καράβι κόκκινο

τα μαύρα τα μαλλιά μας και αν ασπρίσαν δεν μας τρομάζει η βαρυχειμωνιά

  • Ε, το λοιπόν, ο,τι και να είναι τ’ άστρα, εγώ τη γλώσσα μου τους βγάζω. Για μένα, το λοιπόν, το πιο εκπληκτικό, πιο επιβλητικό, πιο μυστηριακό και πιο μεγάλο, είναι ένας άνθρωπος που τον μποδίζουν να βαδίζει. Είναι ένας άνθρωπος που τον αλυσοδένουνε

  • Γιάννης Ρίτσος

    Να με θυμόσαστε - είπε. Χιλιάδες χιλιόμετρα περπάτησα χωρίς ψωμί, χωρίς νερό, πάνω σε πέτρες κι αγκάθια, για να φέρω ψωμί και νερό και τριαντάφυλλα. την ομορφιά ποτές μου δεν την πρόδωσα. Όλο το βιος μου το μοίρασα δίκαια. Μερτικό εγώ δεν κράτησα. Πάμπτωχος. Μ' ένα κρινάκι του αγρού τις πιο άγριες νύχτες μας φώτισα. Να με θυμάστε.

  • κώστας βάρναλης

    Δε λυπάμαι τα γηρατειά που φεύγουν - τα μωράκια που έρχονται άθελά τους να ζήσουν σκλάβοι, να πεθάνουν σκλάβοι, σ' έναν κόσμο ελεύθερων αφεντάδων. Θα τους μαθαίνουν: η σκλαβιά τους χρέος εθνικόν και σοφία του Πανάγαθου!... Πότε θ' αναστηθούν οι σκοτωμένοι; ΚΩΣΤΑ ΒΑΡΝΑΛΗΣ 20.10.1973

  • ------------------------------- Την πόρτα αν δεν ανοίγει, τη σπαν, σας είπα. Τι στέκεστε, τι γέρνετε σκυφτοί; Λαέ σκλάβε, δειλέ, ανανιώσου, χτύπα! Και κέρδισε μονάχος το ψωμί -------------------------------- -------------------------------- ''Aν το δίκιο θες, καλέ μου, με το δίκιο του πολέμου θα το βρής. Όπου ποθεί λευτεριά, παίρνει σπαθί''
  • κομαντάντε Μάρκος

  • «Ο Μάρκος είναι γκέι στο Σαν Φρανσίσκο, μαύρος στη Νότια Αφρική, ασιάτης στην Ευρώπη, αναρχικός στην Ισπανία, Παλαιστίνιος στο Ισραήλ, γύφτος στην Πολωνία, ειρηνιστής στη Βοσνία, Εβραίος στη Γερμανία, μια γυναίκα μόνη στο Μετρό τα ξημερώματα, με άλλα λόγια ο Κομαντάτε Μάρκος είμαστε εμείς, το πρόσωπο του κάθε καταπιεσμένου ανθρώπου πάνω στον πλανήτη»
  • μπερτολντ μπρεχτ

    Δεν είμαι άδικος, μα ούτε και τολμηρός και να που σήμερα μου δείξανε τον κόσμο τους μόνο το ματωμένο δάκτυλό τους είδα μπρος και είπα ευθύς: “μ’αρέσει ο νόμος τους” Τον κόσμο αντίκρυσα μέσ’απ’ τα ρόπαλά τους Στάθηκα κι είδα, ολημερίς με προσοχή. Είδα χασάπηδες που ήταν ξεφτέρια στη δουλειά τους. και σαν με ρώτησαν “σε διασκεδάζει;” είπα “πολύ”! Κι από την ώρα εκείνη, λέω “ναι” σε όλα, κάλλιο δειλός, παρά νεκρός να μείνω. Για να μη με τυλίξουνε σε καμιά κόλλα, ό,τι κανένας δεν εγκρίνει το εγκρίνω Φονιάδες είδα, κι είδα πλήθος θύματα, μου λείπει θάρρος, μα όχι και συμπόνια Και φώναξα, βλέποντας τόσα μνήματα: “καλά τους κάνουν -για του έθνους την ομόνοια!” Να φτάνουν είδα δολοφόνων στρατιές κι ήθελα να φωνάξω “σταματήστε!” Μα ξέροντας πως κρυφοκοίταζε ο χαφιές, μ’άκουσα να φωνάζω: “Ζήτω!Προχωρήστε!” Δε μου αρέσει η φτήνια και η κακομοιριά Γι’αυτό κι έχει στερέψει η έμπνευσή μου. Αλλά στου βρώμικού σας κόσμου τη βρωμιά ταιριάζει, βέβαια-το ξέρω-κι η έγκρισή μου

  • Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας

    Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας κι αφήνει άλλους ν' αγωνιστούν για τη υπόθεσή του πρέπει προετοιμασμένος να ' ναι : γιατί όποιος δεν έχει τον αγώνα μοιραστεί Θα μοιραστεί την ήττα . Ούτε μια φορά δεν αποφεύγει τον αγώνα αυτός που θέλει τον αγώνα ν' αποφύγει : γιατί θ' αγωνιστεί για την υπόθεση του εχτρού όποιος για τη δικιά του υπόθεση δεν έχει αγωνιστεί .
  • εγκώμιο στον κομμουνισμό – μπέρτολτ μπρέχτ

    Είναι λογικός, καθένας τον καταλαβαίνει. Ειν' εύκολος. Μια και δεν είσαι εκμεταλλευτής, μπορείς να τον συλλάβεις. Είναι καλός για σένα, μάθαινε γι' αυτόν. Οι ηλίθιοι ηλίθιο τον αποκαλούνε, και οι βρωμεροί τον λένε βρωμερό. Αυτός είναι ενάντια στη βρωμιά και την ηλιθιότητα. Οι εκμεταλλευτές έγκλημα τον ονοματίζουν. Αλλά εμείς ξέρουμε: Είναι το τέλος κάθε εγκλήματος. Δεν είναι παραφροσύνη, μα Το τέλος της παραφροσύνης. Δεν είναι χάος Μα η τάξη. Είναι το απλό Που είναι δύσκολο να γίνει.
  • οι δικαστές

    Να οι κύριοι δικαστές τους λέμε οι καταπιεστές πως δίκαιο είναι τον λαό τι συμφέρει μα αυτοί δεν ξέρουν ποιο είναι αυτό κι έτσι δικάζουν στο σωρό μέχρι να βάλουν το λαό ολόκληρο στο χέρι
  • ———–

    Εχουνε νομικά βιβλία και διατάγματα Εχουνε φυλακές και οχυρώσεις Εχουνε δεσμοφύλακες και δικαστές Που παίρνουνε πολλά λεφτά κι έτοιμοι για όλα είναι. Μπ. Μπρεχτ
  • ———————

    "Όταν ήρθαν να πάρουν τους Εβραίους, δεν διαμαρτυρήθηκα, γιατί δεν ήμουν Εβραίος. Όταν ήρθαν για τους κομμουνιστές δεν φώναξα, γιατί δεν ήμουν κομμουνιστής. Όταν κατεδίωξαν τους τσιγγάνους, ούτε τότε φώναξα, γιατί δεν ήμουν τσιγγάνος. Όταν ο Χίτλερ φυλάκιζε ομοφυλόφιλους δεν αντέδρασα γιατί δεν ήμουν ομοφυλόφιλος Όταν έκλεισαν το στόμα των Ρωμαιοκαθολικών που αντιτάσσονταν στο φασισμό, δεν έκανα τίποτα γιατί δεν ήμουν καθολικός. Μετά ήρθαν να συλλάβουν εμένα, αλλά δεν υπήρχε πια κανείς να αντισταθεί μαζί μου"
  • ========================

    Λες: Πολύ καιρό αγωνίστηκες. Δεν μπορείς άλλο πια ν’ αγωνιστείς. Άκου λοιπόν: Είτε φταις είτε όχι: Σαν δε μπορείς άλλο να παλέψεις, θα πεθάνεις. Λες: Πολύ καιρό έλπιζες. Δεν μπορείς άλλο πια να ελπίσεις. Έλπιζες τi; Πως ο αγώνας θαν’ εύκολος; Δεν είν’ έτσι. Η θέση μας είναι χειρότερη απ’ όσο νόμιζες. Είναι τέτοια που: Αν δεν καταφέρουμε το αδύνατο Δεν έχουμε ελπίδα. Αν δεν κάνουμε αυτό που κανείς δεν μπορεί να μας ζητήσει Θα χαθούμε. Οι εχθροί μας περιμένουν να κουραστούμε. Όταν ο αγώνας είναι στην πιο σκληρή καμπή του. Οι αγωνιστές έχουν την πιο μεγάλη κούραση. Οι κουρασμένοι, χάνουν τη μάχη.
  • Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους

    Αυτοί που βρίσκονται ψηλά θεωρούν ταπεινό να μιλάς για το φαΐ. Ο λόγος; έχουνε κιόλας φάει. Αν δε νοιαστούν οι ταπεινοί γι' αυτό που είναι ταπεινό ποτέ δεν θα υψωθούν. Αυτοί που αρπάνε το φαϊ απ’ το τραπέζι κηρύχνουν τη λιτότητα. Αυτοί που παίρνουν όλα τα δοσίματα ζητάν θυσίες. Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους για τις μεγάλες εποχές που θά 'ρθουν.
  • che

    Πιστεύω στην ένοπλη πάλη σαν μοναδική λύση για τους λαούς που αγωνίζονται για την απελευθέρωσή τους και είμαι συνεπής με τις πεποιθήσεις μου. Πολλοί θα με πουν τυχοδιώκτη και είμαι, μόνο που είμαι άλλου είδους τυχοδιώκτης, ένας από εκείνους που προβάλλουν τα στήθη τους για να αποδείξουν τις αλήθειες τους.

  • Αξίζει για ένα όνειρο να ζεις, κι ας είναι η φωτιά του να σε κάψει
  • pablo neruda

    όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας, επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές, όποιος δεν αλλάζει περπατησιά, όποιος δεν διακινδυνεύει και δεν αλλάζει χρώμα στα ρούχα του, όποιος δεν μιλεί σε όποιον δεν γνωρίζει. όποιος αποφεύγει ένα πάθος, όποιος δεν είναι ευτυχισμένος στη δουλειά του, όποιος δεν διακινδυνεύει τη βεβαιότητα για την αβεβαιότητα για να κυνηγήσει ένα όνειρο, όποιος δεν επιτρέπει στον εαυτό του τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του να αποφύγει τις εχέφρονες συμβουλές. όποιος δεν ταξιδεύει, όποιος δεν διαβάζει, όποιος δεν ακούει μουσική, όποιος δεν βρίσκει σαγήνη στον εαυτό του όποιος καταστρέφει τον έρωτά του, όποιος δεν επιτρέπει να τον βοηθήσουν, όποιος περνάει τις μέρες του παραπονούμενος για τη τύχη του ή για την ασταμάτητη βροχή. όποιος εγκαταλείπει μια ιδέα του πριν την αρχίσει, όποιος δεν ρωτά για πράγματα που δεν γνωρίζει. Αποφεύγουμε τον θάνατο σε μικρές δόσεις, όταν θυμόμαστε πάντοτε ότι για να είσαι ζωντανός χρειάζεται μια προσπάθεια πολύ μεγαλύτερη από το απλό γεγονός της αναπνοής. Μόνο η ένθερμη υπομονή θα οδηγήσει στην επίτευξη μιας λαμπρής ευτυχίας.

  • από το Canto general

    Μπορεί να κόψουν όλα τα λουλούδια, αλλά δεν θα γίνουν ποτέ αφέντες της Άνοιξης
  • κ. καβάφης

    Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις
  • κωστής παλαμάς

    Και τους τρέμουνε των κάμπων οι κιοτήδες και μ’ ονόματα τους κράζουν πονηρά κλέφτες κι απελάτες και προδότες. Τους μισούν οι βασιλιάδες κι όλοι οι τύραννοι κι είναι μέσα στους σκυφτούς τα παλληκάρια κι είναι μες στους κοιμισμένους οι στρατιώτες…” Κ . Παλαμάς στο Δωδεκάλογο του Γύφτου.
  • διαμοιρασμός του blog

    Bookmark and Share
  • διαχείριση

  • on line επισκέπτες

  • ημερολόγιο άρθρων

    Απρίλιος 2015
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Μαρ.   Μάι. »
     12345
    6789101112
    13141516171819
    20212223242526
    27282930  
  • Εγγραφή

Οι φτωχοί της Φινλανδίας

Posted by redship στο 28 Απριλίου , 2015


αναδημοσίευση   από   efsyn.gr

 

 

Ουρά σε τράπεζα τροφίμων στο Ελσίνκι
Η Φινλανδία ετοιμάζεται για τις δικές της περικοπές

Φτώχεια, ανεργία, κατάθλιψη και απομόνωση βιώνει περίπου το ένα πέμπτο του πληθυσμού της Φινλανδίας εν μέσω της ύφεσης που ταλαιπωρεί την οικονομία της χώρας την τελευταία διετία. Τράπεζες τροφίμων αναφέρουν διπλασιασμό του αριθμού των ανθρώπων που εξυπηρετούν από το 2012 και μετά, ενώ η κατάσταση ανάγκασε και τον απερχόμενο συντηρητικό πρωθυπουργό να παραδεχθεί ότι η κυβέρνηση του «δεν έκανε πολύ καλή δουλειά».

Αφού είχε ταχθεί αναφανδόν υπέρ της λιτότητας για τους άλλους, η Φινλανδία ετοιμάζεται για τις δικές της περικοπές, γράφουν σε σχετικό ρεπορτάζ τους oi Financial Times, περιγράφοντας μια ασυνήθιστη σκηνή για Σκανδιναυική χώρα:

«Είναι 9.30 το πρωί στο παγωμένο Ελσίνκι και στην ουρά έξω από ένα κτίριο χωρίς πινακίδες στα βόρεια προάστια στέκονται εκατοντάδες για πάνω από δυόμιση ώρες. Τελικά συγκεντρώνονται 2.600 άνθρωποι που δεν περιμένουν να αγοράσουν το τελευταίο προϊόν της Apple ούτε της Nokia, αλλά κάτι πιο βασικό: αυγά, ψωμί, γάλα, φρούτα. «Η ουρά γίνεται μεγαλύτερη και μεγαλύτερη» λέει ο Μάρκους, ένας από τους εργαζόμενους στην τράπεζα τροφίμων. «Εχουμε πολλούς πλούσιους εδώ στην Φινλανδία, αλλά αυτή είναι η άλλη πλευρά.

Οπως λέει ο επικεφαλής αυτής της τράπεζας τροφίμων Χέικι Χούρστι ο αριθμός των ανθρώπων που προσφεύγουν εκεί για να βρουν τρόφιμα έχει αυξηθεί πολύ μέσα σε μια τριετία: «Ο κόσμο δεν κερδίζει αρκετά για πληρώνει και για τρόφιμα και το ενοίκιο. Δεν έχει αρκετά για να ζήσει, διότι πολλοί από αυτούς είναι άνεργοι».

Η κρίση λοιπόν επηρεάζει και τους καλύτερους, τους πρώην ισχυρούς στον βορρά, που μέχρι πρόσφατα είχαν βαθμολογία ΑΑΑ. Η ύφεση είναι πιο εκτεταμένη από την κρίση της δεκαετίας του 1990- μια περίοδο που οι Φινλανδοί θεωρούν χειρότερη και από το κράχ του ’30 και οι προγνώσεις είναι απαισιόδοξες, με τις επιλογές ακόμα πιο δύσκολες. «Η Φινλανδία είναι σε πολύ άσχημη κατάσταση» είπε ο Σουηδός πρώην υπουργός Οικονομικών Αντερς Μποργκ, που είχε αναλάβει να συντάξει μελέτη για την κατάσταση της οικονομίας της χώρας για λογαριασμό της Φινλανδικής κυβέρνησης. Ενώ ο Αλεξ Στουμπ αναγκάστηκε να μιλήσει για μια «χαμένη δεκαετία».

Τα συμπεράσματα πριν μερικούς μήνες του καθηγητή Γιούχο Σαάρι του πανεπιστημίου της Ανατολικής Φινλανδίας παρουσιάζουν ανάγλυφα την εικόνα μιας κοινωνίας 5,5 εκατομμυρίων κατοίκων, εκ των οποίων το ένα εκατομμύριο βρίσκεται σε εξαιρετικά δυσχερή θέση. Περίπου 800.00 είναι συνολικά οι άνεργοι και οι μακροπρόθεσμα άνεργοι- στους οποίους συμπεριλαμβάνονται οι άστεγοι και όσοι τρέφονται από τα αντίστοιχα κοινωνικά παντοπωλεία ή τις τράπεζες τροφίμων να φθάνουν τις 100.000.

 

Και οι προβλέψεις είναι απαισιόδοξες καθώς δεν διαφαίνεται στον ορίζοντα προοπτική δημιουργίας θέσεων εργασίας, με την επαρχία να υποφέρει περισσότερο. Στην πόλη Λάχτι για παράδειγμα η ανεργία πλησιάζει το 19% την ώρα που ο μέσος όρος είναι 9 %.. κι αυτό σύμφωνα με τον καθηγητή Σαάρι οφείλεται στις πολιτικές που έχουν ακολουθήσει διαδοχικές κυβερνήσεις οι οποίες δεν έχουν στόχο την βελτίωση της ζωής των μη προνομιούχων. «Είναι σπουδαία αυτή η οικονομική πολιτική» υποστηρίζει ο Σάαρι, «εάν βέβαια ανήκεις στην μεσαία τάξη και έχεις πολύ καλές σπουδές. Οσοι όμως βρίσκονται εκτός της αγοράς εργασίας δεν έχουν την φροντίδα του συστήματος. Αυτοί που αντιμετωπίζουν μεγάλες δυσκολίες ζουν σαν πραγματικοί εξωγήινοι ανάμεσα μας».

Ο νικητής των εκλογών Γιούχα Σιπίλα, καταθέτοντας την απογοήτευση του για το γεγονός ότι ο δημόσιος τομέας αντιστοιχεί στο 58% του ΑΕΠ και οι φόροι στο 46%,  έχει δηλώσει ότι θέλει να κάνει περικοπές δαπανών 2 δισ. ευρώ ετησίως, αλλά οικονομολόγοι όπως ο Πάσι Σόριονεν της Nordea που είναι η μεγαλύτερη τράπεζα της χώρας, λένε ότι με την οικονομία να μπαίνει στον τέταρτο χρόνο ύφεσης η κυβέρνηση θα πρέπει να κόψει και τις δαπάνες και τους φόρους ταυτόχρονα, εγκαταλείποντας την τακτική της προστασίας των θέσεων εργασίας στον δημόσιο τομέα. Επειτα είναι και το μεγάλο πρόβλημα της ανταγωνιστικότητας, για το οποίο τόσο πολύ οι Φινλανδοί έχουν δασκαλέψει τους υπόλοιπους.

Από το 2008 και μετά η χώρα έχει χάσει έδαφος απέναντι στις άλλες ευρωπαϊκές χώρες καθώς οι μισθοί εκτοξεύονταν στα ύψη. Την ώρα που στην Ιρλανδία και την Ισπανία το κόστος εργασίας σταθερά μειωνόταν, στην Φινλανδία αυξανόταν για να φθάσει σήμερα στο 20%.

Έτσι οι λέξεις «δομικές μεταρρυθμίσεις», άρχισαν να συμπεριλαμβάνονται στην καθημερινότητα και των Φινλανδών. «Οσον αφορά στην ανταγωνιστικότητα το κόστος εργασίας είναι τώρα ίδιο με της Γαλλίας, 20% πάνω από την Γερμανία, 15% πάνω από την Σουηδία. Είναι μεγάλη η πρόκληση να μειωθεί κατά 10% – 15%. Απαιτούνται τεράστιες δομικές μεταρρυθμίσεις», δήλωσε ο πρώην υπουργός Οικονομικών της Σουηδίας  Αντερς Μποργκ.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: