καράβι κόκκινο

τα μαύρα τα μαλλιά μας και αν ασπρίσαν δεν μας τρομάζει η βαρυχειμωνιά

  • Ε, το λοιπόν, ο,τι και να είναι τ’ άστρα, εγώ τη γλώσσα μου τους βγάζω. Για μένα, το λοιπόν, το πιο εκπληκτικό, πιο επιβλητικό, πιο μυστηριακό και πιο μεγάλο, είναι ένας άνθρωπος που τον μποδίζουν να βαδίζει. Είναι ένας άνθρωπος που τον αλυσοδένουνε

  • Γιάννης Ρίτσος

    Να με θυμόσαστε - είπε. Χιλιάδες χιλιόμετρα περπάτησα χωρίς ψωμί, χωρίς νερό, πάνω σε πέτρες κι αγκάθια, για να φέρω ψωμί και νερό και τριαντάφυλλα. την ομορφιά ποτές μου δεν την πρόδωσα. Όλο το βιος μου το μοίρασα δίκαια. Μερτικό εγώ δεν κράτησα. Πάμπτωχος. Μ' ένα κρινάκι του αγρού τις πιο άγριες νύχτες μας φώτισα. Να με θυμάστε.

  • κώστας βάρναλης

    Δε λυπάμαι τα γηρατειά που φεύγουν - τα μωράκια που έρχονται άθελά τους να ζήσουν σκλάβοι, να πεθάνουν σκλάβοι, σ' έναν κόσμο ελεύθερων αφεντάδων. Θα τους μαθαίνουν: η σκλαβιά τους χρέος εθνικόν και σοφία του Πανάγαθου!... Πότε θ' αναστηθούν οι σκοτωμένοι; ΚΩΣΤΑ ΒΑΡΝΑΛΗΣ 20.10.1973

  • ------------------------------- Την πόρτα αν δεν ανοίγει, τη σπαν, σας είπα. Τι στέκεστε, τι γέρνετε σκυφτοί; Λαέ σκλάβε, δειλέ, ανανιώσου, χτύπα! Και κέρδισε μονάχος το ψωμί -------------------------------- -------------------------------- ''Aν το δίκιο θες, καλέ μου, με το δίκιο του πολέμου θα το βρής. Όπου ποθεί λευτεριά, παίρνει σπαθί''
  • κομαντάντε Μάρκος

  • «Ο Μάρκος είναι γκέι στο Σαν Φρανσίσκο, μαύρος στη Νότια Αφρική, ασιάτης στην Ευρώπη, αναρχικός στην Ισπανία, Παλαιστίνιος στο Ισραήλ, γύφτος στην Πολωνία, ειρηνιστής στη Βοσνία, Εβραίος στη Γερμανία, μια γυναίκα μόνη στο Μετρό τα ξημερώματα, με άλλα λόγια ο Κομαντάτε Μάρκος είμαστε εμείς, το πρόσωπο του κάθε καταπιεσμένου ανθρώπου πάνω στον πλανήτη»
  • μπερτολντ μπρεχτ

    Δεν είμαι άδικος, μα ούτε και τολμηρός και να που σήμερα μου δείξανε τον κόσμο τους μόνο το ματωμένο δάκτυλό τους είδα μπρος και είπα ευθύς: “μ’αρέσει ο νόμος τους” Τον κόσμο αντίκρυσα μέσ’απ’ τα ρόπαλά τους Στάθηκα κι είδα, ολημερίς με προσοχή. Είδα χασάπηδες που ήταν ξεφτέρια στη δουλειά τους. και σαν με ρώτησαν “σε διασκεδάζει;” είπα “πολύ”! Κι από την ώρα εκείνη, λέω “ναι” σε όλα, κάλλιο δειλός, παρά νεκρός να μείνω. Για να μη με τυλίξουνε σε καμιά κόλλα, ό,τι κανένας δεν εγκρίνει το εγκρίνω Φονιάδες είδα, κι είδα πλήθος θύματα, μου λείπει θάρρος, μα όχι και συμπόνια Και φώναξα, βλέποντας τόσα μνήματα: “καλά τους κάνουν -για του έθνους την ομόνοια!” Να φτάνουν είδα δολοφόνων στρατιές κι ήθελα να φωνάξω “σταματήστε!” Μα ξέροντας πως κρυφοκοίταζε ο χαφιές, μ’άκουσα να φωνάζω: “Ζήτω!Προχωρήστε!” Δε μου αρέσει η φτήνια και η κακομοιριά Γι’αυτό κι έχει στερέψει η έμπνευσή μου. Αλλά στου βρώμικού σας κόσμου τη βρωμιά ταιριάζει, βέβαια-το ξέρω-κι η έγκρισή μου

  • Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας

    Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας κι αφήνει άλλους ν' αγωνιστούν για τη υπόθεσή του πρέπει προετοιμασμένος να ' ναι : γιατί όποιος δεν έχει τον αγώνα μοιραστεί Θα μοιραστεί την ήττα . Ούτε μια φορά δεν αποφεύγει τον αγώνα αυτός που θέλει τον αγώνα ν' αποφύγει : γιατί θ' αγωνιστεί για την υπόθεση του εχτρού όποιος για τη δικιά του υπόθεση δεν έχει αγωνιστεί .
  • εγκώμιο στον κομμουνισμό – μπέρτολτ μπρέχτ

    Είναι λογικός, καθένας τον καταλαβαίνει. Ειν' εύκολος. Μια και δεν είσαι εκμεταλλευτής, μπορείς να τον συλλάβεις. Είναι καλός για σένα, μάθαινε γι' αυτόν. Οι ηλίθιοι ηλίθιο τον αποκαλούνε, και οι βρωμεροί τον λένε βρωμερό. Αυτός είναι ενάντια στη βρωμιά και την ηλιθιότητα. Οι εκμεταλλευτές έγκλημα τον ονοματίζουν. Αλλά εμείς ξέρουμε: Είναι το τέλος κάθε εγκλήματος. Δεν είναι παραφροσύνη, μα Το τέλος της παραφροσύνης. Δεν είναι χάος Μα η τάξη. Είναι το απλό Που είναι δύσκολο να γίνει.
  • οι δικαστές

    Να οι κύριοι δικαστές τους λέμε οι καταπιεστές πως δίκαιο είναι τον λαό τι συμφέρει μα αυτοί δεν ξέρουν ποιο είναι αυτό κι έτσι δικάζουν στο σωρό μέχρι να βάλουν το λαό ολόκληρο στο χέρι
  • ———–

    Εχουνε νομικά βιβλία και διατάγματα Εχουνε φυλακές και οχυρώσεις Εχουνε δεσμοφύλακες και δικαστές Που παίρνουνε πολλά λεφτά κι έτοιμοι για όλα είναι. Μπ. Μπρεχτ
  • ———————

    "Όταν ήρθαν να πάρουν τους Εβραίους, δεν διαμαρτυρήθηκα, γιατί δεν ήμουν Εβραίος. Όταν ήρθαν για τους κομμουνιστές δεν φώναξα, γιατί δεν ήμουν κομμουνιστής. Όταν κατεδίωξαν τους τσιγγάνους, ούτε τότε φώναξα, γιατί δεν ήμουν τσιγγάνος. Όταν ο Χίτλερ φυλάκιζε ομοφυλόφιλους δεν αντέδρασα γιατί δεν ήμουν ομοφυλόφιλος Όταν έκλεισαν το στόμα των Ρωμαιοκαθολικών που αντιτάσσονταν στο φασισμό, δεν έκανα τίποτα γιατί δεν ήμουν καθολικός. Μετά ήρθαν να συλλάβουν εμένα, αλλά δεν υπήρχε πια κανείς να αντισταθεί μαζί μου"
  • ========================

    Λες: Πολύ καιρό αγωνίστηκες. Δεν μπορείς άλλο πια ν’ αγωνιστείς. Άκου λοιπόν: Είτε φταις είτε όχι: Σαν δε μπορείς άλλο να παλέψεις, θα πεθάνεις. Λες: Πολύ καιρό έλπιζες. Δεν μπορείς άλλο πια να ελπίσεις. Έλπιζες τi; Πως ο αγώνας θαν’ εύκολος; Δεν είν’ έτσι. Η θέση μας είναι χειρότερη απ’ όσο νόμιζες. Είναι τέτοια που: Αν δεν καταφέρουμε το αδύνατο Δεν έχουμε ελπίδα. Αν δεν κάνουμε αυτό που κανείς δεν μπορεί να μας ζητήσει Θα χαθούμε. Οι εχθροί μας περιμένουν να κουραστούμε. Όταν ο αγώνας είναι στην πιο σκληρή καμπή του. Οι αγωνιστές έχουν την πιο μεγάλη κούραση. Οι κουρασμένοι, χάνουν τη μάχη.
  • Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους

    Αυτοί που βρίσκονται ψηλά θεωρούν ταπεινό να μιλάς για το φαΐ. Ο λόγος; έχουνε κιόλας φάει. Αν δε νοιαστούν οι ταπεινοί γι' αυτό που είναι ταπεινό ποτέ δεν θα υψωθούν. Αυτοί που αρπάνε το φαϊ απ’ το τραπέζι κηρύχνουν τη λιτότητα. Αυτοί που παίρνουν όλα τα δοσίματα ζητάν θυσίες. Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους για τις μεγάλες εποχές που θά 'ρθουν.
  • che

    Πιστεύω στην ένοπλη πάλη σαν μοναδική λύση για τους λαούς που αγωνίζονται για την απελευθέρωσή τους και είμαι συνεπής με τις πεποιθήσεις μου. Πολλοί θα με πουν τυχοδιώκτη και είμαι, μόνο που είμαι άλλου είδους τυχοδιώκτης, ένας από εκείνους που προβάλλουν τα στήθη τους για να αποδείξουν τις αλήθειες τους.

  • Αξίζει για ένα όνειρο να ζεις, κι ας είναι η φωτιά του να σε κάψει
  • pablo neruda

    όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας, επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές, όποιος δεν αλλάζει περπατησιά, όποιος δεν διακινδυνεύει και δεν αλλάζει χρώμα στα ρούχα του, όποιος δεν μιλεί σε όποιον δεν γνωρίζει. όποιος αποφεύγει ένα πάθος, όποιος δεν είναι ευτυχισμένος στη δουλειά του, όποιος δεν διακινδυνεύει τη βεβαιότητα για την αβεβαιότητα για να κυνηγήσει ένα όνειρο, όποιος δεν επιτρέπει στον εαυτό του τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του να αποφύγει τις εχέφρονες συμβουλές. όποιος δεν ταξιδεύει, όποιος δεν διαβάζει, όποιος δεν ακούει μουσική, όποιος δεν βρίσκει σαγήνη στον εαυτό του όποιος καταστρέφει τον έρωτά του, όποιος δεν επιτρέπει να τον βοηθήσουν, όποιος περνάει τις μέρες του παραπονούμενος για τη τύχη του ή για την ασταμάτητη βροχή. όποιος εγκαταλείπει μια ιδέα του πριν την αρχίσει, όποιος δεν ρωτά για πράγματα που δεν γνωρίζει. Αποφεύγουμε τον θάνατο σε μικρές δόσεις, όταν θυμόμαστε πάντοτε ότι για να είσαι ζωντανός χρειάζεται μια προσπάθεια πολύ μεγαλύτερη από το απλό γεγονός της αναπνοής. Μόνο η ένθερμη υπομονή θα οδηγήσει στην επίτευξη μιας λαμπρής ευτυχίας.

  • από το Canto general

    Μπορεί να κόψουν όλα τα λουλούδια, αλλά δεν θα γίνουν ποτέ αφέντες της Άνοιξης
  • κ. καβάφης

    Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις
  • κωστής παλαμάς

    Και τους τρέμουνε των κάμπων οι κιοτήδες και μ’ ονόματα τους κράζουν πονηρά κλέφτες κι απελάτες και προδότες. Τους μισούν οι βασιλιάδες κι όλοι οι τύραννοι κι είναι μέσα στους σκυφτούς τα παλληκάρια κι είναι μες στους κοιμισμένους οι στρατιώτες…” Κ . Παλαμάς στο Δωδεκάλογο του Γύφτου.
  • διαμοιρασμός του blog

    Bookmark and Share
  • διαχείριση

  • on line επισκέπτες

  • ημερολόγιο άρθρων

    Ιουνίου 2015
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Μάι.   Ιολ. »
    1234567
    891011121314
    15161718192021
    22232425262728
    2930  
  • Εγγραφή

Το δημοψήφισμα, ο πανικός, το όχι του λαού και η υποκρισία του ΚΚΕ

Posted by redship στο 28 Ιουνίου , 2015


αναδημοσίευση από   Αιρετικές Ιδέες

 

 

του Όθωνα Κουμαρέλλα

Όπως είχα επισημάνει σε προηγούμενο σημείωμα η απόφαση για διεξαγωγή δημοψηφίσματος με το ερώτημα όπως αυτό τέθηκε, δηλαδή ναι ή όχι στην εκβιαστική πρόταση των δανειστών, χωρίς να προδιαγράφεται σαφώς η εναλλακτική, αποτελεί ουσιαστικά ένα άλμα στο κενό για την κυβέρνηση Τσίπρα. Ωστόσο οι εξελίξεις που ακολούθησαν το διάγγελμα του πρωθυπουργού και η υπερψήφιση του δημοψηφίσματος χθες βράδυ από τη Βουλή με 178 ψήφους υπέρ, δημιουργεί από τα πράγματα νέα δεδομένα που οφείλουμε να λάβουμε υπ’ όψη μας. Τίποτε πλέον δεν είναι ίδιο με την περίοδο πριν την ανακοίνωση της κυβέρνησης για δημοψήφισμα και ο βάλτος που είχαμε περιπέσει κινήθηκε.

Δεν γνωρίζω, ούτε θα μπω σε σενάρια συνωμοσίας κατά πόσο όλο αυτό αποτελεί μια πολύ καλά μελετημένη ενέργεια συμφωνημένη στο παρασκήνιο με τους δανειστές, προκειμένου να περάσει μια εκ των ενόντων συμφωνία μαζί τους κάτω από το βάρος των αντίμετρων που θα ληφθούν και της κατατρομοκράτησης του ελληνικού λαού με ό,τι θα συμβεί τις επόμενες ημέρες και που διαφορετικά θα ήταν εξαιρετικά δύσκολο να περάσει από τη βουλή και να γίνει αποδεκτή από την ελληνική κοινωνία.

Γεγονός όμως είναι, ότι ο Τσίπρας δεν είχε πλέον άλλες επιλογές, παρά μόνο αυτό το άλμα και οι αναταράξεις που προκαλεί έτσι κι αλλιώς θέτει τα πραγματικά διλήμματα ενώπιον όλων, ενώ -ηθελημένα, ή αθέλητα- φέρνει στο προσκήνιο τη μοναδική πρόταση που έχει απομείνει για να οδηγήσει τη χώρα στην έξοδο από το τέλμα και στην προοπτική μιας ανάτασης. Την πρόταση για μονομερή διαγραφή του χρέους με ταυτόχρονη έξοδο – ρήξη με το ευρωσύστημα. Επειδή ακόμη κι αν μετά ένα οριακό «ΝΑΙ» ως αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος τα περιθώρια ελιγμών της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ -αλλά και οποιασδήποτε άλλης κυβέρνησης την αντικαταστήσει σε αυτή την περίπτωση-, θα είναι απολύτως περιορισμένα να διαχειριστεί μια καταστροφική έτσι κι αλλιώς συμφωνία με τους δανειστές, έχοντας απέναντι καταγεγραμμένο για πρώτη φορά ένα ισχυρότατο κίνημα του «ΟΧΙ», που ήδη θα αποκτά απρόβλεπτη δυναμική.

Η συζήτηση «ναι ή όχι στο ευρώ» που μέχρι τώρα είναι σχεδόν απαγορευμένη θα έλθει στο προσκήνιο αναγκαστικά και η διεκδίκηση της Εθνικής μας Ανεξαρτησίας θα συσπειρώνει ολοένα και πιο πολύ κόσμο. Πολύ περισσότερο αν οι εξελίξεις των επομένων ημερών περιλαμβάνουν ελέγχους κεφαλαίων, πιστωτικό γεγονός, οποιουδήποτε είδους, ή ακόμα και διπλό νομισματικό με τα περίφημα IOU, ή κάτι ανάλογο.

Αυτή τη δυναμική που αρχίζει ήδη να αναπτύσσεται δημιουργώντας πραγματικό λαϊκό κίνημα είναι που τρέμουν όλοι. Τόσο οι γνωστοί γερμανοτσολιάδες του ΠΑΣΟΚ – ΝΔ – ΠΟΤΑΜΙ, όσο και οι υπόλοιποι ευρωλάγνοι, οπουδήποτε κι αν αυτοί εμφιλοχωρούν. Δεν είναι καθόλου τυχαίες οι δηλώσεις επιφανών κυβερνητικών στελεχών που προσπαθώντας να περιορίσουν, από τη μια πλευρά, τη δυναμική του «ΟΧΙ» προσαρμόζοντας το στα μέτρα μιας απλής άρνησης της πρότασης των δανειστών και από την άλλη να σπεύδουν να δηλώνουν, ότι αν «υποχωρήσουν» οι δανειστές η κυβέρνηση θα ταχθεί υπέρ του «ΝΑΙ», όπως ακριβώς δήλωσε ο Βαρουφάκης από τις Βρυξέλλες, μολονότι είχε φάει «πόρτα» από το Eurogroup. Έτσι, δεν θα είναι προς έκπληξη μια ριζική υπαναχώρηση της κυβέρνησης.

Αλλά εδώ υπεισέρχεται η υποκριτική στάση του ΚΚΕ. Πράγματι, με την πρότασή του χθες στη βουλή να ενσωματωθούν στα ερωτήματα του δημοψηφίσματος τα ερωτήματα της αποδέσμευσης από την ΕΕ και της κατάργησης των μνημονιακών νόμων, φάνηκε να είναι η μόνη κοινοβουλευτική δύναμη με πραγματικά ρηξικέλευθη και φιλολαϊκή στάση. Όμως η βούλησή του να συμμετάσχει στο δημοψήφισμα με τα δικά του ψηφοδέλτια που θα περιλαμβάνουν τα παραπάνω ερωτήματα με προφανή σκοπό την ακύρωσή τους, ουσιαστικά λειτουργεί υπέρ του «ΝΑΙ» αποδυναμώνοντας το «ΟΧΙ» και τη δυναμική ανατροπής που περικλείει, λειτουργώντας εν δυνάμει ως πέμπτη φάλαγγα μέσα στο λαϊκό κίνημα που τείνει να δημιουργηθεί. Επειδή τόσο η αποχή, όσο και τα άκυρα και τα λευκά δεν μπορούν παρά να λειτουργούν υπέρ της συνέχισης της ίδιας καταστροφικής πολιτικής.

Για το λόγο αυτό, μπροστά στις κρίσιμες στιγμές είναι αναγκαίο να σκεφτούμε όλοι σοβαρά τη στάση μας. Έξω από φοβίες και τον πανικό που θα προσπαθήσουν να ενσπείρουν οι δανειστές και οι εγχώριοι υποτακτικοί τους, αλλά και χωρίς απερίσκεπτους ενθουσιασμούς, να συμμετάσχουμε μαζικά στο δημοψήφισμα δίνοντας το δικό μας περιεχόμενο στο «ΟΧΙ». Επειδή αυτό το «ΟΧΙ» θα είναι του λαού και τις πατρίδας και δεν το χαρίζουμε σε κανέναν να το κάνει σαν τα μούτρα του.

Advertisements

3 Σχόλια to “Το δημοψήφισμα, ο πανικός, το όχι του λαού και η υποκρισία του ΚΚΕ”

  1. ΣΠΥΡΟΣ said

    «Πέμπτη φάλαγγα» αποτελείτε εσύ και οι όμοιοί σου μέσα στο πραγματικά ριζοσπαστικό και επαναστατικό λαϊκό-εργατικό Κίνημα… που θα τολμήσεις να εκφραστείς έτσι για το τιμημένο ΚΚΕ, θρασίμι έ παλιοθρασίμι…. αυτοί που «φιλοξενούν» τέτοιες βρωμιές δεν αντιλαμβάνονται ότι αναπαράγουν τη χυδαία χρυσαυγίτικη φρασεολογία ;;; Επιτέλους, σκασμός ρετάλια της ψευτοαριστεράς !!!
    ΣΠΥΡΟΣ

  2. Η καραμέλλα σου …κύριε Κουμαρέλλα έχει λιώσει προ πολλού κι αντί να οδηγηθεί στον οισοφάγο μπαίνει στην αναπνευστική οδό και προκαλεί ασφυξία με αποτέλεσμα το θάνατο… Προκαλεί ασφυξία στη Λαϊκή βούληση δηλαδή και θάνατο για τα λαϊκά συμφέροντα. Τώρα, αν σε ρωτήσω από πότε η αλήθεια, κι αυτή είναι μία και τυγχάνει να λέγεται μόνον απ’ το ΚΚΕ, αποτελεί υποκρισία, θα μου απαντήσεις άρες μάρες κουκουνάρες. Κι ένα μόνο μπορώ να δεχτώ ως πραγματικότητα απ’ αυτά που γράφεις: Το προσωπικό σου συμφέρον συμπίπτει με το συμφέρον τής αστικής τάξης και όχι με το συμφέρον τού λαού. Έτσι τουλάχιστον πιστεύεις. Όμως βρε μανιαδακηκοποιημένε, πάρε χαμπάρι πως απ’ τη λαίλαπα που έχει ξεσπάσει, ούτε τα τσιράκια των αστών θα γλιτώσουν. Ούτε καν τα σιχαμερότερα βρωμόσκυλά τους, οι ναζίδες. Άρα, πέμπτη φάλαγγα στα πλευρά τού λαού, αποτελούν οι φιλοτομαριστές σαν κι εσένα. Κι είναι τιμή για το ΚΚΕ να το βρίζει και να το κατηγορεί με χαλκευμένες κατηγορίες ένας φιλοτομαριστής. Ένα «ζώον» που δε νοιάζεται ούτε για τα παιδιά του, προκειμένου να βολέψει το τομάρι του.
    Ναι, αυτός είσαι, σύμφωνα με όσα εσύ ο ίδιος ομολογείς με τα γραφόμενά σου.

    Καλή Γκέλμπεση

  3. mlmner said

    ΔΗΛΑΔΗ ΑΠΟ ΣΠΟΥ ΚΑΙ ΩΣΠΟΥ Η ΤΙΜΙΑ ΚΑΙ ΣΤΑΘΕΡΗ ΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΚΚΕ ΓΙΑ ΕΞΟΔΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΕ ΕΙΝΑΙ ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ ΑΓΑΠΗΤΕ?ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ ΝΑ ΞΑΝΑΖΗΤΑ ΣΗΜΕΡΑ Ο ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ ΠΑΡΑΤΑΣΗ ΤΩΝ ΥΦΙΣΤΑΜΕΝΩΝ ΜΝΗΜΟΝΙΩΝ, ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ ΝΑ ΥΠΟΓΡΑΦΕΙ Ο ΙΔΙΟΣ ΣΤΙΣ 20 ΦΛΕΒΑΡΗ ΕΠΙΣΗΣ ΤΗΝ ΠΑΡΑΤΑΣΗ ΤΟΥΣ ΟΤΑΝ ΕΝΑ ΜΗΝΑ ΠΡΙΝ ΕΛΕΓΕ ΟΤΙ ΘΑ ΤΑ ΚΑΤΑΡΓΗΣΕΙ ΜΕ ΕΝΑ ΝΟΜΟ?ΣΕ ΕΝΟΧΛΗΣΕ ΠΡΟΦΑΝΩΣ ΟΤΙ Η ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΚΚΕ ΗΤΑΝ Η ΜΟΝΗ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΙΣ ΑΛΛΕΣ, Η ΜΟΝΗ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗ ΠΟΥ ΕΒΑΛΕ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΣΤΗ ΘΕΣΗ ΤΟΥΣ, ΚΑΙ ΑΝ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΗΤΑΝ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΚΑΙ ΣΕΒΟΤΑΝ ΤΗ ΘΕΛΗΣΗ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΑΣ ΕΒΑΖΕ ΤΟ ΕΡΩΤΗΑΜ ΟΛΟΚΛΗΡΩΜΕΝΑ «ΝΑΙ Η ΟΧΙ ΣΤΑ ΜΝΗΜΟΝΙΑ, ΝΑΙ Η ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΕΕ ΠΟΥ ΤΑ ΕΠΙΒΑΛΕΙ»…ΜΑΛΛΟΝ Η ΔΙΚ ΣΟΥ ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ ΠΕΡΙΣΕΥΕΙ ΚΑΙ ΤΗ ΣΤΟΛΙΖΕΙΣ ΜΕ ΜΠΟΛΙΚΟ «ΠΑΤΡΙΩΤΙΣΜΟ» ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΛΥΠΤΕΤΑΙ ΕΠΑΡΚΩΣ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: