καράβι κόκκινο

τα μαύρα τα μαλλιά μας και αν ασπρίσαν δεν μας τρομάζει η βαρυχειμωνιά

  • Ε, το λοιπόν, ο,τι και να είναι τ’ άστρα, εγώ τη γλώσσα μου τους βγάζω. Για μένα, το λοιπόν, το πιο εκπληκτικό, πιο επιβλητικό, πιο μυστηριακό και πιο μεγάλο, είναι ένας άνθρωπος που τον μποδίζουν να βαδίζει. Είναι ένας άνθρωπος που τον αλυσοδένουνε

  • Γιάννης Ρίτσος

    Να με θυμόσαστε - είπε. Χιλιάδες χιλιόμετρα περπάτησα χωρίς ψωμί, χωρίς νερό, πάνω σε πέτρες κι αγκάθια, για να φέρω ψωμί και νερό και τριαντάφυλλα. την ομορφιά ποτές μου δεν την πρόδωσα. Όλο το βιος μου το μοίρασα δίκαια. Μερτικό εγώ δεν κράτησα. Πάμπτωχος. Μ' ένα κρινάκι του αγρού τις πιο άγριες νύχτες μας φώτισα. Να με θυμάστε.

  • κώστας βάρναλης

    Δε λυπάμαι τα γηρατειά που φεύγουν - τα μωράκια που έρχονται άθελά τους να ζήσουν σκλάβοι, να πεθάνουν σκλάβοι, σ' έναν κόσμο ελεύθερων αφεντάδων. Θα τους μαθαίνουν: η σκλαβιά τους χρέος εθνικόν και σοφία του Πανάγαθου!... Πότε θ' αναστηθούν οι σκοτωμένοι; ΚΩΣΤΑ ΒΑΡΝΑΛΗΣ 20.10.1973

  • ------------------------------- Την πόρτα αν δεν ανοίγει, τη σπαν, σας είπα. Τι στέκεστε, τι γέρνετε σκυφτοί; Λαέ σκλάβε, δειλέ, ανανιώσου, χτύπα! Και κέρδισε μονάχος το ψωμί -------------------------------- -------------------------------- ''Aν το δίκιο θες, καλέ μου, με το δίκιο του πολέμου θα το βρής. Όπου ποθεί λευτεριά, παίρνει σπαθί''
  • κομαντάντε Μάρκος

  • «Ο Μάρκος είναι γκέι στο Σαν Φρανσίσκο, μαύρος στη Νότια Αφρική, ασιάτης στην Ευρώπη, αναρχικός στην Ισπανία, Παλαιστίνιος στο Ισραήλ, γύφτος στην Πολωνία, ειρηνιστής στη Βοσνία, Εβραίος στη Γερμανία, μια γυναίκα μόνη στο Μετρό τα ξημερώματα, με άλλα λόγια ο Κομαντάτε Μάρκος είμαστε εμείς, το πρόσωπο του κάθε καταπιεσμένου ανθρώπου πάνω στον πλανήτη»
  • μπερτολντ μπρεχτ

    Δεν είμαι άδικος, μα ούτε και τολμηρός και να που σήμερα μου δείξανε τον κόσμο τους μόνο το ματωμένο δάκτυλό τους είδα μπρος και είπα ευθύς: “μ’αρέσει ο νόμος τους” Τον κόσμο αντίκρυσα μέσ’απ’ τα ρόπαλά τους Στάθηκα κι είδα, ολημερίς με προσοχή. Είδα χασάπηδες που ήταν ξεφτέρια στη δουλειά τους. και σαν με ρώτησαν “σε διασκεδάζει;” είπα “πολύ”! Κι από την ώρα εκείνη, λέω “ναι” σε όλα, κάλλιο δειλός, παρά νεκρός να μείνω. Για να μη με τυλίξουνε σε καμιά κόλλα, ό,τι κανένας δεν εγκρίνει το εγκρίνω Φονιάδες είδα, κι είδα πλήθος θύματα, μου λείπει θάρρος, μα όχι και συμπόνια Και φώναξα, βλέποντας τόσα μνήματα: “καλά τους κάνουν -για του έθνους την ομόνοια!” Να φτάνουν είδα δολοφόνων στρατιές κι ήθελα να φωνάξω “σταματήστε!” Μα ξέροντας πως κρυφοκοίταζε ο χαφιές, μ’άκουσα να φωνάζω: “Ζήτω!Προχωρήστε!” Δε μου αρέσει η φτήνια και η κακομοιριά Γι’αυτό κι έχει στερέψει η έμπνευσή μου. Αλλά στου βρώμικού σας κόσμου τη βρωμιά ταιριάζει, βέβαια-το ξέρω-κι η έγκρισή μου

  • Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας

    Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας κι αφήνει άλλους ν' αγωνιστούν για τη υπόθεσή του πρέπει προετοιμασμένος να ' ναι : γιατί όποιος δεν έχει τον αγώνα μοιραστεί Θα μοιραστεί την ήττα . Ούτε μια φορά δεν αποφεύγει τον αγώνα αυτός που θέλει τον αγώνα ν' αποφύγει : γιατί θ' αγωνιστεί για την υπόθεση του εχτρού όποιος για τη δικιά του υπόθεση δεν έχει αγωνιστεί .
  • εγκώμιο στον κομμουνισμό – μπέρτολτ μπρέχτ

    Είναι λογικός, καθένας τον καταλαβαίνει. Ειν' εύκολος. Μια και δεν είσαι εκμεταλλευτής, μπορείς να τον συλλάβεις. Είναι καλός για σένα, μάθαινε γι' αυτόν. Οι ηλίθιοι ηλίθιο τον αποκαλούνε, και οι βρωμεροί τον λένε βρωμερό. Αυτός είναι ενάντια στη βρωμιά και την ηλιθιότητα. Οι εκμεταλλευτές έγκλημα τον ονοματίζουν. Αλλά εμείς ξέρουμε: Είναι το τέλος κάθε εγκλήματος. Δεν είναι παραφροσύνη, μα Το τέλος της παραφροσύνης. Δεν είναι χάος Μα η τάξη. Είναι το απλό Που είναι δύσκολο να γίνει.
  • οι δικαστές

    Να οι κύριοι δικαστές τους λέμε οι καταπιεστές πως δίκαιο είναι τον λαό τι συμφέρει μα αυτοί δεν ξέρουν ποιο είναι αυτό κι έτσι δικάζουν στο σωρό μέχρι να βάλουν το λαό ολόκληρο στο χέρι
  • ———–

    Εχουνε νομικά βιβλία και διατάγματα Εχουνε φυλακές και οχυρώσεις Εχουνε δεσμοφύλακες και δικαστές Που παίρνουνε πολλά λεφτά κι έτοιμοι για όλα είναι. Μπ. Μπρεχτ
  • ———————

    "Όταν ήρθαν να πάρουν τους Εβραίους, δεν διαμαρτυρήθηκα, γιατί δεν ήμουν Εβραίος. Όταν ήρθαν για τους κομμουνιστές δεν φώναξα, γιατί δεν ήμουν κομμουνιστής. Όταν κατεδίωξαν τους τσιγγάνους, ούτε τότε φώναξα, γιατί δεν ήμουν τσιγγάνος. Όταν ο Χίτλερ φυλάκιζε ομοφυλόφιλους δεν αντέδρασα γιατί δεν ήμουν ομοφυλόφιλος Όταν έκλεισαν το στόμα των Ρωμαιοκαθολικών που αντιτάσσονταν στο φασισμό, δεν έκανα τίποτα γιατί δεν ήμουν καθολικός. Μετά ήρθαν να συλλάβουν εμένα, αλλά δεν υπήρχε πια κανείς να αντισταθεί μαζί μου"
  • ========================

    Λες: Πολύ καιρό αγωνίστηκες. Δεν μπορείς άλλο πια ν’ αγωνιστείς. Άκου λοιπόν: Είτε φταις είτε όχι: Σαν δε μπορείς άλλο να παλέψεις, θα πεθάνεις. Λες: Πολύ καιρό έλπιζες. Δεν μπορείς άλλο πια να ελπίσεις. Έλπιζες τi; Πως ο αγώνας θαν’ εύκολος; Δεν είν’ έτσι. Η θέση μας είναι χειρότερη απ’ όσο νόμιζες. Είναι τέτοια που: Αν δεν καταφέρουμε το αδύνατο Δεν έχουμε ελπίδα. Αν δεν κάνουμε αυτό που κανείς δεν μπορεί να μας ζητήσει Θα χαθούμε. Οι εχθροί μας περιμένουν να κουραστούμε. Όταν ο αγώνας είναι στην πιο σκληρή καμπή του. Οι αγωνιστές έχουν την πιο μεγάλη κούραση. Οι κουρασμένοι, χάνουν τη μάχη.
  • Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους

    Αυτοί που βρίσκονται ψηλά θεωρούν ταπεινό να μιλάς για το φαΐ. Ο λόγος; έχουνε κιόλας φάει. Αν δε νοιαστούν οι ταπεινοί γι' αυτό που είναι ταπεινό ποτέ δεν θα υψωθούν. Αυτοί που αρπάνε το φαϊ απ’ το τραπέζι κηρύχνουν τη λιτότητα. Αυτοί που παίρνουν όλα τα δοσίματα ζητάν θυσίες. Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους για τις μεγάλες εποχές που θά 'ρθουν.
  • che

    Πιστεύω στην ένοπλη πάλη σαν μοναδική λύση για τους λαούς που αγωνίζονται για την απελευθέρωσή τους και είμαι συνεπής με τις πεποιθήσεις μου. Πολλοί θα με πουν τυχοδιώκτη και είμαι, μόνο που είμαι άλλου είδους τυχοδιώκτης, ένας από εκείνους που προβάλλουν τα στήθη τους για να αποδείξουν τις αλήθειες τους.

  • Αξίζει για ένα όνειρο να ζεις, κι ας είναι η φωτιά του να σε κάψει
  • pablo neruda

    όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας, επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές, όποιος δεν αλλάζει περπατησιά, όποιος δεν διακινδυνεύει και δεν αλλάζει χρώμα στα ρούχα του, όποιος δεν μιλεί σε όποιον δεν γνωρίζει. όποιος αποφεύγει ένα πάθος, όποιος δεν είναι ευτυχισμένος στη δουλειά του, όποιος δεν διακινδυνεύει τη βεβαιότητα για την αβεβαιότητα για να κυνηγήσει ένα όνειρο, όποιος δεν επιτρέπει στον εαυτό του τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του να αποφύγει τις εχέφρονες συμβουλές. όποιος δεν ταξιδεύει, όποιος δεν διαβάζει, όποιος δεν ακούει μουσική, όποιος δεν βρίσκει σαγήνη στον εαυτό του όποιος καταστρέφει τον έρωτά του, όποιος δεν επιτρέπει να τον βοηθήσουν, όποιος περνάει τις μέρες του παραπονούμενος για τη τύχη του ή για την ασταμάτητη βροχή. όποιος εγκαταλείπει μια ιδέα του πριν την αρχίσει, όποιος δεν ρωτά για πράγματα που δεν γνωρίζει. Αποφεύγουμε τον θάνατο σε μικρές δόσεις, όταν θυμόμαστε πάντοτε ότι για να είσαι ζωντανός χρειάζεται μια προσπάθεια πολύ μεγαλύτερη από το απλό γεγονός της αναπνοής. Μόνο η ένθερμη υπομονή θα οδηγήσει στην επίτευξη μιας λαμπρής ευτυχίας.

  • από το Canto general

    Μπορεί να κόψουν όλα τα λουλούδια, αλλά δεν θα γίνουν ποτέ αφέντες της Άνοιξης
  • κ. καβάφης

    Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις
  • κωστής παλαμάς

    Και τους τρέμουνε των κάμπων οι κιοτήδες και μ’ ονόματα τους κράζουν πονηρά κλέφτες κι απελάτες και προδότες. Τους μισούν οι βασιλιάδες κι όλοι οι τύραννοι κι είναι μέσα στους σκυφτούς τα παλληκάρια κι είναι μες στους κοιμισμένους οι στρατιώτες…” Κ . Παλαμάς στο Δωδεκάλογο του Γύφτου.
  • διαμοιρασμός του blog

    Bookmark and Share
  • διαχείριση

  • on line επισκέπτες

  • ημερολόγιο άρθρων

    Οκτώβριος 2015
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Σεπτ.   Νοέ. »
     1234
    567891011
    12131415161718
    19202122232425
    262728293031  
  • Εγγραφή

Archive for Οκτώβριος 2015

Ανακοίνωση της Ένωσης των Δικαίων για την άγρια επίθεση στους αγρότες

Posted by redship στο 29 Οκτωβρίου , 2015

enosi

 

 

Στη βάση της υλοποίησης του μνημονίου 3 που συνυπέγραψε η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, συνεχίζεται η άγρια επίθεση στους αγρότες με νέα μέτρα που έχουν ως αιχμή του δόρατος την ανατροπή της κοινωνικής ασφάλισης και την υπερφορολόγηση του αγροτικού κλάδου. Με αυτόν τον τρόπο επιχειρείται η εξόντωση των μικρομεσαίων αγροτών και προχωράει ταχύτατα η πολιτική της ΕΕ, της τρόικα, καθώς και του ντόπιου και ξένου κεφαλαίου για την ολοένα και μεγαλύτερη συγκέντρωση της γης και της παραγωγής στα χέρια των μεγαλοαγροτών και των μεγάλων αγροτικών εταιριών. Τα νέα μέτρα αποτελούν συνέχεια των προηγούμενων που έλαβαν οι κυβερνήσεις ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, στην κατεύθυνση της εφαρμογής της νέας Κοινής Αγροτικής Πολιτικής και οδηγούν σε περαιτέρω μαρασμό και φτωχοποίηση του αγροτικού πληθυσμού αλλά και σε μείωση της εγχώριας πρωτογενούς παραγωγής.
Σε αυτά περιλαμβάνονται: 1) η μεγάλη αύξηση της προκαταβολής φόρου από 27% έως και 100%, 2) η αύξηση του συντελεστή φορολόγησης από 13% σε 26% από το πρώτο ευρώ σε εισοδήματα κι επιδοτήσεις στη βάση της εξομοίωσης της φορολογίας των αγροτών με τους ελεύθερους επαγγελματίες και τις επιχειρήσεις, 3) η αύξηση του ΦΠΑ στα αγροτικά μέσα και εφόδια από 13% σε 23%, 4) η κατάργηση της επιστροφής του ειδικού φόρου για το αγροτικό πετρέλαιο, 5) η αλλαγή του ασφαλιστικού καθεστώτος και εναρμόνιση του με αυτό του ΙΚΑ, γεγονός που σημαίνει έως και τριπλασιασμό των ασφαλιστικών εισφορών.
Η Ένωση των Δικαίων καλεί όλους τους επαγγελματικούς κλάδους που πλήττονται από το νέο μνημόνιο, αλλά και πολιτικούς χώρους και συλλογικότητες, σε άμεση στήριξη του δίκαιου αγώνα των αγροτών.
Προτείνουμε ως άμεση μορφή κινητοποίησης το συντονισμένο, μαζικό, 24ωρο άνοιγμα όλων των διοδίων της χώρας έως και την πλήρη ικανοποίηση του συνόλου των αιτημάτων των αγροτών. Με αυτόν τον τρόπο επιδιώκεται: 1) η συμμετοχή των τοπικών κοινωνιών στην κινητοποίηση, ενώ ταυτόχρονα δυναμώνει η στήριξη του αγώνα από άλλους επαγγελματικούς κλάδους, αλλά και διερχόμενους οδηγούς που θα ενημερώνονται για τα αιτήματα των αγροτών, 2) η άμεση σύγκρουση με τα συμφέροντα των κρατικοδίαιτων μεγαλοεργολάβων, οι οποίοι καρπώνονται καθημερινά τα κέρδη της εκμετάλλευσης των οδικών δικτύων από την τσέπη των λαϊκών στρωμάτων.
Πιστεύουμε βάσιμα, ότι η συγκεκριμένη μορφή πάλης μπορεί να καταστήσει τον αγώνα των αγροτών, αγώνα όλων των εργαζόμενων ενάντια στην πολιτική της ΕΕ, της συγκυβέρνησης, αλλά και του ντόπιου και ξένου κεφαλαίου. Καλούμε όλες τις συνδικαλιστικές αγροτικές οργανώσεις, παρατάξεις και συσπειρώσεις να πάρουν θέση σχετικά με το άνοιγμα των διοδίων σε όλη τη χώρα, καθώς γίνεται επιτακτική πλέον η ανάγκη για το πέρασμα από τις συμβολικές κινητοποιήσεις στις οξυμένες μορφές πάλης.
Προτείνουμε επίσης τη διενέργεια ενός μεγάλου παναγροτικού συλλαλητηρίου, καθώς και την μαζική συμμετοχή όλων στην μεγάλη πανεργατική απεργία στις 12 Νοέμβρη.
Εμείς θα είμαστε στο πλευρό των αγροτών όποια μορφή αγώνα κι αν επιλέξουν.
Οι τελευταίες εξελίξεις, και στον αγροτικό τομέα, αναδεικνύουν την ανάγκη όλοι οι αγώνες να κατατείνουν στο αίτημα της εξόδου από το ευρώ και την ΕΕ γύρω από ένα ριζοσπαστικό πρόγραμμα εξόδου από την κρίση, στο οποίο ο πρωτογενής τομέας θα έχει σημαίνουσα θέση και ο φτωχομεσαίος αγρότης θα βρει τη θέση που του αξίζει. Η συγκρότηση ενός τέτοιου παλλαϊκού μετώπου με αυτό το περιεχόμενο αποτελεί πλέον όρο επιβίωσης του λαού και της νεολαίας.

Advertisements

Posted in Ένωση των Δικαίων | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

το πλαίσιο άμεσων στόχων πάλης της Ένωση των Δικαίων

Posted by redship στο 28 Οκτωβρίου , 2015

enosi

 

 

Η Ένωση των Δικαίων δίνει στη δημοσιότητα ένα πρώτο πλαίσιο άμεσων στόχων πάλης που υιοθετήθηκε από τα μέλη της. Κάνει έτσι ένα ακόμα βήμα στην ομογενοποίηση της ως πολιτική οργάνωση μαρξιστών. Δεν πρόκειται για ένα γενικό πολιτικό πρόγραμμα κομμουνιστικού κόμματος, μιας και η ένωσή μας δεν είναι καν κόμμα, αλλά συνιστά ένα άμεσο πλαίσιο πάλης για διέξοδο από την κρίση και την καταστροφή της χώρας υπέρ του λαού, προώθησης αιτημάτων ικανοποίησης των λαϊκών αναγκών και σε πολύ μεγάλο βαθμό ταυτίζεται με τις άλλες δυνάμεις της ριζοσπαστικής αντιιμπεριαλιστής και κομμουνιστικής αριστεράς. Η Ένωση των Δικαίων, ως τμήμα αυτής της αριστεράς, τονίζει ότι το άμεσο πλαίσιο μεταβάλλεται ανάλογα με τις εξελίξεις, τόσο στο επίπεδο συνείδησης των κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων που εκφράζει, όσο και με τις εξελίξεις στο καπιταλιστικό σύστημα. Με βάση αυτό το πλαίσιο πάλης τα μέλη της Ένωσης των Δικαίων παλεύουν στους καθημερινούς αγώνες και με βάση αυτό συζητούν κι επιδιώκουν κοινή δράση μέχρι και την συγκρότηση μετώπου με άλλες δυνάμεις. Με βάση αυτό επίσης κατέρχονται στις συζητήσεις με τις δυνάμεις που ενδιαφέρονται για ένα νέο σύγχρονο επαναστατικό κόμμα της εργατικής τάξης σε ότι αφορά την ανάγκη να διαθέτει ένα άμεσο σύγχρονο πρόγραμμα ανοιχτό σε αλλαγές που θα συνδέει το σήμερα με τη σοσιαλιστική προοπτική. Ένα πρόγραμμα που θα αποτελείται από διεκδικήσεις οι οποίες αποδυναμώνουν την πολιτική εξουσία της αστικής τάξης και διευκολύνουν την πάλη για το σοσιαλισμό.

Πλαίσιο πάλης για έξοδο από την κρίση:

1) Έξοδος της Ελλάδας από το ευρώ και την ΕΕ. Αγώνας για εθνική ανεξαρτησία, λαϊκή κυριαρχία και παραγωγική ανασυγκρότηση υπέρ του λαού.
2) Μονομερής διαγραφή του χρέους με βάση το οποίο οι Ευρωπαίοι και Αμερικάνοι ιμπεριαλιστές ληστεύουν τη χώρα και το λαό.
3) Κατάργηση των μνημονίων και των εφαρμοστικών τους νόμων.
4) Άμεση εθνικοποίηση των τραπεζών, πρώτα απ’ όλα της Τράπεζας της Ελλάδας, καθώς και των στρατηγικών τομέων της οικονομίας. Συγκρότηση παραγωγικού συνεταιρισμού στον χώρο της μικρής αγροτιάς και επαναφορά συνεταιριστικών επιχειρήσεων που ιδιωτικοποιήθηκαν . Άμεσες δημόσιες επενδύσεις με βάση ένα δημοκρατικό κεντρικό και περιφερειακό σχεδιασμό.
Η Ένωση των Δικαίων μαζί με αυτό το πλαίσιο εξόδου από την κρίση καταθέτει κι ένα άμεσο πρόγραμμα αιτημάτων βελτίωσης της ζωής του εργαζόμενου λαού παίρνοντας υπόψη την ένταση της εξαθλίωσης από την καπιταλιστική κρίση, την εξάρτηση, την καταστροφή αλλά και τις δυνατότητες που γεννά η ανάπτυξη των παραγωγικών δυνάμεων με την είσοδο των νέων τεχνολογιών και την συνεχή αύξηση της νεκρής εργασίας. Οι εξελίξεις αυτές οδηγούν στο να έχει πάρει εκρηκτικό χαρακτήρα η ασφυξία που «επιβάλλουν» οι καπιταλιστικές σχέσεις παραγωγής στις παραγωγικές δυνάμεις με ό,τι αυτό βέβαια σημαίνει για την παγκόσμια καπιταλιστική κρίση.

1) Αξιοπρεπές επίδομα ανεργίας σε όλους τους ανέργους που θα προσέλθει από αύξηση της φορολογίας του μεγάλου κεφαλαίου.
2) Επαναφορά των συλλογικών συμβάσεων εργασίας ώστε να μπορέσει η εργατική τάξη να διεκδικήσει οργανωμένα και συλλογικά τους όρους πώλησης της εργατικής της δύναμης.
3) Όλη η τεχνολογική ανάπτυξη προς όφελος των εργαζομένων με αγώνα ενάντια στις απολύσεις και για την δραστική μείωση των ωρών εργασίας.
4) Αποκλειστικά Δημόσια δωρεάν παιδεία και υγεία για όλους. Δημόσια καθολική υποχρεωτική κοινωνική ασφάλιση.

Posted in Ένωση των Δικαίων | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

ΕΝΩΣΗ ΤΩΝ ΔΙΚΑΙΩΝ ιδρυτική διακήρυξη

Posted by redship στο 28 Οκτωβρίου , 2015

enosi

 

 

Η Ένωση των Δικαίων είναι μία πολιτική οργάνωση μαρξιστών αγωνιστών, η συγκρότηση της οποίας ξεκίνησε μέσα στην περίοδο της καπιταλιστικής κρίσης και της μνημονιακής λεηλασίας του λαού μας από την ΕΕ και το ΔΝΤ, με ευθύνη (άμεση ή έμμεση) των αστικών κόμματων. Δανειστήκαμε το όνομα μας από την πρώτη οργάνωση που συμμετείχε ο Μαρξ στα μέσα του 19ου αιώνα. Όλοι εμείς που την συγκροτούμε προερχόμαστε από διαφορετικούς χώρους της αριστεράς, με διαφορετικές διαδρομές και εμπειρίες αλλά και με κοινούς αγώνες.
Είναι φανερό σε όλους , ότι στην ελληνική κοινωνία έχει δημιουργηθεί ένα κενό αποφασιστικής σημασίας για την πορεία του λαϊκού κινήματος και τις δυνατότητες του να αποκρούσει την επίθεση που δέχεται αλλά και στην συνέχεια να αντεπιτεθεί . Απουσιάζει το πολιτικό υποκείμενο που θα αποτελέσει τον καταλύτη για την όξυνση της ταξικής λαϊκής πάλης και της χειραφέτησής της από την αστική ιδεολογία και ηγεμονία ώστε να πραγματωθεί η κομμουνιστική επανάσταση. Απουσιάζει δηλαδή το υποκείμενο που θα μελετά επιστημονικά τις εξελίξεις στο σημερινό καπιταλιστικό σύστημα ,θα τις αναλύει αλλά και ταυτόχρονα θα χαράσσει το δρόμο για την επαναστατική αλλαγή της κοινωνίας. Απουσιάζει εκείνος ο πολιτικός φορέας που θα συνδέει τον καθημερινό αγώνα για τις άμεσες λαϊκές διεκδικήσεις με το στρατηγικό στόχο, που δεν είναι άλλος από την κατάκτηση της εξουσίας από την εργατική τάξη, μέσα από συμμαχίες και κοινές δράσεις, για το πέρασμα στον σοσιαλισμό.

Από τα παραπάνω απορρέει και ο σκοπός ίδρυσης της ένωσης μας. Η οργανωμένη δηλαδή συμβολή στο δύσκολο εγχείρημα της συγκρότησης του νέου υποκειμένου, ενός πραγματικού επαναστατικού κόμματος. Κι αν αυτό το καθήκον σε κάποιες άλλες εποχές φάνταζε απλώς αναγκαίο, στις σημερινές συνθήκες, που η καπιταλιστική κρίση έρχεται σε τεράστια αντίθεση με το επίπεδο ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων (πχ διαμέσου της αυτοματοποίησης της παράγωγης) ,το καθήκον αυτό γίνεται επιτακτικό . Θέλουμε λοιπόν να συμβάλλουμε με όλες μας τις δυνάμεις στη συγκρότηση ενός επαναστατικού φορέα με ενιαία θέληση και δράση ,με πλέρια εσωτερική δημοκρατία, με δομές και διαδικασίες που θα διασφαλίζουν την ισότιμη συμμέτοχη κάθε μέλους καθώς και την δυνατότητά του να επηρεάζει αποφάσεις αλλά και να πείθει για τις απόψεις του . Ένα φορέα στον όποιο θα κυριαρχεί η απόλυτη διαφάνεια καθώς και ο συστηματικός έλεγχος για όλες τις δραστηριότητες που διεξάγονται τόσο στο εσωτερικό του όσο και στην κοινωνία. Τελικά ονειρευόμαστε και σχεδιάζουμε έναν φορέα που θα είναι ο φορέας ολόκληρης της εργατικής τάξης και όχι μόνο μιας μικρής ομάδας ανθρώπων που κρατούν τη σφραγίδα και αποφασίζουν για τα πάντα.
Ωστόσο δεν είμαστε αιθεροβάμονες, κατανοούμε απόλυτα το δύσκολο και μακρύ δρόμο που έχουμε μπροστά μας. Δεν φιλοδοξούμε να είμαστε εμείς μόνοι μας το νέο κόμμα , αλλά να δημιουργήσουμε κοινά μέτωπα και συμμαχίες μαζί με άλλες δυνάμεις που θα κινούνται στην ίδια θεωρητική και πολιτική κατεύθυνση, με ισοτιμία και χωρίς ηγεμονισμούς, στον δρόμο για την ανοικοδόμηση μιας άλλου τύπου κοινωνίας με βάση τη ρήση του Μάρξ, από τον καθένα ανάλογα με τις ικανότητές του, στον καθένα σύμφωνα με τις ανάγκες του.

Posted in Ένωση των Δικαίων, διακήρυξη ιδρυτική | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

Γιορτάζουν κι αυτοί;

Posted by redship στο 28 Οκτωβρίου , 2015

Ο Νίκος Μπογιόπουλος στον eniko

    Σήμερα συμπληρώνονται 75 χρόνια από το μεγαλειώδες «Όχι» του ελληνικού λαού στον φασίστα εισβολέα.

Ένα «Όχι» που ο ανθός του τόπου το έγραψε με το αίμα του στην Πίνδο και αμέσως μετά την ναζιστική κατοχή με το ΕΛΑΣίτικο ντουφέκι στα βουνά της χώρας, με την ΕΑΜική Αντίσταση και το ΕΠΟΝίτικο χωνί σε κάθε γωνιά της Ελλάδας.

Ένα «Όχι» που μετά την απελευθέρωση από τις χιτλερικές ορδές συνεχίστηκε όταν οι γερμανοτσολιάδες, οι ταγματασφαλίτες, οι δοσίλογοι και οι απόντες από το έπος της Εθνικής Αντίστασης βρήκαν τη θέση τους στην αγκαλιά της αγγλοκρατίας και της αμερικανοκρατίας.

Ήταν αυτοί και οι πάτρωνές τους που για να διατηρήσουν την Ελλάδα κάτω από την οικονομική και πολιτική τους κυριαρχία, ξεκίνησαν έναν μονομερή εμφύλιο ενάντια στην ίδια την ελπίδα για μια Ελλάδα της δημοκρατίας και της κοινωνικής προκοπής.

Σήμερα, 75 χρόνια μετά, η Ελλάδα, που κατ’ αναλογία του πληθυσμού της πλήρωσε στο φίδι του ναζισμού το μεγαλύτερο τίμημα σε ανθρώπινες ζωές από κάθε άλλη στον κόσμο, που η καταστροφή της από το πέρασμα των βαρβάρων υπήρξε ολοκληρωτική, γιορτάζει το «Όχι». Και θυμάται:

Καλάβρυτα, Δίστομο, Χορτιάτης, Βιάνος, Κάνδανος, Καισαριανή, Καλογρέζα, Κοκκινιά, Βύρωνας…

Γιορτάζει και θυμάται τους ήρωες του ‘40, τους αμέτρητους νεκρούς από την πείνα του ’41, τους χιλιάδες εκτελεσμένους

Γιορτάζει και θυμάται ότι η ηθική και η οικονομική της αποκατάσταση, είτε αφορούν στο κατοχικό δάνειο, είτε στις γερμανικές επανορθώσεις για τις ναζιστικές θηριωδίες, μένουν ακόμα ανεκπλήρωτες…

Όμως, στην Ελλάδα του 2015, στην Ελλάδα που 75 χρόνια μετά γιορτάζει και θυμάται, υπάρχουν κι αυτοί:

Υπάρχουν κι αυτοί:

  •     «Τι εμπόδιο μπορεί να σταθεί στο δρόμο μας αφού ακόμη και σήμερα νιώθουμε ΕΚΕΙΝΟΝ να μας οδηγεί […] με τη σκέψη και την ψυχή μας δοσμένη στη Μνήμη του Μεγάλου μας Αρχηγού,υψώνουμε το δεξί χέρι ψηλά, χαιρετούμε τον Ήλιο και με το θάρρος που μας επιβάλλει η Στρατιωτική μας Τιμή και το Εθνικοσοσιαλιστικό μας καθήκον κραυγάζουμε γεμάτοι πάθος, πίστη στο μέλλον και τα οράματά μας: HEIL HITLER!» (Νίκος Μιχαλολιάκος, περιοδικό «Χρυσή Αυγή», τεύχος 26, Μάιος 1987)
  •     «Θα κατεβαίναμε στις εκλογές για να μετρηθούμε και για το 0,2%. Για να πούμε ότι υπάρχει 0,2% φασίστες, αμετανόητοι χρυσαυγίτες… Είναι εθνικοσοσιαλισμός ελληνικός στα μέτρα του 2011. Έχω μεγάλο σεβασμό σ’ αυτό που υπήρξε η Γερμανία του Χίτλερ… Εμείς πιστεύουμε στην πατρίδα και όχι στη δημοκρατία. Αν είναι να σωθεί η πατρίδα, ας πάει στο διάολο η δημοκρατία… Τι καταλάβατε από τους δημοκράτες; Τι χειρότερο θα σας κάνουν οι φασίστες;» (Νίκος Μιχαλολιάκος, ομιλία στη Σπάρτη, 6/7/2011)

  Υπάρχουν κι αυτοί:

 

Υπάρχουν κι αυτοί:

Ο υποφυρερίσκος της «Χρυσής Αυγής», ο Χρήστος Παππάς, σε μια από τις πολλές επισκέψεις του στον τάφο του Μουσολίνι στο χωριό Πρεντάπιο της Ιταλίας. Ο «πατριώτης» χρυσαυγίτης αποδίδει φόρο τιμής στο ίνδαλμά του: Τον Μουσολίνι! Ο Παππάς, ευλαβικός προσκυνητής στον τάφο του φασίστα, του δικτάτορα που επιτέθηκε στην Ελλάδα, σαν σήμερα, στις 28 Οκτωβρίου 1940…

  Υπάρχουν κι αυτοί:

  Υπάρχουν κι αυτοί:

  • «Ποιο θα ήταν το μέλλον της Ευρώπης και ολόκληρου του σύγχρονου κόσμου, αν ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος (…) δεν σταματούσετην ανανεωτική πορεία του Εθνικοσοσιαλισμού;(…). Ο ρομαντισμός ωςπνευματικό κίνημακαι ο κλασικισμός θα υπερίσχυαν (…)» (Η.Κασιδιάρης, εφημερίδα «Χρυσή Αυγή», 20/4/2011) 

***   

    Αλήθεια,

ο Κασιδιάρης, ο υμνητής του «ανανεωτικού» και «πνευματικού» ναζισμού, ο λάτρης του «ρομαντισμού» των «Ες – Ες» και των Άουσβιτς,

ο Παπάς, ο ταπεινός προσκυνητής του Μουσολίνι, ο τύπος που διασκεδάζει εκπαιδεύοντας μωρά να φωνάζουν «Χάιλ Χίτλερ»,

ο Μιχαλολιάκος, ο φυρερίσκος της «σποράς των ηττημένων του ‘45», ο τρέφων «μεγάλο σεβασμό για την Γερμανία του Χίτλερ», ο κραυγάζων με πάθος «Χάιλ Χίτλερ» ένεκα το «εθνικοσοσιαλιστικό καθήκον» του,

γιορτάζουν κι αυτοί σήμερα;…

Posted in 28η Οκτώβρη, εαμ ελας δσε επον ο δρόμος των λαών, εαμ ελας επον ο δρόμος των λαών | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

Το αίσχος της ΕΡΤ

Posted by redship στο 24 Οκτωβρίου , 2015

 

αναδημοσίευση από  τον ημεροδρόμο

imer

 

 

 

Το βράδυ της Παρασκευής 23 Οκτωβρίου η ΕΡΤ ξεπέρασε τον καταπιεσμένο της εαυτό, πέταξε τις μάσκες και επιδόθηκε σε ένα πρωτοφανές αντικομμουνιστικό παραλήρημα! Επέλεξε να προβάλει ταινία σύμφωνα με το σενάριο της οποίας οι Βερολινέζοι του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου δεν υπέφεραν από τους Ναζί. Όχι… Άλλη ήταν η πηγή των δεινών τους και όχι ο φασισμός. Από την εκδικητική μανία του Κόκκινου Στρατού υπέφεραν, όταν μπήκε απελευθερωτής στο Βερολίνο.

Η ταινία που φέρει τον τίτλο «Ανώνυμη: Το απαγορευμένο ημερολόγιο» (2008) και την υπογράφει ο σκηνοθέτης Μαξ Φάρμπερμποκ, βασίζεται σε ένα φερόμενο πραγματικό ημερολόγιο μιας κατά τ’ άλλα ανώνυμης δημοσιογράφου (αντίθετα η Αννα Φρανκ κάθε άλλο παρά ανώνυμη ήταν), η οποία φέρεται να πέφτει θύμα βιασμού κατ’ εξακολούθηση από εξαγριωμένους σοβιετικούς στρατιώτες μέχρι που αποφασίζει πως για να σωθεί πρέπει να γίνει η ερωμένη ενός σοβιετικού αξιωματικού και αυτό εν τέλει κάνει. Στο μεταξύ, οι σοβιετικοί στρατιώτες επιδίδονται σε διάφορες πράξεις βίας και ακολασίας, αλλά στο μεταξύ δεν έχουμε μάθει η πρωταγωνίστρια, πριν μπει ο Κόκκινος Στρατός στο Βερολίνο πώς ακριβώς ζούσε. Περνούσε καλά στο Βερολίνο των φασιστών δολοφόνων; Βλέπουμε όμως Γερμανούς του περιβάλλοντός της να αναρωτιόνται τεθλιμμένοι αν ο Χίτλερ ζει (για να τους σώσει;!) ή τους εγκατέλειψε. Μέχρι που ανακοινώνεται η αυτοκτονία του και τότε αυτό το κινηματογραφικό πόνημα – καλλιτεχνικός οχετός χρησιμοποιεί το γνωστό αμερικανικό οπλοστάσιο, δηλαδή τα γνωστά αντιθετικά σχήματα καλός – κακός, ωραίος – άσχημος κλπ και ο θεατής οδηγείται να συμπαθεί τους καημένους Γερμανούς που απέμειναν μόνοι κι έρημοι χωρίς Χίτλερ και να αντιπαθεί τους εξαγριωμένους σοβιετικούς που πλέον είναι ανεξέλεγκτοι. Φυσικά… έρχεται και ο έρωτας. Ο Σοβιετικός αξιωματικός – εραστής δεν είναι τόσο «γουρούνι» όσο οι συμπατριώτες του και προκύπτει το γερμανορωσικό ειδύλλιο. Και μαντέψτε τι παθαίνει ο Σοβιετικός… Εκτοπίζεται στη Σιβηρία! Όπως βλέπεται η ταινία βρίθει πρωτοτυπιών… Γεγονός που δεν μας εκπλήσσει αν σκεφτούμε ότι σύμφωνα με στοιχεία που δίνονται για την ταινία πραγματοποιήθηκε με τη συνεισφορά μιας άλλης φοβερής ομάδας παραγωγής, εκείνης που έκανε τις «Ζωές των Αλλων». Δε μένει παρά στην επόμενη ταινία που θα σκαρώσουν να δούμε τον αξιωματικό να αυτομολεί στην Ευρώπη, μετά από φριχτά βασανιστήρια που υπέστη στη Σιβηρία και τη Γερμανίδα να πηδάει το τείχος του Βερολίνου, πριν πέσει, για να τρέξει να τον συναντήσει… Στο μεταξύ το φιλμ το βρίσκουμε να φιγουράρει σε ελληνικά εθνικιστικά site με ενθουσιώδη σχόλια (βλ. http://www.e-grammes.gr/article.php?id=4479).

Διότι οι «ανώνυμες» καταγγελίες βρίσκουν πάντα πρόθυμους επώνυμους (επίσημους ή ανεπίσημους) διαστρεβλωτές της Ιστορίας, οι οποίοι βρίσκουν άλλους πρόθυμους αριστεροδέξιους για να τους νομιμοποιήσουν. Και κάπως έτσι τρέφεται το αυγό του φιδιού.

Στην προκειμένη περίπτωση προθυμοποιήθηκε ΕΡΤ, η οποία δεν ντράπηκε να βάλει την ταινία στο site της με την εξής περιγραφή: «Πρόκειται για την πρώτη ταινία που ασχολείται μ’ ένα από τα θέματα-ταμπού της συμμαχικής νίκης στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο: τους μαζικούς βιασμούς δεκάδων χιλιάδων Γερμανίδων γυναικών από τους Σοβιετικούς στρατιώτες» (βλ. http://www.ert.gr/xeni-tenia-stin-ert2-to-imerologio-mias-anonimis/)

Ε… αφού η Ευρωπαϊκή Ενωση λέει πως τα εγκλήματα του κομμουνισμού δεν πρέπει να ξεχαστούν κι αφού εμείς εδώ είμαστε και θα παραμείνουμε «ευρωπαίοι» πρέπει το παιχνίδι να παιχτεί ολόκληρο.

Γι’ αυτή την πρωτοφανή αντικομμουνιστική υστερία στην οποία επιδόθηκε με επιτυχία που θα ζήλευαν και οι «δεξιοί», η διοίκηση της ΕΡΤ, αλλά και οι πολιτικοί της προϊστάμενοι – ουδέποτε αριστεροί, ούτε πρώτη ούτε δεύτερη φορά – πρέπει να δώσουν εξηγήσεις. Και θα τις περιμένουμε…

Posted in ΕΡΤ, ναζί | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »

ΟΙ ΓΕΛΩΤΟΠΟΙΟΙ ΩΣ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ

Posted by redship στο 16 Οκτωβρίου , 2015

αναδημοσίευση από  inred.gr

PITHIKOS

Και έτσι μας προέκυψαν ανεπάγγελτοι, ανεπαρκείς και ατάλαντοι Γελωτοποιοί, φορείς μιας τουρκο-μπαρόκ «κουλτούρας», με μοναδικό τους προσόν τη «θητεία» τους στον αστερισμό του Κενταύρων και των 15μελών, αποδεικνύοντας ότι ενώ στο AncientRegime κάθε «σοβαρός» άρχοντας είχε στην Αυλή του ένα Γελωτοποιό, στο σύγχρονο Regime του «δήθεν» (που έχει έντονα φεουδαρχικά χαρακτηριστικά) κάθε «σοβαρός» Γελωτοποιός διαθέτει μια Αυλή…

Γράφει ο Κλεάνθης Γρίβας*

Πριν από 162 χρόνια, ο Καρλ Μαρξ σκιαγράφησε με εκπληκτική ακρίβεια το πορτραίτο κάθε (ανεπάγγελτου) επαγγελματία πολιτικού που ισχύει στο διηνεκές. (Κ. Μαρξ, Για τον Πάλμερστον, 22/10/1853)

 

«Αυτός που υποκύπτει σε κάθε ξένη επίδραση, ενώ της αντιστέκεται με τα λόγια… Καταφέρνει να συνδυάζει τη δημοκρατική φρασεολογία με τις ολιγαρχικές ιδέες… Έχει την ειδικότητα να φαίνεται πως επιτίθεται όταν υποχωρεί, και πως υπερασπίζεται αυτούς που προδίδει. Ξέρει να χειρίζεται δεξιοτεχνικά έναν επιφανειακό αντίπαλο και να σπρώχνει σε απελπισία έναν υποτιθέμενο σύμμαχο. Ξέρει να παίρνει στην αποφασιστική στιγμή το μέρος του δυνατού απέναντι στον πιo αδύνατο, και να το βάζει στα πόδια αλαλάζοντας όλο θάρρος και στόμφο… Και μέχρι σήμερα, η φιλία του υπήρξε πάντοτε το προμήνυμα σίγουρης καταστροφής…»

 

Όπως είναι γνωστό «όταν το δάκτυλο δείχνει το φεγγάρι, ο βλάκας κοιτάζει το… δάκτυλο». Αλλά όταν το χέρι του Αρτούρο Ούι κάθε κομματικής συμμορίας δείχνει τη διαχείριση της εξουσίας και τα οφέλη της, ο βλάκας εξακολουθεί να ατενίζει το χέρι, ο καιροσκόπος επικεντρώνει τη σωληνοειδή όρασή του στα προνόμια από τη νομή της, και ο εθελότυφλος συνεχίζει να μη βλέπει τίποτε. Και τότε, σημαίνει η Ώρα του Γελωτοποιού

 

Οι επαγγελματίες πολιτικοί, αυτοί οι παράδοξοι Ειδικοί του Τίποτα που επιμένουν να επιβιώνουν παρασιτικά σε μια ταραγμένη εποχή («υψηλής ειδίκευσης», υποτίθεται), έχουν ως κύριο όπλο τους μια διανοητική εμβέλεια και ένα δείκτη νοημοσύνη που τους στερεί (μεταξύ άλλων και) από τη στοιχειώδη αυτοπροστασία που παρέχει στον καθένα η αίσθηση του γελοίου.

 

Και στην προσπάθειά τους να αντισταθμίσουν την φοβία που τους διακατέχει από το ενδεχόμενο της απώλειας της διαχείρισης της (μικροκομματικής ή πολιτειακής) εξουσίας, ενεργοποιούν το εργαλείο της μαζικής εξαπάτησης, στηριγμένοι στην Αυλή τους που αποτελείται από πλείστα όσα προσωπικά ανύπαρκτα και ετερόφωτα σαπρόφυτα (από «γιές-μαν» και «γιές-γούμαν») που -από κοινωνικο-πολιτική και ψυχοσεξουαλική άποψη- είναι καθηλωμένα στη βρεφική φάση της «εξέλιξής» τους.

 

Θλιβερό το κατάντημα όλων των διαχειριστών της εξουσίας. Και τραγικές οι άμεσες, αλλά κυρίως οι μακροπρόθεσμες συνέπειες της αρχανθρωπικής εισβολής και κυριαρχίας τους στο δημόσιο βίο.

 

Ο πολιτικός κανιβαλισμός και η ακόρεστη πείνα για προνόμια που επιβλήθηκε ως τρόπος διαχείρισης της εξουσίας επί 4 δεκαετίες, με στόχο τη μεθοδευμένη, μαζική και συστηματική υπεξαίρεση και διασπάθιση του δημοσίου χρήματος, καθιστούν όλο και περισσότερο σκοτεινό και δυσοίωνο το παρόν και το μέλλον της ελληνικής κοινωνίας.

 

Γιατί κάποτε τα οικονομικά «ελλείμματα» της κλεπτοκρατικής τους δραστηριότητας θα καλυφθούν (όχι φυσικά από εκείνους που τα δημιούργησαν, μετασχηματίζοντας τη λεηλασία των δημόσιων ταμείων σε απόρρητους ιδιωτικούς τραπεζικούς λογαριασμούς).

 

Εκείνο που δεν πρόκειται να ξεπεραστεί είναι η πλήρης ανατροπή των πολιτικών, ηθικών και ψυχοδιανοητικών δομών που συνεπάγεται η πολύχρονη συστηματική καταστρατήγηση και διαστροφή της σκέψης και της γλώσσας ενός λαού.

 

Η κάθε πληβεία «ελίτ» που διαχειρίζεται την εξουσία (ακολουθώντας τον ιστορικά δοκιμασμένο δρόμο όλων των διαχειριστών της εξουσίας), διέστρεψε το περιεχόμενο των εννοιών και βίασε ανενδοίαστα τις λέξεις, για να εκφράσει μια πραγματικότητα που υπάρχει μόνο στο χαμηλό μορφωτικό επίπεδο, στην ανορθόλογη διάνοια και την ασταθή κοινωνική της υπόσταση.

 

Και μέσα από αυτή τη μεθοδική καταστροφή της γλώσσας, συμβάλλει στην επί δεκαετίες στη μεθοδική αλλοίωση των ψυχοδιανοητικών μας δομών που διευκολύνει την κυριαρχία του Γελωτοποιού και τη μετατροπή των πολιτών σε υπηκόους.

 

Αν η έννοια του πολίτη νοηματοδοτείται από την επιθυμία και τη δυνατότητά του να έχει αποφασιστικό λόγο στις αποφάσεις που τον αφορούν και να αντιδρά στην αυθαιρεσία της εξουσίας (σ” αντίθεση με τον υπήκοο που δεν διανοείται και δεν επιθυμεί να αντιδράσει σ” αυτή), τότε οφείλουμε να ομολογήσουμε ότι σ” ολόκληρη την περίοδο της δικομματικής κλεπτοκρατίας της μεταπολίτευσης (η οποία δεν έπαψε να υφίσταται ούτε στις συνθήκες της κρίσης):

 

  • Είμαστε πολίτεςμόνο όταν και όσο υπερασπιζόμαστε αυτή την ιδιότητα, αντιστεκόμενοι σε κάθε παραβίαση των ορίων και των κανόνων του κοινωνικο-πολιτικού παιχνιδιού από τους Γελωτοποιούς που διαχειρίζονται κάθε φορά την εξουσία. Και

 

  • Είμαστε δούλοι όσο ανεχόμαστε τους όποιους νεο-βάρβαρους διαχειριστές της εξουσίας να κακοποιούν τη γλώσσα μας, να εμπορεύονται τα οράματά μας, να εμπαίζουν τις ελπίδες και τις αγωνίες μας, να κάνουν πολιτικά πραξικοπήματα (από τα πολύχρωμα ψηφοδέλτια μέχρι τις οβιδιακές μεταμορφώσεις των δημοψηφισματικών «όχι» σε «ναι»), να μας εμπαίζουν διαρκώς («διώχνοντας» τις βάσεις κρατώντας τες ή καταγγέλλοντας τα «μνημόνια», αποδεχόμενοι άλλα επαχθέστερα), να κάνουν «μπίζνες» αδειάζοντας τα δημόσια ταμεία και διογκώνοντας τους ιδιωτικούς τραπεζικούς λογαριασμούς τους.

 

Επί 4 δεκαετίες, υποτιμούσαμε το δικαίωμά μας σε μια πολιτική αρχών και, σταδιακά, μετασχηματιστήκαμε σε υπήκοους, παραδίνοντας αδιαμαρτύρητα τη διαχείριση της τύχης μας σε έναν εσμό πολιτικών χωρίς αρχές, σε μια (ημι)ντόπια διαχειριστική Κόζα Νόστρα που ενδιαφέρονταν μόνο για τη διαιώνιση της επικυριαρχίας της στην ελληνική κοινωνία.

 

Αρνούμενοι να αναλάβουμε την ευθύνη της ύπαρξής μας εμείς οι ίδιοι, θεοποιούσαμε τον κάθε τυχάρπαστο Γελωτοποιό-«σωτήρα», επιλήσμονες της προειδοποίησης του Samuel Johnnson ότι «πίσω από κάθε σωτήρα βαδίζει ένας δήμιος».

 

«Μετά τη θεοποίηση του Στάλιν, η βραδινή προσευχή κατέστη περιττή», σάρκαζε ο Μπέρτολτ Μπρέχτ. Μετά τη θεσμοποίηση της ξύλινης κομματικής γλώσσας των Γελωτοποιών, ο πολιτικός λόγος αποδείχθηκε περιττός. Όμως, τί μπορεί να είναι μια κοινωνία χωρίς πολιτικό λόγο, εάν όχι ένα άθυρμα ανιστορικών (και ανιστόρητων) ανθρωποειδών που στερούνται οποιασδήποτε προοπτικής;

 

Ο κοινωνικός και πολιτικός ορίζοντας μας είναι σκοτεινός, «το μέλλον (μας) έχει πολλή ξηρασία». Και δυστυχώς, δεν φροντίσαμε για αποθέματα νερού. 

 

Τώρα «είναι πολύ αργά να σώσεις το κεφάλι σου, όμως υπάρχει ακόμα καιρός για να εξευτελιστείς, για να καταντήσεις να πιστεύεις στα μάγια και στο διάβολο, για να πιστεύεις τα πάντα και να συναινείς. Ακόμα και τούτη τη στερνή ώρα». (Jan Kott, Σαίξπηρ ο σύγχρονός μας)

 

Αφήνoντας πίσω του «παλιοσίδερα και το υπόκουφο κοροιδευτικό γέλιο των γενεών» (Τ. Μπορόφσκι), ο εσμός των ιδιόμορφων «θιάσων ποικιλιών» που διαγκωνίζονταν για τη συμμετοχή τους στη διαχείριση της εξουσίας σε όλη την –ολέθρια- μεταπολιτευτική περίοδο, ενισχύθηκε και «ανανεώθηκε» με ένα κομματικό σχηματισμό ο οποίος επί δεκαετίες φυτοζωούσε στο όριο του 3% για να εξασφαλίσει κοινοβουλευτική εκπροσώπηση και ο οποίος τώρα παίζει τη «Γκόλφω» διακηρύσσοντας με στόμφο ότι ερμηνεύει τον «Βασιλιά Ληρ».

 

Υπό την ηγεσία ενός ατάλαντου και ανεπαρκούς επαγγελματία πολιτικού που τώρα αρχίζει να συνειδητοποιεί πανικόβλητος ότι ποτέ δεν υπαγόταν στην αρμοδιότητα της πολιτικής κριτικής. Γιατί ήταν και είναι ένας αξιολύπητος Γελωτοποιός. Ο οποίος (θυμηθείτε):

 

«υποκύπτει σε κάθε ξένη επίδραση, ενώ της αντιστέκεται με τα λόγια… Καταφέρνει να συνδυάζει τη δημοκρατική φρασεολογία με τις ολιγαρχικές ιδέες… Έχει την ειδικότητα να φαίνεταιπως επιτίθεται όταν υποχωρεί, και πως υπερασπίζεται αυτούς που προδίδει. Ξέρει να χειρίζεται δεξιοτεχνικάέναν επιφανειακό αντίπαλο και να σπρώχνει σε απελπισία έναν υποτιθέμενο σύμμαχο. Ξέρει να παίρνει στην αποφασιστική στιγμή το μέρος του δυνατούαπέναντι στον πιo αδύνατο, και να το βάζει στα πόδια αλαλάζοντας όλο θάρρος και στόμφο… Και μέχρι σήμερα, η φιλία του υπήρξε πάντοτε το προμήνυμα σίγουρης καταστροφής…» (Κ. Μαρξ)

  • Ψυχίατρος-νευρολόγος. Διδάκτωρ ψυχιατρικής της Ιατρικής Σχολής του ΑΠΘ

http://www.grivas.info

Posted in Γριβας Κλεανθης | Με ετικέτα: | Leave a Comment »

Γεια σου Σταθάκη με το εκατομμυριάκι!

Posted by redship στο 16 Οκτωβρίου , 2015

 

αναδημοσίευση από   pitsirikos.net

 

 

stathakis tsiprasΒρόμικη επίθεση δέχεται ο υπουργός Οικονομίας Γιώργος Σταθάκης επειδή ξέχασε να δηλώσει ένα εκατομμύριο ευρώ το 2012.

Ο Γιώργος Σταθάκης εξήγησε πως δεν δήλωσε το ένα εκατομμύριο ευρώ το 2012, γιατί τότε ήταν κυβέρνηση η Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ, και ήθελε να στείλει μήνυμα στους Έλληνες εκατομμυριούχους πως πρέπει να κάνουν αντίσταση στο Κεφάλαιο.

Παράλληλα, ο Γιώργος Σταθάκης τόνισε πως η κίνησή του ήταν βαθύτατα αριστερή, γιατί στέλνει μήνυμα στους πολίτες να μην τα δηλώνουν όλα, για να ανατραπεί το Μνημόνιο που ψήφισε ο ίδιος και η κυβέρνηση στην οποία συμμετέχει.

«Είμαι και υπουργός του Μνημονίου, είμαι και αριστερός επαναστάτης» δήλωσε ο Γιώργος Σταθάκης.

Σε ερώτηση δημοσιογράφου πώς γίνεται να είναι τόσο πλούσιος, ο Γιώργος Σταθάκης κατήγγειλε τον καπιταλισμό και είπε την εμβληματική φράση της Madonna «Αν ο πλούτος ήταν προϊόν εργασίας, τότε οι πλουσιότεροι άνθρωποι θα έπρεπε να είναι οι εργάτες».

Ο Γιώργος Σταθάκης έχει απόλυτο δίκιο γιατί τόσα χρόνια ήταν πασόκος, και είναι γνωστό πως οι πασόκοι δεν δήλωναν τα εκατομμύρια, ενώ τώρα που είναι συριζαίος υπουργός της Πρώτη-Δεύτερη Φορά Αριστερά, της ελπίδας και της αξιοπρέπειας, τα δηλώνει τα εκατομμύρια.

Εν τω μεταξύ, το εκατομμύριο που δεν δηλώθηκε φέρεται αποφασισμένο να κάνει αγωγή στον Γιώργο Σταθάκη, και να ζητήσει αποζημίωση για ηθική βλάβη, επειδή το αγνόησε και του δημιούργησε ψυχολογικά προβλήματα, αφού το κορόιδευαν τα άλλα εκατομμύρια.

Ο Γιώργος Σταθάκης έχει την αμέριστη υποστήριξη των υπουργών του ΣΥΡΙΖΑ, οι οποίοι -για κάποιον ανεξήγητο λόγο- είναι όλοι εκατομμυριούχοι, αν και είναι αριστεροί χαραμοφάηδες.

Ο Αλέξης Τσίπρας κάλεσε τους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ να ψαχτούν μήπως έχουν ξεχάσει κι αυτοί τίποτα εκατομμύρια, ώστε να μπορέσει να πληρώσει το χρέος και να σκίσει το Μνημόνιο.

Πάντως, είναι εντελώς απαράδεκτο λίγες ώρες πριν η Βουλή ψηφίσει το πολυνομοσχέδιο με τα προαπαιτούμενα της μνημονιακής συμφωνίας -που θα στοιχίσει στους Έλληνες μερικά δισεκατομμύρια ευρώ-, κάποιοι σκατόψυχοι να κάνουν επίθεση στον Γιώργο Σταθάκη για ένα εκατομμυριάκι.

Αυτός είναι ο ορισμός του λαϊκισμού.

Posted in σταθακης, κοροϊδία, ούτε ίχνος αξιοπρέπειας, οι "προοδευτικοί" | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

Ή θα τα κάψουμε όλα ή θα καούμε …

Posted by redship στο 9 Οκτωβρίου , 2015

1415303300400_wps_9_A_protestor_gives_thumbs_

Η κρίση καλά κρατεί. Οι ανταγωνισμοί στο απόγειό τους. Τα μαύρα σύννεφα πυκνώνουν πάνω από τους λαούς. Μνημόνια λέγονται, λιτότητες λέγονται, μέτρα με όποιο επιθετικό προσδιορισμό εφευρίσκουν λέγονται, πόλεμοι και προσφυγιά, ανεργία, ανέχεια, δυστυχία.

Γιατί όλα αυτά; Για την «ανάπτυξη». Τουτέστιν για την κερδοφορία. Για τις αγορές που «ασφυκτιούν» μέσα στα απίστευτα συσσωρευμένα κέρδη που απόκτησαν μετά το Β’ παγκόσμιο πόλεμο. Για την παγκοσμιοποίηση που τους άνοιξε παραπάνω την όρεξη.

Οι λαοί τι απόκτησαν όλα αυτά τα χρόνια; Με σκληρούς αγώνες ορισμένα κοινωνικά δικαιώματα και παροχές, ελάχιστη ανταμοιβή για τη κλεμμένη υπεραξία μισού αιώνα ιδρώτα και αίματος.

Η «Ευρώπη των λαών»,  λυκοσυμμαχία συμφερόντων που αλληλοϋποβλέπεται και επιδιώκει να αρπάξει ένα κομμάτι από την πίτα που ξαναμοιράζεται.

Οι λαοί οφείλουν να πληρώσουν τα έξοδα. Να πληρώσουν την κρίση τους. Να επιστρέψουν τα «κεκτημένα» και να δώσουν ακόμη περισσότερα. Να επιστρέψουν στο μεσαίωνα και να αποδεχτούν την νέα φεουδαρχία του κεφάλαιου και των αγορών του.

Τι κάνουμε; Οι αυταπάτες τελειώσανε. Οι αναθέσεις βαλτώσανε. Οι «διασώστες» μας ξεπούλησαν. Τα σύννεφα πυκνώνουν. Τι περιμένουμε;

Μια αχτίδα στο σκοτάδι;

Εψές μια τέτοια αχτίδα έλαμψε στο Βέλγιο κι άναψε πυρκαγιά. Πυρκαγιά που τσουρούφλισε τη φανταχτερή βιτρίνα του καπιταλισμού των Βρυξελλών. Οι Βέλγοι εργαζόμενοι δείξαν ότι δεν θα αποδεχτούν τα μέτρα της φτωχοποίησης. Δεν θα αποδεχτούν τη λιτότητα. Θα πολεμήσουν και θα τα κάψουν όλα εάν χρειαστεί.

Εδώ ένας αμοραλιστής, ψευτοαριστερός κι αδούλευτος  40άρης που δεν έμαθε ποτέ τι σημαίνει μεροκάματο και συνεπώς ποτέ του δεν αντιλήφθηκε τι πάει να πει κλεμμένη υπεραξία συμφιλιώθηκε με τα όρνια κι έγινε μαριονέττα τους.

Συμφιλιώθηκε με όλους τους βρικόλακες της μεταπολιτευτικής πολιτικής ιστορίας και με τα αφεντικά τους που ρήμαξαν τον τόπο. Καλλιέργησε ψευδαισθήσεις, ξεπούλησε οράματα –  άτολμος και περιδεής, περιφέρεται στου κεφάλαιου τα φόρα και τις συνάξεις οπλισμένος με το χαμόγελο του ψεκασμένου.

Ο μαύρος Οκτώβρης που διανύουμε πρόκειται να αποδειχτεί μοιραίος για τη μεγάλη πλειοψηφία της κοινωνίας που δοκιμάζεται σκληρά. Μισθοί, συντάξεις, δικαιώματα, παροχές, μικρές περιουσίες καμωμένες με αίμα και ίδρωτα πρόκειται να καούν για να κινήσουν την ατμομηχανή της νέας κερδοφορίας τους.

«Τι περιμένετε; Οτι οι κουφοί παραχωρήσεις θα σας κάνουν, κι ότι οι αχόρταγοι , κάτι θε να σας δώσουν; Οι λύκοι θα σας ταΐσουνε αντί να σας καταβροχθίσουν;»

Εψές οι Βέλγοι απάντησαν. Ή θα τα κάψουμε όλα ή θα καούμε! Τώρα είναι η σειρά μας.

Άκις Ξενάκις

Posted in Ή θα τα κάψουμε όλα ή θα καούμε, Αστική ή εργατική εξουσία | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »