπορεί να υπάρξουν άλλες δόσεις», προσθέτοντας ότι το ενδεχόμενο η Ελλάδα να εγκαταλείψει το ευρώ«δεν είναι πια τρομακτικό».

Τα ίδια επανέλαβε και χτες, σε συνέντευξή στην «Rheinische Post». Ο Ρέσλερ καλεί την ελληνική κυβέρνηση να προχωρήσει στις αντιδραστικές μεταρρυθμίσεις που έχει συνομολογήσει με την τρόικα, διαφορετικά δεν πρόκειται να υπάρξει νέα οικονομική βοήθεια. Σε αυτήν την περίπτωση, ισχυρίζεται, «η Ελλάδα θα κήρυττε στάση πληρωμών και θα έπρεπε να αποφασίσει η ίδια για την παραμονή της στην Ευρωζώνη».

Ενδεικτικό των αντιθέσεων, ανάμεσα σε μερίδες της πλουτοκρατίας στο εσωτερικό της Γερμανίας, είναι και το γεγονός ότι ο βουλευτής των Σοσιαλδημοκρατών, αρμόδιος για τον προϋπολογισμό, Κ. Σνάιντερ, ζήτησε από την καγκελάριο να αποπέμψει τον Ρέσλερ από την κυβέρνηση, επειδή «με την ανεύθυνη φλυαρία του, θέτει σε κίνδυνο τα χρήματα των Γερμανών φορολογουμένων». Γίνεται φανερό ότι η αστική τάξη δεν αντιμετωπίζει ενιαία το ενδεχόμενο της αποχώρησης μιας χώρας από την ΕΕ, καθώς οι διάφορες μερίδες προσεγγίζουν το θέμα με κριτήριο τα ιδιαίτερα συμφέροντά τους.

Δείγμα των ανταγωνισμών στο εσωτερικό της ΕΕ είναι και η προσπάθεια τηςΙσπανίας να εξασφαλίσει φτηνό χρήμα για τα μονοπώλιά της, που βρίσκονται στη δίνη της βαθιάς κρίσης. Μετά τη συνάντηση που είχε στο Βερολίνο με τον Β. Σόιμπλε, ο Ισπανός υπουργός Οικονομικών Λουίς ντε Γκίντος συναντήθηκε χτες στο Παρίσι με τον Γάλλο ομόλογό του, την ώρα που το spread του ισπανικού δεκαετούς σκαρφάλωνε σε επιτόκια δανεισμού ύψους 7,6%. Η Ισπανία ζητάει παρέμβαση της ΕΚΤ στην αγορά ομολόγων, αλλά και επίσπευση των ευρωπαϊκών αποφάσεων του Ιούνη, για την εξασφάλιση φθηνότερου χρήματος στα μονοπώλια των χωρών που βυθίζονται στην κρίση.

«Πόλεμος» ΗΠΑ – ΕΕ

Την ενεργοποίηση του προγράμματος αγοράς κρατικού χρέους ζητάει από την ΕΚΤ και το ΔΝΤ. Σύμφωνα με την Wall Street Journal, στην έκθεσή του, το Ταμείο προειδοποιεί την ΕΚΤ ότι οι προσπάθειες να μειώσει το κόστος δανεισμού για Ισπανία και Ιταλία ίσως αποδειχθούν ανεπαρκείς, αν δεν αποδεχθεί απώλειες από τα ελληνικά ομόλογα που κατέχει. Οπως όλα δείχνουν, ανοίγει ο δρόμος για μια νέα αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους, με συμμετοχή αυτή τη φορά της ΕΚΤ και των κρατών που κατέχουν ελληνικά ομόλογα.

Σύμφωνα με το ΔΝΤ, αποδεχόμενη απώλειες, η ΕΚΤ θα απορροφήσει μέρος του ελληνικού χρέους, βοηθώντας την επιστροφή του προγράμματος σε σωστό δρόμο, ενώ η αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους θα βοηθήσει στο να μειωθούν τα επιτόκια δανεισμού σε Ισπανία και Ιταλία.

Μέσα σ’ αυτό το κλίμα και με δεδομένους τους ανταγωνισμούς ανάμεσα στα ιμπεριαλιστικά κέντρα στις δύο άκρες του Ατλαντικού, ο οίκος πιστοληπτικής αξιολόγησης Moody’s, ανακοίνωσε χτες ότι υποβαθμίζει την προοπτική του Ευρωπαϊκού Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (EFSF), που μέχρι τώρα διατηρεί την κορυφαία βαθμολογία AΑΑ. Η αλλαγή της προοπτικής του ταμείου (EFSF) από σταθερή σε αρνητική, δείχνει ότι η Moody’s εξετάζει το ενδεχόμενο συνολικής υποβάθμισης της πιστοληπτικής ικανότητας του ταμείου.

Η Moody’s είχε θέσει σε αρνητική προοπτική και τα ομόλογα των τριών χωρών της Ευρωζώνης που διατηρούν το ΑΑΑ, δηλαδή της Γερμανίας, της Ολλανδίας και του Λουξεμβούργου, λόγω της «αυξανόμενης πιθανότητας» να χρειαστούν οικονομική βοήθεια η Ισπανία και η Ιταλία, καθώς και λόγω του κινδύνου αποχώρησης της Ελλάδας από την Ευρωζώνη. Η Moody’s υποβάθμισε ακόμα σε «αρνητική» την προοπτική έξι κρατιδίων της Γερμανίας (Βάδη – Βυρτεμβέργη, Βαυαρία, Βόρεια Ρηνανία – Βεστφαλία, Βερολίνο, Βρανδεμβούργο και Σαξονία – Ανχαλτ).

Δίνοντας νέα διάσταση στον ενδοϊμπεριαλιστικό οικονομικό πόλεμο, η Κομισιόν χαρακτήρισε «αντιπερισπασμό για την κατάσταση στις ΗΠΑ» την υποβάθμιση του ΕΤΧΣ. «Είναι ενδιαφέρον αν δούμε ότι πάντα, όταν η δημοσιονομική κατάσταση στις ΗΠΑ γίνεται πιο δύσκολη, ορισμένοι οίκοι αξιολόγησης φέρνουν στο προσκήνιο την Ευρώπη», δήλωσε χαρακτηριστικά η Επίτροπος ΔικαιοσύνηςΒίβιαν Ρέντινγκ. Οπως είπε, το χρέος των ΗΠΑ ανέρχεται στο 101% του ΑΕΠ της χώρας και το έλλειμμα στο 7%, ενώ το χρέος της Ευρωζώνης φτάνει στο 91% και το έλλειμμα στο 3%.

«Ο,τι κι αν λένε οι αμερικανικοί οίκοι αξιολόγησης, η Ευρώπη βρίσκεται αταλάντευτα στην πορεία για μια σταθερή δημοσιονομική κατάσταση, με τη στέρεη γερμανική οικονομία ως άγκυρα σταθερότητας και εντυπωσιακή μηχανή ανάπτυξης», είπε η Ρέντινγκ.

Σε Ελλάδα και Κύπρο

Σε ό,τι αφορά τη διαχείριση της κρίσης στην Ελλάδα, ο Ευρωπαίος Επίτροπος Ανταγωνιστικότητας Χ. Αλμούνια, δήλωσε χτες ότι η Ευρωζώνη θα πρέπει να είναι έτοιμη να χορηγήσει περισσότερα χρήματα στην Ελλάδα, με την προϋπόθεση ότι θα τηρήσει τους όρους της δεύτερης δανειακής σύμβασης, θα εφαρμόσει δηλαδή το σύνολο των αντιλαϊκών μέτρων.

Τέλος, σύμφωνα με πληροφορίες του κυπριακού Τύπου, τα στελέχη της τρόικας που βρίσκονται στη χώρα, διαπίστωσαν χάσμα εκτιμήσεων με τα 6 δισ. ευρώ που υπολογίζουν οι κυπριακές αρχές για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, ανεβάζοντας το σχετικό κονδύλι στα 11 δισ. ευρώ, ενώ η ΕΚΤ υπολογίζει τις κεφαλαιακές ανάγκες των τραπεζών στα 9 δισ. ευρώ.

Posted in πολιτικη, ριζασπάστης, τοκογλύφοι | 2 Σχόλια »

ΠΡΟΤΑΣΗ ΝΟΜΟΥ ΤΟΥ ΚΚΕ ΓΙΑ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΩΝ ΔΑΝΕΙΑΚΩΝ ΣΥΜΒΑΣΕΩΝ ΤΩΝ ΜΝΗΜΟΝΙΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΦΑΡΜΟΣΤΙΚΩΝ

Posted by amartwlos στο 22 Ιουλίου , 2012

Εργαλείο στην πάλη του εργατικού λαϊκού κινήματος
 
Παπαγεωργίου Βασίλης
Το ΚΚΕ τηρώντας την προεκλογική του δέσμευση κατέθεσε στη Βουλή πρόταση νόμου για την «Κατάργηση των Μνημονίων, του Μεσοπρόθεσμου Πλαισίου Δημοσιονομικής Στρατηγικής 2012 – 2015 και των Εφαρμοστικών τους νόμων – καταγγελία των Δανειακών Συμβάσεων που έχουν ως προαπαιτούμενο την εφαρμογή των Μνημονίων».

Με την πράξη αυτή απέδειξε για άλλη μια φορά:

Οτι σέβεται το λαό και τηρεί το λόγο που έδωσε προεκλογικά.

Οτι καθορίζει την πολιτική του στάση με κριτήριο το συμφέρον της εργατικής τάξης, των λαϊκών στρωμάτων και με αυτό το κριτήριο συγκρούεται με την κυβέρνηση και το συνολικό πλαίσιο των πολιτικών, των μέτρων που έχουν οδηγήσει σε πτώχευση τις εργατικές-λαϊκές οικογένειες.

Οτι πιστεύει βαθιά πως ο λαός δεν έχει καμία δέσμευση απέναντι στο μεγάλο κεφάλαιο και στην ιμπεριαλιστική Ευρωπαϊκή Ενωση και επιβάλλεται να διεκδικήσει την ανατροπή της αντιλαϊκής πολιτικής.

Η πρόταση νόμου του ΚΚΕ, η πολιτική της κατεύθυνση, οι θέσεις που περιέχει για την κατάργηση των αντιλαϊκών μέτρων που χτυπάνε τους μισθούς, τις συντάξεις, τις Συλλογικές Συμβάσεις, τα εργασιακά, ασφαλιστικά, κοινωνικά δικαιώματα κ.ά., αλλά και το πλαίσιο στόχων πάλης που θέτει για διεκδίκηση είναι σε αντιστοιχία με τις λαϊκές ανάγκες, μπορούν να γίνουν όπλο στα χέρια του εργατικού, λαϊκού κινήματος, να συμβάλλουν στην ενδυνάμωση της πάλης του.

Κι αυτό είναι πολλαπλά χρήσιμο σήμερα, στις συνθήκες που η τρικομματική κυβέρνηση και η ΕΕ κλιμακώνουν την επίθεση κατά των εργαζομένων πατώντας στις δανειακές συμβάσεις, στα μνημόνια και στους εφαρμοστικούς νόμους.

Είναι φανερό ότι ΠΑΣΟΚ, ΝΔ και ΔΗΜΑΡ έχουν τοποθετηθεί με τις πολιτικές επιλογές τους ενάντια στην πρόταση νόμου του ΚΚΕ. Αυτό ήταν εξ αρχής γνωστό.

Ετσι, αξίζει να εξεταστεί προσεκτικά η θέση του ΣΥΡΙΖΑ που προσπαθεί να διασκεδάσει τις ανησυχίες του για την απήχηση της πρωτοβουλίας του ΚΚΕ και να αποκρύψει τις πολιτικές του ευθύνες επιχειρώντας να θολώσει τα νερά και να παραπλανήσει τους εργαζόμενους.

Η πραγματικότητα είναι πως ο ΣΥΡΙΖΑ για άλλη μια φορά «πιάστηκε στα πράσα». Γιατί αποδείχθηκε στην πράξη ότι προεκλογικά κορόιδεψε συνειδητά το λαό φουσκώνοντας τη ρηχή αντιμνημονιακή ρητορεία, καλλιεργώντας μέσα από καιροσκοπικούς ελιγμούς ψεύτικες προσδοκίες εκμεταλλευόμενος την αγωνία του λαού.

Στην πράξη, για να δικαιολογήσει την υποχώρησή του ακόμα και από αυτά που έλεγε προεκλογικά, και να αποκρύψει την ένταξή του στο στρατόπεδο των υποστηρικτών της άνευ ουσίας διαπραγμάτευσης με την ΕΕ, προχώρησε στην κατάθεση μιας πολύ περιορισμένης πρότασης νόμου για την κατάργηση ορισμένων αντιλαϊκών μέτρων αποκρύπτοντας ότι αυτά εκπορεύονται από τη στρατηγική της Ευρωπαϊκής Ενωσης, τις δανειακές συμβάσεις, τα μνημόνια και τους εφαρμοστικούς νόμους που αρνείται να ακουμπήσει.

Χαρακτηριστικό στοιχείο της οπορτουνιστικής στάσης του ΣΥΡΙΖΑ κι αυτή τη φορά είναι οι ελιγμοί, η δημιουργία εντυπώσεων για να ξεφύγει από τη δύσκολη θέση που έχει περιέλθει.

Σ’αυτή την κατεύθυνση ανοίγει μέτωπο στις θέσεις του ΚΚΕ παραβιάζοντας ακόμα και κανόνες της απλής λογικής.

Ετσι, σε σχετική ανακοίνωση του υπεύθυνου του γραφείου Τύπου αυτού του κόμματος αναφέρεται: «Οταν εμείς απευθυνόμενοι προς την ελληνική κοινωνία εδώ και δύο χρόνια, και προς την αριστερά ιδιαίτερα λέγαμε ότι η βασική διαχωριστική γραμμή είναι το μνημόνιο και το πώς τοποθετείται κανείς απέναντί του, από την πλευρά του ΚΚΕ συχνά εισπράτταμε την κριτική ότι είναι ένα πλαστό δίλημμα κάτι τέτοιο. Το γεγονός ότι σήμερα έστω μετά τις εκλογές, καταθέτει μια πρόταση η οποία θέτει στο επίκεντρό της το θέμα της κατάργησης των εφαρμοστικών νόμων και του μνημονίου, είναι μια θετική μετατόπιση, έστω και καθυστερημένα».

Είναι φανερό ότι επιχειρείται ο βιασμός της πραγματικότητας και χρησιμοποιείται το ψέμα για να διαστρεβλώσουν την πολιτική του ΚΚΕ.

Βασική θέση του ΚΚΕ τόσο προεκλογικά όσο και τώρα είναι ότι η βάση της όξυνσης των λαϊκών προβλημάτων και της πτώχευσης του λαού είναι η καπιταλιστική κρίση που αποδεικνύει τα αδιέξοδα του συστήματος, η πολιτική της ΕΕ, η επίθεση του κεφαλαίου και των κομμάτων του.

Η αλήθεια είναι ότι η κρίση επιδείνωσε το δημόσιο χρέος και οδήγησε στις δανειακές συμβάσεις, στα μνημόνια και στους εφαρμοστικούς νόμους που χρησιμοποιούνται ως εργαλεία του κεφαλαίου για να φορτωθούν τα βάρη της κρίσης στις πλάτες του λαού.

Το ΚΚΕ δεν υποτίμησε τα μνημόνια. Ανέδειξε τον αντιλαϊκό τους χαρακτήρα και τα πολέμησε μέσα και έξω από τη Βουλή με όλες του τις δυνάμεις. Αποκαλύπτοντας ταυτόχρονα ότι είναι ανυπόστατη η θέση του ΣΥΡΙΖΑ που λέει ότι τα μνημόνια αποτελούν τη βασική διαχωριστική γραμμή κι αυτή η θέση του ΚΚΕ έχει ιδιαίτερη σημασία. Γιατί είναι προκλητικός, αβάσιμος ο ισχυρισμός που λέει ότι μπορεί να είναι διαχωριστική γραμμή το αποτέλεσμα (τα μνημόνια) και όχι η αιτία, η πηγή που το προκαλεί, η καπιταλιστική ανάπτυξη, κρίση, η στρατηγική της ΕΕ, η στρατηγική του κεφαλαίου.

Πόσο αξία έχει για το λαό π.χ. η πολιτική του κόμματος των «Ανεξάρτητων Ελλήνων» ή της «Χρυσής Αυγής» που καταγγέλλουν φραστικά τα μνημόνια αλλά στηρίζουν τις αιτίες που τα γεννάνε, τις αιτίες που βασανίζουν το λαό μας;

Το ίδιο ισχύει και για τη ΔΗΜΑΡ. Η αντιμνημονιακή της φρασεολογία έγινε «φτερά και πούπουλα». Η στήριξη των αιτιών που γεννάνε τα μνημόνια την οδήγησαν στην αγκαλιά της τρικομματικής αντιλαϊκής κυβέρνησης.

Αυτά είναι ζητήματα που επιβάλλεται να προβληματίσουν περισσότερο τους εργαζόμενους.

Ο εξωπραγματικός, επικίνδυνος χαρακτήρας της τοποθέτησης που καθορίζει ως βασική διαχωριστική γραμμή τα μνημόνια αποδεικνύεται και από την πείρα των άλλων κρατών μελών της ΕΕ στις οποίες εφαρμόστηκαν πολύ σκληρά αντιλαϊκά μέτρα χωρίς μνημόνια. Κι αυτό τονίζει τη γενική τάση της επιθετικότητας του κεφαλαίου και των κομμάτων του στις συνθήκες της κρίσης.

Θα θέσουμε όμως ακόμα ένα ερώτημα. Αφού ο ΣΥΡΙΖΑ αντιμετωπίζει τα μνημόνια ως διαχωριστική γραμμή γιατί δεν κατέθεσε πρόταση νόμου για την κατάργησή τους και περιορίστηκε στην καταγγελία ορισμένων μόνο μέτρων που προκύπτουν από τις δανειακές συμβάσεις και τα μνημόνια; Η απάντηση δίνεται από το χαρακτήρα της πολιτικής του που είναι διαχειριστική και αναξιόπιστη.

Στην τοποθέτηση του ΣΥΡΙΖΑ αναφέρεται επίσης:

«Βεβαίως θα αναρωτηθεί κανείς εάν είχε ανταποκριθεί (το ΚΚΕ) στο ενωτικό κάλεσμα του ΣΥΡΙΖΑ πριν τις εκλογές τι θα μπορούσε να είχε συμβεί. Σας λέω λοιπόν ότι θα μπορούσε αυτή τη στιγμή να είχαμε ενδεχομένως μια κυβέρνηση της αριστεράς. Εάν δηλαδή είχε υπάρξει ένα ενιαίο κοινό μέτωπο στις εκλογές και είχε δημιουργηθεί μια αντίστοιχη δυναμική.

Αυτά για την ιστορία. Από εκεί και έπειτα για τη συγκεκριμένη πρόταση, στο βαθμό που αφορά συγκεκριμένους εφαρμοστικούς νόμους τους οποίους ούτως ή άλλως -έχετε δει- κι εμείς έχουμε καταθέσει μια αντίστοιχη πρόταση νόμου για τα ζητήματα της μετενέργειας και του κατώτατου μισθού, προφανώς και θα τα υποστηρίξουμε. Δεν συμμεριζόμαστε προφανώς τη συνολική τοποθέτηση του ΚΚΕ απέναντι στα ζητήματα της κρίσης, γιατί συνδέει την απάντηση στη σημερινή οικονομική κρίση με ζητήματα που είναι έξω από το δικό μας στρατηγικό προσανατολισμό, όπως αυτό της απομάκρυνσης από την ΕΕ».

Θα μπορούσαμε να πούμε ότι «όσα δεν φτάνει η αλεπού τα κάνει κρεμαστάρια» αφού είναι αποδεδειγμένο στην πράξη ότι το ΚΚΕ δεν έχει καμία ιδεολογική, πολιτική συγγένεια με το ΣΥΡΙΖΑ που έχει σοσιαλδημοκρατική στρατηγική και επιχειρεί να δημιουργήσει μαζί με φθαρμένα στελέχη του ΠΑΣΟΚ ένα νέο σοσιαλδημοκρατικό σχήμα για να χειραγωγήσει το λαό, να τον εγκλωβίσει σε νέες διαχειριστικές αυταπάτες.

Ομως, έχει σημασία να αναφερθεί ότι η θέση του ΣΥΡΙΖΑ για συνεργασία με το ΚΚΕ είναι και υποκριτική, καιροσκοπική. Στην ανακοίνωσή του αυτοδιαψεύδεται αφού αναγκάζεται να αναφερθεί στις προγραμματικές και γενικότερες αγεφύρωτες διαφορές με το ΚΚΕ, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνονται ο χαρακτήρας και οι αιτίες της καπιταλιστικής κρίσης, η στάση απέναντι στη λυκοσυμμαχία της ΕΕ την οποία ο ΣΥΡΙΖΑ υποστηρίζει, ενώ το ΚΚΕ την πολεμάει γιατί σαν διακρατική ιμπεριαλιστική ένωση, σαν ένωση του κεφαλαίου είναι κατά των λαών.

Η πρωτοβουλία του ΚΚΕ αποδεικνύει την υπεροχή της στρατηγικής του και τονίζει ότι το κόμμα μας παρεμβαίνει αποφασιστικά για κάθε λαϊκό πρόβλημα και πρωταγωνιστεί στην ταξική πάλη γιατί έχει καθαρό το βασικό ζήτημα που αναφέρεται και στην εισηγητική έκθεση της πρότασης νόμου που κατέθεσε στη Βουλή.

Οτι η διέξοδος για το λαό βρίσκεται στη γραμμή κατάργησης των μνημονίων και των δανειακών συμβάσεων, της μονομερούς διαγραφής του χρέους, της αποδέσμευσης από την ΕΕ, με εργατική, λαϊκή εξουσία, με το λαό ιδιοκτήτη του πλούτου που παράγει, για να αξιοποιηθούν σχεδιασμένα οι μεγάλες αναπτυξιακές δυνατότητες της χώρας μας, να ικανοποιηθούν οι λαϊκές ανάγκες.

Η πρόταση νόμου του ΚΚΕ άνοιξε μια συζήτηση που μπορεί να είναι πολύ χρήσιμη και να συμβάλει να βγούνε ουσιαστικά συμπεράσματα από τους εργαζόμενους που στενάζουν από την καπιταλιστική βαρβαρότητα και την αντιλαϊκή πολιτική.

Να βγούνε συμπεράσματα για τη στάση των πολιτικών δυνάμεων, να επανεξεταστούν και να επαναξιολογηθούν οι πολιτικές προτάσεις και η πρακτική του κάθε κόμματος με κριτήριο ποια πολιτική αντιστοιχεί στα συμφέροντα και στην κοινωνική θέση της εργατικής τάξης, των λαϊκών στρωμάτων, της νεολαίας που προέρχεται από τις εργατικές – λαϊκές οικογένειες.

Αυτό είναι το βασικό ζήτημα που δεν πρέπει να επισκιαστεί από τα κόλπα που χρησιμοποιεί ο ΣΥΡΙΖΑ και το γαϊτανάκι για το αν ή όχι θα ψηφίσει την πρόταση νόμου του ΚΚΕ. Γιατί έτσι ή αλλιώς έχει εκτεθεί ανεπανόρθωτα. Είπε συνειδητά ψέματα στους εργαζόμενους προεκλογικά. Χρησιμοποίησε την αντιμνημονιακή παγίδα για να υφαρπάξει την ψήφο και μετεκλογικά προσαρμόζεται συνεχώς στις ανάγκες της διαχείρισης της κρίσης κατά του λαού, στη λογική της διαπραγμάτευσης με την ΕΕ και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.

Η πράξη, μέσα σε λίγο χρόνο μετά τις εκλογές, θέτει ένα σοβαρό ζήτημα. Θέτει τη μεγάλη αναντιστοιχία ανάμεσα στην πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ και στα συμφέροντα των εργαζομένων.

Αποδεικνύει επίσης τη σταθερότητα του ΚΚΕ, τον αναντικατάστατο ρόλο του στη στήριξη των λαϊκών συμφερόντων, την αναγκαιότητα της ισχυροποίησής του.

Posted in πολιτικη, ριζασπάστης, ταξικός πόλεμος | 2 Σχόλια »

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΓΡΑΦΕΙΟΥ ΤΗΣ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΤΟΥ ΚΚΕ

Posted by amartwlos στο 22 Ιουλίου , 2012

Για την κατάσταση στον τομέα της Υγείας – Η πρόταση του ΚΚΕ
 
Το KKE για μία ακόμα φορά αναδεικνύει την τραγική και επικίνδυνη κατάσταση στη δημόσια ιατροφαρμακευτική περίθαλψη του λαού. Ενώ σε συνθήκες κρίσης οι λαϊκές ανάγκες σε δημόσιες υπηρεσίες κυρίως πρωτοβάθμιας φροντίδας Υγείας και ιδιαίτερα πρόληψης αυξάνουν, η νέα κυβέρνηση ανακοινώνει νέο πακέτο άγριων περικοπών, που θα επιδεινώσει την ήδη άθλια κατάσταση. Με πρόκληση και εμπαιγμό προς τους εργαζόμενους ισοδυναμεί ο ισχυρισμός της κυβέρνησης ότι οι περικοπές θα θίξουν μόνο τις σπατάλες και θα οδηγήσουν σε «ορθολογική ανάπτυξη» υπηρεσιών και σε δήθεν νοικοκύρεμα.

Για τις κυβερνήσεις και τα κόμματα του «ευρωμονόδρομου»:

Είναι «σπατάλη» οι λαϊκές οικογένειες να βρίσκουν έγκαιρα και δωρεάν το γιατρό που χρειάζονται στην περιοχή που μένουν. Να μπορούν να κάνουν πλήρεις και δωρεάν εργαστηριακές εξετάσεις. Να υπάρχουν δημόσιες υπηρεσίες πρόληψης για την οικογένεια, τις γυναίκες και τα παιδιά. Να προμηθεύονται όλα τα φάρμακα χωρίς να πληρώνουν. Να γίνονται έγκαιρα οι ψεκασμοί για την αντιμετώπιση της ελονοσίας, του ιού του Δυτικού Νείλου κ.ά.

Είναι «ορθολογική ανάπτυξη» η πληρωμή των 5 ευρώ για μια ιατρική εξέταση το πρωί και μέχρι 90 ευρώ για τα απογευματινά ιατρεία, η πληρωμή χαρατσιού 15% για εξετάσεις στα ιδιωτικά εργαστήρια και ολόκληρου του ποσού για μια σειρά εξετάσεις που δεν καλύπτει ο ΕΟΠΥΥ.

Είναι «νοικοκύρεμα» να συγχωνεύονται και να κλείνουν μερικά από τα ελάχιστα Κέντρα Υγείας, τα εργαστήρια ή και τα πολυ-ιατρεία του ΙΚΑ. Να καταργούνται κρεβάτια, κλινικές, ειδικές μονάδες ή και ολόκληρα δημόσια νοσοκομεία, τα οποία παρέχουν και υπηρεσίες Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας και να αυξάνονται οι λίστες αναμονής για ένα ραντεβού. Να εξαναγκάζονται γονείς, παιδιά και ηλικιωμένοι εσωτερικά να μεταναστεύουν για να αναζητήσουν δημόσια οργανωμένη μονάδα Υγείας και όταν τη βρουν να είναι αποψιλωμένη από προσωπικό, υλικά και μηχανήματα.

Ολοι γνωρίζουν ότι αυτά τα επιχειρήματα χρησιμοποιήθηκαν και από τις προηγούμενες κυβερνήσεις, για να προετοιμάσουν το έδαφος για επιπλέον αφαίμαξη του πενιχρού λαϊκού εισοδήματος για ιατρικές εξετάσεις και φάρμακα. Ολες οι κυβερνήσεις και τα κόμματα που δικαιολογούν τις περικοπές με το πρόσχημα της «πάση θυσία παραμονής στην ΕΕ», από τη μια θυσιάζουν την υγεία του λαού σε συνθήκες μεγάλης αύξησης της ανεργίας, γενικευμένης επιδείνωσης των εργασιακών σχέσεων, εξαθλίωσης με μισθούς πείνας και από την άλλη περιορίζουν και εμπορευματοποιούν ό,τι απέμεινε από το δημόσιο σύστημα Υγείας, ενισχύουν την επιχειρηματική δράση.

Είναι φανερό ότι οι σημερινές υπηρεσίες παροχής Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας που παρέχονται από τον Εθνικό Οργανισμό Παροχής Υπηρεσιών Υγείας (ΕΟΠΥΥ), δεν αποτελούν σύστημα Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας (ΠΦΥ) που μπορεί να ικανοποιήσει τις λαϊκές ανάγκες.

Ο ΕΟΠΥΥ, μέσω της κρατικής υποχρηματοδότησης και του κανονισμού παροχών – περικοπών, αναδεικνύεται σε φορέα – δήμιο των λαϊκών αναγκών στην Υγεία, για τα 9,5 εκατομμύρια των άμεσα και έμμεσα ασφαλισμένων.

Η κατάσταση όπως διαμορφώνεται φέρνει στο προσκήνιο την πρόταση του ΚΚΕ που μπορεί να ικανοποιήσει τις άμεσες, σύγχρονες και διευρυμένες ανάγκες της λαϊκής οικογένειας σε υπηρεσίες ΠΦΥ και φάρμακα.

Σύστημα Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας προς όφελος της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτωνσημαίνει πριν απ’ όλα πρόληψη αλλά και θεραπεία και αποκατάσταση. Ολα αυτά θα υλοποιούνται μέσα από την πανελλαδική ανάπτυξη αποκλειστικά δημόσιων με δωρεάν υπηρεσίες Κέντρων Υγείας και των αποκεντρωμένων ιατρείων τους σε όλους τους δήμους, τις πόλεις και τα χωριά,ανάλογα με τον αριθμό και τη σύνθεση του πληθυσμού (παιδιά, ηλικιωμένοι, μετανάστες), τις εδαφολογικές και άλλες ιδιομορφίες (ορεινές, αγροτικές, τουριστικές περιοχές, νησιά), σε βιομηχανικές περιοχές, συγκροτήματα σχολείων, σχολών, αθλητικών χώρων και είναι διασυνδεδεμένα με τα δημόσια νοσοκομεία και το ανεπτυγμένο δημόσιο και δωρεάν σύστημα επείγουσας ιατρικής (ΕΚΑΒ). Βασικό κριτήριο αυτού του συστήματος ΠΦΥ είναι να εξασφαλίζεται η εξειδικευμένη παροχή όλων των υπηρεσιών, όλο το 24ωρο, γρήγορα, έγκαιρα και με ασφάλεια κοντά στον τόπο κατοικίας, εργασίας, εκπαίδευσης, άθλησης κλπ.

Στα Κέντρα Υγείας πρέπει να αναπτύσσονται και να συνεργάζονται:

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in πολιτισμός, ριζασπάστης, δημόσια υγεία, κκε | 1 Comment »

Χρήμα στις τράπεζες φτώχεια στο λαό

Posted by amartwlos στο 21 Ιουλίου , 2012

ΕΕ – ΕΥΡΩΖΩΝΗ

Το Γιούρογκρουπ ενέκρινε χτες το δάνειο για την ανακεφαλαιοποίηση των ισπανικών τραπεζικών ομίλων

Οι ισπανικές τράπεζες, όπως και οι ελληνικές, καταβροχθίζουν δισ. ευρώ, την ώρα που ο λαός βυθίζεται βαθύτερα στη φτώχεια
Το πακέτο για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών της Ισπανίας ενέκριναν χτες οι υπουργοί Οικονομικών της Ευρωζώνης, σε τηλεδιάσκεψη που κατέληξε στην έγκριση του λεγόμενου «μνημονίου κατανόησης». Οπως ανακοινώθηκε μετά τη συνεδρίαση τουEurogroup (Γιούρογκρουπ), η εκταμίευση των κεφαλαίων δε θα γίνει αμέσως, «καθώς η ανάλυση για τα επιμέρους τραπεζικά ιδρύματα βρίσκεται σε εξέλιξη».

Η Ευρωζώνη έχει συμφωνήσει, κατ’ αρχήν, να διαθέσει ποσό «μέχρι και 100 δισ. ευρώ» για τη στήριξη. Το τελικό ύψος, όμως, θα καθοριστεί μετά την ολοκλήρωση των ελέγχων που πραγματοποιούνται στις ισπανικές τράπεζες, ενώ το ΔΝΤ και οι πρώτοι έλεγχοι, τοποθετούν τις ανάγκες περί τα 60 δισ. ευρώ. Τα άμεσα προβλήματα εντοπίζονται σε τέσσερις ισπανικές τράπεζες: Στην Bankia, στην Cataluyna Caixa, στη Nova Galicia και στην Banco de Valencia. Οι τελευταίες τρεις έχουν κρατικοποιηθεί και εξετάζεται το τι θα γίνει με άλλες επτά, όπως και με αρκετά μικρότερα ταμιευτήρια.

Σύμφωνα με την ανακοίνωση του Γιούρογκρουπ, τα χρήματα του δανείου θα κατατεθούν στο ισπανικό Ταμείο για την Οργανωμένη Αναδιάρθρωση των Τραπεζών (FROB) και από εκεί η κυβέρνηση θα τα διοχετεύσει στα χρηματοοικονομικά ιδρύματα. Η ισπανική κυβέρνηση θα διατηρήσει την πλήρη ευθύνη της οικονομικής βοήθειας, την αποπληρωμή της οποίας εννοείται ότι θα μετακυλήσει στο λαό, τον οποίο ήδη βομβαρδίζει με νέα μέτρα ύψους 65 δισ. ευρώ.

Κρίση και χρέος

Στους όρους της δανειοδότησης περιλαμβάνονται ειδικά μέτρα για τις τράπεζες, μαζί με εκτεταμένα σχέδια αναδιάρθρωσης, καθώς και διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις για τον κλάδο που θα περιλαμβάνουν το διαχωρισμό των προβληματικών τραπεζικών παγίων, καθώς και τη διακυβέρνηση, ρύθμιση και εποπτεία του ισπανικού τομέα. Οι όροι αυτοί θα περιλαμβάνονται στο Μνημόνιο που θα υπογραφεί μέσα στις επόμενες ημέρες.

Τα δάνεια που θα χρησιμοποιηθούν για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, θα έχουν διάρκεια 12,5 ετών, ενώ κάθε εκταμίευση θα έχει διάρκεια μέχρι και 15 έτη. Το EFSF θα εξοικονομήσει στην αρχή της βοήθειας 30 δισεκατομμύρια ευρώ, τα οποία θα μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε περίπτωση εκτάκτων χρηματοδοτικών αναγκών.

Η ανακοίνωση για το δάνειο δε στάθηκε ικανή να κατεβάσει το κόστος δανεισμού της ισπανικής κυβέρνησης από τις καπιταλιστικές αγορές, κάτι που μαρτυρά την ανησυχία ότι η Μαδρίτη τελικά θα καταφύγει σε αίτημα για πλήρη «διάσωση» από τους μηχανισμούς της ΕΕ. Τα διαχειριστικά ζόρια που ούτως ή άλλως προκαλεί η βαθιά κρίση, επιδεινώνονται από τα μεγάλα χρέη. Οπως ανακοινώθηκε χτες, η περιφέρεια της Βαλένθια θα ζητήσει να ενταχθεί στο πρόγραμμα που ενέκρινε μόλις την προηγούμενη ημέρα η κυβέρνηση για τη στήριξη των υπερχρεωμένων περιφερειών, ζητώντας βοήθεια ύψους 18 δισ. ευρώ, γιατί δεν μπορεί να αντιμετωπίσει τα χρέη της.

Την ίδια στιγμή, τα αυξημένα επιτόκια δανεισμού οδηγούν την κεντρική κυβέρνηση σε πρόβλεψη ότι θα χρειαστεί να διαθέσει επιπλέον 9,1 δισ. ευρώ το 2013 για να αντιμετωπίσει τα αυξημένα κόστη χρηματοδότησης. Η κυβέρνηση ανακοίνωσε πως το δημόσιο έλλειμμα της χώρας για το 2013 θα διαμορφωθεί στο 4,5% του ΑΕΠ και στόχος είναι να μειωθεί στο 2,8% του ΑΕΠ το 2014 και στο 1,9% το 2015, μεταδίδει το «Reuters». H ανεργία προβλέπεται να ανέλθει στο 24,6% το 2012 και στο 24,3% το 2013.

Ανταγωνισμοί σε ΗΠΑ και ΕΕ

Ενδεικτικό των ανταγωνισμών που μαίνονται στις δυο άκρες του Ατλαντικού με επίκεντρο και την Ελλάδα, είναι και το δημοσίευμα της αμερικάνικης «Wall Street Journal» για τα βιομηχανικά πάρκα της Βόρειας Ελλάδας. Στο δημοσίευμα σημειώνεται πως η Ελλάδα, όπως και άλλα κράτη μέλη του ευρώ που σήμερα χρειάζονται οικονομική βοήθεια, «αγωνίστηκε να παραμείνει ανταγωνιστική στην ευρωπαϊκή και την παγκόσμια οικονομία, ωστόσο πλέον λείπει ένα εθνικό νόμισμα που να μπορεί να υποτιμηθεί για να κάνει τα προϊόντα της φθηνότερα στις αγορές του εξωτερικού».

Η εφημερίδα σημειώνει επίσης ότι έχει καλυφθεί μέρος της εσωτερικής υποτίμησης, αλλά το πρόγραμμα ΔΝΤ και η ΕΕ επιζητεί επιπλέον μείωση του εργατικού κόστους κατά 15% στην επόμενη τριετία. «Εάν διαλυθεί η Ευρωζώνη» γράφει η εφημερίδα, «η βαθύτερη αιτία δε θα είναι η δημοσιονομική απειθαρχία ή η πολιτική αναποφασιστικότητα, αλλά επειδή η συμμετοχή των χωρών στο κοινό νόμισμα, σε συνδυασμό με την προσέγγιση της Γερμανίας για τη δική της οικονομία, τους αφήνει ένα δρόμο ανάκαμψης που για κάποιους οικονομολόγους είναι ελάχιστα εφικτός, κοινωνικά, πολιτικά και οικονομικά».

Σε ό,τι αφορά την Ελλάδα, η ΕΚΤ ανακοίνωσε χτες ότι μετά τις 25 Ιούλη θα σταματήσει να δέχεται ομόλογα του Δημοσίου ως εγγυήσεις, γεγονός που πρακτικά σημαίνει ότι οι ελληνικές τράπεζες δε θα έχουν πρόσβαση στην ΕΚΤ και θα αντλούν ρευστότητα μόνο από τον έκτακτο μηχανισμό της Τράπεζας της Ελλάδος. Το ζήτημα εμφανίζεται σαν τυπικό, καθώς τη συγκεκριμένη ημερομηνία λήγει η εγγύηση που προσφέρουν οι δανειστές στη χώρα και έχει ξαναγίνει δύο φορές (Μάης και Φλεβάρης). Σύμφωνα με την πάγια διαδικασία, η ΕΚΤ θα επανεξετάσει το θέμα μετά την ολοκλήρωση της διενεργούμενης αξιολόγησης της ελληνικής οικονομίας από την τρόικα.

«Ναι» στην ανακεφαλαιοποίηση, άρα και στα μνημόνια
Από δω το πάει, από εκεί το φέρνει, με ελιγμούς και μισόλογα η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ προσπαθεί, αλλά δεν καταφέρνει, να κρύψει ότι η πρότασή της είναι μία από τα ίδια για τον ελληνικό λαό. Κι ότι δε θα μπορούσε να είναι αλλιώς, απ’ τη στιγμή που έχει την ευρωενωσιακή λυκοσυμμαχία κορόνα στο κεφάλι της. Ισχυρίζεται ότι είναι κατά των μνημονίων, αλλά αρνείται να στηρίξει την πρόταση νόμου του ΚΚΕ για την κατάργηση δανειακών συμβάσεων, μνημονίων και εφαρμοστικών νόμων, επειδή κάτι τέτοιο συγκρούεται – όπως ο ίδιος παραδέχεται – με τον ευρωπαϊκό της προσανατολισμό.

Αντ’ αυτού φέρνει στη Βουλή πρόταση νόμου για κατάργηση αντεργατικών νόμων, που όμως εμπεριέχονται στα μνημόνια και για να καταστούν ανενεργοί πρέπει να φύγουν από τη μέση όλες οι συμφωνίες με την τρόικα. Ισχυρίζεται ακόμα ότι είναι κατά των ιδιωτικοποιήσεων, αλλά την ίδια στιγμή βάζει το κεφάλαιο από την πίσω πόρτα, βαφτίζοντας το κρέας ψάρι, τους κεφαλαιοκράτες «συνεργάτες» και την ιδιωτικοποίηση «κοινοπραξία», «συμπράξεις» δημόσιου και ιδιωτικού τομέα!

Πιο πρόσφατα, τα όσα ειπώθηκαν την Πέμπτη σε ημερίδα που οργάνωσε ο ΣΥΡΙΖΑ για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών. Το μήνυμα που εξέπεμψαν ήταν σαφές: «Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η διάσωση των τραπεζών μέσω της ανακεφαλαιοποίησης πρέπει να γίνει», αλλά …«με όρους»! Η ανακεφαλαιοποίηση όμως των τραπεζών δεν είναι μια απλή και δίχως συνέπειες ενέργεια.

Για να υπάρξει, υπήρξε το PSI, το «κούρεμα» δηλαδή του χρέους που σάρωσε τα αποθεματικά των ασφαλιστικών ταμείων, νοσοκομείων, εκπαιδευτικών ιδρυμάτων και πάει λέγοντας, φέρνοντάς τα σε σημείο σήμερα να αδυνατούν να καλύψουν στοιχειώδεις ανάγκες που σχετίζονται άμεσα με την ίδια τη ζωή του ελληνικού λαού. Μαζί με το PSI ήρθαν «πακέτο» οι δανειακές συμβάσεις και τα μνημόνια. Σε απλά ελληνικά, «κούρεψαν» το χρέος και σύναψαν νέα δάνεια ώστε να τροφοδοτηθούν με ζεστό χρήμα οι τράπεζες.

Η προϋπόθεση για να προχωρήσει απρόσκοπτα αυτή η διαδικασία ήταν και παραμένει η απαρέγκλιτη τήρηση όσων προβλέπονται στα μνημόνια, δηλαδή σφαγιασμός μισθών, συντάξεων, επιδομάτων, δαπανών κοινωνικού χαρακτήρα, φορολεηλασία του πενιχρού λαϊκού εισοδήματος, κατάργηση κάθε είδους εργασιακού και ασφαλιστικού δικαιώματος, απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων.

Πρόκειται για μέτρα που επιβλήθηκαν όχι από «τιμωρητική διάθεση» ή από «νεοφιλελεύθερες εμμονές» που κατατρέχουν ηγέτες της ΕΕ, όπως συχνά πυκνά ισχυρίζονται ηγετικά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, για να βγάλουν λάδι την ευρωενωσιακή λυκοσυμμαχία και το ρόλο της. Πάγιος στόχος της απ’ την ίδρυσή της ως σήμερα είναι η ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας και της κερδοφορίας των μονοπωλίων της. Εκεί αποσκοπούν τα μέτρα αυτά, που εμπεριέχονται σε όλες τις συνθήκες και αποφάσεις που αποτυπώνουν τη στρατηγική της ΕΕ. Για το λόγο αυτό εφαρμόζονται πανομοιότυπα σε όλες τις χώρες – μέλη της.

Η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ κρύβει φυσικά ότι οι όροι, στους οποίους αναφέρεται όταν υπερασπίζεται την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, είναι προκαθορισμένοι και συνίστανται ένας προς έναν στην αφαίρεση και του τελευταίου ψιχίου που έχει απομείνει στο λαό. Οτι το «ναι» στην ανακεφαλαιοποίηση είναι ταυτόχρονα «ναι» στις δανειακές συμβάσεις, που πάνε πακέτο με τα μνημόνια.

Για να χρυσώσουν μάλιστα στο χάπι στο λαό, του λένε πως η ανακεφαλαιοποίηση είναι συμφέρουσα για τον ίδιο, αρκεί να οδηγήσει στην «εθνικοποίηση» των τραπεζών. Να αποκτήσει δηλαδή το κράτος αυξημένο ρόλο στις τράπεζες τις οποίες ανακεφαλαιοποιεί με τα δάνεια της τρόικας και μέσα από αυτές να ασκήσει δήθεν κοινωνική πολιτική. Ο εμπαιγμός που επιχειρούν είναι πέρα από κάθε όριο. Το αστικό κράτος, ακόμα και αν είχε δικές του όλες τις τράπεζες, δεν τις αντιλαμβάνεται σαν εργαλείο για την άσκηση φιλολαϊκής πολιτικής, αλλά σαν μέσο για τη χρηματοδότηση της καπιταλιστικής ανάπτυξης.

Αρα, ακόμα και εθνικοποιημένες να είναι οι τράπεζες, όπως έγινε με όσες κατέρρευσαν σε ΗΠΑ, Ισπανία και αλλού, θα συνεχίσουν να απομυζούν το λαϊκό εισόδημα με τα ληστρικά τους δάνεια, ενώ ταυτόχρονα θα διαγκωνίζονται μεταξύ τους για το ποια θα συγχωνεύσει την άλλη και πάει λέγοντας. Υπάρχει όμως και μια ακόμα πλευρά. Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι υπέρ των αποφάσεων που πάρθηκαν για τις τράπεζες στην πρόσφατη Σύνοδο Κορυφής και οι οποίες προβλέπουν την απευθείας ανακεφαλαιοποίηση, με την προϋπόθεση όμως ότι ένας διακρατικός μηχανισμός θα αναλάβει την υψηλή εποπτεία των τραπεζών που παίρνουν δάνεια.

Εκεί οδηγούν οι αντιφάσεις της ευρωενωσιακής στρατηγικής του ΣΥΡΙΖΑ: Από τη μια να ζητάει δημαγωγικά την εθνικοποίηση των τραπεζών που ανακεφαλαιοποιούνται και από την άλλη να στηρίζει την ανακεφαλαιοποίηση με όρους που παραδίδουν τον πλήρη έλεγχο των τραπεζών σε διακρατικά όργανα της ΕΕ! Ο ενδοτισμός και οι δεσμεύσεις του ΣΥΡΙΖΑ στην ΕΕ και άρα στην ντόπια πλουτοκρατία βγάζει πραγματικά μάτι!

Posted in πολιτικη, ριζασπάστης | 1 Comment »

Συντονισμένα πυρά για να γονατίσει ο λαός

Posted by amartwlos στο 19 Ιουλίου , 2012

ΣΥΓΚΥΒΕΡΝΗΣΗ – ΕΕ – ΔΝΤ
Επιστρατεύουν κάθε μέσο για να νομιμοποιήσουν τη βαρβαρότητα, στο πλαίσιο της αστικής διαχείρισης της κρίσης που βαθαίνει
Η βαθιά καπιταλιστική κρίση δυσχεραίνει ολοένα και περισσότερο την προσπάθεια της αστικής τάξης να τη διαχειριστεί ελεγχόμενα προς όφελός της
Την ίδια ώρα που η συγκυβέρνηση στην Ελλάδα προσπαθεί να κοροϊδέψει το λαό ότι απέφυγε τα χειρότερα και πως δε θα παρθούν άλλα μέτρα μέσα στο 2012, οι Ευρωπαίοι εταίροι, αναλαμβάνοντας συμπληρωματικό ρόλο στο ίδιο αντιλαϊκό έργο, διαβεβαιώνουν σε όλους τους τόνους ότι το μαρτύριο είναι δεδομένο στο πλαίσιο της αστικής διαχείρισης της κρίσης.
Από το Βερολίνο, ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών Β. Σόιμπλε επανέλαβε και χτες τη γνωστή πλέον επωδό ότι η Ελλάδα πρέπει να προχωρήσει σε «επώδυνα και ριζικά μέτρα προσαρμογής» για να ανακτήσει πρόσβαση στις αγορές, ενώ επισήμανε και πάλι πως η Ελλάδα είναι «ιδιαίτερη περίπτωση». Οπως είπε σε συνέντευξη στην εφημερίδα «Rheinische Post»,«το πρόγραμμα έχει αποφασιστεί, οι παράμετροί του έχουν τεθεί και τώρα περιμένουμε την έκθεση της τρόικας» μετά την οποία «θα πρέπει να πάρουμε μια απόφαση».
Σύμφωνα με όσα είπε, όλα τα ενδεχόμενα για την Ελλάδα είναι ανοιχτά καθώς θα κριθεί «αν θα συνεχιστεί η πορεία, που προσφέρει επαρκείς πιθανότητες στην Ελλάδα να επιστρέψει στο ορατό μέλλον στις αγορές». Για να γίνει αυτό, είπε, «είναι απαραίτητα σκληρά και ριζικά μέτρα προσαρμογής σε αρκετούς τομείς».
Από την πλευρά της, η καγκελάριος της Γερμανίας, Α. Μέρκελ, δήλωσε χτες πως είναι αισιόδοξη, αλλά όχι βέβαιη για την επιτυχία του ευρωπαϊκού σχεδίου εξόδου από την κρίση. «Το ευρωπαϊκό σχέδιο δεν έχει ακόμη οικοδομηθεί με τέτοιο τρόπο ώστε να είμαστε βέβαιοι πως όλα θα πάνε καλά», είπε η Μέρκελ και πρόσθεσε με νόημα ότι «ορισμένες χώρες στην Ευρώπη έχουν ακόμη πολύ δουλειά».
Εκθέσεις και σενάρια
Σύμφωνα εξάλλου με έκθεση της Citigroup, οι αναλυτές του ιδρύματος εκτιμούν ότι η τρόικα θα μπορούσε να χορηγήσει στη νέα κυβέρνηση περισσότερο χρόνο για να μειώσει το έλλειμμα στο 3% του ΑΕΠ, ωστόσο χαρακτηρίζουν απίθανο ΔΝΤ, ΕΕ και ΕΚΤ να συμφωνήσουν στο αίτημα της Ελλάδας για αλλαγές στο μνημόνιο.
Η ανάλυση της Citigroup σχεδόν προεξοφλεί πως θα καθυστερήσει η εκταμίευση των 30 δισ. ευρώ του δανείου προς την Ελλάδα, που προβλέπεται για τον Αύγουστο, ενώ σημειώνει πως ακόμη και αν η εκταμίευση της δόσης γίνει στο τέλος του καλοκαιριού, «ενδεχόμενη αποτυχία της ελληνικής κυβέρνησης να εφαρμόσει το νέο τροποποιημένο Μνημόνιο είναι πιθανό να παγώσει τις υπόλοιπες δόσεις στη συνέχεια». Αυτό, σύμφωνα με τους αναλυτές της τράπεζας, θα οδηγήσει την Ελλάδα να αποχωρήσει από το ευρώ το Γενάρη του 2013. Η Citigroup δίνει πιθανότητες 50% έως 75% ελληνικής εξόδου από τη ζώνη του ευρώ.
Με βάση το σενάριο εξόδου, ο καπιταλιστικός οίκος προβλέπει για την οικονομική ανάπτυξη στην Ελλάδα πως θα υποχωρήσει κατά 7,5% το 2012 και κατά 10,1% του ΑΕΠ το 2013. Για το ελληνικό δημόσιο χρέος εκτιμά πως ως ποσοστό του ΑΕΠ θα διαμορφωθεί από το 156,5% εφέτος, στο 437,3% το 2013. Για την ανεργία εκτιμά πως θα βρεθεί από το 23,6% εφέτος στο 29% το 2013 και για τον πληθωρισμό προβλέπει πως θα ανέλθει στο 15% το 2013 ως επακόλουθο του νέου νομίσματος που θα υιοθετήσει η χώρα.
Στο διά ταύτα, η έκθεση έρχεται να ενισχύσει τους εκβιασμούς προς το λαό να αποδεχτεί τις βάρβαρες ανατροπές και τα άλλα μέτρα, καθώς, σύμφωνα με τη Citigroup, για να παραμείνει η Ελλάδα στο ευρώ «πρέπει να αλλάξει ριζικά η πολιτική της κατάσταση, να επιδείξει ικανότητα στην εφαρμογή διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων, και κυρίως στις ιδιωτικοποιήσεις, να προχωρήσει σε νέα αναδιάρθρωση του χρέους της επιβαρύνοντας το δημόσιο τομέα, αλλά και να εξακολουθήσει να λαμβάνει στήριξη από ΔΝΤ και ΕΕ».
Συστάσεις για πιο αποτελεσματική διαχείριση
Στο ίδιο πνεύμα, έκθεση του ΔΝΤ που δόθηκε χτες στη δημοσιότητα, κάνει λόγο για την αναγκαιότητα της βαθύτερης ενοποίησης στη Ζώνη του ευρώ. Στην έκθεση αναφέρεται πως η κρίση στην Ευρωζώνη έχει ενταθεί με αρνητικές επιπτώσεις στα κράτη, τις τράπεζες, το κόστος δανεισμού, αλλά και τη ρευστότητα. Για την ανάπτυξη στην Ευρωζώνη, το ΔΝΤ εκτιμά πως από το 1,5% κατά μέσο όρο το 2011, θα υποχωρήσει στο -0,3% το 2012 και θα ανακάμψει κατά 0,7% το 2013.
Το ΔΝΤ προβλέπει παραπέρα επιδείνωση στα δημοσιονομικά και αυξημένη αβεβαιότητα για τις καπιταλιστικές οικονομίες, ενώ για τα επίπεδα της ανεργίας εκτιμά παραπέρα αύξηση. «Υπάρχουν σοβαροί καθοδικοί κίνδυνοι για τις προοπτικές, με πιθανές σημαντικές περιφερειακές και παγκόσμιες επιπτώσεις», λέει η έκθεση και αναφερόμενη στις αποφάσεις της πρόσφατης Συνόδου Κορυφής για τις τράπεζες εκτιμάει ότι εάν εφαρμοστούν πλήρως, θα συμβάλουν στο να σπάσουν οι δεσμοί μεταξύ κρατικού χρέους και τραπεζών.
Η έκθεση του ΔΝΤ ζητά από την Ευρωζώνη να αναλάβει δράση σε τρεις κύριες κατευθύνσεις:
— Ενωση τραπεζών, που θα περιλαμβάνει ένα πανευρωπαϊκό σύστημα εγγύησης των καταθέσεων και ένα πανευρωπαϊκό σύστημα εξυγίανσης (εκκαθάρισης) των τραπεζών, μαζί με ένα κοινό εποπτικό πλαίσιο.
— Μεγαλύτερη δημοσιονομική ενοποίηση, με ισχυρότερες ρυθμίσεις διακυβέρνησης και επιμερισμού των κινδύνων, με βάση τις κατάλληλες εγγυήσεις.
— Διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις ταυτόχρονα στις ελλειμματικές και πλεονασματικές χώρες, ώστε να αυξηθεί η ανάπτυξη και να αντιμετωπισθούν οι εξωτερικές ανισορροπίες εντός της Ζώνης του ευρώ.
Ιδιαίτερα σημειώνεται η ανάγκη για «μεταρρύθμιση των αγορών εργασίας και προϊόντων, η μείωση του μισθολογικού κόστους και η προσαρμογή των τιμών για την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας». Αναγνωρίζοντας ότι πολλές από αυτές τις ενέργειες θα απαιτήσουν χρόνο για να εφαρμοσθούν και να τεθούν σε πλήρη ισχύ, το ΔΝΤ εστιάζει στα παρακάτω άμεσα διαχειριστικά μέτρα:
— Ευέλικτη χρήση των EFSF/ESM, στη δημιουργία ενιαίου εποπτικού μηχανισμού για τις τράπεζες της Ζώνης, στην άμεση κεφαλαιοποίηση των τραπεζών από τον ESM και στην παροχή ρευστότητας και αγοράς χρεογράφων από την ΕΚΤ.
— Εκμετάλλευση των περιθωρίων για περαιτέρω χαλάρωση της νομισματικής πολιτικής και στην υιοθέτηση επιπρόσθετων μη συμβατικών μέτρων.
— Δημοσιονομική εξυγίανση με τρόπο, όσο το δυνατόν, φιλικό προς την ανάπτυξη και σε διαφοροποιημένο ρυθμό ανά χώρα και περίπτωση.
Μέτρα και πάλι μέτρα
Το ΔΝΤ παρεμβαίνει και στα ζητήματα που αφορούν στην Ελλάδα, ζητώντας από την κυβέρνηση να ορίσει άμεσα τα απαιτούμενα μέτρα για την επίτευξη του μεσοπρόθεσμου στόχου μείωσης του ελλείμματος, καθώς και ευρείες μεταρρυθμίσεις στο φορολογικό μηχανισμό, στην αγορά εργασίας και στις αγορές προϊόντων και υπηρεσιών.
Ειδικότερα, οι «συστάσεις» για την Ελλάδα είναι:
— Συγκεκριμενοποίηση και νομοθέτηση των εναπομεινάντων μέτρων μείωσης των δαπανών και αύξησης των εσόδων που απαιτούνται για να επιτευχθεί ο μεσοπρόθεσμος δημοσιονομικός στόχος. Ουσιαστικά, το ΔΝΤ ζητάει να καθοριστούν τα 11,5 δισ. ευρώ νέων μέτρων για τη διετία 2013 – 2014.
— Εφαρμογή θεσμικών μεταρρυθμίσεων για τη βελτίωση της συλλογής των φόρων και την αποτροπή της συσσώρευσης ανεξέλεγκτων δαπανών του Δημοσίου. Να ενισχυθούν δηλαδή οι μηχανισμοί και οι πηγές φοροαφαίμαξης του λαού.
— Οριστικοποίηση της στρατηγικής ανακεφαλαιοποίησης των βιώσιμων τραπεζών και καθορισμός του χρονοδιαγράμματος για άντληση κεφαλαίων τους.
— Οριστικοποίηση σχεδίων για τη μείωση του κόστους λειτουργίας των κρατικών τραπεζών με παράλληλη προστασία των καταθετών.
— Βελτίωση της ανταγωνιστικότητας της οικονομίας, μέσω μεταρρυθμίσεων στην αγορά εργασίας, απελευθέρωση στις αγορές προϊόντων και υπηρεσιών και βελτίωση του πλαισίου για την επιχειρηματικότητα. Ο στόχος για επιτάχυνση της εσωτερικής υποτίμησης, με πλήρη ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων και απελευθέρωση κλάδων της παραγωγής και των υπηρεσιών, είναι καθαρός από την πλευρά του ΔΝΤ, ενώ τα ίδια ακριβώς «συστήνει» και η ΕΕ.
Υπενθυμίζεται ότι σε πρόσφατη έκθεση για την παγκόσμια οικονομία, το ΔΝΤ εκτιμούσε ότι η Ελλάδα βρίσκεται αντιμέτωπη με έλλειμμα υψηλότερο των εκτιμήσεων. Σύμφωνα με το ΔΝΤ, η κρίση στην Ευρώπη έχει επιδεινώσει περαιτέρω την εκτέλεση του προγράμματος. Χωρίς επιπλέον μέτρα το πρωτογενές έλλειμμα -με βάση τις εκτιμήσεις του Ταμείου- θα τείνει προς το 1,5% έως το 2% του ΑΕΠ έναντι 1% που προβλέπει το τελευταίο αναθεωρημένο δανειακό πρόγραμμα.
Αναλυτικά, για την Ελλάδα το ΔΝΤ αναμένει το έλλειμμα φέτος να διαμορφωθεί στο 7% του ΑΕΠ (μέγεθος ανοδικά αναθεωρημένο κατά 0,2% σε σχέση με τις προβλέψεις του Απρίλη), ενώ για το 2013 το τοποθετεί στο 2,7% του ΑΕΠ (αυξημένο κατά 1,9% σε σχέση με την εκτίμηση του Απρίλη). Ολα τα παραπάνω στοιχεία αξιοποιούνται από το Ταμείο, τη συγκυβέρνηση και τα άλλα μέλη της τρόικας για τη νομιμοποίηση στις λαϊκές συνειδήσεις των μέτρων που ήδη παίρνονται και των άλλων που σχεδιάζονται.

Posted in ριζασπάστης, ταξικός πόλεμος | 1 Comment »

είναι πολλές οι 257 μέρες

Posted by amartwlos στο 13 Ιουλίου , 2012

Posted in «Συναινέστε», τα παπαγαλάκια του κεφαλαίου, τα ΜΜΕ στην υπηρεσία του κεφαλαίου, ταξικός πόλεμος | 1 Comment »

Ο Μάνεσης με τους εργατοπατέρες του έκαναν «Φουκουσίμα» τον Βόλο

Posted by amartwlos στο 11 Ιουλίου , 2012

«ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΧΑΛΥΒΟΥΡΓΙΑ» – ΒΕΛΕΣΤΙΝΟ
Ραδιενεργό Καίσιο – 137 στην αυλή του εργοστασίου

Να παρθούν άμεσα μέτρα προστασίας των εργαζομένων και των κατοίκων αξιώνει το ΠΑΜΕ

Εκτεθειμένοι σε υψηλά ποσοστά ραδιενέργειας – άγνωστο για πόσο διάστημα – ήταν (και είναι ακόμα) οι εργαζόμενοι στο εργοστάσιο Βελεστίνου της «Ελληνικής Χαλυβουργίας» του Μάνεση.

Η είδηση κάνει ήδη το γύρο του κόσμου μετά την αποκάλυψη ότι σε φορτίο που είχε φύγει από το Βόλο μόλις έφτασε στη Σαρδηνία εντοπίστηκαν τιμές ραδιενέργειας που ξεπερνούν κι αυτές που ανιχνεύθηκαν σε φορτία που είχαν φύγει από την Φουκοσίμα μετά το πυρηνικό ατύχημα.

Συγκεκριμένα, στο φορτίο του πλοίου «Eilsum» που έφυγε από το Βόλο και έφτασε στις εγκαταστάσεις της εταιρείας Portovesme Ltd στη Σαρδηνία μετρήθηκε Καίσιο – 137 σε συγκέντρωση 3,7 Becquerel/g , γεγονός που προκάλεσε συναγερμό στις τοπικές Αρχές.

Για να γίνει κατανοητό τι σημαίνει αυτό, σε κατάλοιπα που μεταφέρθηκαν από τη Φουκοσίμα η ραδιενέργεια είχε μετρηθεί στα 1,53-3,2 Bq/g. Ενώ τα κατώτερα επιτρεπτά όρια ραδιενέργειας στο χάλυβα πρέπει να φτάνουν το πολύ από 0,1-0,5 Bq/g.

Το φορτίο έχει επιστρέψει από τις 5 Ιούλη στο Βόλο και παραμένει εκτεθειμένο στην αυλή του εργοστασίου στο Βελεστίνο.

Τι είναι το Καίσιο – 137

Το ισότοπο 137 του Καισίου είναι ανθρωπογενές, παράγεται μόνο από πυρηνική σχάση και δεν υπάρχει στη φύση. Αρα ανθρωπογενής πρέπει να είναι και η προέλευση της ποσότητας της ουσίας αυτής, που εντοπίστηκε στο προϊόν που εξήγαγε η «Χαλυβουργία Ελλάδας» στην Ιταλία.

Δεν είναι η πρώτη φορά που ραδιενεργό Καίσιο – 137 ανιχνεύεται σε χάλυβα που προήλθε από τήξη σκραπ. Το 1998, ισπανική εταιρεία ανακύκλωσης έλιωσε μαζί με τα άλλα υλικά και μια πηγή ακτίνων γάμμα, που περιείχε Καίσιο – 137. Το 2009, διαλύθηκε ένα εργοστάσιο τσιμέντου, αλλά δεν ακολουθήθηκαν οι διαδικασίες για το χειρισμό ραδιενεργών υλικών. Ετσι, το Καίσιο – 137 από ένα όργανο μέτρησης, περιλήφθηκε σε κάποιο από τα 8 φορτηγά σκραπ, που προέκυψαν από τη διάλυση του μεταλλικού εξοπλισμού, με αποτέλεσμα να ρυπανθεί ραδιενεργά όλο το ατσάλι που παράχθηκε.

Ποιες είναι οι διαδικασίες που ακολουθούνται πριν το σκραπ πέσει στο χυτήριο της «Χαλυβουργίας Ελλάδας»; Ελέγχεται για ραδιενέργεια ή ρίχνεται χωρίς έλεγχο και αδιαφορώντας για την υγεία των εργατών, αλλά και των τελικών καταναλωτών που θα παραλάβουν τα προϊόντα; Θα ελεγχθεί η «Χαλυβουργία» από κάποια κρατική υπηρεσία, ώστε να εντοπιστεί η αιτία, να καταλογιστούν ευθύνες και να παρθούν μέτρα ώστε να μην ξανασυμβεί ραδιενεργός ρύπανση του χυτευόμενου υλικού;

Πάντως, παρά την επικινδυνότητα της κατάστασης που διαμορφώθηκε, η εταιρεία, με ανακοίνωσή της στα τοπικά μέσα ενημέρωσης, ισχυρίζεται πως το μόνο πρόβλημα που υπάρχει είναι μια διαφορά της με την εταιρεία στη Σαρδηνία ως προς τις μετρήσεις του Καισίου. Αυτή τη θέση φαίνεται να υιοθετούν και οι εργοδοτικοί συνδικαλιστές, όταν απαντούν σε ερωτήσεις συναδέλφων τους.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in πολιτικη, ριζασπάστης, τα «Νταχάου» της εργοδοτικής αυθαιρεσίας | 1 Comment »

Η ΤΑΞΙΚΗ ΦΥΣΗ ΤΟΥ ΝΑΖΙΣΤΙΚΟΥ ΚΟΜΜΑΤΟΣ

Posted by amartwlos στο 6 Ιουλίου , 2012

          «… Το «Εθνικό Σοσιαλιστικό Γερμανικό Εργατικό Κόμμα» ( Nazional-Sozialistische Deutsche Arbeiter Partei – NSDAP) ήταν πάντα και έμεινε ως το τέλος το κόμμα που εξυπηρέτησε κατά τον πιο τέλειο, ως τώρα, τρόπο τα συμφέροντα της μεγάλης αστικής τάξης, των κορυφών του μονοπωλιακού κεφαλαίου. Τέτιο ήταν και πριν το 1933, και μετά, τέτιο έμεινε και ως τις 9 Μάη 1945.
Αυτό φαίνεται καθαρά από το δείκτη εκείνο που ενδιέφερε πιο πολύ το μονοπωλιακό κεφάλαιο: την πορεία των κερδών. Και δεν μπορεί κανείς να μην παραδεχτεί ότι η κυβέρνηση του ΝSDAP εξασφάλισε συνθήκες εξαιρετικής σε έκταση και βάθος συσσώρευσης κερδών. Η πορεία των τελευταίων υπήρξε πράγματι θεαματική, όπως δείχνει ο παρακάτω πίνακας:
Επίσημα κέρδη επιχειρήσεων (εκατομμύρια μάρκα)
1933         1936      1938
6,6           12,2        15
Η ναζιστική 12ετία υπήρξε περίοδος ταχύτατης ανόδου των κερδών και των περιουσιών των μεγιστάνων, όπως μαρτυρούν όλα, χωρίς εξαίρεση, τα στοιχεία. Οι κρατικομονοπωλιακές μέθοδοι που τελειοποίησε ή εγκαινίασε το «1000χρονο Ράιχ» δεν ήταν τίποτε άλλο από μια παραχώρηση — συχνά, με φανερά σκανδαλώδη τρόπο— όλης της γερμανικής οικονομίας σε μια χούφτα μεγάλων επιχειρήσεων. Αυτές οι επιχειρήσεις «τσέπωσαν» τα κολοσσιαία κέρδη της στρατιωτικοποίησης και της δουλικής εκμετάλλευσης των ξένων, ιδιαίτερα «Ανατολικών» εργατών, αλλά και της λεηλασίας όλης της Ευρώπης. Αυτή η μυθικών διαστάσεων συσσώρευση — που εμφάνισε και χαρακτηριστικά παρόμοια με αυτά της περιόδου της πρωταρχικής συσσώρευσης του κεφαλαίου — εξηγεί σε μεγάλο βαθμό και την εντυπωσιακή ανάκαμψη της ΟΔ Γερμανίας μετά το 1945.
Η συντριβή κάθε οργάνωσης των εργαζομένων έκανε τη δράση του NSDAP «θαυματουργή» και στον πολιτικό τομέα. Στη διάρκεια της εξουσίας του, οι εργαζόμενοι δεν διαμαρτυρήθηκαν καθόλου ή σχεδόν καθόλου. Η ένταση της εκμετάλλευσης, μόνος τρόπος δημιουργίας και ενίσχυσης του τεράστιου πολεμικοβιομηχανικού συγκροτήματος μιας ιμπεριαλιαστικής δύναμης χωρίς αποικίες, «πέρασε» ανεμπόδιστα. Αρκετά πριν από τον πόλεμο, η ελεύθερη εκλογή θέσης εργασίας είχε καταργηθεί. Σε ορισμένες κρατικές επιχειρήσεις όπως η «Οργάνωση Todt» ((Organisation Todt –OT), είχαν επιβληθεί όχι μόνο στρατιωτικοί κανονισμοί, αλλά και στρατιωτικές στολές. Τα πολιτικά κέρδη του κεφαλαίου ήταν και μακροπρόθεσμα. Καταρχήν, ο πόλεμος δεν φαίνεται να προκάλεσε σχεδόν καμιά κίνηση διαμαρτυρίας ή και απλής δυσαρέσκειας. Ενα δείγμα μας δίνει έκθεση του «Γερμανικού Μετώπου Εργασίας» (Deutsche Arbeitsfront – DAF), οργάνωσης που ήταν αρμόδια για την οργάνωση του εργατικού δυναμικού και την κίνησή του, του τέλους του 1942: «Το 1917, χάθηκαν σε πολιτικές απεργίες περίπου 2.000.000 εργατοημέρες. Το 1918, ήταν 5.000.000 εργατοημέρες. Στο πολεμικό έτος 1942, κερδίθηκαν αμέτρητα εκατομμύρια προσθέτων εργατοημερών, χωρίς να υπολογίσουμε την εργασιακή απόδοση εκατομμυρίων επιστρατευμένων ξένων εργατών» (η έμφαση δική μας).
Και όλα αυτά, χωρίς να υπολογίσουμε ένα άλλο πολιτικό κέρδος πολύ μεγάλης, όπως αποδείχτηκε, σημασίας: την σχεδόν ολοκληρωτική εξόντωση όλων των επαναστατικών στοιχείων και την απώλεια σχεδόν κάθε επιρροής τους.
Ποτέ πριν από την εγκαθίδρυση του Γ’ Ράιχ οι μεγάλοι καπιταλιστές της Γερμανίας ή οι άμεσοι άνθρωποι τους δεν συμμετείχαν τόσο άμεσα στη διεύθυνση της οικονομίας, και αυτό παρά το γεγονός ότι στη Γερμανία οι σχέσεις κράτους- μεγάλου κεφαλαίου ήταν πάντα πολύ στενές. Κάτι περισσότερο: ο Χίτλερ δεν το είχε σε τίποτε να αλλάξει τους στρατηγούς του με τη μεγαλύτερη ευκολία για παραπτώματα πολλές φορές φανταστικά ή συνήθως χωρίς να φταίνε. Αντίθετα, στις κορυφές των οικονομικών-διαχειριστικών υπηρεσιών της χιτλερικής Γερμανίας βλέπει κανείς πάντα αναδιανομή των ίδιων προσώπων: γενικών μετόχων, γενικών διευθυντών ή έμπιστων στελεχών των γιγάντων του χρηματιστηρίου. Και κάτι ακόμη πιο ενδιαφέρον: Οι στρατηγοί του Χίτλερ ήταν —ή έγιναν     διάσημοι. Ποιος, όμως ξέρει τον Albert Pieg της Siemens  ή τον Wilhelm  Zangen της MANNESMAN; Αυτοί δεν άφησαν απομνημονεύματα. Η διακριτικότητα ήταν, άλλωστε, αυτό που τους ενδιέφερε περισσότερο.
Εδώ πρέπει να προστεθεί ότι η πολιτική εξουσία του NSDAP βοήθησε πολύ όχι μόνο τους καπιταλιστές ενάντια στους εργαζόμενους, αλλά και τους πολύ μεγάλους καπιταλιστές ενάντια σε όλους τους υπολοίπους. Η συγκεντροποίηση, που το κράτος ενθαρρύνει ή και επιβάλλει, παίρνει πρωτοφανείς διαστάσεις: Το μέσο κεφάλαιο των μετοχικών εταιριών περνά από 2.300.000 (1932) σε 5.500.000 μάρκα (1943). Ο νόμος της 7ης Μάρτη 1939 φτάνει ως την κατάργηση των επιχειρήσεων που δεν έφταναν ένα ορισμένο minimum τζίρου, υποχρεώνοντας τους πρώην ιδιοκτήτες τους να γίνουν εργαζόμενοι στη μεγάλη βιομηχανία. Στην περίοδο 1933-1939, ο αριθμός των επιχειρηματιών και των οικογενειών τους πέφτει από 11.247.000 σε 9.612.00 (-14,54%) και το ποσοστό τους στον πληθυσμό από 19,8% σε 16,2%….
Όμως το NSDAP είναι ακριβώς αυτό που λέει η ονομασία του, δηλ. ένα πολιτικό κόμμα, και όχι ένας απλός εκτελεστικός μηχανισμός του μεγάλου κεφαλαίου, όπως θα ήταν πχ, μία νομική ή λογιστική εταιρία. Έρχεται σε επαφή και σύνδεση με μάζες, από τη φύση τους διαφορετικές από τα συμφέροντα που το NSDAP εκφράζει, και, έτσι, διαφοροποιείται και αυτό. Το ίδιο το όνομα του κόμματος είναι χαρακτηριστικό. Εθνικό Σοσιαλιστικό Γερμανικό Εργατικό Κόμμα. Η μαζική βάση του NSDAP είναι κυρίως μικροαστική και, κατά πιο δεύτερο λόγο, μεσοαστική.
Μια στατιστική της 1ης Γενάρη 1935 μας δίνει μία εικόνα:
—    Το 7,3% όλου του «επαγγελματικά απασχολούμενου πληθυσμού» του Ράιχ ανήκει στο NSDAP. Απ’ αυτό βλέπουμε ότι το NSDAP  ήταν ένα τεράστιο κόμμα.
—    Στο NSDAP ανήκει το 15% των «αυτοαπασχολουμένων».
—    Στο NSDAP ανήκει το 12% των «μη δημοσίων» υπαλλήλων (Angestellten).
—    Το ποσοστό των βιομηχανικών εργατών που είναι μέλη του NSDAP είναι γύρω στο 5% του συνόλου των βιομηχανικών εργατών. Γενικά, λίγοι εργάτες έγιναν μέλη του NSDAP παρά το όνομά του. Πριν το 1933, το NSDAP ούτε κατόρθωσε, αλλά ούτε έδειξε μεγάλη συνέπεια στην προσπάθεια να δημιουργήσει χωριστή οργάνωση εργατών. ….Ο ίδιος ο Χίτλερ «υπέδειξε» στο Συνέδριο του NSDAP του 1937 να μην παρελάσουν χωριστές ομάδες εργατών. Αυτό δείχνει καθαρά ότι δεν ήθελε τη χωριστή παρουσία των εργατών γιατί αυτό θύμιζε την ταξική πάλη ή, έστω, την ταξική «απόσταση». Σαν γνήσιο κόμμα της αστικής τάξης, το NSDAP δεν μπορούσε να υποφέρει τη θέα των χωριστά οργανωμένων εργατών ούτε μέσα στα ίδια του τα πλαίσια
….  το βασικό μαζικό στήριγμα του NSDAP ήταν — από άποψη οργανωμένης μαζικής βάσης, αλλά και εκλογικής βάσης — τα μεσαία στρώματα, ιδιαίτερα αυτά της πόλης. Αυτό χρησιμοποιήθηκε για να «ξαναγραφτεί», δηλ. να παραποιηθεί η ιστορία. Στη σειρά των άρθρων, μελετών κλπ, που γράφτηκαν στην Ομοσποδνιακή Δημοκρατία της Γερμανίας με την ευκαιρία της συμπλήρωσης 50 χρόνων από την άνοδο στην εξουσία του NSDAP, προβλήθηκε συχνά το επιχείρημα: Αφού μέσα στο NSDAP βρίσκονταν κυρίως μεσαία στρώματα, το NSDAP ήταν το κόμμα των μεσαίων στρωμάτων έτσι «βγαίνουν λάδι» τα μονοπώλια. Οι τοποθετήσεις αυτές «ξεχνούν» τη βασική ιστορική αποστολή του NSDAP: να συνδέσει τις μάζες με την πολιτική και την άσκηση της πολιτικής του μεγάλου κεφαλαίου. Πράγμα που το NSDAP πέτυχε λαμπρά.
Για να το πετύχει, όμως, αυτό έπρεπε να γίνει αυτό ακριβώς που έγινε: ένας πολιτικός οργανισμός της αστικής τάξης, κατά συνέπεια ένας οργανισμός βαθιά αντιφατικός, που θα ήταν σε θέση να εκφράζει με ένα μαζικό τρόπο την πολιτική των μεγιστάνων. Ο ίδιος ο χαρακτήρας του επέβαλε την αντιφατικότητά του.
… Η αντιφατικότητά του NSDAP δεν σημαίνει συνύπαρξη στο εσωτερικό  του αντιπάλων ισοτίμων παραγόντων. Σημαίνει αντανάκλαση στο εσωτερικό των πραγματικών ταξικών αντιθέσεων, αλλά κάτω από την κυριαρχία ενός από τους πόλους, στη συγκεκριμένη περίπτωση του μεγάλου κεφαλαίου, ο οποίος προσδιορίζει τον πραγματικό ταξικό χαρακτήρα του Κόμματος. Η κυριαρχία αυτή εκφράζεται πολιτικοΐδεολογικά και «ψυχολογικά». Πράγμα που σημαίνει ότι η δικτατορία της κυρίαρχης τάξης υπάρχει και μέσα στο κόμμα ή στα κόμματα της.
Η πορεία των πραγμάτων δείχνει ακριβώς αυτό: Οτι τα διάφορα στοιχεία του NSDAP διαφορετικά και — ως ένα βαθμό — αντίθετα μεταξύ τους, βαδίζουν μαζί και μαθαίνουν βαθμιαία να προσαρμόζονται μεταξύ τους. Το ένα δεν μπορεί να κάνει χωρίς το άλλο.
Η προσαρμογή, όμως, δεν γίνεται ισότιμα. Σε τελευταία ανάλυση, δεν είναι, ίσως, ούτε καν αμοιβαία. Στην πραγματικότητα, η μικροαστική μάζα προσαρμόζεται στις απαιτήσεις της πολιτικής της μεγαλοαστικής τάξης….»
  Του   Θ. ΠΑΠΑΡΗΓΑ στο  περιοδικό   «Επιστημονική Σκέψη» στα 1985

Posted in blogspot, τα νέα ss | Leave a Comment »

ΜΠΆΤΣΟΙ ΣΥΛΛΆΒΑΝΕ ΕΡΓΑΖΌΜΕΝΟ ΠΟΥ ΔΙΕΚΔΙΚΟΎΣΕ ΤΑ ΔΕΔΟΥΛΕΥΜΈΝΑ ΤΟΥ ΜΈΣΑ ΣΤΗΝ ΕΠΙΘΕΏΡΗΣΗ ΕΡΓΑΣΊΑΣ

Posted by amartwlos στο 5 Ιουλίου , 2012

Η εργοδοσία του ραδιοσταθμού «Libero fm» στη Θεσσαλονίκη κατέθεσε χτες μήνυση σε βάρος εργαζόμενου τεχνικού, που απέλυσε επειδή δεν δέχθηκε να υπογράψει για τη συγκρότηση Ενωσης Προσώπων και να αποδεχθεί μειώσεις στο μισθό του. Ο απολυμένος εργαζόμενος, συνελήφθη από την αστυνομία την ώρα που βρισκόταν μέσα στην Επιθεώρηση Εργασίας, όπου ήταν προγραμματισμένη να συζητηθεί η εργατική διαφορά μετά από καταγγελία που έκανε για την παράνομη απόλυσή του.
Η εργοδοσία του LIBERO αφού δεν πέτυχε την υπογραφή ατομικών συμβάσεων εργασίας με το σύνολο του προσωπικού της, που προέβλεπε τη μείωση των αποδοχών του κατά 50%, κατόρθωσε με εκβιαστικά διλήμματα να πείσει ένα κομμάτι των εργαζομένων να ιδρύσουν Ενωση Προσώπων, η οποία συμφώνησε με την υπογραφή επιχειρησιακής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας που προβλέπει μείωση των μισθών κατά 50%. Αμέσως μετά ανακοίνωσε την απόλυση ενός συναδέλφου τεχνικού, που μαζί με άλλους 6 αρνήθηκαν να υπογράψουν για τη σύσταση της Ενωσης Προσώπων.
Ο απολυμένος προχώρησε σε καταγγελία στην Επιθεώρηση Εργασίας και κατέθεσε αγωγή σε βάρος του εργοδότη, για την παράνομη και εκδικητική απόλυσή του.
Χθες, την ώρα της τριμερούς συνάντησης στην Επιθεώρηση Εργασίας, η αστυνομία συνέλαβε τον απολυμένο συνάδελφο μετά από προφορική μήνυση για συκοφαντική δυσφήμηση που κατέθεσε ο εργοδότης.
Επιτόπου ο απολυμένος εργαζόμενος δήλωσε την πρόθεσή του να καταθέσει μήνυση σε βάρος του εργοδότη, για ψευδή καταμήνυση και τελικά βρέθηκαν και οι δύο στο ΑΤ Λευκού Πύργου. Μετά από προφορική εντολή του εισαγγελέα αφέθηκαν ελεύθεροι και θα οριστεί τακτική δικάσιμος.
Ο αναπάντεχος ζήλος των μπάτσων να δεχτούν προφορική μήνυση εργοδότη κατά εργαζόμενου που διεκδικεί και εμφανίζεται δημόσια ενώπιον κρατικών αρχών είναι ενδεικτικό ττων αλληλοεξυπηρετήσεων μεταξύ αφεντικών και εξουσίας.
Το θέμα δεν είναι καινούργιο. Ηδη εκρεμεί ζήτημα θέμα διαγραφής δύο δημοσιογράφων στην ΕΣΗΕΜ-Θ που συμμετέχουν στην ένωση προσώπων και υπέγραψαν σύμβαση για μειωμένες αποδοχές.
Ακόμη η Ένωση Τεχνικών Ραδιοφωνίας Μακεδονίας – Θράκης εξέδωσε την παρακάτω ανακοίνωση:
»Οι εργοδότες εκμεταλλευόμενοι τους αντεργατικούς νόμους που θέσπισε η προηγούμενη κυβέρνηση, προσπαθούν να ξεριζώσουν και να κονιορτοποιήσουν ότι έχει κερδίσει η εργατική τάξη τις τελευταίες δεκαετίες.
»Ξεκινώντας από τον εξευτελισμό των εργαζομένων με την τρομακτική μείωση των μισθών τους και φτάνοντας έως την ποινικοποίηση της συνδικαλιστικής δράσης, οι εργοδότες άρχισαν έναν ανελέητο πόλεμο εναντίον μας χωρίς πραγματικά να φαίνεται ότι θα υπάρξει ένα τέλος. Το μένος που εκφράζεται από τους περισσότερους είναι πραγματικά πρωτοφανές.
»Δυστυχώς σε αυτόν τον πόλεμο πολλές φορές σύμμαχοι των εργοδοτών είναι και οι ίδιοι οι εργαζόμενοι που για διαφόρους προσωπικούς ή μη λόγους (πχ παραπλάνηση-ψυχολογική πίεση) παίρνουν το μέρος τους, ρυθμίζοντας και καταστρέφοντας έτσι τη ζωή των συναδέλφων τους που παρουσιάζουν σθεναρή αντίσταση.
»Εκμεταλλευόμενη λοιπόν την κατάσταση, η εργοδοσία του ραδιοσταθμού «libero fm» αφού δεν πέτυχε την υπογραφή ατομικών συμβάσεων εργασίας με το σύνολο του προσωπικού της, που προέβλεπε τη μείωση των αποδοχών του κατά 50%, κατόρθωσε με εκβιαστικά διλήμματα να πείσει ένα κομμάτι των υπαλλήλων της να ιδρύσουν μια ένωση προσώπων, με απώτερο σκοπό την υπογραφή επιχειρησιακής συλλογικής σύμβασης εργασίας ώστε να μειωθεί ο μισθός και των τεχνικών, οι οποίοι δεν συναινούσαν στην υπογραφή ατομικών συμβάσεων.
»Δεν έμεινε όμως εκεί. Θέλοντας να πιέσει και άλλο τους εργαζόμενους, προχώρησε και σε μια απόλυση τεχνικού έξι μέρες μετά την κοινοποίηση της εσσε στους τεχνικούς, φυσικά με μειωμένη αποζημίωση λόγω της εσσε και χωρίς να εξοφλήσει τα χρωστούμενα δεδουλευμένα δύο και πλέον μηνών, το επίδομα αδείας 2012 κ.ά.. Δύο μέρες μετά προσέλαβε δύο «τεχνικούς» με μισθό εσσε!!!
»Είναι ξεκάθαρο ότι οι ενέργειες αυτές έχουν ως στόχο τη δημιουργία κλίματος ανασφάλειας και εκφοβισμού. Επίσης τίθεται ζήτημα σχετικά με την νομιμότητα της σύστασης της ένωσης προσώπων καθώς και την εγκυρότητα της αναφερόμενης επιχειρησιακής συλλογικής σύμβασης εργασίας.
»Δεν θα ανεχθούμε τα όργια αυθαιρεσιών και παραβιάσεων της ΣΣΕ και της εργατικής νομοθεσίας από την πλευρά της εργοδοσίας του εν λόγω ραδιοσταθμού. Οι προκλητικότατες αυτές ενέργειες δεν θα μείνουν αναπάντητες από το συνδικαλιστικό κίνημα.
»Άμεση ανάκληση της απόλυσης του συναδέλφου τεχνικού και οριστική διάλυση της ένωσης προσώπων.
»Με τους συλλογικούς μας αγώνες θα σπάσουμε το κλίμα εκφοβισμού και ανασφάλειας που προσπαθούν να σπείρουν στους εργαζόμενους οι εργοδότες και τα δεκανίκια τους. Δεν θα τους περάσει. Φροντίζαμε, φροντίζουμε και θα φροντίζουμε εμείς για αυτό.
Για το Διοικητικό Συμβούλιο
Ο Πρόεδρος Χατζηγεωργίου Κων/νος
Ο Γενικός Γραμματέας Στεφανίδης Κοσμάς

Posted in blogspot, τρομοκρατία, ταξικός πόλεμος | 1 Comment »

ΓΙΑ ΤΙΣ ΝΈΕΣ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΊΕΣ ΤΟΥ ΠΑΜΕ ΓΙΑ ΟΡΓΆΝΩΣΗ ΤΗΣ ΛΑΪΚΉΣ ΑΝΤΊΣΤΑΣΗΣ ΣΤΗΝ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΉ ΕΠΊΘΕΣΗ

Posted by amartwlos στο 5 Ιουλίου , 2012

Τα δύο κείμενα που δημοσιεύτηκαν σήμερα, «Λαϊκή Παρέμβαση-Ξεσηκωμός: Δεν μπορούμε να πληρώσουμε» και «Κοινό πλαίσιο πάλης για την υγεία, είναι απόρροια της σύσκεψης συνδικαλιστικών οργανώσεων εργαζομένων, αυτοαπασχολουμένων, μικρομεσαίων, συνδικαλιστών, συλλόγων και ομάδων γυναικών, λαϊκών επιτροπών και επιτροπών αγώνα χώρων δουλειάς και φοιτητών και σπουδαστών, που πραγματοποιήθηκε τη ΔΕΥΤΕΡΑ 2 ΙΟΥΛΙΟΥ στο ξενοδοχείο NOVOTEL (η πρόσκληση είχε δημοσιευτεί στο ιστολόγιο εδώ).

Κατά τη διάρκεια της σύσκεψης αποφασίστηκε η δράση του ΠΑΜΕ και των συμμάχων του ταξικών δυνάμεων να επεκταθεί, πέρα από τις επιμέρους διεκδικήσεις των εργαζομένων σε διάφορους τομείς (στη Χαλυβουργία, την PhoneMarketing, του Εμποροϋπαλλήλους, κλπ), σε ζητήματα που αφορούν γενικότερα τον λαό, και συγκεκριμένα στο ζήτημα της αδυναμίας του να ανταποκριθεί πια οικονομικά στις συνεχείς φοροεπιθέσεις και τα χαράτσια, στο κρίσιμο θέμα της υγείας, της πρόνοιας και της παροχής φαρμάκων, και βέβαια στα εργασιακά δικαιώματα.
Είναι πέρα από σημαντικό –είναι ζήτημα ζωής και θανάτου– στην φάση αυτή κάμψης και ήττας, εγκλωβισμού των φτωχών και λαϊκών στρωμάτων στον καταστροφικό για τα ίδια μηχανισμό αντεργατικής «συναίνεσης» με ευρωπαϊκή ευλογία και σφραγίδα, αυτές οι πρωτοβουλίες να μαζικοποιηθούν και να χτίσουν την δυνατότητα αντίστασης στην ενισχυμένη εκλογικά απειλή ισοπέδωσης και των τελευταίων εργατικών και κοινωνικών δικαιωμάτων που απέμειναν: το κουρέλιασμα των εργασιακών συμβάσεων, την πλήρη ιδιωτικοποίηση παροχών και υπηρεσιών και το απόλυτο γονάτισμα των χαμηλών στρωμάτων κάτω από περικοπές, χαράτσια, φόρους και εισφορές, ώστε αύριο-μεθαύριο να μπορούν να εξαγοραστούν και να ελεγχθούν πολιτικά για λίγα ψίχουλα, χειροκροτώντας την υποταγή τους σε έναν μόνιμο εργασιακό μεσαίωνα.Καλούμε όσους έχουν ακόμα ίχνος εργατικής συνείδησης και ίχνος πολιτικής αλληλεγγύης απέναντι στους κοινωνικά αδύνατους να βοηθήσουν, να στηρίξουν και να συμμετέχουν σ’ αυτές τις πρωτοβουλίες υπεράσπισης της ζωής και της αξιοπρέπειας των αδύνατων κοινωνικών στρωμάτων, που αποδεικνύουν έμπρακτα το γνήσιο της αγωνιστικότητας του κομμουνιστικού κινήματος πέρα από εκλογικές, ψηφοθηρικές και κυβερνητικές λογικές.

Ακολουθεί η εισήγηση της κοινής σύσκεψης και το κάλεσμα στην εργατική τάξη και τα συνδικάτα της για τα εργασιακά.
LR
Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in πολιτικη, ρήξη και ανατροπή, Π.Α.ΜΕ | 2 Σχόλια »

«Φωστήρες» και «φον φούφουτοι»

Posted by amartwlos στο 5 Ιουλίου , 2012

Ξεπουληματικοποιήσεις

Εδώ και τρία χρόνια, πρωί, μεσημέρι, βράδυ, με ρυθμούς πολυβόλου, επαναλαμβάνεται η ίδια ανοησία:

«Για την κρίση, για τα χρέη, για τα ελλείμματα,

φταίει το Δημόσιο»…

Το ύφος, δε, που χρησιμοποιούν οι διάκονοι της παραπάνω «μπαρούφας», από τους πολιτικούς και δημοσιογραφικούς αστέρες μέχρι τους κάθε λογής ειδικούς… πανεπιστήμονες,

καθιστά δυσδιάκριτο αν πρόκειται απλώς για ηλίθιους, αστοιχείωτους, άσχετους και αμόρφωτους ή για το ακόμα χειρότερο και πιο επικίνδυνο είδος:

Εκείνο του μορφωμένου ηλίθιου…

Στην τελευταία κατηγορία ανήκουν, προδήλως, οι σε διατεταγμένη προπαγανδιστική υπηρεσία ινστρούκτορες της πλουτοκρατίας. Ολοι εκείνοι οι «ξύπνιοι», δηλαδή, που όσο πιο αντιλαϊκές είναι οι επιδιώξεις των αφεντικών τους

(σ.σ.: τέτοια επιδίωξη είναι το γενικό ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου),

τόσο περισσότερο μετέρχονται την ηλιθιότητα ως «ασφυξιογόνο» για την παράλυση της αντίστασης των υπολοίπων διά της αποβλάκωσης.

***

Τρεις παρατηρήσεις, λοιπόν, όσον αφορά την «αξία» των «επιχειρημάτων» τους:

*

Πρώτον, αυτοί που αναφέρονται στον κακό δημόσιο τομέα, που ευθύνεται – όπως λένε – για τα χρέη και τα ελλείμματα, πέραν ότι είναι οι ίδιοι που κόβουν μισθούς στον ιδιωτικό τομέα (σ.σ.: αλήθεια, τι σχέση έχουν οι μισθοί στον ιδιωτικό τομέα με τα δημόσια χρέη, «φωστήρες»;…), προφανώς αναφέρονται στον δικό τους, στον κατ’ όνομα «δημόσιο» τομέα.

Αναφέρονται, από τη μια μεριά, στον «δημόσιο» τομέα

της κομματοκρατίας,

της αναξιοκρατίας,

της ρουσφετοκρατίας και

των «δικών τους παιδιών».

Δηλαδή στο «δημόσιο» τομέα που κατασκευάστηκε κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωση της σαπίλας τους.

Αναφέρονται, από την άλλη μεριά, σε έναν «δημόσιο τομέα» – δυνάστη για το λαό και για την πλειοψηφία των εργαζόμενων σε αυτόν, αλλά ταυτόχρονα πρόθυμο υπηρέτη των συμφερόντων των ισχυρών.

*

Επομένως οτιδήποτε αποκαλούν «Δημόσιο» δεν έχει καμία σχέση με το πραγματικά Δημόσιο, με το πραγματικά κοινωνικό, με το πραγματικά συλλογικό, όπως μπορεί να επιβεβαιώσει μια και μόνο ματιά στην κατ’ όνομα «δημόσια» Υγεία και στην κατ’ όνομα «δημόσια» Παιδεία τους.

Το γνωρίζουν.

Ωστόσο επιλέγουν μεθοδευμένα και συστηματικά τη συκοφάντηση της έννοιας του πραγματικά Δημόσιου, του πραγματικά κοινωνικού και του πραγματικά συλλογικού, χρησιμοποιώντας ως απόδειξη της «αποτυχίας» του Δημόσιου, εκείνο το «Δημόσιο» – καρικατούρα, εκείνο το «Δημόσιο» – Φρανκενστάιν που οι ίδιοι δημιούργησαν.

Ενα «Δημόσιο» – Φρανκενστάιν που, φυσικά, το κατασκεύασαν έχοντας ως προδιαγραφές ό,τι συμφέρει και εξυπηρετεί την λεγόμενη «οικονομία της αγοράς», δηλαδή ό,τι συμφέρει και εξυπηρετεί τους κεφαλαιοκράτες.

***

Δεύτερον, οι «φωστήρες» του ανορθολογισμού και της αντιεπιστημονικότητας, που αποδίδουν την αιτία της κρίσης στην Ελλάδα και στον κόσμο, στον «δημόσιο» τομέα, στον «δημόσιο» χώρο, στην «δημόσια» οικονομία, θα πρέπει να μας πουν:

*

α) Στις ΗΠΑ, η Lehman Brothers, που κατέρρευσε αποτελώντας την αφετηρία εκδήλωσης της παγκόσμιας κρίσης, τι ήταν; «Δημόσια» ή ιδιωτική;

Η AIG, που κατέρρευσε, συμπαρασύροντας τα ασφαλιστικά και συνταξιοδοτικά δικαιώματα εκατομμυρίων ανθρώπων, τι ήταν;«Δημόσια» ή ιδιωτική;

Τα μονοπώλια και οι πολυεθνικές της «Γουόλ Στριτ», που από το αμερικανικό «Δημόσιο» – δηλαδή με λεφτά του αμερικανικού λαού – έχουν «μπουκωθεί» με πάνω από 7 τρισ. δολάρια (!) από το 2008 ώστε να μην καταρρεύσουν, τι είναι; «Δημόσια» ή ιδιωτικά;

*

β) Οι τράπεζες της Ιρλανδίας, της Ισπανίας, της Πορτογαλίας, της Γαλλίας, της Ελλάδας

(σ.σ.: εδώ οι ενισχύσεις που έχουν λάβει οι τραπεζίτες από το 2008 ανέρχονται στα 200 δισ. ευρώ),

οι τράπεζες όλης της ΕΕ, που από την έναρξη της κρίσης έχουν λάβει το αστρονομικό ποσό των 5 τρισ. ευρώ (!) σε ενισχύσεις ώστε να μην καταρρεύσουν, με συνέπεια τον εκτροχιασμό των δημόσιων ταμείων των κρατών – μελών της ΕΕ και την επιβολή βάρβαρης λιτότητας στους λαούς, τι είναι: «Δημόσιες» ή ιδιωτικές;

***

Τρίτον, σύμφωνα με τα στοιχεία του ΔΝΤ και της Παγκόσμιας Τράπεζας, το παγκόσμιο χρέος ανερχόταν το 2010 στα 158 τρισ. δολάρια.

Ομως από αυτά

  • τα 43 τρισ. ήταν χρέη από χρηματοπιστωτικά ομόλογα,
  • τα 11 τρισ. ήταν χρέη εταιρειών,
  • τα 64 τρισ. ήταν χρέη νοικοκυριών και μόνο
  • τα 40 τρισ. ήταν κρατικά χρέη.

*

Θα κάνουμε, λοιπόν, την αφαίρεση

(ασύγγνωστη ενέργεια εφόσον κουβεντιάζουμε με σοβαρούς ανθρώπους, αλλά εδώ δεν πρόκειται για κάτι τέτοιο…),

ότι το λεγόμενο «Δημόσιο» στον καπιταλισμό δεν συνιστά και πάλι κρατικομονοπωλιακό καπιταλισμό, δηλαδή κεφαλαιοκρατική οικονομία.

Και θα κάνουμε αυτή την (αντιεπιστημονική) αφαίρεση ώστε να θέσουμε στους εγχώριους «φωστήρες» και στους «φον φούφουτους» της τρόικας, την ακόλουθη ερώτηση, ακολουθώντας τους κανόνες της δικής τους «λογικής» και για να δείξουμε ακριβώς πόσο χυδαία είναι η «λογική» και η προπαγάνδα τους:

Οταν στο σύνολο του παγκόσμιου χρέους μόλις το 25% αποτελεί αυτό που αποκαλείται «δημόσιο χρέος», τότε πώς γίνεται την ευθύνη για την κρίση, για τα χρέη και για τα ελλείμματα να την έχει το «Δημόσιο» που συμμετέχει στο πρόβλημα κατά το 1/4,

και να μην έχει την ευθύνη το υπόλοιπο 75% που συνιστά το λεγόμενο «ιδιωτικό χρέος»; Πώς γίνεται, δηλαδή, να μην φταίνε για την κρίση αυτοί που συνθέτουν τα 3/4 του προβλήματος και που αποτελούν την ακραιφνώς «ιδιωτική», δηλαδή την χωρίς κρατικομονοπωλιακές διαθλάσεις, κεφαλαιοκρατική οικονομία;

Ε;

Γράφει:
ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

Posted in πολιτικη, ριζασπάστης, Νίκος Μπογιόπουλος | 1 Comment »

Τίποτα στην τύχη

Posted by amartwlos στο 5 Ιουλίου , 2012

Οι επιστήμονες του Cern έκαναν ένα βήμα στις αναζητήσεις τους για τη δομή της ύλης. Οι δημοσιογράφοι το παρουσίασαν σαν θρίλερ. Ανάμεσα στους επιστήμονες και τους δημοσιογράφους, μια φιλοσοφική θέση – ο ιδεαλισμός – που επιμένει να αξιώνει να δεχτούμε ντε και καλά ότι υπάρχει θεός και άρα τι το παλεύεις, ο θεός με το μπουζόνιό του τα καθορίζει όλα.

Οι επιστήμονες εμφανίστηκαν μετρημένοι στις εκφράσεις τους. Κακό του κεφαλιού τους, δεν ήξεραν ότι υπάρχει και ο Ευαγγελάτος στον «Σκάι». Οι επιστήμονες είπαν απλά «κάναμε μία μέτρηση». Ο Ευαγγελάτος όμως επέμενε να μιλά για το «σωματίδιο του θεού». Ο επιστήμονας εξηγούσε ότι το πείραμα απλά δείχνει να επιβεβαιώνει μια από τις θεωρίες για τα κενά που υπάρχουν στην κατανόηση της δομής της ύλης. Ο Ευαγγελάτος να επιμένει ότι αλλάζει η ζωή μας. Ωσπου στην παρατήρηση των επιστημόνων ότι υπάρχει ακόμα μια τεράστια μάζα ύλης για την οποία αγνοούμε οτιδήποτε, ο δημοσιογράφος αποφάνθηκε πως αυτή η μάζα είναι οι «μαύρες τρύπες». Στο σημείο αυτό η τηλεόραση έφυγε απ’ το μπαλκόνι κι ευτυχώς δεν περνούσε κανείς από κάτω.

***

Το θέμα θα είχε τελειώσει εκεί, αν απ’ την τηλεόραση στο διπλανό μπαλκόνι δεν ακουγόταν η συνέχεια: Ο Ευαγγελάτος να διαπιστώνει ότι η επιστημονική ανακάλυψη έχει κάτι από το γονίδιο του Ελληνα, καθώς «έχουμε Ελληνες να κρατάνε την ελληνική σημαία εκεί σε αυτούς τους δύσκολους καιρούς».

Πάνω που αρχίζει να γυρίζει το μάτι σου, έρχεται η τηλεοπτική απορία του παρουσιαστή να σε προσγειώσει: Πώς γίνεται να συνομιλούμε – οι Ελληνες – με τον ίδιο το θεό και το μπουζόνιό του και να μην τα καταφέρνουμε στη διαχείριση των οικονομικών μας;

Στο στούντιο έχουν πάρει ήδη θέση, για να συνδέσουν το επιστημονικό γεγονός με την απορία του τηλεπαρουσιαστή, ο Πλεύρης του ΛΑ.Ο.Σ. που έγινε ΝΔ, ο Οικονόμου του ΣΥΡΙΖΑ που τώρα είναι ΔΗΜΑΡ και ο Μηλιός μιας από τις συνιστώσες που τώρα είναι ΣΥΡΙΖΑ.

Ενας, ο Πλεύρης, διαπιστώνει ότι φταίει το εκλογικό επίδομα. Ο Μηλιός ότι υπάρχει πρόβλημα αδιαφάνειας και ο Οικονόμου ότι φταίνε τα υψηλά λειτουργικά έξοδα του κράτους.

Δεν μπορείς να πετάξεις και την τηλεόραση του γείτονα απ’ το μπαλκόνι, κλείνεις τα παράθυρα και προσπαθείς να συγκεντρωθείς στα γραφόμενα στην έντυπη δημοσιογραφία…

***

Πολύ το κλάμα για τα βάσανα του λαού, στα έντυπα.

Κάλπικο κλάμα απ’ όσους προσπαθούν να αποφύγουν τα δεδομένα αδιέξοδα. Ανακάλυψαν οι κροκόδειλοι ότι γίνανε πολλοί οι φτωχοί. Και δεν ξέρουν τίποτα – οι κροκόδειλοι – για τη δική τους συμμετοχή σ’ αυτήν την εξέλιξη. Αυτοί που επιμένουν ότι είναι ακριβοί οι Ελληνες εργάτες και άρα πρέπει να μειωθούν κι άλλο τα μεροκάματά τους.

Αγωνιούν οι κροκόδειλοι ότι στο τέλος δε θα την αποφύγουν την κοινωνική έκρηξη.

Καλά κάνουν και αγωνιούν. Την αγωνία τους επαυξάνει η πραγματικότητα των θυμάτων. Που απλά δεν έχουν να πληρώσουν.

Το αδιέξοδο του συστήματος καταγράφεται σε κάθε γωνιά της Ευρωπαϊκής Ενωσης είτε στην κυβέρνηση είναι σοσιαλδημοκράτες είτε νεοφιλελεύθεροι.

***

Απ’ όπου κι αν τις πιάσεις τις εξελίξεις σε παραπέμπουν στην ανάγκη να κοιτάξεις κατάματα την πραγματικότητα, να δεις τον αντίπαλο και να μετρήσεις:

– Το κόστος από τους διάφορους σχεδιασμούς για να ξεπεραστεί η κρίση χωρίς να πειραχτεί ο καπιταλισμός.

– Και το κόστος από την ανατροπή της αιτίας που γεννά το αξεπέραστο πρόβλημα.

Είναι το δεύτερο, αυτό που μας αφορά. Και είναι αυτό ακριβώς που μας οδηγεί κατευθείαν στην πρόταση του ΚΚΕ για εργατική λαϊκή συσπείρωση που βάζει πλώρη να χτυπήσει την ιδιοκτησία και την εξουσία των μονοπωλίων, να εγκαταστήσει τη λαϊκή εξουσία και οικονομία.

***

Γιατί, οι εξελίξεις απ’ όπου κι αν τις πιάσεις σε πάνε στην ανάγκη για αλλαγή των συσχετισμών. Που για να γίνει απαιτεί οργάνωση των ανθρώπων της δουλειάς, γράψιμο στα σωματεία, συσπείρωση με τις ταξικές δυνάμεις, έτσι που να ανοίγει ο δρόμος για πάλη τέτοια που να διαμορφώνει και πολιτική συνείδηση για την ανατροπή. Είναι μακρύς – ενδεχόμενα – αυτός ο δρόμος, αλλά είναι ο μόνος που θα επιτρέψει στην εργατική τάξη να δει σ’ αυτήν τη ζωή προκοπή, αντί να περιμένει ποιος θεός θα ρίξει ζάρια για λογαριασμό της…

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ:
Θανάσης ΛΕΚΑΤΗΣ

Posted in πολιτικη, ριζασπάστης | 1 Comment »

Posted by amartwlos στο 3 Ιουλίου , 2012

//ΠαραλληλοΓράφος//

Γράφει η Fata Morgana

 Ήταν την πρώτη ή τη δεύτερη χρονιά που δούλευα ωρομίσθια σε δημοτικά σχολεία στο Μενίδι. Μία μέρα, ένας μαθητής μου της πέμπτης δημοτικού είπε σε κάποιο συμμαθητή του, με περηφάνια, ότι ο ξάδερφός του είναι στη Χρυσή Αυγή. Τον φώναξα και τον ρώτησα αν ήξερε τι είναι η Χρυσή Αυγή. Αποφάσισα πώς εκείνη την ημέρα, τα γαλλικά και το αναλυτικό πρόγραμμα δεν ήταν άμεση προτεραιότητα και αφιέρωσα την ώρα μου στο να μιλήσω στα παιδιά μου για το ναζισμό. Κάποια, λίγα, κάτι είχαν ακούσει για το Χίτλερ, για τους Εβραίους, για τον πόλεμο, σε γενικές γραμμές τα κεφαλάκια τους ήταν παραδομένα στο χάος και τη σύγχυση. Τα παιδιά διδάσκονται το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο στην έκτη δημοτικού. Αν προλάβουν. Και όπως. Μέχρι τότε, είναι έρμαια της πλύσης εγκεφάλου από την τηλεόραση, τον ξάδερφο χρυσαυγίτη, τους γείτονες και τους συγγενείς που κλείνουν τα μαγαζιά τους και φταίνε οι…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 257 επιπλέον λέξεις

Posted in Uncategorized | 1 Comment »

Για τις εκλογές στο αστικό σύστημα

Posted by amartwlos στο 1 Ιουλίου , 2012

Οι βουλευτικές εκλογές, όπως και οι εκλογές για την Τοπική και Περιφερειακή Διοίκηση, για το Ευρωκοινοβούλιο, είναι μια πολιτική μάχη ανάμεσα σε κοινωνικές δυνάμεις με διαμετρικά αντίθετα συμφέροντα. Διεξάγονται, όμως, με τους όρους και τη δύναμη εξουσίας της τάξης των καπιταλιστών πρώτ’ απ’ όλα απέναντι στην εργατική τάξη που υφίσταται την άμεση εκμετάλλευσή της. Ταυτόχρονα, η εξουσία των καπιταλιστών εκφράζεται καταπιεστικά, έμμεσα εκμεταλλευτικά, σε σημαντικό βαθμό καταστροφικά απέναντι σε μεγάλο μέρος αγροτών, μικροεμπόρων, βιοτεχνών και άλλων αυτοαπασχολούμενων βιοπαλαιστών, ακόμα και αυτοαπασχολούμενων επιστημόνων.

Με άλλα λόγια, οι βουλευτικές εκλογές είναι μια πολιτική μάχη που το αποτέλεσμά της είναι προδιαγεγραμμένο ως προς το συσχετισμό για την εξουσία ανάμεσα στις δύο βασικές και αντίθετες τάξεις, την καπιταλιστική και την εργατική. Σε τελευταία ανάλυση, από το αποτέλεσμα των βουλευτικών εκλογών δεν μπορεί να προκύψει ανατροπή της εξουσίας των καπιταλιστών, κατάκτηση της εξουσίας από την εργατική τάξη.

Βέβαια, το κόμμα της εργατικής τάξης, το ΚΚΕ στην Ελλάδα, δεν υποτιμά την αξιοποίηση αυτής της πολιτικής μάχης που αντικειμενικά οδηγεί στη σύνθεση αστικών οργάνων, π.χ. του Εθνικού ή Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, στην εκλογή δημάρχων και στη σύνθεση των Δημοτικών ή Περιφερειακών Συμβουλίων. Αξιοποιεί τη συμμετοχή των αντιπροσώπων του σε αυτά τα όργανα, για να αποκαλύπτει τον αντιλαϊκό χαρακτήρα τους, να ασκεί πίεση προς όφελος των εργατικών – λαϊκών συμφερόντων. Αξιοποιεί και την προεκλογική δράση και τη βουλευτική δύναμή του για πιο άμεση πρόσβαση σε μεγάλους χώρους δουλειάς, για πλατιά προβολή των θέσεών του, για την ενθάρρυνση των μισθωτών, του βιομηχανικού προλεταριάτου να οργανωθεί, ν’ αναπτύξει ταξικούς αγώνες. Ταυτόχρονα, το ΚΚΕ γνωρίζει και αποκαλύπτει τα «όρια» αυτής της συμμετοχής. Αυτά τα θεσμικά όργανα, λιγότερο ή περισσότερο, δεν είναι τα κύρια που συγκεντρώνουν το σύνολο της αστικής εξουσίας: απόφασης, εκτέλεσης, καταναγκασμού στην εφαρμογή. Από τον ίδιο το χαρακτήρα τους, τις νομοθετημένες λειτουργίες τους, η «δικαιοδοσία» τους μπορεί ν’ ανασταλεί, αν η σύνθεση και η δράση τους έρθει σε αμφισβήτηση με το χαρακτήρα τους ως θεσμών εξασφάλισης των συμφερόντων, της εξουσίας του κεφαλαίου.(…)

Η απάτη της αστικής κοινοβουλευτικής δημοκρατίας

Το Εθνικό Κοινοβούλιο – βέβαια και στην Ελλάδα – εμφανίζεται στη συνείδηση λαϊκών δυνάμεων ως πιο «αντιπροσωπευτικό» όργανο, που ανάλογα με την ποσοστιαία αντιπροσώπευση ταξικά διαφορετικών δυνάμεων μπορεί να διαμορφώνει μια συνισταμένη συγκερασμού διαφορετικών ταξικών συμφερόντων.

Αυτή είναι η μεγάλη απάτη της αστικής κοινοβουλευτικής δημοκρατίας. Στηρίχτηκε στην ανάγκη της καπιταλιστικής κοινωνίας ν’ απελευθερώσει τον άμεσο παραγωγό από οποιαδήποτε άλλη εξάρτηση φυσικού καταναγκασμού εκτός από τον οικονομικό καταναγκασμό του κεφαλαίου. Σε πολιτικό επίπεδο αυτό αντιστοιχούσε στην τυπική «ελευθερία» των «ελεύθερων» μισθωτών να στέλνουν τους δικούς τους αντιπροσώπους στο Εθνικό Κοινοβούλιο. Το γεγονός ότι η εργατική τάξη συγκροτήθηκε ως αυτοτελής πολιτική δύναμη εδώ και ενάμιση αιώνα, αντικειμενικά υποχρέωνε την αστική εξουσία όχι μόνο να διαμορφώσει τα δικά της όργανα καταστολής, αλλά και τη λειτουργία του πολιτικού συστήματος και του κοινοβουλίου, με τρόπο που να αφομοιώνουν εργατικά κόμματα. Η αστική εξουσία δεν ήταν δυνατό να ακυρώνει την «τυπική» ελευθερία της εργατικής τάξης με παρατεταμένη νομική απαγόρευση του κόμματός της, ακόμα και σε συνθήκες σχετικά «ειρηνικής» περιόδου.

Αυτή τη μεγάλη απάτη της αστικής δημοκρατίας υπηρετεί ο ΣΥΡΙΖΑ ως κύριος φορέας του οπορτουνισμού στην Ελλάδα, ο οποίος προεκλογικά υποστήριζε ότι το σημαντικό διακύβευμα ήταν αν η Ελλάδα θα έχει ένα Σύνταγμα που θα θεσμοθετήσει αλλαγές που θα βαθαίνουν τη δημοκρατία, ενώ χαρακτήρισε το εκλογικό αποτέλεσμα ως «ειρηνική επανάσταση».

Το Σύνταγμα, η κορωνίδα του καπιταλιστικού Δικαίου, σε οποιοδήποτε αστικό κράτος, προβλέπει και κατοχυρώνει την αναστολή της λειτουργίας οποιουδήποτε «αντιπροσωπευτικού» οργάνου, του ίδιου του κοινοβουλίου, αν η λειτουργία του αποσταθεροποιεί ή αμφισβητεί την καπιταλιστική ιδιοκτησία, τη νομική της κατοχύρωση, την εξασφάλισή της με μέσα καταστολής. Αυτήν την πλευρά του Συντάγματος υπερασπίζονται υπηρέτες της καπιταλιστικής εξουσίας, όπως ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, επιτιθέμενοι στο ΚΚΕ. Λόγω αυτής της ουσίας της δικτατορίας του κεφαλαίου, ανεξάρτητα από τη μορφή του πολιτικού συστήματός της, στην ιστορία των καπιταλιστικών κρατών, στην ιστορία των αστικών κοινοβουλίων, δεν υπάρχει κανένα παράδειγμα αλλαγής του χαρακτήρα του κοινοβουλίου από όργανο καπιταλιστικής εξουσίας σε όργανο εργατικής – λαϊκής εξουσίας. Δεν υπάρχει κανένα παράδειγμα υποταγής των καπιταλιστών στη θέληση – απόφαση εργατικών αντιπροσώπων στη Βουλή, επειδή κέρδισαν μεγάλο ποσοστό στο κοινοβούλιο.

Να θυμίσουμε ότι τυπικά παρουσιάστηκαν τέτοιες περιπτώσεις που στο κοινοβούλιο απέκτησαν την πλειοψηφία κόμματα που αρχικά εμφανίστηκαν ως εργατικά. Αυτά ήταν τα κόμματα της σοσιαλδημοκρατίας. Εμφανίστηκαν καταστάσεις που «σοσιαλιστικά», «σοσιαλδημοκρατικά», κομμουνιστικά κόμματα απέκτησαν την πλειοψηφία των κοινοβουλευτικών εδρών (στη Γερμανία, στη Γαλλία, στην Ιταλία κ.λπ.) ή ανέδειξαν «πρόεδρο της Δημοκρατίας» (π.χ. στην Ιταλία, στη Χιλή). Σε καμία περίπτωση, όμως, αυτή η κοινοβουλευτική πλειοψηφία και η ανάδειξη ανάλογης κυβέρνησης ή η ανάδειξη «Προέδρου της αστικής Δημοκρατίας» δεν έγινε εφαλτήριο για την κατάκτηση της εξουσίας από την εργατική τάξη. Ούτε καν αποτέλεσαν «όαση» στην έρημο της καπιταλιστικής επίθεσης. Οποτε έγιναν κάποιες παραχωρήσεις, ήταν αποτέλεσμα της συνδυασμένης επίδρασης δύο βασικών παραγόντων: Αφ’ ενός λόγω ενός ιστορικά διαμορφωμένου ευνοϊκότερου συσχετισμού προς όφελος της εργατικής τάξης και της πάλης για το σοσιαλισμό, που είχε προκύψει από επαναστάσεις, αφ’ ετέρου γιατί, κατά κάποιον τρόπο, ήταν γενικευμένη ανάγκη για την αναπαραγωγή του συνολικού κεφαλαίου. Γι’ αυτό, άλλωστε, τέτοιες παραχωρήσεις έγιναν και από κυβερνήσεις φιλελεύθερων αστικών κομμάτων κι όχι κυρίως λόγω σύμπραξης σοσιαλδημοκρατικών ακόμα και κομμουνιστικών κομμάτων.

Εκείνο που υπάρχει ως γενικευμένο ιστορικό προηγούμενο είναι η ενσωμάτωση των «εργατικών» αντιπροσώπων στη θέληση – απόφαση, στην κυριαρχία του κεφαλαίου, μέσα κι έξω από τη Βουλή, η μετάλλαξη του εργατικού κόμματος σε αστικό κόμμα, η στήριξη του εργοδοτικού – κυβερνητικού συνδικαλισμού. Αυτή είναι η ιστορία της λεγόμενης σοσιαλδημοκρατίας, αλλά και του «ευρωκομμουνισμού».

Η ζημιά που κάνει ο οπορτουνισμός

Η ιδεολογική σύγχυση, που επέφερε η μετάλλαξη της σοσιαλδημοκρατίας σε αστικό κόμμα διακυβέρνησης με οργανωμένη εργατική βάση, με επιρροή στο συνδικαλιστικό κίνημα, συνοδεύτηκε από διάφορα ρεύματα, δεξιά οπορτουνιστικά, αριστερίστικα άρνησης συμμετοχής στην «κοινοβουλευτική ειρήνη», αλλά και μεσοβέζικα συμβιβαστικά – κεντρώα, ανεξάρτητα από τον τίτλο τους που μπορεί και να είχε κομμουνιστικό επίθετο.

Διαμορφώθηκε ευρύ φάσμα οπορτουνιστικών ρευμάτων από τη σοσιαλδημοκρατία των αρχών του 20ού αιώνα έως τα νεότερα οπορτουνιστικά ρεύματα που αναπτύχθηκαν ακόμα και μέσα στα κομμουνιστικά κόμματα εξουσίας, τις διαφορετικές αστικές επιδράσεις που δέχονταν διαφορετικά ΚΚ (π.χ. διαφορετικής κατεύθυνσης αστικές – οπορτουνιστικές επιδράσεις στο ΚΚΣΕ απ’ ό,τι στο ΚΚ Κίνας μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο). Τυποποιήθηκε όλο αυτό το φάσμα με το χαρακτηρισμό «αριστερά», υποδηλώνοντας κοινή ταξική και ιδεολογική αφετηρία. Βέβαια, τυποποιήθηκε και εξαιτίας λαθεμένης στρατηγικής κομμουνιστικών κομμάτων, λαθεμένης πολιτικής συμμαχιών με τα κόμματα της σοσιαλδημοκρατίας ή και με διάχυση των δυνάμεων του ΚΚ σε σχήματα συνεργασίας, π.χ. του ΚΚΕ στην ΕΔΑ τις δεκαετίες 1950 και 1960 ή με προγραμματική συμφωνία με την «Ελληνική Αριστερά» (μετεξέλιξη του οπορτουνιστικού «ΚΚΕ εσωτερικού») και τη συγκρότηση του «Συνασπισμού της Αριστεράς και της Προόδου» (1989).

Ετσι, ο όρος «αριστερά» καταγράφηκε να υπονοεί την οποιαδήποτε αναφορά κριτικής σε περιόδους όξυνσης των αντιθέσεων της καπιταλιστικής κοινωνίας, ιδιαίτερα σε περίοδο οικονομικής κρίσης, την οποιαδήποτε νύξη υπέρ κάποιας ή κάποιων κρατικοποιήσεων (εθνικοποιήσεων) στο έδαφος του καπιταλισμού, τάση που κυριάρχησε μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, εξυπηρετώντας την ανασυγκρότησή του.

Η οπορτουνιστική μετάλλαξη κομμουνιστικών κομμάτων, δηλαδή η απάρνηση του επαναστατικού ιστορικού ρόλου της εργατικής τάξης, η επιλογή της ταξικής συνεργασίας, η απολυτοποίηση του πολιτικού αγώνα μέσα από το κοινοβούλιο, η άμεση πολιτική – ακόμα και κυβερνητική – συνεργασία με την αστικοποιημένη σοσιαλδημοκρατία, οδήγησε στο ιδεολογικό και πολιτικό τσουβάλιασμα του κομμουνιστικού κινήματος με διαφορετικά οπορτουνιστικά ρεύματα και ταυτόχρονα αποψίλωσε τον όρο «αριστερά» από όποιον πραγματικό σύγχρονο αντιμονοπωλιακό ριζοσπαστισμό.

Συνέφερε την αστική εξουσία η ομαδοποίηση κομμουνιστικών κομμάτων με οπορτουνιστικά υπό τη γενική κατηγορία «αριστερά». Αυτό το φαινόμενο το ζήσαμε κατά κόρον στην πρόσφατη προεκλογική περίοδο, αλλά και κατά την εκτίμηση των εκλογικών αποτελεσμάτων. Δεν ήταν τυχαίο που τόσο τα αστικά κόμματα (ΝΔ, ΛΑ.Ο.Σ., ΠΑΣΟΚ), οι φανεροί υπηρέτες του αστικού κατεστημένου (δημοσιογράφοι, οικονομολόγοι, στατιστικολόγοι, καθηγητές ΑΕΙ κ.λπ.), όσο και οι πολιτικοί φορείς του οπορτουνισμού και του μικροαστισμού, επέμεναν να καταγράφουν, να παρουσιάζουν το ΚΚΕ ως πολιτική δύναμη ιδεολογικά συγγενή προς τον ΣΥΡΙΖΑ, τη «Δημοκρατική Αριστερά», ακόμα και τους Οικολόγους. Δεν είναι τυχαίο ότι επιμένουν να συγκρίνουν την εκλογική απόδοση του ΣΥΡΙΖΑ με εκείνη του ΚΚΕ.

Πολύ καλά γνώριζαν και γνωρίζουν ότι χώριζε και χωρίζει προγραμματικό χάος το ΚΚΕ από τις προαναφερόμενες πολιτικές δυνάμεις, ότι η πολιτική πρόταση του ΚΚΕ βρίσκεται σε σύγκρουση και ανατροπή του καπιταλισμού κι όχι σε γραμμή «διαχείρισης, εξωραϊσμού του», όπως πρεσβεύει ο ΣΥΡΙΖΑ και άλλα κόμματα που αυτοπαρουσιάζονται ως αριστερά. Ετσι, ένα ευρύτατο φάσμα αστικών και οπορτουνιστικών δυνάμεων από κοινού εγκαλούσε το ΚΚΕ γιατί απέρριπτε την «αντιμνημονιακή» ή «αριστερή» πολιτική και κυβερνητική συνεργασία.

Τόσο από την καθαρά αστική πλευρά όσο και από την οπορτουνιστική αξιοποιούνταν η μεγάλη αντιφατικότητα που καταγραφόταν στις διαθέσεις της πλειοψηφίας των εργατικών και λαϊκών μαζών: Από τη μια μεριά, μετά από τριάντα χρόνια εγκλωβισμού ευρύτατων εργατικών και λαϊκών δυνάμεων στο ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ και την εναλλάξ διακυβέρνησή τους, διαμορφώθηκε ρεύμα απεγκλωβισμού τους λόγω του ότι και τα δύο αστικά κόμματα ηγήθηκαν σε μέτρα απόλυτης εξαθλίωσης, στηρίζοντας τις συμφωνίες διαχείρισης του δημόσιου χρέους με την ΕΕ και το ΔΝΤ. Από την άλλη μεριά, η ανοδική τάση στην ανάπτυξη ταξικών αγώνων δεν έχει ακόμα αντιστρέψει τον αρνητικό συσχετισμό πρώτ’ απ’ όλα στο συνδικαλιστικό εργατικό κίνημα. Δεν έχει ακόμα περιθωριοποιήσει τον εργοδοτικό – κυβερνητικό συνδικαλισμό που κυριαρχεί στις ΓΣΕΕ – ΑΔΕΔΥ, σε σημαντικό μέρος εργατικών Ομοσπονδιών και Κέντρων, ακόμα και σε πρωτοβάθμια, επιχειρησιακά σωματεία, παρά κάποιους σημαντικούς θύλακες, όπως τον οκτάμηνο απεργιακό αγώνα στην «Ελληνική Χαλυβουργία». Το εργατικό κίνημα δεν έχει ακόμα ανασυνταχθεί, ώστε να εκφράζει ένα πλειοψηφικό, μαχητικά οργανωμένο ρεύμα, συνειδητοποιημένο ως προς την ανάγκη της σκληρής ταξικής πάλης, ικανό για κλιμακούμενη σύγκρουση με τους καπιταλιστές και με τους θεσμούς της εξουσίας τους με στόχο την κατάργησή τους, την κατάκτηση της εργατικής εξουσίας.

Σε αντιστοιχία και τα κινήματα φτωχών αγροτών και αυτοαπασχολούμενων δεν είναι ακόμα μαζικά συγκροτημένα σε σαφή αντιμονοπωλιακή πάλη με πλήρη εγκατάλειψη παλιών και νέων οργανώσεων, στις οποίες κυριαρχεί ο συντεχνιασμός και ηγούνται οι καπιταλιστές. Εξακολουθεί να είναι ζητούμενο η ανασύνταξη και του λαϊκού κινήματος στην κατεύθυνση της συντονισμένης πάλης με το εργατικό κίνημα για ανατροπή του συσχετισμού δυνάμεων, συμπόρευση με το εργατικό κίνημα για την κατάκτηση της εργατικής – λαϊκής εξουσίας.

Αυτή η αντιφατικότητα της παρούσας κατάστασης, από την άποψη του συσχετισμού δυνάμεων, όπως ήταν αναμενόμενο, καταγράφηκε και στα αποτελέσματα των κοινοβουλευτικών εκλογών.

Posted in πολιτικη, ριζασπάστης | 2 Σχόλια »

ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ ΕΛΛΑΔΑΣ – Οι αποφάσεις θα επιβαρύνουν κι άλλο τα λαϊκά στρώματα

Posted by amartwlos στο 30 Ιουνίου , 2012

Ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου της ΚΕ

Σε ανακοίνωση με τις πρώτες επισημάνσεις για τη Σύνοδο Κορυφής της ΕΕ, το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕεπισημαίνει:

«Ο προσωρινός συμβιβασμός της Συνόδου Κορυφής της ΕΕ δεν οδηγεί σε χαλάρωση της αντιλαϊκής πολιτικής και δεν αναιρεί τις αιτίες που οξύνουν τη διαπάλη μεταξύ της Γερμανίας και του γαλλοϊταλικού πόλου, με τη στήριξη του δεύτερου από την κυβέρνηση των ΗΠΑ.

Οι αποφάσεις της απευθείας ανακεφαλαιοποίησης των ευρωπαϊκών τραπεζών και του Συμφώνου Ανάπτυξης δεν συνιστούν «ήττα της γερμανικής κυβέρνησης», αλλά επιχειρούν να θωρακίσουν το ευρώ ως διεθνές αποθεματικό νόμισμα και γενικότερα την Ευρωζώνη που κλυδωνίζεται από τις συνέπειες της κρίσης. Η θωράκιση του ευρώ οδηγεί σε βήματα ενοποίησης της δημοσιονομικής πολιτικής και της ενιαίας εποπτείας του χρηματοπιστωτικού τομέα των κρατών μελών. Αρα θα υπάρχουν σταθερά χώρες που δεν θα συμμορφώνονται στους κανόνες, λόγω της ανισόμετρης ανάπτυξης.

Οι προσωρινές κοινοτικές συμφωνίες δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν την κρίση και την ανισόμετρη ανάπτυξη στο εσωτερικό της ΕΕ, που αυξάνει τη διαφορά οικονομικής και πολιτικής ισχύος της Ιταλίας, της Ισπανίας και της Γαλλίας συγκριτικά με τη Γερμανία.

Η νέα συμφωνία για τους όρους δανεισμού αστικών κρατών και τραπεζικών ομίλων οδηγεί σε νέα επιβάρυνση τα λαϊκά στρώματα. Απαραίτητη προϋπόθεση για την εφαρμογή της συμφωνίας όπως και για τη χρηματοδότηση των μονοπωλιακών ομίλων των κρατών μελών από το Σύμφωνο Ανάπτυξης και το Πολυετές Δημοσιονομικό Πλαίσιο είναι η απαρέγκλιτη εφαρμογή των αντιλαϊκών δεσμεύσεων των κρατών μελών.

Οι δεσμεύσεις αφορούν στην αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης και στην κατεδάφιση των ασφαλιστικών δικαιωμάτων, στην καθήλωση των πραγματικών μισθών σε σχέση με την αύξηση της παραγωγικότητας, στην επιτάχυνση των ιδιωτικοποιήσεων και της «απελευθέρωσης» στρατηγικών τομέων της οικονομίας, ιδιαίτερα της ενέργειας, των επικοινωνιών, της ψηφιακής οικονομίας. Πρόκειται για μνημόνιο διαρκείας που εφαρμόζεται σε όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ με στόχο τη θωράκιση της ανταγωνιστικότητας των ομίλων με διασφάλιση φθηνότερης εργατικής δύναμης και την έξοδο από την κρίση σε βάρος των μισθωτών και των αυτοαπασχολούμενων.

Στη σημερινή Ιταλία, χωρίς ειδικό μνημόνιο και τρόικα, κατεδαφίζονται τα εργατικά δικαιώματα και απελευθερώνονται οι απολύσεις, στην Ισπανία ένα εκατομμύριο οικογένειες κινδυνεύουν ήδη από τις εξώσεις και τις κατασχέσεις σπιτιών, στη Γαλλία αυξάνονται τα όρια συνταξιοδότησης.

Το σύνολο των εξελίξεων αναδεικνύει την προεκλογική απάτη περί φιλολαϊκής επαναδιαπραγμάτευσης στο πλαίσιο της ΕΕ και της εξουσίας των μονοπωλίων. Απάτη που αποκαλύπτεται τόσο με την επιστολή Σαμαρά και τη δέσμευσή του για επιτάχυνση των αναδιαρθρώσεων και των ιδιωτικοποιήσεων, όσο και με την ψευδεπίγραφη κριτική του ΣΥΡΙΖΑ που θεωρεί φιλολαϊκή τη διαπραγμάτευση Μόντι – Ολάντ για την κατανομή των κερδών – ζημιών μεταξύ των μονοπωλίων των διαφορετικών κρατών – μελών.

Ο εχθρός των λαών είναι η ίδια η ιμπεριαλιστική διακρατική συμμαχία της ΕΕ και η άρχουσα τάξη σε κάθε κράτος μέλος. Η αντιλαϊκή πολιτική που ακολουθείται σ’ όλα τα κράτη μέλη δεν είναι αποτέλεσμα της εμμονής της γερμανικής κυβέρνησης και του νεοφιλελεύθερου δογματισμού, αλλά των στρατηγικών αναγκών των ευρωπαϊκών μονοπωλίων, της ΕΕ, σε βάρος των λαών.

Μόνο η ανασύνταξη του λαϊκού κινήματος με αφετηρία να πληρώσουν την κρίση τα μονοπώλια, να ανακοπεί η επίθεση που οδηγεί το λαό στη φτώχεια και στην εξαθλίωση και με σταθερό προσανατολισμό την «αποδέσμευση από την ΕΕ με εργατική – λαϊκή εξουσία» αποτελεί ελπιδοφόρα προοπτική σε κάθε κράτος μέλος».

Posted in πολιτικη, ριζασπάστης, κκε | 1 Comment »

ΣΥΝΟΔΟΣ ΚΟΡΥΦΗΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ- Διαχειριστικές μανούβρες και οι λαοί στη γωνία

Posted by amartwlos στο 30 Ιουνίου , 2012

Οι αποφάσεις για το δανεισμό κρατών και τραπεζών σε τίποτα δεν αλλάζουν τη δεδομένη επίθεση στα εναπομείναντα λαϊκά δικαιώματα

Οι αποφάσεις των «27» αφορούν τα μονοπώλια και τη δυνατότητά τους να αντλούν φθηνότερο χρήμα. Τα δάνεια και τα μέτρα θα συνεχίσουν να φορτώνονται στις πλάτες του λαού
Eurokinissi

Ο συμβιβασμός που κατέληξαν τα ξημερώματα της Παρασκευής οι ηγέτες της Ευρωζώνης, σε ό,τι αφορά τη διαχείριση της κρίσης, προβλέπει βασικά τα εξής:

1. Η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών μπορεί υπό όρους να γίνει απευθείας από το μόνιμο μηχανισμό στήριξης (ΕΜΣ). Μέχρι σήμερα, οι «μηχανισμοί στήριξης» δεν μπορούσαν να δανείσουν απευθείας τις τράπεζες, αλλά μόνο τις κυβερνήσεις, οι οποίες με τη σειρά τους διοχέτευαν τα χρήματα στους τραπεζικούς ομίλους που αντιμετώπιζαν προβλήματα ρευστότητας.

Μ’ αυτόν τον τρόπο όμως επιβαρυνόταν κι άλλο το δημόσιο χρέος των κρατών-μελών (όπως στην περίπτωση της Ισπανίας και της Ιταλίας), γεγονός που προκάλεσε την αντίδρασή τους και την αναζήτηση ενός νέου συμβιβασμού με τη Γερμανία και άλλους. Αυτές οι χώρες προσπαθούσαν μέχρι τελευταία ώρα να εξασφαλίσουν επιπλέον ανταλλάγματα, προκειμένου να συναινέσουν στην απευθείας δανειοδότηση των τραπεζών ανταγωνιστριών οικονομιών της Ευρωζώνης.

Με δεδομένα τα παραπάνω, η Σύνοδος κατέληξε στη δυνατότητα του απευθείας δανεισμού, που θα συνοδεύεται όμως με αυστηρές προϋποθέσεις, όπως η δημιουργία ενιαίου εποπτικού μηχανισμού των τραπεζών, στον οποίο θα συμμετέχει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Επιπλέον, προϋποθέτει ομόφωνη απόφαση των κρατών-μελών που συμμετέχουν στον ΕΜΣ.

Συγκεκριμένα, στη δήλωση που εκδόθηκε αναφέρεται ότι «αφότου θεσπισθεί αποτελεσματικός ενιαίος εποπτικός μηχανισμός για τις τράπεζες στην ευρωζώνη, στον οποίον θα συμμετέχει και η ΕΚΤ, ο ΕΜΣ (σ.σ. ο Ενιαίος Μηχανισμός Στήριξης) θα μπορούσε, κατόπιν αποφάσεως, να έχει τη δυνατότητα άμεσης ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών». Αμέσως μετά διευκρινίζεται ότι «αυτό θα υπόκειται στις κατάλληλες προϋποθέσεις, μεταξύ των οποίων η συμμόρφωση προς τους κανόνες για τις κρατικές ενισχύσεις, οι οποίες θα είναι συγκεκριμένες για κάθε ίδρυμα, τομέα ή οικονομία, και θα διατυπωθούν τυπικά σε μνημόνιο συμφωνίας».

2. Οι ηγέτες της ΕΕ ξεκαθάρισαν ότι τα «εργαλεία» για τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα, όπως ο προσωρινός (EFSM) και ο μόνιμος μηχανισμός στήριξης (ESM), μπορούν να χρησιμοποιηθούν μόνο από τα κράτη-μέλη που εφαρμόζουν απαρέγκλιτα και πλήρως τα βάρβαρα αντιλαϊκά μέτρα που απορρέουν από το μεγάλο και μόνιμο μνημόνιο, δηλαδή το «δημοσιονομικό σύμφωνο σταθερότητας» και το «σύμφωνο για το ευρώ».

Με άλλα λόγια, για να έχει ένα κράτος-μέλος πρόσβαση στα κονδύλια του μηχανισμού στήριξης και άρα φθηνότερο δανεισμό από αυτόν που παρέχουν οι καπιταλιστικές αγορές, προϋπόθεση είναι να τηρεί τα συμφωνηθέντα για αντιλαϊκές ανατροπές και αναδιαρθρώσεις, έστω και αν το μνημόνιο που θα καλείται να υπογράψει δε θα είναι ίδιο με αυτό που επιλέχθηκε στην περίπτωση της Ελλάδας. Με την απόφαση της Συνόδου και ύστερα από επίμονο αίτημα της Ιταλίας, στο εξής οι χώρες που προσφεύγουν για δανεισμό στους μηχανισμούς της ΕΕ, θα πρέπει να υπογράφουν ένα «μνημόνιο συνεννόησης» στο οποίο θα αναφέρονται οι υφιστάμενες πολιτικές δεσμεύσεις τους και θα συμφωνείται ένα χρονοδιάγραμμα.

«Επιβεβαιώνουμε την ισχυρή δέσμευσή μας να πράξουμε ό,τι είναι αναγκαίο για να διασφαλίσουμε τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα της ευρωζώνης, χρησιμοποιώντας ειδικότερα τα υφιστάμενα μέσα ΕΤΧΣ/ΕΜΣ με ευέλικτο και αποτελεσματικό τρόπο, ώστε να σταθεροποιηθούν οι αγορές των κρατών μελών που τηρούν τις ανά χώρα συστάσεις και τις λοιπές δεσμεύσεις τους, περιλαμβανομένων των σχετικών χρονοδιαγραμμάτων, δυνάμει του Ευρωπαϊκού Εξάμηνου, του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης και της διαδικασίας μακροοικονομικών ανισορροπιών. Οι όροι αυτοί θα πρέπει να αποτυπωθούν σε μνημόνιο συμφωνίας», τονίζεται χαρακτηριστικά στη δήλωση που εκδόθηκε από τους 17 ηγέτες της Ευρωζώνης, που κάθε άλλο παρά δικαιώνει τους αποπροσανατολιστικούς ισχυρισμούς για δήθεν «ήττα της Μέρκελ» και «νίκη της Ιταλίας και Ισπανίας».

Στην απόφαση αναφέρεται ακόμα ότι η Κομισιόν θα υποβάλει σήμερα προτάσεις για τη δημιουργία ενιαίου εποπτικού μηχανισμού των τραπεζών.

3. Δίνοντας το στίγμα του συμβιβασμού, ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Χέρμαν Βαν Ρομπάι σε δηλώσεις του ανακοίνωσε πως οι ηγέτες της Ευρωζώνης συμφώνησαν να ενισχύσουν την οικονομική και νομισματική ενοποίησή τους, εγκρίνοντας τον οδικό χάρτη για την έγκριση της έκθεσης που παρουσίασε ο ίδιος στις αρχές της βδομάδας με τίτλο «προς μια ουσιαστική οικονομική και νομισματική ένωση», η οποία προβλέπει ενίσχυση της τραπεζικής, δημοσιονομικής, οικονομικής και πολιτικής ενοποίησης της ΕΕ σε πιο αντιδραστική κατεύθυνση, που χαρακτηρίζεται από εκχώρηση κυριαρχικών δικαιωμάτων στην Κομισιόν και τα όργανα της ΕΕ.

Οπως διευκρίνισε ο πρόεδρος του Συμβουλίου, η επεξεργασία ενός ακριβέστερου οδικού χάρτη θα γίνει τους προσεχείς μήνες, ενώ μια πρώτη έκθεση για το θέμα θα παρουσιαστεί τον Οκτώβρη.

Posted in «χρεοτρομοκρατία», πολιτικη, ριζασπάστης | 1 Comment »

Να πως προετοιμάζουν τις λαϊκές συνειδήσεις για την ιμπεριαλιστική διάθεση τους, στη Ρωσία

Posted by amartwlos στο 30 Ιουνίου , 2012

ΡΩΣΙΑ – Η συκοφαντία της «εθνικής προδοσίας» δεν «κολλά» στους μπολσεβίκους!

«Ο Ρώσος Πρόεδρος, Βλαντιμίρ Πούτιν, απαντώντας σε ερωτήσεις στο Συμβούλιο της Ομοσπονδίας της Ρωσίας (Ανω Βουλή) την περασμένη Τετάρτη (27/06), προχώρησε σε μια άνευ προηγουμένου αντικομμουνιστική επίθεση κι αναφερόμενος στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, δήλωσε πως δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ως «ιμπεριαλιστικός» και πως η Ρωσία ηττήθηκε σ’ αυτόν εξαιτίας της «εθνικής προδοσίας των μπολσεβίκων», που υπέγραψαν συμφωνία χωριστής ειρήνης στο Μπρεστ – Λιτόφσκ με τους Γερμανούς. Οπως είπε, «στην ουσία, η χώρα μας νικήθηκε από την ηττημένη πλευρά.

Από τη μεριά της νέας κυβέρνησης των μπολσεβίκων ήταν μια πράξη εθνικής προδοσίας, που φοβόταν να το παραδεχθεί για λόγους κομματικών συμφερόντων». Ο ίδιος δήλωσε πως ήρθε καιρός το ρωσικό κράτος «να εκπληρώσει το καθήκον προς αυτούς που σκοτώθηκαν πολεμώντας για τη Ρωσία στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο». Για το λόγο αυτό θα δημιουργηθεί μια επιτροπή, η οποία θα καταθέσει προτάσεις «για τη διαιώνιση της μνήμης των στρατιωτών που πολεμούσαν στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο».

Ο Ρώσος Πρόεδρος, ωστόσο, απευθύνοντας τη βρώμικη συκοφαντία σε βάρος των μπολσεβίκων για «εθνική προδοσία», επιλεκτικά ξεχνά πως σ’ εκείνον τον πόλεμο η Ρωσία ενεπλάκη μαζί με μια ομάδα καπιταλιστικών κρατών, ενάντια σε μια άλλη, όχι για τα συμφέροντα των εργατών και της πολυάριθμης αγροτιάς της, αλλά για την εξυπηρέτηση των συμφερόντων των τότε κυρίαρχων τάξεων της τσαρικής αυτοκρατορίας!
Ξεχνά ακόμη πως η τσαρική εξουσία, με τη συμμετοχή της σ’ αυτόν τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο, προκάλεσε στο ρωσικό λαό μια τεράστια «αιμορραγία», αφού η Ρωσία είχε το μεγαλύτερο αριθμό θυμάτων σ’ αυτόν τον πόλεμο, άνω των 2 εκατομμυρίων ανθρώπων!
Ξεχνά ακόμη πως λίγο πριν τη συμφωνία του Μπρεστ – Λιτόφσκ, ο παλιός ρωσικός στρατός συνεχώς υποχωρούσε κάτω από τα χτυπήματα που δεχόταν, ενώ η Επανάσταση δεν είχε προλάβει να δημιουργήσει την κατάλληλη εκείνη στρατιωτική μηχανή που θα σήκωνε το βάρος του πολέμου και υπήρξε ο κίνδυνος να πνιγεί η Επανάσταση στη «γέννησή» της, από το γερμανικό αστικό στρατό! Μήπως αυτό θα επιθυμούσε ο Βλ. Πούτιν, ως εκπρόσωπος της σημερινής ρωσικής αστικής τάξης κι απολογητής του τσαρισμού;
Ξεχνά ακόμη πως η σοβιετική αντιπροσωπεία, που υπέγραψε στο Μπρεστ – Λιτόφσκ τη συνθήκη ειρήνης, αρνήθηκε να συζητήσει τους όρους της. Δήλωσε πως η ειρήνη που υπογράφεται, δε στηρίζεται στην ελεύθερη συγκατάθεση των λαών, αλλά υπαγορεύεται στη Σοβιετική Ρωσία από τον πάνοπλο γερμανικό ιμπεριαλισμό, που εκμεταλλεύεται την προσωρινή αδυναμία της νεαρής Σοβιετικής Δημοκρατίας, γι’ αυτό και η συζήτηση της συνθήκης είναι ανώφελη.
Ξεχνά πως λίγα χρόνια αργότερα, κι αφού η Σοβιετική Εξουσία απέκρουσε την ξένη στρατιωτική επέμβαση 14 καπιταλιστικών κρατών σε βάρος της, πέρασε στην αντεπίθεση κι απελευθέρωσε σταδιακά έως και τις παραμονές του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου το σημαντικότερο μέρος των εδαφών που αναγκάστηκε να παραχωρήσει στις 3 Μάρτη του 1918.
Η κατηγορία της «εθνικής προδοσίας» δεν κολλά στον Λένιν και στους μπολσεβίκους! Αυτό το γνωρίζει κι ο Βλ. Πούτιν, που λίγο μετά στην ίδια ομιλία του ισχυρίστηκε πως η κυβέρνηση της Σοβιετικής Ρωσίας έβγαλε διδάγματα από την ήττα «κι εξιλεώθηκε για όλα αυτά κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου». Επιμένει, όμως, στον αντικομμουνισμό, στην παραχάραξη της Ιστορίας, όπως άλλωστε κάνει και η ΕΕ, που σήμερα έχει αναγάγει σε επίσημη πολιτική της την εξίσωση του φασισμού με τον κομμουνισμό. Παρά τις διαφορές τους, ο στόχος τους είναι κοινός: Χτυπώντας την Ιστορία του κομμουνιστικού κι εργατικού κινήματος θέλουν να βάλουν εμπόδια στο μέλλον! Να θωρακίσουν την εξουσία της αστικής τάξης! Ας γνωρίζουν, όμως, πως η «λάσπη» τους σε βάρος των κομμουνιστών δεν πιάνει!»
Το άρθρο είναι από τον Ριζοσπάστη. Η αναδημοσίευση του παραπάνω είναι από το K.K.E4ever
ΥΓ. Η Ρωσία διαμέσου του «νέου της Ήρωα» Β. Πούτιν άρχισε να διαμορφώνει και στο έδαφός της την ιδέα ότι ένας ιμπεριαλιστικός πόλεμος είναι πατριωτικός όταν βεβαίως τα κέρδη του πολέμου θα καταλήξουν στις τσέπες του δικού της εθνικού κεφαλαίου, ειδάλλως είναι αδιάφορος. Η Συρία είναι μια καλή ευκαιρία να δοκιμάσει τις αντοχές στο εσωτερικό της χώρας της. Επιτέλους ο Τσάρος ξύπνησε!!!

Posted in blogspot, ριζασπάστης, στον ιμπεριαλισμό καμιά υποταγή η μόνη υπερδύναμη είναι οι λαοί | 1 Comment »

ΠΑΝΕΡΓΑΤΙΚΟ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ-Ανυποχώρητος αγώνας ενάντια στην εξαθλίωση!

Posted by amartwlos στο 29 Ιουνίου , 2012

Ανοιχτό κάλεσμα του Μετώπου προς την εργατική τάξη και τα συνδικάτα της με στόχο την προστασία από τη φτώχεια

Συναγερμό για να οργανωθεί η προστασία της εργατικής οικογένειας από την εξαθλίωση σημαίνει το ΠΑΜΕ
Eurokinissi
Κάλεσμα προς την εργατική τάξη και τα συνδικάτα της με τον αγώνα τους να προστατεύσουν τη ζωή των οικογενειών τους από τη φτώχεια απευθύνει τοΠανεργατικό Αγωνιστικό Μέτωπο, προβάλλοντας άμεσους στόχους διεκδίκησης στην κατεύθυνση συγκέντρωσης δυνάμεων για να μπουν εμπόδια στην εξαθλίωση του λαού αλλά και – ταυτόχρονα – για να προετοιμάζεται ο σκληρός αγώνας που θα ανατρέψει τη βάρβαρη αντεργατική πολιτική.

Στην ανακοίνωσή της η Εκτελεστική Γραμματεία του ΠΑΜΕ σημειώνει:

«Εργαζόμενοι/ες, άνεργοι, νέοι και νέες

Τo ΠΑΜΕ απευθύνεται στην εργατική τάξη και την καλεί σε ανυποχώρητο αγώναγια να προστατεύσουμε τη ζωή των οικογενειών μας από τη φτώχεια και την εξαθλίωση που μας περικυκλώνει για να σωθεί η κερδοφορία του κεφαλαίου.

Ο δρόμος του αγώνα, της οργάνωσης στα σωματεία, στους τόπους δουλειάς, στους κλάδους και τις γειτονιές είναι ζήτημα άμεσης προτεραιότητας για όλους τους εργαζόμενους.

Το κεφάλαιο και η ΕΕ το επόμενο διάστημα θα επιτεθούν με ακόμη μεγαλύτερη αγριότητα στο ήδη λεηλατημένο εισόδημα της εργατικής τάξης για να διασωθούν τα κέρδη της πλουτοκρατίας από την καπιταλιστική κρίση. Τα στοιχεία είναι αποκαλυπτικά αφού σύμφωνα με την πιο πρόσφατη έκθεση του ΣΕΠΕ οι μισθοί το πρώτο πεντάμηνο του 2012 έχουν μειωθεί σε πανελλαδικό επίπεδο περίπου 22% και σε ορισμένες περιοχές έχουν ξεπεράσει το 30%.

Οι διαβεβαιώσεις της συγκυβέρνησης ΝΔ – ΠΑΣΟΚ – ΔΗΜΑΡ ότι δεν θα υπάρξουν περαιτέρω μειώσεις σε μισθούς και συντάξεις είναι πέρα για πέρα ψευδείς. Καμιά πίστωση χρόνου στη συγκυβέρνηση ΝΔ – ΠΑΣΟΚ – ΔΗΜΑΡ. Δεν πρόκειται να λύσει κανένα πρόβλημα της εργατικής τάξης, αντίθετα θα επιδεινώσει την ήδη επιβαρυμένη κατάστασή της.

Καμιά εμπιστοσύνη στην ηγεσία της ΓΣΕΕ, οι παρατάξεις ΠΑΣΚΕ – ΔΑΚΕ – ΑΥΤΟΝΟΜΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ υπογράφουν συμβάσεις με μειώσεις μισθών, γιατί η στρατηγική τους είναι να παζαρεύουν τι και πόσα θα χάσει η εργατική τάξη.

Δεν επιτρέπεται καμιά αναμονή. Είναι αδήριτη ανάγκη να ριχτούμε τώρα στη μάχη γνωρίζοντας και τις δυσκολίες και τη σκληρότητα του αγώνα, όμως ταυτόχρονα γνωρίζουμε ότι είναι μονόδρομος για την εργατική τάξη, γιατί η άρχουσα τάξη μαζί με το πολιτικό της προσωπικό ετοιμάζονται να ρημάξουν ακόμα περισσότερο τη ζωή της. Να δυναμώσει η ενότητα των εργαζομένων για να τους εμποδίσουμε και να προετοιμάσουμε τις δυνάμεις μας για την ανατροπή της βάρβαρης αντεργατικής πολιτικής. Αυτός είναι ο ρεαλιστικός αγώνας για το σήμερα και περνά μόνο μέσα από την αναμέτρηση με τα μονοπώλια και την ΕΕ. Μόνο έτσι μπορεί να υπάρξει ελπίδα και ανακούφιση του λαού.

Ο «νέος» αέρας που φυσάει στην ΕΕ αποδείχτηκε αέρας στα πανιά της πλουτοκρατίας αφού ήδη στους κόλπους της ΕΕ προετοιμάζουν νέο τσουνάμι αντεργατικών μέτρων με νέες μειώσεις των πραγματικών μισθών, μειώσεις συντάξεων, ιδιωτικοποιήσεις, αύξηση ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης, συρρίκνωση κοινωνικών δαπανών για τη στήριξη της καπιταλιστικής ανάπτυξης.

Μπροστά σε αυτή την κατάσταση το ΠΑΜΕ καλεί τα σωματεία, τις Ομοσπονδίες σε συντονισμένο αγώνα για την κατάργηση των αντεργατικών νόμων που αφαιρούν βασικά δικαιώματα και θωρακίζουν την εργοδοτική επιθετικότητα.

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ ΚΑΙ ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ

1. Επαναφορά της Εθνικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας στα 751 ευρώ μεικτά για όλους ανεξάρτητα από την ηλικία ως βάση για την υπογραφή νέας ΕΓΣΣΕ με κατάργηση των μειώσεων που προβλέπει για το κατώτερο μεροκάματο ο εφαρμοστικός νόμος 4046.

2. Επαναφορά της υποχρεωτικότητας της εφαρμογής των ΣΣΕ για όλους τους εργαζόμενους των κλάδων με παράλληλη κατάργηση του άρθρου 37 του 4024 του 2011.

3. Εφαρμογή της μετενέργειας μέχρι την υπογραφή νέας ΣΣΕ χωρίς το σημερινό χρονικό περιορισμό των 3 μηνών.

4. Πλήρη δυνατότητα μονομερούς προσφυγής των εργαζομένων σε ΟΜΕΔ με παράλληλη κατάργηση όλων των περιοριστικών όρων στη λειτουργία του που τέθηκαν από το νόμο 3899 του 2010.

5. Κατάργηση της δυνατότητας που καθιερώθηκε με το νόμο 3899 του 2010 υπογραφής επιχειρησιακών συμβάσεων με μισθούς χαμηλότερους από τις κλαδικές συμβάσεις.

6. Κατάργηση των προεδρικών διαταγμάτων του 2010 που προβλέπουν την αύξηση του ορίου απολύσεων καθώς και τη μείωση των αποζημιώσεων.

7. Επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού στο δημόσιο τομέα.

8. Ανάκληση όλων των μειώσεων που επιβλήθηκαν στο δημόσιο τομέα από το 2010 με προτεραιότητα στους χαμηλόμισθους.

9. Κατάργηση όλων των ελαστικών μορφών εργασίας.

10. Καμιά απόλυση στο δημόσιο τομέα.

Ιούνης 2012».

Posted in ρήξη και ανατροπή, ριζασπάστης | 1 Comment »

ΠΡΏΤΕΣ ΕΠΙΣΗΜΆΝΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΎΝΟΔΟ ΚΟΡΥΦΉΣ ΤΗΣ ΕΕ

Posted by amartwlos στο 29 Ιουνίου , 2012

Ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου του ΚΚΕ

Ο προσωρινός συμβιβασμός της Συνόδου Κορυφής της ΕΕ δεν οδηγεί σε χαλάρωση της αντιλαϊκής πολιτικής και δεν αναιρεί τις αιτίες που οξύνουν τη διαπάλη μεταξύ της Γερμανίας και του γαλλοϊταλικού πόλου, με τη στήριξη του δεύτερου απ’ την κυβέρνηση των ΗΠΑ.

Οι αποφάσεις της απευθείας ανακεφαλαιοποίησης των ευρωπαϊκών τραπεζών και του Συμφώνου Ανάπτυξης δεν συνιστούν «ήττα της γερμανικής κυβέρνησης», αλλά επιχειρούν να θωρακίσουν το ευρώ ως διεθνές αποθεματικό νόμισμα και γενικότερα την Ευρωζώνη που κλυδωνίζεται απ’ τις συνέπειες της κρίσης. Η θωράκιση του ευρώ οδηγεί σε βήματα ενοποίησης της δημοσιονομικής πολιτικής και της ενιαίας εποπτείας του χρηματοπιστωτικού τομέα των κρατών μελών. Άρα θα υπάρχουν σταθερά χώρες που δεν θα συμμορφώνονται στους κανόνες λόγω της ανισόμετρης ανάπτυξης. 

Οι προσωρινές κοινοτικές συμφωνίες δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν την κρίση και την ανισόμετρη ανάπτυξη στο εσωτερικό της ΕΕ που αυξάνει τη διαφορά οικονομικής και πολιτικής ισχύος της Ιταλίας, της Ισπανίας και της Γαλλίας συγκριτικά με τη Γερμανία. 

Η νέα συμφωνία για τους όρους δανεισμού αστικών κρατών και τραπεζικών ομίλων οδηγεί σε νέα επιβάρυνση τα λαϊκά στρώματα. Απαραίτητη προϋπόθεση για την εφαρμογή της συμφωνίας όπως και για την χρηματοδότηση των μονοπωλιακών ομίλων των κρατών μελών από το Σύμφωνο Ανάπτυξης και το Πολυετές Δημοσιονομικό Πλαίσιο είναι η απαρέγκλιτη εφαρμογή των αντιλαϊκών δεσμεύσεων των κρατών – μελών.

Οι δεσμεύσεις αφορούν στην αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης και στην κατεδάφιση των ασφαλιστικών δικαιωμάτων, στην καθήλωση των πραγματικών μισθών σε σχέση με την αύξηση της παραγωγικότητας, στην επιτάχυνση των ιδιωτικοποιήσεων και της«απελευθέρωσης» στρατηγικών τομέων της οικονομίας, ιδιαίτερα της ενέργειας, των επικοινωνιών, της ψηφιακής οικονομίας. 

Πρόκειται για μνημόνιο διαρκείας που εφαρμόζεται σε όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ με στόχο τη θωράκιση της ανταγωνιστικότητας των ομίλων με διασφάλιση φθηνότερης εργατικής δύναμης και την έξοδο απ΄ την κρίση σε βάρος των μισθωτών και των αυτοαπασχολούμενων

Στη σημερινή Ιταλία χωρίς ειδικό μνημόνιο και τρόικα κατεδαφίζονται τα εργατικά δικαιώματα και απελευθερώνονται οι απολύσεις, στην Ισπανία ένα εκατομμύριο οικογένειες κινδυνεύουν ήδη απ’ τις εξώσεις και τις κατασχέσεις σπιτιών, στη Γαλλία αυξάνονται τα όρια συνταξιοδότησης. 

Το σύνολο των εξελίξεων αναδεικνύει την προεκλογική απάτη περί φιλολαϊκής επαναδιαπραγμάτευσης στο πλαίσιο της ΕΕ και της εξουσίας των μονοπωλίων. Απάτη που αποκαλύπτεται τόσο με την επιστολή Σαμαρά και τη δέσμευσή του για επιτάχυνση των αναδιαρθρώσεων και των ιδιωτικοποιήσεων, όσο και με την ψευδεπίγραφη κριτική του ΣΥΡΙΖΑ που θεωρεί φιλολαϊκή τη διαπραγμάτευση Μόντι – Ολάντ για την κατανομή των κερδών – ζημιών μεταξύ των μονοπωλίων των διαφορετικών κρατών – μελών. 

Ο εχθρός των λαών είναι η ίδια η ιμπεριαλιστική διακρατική συμμαχία της ΕΕ και η άρχουσα τάξη σε κάθε κράτος – μέλος. Η αντιλαϊκή πολιτική που ακολουθείται σ’ όλα τα κράτη μέλη δεν είναι αποτέλεσμα της εμμονής της γερμανικής κυβέρνησης και του νεοφιλελεύθερου δογματισμού, αλλά των στρατηγικών αναγκών των ευρωπαϊκών μονοπωλίων, της ΕΕ, σε βάρος των λαών.

Μόνο η ανασύνταξη του λαϊκού κινήματος με αφετηρία να πληρώσουν την κρίση τα μονοπώλια, να ανακοπεί η επίθεση που οδηγεί το λαό στη φτώχεια και στην εξαθλίωση και με σταθερό προσανατολισμό την «αποδέσμευση απ’ την ΕΕ με εργατική-λαϊκή εξουσία» αποτελεί ελπιδοφόρα προοπτική σε κάθε κράτος – μέλος.

ΑΘΗΝΑ 29/6/2012 ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΤΗΣ ΚΕ ΤΟΥ ΚΚΕ

Posted in πολιτικη, στον ιμπεριαλισμό καμιά υποταγή η μόνη υπερδύναμη είναι οι λαοί | Leave a Comment »